Księgi zaginione · opis nr 9 Kijowskiego Archiwum Centralnego

Księga grodzka żytomierska, wieczysta (zapisowa) i bieżąca (potoczna), z lat 1590, 1601, 1602, 1612, 1613, 1621, 1622, 1623, 1627, 1629, 1635, 1636, 1638, 1642 i 1644

XIX-wieczny opis księgi, która nie przetrwała do naszych czasów: spis wszystkich aktów z datami i streszczeniem treści, z indeksami osób i miejscowości.

Archiwum: Kijowskie Archiwum Centralne (Centralne Archiwum Dawnych Akt przy Uniwersytecie św. Włodzimierza)
Nr inwentarza: 9
Urząd: Żytomierz – gród, województwo kijowskie
Rodzaj księgi: zapisowa i potoczna
Lata: 1590, 1601–1602, 1612–1613, 1621–1623, 1627, 1629, 1635–1636, 1638, 1642, 1644
Zawartość: 433 pozycji w spisie aktów, 359 kart
Opis drukowany: Kijów 1872, oprac. K. Kozłowski (oficjalne wydanie Archiwum)
Stan: oryginał nie zachował się – zachował się tylko drukowany opis
Opracowanie: Marcin Kowal; tłumaczenie opisu z języka rosyjskiego przygotowane z pomocą Claude (Anthropic)

Spis aktów Indeks osób Indeks miejscowości

Karta tytułowa opisu

OPIS

KSIĘGI AKTOWEJ

KIJOWSKIEGO ARCHIWUM CENTRALNEGO,

OZNACZONEJ W JEGO SPISIE

POD

Nr 9.

OFICJALNE WYDANIE ARCHIWUM.

(Opracował K. Kozłowski).

KIJÓW.

W DRUKARNI UNIWERSYTECKIEJ.

1872.

Drukowano na mocy uchwały Zarządu Uniwersytetu św. Włodzimierza.

Rektor N. Bunge.

Nr 9

Księga grodzka żytomierska, wieczysta (zapisowa) i bieżąca (potoczna), z lat 1590, 1601, 1602, 1612, 1613, 1621, 1622, 1623, 1627, 1629, 1635, 1636, 1638, 1642 i 1644.

Księga ta pisana jest w języku ruskim, choć zdarzają się też akty w języku polskim; została ponumerowana, przesznurowana i opieczętowana 13 lutego 1835 roku przez Komisję, Najwyżej ustanowioną dla uporządkowania ksiąg metrykalnych i aktowych w guberniach: kijowskiej, wołyńskiej i podolskiej, i zawiera 359 kart. Przy jej opisywaniu okazało się, co następuje: a) jest ona złożona z urywków różnych innych ksiąg, co widać z różnorodności charakteru pisma aktów i z samego papieru; b) wiele aktów nie ma ani początku, ani końca, albo też mają one tylko nagłówek, inne zaś — tylko końcowe słowa aktu; c) karty niektórych aktów okazały się pomieszane tak, że ciąg dalszy danego aktu znajduje się na kartach aktu poprzedzającego lub następującego; d) w kolejnym rozmieszczeniu aktów według lat również okazało się pomieszanie; e) niektóre akty, jak również karty księgi, okazały się nieponumerowane; w datum innych aktów opuszczone są albo miesiące, albo ich dni; w numeracji aktów również zdarzyły się opuszczenia; i f) atrament niektórych aktów wyblakł do tego stopnia, że nie było żadnej możliwości dokładnego ustalenia treści takich aktów. Wszystko to szczegółowo wskazano w uwagach pod opisem poszczególnych aktów, gdzie należy.

Przypisy oryginału (przy pierwszym akcie z 1590 r.): (1) Numery aktów — oznaczone w księdze. (2) Jeśli data podana jest podwójna, to górna liczba oznacza czas sporządzenia aktu, a dolna — czas wniesienia go do księgi. [W tłumaczeniu daty te rozdzielono na kolumny „Kiedy akt podany” i „Kiedy sporządzony”. Oryginał nie ma układu tabelarycznego — akty drukowane są ciągiem, pogrupowane według lat; podziały na lata odwzorowano jako osobne części z nagłówkiem roku.]

Rok 1590.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1590 r. stycznia 8.		Oświadczenie panów: Jana Wituńskiego i Jana Ohanowskiego o tym, że sędzia ziemski kijowski Józef Niemirycz nie stawił się do sądu w terminie wyznaczonym dla rozpatrzenia ich sprawy z panem Janem Aksakiem, powstałej z powodu niewydania im przez niego, Aksaka, pieniędzy za trzecią część majątków Noryńska i Żerebca, za odebranie „bobrowych gonów”, przywłaszczenie zboża i wyrządzenie różnych szkód. — K. 1.
2	1590 r. stycznia 8.		Oświadczenie w imieniu księcia Zbaraskiego o tym, że stawał on w wyznaczonych w pozwach terminach w sądzie ziemskim kijowskim dla otrzymania od wojewody mińskiego Bohdana Sapiehy i kanclerza Wielkiego Księstwa Litewskiego Lwa Sapiehy należnych pieniędzy, 600 kop litewskich, za majątek Weledniki, lecz w te terminy nie stawili się do sądu ani obaj Sapiehowie, ani sędzia ziemski kijowski Józef Niemirycz. — K. 1.
3	1590 r. stycznia 9.		Skarga pana Aleksandra Woronicza na Józefa Jabłońskiego, wójta miasteczka Kodni, należącego do wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza, o to, że on, Jabłoński, z mieszczanami kodeńskimi zrabował skarżącemu dwieście wozów siana. — K. 1 na odwr.
4	1590 r. stycznia 27.		Skarga woźnego województwa kijowskiego Grzegorza Czyżewicza na namiestnika województwa kijowskiego, księcia Matusza Woronieckiego, o to, że z jego rozkazu słudzy jego pobili i okaleczyli skarżącego, a następnie zaprowadzili go do Woronieckiego, do Kijowa; ten zaś kazał go zakuć w kajdany, trzymał w więzieniu bardzo długi czas, przy czym ustawicznie go dręczył. Ponadto woźny skarży się, że słudzy Woronieckiego zrabowali mu odzież i pieniądze, które miał przy sobie, a także zabrali siano. — K. 2.
5	1590 r. lutego 2.		Skarga Eudokii Woroniczowej na porucznika Maszyńskiego o to, że on ze swymi towarzyszami, najechawszy na jej majątek Szumskie, zabił dwóch jej sług, szlachciców, jednego chłopa pobił i okaleczył, dwóch chłopów, związawszy, uprowadził ze sobą, a mienie chłopów i konie do nich należące zrabował. — K. 2 na odwr.
6	1590 r. lutego 7.		Doniesienie woźnego o tym, że ogłosił list królewski, na mocy którego pan Aleksander Worona, za nieposłuszeństwo rządowi i prawu pospolitemu, zostaje wygnany z państwa, z pozbawieniem opieki praw. — K. 3.
7	1590 r. lutego 14.		Skarga pani Agnieszki Wasylowej Kozarowskiej na pana Jacka Butowicza o to, że on, zebrawszy kilkaset Kozaków niżowych i innych ludzi i wsparty pomocą książąt Kiryka Rużyńskiego i Macieja Woronieckiego, napadłszy na jej majątek Foroszcz, splądrował jej dom, mienie częściowo rozdał Kozakom, częściowo wziął sobie, potem przemocą zawładnął samym majątkiem i wygnał z niego chłopów, a następnie nie dopuścił woźnego do obejrzenia tych grabieży. — K. 3 na odwr.
8	1590 r. kwietnia 9.		Skarga pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego na brata swego Aleksandra o to, że on ze swymi sługami i chłopami pobił i poranił jego sługę, a mienie jego zrabował. — K. 4 na odwr.
9	1590 r. kwietnia 23.		Skarga księżnej Jadwigi Rużyńskiej na wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza o to, że on, podczas nieobecności w domu jej męża, księcia Kiryka Rużyńskiego, który udał się na sejm warszawski, z wieloma uzbrojonymi sługami, chłopami i mieszczanami oraz z dwustu ludźmi, przysłanymi mu na pomoc przez księcia Janusza Żesławskiego [tak w oryginale; zapewne Zasławskiego], uczynił najazd na majątek jej męża, zwany Bernawka, z którego wygnał urzędnika i czeladź, i zrabował broń oraz wszelkiego rodzaju mienie i bydło, majątek zaś Bernawkę zagarnął na własność. — K. 5 na odwr.
10	1590 r. maja 6.		Skarga pana Bohdana Strybyły na pana Wasyla Tyszę-Bykowskiego o to, że on z wieloma sługami, najechawszy na majątek skarżącego, zwany Studzienna Woda, zabił jego sługę, a mienie Strybyły zrabował. — K. 7. Uwaga. Następna karta po 7 okazała się nieponumerowana.
11	1590 r. maja 11.		Skarga urzędnika pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego na pana Bohdana Strybyłę o to, że ten, najechawszy ze swymi sługami i chłopami na jego grunt, zwany Bielikowski, pobił i okaleczył pastuchów, a ponadto zrabował znajdujące się na tym gruncie jego bydło. — K. 7 na odwr.
12	1590 r. maja 20.		Skarga ziemianki ziemi kijowskiej Anny Surynowej na męża swego, Herasyma Stanisławowicza Suryna, o to, że on biciem i groźbami zmusił ją do napisania na jego korzyść testamentu na majątek Lachowicze, który przypadł jej po pierwszym mężu, panu Iwanie Markowiczu Krasnodworskim. Anna Surynowa, oświadczając, że testament jest nieważny, oddaje ten majątek na własność swoim synom: Janowi i Tymoteuszowi. — K. 8 na odwr. Uwaga. Ciąg dalszy tego aktu znajduje się na kartach 10 i 11, a koniec na karcie 9.
13	1590 r. lipca 7.		Skarga kozaka zaporoskiego Jarosza Czenowickiego na sędziego ziemskiego kijowskiego Józefa Niemirycza o to, że ten, schwytawszy go w swoim majątku, zakuł go w kajdany i wsadził do więzienia, papiery zaś, znajdujące się przy Czenowickim, rozpieczętował i przeczytał. — K. 9.
14	1590 r. maja 6.		Skarga pani Aleksandry Woroninej na księcia Janusza Zbaraskiego o to, że nasłał on rotmistrza Tomasza Bieleckiego z jego towarzyszami i innymi ludźmi na należące do niej miasteczko Trojanowce, którzy, wdarłszy się do niego, wybijali w domach okna i drzwi, strzelali do cerkwi i do domu Woroninej, zabili dwóch chłopów, dziewięciu innych ludzi pobili i okaleczyli, zrabowali ich mienie, a ponadto broń należącą do miasteczka, jako to „hakownice i pułhaki”. — K. 9 na odwr. Uwaga. Zakończenie aktu znajduje się na karcie 12, a między kartami 9 i 12 znajduje się ciąg dalszy aktu nr 12.
15	1590 r. sierpnia 7.		Skarga pana Stanisława Jaślikowskiego na pana Bohdana Strybyłę o zrabowanie chłopa skarżącego, przejeżdżającego obok majątku Strybyły, zwanego Studzienna Woda. — K. 13.
16	1599 [tak w oryginale] r. sierpnia 18.		Zapis kupna (kupczy) bojarzyna Iwana Borowka dla panów Jana Koryckiego i Jana Niedopyrewicza na uroczysko Psiszczewo. — K. 13 na odwr.
17	Nie oznaczono.	1590 r. sierpnia 7.	Glejt królewski (list ochronny), wydany Aleksandrowi Woroniczowi do czasu rozstrzygnięcia w sądzie sejmowym sprawy o zabicie przez niego pana Iwana Sokora. — K. 14.
18	1590 r. sierpnia 20.		Doniesienie woźnego o tym, że był w miasteczku Piątce, należącym do wojewody wołyńskiego, księcia Janusza Ostrogskiego, gdzie oglądał zabitych i rannych chłopów; przy tych oględzinach okazało się z dochodzenia, że zabójstwa i zadania chłopom ran, a także ich zrabowania dokonał wojewodzic brzeski Fryderyk Tyszkiewicz. — K. 15.
19	1590 r. sierpnia 25.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Koczurskiego na chorążego ziemi kijowskiej Jacka Dymitrowicza Butowicza o to, że nasłał on swego urzędnika i chłopów na pole skarżącego, zwane Popowce, którzy zrabowali znajdujące się na tym polu zboże, część zaś rosnącego tu zboża stratowali końmi. — K. 15 na odwr.
20	1590 r. września 4.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Bohdana Szczeniewskiego na stryja swego Miska Szczeniewskiego o to, że on ze swymi synami i chłopami uczynił najazd na niwę skarżącego, gdzie pobił i okaleczył chłopów i zrabował ich. — K. 16.
21	1590 r. września 10.		Oświadczenie szlachcica Walentego Błocenkowskiego o tym, że odstępuje od ścigania sądownie pana Sergiusza Skraha za samowolne uwięzienie Błocenkowskiego, w którym przebywał przez cały rok, a także za pobicie i rany, zadane mu przez Skraha. — K. 17.
22	1590 r. września 19.		Zeznanie pod przysięgą chłopów wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza: kodeńskich, berdyczowskich, słobodyskich i brzeskich, o tym, że żołnierze pod komendą rotmistrza Michała Stanisławskiego i porucznika Rafała Humienickiego, a także ich słudzy, rzeczywiście brali od chłopów podczas postoju wielkie pobory, a ponadto zrabowali im mienie. — K. 17.
23	1590 r. września 20.		Skarga szlachcica Sebastiana Secyńskiego na pana Krzysztofa Winarskiego i na jego żonę o to, że on, Secyński, udając się na służbę żołnierską, zostawił u Winarskich swoją kobietę, „moskiewkę”, lecz po jego powrocie Winarscy jej nie zwrócili, jego samego zaś, gdy przyszedł po nią, Winarski ze swymi sługami pobił i poranił, a ponadto zrabował mu różne rzeczy. — K. 18.
24	1590 r. września 24.		Oświadczenie pana Grzegorza Sokora o tym, że pan Krzysztof Winarski i jego żona nie zwracają złotego łańcuszka, zastawionego przez niego Winarskiemu, i nie przyjmują pieniędzy, wziętych od nich przez Sokora pod jego zastaw. — K. 19.
25	1590 r. października 15.		Skarga Chaleckiej, żony marszałka ziemi rzeczyckiej, na podstarościego białocerkiewskiego, księcia Dymitra Kurcewicza-Bułyhę, o to, że on z trzytysięcznym oddziałem napadł na jej majątek (w akcie niewymieniony), zrabował go i zrujnował. — K. 19.
26	1590 r. października 24.		Wyrok sądu grodzkiego w sprawie o niezwrócenie panu Grzegorzowi Sokorowi przez pana Krzysztofa Winarskiego i jego żonę złotego łańcuszka, zastawionego przez Sokora. Sąd postanowił: zwrócić Sokorowi łańcuszek, a Winarskim otrzymać od niego sumę, za którą był im zastawiony; ponieważ jednak Winarscy odmawiają wykonania tego wyroku, sąd przekazuje tę sprawę do uznania staroście żytomierskiemu. — K. 20.
27	1590 r. listopada 15.		Skarga ziemianina ziemi kijowskiej Grzegorza Koczurskiego na panią Oksinię Niefiedowiczewą i na jej synów, Filona i Bohdana, o to, że oni, najechawszy na dwór skarżącego, pobili i zrabowali Koczurskiego i jego żonę. — K. 21.
28	1590 r. listopada 15.		Skarga pana Sebastiana Snietyńskiego na pana Krzysztofa Winarskiego o to, że on, mimo ugody polubownej, nie zwraca skarżącemu jego rzeczy i kobiety, „moskiewki”. — K. 22.
29	1690 [tak w oryginale; zapewne 1590] r. listopada 27.		Oświadczenie ziemianina ziemi kijowskiej Adama Olizara Wołczkiewicza o tym, że nieznani ludzie, najechawszy na jego grunt Wołosowski, zrabowali znajdujące się na nim siano, należące do chłopów Wołczkiewicza. — K. 22.
30	1590 r. grudnia 8.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Rużyńskiemu i panom: Aleksandrowi i Wasylowi Tyszom, Adamowi Olizarowiczowi i sędziemu ziemskiemu kijowskiemu Józefowi Niemiryczowi pozwy, wzywające ich do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o chłopów zbiegłych do nich z majątków Charuckiego i Kołowiertnego, należących do pana Jerzego Bystrego. — K. 22 na odwr.
32	1590 r. grudnia 8.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Kirykowi Rużyńskiemu, panom Aleksandrowi i Wasylowi Tyszom i sędziemu ziemskiemu kijowskiemu Józefowi Niemiryczowi pozwy, wzywające ich do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o chłopów zbiegłych do nich z majątków księżnej Aleksandry Ostrogskiej. — K. 23 na odwr.
33	1590 r. grudnia 17.		Skarga podczaszego bracławskiego Stanisława Hołyńskiego na księcia Mikołaja Ostafiejewicza Rużyńskiego o to, że z jego rozkazu wójt, mieszczanie i chłopi jego, pawołoccy, zrabowali świnie należące do chłopów skarżącego. — K. 24.
34	1590 r. grudnia 20.		Skarga Iwana Michela, bojarzyna księcia Konstantego Ostrogskiego, na Aleksandra Szalewskiego, urzędnika pana Hieronima Gornostaja, o to, że gdy jechał z Perejasławia przez majątek Gornostaja — Leszczyńskie, chłopi tego majątku pobili go i zrabowali. — K. 24 na odwr.
35	1590 r. grudnia 20.	1590 r. listopada 18.	Akt dodatkowy do testamentu hrabiego Piotra Ciołka-Komorowskiego, którym testator potwierdza podział między swymi synami majątków wymienionych w jego pierwszym testamencie, a ponadto Komorowski oddaje synowi swemu Adamowi wieś Peretmirkę. — K. 25. Uwaga. Dokument ten napisany jest w języku polskim.

1601 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
—	1601 r. stycznia 29.	Nie oznaczono.	Akt ten jest bez początku, dlatego też nie można ustalić jego treści. — K. 26.
1	1601 r. lutego 14.		Doniesienie woźnego o tym, że pan Bohdan Strybyło z synem swoim Fiodorem, a także ze swymi sługami i chłopami rzeczywiście pobił i poranił mieszczan majątku korostyszewskiego, należącego do Adama Olizara Wołczkowicza. — K. 26.
2	1601 r. (miesiąca i dnia nie oznaczono).		Doniesienie woźnego o tym, że oglądał na Krzysztofie Bobrowskim, szlachcicu i słudze pana Krzysztofa Kiewlicza, rany i okaleczenia, zadane mu przez sługi księcia Romana Kirykowicza Rużyńskiego, z jego rozkazu, podczas przejazdu Bobrowskiego przez Pawołocz, w drodze powrotnej od hetmana zaporoskiego, do którego jeździł z poleceniami od Kiewlicza, przy czym Bobrowski został zrabowany. — K. 26 na odwr.
3	1601 r. lutego 4.	1601 r. lutego 3.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał ziemianina województwa kijowskiego Walentego Jezierskiego, zgodnie z zapisem ziemianina Fiodora Wereszczaki, w posiadanie należących do tego ostatniego chłopów i ich mienia. — K. 27 na odwr.
4	1601 r. lutego 7.		Oświadczenie w imieniu pana Adama Olizara Wołczkowicza o tym, że panowie Bohdan i Piotr Strybyłowie nieprawidłowo wszczęli przeciw niemu powództwo w sądzie grodzkim kijowskim. — K. 28. Uwaga. W tym akcie, na odwr. karty 28, atrament wyblakł, w jednym zaś miejscu aktu znajduje się plama, wskutek czego nie można dokładnie ustalić jego treści.
5	1601 r. lutego 8.		Oświadczenie pana Wacława Żmijewskiego o tym, że żona pana Hieronima Gornostaja, Beata, nie wykupiła w terminie zastawionego mu majątku Łuki. — K. 29.
6	1601 r. lutego 9.	1601 r. lutego 6.	Testament ziemianki województwa kijowskiego Nastazji Wereszczakiny, którym oddaje ona pod opiekuńczy zarząd panom Grzegorzowi i Mikołajowi Kiewliczom swój majątek Starosielce, do czasu wyjścia za mąż jej córki Zofii. — K. 29. Uwaga. Zakończenia tego aktu nie ma w księdze.
—			Następuje zakończenie aktu, na podstawie którego nie można ustalić jego treści. — K. 30.
7	1601 r. lutego 21.		Doniesienie woźnego o tym, że słudzy pana Adama Tyszy, z rozkazu tego ostatniego, rzeczywiście pozabijali konie należące do pana Stanisława Nadaryńskiego, a także pobili i okaleczyli pastucha, który był przy nich. — K. 30.
8	1601 r. marca 2.		Początek aktu bez środka i końca, wskutek czego nie można ustalić jego treści. — K. 30 na odwr.
9	1601 r. marca 14.		Doniesienie woźnego o tym, że urzędnik miasteczka Bielilówki, należącego do księcia Joachima i jego żony Anny Koreckich, nie dopuścił go do wwiązania wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza, na podstawie wyroku sądu grodzkiego kijowskiego, w posiadanie zarówno wymienionego miasteczka, jak i wsi do niego należących. — K. 31. Uwaga. Końca tego aktu w księdze nie ma.

1602 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
—			Następuje koniec aktu, z którego widać tylko, że jego treść, jak się zdaje, polegała na doniesieniu woźnego do urzędu o doręczeniu książętom Zbaraskim pozwów, wzywających ich do sądu w różnych sprawach, ich dotyczących. — K. 32.
1	1602 r. stycznia 11.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył marszałkowi mozyrskiemu Stefanowi Łożce pozwy, wzywające go do sądu grodzkiego kijowskiego, na skutek skargi pana Jakuba Kirdiejewicza Lemesza, w sprawie o wykonanie przez jego chłopów przysięgi (o co — w akcie nie oznaczono) i o zbiegłych chłopów. — K. 32.
2	1602 r. stycznia 11.		Doniesienie woźnego w sprawie wojewody kujawskiego Andrzeja Leszczyńskiego z panami Tyszami o zbiegłych chłopów. — K. 32 na odwr. Uwaga. Z tego aktu pozostał tylko nagłówek.
—			Następuje ciąg dalszy aktu, bez początku; z ciągu dalszego okazuje się jednak, że akt powinien zawierać doniesienie woźnego o tym, że według przeprowadzonego przez niego dochodzenia, na skutek skargi Romana Kościuszkowicza, urzędnika majątku Puliny (w akcie nie wiadomo, do kogo on należy), chłopi wojewody kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, z rozkazu tego ostatniego zrabowali w Pulinach siano. — K. 33.
3	1602 r. stycznia 11.	1602 r. stycznia 10.	Doniesienie woźnego o tym, że wręczył przez mieszczan miasteczka Kotelni rotmistrzowi księciu Romanowi Rużyńskiemu pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o niewydanie przez niego panu Wawrzyńcowi Karpińskiemu należnych pieniędzy. — K. 33.
4	1602 r. stycznia 11.		Doniesienie woźnego w sprawie pana Andrzeja Leszczyńskiego z [tekst w oryginale zniekształcony: „съ определить”] z panem Józefem Tyszkiewiczem. Uwaga. Z tego aktu zachował się tylko początek, dlatego też nie można dokładnie ustalić jego treści. — K. 33 na odwr.
—			Następuje zakończenie aktu nieznanej treści. — K. 34.
5	1602 r. stycznia 11 (sic).	1602 r. stycznia 12.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył sługom królewskim: Krzysztofowi, podsędkowi mińskiemu, i szlachcicowi Aleksandrowi (nazwisk nie oznaczono) pozew, wzywający ich do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o pociągnięcie pana Łukasza i jego żony Zofii Sapiehów do niewłaściwego sądu. — K. 34.
6	1602 r. stycznia 12.	1602 r. stycznia 9.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył ziemianom ziemi kijowskiej Łowdykowskim pozew sądu grodzkiego kijowskiego na skargę przeciw nim księcia Piotra Korybutowicza Zbaraskiego o zrabowanie jego chłopów. — K. 34 na odwr.
7	1602 r. stycznia 13.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panom Maksymowi i Wasylowi Paszyńskim pozwy sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o okaleczenie i uwięzienie przez nich syna ziemianina województwa kijowskiego Jefima Becha, Fiodora, a także o pobicie i okaleczenie żony jego atamana, Malija. — K. 35.
8	1602 r. stycznia 13.		Oświadczenie sędziego grodzkiego kijowskiego Filona Strybyły o tym, że potaż, wywieziony do majątków księcia Konstantego Ostrogskiego i zatrzymany w drodze, rzeczywiście był wyrabiany, za jego pozwoleniem, w jego lasach nowakowskich i szerszniowskich. — K. 35 na odwr.
9	1602 r. stycznia 14.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył staroście owruckiemu Abrahamowi Myszce oraz panom Stanisławowi i Mikołajowi Charlińskim pozwy w sprawie o zrabowanie przez nich bojarów pana Andrzeja Niemirycza. — K. 36.
10	1602 r. stycznia 14.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Adamowi Olizarowi pozew sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o zadanie ran panu Iwanowi Zubrowi. — K. 36 na odwr.
11	1602 r. stycznia 15.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panom: Surynom, Bokijom, Adamowi Sołtanowi i ciwunowi kijowskiemu Mikołajowi Steckiemu pozwy, na skargę ziemian województwa kijowskiego Trypolskich, o zrabowanie ich majątków: Hodotemli i Wystupowicz. — K. 37.
12	1602 r. stycznia 15.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Fiodorowi Strybyle pozwy w sprawie o zrabowanie przez niego chłopów pana Grzegorza Kiewlicza. — K. 37 na odwr.
13	1602 r. stycznia 16.		Zeznanie sług pana Frąckiewicza, szlachciców: Stefana Świrszcza i Jana Fiodorowskiego, o tym, że rzeczywiście, podczas ich pobytu w domu arendarza w Żytomierzu, sługa pana Andrzeja Niemirycza, Dubnicki, zarzucał panu Kamieńskiemu, że jest chłopem i nie ma prawa do szlachectwa, ponieważ zajmuje się handlem; co zaś dotyczy Kamieńskiego, to w domu arendarza nie wypowiadał on żadnych obelżywych słów o Andrzeju Niemiryczu. — K. 38.
14	1602 r. stycznia 14.		Protest sędziego grodzkiego kijowskiego Filona Strybyły przeciw urzędnikom ziemskim województwa kijowskiego o to, że nie dopuścili go do uczynienia z ksiąg ziemskich potrzebnych sprawdzeń i wypisów w różnych jego sprawach. — K. 38 na odwr.
15	1602 r. stycznia 16.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył podwojewodziemu kijowskiemu Wacławowi Wilhorskiemu, sędziemu grodzkiemu kijowskiemu Filonowi Strybyle i innym pozwy na skargę przeciw nim pana Macieja Niemirycza, której treść, jak powiedziano w akcie, jest szczegółowo przedstawiona w samych pozwach. — K. 39 na odwr.
16	1602 r. stycznia 16.		Doniesienie woźnego o tym, że na żądanie sędziego grodzkiego kijowskiego Filona Strybyły wydania mu potrzebnych w jego sprawach wypisów z ksiąg ziemskich kijowskich urzędnicy ziemscy nie uwzględnili tego żądania, oświadczywszy mu, że ksiąg przy nich nie ma, a przechowywane są w monasterze Pieczerskim. — K. 40.
17	1602 r. stycznia 16.	1602 r. stycznia 15.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Piotrowi Korybutowiczowi Zbaraskiemu i jego żonie Ewie pozwy w sprawie o zrabowanie przez nich ziemian województwa kijowskiego Łowdykowskich. — K. 40 na odwr.
18	1602 r. stycznia 17.		Skarga w imieniu pana Bohdana Strybyły na rewizorów, wyznaczonych do zrewidowania ksiąg ziemskich kijowskich, i na urząd ziemski kijowski o to, że nie dopuścili go do uczynienia potrzebnych sprawdzeń i wypisów w jego sprawach. — K. 41.
19	1602 r. stycznia 17.		Postanowienie sądu grodzkiego, na mocy którego żona mieszczanina żytomierskiego Małka Sawostianowicza, Agafia, oskarżona w sprawie o kradzież konia u chłopa pana Korczowskiego, Hołownicza, która złożyła przysięgę na swoją niewinność, zostaje uwolniona od wszelkiej odpowiedzialności w tej sprawie. — K. 42.
20	1602 r. stycznia 17.		Doniesienie woźnego o tym, że na żądanie pana Bohdana Strybyły wydania mu potrzebnych w jego sprawach wypisów z ksiąg grodzkich sędziowie ziemscy kijowscy odmówili wykonania tego żądania. — K. 42.
21	1602 r. stycznia 17.		Doniesienie woźnego o tym, że rzeczywiście Leoncjusz Daniłowicz Żmijewski, przyszedłszy na dwór Dawida Iwanowicza Kaleńskiego, pobił i poranił tego ostatniego. — K. 42 na odwr.
22	1602 r. stycznia 18.		Oświadczenie stolnika żytomierskiego Siemiona Niemirycza o tym, że w testamencie jego ojca, pana Józefa Niemirycza, danym przez niego swemu wnukowi Stefanowi i bratu Maciejowi Niemiryczom, nie zachowano formy, wskutek czego dokument ten powinien być uważany za nieważny. — K. 43.
23	1602 r. stycznia 20.		Doniesienie woźnego o tym, że wojewodzic brzeski Eustachy Tyszkiewicz rzeczywiście kazał swoim sługom schwytać w swoim majątku, w miasteczku Kodni, sługę pana Iwana Prażowskiego, którzy pobili i okaleczyli tego ostatniego, a następnie, z rozkazu Tyszkiewicza, wsadzili do więzienia. — K. 44.
24	1602 r. stycznia 23.		Protest kijowskiego urzędu ziemskiego o to, że pan Fiodor Wereszczaka znieważył urzędników na gruncie zwanym Prażowskim obelżywymi słowami, zamierzał zadać im razy i strzelać do nich oraz czynił im różne groźby. — K. 44 na odwr.
25	1602 r. stycznia 23.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Pawłowi Dorohostajskiemu pozew, wzywający go do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o chłopów pani Beaty Gornostajowej, którzy zbiegli do niego. — K. 45.
26	1602 r. stycznia 23.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Olizarowi Wołczkowiczowi pozew, wzywający go do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o pieniądze należne od niego panu Stanisławowi Sietnickiemu. — K. 46.
27	1602 r. stycznia 24.		Skarga szlachcica Pudownickiego, sługi księcia Janusza Zasławskiego, na chłopów pani Beaty Gornostajowej o to, że oni w liczbie 15 ludzi, schwytawszy go w drodze, pobili, poranili i zrabowali. — K. 46.
28	1602 r. stycznia 29.		Doniesienie woźnego o tym, że sługa pana Józefa Tyszkiewicza, Jan Litwin, rzeczywiście zabił Sebastiana Grojskiego, wskutek czego został osadzony w więzieniu w Pulinach. — K. 47.
29	1602 r. lutego 1.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panu Grzegorzowi Kaleczyckiemu, urzędnikowi majątku kodeńskiego, należącego do Eustachego Tyszkiewicza, pozew w sprawie o zrabowanie przez niego mienia u pana Pawła Podbereskiego. — K. 47 na odwr.
30	1602 r. lutego 3.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył ziemianinowi województwa kijowskiego Janowi Krukowskiemu dwa pozwy w sprawie jego z ziemianinem również, Marcinem Iwanowiczem Kaleńskim, o sporny grunt zwany Kaleńskim i o należne pieniądze. — K. 48.
31	1602 r. lutego 3.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panu Fiodorowi Szczeniewskiemu pozew w sprawie o zrabowanie przez niego zboża u pana Demida Szczeniewskiego. — K. 47 na odwr.
32	1602 r. lutego 3.		Oświadczenie chłopki pana Romana Synhura, Marii Łukjanowej, a także jej pasierba i synów o tym, że za pozwoleniem Synhura uwalniają od sądu i kary Adama Hryckowicza, winnego zabójstwa w Kijowie męża Marii Łukjanowej, ponieważ Adam Hryckowicz zapłacił jej główszczyznę. — K. 48 na odwr.
33	1602 r. lutego 5.	1602 r. lutego 2.	Doniesienie woźnego o tym, że sługa księcia Joachima Koreckiego, Mikołaj Lisowicki, odmówił złożenia przysięgi (?), którą obowiązany był złożyć na podstawie dekretu sądu grodzkiego kijowskiego. — K. 49.
34	1602 r. lutego 5.		Doniesienie woźnego o tym, że sługa Eustachego Tyszkiewicza, Jan Ometyński, rzeczywiście pobił i zrabował we wsi Siemakach trzech sług wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza, którzy przyjechali do wsi Siemaki, za to, że nie zapłacili mu myta. — K. 50.
35	1602 r. lutego 6.		Skarga mieszczanina żytomierskiego Stefana Hończara na mieszczanina żytomierskiego Sawostka o to, że jego zięć Nazar z innymi ludźmi, będącymi w jego domu na chrzcinach, pobił i poranił skarżącego. — K. 51.
36	1602 r. lutego 11.		Doniesienie woźnego o tym, że, jak okazało się z poświadczenia, chłopi Aleksandra Tyszy-Bykowskiego i syna jego Adama, z rozkazu tych ostatnich, rzeczywiście pobili i poranili chłopów Adama Olizara z jego majątku Korostyszewa, a ponadto jeden z nich, pobity, został osadzony w więzieniu w majątku Tyszów-Bykowskich, Polaczowie. — K. 51 na odwr.
37	1602 r. lutego 8.		Oświadczenie pana Siemiona Niemirycza o tym, że kijowski urząd ziemski odmówił wykonania jego żądania wydania mu z ksiąg ziemskich kijowskich wyciągów, potrzebnych w sprawie o majątek pozostały po śmierci jego ojca, Józefa Niemirycza. — K. 52 na odwr.
38	1602 r. lutego 9.	1599 r. września 4.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Mikołaja Wielekłowskiego w posiadanie wsi Lisowce, ze wszystkimi użytkami i chłopami do niej należącymi, sprzedanej mu przez księcia Romana Kirykowicza Rużyńskiego. — K. 53.
39	1602 r. lutego 11.		Wyrok namiestnika podstarościego żytomierskiego, na mocy którego skarga strzelca żytomierskiego Panuty Mikiticza na wójta żytomierskiego Parfiena Żdanowicza o znieważenie pierwszego przez ostatniego obelżywymi słowami ma pozostać bez skutków, ponieważ skarżący nie przedstawił dostatecznych dowodów na obwinienie wójta. — K. 53 na odwr.
40	1602 r. lutego 20.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panu Janowi Kotowiczowi pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego na skutek skargi sędzica ziemskiego kijowskiego Macieja Niemirycza (o co skarga — w akcie nie oznaczono). — K. 54.
41	1602 r. lutego 20.		Skarga żony ziemianina ziemi kijowskiej Wasyla Jezierskiego, Nerady, na pana Fiodora Wereszczakę o to, że zadał jej razy i okaleczenia i zrabował ją. — K. 54 na odwr.
42	1602 r. marca 3.		Oświadczenie pana Aleksandra Woronicza o tym, że sługa pana Eustachego Tyszkiewicza, Łukasz Lisicki, podczas pobytu Woronicza w Kijowie, ukradł mu różne dokumenty. — K. 56.
43	1602 r. marca 5.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem spadkobiercom zmarłego wojskiego kijowskiego Siemiona Butowicza: Stefanowi, Bogumiłowi i in. Butowiczom, a także ich opiekunom, panom: Marcinowi i Aleksandrowi Butowiczom, pozwy, wzywające ich do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o pieniądze należne od nieboszczyka Siemiona Butowicza panu Janowi Laskowskiemu. — K. 56 na odwr.
44	1602 r. marca 5.	1602 r. lutego 16.	Uniwersał wojewody kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, do obywateli województwa kijowskiego, którym wyznacza termin wyboru podkomorzego na miejsce zmarłego i wzywa ich do zjechania się na te wybory do Żytomierza. — K. 57.
45	1602 r. marca 6.		Doniesienie woźnego o tym, że urzędnik pana Krzysztofa Kiewlicza, dzierżawcy miasteczka Rużyna, należącego do księcia Romana Rużyńskiego, nie dopuścił go do wwiązania pana Aleksandra Tyszy-Bykowskiego w posiadanie wymienionego miasteczka, przysądzonego temu ostatniemu przez sąd grodzki kijowski jako wynagrodzenie za szkody wyrządzone mu przechowywaniem w Rużynie zbiegłych od niego chłopów. — K. 57 na odwr.
46	1602 r. marca 7.		Doniesienie woźnego o tym, że książę Roman Rużyński nie wpuścił go do swego majątku zwanego Kotelne, gdy on, woźny, wykonując dekret sądu grodzkiego kijowskiego, przyjechał do Kotelnego dla ściągnięcia z Rużyńskiego 2000 złotych polskich, należnych od niego pani Beacie Gornostajowej. — K. 58 na odwr.
47	1602 r. marca 8.		Doniesienie woźnego o tym, że pan Fiodor Wereszczaka nie dopuścił go do wwiązania pana Walentego Jezierskiego w posiadanie majątku Skomorochy, przysądzonego Jezierskiemu za dług. — K. 59.
48	1602 r. marca 9.	1602 r. marca 8.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył woźnemu Mirowickiemu pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego na skargę przeciw niemu starosty rzeczyckiego Piotra i wojskiego mozyrskiego Jarosza, książąt Żyżemskich, o nieprawidłowe działanie w sprawie o zabójstwo brata skarżących, podstarościego czerkaskiego, księcia Iwana Żyżemskiego. — K. 60.
49	1602 r. marca 9.	1602 r. marca 8.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozwy, wzywające do sądu trybunału lubelskiego podwojewodziego kijowskiego Wacława Wilhorskiego, pisarza grodzkiego kijowskiego Suryna i zastępującego sędziego grodzkiego kijowskiego Jakuba Lemesza, na skargę przeciw nim starosty rzeczyckiego Piotra i wojskiego mozyrskiego Jarosza, książąt Żyżemskich, o nieprawidłowe działanie w sprawie o zabójstwo przez panów: Filona, Piotra i Fiodora Strybyłów, a także Zubra i Macieja Niemirycza, brata skarżących, podstarościego czerkaskiego, księcia Iwana Żyżemskiego. — K. 60 na odwr.
50	1602 r. marca 9.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał Szczęsnego Szleszyńskiego w posiadanie majątku Lipki, zastawionego mu przez pana Aleksandra Tyszę-Bykowskiego. — K. 61 na odwr.
51	1602 r. marca 9.	1602 r. marca 10 (sic).	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył sędziemu grodzkiemu kijowskiemu Filonowi Strybyle pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego na skargę przeciw niemu kasztelana krakowskiego, księcia Janusza Ostrogskiego, o nieprawidłowe działania w sprawie o majątki pozostałe po śmierci księcia Kiryka Rużyńskiego. — K. 62.
52	1602 r. marca 10.		Doniesienie woźnego o tym, że wojewodzic brzeski Fryderyk Tyszkiewicz nie dopuścił go do wwiązania pana Wincentego Repkowskiego w posiadanie należącego do Tyszkiewicza miasteczka Białopola, przysądzonego przez sąd w posiadanie Repkowskiemu za dług. — K. 62 na odwr.
53	1602 r. marca 11.	1602 r. marca 6.	Wypis z ksiąg kijowskich magdeburskich doniesienia woźnych o tym, że sędzia grodzki kijowski Filon Strybyło przerobił, jak okazało się przy przeglądaniu ksiąg grodzkich, datę wniesienia do nich skargi pana Mikołaja Makarowicza na książąt Stefana i Piotra Zbaraskich o grabież, strzelanie do niego i groźby. — K. 63.
54	1602 r. marca 11.		Skarga arendarza żytomierskiego, Żyda Fajdysza Zajcewicza, na pana Krzysztofa Zaszczyńskiego o to, że ten ostatni, przyszedłszy do niego, arendarza, do domu, bez żadnej przyczyny, chwyciwszy go za brodę, zadał mu rany i okaleczenia. — K. 64.
55	1602 r. marca 12.		Skarga szlachcica Aleksandra Zorana-Makowskiego na szlachcica Jana Michalewskiego o to, że gdy skarżący odprowadzał do Zasławia dwóch chłopów, zbiegłych z majątku wojewody podlaskiego, księcia Janusza Zasławskiego, Michalewski z synami i zięciem swoim oraz z wieloma wspólnikami, napadłszy na Makowskiego, pobił go i poranił, a także poranił będących przy nim strzelców; ponadto, przywiązawszy go powrozem za szyję, przyprowadził do wsi Horbowicy, gdzie też wsadził do więzienia. — K. 65.
56	1602 r. marca 12.		Skarga Jana Rehalewskiego, urzędnika pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego, na ziemianina ziemi kijowskiej Fiodora Bohdanowicza Strybyłę o to, że on ze swymi sługami, napadłszy w drodze na chłopa Tyszy-Bykowskiego, Fiodora Derkacza, poranił go i zrabował. — K. 66.
57	1602 r. marca 12.	1602 r. marca 11.	Akt obrania przez obywateli województwa kijowskiego księcia Jerzego Czartoryskiego, Samuela Gornostaja, chorążego kijowskiego Butowicza i pana Wacława Wilhorskiego na kandydatów na urząd podkomorzego kijowskiego. — K. 67.
58	1602 r. marca 13.		Skarga szlachcica Aleksandra Zorana-Makowskiego na szlachcica Jana Michalewskiego o to, że podczas odprowadzania przez niego do Zasławia dwóch chłopów, zbiegłych z majątku wojewody podlaskiego, księcia Janusza Zasławskiego, Michalewski z zięciem i synem swoim oraz z wieloma wspólnikami, napadłszy w drodze na Makowskiego, pobił i poranił zarówno jego, jak i strzelców przy nim będących; ponadto, przywiązawszy go powrozem za szyję, przyprowadził do wsi Horbowicy, gdzie też wsadził do więzienia. Skargę tę potwierdza dochodzenie woźnego, który oglądał rany i okaleczenia na Makowskim, a także na strzelcach. — K. 68.
59	1602 r. marca 13.		Doniesienie woźnego o tym, że był we wsiach Krasnosielcach i Zarubińcach, należących do księżnej Jadwigi Rużyńskiej, aby na podstawie wyroku sądowego wwiązać pana Olizara Wołczkiewicza w posiadanie tych wsi; lecz ataman tych wsi nie dopuścił go do przeprowadzenia wspomnianego wwiązania. — K. 69 na odwr.
60	1602 r. marca 14.		Skarga pana Macieja Niemirycza na pana Aleksandra Tyszę-Bykowskiego o zrabowanie siana na gruncie skarżącego, Iwnickim. — K. 70.
61	1602 r. marca 14.		Oświadczenie pana Iwana Kościuszkiewicza-Chobotowskiego o tym, że pan Jan Michalewski z zięciem swoim i gromadą ludzi, schwytawszy nocą pana Aleksandra Zorana-Makowskiego, pobił i poranił zarówno jego, jak i strzelców przy nim będących, a następnie zamknął ich w więzieniu w swoim domu, we wsi Horbowicy. — K. 70 na odwr.
62	1602 r. marca 14.		Oświadczenie pana Jana Wolskiego tej samej treści. — K. 71 na odwr.
63	1602 r. marca 14.		Oświadczenie pana Mikołaja Sulikowskiego tej samej treści. — K. 72.
64	1602 r. marca 14.		Doniesienie woźnego o tym, że, jak okazało się z jego dochodzenia, z rozkazu pana Aleksandra Tyszy-Bykowskiego syn tego ostatniego, Adam, z wieloma chłopami rzeczywiście zrabował na gruncie pana Macieja Niemirycza, Iwnickim, 600 wozów siana. — K. 72 na odwr.
65	1602 r. marca 15.		Wyrok sądu w sprawie ziemianina województwa kijowskiego Tymoteusza Markowicza Krasnodworskiego z panem Grzegorzem Koczurowskim o pieniądze należne od Koczurowskiego Krasnodworskiemu. Sąd, wskutek niestawienia się żony pozwanego dla złożenia zeznań, wyznacza do rozpatrzenia sprawy inny termin, na który ma się ona stawić wraz z obiema stronami. — K. 73.
66	1602 r. marca 16.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Maciejowi Niemiryczowi i sędziemu grodzkiemu kijowskiemu Filonowi Strybyle pozwy na skargę kasacyjną pana Andrzeja Niemirycza na wyrok sądowy w sprawie jego z Maciejem Niemiryczem o majątki: Wysokie i Osniki. — K. 74.
67	1602 r. marca 18.	1598 r. stycznia 1.	Przywilej biskupa katolickiego kijowskiego Józefa Wereszczyńskiego dla szlachcica Mikołaja Szadurskiego na godność wójta i osadźcy w majątku biskupim Dorohiniu. — K. 74 na odwr.
68	1602 r. marca (?).		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Aleksandrowi Tyszy-Bykowskiemu pozew, wzywający go do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o zrabowanie przez niego u pana Macieja Niemirycza, na jego gruncie Iwnickim, siana. — K. 74 na odwr. Uwaga. Karty, na których zamieszczono ten i poprzedni akt, oznaczone są obie jednym i tym samym numerem 74.
69	1602 r. marca 22.		Skarga biskupa kijowskiego Krzysztofa Kazimirskiego na pisarza grodzkiego kijowskiego Andrzeja Suryna o to, że niedbale obchodzi się z księgami grodzkimi: księgi przechowywane są w prywatnym domu pani Charlińskiej, rozłożone na półkach, przy czym niektóre akty okazały się niewszyte do księgi. — K. 75.
70	1602 r. marca 22.		Doniesienie woźnego o tym, że dwaj złodzieje, którzy ukradli woły u pana Żabickiego, przed karą śmierci oświadczyli na torturach, że niesłusznie, podczas swego aresztowania, obwinili pana Pawła Tołstyka, jakoby namówił ich do tej kradzieży. — K. 76.
71	1602 r. marca 23.	1602 r. lutego 27.	Doniesienie woźnego o tym, że, jak okazało się z jego dochodzenia, pan Grzegorz Besarab wraz z Iwanem Muchą i innymi wspólnikami, najechawszy na dom pana Michała Kiewlicza-Brażyńskiego, rzeczywiście pobił i poranił tego ostatniego. — K. 76 na odwr.
72	1602 r. marca 23.		Skarga pana Marcina Stachowskiego na podczaszego kijowskiego Marcina Łożkę o to, że ten ostatni ze swymi sługami, spotkawszy w drodze skarżącego, jadącego do Kijowa, poranił go szablą i zrabował. — K. 77.
73	1602 r. marca 24.		Doniesienie woźnych o tym, że pan Iwan Pokotyło nie dopuścił ich do wwiązania pana Mikołaja Zorii w posiadanie należącej do ziemianina kijowskiego Pawła Sołtana i jego żony Nastazji wsi Białokorowicz, przysądzonej panu Zorii za dług. — K. 78.
74	1602 r. marca 14.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozwy trybunału lubelskiego urzędnikom ziemskim kijowskim i panom: Pawłowi i Huremu Sołtanom oraz Iwanowi Pokotyłowiczowi-Pietyhorskiemu, na skargę kasacyjną księcia Konstantego Ostrogskiego na wyrok sądowy w sprawie jego z Sołtanami i Pietyhorskim o zawładnięcie majątkiem Białokorowicze. — K. 78 na odwr.
75	1602 r. marca 25.	1602 r. marca 20.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem dziesięć pozwów, wzywających do sądu trybunału lubelskiego: urzędników sądu grodzkiego winnickiego, wojewodę bracławskiego (?) i pana Halickiego (?), na skargi apelacyjne pana Krakowskiego (?) i pana Stanisława Jerdana na wyrok sądowy w różnych ich sprawach. — K. 79.
76	1602 r. marca 25.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył wojewodzie bracławskiemu, księciu Januszowi Zbaraskiemu, pozwy w sprawie jego z panami: Aleksandrem Woroną i Andrzejem Rusinem o zbiegłych chłopów, a także w sprawie jego, Zbaraskiego, z panami: Jaroszem i Mikołajem Horniewskimi i Fiodorem Skibą o ich zrabowanie. — K. 80.
77	1602 r. kwietnia 1.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Fiodorowi Wereszczace pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego za niedopuszczenie, wbrew wyrokowi sądu grodzkiego kijowskiego, pana Walentego Jezierskiego do posiadania majątku Wereszczaki. — K. 81.
78	1602 r. kwietnia 2.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Stanisława Nadaryckiego w posiadanie zastawionych mu przez pana Wasyla Woronę wsi: Wojtowiec i Myncowej Wolicy. — K. 81 na odwr.
79	1602 r. kwietnia 2.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył wojewodzie bracławskiemu, księciu Januszowi Korybutowiczowi, i księżnej Koreckiej pozwy na skargę przeciw nim pana Jana Sokołowskiego o przechowywanie zbiegłych chłopów. — K. 82.
80	1602 r. kwietnia 3.	1602 r. kwietnia 2.	Doniesienie woźnych o tym, że urzędnik należącego do księżnej Jadwigi Czartoryskiej majątku Sokolcza nie dopuścił ich do wwiązania pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego w posiadanie tego majątku, przysądzonego mu wyrokiem sądu grodzkiego kijowskiego jako wynagrodzenie za zrabowanie jego chłopów. — K. 82 na odwr.
81	1602 r. kwietnia 3.	1602 r. kwietnia 2.	Oświadczenie szlachcica Stanisława Krencickiego o tym, że zgodnie z przywilejem królewskim wwiązał księcia Romana Rużyńskiego i jego żonę Zofię w posiadanie majątku wydzielonego z ziem królewskich. — K. 83.
82	1602 r. kwietnia 3.	1602 r. kwietnia 2.	Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panom Prokopowi i Szymonowi Pawłowiczom pozwy, wzywające ich do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o niewydanie przez nich pani Marii Bohowitynowej należnych pieniędzy. — K. 83 na odwr.
83	1602 r. kwietnia 3.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Pawła Piaskowskiego w posiadanie miasteczka Romanowiec i wsi Żydowiec, nadanych Piaskowskiemu przez króla w dożywotnie posiadanie. — K. 84.
84	1602 r. kwietnia 3.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozwy, wzywające do sądu kasztelana krakowskiego, księcia Janusza Ostrogskiego, i urzędników ziemskich kijowskich, na skargę księcia Romana Rużyńskiego na nieprawidłowe działania sądu w sprawie o zbiegłych chłopów Rużyńskiego. — K. 84 na odwr.
85	1602 r. kwietnia 4.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panu Wojciechowi Kotowskiemu pozew trybunału lubelskiego, wzywający go do sądu w sprawie o niewydanie sędziemu ziemskiemu kijowskiemu Janowi Aksakowi wziętego przez niego żelaza. — K. 85.
86	1602 r. kwietnia 4.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył cześnikowi królewskiemu i sędziemu grodzkiemu kijowskiemu Filonowi Strybyle pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o niewydanie należnych pieniędzy panu Adamowi Nowosielickiemu. — K. 85 na odwr.
87	1602 r. kwietnia 4.	1602 r. kwietnia 3.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Piotra Złotopolskiego w posiadanie połowy majątku Bolaczowa, z chłopami i ze wszystkimi użytkami, sprzedanej mu przez pana Wasyla Tyszę-Bykowskiego. — K. 86.
88	1602 r. kwietnia 4.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Jerzemu Czartoryskiemu i jego żonie Jadwidze pozew, wzywający ich do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o niedopuszczenie pana Repkowskiego do posiadania majątku Stare Sioło. — K. 86 na odwr.
89	1602 r. kwietnia 5.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył wojewodzicowi wołyńskiemu, księciu Joachimowi Koreckiemu, i jego żonie Annie pozew do sądu w sprawie ich z wojewodzicem brzeskim Fryderykiem Tyszkiewiczem o odebranie temu ostatniemu majątku i o niewykonanie zapadłego w tej sprawie wyroku trybunału lubelskiego. — K. 87.
90	1602 r. kwietnia 5.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Romanowi Rużyńskiemu pozew do sądu trybunału lubelskiego w sprawie jego z panią Beatą Gornostajową, szczegółowo przedstawionej w samym pozwie. — K. 88.
91	1602 r. kwietnia 5.	1602 r. lutego 18.	Uniwersał króla Zygmunta III o tym, że wyznacza komisarzy do rozgraniczenia ziem Rzeczypospolitej od Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, na mocy traktatu zawartego między tymi państwami, a także do rozpatrywania wzajemnych krzywd między mieszkańcami pogranicza. — K. 88.
92	1602 r. kwietnia 5.		Doniesienie woźnego o tym, że był obecny przy spisywaniu zabudowań wzniesionych przez Hektora Wołobeskiego, sługę wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza, w majątku tego ostatniego, wsi Puzyrkach. — K. 89.
93	1602 r. kwietnia 7.		Skarga pana Józefa Tyszkiewicza na wojewodę kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, o to, że wójt jego majątku Niesołonowa, z wieloma chłopami i strzelcami, napadł we wsi Niesołonowie na sługi skarżącego, zrabował im pieniądze, różne dokumenty, konia, a następnie wsadził ich do więzienia. — K. 90.
94	1602 r. kwietnia 8.		Skarga w imieniu pana Stefana Biesiekierskiego na pana Józefa Tyszkiewicza o to, że ten ostatni nie przekazał mu w posiadanie, zgodnie ze zobowiązaniem, zastawionej wsi Pulin. — K. 91 na odwr.
95	1602 r. kwietnia 9.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Romanowi Rużyńskiemu pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o odebranie przez niego panu Adamowi Olizarowi-Wołczkowiczowi wsi: Krasnosielec i Zarubiniec. — K. 92 na odwr.
96	1602 r. kwietnia 9.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księżnej Jadwidze Czartoryskiej pozew do sądu trybunału lubelskiego na skargę przeciw niej pana Adama Olizara-Wołczkowicza o niewykonanie dekretu trybunału o wwiązaniu Wołczkowicza w posiadanie wsi: Krasnosielec, Zarubiniec i gruntów wołynieckich. — K. 93.
97	1602 r. kwietnia 9.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księciu Romanowi Rużyńskiemu pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o niewydanie panu Adamowi Olizarowi-Wołczkowiczowi należnych pieniędzy. — K. 93.
98	1602 r. kwietnia 9.		Doniesienie woźnego o tym, że podczas jego pobytu we wsi Wojtowcach szlachcic Stanisław Nadaryński, z wieloma sługami i bojarami, z rozkazu księcia Romana Rużyńskiego, odebrał połowę tej wsi jej właścicielowi, panu Krzysztofowi Winarskiemu, zrabował jego mienie, a ponadto zmusił chłopów wymienionej wsi do wypowiedzenia posłuszeństwa właścicielowi. — K. 93 na odwr.
99	1602 r. kwietnia 9.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył księżnej Jadwidze Czartoryskiej pozew, wzywający ją do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o niewydanie przez nią panu Adamowi Olizarowi-Wołczkowiczowi należnych pieniędzy. — K. 94.
100	1602 r. kwietnia 9.		Skarga w imieniu wojewody kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, na ziemianina województwa kijowskiego Wasyla Tyszę-Bykowskiego o to, że on, najechawszy na należące do Ostrogskiego wsie: Osowce i Szostowicze, położone w powiecie mozyrskim, pobił i poranił tamtejszych chłopów, a ich mienie zrabował. — K. 94 na odwr.
101	1602 r. kwietnia 9.		Skarga pana Krzysztofa Winarskiego na księcia Romana Rużyńskiego o to, że nasłał on pana Stanisława Nadaryńskiego z wieloma sługami i bojarami, w liczbie do 200 ludzi, na należący do niego majątek Wojtowce, będący w zastawie u Winarskiego, przy czym majątek został odebrany i dokonano grabieży różnego mienia. — K. 95 na odwr.
102	1602 r. kwietnia 10.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył pisarzowi zamku żytomierskiego Andrzejowi Peresieckiemu i panu Grzegorzowi Koczurowskiemu dwa pozwy, wzywające ich do sądu trybunału lubelskiego: a) Peresieckiego — w sprawie o nieprzyjęcie i niezapisanie przez niego do ksiąg grodzkich testamentu, okazanego urzędowi żytomierskiemu przez panią Polonię Kotowską, i b) Koczurowskiego — dla złożenia sądowi zeznania w sprawie o podpis, złożony przez niego na tym testamencie. — K. 96.
103	1602 r. kwietnia 10.	1602 r. kwietnia 9.	Doniesienie woźnego o tym, że podczas jego pobytu w majątku Pulinach, należącym do pana Józefa Tyszkiewicza, przyjeżdżali do tego ostatniego od pana Biesiekierskiego panowie: Duchowski i Michajłowski, z żądaniem zapłaty należnych pieniędzy, lecz zamiast pisemnego pełnomocnictwa do odebrania pieniędzy okazali papier, na którym nie było ani pisma, ani pieczęci, wskutek czego Tyszkiewicz odmówił zapłacenia długu. — K. 97.
104	1602 r. kwietnia 11.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył wojewodzicowi brzeskiemu Fryderykowi Tyszkiewiczowi i jego żonie Zofii pozew, wzywający ich do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o pieniądze należne od nich panu Gabrielowi Hojskiemu. — K. 97 na odwr.
105	1602 r. kwietnia 12.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Janowi Serchowieckiemu pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o niewydanie przez niego panu Łukaszowi Witowskiemu należnych pieniędzy. — K. 97 na odwr.
106	1602 r. kwietnia 14.		Skarga w imieniu pana Józefa Tyszkiewicza i jego żony Barbary na wojewodę kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, o to, że nasłał on swego sługę z wieloma uzbrojonymi strzelcami na majątek skarżących, wieś Babie Horodyszcze, którzy, rozpędziwszy chłopów, zniszczyli młyn i zrabowali skarżących. — K. 98.
107	1602 r. kwietnia 15.		Skarga pana Grzegorza Koczurowskiego na mieszczanina żytomierskiego Owdieja Chałejka o to, że zastawiony temu ostatniemu koń nie zostaje zwrócony skarżącemu, ponieważ Rymarycha (stanu nie oznaczono) przywłaszczyła go sobie od Chałejka w zapłacie za trunki. — K. 99 na odwr.
108	1602 r. kwietnia 16.		Skarga ziemianina Tomasza Pilipowskiego na pana Fiodora Wereszczakę o to, że nasłał on swego urzędnika, chłopów i sługi na dwór skarżącego, którzy pobili i poranili zarówno skarżącego, jak i jego chłopów, a mienie jego zrabowali. — K. 99 na odwr.
109	1602 r. kwietnia 19.		Skarga pani Anny Michajłowny Mojsickiej na ziemianina Michała Kiewlicza-Brażyńskiego o to, że ten ostatni z wieloma swymi sługami uczynił najazd na jej majątek Ślepczyce, pobił ją i poraniła, a mienie zrabował. — K. 100 na odwr.
110	1602 r. kwietnia 20.		Skarga ziemianina Wasyla Szczeniewskiego na panów Iwana i Konstantego Szczeniewskich o to, że oni ze swymi sługami, spotkawszy na ulicy żonę i siostrę skarżącego, pobili je i poranili, przy czym zrabowali odzież, którą miały na sobie. — K. 101 na odwr.
111	1602 r. kwietnia 20.		Skarga woźnego Iwana Wysztrawki na starostę owruckiego Abrahama Myszkę z Warkowicz o to, że z rozkazu tego ostatniego jego słudzy pobili i poranili woźnego i odebrali mu różne dokumenty. — K. 102.
112	1602 r. kwietnia 21.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Stefanowi Biesiekierskiemu pozew do sądu dla wysłuchania wyroku w sprawie jego z panem Wasylem Tyszą-Bykowskim, szczegółowo przedstawionej w pozwie. — K. 103.
113	1602 r. kwietnia 21.		Doniesienie woźnych o tym, że urzędnik miasteczka Toporyszcza, należącego do pana Adama Olizara-Wołczkowicza, nie dopuścił ich do wwiązania pana Andrzeja Niemirycza w posiadanie tego miasteczka, przysądzonego Niemiryczowi jako wynagrodzenie za dokonany przez Wołczkowicza najazd na majątek syna Niemirycza, Stefana, przy czym ten ostatni majątek został zrabowany i spalona została karczma. — K. 103.
114	1602 r. kwietnia 21.		Skarga pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego na ziemianina Fiodora Bohdanowicza Strybyłę o to, że on ze swymi sługami i chłopami, najechawszy na grunt skarżącego, pobił, okaleczył i zrabował znajdujących się tam jego chłopów. — K. 103 na odwr.
115	1602 r. kwietnia 21.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył ziemianinowi Adamowi Olizarowi-Wołczkowiczowi pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o niewydanie panu Aleksandrowi Olekszyczowi należnych pieniędzy. — K. 104.
116	1602 r. kwietnia, dnia nie oznaczono.	1602 r. kwietnia, dnia nie oznaczono.	Skarga ziemianina Ustymana Kiewlicza-Brażyńskiego na pana Leona Wereszczakę o to, że nasłał on uzbrojonych sług i chłopów swoich na dom brata skarżącego, Michała, którzy pobili tego ostatniego, spalili młyn i rozkopali groblę. Następuje poświadczenie woźnego z 25 kwietnia, potwierdzające słuszność tej skargi. — K. 104 na odwr.
117	1602 r. kwietnia 23.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pani Teodorze Czyrskiej pozew, wzywający ją do sądu w sprawie o sporną wieś Podhorce. — K. 105 na odwr.
118	1602 r. kwietnia 23.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pisarzowi ziemskiemu kijowskiemu Iwanowi Łożce i jego żonie Magdalenie, a także pani Teodorze Czyrskiej pozwy, wzywające ich do sądu ziemskiego kijowskiego na skutek skargi pani Zofii Czyrskiej o bezprawne przywłaszczenie przez nich mienia, pozostałego po śmierci ojca skarżącej, Jana Czyrskiego. — K. 105 na odwr.
119	1602 r. kwietnia 25.		Skarga w imieniu żony pana Walentego Jezierskiego na pana Fiodora Wereszczakę o to, że on ze swymi sługami i chłopami, najechawszy na dom skarżącej, znajdujący się we wsi Skomorochach, strzelał do domu, pobił, poranił i okaleczył ją, sługę jej męża i brata jej męża, Andrzeja Jezierskiego, przy czym zrabował jej mienie. — K. 106.
120	1602 r. kwietnia 27.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył staroście owruckiemu Abrahamowi Myszce z Warkowicz pozew, wzywający go do sądu w sprawie o zrabowanie przez niego mienia u ziemian Zakusiłów. — K. 107.
121	1602 r. kwietnia 27.		Skarga pana Józefa Tyszkiewicza na wojewodę kijowskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego, o to, że wójt jego majątku niesołonowskiego z chłopami, z rozkazu Ostrogskiego, schwytawszy w drodze bojarzyna majątku Pulin, należącego do skarżącego, pobił, okaleczył i zrabował wymienionego bojarzyna. — K. 107.
—	1602 r. kwietnia 27.		Nagłówek aktu w sprawie, powstałej między panem Józefem Tyszkiewiczem a księciem Konstantym Ostrogskim. Samego zaś aktu w księdze nie ma. — K. 107 na odwr.

1612 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
—			Ciąg dalszy aktu bez początku. Z tego aktu widać, że zawierał on skargę (czyją — nie wiadomo) na księżnę Rużyńską o to, że z jej rozkazu odebrano skarżącemu Tatarzyna (?); że jej chłopi skosili siano skarżącego; że nasłała ona swoją czeladź na dom skarżącego, znajdujący się w Pawołoczy, która pobiła urzędnika i zrabowała całe mienie, znajdujące się w domu. — K. 108.
1	1612 r. sierpnia 14.		Oświadczenie w imieniu podkomorzego kijowskiego Samuela Gornostaja i woźnego Jana Wyszyńskiego o tym, że pan Wacław Żmijewski nie stawił się w wyznaczonym terminie w urzędzie po odbiór pieniędzy, należnych od Gornostaja za wieś Lubowicze, na podstawie wyroku sądowego. — K. 108 na odwr.
2	1612 r. sierpnia 26.		Skarga pana Lemesza na pana Wasyla Tyszę-Bykowskiego o to, że z jego rozkazu chłopi pobili i okaleczyli chłopa skarżącego. — K. 109.
3	1612 r. sierpnia 26.		Skarga bojarzyna Ławryna Kozłowskiego na pana Stefana Niemirycza o to, że ten ostatni kazał swoim chłopom schwytać w drodze Kozłowskiego i chłopa, który z nim jechał, a gdy został schwytany, Niemirycz wsadził go do więzienia i przykuł łańcuchem za szyję, przy czym słudzy Niemirycza zrabowali mu różne mienie. — K. 110.
4	1612 r. sierpnia 26.		Doniesienie woźnego o tym, że, jak okazało się z jego poświadczenia, pan Bohdan Sołtan ze swymi sługami i chłopami, najechawszy na grunt pana Konstantego Jelca, rzeczywiście porąbał sochy, zrabował woły i chłopskie sukmany, a także pobił i poranił chłopów, którzy byli na gruncie. — K. 111.
5	1612 r. sierpnia 29.		Początek aktu, z którego okazuje się, że zawierał on skargę w imieniu sędziego grodzkiego kijowskiego Michała Nowickiego na księżnę Zofię Rużyńską, lecz o co — nie widać. W akcie wspomina się także o najeździe tatarskim. — K. 111 na odwr.
6	1624 r.		Skarga pana Macieja Wilczpolskiego na pana Lądowicza (imienia w akcie nie wymieniono) o zadanie ran jemu i Marcinowi Sierackiemu. Skargę potwierdza świadectwo woźnego. — K. 112. Uwaga. Ten akt nie ma ani początku, ani końca. Ze wspomnianego w nim doniesienia woźnego widać, że miał on miejsce w 1624 roku, a zatem umieszczenie go w księdze pod rokiem 1612, a także aktu pod nr 7, odnoszącego się do 1627 r., nastąpiło przez pomyłkę.
—			Dalej następują końcowe słowa aktu, na podstawie których nie można dokładnie ustalić jego treści. — K. 113.
7	1627 r. sierpnia 7.	1574 r. czerwca 12.	Zapis wlewkowy hrabiego Jana Ciołka-Komorowskiego dla syna swego Krzysztofa na wieś Peretmirkę w województwie bracławskim. — K. 113.

1613 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1613 r. maja 1.		Doniesienie woźnego o tym, że szafarz, doglądający wyrobu potażu w lasach zarudzkich, oświadczył mu, że przygotował w terminie dla Michała, wójta słuckiego, potażu ogółem 21 łasztów i 2 beczki, lecz po niego wójt ani sam nie przyjechał, ani nikogo innego nie przysłał. — K. 114.
2	1613 r. maja 2.		Doniesienie woźnego o tym, że, jak okazało się z jego poświadczenia, kapłan miasteczka Horodka, Grzegorz Czerchawski, rzeczywiście został zabity przez Łukasza Krukowskiego, który z wieloma sługami, uczyniwszy nocą najazd na jego dom, dokonał tego zabójstwa, przy czym pobił i poranił żonę zabitego i zrabował szkatułkę z pieniędzmi, srebrem i różnymi dokumentami. W doniesieniu przedstawiono szczegóły oględzin śmiertelnych ran, zadanych przez Krukowskiego wyżej wspomnianemu kapłanowi. — K. 114 na odwr.
3	1613 r. maja 2.		Skarga szlachcica Sebastiana Czerchawskiego w swoim imieniu i w imieniu wdowy po kapłanie miasteczka Horodka, Grzegorzu Czerchawskim, na Łukasza Krukowskiego o to, że ten ostatni, zmówiwszy się z innymi rozbójnikami, napadłszy nocą na dom wyżej wspomnianego kapłana, zabił go, okaleczył jego żonę i zrabował mienie i różne dokumenty; przy czym, gdy on, Sebastian Czerchawski, chciał go aresztować, właścicielka zamku znajdującego się w miasteczku Horodku, pani Konsikowska, dała Krukowskiemu możliwość ucieczki z zamku. — K. 115.
4	1613 r. maja 3.		Skarga pana Maksyma Hawratyńskiego na pana Jana Chołojewskiego, dzierżawcę wsi Pietyhorki, należącej do wojewodzica brzeskiego Fryderyka Tyszkiewicza, o to, że on, zebrawszy uzbrojonych sług i chłopów wsi: Pietyhorek i Sieniahówki, najechał na grunt skarżącego, leżący poniżej Białopola, i zatopił łąkę, wskutek czego zniszczone zostało siano, które było na niej, i różne zboże. — K. 117.
—	1613 r. maja 3.		Skarga pana Daniły Liplańskiego na pana Jana Szkłotowskiego o to, że on, zebrawszy mieszczan majątku Michajłowskiego, należącego do księcia Michała Korybutowicza Wiśniowieckiego, napadł na wieś skarżącego, Rekowszczyznę, pobił go i poranił, zrabował jego mienie i spalił dom chłopski, zabrawszy znajdujące się w nim mienie, a cztery rodziny chłopskie, zabrawszy ze sobą, przemocą przesiedlił do majątku księcia Wiśniowieckiego. — K. 118 na odwr. Uwaga. Akt ten nie ma numeru.
5	1613 r. maja 3.		Skarga chłopów wsi Wysokiego, należącej do księcia Janusza Zasławskiego, wojewody wołyńskiego, na panów Grzegorza Szyszkę i Jacka Andruskiego o to, że ci ostatni grabią ich mienie, rąbią drzewa bartne, przywłaszczają ziemie, wyganiając mieszkających na nich chłopów. — K. 119 na odwr.
6	1613 r. maja 3.		Skarga w imieniu pani Teodory Staruchy na pana Stefana Bolanowskiego o to, że ten ostatni nasłał swego urzędnika z uzbrojonymi sługami, bojarami i chłopami na jej wieś Niepiedówkę, którzy zrabowali na polu pługi i woły. — K. 120 na odwr.
7	1613 r. maja 3.		Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia chłopi panów Szyszki-Staweckiego i Andruskiego, z rozkazu tych ostatnich, rzeczywiście wyrąbali drzewa bartne chłopów wsi: Wysockiej i Weławskiej, należących do wojewody wołyńskiego, księcia Janusza Zasławskiego, a ponadto niszczą ich mienie. — K. 120 na odwr.
8	1613 r. maja 6.		Skarga pana Dionizego Łukarewskiego na pana Krzysztofa Niemirycza o to, że on z uzbrojonymi sługami, bojarami i chłopami swoimi odebrał siłą Łukarewskiemu wsie: Chyszyno i Radowle, zastawione mu przez pana Stefana Niemirycza, przy czym zrabował mu różne mienie. — K. 122.
9	1613 r. maja 6.		Skarga pana Grzegorza Susły na pana Jana Abrahama Biełkiewicza o niewydanie należnych pieniędzy. — K. 124.
10	1613 r. maja 6.		Skarga pana Dionizego Łukarewskiego na pana Krzysztofa Niemirycza o to, że odebrał on, przy pomocy uzbrojonych sług, bojarów i chłopów swoich, skarżącemu wsie: Chyszyno i Radowle, zastawione mu przez pana Stefana Niemirycza, przy czym zrabował różne mienie. — K. 125.
11	1613 r. maja 9.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył żonie podkomorzego kijowskiego, Charlińskiej, pozew sądu grodzkiego kijowskiego, wzywający ją i jej syna Jerzego Charlińskiego do sądu w sprawie o naruszenie granic majątku Stawki, należącego do pana Kondrata Druczanina-Kniahinickiego. — K. 125 na odwr.
12	1613 r. maja 9.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panom: Andruskiemu, Szyszkom-Staweckim, Korkowskiemu i in. współwłaścicielom wsi Weławskiej pozwy, wzywające ich do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o wydzielenie części wsi: Weławskiej i Wysokiego księciu Januszowi Zasławskiemu, a także w sprawie o szkody, czynione w majątku tego ostatniego przez chłopów wsi Wysokiego. — K. 126.
13	1613 r. maja 10.		Doniesienie woźnego o tym, że był we wsi Rekowszczyźnie, gdzie oglądał rany i okaleczenia, zadane panu Danile Liplańskiemu i jego czeladzi przez starostę owruckiego, księcia Michała Korybutowicza Wiśniowieckiego, i jego sługi podczas zbrojnego najazdu na dom Liplańskiego, przy czym woźny ustalił, że w tym samym czasie spalony został dom chłopa. — K. 126 na odwr.
14	1613 r. maja 12.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Krzysztofowi Niemiryczowi pozew, wzywający go do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o odebranie przez niego panu Dionizemu Łukarewskiemu wsi: Chyszyna i Radowla, i o zrabowanie mu bydła. — K. 127 na odwr.
15	1613 r. maja 12.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panom: Stefanowi Niemiryczowi oraz Filonowi, Daniłowi i Eustachemu Strybyłom pozwy, wzywające ich do sądu trybunału lubelskiego na skutek skarg Dionizego Łukarewskiego: na Niemirycza — o szkody wyrządzane przez niego w majątku Łukarewskiego, zrabowanie chłopom bydła i zboża, a na Strybyłów — w sprawie o przechowywanie jego zbiegłych chłopów. — K. 128 na odwr.
16	1613 r. maja 13.		Doniesienie woźnych o tym, że pan Jan Mikuliński nie dopuścił ich do wykonania dekretu trybunału lubelskiego, na mocy którego należało wwiązać pana Fiodora Suszczańskiego-Proskurę w posiadanie wsi: Mikulińce i Nowosielice, przy czym Mikuliński wysłał przeciw woźnym ludzi uzbrojonych w muszkiety i groził, że ich pobije. — K. 130.
17	1613 r. maja 13.		Skarga pana Andrzeja Peresieckiego na pana Stefana Niemirycza o to, że ten ostatni nasłał swego sługę na jego las, znajdujący się koło wsi: Nowaków i Lewkowiec, który pobił i rozpędził znajdujących się tam dziegciarzy, zabroniwszy im wyrabiania dziegciu. — K. 131.
18	1613 r. maja 14.		Skarga pana Eustachego Strybyły na pana Krzysztofa Niemirycza o to, że z jego rozkazu urzędnik jego majątku Iwnickiego, Stefan Rodkiewicz, z synem swoim i wieloma sługami, bojarami i chłopami, w liczbie 80 uzbrojonych ludzi, napadł tatarskim zagonem i z tatarskim krzykiem na wieś skarżącego, Łowkowo, zniszczył domy chłopskie i zrabował ich mienie, chłopi zaś przy tym zostali pobici i poranieni. — K. 131 na odwr.
19	1613 r. maja 14.		Doniesienie woźnego o tym, że przekazał panu Mikołajowi Podhajeckiemu w trzyletnie posiadanie dzierżawne należące do pana Adama Olizara-Wołczkiewicza wsie: Sidorowicze, Starowicze, Zaleszany, Sielce i Chaniewo. — K. 132 na odwr.
20	1613 r. maja 14.		Doniesienie woźnego o tym, że położył w zamku kijowskim, w izbie sądowej, pozew, wzywający do sądu trybunału lubelskiego podwojewodziego kijowskiego Michała Myszkę-Chołojewskiego, sędziego grodzkiego kijowskiego Michała Nowickiego i pana Andrzeja Suryna, na skutek skargi chorążego mozyrskiego Józefa Budiłły i jego żony Jadwigi o to, że nie dali prawa apelacji w sprawie Budiłły z panem Andrzejem Surynem o odebranie przez tego ostatniego pierwszemu majątku Dobryń i nieprawidłowo rozstrzygnęli samą sprawę. — K. 133.
21	1613 r. maja 14.		Doniesienie woźnego o tym, że w majątku Bielilowskim, należącym do księcia Joachima Koreckiego, Żyd z miasteczka Konstantynowa, imieniem Moszko, kupił u mieszczanina wilskiego Łuchna żelazo i konia i zapłacił mu fałszywą monetą, wskutek czego Żyd został aresztowany. — K. 133 na odwr.
22	1613 r. maja 14.		Doniesienie woźnego o tym, że według jego dochodzenia Żyd Moszko z miasteczka Konstantynowa rzeczywiście zapłacił mieszczaninowi wilskiemu Łuchnowi za kupione przez niego u tego ostatniego konia i żelazo fałszywą monetą, za co został aresztowany i ogłoszono termin sądu nad fałszerzem monety. — K. 134.
23	1613 r. maja 15.		Doniesienie woźnego o tym, że pan Mikołaj Dachnowicz i jego żona odmówili wykonania wyroku sądu ziemskiego kijowskiego o oddanie panu Iwanowi Korczewskiemu chłopów-daninników, mieszkających na gruntach: Sieleckim, Jepanczyńskim i Bieżowskim. — K. 135.
24	1613 r. maja 15.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Iwana Korczewskiego w posiadanie części majątków: Sieleckiego i Jepanczyńskiego, sprzedanych mu przez pana Mikołaja Korczewskiego. — K. 135 na odwr.
25	1613 r. maja 18.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panom: Wasylowi Tyszy-Bykowskiemu i Łukaszowi Witowskiemu: 1) pozew, na skutek skargi panów Strybyłów, wzywający ich do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o naruszenie granic majątków skarżących i o samowolne zagarnięcie gruntów i ziem ich majątku Studzienieckiego; 2) drugi pozew, na skargę Piotra Strybyły, wzywający do sądu Stefana Niemirycza w sprawie o zadanie przez niego ran chłopu Ignatowi i bojarzynowi Kozłowskiemu i o aresztowanie tego ostatniego. — K. 136.
26	1613 r. maja 26.		Skarga w imieniu pana Adama Olizara-Wołczkiewicza na mieszczan miasteczka Bazaru, Iwana Iwanowicza i Nazara Mikiticza, o to, że oni, schwytawszy w drodze poddanego mieszczanina skarżącego z miasteczka Wojciechowa, pobili go, okaleczyli i zrabowali. — K. 136 na odwr.
27	1613 r. maja 27.	1607 r. sierpnia 15.	Uniwersał króla Zygmunta III, zawiadamiający hrabiego Krzysztofa Ciołka-Komorowskiego o wyznaczeniu lustratorów do zrewidowania majątków królewskich na Rusi i Wołyniu. — K. 137.
28	1613 r. maja 27.		Skarga sługi książąt Zbaraskich, szlachcica Jana Wołkowskiego, na sługę i urzędnika majątku Toporyszcze, Dubrowskiego, należącego do pana Adama Olizara Wołczkiewicza, o to, że Wołkowski [tak w oryginale; zapewne: Dubrowski] wraz z arendarzem-Żydem ze wsi Toporyszcza zrabował Dubrowskiego [tak w oryginale] w drodze. — K. 137 na odwr.
29	1613 r. maja 29.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył chorążemu bracławskiemu Mikołajowi Szaszkiewiczowi, panu Fiodorowi Szaszkiewiczowi i panu Stefanowi Niemiryczowi pozwy, wzywające ich do sądu grodzkiego kijowskiego na skutek skargi kasztelana wiślickiego Rafała Leszczyńskiego o zrabowanie przez nich chłopów włości hreżańskiej i odebranie gruntu Sieleckiego. — K. 138.
30	1613 r. maja 29.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księżnej Rużyńskiej pozwy, wzywające ją do sądu ziemskiego kijowskiego na skutek skargi sędziego grodzkiego kijowskiego Michała Nowickiego o to, że z jej rozkazu odebrano mu dwóch jeńców Tatarów i zagrabiono słód, znajdujący się w zamku pawołockim. — K. 138 na odwr.
31	1613 r. maja 30.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pani Nastazji Chłusowiczowej pozew, wzywający ją do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o zadanie przez nią ran chłopce, znajdującej się na dworze pana Iwana Szczeniewskiego, przy czym ona została wsadzona do więzienia. — K. 139.
32	1613 r. maja 30.		Skarga w imieniu chorążego ziemi kijowskiej Gabriela Hojskiego [w oryginale: Гостскаго] na rotę kwarcianą Krzysztofa Broniewskiego o to, że ona, rozłożywszy się kwaterami w majątkach Hojskiego: Pulinach, Sokołowie, a także w innych jego wsiach, wymuszała siłą od chłopów różny prowiant, przy czym towarzysze roty grabili i okaleczali chłopów. — K. 139 na odwr.
33	1613 r. maja 30.		Skarga podstarościego pikowskiego, pana Jana Bujanickiego, na pana Żyryckiego o to, że pobił, poranił i zrabował wójta majątku pikowskiego, należącego do księcia Koreckiego, pana Jarosza Michalewskiego. Skargę potwierdza dochodzenie woźnego. — K. 140.
34	1613 r. maja 30.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Stefanowi Niemiryczowi pozew, wzywający go do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o różne grabieże, dokonane przez Niemirycza w majątku pana Jana Kochanowskiego. — K. 141 na odwr.
35	1613 r. maja 30.		Skarga żony Macieja Jaskowicza na panów: Wojciecha Gadomskiego i Pawła Słapkowskiego o to, że zadali jej mężowi rany, wskutek których ten ostatni zmarł. Skargę potwierdza świadectwo woźnego. — K. 142.
36	1613 r. czerwca 2.		Doniesienie woźnego o wwiązaniu przez niego panów Adama i Jeremiego Tyszów-Bykowskich w posiadanie czterech wsi, znajdujących się w posiadaniu zastawnym u pana Adama Łodzińskiego. — K. 144.
37	1613 r. czerwca 2.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył księżnej Zofii Rużyńskiej i panom: Krzysztofowi Kiewliczowi, Fryderykowi Tyszkiewiczowi i Władysławowi Motowidle pozwy, wzywające ich do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o chłopów zbiegłych do nich od wojewody mścisławskiego Eustachego Tyszkiewicza i od pana Andrzeja Peresieckiego. — K. 144 na odwr.
38	1613 r. czerwca 3.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył pani Jadwidze Bohuryńskiej pozew, wzywający ją do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie, powstałej między nią a panem Adamem Olizarem-Wołczkiewiczem, o sporny majątek Korytyszcze. — K. 145 na odwr.
39	1613 r. czerwca 3.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył chorążycowi kijowskiemu Marcinowi Butowiczowi 1) pozew na skargę kasacyjną na wyrok sądowy w sprawie jego z rotmistrzem Adamem Olizarem-Wołczkiewiczem, skazanym na banicję, i 2) pozew w sprawie o niezwrócenie przez niego temuż Wołczkiewiczowi dokumentu pieniężnego. — K. 146.
40	1613 r. czerwca 3.		Skarga w imieniu pana Adama Olizara-Wołczkiewicza na pana Piotra Wilhorskiego o to, że jego słudzy zadali razy chłopu skarżącego. — K. 148.
41	1613 r. czerwca 8.		Skarga pana Dionizego Łukarewskiego na pana Stefana Niemirycza o to, że ten ostatni, zaprosiwszy Łukarewskiego do siebie, do domu, w majątku Andrzejewie, gdy ten jechał do miasta Kijowa na rozprawę sądową z nim, pobił i poranił zarówno Łukarewskiego, jak i jego rodzinę, wskutek czego jego żona poroniła, przy czym jego mienie zostało zrabowane. Skargę potwierdza świadectwo woźnego, który przeprowadził w jej sprawie poświadczenie. — K. 149 na odwr.
42	1613 r. czerwca 10.		Doniesienie woźnych o tym, że panowie Maciej Przeradowski i Stanisław Krankowski stawili się w sądzie grodzkim winnickim dla zapłacenia pieniędzy, przysądzonych od ich teścia, pana Fiodora Stryżowskiego, na rzecz pani Anny Mikulińskiej, lecz nie mogli tego wykonać, ponieważ w tym czasie nie było posiedzenia sądu. — K. 152.
43	1613 r. czerwca 10.		Oświadczenie pana Jana Mikulińskiego w imieniu córki swojej Anny o tym, że stawał w urzędzie grodzkim po odbiór 500 kop groszy litewskich, przysądzonych mu dekretem trybunału lubelskiego od pana Fiodora Strybyły, lecz ponieważ starosta, nowo mianowany, nie złożył jeszcze przysięgi i nie objął sprawowania swego urzędu, okazało się niemożliwe sporządzenie w sądzie pokwitowania odbioru wymienionych pieniędzy. — K. 154.
44	1613 r. czerwca 10.		Oświadczenie pana Fiodora Szczurowskiego w swoim imieniu i w imieniu żony Marii o tym, że wojewoda mścisławski Eustachy Tyszkiewicz i jego żona Zofia, z urodzenia księżniczka Wiśniowiecka, w oznaczonym terminie nie wnieśli pieniędzy, wziętych w pożyczkę pod zastaw należącej do nich wsi Siemaków. — K. 154 na odwr.
45	1613 r. czerwca 10.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył klucznikowi i horodniczemu kijowskiemu Stanisławowi Wigurze list upominalny sądu ziemskiego kijowskiego o zwrócenie monasterowi Kijowsko-Cyrylowskiemu odebranego mu gruntu, znajdującego się nad rzeką Syrcem. — K. 155 na odwr.
46	1613 r. czerwca 13.		Skarga pana Janusza Segrockiego na pana Andrzeja Wielickiego, urzędnika Kotelni, majątku należącego do księżnej Rużyńskiej, o to, że on ze swymi sługami zrabował komorę skarżącego, a ponadto czyni uciski, krzywdy i w ogóle grabieże zarówno jemu, jak i sługom nieboszczyka księcia Romana Rużyńskiego. — K. 157. Uwaga. Zakończenia tego aktu w księdze nie ma.

1621 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1621 r. (miesiąca i dnia sporządzenia i wniesienia aktu w księdze nie oznaczono).		Protest w imieniu wojewody wołyńskiego, księcia Janusza Zasławskiego, przeciw urzędowi ziemskiemu kijowskiemu o nieprawidłowe działanie w sprawie o wydzielenie Zasławskiemu części wsi Weławska. — K. 158.
2	1621 r. lutego 24.		Początek aktu, z którego widać tylko, że zawiera on doniesienie woźnego o doręczeniu różnym osobom pozwów, wzywających je do sądu grodzkiego kijowskiego, na skargę pani Zofii Wysztrawki. — K. 158 na odwr.
—			Następnie idą dwa końcowe wiersze aktu, z których nie widać, na czym polegała jego treść. — K. 159.
3	1621 r. lutego 26.		Doniesienie woźnego o tym, że ataman wsi Kamienny Bród, należącej do pana Daniły Strybyły, stawił opór przy wwiązaniu pana Jana Kochanowskiego w posiadanie tej wsi, przysądzonej Kochanowskiemu dekretami sądu grodzkiego kijowskiego i trybunału lubelskiego. — K. 159.
4	1621 r. lutego 26.		Skarga w imieniu podstarościego owruckiego Marcina Seremskiego na starostę owruckiego Łukasza Sapiehę o to, że z jego rozkazu uzbrojeni słudzy, bojarzy i chłopi jego uczynili najazd na słobodę, nowo osadzoną na gruncie zamku owruckiego, zwaną Kamionką, w której pobili i poranili chłopów. — K. 159 na odwr. Uwaga. Zakończenia tego aktu w księdze nie ma.
5	Nie oznaczono.	1620 r. kwietnia 24.	Zapis kupna (kupczy) od pana Michała Wyhowskiego i jego żony Teodory dla pana Kasznerskiego na część wsi Wyhowa. — K. 160. Uwaga. Początku tego aktu w księdze nie ma.
6	1621 r. czerwca 9.		Początkowe wiersze aktu, z którego widać, że zawierał on doniesienie woźnego w sprawie pani Żelezowej o Czarną Rudkę (?). Pełnej treści ustalić nie można. — K. 161 na odwr.
—			Dalej następuje ciąg dalszy aktu, z którego widać, że powinien on zawierać doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego różnym osobom pozwów, wzywających je do sądu trybunału lubelskiego w sprawie z Synhajewskimi o majątek. — K. 162.
7	1621 r. lipca 28.		Doniesienie woźnego o wwiązaniu przez niego pana Iwana Podhajeckiego w posiadanie wsi Świnołoży, znajdującej się we włości korostyszewskiej województwa kijowskiego, która przypadła mu z zapisu zastawnego od pana Jana Kowalskiego. Uwaga. Zakończenia tego aktu w księdze nie ma. — K. 162.
—			Zakończenie aktu, z którego widać, że zawierał on doniesienie woźnego o wręczeniu różnym osobom pozwów, wzywających je do sądu trybunału lubelskiego dla wysłuchania jego wyroku, skazującego je na banicję. — K. 163.
8	1621 r. lipca 28.		Skarga panów Chodakowskich na pana Jana Rostkowskiego o to, że on ze swymi sługami i mieszczanami szerszniowskimi, schwytawszy Chodakowskich w drodze, pobił, poranił, a następnie wsadził do więzienia. — K. 163. Uwaga. Zakończenia tego aktu nie ma.

1622 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Treść aktów
—		Zakończenie aktu, z którego widać tylko, że zawierało ono doniesienie woźnego, dotyczące wwiązania panów Proskurów w posiadanie majątku Weledniki, należącego do panów Sapiehów. — K. 164.
1	1622 r. maja 4.	Doniesienie woźnych o tym, że pan Andrzej Peresiecki nie dopuścił kijowskiego urzędu ziemskiego do wykonania wyroku sądowego o wwiązaniu pisarza ziemskiego kijowskiego Fiodora i brata jego Jerzego Suszczańskich-Proskurów w posiadanie należącej do pana Aleksandra Wyhowskiego wsi Borowicy, przysądzonej Proskurom za dług. — K. 164.
2	1622 r. maja 4.	Doniesienie woźnego o tym, że pan Andrzej Peresiecki nie dopuścił go do wykonania wyroku sądowego, wymienionego w poprzednim akcie. — K. 165.
3	1622 r. maja 4.	Doniesienie woźnego o tym, że wskutek oporu pana Andrzeja Peresieckiego nie wykonał wyroku sądu ziemskiego kijowskiego o oddanie w posiadanie pani Eudokii Kornickiej i spadkobiercom panów Jeniczów połowy wsi Borowicy od pana Aleksandra Wyhowskiego. — K. 165.
4	1622 r. listopada 12.	Doniesienie woźnego o wręczeniu Żydom miasteczka Starego Brusiłowa: Jakubowi Moszkiewiczowi i Juskowi Chaimowiczowi pozwów, wzywających ich do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o niewydanie panom: Stefanowi Sosnickiemu i Stanisławowi Błońskiemu należnych pieniędzy. — K. 166.
5	1622 r. listopada 13.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem pozwy, wzywające do sądu grodzkiego kijowskiego następujące osoby: 1) pana Daniłę Strybyłę, na skargę przeciw niemu pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego, o zawładnięcie gruntem przy wsi Horbulowie; 2) pana Łukasza Sapiehę w sprawie o chłopów zbiegłych do niego z majątku ziemianina Jana Bykowskiego; 3) łowczego ziemi kijowskiej Rafała Witowskiego w sprawie o chłopów zbiegłych do niego z majątku ziemianina Grzegorza Wołodkiewicza; 4) starostę rubieżowskiego Jana Żółkiewskiego, również w sprawie o chłopów zbiegłych do niego od pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego; 5) pisarza ziemskiego kijowskiego Fiodora Suszczańskiego-Proskurę i brata jego Jerzego w sprawie o zrabowanie chłopów pana Fiodora Tyszy-Bykowskiego; 6) pana Daniłę Strybyłę w sprawie o pieniądze należne panu Wasylowi Tyszy-Bykowskiemu i 7) pisarza ziemskiego kijowskiego Fiodora Suszczańskiego-Proskurę, na skargę przeciw niemu pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego, o okazanie do ksiąg aktowych żytomierskich fałszywego dokumentu. — K. 166.
6	1622 r. listopada 15.	Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panu Stanisławowi Bokiemu pozew, wzywający go do sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie o niewydanie pani Zuzannie Zabilskiej należnych pieniędzy. — K. 168.
7	1622 r. listopada 15.	Skarga pana Stanisława Szczyrskiego na pana Maluszyckiego o uszkodzenie młyna na rzece Żerewie i zasianie jego ziemi żytem i pszenicą. — K. 168 na odwr.
8	1622 r. listopada 15.	Skarga pana Prokopa Popiela w imieniu córki swojej Anny, wdowy, będącej w małżeństwie z panem Walickim, na panią Teofilę Chmielecką, jej męża Stefana Chmieleckiego i na innych o to, że ci ostatni pobili ją, okaleczyli, wlekli po ulicach, a na zakończenie okrucieństwa Teofila Chmielecka obcięła jej nos, który rzuciła psom na pożarcie. Skargę potwierdza świadectwo woźnego, który przeprowadził w jej sprawie dochodzenie. — K. 169 na odwr.
9	1622 r. listopada 15.	Skarga w imieniu starosty owruckiego Andrzeja Goreckiego na podkomorzego ziemi kijowskiej Stefana Niemirycza o to, że z jego polecenia jego sługa z uzbrojonymi ludźmi, napadłszy na słobodę starosty, znajdującą się nad rzeką Kamionką, pobił chłopów i zrabował ich. — K. 171.
10	1622 r. listopada 15.	Skarga w imieniu starosty owruckiego Andrzeja Gorskiego na podkomorzego ziemi kijowskiej Stefana Niemirycza o to, że on ze swymi sługami i bojarami zrabował siano należące do chłopów Gorskiego. — K. 172.
—	1622 r. listopada 15.	Początkowe wiersze aktu, z których można tylko wnioskować, że zawierał on skargę pana Prokopa Popiela na pana Kleszczowskiego. — K. 173 na odwr.

1623 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1623 r. kwietnia 24.		Zapis wlewkowy od pana Jana Mereżki dla pana Jana Kowalskiego na majątek i młyn, znajdujące się we włości korostyszewskiej. — K. 174.

1627 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1627 r. grudnia 25.		Pokwitowanie pani Nastazji Wereszczaki, dane wojskiemu kijowskiemu Piotrowi Strybyle, z odbioru 1500 złotych polskich długu. — K. 175.
2	1627 r. grudnia 29.	1627 r. grudnia 27.	Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Wasylowi Tyszy-Bykowskiemu i panom Brażyńskim pozwy, wzywające ich do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o szkody, wyrządzone przez nich w majątku pana Jana Strybyły. — K. 177.
3	1627 r. grudnia 29.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozwy: 1) panu Wasylowi Tyszy-Bykowskiemu w sprawie o wyrąbanie przez niego lasu należącego do pana Filona Strybyły; 2) panu Adamowi Pilipowskiemu w sprawie jego ze Strybyłą o ziemie; 3) dwa pozwy panu Siemionowi Uruckiemu w sprawie o niewydanie przez niego Strybyle dokumentów; 4) dwa pozwy panu Wawrzyńcowi Olityńskiemu w sprawie ze Strybyłą o zagarnięcie ziem i chłopów; 5) panu Janowi Wereszczace w sprawie ze Strybyłą o należne pieniądze; 6) dwa pozwy panom Jaroszowi i Mikołajowi Dachnowiczom w sprawie ze Strybyłą o zadośćuczynienie za zabójstwo Andrzeja Dachnowicza; 7) pani Charlińskiej i panu Jakubowi Dzierżanowskiemu w sprawie ze Strybyłą o zbiegłych chłopów. — K. 178.
4	1627 r. grudnia 29.		Skarga pana Jana Parysa na pana Stanisława Bokiego o to, że ten ostatni nie oddaje mu należnych pieniędzy. — K. 179 na odwr.
5	1627 r. grudnia 30.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył podkomorzemu kijowskiemu Stefanowi Niemiryczowi i panu Wasylowi Ohijowi pozwy, wzywające ich do sądu ziemskiego kijowskiego na skargę przeciw nim panów: Krzysztofa, Andrzeja i Wojciecha Sokołowskich, o ukrywanie skazanego w sprawie z Sokołowskimi na banicję i infamię Wilka Zaskowskiego. — K. 180 na odwr.
6	1627 r. grudnia 30.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył podkomorzemu kijowskiemu Stefanowi Niemiryczowi pozew, wzywający go do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o zniszczenie przez niego znaków granicznych w majątku panów Sokołowskich, przywłaszczenie przez niego gruntów, wybranie pszczół z barci i o inne szkody, wyrządzane w majątku Sokołowskich. — K. 181.
7	1627 r. grudnia 30.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Siemionowi Prażowskiemu pozew, wzywający go do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o zatrzymanie pokwitowania, należnego Adamowi Gumowskiemu, z odbioru rzeczy od zmarłego jego ojczyma, pana Lisickiego. — K. 181 na odwr.
8	1627 r. grudnia 30.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozwy panu Samuelowi Pawłowskiemu i jego żonie Annie, na skargę pana Adama Wilgi i jego żony Zofii, o niewydanie należnych pieniędzy, ukrywanie chłopa i grabież rzeczy. — K. 181 na odwr.
9	1627 r. grudnia 31.		Doniesienie woźnego o tym, że pan Trypolski za pomocą gróźb rzeczywiście zmusił swego chorego brata, Nikifora Trypolskiego, do podpisania aktu sprzedaży swego majątku Trypola kasztelanowi oświęcimskiemu Andrzejowi Zborowskiemu; akt ten, jako wymuszony, Nikifor Trypolski uznaje za nieważny. — K. 182.
10	1627 r. grudnia 31.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył kasztelanowi oświęcimskiemu Andrzejowi Zborowskiemu pozew do sądu na skargę przeciw niemu pana Nikifora Trypolskiego o przywłaszczenie jego majątku Trypola. — K. 182 na odwr.
11	1627 r. grudnia 31.		Skarga pana Piotra Wilhorskiego na pana Jana Korczewskiego i jego żonę Eudokię o to, że oni swoim bydłem wypaśli i stratowali na gruncie skarżącego, Sieleckim, owies i siano. — K. 183.
12	1627 r. grudnia 31.		Skarga w imieniu kasztelana oświęcimskiego Andrzeja Zborowskiego na rotmistrza wojska kwarcianego Samuela Łaszcza o to, że pustoszy lasy w majątku Iwnickim, należącym do Zborowskiego, i zagrabił jego konie. — K. 184. Uwaga. Następnej karty 185 w księdze brakuje.

1629 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
—			Ostatnie wiersze aktu, z których widać, że zawierał on jakieś doniesienie woźnego do sądu. — K. 186.
1	1629 r. września 20.		Skarga pana Andrzeja Konsinowskiego na podkomorzego kijowskiego Stefana Niemirycza o to, że nasłał on kilkuset uzbrojonych sług, bojarów i chłopów na dwór skarżącego w miasteczku Toporyszczach, którzy, powybijawszy drzwi w izbach i komorach, zagrabili różne mienie. — K. 186.
2	1629 r. września 26.		Skarga w imieniu pana Floriana Potockiego na pana Jana Koszkowskiego o to, że on ze swymi uzbrojonymi sługami, schwytawszy w drodze żonę skarżącego, strzelał do niej, znieważał nieprzyzwoitymi słowami i obnażył jej głowę; samego zaś Potockiego, schwytawszy również w drodze, pobił i okaleczył wraz ze sługą i zrabował rzeczy, które mieli przy sobie. — K. 187 na odwr.
3	1629 r. września 26.		Skarga pani Katarzyny Potockiej na pana Jana Koszkowskiego o to, że Koszkowski, schwytawszy ją ze swymi sługami w drodze, zrzucił ją z wozu, pobił i znieważył nieprzyzwoitymi słowami, zerwał z niej nakrycie głowy. — K. 188 na odwr.
4	1629 r. września 27.		Skarga w imieniu pana Jana Koszkowskiego na pana Floriana Potockiego o to, że ten ostatni ze swymi uzbrojonymi sługami uczynił najazd na jego wieś Wielki Żerdelew, przy czym groził mu śmiercią. — K. 189.
5	1629 r. września 27.		Skarga pana Jana Koszkowskiego na pana Floriana Potockiego o to, że on ze swymi uzbrojonymi sługami i bojarami, schwytawszy skarżącego na gruncie koło wsi Żerdelewa, poranił go i zrabował broń i różne rzeczy, które miał przy sobie, a u jego chłopów, będących na gruncie, dwa woły i siekiery. — K. 189 na odwr.
6	1629 r. września 27.		Skarga w imieniu pana Jana Kaznowskiego na pana Floriana Potockiego o to, że on, zebrawszy około dwustu uzbrojonych ludzi, wykosił łąkę, znajdującą się na gruncie skarżącego, Selezeniowskim. — K. 191.
7	1629 r. września 28.		Skarga pana Jana Pietraszewicza na Kowalińskiego, „w kupach swawolnych luźnych bez służby bawiącego się i tylko w najazdach domów szlacheckich łupem parającego się”, o to, że on z „kupą hultajów” zrabował nocą wieś Kryskowce we włości sokołowskiej. — K. 192.
8	1629 r. września 28.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Adama Kisiela w posiadanie wsi Horenicze, sprzedanej mu przez pana Filona Bohuszewicza. — K. 192 na odwr.
9	1629 r. września 28.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył kasztelanowi wołyńskiemu, księciu Karolowi Koreckiemu, urzędnikowi jego majątku dymerskiego, panu Piotrowi Chamcowi, i wojewodzie wołyńskiemu [tak w oryginale] Lwu Sapieże pozwy do sądu na skargę przeciw nim podkomorzego kijowskiego Michała Gornostaja i pani Teofili Gornostajowej o spustoszenie należących do skarżących lasów i zniszczenie ich majątków. — K. 193.
10	1629 r. września 28.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył córkom zmarłego pana Jana Kawieckiego, Marii i Magdalenie, pozwy do sądu na skargę przeciw nim podkomorzego kijowskiego Michała Gornostaja i pani Teofili Gornostajowej o niewykupienie znajdującej się u tych ostatnich w zastawie wsi Kabanów. — K. 194.
11	1629 r. września 28.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył urzędnikom, kupcom i mieszczanom miast Lubecza i Łojowa pozwy do sądu w sprawie ich z miastem Kijowem o niewydanie pieniędzy, w której zapadł wyrok sądu grodzkiego łuckiego z 15 września 1629 r. — K. 194 na odwr.
12	1629 r. września 28.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył pozwy, wzywające w tej samej sprawie do sądu urzędników, kupców i mieszczan „miast ukrainnych”: Miedwiedówki, Kropiwnej, Czehrynia, Korsunia i Bohusławia. — K. 195.
13	1629 r. września 28.		List panów Filona i Fiodora Woroniczów do podstarościego żytomierskiego Jana Wyszyńskiego, w którym protestują przeciw transakcjom na majątek, zawieranym przez ich bratanka Jerzego Woronicza. — K. 196.
14	1629 r. września 29.		Doniesienie woźnego, poświadczające, że hajducy księcia Karola Koreckiego rzeczywiście wybrali i wytępili pszczoły na gruncie zwiahelskim, należące do chłopów żony hetmana wielkiego, wojewody wileńskiego, Anny Chodkiewiczowej. — K. 196 na odwr.
15	1629 r. września 29.		Skarga w imieniu żony hetmana wielkiego litewskiego Anny Chodkiewiczowej na kasztelana wołyńskiego, księcia Karola Koreckiego, o to, że z jego rozkazu słudzy i hajducy wytępili należące do niej pszczoły. — K. 197.
16	1629 r. października 1.		Skarga w imieniu pana Adama Gumowskiego na pana Andrzeja Rusinowskiego o to, że on ze swymi wspólnikami napadł z bronią w ręku na dwór skarżącego we wsi Cudnowie, rozbił i postrzelał drzwi i okna w domu i w spichrzach, pobił i poranił służbę dworską i zrabował mienie. — K. 198.
17	1629 r. października 1.		Doniesienie woźnego o tym, że był we wsi Cudnowie, gdzie się przekonał, że rzeczywiście pan Rusinowski ze swymi wspólnikami napadł z bronią na dwór pana Adama Gumowskiego, pobił i poranił służbę dworską i zrabował mienie; woźny ponadto oświadcza, że aresztował ludzi, uczestniczących z Rusinowskim w tym napadzie. — K. 199.
18	1629 r. października 1.		Doniesienie woźnego o tym, że był w miasteczku Niechworoszczy, należącym do pana Floriana Potockiego, gdzie oglądał rany, zadane jemu i jego słudze przez pana Jana Koszkowskiego. Następuje szczegółowy opis ran i okaleczeń. — K. 199 na odwr.
19	1629 r. października 1.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panu Jakubowi Lemeszowi pozew, wzywający go do sądu trybunału lubelskiego w sprawie o gwałtowne zagarnięcie należących do pana Floriana Potockiego podwód, wiozących pszenicę, w postaci opłaty za myto. — K. 200 na odwr.
20	1629 r. października 1.		Skarga archimandryty monasteru Kijowsko-Pieczerskiego na pana Pawła Ruszkowskiego o to, że wyłowił i rozpędził bobry należące do monasteru Pieczerskiego, znajdujące się na rzece Teterewie, a ponadto wybił dziki, znajdujące się na gruncie monasterskim. — K. 200 na odwr.
21	1629 r. października 2.		Skarga w imieniu pana Pawła Sapiehy na pana Stanisława Willama o to, że nasłał on gromadę, w liczbie półtorasta uzbrojonych ludzi, na majątek Sapiehy Weledniki, którzy, wygnawszy z majątku czeladź, dokonali grabieży, przy czym zabrali różne dokumenty. — K. 201.
22	1629 r. października 3.		Skarga w imieniu pana Fiodora Chodyki-Krenickiego na pana Szczęsnego Charlińskiego o zbrojny najazd na wieś Wielkie Warowicze, obrócenie jej na swoją własność i zrabowanie miodu i podatków (serebszczyzny), zebranych od chłopów. — K. 201 na odwr.
23	1629 r. października 3.		Protest pana Daniły Strybyły i jego żony Zuzanny o to, że pan Jan Strybyło odmawia wykonania zawartej z nim umowy co do naprawy grobli na rzece Woźnej. — K. 202.
24	1629 r. października 3.		Skarga w imieniu pana Fiodora Chodyki-Krenickiego na pana Szczęsnego Charlińskiego o najazd na wieś Małe Warowicze, obrócenie jej na swoją własność i zrabowanie miodu. — K. 202 na odwr.
25	1629 r. października 3.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał panią Kniahinińską [odczyt niepewny; w oryginale „Кня-ининскую”] w posiadanie wsi Czerepin, darowanej jej przez pana Aleksandra Suryna. — K. 203.
26	1629 r. października 3.		Skarga pana Adama Korczewskiego na panów, braci Mikołaja i Iwana Fiodorowiczów Kiewliczów-Brażyńskich, o to, że oni wspólnie z panem Janem Strybyłą samowolnie postawili znaki graniczne (kopce) na gruncie skarżącego — Ślipczewskim. — K. 203 na odwr.
27	1629 r. października 4.		Oświadczenie w imieniu monasteru Kijowsko-Cyrylowskiego i magistratu kijowskiego, a także wszystkich mieszczan o tym, że za obopólną zgodą odkładają termin rozpatrzenia spraw między nimi o ziemie i o prawo handlu trunkami. — K. 204 na odwr.
28	1629 r. października 4.		Oświadczenie w imieniu monasteru Kijowsko-Pieczerskiego i magistratu kijowskiego, a także wszystkich mieszczan o tym, że za obopólną zgodą odkładają termin rozpatrzenia sprawy o siedzibę monasterską w Kijowie. — K. 205 na odwr.
29	1629 r. października 4.		Doniesienie woźnego o tym, że dokumentu, potrzebnego pani Teodorze Trypolskiej i jej synom: Iwanowi, Fiodorowi i Eustachemu, dotyczącego miasteczka Mohylnego i wsi do niego należących, przy przeglądaniu ksiąg grodzkich żytomierskich nie znaleziono. — K. 206.
30	1629 r. października 5.	1629 r. października 2.	Zapis cesji od pani Maruszy Ohijowej dla księcia Karola Koreckiego na wsie: Ohijówkę i Zaszkowce, zastawione jej przez księżnę Annę Korecką. — K. 207.
31	1629 r. października 5.		Skarga opiekunów dzieci zmarłego pana Balcera Łagiewnickiego na jego żonę o to, że roztrwoniła mienie swoich dzieci i wyszła po raz drugi za mąż przed upływem określonego terminu. — K. 208.
32	1629 r. października 9.		Doniesienie woźnego o tym, że dokumenty, potrzebne dla pani Lubowi Rodkiewiczowej i jej córki Polonii Niesmirskiej, dotyczące sprawy o wieś Martynowskie, w księgach grodzkich żytomierskich nie zostały przez nich odnalezione. — K. 209.
33	1629 r. października 9.		Skarga panów: Bohdana Ławrynowicza Bułhakowskiego i Daniły Kubylińskiego na panów: Mikołaja Bykowskiego i urzędnika włości kamienieckiej, należącej do kapituły wileńskiej, Daniłę Martynkiewicza, o to, że oni, zebrawszy około półtorasta uzbrojonych ludzi, napadli nocą na dwory zarówno skarżących, jak i ich braci, wyłamali drzwi i okna, pobili ich, przy czym zrabowali mienie. — K. 209 na odwr.
34	1629 r. października 11.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Łukasza Modliszewskiego w posiadanie majątków: Korysteszowa i wsi Nowego Horodka, oddanych mu w dzierżawę przez pana Ludwika Olizara-Wołczkiewicza. — K. 211.
35	1629 r. października 11.		Oświadczenie pisarza grodzkiego żytomierskiego Aleksandra Ilińskiego z przedstawieniem urzędowi grodzkiemu przybłąkanego konia, złapanego na jego polach. — K. 211 na odwr.
36	1629 r. października 11.	1629 r. września 29.	List arendowny od pana Ludwika Olizara-Wołczkiewicza dla pana Łukasza Modliszewskiego na majątki: Korysteszowo i wieś Nowy Horodek. — K. 212.
37	1629 r. października 11.		Skarga pani Teodory Trypolskiej i jej synów: Iwana, Fiodora i Eustachego Trypolskich, na podkomorzego kijowskiego Stefana Niemirycza o to, że on, przejeżdżając przez ich majątek ze swymi sługami, nasłał tych ostatnich na dom skarżących, gdzie znieważyli oni Trypolskich, swawolili i zrabowali ich dom. — K. 214 na odwr.
38	1629 r. października 11.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Mikołaja Obodeńskiego w posiadanie połowy wsi Tatarynówki, zastawionej mu przez pana Jerzego Woronicza. — K. 215 na odwr.
39	1629 r. października 20.		Skarga pani Teodory Trypolskiej i jej synów: Iwana, Fiodora i Eustachego Trypolskich, na podkomorzego kijowskiego Stefana Niemirycza o to, że on, zastawiwszy Trypolskim swoje majątki, urządził samowolnie w lesie przyległym do zastawionej wsi Putyłowicz budy do wyrobu potażu i niszczy las. — K. 216 na odwr.
40	1629 r. października 20.	1629 r. września 24.	Uniwersał króla Zygmunta III do obywateli województwa kijowskiego, zawiadamiający ich o terminie zebrania się sejmiku w Żytomierzu. — K. 217 na odwr.
41	1629 r. października 20.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panu Aleksandrowi Niemiryczowi pozew, wzywający go do sądu w sprawie o pieniądze należne od niego panom Błażyńskim. — K. 218 na odwr.
42	1629 r. października 20.		Doniesienie woźnego o tym, że pan Gorski, arendarz wsi Wierzchowni, należącej do pana Samuela Łaszcza, nie dopuścił go do wwiązania w posiadanie wymienionej wsi pana Stanisława Czudowskiego i jego żony Anny, którym ta wieś została przysądzona dekretem sądu ziemskiego kijowskiego. — K. 219 na odwr.
43	1629 r. października 20.		Doniesienie woźnego o tym, że na podstawie dekretu sądu ziemskiego kijowskiego jeździł do miasteczka Pawołoczy dla ściągnięcia z pani Wileńskiej pieniędzy, należnych od niej panu Stanisławowi Czudowskiemu i jego żonie Annie; lecz starosta pawołocki, pan Marcin Kowalkowski, nie dopuścił do wwiązania Czudowskich w posiadanie majątku dłużniczki. — K. 220.
44	1629 r. października 20.		Skarga pana Jakuba Iwanowskiego na pana Krzysztofa Sokołowskiego o to, że poranił on skarżącego i samowolnie wsadził go do więzienia. — K. 220 na odwr.
45	1629 r. października 20.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Macieja Babeckiego w posiadanie majątków: Hornostajpola, Rostycz, Starych Dytiatkowicz, Bohdanówki i in., oddanych mu w dzierżawę przez żonę podkomorzego kijowskiego, Teofilę Gornostajową. — K. 221 na odwr.
46	1629 r. października 20.		Skarga w imieniu żony wojewody ruskiego, Zofii Żółkiewskiej, na pana Aleksandra Krasińskiego o to, że nasłał on swoich sług, bojarów i chłopów na należącą do skarżącej wieś Głębokie, którzy pobili i poranili w niej chłopów i zrabowali ich mienie. — K. 222 na odwr.
47	1629 r. października 20.		Oświadczenie żony podkomorzego kijowskiego Teofili Gornostajowej o tym, że potwierdza kontrakt na oddanie w trzyletnią dzierżawę panu Maciejowi Babeckiemu i jego żonie Dorocie należącego do niej miasteczka Hornostajpola i wsi do niego należących. — K. 223.
48	1629 r. października 20.		Skarga w imieniu żony marszałka mozyrskiego Łożki na archimandrytę monasteru Kijowsko-Pieczerskiego Piotra Mohyłę o to, że z jego polecenia bojarzy i chłopi monasterscy wykosili siano na gruncie skarżącej koło wsi Wysokiego, przy czym pobili chłopów znajdujących się na tym gruncie. — K. 224.
49	1629 r. października 20.		Skarga żony podkomorzego kijowskiego Teofili Gornostajowej na archimandrytę monasteru Kijowsko-Pieczerskiego Piotra Mohyłę o to, że wtrąca on do więzienia chłopów Gornostajowej, zadaje im razy i grozi, że ich powiesi i spali ich mienie, i w ogóle niszczy majątki Gornostajowej. — K. 224 na odwr.
50	1629 r. października 23.		Skarga pana Aleksandra Ułaszyna w swoim imieniu i w imieniu brata swego Prokopa na pana Jana Parysa o to, że on, schwytawszy skarżących w drodze, z uzbrojoną czeladzią pobił ich, poranił i zrabował mienie, które mieli przy sobie. — K. 225 na odwr.
51	1629 r. października 23.		Skarga Aleksandra Ilińskiego w swoim imieniu i w imieniu panów: Mikołaja Korczewskiego i Mikołaja również Suryna, na cześnika ziemi kijowskiej Filona Strybyłę o to, że odmawia on udziału w naprawie grobli, znajdującej się w ich wspólnym posiadaniu, we wsi Minijkach. — K. 226 na odwr.
52	1629 r. października 23.		Skarga pana Piotra Klembowskiego na pana Krzysztofa Sokołowskiego o to, że on ze swymi sługami, spotkawszy skarżącego w drodze, pobił go i poranił. — K. 227.
53	1629 r. października 23.		Skarga pisarza ziemskiego kijowskiego Fiodora Suszczańskiego-Proskury na starostę kaniowskiego Mikołaja Leszkowskiego o to, że niszczy on jego majątek. — K. 227 na odwr. Uwaga. Końca tego aktu w księdze nie ma, dlatego też nie można dokładnie ustalić jego treści.
54			Ciąg dalszy aktu, z którego widać, że zawierał on instrukcję dla posłów na sejm warszawski od obywateli powiatu żytomierskiego co do ustanowienia prawidłowego rozkładu podatków, o zniesieniu podymnego, ustanowionego na poprzednim sejmie warszawskim, ponieważ wskutek powstania kozackiego na Ukrainie podatek ten okazał się uciążliwy dla obywateli, wreszcie o tym, aby wypłata żołdu wojskom cudzoziemskim, będącym na służbie Rzeczypospolitej, dokonywana była ze skarbu własnego króla, a ponadto, aby debaty, które będą prowadzone w Izbie Poselskiej, były ogłaszane do powszechnej wiadomości. — K. 228.
55	1629 r. października 23.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał panią Marianę Szandyrowską w posiadanie połów majątków: Szandyrowa i Trościeńca, odstąpionych jej zapisem donacyjnym przez jej ojca, pana Andrzeja Szandyrowskiego. — K. 229 na odwr.
56	1629 r. października 24.	1629 r. października 20.	Pokwitowanie od pana Andrzeja Czosnowskiego i jego żony Teodory, dane kasztelanowi wołyńskiemu, księciu Karolowi Koreckiemu, z odbioru od niego pieniędzy, wziętych od Czosnowskich w pożyczkę przez zmarłą matkę Koreckiego, pod zastaw wsi Jachimówki, znajdującej się we włości bielilowskiej. — K. 230. Uwaga. Akt ten nie ma numeru.
57	1629 r. października 25.		Pełnomocnictwo, dane przez pana Daniłę Woronicza bratu swemu Andrzejowi na prowadzenie w sądach spraw, dotyczących zarówno samego mocodawcy, jak i jego majątku. — K. 230 na odwr.
58	1629 r. października 27.		Oświadczenie wójta i rajców bohusławskich o tym, że jeździli do Kijowa do poborcy podatków Fiodora Woronicza dla wręczenia mu zebranego podatku czopowego, lecz ani w Kijowie, ani w jego majątku Trojanówce Woronicza nie zastali. — K. 232.
59	1629 r. października 27.		Skarga pana Wasyla Tyszy-Bykowskiego na wojskiego kijowskiego Piotra Strybyłę o to, że pobił on i poranił jego chłopa. — K. 232 na odwr. Uwaga. Zakończenia tego aktu w księdze nie ma.

1635 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
—			Ostatnie końcowe wiersze aktu, na podstawie których nie można ustalić jego treści. — K. 233.
1	1635 r. stycznia 5.	1635 r. stycznia 3.	Skarga pana Zachariasza Iwanowicza Didkowskiego na pana Adama Czarnołuskiego o to, że on ze swymi sługami i czeladzią pobił i poranił skarżącego. Skargę potwierdza świadectwo woźnego. — K. 233. Uwaga. Róg tego aktu jest zaklejony białym papierem.
2	1635 r. stycznia 5.		Pokwitowanie kasztelana kamienieckiego Aleksandra Piasoczyńskiego, dane panu Jakubowi Sułkowskiemu, z odbioru należnych mu od Sułkowskiego pieniędzy. — K. 234.
3	1635 r. stycznia 5.		Zapis kupna (kupczy) na majątek, znajdujący się we wsi Ułładówce, sprzedany przez Jakuba Sułkowskiego kasztelanowi kamienieckiemu Aleksandrowi Piasoczyńskiemu. — K. 235 na odwr.
4	1635 r. stycznia 5.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył siedem pozwów do sądu urzędnikom grodzkim kijowskim i księciu Kirykowi Masalskiemu, na skargę kasacyjną księcia Władysława Dominika Zasławskiego na wyrok sądu grodzkiego kijowskiego w sprawie jego z Masalskim o wydanie zbiegłych chłopów, a ponadto cztery pozwy tymże urzędnikom i żonie podstolego kijowskiego, Krystynie Jelcowej, — na takąż skargę na wyrok sądu w sprawie o niezapłacenie rzekomo przez Zasławskiego podatku czopowego. — K. 237 na odwr.
5	1635 r. stycznia 8.		Skarga pana Samuela Metelskiego na pana Andrzeja Wyhowskiego o to, że nie wypełnił on swego zobowiązania, danego w czasie, gdy starał się o rękę siostry skarżącego, Maryny, o wydaniu jej 600 złotych polskich. — K. 239 na odwr.
6	1635 r. stycznia 8.		Oświadczenie Wojciecha Wrońskiego, sługi kasztelana krakowskiego [tak w oryginale; wyżej: kamienieckiego] Aleksandra Piasoczyńskiego, o tym, że podskarbi koronny i poborca podatków odmówili przyjęcia od niego podymnego, należnego z majątków Piasoczyńskiego. — K. 240.
7	1635 r. stycznia 8.		Doniesienie woźnego o tym, że pan Mikołaj Prażowski wyraził chęć otrzymania w terminie oznaczonym w zapisie zastawnym od swego dłużnika, pana Iwana Prażowskiego, należnej mu sumy 250 złotych i zwrócenia mu czterech chłopów ze wsi Korpiłówki, będących w zastawie za ten dług. — K. 240 na odwr.
8	1635 r. stycznia 8.		Skarga pana Iwana Prażowskiego na brata swego Mikołaja Prażowskiego o to, że podczas jego pobytu w Żytomierzu wymieniony jego brat Mikołaj, zebrawszy czeladź i innych ludzi, chciał był na niego napaść i kazał czeladzi strzelać do skarżącego, lecz został powstrzymany przez podstarościego żytomierskiego; następnie, w drodze powrotnej z Żytomierza, w drodze do majątku Prażowo, ścigał skarżącego i jego żonę i strzelał do nich. — K. 241.
9	1635 r. stycznia 8.		Skarga pana Mikołaja Wilamowskiego na szlachciców Tymoteusza i Jachima Popławskich, sług pana Aleksandra Hańskiego, o to, że czynią mu różne groźby. — K. 242 na odwr.
10	1635 r. stycznia 9.		Pokwitowanie, dane przez pana Stanisława Rudnickiego panu Samuelowi Pawłowskiemu, z odbioru od niego należnych pieniędzy. — K. 243.
11	1635 r. stycznia 9.		Pełnomocnictwo, dane przez panią Zofię Pawłowską panom: Piotrowi Pawłowskiemu, Stanisławowi Stockiemu i in., na prowadzenie w jej imieniu w sądach ziemskich i grodzkich oraz w trybunale lubelskim jej spraw. — K. 244.
12	1635 r. stycznia 9.		Pełnomocnictwo, dane przez pana Samuela Pawłowskiego panom: Piotrowi Pawłowskiemu, Stanisławowi Stockiemu i in., na prowadzenie w jego imieniu w sądach ziemskich i grodzkich oraz w trybunale lubelskim jego spraw. — K. 245.
13	1635 r. stycznia 11.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Zygmunta Peresieckiego w posiadanie trzech części majątku, należącego do panów: Samuela, Jana i Pawła Ohijów, we wsi Wysokiem, zastawionych przez Ohijów Peresieckiemu. — K. 245 na odwr.
14	1635 r. stycznia 11.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panu Adamowi Korczewskiemu pozew, wzywający go do sądu ziemskiego kijowskiego w sprawie o pieniądze należne od niego panom Peresieckim. — K. 246.
15	1635 r. stycznia 13.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panom: Bartłomiejowi i jego żonie Bohdanie Paszkowskim oraz Samuelowi Paszkowskiemu pozwy, wzywające ich do sądu grodzkiego kijowskiego na skutek skargi pana Jana Zawadzkiego o najazd na jego dom, zniszczenie i zrabowanie mienia, znajdującego się we wsi Fosni, zrabowanie pieniędzy i dokumentów i maltretowanie skarżącego. — K. 246 na odwr.
16	1635 r. stycznia 15.		Doniesienie woźnego o tym, że wręczył panu Krzysztofowi Kozłowskiemu i jego żonie Annie mandat królewski, wzywający ich na nadchodzący sejm warszawski do sądu w sprawach o bezpodstawne ich skargi na pana Wasyla Komara o to, jakoby Komar nasyłał „opryszków” na dwór Kozłowskich, przechowywał ich w pasiece i uczestniczył w zabójstwie pierwszego męża Kozłowskiej, Jakuba Stradowskiego; — i taki sam mandat, wzywający na sąd sejmowy woźnego Stanisława Kawieckiego w sprawie o nieprawidłowe wniesienie przez niego do ksiąg aktowych testamentu „nieroboczego [?] Pańka”. — K. 248 na odwr.
17	1635 r. stycznia 15.		Skarga w imieniu pana Jana Niehrebeckiego, kapłana ze wsi Zabiłocza Teofilakta Szuszkiewicza i szlachcica Filona Kulewicza na wójta, burmistrza i na wszystkich mieszczan majątku Koczurowskiego o to, że samowolnie zabrali siano, należące do skarżących, znajdujące się w uroczysku Samsonowskim. — K. 249.
18	1635 r. (miesiąca i dnia w akcie nie podano).		Skarga w imieniu pana Adama Tworkowskiego na chłopów wsi Stawki o to, że samowolnie zabrali należące do skarżącego siano, znajdujące się na uroczysku Kotelnym, koło wsi Zabiłocza. — K. 250 na odwr.
—	1635 r. stycznia 20.		Oświadczenie w imieniu pana Seweryna Potockiego z przedstawieniem urzędowi pięciu koni, z chomątami i saniami, które przybłąkały się na grunt Potockiego Skomoroski. — K. 251. Uwaga. Akt ten nie ma numeru.
19	1635 r. stycznia 22.		Pełnomocnictwo, dane przez pana Andrzeja Pruchnickiego bratu swemu Hieronimowi Pruchnickiemu na prowadzenie w jego imieniu w sądach ziemskich i grodzkich oraz w trybunale lubelskim jego spraw. — K. 251 na odwr.
20	1635 r. stycznia 22.		Skarga pana Mikołaja Wilamowskiego na pisarza owruckiego Wacława Szczerbinę i na panów: Tymoteusza i Wasyla Popławskich o to, że oni z czeladzią napadli w drodze na sługi skarżącego, pobili, poranili i okaleczyli ich, przy czym zrabowali. — K. 252.
21	1635 r. stycznia 22.		Skarga w imieniu pana Wacława Szczerbiny na pana Mikołaja Wilamowskiego o to, że z rozkazu tego ostatniego jego czeladź pobiła i poraniła skarżącego podczas jego pobytu w majątku Wilskim, należącym do pana Hańskiego. — K. 254.
22	1635 r. stycznia 24.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył arendarzowi wsi Jankowiec, panu Janowi Dzierżkowi, listy od sądu ziemskiego kijowskiego i od właściciela tej wsi, podstolego kijowskiego Maksymiliana Brzozowskiego, o gotowości tego ostatniego do wykupienia od Dzierżka swego majątku. — K. 255.
23	1635 r. stycznia 25.		Doniesienie woźnych o tym, że strażnik koronny Samuel Łaszcz nie dopuścił ich do wwiązania pana Jakuba Woronicza w posiadanie swego majątku Kotelnego, przysądzonego Woroniczowi za dług. — K. 255 na odwr.
24	1635 r. stycznia 25.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył strażnikowi koronnemu Samuelowi Łaszczowi pozwy, wzywające go do sądu w sprawie jego z panem Jakubem Woroniczem o niewydanie temu ostatniemu należnych pieniędzy. — K. 256 na odwr.
25	1635 r. stycznia 25.		Pełnomocnictwo, dane przez pana Aleksandra Łaszcza panom: Adamowi Żydowskiemu, Janowi Niehrebeckiemu i in., na prowadzenie w jego imieniu w sądach grodzkich i ziemskich oraz w trybunale lubelskim jego spraw. — K. 257.
26	1635 r. stycznia 25.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panom: Stefanowi Gołowińskiemu, Janowi Aleksandrowi Szlichtynowi, kapitanowi wojska niemieckiego Dymitrowskiemu-Hrybowskiemu, Grzegorzowi Obuchowiczowi i in. pozwy do sądu na skargę pani Maryny Szczyrskiej o najazd na jej miasteczko Hostomel, a także na wsie do niego należące, zadanie ran sługom i czeladzi i zrabowanie jej mienia. — K. 257 na odwr.
27	1635 r. stycznia 27.		Skarga w imieniu panów Adama i Jeremiego Tyszów-Bykowskich na rotmistrza Stanisława Kruszyńskiego i na żołnierzy, należących do jego roty, o to, że oni, stanąwszy na kwaterach w majątku skarżących Chodorkowie, grabili chłopów, uciskali i w różny sposób gnębili ich, wielu z nich rozpędzili i spalili chaty chłopskie. — K. 258 na odwr.
28	1635 r. stycznia 27.		Skarga w imieniu pana Jana Śleszczyńskiego na rotmistrza Stanisława Kruszyńskiego i na żołnierzy, należących do jego roty, o to, że samowolnie zrabowali należące do skarżącego siano, 600 wozów, a ponadto poranili jego sługę. — K. 259 na odwr.
29	1635 r. stycznia 27.	1635 (sic) r. grudnia 24.	Pokwitowanie, dane przez pana Zachariasza Didkowskiego panu Adamowi Czarnołuskiemu, z odbioru przez pierwszego od ostatniego należnych pieniędzy. — K. 260 na odwr.
30	1635 r. stycznia 27.		Skarga pana Didkowskiego na pana Adama Czarnołuskiego o to, że w kancelarii żytomierskiej znieważył go nieprzyzwoitymi słowami. — K. 261.
31	1635 r. stycznia 27.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Zachariasza Didkowskiego w trzyletnie posiadanie trzech chłopów, zastawionych mu przez Nestrata Didkowskiego za 100 złotych polskich. — K. 261 na odwr.
32	1635 r. stycznia 30.	1631 r. czerwca 10.	Zobowiązanie, dane przez panów Eustachego i Fiodora Dubrownych panu Mikołajowi Rokickiemu, w tym, że oni, dla uniknięcia kary określonej prawem za zabójstwo i zrabowanie brata Rokickiego, Piotra, zobowiązują się zapłacić mu, za jego zgodą, 600 złotych polskich i poddać się karze więzienia przez dwa lata i dwadzieścia tygodni. — K. 262.
33	1635 r. stycznia 30.		Oświadczenie pana Samuela Padowskiego o zabójstwie przez pana Walentego Rostkowskiego z czeladzią jego sługi, Jerzego Wojciechowskiego, i o zrabowaniu mienia zabitego. — K. 264.
34	1635 r. stycznia 30.		Wniesienie do ksiąg grodzkich napisanego żartobliwym tonem wypisu, rzekomo z ksiąg grodzkich Butnickich (?), województwa Skotnickiego (?), aktu przysięgi Jakuba Sobaczyńskiego-Hrywkowskiego na urząd woźnego. — K. 264 na odwr. Uwaga. Akt ten zatytułowany jest: „lata Bożego Narodzenia tysiąc sześćset trzydziestego jedenastego, Sawrasńca miesiąca”.
35	1635 r. stycznia 30.		Skarga mieszczanina żytomierskiego Waśka Milinewicza na pana Zachariasza Didkowskiego o to, że wyłowił on należące do skarżącego ryby, znajdujące się w rzece Teterewie. — K. 265 na odwr.
36	1635 r. lutego 3.		Skarga w imieniu pana Stanisława Willama na Jerzego Niemirycza o to, że ten ostatni nasłał gromadę uzbrojonych ludzi na grunty skarżącego, przyległe do jego majątku Welednickiego, którzy zrabowali siano, znajdujące się w stertach i stogach, a część jego spalili. — K. 266.
37	1635 r. lutego 6.		Skarga pana Adama Kornickiego na pana Wojciecha Gruszeckiego i jego żonę Marynę, i na innych, o to, że pobili i poranili jego żonę, i przy tym zrabowali pieniądze, które miała przy sobie, i różne mienie. — K. 268.
38	1635 r. lutego 6.		Skarga w imieniu pana Pawła Jankowskiego na pana Wasyla Mokreńskiego o to, że on, przyjeżdżając do miasteczka Bielilówki, należącego do księcia Samuela Koreckiego, będącego w dzierżawie skarżącego, grabi mieszczan i Żydów bielilowskich, bije ich i rwie im brody, pobiera od nich daniny, a ponadto bezprawnie przywłaszcza sobie prawo sądu nad mieszkańcami wymienionego miasteczka. — K. 270 na odwr.
39	1635 r. lutego 6.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem siedemnaście pozwów sądu grodzkiego kijowskiego, wzywających do sądu: podkomorzego czernihowskiego Adama Kisiela, panów: Michała Łożkę, Andrzeja Sokołowskiego i in., w sprawie o niewydanie przez nich podatku czopowego. — K. 272.
40	1635 r. lutego 6.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem dwadzieścia jeden pozwów sądu grodzkiego kijowskiego, wzywających do sądu: wojewodzica smoleńskiego Abramowicza, panów: Zaleskiego, Chaleckiego, księżnę Dowmontową, stolnika kijowskiego Konstantego Chrystowicza, jezuitów winnickich, panów: Hańskiego, Suryna, Piotra Rapsztyńskiego, Służków, Niemiryczów i in., w sprawie o niewydanie przez nich podatku czopowego. — K. 274.
41	1635 r. lutego 6.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył zgodnie z przeznaczeniem szesnaście pozwów sądu grodzkiego kijowskiego, wzywających do sądu: księcia Chryzostoma Dominika Zasławskiego, panów: Jana Domanowskiego, Stefana Wronowskiego, Jerzego Złotopolskiego, Jaglińskiego, Milewskiego, Kałusowskiego i in., w sprawie o niewydanie przez nich podatku czopowego. — K. 276 na odwr.
—			Następują wiersze napisane w języku polskim, nie mające żadnej poważnej treści. — K. 278.
42	1635 r. lutego 6.		Skarga starosty kałuskiego Jana Zamoyskiego na panów Waleriana i Marka Chałaimów o to, że przywłaszczają sobie jego ziemie. — K. 278 na odwr.
43	1635 r. lutego 9.	1634 r. grudnia 21.	Umowa przedślubna między panem Janem Jarmolińskim a żoną cześnika kijowskiego, Marią Strybyłową, na rzecz jej bratanicy [siostrzenicy] Katarzyny, wychodzącej za mąż za Jarmolińskiego. — K. 279.
44	1635 r. lutego 10.	1635 r. lutego 8.	Akt podziału przez panią Rainę Jarmolińską między swoich synów, Jana i Włodzimierza, swoich majątków, znajdujących się w powiecie krzemienieckim województwa wołyńskiego, wsi: Temnohajców, Melów, Czumbar, Nowych Horbowiec, Matwiejówki z zamkiem i in. — K. 283.
45	1635 r. lutego 10.		Warunki dodatkowe do umowy przedślubnej między Jarmolińskim a Strybyłami, wymienionej wyżej w akcie nr 43. — K. 284 na odwr.
46	1635 r. lutego 10.		Doniesienie woźnego o przeprowadzonym przez niego dochodzeniu w sprawie o zabójstwo przez panów: Andrzeja Rusinowskiego, Strubczewskiego, Wojciecha Raczkowskiego i in. pana Mikołaja Strybyły i o oględzinach ciała zabitego. — K. 286.
46	1635 r. lutego 19.		Skarga pana Zachariasza Didkowskiego w imieniu panów Biłoszyckich na panów: Siemiona, Iwana, Fiodora i Kiriaka Biłoszyckich i na panów Chodakowskich i na innych o to, że pobili i poranili ich, a mienie ich zrabowali. — K. 287. Uwaga tłumacza. Numer 46 powtórzony w oryginale dwukrotnie.
47	1635 r. lutego (dnia miesiąca w akcie nie podano).		Skarga pana Daniły Liplańskiego na pana Jakuba Didkowskiego o to, że wskutek niedbałego dozoru Didkowskiego nad swoim koniem, koń ten wdarł się na dwór skarżącego, okaleczył należące do niego dwa konie, a samego Liplańskiego uderzeniem kopyta zranił w twarz. — K. 288 na odwr.
48	1635 r. lutego 12.		Skarga w imieniu pana Jana Czarnieckiego na pana Jana Picgórskiego [odczyt niepewny; w oryginale „Пицгорскаго”] o to, że on z gromadą Serbów i Wołochów, schwytawszy go w drodze koło wsi Wojtowiec, pobił go i poranił, a następnie, zabrawszy skarżącego ze sobą, mienie i rzeczy, które miał przy sobie, zrabował. — K. 290 na odwr.
49	1635 r. lutego 13.		Skarga w imieniu wojewodzica brzeskiego Antoniego Tyszkiewicza na rotmistrza wojska kwarcianego, księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, o to, że z jego rozkazu żołnierze jego chorągwi, idąc do miasta Kijowa i stanąwszy na nocleg we wsiach skarżącego: Hołojdkach i Rajkach, swawolili, uciskali i gnębili chłopów, a ponadto zrabowali ich. — K. 291 na odwr.
50	1635 r. lutego 13.		Skarga w imieniu wojewodzica brzeskiego Antoniego Tyszkiewicza na Jana Dzierżka, towarzysza chorągwi księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, o to, że on ze swymi towarzyszami podczas postoju na noclegu chorągwi we wsiach skarżącego: Hołojdkach i Rajkach, przeważnie uczestniczył w dokonanej swawoli, uciskaniu i zrabowaniu chłopów. — K. 294.
51	1635 r. lutego 13.		Skarga Mariany Szczeniewskiej, wdowy po zabitym mężu, panu Tymoteuszu Szczeniewskim, na matkę zabitego, Helenę Szczeniewską, jej synów, Iwana i Grzegorza, a także na innych panów Szczeniewskich o to, że odebrali należący do niej majątek, a ponadto przy zabieraniu siana zadali rany jej chłopu. — K. 295 na odwr.
52	1635 r. lutego 13.		Skarga w imieniu pana Adama Korczewskiego na pana Jana Mikołajewskiego o to, że nasłał on swoich robotników na grunt skarżącego — Sielecki, którzy wyrąbali las, pobili i poranili chłopów znajdujących się na gruncie, a ponadto zadali rany szlachcicowi Janowi Mitkowskiemu. — K. 298 na odwr.
53	1635 r. lutego 15.		Skarga pana Mikołaja Wilamowskiego na pisarza owruckiego Wacława Szczerbinę o to, że on, nie zadowalając się zabójstwem jego sługi i zadaniem ran innym sługom, czyni skarżącemu różne groźby. — K. 300 na odwr.
54	1635 r. lutego 15.		Akt sądowych oględzin zwłok sługi pana Mikołaja Wilamowskiego, szlachcica Marcina Jurskiego, zabitego przez pisarza owruckiego Wacława Szczerbinę i sługi pana Hańskiego. — K. 301 na odwr.
55	1635 r. lutego 16.		Skarga pana Mikołaja Susła i jego żony Rainy, z domu Chłusowiczówny, na panów: Jana Wilczopolskiego i Stanisława Pobiedzińskiego o niezwrócenie mienia, należnego im na mocy testamentu po zmarłym poruczniku chorągwi podczaszego kijowskiego Fiodora Woronicza, Remigianie Chłusowiczu. — K. 302.
56	1635 r. lutego 17.		Skarga pana Mikołaja Wasylewicza Szczeniewskiego na panów: Jana i Grzegorza Konstantynowiczów Szczeniewskich o zadanie mu razów. — K. 303 na odwr.
57	1635 r. lutego 17.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pisarza grodzkiego żytomierskiego Michała Karbota w posiadanie pasieki, niwy i ogrodu, które przypadły mu od mieszczan: Pilipenka, Kacuty i Micenka. — K. 304 na odwr. Uwaga. Połowa 1. strony karty 305, po zakończeniu tego aktu, zapisana jest różnymi urywkowymi, bezsensownymi zdaniami w języku ruskim i polskim.
58	1635 r. lutego 20.	1635 r. lutego 10.	Zobowiązanie, zawarte między panem Janem Jarmolińskim z jednej strony a panią Katarzyną Strybyłówną — z drugiej, na mocy którego oni, na wypadek mającego nastąpić między nimi małżeństwa, zabezpieczają sobie nawzajem sumę pieniężną. — K. 305 na odwr.
59	1635 r. lutego 20.	1634 r. maja 20.	Zapis kupna (kupczy) od pana Tymoteusza Szczeniewskiego dla pana Hordieja Szczeniewskiego na ogród, znajdujący się pod miastem Żytomierzem. — K. 307.
60	1635 r. lutego 26.		Skarga panów: Jana, Iwana i Grzegorza Szczeniewskich na pana Daniłę Wyszpolskiego i jego córkę Marię o zrabowanie mienia i dokumentów, pozostałych po zabitym bracie skarżących, Tymoteuszu, i o zbrojny najazd na ich majątek, wieś Małe Szczeniewo, przy czym jednemu ze skarżących, Iwanowi, zadano rany i okaleczenia. — K. 308.
61	1635 r. lutego 26.		Skarga pana Jana Szczeniewskiego na pana Mikołaja Wasylewicza Szczeniewskiego o to, że on ze swoją czeladzią, napadłszy na skarżącego, pobił go i poranił. — K. 310 na odwr.
62	1635 r. lutego 27.		Skarga pana Szczęsnego Tyszkiewicza na pana Krzysztofa Kamieńskiego o to, że ten ostatni, napadłszy na skarżącego w czasie, gdy wychodził z kościoła czarnobylskiego, pobił go i poranił. — K. 311 na odwr.
63	1635 r. lutego 27.		Skarga pana Jacka Gawryłowicza Niedaszkowskiego na pana Tomasza Niedaszkowskiego o to, że nasłał on swoich synów z czeladzią i sługami na dom skarżącego, którzy pobili i poranili zarówno skarżącego, jak i jego rodzinę, przy czym zrabowali mu żyto i siano. — K. 312 na odwr.
64	1635 r. lutego 28.		Skarga pana Dionizego Łukarewskiego na panią Annę Łukarewską o zrabowanie jego mienia, znajdującego się we wsi Małych Peremiłówkach. — K. 314.
65	1635 r. lutego 28.		Skarga pana Jana Kotłubaja na pana Szymona Mężyńskiego, starostę miasteczka Korostyszewa, należącego do pana Ludwika Olizara Wołczkiewicza, i na mieszczan korostyszewskich o to, że pobili go, przy czym odebrali mu pieniądze, szablę i konia. — K. 315.
66	1635 r. lutego 28.	1635 r. lutego 24.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Stanisława Tretiaka w posiadanie wsi Korytyszcze, zastawionej mu przez chorążego kijowskiego Fiodora Jelca. — K. 317.
67	1635 r. lutego 28.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył panom: Stefanowi Gołowińskiemu, Janowi Aleksandrowi Szlichtynowi, Grzegorzowi Obuchowiczowi i in. pozew, wzywający ich do sądu grodzkiego kijowskiego na skargę przeciw nim pana Stanisława i jego żony Maryny Szczyrskich o zrabowanie należącego do nich majątku i zamku hostomelskiego, a także wsi do niego należących, a także o okaleczenia, zadane przez nich sługom i czeladzi skarżących. — K. 318.
68	1635 r. lutego 28.		Skarga w imieniu pana Ludwika Olizara Wołczkiewicza na pana Jana Kotłubaja o to, że zamierzał on zgwałcić jego chłopkę, a gdy stawiła mu opór, zadał jej szablą rany. — K. 319.
69	1635 r. lutego 28.		Początkowe wiersze aktu, z których widać tylko to, że zawierał on, jak się zdaje, doniesienie woźnych. — K. 320 na odwr.

1636 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1636 r. września 19.	1636 r. sierpnia 23.	Świadectwo starosty koreckiego Jana Czapskiego, dane panu Grzegorzowi Liplańskiemu, w tym, że sługa tego ostatniego stawił się w urzędzie zamkowym w oznaczonym terminie z należnymi pieniędzmi dla wręczenia mieszczaninowi Kirkowiczowi, należnymi mu za zabrany u niego przez Liplańskiego potaż, lecz Kirkowicz po pieniądze nie stawił się w urzędzie i po nie nikogo w terminie nie przysłał. — K. 321.
—			Następuje nagłówek aktu, z którego widać, że odnosił się on do sprawy, powstałej między wojewodą kijowskim a mieszczanami kijowskimi. — K. 321 na odwr.
2	1636 r. września 19.	1636 r. marca 18.	Przywilej księcia Władysława Dominika Zasławskiego dla pana Andrzeja Boruchowskiego, którym zwalnia go od płacenia wszelkich podatków, poborów i powinności za posiadanie dworu i gruntu, znajdujących się w majątku Zasławskiego Pliskopolskim [w oryginale: Плисопольскомъ]. — K. 322.
3	1636 r. września 24.	1635 r. grudnia 27.	Nadanie króla Władysława IV dla pana Jana Bielickiego na wieś Wiersy, znajdującą się w starostwie żytomierskim, nadaną mu za zasługi wojenne w dożywotnie posiadanie. — K. 323.
4	1636 r. grudnia 15.	1636 r. kwietnia 8.	Pokwitowanie od pana Ludwika Olizara Wołczkiewicza dla pana Łukasza Modliszewskiego na pożyczone przez pierwszego u ostatniego 6000 złotych. — K. 325.
5	1636 r. grudnia 15.		Kontrakt, zawarty między panem Ludwikiem Olizarem Wołczkiewiczem a panem Łukaszem Modliszewskim na oddanie przez pierwszego ostatniemu w dzierżawę majątków: Starego i Nowego Korostyszowa, ze wszystkimi użytkami i chłopami, z prawem sądu nad nimi. — K. 326 na odwr. Uwaga. Zakończenia tego aktu w księdze nie ma.

1638 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Treść aktów
—		Ciąg dalszy aktu, z którego okazuje się tylko, że zawierał on skargę panów Strybyłów na pana Ludwika Olizara Wołczkiewicza o przywłaszczenie przez niego gruntów skarżących. — K. 328.
1	1638 r. stycznia 5.	Skarga w imieniu pana Jana Dubrowskiego na Żydów pawołockich: Wolfa Ickowicza i Misacha Morduchowicza o to, że oni, wbrew zawartemu z Dubrowskim kontraktowi, odmówili dzierżawy młynów i karczem zarówno w samej Pawołoczy, jak i we wsiach do niej przyległych. — K. 328 na odwr. Uwaga. Zakończenia tego aktu w księdze nie ma.
2	1638 r. marca 23.	Skarga w imieniu Marcina Zborowskiego na żołnierzy chorągwi starosty Lanckorońskiego o to, że w majątku skarżącego, Iwnickim, zrabowali chłopów i porozpędzali ich z domów. — K. 330.
3	1638 r. marca 23.	Doniesienie woźnego o tym, że ogłosił podsędkowi kijowskiemu Łukaszowi Witowskiemu i jego żonie Annie termin, w którym pan Ludwik Olizar Wołczkiewicz chce wykupić zastawiony przez niego majątek Mininy i wnieść pieniądze, wzięte od nich pod zastaw tego majątku. — K. 334 na odwr.
4	1638 r. marca 24.	Doniesienie woźnego o wwiązaniu przez niego pana Jerzego Niemirycza w posiadanie czwartej części majątku olewskiego, która przypadła mu z zapisu wlewkowego od pani Teodory Ruckiej. — K. 335.
5	1638 r. marca 24.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Andrzeja Moruszkowskiego i jego żonę Katarzynę w dożywotnie posiadanie gruntu, znajdującego się w kluczu toporyskim, nad rzeką Niedieżą, przekazanego im zapisem od pana Jerzego Niemirycza. — K. 335 na odwr.
6	1638 r. marca 24.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Jerzego Niemirycza w posiadanie majątków, znajdujących się we włości olewskiej, które przypadły mu z zapisu donacyjnego od pani Teofili Cieklińskiej. — K. 336.
7	1638 r. marca 24.	Protest w imieniu pana Aleksandra Humienickiego przeciw panu Maciejowi Podoreckiemu o to, że przy rozpatrywaniu przed sądem grodzkim kijowskim powstałej między nimi sprawy Podorecki wystawił wśród świadków swoich sług, których zeznań Humienicki nie może uznać za zasługujące na wiarę. — K. 337.
8	1638 r. marca 24.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Jerzego Niemirycza w posiadanie części włości olewskiej, która przypadła mu z zapisu donacyjnego od pani Teofili Cieklińskiej. — K. 337.
9	1638 r. marca 24.	Skarga pana Łukasza Modliszewskiego na pana Ludwika Olizara Wołczkiewicza o to, że on, zastawiwszy na 3 lata Modliszewskiemu swój majątek korostyszewski, zabronił Żydom i mieszczanom odrabiać na rzecz Modliszewskiego powinności i płacić czynsze. — K. 338.
10	1638 r. marca 24.	Skarga pana Łukasza Modliszewskiego na pana Ludwika Olizara Wołczkiewicza o to, że on, będąc pośrednikiem między skarżącym a pisarzem ziemskim kijowskim Fiodorem Proskurą, wydał nieprawidłowo temu ostatniemu powierzony mu przez Modliszewskiego dokument. — K. 339.
11	1638 r. lipca 13.	Pełnomocnictwo, dane przez panów: Aleksandra Zubrzyckiego, Fiodora Kulikowskiego, Jana Gruzeckiego i Jakuba Wysockiego panom: Andrzejowi Służeckiemu [w oryginale: Слугоцкому] i Janowi Susłowi, na prowadzenie w różnych sądach spraw ich dotyczących. — [K.] 340.
12	1638 r. lipca 13.	Początek aktu, z którego widać, że zawiera on doniesienie woźnego o wwiązaniu pana Gabriela Łosiatyńskiego w posiadanie wsi Stare Puliny, zastawionej mu przez panią Katarzynę Korbutową. — K. 340 na odwr. Uwaga. Zakończenia tego aktu w księdze nie ma.
—		Następują ostatnie końcowe słowa aktu, na podstawie których nie można dokładnie ustalić jego treści. — K. 341.
13	1638 r. lipca 14.	Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał pana Andrzeja Chruszlińskiego i jego żonę Nastazję w posiadanie gruntu, zwanego Carowskim, znajdującego się we wsi Korczówkach, zastawionego im przez monaster owrucki. — K. 341.
14	1638 r. lipca 14.	Zeznanie pod przysięgą atamana wsi Horodyszcza, Mojsieja, majątku pana Mikołaja Prażowskiego, o tym, że w tej wsi jest ogółem dwadzieścia domów, opustoszałych zaś również 20 domów. — K. 341.
15	1638 r. lipca 15.	Skarga w imieniu pana Iwana Niehrebeckiego na pana Piotra Kuzborskiego o to, że on, zebrawszy gromadę ludzi i czeladzi, napadł na nowo zasiedlone miasteczko Niehrebki, kazał zabić osadźcę, lecz ten ostatni, pobity i poraniony, pozostał przy życiu — mienie zaś jego zostało zrabowane; ponadto pobici i zrabowani zostali przez tegoż Kuzborskiego i inni chłopi tego miasteczka. — K. 341 na odwr.
16	1638 r. lipca 19.	Pokwitowanie hrabiego Jerzego Ciołka-Komorowskiego, dane bratankowi swemu Andrzejowi Andrzejewiczowi Ciołkowi-Komorowskiemu, na pieniądze, należne za sprzedane temu ostatniemu majątki: część Komorowa, Powsino i Pogorzelice, znajdujące się w ziemi zakroczymskiej, i majątek Peretmirkę, znajdujący się w województwie bracławskim. — K. 342.
17	1638 r. lipca 19.	Skarga Żyda Dawida Manaszkowicza z majątku Sieniawki, należącego do wojewody krakowskiego, w swoim imieniu i w imieniu brata Simchy, na pana Seweryna Przyłuckiego o to, że on, napadłszy ze swymi sługami na nich w drodze, koło miasteczka Rudnika, w czasie, gdy pędzili woły, zranił wystrzałem Simchę w szyję i zrabował im woły, a także szkatułkę z pieniędzmi, złotem i srebrem. — K. 343.
18	1638 r. lipca 21.	Początkowe wiersze aktu, z którego widać, że zawierał on skargę pana Fiodora Niewmierzyckiego na pana Wojciecha Tuszewskiego. Ponieważ całego aktu w księdze nie ma, dlatego też nie można ustalić jego treści. — K. 344 na odwr.
—		Następują ostatnie wiersze aktu, z którego widać, że zawierał on doniesienie woźnego w sprawie o grabież, dokonaną przez urzędnika pana Tuszewskiego w majątku pana Niewmierzyckiego. Lecz na podstawie tych wierszy nie można ustalić właściwej treści aktu. — K. 345.
19	1638 r. lipca 21.	Oświadczenie w imieniu podstolego kijowskiego Maksymiliana Brzozowskiego o tym, że Kozacy, w liczbie około czterech tysięcy ludzi, napadli na zamek Brzozowskiego — trypolski i na całą włość trypolską, zrabowali zamek, przy czym zostali wybici słudzy i Żydzi, mieszkający we włości trypolskiej. — K. 345.

1642 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1642 r. lutego 1.		Skarga pana Marcina Posieckiego na pana Michała Pawłowskiego o to, że on ze swymi sługami pobił go, poranił i zrabował. — K. 346.
2	1642 r. lutego 3.	1620 [tak w oryginale] r. lutego 2.	Pokwitowanie od pana Aleksandra Podhajeckiego i jego żony Anny, dane łowczemu nowogródzkiemu Stefanowi Lwowi i panu Pawłowi Butowiczowi, z odbioru pieniędzy, pożyczonych przez nich u Podhajeckich pod zastaw wsi Chomutca, znajdującej się we włości brusiłowskiej. — K. 348.
3	1642 r. lutego 3.		Protest sądu grodzkiego o to, że urzędnik majątku korostyszowskiego, należącego do pana Ludwika Olizara Wołczkiewicza, sprzeciwia się jego wyrokowi o wwiązaniu pana Eustachego Tuszewskiego i jego żony Marii w posiadanie miasteczka Korostyszowa, przysądzonego Tuszewskim za długi. — K. 349.
4	1642 r. lutego 3.		Doniesienie woźnego o tym, że urzędnik majątku korostyszewskiego, należącego do pana Ludwika Olizara Wołczkowicza, nie dopuścił go do wykonania dekretu sądu grodzkiego kijowskiego o wwiązaniu pana Eustachego Tuszewskiego i jego żony Marii w posiadanie miasteczka Korostyszowa, przysądzonego Tuszewskim za należne pieniądze. — K. 350.
5	1642 r. lutego 3.		Skarga pana Aleksandra Podhajeckiego i jego żony Anny na panów: Stefana Lwa i Pawła Butowicza o to, że nie zapłacili wszystkich pieniędzy, pożyczonych u Podhajeckich pod zastaw wsi Chomutca, znajdującej się we włości brusiłowskiej. — K. 350 na odwr.
6	1642 r. lutego 3.		Skarga ziemianina województwa kijowskiego Arefy Zareckiego na Żyda, arendarza lubeckiego, Lejzera Chamlaszewicza, o to, że samowolnie przywłaszczył sobie drewno, przygotowane przez skarżącego na zabudowania. — K. 351 na odwr.
7	1642 r. lutego 4.		Oświadczenie w imieniu pana Jana Bielickiego o tym, że słudzy, bojarzy, Kozacy i chłopi z majątku Szumsk, należącego do podczaszego Fiodora i pana Mikołaja Woroniczów, odebrali mu rydwan z końmi, rzeczami i pieniędzmi, znajdującymi się w rydwanie. — K. 352 na odwr.
8	1642 r. lutego 5.		Doniesienie woźnego o tym, że kanclerz koronny Jan Zamoyski i jego żona Katarzyna wyrażają chęć, zapłaciwszy panu Mikołajowi Tyskiemu dług, wykupić znajdującą się u niego w zastawie wieś Sawarce, o czym woźny też oznajmił Tyskiemu. — K. 353.
9	1642 r. lutego 5.		Doniesienie woźnego o tym, że kanclerz koronny Jan Zamoyski i jego żona Katarzyna wyrażają chęć wykupienia znajdującej się w zastawie u pana Wacława Kałusowskiego wsi Małyszowo-Horodyszcze w województwie kijowskim, we włości pawołockiej, zapłaciwszy mu należną sumę, o czym woźny też oznajmił Kałusowskiemu. — K. 354.

1644 r.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
—	1644 r. maja 9.	1647 (sic) r. stycznia 7.	Zapis zastawny od pana Waleriana Chałaima i jego żony Maryny dla pana Gabriela Hawratyńskiego i jego żony Anny na wieś Strucówkę, znajdującą się w powiecie żytomierskim, z chłopami ciągłymi i nieciągłymi, ogrodnikami, podsusiedkami, bojarami, Kozakami, ich powinnościami i czynszami i z całym ich mieniem. Aktem tym Chałaimowie, między innymi, przekazują Hawratyńskim prawo sądu i kary śmierci nad chłopami. — K. 356.

Indeksy tej księgi

Indeks osób654 haseł Indeks miejscowości212 haseł

Wspólna wyszukiwarka dla wszystkich ksiąg: osoby · miejscowości · zestawienie ksiąg zaginionych.