Księgi zaginione · opis nr 8 Kijowskiego Archiwum Centralnego

Żytomierska grodzka księga bieżąca z lat 1582–1588

XIX-wieczny opis księgi, która nie przetrwała do naszych czasów: spis wszystkich aktów z datami i streszczeniem treści, z indeksami osób i miejscowości.

Archiwum: Kijowskie Archiwum Centralne (Centralne Archiwum Dawnych Akt przy Uniwersytecie św. Włodzimierza)
Nr inwentarza: 8
Urząd: Żytomierz – gród, województwo kijowskie
Rodzaj księgi: potoczna
Lata: 1582–1588
Zawartość: 340 pozycji w spisie aktów, 367 kart
Opis drukowany: Kijów 1869 (oficjalne wydanie Archiwum)
Stan: oryginał nie zachował się – zachował się tylko drukowany opis
Opracowanie: Marcin Kowal; tłumaczenie opisu z języka rosyjskiego przygotowane z pomocą Claude (Anthropic)

Spis aktów Indeks osób Indeks miejscowości

Karta tytułowa opisu

OPIS

KSIĘGI AKTOWEJ

KIJOWSKIEGO ARCHIWUM CENTRALNEGO,

OZNACZONEJ W JEGO SPISIE

POD

Nr 8.

(OFICJALNE WYDANIE ARCHIWUM).

KIJÓW.

W DRUKARNI UNIWERSYTECKIEJ.

1869.

Drukowano na mocy uchwały Zarządu Uniwersytetu św. Włodzimierza.

Rektor A. Matwiejew.

Nr 8

Żytomierska grodzka księga bieżąca z lat 1582–1588.

Pisana w języku ruskim. 13 lutego 1835 r. przenumerowana, przesznurowana i opieczętowana przez Komisję, Najwyżej ustanowioną dla uporządkowania ksiąg metrykalnych i aktowych w guberniach: kijowskiej, wołyńskiej i podolskiej, a następnie 13 września 1854 r. ponownie przesznurowana i opieczętowana w obecności członków Zarządu Uniwersytetu św. Włodzimierza. Ponumerowanych kart zawiera 367, lecz ponieważ po karcie 344, zapewne omyłkowo, oznaczona jest bezpośrednio 355., to wszystkich kart właściwie należy liczyć 357.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1582 rok.
1	1582 r. października 22.		Skarga w imieniu pani Agafii Tyszyny na wójta korostyszowskiego o to, że on i mieszczanie korostyszowscy odmówili wyprowadzenia śladu za wołem, skradzionym w majątku Bilanowcach, należącym do skarżącej. Karta 1.
2	1582 r. listopada 2.		Skarga pana Stefana Pilipowskiego na ziemianina Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że odebrał mu konia z wozem, na którym była beczka piwa i różne rzeczy. K. 1.
	1582 r. listopada 20.		Skarga koreckiego wójta Tomiły Mancewicza na ziemianina Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że ten nasłał swego sługę, atamana i uzbrojonych chłopów na należącą do skarżącego budę, w uroczysku Bianiewszczyźnie, którzy spalili tam różne zabudowania, zrabowali skrzynię z pieniędzmi (2000 złotych polskich), pobili i okaleczyli budników i robotników, a niektórych uprowadzili ze sobą. K. 1 na odwr. Uwaga. Karta, na której zapisane są pierwsze dwa akty i początek trzeciego, jest stoczona przez owady, nadbutwiała, a na pierwszej stronie z wyblakłym atramentem. Trzeci akt nie ma numeru.
4	1582 r. listopada 25.		Skarga Mikołaja Mełczyckiego na Grzegorza Macewicza, namiestnika wojskiego wojewody kijowskiego księcia Konstantego Ostrogskiego, o to, że Macewicz, schwytawszy skarżącego na wolnej drodze, związał go i osadził w więzieniu, przy czym zrabował mu dwa konie, siodła, sajdak z łukiem i strzałami, odzież i różne mienie. K. 4 na odwr.
5	1582 r. grudnia 11.	1582 r. grudnia 10.	Postanowienie urzędu żytomierskiego o ogłoszeniu uniwersału królewskiego o poborze podatków, okazanego urzędowi przez kijowskiego poborcę podatków Jezierskiego. K. 5 na odwr.
6	1582 r. grudnia 12.		Początek aktu, z którego widać, że pan Wasyl Bohdanowicz Korczowski skarży się o to, że na jego gruncie Opanczyńskim wydarto pszczoły i że w tej sprawie zbierał kopę. Z powodu braku dalszego ciągu i końca aktu nie można szczegółowo przedstawić jego treści. K. 5 na odwr.
1583 rok.
	1583 r.		Ciąg dalszy aktu nie mającego numeru, z którego widać, że ziemianka ziemi kijowskiej Tatiana Worona skarży się na Oksinię Siergiejewnę Nefedowiczową o to, że gdy po Zmartwychwstaniu Pańskim jechała na zamek żytomierski, to Oksinia Nefedowiczowa ze swymi synami i czeladzią, napadłszy na nią, pobiła ją i okaleczyła, zrabowawszy konie, mienie i skrzynię z pieniędzmi i różnymi rzeczami. K. 6.
1	1583 r. kwietnia 6.		Skarga ziemianina powiatu kijowskiego Grzegorza Sokora na pana Iwana Woronę o to, że Worona, przyszedłszy do domu atamana skarżącego, odbił tam komory i zrabował bobry. K. 6 na odwr.
2	1583 r. kwietnia 8.		Skarga Stanisława Koszkowskiego, sługi starosty żytomierskiego Siemiona Matwiejewskiego, na wójta żytomierskiego Horaina Kazdautowicza o to, że zrabował siano na łące starosty Matwiejewskiego. K. 7.
3	1583 r. kwietnia 15.		Wyrok podstarościego żytomierskiego na skargę mieszczan żytomierskich na Horaina Kazdautowicza i Kuźmę Bobrujonka o to, że posyłali ich w swoich sprawach do króla, przy czym dali im pieniądze na podarki dla starosty i starościny, lecz pozwani pieniędzy tych nie doręczyli według przeznaczenia, lecz zużyli na swoje utrzymanie, a spraw, w których byli posyłani, nie załatwili; podstarości postanawia ściągnąć z Horaina i Bobrujonka wspomniane pieniądze. K. 7 na odwr.
4	1583 r. kwietnia 22.		Ugoda polubowna, zawarta między Stanisławem Koszkowskim, sługą starosty żytomierskiego Siemiona Matwiejewskiego, a wójtem żytomierskim Horainem Kazdautowiczem w sprawie, wynikłej ze skargi pierwszego na ostatniego o zrabowanie przez niego siana na łące starosty Matwiejewskiego. Koszkowski oświadcza gotowość potwierdzenia swej skargi przysięgą, lecz Horain uchyla się od tego i proponuje Koszkowskiemu dwie kopy groszy litewskich na zaspokojenie jego pretensji. K. 8.
5	1583 r. kwietnia 26.		Skarga pana Siemiona Szczeniewskiego na ziemianina Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że Strybył najechał na jego grunt ze sługami, bojarami i strzelcami łowkowskimi i, napadłszy na chłopów skarżącego, dwóch z nich pobił i okaleczył, a jednego podział nie wiadomo gdzie, przy czym pobitym chłopom zrabował odzież, pieniądze itd. K. 8 na odwr.
6	1583 r. kwietnia 26.		Skarga Iwana Kurowskiego, sługi sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza, na Grzegorza Butowicza o to, że Butowicz, zebrawszy uzbrojonych sług i napadłszy na należący do Niemirycza zamek czerniechowski, wdarł się o północy do komory, gdzie spał syn Niemirycza Maciej z dwoma chłopcami, i tam samego Macieja Niemirycza w łóżku poranił i okaleczył, a jednego z chłopców porwał ze sobą, przy czym zrabował pieniądze, rzeczy i odzież. K. 8 na odwr.
7	1583 r. marca 18.		Skarga chłopa beresteckiego Piotra Hirmanowicza na atamana tulińskiego Fiodora Opanasowicza o to, że on, najechawszy ze swymi przyjaciółmi na dwór skarżącego, zabił psa, odrąbał dwóm gęsiom nogi i poranił przebywającego u niego w gościnie Piotra Nelepowicza z Białej Cerkwi. K. 9 na odwr.
	1583 r. maja 21.		Skarga Moszka Misanowicza, Żyda ostrogskiego, na korostyszowskiego wójta Serhija Korostela o to, że gdy skarżący ściągał od mieszczan korostyszowskich, z majątku księcia Eustachego Rużyńskiego, należne od nich długi pieniężne, to wójt nie dopuścił go do tego, że mieszczanie ci okradli jego gorzelnię i woskobojnię oraz szkołę żydowską i że wójt, gdy syn Misanowicza przyszedł do niego ze skargą na mieszczan korostyszowskich, pobił go i okaleczył, osadził w areszcie i odebrał mu znajdujące się przy nim pieniądze i rzeczy. K. 10. Uwaga. Akt ten nie ma numeru.
9	1583 r. maja 13.		Skarga ziemian powiatu kijowskiego Wasyla i Fiodora Antonowiczów Iljaszewskich-Kutłobajów i ich bratanka Kasjana na mieszczan i chłopów księcia Kiryka Rużyńskiego ze wsi Kotelni o to, że najeżdżają na należący do skarżących grunt Iljaszewski, pustosząc lasy, i urządzają zasadzki na drogach z zamiarem zabicia skarżących. K. 11.
10	1583 r. maja 23.		Skarga w imieniu Tomiły Mancewicza, wójta koreckiego, na ziemianina powiatu kijowskiego Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że gdy chłop z majątku Osieckiego, będącego w zastawie u Mancewicza, wiózł do młyna do zmielenia żyto i pszenicę, to nasłani przez Strybyła chłopi wraz ze swoim atamanem obrabowali tego chłopa, zabrawszy mu między innymi znajdujące się przy nim pieniądze i odzież oraz parę wołów. K. 11 na odwr.
11	1583 r. czerwca 18.		Skarga księcia Kiryka Rużyńskiego na Fiodora Kutłobaja i na jego bratanka Kasjana o to, że oni ze swymi wspólnikami, schwytawszy na ziemi Rużyńskiego trzech chłopów ze wsi Kotelni, majątku Rużyńskiego, dwóch z nich zabili. K. 12.
12	1583 r. czerwca 27.		Oznajmienie ziemianina powiatu kijowskiego Stefana Pilipowskiego o to, że na należącym do niego gruncie Horodyszczeńskim nieznani złoczyńcy zabili mu 30 sztuk świń. K. 12.
13	1583 r. lipca 5.		Skarga chłopa białocerkiewskiego Fiodora Daszkowicza na atamana z majątku Bohdana Strybyła o to, że on, schwytawszy go w majątku tulińskim, należącym do Hornostaja, osadził go w więzieniu, przy czym oznajmił, że gdy Strybył przyjedzie do Tulina, to go osądzi, lecz Strybył nie przyjeżdżał i zamiast siebie nikogo dla sądzenia go nie przysyłał. K. 12 na odwr.
14	1583 r. sierpnia 9.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Bohdana Iwanowicza Strybyła na chłopów Gabriela Hornostaja, wojewody brzeskiego, z majątku Tulińskiego o to, że chłopi ci ze swoim atamanem, z rozkazu Hornostaja, spotkawszy na drodze dwóch chłopów Strybyła z majątku Łowkowskiego, pobili ich i zrabowali im konie i różne mienie. K. 12 na odwr.
15	1583 r. sierpnia 11.		Skarga chorążego powiatu kijowskiego Grzegorza Butowicza na sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza o to, że Niemirycz nasłał swoich chłopów na majątek skarżącego Toporzyszcze, którzy zrabowali chłopom toporzyskim dziesięć wołów i cztery krowy, i że Butowicz zwracał się do Niemirycza z żądaniem zadośćuczynienia za to, lecz Niemirycz mu tego odmówił. K. 13.
16	1583 r. sierpnia 7.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Kirdeja Sawina Lemesza na ziemianina tegoż województwa Wasyla Bohdanowicza Korczowskiego o to, że Korczowski, zebrawszy swoich sług i chłopów, uzbrojonych w rusznice i sajdaki z łukami, najechał na należący do skarżącego grunt w uroczysku Rudki, zebrał tam żyto i pszenicę i zwiózł do swoich gumien. K. 14.
17	1583 r. sierpnia 21.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Siemiona Szczeniewskiego na Domnę Szczeniewską o to, że z jej polecenia dwaj jej synowie zaszczuli na śmierć należące do niego świnie. K. 14 na odwr.
18	1583 r. sierpnia 23.		Skarga Żyda Moszka Misanowicza, poddanego księcia Konstantego Ostrogskiego, wojewody kijowskiego, marszałka ziemi wołyńskiej, na wójta korostyszowskiego Serhija Korostela o to, że on, wezwawszy Misanowicza do siebie do domu, pobił go, poranił i odebrał mu pieniądze, a także różne towary: sukna, pasy itd., które miał przy sobie na sprzedaż. K. 14 na odwr.
19	1583 r. sierpnia 27.		Skarga wójta korostyszowskiego Serhija Tyszkowicza na ziemianina województwa kijowskiego Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że Strybył, zebrawszy sług i chłopów swoich i najechawszy na uroczysko Piasczane, spalił znajdujące się tam siano, należące do mieszczan korostyszowskich. K. 16.
20	1583 r. sierpnia 30.		Własne przyznanie się trzech „ludzi pochożych”, uczynione w urzędzie, o to, że mieli zamiar okraść chłopów należących do pana Siemiona Prażewskiego. K. 16 na odwr.
21	1583 r. sierpnia 31.		Skarga Fryderyka Tyszkiewicza, wojewody brzeskiego, na księcia Aleksandra Prońskiego, starostę łuckiego, stolnika Wielkiego Księstwa Litewskiego, o to, że Proński nasłał swoich sług, chłopów i bojarów na grunt skarżącego koło wsi Pulina, którzy zżęli tam zboże, a czego nie mogli zabrać, to stratowali; chłopów zaś pulińskich, którzy przyjechali po to zboże, pobili, zrabowawszy im woły z wozami. K. 17.
22	1583 r. września 7.		Skarga sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza na chorążego kijowskiego Grzegorza Butowicza o to, że Butowicz, zebrawszy swoich sług i chłopów, napadł na trzech chłopów Niemirycza, jadących ze zbożem, pobił, poranił i okaleczył ich, zrabowawszy im pieniądze, sukmany i siekierę. K. 17 na odwr.
23	1583 r. września 9.		Zeznanie, uczynione w urzędzie przez mieszczanina żytomierskiego Iwana Krupczankę o tym, że ziemianin województwa kijowskiego Kirdej Sawicz Lemesz rzeczywiście kupił od ziemianina województwa kijowskiego Wasyla Siemionowicza Korczowskiego grunt w uroczysku u Bożowskiej Rudki i w ciągu kilkudziesięciu lat spokojnie nim władał i z niego korzystał. K. 18.
24	1583 r. października 4.		Zeznanie mieszczanina żytomierskiego Maksyma Iwanowicza, uczynione przed urzędem, o tym, że sprzedał ziemianinowi powiatu żytomierskiego Maciejowi Tresce należący do niego grunt w mieście Żytomierzu. K. 18 na odwr.
25	1583 r. października 7.		Skarga mieszczanina żytomierskiego Kondrata Postryhacza na swą żonę Agafię o to, że ona, podczas jego nieobecności, uciekła z domu i uniosła różną odzież i rzeczy, przechowywane w komorze. W odpowiedzi na to Agafia wyjaśniła, że odeszła z powodu ucisku i bicia przez męża i że on sam wygnał ją z domu; rzeczy, według wskazania Kondrata Postryhacza, odnaleziono w komorze u Samsona Sosnowskiego, lecz żona tego ostatniego, Tatiana, oświadczyła, że należą one do niej. K. 19.
26	1583 r. września 8.		Skarga ziemianki ziemi kijowskiej Agafii Tyszyny na ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Strybyła o to, że nasłał swego syna w asyście sług i chłopów na jej grunt w majątku Bełkowskim, którzy zrabowali tam sto wozów siana, należącego do jej chłopa. K. 19 na odwr.
27	1583 r. listopada 1.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył Bohdanowi Iwanowiczowi Strybyłowi pozew ziemski kijowski, wzywający go do sądu w jego sprawie (jakiej — w aktach nie oznaczono) ze Steckiem Bohdanowiczem Pilipowskim. K. 20.
28	1583 r. listopada 24.		Skarga Iwana Piotrowskiego, urzędnika z majątku sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza, na chorążego ziemi kijowskiej Grzegorza Butowicza o to, że Butowicz, zebrawszy swoich sług, najechał na majątek Niemirycza Szerszniewicze i tam zrabował należące do Niemirycza 12 wołów i 10 krów. K. 20 na odwr.
29	1583 r. listopada 2.		Skarga Michała Stryżowskiego na księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że na podstawie dekretu księcia Konstantego Ostrogskiego, wojewody kijowskiego i marszałka ziemi wołyńskiej, Rużyński powinien był zwrócić odebrany przez siebie Stryżowskiemu majątek Werbowe i wynagrodzić poniesione z tego powodu szkody; lecz Rużyński dekretu tego nie wykonał, skarżącego nie zaspokoił i nie zwrócił mu zabranych dokumentów i przywilejów. K. 20 na odwr.
30	1583 r. listopada 23.		Skarga ziemianina powiatu kijowskiego Grzegorza Gawriłowicza Besaraba na ziemianina tegoż powiatu Wasyla Bohdanowicza Korczewskiego o to, że Korczewski, mając do niego złość, zebrawszy uzbrojonych sług i chłopów swoich, wdarł się nocą do jego domu, gdzie pobił i poranił jego i jego pasierbicę Rainę. Skargę potwierdza poświadczenie woźnego. K. 21 na odwr.
31	1583 r. grudnia 23.		Skarga mieszczanina żytomierskiego Pawła Jewtuchowicza na Siemiona Rudicza o to, że ten ostatni pobił i poranił na drodze brata skarżącego, Michna Jewtuchowicza. Skargę potwierdza poświadczenie służebnika podstarościego urzędu żytomierskiego, który oglądał zranionego. K. 23.
1584 rok.
1	1584 r. stycznia 14.		Protest podsędka ziemskiego kijowskiego Bogufała Pawszy o to, że przy rozpatrywaniu przez urząd sprawy, wynikłej między sędzią ziemskim kijowskim Józefem Niemiryczem a księżną Aleksandrą Wiśniowiecką, Niemirycz znieważył urząd obelżywymi słowami, a potem, wyszedłszy z posiedzenia sądu, wrócił z powrotem z synem Maciejem i wielką liczbą sług, przy czym syn, chwytając się za szablę, czynił urzędowi pogróżki. K. 24.
2	1584 r. stycznia 14.		Skarga starosty owruckiego Abrahama Myszki na sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza o to, że odmówił on rozpatrzenia sprawy o napad na dom bojara owruckiego Iwana Rożka sług księżnej Aleksandry Wiśniowieckiej, którzy, schwytawszy tego bojara, osadzili go w więzieniu, wyrządziwszy mu szkody; starosta skarży się jeszcze, że Niemirycz znieważał go i lżył obelżywymi słowami. K. 25.
3	1584 r. stycznia 15.		Doniesienie woźnego o tym, że książę Korecki zobowiązał się dać zadośćuczynienie w sprawie o pobicie i rany, zadane przez jego sług Siemionowi Koziawce, i o obrabowanie tego ostatniego w majątku Korcu, podczas jego przyjazdu tam z polecenia sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza po odbiór długu od Żyda Szmojły Choroszki. K. 25 na odwr.
4	1584 r. stycznia 16.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył ziemianinowi powiatu kijowskiego Aleksandrowi Grzegorzewiczowi Woronie pozew ziemski kijowski, wzywający go do sądu w sprawie o niezapłacenie ziemianinowi ziemi kijowskiej Stanisławowi Jaślikowskiemu długu 16 kop groszy. K. 26.
5	1584 r. stycznia 25.		Oznajmienie mieszczanina kijowskiego Wasyla Kriwkowicza o tym, że książę Woroniecki odebrał mu różne mienie, które potem, z rozkazu wojewody kijowskiego i marszałka ziemi wołyńskiej Konstantego Ostrogskiego, zostało mu zwrócone. Następuje wyliczenie odebranego mienia z oszacowaniem. K. 26 na odwr.
6	1584 r. stycznia 26.		Skarga ziemianina powiatu kijowskiego Aleksandra Woronicza na sług Grzegorza Sokora o to, że ci napadli w nocy na dom jego chłopa Artiucha Hulaka, którego pobili i poranili; Woronicz skarży się jeszcze na Sokora, że ten nie uwzględnił jego prośby o zadośćuczynienie za taki gwałt jego sług na tej podstawie, że ma zamieszkanie i podlega sądowi nie w województwie kijowskim, lecz na Wołyniu. K. 28.
7	1584 r. lutego 1.		Skarga urzędnika wojewody brzeskiego Kiryła Hornostaja, Romana Borysowicza, na wójta majątku Koteleńskiego i mieszczan koteleńskich o to, że oni, uzbrojeni w rusznice i sajdaki, napadłszy na niego, wygnali go z domu i zrabowali mu różne mienie, konia i broń. K. 28 na odwr.
8	1584 r. lutego 15.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Iwana Kadłubowskiego i żony jego Pelagii na ziemiankę tegoż województwa Tatianę Woroniecką i syna jej Grzegorza Haponowicza o to, że zrabowali z majątku skarżących Korysteszowa skrzynię z suknią i różnym mieniem. Następuje szczegółowe wyliczenie mienia z oszacowaniem. K. 29.
9	1584 r. lutego 24.		Skarga w imieniu sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza na Grzegorza Butowicza o to, że ten ostatni nasłał nocą swoich sług na bojara Niemirycza, mieszkającego w majątku Czerniechowskim, Hordija Grzegorzewicza, którzy spalili jego dom i zrabowali konie, pieniądze, bydło i różne mienie. K. 29 na odwr.
10	1584 r. lutego 28.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Bohdana Iwanowicza Strybyła na ziemianina tegoż województwa Mikołaja Pilipowskiego o to, że Pilipowski ze swymi sługami, napadłszy na drodze na dwóch sług Strybyła, pobił i poranił ich, a znajdujące się przy nich mienie zrabował. Następuje wyliczenie mienia z oszacowaniem. K. 30.
11	1584 r. lutego 28.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Bohdana Iwanowicza Strybyła na ziemianina tegoż województwa Siemaszkę Pilipowskiego o to, że Pilipowski na drodze koło Żytomierza pobił i obrabował dwóch chłopów skarżącego. K. 30 na odwr.
12	1584 r. kwietnia 4.	1584 r. stycznia 24.	Oznajmienie woźnego o tym, że za jego pośrednictwem, na prośbę pana Wasyla Iwanowicza Korczewskiego, zawarta została ugoda polubowna między Korczewskim i jego chłopem Iwanem Siemionowiczem z jednej strony a panem Grzegorzem Gawriłowiczem Besarabem — z drugiej, w sprawie o szkody, wyrządzone przez pierwszych ostatniemu, przy czym Korczewski zobowiązał się, na wypadek nowych szkód, które zostaną wyrządzone Besarabowi przez niego lub jego chłopów, zapłacić Besarabowi 100 kop groszy litewskich. K. 31.
13	1584 r. kwietnia 11.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył dwa pozwy, wzywające do sądu Grzegorza Sokora i żonę jego Annę, w sprawie szczegółowo przedstawionej w pozwach. K. 31 na odwr.
14	1584 r. maja 1.		Skarga ziemianina powiatu kijowskiego Gniewosza Stryżewskiego na ziemiankę tegoż powiatu Hołowińską o to, że nasłała ona swego urzędnika z chłopami na majątek skarżącego Diedkowski, którzy pobili i okaleczyli jego sługę i zrabowali mu pieniądze. K. 32.
15	1584 r. lipca 3.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył Grzegorzowi Butowiczowi i jego żonie pozew, wzywający ich do kijowskiego sądu grodzkiego w sprawie o zrabowanie w majątku sędzica ziemskiego kijowskiego Macieja Niemirycza koni i bydła rogatego. K. 32.
16	1584 r. lipca 9.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozew ziemski kijowski pani Domnie Szczeniewskiej i jej synom: Melentijowi, Fomie, Fiodorowi, Demidowi i Iwanowi, wzywający ich do sądu w sprawie o dział majątku Szczenikowskiego między nimi jako pozwanymi a powodem panem Michałem Szczenikowskim. K. 32 na odwr.
17	1584 r. lipca 15.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Wasyla Bohdanowicza Korczewskiego na ziemianina tegoż województwa Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że Strybył z uzbrojonymi sługami i chłopami swoimi dokonał najazdu na majątek skarżącego Korczewski, gdzie pobił i poranił chłopów, zrabowawszy im pieniądze i różne mienie. Następuje poświadczenie woźnego, potwierdzające słuszność tej skargi. K. 33.
18	1584 r. lipca 16.		Skarga w imieniu Deszkowskiej, chorążyny bracławskiej, na ziemianina ziemi kijowskiej Wasyla Matwiejewicza Tiapińskiego o to, że on ze swymi chłopami dokonał najazdu na majątek skarżącej Chłupleński, gdzie spalił graniczne dęby i sosny z pszczołami. K. 34.
19	1584 r. lipca 29.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozew ziemski kijowski ziemianinowi województwa kijowskiego Iwanowi Bohdanowiczowi Strybyłowi w sprawie o rozgraniczenie między nim a ziemianinem województwa kijowskiego Stefanem Bohdanowiczem Pilipowskim majątku Kiczkirowszczyzny. K. 34 na odwr.
20	1584 r. sierpnia 24.		Doniesienie woźnego powiatu krzemienieckiego o tym, że pełnomocnik pana Piotra Siemaszki zgłosił mu protest przeciwko kijowskiemu urzędowi grodzkiemu za to, że ten ostatni rzekomo nie przyjął jego skargi i nie dał mu prawa apelacji w sprawie o sporny majątek Paniewce, wynikłej między Siemaszką a wojewodzicem kijowskim, starostą białocerkiewskim, księciem Januszem Ostrogskim, a także o szkody, wyrządzone przez Ostrogskiego Siemaszce na 10 000 złotych polskich. K. 35.
21	1584 r. sierpnia 6.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Hordija Sawicza Lemesza na ziemianina tegoż województwa Wasyla Bohdanowicza Korczewskiego o to, że Korczewski z uzbrojonymi sługami i chłopami dokonał najazdu na jego grunt Korczowski i zżął tam pszenicę i owies, należące zarówno do skarżącego, jak i do jego chłopa. K. 39.
22	1584 r. września 5.		Skarga Mikołaja Grzegorzewicza Kiewlicza o to, że gdy wiózł pieniądze, 200 kop groszy litewskich, wojewodzie kijowskiemu księciu Konstantemu Ostrogskiemu i zatrzymał się po drodze w Szczeniowach u ziemianina Fiodora Szczeniowskiego, to ziemianin ziemi kijowskiej Stanisław Jaślikowski, z uzbrojonymi sługami i chłopami, napadłszy na dwór Szczeniowskiego, strzelał do domu, potem wdarł się do sieni i odebrał przemocą 200 kop groszy litewskich, należących do Ostrogskiego, i 5 złotych polskich, należących do Kiewlicza; przy tym następuje poświadczenie woźnego, potwierdzające skargę Kiewlicza. K. 39 na odwr.
23	1584 r. września 16.		Skarga w imieniu sędzica ziemskiego kijowskiego Macieja Niemirycza na pana Grzegorza Butowicza i na jego żonę Ewę o to, że sprzeciwili się zbrojną siłą wykonaniu przez woźnego wyroku kijowskiego sądu grodzkiego, który przysądził ich majątek Toporzyszcze za ich dług Niemiryczowi do przekazania w posiadanie tego ostatniego, przy czym Butowiczowie bojarów Niemirycza, będących z woźnym, zabili, a niektórych śmiertelnie poranili. Skargę potwierdza poświadczenie woźnego. K. 40 na odwr.
24	1584 r. września 16.		Skarga chorążego ziemi kijowskiej Grzegorza Butowicza na sędzica ziemskiego kijowskiego Macieja Niemirycza o to, że Niemirycz, zebrawszy swoich sług i chłopów z majątku Czerniechowskiego, uzbrojonych w różną broń i dwa działa (hakownice), najechał nocą na majątek żony skarżącego, miasteczko Toporzyszcze, w którym spalił folwarki i gumna; wielu chłopów zostało zabitych, jednemu odrąbano ręce, majątek obrabowano. K. 41 na odwr.
25	1584 r. września 19.		Skarga w imieniu ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Worony na ziemianina tejże ziemi Iwana Synhura o to, że on, pod nieobecność Worony, zjawiwszy się w jego majątku Szumskim, pobił i poranił tam urzędnika i niektórych chłopów. K. 42 na odwr.
26	1584 r. września 19.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Iwana Synhura na atamana i chłopów majątków Szumskiego i Trojanowskiego, należących do ziemianina Aleksandra Worony, o to, że oni, schwytawszy na drodze chłopa należącego do ojca Synhura, pobili go i okaleczyli, i osadzili w areszcie w Szumsku, a gdy Synhur zjawił się tam, aby go wyzwolić, to chłopi szumscy pobili i samego skarżącego. K. 43.
27	1584 r. września 21.		Skarga ziemianki ziemi kijowskiej Butowiczowej na sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza o to, że Niemirycz nasłał swego syna z wielką liczbą uzbrojonych sług, bojarów i chłopów z majątku Czerniechowskiego, ogółem około stu ludzi, na należącą do niej wieś Horoszkowicze w ziemi kijowskiej, którzy zniszczyli tę wieś i zrabowali chłopom bydło i różne mienie. K. 44.
28	1584 r. września 26.		Skarga sędziego ziemskiego kijowskiego Macieja Niemirycza na wojewodzica wołyńskiego księcia Joachima Koreckiego o to, że Korecki, zebrawszy swoich sług, bojarów i chłopów w liczbie 500 konnych i tyluż pieszych, uzbrojonych w różną broń i działa, o północy podszedł pod majątek skarżącego Czerniechów, obległ go i zaczął szturmować, lecz nie odniósłszy w tym powodzenia, spalił młyn ze zbożem i, zabrawszy bydło, należące do bojarów i chłopów skarżącego, odstąpił od Czerniechowa. K. 46.
29	1584 r. września 28.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Siemiona Szczeniewskiego na ziemianina Stanisława Jaślikowskiego o to, że zrabował skarżącemu trzy konie. K. 50.
30	1584 r. października 2.		Skarga w imieniu rotmistrza wojsk królewskich zamku kijowskiego Walentego Kanińskiego na wojewodę kijowskiego i marszałka ziemi wołyńskiej księcia Konstantego Ostrogskiego o to, że z jego rozkazu pisarz grodzki kijowski Lew Wereszczaka z pięćdziesięcioma konnymi Tatarami napadł na rynku kijowskim na rotmistrza i trzech jego towarzyszy; Tatarzy rąbali ich, tratowali końmi, a okaleczonym zrabowali pieniądze i suknię, a także zabrali rotmistrzowi psy myśliwskie, sokoły i różne przybory myśliwskie. K. 50 na odwr.
31	1584 r. października 9.		Skarga Żyda międzyrzeckiego Abrahama Chajmowicza, arendarza karczmy i młynów w majątku Czerniechowskim, należącym do sędziego ziemskiego kijowskiego Niemirycza, o to, że podczas oblężenia Czerniechowa przez księcia Koreckiego kozacy, znajdujący się w zamku i broniący go, brali od niego z rozkazu Niemirycza miód, piwo i wino, za co Niemirycz nic nie zapłacił; Chajmowicz skarży się także, że z dzierżawionych przez niego młynów zabrano bezpłatnie żyto i pszenicę, a potem, gdy on, ratując swoje mienie, chciał wywieźć je w bezpieczne miejsce, to syn Niemirycza nie oddał tego mienia i groził, że go zabije albo puści z kamieniem do wody. K. 52 na odwr.
32	1584 r. października 21.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył ziemianinowi ziemi kijowskiej Bohdanowi Iwanowiczowi Strybyłowi pozew kijowskiego sądu grodzkiego w sprawie o zabójstwo chłopów ziemianina ziemi kijowskiej Wasyla Bohdanowicza Korczewskiego i zrabowanie im mienia. K. 54.
33	1584 r. października 21.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Siemiona Szczeniewskiego na ziemianina Stanisława Jaślikowskiego o to, że nasłał swoich chłopów na grunt skarżącego koło wsi Szczeniewa, którzy zabrali znajdujące się tam bydło. K. 54 na odwr.
34	1584 r. października 30.		Skarga starosty zwiahelskiego Wasyla Bohdanowicza Ilińskiego i wójta koreckiego Tomiły Mancewicza na sędzica ziemskiego kijowskiego Macieja Niemirycza o to, że Niemirycz z uzbrojonymi chłopami, w liczbie około 50, zabrał należące do skarżących stado bydła rogatego i owiec. K. 55 na odwr.
35	1584 r. listopada 5.		Skarga w imieniu ziemianina ziemi kijowskiej Stanisława Jaślikowskiego na ziemianina Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że kazał swoim sługom odebrać jadącemu obok jego dworu chłopu Jaślikowskiego znajdujące się przy nim mienie, pszenicę, konia i rusznicę. K. 56.
36	1584 r. listopada 9.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył wojewodzie kijowskiemu, marszałkowi ziemi wołyńskiej, księciu Konstantemu Ostrogskiemu trzy pozwy, wzywające go do sądu królewskiego na skargi przeciw niemu sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza: 1) o dokonany przez niego we wsi księżnej Aleksandry Wiśniowieckiej rabunek u chłopów, przy czym tym ostatnim zadano rany; 2) o zbiegłych chłopów księcia Joachima Koreckiego i 3) o zbiegłych chłopów chorążyca kijowskiego Grzegorza Butowicza. K. 56 na odwr.
37	1584 r. listopada 12.		Skarga arendarza żytomierskiego Zachariasza Moszkowicza na trzech chłopów i bojarów żytomierskich o to, że oni, zjawiwszy się w dzierżawionym przez niego w Żytomierzu szynku, pobili i okaleczyli jego sługę z żoną i rozlali miód, przy czym wykryto brak należących do skarżącego pieniędzy. K. 57.
38	1584 r. listopada 12.		Skarga bojara żytomierskiego Kiryka Andrejewicza na sługę arendarza żytomierskiego Zachariasza Moszkowicza, Żyda Scharię, i na innych o to, że gdy był w dzierżawionym przez Zachariasza szynku, to Scharia i inne osoby pobili go i okaleczyli, odebrali mu pieniądze i czapkę i odgryźli palec. K. 57 na odwr.
39	1584 r. listopada 12.		Skarga tej samej osoby i tej samej treści, z dołączeniem poświadczenia woźnego, potwierdzającego jej słuszność. K. 58.
40	1584 r. listopada 12.		Skarga arendarza żytomierskiego Zachariasza Moszkowicza na bojara żytomierskiego Kiryka Andrejewicza i dwóch innych bojarów o to, że oni, przyszedłszy do dzierżawionej przez Zachariasza karczmy, pobili tam jego sługę Żyda Scharię i jego żonę i rozlali miód; do skargi dołączone jest zeznanie świadka, poświadczające jej słuszność. K. 58.
41	1584 r. listopada 17.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozew kijowskiego sądu grodzkiego ziemianinowi ziemi kijowskiej Bohdanowi Iwanowiczowi Strybyłowi w sprawie o zrabowanie mienia ziemianinowi Stanisławowi Jaślikowskiemu. K. 58 na odwr.
42	1584 r. listopada 17.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył ziemianinowi ziemi kijowskiej Siemionowi Szczeniewskiemu pozew kijowskiego sądu grodzkiego w sprawie o zrabowanie mienia ziemianinowi ziemi kijowskiej Stanisławowi Jaślikowskiemu. K. 59.
43	1584 r. listopada 18.	1584 r. listopada 4.	Oznajmienie w imieniu starosty zwiahelskiego Wasyla Iwanowicza Ilińskiego o tym, że wojewodzic brzeski Fryderyk Tyszkiewicz pożyczył od niego i od wójta koreckiego Tomiły Mancewicza 320 kop groszy litewskich i jako zabezpieczenie zastawił na 3 lata swój majątek Puliny, którego w oznaczonym terminie nie wykupił. Do oznajmienia dołączony jest także zapis zastawny. K. 59 na odwr.
44	1584 r. listopada 19.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Bohdana Iwanowicza Strybyła na ziemianina Stanisława Jaślikowskiego o to, że ten ostatni, spotkawszy na drodze dwóch jego chłopów, jadących do Żytomierza z miodem, pobił i obrabował ich. K. 61.
45	1584 r. listopada 26.	1584 r. listopada 20.	Zapis, dany przez ziemianina ziemi kijowskiej, wojskiego winnickiego, Gniewosza Dmitrijewicza Stryżewskiego pisarzowi ziemskiemu bracławskiemu Sewerynowi Kropiwnickiemu na sprzedaż swego majątku Diedkowice za sumę 200 kop groszy litewskich. K. 61 na odwr.
46	1584 r. listopada 26.		Zapis ziemianki ziemi kijowskiej Miłochny Białego, dany ziemianinowi Gniewoszowi Dmitrijewiczowi Stryżewskiemu na sprzedaż jej majątku Kisorycze w województwie kijowskim za sumę 100 kop groszy litewskich. K. 65.
47	1584 r. listopada 26.	1584 r. listopada 20.	Zapis, dany przez ziemiankę ziemi kijowskiej Miłochnę Białego pisarzowi ziemskiemu bracławskiemu Sewerynowi Kropiwnickiemu na sprzedaż jej majątku we wsi Diedkowcach za sumę 600 kop groszy litewskich. K. 66 na odwr.
48	1584 r. listopada 26.	1584 r. listopada 20.	Zapis darowizny, dany przez ziemiankę ziemi kijowskiej Miłochnę Białego swemu zięciowi Tymofiejowi Hołowińskiemu i jego żonie, a swojej córce Zofii, na sumę pieniężną 260 kop groszy litewskich, różne złote i srebrne rzeczy, konie i inne mienie. K. 70.
49	1584 r. listopada 26.	1584 r. listopada 22.	Zapis darowizny, dany przez szlachcica Tymofieja Hołowińskiego swojej żonie Zofii na trzecią część swoich majątków. K. 72.
50	1584 r. grudnia 29.		Skarga chorążyca bracławskiego Deszkowskiego na ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że on ze swymi chłopami, najechawszy na należący do skarżącego grunt Iwnicki, wybił i zrabował 80 bobrów. K. 73.
1585 rok.
1	1585 r. stycznia 8.		Skarga w imieniu wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja o to, że gdy chłopi z jego majątku Tulińskiego udali się na grunt, zwany Leszczyńskim, po swoje siano, to wójt majątku Koteleńskiego z kilkoma setkami sług, mieszczan i chłopów, napadłszy na nich, jednego zabił, a pozostałych pobił i okaleczył, zrabowawszy im konie z wozami i siano. Następuje poświadczenie woźnego, potwierdzające słuszność skargi. K. 74.
2	1585 r. stycznia 9.		Oznajmienie urzędnika majątku Koteleńskiego, należącego do księcia Kiryka Rużyńskiego, oraz mieszczan i chłopów tego majątku o tym, że schwytali kilku chłopów z majątku Tulińskiego, należącego do wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, którzy kradli i palili siano na ziemi majątku Koteleńskiego, wskutek czego chłopi ci z wozami i końmi zostali odstawieni do urzędu żytomierskiego dla osadzenia w areszcie. Słuszność oznajmienia potwierdza poświadczenie woźnego, który przeprowadzał dochodzenie. K. 76 na odwr.
3	1585 r. stycznia 11.	1585 r. stycznia 10.	Doniesienie woźnego o tym, że, jak się okazało z jego dochodzenia, książę Kiryk Rużyński rzeczywiście odebrał wojewodzie brzeskiemu Gabrielowi Hornostajowi młyn i karczmę, oddane przez niego w dzierżawę temu ostatniemu. K. 78.
4	1585 r. stycznia 12.	1585 r. stycznia 11.	Doniesienie woźnego o tym, że był w majątku Koteleńskim, należącym do księcia Kiryka Rużyńskiego, i przeprowadzał tam dochodzenie w sprawie o rabunek i spalenie siana, należącego do chłopów i mieszczan Rużyńskiego, przez sługi, mieszczan i chłopów Hornostaja, i że przy dochodzeniu skarga Rużyńskiego na chłopów Hornostaja się potwierdziła. K. 78.
5	W marcu 1585 r.		Skarga Wasyla Iwanowicza Zwiahelskiego, starosty ilińskiego, i Tomiły Mancewicza, wójta koreckiego, na wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza o to, że ten ostatni sprzedał im swój majątek Puliny i poręczył za spokojne posiadanie go; lecz starosta łucki, książę Aleksander Proński, skosił i zżął zboże we wspomnianym majątku i wyniszczył drzewa bartne, a sam Tyszkiewicz zaczął zwabiać do siebie chłopów na warunkach dwudziestoletniej wolnizny od powinności. K. 80. Uwaga. Dzień, pod którym ten akt został sporządzony, nie jest oznaczony.
6	1583 [sic] r. kwietnia 6.		Doniesienie woźnego o tym, że mieszczanie majątku Kotelni, należącego do księcia Kiryka Rużyńskiego, z rozkazu swego wójta, uzbrojeni w różną broń, rzeczywiście napadli na grunt Oziorański wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza, przy czym dopuścili się gwałtu i rabunku, a ponadto niektórych mieszczan miasteczka Kodni, należącego do Tyszkiewicza, zabili i poranili. K. 81 na odwr.
	1585 r. kwietnia 7.		Doniesienie woźnego o ucieczce z więzienia zamku żytomierskiego aresztantów, poddanych księcia Kiryka Rużyńskiego, schwytanych na rozboju, dokonanym przez nich w majątku wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza. K. 82 na odwr. Uwaga. Akt ten nie ma numeru.
7	1585 r. kwietnia 8.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Kirykowi Rużyńskiemu pozew kijowskiego sądu grodzkiego w sprawie o najazd i zrabowanie mienia chłopów z majątku wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza. K. 83.
8	1585 r. kwietnia 29.		Oznajmienie wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza o tym, że osadzeni w więzieniu zamku żytomierskiego mieszczanie majątku Koteleńskiego, należącego do księcia Kiryka Rużyńskiego, schwytani na gwałcie na gruncie Tyszkiewicza pod Kodnią, zbiegli z więzienia przy pomocy samego Rużyńskiego. K. 83 na odwr.
9	1585 r. maja 8.		Skarga Żyda białocerkiewskiego Szmojły na Aleksandra i Wasyla Tyszów-Bykowskich o to, że gdy przybył do ich majątku Chodorkowskiego po odbiór należnych mu od chłopów długów pieniężnych, to z rozkazu Aleksandra Tyszy-Bykowskiego i jego żony słudzy zamkowi, schwytawszy go na rynku, pobili i okaleczyli go i zrabowali mu pieniądze; do skargi dołączone jest poświadczenie woźnego, który oglądał rany i okaleczenia, potwierdzające jej słuszność. K. 84.
10	1585 r. maja 13.		Skarga ziemianki ziemi kijowskiej Tatiany Worony na ziemiankę Ksenię Jermolinę, jej syna i córkę o to, że ci ostatni zrabowali należące do niej bydło, porwali chłopca pastucha i nie zwracają zbiegłego do nich chłopa. K. 85.
11	1585 r. maja 24.		Skarga młynarza tulińskiego Marcina Piotrowicza na swego teścia, kapłana Żdana, o to, że nie zwraca on żony skarżącego, która odeszła do niego, swojej córki, i mienia zabranego skarżącemu. K. 85 na odwr.
12	1585 r. czerwca 8.		Oznajmienie w imieniu Wasyla Tyszy-Bykowskiego o tym, że jego sługa Grzegorz, wyrządziwszy jemu i jego chłopom szkodę na sumę 50 groszy litewskich, zbiegł do majątku Iwana Butowicza, Brusiłowa, którego wójt, mimo żądań Tyszy-Bykowskiego, nie wydaje zbiega. K. 86.
13	1585 r. czerwca 28.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Aleksandra Woronicza w posiadanie majątku Trojanowskiego, należącego do pana Grzegorza Sokora i jego żony Anny, przysądzonego Woroniczowi wyrokiem kijowskiego sądu ziemskiego za niezapłacenie przez Sokora długu 500 kop groszy litewskich. K. 86 na odwr.
14	1585 r. czerwca 25.		Skarga w imieniu żony ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła na ziemianina Wasyla Tyszę-Bykowskiego o to, że pod nieobecność jej męża urzędnik Tyszy-Bykowskiego z wielką liczbą chłopów dokonał najazdu na majątek jej męża Studeniecki, w którym wielu chłopów zostało pobitych i okaleczonych, przy czym zabrano im bydło rogate i różne mienie. K. 87 na odwr.
15	1585 r. czerwca 29.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Sokora na ziemianina Aleksandra Grzegorzewicza Woronę o to, że podczas jego pobytu w Kijowie Worona, zebrawszy około tysiąca uzbrojonych ludzi, napadł na należącą do niego wieś Trojanówkę, pobił i okaleczył jego żonę, a wieś obrabował. K. 88.
16	1385 [sic] r. lipca 2.		Oznajmienie ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Grzegorzewicza Worony o tym, że ziemianin Grzegorz Sokor ze swymi synami i żoną odszedł nie wiadomo dokąd ze wsi Trojanówki, należącej do Sokora i przysądzonej przez sąd Woronie, przy czym dwór, w którym mieszkali Sokorowie, pozostawiono bez żadnego dozoru. K. 88 na odwr.
17	1585 r. lipca 6.		Skarga w imieniu ziemianina powiatu kijowskiego Wasyla Tyszy-Bykowskiego na ziemianina Bohdana Szczeniewskiego o to, że Szczeniewski pobił jego chłopa i żonę tego ostatniego, przy czym zrabował mienie. K. 89.
18	1585 r. lipca 8.		Oznajmienie Iwana Kurowskiego, sługi sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza, o tym, że Grzegorz Sokor niesłusznie rozpuszcza pogłoskę, jakoby Aleksander Worona dokonał najazdu na należącą do Sokora wieś Trojanówkę i przywłaszczył ją sobie za wiedzą i z polecenia sędziego Niemirycza i całego urzędu, gdyż wieś Trojanówka przeszła na własność Worony na mocy wyroku sądowego. K. 89.
19	1585 r. lipca 5.	1583 r. października 15.	Doniesienie woźnego o tym, że Iwan Kurowski nie zgodził się na warunki ugody polubownej, zaproponowanej przez pełnomocników Deszkowskiej w sprawie o rany i szkody, wyrządzone Kurowskiemu w majątku Deszkowskiej. K. 89 na odwr.
20	1585 r. lipca 10.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Koczurskiego na ziemiankę Ksenię Jermolinę i jej synów o to, że oni, przyszedłszy do domu skarżącego, pobili i poranili zarówno jego, jak i jego matkę Tatianę. K. 90 na odwr.
21	1585 r. lipca 10.		Skarga ziemianki ziemi kijowskiej Ksenii Jermoliny na ziemiankę Tatianę i jej syna Grzegorza Koczurskich o to, że pobili i okaleczyli jej syna Filipa i zrabowali mu różne mienie; skargę potwierdza świadectwo woźnego, który przeprowadzał dochodzenie. K. 91.
22	1585 r. lipca 16.		Skarga Grzegorza Stiepanowicza Dublańskiego na ziemian Aleksandra i Wasyla Tyszów-Bykowskich o to, że on w 1584 roku, przyjechawszy z Zaporoża do Chodorkowa po odbiór długu od Tyszów-Bykowskich, którzy w tym czasie przebywali na Litwie, ożenił się, a Tyszowie-Bykowscy, powróciwszy do domu, zwabili do siebie na zamek jego żonę z dziećmi i mieniem i wspomnianego długu nie zapłacili. K. 91 na odwr.
23	1585 r. lipca 17.		Skarga chorążego województwa kijowskiego Grzegorza Butowicza na ziemianina ziemi kijowskiej Macieja Niemirycza o to, że Niemirycz, żywiąc ku niemu dawną złość, w asyście 30 uzbrojonych sług, spotkawszy go jadącego drogą niedaleko od miasteczka Korostyszowa, pobił go i okaleczył, a jego sługę zabił, zabrawszy ze sobą ciało tego ostatniego, przy czym zrabował pieniądze i mienie. K. 91 na odwr.
24	1585 r. lipca 17.		Skarga żony chorążego województwa kijowskiego Grzegorza Butowicza, Ewy, na ziemianina ziemi kijowskiej Macieja Niemirycza, swego pierwszego męża, o to, że Niemirycz, mimo swego zapisu rozwodowego, spotkawszy ze swymi sługami skarżącą na drodze niedaleko od miasteczka Korostyszowa, pobił ją, zrabowawszy mienie i pieniądze, które miała przy sobie. K. 93 na odwr.
25	1585 r. lipca 17.		Doniesienie woźnego o tym, że przeprowadzał dochodzenie na skargę chorążego województwa kijowskiego Grzegorza Butowicza i jego żony Ewy na ziemianina ziemi kijowskiej Macieja Niemirycza o rozbójniczy napad na skarżących niedaleko od miasteczka Korostyszowa, przy czym Butowiczowie zostali pobici i obrabowani, a ich sługa zabity; woźny potwierdza słuszność tej skargi. K. 95 na odwr.
26	1585 r. lipca 18.		Skarga sędzica ziemskiego kijowskiego Macieja Niemirycza na chorążego województwa kijowskiego Grzegorza Butowicza o to, że Butowicz, w czasie gdy Niemirycz jechał drogą niedaleko od Korostyszowa, napadłszy na niego z uzbrojonymi sługami, zranił go w rękę, sługę zabił, a mienie, znajdujące się przy nim, zrabował; skargę potwierdza świadectwo woźnego, który przeprowadzał dochodzenie. K. 96.
27	1585 r. lipca 27.		Doniesienie woźnego o tym, że przeprowadzał dochodzenie na skargę ziemianina Bohdana Iwanowicza Strybyła na ziemianina Wasyla Tyszę-Bykowskiego o to, że z polecenia tego ostatniego jego urzędnik z chłopami pobił i poranił dwóch chłopów Strybyła i zabrał im bydło rogate; woźny potwierdza słuszność skargi. K. 97.
28	1585 r. sierpnia 17.		Skarga wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja na księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że pozostałe po śmierci urzędnika majątków skarżącego zapieczętowane skrzynię i szkatułkę z papierami, dokumentami i pieniędzmi Rużyński rozpieczętował i przywłaszczył sobie zarówno dokumenty, jak i pieniądze; następnie nasłał swego urzędnika z wielką liczbą sług na majątek skarżącego Tuliński, którym zawładnąwszy, zaczął pobierać na swoją korzyść czynsze i obciążać chłopów tulińskich ciężkimi powinnościami. Skargę potwierdza poświadczenie woźnego, który przeprowadzał w tej sprawie dochodzenie. K. 97 na odwr.
29	1585 r. sierpnia 17.		Doniesienie woźnego o tym, że przeprowadzał dochodzenie w sprawie o zajęcie przez księcia Kiryka Rużyńskiego majątku Tulińskiego, należącego do wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, przy czym książę Kiryk Rużyński wyjaśnił, że majątek ten należy do niego i że został wwiązany w jego posiadanie przez komisarzy królewskich. K. 99.
30	1585 r. sierpnia 17.		Skarga wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja na ziemianina powiatu mińskiego Fiodora Wołka o to, że ten ostatni, będąc posłany przez Hornostaja do należących do niego majątków: Tulińskiego i Huszczynieckiego, dla spisania tam ruchomości i dla poboru czynszu z młynów i karczem, zebrawszy pieniądze, oddał je bez zgody Hornostaja, na zaspokojenie jakiejś pretensji, panu Chodorczyńskiemu, a także ze swoim sługą w ciągu całego roku okrutnie uciskał i grabił chłopów skarżącego. K. 100.
31	1585 r. sierpnia 24.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła na pana Iwana Staniszewskiego o to, że on ze swoim bratem wydarł potajemnie z barci pszczoły, należące do chłopów Strybyła. K. 100 na odwr.
32	1585 r. sierpnia 28.	1583 r. sierpnia 24.	Zapis zastawny, dany przez wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza i jego żonę Zofię Walerianowi Pudłowskiemu na majątek zwany Słobodyszcze w powiecie kijowskim, jako zabezpieczenie długu 900 kop groszy litewskich. K. 101.
33	1585 r. sierpnia 30.		Skarga w imieniu wojewody kijowskiego, marszałka ziemi wołyńskiej, księcia Konstantego Ostrogskiego na starostę bracławskiego i winnickiego Jerzego Strusia o to, że ten ostatni nasłał swego podstarościego z wielką liczbą uzbrojonych sług na dwór Ostrogskiego w Winnicy, którzy strzelali z rusznic i łuków, wybili drzwi, rozbili zamki, zrabowali skrzynię z pieniędzmi i różne mienie, a ponadto rozpędzili chłopów winnickich, zrabowawszy także mienie tych ostatnich. K. 103.
34	1585 r. września 2.		Skarga mieszczanina z majątku międzyrzeckiego wojewody kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, Stefana Kusznira na wójta majątku Koteleńskiego, należącego do księcia Kiryka Rużyńskiego, o to, że gdy Kusznir przyjechał na jarmark do majątku Kotelniczy, to wójt zrabował towar, który miał przy sobie; Kusznir skarżył się na taką samowolę Rużyńskiemu, lecz ten ostatni kazał osadzić go w więzieniu i przykuć za szyję. K. 105 na odwr.
35	1585 r. września 6.		Skarga ziemian ziemi kijowskiej: kapłana żytomierskiego Wasyla i Fiodora Antonowiczów Kotłubajów na księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że z jego rozkazu wójt jego majątku Koteleńskiego ze swymi chłopami skosił siano na gruncie skarżących Wołynieckim, a następnie i sam grunt przywłaszczył na własność Rużyńskiemu. K. 106 na odwr.
36	1585 r. września 7.		Skarga w imieniu księcia Iwana Małaszewicza na sług księcia Jefima Koreckiego o to, że oni ze swymi wspólnikami, najechawszy na dom chłopa Małaszewicza Wasyla Kulika, pobili go i okaleczyli i, rozbiwszy zamki w piwnicach, zrabowali znajdujące się tam mienie. K. 107.
37	1585 r. września 11.		Oznajmienie w imieniu wojewody brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza o tym, że nie mógł oddać w terminie księciu Rużyńskiemu długu 50 kop groszy litewskich z powodu alarmu z racji najazdu tatarskiego. K. 107 na odwr.
38	1585 r. września 20.		Skarga woźnego Żdana Szczeniewskiego na ziemian ziemi kijowskiej: Michała, Fiodora i Iwana Szczeniewskich, o to, że gdy przeprowadzał dochodzenie o samowolne wyrąbanie przez nich sosen z pszczołami, to oni pobili i poranili skarżącego. K. 108.
39	1585 r. września 26.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Sokora na urzędników grodzkich kijowskich: namiestnika grodzkiego kijowskiego, księcia Macieja Woronieckiego, sędziego Iwana Sołtana i pisarza Iwana Czerkasa, o to, że pozostawili bez skutku jego prośbę o ukaranie ziemianina Aleksandra Worony za najazd na majątek skarżącego Trojanowski i za pobicie i okaleczenie, wyrządzone jego żonie. K. 108.
40	1585 r. września 29.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Pilipowskiego na ziemianina Iwana Synhura o to, że z polecenia tego ostatniego jego chłop zrabował chłopu skarżącego konia i różne rzeczy w czasie, gdy tamten jechał przez należącą do skarżącego wieś Rudniki. K. 109.
41	1585 r. września 29.		Doniesienie woźnego o tym, że Iwan Nenarkowicz i jego syn Hordij, oskarżeni o umyślne spalenie gumien i różnych zabudowań w majątku sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza we wsi Otrokowiczach, zostali schwytani i osadzeni w więzieniu. K. 109 na odwr.
42	1585 r. października 5.	1585 r. października 1.	Doniesienie woźnego o tym, że były ataman majątku Trojanowskiego, należącego do ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Sokora, Daszko, przyznał mu się, że skrzynia z rzeczami, należąca do Sokora, przechowuje się u niego, atamana; co zaś dotyczy szkatułki, oddanej Daszkowi przez żonę Sokora, to oświadczył, że takowej u niego nie ma. K. 110.
43	1585 r. października 12.		Skarga ziemian ziemi kijowskiej Aleksandra i Wasyla Tyszów-Bykowskich na ziemianina Grzegorza Butowicza o to, że urzędnik jego majątku Toporzyskiego i mieszczanie tego majątku najechali na grunt skarżących Horbolewski i tam zrabowali chłopom świnie. K. 110 na odwr.
44	1585 r. października 26.		Skarga ziemianki ziemi kijowskiej Darii Szczeniewskiej na ziemianina Iwana Siemionowicza Szczeniewskiego o to, że ten ostatni ze swoim sługą pobił i okaleczył jej męża Bohdana Szczeniewskiego. K. 111.
45	1585 r. października 28.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Żdana Siemionowicza Szczeniewskiego na ziemianina Iwana Siemionowicza Szczeniewskiego o to, że on ze swymi sługami, schwytawszy skarżącego na swoim dworze, pobił go i okaleczył, przy czym zginęły mu pozwy, którymi wzywano do kijowskiego sądu grodzkiego szlachtę ziemi kijowskiej, która nie wniosła do skarbu królewskiego należnych od niej podatków. K. 111 na odwr.
46	1585 r. października 28.		Oznajmienie mieszczanina żytomierskiego Kostiuka, który był naocznym świadkiem pobicia i poranienia ziemianina Żdana Szczeniewskiego przez ziemianina Iwana Szczeniewskiego, potwierdzające słuszność skargi pierwszego na ostatniego zarówno co do pobicia i ran, jak i zaginięcia pozwów. K. 112.
47	1585 r. października 28.		Doniesienie woźnego o tym, że dokonał oględzin okaleczeń i ran, zadanych ziemianinowi Bohdanowi Szczeniewskiemu przez ziemianina Iwana Siemionowicza Szczeniewskiego. K. 113.
48	1585 r. listopada 17.		Protest kijowskiego magistratu miejskiego o to, że książę Woroniecki, namiestnik województwa kijowskiego, nie wykonał jego żądania o zakazaniu niektórym mieszkańcom szynkowania w Kijowie bez wiedzy magistratu. K. 113 na odwr.
49	1585 r. listopada 17.		Protest kijowskiego magistratu miejskiego o to, że książę Woroniecki, namiestnik województwa kijowskiego, zmusił magistrat do przyjęcia do miejskiego więzienia 11 kozaków, oskarżonych o zabicie posła królewskiego Głębockiego i wydanych przez hetmana kozackiego zaporoskiego, księcia Michała Rużyńskiego. K. 114 na odwr.
50	1585 r. listopada 19.		Skarga w imieniu wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja na księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że odmówił wydania chłopów, którzy zbiegli od Hornostaja do jego majątku Kotelni z rodzinami i ze wszystkimi dobytkami, a ponadto lżył obelżywymi słowami i wygnał z Kotelni urzędnika, posłanego przez Hornostaja po tych chłopów. K. 115 na odwr.
51	1585 r. listopada 21.		Protest kijowskiego magistratu miejskiego o to, że książę Woroniecki, namiestnik województwa kijowskiego, odmówił postawienia straży przy więzieniu, w którym zamknięto 11 kozaków zaporoskich, oskarżonych o zabicie posła królewskiego Głębockiego. K. 116.
52	1585 r. listopada 28.		Skarga pana Waleriana Pudłowskiego na mieszczan z miasteczka Chodorkowa ziemianina Aleksandra Tyszy-Bykowskiego o to, że ci ostatni z bronią w rękach najechali o świcie 23 listopada na grunt Słobodyski, będący u niego w zastawie, gdzie zrabowali bydło i różne mienie dwóm chłopom, którzy się tam znajdowali, których też uprowadzili ze sobą. K. 116 na odwr.
53	1585 r. grudnia 6.	1585 r. listopada 30.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozwy żytomierskiego sądu ziemskiego księciu Kirykowi Rużyńskiemu w sprawie o rabunki i spustoszenia, dokonane z jego rozkazu przez jego chłopów w majątku wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja. K. 117.
54	1585 r. grudnia 6.	1585 r. grudnia 1.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył ziemianom ziemi kijowskiej: Herasymowi i Andrzejowi Herasymowiczowi Surynom, pozew ziemski kijowski w sprawie o sporny między nimi a wojewodą brzeskim majątek Kołodeżne. K. 117.
55	1585 r. grudnia 6.	1585 r. listopada 27.	Doniesienie woźnego o tym, że przeprowadzał dochodzenie o samowolne zebranie przez chłopów księcia Kiryka Rużyńskiego zboża na gruncie Tulińskim, należącym do wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, przy czym jeden z chłopów oświadczył woźnemu, że uczynili to z rozkazu samego Rużyńskiego. K. 118.
56	1585 r. grudnia 7.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał żonę wojewody wołyńskiego, księcia Janusza Ostrogskiego, Zuzannę w posiadanie znajdujących się w województwie kijowskim: zamku Cudnowskiego i 45 wsi, darowanych jej przez jej teścia, wojewodę kijowskiego, marszałka ziemi wołyńskiej, księcia Konstantego Ostrogskiego. K. 119.
57	1585 r. grudnia 7.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał wojewodę wołyńskiego, księcia Janusza Ostrogskiego, w posiadanie majątku Diedkowskiego i różnych wsi, znajdujących się w województwie kijowskim, sprzedanych Ostrogskiemu przez pisarza ziemskiego bracławskiego Kropiwnickiego. K. 119 na odwr.
58	1585 r. grudnia 16.		Oznajmienie Romana Borysowicza, urzędnika majątku Leszczyńskiego wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, o tym, że nie prosił Hornostaja o wniesienie skargi na księcia Kiryka Rużyńskiego za to, że urzędnik tego ostatniego zrabował mu konia, gdyż on, Roman Borysowicz, został za to zaspokojony przez Rużyńskiego. K. 120 na odwr.
59	1585 r. grudnia 27.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Wasyla Bohranowicza [sic] Korczowskiego na ziemianina Wasyla Tyszę-Bykowskiego o to, że nasłał na majątek Korczowskiego swego sługę z wielką liczbą uzbrojonych chłopów, którzy pobili i okaleczyli wielu chłopów, a jednego, związawszy, uprowadzili ze sobą. K. 121.
60	1585 r. grudnia 28.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Koczurskiego na chorążyca kijowskiego Jacka Dmitrowicza Butowicza o to, że nasłał ze swego majątku Brusiłowskiego chłopów, którzy na gruncie skarżącego wydarli pszczoły. K. 121.
61	1585 r. grudnia 30.	1585 r. grudnia 27.	Skarga Jewsieja Tymofiejewicza Baranowicza, sługi ziemianina ziemi kijowskiej Iwana Ohanowskiego, na podstarościego owruckiego Rafała Witawskiego o to, że ten ostatni zadał mu ciężkie razy i nastawał na jego życie. K. 121 na odwr.
1586 rok.
1	1586 r. stycznia 14.		Poświadczenie woźnego o tym, że sługa wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja Mikołaj Piotrowski rzeczywiście przedstawił sądowi dokumenty, wydane przez Hornostaja panu Piotrowi Krewskiemu, i świadectwo o chorobie tego ostatniego, i że sąd zatrzymał te dokumenty u siebie do następnych roczków sądowych (terminowych posiedzeń). K. 123.
2	1586 r. stycznia 15.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Sokora na ziemianina tejże ziemi Aleksandra Grzegorzewicza Woronę o to, że przy wwiązaniu w posiadanie majątku Trojanowce, przysądzonego skarżącemu dekretem królewskim od Worony, okazało się, że nie wszyscy chłopi są na miejscu, i że Worona zabrał atamanowi majątku trojanowskiego Daszce szkatułkę z pieniędzmi i różnymi rzeczami, przy czym, wypytując o mienie Sokora, przypalał świecami zarówno jego samego, jak i jego żonę; Sokor skarży się ponadto na Woronę za rabunek, dokonany w majątku Trojanowskim. K. 124.
3	1586 r. stycznia 15.		Doniesienie woźnego, potwierdzające słuszność poprzedniej skargi Grzegorza Sokora. K. 127 na odwr.
4	1586 r. stycznia 15.	1586 r. stycznia 16 (sic).	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał ziemian ziemi kijowskiej Fiodora i Ustyma Brażyńskich w posiadanie trzeciej części majątku Korczewa, przysądzonej im od ziemianina Wasyla Korczowskiego wyrokiem kijowskiego sądu ziemskiego. K. 130.
5	1586 r. stycznia 15.		Skarga szlachcica Iwana Kurowskiego na kijowski sąd ziemski o to, że ten ostatni odmówił mu rozpatrzenia skargi na szlachciankę Daszkowską za zadanie mu ran i różnych szkód. K. 130 na odwr.
6	1586 r. stycznia 16.		Skarga ziemianina powiatu kijowskiego Fiodora Fiodorowicza Synhajewskiego na ziemianina Józefa Piotrowicza Lisowskiego o to, że ten ostatni ze swym synem Korniejem pobił go i poranił, zrabowawszy przy tym 4 woły, 2 rusznice i 2 siekiery. K. 132.
7	1586 r. stycznia 17.		Skarga Scharii Moszkowicza, arendarza żytomierskiego, chłopa księcia Konstantego Ostrogskiego, wojewody kijowskiego, marszałka ziemi wołyńskiej, na służącą imieniem Paraskiewia o to, że rzuca ona oszczerstwa, rozpuszczając fałszywą pogłoskę, jakoby miała dziecko z synem skarżącego. K. 132 na odwr.
8	1586 r. stycznia 17.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Iwana Sokora w imieniu swego ojca Grzegorza na ziemianina Aleksandra Grzegorzewicza Woronę o to, że z jego rozkazu jego słudzy pobili i okaleczyli sługę Sokora. K. 132 na odwr.
9	1586 r. stycznia 22.		Skarga w imieniu sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza na wojewodę kijowskiego, marszałka ziemi wołyńskiej, księcia Konstantego Ostrogskiego o to, że z jego rozkazu jego urzędnik Krzysztof Winarski z wielką liczbą sług, chłopów, mieszczan i bojarów dokonał najazdu na należący do skarżącego grunt Czerniechowski, gdzie zrabował 200 wozów siana i różne mienie mieszczanom Niemirycza, znajdującym się na tym gruncie. K. 133.
10	1586 r. stycznia 26.	1586 r. stycznia 25.	Doniesienie woźnego o tym, że gdy przybył do dworu ziemianina Aleksandra Grzegorzewicza Worony z pozwem kijowskiego sądu grodzkiego w sprawie procesowej, wynikłej między Woroną a Grzegorzem Sokorem, to słudzy Worony nie pozwolili mu ani doręczyć pozwu według przeznaczenia, ani wetknąć go w bramę, przy czym popychali go w kark, a także pobili i okaleczyli towarzyszącego mu sługę, posłanego przez Sokora. K. 133 na odwr.
11	1586 r. lutego 15.		Skarga w imieniu Andrzeja Synhura na ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Grzegorzewicza Woronę o to, że Worona nasłał swego urzędnika z wielką liczbą chłopów na należący do skarżącego grunt, zwany Rudnickim, którzy zrabowali tam 150 wozów siana, przy czym pobili i poranili chłopa skarżącego. Skargę potwierdza świadectwo woźnego z 17 lutego 1586 r. K. 134 na odwr.
12	1586 r. lutego 17.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Grzegorzewicza Worony na ziemianina Andrzeja Synhura i jego syna Iwana o to, że nasłali swego atamana ze sługami i chłopami na należący do skarżącego grunt w jego majątku Mokrzatyckim, którzy pobili tam chłopów i zrabowali bydło. K. 135 na odwr.
13	1586 r. lutego 23.		Skarga ziemian ziemi kijowskiej Szczeniewskich na sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza o to, że nasłał swego wójta z majątku Czerniechowskiego, z gromadą bojarów i mieszczan, na grunt należący do skarżących, zwany Szczeniewskim, którzy zrabowali tam 150 wozów siana. K. 136.
14	1586 r. marca 14.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Grzegorzewicza Worony na ziemianina Siemiona Przeżowskiego o to, że zrabował konie, należące do Worony. K. 136.
15	1586 r. marca 17.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Iwana Synhura na ziemianina Siemiona Przeżowskiego o to, że ten ostatni nasłał swego syna Iwana ze sługami i chłopami na jego dwór w Rudnikach, którzy pobili go tam i okaleczyli i zrabowali różną broń. K. 136 na odwr.
16	1586 r. marca 18.		Doniesienie woźnego o tym, że obejrzał okaleczenia, zadane ziemianinowi Iwanowi Synhurowi przez syna ziemianina Siemiona Przeżowskiego, Iwana, ze sługami i chłopami, i że skarga Synhura o okaleczenie go i zrabowanie mu broni przez Przeżowskiego okazała się słuszna. K. 137.
17	1586 r. marca 18.		Skarga pana Józefa Jabłońskiego, namiestnika kodeńskiego, na Łukiana Czernińskiego, nazywającego siebie hetmanem, i na będących z nim kozaków o to, że oni wraz z chłopami obrabowali miasteczko Kodnię. K. 137 na odwr.
18	1586 r. marca 20.		Skarga sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza na wójta i mieszczan majątku Białogrodzkiego, należącego do wojewody kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, o to, że pobili i okaleczyli chłopa skarżącego, przy czym zrabowali mu konia z wozem, znajdujące się przy nim pieniądze i różne mienie. K. 139.
19	1586 r. marca 20.		Skarga w imieniu bojara Michała Stryżowskiego na kijowski sąd grodzki o to, że sąd nie przyjął jego skargi na ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Tyszę-Bykowskiego o rabunek, dokonany przez jego chłopów w majątku skarżącego Werbowem, powołując się na to, że upłynęło ustanowione statutem przedawnienie dla wszczęcia powództwa. K. 139 na odwr.
20	1586 r. marca 27.	1586 r. marca 26.	Protest woźnego o to, że słudzy i chłopi ziemianina Aleksandra Worony, z rozkazu tego ostatniego, uzbrojeni w różną broń, nie dopuścili go do wykonania wyroku kijowskiego sądu grodzkiego w sprawie o rabunek, dokonany przez Woronę w majątku ziemianina Grzegorza Sokora. K. 142.
21	1586 r. marca 27.	1586 r. marca 26.	Protest woźnego o to, że uzbrojeni słudzy i chłopi ziemianina Aleksandra Worony nie dopuścili go, z rozkazu swego pana, do doręczenia temu ostatniemu pozwu kijowskiego sądu ziemskiego w sprawie o rabunek, dokonany przez niego w majątku ziemianina Grzegorza Sokora, przy czym usiłowali go pobić. K. 142 na odwr.
22	1586 r. marca 27.		Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia ziemianin Aleksander Worona rzeczywiście wygnał Grzegorza Sokora z jego majątku Trojanowskiego, przy czym, z rozkazu Worony, jego słudzy pobili i okaleczyli chłopa i dziewkę. K. 143 na odwr.
22	1586 r. marca 27.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Grzegorzewicza Worony na ziemianina Grzegorza Sokora o to, że nasłał nocą swego syna Iwana i zięcia Przeżowskiego, z uzbrojonymi sługami, na majątek Worony Trojanowski, którzy, podniósłszy krzyk tatarski, pobili w miasteczku trojanowskim chłopów, a niektórych związali i wywieźli za miasto; Worona skarży się jeszcze na Sokora, że ten nastawał na jego życie. K. 144. Uwaga. Akt ten omyłkowo oznaczony jest w księdze tym samym numerem 22, co i poprzedni.
23	1586 r. marca 27.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła na Fiodora Brażyńskiego o to, że Brażyński ze swymi wspólnikami obrabował chłopa skarżącego, jadącego ze Słucka. K. 144 na odwr.
24	1586 r. marca 30.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła na ziemianina Mikołaja Filipowskiego o to, że z jego rozkazu chłopi z jego majątku Pilipowskiego rozkopali należącą do skarżącego groblę i spuścili wodę ze stawu. K. 145.
25	1586 r. kwietnia 10.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Wasyla Tyszy-Bykowskiego na pana Grzegorza Mikołajewicza Kiewlicza o to, że pobił i obrabował chłopa skarżącego. K. 146.
26	1586 r. kwietnia 18.		Oznajmienie ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Kiewlicza o tym, że odebrał od mieszczanina żytomierskiego Eustachego Kidliny rzeczy chłopa, który od niego zbiegł. K. 146.
27	1586 r. kwietnia 20.		Skarga pana Wasyla Jezierskiego na ziemianina Siemiona Iwanowicza Przeżowskiego o to, że on, zaprosiwszy skarżącego do siebie w gościnę do swego majątku Przeżowa, nocą, w czasie gdy Jezierski spał, pobił, okaleczył i poranił jego i sług, którzy z nim byli, przy czym zrabował mienie, które miał przy sobie; do skargi dołączone jest poświadczenie woźnego, który przeprowadzał dochodzenie, potwierdzające jej słuszność. K. 146 na odwr.
28	1586 r. kwietnia 23.	1586 r. kwietnia 20.	Doniesienie woźnego o tym, że Aleksander i Wasyl Fiodorowicze Tyszowie-Bykowscy przyznali mu się, że rzeczywiście rozkopali groblę i spuścili wodę na rzece Hnilcu, znajdującej się na gruncie Chodorkowskim, lecz że przy tym nikomu szkoda się nie stała. K. 148 na odwr.
29	1586 r. kwietnia 23.		Doniesienie woźnego o tym, że oglądał rany i okaleczenia, zadane chłopu ziemianina Wasyla Tyszy-Bykowskiego przez pana Grzegorza Kiewlicza, przy czym chłop ten zeznał jeszcze między innymi, że Kiewlicz zrabował mu różne mienie. K. 149.
30	1586 r. maja 3.		Skarga w imieniu pana Iwana Sokora na Olechna Grzegorzewicza Woronę o to, że on ze swymi wspólnikami i gromadą sług urządził zasadzkę na drodze, wiodącej z Przeżowa do Trojanowa, i gdy Sokor zrównał się z nimi, to oni, otoczywszy go, zranili go wystrzałem w bok, sługę zaś, jadącego do księcia Ostrogskiego, zabili, a drugiego poranili, przy czym zrabowali Sokorowi broń, konie i szkatułkę z papierami i rzeczami. K. 149 na odwr.
31	1586 r. maja 4.		Skarga w imieniu ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Grzegorzewicza Worony na pana Jana Sokorowicza o to, że on, urządziwszy zasadzkę z uzbrojonymi sługami niedaleko od miasteczka Kodni, w czasie gdy Worona jechał ze swymi sługami z Kijowa, rzuciwszy się na niego, pobił tych ostatnich, a niektórych śmiertelnie poranił. K. 150.
32	1586 r. maja 5.		Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia książę Kiryk Rużyński rzeczywiście zawładnął piaseckimi chłopami wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja i rujnuje ich, a także z młyna, należącego do Hornostaja, wygnał arendarza, Żyda Scharię, i zawładnął nim. K. 150 na odwr.
33	1586 r. maja 6.		Skarga Żydów Teszelewicza i Scharii Moszkowicza, arendarzy karczmy i młyna w majątku Tulińskim, należącym do wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, na księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że ten ostatni ze swymi sługami wygnał skarżących z dzierżawionego przez nich mienia, zawładnął nim i pobiera na swoją korzyść dochody. K. 151.
34	1586 r. maja 8.		Skarga ziemian ziemi kijowskiej: kapłana żytomierskiego Wasyla i Fiodora Antonowiczów Iljasowskich, na księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że z rozkazu tego ostatniego jego chłopi postawili pasieki na gruncie skarżących Iljasowskim, a gdy jeden z Iljasowskich, Fiodor, udał się ze skargą do Rużyńskiego, to ten ostatni skargi nie przyjął i groził, że ich powiesi. K. 152.
35	1586 r. maja 9.		Skarga w imieniu wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja na księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że on, zebrawszy swoich sług, zawładnął majątkami skarżącego: Tulinem, wsią Seredniem i Piaskami, i przemocą zabrał młyn. K. 152 na odwr.
36	1586 r. maja 9.		Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia chłopi pana Mikołaja Pilipowskiego rzeczywiście, z jego rozkazu, rozkopali nocą groblę w majątku pana Bohdana Strybyła, Pilipowiczach. K. 153.
37	1586 r. maja 10.		Skarga pana Grzegorza Sokora na pana Olechna Grzegorzewicza Woronę o to, że Worona ze swymi wspólnikami: wojewodzicem brzeskim Fryderykiem Tyszkiewiczem, Aleksandrem i Wasylem Tyszami-Bykowskimi, wójtem kodeńskim Jabłońskim, i z gromadą konnych i pieszych sług zasiadł na drodze, wiodącej od wsi Przeżowa obok miasteczka Trojanowskiego, i gdy syn Sokora Iwan, jadący z Kijowa w sprawach księcia Ostrogskiego, zrównał się z zasadzką, to zranił go wystrzałem w bok, od czego ten zmarł; słudzy zaś, jadący z nim, zostali wybici i poranieni, a mienie, znajdujące się przy nich, zrabowane. K. 153 na odwr.
38	1586 r. maja 10.		Skarga pana Grzegorza Sokora na pana Olechna Grzegorzewicza Woronę o to, że Worona z wielką liczbą swoich sług i chłopów dokonał nocą najazdu na sioło Wołkę w majątku Sokora Trojanowskim, pobił tam i okaleczył chłopów, a ich mienie zrabował. K. 155.
39	1586 r. maja 13.	1586 r. maja 11.	Doniesienie woźnego o tym, że pan Sokor z wielką liczbą sług rzeczywiście strzelał do sług Aleksandra Worony, przy czym jeden z nich został ranny. K. 155 na odwr.
40	1586 r. maja 13.		Doniesienie woźnego o tym, że był w majątku Rudnikach, należącym do pana Iwana Synhura, gdzie i widział ślady wystrzałów, oddanych w domu Synhura przez pana Iwana Przeżowskiego i jego sług. K. 156 na odwr.
41	1586 r. maja 14.		Oznajmienie Żyda żytomierskiego Scharii o tym, że Jacko Markowicz Kusznir zastawił mu na 4 tygodnie różną odzież za pięć kop groszy litewskich, lecz w terminie nie wykupił, a przeto urząd grodzki przysądził ją jemu na własność. K. 157.
42	1586 r. maja 20.		Skarga w imieniu wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja na księcia Kiryka Eustachiewicza Rużyńskiego o to, że ten ostatni z gromadą uzbrojonych sług i wspólników napadł na jego zamek Tuliński, gdzie pobił i okaleczył jego sług, zrabował pieniądze i różne mienie. K. 157 na odwr.
43	1586 r. maja 20.		Skarga księcia Kiryka Eustachiewicza Rużyńskiego o to, że urzędnik zamku Leszczyńskiego, należącego do wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, Roman Borysowicz, ze sługami i chłopami pobił i poranił dwóch sług skarżącego, odebrał im różne mienie, konie i pieniądze. K. 159.
44	1586 r. maja 21.		Skarga w imieniu ziemianina ziemi kijowskiej Wasyla Bohdanowicza Korczowskiego na panów Fiodora i Ustyma Brażyńskich o to, że oni, najechawszy na wieś skarżącego Korczewo, rozpędzili jego chłopów i zawładnęli ich domami i polami. K. 159 na odwr.
45	1586 r. maja 23.		Zeznanie mieszczan żytomierskich, uczynione na żądanie pokrowskiego kapłana Grzegorza z Błudowa, majątku pana Hoskiego, o tym, że do Żytomierza przyjechał z Międzyrzecza kapłan mikołajowski Fiodor Bezson dla otrzymania miejsca przy cerkwi żytomierskiej, że mieszczanin, u którego zatrzymał się na kwaterze, widział w jego skrzyni jakieś księgi, a drugi mieszczanin widział tego kapłana na rynku chodzącego z księgą. K. 160.
46	1586 r. maja 24.		Oznajmienie bojarów kaniowskich o tym, że książę Kiryk Rużyński nie zaspokoił mieszkańców kaniowskich w wyznaczonym przez niego samego terminie w sprawie o zadane im pobicie, rany i zrabowanie mienia. K. 160 na odwr.
47	1586 r. maja 25.		Skarga w imieniu pana Waleriana Pudłowskiego na mieszczan miasteczka Słobodyszcz o to, że nie usłuchali polecenia skarżącego, by dostarczyć do młyna, dzierżawionego przez Żyda ze Słobodyszcz, potrzebnych materiałów, wskutek czego arendarz poniósł szkody. K. 161.
48	1586 r. maja 26.	1586 r. maja 24.	Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia panowie Brażyńscy rzeczywiście rozpędzili najazdem chłopów Wasyla Korczowskiego w jego majątku Korczowskim, przy czym w jednej z chłopskich chat zamieszkał Fiodor Brażyński, i że Brażyńscy zaorali i zasiali chłopski ogród. K. 161 na odwr.
49	1586 r. maja 26.	1586 r. maja 25.	Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia książę Kiryk Rużyński rzeczywiście napadł z gromadą sług na zamek wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja w jego majątku Tulińskim, w mieście Leszczynie, wyłamał i wyrąbał bramę zamkową i zranił strzałą z łuku sługę Hornostaja. K. 161 na odwr.
50	1586 r. maja 27.		Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia urzędnik zamku Leszczyńskiego, należącego do wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, rzeczywiście pobił i poranił dwóch jadących drogą sług księcia Kiryka Rużyńskiego, przy czym zrabował im różne mienie, konie z siodłami i pieniądze. K. 162 na odwr.
51	1586 r. maja 27.	1568 [sic] r. maja 26.	Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia sługa wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, Roman Borysowicz, rzeczywiście pobił, okaleczył i obrabował mieszczanina majątku Kotelni, należącego do księcia Kiryka Rużyńskiego; a drugiego mieszczanina kotelnickiego, schwytawszy na drodze i obrabowawszy, osadził w więzieniu żytomierskim. K. 164.
52	1586 r. maja 27.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył według przeznaczenia pozwy, wzywające do kijowskiego sądu ziemskiego: 1) chorążego ziemi kijowskiej Jacka Butowicza w sprawie o odebranie przez niego gruntu, zwanego Korczowskim, należącego do ziemianki Tatiany Korczowskiej i jej syna Grzegorza Korczowskiego, a także w sprawie o zrabowanie przez Butowicza w lesie Korczowskich pszczół, i 2) ziemiankę Ksenię Koczurską na skargę przeciw niej pana Grzegorza Koczurskiego o bezprawne władanie częścią gruntu Koczury. K. 165.
53	1586 r. czerwca 4.		Skarga w imieniu ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Mikołajewicza Kiewlicza na ziemianina tejże ziemi Wasyla Tyszę-Bykowskiego o to, że ten ostatni nasłał swoich sług i chłopów na majątek skarżącego Starosielce, gdzie rozpędzili chłopów, a samego Kiewlicza pobili, poranili i obrabowali. K. 166.
54	1586 r. czerwca 30.		Skarga Wasyla Kuźmicza Bondarowicza, bojara należącego do ziemianina ziemi kijowskiej Jana Witunskiego, o to, że gdy chłopi Witunskiego orali pole niedaleko od wsi Bołsunowa, to dwaj synowie woźnego powiatu kijowskiego Andrzeja Szwaba, z 50 mieszczanami i bojarami owruckimi, z rozkazu woźnego, napadłszy na nich, pobili ich, poranili i obrabowali. K. 167.
55	1586 r. lipca 2.		Skarga ziemianina powiatu kijowskiego Jana Ohanowskiego na podstarościego owruckiego Rafała Witunskiego o to, że on ze swymi sługami okaleczył i obrabował sługę skarżącego, który przyjechał do niego w imieniu tego ostatniego ze skargą na woźnego Szwaba, wniesioną za to, że Szwab ze swymi synami pobił, poranił i obrabował chłopów przyjaciela skarżącego, Jana Witunskiego. K. 168.
56	1586 r. lipca 2.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył do zamku Leszczyno, należącego do wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, pozew grodzki kijowski na skargę księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że słudzy Hornostaja pobili, poranili i obrabowali sług Rużyńskiego. K. 169.
57	1586 r. lipca 2.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył grodzkiemu urzędowi kijowskiemu i księciu Kirykowi Rużyńskiemu pozwy wojewody kijowskiego księcia Konstantego Ostrogskiego, wzywające ich do wysłuchania wyroku w sprawie o bezprawne ściągnięcie od wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja 200 kop groszy litewskich. K. 169 na odwr.
58	1586 r. lipca 9.		Oznajmienie w imieniu wójta koreckiego Tomiły Mancewicza o tym, że Aleksander i Wasyl Fiodorowicze Tyszowie-Bykowscy nie wykupili w terminie zastawionych mu swoich majątków: Horbolewa i Osiecza, a przeto, na mocy zapisu zastawnego, majątki te powinny przejść na własność Mancewicza. K. 170.
59	1586 r. lipca 11.		Skarga w imieniu pana Wasyla Fiodorowicza Tyszy-Bykowskiego na swego sługę Serhija, zwanego Chałaimowiczem, o to, że on, będąc urzędnikiem w majątkach Bykowskiego: Pukowie i Kazubowszczyźnie, w powiecie nowogrodzkim, sprzedał samowolnie różnego rodzaju zboże, nie oddał zebranych od chłopów czynszów i, ukradłszy konia, zbiegł. K. 171.
60	1586 r. lipca 20.		Skarga Iwana Mezockiego, bojara wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, na pana Wasyla Suryna o to, że ten ostatni zrabował mu we wsi Kołodeżnem konia z siodłem i świnie. K. 171 na odwr.
61	1586 r. lipca 21.		Skarga w imieniu wojewodzica wołyńskiego, księcia Joachima Bohuszewicza Koreckiego, na wójta i urzędnika majątku Wilska, należącego do księcia Konstantego Ostrogskiego, o to, że gdy hajducy i słudzy Koreckiego przeprowadzali przez Wilsk chłopów, zbiegłych od Koreckiego do majątku Ostrogskiego, to wspomniani wójt i urzędnik z mieszczanami wilskimi wybili i potopili tych sług i hajduków, przy czym 6 szlachciców zostało zabitych i okaleczonych, znajdujące się przy nich konie i szable zrabowano, a zbiegłych chłopów odbito. K. 171 na odwr.
62	1586 r. sierpnia 1.	1586 r. lipca 31.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozwy kijowskiemu urzędowi grodzkiemu oraz Aleksandrowi i Wasylowi Tyszom-Bykowskim, wzywające ich do sądu wojewody kijowskiego księcia Konstantego Ostrogskiego na skargę pana Grzegorza Sokora: a) na urząd za to, że nie przyjął i nie zaspokoił pretensji Sokora do Tyszów-Bykowskich o zabójstwo jego syna, najazd na majątek, sioło Wołkowe i obrabowanie jego chłopów, oraz b) na Tyszów-Bykowskich za popełnienie wymienionych przestępstw. K. 173.
63	1586 r. sierpnia 9.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Wasyla Iwanowicza Korczowskiego na swoich opiekunów: księcia Ostafija Rużyńskiego, pisarza ziemskiego kijowskiego Dymitra Jelca i pana Siemiona Kotiuszkowicza, o to, że z ich rozkazu mieszczanie korostyszowscy i włościanie wsi Horodska, dokonawszy najazdu na należący do skarżącego grunt Menikowski, stratowali tam zboże i spalili siano, a wspomniani opiekunowie, spotkawszy skarżącego jadącego do Kijowa, pobili go, zrabowawszy mu pieniądze i konie. Skargę potwierdza doniesienie woźnego z 10 sierpnia. K. 174.
64	1586 r. sierpnia 11.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Wasyla Kozarewskiego w posiadanie zamku Chworoszczy ze wszystkimi należącymi do niego wioskami i przynależnościami, sprzedanych Kozarewskiemu przez pana Jacka Werbowieckiego. K. 176.
65	1586 r. sierpnia 16.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Dachna Wasilewicza Hałczyńskiego na ziemianina Jacka Werbowieckiego i na Wasyla Kozarowskiego o to, że oni, zebrawszy sług, mieszczan i bojarów, uzbrojonych w różną broń, najechali pod nieobecność skarżącego na jego majątek Hałczyn i, zniszczywszy tam dwór ze wszystkimi zabudowaniami, zrabowali całe mienie. K. 177.
	1586 r. sierpnia 22.	1586 r. sierpnia 19.	Doniesienie woźnego o tym, że mochry, o których kradzież żona pana Czerewczego oskarża chłopa księcia Kiryka Rużyńskiego Maćka Waskowicza, zostały mu zastawione przez pana Bohdana Deszkowskiego, do czego ten ostatni też przyznał się woźnemu; Deszkowski zaś kupił te mochry od Kopacza, sługi Czerewczyny, któremu ona podarowała je w nagrodę za służbę. K. 180 na odwr. Uwaga. Akt ten nie ma numeru.
66	1586 r. sierpnia 24.		Wyrok żytomierskiego sądu grodzkiego, skazujący tamtejszych mieszczan na zapłacenie bojarowi żytomierskiemu Horainowi Kozdautowiczowi 12 rubli kary za bezprawne aresztowanie go, gdyż Kozdautowicz z pochodzenia swego należy do stanu szlacheckiego i nie mógł być aresztowany przez mieszczan. K. 181.
67	1586 r. sierpnia 24.		Postanowienie urzędu grodzkiego, wstrzymujące wykonanie wyroku sądu kopnego mieszczan żytomierskich w sprawie Wasyla Słuczanina z Fiodorem Łukaszewiczem Słuczaninem o kradzież przez tego ostatniego pieniędzy pierwszemu. Urząd wydaje swoje postanowienie na tej podstawie, że prawo sądu w tej sprawie, na mocy Statutu Litewskiego, należy do niego, urzędu, a nie do kopy. K. 182.
68	1586 r. września 5.		Skarga Pawła Czeczerskiego, urzędnika prałatów i kanoników wileńskich kościoła św. Stanisława, na woźnego powiatu kijowskiego Jana Wojtkowskiego o to, że on ze swymi wspólnikami, w liczbie około 30, napadł na wieś prałatów, zwaną Możary, gdzie obrabował trzech chłopów; Czyczerski skarży się ponadto na to, że woźny obrabował na drodze człowieka handlowego, chłopa prałatów ze wsi Litwina, jadącego z miasta Owrucza. K. 182 na odwr.
69	1586 r. września 13.	1586 r. września 1.	Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia, przeprowadzonego wskutek skargi pana Aleksandra Woronicza, chłopi wojewody wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego i jego żony Zuzanny rzeczywiście wdzierają się w grunty Woronicza: Chantaliński i Trojanowski, gdzie rąbią drzewa bartne z pszczołami i w ogóle wyrządzają szkody. K. 183 na odwr.
70	1586 r. września 13.	1586 r. września 10.	Doniesienie woźnego o tym, że wójt majątku Piątki, należącego do wojewody wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego, odmówił zaspokojenia pana Aleksandra Worony w sprawie o zbiegłych do Piątki chłopów tego ostatniego, którzy czynią napady na majątek Worony i rujnują chłopów, a także zamierzali udusić jego sługę, jadącego przez Piątkę. Woźny dodaje, że według zeznania wyżej wspomnianego wójta chłopów, zbiegłych od Worony, w Piątce nie ma. K. 184.
71	1586 r. września 13.	1586 r. września 12.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Aleksandrowi Woronie cztery pozwy, wzywające go do kijowskiego sądu grodzkiego w sprawach: o zabójstwo syna Grzegorza Sokora, Iwana, o najście na sioło Sokora Wołki, przy czym chłopi zostali obrabowani, a jednemu z nich zadano rany, i o niewydanie Sokorowi przysądzonych przez kijowski sąd grodzki 23 kop groszy litewskich. K. 184 na odwr.
72	1586 r. września 23.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Siemiona Iwanowicza Przeżowskiego na ziemianina tejże ziemi Stefana Pilipowskiego o to, że nasłał trzech swoich synów z wielką liczbą sług i chłopów na pole skarżącego w jego majątku Przeżowskim, którzy zebrali i wywieźli rosnące tam zboże. K. 185 na odwr.
73	1586 r. września 26.		Skarga kapłana żytomierskiego Wasyla i pana Fiodora Antonowicza Iljasowskich na męża ich siostrzenicy Jana Staniszewskiego o to, że on po śmierci swej żony nie przekazuje powodom w opiekę ani mienia żony, ani jej małoletnich dzieci. Następuje spis pozostałych rzeczy, wśród których wspomina się drogi sajdak, należący do wojewody Paleckiego, szwagra wielkiego księcia moskiewskiego. K. 186.
74	1586 r. września 26.		Skarga pana Jacka Werbowieckiego na swego teścia, chorążego kijowskiego Jacka Dmitrijewicza Butowicza, o to, że Butowicz, w porozumieniu ze swą córką, a żoną skarżącego, zrabował jego mienie, pieniądze i skrzynię z różnymi przywilejami królewskimi i dokumentami, przy czym córka Butowicza, porzuciwszy Werbowieckiego, schroniła się w majątku swego ojca Brusiłowskim. K. 186 na odwr.
75	1586 r. września 27.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył według przynależności pozwy kijowskiego sądu grodzkiego na skargę wojewody wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego: 1) na wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza o rabunek, dokonany przez niego w majątku Ostrogskiego i u mieszczan białocerkiewskich; 2) na księcia Kiryka Rużyńskiego o zabójstwo przez niego pancernego sługi Ostrogskiego Fiodora Racenki i 3) na Aleksandra Woronę o obrabowanie przez niego chłopów miasteczka Piątki i samowolne osadzenie ich w więzieniu. K. 187 na odwr.
76	1586 r. września 30.		Poświadczenie woźnego o śmierci Stefana Pilipowskiego. K. 188 na odwr.
77	1586 r. października 6.		Skarga pana Marcina Wasilewicza Hałczyńskiego na pana Wasyla Kozarowskiego o to, że on z gromadą wspólników spośród Polaków i Węgrów i z wielką liczbą uzbrojonych sług i bojarów foroszczeńskich napadł na majątek braci Hałczyńskiego: Łukiana i Dachna, przy czym jeden z nich, mianowicie Dachno, został pobity i okaleczony, a mienie obu zrabowane. K. 189.
78	1586 r. października 25.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Mikołaja Stefanowicza Pilipowskiego na ziemianina tejże ziemi Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że ten ostatni nasłał swego syna Fiodora, z wielką liczbą uzbrojonych chłopów, na dwór Pilipowskiego w sieliszczu Dołhowskim, gdzie wspomniane osoby pobiły i poraniły skarżącego i jego żonę, a ich mienie zrabowały. K. 190.
	1586 r. października 26.		Skarga Romana Borysowicza, sługi wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, na Nikitę i Ustyma Brażyńskich o to, że oni, spotkawszy na drodze chłopa Hornostaja, pobili go i okaleczyli, odebrawszy mu konia i pieniądze. K. 191 na odwr. Uwaga. Akt ten nie ma numeru.
79	1586 r. października 26.		Doniesienie woźnego o tym, że panowie: Mikołaj, Siemion, Jerzy, Tomiło i Andrzej Pilipowscy, odmówili wydzielenia panu Steckowi Pilipowskiemu połowy majątków Pilipowicz i Skomorochów, powołując się na to, że majątki te pozostały po śmierci ich ojca w ich wyłącznej własności i Stecko Pilipowski nie ma do nich żadnego prawa. K. 191 na odwr.
80	1586 r. października 30.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła na ziemianina Mikołaja Pilipowskiego o to, że pobił i poranił syna i służebnika skarżącego, odebrawszy temu ostatniemu siodło i czapkę. K. 192.
81	1586 r. listopada 7.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Grzegorzewicza Woronicza na wojewodę wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego o to, że nasłał wójta ze swego miasteczka Piątki z kilkuset chłopami tegoż miasteczka, wraz z chłopami należącymi do skarżącego, którzy zbiegli od niego do Piątki, na majątek Woronicza Trojanowski, gdzie pobili, okaleczyli i rozpędzili pastuchów, zrabowali konie i bydło i wydarli w pasiekach pszczoły. K. 193.
82	1586 r. listopada 10.		Skarga mieszczan miasta Kijowa na wojewodę kijowskiego księcia Konstantego Ostrogskiego o to, że jego sługa Wereszczaka, wyszukując w domach mieszkańców kijowskich miody szynkowe i inne napoje, wyrządził mieszkańcom niemałe szkody. K. 194.
83	1586 r. listopada 10.		Oznajmienie mieszczan kijowskich o tym, że rezygnują z dzierżawy szynków na Podolu, gdyż z rozporządzenia wojewody kijowskiego księcia Konstantego Ostrogskiego na Starym Mieście założono słobodę, której mieszkańcom pozwolono na wolną sprzedaż napojów, wskutek czego dzierżawione szynki musiały popaść w ruinę. Mieszczanie oświadczają także, że namiestnik Ostrogskiego, książę Matusz Woroniecki, odmówił im dania woźnego dla poświadczenia opustoszałych szynków, obiecując przedstawić sprawę osobiście księciu Ostrogskiemu. K. 194 na odwr.
84	1586 r. listopada 14.	1586 r. listopada 11.	Doniesienie woźnego o tym, że sąd polubowny, wyznaczony w sprawie między ziemianami ziemi kijowskiej: Janem Witunskim i Janem Ohanowskim i ich żonami — z jednej strony, a ziemianinem Janem Oksakiem — z drugiej, o sporny majątek Noryńsk, znajdujący się w zastawie u Oksaka, nie rozstrzygnął tej sprawy, a przeto została ona odesłana do ostatecznego rozstrzygnięcia do sądu królewskiego. K. 195 na odwr.
85	1586 r. listopada 14.	1586 r. listopada 11.	Doniesienie woźnego o tym, że sąd polubowny, wyznaczony w sprawie między chorążyną bracławską Bohdaną Deszkowską — z jednej strony, a ziemianinem Janem Marcinowiczem Oksakiem — z drugiej, o pobicie przez sług pierwszej woźnego Szwaba i Oksaka, przy czym Szwabowi odebrano i podarto papiery, nie doszedł do żadnego rozstrzygnięcia, gdyż na sąd nie stawili się ani Szwab, ani Oksak. K. 197.
86	1586 r. listopada 14.	1586 r. listopada 11.	Doniesienie woźnego o tym, że w sprawie, wynikłej między panami Janem Witunskim i Janem Ohanowskim i ich żonami, z jednej strony, a ziemianinem Janem Oksakiem — z drugiej, co do bezprawnego władania przez Oksaka trzecią częścią majątku Noryńska, wyznaczony sąd polubowny postanowił: przekazać tę część w posiadanie Witunskiemu, Ohanowskiemu i ich żonom z tym, aby zapłacili Oksakowi 140 kop groszy litewskich, sumę, za którą ta część była u niego w zastawie; lecz na ten wyrok strona Oksaka nie zgodziła się, a przeto sąd postanowił przekazać sprawę do rozstrzygnięcia sądu królewskiego. K. 198 na odwr.
87	1586 r. listopada 16.		Skarga słobożan kijowskich na wojewodę kijowskiego księcia Konstantego Ostrogskiego o to, że oni, na podstawie ogłoszonej przez Ostrogskiego 24-letniej wolnizny, osiedlili się w kijowskiej słobodzie koło cerkwi św. Zofii, tymczasem Ostrogski wraz z namiestnikiem kijowskim księciem Matuszem Woronieckim zakazali im utrzymywać dzierżawy szynkowe i, z rozkazu żony Woronieckiego, jej słudzy obrabowali ich, a niektórych z nich osadzili w więzieniu; w akcie wspomina się między innymi, że skarżyli się na to hetmanowi zaporoskiemu Oryszowskiemu (?), który obiecał wstawić się za nimi u króla. K. 206 na odwr.
88	1586 r. grudnia 2.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Iwana Siemionowicza Szczeniewskiego w imieniu wszystkich ziemian Szczeniewskich na sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza o to, że nasłał ze swego majątku Czerniechowa sług, bojarów i mieszczan na grunt skarżących, zwany Szczeniewskim, którzy spalili cztery stogi siana i tyleż wywieźli do Czerniechowa. K. 208.
88	1586 r. grudnia 12.	1586 r. listopada 27.	Doniesienie woźnego o tym, że wskutek skargi Bohdany Deszkowskiej, żony chorążego bracławskiego, pytał pana Jana Oksaka, czy rzeczywiście ten ostatni groził Deszkowskiej zakazem przygotowywania popiołu w jej lasach żerewieckich, oddanych w dzierżawę wójtowi koreckiemu Tomile Mancewiczowi, i zabierał go sobie; lecz Oksak wyjaśnił, że żadnych gróźb nie czynił i popiołu nie zabierał, oświadczywszy przy tym, że Deszkowska nie miała prawa bez jego zgody, jako współwłaściciela, oddawać lasów żerewieckich w dzierżawę. K. 208 na odwr. Uwaga. Akt ten i poprzedni omyłkowo oznaczone są jednym i tym samym numerem 88.
89	1586 r. grudnia 12.	1586 r. listopada 27.	Doniesienie woźnego o tym samym. K. 209.
90	1586 r. grudnia 13.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Iwana Fiodorowicza Niewmiryckiego na ziemianina Hrydka Nelepowicza Lewkowskiego o to, że nie oddaje krowy, którą skarżący otrzymał od niego w podarunku za wyuczenie jego dwóch synów. K. 209 na odwr.
91	1586 r. grudnia 23.		Skarga w imieniu Deszkowskiej, żony chorążego bracławskiego, na ziemian powiatu kijowskiego Jana Marcinowicza Oksaka i Fiodora Iwanowicza Szyszkę o to, że oni, zebrawszy swoich sług, rzemieślników owruckich i chłopów, napadli zbrojną siłą na budy, znajdujące się w lesie, w majątkach: Putyłowicze i Żerewce, zastawione wójtowi koreckiemu Tomile Mancewiczowi, według wyrażenia skargi: „jako na głównego nieprzyjaciela Jego Królewskiej Miłości — moskwicina abo tatarzyna”, przy czym, rozpędziwszy budników, obrabowali wspomniane budy i zabrali bydło, prowiant i różne dobytki; zastawszy zaś w budach Niemców, wyrabiających potaż, którym Mancewicz handlował z miastem Gdańskiem, Szyszka zażądał od nich flaszy wódki i groził, że ich porąbie szablą. K. 210.
92	1586 r. grudnia 14.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła na woźnego Żdana Szczeniewskiego o to, że on z gromadą pomocników najechał na grunt skarżącego Studeniecki, gdzie pobił i okaleczył jego syna Fiodora i jego sługę i zrabował im konie. K. 214.
93	1586 r. grudnia 26.	1586 r. grudnia 2.	Doniesienie woźnego o tym, że ziemianie powiatu kijowskiego Jan Marcinowicz Oksak i Fiodor Iwanowicz Szyszka, z wielką liczbą sług i chłopów, napadli na budy, znajdujące się w lesie, w majątkach Deszkowskiej, żony chorążego bracławskiego: Putyłowiczach i Żerewcach, rozpędzili budników i dokonali rabunku. K. 214.
94	1586 r. grudnia 28.	1586 r. września 5.	Zapis darowizny ziemianina powiatu pińskiego Iwana Lemesza dla swego brata Kirdeja Lemesza na 3000 kop groszy litewskich i majątek Wilce, powiatu żytomierskiego. K. 216.
1587 rok.
1	1587 r. stycznia 23.		Skarga pana Grzegorza Sokora na pana Aleksandra Woronę o to, że z jego rozkazu wójt jego majątku Trojanowskiego ze sługami napadł na drodze na chłopa skarżącego, jadącego z sianem, przy czym wozy zostały odebrane, sam zaś chłop, odstawiony do Worony, przepadł bez śladu i, według przypuszczenia skarżącego, musiał zostać utopiony albo powieszony. K. 217.
2	1587 r. lutego 4.		Skarga pana Aleksandra Grzegorzewicza Worony i jego żony Eudokii na mieszczan miasteczka Piątki, poddanych wojewody wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego, o to, że oni, najechawszy nocą na majątek skarżących Trojanowski, dokonali tam rabunku chłopskiego mienia, którego następuje wykaz. K. 217 na odwr.
3	1587 r. lutego 5.		Oznajmienie ziemian ziemi kijowskiej Trypolskich o tym, że z rozporządzenia wojewody kijowskiego odebrano im przez urząd grodzki ich majątek Trypole za zaległości w należnych od nich do skarbu poborach, niezapłaconych z powodu spustoszenia tego majątku przez Tatarów. Trypolscy dodają do tego, że chcąc odzyskać majątek, postanowili wnieść, co należy, wojewodzie kijowskiemu; lecz ten ostatni, nie przyjąwszy zapłaty, odesłał ich do kijowskiego poborcy podatków. K. 218 na odwr.
4	1587 r. lutego 16.	1587 r. lutego 8.	Protest woźnego o to, że gdy był w miasteczku Piątce, w majątku księcia Janusza Ostrogskiego, dla przeprowadzenia dochodzenia w sprawie o kradzież przez chłopów tego majątku koni, wołów i mienia chłopom Aleksandra Woronicza w jego majątku Trojanowskim, to wójt majątku Piątki lżył go i znieważył, jego, woźnego, a także czynił mu różnego rodzaju pogróżki. K. 219 na odwr.
5	1587 r. lutego 16.		Skarga kapłana żytomierskiego Wasyla i ziemianina Fiodora Antonowiczów Iljaszewskich na deputata województwa kijowskiego, księcia Kiryka Eustachiewicza Rużyńskiego, o to, że on z gromadą uzbrojonych konnych sług i wspólników dokonał najazdu na majątek skarżących Iljaszewski, wyłamał we dworze bramę i zabrał bydło rogate. K. 221.
6	1587 r. lutego 28.		Skarga pana Grzegorza Sokora na pana Aleksandra Woronę o to, że on z gromadą sług najechał na grunt skarżącego Trojanowski, gdzie zrabował siano. K. 223.
7	1587 r. marca 3.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Kirykowi Rużyńskiemu pozew, wzywający go do sądu kapturowego w sprawie o najazd ze sługami i wspólnikami swymi na majątek kapłana żytomierskiego Wasyla i ziemianina Fiodora Antonowiczów Iljaszewskich. K. 223 na odwr.
8	1587 r. marca 19.		Zobowiązanie, dane przez chłopów ziemianina Bohdana Iwanowicza Strybyła: Sankowicza i jego pasierba Antona Markowicza, ziemianinowi Bohdanowi Szczeniewskiemu w tym, że w podzięce za uwolnienie przez tego ostatniego Sankowicza od kary śmierci, której podlegał za kradzież u Szczeniewskiego źrebca, obiecują na przyszłość nie czynić zła ani Szczeniewskiemu, ani jego przyjaciołom, ani jego chłopom, oddając się, w razie naruszenia tego zobowiązania, w zupełną władzę Szczeniewskiego. K. 224.
9	1587 r. kwietnia 8.		Skarga w imieniu sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza na starostę łuckiego, księcia Prońskiego, o to, że nasłał swego urzędnika z chłopami na majątek skarżącego Czerniechowo, którzy zrabowali należące do niego woły i krowy. K. 225.
10	1587 r. kwietnia 9.		Doniesienie woźnego o tym, że chłopi pana Aleksandra Worony, zbiegli z jego majątku Trojanowskiego i odszukani w miasteczku Piątce, należącym do wojewody wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego, zostali powierzeni, aż do zażądania, dozorowi namiestnika i wójta wspomnianego miasteczka, pod groźbą zapłacenia kary 1000 kop groszy litewskich w razie ich nowej ucieczki. K. 225 na odwr.
11	1587 r. kwietnia 21.		Skarga w imieniu pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego na pana Mikołaja Hulewicza o to, że z rozkazu tego ostatniego urzędnik jego majątku Korninskiego zrabował na drodze dwóm mieszczanom z majątku skarżącego Chodorkowskiego, jadącym do Kijowa po zakup ryb, konie z wozami i różne mienie, które przy nich było. K. 226 na odwr.
12	1587 r. kwietnia 29.		Skarga w imieniu ziemianina ziemi kijowskiej Wasyla Suryna na wojewodę wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego i na księcia Michała Eustachiewicza Rużyńskiego, posesora majątku Ostrogskiego, wsi Rublewki, o to, że Ostrogski nasłał Rużyńskiego z wielką liczbą uzbrojonych bojarów i chłopów na majątek Kołodeżne, należący do bratanków Suryna, Konstantego i Fiodora Szaułów, znajdujący się w opiece u Suryna, którzy wystrzałami poranili Suryna i jego sług, przy czym dokonali rabunku i, zabrawszy dwadzieścia cztery rodziny chłopów, przeprowadzili je z całym ich mieniem do wsi Sapogowa. K. 227 na odwr.
13	1587 r. maja 2.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał ziemianina ziemi kijowskiej Chryszczona Kozickiego w posiadanie wsi Skrylewe z chłopami i wszystkimi przynależnościami, do niej należącymi, zastawionej mu przez wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza. K. 230 na odwr.
14	1587 r. maja 4.		Doniesienie woźnego o tym, że wojewodzic brzeski Fryderyk Tyszkiewicz nie stawił się w wyznaczonym miejscu dla rozgraniczenia od jego majątków gruntu Trybesowskiego, należącego do ziemianina ziemi kijowskiej Siemiona Przeżowskiego; przy czym Przeżowski oświadczył woźnemu, że Tyszkiewicz chce przemocą przywłaszczyć sobie wspomniany grunt i rujnuje jego majątek. K. 231.
15	1587 r. maja 8.		Oznajmienie kijowskiego magistratu o tym, że woźny Grzegorz Czyżewicz odmówił wykonania polecenia wojewody kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, na mocy którego powinien był stawić się w Żytomierzu dla dania zadośćuczynienia mieszczanom kijowskim. (Istota sprawy w akcie nie jest oznaczona). K. 233.
16	1587 r. maja 11.		Skarga pana Iwana Soszeńskiego na księcia Michała Zasławskiego i na pana Krzysztofa Łapuńskiego o to, że oni wraz z hajdukami, dokonawszy napadu, strzelali i spalili jego dom, a jego samego wraz z zięciem i synem, zakuwszy, osadzili w Zasławiu w więzieniu, gdzie zmusili pod groźbą śmierci dać kilka blankietów z podpisem i pod pieczęcią; ponadto słudzy księcia Zasławskiego zrabowali sługom skarżącego należące do niego 300 złotych czerwonych, samych zaś sług podziali nie wiadomo gdzie. K. 233 na odwr.
17	1587 r. maja 11.		Skarga w imieniu wojewody wołyńskiego, księcia Janusza Ostrogskiego, na pana Wasyla Suryna o to, że zrabował chłopom Ostrogskiego z jego majątku Sapogowa różne mienie, bydło i owce, a niektórych z nich pobił i okaleczył. K. 235 na odwr.
18	1587 r. maja 11.		Skarga pana Krzysztofa Łabuńskiego na ziemianina ziemi kijowskiej Olechna Woronę o to, że zadał mu szablą ranę na twarzy. K. 237.
19	1587 r. maja 12.		Skarga Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na księcia Matusza Woronieckiego, namiestnika województwa kijowskiego, o to, że on z wielką liczbą sług dokonał najazdu na grunt, należący do monasteru Pieczerskiego, leżący w sieliszczu Tyklinie, gdzie pobił mieszkającego we dworze na tym gruncie sługę monasterskiego i zrabował jego mienie, przywłaszczywszy sobie wspomniany dwór. K. 238.
20	1587 r. maja 25.		Doniesienie woźnego o tym, że ziemianin ziemi kijowskiej Stanisław Jaślikowski, napadłszy z gromadą uzbrojonych wspólników na sług chorążyca kijowskiego Grzegorza Butowicza: dwóch szlachciców i jednego woźnicę, jadących do zamku Brusiłowskiego z różnym mieniem, szlachciców poranił, woźnicę zabił, zabrawszy jego zwłoki ze sobą, a mienie zrabował. K. 240.
21	1587 r. maja 26.		Skarga chorążyca kijowskiego Grzegorza Butowicza na ziemianina ziemi kijowskiej Stanisława Jaślikowskiego o to, że napadł na chłopów skarżącego, jadących do jego majątku Toporyszcze, pobił ich i poranił, zrabowawszy im woły, konie i zboże, zakupione dla Butowicza. K. 241.
22	1587 r. maja 26.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Stanisława Jaślikowskiego na żonę chorążyca kijowskiego Grzegorza Butowicza, Eugenię, o to, że nasłała swego męża z jego braćmi i z wielką liczbą uzbrojonych sług i chłopów na majątek skarżącego Stare Sieliszcze, którzy pobili i poranili tam jego chłopów, zrabowawszy różne mienie, należące do niego i do jego chłopów. K. 241 na odwr.
23	1587 r. maja 26.		Skarga w imieniu Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na namiestnika województwa kijowskiego, księcia Matusza Woronieckiego, o to, że nasłał na grunt monasterski, znajdujący się w uroczysku Nasadki, swoich sług, którzy, napadłszy na chłopów monasterskich, pracujących na tym gruncie, pobili ich i okaleczyli, zrabowawszy im woły, konie i różne mienie. K. 243.
24	1587 r. maja 30.		Doniesienie woźnego o tym, że był świadkiem rozbójniczego napadu chorążyca kijowskiego Grzegorza Butowicza, z braćmi i wielką liczbą uzbrojonych chłopów, na majątek Stare Sieliszcze, należący do ziemianina ziemi kijowskiej Stanisława Jaślikowskiego. K. 244.
25	1587 r. czerwca 2.		Skarga w imieniu ziemianina ziemi kijowskiej Aleksandra Grzegorzewicza Worony na wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza o to, że pobił i obrabował w swoim miasteczku Kodni chłopów majątku skarżącego Trojanowskiego. K. 245.
26	1587 r. czerwca 5.	1587 r. czerwca 2.	Doniesienie woźnego o tym, że był w majątku Trojanowskim, należącym do Grzegorza Sokora, gdzie rzeczywiście okazały się puste chłopskie chaty, porzucone przez chłopów z powodu spustoszeń, czynionych w majątku przez Olechna Woronę. K. 245 na odwr.
27	1587 r. czerwca 6.		Skarga wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza na namiestnika województwa kijowskiego, księcia Matusza Woronieckiego, o to, że on z gromadą sług napadł na jego majątek, wieś Puliny, gdzie pobił, okaleczył i rozpędził wielu chłopów, dokonawszy rabunku. K. 246.
28	1587 r. czerwca 30.		Doniesienie woźnego o tym, że według przeprowadzonego przez niego dochodzenia okazało się, że pan Bohdan Strybył, ze swym synem Fiodorem i z licznymi uzbrojonymi sługami i chłopami, napadł na stado należące do wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja, przy czym zrabował bydło, poranił jednego pastucha, a dwóch zabrał ze sobą, którzy i przepadli bez śladu. K. 248 na odwr.
29	1587 r. lipca 16.		Skarga w imieniu Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na księżnę Nastazję Woroniecką, żonę namiestnika województwa kijowskiego, o to, że nasłała ona swoich sług na grunt monasterski, znajdujący się w dąbrowie, w uroczysku między Sadkowym i Orzechowym, którzy pobili, poranili i obrabowali pastucha i uprowadzili ze stada 20 koni. K. 249 na odwr.
30	1587 r. lipca 18.		Skarga w imieniu Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na księżnę Nastazję Woroniecką, żonę namiestnika województwa kijowskiego, o to, że z jej rozkazu jej słudzy, a także kozacy i ludzie „lezni” zburzyli do fundamentów znajdujący się na ziemi monasterskiej, w uroczysku Chotowym, dwór, w którym mieszkała Eufemia, wdowa po kapłanie cerkwi św. Teodozjusza, Michale, i odebrali tej wdowie całe jej mienie. K. 251.
31	1587 r. sierpnia 1.		Skarga w imieniu wojewody brzeskiego Gabriela Hornostaja na wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza o to, że on, zebrawszy swoich sług i chłopów, uzbrojonych w różną broń, i zjawiwszy się pod miasteczkiem Tuliny, należącym do Hornostaja, stratował końmi i wozami zboże na polu, bił i okaleczał chłopów, a niektórych z nich utopił i powiesił, przy czym kilku chłopów przepadło bez wieści. Przy skardze znajduje się świadectwo woźnego z 4 sierpnia, poświadczające jej słuszność. K. 254.
32	1587 r. sierpnia 2.		Skarga w imieniu Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na księżnę Nastazję Woroniecką, żonę namiestnika województwa kijowskiego, księcia Matusza Woronieckiego, o to, że nasłała woźnego Czyżewicza, sług, kozaków i ludzi „leznych” na grunt monasterski, zwany Chotowym, którzy stratowali i zniszczyli chłopskie zboże, a także pobili i poranili mnicha i sług monasterskich, zrabowawszy im bydło i różne mienie. K. 262.
33	1587 r. sierpnia 2.		Skarga w imieniu Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na Nastazję Woroniecką, żonę namiestnika województwa kijowskiego, księcia Matusza Woronieckiego, o to, że nasłała swoich sług, kozaków i ludzi „leznych” na grunt monasterski w uroczysku Sadki, którzy obrabowali pasiekę, będącą na tym gruncie. K. 266.
34	1587 r. sierpnia 3.		Skarga woźnego ziemi kijowskiej Żdana Siemionowicza Szczeniewskiego od siebie i w imieniu swoich braci: Bohdana, Fiodora i Fomy, na sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza o to, że on z gromadą swoich uzbrojonych sług dokonał najazdu na majątek skarżących Szczeniewski, pobił znajdujących się na polu braci woźnego Szczeniewskiego i chłopów i dokonał rabunku. K. 268 na odwr.
35	1587 r. sierpnia 3.		Skarga w imieniu sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza na bojarów królewskich, braci Szczeniewskich, o to, że oni wraz z Fiodorem i Nikitą Brażyńskimi i Grzegorzem Kiewliczem, uzbrojeni, najechali na grunt skarżącego w jego majątku Wysokiem, gdzie pobili i poranili jego chłopów i zrabowali trzysta kop zżętego zboża, a część jego stratowali końmi. K. 274.
36	1587 r. sierpnia 11.	1587 r. sierpnia 7.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył namiestnikowi województwa kijowskiego, księciu Matuszowi Woronieckiemu, cztery pozwy, wzywające go do sądu kapturowego w sprawach: o dokonany przez niego w majątkach monasteru Kijowsko-Pieczerskiego rabunek bydła, o zadanie razów pastuchom i chłopom monasterskim i o obrabowanie mieszkających na gruntach monasterskich kapłana Michała i sługi monasterskiego. K. 274 na odwr.
37	1587 r. sierpnia 15.	1586 r. sierpnia 6.	Zapis darowizny, dany przez pana Wasyla Kozarewskiego swej żonie Agnieszce na zamek i miasteczko Foroszczę w województwie kijowskim, ze wszystkimi przynależnościami, do niego należącymi. K. 275 na odwr.
38	1587 r. sierpnia 16.		Skarga wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza na wojewodę brzeskiego Gabriela Hornostaja o to, że jego urzędnik Roman Borysowicz, napadłszy na drodze z gromadą sług na jadących do majątku skarżącego Łohojskiego z pieniędzmi, srebrem i różnym mieniem jego sługę i dwóch szlachciców, pierwszego pobił i poranił, a szlachciców zabił, przy czym mienie skarżącego, które przy nich było, zostało zrabowane i odwiezione do majątku Hornostaja Leszczyno. Następuje wykaz zrabowanego mienia i świadectwo woźnego, który przeprowadzał dochodzenie w tej sprawie. K. 276 na odwr.
39	1587 r. sierpnia 16.		Skarga w imieniu Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na księżnę Nastazję Woroniecką, żonę namiestnika województwa kijowskiego, o to, że nasłała swoich sług, kozaków i ludzi „leznych” na grunt monasterski, znajdujący się w uroczysku Nasadkach, gdzie zrabowano pasące się na nim bydło monasterskie, przy czym jeden z pastuchów został pobity i okaleczony. K. 278 na odwr.
	1587 r. sierpnia 19.		Oznajmienie Ostrowskiego, urzędnika majątku księcia Michała Rużyńskiego, o tym, że świnie, które uszły z majątku Pawołockiego, należącego do Rużyńskiego, i potem znalazły się w zamku Foroszczeńskim, należącym do Wasyla Kozarewskiego, nie wszystkie zostały zwrócone do majątku Rużyńskiego. K. 280. Uwaga. Akt ten nie ma numeru.
40	1587 r. sierpnia 20.		Skarga Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na księżnę Nastazję Woroniecką, żonę namiestnika województwa kijowskiego, o to, że słudzy monasterscy, posłani z pieniędzmi dla zapłacenia części z nich, z umowy dzierżawnej, żonie pisarza grodzkiego kijowskiego Iwana Czerkasa i dla zakupu sukna dla monasteru, zostali z rozkazu Woronieckiej pobici przez jej sług i pieniądze zostały im odebrane. K. 282.
41	1587 r. sierpnia 20.		Skarga sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza na pana Grzegorza Kiewlicza o to, że on, schwytawszy jego bojara, jadącego ze zbożem do młyna, pobił go i obrabował. K. 284 na odwr.
42	1587 r. sierpnia 27.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Jana Staniszewskiego na ziemian: Mikołaja, Tomiłę, Siemiona i Jerzego Pilipowskich, o to, że oni z gromadą sług i chłopów, uzbrojeni w różnego rodzaju broń, spalili na gruncie skarżącego Horodyskim żyto i siano. K. 286.
43	1587 r. września 3.		Skarga w imieniu wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza na stolnika Wielkiego Księstwa Litewskiego, starostę łuckiego, księcia Aleksandra Prońskiego, o to, że nasłał swego urzędnika z kilkuset końmi na grunt skarżącego Puliński, gdzie ten stratował rosnące na nim zboże i zrabował chłopskie bydło i konie. K. 288.
44	1587 r. września 4.		Oznajmienie w imieniu pana Siemiona Przeżowskiego o tym, że wojewodzic brzeski Fryderyk Tyszkiewicz czyni mu przez woźnego różne pogróżki, przy czym dołączono świadectwo woźnego, poświadczające, że podczas jego bytności w miasteczku Kodni Tyszkiewicz rzeczywiście czynił Przeżowskiemu pogróżki. K. 291.
45	1587 r. września 4.		Skarga Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, na namiestnika województwa kijowskiego, księcia Matusza Woronieckiego, o to, że on ze swymi sługami napadł na dom chłopa monasterskiego i obrabował tego ostatniego. K. 291 na odwr.
46	1587 r. września 12.		Skarga w imieniu podkomorzego ziemi kijowskiej Charlińskiego na ziemianina Pawła Sołtana o to, że on, za zgodą urzędu owruckiego, ze swymi uzbrojonymi chłopami i chłopami swoich braci oraz z mieszczanami owruckimi, których było około 400 ludzi, pod nieobecność skarżącego zniszczył zboże na polach w jego majątku Biehowiczach. K. 293 na odwr.
47	1587 r. września 14.		Doniesienie woźnego o tym, że rzeczywiście ziemianin Paweł Sołtan z chłopami i mieszczanami owruckimi, przy pomocy urzędu owruckiego, zniszczył zboże na polach w majątku Biehowiczach, należącym do podkomorzego ziemi kijowskiej Charlińskiego. K. 294.
48	1587 r. września 17.	1587 r. września 9.	Doniesienie woźnego o tym, że pan Jan Oksak nie stawił się w wyznaczonym terminie we wsi Żerewce dla obecności przy rozpatrywaniu sprawy o chłopów żony chorążego bracławskiego Deszkowskiej, którzy dokonali spustoszeń na gruntach chłopów Oksaka i zniszczyli ich drzewa bartne. K. 294 na odwr.
49	1587 r. września 19.		Skarga podkomorzego ziemi kijowskiej Charlińskiego na pana Andrzeja Synhura o to, że on, uważając grunt skarżącego, zwany Chabeńskim, za swój, na podstawie jakoby dekretu kijowskiego sądu ziemskiego, zżął rosnące na tym gruncie żyto, należące do chłopów Charlińskiego, wydarł pszczoły i zniszczył drewno, przygotowane na budowle. K. 295 na odwr.
50	1587 r. października 18 (sic).	1587 r. października 1.	Zapis zastawny Juśka Żerebiłły, ziemianina wojewody kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, dany panu Prokopowi Merwickiemu na majątek Sakowszczyznę, należący do zmarłego Romana Łanewicza i znajdujący się w zastawie u Żerebiłły od panów: Tichna Korkoszki i Grzegorza Masła. K. 296 na odwr.
51	1587 r. października 15.		Skarga woźnego ziemi kijowskiej Butrymowskiego na sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza o to, że gdy przyjechał do tego ostatniego, do jego majątku Czerniechowskiego, z pozwami, wzywającymi go do sądu kapturowego, to Niemirycz lżył go obelżywymi słowami i kazał swoim sługom osadzić go w chłopskim więzieniu. K. 298.
52	1587 r. października 25.		Skarga w imieniu namiestnika województwa kijowskiego, księcia Matusza Woronieckiego, na Melecjusza Chreptowicza, biskupa włodzimierskiego i brzeskiego, archimandrytę monasteru Kijowsko-Pieczerskiego, o to, że z rozkazu jego i mnichów tego monasteru jego, Chreptowicza, urzędnik ze sługami i chłopami monasterskimi zrabował konie w majątku skarżącego Sirakowie. K. 298 na odwr.
53	1587 r. października 28.	1587 r. października 26.	Doniesienie woźnego o tym, że według przeprowadzonego przez niego dochodzenia wskutek skargi pana Iwana Czerkasa okazało się, że książę Woroniecki rzeczywiście nasłał swoich sług i chłopów na dworzec Czerkasa Pirogowski, którzy, wyłamawszy i wybiwszy w nim drzwi i okna, pobili i okaleczyli sługę i zrabowali różne mienie. K. 299.
54	1587 r. października 28.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Kirdeja Sawicza Lemesza na namiestnika województwa kijowskiego, księcia Matusza Woronieckiego, o to, że ten ostatni nasłał swoich sług na jego dom, znajdujący się w Kijowie koło cerkwi Bożego Narodzenia, którzy, znieważywszy obelgami jego żonę i syna i wygnawszy ich i chłopa z domu, zrabowali bydło. K. 300.
55	1587 r. listopada 12.		Doniesienie woźnego o tym, że mieszczanie miasteczka Toporyszcz zeznali mu, że Tichon Humieniecki i słudzy Grzegorza Mikołajewicza Starosielskiego pędzili przez Toporyszcze bydło rogate, pożyczone przez nich, jak oświadczyli mieszczanom, w majątku Biłoszycach u Grzegorza, Akima, Jakuba i Nazarego Biłoszyckich. K. 301 na odwr.
56	1587 r. listopada 13.		Doniesienie woźnego o tym, że podczas jego bytności w majątku Pozdryszczach, należącym do pana Andrzeja Synhura, dla zbadania sprawy o samowolne przesiedlenie chłopów Synhura przez podkomorzego kijowskiego Charlińskiego do swego majątku Chabeńskiego, o co Synhur wniósł na Charlińskiego skargę do sądu kapturowego, dwaj chłopi zeznali, że oni w liczbie pięciu ludzi poszli byli do majątku Białogrodki, należącego do księcia Konstantego Ostrogskiego, lecz powrócili z powrotem, unikając ciężkich robót, które tam były, do majątku zaś Charlińskiego, Chabeńskiego, nie wchodzili. K. 302.
57	1587 r. listopada 14.		Skarga Aleksandra Mojsieckiego, namiestnika miasteczka Piątki, należącego do wojewody wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego, na księcia Michała Rużyńskiego o to, że on z wielką liczbą swoich sług, najechawszy na dom skarżącego w jego majątku Raczkach, pobił go i okaleczył, a mienie zrabował. K. 303.
58	1587 r. listopada 17.		Skarga w imieniu monasteru Kijowsko-Pieczerskiego na księcia Matusza Woronieckiego, namiestnika województwa kijowskiego, i na jego żonę Nastazję o to, że słudzy Woronieckich, z ich rozkazu, ukradli nocą w młynie monasterskim kamienie młyńskie i zrabowali chłopom monasterskim zboże, przywiezione przez nich na sprzedaż na rynek kijowski. K. 304.
59	1587 r. listopada 22.	1587 r. listopada 6.	Doniesienie woźnego o tym, że dokonał szczegółowych oględzin granic majątku Stawieckiego, należącego do podkomorzego kijowskiego Szczęsnego Charlińskiego. Następuje szczegółowy opis tych granic, przy czym woźny, na podstawie zeznań atamana majątku Byszowskiego, należącego do Charlińskiego, i mężów wsi Stawieckiego, wyjaśnia, że znaki graniczne na granicy majątku Stawieckiego zostały zniszczone z rozkazu pana Olizara Wołczkiewicza jeszcze w tym czasie, gdy był on w zastawie u tego ostatniego od księcia Bohusza Dmitrijewicza Lubeckiego. K. 305 na odwr.
60	1587 r. grudnia 4.		Skarga Marcina Piotrowskiego, ziemianina wojewody kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, na Fryderyka Tyszkiewicza, wojewodzica brzeskiego, i na jego żonę Zofię o to, że ci ostatni nie zaspokoili skarżącego i jego żony należnym im wynagrodzeniem za leczenie syna Tyszkiewicza, Jerosza (Hieronima), i że Tyszkiewicz lżył żonę skarżącego nieprzyzwoitymi słowami. K. 307.
61	1587 r. grudnia 6.	1587 r. grudnia 5.	Doniesienie woźnego o tym, że pan Wasyl Tysza-Bykowski zaspokoił swego brata Aleksandra Tyszę-Bykowskiego w sprawie o jego chłopów, którzy u chłopów tego ostatniego wydarli pszczoły i zabili mu jednego chłopa. K. 307 na odwr.
62	1587 r. grudnia 6.	1587 r. listopada 30.	Doniesienie woźnego o tym, że urzędnik szlachcica Wasyla Kozarewskiego odmówił wykonania zobowiązania, danego przez Kozarewskiego szlachciance Marii Werbowieckiej, o odstąpieniu tej ostatniej zamku i miasteczka Niechworoszcz ze wszystkimi ziemiami i przynależnościami, do niego należącymi. K. 308.
63	1587 r. grudnia 17.	1587 r. grudnia 16.	Zapis zastawny, dany przez chorążyca bracławskiego Bohdana Deszkowskiego swemu zięciowi, ziemianinowi ziemi kijowskiej Janowi Witunskiemu, na część majątku Chanowo ze wszystkimi przynależnościami, z rodzinami chłopskimi, z daninami i powinnościami. K. 309.
64	1587 r. grudnia 26.		Skarga Żyda Fajwisza Moszkowicza, poddanego wojewody kijowskiego księcia Konstantego Ostrogskiego, na arendarza majątku Kotelni, należącego do księcia Kiryka Rużyńskiego, o to, że on z wieloma wspólnikami, napadłszy na skarżącego, jadącego drogą niedaleko od miasteczka Tulina, pobił go, poranił i zrabował mu mienie. K. 313.
65	1587 r. grudnia 27.	1587 r. sierpnia 12.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Kirdeja Lemesza w posiadanie majątku Sielce, zastawionego mu przez jego brata Iwana Lemesza za sumę 3000 kop groszy litewskich. K. 314 na odwr.
1588 rok.
1	1588 r. stycznia 12.	1587 r. grudnia 31.	Doniesienie woźnego o tym, że pani Bohdana Lemeszowa i pani Hulewiczowa zgodziły się w jego obecności na wyznaczenie innego terminu, w którym powinny stawić się w Kijowie dla rozpatrzenia sądowego sporu, wynikłego między nimi, o majątki: Pasynkowicze i Hlebowszczyznę, pozostałe po śmierci Iwana Proskury. K. 315.
2	1588 r. stycznia 16.		Skarga w imieniu podstarościego owruckiego Rafała Witowskiego na wójta i mieszczan majątku Korostyszowa, należącego do pana Adama Olizarowicza Wołczkiewicza, o to, że oni, zwabiwszy do karczmy przybyłego z towarem do Korostyszowa mieszczanina owruckiego Macieja Merlicza, zabili go i zabrali towar, który miał przy sobie, a zwłoki zabitego ukryli. Przy tym dołączone jest poświadczenie woźnego, że wójt korostyszowski do tego przestępstwa się nie przyznał i nie dopuścił posłanego przez podstarościego owruckiego do zbadania sprawy za pośrednictwem sądu kopnego. K. 316 na odwr.
3	1588 r. stycznia 16.		Skarga pana Aleksandra Tyszy-Bykowskiego od siebie i w imieniu swego brata Wasyla na wojewodę kijowskiego, marszałka ziemi wołyńskiej, księcia Konstantego Ostrogskiego o to, że z jego rozkazu jego osadca Jakub Popko z chłopami wsi Łukowicy napadł na majątki Tyszów-Bykowskich: Pieszczerowo i Kopaczewo, w których pobił i okaleczył chłopów i uprowadził ze sobą, związawszy uprzednio, kilka rodzin chłopskich, a ich mienie zrabował. Przy skardze dołączone jest poświadczenie woźnego, który przeprowadzał w niej dochodzenie. K. 318.
4	1588 r. lutego 24.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał starostę żytomierskiego Siemiona Matwiejewskiego w posiadanie majątków: Bernawki i Horodyszcza, w ziemi kijowskiej, sprzedanych mu przez panów: Wasyla i Fiodora Antonowiczów Iljasowskich. K. 323.
5	1588 r. marca 16.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła na księcia Kiryka Rużyńskiego o to, że z jego rozkazu wójt jego majątku Koteleńskiego, z gromadą uzbrojonych sług, najechał na grunt skarżącego Łowkowski, gdzie wyrąbał las, pobił i poranił wielu chłopów, przy czym dwa konie zostały zastrzelone. K. 324.
6	1588 r. maja 8.	1588 r. maja 1.	Zapis zastawny, dany przez ziemianina ziemi kijowskiej Iwana Andrzejewicza Synhura swojej żonie Pelagii na dwie części majątku Rudniki niedaleko od zamku żytomierskiego, jako zabezpieczenie długu 200 kop groszy litewskich. K. 325.
7	1588 r. maja 8.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał ziemiankę Pelagię Synhurową w posiadanie dwóch części majątku, zwanego Rudniki, zastawionych jej przez jej męża, ziemianina Iwana Andrzejewicza Synhura, jako zabezpieczenie długu 200 kop groszy litewskich. K. 327 na odwr.
8	1588 r. maja 16.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał księcia Mikołaja Rużyńskiego w posiadanie majątku Pawołoczy, ze wszystkimi przynależnościami i uroczyskami, do niego należącymi, darowanego mu przez jego brata księcia Kiryka Rużyńskiego, pana Dymitra Jelca i jego żonę Marię. K. 328.
9	1588 r. maja 25.	1588 r. maja 16.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Chryszczona Kozickiego w posiadanie majątku, należącego do wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza, w uroczysku Skrylewce, zastawionego mu jako zabezpieczenie długu 300 złotych polskich. K. 329 na odwr.
10	1588 r. czerwca 11.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Stefanowicza Biłoszyckiego od siebie i w imieniu swoich braci Biłoszyckich na ziemianina Prokopa Merwińskiego o to, że ten ostatni nasłał urzędnika i chłopów ze swego majątku Iskorostinskiego na grunt skarżących Biłoszycki, którzy spalili płoty, zaorali samowolnie ogród i skosili trawę. K. 329 na odwr.
11	1588 r. lipca 1.	1588 r. czerwca 29.	Zapis zamiany sędzica ziemskiego kijowskiego Macieja Józefowicza Niemirycza, według którego oddaje on swoje majątki: dwór Kuźmicze i wieś Dobrynię, ze wszystkimi przynależnościami, chłopami i ich powinnościami, chorążemu bracławskiemu Bohdanowi Deszkowskiemu w zamian za majątek Iwnicę. K. 331.
12	1588 r. lipca 3.		Skarga księżnej Jadwigi Rużyńskiej na wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza o to, że ten ostatni ze swymi chłopami dokonał najazdu na grunt jej męża księcia Kiryka Rużyńskiego, Koteleński, gdzie zniszczono kilka pługów, a część z nich zabrano i odwieziono do majątku Tyszkiewicza, miasteczka Kodni. K. 335.
13	1588 r. lipca 18.		Oznajmienie od ziemian ziemi kijowskiej Szczeniewskich, z jednej strony, i sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza — z drugiej, o tym, że sprawę o sporny między nimi grunt w uroczysku Wierzchorudy oddają do rozstrzygnięcia sądowi polubownemu. K. 336.
14	1588 r. sierpnia 1.		Skarga trzech bojarów żytomierskich na Piotra Żebrowskiego o to, że gdy jechali z pieniędzmi i różnym mieniem z Żytomierza do Matwiejewa, to Żebrowski, napadłszy na nich na drodze z wielką liczbą sług, pobił ich i obrabował. K. 337.
15	1588 r. sierpnia 20.		Skarga ziemian ziemi kijowskiej Pilipowskich na Józefa Małyszkę, Aleksandra Grzegorzewicza Woronę i Piotra Żebrowskiego o to, że oni, napadłszy z gromadą uzbrojonych sług i chłopów swoich na majątek skarżących Skomorochy, jednemu z nich zadali wystrzałem śmiertelną ranę, a mienie, należące zarówno do nich, jak i do ich chłopów, zrabowali. K. 339 na odwr.
16	1588 r. sierpnia 27.		Doniesienie woźnego o tym, że ziemianin ziemi kijowskiej Andrzej Pilipowski zmarł od razów, zadanych mu przez pana Józefa Małyszkę, pana Aleksandra Grzegorzewicza Woronę i Piotra Żebrowskiego. K. 343.
17	1588 r. września 1.	1588 r. sierpnia 7.	Zapis darowizny podkomorzego kijowskiego Szczęsnego Charlińskiego na zamek i miasteczko Byszów i wsie: Stawek i Zahalce, dla swej żony Katarzyny, z domu księżniczki Zbaraskiej. K. 344. Uwaga. W tym akcie na następnej po 344 karcie zamiast nr 345 stoi nr 355, co zapewne powstało z błędu w numeracji kart.
18	1588 r. października 8.		Skarga szlachcianki Marii Iwanówny Tyszyny-Bykowskiej od siebie i w imieniu swego męża Aleksandra Tyszy-Bykowskiego na pana Wasyla Fiodorowicza Tyszę-Bykowskiego o to, że on ze swymi sługami i chłopami, dokonawszy nocą najazdu na dom skarżących w miasteczku Chodorkowie, pobił i okaleczył ich sług, a sam dom spalił z całym znajdującym się w nim mieniem. K. 355 na odwr.
19	1588 r. października 25.		Skarga pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego na sług swego brata pana Aleksandra Tyszy-Bykowskiego o to, że oni, z rozkazu żony tego ostatniego, pobili i obrabowali w miasteczku Chodorkowie sług skarżącego. K. 356 na odwr.
20	1588 r. listopada 5.	1588 r. listopada 7 (sic).	Doniesienie woźnego o tym, że przy przeprowadzaniu przez niego dochodzenia w sprawie o zbiegłych do majątku Leszczyno, należącego do pana Krzysztofa Zaremby, z majątku Cudnowskiego księcia Konstantego Ostrogskiego, puszkarzu Sadkowskim i chłopach Ostrogskiego, Zaremba oświadczył, że puszkarz rzeczywiście znajduje się u niego i mieszka jako wolny szlachcic, chłopów zaś u niego nie ma. K. 357.
21	1588 r. listopada 7.		Doniesienie woźnego o tym, że pan Mikołaj Hulewicz przy dochodzeniu nie przyznał się do przechowywania w swoim miasteczku Korninie mieszczan cudnowskich wojewody wołyńskiego księcia Janusza Ostrogskiego, zbiegłych z żonami, dziećmi i całym mieniem. K. 358.
22	1588 r. listopada 17.	1588 r. listopada 5.	Doniesienie woźnego o tym, że według przeprowadzonego przez niego dochodzenia okazało się, że pan Józef Małyszka, pan Aleksander Woronicz, Piotr Żebrowski i inni, w liczbie ponad 80 ludzi, najechawszy na dwór ziemianina Bohdana Strybyła, znajdujący się we wsi Pilipowiczach, pobili i okaleczyli jego, Strybyła, zrabowawszy mienie zarówno jego, jak i jego chłopów. K. 358 na odwr.
23	1588 r. listopada 24.		Skarga w imieniu księżnej Jadwigi Rużyńskiej na ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Iwanowicza Strybyła o to, że z rozkazu tego ostatniego jego syn Fiodor pobił i obrabował w lesie mieszczanina z majątku Kotelni, należącego do męża skarżącej, księcia Kiryka Rużyńskiego. K. 359 na odwr.
24	1588 r. listopada 26.	1588 r. listopada 20.	Zapis sprzedaży przez ziemiankę ziemi kijowskiej Miłochnę Ostankową pisarzowi ziemskiemu bracławskiemu Sewerynowi Kropiwnickiemu majątku Didkowice w województwie kijowskim, ze wszystkimi przynależnościami i chłopami ojczystymi i przychożymi, za sumę 600 kop groszy litewskich. K. 360.
25	1588 r. grudnia 17.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył ziemiance Eudokii Woroniczowej pozwy, wzywające ją do kijowskiego sądu grodzkiego na skargi przeciw niej podkomorzego kijowskiego Charlińskiego. (Treść skarg nie jest oznaczona). K. 364.
26	1588 r. grudnia 18.	1588 r. grudnia 16.	Pełnomocnictwo, dane przez ziemianina Wasyla Hermanowicza Dumszyńskiego panu Andrzejowi Synhurowi na prawo wykupienia z zastawu i sprzedania jego rodowych chłopów w Chodorkowiczach, zastawionych jego bratu. K. 364 na odwr.

Indeksy tej księgi

Indeks osób311 haseł Indeks miejscowości142 haseł

Wspólna wyszukiwarka dla wszystkich ksiąg: osoby · miejscowości · zestawienie ksiąg zaginionych.