Księgi zaginione · opis nr 2 Kijowskiego Archiwum Centralnego

Kijowska grodzka: zapisowa, potoczna i dekretowa księga z lat 1684 i 1685

XIX-wieczny opis księgi, która nie przetrwała do naszych czasów: spis wszystkich aktów z datami i streszczeniem treści, z indeksami osób i miejscowości.

Archiwum: Kijowskie Archiwum Centralne (Centralne Archiwum Dawnych Akt przy Uniwersytecie św. Włodzimierza)
Nr inwentarza: 2
Urząd: Kijów – gród, województwo kijowskie
Rodzaj księgi: zapisowa, potoczna i dekretowa
Lata: 1684–1685
Zawartość: 141 pozycji w spisie aktów, 266 kart
Opis drukowany: Kijów 1869 (oficjalne wydanie Archiwum)
Stan: oryginał nie zachował się – zachował się tylko drukowany opis
Opracowanie: Marcin Kowal; tłumaczenie opisu z języka rosyjskiego przygotowane z pomocą Claude (Anthropic)

Spis aktów Indeks osób Indeks miejscowości

Karta tytułowa opisu

OPIS

KSIĘGI AKTOWEJ

KIJOWSKIEGO ARCHIWUM CENTRALNEGO,

OZNACZONEJ W JEGO SPISIE

POD

Nr 2.

(OFICJALNE WYDANIE ARCHIWUM).

KIJÓW.

W DRUKARNI UNIWERSYTECKIEJ.

1869.

Drukowano na mocy uchwały Zarządu Uniwersytetu św. Włodzimierza.

Rektor A. Matwiejew.

Nr 2

Kijowska grodzka: zapisowa, potoczna i dekretowa księga z lat 1684 i 1685.

Pisana w języku polskim, z wyjątkiem trzech aktów, wskazanych w opisie, pisanych po rusku. 30 stycznia 1835 roku ponownie ponumerowana, przesznurowana i opieczętowana przez Komisję, Najwyżej ustanowioną dla uporządkowania ksiąg metrykalnych i aktowych w guberniach: kijowskiej, wołyńskiej i podolskiej, i zawiera w sobie wszystkich aktów 141, a kart 266; ponieważ jednak karty 244 brak, to według numeracji dokonanej przez Komisję kart liczy się o jedną więcej, tj. 267. Następujące numery aktów: w dekretowych 1684 r. — nr 27 na k. 75; w zapisowych tegoż roku — nr 2 na k. 168, akt na k. 75; w zapisowych tegoż roku — nr 2 na k. 168, akt na k. 174, dalej nr 15 i 16 na k. 183 i na odwr. k. 184, nr 24 do 36 włącznie na k. 193 do 202 włącznie; w potocznych 1684 r. — akt na k. 203, 1685 r. — nr 18 na k. 243, nr 20 do 22 na k. 245 do 246, i w zapisowych 1685 r. — nr 6 na odwr. k. 256, przedstawiają pewne osobliwości, które są wskazane w uwagach poczynionych w opisie.

Księga dekretowa 1684 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Treść aktów
1	1684 r. października 7.	Wyrok skazujący na banicję szlachciców Karola i Teofilę Tyszkiewiczów za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o odebranie przez nich szlachcicom Samuelowi i Rainie Żrotowskim oddanej im w dzierżawę wsi Warowicze, pow. owrucki. Karta 1.
2	1684 r. października 7.	Wyrok skazujący na banicję tychże szlachciców Tyszkiewiczów za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o niezapłacenie przez nich tymże szlachcicom Żrotowskim długu. K. 5.
3	1684 r. października 7.	Wyrok skazujący na banicję tychże szlachciców Tyszkiewiczów za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o nieoddanie przez nich tymże szlachcicom Żrotowskim 25 bielców (beczek) miodu. K. 7 na odwr.
4	1684 r. października 9.	Postanowienie sądu w sprawie między wojewodą bełskim, księciem Konstantym Korybutem-Wiśniowieckim, z jednej strony, a wojewodą bracławskim Mikołajem Sapiehą i braćmi jego, Kazimierzem i Pawłem — z drugiej, o zawładnięcie, jeszcze przed 1631 r., przez przodków tych ostatnich wsiami Chochłami, Kononowszczyzną i Czerewaczami, nazwanymi potem Korohodami, należącymi do przodka powoda, księcia Janusza Korybuta Wiśniowieckiego; sąd odmówił rozpatrzenia sprawy, ponieważ w pozwie nie zostali wskazani wszyscy pozwani; pełnomocnik zaś powodów wniósł od tego wyroku apelację do sądu trybunalskiego lubelskiego. K. 10.
5	1684 r. października 9.	Wyrok sądowy, mocą którego szlachcice Michał i Marianna Uszczapowscy zostają zasądzeni na zapłatę długu szlachcicowi Michałowi Waśkowskiemu. K. 17.
6	1684 r. października 9.	Postanowienie sądu w sprawie szlachciców Władysława i Eufrozyny Tokarzewskich ze szlachcicami: Janem Stanisławem Brzeskim, żoną jego Marianną i dziećmi jej z pierwszego małżeństwa — Franciszkiem, Anną i Konstancją Charlińskimi, o wyrządzenie przez tych ostatnich szkód we wsiach Wielkiej i Małej Rachówce, pozostających w dzierżawnym posiadaniu Tokarzewskich, pow. owrucki; ponieważ tylko sami powodowie przedstawili, zgodnie z wyrokiem trybunału lubelskiego, świadków w tej sprawie, sąd, odebrawszy od nich zeznania, pozbawia pozwanych prawa przedstawienia świadków ze swojej strony. K. 19.
7	1684 r. października 9.	Postanowienie sądu, którym nakazuje się przedstawienie świadków w sprawie o zagarnięcie przez szlachciców Iwana i Agafię Lewkowskich gruntów we wsi Chodakach, należących do szlachcica Tomasza Chodakowskiego. K. 23.
8	1684 r. października 9.	Wyrok skazujący na banicję szlachciców: Fiodora, Jana i Mariannę Dumińskich, za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o zagarnięcie przez nich gruntów należących do szlachcica Jana Didkowskiego i innych osób. K. 25 na odwr.
9	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję żonę starosty sądeckiego Katarzynę Lipską, szlachciców: Józefa, Jerzego, Michała i Annę Lubomirskich, Aleksandra Bujalskiego, starostę łabuńskiego Seniutę i wielu chłopów i strzelców Lipskiej za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o najazd Bujalskiego ze wspomnianymi chłopami i strzelcami na majątek Kijowskiego Mikołajewskiego Pustynnego monasteru i pisarza grodzkiego kijowskiego Tomasza Hulanickiego, wieś Zubkowicze, pow. owrucki, i rozgrabienie w tamtejszych lasach miodu z barci. K. 27 na odwr.
10	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję tychże Lipską i Lubomirskich za nieprzedstawienie w sądzie swoich chłopów, związanych z przedstawioną sprawą. K. 29 na odwr.
11	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na infamię wspomnianego Aleksandra Bujalskiego za wyrządzenie, podczas najazdu na wieś Zubkowicze, zniewag pisarzowi grodzkiemu kijowskiemu Tomaszowi Hulanickiemu. K. 32.
12	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję cześnika podolskiego Samuela Szumlańskiego, szlachciców: Kozubowskiego, Jana Jarockiego, czeladź ich, sługi i kozaków, za niestawienie się ich w sądzie na skargę szlachciców Czopowskich o to, że Szumlański, zebrawszy do 150 ludzi, przeważnie kozaków zza Dniepru — z Czernihowa, Browarów, Podostrza, Lisków, Worobiów i innych zadnieprzańskich wsi, najechał wieś Czopowicze, pobił, poranił i rozpędził mieszkających tam Czopowskich, rozgrabił ich mienie i zniszczył wspomnianą wieś. K. 35.
13	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję szlachciców: Franciszka Dalkiewicza, Marcina i Eliasza Kulewskich, Jana Redczyca i ich sługi za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o zadanie przez nich razów i ran szlachcicom Jerzemu i Helenie Jabłońskim. K. 38.
14	1684 r. października 10.	Postanowienie sądu w sprawie między szlachcicami: Florianem, Zygmuntem, Janem i Kazimierzem Pruszyńskimi, z jednej strony, a szlachcicami: Władysławem i Tomaszem Białobrzeskimi, Anną Pęską, Hilarym i Sewerynem Czerskimi — z drugiej, o nieoddanie przez tych ostatnich Pruszyńskim długu; sąd, z powodu choroby jednego z pozwanych, odroczył rozpatrzenie sprawy. K. 41.
15	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję tychże Białobrzeskich, Pęską i Czerskich za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o nieoddanie przez nich tymże Pruszyńskim długu, zabezpieczonego na wsi Kopcewiczach. K. 43.
16	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję cześnika kijowskiego Wacława Steckiego za niestawienie się w sądzie i nieprzedstawienie chłopów z majątku jego Łubiańskiego, winnych zadania razów i obrabowania jadącego z Owrucza do klasztornej wsi Szepelicze mnicha Kijowskiego Mikołajewskiego Pustynnego monasteru Antoniego; winni zaś w tej sprawie chłopi zostają skazani na infamię. K. 46.
17	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Steckiego za niestawienie się jego w sądzie w tejże sprawie oraz w sprawie o nieoddanie pożyczonego od jednego z mikołajewskich mnichów niewodu. K. 49.
18	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję łowczego kijowskiego Stanisława Kazimierza Kowalewskiego, żonę jego Krystynę i córkę ich, żonę sędziego ziemskiego włodzimierskiego, Helenę Zahorowską, za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o to, że nasyłają swoich chłopów i bartników na grunty należące do szlachcica Prokopa Kaleńskiego we wsi Kaleńszczyźnie, którzy wydzierają tam pszczoły. K. 52 na odwr.
19	1684 r. października 10.	Wyrok skazujący na banicję tychże Kowalewskich i Zahorowską za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o zagarnięcie przez nich siana na Bołsunowskich gruntach, należących do tegoż szlachcica Kaleńskiego. K. 54 na odwr.
20	1684 r. października 12.	Wyrok sądowy, którym szlachcice Justyna i Paweł Araszewscy zostają uwolnieni od zapłaty pieniędzy, pożyczonych przez zmarłego męża Justyny od szlachciców Łukasza i Teodory Dubiskich, ponieważ nie odziedziczyli po nim żadnego mienia. K. 57.
21	1684 r. października 13.	Postanowienie sądu o przeprowadzeniu dochodzenia w sprawie szlachciców: Jana, Maryny, Antoniego i Pawła Wołkowskich, ze szlachcicami Janem i Jakubem Paszyńskimi o zagarnięcie przez tych ostatnich siana i innego mienia Wołkowskich, groźby, napady na przejeżdżających kupców na ziemi Wołkowskich itd. K. 59.
22	1684 r. października 14.	Postanowienie sądu o przeprowadzeniu dochodzenia w sprawie o napad szlachciców: Tyszka i Samuela Kubylińskich, Wasyla Hejewskiego i innych osób na dom szlachciców Gabriela i Maryny Kubylińskich i zadanie im razów. K. 62.
23	1684 r. października 14.	Wyrok skazujący na banicję szlachcica Stefana Niewmirżyckiego za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o wyrządzenie przez niego zniewag regentowi grodzkiemu kijowskiemu Stefanowi Didkowskiemu. K. 64.
24	1684 r. października 14.	Wyrok sądowy, mocą którego chorążyc kijowski Michał Jelec zostaje zobowiązany zapłacić szlachcicom Grzegorzowi i Janowi Kaleńskim i regentowi grodzkiemu kijowskiemu Stefanowi Didkowskiemu, zgodnie z zawartą między nimi ugodą polubowną, 150 złotych. K. 67.
25	1684 r. października 16.	Wyrok sądowy w sprawie szlachciców Jana i Agafii Lewkowskich i innych osób ze szlachcicami: Tomaszem, Grzegorzem, Michałem, Aleksandrem i Stefanem Chodakowskimi, o nieoddanie przez tych ostatnich mienia należącego do Lewkowskiej i zagarnięcie jej gruntów; sąd pozostawia stronom rozstrzygnięcie sprawy w drodze sądu polubownego. K. 69.
26	1684 r. października 16.	Wyrok skazujący na banicję szlachciców: Samuela Milanowskiego, Jerzego Tuszewskiego i sługi pierwszego za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o najazd ich na pozostającą w zastawnym posiadaniu szlachcica Jana Bolesty wieś Zaleszany, grabież mienia i zadanie Boleście razów. K. 72 na odwr.
27	1684 r. października 16.	Postanowienie sądu, którym szlachcice Stefan i Zofia Korkoszkowie zostają zobowiązani do złożenia przysięgi na to, że nie wydzierali pszczół należących do szlachciców Nikodema i Fiodora Dumińskich. K. 75. Uwaga. Akt ten na wszystkich stronach jest przekreślony słowem „eliminatum”, a z napisu z boku widać, że został unicestwiony na mocy wyroku trybunału lubelskiego.
28	1684 r. października 16.	Postanowienie sądu w sprawie o nieoddanie przez tęż Korkoszkową tymże Dumińskim przypadającej im części spadku po ich matce; sąd odmówił rozpatrzenia sprawy, ponieważ w pozwie nie zostali wskazani wszyscy pozwani. K. 76 na odwr.
29	1684 r. października 16.	Postanowienie sądu w sprawie mnichów Kijowsko-Peczerskiego monasteru z wojewodą bracławskim Mikołajem Sapiehą, braćmi jego Kazimierzem i Pawłem, siostrą Teofilą i dzierżawcami ich majątków, mieszczanami kijowskimi Maksymem i Iwanem, o wydanie chłopów zbiegłych z majątku klasztornego, wsi Szepelicze, do majątków Sapiehów, wsi Masany i Skrypki; sąd zobowiązuje pozwanych do potwierdzenia przysięgą swego zeznania, że w czasie otrzymania przez nich pozwu w tej sprawie wspomnianych chłopów nie było już w ich majątkach. K. 77 na odwr.
30	1684 r. października 16.	Takie samo postanowienie sądu w sprawie między tymiż osobami o wydanie chłopów klasztornych, zbiegłych ze wsi Szepelicze do majątku Sapiehów, wsi Siemichody. K. 79.
31	1684 r. października 16.	Takie samo postanowienie sądu w sprawie między tymiż osobami o wydanie chłopa, zbiegłego z klasztornej wsi Szepelicze do majątku Sapiehów, wsi Korohodówki. K. 80 na odwr.
32	1684 r. października 16.	Wyrok skazujący na banicję szlachciców: Karola i Teofilę Tyszkiewiczów, Annę Brzeską oraz Franciszka i Annę Charlińskich, za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o odebranie przez nich majątków ich, znajdujących się w zastawie u szlachcica Stefana Krynickiego, wsi Wielkich Warewicz i Małych Warewicz, inaczej Ryżków. K. 83.
33	1684 r. października 17.	Wyrok skazujący na banicję podkomorzyca kijowskiego Fiodora Niemirycza za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o gwałtowne odebranie przez niego majątków jego: miasteczka Turczynówki i wsi Kowali, Krasnosiółki i Staryków, znajdujących się w zastawnym posiadaniu szlachcianki Nastazji Wysłobockiej i syna jej z pierwszego małżeństwa Stefana Krzentowskiego. K. 91.
34	1684 r. października 17.	Wyrok sądowy, którym Niemirycz zostaje zasądzony na zwrot Wysłobockiej i Krzentowskiemu odebranych im, wymienionych wyżej majątków. K. 95 na odwr.
35	1684 r. października 17.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Niemirycza za nieprzedstawienie przez niego w sądzie osób uczestniczących w tej sprawie: szlachciców Otwinowskiego i Milanowskiego, popowicza Samuela Żerebiły, sług, kozaków i chłopów Niemirycza; osoby te zaś zostają skazane na infamię. K. 99 na odwr.
36	1684 r. października 17.	Wyrok skazujący na banicję pisarza grodzkiego żytomierskiego Jerzego Rodkiewicza za nieoddanie przez niego konia, zagrabionego szlachcicom Czopowskim pod pretekstem ściągania podatków. K. 103.
37	1684 r. października 17.	Postanowienie sądu, którym zarządza się dochodzenie w sprawie o najazd cześnika podolskiego Samuela Szumlańskiego na wieś Czopowicze i unieważnia się poprzedni wyrok zapadły w tej sprawie (zob. nr 12). K. 106.
38	1684 r. października 20.	Wyrok sądowy, którym cześnik kijowski Wacław Stecki zostaje zasądzony na wydanie chłopów, którzy zbiegli z majątków pułkownika Pawła Sapiehy: miasteczka Czarnobyla i wsi Korohoda i Żołnierówki, do majątków Steckiego: miasteczka Łubianki i wsi Radynki. K. 109.
39	1684 r. października 20.	Wyrok skazujący na infamię podkomorzyca kijowskiego Fiodora Niemirycza za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o napad, którego usiłował dokonać w drodze na podwojewodziego kijowskiego Dymitra Żabokrzyckiego. K. 111.
40	1684 r. października 20.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Niemirycza za nieprzedstawienie przez niego w sądzie popowicza Samuela Żerebiły i innych osób uczestniczących w tej sprawie; osoby te zaś zostają skazane na infamię. K. 113.
41	1684 r. października 20.	Wyrok skazujący na infamię tegoż Niemirycza za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o zamach jego na życie zarówno wspomnianego Dymitra Żabokrzyckiego, jak i syna jego Benedykta. K. 115.
42	1684 r. października 20.	Wyrok skazujący na infamię tegoż Niemirycza i żonę jego Aleksandrę za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o niewydanie przez nich popowicza Samuela Żerebiły, zarządzającego majątkami Dymitra Żabokrzyckiego: miasteczkiem Noryńskiem z należącymi do niego wsiami, pow. owrucki, i wsiami Suchowiejami i Radochówką, woj. wołyńskie, który zrujnował te majątki i zbiegł potem do Niemiryczów. K. 119.
43	1684 r. października 20.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Niemirycza za nieprzedstawienie w sądzie wspomnianego Żerebiły; ten ostatni zaś zostaje skazany na infamię. K. 121.
44	1684 r. października 20.	Wyrok skazujący na banicję pisarza grodzkiego żytomierskiego Jerzego Rodkiewicza za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o nieprzedstawienie przez niego wyznaczonym wraz z nim poborcom podatków: miecznikowi lidzkiemu Janowi Trypolskiemu i szlachcicowi Jerzemu Dubiskiemu, rachunku z zebranych przez niego podatków i wyrządzenie wspomnianym osobom zniewag. K. 123 na odwr.
45	1684 r. października 20.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Rodkiewicza za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o szkody poniesione przez tychże Trypolskiego i Dubiskiego wskutek nieprzedstawienia wspomnianego rachunku. K. 125 na odwr.
46	1684 r. października 21.	Wyrok skazujący na banicję szlachciców Stanisława i Pawła Korytków i sługi ich za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o dwukrotny napad ich w drodze na szlachciców Kazimierza i Andrzeja Pojeckich, zadanie im ran i obrabowanie ich. K. 128.
47	1684 r. października 21.	Wyrok skazujący na banicję tychże Korytków za nieprzedstawienie przez nich poręczyciela we wspomnianej sprawie ich z Pojeckimi. K. 130 na odwr.
48	1684 r. października 21.	Wyrok skazujący na infamię podkomorzyca kijowskiego Fiodora Niemirycza za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o najazd jego ze swoimi sługami na swoją wieś Horoszeczki, znajdującą się w zastawie u łowczego owruckiego, sędziego ziemskiego kijowskiego, Jana Wojnarowskiego, różne gwałty, grabieże i zabójstwo zarządzającego tym majątkiem szlachcica Jana Szablewicza. K. 133.
49	1684 r. października 21.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Niemirycza za nieprzedstawienie w sądzie rozstrygi Jakuba Hołowki i innych osób uczestniczących we wspomnianym najeździe, które zostają skazane na infamię. K. 136.
50	1684 r. października 21.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Niemirycza za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o odebranie przez niego Wojnarowskiemu wymienionej wsi Horoszeczek. K. 137 na odwr.
51	1684 r. października 21.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Niemirycza za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o szkody poniesione przez Wojnarowskiego wskutek nieprzedstawienia rachunków przez zarządzającego jego majątkiem szlachcica Szablewicza, zabitego podczas najazdu Niemirycza na ten majątek. K. 140.
52	1684 r. października 21.	Wyrok skazujący na banicję wielu szlachciców i Żydów województwa kijowskiego za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o nieoddanie przez nich podatków poborcom: miecznikowi lidzkiemu Janowi Trypolskiemu i szlachcicowi Jerzemu Dubiskiemu. K. 142 na odwr.
53	1684 r. października 21.	Wyrok skazujący na banicję wielu szlachciców województwa kijowskiego za niestawienie się ich w sądzie w sprawie o nieoddanie przez nich podatków poborcy, podstarościemu grodzkiemu owruckiemu, Michałowi Stawieckiemu. K. 148 na odwr.
54	1684 r. października 25.	Wyrok sądowy w sprawie szlachciców Józefa i Eudokii Baranowskich ze szlachcicami: Bohdanem, Kirykiem i Siemionem Baranowskimi, o to, że ci ostatni zadali im ciężkie razy, potem, wspólnie z kozakami pułku Łączyńskiego, rozgrabili ich mienie i wreszcie, zebrawszy sąd kopny z przychylnych sobie osób, w sposób niewłaściwy sporządzili wyrok tego sądu, według którego Józef Baranowski został uznany winnym kradzieży pszczół; sąd, uznawszy za konieczne dochodzenie co do pozostałych punktów sprawy, za zbieranie sądów kopnych skazał pozwanych na więzienie, ponieważ sądy te są zakazane przez prawo i wzniecają bunty chłopskie. K. 151.
55	1684 r. października 25.	Wyrok sądowy, uwalniający szlachcica Fiodora Dumińskiego od odpowiedzialności w sprawie o niewydanie przez niego szlachciance Nastazji Lewkowskiej i Prokopowi Niewmierżyckiemu dokumentów i innego mienia, ponieważ powodowie nie dopełnili należytych formalności. K. 155 na odwr.
56	1684 r. października 26.	Wyrok skazujący na infamię szlachcica Jana Łozińskiego za niestawienie się jego w sądzie w sprawie o nieprzedstawienie w sądzie rzeczy znalezionych przy winnym zabójstwa kozaku Wasylu Kucewiczu, który był przedstawiony przez namiestnika czarnobylskiego, szlachcica Jana Czernieckiego. K. 157.
57	1684 r. października 26.	Wyrok skazujący na infamię wspomnianego szlachcica Czernieckiego za niestawienie się jego w sądzie w tejże sprawie. K. 159.
58	1684 r. października 26.	Wyrok skazujący na banicję tegoż Czernieckiego za nieprzedstawienie w sądzie wspomnianego kozaka Kucewicza, samowolnie przez niego uwolnionego. K. 161.
59	1684 r. października 26.	Wyrok skazujący na banicję szlachciców: Iwana i Agafię Lewkowskich i Demiana Wasiuczenkę-Chodakowskiego, za nieprzedstawienie przez nich poręczyciela w sprawie o zagarnięcie przez nich gruntów szlachcica Tomasza Chodakowskiego, czynione mu groźby, gwałty i szkody. K. 162 na odwr.

Księga zapisowa 1684 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1684 r. października 9.	1684 r. lipca 6.	List króla Jana III, kasujący wszystkie wyroki sądowe zapadłe w sprawie podczaszego wiłkomierskiego Dymitra Żabokrzyckiego z żoną jego Marianną, z wyjątkiem wyroku sądu duchownego w sprawie o ich rozwód. K. 167.
2	1684 r. października 9.	1683 r. listopada 15.	Przywilej króla Jana III dla szlachcica Gabriela Wesołowskiego na godność podczaszego sandomierskiego. K. 168. Uwaga. Akt ten pismem i atramentem wyraźnie różni się od poprzednich i następnych; karta zaś, na której jest napisany, cała pokryta jest plamami.
3	1684 r. października 9.	1684 r. czerwca 18.	Przywilej króla Jana III dla szlachcica Jana Lasoty na urząd wojskiego żytomierskiego. K. 169.
4	1684 r. października 9.	1680 r. maja 10.	Testament szlachcica Macieja Trzcińskiego na rzecz szlachciców: Kazimierza Lasińskiego, Jana Świdzińskiego, Bonawentury Krynickiego i innych osób na majątki: wieś Czehrynówkę i część wsi Brażynki, a także na rzecz kościoła parafialnego — na annuatę; prócz tego testator wypuszcza na wolność dwóch swoich chłopów. K. 169 na odwr.
5	1684 r. października 10.	1684 r. lipca 27.	List króla Jana III do podkomorzyca kijowskiego Fiodora Niemirycza o to, aby przestał nakłaniać krewną swoją, żonę podczaszego wiłkomierskiego Dymitra Żabokrzyckiego, Mariannę do niezgody z mężem, a także wnosić do sądów niesprawiedliwe skargi na Żabokrzyckiego. K. 170 na odwr.
6	1684 r. października 10.		Pełnomocnictwo dane przez szlachciców Samuela i Dymitra Hołowińskich szlachcicom: Janowi Żgalatowiczowi-Łozińskiemu, Maksymilianowi Hejewskiemu i regentowi grodzkiemu kijowskiemu Stefanowi Didkowskiemu, na prowadzenie ich spraw w sądach. K. 171 na odwr.
7	1684 r. października 10.	1684 r. października 9.	Donacja szlachcica Jana Żółtowskiego dla wojskiego mielnickiego Franciszka Włodka na część wsi Borkowiec, woj. kijowskie, z gonami bobrowymi. K. 172.
8	1684 r. października 10.		Zapis cesyjny szlachcica Andrzeja Dobrowolskiego dla syna swego Michała Stanisława na wieś Tarasy, woj. kijowskie. K. 173.
[b.n.]	1684 r. października 10.	1684 r. sierpnia 15.	Przywilej króla Jana III dla szlachcica Prokopa Szkorupińskiego na urząd woźnego oraz doniesienie woźnego o tym, że Szkorupiński, zgodnie ze Statutem Wołyńskim, złożył przysięgę i dopełnił obrzędu postrzyżenia na ten urząd. K. 174. Uwaga. Początku tego aktu w księdze brak, a zatem nie ma on i numeru.
9	1684 r. października 12.	1684 r. sierpnia 15.	Taki sam przywilej, dany szlachcicowi Herasymowi Lastowieckiemu, oraz zaświadczenie podwojewodziego kijowskiego Dymitra Żabokrzyckiego o złożeniu przez Lastowieckiego przysięgi i dopełnieniu obrzędu postrzyżenia na urząd. K. 174 na odwr.
10	1684 r. października 12.	1684 r. maja 16.	Zapis podczaszego nowogródzkiego, sędziego grodzkiego kijowskiego, Wacława Konstantego Zubczewskiego o tym, że zrzeka się swoich praw do majątków przypadających mu po śmierci jego ojca. K. 176.
11	1684 r. października 20.	1684 r. sierpnia 7.	Zapis sprzedaży przez szlachcica Pawła Nowakowskiego szlachcicowi Stanisławowi Lubicz-Chaborskiemu części wsi Ulaniki, woj. wołyńskie. K. 178.
12	1684 r. października 20.		Kwit szlachcica Karola Padwińskiego z otrzymania od stolnika inowrocławskiego Wacława De-Mezera i syna jego Jana pozostałych pieniędzy za kupiony przez nich majątek, wieś Popówkę, woj. kijowskie. K. 178 na odwr.
13	1684 r. października 20.		Kwit stolnika zwinogródzkiego Antoniego Charleńskiego z otrzymania od szlachcica Jana Kozakiewicza pieniędzy za sprzedany mu majątek, wieś Horodyszcze, woj. kijowskie. K. 180 na odwr.
14	1684 r. października 14 (sic).	1676 r. stycznia 16.	Zobowiązanie dane przez szlachcica Fiodora Pawszę szlachcicowi Siemionowi Moszkowskiemu o tym, że nie ma do niego żadnej pretensji za zabójstwo swego chłopa Zińka. K. 181.
15	1684 r. października 17.	1684 r. października 16.	Kwit dłużny szlachcica Jana Błockiego dla żony jego Marianny z zabezpieczeniem długu na majątkach położonych w powiatach: owruckim, woj. kijowskie, i brańskim, woj. podlaskie. K. 183.
16	1684 r. października 17.	1684 r. października 16.	Donacja szlachcica Wasyla Mieleniewskiego dla zięcia swego, szlachcica Jana Błockiego, na czwartą część należących do niego we wsi Mieleniach gruntów, z gonami bobrowymi. K. 183 na odwr. Uwaga. Karty 183–186 włącznie, na których napisany jest ten akt i poprzedni, pismem i atramentem wyraźnie różnią się od poprzednich i następnych.
17	1684 r. października 17.		Zobowiązanie dane przez szlachcica Stefana Didkowskiego szlachcicom Oliferowi i Wasylowi Baranowskim o tym, że umarza rozpoczęte z nimi i innymi osobami powództwo. K. 187.
18	1684 r. października 18.	1684 r. września 24.	Pismo króla Jana III o wyznaczeniu osobnych sędziów dla rozpatrzenia pretensji między podczaszym wiłkomierskim Dymitrem Żabokrzyckim a żoną jego Marianną, na podstawie zapadłego już w tym przedmiocie wyroku sądu duchownego. K. 188.
19	1684 r. października 19.	1684 r. października 18.	Donacja szlachcica Piotra Bohdanowicza dla szlachcica Daniła Chodźki na wieś Nowosiółki, woj. czernihowskie, i wsie Kołtaki i Bohdany, woj. smoleńskie, z gonami bobrowymi. K. 189.
20	1684 r. października 19.	1679 r. września 20.	Testament szlachcica Jakuba Żukowskiego na rzecz syna swego Szymona na wieś Żukowicze w Wielkim Księstwie Litewskim i na rzecz córki swej Joanny na sumę pieniężną. K. 190.
21	1684 r. października 20.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał szlachciców: Jermołaja, Jana, Mikołaja, Fiodora i Wasyla Didkowskich w posiadanie gruntów we wsi Moszkach, pow. owrucki. K. 190 na odwr.
22	1684 r. października 21.		Zobowiązanie dane przez szlachcica Stefana Waśkowskiego szlachcicowi Grzegorzowi Uszczapowskiemu o tym, że umarza wszystkie powstałe między nimi powództwa i pretensje. K. 191 na odwr.
23	1684 r. października 21.		Takie samo zobowiązanie dane przez szlachcica Grzegorza Uszczapowskiego szlachcicowi Stefanowi Waśkowskiemu. K. 192 na odwr.
24	1684 r. października 21.	1683 r. grudnia 10.	Przywilej króla Jana III dla szlachcica Grzegorza Żółtowskiego na urząd cześnika płockiego. K. 193 na odwr. Uwaga. Karta, na której napisany jest ten akt, różni się pismem i atramentem i cała jest poplamiona.
25	1684 r. października 21.	1683 r. grudnia 31.	Wypis z ksiąg grodzkich owruckich, zawierający doniesienie woźnego o tym, że ogłosił we wsi Czopowiczach potwierdzający przywilej królewski, dany potomkom szlachciców Wasyla i Dawida Czopowskich na tę wieś, i wwiązał Czopowskich w jej posiadanie. K. 194.
26	1684 r. października 21.	1684 r. sierpnia 5	Testament szlachcianki Łucji na rzecz męża jej Stanisława Berengowicza — na część wsi Popówki, woj. kijowskie, i na rzecz szlachcica Krzysztofa Stępkowskiego — na część wsi Tiutiunniki, woj. kijowskie. K. 195.
27	1684 r. października 23.	1684 r. września 8.	Testament szlachcica Samuela Grzybowskiego na rzecz syna swego Adama — na część wsi Krasnosiółki, i na rzecz zięciów swoich: Wasyla Mieleniewskiego — na część wsi Szczeniowa, i Jana Cieleckiego — na część wsi Dawidówki. K. 196.
28	1684 r. października 23.	1684 r. czerwca 14.	Zapis cesyjny szlachcica Stefana Jędrzejewskiego dla syna swego Jana — na część wsi Iwanowicze, dla synowca swego, szlachcica Andrzeja Jarczewskiego — na część wsi Szczerbiny, i dla zięcia swego, szlachcica Józefa Ryszki — na część wsi Awratyna. K. 197.
29	1684 r. października 25.	1684 r. lipca 15.	Testament szlachcica Sebastiana Kucharskiego na rzecz synów swoich Michała, Antoniego i Piotra — na część wsi Andrijowa, i zięciów swoich, szlachciców: Grzegorza Paszkowskiego i Józefa Bątkowskiego — na część wsi Agatówki, i Jana Błockiego — na część wsi Motrunki. K. 198.
30	1684 r. października 26		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał szlachciców: Prokopa, Piotra i Zachariasza Czopowskich w posiadanie części wsi Czopowicze, pow. żytomierski (sic). K. 198 na odwr.
31	1684 r. października 26.	1684 r. sierpnia 5.	Testament szlachcica Jana Falaleja-Żołońskiego na rzecz syna swego Ignacego, zięcia Aleksandra Mierzwińskiego i krewnych Jana i Gabriela Czerepańskich na część wsi Wysokie. K. 199 na odwr.
32	1684 r. października 26.		Zapis cesyjny szlachcica Bartłomieja Rudnickiego dla synów swoich Walentego i Jana — na część wsi Kirijówki, pow. żytomierski, i dla zięcia swego, szlachcica Gabriela Niedzielskiego — na część wsi Bezpiecznej, pow. żytomierski. K. 200.
33	1684 r. października 26.		Zapis cesyjny szlachciców: Wasyla, Fiodora i Łogwina Niedaszkowskich dla synów ich: Łazarza, Daniła i Józefa, na części wsi Niedaszki, pow. owrucki. K. 201.
34	1684 r. października 26.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał szlachciców: Andrzeja, Samuela, Tymofieja i innych Czopowskich w posiadanie części wsi Czopowicze. K. 201 na odwr.
35	1684 r. października 26.		Zapis cesyjny szlachcica Macieja Paszyńskiego dla szlachciców: Jana i Gabriela Domalewskich oraz Adama i Andrzeja Wojciechowskich, na część wsi Awratyna, pow. żytomierski, na zaspokojenie długu. K. 202.
36	1684 r. października 26.		Zapis działu między szlachcicami: Antonim, Mikołajem, Andrzejem i Joanną Zastawskimi-Szwabami a Tomaszem Ursynowiczem pozostających w ich wspólnym posiadaniu majątków, wsi Ryszawki i części wsi Hołodenki, woj. kijowskie. K. 202. Uwaga. Karty 194–202 włącznie, na których umieszczone są akty nr 25–36, pismem, atramentem, kreśleniem numeracji i osobliwościami samego wykładu aktów wyraźnie różnią się od poprzednich i następnych.

Księga potoczna 1684 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Treść aktów
[b.n.]	Nie później niż 16 października 1684 r.	Oświadczenie szlachcianki Heleny Laskowskiej o tym, że kwit, dany przez podkomorzego kijowskiego Jerzego Niemirycza jej ojcu na pożyczone u niego pieniądze, zaginął podczas napadu Tatarów w czasie „ekspedycji bracławskiej”; zeznanie swoje potwierdza ona przysięgą. K. 203. Uwaga. Akt ten nie ma początku ani numeru; po nim następuje bezpośrednio nr 7.
7	1684 r. października 16.	Skarga wszystkich urzędników sądu grodzkiego kijowskiego na urzędników sądu grodzkiego owruckiego, podkomorzyca kijowskiego Fiodora Niemirycza i na inne osoby o to, że oni, zebrawszy kilkadziesiąt kozaków, zamierzali napaść na podwojewodziego kijowskiego Dymitra Żabokrzyckiego, jadącego do miasta Owrucza dla otwarcia posiedzeń sądowych, który ledwie zdążył im ujść. K. 204.
8	1684 r. października 17.	Skarga szlachciców Jana i Katarzyny Skuratowskich na szlachciców: Gabriela Szczyrskiego, Andrzeja i Artema Didkowskich, o zadanie im razów. K. 206.
9	1684 r. października 18.	Skarga mieszczanina owruckiego Daniła Pierszki-Bujaka na szlachciców: Andrzeja, Grzegorza i Iwana Redczyców, Mikołaja Wyszpolskiego i Synhajewskich, o to, że zniszczyli należący do niego chutor i wydarli wielką ilość miodu z barci. K. 207 na odwr.
10	1684 r. października 19.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu starostę owruckiego Franciszka Potockiego, szlachcica Filkiewicza oraz sługi i chłopów Potockiego w sprawie o najazd ich na dwór szlachciców Grzegorza i Polonii Kostiuszkowskich, grabież i zadanie razów; oraz osobny pozew, żądający od Potockiego przedstawienia w sądzie osób uczestniczących w tej sprawie. K. 209.
11	1684 r. października 20.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu szlachciców: Andrzeja, Grzegorza i Iwana Redczyców, Mikołaja Wyszpolskiego i Synhajewskich, w sprawie o rozgrabienie przez nich chutoru, należącego do mieszczanina owruckiego Daniła Pierszki Bujaka. K. 210 na odwr.
12	1684 r. października 21.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu trybunalskiego lubelskiego wojewodę bracławskiego Mikołaja Sapiehę, braci jego Kazimierza i Pawła i siostrę Ludwikę, a także dzierżawcę ich majątków, mieszczanina kijowskiego Maksyma, w sprawie o nieprawne władanie przez nich majątkami należącymi do wojewody bełskiego, starosty białocerkiewskiego, glinianskiego itd., księcia Konstantego Korybuta-Wiśniowieckiego, wsiami: Chochłami, Kononowszczyzną i Czerewaczami, niedawno przezwanymi Korohodami. K. 211.
13	1684 r. października 21.	Oświadczenie przeora czarnobylskiego klasztoru dominikańskiego, wikariusza owruckiego, księdza Jacka Trzaski o tym, że ponieważ dawni poborcy podatków nie wypłacili w całości sumy, wyznaczonej uchwałą sejmiku na rzecz konwentu owruckiego, kieruje on na jej uzupełnienie podatek przypadający z majątków klasztoru czarnobylskiego, wsi Paryszowa, Lelowa i Leszni; ostatnią wieś nazywa on „skozaczałą”. K. 212 na odwr.
14	1684 r. października 23.	Skarga sędziego ziemskiego kijowskiego Jana Wojnarowskiego na podkomorzyca kijowskiego Fiodora Niemirycza o wniesienie na niego do sądu grodzkiego owruckiego bezpodstawnej skargi, i na sąd owrucki o jej przyjęcie. K. 213.
15	1684 r. października 26.	Oświadczenie podczaszego wiłkomierskiego Dymitra Żabokrzyckiego, potwierdzone jego przysięgą, o tym, że podczas jego nieobecności w swoim zamku Kołmowie, pow. łucki, zaginęło wiele z przechowywanych tam różnego rodzaju dokumentów, przy czym załącza się ich spis. K. 214 na odwr.
16	1684 r. października 26.	Skarga podstolego ciechanowskiego Tomasza Podhorodeńskiego i żony jego Teofili na podkomorzyca kijowskiego Fiodora Niemirycza o najazd na majątek i grabieże. K. 216 na odwr.
17	1684 r. października 27.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu trybunalskiego lubelskiego podkomorzyca kijowskiego Fiodora Niemirycza w sprawie o znieważenie przez niego sędziego ziemskiego kijowskiego Jana Wojnarowskiego, i drugi pozew, wzywający do sądu urzędników owruckiego sądu grodzkiego za przyjęcie skargi, w której zawierała się ta zniewaga. K. 218 na odwr.
18	1684 r. grudnia 11.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył żonie podczaszego wiłkomierskiego Mariannie Żabokrzyckiej i Fiodorowi Niemiryczowi kopię królewskiego listu zaręcznego w sprawie ich z mężem Marianny, Dymitrem Żabokrzyckim. K. 220.

Księga potoczna 1685 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Treść aktów
1	1685 r. lutego 23.	Oświadczenie w imieniu szlachcica Stefana Rodowicza o tym, że w zniszczonych w czasie wojen kozackich i spalonych kijowskich, żytomierskich i owruckich księgach aktowych znajdowały się różne dotyczące go dokumenty; przy czym załącza się rodowód Rodowicza. K. 222.
2	1685 r. lutego 23.	Skarga szlachciców Jerzego i Katarzyny Wyhowskich na szlachciców Eustachego i Macieja Portianków-Wyhowskich o rozgrabienie barci, stratowanie zbóż i wyrządzenie zniewag; skarga jest potwierdzona świadectwem woźnego. K. 223.
3	1685 r. maja 7.	Skarga szlachciców: Marianny, Andrzeja i Jana Wyhowskich na szlachciców Daniła i Tomasza Wyhowskich o zagarnięcie gruntów i wyrządzenie zniewag. K. 224 na odwr.
4	1685 r. sierpnia 1.	Skarga szlachciców: Łukasza, Bogdany i Samuela Hulanickich na szlachciców: Jana i Wasyla Waśkowskich i Grzegorza Kaleńskiego o zadanie przez nich, w czasie ucieczki skarżących na Wołyń z powodu napadu tatarskiego, razów Samuelowi Hulanickiemu; skarga jest potwierdzona świadectwem woźnego. K. 225 na odwr.
5	1685 r. sierpnia 7.	Skarga regenta grodzkiego kijowskiego Stefana Didkowskiego i szlachcica Grzegorza Białoszyckiego na szlachcica Eustachego i innych Białoszyckich o wyrządzenie im zniewag. K. 227 na odwr.
6	1685 r. sierpnia 11.	Skarga tegoż Didkowskiego na szlachcica Konstantego Stanisława Liplańskiego o to, że lżył Didkowskiego obelgami i zamierzał go pobić. K. 228 na odwr.
7	1685 r. sierpnia 16.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu szlachciców: Jana i Wasyla Waśkowskich i Grzegorza Kaleńskiego, w sprawie ich ze szlachcicami: Łukaszem, Bogdaną i Samuelem Hulanickimi, o zadanie temu ostatniemu razów; i drugi pozew, wzywający ich do sądu dla obecności przy odbieraniu zeznań świadków w tej sprawie. K. 229 na odwr.
8	1685 r. sierpnia 25.	Skarga w imieniu podczaszego nowogródzkiego, sędziego grodzkiego kijowskiego, Wacława Konstantego Zubczewskiego i cześnika wołyńskiego Piotra Radzimińskiego na teściową ich Katarzynę Łącką o to, że ona, władając dożywotnio majątkami zmarłego męża swego, miasteczkiem Bondarówką i wsią Uszycą, pow. owrucki, rujnuje je i rozpędza chłopów. K. 230 na odwr.
9	1685 r. sierpnia 27.	Skarga szlachciców Nikodema i Dymitra Moszkowskich w imieniu wszystkich Moszkowskich na starostę owruckiego Franciszka Potockiego o to, że nie uznaje ich praw szlacheckich i chce bezprawnie włączyć w skład starostwa owruckiego ich majątek, wieś Moszki. K. 232.
10	1685 r. sierpnia 28.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu szlachcica Konstantego Stanisława Liplańskiego w sprawie o wyrządzenie przez niego zniewag regentowi grodzkiemu kijowskiemu Stefanowi Didkowskiemu. K. 232 na odwr.
11	1685 r. sierpnia 28.	Skarga szlachciców Romana i Anny Lewkowskich na szlachciców Tomasza i Dymitra Lewkowskich o zadanie im razów; skarga jest potwierdzona świadectwem woźnego. K. 233.
12	1685 r. sierpnia 28.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu trybunalskiego lubelskiego szlachciców Wasyla i Marcina Niewmirżyckich w sprawie ich ze szlachcicami: Pawłem Lewkowskim, Sebastianem Niewmirżyckim i Anną Bołsunowską, o dział gruntów. K. 235.
13	1685 r. sierpnia 28.	Skarga szlachciców: Konona, Fiodora i Jana Werpowskich-Bułhakowskich na szlachciców: Stefana, Fiodora, Afanasija i Prokopa Niewmirżyckich, o najazdy, grabieże, zadanie razów, zagarnięcie gruntów itp. K. 236.
14	1685 r. sierpnia 28.	Skarga szlachcica Pawła Lewkowskiego na szlachcica Piotra Lewkowskiego o samowolne wycięcie drzew owocowych w jego sadzie i bartnych w lesie oraz wniesienie na niego do sądu grodzkiego owruckiego niesprawiedliwej skargi. K. 238.
15	1685 r. września 1.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu trybunalskiego lubelskiego szlachciców: Eustachego, Jana, Piotra i drugiego Jana Białoszyckich, w sprawie o wyrządzenie przez nich zniewag regentowi grodzkiemu kijowskiemu Stefanowi Didkowskiemu i szlachcicowi Grzegorzowi Białoszyckiemu. K. 239.
16	1685 r. września 21.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozew, wzywający do sądu trybunalskiego lubelskiego cześnika podolskiego Samuela Szumlańskiego w sprawie o nieuznawanie przez niego szlacheckiego pochodzenia Czopowskich. K. 240.
17	1685 r. listopada 22.	Skarga szlachcica Stanisława Szczyrskiego na skazanego na infamię i banicję łowczego sieradzkiego Karola Dynofa (Denhoffa?), podkomorzyca bracławskiego Jana Potockiego i inne osoby o to, że Dynof, oddawszy mu w dzierżawę swoje majątki w pow. owruckim, wsie Kuchary, Makalewicze i Zarudzie, nie tylko nie wynagrodził go za straty poniesione wskutek obrabowania tych majątków przez wojsko zaporoskie, lecz jeszcze bezprawnie przekazał prawo władania nimi Potockiemu; ten zaś nasłał tam do 40 chłopów przebranych za Tatarów, którzy rozpędzili mieszkańców, dokonali grabieży i wypędzili z zamku żonę skarżącego, wskutek czego dostała się ona do niewoli tatarskiej. K. 241.
18	1685 r. listopada 22.	Skarga szlachciców: Trofima, Jana i Eliasza Duchowskich na szlachcica Dymitra Moszkowskiego i inne osoby o to, że zabili oni w miasteczku Noryńsku, w 1659 r., krewnego skarżących, Wasyla Moszkowskiego. K. 343 [sic; według wstępu: 243]. Uwaga. Akt ten nie ma końca; następnej zaś karty 244, na której, jak widać, mieścił się akt nr 19 i koniec nru 18, w księdze brak.
20	1685 r. listopada 22.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał szlachciców: Kazimierza, Gabriela i Jakuba Łosińskich, Jana i Józefa Świdzińskich, Bonawenturę i Gabriela Krynickich, Hipolita Krzyształowicza, Nikodema Werackiego i Adama Wierzbickiego w posiadanie wsi Czehrynówki i części wsi Brażynki, woj. kijowskie. K. 345 [sic; według wstępu: 245].
21	1685 r. listopada 22.	Zapis sprzedaży przez szlachcica Andrzeja Wajdwicza szlachcicowi Stanisławowi Jabłonowskiemu wsi Krzywoszyniec, woj. kijowskie. K. 245 na odwr.
22	1685 r. listopada 22.	Skarga szlachciców: Jana i Józefa Świdzińskich, Kazimierza, Gabriela i Jakuba Łosińskich, Bonawentury i Gabriela Krynickich, Nikodema Wiercińskiego i Adama Wierzbickiego na szlachcica Hipolita Krzyształowicza o to, że narusza on zawartą między nimi umowę dotyczącą działu majątków, wsi Czehrynówki i części wsi Brażynki. K. 246. Uwaga. Karty 245 i 246, na których mieszczą się akty nr 20–22, jakością papieru i numeracją, a same akty pismem, atramentem i osobliwościami wykładu, wyraźnie różnią się od poprzednich i następnych.

Księga zapisowa 1685 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
2	1685 r. kwietnia 5.	1615 r. marca 6.	Zapis sprzedaży przez szlachciców Pawła i Fiodora Didkowskich szlachcicom: Siemionowi, Andrzejowi, Michałowi i Fennie Didkowskim gruntów we wsi Didkowiczach. K. 247. Uwaga. Aktu nr 1 w księdze nie ma.
3	1685 r. kwietnia 5.	1635 r. stycznia 1.	Zapis zastawny szlachcica Michała Talerczycza (w innym miejscu Tarelczycza) dla szlachcica Iwana Puciaty na dwór i grunty we wsi Didkowiczach. K. 250.
4	1683 r. kwietnia 5.	1637 r. lutego 16.	Zapis zastawny szlachcica Mielenia Didkowskiego dla szlachcica Iwana Puciaty na grunty we wsi Didkowiczach, woj. kijowskie, podany do ksiąg grodzkich owruckich w 1648 r., kwietnia 16. K. 252 na odwr. Uwaga. Akt ten, podobnie jak i dwa poprzednie, pisany jest w języku ruskim.
5	1685 r. czerwca 16.	1684 r. maja 15.	Rozkaz żony podczaszego wiłkomierskiego Marianny Żabokrzyckiej do chłopów jej włości noryńskiej o to, aby okazywali należyte posłuszeństwo mężowi jej Dymitrowi Żabokrzyckiemu, ponieważ oddała mu ten majątek w posiadanie zastawne. K. 255 na odwr.
6	1685 r. czerwca 16.	1685 r. maja 12.	Wypis z ksiąg grodzkich łuckich, zawierający donację tejże Żabokrzyckiej na rzecz jej dzieci: Benedykta Grzegorza i Aleksandry Teodory, na majątki w powiecie owruckim: miasteczko Noryńsk, wsie Wielką Hajczę, Bondary, Żerewiecką Rudnię i puste siedliska: Ratniszcze, Krasnodworszczyznę, Słobódkę i Nowomieżyryczkę. K. 256 na odwr. Uwaga. Ostatnich słów tego aktu i całego aktu pod nr 7 w księdze brak.
8	1685 r. lipca 14.	1675 r. wrześ. 25.	Testament szlachcianki Eufrozyny Mierzwińskiej na rzecz swoich dzieci i męża na wsie Maksymowicze, Wojkowicze i Zaleszany. K. 260.
9	1685 r. lipca 14.	1660 r. grudnia 4.	Kwit dłużny szlachcica Samuela Wojniłowicza dla szlachcica Jana Mierzwińskiego z zabezpieczeniem długu na części wsi Maksymowicze, pow. owrucki. K. 262.
10	1685 r. lipca 14.	1660 r. stycznia 17.	Taki sam kwit Wojniłowicza dla Mierzwińskiego z zabezpieczeniem na tymże majątku. K. 263.
11	1685 r. lipca 24.	1685 r. marca 1.	Testament szlachcica Jana Paszyńskiego na rzecz swoich krewnych, szlachciców Wołkowskich, na grunty we wsi Małych Paszynach i ruchomości. K. 264 na odwr.
12	1685 r. sierpnia 28.		Doniesienie woźnego o tym, że na podstawie poprzedniego testamentu wwiązał szlachciców: Jana, Antoniego i Pawła Wołkowskich w posiadanie gruntów we wsi Małych Paszynach, w uroczyskach Woroniewie i Żołotkowie. K. 266.
13	1685 r. sierpnia 28.	1663 r. października 23.	Donacja kasztelana krakowskiego, wojewody kijowskiego Stefana Czarnieckiego dla rotmistrza jego pułku Tomasza Przedrzymirskiego na wieś Horodyszcze, pow. owrucki. K. 267.

Indeksy tej księgi

Indeks osób317 haseł Indeks miejscowości101 haseł

Wspólna wyszukiwarka dla wszystkich ksiąg: osoby · miejscowości · zestawienie ksiąg zaginionych.