Księgi zaginione · opis nr 27 Kijowskiego Archiwum Centralnego

Kijowska grodzka, zapisowa i potoczna księga z lat 1709 i 1710

XIX-wieczny opis księgi, która nie przetrwała do naszych czasów: spis wszystkich aktów z datami i streszczeniem treści, z indeksami osób i miejscowości.

Archiwum: Kijowskie Archiwum Centralne (Centralne Archiwum Dawnych Akt przy Uniwersytecie św. Włodzimierza)
Nr inwentarza: 27
Urząd: Kijów – gród, województwo kijowskie
Rodzaj księgi: zapisowa i potoczna
Lata: 1709–1710
Zawartość: 463 pozycji w spisie aktów, 538 kart
Opis drukowany: Kijów 1882, oprac. A. T. Biełousow (oficjalne wydanie Archiwum)
Stan: oryginał nie zachował się – zachował się tylko drukowany opis
Opracowanie: Marcin Kowal; tłumaczenie opisu z języka rosyjskiego przygotowane z pomocą Claude (Anthropic)

Spis aktów Indeks osób Indeks miejscowości

Karta tytułowa opisu

OPIS

KSIĘGI AKTOWEJ

KIJOWSKIEGO ARCHIWUM CENTRALNEGO

Nr 27.

Sporządził A. T. Biełousow.

OFICJALNE WYDANIE ARCHIWUM.

KIJÓW.

Drukarnia E. T. Kerera, ul. Wielka Włodzimierska, dom Sietowej.

1882.

Drukowano na mocy uchwały Zarządu Uniwersytetu św. Włodzimierza.

Rektor I. I. Rachmaninow.

Nr 27

Kijowska grodzka, zapisowa i potoczna księga z lat 1709 i 1710.

Księga ta 30 stycznia 1835 roku została przesznurowana i opatrzona pieczęcią i podpisami członków Komisji, NAJWYŻEJ ustanowionej dla uporządkowania ksiąg metrykalnych i aktowych w guberniach: kijowskiej, podolskiej i wołyńskiej; zawiera ona 538 kart z 468 aktami, pisanymi, z nielicznymi wyjątkami, po polsku. Osobliwości aktów i ich spisów wskazane są w uwagach.

Księga zapisowa 1709 roku.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1709 r. stycznia 8.		Wwiązanie miecznika żytomierskiego Jana Rybińskiego w posiadanie wsi Wysokie, odstąpionej mu przez wdowę szl. Aleksandrę Chruślińską. — K. 4 ¹⁾. Przypis. ¹⁾ Trzy pierwsze karty zajęte są spisem aktów tej księgi od nr 1 do nr 64; nienumerowana karta okładkowa, objęta sznurem, zawiera urywek z inwentarza majątku chłopskiego, lecz jakiej wsi — niewiadomo.
2	1709 r. stycznia 22. ²⁾	1708 r. grudnia 3.	Rozkaz starosty żmudzkiego, hetmana wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, Grzegorza Antoniego Ogińskiego, do królewskiego rotmistrza Waleriana Talmonta, aby z podległymi mu chorągwiami kozackimi i dragonami wyruszył do województwa kijowskiego, rozłożył się na kwaterach w powiatach żytomierskim i owruckim i żądał utrzymania według generalnego ustawu — po 100 złotych na konia; w razie zaś oporu — dać o tym znać hetmanowi. — K. 5. Przypis. ²⁾ Przy podwójnej dacie górna oznacza czas sporządzenia aktu, a dolna — czas wniesienia go do księgi aktowej (w tłumaczeniu: kolumny „Kiedy sporządzony” i „Kiedy akt podany”).
3	1709 r. stycznia 22.	1708 r. sierpnia 13.	Rozkaz regimentarza wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego Michała Chaleckiego do tegoż Talmonta, aby rozmieścił 6 chorągwi, zgodnie z ustawem, w księstwie ołyckim i żądał dla nich prowiantu. — K. 6.
4	1709 r. stycznia 22.	1708 r. grudnia 29.	Bilet generała Hajna do tegoż Talmonta z prośbą o wydanie porucznikowi Sawickiemu asygnacji (assygnacia) na otrzymanie 120 porcji żołnierskich. — K. 6 na odwr.
5	1709 r. stycznia 22.	1708 r. grudnia 26.	Rozkaz generała lejtnanta Augusta Fryderyka de Hajna do rotmistrza Aleksandrowicza, aby zajął swoją chorągwią miasteczka Weledniki i Noryńsk, śledził stamtąd ruchy nieprzyjaciela, pobierał z tych miasteczek pieniądze na utrzymanie swojej chorągwi i przysłał do niego do Międzyrzecza urzędnika weledniczańskiego Wołyczeckiego, który wcześniej zdradził żołnierzy, a obecnie znosi się z nieprzyjacielem. — K. 7.
6	1709 r. stycznia 26.	[1708 r. grudnia] 12.	Zapis testamentowy szl. Magdaleny Karwowskiej: 500 złotych polskich i błękitnych taftowych zasłon dla jurewickiego kościoła jezuitów, 300 złotych i atłasowej zielonej spódnicy ze srebrnymi koronkami na antepedium (antependium) dla ostrogladowickiego klasztoru dominikanów, 4000 złotych posagu mężowi swemu Konstantemu Karwowskiemu, pełnej wypłaty zasług czeladzi domowej itd. — K. 8.
7	1709 r. stycznia 26.	[1708 r. grudnia] 9.	List tejże Karwowskiej do starosty nosowskiego Nieczaja z prośbą o umocnienie jej testamentu przyłożeniem swojej pieczęci. — K. 9 na odwr.
8	1709 r. stycznia 28.	1708 r. listopada 8.	Świadectwo podstolego nowogródzkiego Konstantego Młodeckiego dla stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza na to, że ten, zgodnie z postanowieniem sejmiku województwa kijowskiego z 1707 r., wziął w zwiahelskiej włości koronnego podstolego hr. Lubomirskiego konia w nagrodę za swoje trudy komisarskie, za które ta włość nie chciała mu płacić. — K. 10.
9	1709 r. stycznia 28.	[1708 r. listopada] 13.	Świadectwo horodniczego owruckiego Mikołaja Wyszpolskiego dla wdowy szl. Aleksandry Chruślińskiej i jej syna z pierwszego małżeństwa Pawła Mirskiego na to, że on, na prośbę szl. Jana Żmijewskiego, napisał zapis w imieniu zmarłego szl. Stefana Chruślińskiego na imię podstolego owruckiego Teodora Pawszy, lecz napisał go po śmierci Chruślińskiego, choć postawił na nim datę z czasu, kiedy ten ostatni jeszcze żył. — K. 10 na odwr.
10	1709 r. stycznia 28.	1686 r. maja 23.	Zobowiązanie szl. Jana Tuczyńskiego do terminowej zapłaty szl. Andrzejowi Wojewódzkiemu pożyczonych przez niego u tego ostatniego 160 bitych talarów i 37 czerwonych złotych. — K. 11 na odwr.
11	1709 r. lutego 4.	stycznia 15.	Zobowiązanie podczaszego dobryńskiego Michała Liniewskiego, że z upływem terminu kontraktu zaspokoi wszystkie pretensje i wyjedzie ze wsi Klińce, wydzierżawionej przez niego u ihumeni monasterów koreckiego i klinieckiego Magdaleny Zahoncowej. — K. 12.
12	1709 r. lutego 5.	1708 r. października 6.	Wyrok sądu kompromisarskiego, na mocy którego szl. Teodor Chodakowski zobowiązany jest zapłacić wdowie i dzieciom szl. Ignacego Kubylińskiego sto złotych polskich, zapłacić duchownemu za sorokoust i odsiedzieć w więzieniu na zamku owruckim trzy miesiące za zadanie przez niego Kubylińskiemu uderzenia w głowę, od którego ten zmarł. Co się zaś tyczy spalenia gumna przez szl. Iwana i Michała Chodakowskich, to niniejszy sąd uwolnił ich od odpowiedzialności, z uwagi na wyrok w tej sprawie innego sądu. — K. 12 na odwr. Uwaga. W nagłówku akt nazwany „komplanacją”.
13	1709 r. lutego 11.	[1708 r. października] 9.	Kwit wdowy i dzieci szl. Ignacego Kubylińskiego z odebrania wyżej wymienionych 100 złotych polskich od szl. Teodora Chodakowskiego. — K. 14.
14	1709 r. lutego 16.	1708 r. grudnia 10.	Wypis z ksiąg grodzkich łuckich skargi szl. Heleny Czechowskiej i jej siostry Teresy Czerwińskiej o niewydzielenie im przez owruckiego cześnika Jerzego Staweckiego należnej im w posagu części z majątku pozostałego po śmierci wspólnego ich dziada, szl. Pawła Staweckiego. — K. 16.
15	1709 r. lutego 16.	lutego 7.	List królewskiego rotmistrza, stolnika lidzkiego Waleriana Antoniego Talmonta o tym: 1, że on, udając się do majątków Brahin i Chojniki, prosił szl. Melwińskiego, aby dostarczał jego oddziałowi prowiant lub pieniądze, i polecił wydawać mu, Melwińskiemu, kwity w jego, Talmonta, imieniu; 2, że za wszystkie szkody wyrządzone mieszkańcom przez wojska powinien odpowiadać Melwiński, obrany przez mieszkańców do zaopatrywania wojsk w województwie kijowskim; 3, że za rzeką Uszą stoją wojska cudzoziemskie i ich niniejszy list nie dotyczy. — K. 18. Uwaga. Ten list nazwany jest „skryptem”, a także „obligacya”.
16	1709 r. marca 18.	1708 r. listopada 25.	Uniwersał administratora metropolii kijowskiej i archimandrii kijowsko-pieczerskiej, biskupa przemyskiego itd., Jerzego Winnickiego, o podporządkowaniu duchowieństwa województwa kijowskiego władzy i sądowi biskupa łuckiego Dionizego Żabokryckiego. Uniwersał wydany przez tegoż administratora o. Damarackiemu niniejszym się unieważnia; temu ostatniemu pozostawia się tylko prawo ściągnięcia dochodów, które pozostały niezebrane w protopopiach po śmierci administratora Józefa Szumlańskiego. — K. 19.
17	1709 r. marca 20.	1708 r. sierpnia 25.	Wypis z ksiąg grodzkich łuckich przywileju króla Stanisława I dla podczaszego kijowskiego Krzysztofa Manieckiego na majątek Białosorokę. — K. 20. Uwaga. Omyłkowo akt nr 11 został oznaczony nr 12 i poprawiony; ta poprawka szła do 18 numeru i na nim się skończyła; dlatego po nr 17 następuje nr 19; akty zaś wszystkie odpowiadają spisowi znajdującemu się na początku księgi.
19	1709 r. marca 20.	1708 r. sierpnia 6.	Wypis z ksiąg trybunalskich kwitu cześnika kijowskiego Jana Steckiego z odebrania długów od szl. Teodora Trypolskiego i Jana Mionczyńskiego. — K. 21 na odwr.
20	1709 r. marca 23.	1708 r. grudnia 28.	Gramota (patent) egzarchy metropolii kijowskiej, biskupa łuckiego Dionizego Żabokryckiego, pozwalająca protopopie owruckiemu Siemionowi Komarowi, po długotrwałym zakazie odprawiania nabożeństw za wstąpienie w powtórny związek małżeński, ponownie przystąpić do wykonywania obowiązków związanych z jego godnością. Niniejsza gramota wydana jest na podstawie następującej, nr 21, i ją potwierdza. — K. 23.
21	1709 r. marca 23.	1708 r. stycznia 27.	Takaż gramota biskupa lwowskiego Józefa Szumlańskiego dla tegoż protopopy. — K. 24.
22	1709 r. marca 23.	stycznia 29.	Kontrakt o dzierżawę przez szl. Samuela Nowickiego wsi Kamieńszczyzny w powiecie mozyrskim, która należała do kapituły wileńskiej. — K. 25.
23	1709 r. marca 23.	1708 r. grudnia 20.	Kwit szl. Jana i Joanny Bahnickich z odebrania przez nich od tegoż Nowickiego rzeczy zagrabionych przez szl. Antonowicza i chłopów wsi Kamieńszczyzny. — K. 27.
24	1709 r. kwietnia 6.	1707 r. grudnia 18.	Postanowienie sądu polubownego o rozgraniczeniu wsi Maświcze, należącej do stolnika wołyńskiego Jerzego Andrzeja Czaplica, od wsi Kozarowicze, należącej do stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza. — K. 28.
25	1709 r. kwietnia 15.		Zapis donacji szl. Seweryna Wacława Jakowickiego dla podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego na dwóch chłopów z ich rodzinami, zbiegłych do wsi Żołonie, należącej do mniszek monasterów koreckiego i klinieckiego. — K. 32.
26	1709 r. maja 13 (sic).	kwietnia 6.	Zapis zastawny królewskiego rotmistrza Waleriana Talmonta i jego żony dla miecznika żytomierskiego Jana Rybińskiego i jego żony na część miasteczka Nowe Narodycze. — K. 33.
27	1709 r. maja 18.		Wwiązanie szl. Rybińskich w posiadanie części miasteczka Nowe Narodycze na mocy wymienionego zapisu szl. Talmontów. — K. 36.
28	1709 r. czerwca 21.		Zapis zastawny wdowy po skarbniku żytomierskim Teofili Dorengowskiej dla szl. Wasyla i Eudokii Urbanowskich na grunt Zarembowszczyznę we wsi Korolówce. — K. 37.
29	1709 r. czerwca 22.	kwietnia 9.	Kwit podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego z odebrania długu od sędziego grodzkiego owruckiego Aleksandra Tretiaka. — K. 38 na odwr.
[b.n.]	1709 r. czerwca 22.		Kwit szl. Floriana Grinera z odebrania od szl. Kiliana Trosławskiego 70 talarów, pożyczonych u niego przez ojca tego ostatniego pod zastaw części wsi Łazarewa, województwa sieradzkiego. — K. 39. Uwaga. Akt ten nie jest oznaczony numerem. Z charakteru pisma, koloru atramentu, a także z tego, że jest napisany w luce przeznaczonej dla innego, dłuższego aktu, dla którego pozostawiono miejsce także w spisie, budzi się wątpliwość co do jego autentyczności.
30	1709 r. lipca 20.	czerwca 14.	List (memoriał) wojskiego parnawskiego Stanisława Podleckiego do syna swego Jana z prośbą o przekazanie pozdrowień krewnym i znajomym, zakończenie jakichś rachunków ze szl. Jackowskim-Tryzną, niedopuszczenie administratora metropolii kijowskiej o. Winnickiego do wwiązania w posiadanie majątkami Międzyrzeczką i Krasnobórką i odszukanie w księgach aktowych dokumentów dotyczących tych majątków. — K. 40.
31	1709 r. września 6.	maja 14.	Kwit ks. Aleksandra Horaina, administratora dóbr kapituły wileńskiej, z odebrania przez niego od podczaszego żytomierskiego Samuela Nowickiego czynszu dzierżawnego za wieś Kamieńszczyznę, należącą do kapituły. — K. 41.
32	1709 r. września 6.	maja 4.	Pełnomocnictwo szl. Jana Bahnickiego dla tegoż Nowickiego do prowadzenia jego sprawy ze szl. Antonowiczem o ograbienie przez niego i chłopów tejże kapituły żony mocodawcy. — K. 41 na odwr.
33	1709 r. września 9.	sierpnia 22.	Uniwersał chorążego wołyńskiego i starosty owruckiego Mikołaja Baltazara Olszańskiego do mieszkańców starostwa i wójtostwa owruckiego o przekazaniu przez nich swoich obowiązków komisarskich w dostawie prowiantu wojskom rosyjskim skarbnikowi mozyrskiemu Janowi Tretiakowi oraz o budowie przez bojarów owruckich stajni, przez mieszczan — piekarni, i o dostarczeniu przez Żydów wszystkiego, co potrzebne na piec, okna itd. — K. 42.
34	1709 r. września 9.		Wwiązanie tegoż Olszańskiego w zarząd starostwem i wójtostwem owruckim na mocy przywileju królewskiego. — K. 43.
35	1709 r. września 20.	[sierpnia] 11.	Wypis z ksiąg grodzkich żytomierskich postanowienia sejmikowego województwa kijowskiego: 1, o wysłaniu obranych posłów do monarchy rosyjskiego, do książąt Daniela [sic] Mienszykowa i Dymitra Golicyna z powinszowaniem odniesionego zwycięstwa pod Połtawą i z prośbą o utrzymanie w posłuszeństwie żołnierzy, a zwłaszcza kozaków Palejowych, białocerkiewskich i fastowskich, od gwałtów i grabieży nad obywatelami województwa kijowskiego; 2, o wysłaniu posłów do starosty żmudzkiego, hetmana wojsk litewskich, z prośbą o utrzymanie żołnierzy w posłuszeństwie; 3, o tym, aby poborcy podatków nie dopuszczali się nadużyć, aby ustanowiono nad nimi sądy fiskalne i aby zdawali sprawę z zebranej ilości podatków; 4, o tym, że sejmik zezwala na wprowadzenie podatków szelężnego i łanowego, z przeznaczeniem trzeciej części poborcom za trud; 7 [sic], obranie w tym celu poborców; 8, aby w województwie przywrócono porządek i spokój; 9, aby regentowi grodzkiemu żytomierskiemu wyrażono podziękowanie za zachowanie archiwum i że za to sejmik ofiarowuje na cerkiew żytomierską 500 złotych polskich itd. W postanowieniu wymienieni są imiennie wszyscy obrani posłowie i poborcy podatków. — K. 44.
36	1709 r. września 20.	marca 1.	Testament szl. Mikołaja Synhajewskiego na rzecz swoich dzieci. — K. 47.
37	1709 r. września 20.	1708 r. sierpnia 8.	Zapis zastawny szl. Jana Chodakowskiego dla szl. Mikołaja i Jana Synhajewskich na część we wsi Synhajach. — K. 49.
38	1709 r. września 20.	[1708 r. sierpnia] 9.	Wypis z ksiąg grodzkich żytomierskich protestu jednej części obywateli województwa kijowskiego przeciw zwołaniu przez drugą część obywateli tegoż województwa sejmiku w mieście Włodzimierzu, wbrew licznym konstytucjom, określającym miejsce sejmiku w mieście Żytomierzu. — K. 51.
39	1709 r. września 23.	[1708 r. sierpnia] 12.	Zapis testamentowy cześnika żytomierskiego Grzegorza Jana Połczewskiego: 200 złotych polskich i wieś Rudki na rzecz klasztoru dominikanów, połowa miasteczka Chabne i inne na rzecz jezuitów owruckich, wsie Warewicze i Barany i cały majątek ruchomy na rzecz żony, pod warunkiem zapłacenia przez nią długów testatora. — K. 52.
40	1709 r. września 23.	1685 r. października 7.	Zapis dożywotni tegoż Połczewskiego na rzecz swojej żony na cały majątek ruchomy i nieruchomy, którym zabezpiecza on także 5000 złotych polskich, wziętych za nią w posagu. — K. 54.
41	1709 r. września 20.	[1685 r. października] 9.	Spis długów i dłużników tegoż Połczewskiego. — K. 56.
42	1709 r. września 23.	maja 22.	Rachunek tegoż Połczewskiego na zapłatę 1298 złotych i 18 groszy szl. Głębockiej za wzięte przez niego u tej ostatniej chleb, sól, wódkę, żyto, proso itd. — K. 57 na odwr.
43	1709 r. września 23.	sierpnia 7.	Spis wyliczonych przez komisarzy pretensji tegoż Połczewskiego do administracji czarnobylskiej o zapłacenie mu przez nią za chleb, sól, kwaterę na zamku i za różnego rodzaju wydatki. — K. 59.
44	1709 r. września 29.		Wwiązanie wdowy po cześniku żytomierskim Heleny Połczewskiej w posiadanie wsi Warewicze i Barany, zapisanych (nr 39) jej przez męża. — K. 60.
45	1709 r. września 26.		Pełnomocnictwo tejże Połczewskiej dla podstolego grozińskiego [?] Micuty i innych do prowadzenia jej spraw w różnych sądach. — K. 61.
46	1709 r. września 28.		Wwiązanie szl. Stefana Młodeckiego w posiadanie połowy wsi Wielkiej Dubrawy, powiatu żytomierskiego, odziedziczonej przez niego po ojcu. — K. 62.
47	1709 r. września 30.		Kwit wikariusza owruckiego klasztoru dominikanów Antoniego Bużewicza z odebrania przez niego 100 złotych od chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego za dzierżawioną przez niego wieś Kormy. — K. 64.
48	1709 r. października 4.		Pełnomocnictwo podstolego wiskiego Wojciecha Potockiego dla szl. Tomasza Hurka do zbierania podatków czopowego i szelężnego, uchwalonych przez sejmik żytomierski. — K. 64.
49	1709 r. października 11.		Wwiązanie jezuitów owruckich w posiadanie połowy miasteczka Chabne i in., zapisanych im przez szl. Połczewskiego (zob. wyżej nr 39). — K. 64 na odwr.
50	1709 r. października 23.	[października] 22.	Zapis donacji szl. Jana i Marianny Wyhowskich dla regenta grodzkiego kijowskiego Michała i szl. Jana Synhajewskich na część we wsiach Wielkie i Małe Synhaje i Szatryszcze. — K. 65 na odwr.
51	1709 r. października 31.		List hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Sieniawskiego do swojej siostry, wdowy po staroście owruckim Potockiej, z radą, aby prosiła o wstawiennictwo miecznika koronnego, marszałka konfederacji, o to, aby starostwo owruckie zostało nadane jej synowi w nagrodę za służbę jej męża ojczyźnie. — K. 67 na odwr.
52	1709 r. listopada 5.		Wwiązanie szl. Michała i Heleny Bahrynowskich w posiadanie częściami we wsiach Skuratach, Bahrynowiczach (inaczej Strymgrodzie), Wyhowie, Werpach, Pieszczanicy i innych, odziedziczonymi po ojcu. — K. 68.
53	1709 r. listopada 5.		Pełnomocnictwo tychże Bahrynowskich dla szl. Jana i Wasyla Biłoszyckich do zbierania dziesięciny w wymienionych wsiach, z prawem obsiewania pól lub pozwalania na to innym, i do prowadzenia wszystkich ich spraw w różnych sądach. — K. 69.
54	1709 r. listopada 15.		Pełnomocnictwo cześnika owruckiego Jerzego Staweckiego dla regenta grodzkiego kijowskiego Michała Synhajewskiego i innych do prowadzenia jego spraw w różnych sądach. — K. 70.
55	1709 r. listopada 15.		Zatwierdzenie przez cześnika owruckiego Jerzego Staweckiego i horodniczego owruckiego Mikołaja Skipora zawartego między nimi kontraktu o dzierżawę części wsi: Wysokiego, Wielawska, Czernihowiec i Zarudzia. — K. 71.
56	1709 r. grudnia 13.	1645 r. czerwca 14.	Dodatkowy („przypisowy”) zapis szl. Ludwika Olizara-Wołczkiewicza i jego żony do zapisu zastawnego, wydanego przez nich szl. Iwanowi Kiewliczowi-Brażyńskiemu na wieś Lewkowicze; na mocy tego zapisu przypisowego Wołczkiewiczowie biorą u Brażyńskiego, w dodatku do pożyczonych wcześniej 5000 złotych polskich, jeszcze 1000 złotych pod zastaw tejże wsi. — K. 72. Uwaga. W nagłówku zapis ten nazwany jest jeszcze „zatyłkowym”, wskutek dopisania nowego warunku na jego odwrocie („na zatyłku”).
57	1709 r. grudnia 13.		Pełnomocnictwo szl. Kazimierza Hulczewskiego dla podstolego grozińskiego Bogusława Micuty i innych do prowadzenia jego spraw w różnych sądach. — K. 74.
58	1709 r. grudnia 24.		Kwit Żyda z miasteczka Głuska (województwa nowogródzkiego) Mewszy Kugela o tym, że z zapłaconych przez niego według zapisów i zobowiązań 2500 złotych polskich przy wyjściu z więzienia, do którego został wsadzony przez Żydów narodyckich regimentarza części wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego Chmary, Tewę Szmojłowicza i Lejbę Abramowicza, otrzymał on z powrotem od tego ostatniego należną mu, Abramowiczowi, połowę tej sumy. — K. 75.
59	1709 r. grudnia 24.		List biskupa przemyskiego Jerzego Winnickiego do cześnika kijowskiego, sędziego grodzkiego owruckiego Aleksandra Tretiaka z przypomnieniem temu ostatniemu o niezapłaceniu przez niego pieniędzy dzierżawnych i niezwróceniu klucza białosoroczańskiego. — K. 76.
60	1709 r. grudnia 24.		List tegoż biskupa do wdowy po cześniku podolskim Heleny Szumlańskiej z przypomnieniem o niezapłaceniu przez nią czynszu dzierżawnego i niezwróceniu majątków należących do metropolii kijowskiej i archimandrii. — K. 76 na odwr.
61	1709 r. grudnia 24.	września 27.	Zapis wdowy po cześniku żytomierskim Heleny Połczewskiej o odstąpieniu przez nią swojej części miasteczka Chabne jezuitom owruckim w zabezpieczenie sumy 1100 złotych polskich, ofiarowanej przez nią na wspominanie duszy męża. — K. 77 na odwr.
62	1709 r. grudnia 24.	1594 r. stycznia 15.	Zapis sprzedaży przez szl. Eufemiusza i innych Synhajewskich swojego majątku Lisewszczyzny, województwa kijowskiego, szl. Łukaszowi Tretiakowi. — K. 79.
63	1709 r. grudnia 30.	[1594 r. stycznia] 17.	Zapis donacji szl. Jana i Joanny Winogradzkich dla szl. Stanisława i Doroty Haleckich na część majątku Metejkowskiego, słobódkę Prybor i inne. — K. 81.
64	1709 r. grudnia 30.		Wwiązanie szl. Józefa Dunina w posiadanie wsi Warewicze (na jakiej podstawie, w akcie nie powiedziano). — K. 83 na odwr. Uwaga. Ostatnie trzy akty (nr 62, 63 i 64) różnią się charakterem pisma od sąsiednich aktów i tym budzą wątpliwość co do swojej autentyczności, zwłaszcza zaś akt nr 64, zapisany i w spisie odmiennym charakterem pisma.

Księga potoczna 1709 roku.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Treść aktów
1	1709 r. stycznia 2.	Skarga wdowy szl. Aleksandry Chruślińskiej o najazd na jej chłopa we wsi Wysokim, ściągnięcie z niego czynszu itd. przez szl. Jana Żmijewskiego pod pozorem niezapłacenia mu długu przez zmarłego męża skarżącej. — K. 89 ¹⁾. Przypis. ¹⁾ Karty 85–88 zajęte są spisem 87 aktów niniejszej księgi.
2	1709 r. stycznia 8.	Skarga szl. Konstantego Lewkowskiego o zabranie mu konia i niezapłacenie mu zasług przez szl. Fryderyka Lewenfatra. — K. 90.
3	1709 r. lutego 16.	Obwieszczenie szl. Aleksandra Dołżkiewicza i regenta ziemskiego kijowskiego Jerzego Zbikowskiego o tym, że niektórzy z obywateli województwa kijowskiego samowolnie przywłaszczyli sobie troskę o potrzeby województwa, uciskają innych obywateli i nasyłają ludzi wojskowych dla ściągnięcia jakiejś kontrybucji. — K. 90 na odwr.
4	1709 r. lutego 16.	Skarga tychże Dołżkiewicza i Zbikowskiego o zajęcie im pól i sianożęci, zagrabienie siana itd. w majątku Melewszczyźnie przez wdowę szl. Mariannę Rostocką. — K. 91.
5	1709 r. lutego 19.	Skarga tegoż Dołżkiewicza o zagrabienie jego chłopu beczki wódki (600 kwart), pobicie tego chłopa i przymuszanie innego jego chłopa do pańszczyzny, o pogróżki pobiciem skarżącemu i przywłaszczenie sobie jego pól przez chorążego owruckiego Antoniego Trypolskiego i jego sługi podczas ich najazdu na wieś Łaski. — K. 92.
6	1709 r. lutego 19.	Skarga tegoż Dołżkiewicza o pobicie jego chłopa przez chłopów starosty owruckiego Kazimierza Potockiego i wielu innych podczas ich najazdu na wieś Łaski, o żądanie przez nich od niego obroku, zniszczenie jego domu, spalenie sprzętów itd., o stratowanie pola i ogrodu i o namówienie przez nich żołnierzy do zabrania temu chłopu konia, chleba itd. — K. 93.
7	1709 r. lutego 19.	Skarga tegoż Dołżkiewicza o niezapłacenie mu przez miecznika lidzkiego Jana Trypolskiego procentów od 4000 złotych polskich, pożyczonych pod zastaw swojej części we wsiach Wysokim i Wielawsku z 4 chłopami, o niewykupienie przez niego jednego z zastawionych skarżącemu chłopów, który był wcześniej zastawiony podstolemu żytomierskiemu Kazimierzowi Pruszyńskiemu. — K. 93 na odwr.
8	1709 r. lutego 20.	Skarga szl. Jerzego i Anastazji Szczeniewskich o zajęcie i zrujnowanie przez szl. Konstantego i Anastazję Czerczyckich wsi Tereszowa, powiatu łuckiego, o przywłaszczenie sobie przez nich majątku ruchomego, należącego do małoletniego sieroty, bratanka skarżącego, Michała Szczeniewskiego, o zamach na życie skarżącego i zmuszenie go przez nich do podpisania korzystnego dla nich, lecz bezprawnie sporządzonego, wyroku polubownego w tej sprawie. — K. 94.
9	1709 r. marca 23.	Skarga podstolego owruckiego Teodora Pawszy o przywłaszczenie sobie pod pozorem posagu wsi Kobylego, powiatu łuckiego, przez jego zięcia szl. Jana Baczyńskiego, o bezprawne wejście tego ostatniego w posiadanie tej wsi i o wyrządzenie przez niego zniewag sędziom kompromisarskim, którzy zebrali się tam dla rozstrzygnięcia sporu między teściem a zięciem. — K. 95 na odwr.
10	1709 r. marca 28.	Skarga szl. Jana Kubylińskiego o wyrządzenie w jego domu szl. Janowi Niewmierzyckiemu (90-letniemu starcowi), a żonie skarżącego w drodze jej z młyna we wsi Zakusiły, zniewag i ciężkiego pobicia przez szl. Piotra Antonienkę-Zakusiłę. — K. 98.
11	1709 r. kwietnia 10.	Skarga wdowy po cześniku podolskim Heleny Szumlańskiej i wdowy po mieczniku lidzkim Anny Szostakowskiej o wyrządzenie im zniewag, zrujnowanie ich chłopów, zagrabienie u nich chleba, bydła rogatego itd. i o różne gwałty wyrządzone im przez żołnierzy i oficerów pułkownika wojsk cudzoziemskich Minhauza w miasteczku Uninie [?] i przyległych wsiach, bezprawnie zajętych przez tych żołnierzy. — K. 99.
12	1709 r. kwietnia 20.	Skarga szl. Marcina Niewmierzyckiego o wyrządzenie mu zniewag, zabranie mu sosen z pszczołami, przywłaszczenie sobie niwy, zagrabienie mąki itd. przez szl. Jana Saczenkę-Niewmierzyckiego i innych na uroczyskach Załazku, Bercach, Rudnicy i innych (w jakiej wsi, nie oznaczono). — K. 100.
13	1709 r. kwietnia 20.	Skarga szl. Krzysztofa Balińskiego o wyzwanie go na pojedynek, zniewagę jego żony i namówienie przez miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego i jego chłopów żołnierzy do zrujnowania bezprawnymi poborami jego wsi Saczenicy. — K. 101.
14	1709 r. kwietnia 27.	Areszt przez woźnego w miasteczku Noryńsku rodziny chłopskiej, która zbiegła tu ze wsi Żołonie od podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego, któremu ta rodzina została podarowana przez szl. Seweryna Jakowickiego i dlatego przeprowadzona była tam ze wsi Wysokiego. — K. 103.
15	1709 r. maja 10.	Skarga szl. Andrzeja Daczenki-Lewkowskiego, wdowy szl. Katarzyny i innych Niewmierzyckich o zadanie im ciężkiego pobicia i zniewag przez szl. Jana starszego i Jana młodszego Moszczenków-Niewmierzyckich i szl. Antoniego Romanienkę-Niewmierzyckiego (gdzie, nie oznaczono). — K. 103 na odwr.
16	1709 r. maja 14.	Skarga ihumeni monasterów klinieckiego i koreckiego Magdaleny Zahoncowej o przekazanie przez podczaszego dobryńskiego Michała Liniewskiego, wbrew kontraktowi, dzierżawionego przez niego monasterskiego majątku Klińce miecznikowi bydgoskiemu Pawłowi Berżyńskiemu, który rozpędził chłopów, zrujnował ten majątek i odmawia teraz, po upływie terminu dzierżawy, zwrócenia go skarżącej. — K. 105.
17	1709 r. maja 14.	Obwieszczenie miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego o niestawieniu się w terminie szl. Liniewskiego i ihumeni wyżej wymienionych monasterów dla rozstrzygnięcia sporu o szkody poniesione przez obwieszczającego z dzierżawy m. Klińca i o jego długi u chłopów, a także dla przyjęcia w swoje ręce tego majątku, gdyż namiestniczka monasterów, która stawiła się wcześniej dla przyjęcia majątku, nie miała prawnego pełnomocnictwa. — K. 106.
18	1709 r. maja 14.	Skarga wdowy po skarbniku żytomierskim Teofili Dorengowskiej o pobicie jej pastuszków, zabranie wołów i koni, zagrabienie 3 stogów siana i spalenie reszty we wsi Chrystynówce przez sługi i chłopów szl. Stanisława Haleckiego, jego żony i teścia, horodniczego owruckiego Mikołaja Skipora. Świadectwo woźnego o tym. — K. 107.
19	1709 r. maja 14.	Skarga tejże Dorengowskiej o wyłowienie ryb z jezior we wsi Chrystynówce, pobicie jej chłopa, zagrabienie mu konia itd. przez szl. Jana i innych Trypolskich. — K. 108.
20	1709 r. maja 27.	Skarga miecznika żytomierskiego Jana Rybińskiego o wyrządzenie mu zniewag, pogróżki śmiercią, zniszczenie granicy między wsiami Potapowiczami i Wielką Chwojenią i zajęcie części pierwszej wsi przez wdowę szl. Apolonię Pruszyńską. — K. 110.
21	1709 r. maja 27.	Obwieszczenie tegoż Rybińskiego o tym, że po przejściu hetmana Mazepy na stronę Szwedów chłopi kluczy hornostajpolskiego, kozarowickiego i borodziańskiego wpisali się do rejestru i przeszli do kozactwa, zaprzestali płacenia podatków i zagrażają jego życiu. — K. 110 na odwr.
22	1709 r. maja 27.	Skarga szl. Konstantego Lewkowskiego o zadanie ciężkiego pobicia jego bratu Mikołajowi, szl. Janowi Saczence, Janowi Moszczence-Niewmierzyckim i Annie Kubylińskiej przez szl. Piotra i Michała Zakusiłów, podczas ich napadu na gospodę, gdzie zatrzymali się skarżący w czasie jarmarku w miasteczku Narodyczach. — K. 111.
23	1709 r. maja 28.	Skarga szl. Stanisława i Katarzyny Łukaszewskich o niezapłacenie im długów przez cześnika żytomierskiego Grzegorza Połczewskiego. — K. 112.
24	1709 r. maja 29.	Skarga podstolego owruckiego Teodora Pawszy o zajęcie uroczyska Juszkowskiego i innych ziem we wsi Miedwiednem i o uwięzienie arendarza hładkowskiego Żyda Mewszy, który żądał zapłaty długu od duchownego we wsi Skorodnem, przez podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego. Świadectwo woźnego o tym. — K. 113.
25	1709 r. maja 29.	Skarga stolnika wołyńskiego Andrzeja Jerzego Czaplica o tym, że szl. Daniel i inni Wyhowscy, przy przeprowadzaniu przez starców spośród chłopów, w obecności świadków z obu stron, granicy między wsiami Wyhowem i Litkami, spierali się o nową granicę, której nie mogli wskazać, bezpodstawnie rościli prawa do ziem litkowskich i przez to zmusili obecnych do rozjechania się. — K. 114 na odwr.
26	1709 r. czerwca 5.	Skarga szl. Stanisława Łukaszewskiego i jego żony, cześnika żytomierskiego Grzegorza Jana Połczewskiego i szl. Jana Franciszka Charleńskiego o pogróżki im grabieżą i pobiciem, o samowolne kopanie rudy w miasteczku Chabnem i o zagrabienie w miasteczku Narodyczach koni u ich chłopa przez starostę owruckiego Kazimierza Potockiego, jego matkę wdowę i miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego. — K. 116.
27	1709 r. czerwca 8.	Skarga szl. Stanisława Kanarskiego o zabójstwo przez jego syna Ignacego we wsi Bazarze swojej macochy, a żony skarżącego, i o zagrabienie przy tym ze skrzyń odzieży i pieniędzy, z którymi on też się ukrył. — K. 117.
28	1709 r. czerwca 15.	Skarga biskupa łuckiego, egzarchy metropolii kijowskiej, Dionizego Żabokryckiego o zagrabienie żyta na polu przez chłopów wdowy po cześniku podolskim Heleny Szumlańskiej podczas ich najazdu na wieś Worobiewo (klucza unińskiego [?]). — K. 117 na odwr.
29	1709 r. czerwca 19.	Obwieszczenie szl. Jerzego Ogiego-Tyszkiewicza o niestawieniu się jego w sądzie grodzkim łuckim, gdzie rozpatrywano jego sprawę z Żydami kahału łuckiego o zapłatę długu, wskutek nieterminowego zawiadomienia Tyszkiewicza o tym przez szl. Maksymiliana Hejewskiego-Łowdykowskiego, który odstąpił mu prawo otrzymania tego długu. — K. 118.
30	1709 r. czerwca 20.	Skarga wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej o uciskanie jej mieszczan i chłopów w miasteczku Weledniki i przyległych wsiach przez szl. Aleksandra Wołynieckiego, który najął się do niej na służbę, o przywłaszczenie sobie przez niego otrzymanych od Żydów pieniędzy dzierżawnych i o niezłożenie sprawozdania z zarządu tym majątkiem po porzuceniu służby. — K. 119.
31	1709 r. czerwca 21.	Oświadczenie wdowy szl. Eufrozyny Kaszewskiej o niezapłaceniu jej w terminie długów przez podczaszego kijowskiego Krzysztofa Manieckiego. — K. 120.
32	1709 r. czerwca 27.	Skarga stolnika wołyńskiego Andrzeja Jerzego Czaplica o pobicie jego chłopa, zagrabienie mu bydła rogatego, chleba itd. przez szl. Samuela Nowickiego i jego chłopów podczas ich najazdu na wieś Dywlin. — K. 121.
33	1709 r. czerwca 28.	Skarga szl. Teodora Chodakowskiego o tym, że szl. Paweł Śnieżko, zabiwszy jego brata ciotecznego szl. Daniela Horaszewskiego i zapłaciwszy 2000 złotych polskich główszczyzny, oprócz kary więzienia, ożenił się z wdową po zabitym, wypędził syna tego ostatniego, Pawła, zawładnął jego majątkiem i przeniósł główszczyznę na wieś Rżyczki; kiedy zaś Paweł Horaszewski, wychowany w rodzinie Chodakowskich i zdobywający środki do życia służbą wojskową, wkrótce zmarł, Śnieżko zawładnął także i jego majątkiem, w tym celu sfałszował na swoją korzyść, a ze szkodą skarżącego, dwa testamenty w imieniu Daniela i Pawła Horaszewskich. — K. 121 na odwr.
34	1709 r. czerwca 28.	Skarga szl. Maksymiliana Bieńkowskiego o niezwrócenie mu wziętej szabli i zadanie mu ciężkiego pobicia przez szl. Aleksandra Wołynieckiego we wsi Szemtycy. — K. 123.
35	1709 r. lipca 10.	Skarga szl. Antoniego i innych Bohusławskich o niezapłacenie im przez żonę stolnika lidzkiego Eufrozynę Talmuntową czynszu dzierżawnego za miasteczko Nowe Narodycze. — K. 124.
36	1709 r. lipca —.	Skarga szl. Antoniego Kordysza i innych o zajęcie pól, sianożęci i ogrodów oraz o pobicie i różne szkody wyrządzone w miasteczku Nowych Narodyczach chłopom, zmuszonym przez to rozejść się, przez administratorów miasteczka Starych Narodycz, należącego do wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej i jej syna. — K. 125.
37	1709 r. lipca 11.	Doniesienie woźnego o zawiadomieniu przez niego miecznika żytomierskiego Jana Rybińskiego, że w wyznaczonym terminie powinien być gotów otrzymać od biskupa łuckiego i egzarchy metropolii kijowskiej Dionizego Żabokryckiego dług, a jemu zwrócić zastawione wsie Potapowicze i Międzyrzeczkę. — K. 125 na odwr.
38	1709 r. lipca 12.	Obwieszczenie szl. Jana Hejewskiego-Łowdykowskiego o zaginięciu u niego, w czasie zamieszek w kraju, 3 aktów: 1, zapisu sprzedaży przez szl. Rozsmejkową-Kozę części we wsi Hejewiczach — Rozsmejkowszczyzny, czyli Kozewszczyzny; 2, zapisu na 30 kop polskich, dotyczącego czapki i zastawu niwy w tejże wsi, wydanego przez szl. Sawona Hejewskiego-Łowdykowskiego szl. Sydorowi Hejewskiemu-Łowdykowskiemu; 3, zapisu, na mocy którego szl. Jan Niewmierzycki, zamiast zapłaty zasądzonych od niego na rzecz szl. Teodora Hejewskiego-Łowdykowskiego 50 złotych polskich, odstąpił temu ostatniemu w zastaw część wsi Filipowszczyzny. — K. 126.
39	1709 r. lipca 15.	Skarga egzarchy metropolii kijowskiej, biskupa łuckiego Dionizego Żabokryckiego o samowolne kopanie rudy i zagrabienie siana w majątku Pełcza przez chłopów wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej, podczaszego lwowskiego Antoniego Baranowskiego i innych. — K. 127.
40	1709 r. lipca 19.	Skarga tegoż Żabokryckiego o tym, że niektórzy obywatele województwa kijowskiego nie pozwalają prawosławnym duchownym swoich wsi udawać się w wyznaczone miejsca na sobory dla wymiany starych antymensów na nowe i dla otrzymania św. myra. — K. 128.
41	1709 r. lipca 27.	Skarga wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej o zrujnowanie jej miasteczka Starych Narodycz, o uciskanie i rozpędzanie chłopów i niezapłacenie pieniędzy za dzierżawę tego majątku przez miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego. — K. 129.
42	1709 r. lipca 29.	Skarga jezuitów owruckich o uciskanie ich chłopów i zajęcie u nich pól, sianożęci itd. we wsi Werbkowiczach przez strażnika wiłkomierskiego Zygmunta Szuksztę i jego żonę. — K. 130.
43	1709 r. sierpnia 5.	Skarga wdowy szl. Ksenii Moszkowskiej o zadanie ciężkiego pobicia przez szl. Trofima Duchowskiego i innych jej dwóm dziesięcioletnim synom za rzekome wybranie przez nich pszczół, a samej skarżącej — zniewag, i o pogróżki pozbawienia jej majątku. — K. 131 na odwr.
44	1709 r. sierpnia 7.	Skarga szl. Eliasza Duchowskiego o zagrabienie mu siana w lesie, o wyrządzenie jemu i jego siostrze szl. Mariannie Rumińskiej zniewag i pobicia przez szl. Jana i Teodora Stępkowskich. — K. 133.
45	1709 r. sierpnia 23.	Skarga szl. Jana Kubylińskiego o pogróżki jemu samemu, pobicie jego żony i zajęcie mu pola we wsi Wielkim Kubylinie przez szl. Trofima i Teodora Kubylińskich. — K. 133 na odwr.
46	1709 r. sierpnia 23.	Skarga szl. Benedykta i innych Kościuszkowskich o pogróżki im pobiciem i zajęcie ostrowu Zielone Łado i siedliska Paszuty we wsi Michajłówce przez szl. Michała i innych Uszczapowskich oraz Konona i innych Waśkowskich. — K. 134 na odwr.
47	1709 r. sierpnia 31.	Skarga szl. Eliasza Duchowskiego o zadanie ciężkiego pobicia jego matce i siostrze szl. Mariannie Rużyńskiej pod wsią Moszkami przez szl. Jana i Stefana Stępkowskich. — K. 135.
48	1709 r. września 2.	Skarga wdowy po staroście owruckim Anny Katarzyny Potockiej o zadanie ciężkiego pobicia na jarmarku w miasteczku Starych Narodyczach jej arendarzowi Żydowi Pejsachowi Isakowiczowi, który stracił przy tym i pieniądze, przez podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i innych. Świadectwo woźnego o tym. — K. 136.
49	1709 r. września 10.	Skarga starosty owruckiego Mikołaja Baltazara Olszańskiego o zbrojny najazd wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej, jej syna, zięcia i innych z tłumem 200 ludzi na miasto Owrucz, o pogróżki z ich strony śmiercią szl. Janowi Rusiłowiczowi i skarbnikowi mozyrskiemu Janowi Tretiakowi, o pobieranie dochodów ze starostwa, uciskanie chłopów itd., wbrew przywilejom królewskim wydanym skarżącemu na starostwo owruckie. — K. 137.
50	1709 r. września 13.	Skarga tegoż Olszańskiego o zrujnowanie rudni na rzece Mżni w starostwie owruckim i zabranie wszystkich narzędzi produkcji przez chłopów i sługi tejże Potockiej. — K. 138.
51	1709 r. września 20.	Skarga szl. Stefana Młodeckiego o przywłaszczenie sobie przez szl. Krzysztofa Kościuszkę dochodów ze wsi Michajłówki, pod pozorem opieki nad ciotecznymi braćmi i siostrami skarżącego. — K. 139.
52	1709 r. września 20.	Obwieszczenie szl. Samuela Synhajewskiego o bezprawnym roszczeniu przez szl. Aleksandra i Tomasza Redczyców praw do części we wsiach Synhajach, Biełoszczycach, Mżni i innych. — K. 140.
53	1709 r. września 20.	Skarga wdowy szl. Marty Kniehinińskiej i jej córki, wdowy szl. Marianny Rostockiej, o zajęcie drzew bartnych na Litewskim Ostrowie, zagrabienie siana i chleba i stratowanie pól we wsi Melewszczyźnie przez podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i jego żonę, którzy grozili całkowitym odebraniem tej wsi skarżącym. Świadectwo woźnego o tym. — K. 141.
54	1709 r. września 23.	Skarga wzajemna tychże Pruszyńskich o zajęcie im przez te same Kniehinińską i Rostocką pola Synhurowskiego i protest Pruszyńskich przeciw wyżej wymienionej, nr 53, skardze. — K. 142.
55	1709 r. września 23.	Obwieszczenie horodniczego owruckiego Michała Fedkiewicza o tym, że on, obrany wraz z podstolim wiskim Wojciechem Potockim na sejmiku żytomierskim na poborcę podatków w województwie kijowskim, przystępuje, na wzór lat poprzednich, do wykonywania swego obowiązku od 23 września. — K. 142 na odwr.
56	1709 r. września 25.	Skarga wdowy po cześniku żytomierskim Heleny Połczewskiej o bezprawne roszczenie przez szl. Krzysztofa i Barbarę Butkiewiczów i Jana Żmijewskiego praw do wsi Barany, wbrew swemu zobowiązaniu, wydanemu przez nich po otrzymaniu od skarżącej odstępnego. — K. 143.
57	1709 r. września 26.	Skarga horodniczego owruckiego Michała Fedkiewicza o tym, że miecznik bydgoski Paweł Berżyński, dzierżawiąc u niego wieś Jackowicze, zadał dwóm chłopom ciężkie pobicie, zakończone dla jednego z nich śmiercią, morzył głodem zagrabione u chłopów woły, nie obsiewał w porę pól, wymłócił cały chleb, wybił pszczoły, zabrał cały miód, pozwolił swemu teściowi stawiać sobie budynki we wsi, zbierać dochody z chłopów i uprowadzić dwóch z nich do wsi Pieszczanicy, i w ogóle zrujnował ten majątek. — K. 143 na odwr.
58	1709 r. września 26.	Skarga szl. Samuela i innych Melsniewskich [sic: Meleniewskich] o tym, że szl. Tymofiej i inni Czopowscy zajęli im ziemię pod wsią Meleniami, wybili pszczoły, grozili skarżącym śmiercią i, dla większego znieważenia ich starożytnego rodu, wieszali kije na drzewach i stawiali szubienice. — K. 145.
59	1709 r. września 26.	Skarga horodniczego owruckiego Michała Fedkiewicza o zajęcie i zrujnowanie należącej do niego części we wsi Kożuchówce przez spadkobierców szl. Jana Siłenki-Wyhowskiego. — K. 145 na odwr.
60	1709 r. września 26.	Oświadczenie szl. Jana Podhajeckiego o swoim zamiarze wszczęcia, za zgodą swego opiekuna, tegoż Fedkiewicza, sprawy przeciw osobom (imiona nie są oznaczone), które zajęły jego dziedziczne majątki: wsie Horodyszcze, Korostyszewską Rudnię, Zaliszczany, Niedaszki, Paszyn i inne. — K. 146.
61	1709 r. września 26.	Skarga szl. Stanisława i Katarzyny Łukaszewskich o niezapłacenie im długu przez wdowę po cześniku żytomierskim Helenę Połczewską i o niewynagrodzenie za przywłaszczone woły i owce, a także za szkody z powodu ucieczki z miasteczka Chabnego dwóch chłopów w czasie dzierżawy tego majątku przez jej zmarłego męża. — K. 146.
62	1709 r. września 27.	Protest tejże Połczewskiej przeciw niesprawiedliwemu żądaniu przez Łukaszewskich wyżej wymienionego długu i wynagrodzenia. — K. 147.
63	1709 r. września 28.	Skarga szl. Samuela Meleniewskiego: 1, o przywłaszczenie sobie przez spadkobierców szl. Wasyla Meleniewskiego i Jana Wyhowskiego, w czasie pobytu skarżącego w niewoli tatarskiej, należących do niego z dziedzictwa części we wsiach Meleniach i Wyhowie, i 2, o zagrabienie przez spadkobierców szl. Kornieja Meleniewskiego majątku, pozostałego we wsi Szaternikach po rodzicach skarżącego, wziętego do niewoli „kiedy soltan Galka po Wolyniu grassowal”. — K. 147 na odwr.
64	1709 r. września 28.	Skarga szl. Jana Bohusławskiego o wyrządzenie mu zniewag, a żonie jego pobicia przez szl. Pawła i innych Cybulskich, przy czym skarżącemu zginęły pieniądze i rzeczy. — K. 148 na odwr.
65	1709 r. października 4.	Skarga podstarościego grodzkiego żytomierskiego i podczaszego ziemskiego Kazimierza Steckiego o wypędzenie go z dziedzicznych części wsi Zalesia, Brydek, Kacowszczyzny, Orżowa i Łask, w posiadanie których został wwiązany na mocy wyroku sądu kompromisarskiego i trybunału lubelskiego, o korzystanie z dochodów z tych wsi, uciskanie chłopów itd. przez szl. Jana i innych Trypolskich i o wybranie przez nich pszczół we wsi Starym Dorohiniu, od dawna należącej do skarżącego. — K. 149.
66	1709 r. października 4.	Skarga wdowy po skarbniku żytomierskim Teofili Dorengowskiej o wybranie pszczół, zagrabienie miodu, stratowanie pól i sianożęci, wyłowienie z rzek i jezior ryb, bobrów, wydr itd. przez szl. Mikołaja Skipora, Stanisława i Dorotę Haleckich i ich metejkowskich (inaczej krajińskich) chłopów, podczas najazdu na wieś Chrystynówkę i przyległe do niej ostrowy za rzeką Uszą. Świadectwo woźnego o tym. — K. 150.
67	1709 r. października 23.	Skarga szl. Jana i Eustachego Trypolskich o przywłaszczenie sobie dochodów z chłopów we wsi Czykołowiczach pod pozorem pobierania podatku szelężnego, jako jego poborców, o wybranie pszczół na Żyrowskim Ostrowie itd. przez podstolego owruckiego Teodora Pawszę i innych. Świadectwo woźnego o tym. — K. 151.
68	1709 r. października 30.	Areszt przez woźnego w majątku Klińcach dwóch chłopów, zbiegłych z majątku cześnika owruckiego Jerzego Staweckiego, wsi Wysokiego, do wsi Żołonie, majątku monasterskiego. — K. 152.
69	1709 r. października 31.	Doniesienie woźnego o nieznalezieniu przez niego w księgach grodzkich kijowskich przywileju królewskiego dla chorążego wołyńskiego Mikołaja Olszańskiego na urząd starosty owruckiego, poszukiwanego przez starościca owruckiego Kazimierza Potockiego i administratora tego starostwa, pisarza ziemskiego bracławskiego Michała Dogilla-Cyrynę. — K. 152 na odwr.
70	1709 r. października 31.	Skarga tychże Cyryny i Potockiego o zajęcie przez tegoż Olszańskiego starostwa owruckiego, o pobieranie przez niego, przy współudziale skarbnika mozyrskiego Jana Tretiaka, dochodów na swoją korzyść i w ogóle o rujnowanie przez nich mieszkańców tego starostwa. — K. 153.
71	1709 r. października 31.	Skarga szl. Mikołaja Lewkowskiego o zniewagę, pogróżki pobiciem i zajęcie mu pola zwanego Buchowszczyzną przez szl. Stefana i innych Niewmierzyckich. — K. 153 na odwr.
72	1709 r. listopada 2.	Skarga szl. Leona i Marianny Czopowskich o zadanie im ciężkiego pobicia, niewydzielenie należnej części z majątku ojcowskiego i niezachowanie przez szl. Teodora i Aleksandra Czopowskich wziętej przez nich u skarżących broni i odzieży, która potem została zagrabiona „moskalami”. — K. 154.
73	1709 r. listopada 4.	Skarga skarbnika mozyrskiego Jana Tretiaka i jego żony o pozbawienie ich przez wdowę po staroście owruckim Annę Potocką i jej syna Kazimierza, wbrew zawartemu między nimi kontraktowi, praw do starostwa i wójtostwa owruckiego, o wypędzenie przez nich skarżących z miasta Owrucza, o pobieranie dochodów ze starostwa i wójtostwa na swoją korzyść, o pobicie ich sługi i zagrabienie drogich rzeczy, podczas najazdu Potockich ze zbrojnym tłumem 150 ludzi na to miasto. — K. 155.
74	1709 r. listopada 9.	Skarga szl. Jakuba i Marcina Zubrów o wyrządzenie zniewag i ciężkiego pobicia żonie pierwszego, o pogróżki pobiciem drugiemu, zagrabienie u nich i u ich chłopów majątku, nasłanie kozaków i swoich chłopów na ich część we wsi Lewkowiczach i o całkowite zrujnowanie i przywłaszczenie sobie tej części przez szl. Kazimierza Hulczewskiego i jego żonę. — K. 156.
75	1709 r. listopada 13.	Skarga ks. Szymona Dzidzińskiego, plebana chabeńskiego, o niezapłacenie mu pieniędzy dzierżawnych za wieś Minijki (inaczej Minki), o przymuszanie chłopów, po upływie terminu dzierżawy, do pracy na swoją korzyść, o pobieranie z nich obroków, zagrabienie chleba itd. przez chorążego bracławskiego Jana Jakubowskiego i jego żonę. — K. 157.
76	1709 r. listopada 16.	Skarga szl. Marianny Rostockiej o zajęcie jej pól, stratowanie sianożęci na rzece Żołoni, za pieszczanicką groblą i we wsi Pokalewie, o zagrabienie u chłopów bydła rogatego i w ogóle o prześladowanie ich przez podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i jego żonę. — K. 158.
77	1709 r. listopada 23.	Skarga owruckiego kolegium i rezydencji jezuickiej o przywłaszczenie sobie przez szl. Stanisława i Katarzynę Łukaszewskich wszystkich dochodów z części miasteczka Chabnego, zapisanej skarżącym przez cześnika żytomierskiego Grzegorza Jana Połczewskiego. — K. 159.
78	1709 r. listopada 27.	Skarga wdowy szl. Anny Zbikowskiej i jej syna, regenta ziemskiego kijowskiego Jerzego Zbikowskiego, o zagrabienie zabitego łosia i czterech bobrów na rzece Żerewiu, o spalenie siana, zajęcie rudni, niedopuszczanie chłopów pod groźbą śmierci do lasów i pól i przywłaszczenie sobie dochodów we wsi Krasnowołoce przez biskupa łuckiego i ostrogskiego Dionizego Żabokryckiego, wbrew swemu kontraktowi ze skarżącymi na tę wieś. — K. 160.
79	1709 r. grudnia 13.	Skarga szl. Jana Kazimierza Hulczewskiego i jego żony o zagrabienie odzieży, chleba, siana itd. u ich chłopów we wsi Lewkowiczach, o samowolne pędzenie dziegciu, korzystanie z dochodów z młynów i o niezapłacenie długu przez szl. Marcina i Jakuba Zubrów. — K. 161.
80	1709 r. grudnia 13.	Skarga tychże Hulczewskich o zagrabienie u ich chłopów wołów, koni, odzieży, naczyń itd. i w ogóle o zrujnowanie ich przez rotmistrza Waleriana Talmonta i całą chorągiew hetmana Wielkiego Księstwa Litewskiego Ogińskiego. — K. 161 na odwr.
81	1709 r. grudnia 16.	Skarga szl. Stanisława i Doroty Haleckich o stratowanie pól, wyłowienie ryb z jezior, zatopienie promu na rzece Uszy, zagrabienie bydła rogatego, wyrąb drzew bartnych, pobicie chłopów itd. we wsi Metejkach przez wdowę po skarbniku owruckim [sic] Teofilę Derengowską i innych. — K. 162 na odwr.
82	1709 r. grudnia 20.	Skarga regenta grodzkiego kijowskiego Michała Synhajewskiego o niedopuszczanie go przez cześnika owruckiego Jerzego Staweckiego do odebrania długów i do pobierania daniny miodowej, czynszu i osypu z chłopów w częściach wsi Czernihowiec, Wielawska i Wysokiego, dzierżawionych przez skarżącego u Staweckiego, który ponadto wykazał w inwentarzu dochody wyższe od rzeczywistych i w ogóle zrujnował majątki, czym i wyrządził mu szkody. — K. 163 na odwr.
83	1709 r. grudnia 20.	Skarga skarbnika mozyrskiego Jana Tretiaka i jego żony o niedopuszczenie przez welednickich sług, bojarów i chłopów wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej i jej syna kuźmiczskich chłopów skarżącego do zabrania siana, żyta, owsa itd. na polach pod miastem Owruczem, o zagrabienie przez nich tym ostatnim odzieży, pieniędzy itd., o zadanie im ciężkiego pobicia, uwięzienie, pogróżki szubienicą i inne gwałty. — K. 164.
84	1709 r. grudnia 23.	Skarga stolnika wołyńskiego Andrzeja Jerzego Czaplica o zagrabienie mu ze skrzyni pieniędzy, dokumentów, broni i innych rzeczy, o pobicie chłopów itd. przez szl. Samuela i Dominika Nowickich podczas ich najazdu na wieś Rokitne. — K. 165.
85	1709 r. grudnia 24.	Skarga skarbnika mozyrskiego Jana Tretiaka o przywłaszczenie sobie jego dziedzicznej części we wsi Lisowszczyźnie przez podczaszego krzemienieckiego Jana Horaina. — K. 166.
86	1709 r. grudnia 30.	Pozew do sądu szl. Samuela i Dominika Nowickich w wyżej wymienionych skargach (zob. nr 32 i 84) na nich stolnika wołyńskiego Andrzeja Jerzego Czaplica. — K. 167.
87	1709 r. grudnia 30.	Skarga szl. Teodora i Michała Zawialiczów-Moczulskich o wypędzenie ich z dziedzicznych części we wsiach Moczulnicy i Pieszczanicy, o przywłaszczenie sobie tych ostatnich i korzystanie z wszelkiego rodzaju dochodów z nich przez szl. Andrzeja Bahrynowskiego i jego zmarłego brata, wojskiego owruckiego, pisarza grodzkiego kijowskiego Jakuba Bahrynowskiego. — K. 168. Uwaga. Charakterem pisma niniejszy dokument różni się od poprzednich i następnych.

Księga zapisowa 1710 roku.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	1710 r. stycznia 18.	1706 r. lutego 5.	Zobowiązanie żony skarbnika żytomierskiego Teofili Derengowskiej do terminowej zapłaty szl. Symeonowi Łyzohubowi pożyczonych pieniędzy. — K. 175 ¹⁾. Przypis. ¹⁾ Ze spisu aktów tej księgi, zajmującego karty od 169 do 175, ocalały tylko dwie karty, lecz i z nich druga, oberwana u dołu, budzi wielką wątpliwość co do swojej autentyczności z uwagi na gatunek papieru, kolor atramentu i charakter pisma; ślady tego, że została wklejona, są wyraźne; pozostała część spisu obejmuje akty nr 1–45. Wszystko to każe przypuszczać fałszerstwa w opisywanym dziale księgi.
2	1710 r. stycznia 18.	1709 r. stycznia 18.	Zapis cesji wdowy szl. Anny Jaskulskiej dla miecznika owruckiego Macieja Trypolskiego na połowę wsi Koptiowszczyzny i część wsi Łask. — K. 175 na odwr.
3	1710 r. stycznia 18.	1709 r. września 7.	Paszport wydany szl. Krzysztofowi Przesieckiemu przez rotmistrza chorągwi kozackiej Kazimierza Kozłowskiego. — K. 177 na odwr.
4	1710 r. lutego 15.	lutego 5.	Przywilej króla Augusta II dla podczaszego mozyrskiego i pisarza grodzkiego Teofila Lenkiewicza-Ipohorskiego na majątek Białosorokę z przyległymi wsiami. — K. 178.
5	1710 r. lutego 21.		Wwiązanie tegoż Lenkiewicza w posiadanie majątku Białosoroki na podstawie wyżej wymienionego przywileju. — K. 179.
6	1710 r. lutego 18.		Wwiązanie chorążego halickiego Józefa Bruchowskiego w posiadanie starostwa i wójtostwa owruckiego na podstawie przywileju królewskiego. — K. 180.
7	1710 r. marca 1.	1708 r. sierpnia 19.	Pełnomocnictwo szl. Antoniego Hornowskiego dla szl. Michała Nieczaja do odszukania dwóch koni, które przybłąkały się, a potem znów uszły z jego dworu zwanego Hołcze [?], powiatu rzeczyckiego, i zobowiązanie Hornowskiego do zwrócenia Nieczajowi konia, wziętego przez niego od tego ostatniego w zamian za dwa zaginione. — K. 181.
8	1710 r. marca 8.	1709 r. grudnia 17.	Przydział przez hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Siniawskiego starostwa owruckiego i wsi Brahinszczyzny na postój oddziałowi pułkownika i starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego. — K. 182.
9	1710 r. marca 11.	lutego 29.	Kontrakt o dzierżawę przez miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego i jego żonę miasteczek Janówki, Bułhaków i Worsówki, powiatu żytomierskiego, u szl. Michała i Adama Pruszyńskich i szl. Michała Humnickiego. — K. 183.
10	1710 r. marca 11.	lutego 26.	Kontrakt o dzierżawę przez tegoż Berżyńskiego u wdowy po kasztelanie bracławskim Aleksandry Stępkowskiej wsi Żerewiec z rudnią i siedliskiem Pułczańskim, a także z rudnią na rzece Żerewiu. — K. 184.
11	1710 r. marca 13.	marca 12.	Zapis donacji podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego dla starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego na część wsi Wielawska. — K. 186.
11 (sic)	1710 r. marca 13.	lutego 5.	Przywilej króla Augusta II dla miecznika kijowskiego Jana Kostrzyckiego na wieś Niemoroz, znajdującą się na razie w dożywotnim posiadaniu wojskiego krzemienieckiego Macieja Krasińskiego. — K. 187. Uwaga. Akt ten charakterem pisma różni się od sąsiednich aktów.
12	1710 r. marca 13.	1709 r. października 27.	Przywilej króla Augusta II dla chorążego halickiego Józefa Bruchowskiego na starostwo owruckie. — K. 183 [sic].
13	1710 r. marca 13.	[1709 r. października] 30.	Przywilej króla Augusta II dla tegoż Bruchowskiego na wójtostwo owruckie. — K. 188.
14	1710 r. marca 28.		Pełnomocnictwo wdowy szl. Anny Skiporowej dla podstolego grodzińskiego [sic] Bogusława Micuty i innych do prowadzenia jej spraw w różnych sądach. — K. 190.
15	1710 r. marca 28.	[marca] 24.	Rozkaz hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Adama Siniawskiego do pułkownika Czarneckiego, aby nie zajmował swoimi chorągwiami kwater, nie zatrzymywał się na noclegi, nie żądał furażu i w ogóle nie rujnował prywatnych majątków w województwie kijowskim. — K. 191.
16	1710 r. marca 28.		Reskrypt hetmana wielkiego litewskiego Ludwika Konstantego Pocieja w odpowiedzi na prośby posłów województwa kijowskiego: podczaszego i podstarościego grodzkiego żytomierskiego Kazimierza Steckiego i miecznika żytomierskiego Jana Rybińskiego, z zapewnieniem, że urząd hetmana przyjęty został przez niego, Pocieja, jedynie pod warunkiem zachowania i wykonywania istniejących praw i postanowień konfederacji sandomierskiej; że jeśli chorągwie Wielkiego Księstwa Litewskiego dopuściły się jakichkolwiek gwałtów, to odpowiedzą przed jego sądem hetmańskim; że jeśli porucznik chorągwi petyhorskiej Lenkiewicz dopuścił się gdziekolwiek gwałtów, to pozwy należy wnosić przeciw niemu, Lenkiewiczowi; że rotmistrz Buczyński nie jest wpisany do chorągwi litewskich, że pretensje swoje do tego ostatniego Rybiński powinien wnosić w sądzie tej miejscowości, gdzie Buczyński będzie się znajdował; że wreszcie wszystkie w ogóle prośby obywateli województwa kijowskiego zostaną zaspokojone. — K. 191.
17	1710 r. marca 28.		Wwiązanie starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego w posiadanie części wsi Wielawska, podarowanej mu przez podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego. — K. 192.
18	1710 r. kwietnia 4.		Kwit szl. Józefa Piwnickiego z otrzymania przez niego od rotmistrza Zarembskiego części sumy, za którą sprzedał on temu ostatniemu wieś Dzikunkę, powiatu żytomierskiego; według kwitu Zarembskiemu przysługuje prawo wejścia w posiadanie tej wsi. — K. 193. Uwaga. Dokument ten budzi wielką wątpliwość co do autentyczności swoim osobliwym charakterem pisma, kolorem atramentu i wreszcie tym, że zapisany jest w spisie na wytrawionym miejscu i wklejony do księgi, a nie wszyty.
19	1710 r. kwietnia 14.	marca 13.	Zapis donacji szl. Grzegorza Korczewskiego na ziemię Chomczyńską (inaczej Codowszczyznę i Hubarowszczyznę) dla synów swoich Daniela i Jana. — K. 194. Uwaga. Akt ten wydaje się wątpliwy z tych samych przyczyn, które wskazano wyżej w uwadze pod aktem nr 18.
20	1710 r. kwietnia 14.		Zapis cesji szl. Stanisława Korytki dla miecznika owruckiego Macieja Trypolskiego na połowę wsi Koptiowszczyzny. — K. 195.
21	1710 r. kwietnia 14.	lutego 4.	Kontrakt o dzierżawę przez wdowę po cześniku podolskim Helenę Szumlańską kluczy unińskiego i białosoroczańskiego u biskupa przemyskiego i administratora metropolii kijowskiej Jerzego Winnickiego. — K. 197 na odwr.
22	1710 r. kwietnia 14.		List tegoż Winnickiego do cześnika kijowskiego Aleksandra Tretiaka, w którym pierwszy daje temu ostatniemu prawo wzięcia od tejże Szumlańskiej majątków archimandrii kijowsko-pieczerskiej w swoje posiadanie i przybycia do miasta Warszawy dla zawarcia kontraktu dzierżawnego na te majątki. — K. 199.
23	1710 r. kwietnia 19.	[lutego] 4.	Przywilej króla Augusta II dla szl. Józefa Zwierzchowskiego, towarzysza chorągwi pancernej, na wieś Podhorodzie, leżącą w ziemi halickiej województwa ruskiego. — K. 199 na odwr.
24	1710 r. kwietnia 24.		Pełnomocnictwo kapitana Fryderyka Lewenfatra dla szl. Aleksandra Nieczaja-Gruzewicza-Skindlewicza i innych do prowadzenia jego spraw w różnych sądach. — K. 200 na odwr.
25	1710 r. kwietnia 24.	[lutego] 4.	Uniwersał kasztelana kijowskiego Szczęsnego Czermińskiego, wzywający obywateli województwa kijowskiego do zebrania się na sejmik w Żytomierzu dla wyboru kogoś, na mocy konstytucji 1588 r., na urząd podkomorzego kijowskiego. — K. 201.
26	1710 r. kwietnia 26.		Wwiązanie miecznika owruckiego Macieja Trypolskiego w posiadanie wsi Koptiowszczyzny na mocy wyżej wymienionych zapisów (nr 2 i 20). — K. 202.
27	1710 r. kwietnia 26.		Wwiązanie tegoż Trypolskiego w posiadanie części wsi Łask na mocy wyżej wymienionego zapisu (nr 2). — K. 203.
28	1710 r. kwietnia 26.	1706 r. lipca 12.	Dobrowolna ugoda chorążego brzeskiego ks. Dominika Szujskiego z kapitanem Fryderykiem Lewenfatrem o zaniechaniu przez pierwszego pretensji do ostatniego z tytułu zarządu przez niego miasteczkiem Chojnikami i przyległymi wsiami. — K. 204.
29	1710 r. maja 5.		Zapis donacji szl. Jerzego Tuszowskiego dla szl. Jana Jakubowskiego i jego matki na ¼ części wsi Minijek, powiatu żytomierskiego. — K. 207.
30	1710 r. maja 10.		Wwiązanie miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego w posiadanie miasteczek Janówki, Bułhaków i Worsówki na mocy wyżej wymienionego kontraktu (nr 9). — K. 208 na odwr.
31	1710 r. maja 10.		Wwiązanie tegoż Berżyńskiego w posiadanie wsi Żerewiec z rudniami i siedliskiem na mocy wyżej wymienionego kontraktu (nr 10). — K. 210.
32	1710 r. maja 22.		Dodatkowy (przypisowy) zapis zastawny żony stolnika lidzkiego Eufrozyny Talmontowej na 1000 złotych polskich, pożyczonych przez nią u podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego i jego żony w dodatku do 3000, otrzymanych od nich przez Talmuntową wcześniej pod zastaw części miasteczka Narodycz. — K. 211.
33	1710 r. maja 22.	stycznia 9.	Zapis donacji porucznika kawalerii narodowej Józefa Meera dla szl. Franciszka Osowieckiego na wieś Wiry. — K. 213.
34	1710 r. maja 22.	[stycznia] 20.	Zapis donacji szl. Teofila Rybińskiego dla cześnika sieradzkiego Jana Wojnowskiego na wieś Żulne. — K. 214.
35	1710 r. maja 22.	marca 10.	Zapis o odstąpieniu przez pisarza grodzkiego radziejowskiego Kazimierza Osińskiego synom swoim: Franciszkowi części wsi Żornyszcze, województwa kijowskiego, Mikołajowi części wsi Zahajewicz, województwa brzeskiego, i szl. Michałowi Marcinkowskiemu części wsi Wojutyna, województwa wołyńskiego. — K. 215.
36	1710 r. maja 22.	maja 19.	Zapis donacji szl. Jana Przewłockiego dla szl. Szymona Przewłockiego, Andrzeja Zieleńskiego, Michała Rudnickiego i Andrzeja Iwankiewicza na równe części we wsi Chmielnikach. — K. 216.
3 [sic: 37]	1710 r. maja 23.	marca 2.	Testament szl. Jana Załuskiego: 1, na rzecz szl. Aleksandra Sorocińskiego i Jana Jasnickiego na wieś Soszyńsk i część wsi Narasówki; 2, na rzecz podczaszego parnawskiego Stanisława Smoleńskiego na drugą część wsi Narasówki; 3, na cały majątek ruchomy na rzecz Sorocińskiego i 4, na 900 złotych polskich na rzecz klasztoru franciszkanów. — K. 217.
38	1710 r. maja 23.	marca 20.	Zapis donacji szl. Wasyla Chodorowskiego dla syna swego Pawła na jedną część wsi Wojutyna, województwa wołyńskiego, szl. Wasylowi Olchowiczowi na drugą część tej samej wsi, i podczaszemu sandomierskiemu Janowi Horajowi na część wsi Chmielnik w tymże województwie. — K. 218.
39	1710 r. maja 23.		Zapis donacji szl. Michała Sanockiego dla szl. Albrechta Byliny na wieś Hołotki, województwa wołyńskiego. — K. 219. Uwaga. Akty od nr 33 do 39 wydają się wątpliwe z powodu charakteru pisma.
40	1710 r. maja 23.	[marca] 12.	Wypis z ksiąg grodzkich żytomierskich postanowienia sejmiku województwa kijowskiego o wyborze stolnika wołyńskiego Andrzeja Jerzego Czaplica na urząd podkomorzego kijowskiego. — K. 220.
41	1710 r. maja 23.	[marca] 13.	Wypis z tychże ksiąg przysięgi tegoż Czaplica na wymieniony urząd. — K. 221 na odwr.
42	1710 r. maja 23.		Wwiązanie szl. Jana Jakubowskiego i jego matki w posiadanie ¼ części wsi Minijek, podarowanej im przez szl. Jerzego Tuszowskiego. — K. 223.
43	1710 r. maja 24.	[marca] 18.	Zapis donacji szl. Antoniego Seredowicza dla szl. Michała Majewskiego na wieś Omelaniki, województwa wołyńskiego. — K. 224.
44	1710 r. maja 26.		Pełnomocnictwo miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego dla pisarza grodzkiego kamienieckiego (podolskiego) Bogusława Micuty i innych do prowadzenia jego spraw w różnych sądach. — K. 224 na odwr.
44	1710 r. maja 26.		Pełnomocnictwo podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego dla tegoż Micuty i innych do prowadzenia jego spraw w różnych sądach. — K. 225 na odwr.
45	1710 r. maja 26.		Pełnomocnictwo wdowy szl. Apolonii Pruszyńskiej i jej syna dla sędziego ziemskiego czernihowskiego Antoniego Rogali-Zawadzkiego i innych do prowadzenia ich spraw w różnych sądach. — K. 226 na odwr.
46	1710 r. czerwca 7.		Kwit towarzysza chorągwi pancernej oboźnego Wielkiego Księstwa Litewskiego Chaleckiego, Kazimierza Gersztora, z zaspokojenia go przez podstolego owruckiego Teodora Pawszę za dwa konie, które zabłąkały się w lesie w rudni miedwieżańskiej, po porażce chorągwi Chaleckiego przez chorągiew hetmana Wielkiego Księstwa Litewskiego Ogińskiego pod Biełozowiczami w 1708 roku. — K. 228.
47	1710 r. czerwca 7.	maja 19.	Kwit podkomorzego kijowskiego Andrzeja Jerzego Czaplica z otrzymania przez niego rzetelnych sprawozdań od szl. Maksymiliana Bieńkowskiego, zarządzającego jego majątkiem łuhińskim. — K. 228 na odwr.
48	1710 r. czerwca 16.	stycznia 13.	Zapis wdowy po cześniku żytomierskim Heleny Połczewskiej o odstąpieniu przez nią jezuitom kolegium ksawerowskiego połowy miasteczka Chabnego. — K. 229.
49	1710 r. czerwca 16.		Zobowiązanie w imieniu tegoż kolegium do zapobiegania i zaspokajania wszystkich pretensji, jakie kiedykolwiek i ktokolwiek mógłby wnieść przeciw tejże Połczewskiej z powodu wymienionego (nr 48) majątku. — K. 230 na odwr.
50	1710 r. czerwca 23.	maja 31.	List ochronny (salwagwardia) hetmana wielkiego koronnego Adama Mikołaja Siniawskiego dla jezuitów tegoż kolegium na uwolnienie ich wsi Konotopu, Werbowicz i Zamysłowicz od wszelkich powinności wojskowych. — K. 231.
51	1710 r. lipca 7.	marca 2.	Przywilej króla Augusta II dla wdowy po staroście dymerskim Teresy Łaskowej na prawo dożywotniego korzystania z dochodów starostwa dymerskiego. — K. 231 na odwr.
52	1710 r. lipca 7.	[marca] 22.	Przywilej tegoż króla dla szl. Antoniego Trypolskiego na chorąstwo owruckie. — K. 233.
53	1710 r. lipca 7.		Przywilej tegoż króla dla sędziego grodzkiego owruckiego Aleksandra Tretiaka na urząd podstolego kijowskiego. — K. 234.
54	1710 r. lipca 14.		Zapis cesji wdowy po cześniku żytomierskim Heleny Połczewskiej dla szl. Józefa Pruszyńskiego na wsie Warewicze i Barany. — K. 235.
55	1710 r. lipca 17.		Pełnomocnictwo wdowy szl. Anny Zbikowskiej dla pisarza grodzkiego kamienieckiego (podolskiego) Bogusława Micuty i innych do prowadzenia jej spraw w różnych sądach. — K. 237.
56	1710 r. lipca 18.		Pełnomocnictwo chorążego bracławskiego Jana Jakubowskiego dla tegoż Micuty i innych do prowadzenia jego spraw w różnych sądach. — K. 238.
57	1710 r. lipca 10.	1706 r. sierpnia 3.	Inwentarz wsi Potapowicz, Zatykowszczyzny, Międzyrzeczki, Krasnodworszczyzny i Kułażyniec, oddanych przez biskupa łuckiego Dionizego Żabokryckiego w dzierżawę miecznikowi żytomierskiemu Janowi Rybińskiemu i jego żonie. — K. 239.
58	1710 r. lipca 21.	marca 7.	Przywilej króla Augusta II dla chorążego czernihowskiego Ludwika Manieckiego na wsie Wielkie i Małe Szepelicze, Worochobowicze, Mołoczki, Dronki, Pogonne i Rudki. — K. 242.
59	1710 r. lipca 23.	[marca] 20.	Zapis donacji szl. Adama Sulimowskiego dla szl. Stefana Freja i szl. Jana Kamienieckiego na część wsi Łosiatyna, województwa wołyńskiego. — K. 243.
60	1710 r. lipca 23.	[marca] 18.	Zapis donacji szl. Jakuba Krempowicza dla szl. Jerzego Ogiego-Tyszkiewicza na wieś Lipianszczyznę i część majątku Łosiatyna. — K. 244.
61	1710 r. sierpnia 1.		Wwiązanie szl. Józefa Pruszyńskiego w posiadanie wsi Warewicze na mocy wyżej wymienionego zapisu (nr 54). — K. 245.
62	1710 r. sierpnia 9.	lutego 4.	Przywilej króla Augusta II dla starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego na majątek Białosorokę z przyległymi wsiami. — K. 246.
63	1710 r. sierpnia 9.	maja 7.	Przywilej tegoż króla dla szl. Benedykta Pruszyńskiego, towarzysza chorągwi pancernej, na wieś Nowosiółki. — K. 247.
34 [sic: 64]	1710 r. sierpnia 9.	lipca 22.	Pełnomocnictwo starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego dla tegoż Pruszyńskiego na zarządzanie jego kluczem białosoroczańskim. — K. 248.
[b.n.]	1710 r. sierpnia 11.		Pełnomocnictwo podstolego owruckiego Teodora Pawszy dla szl. Antoniego Rogali-Zawadzkiego i innych do prowadzenia jego spraw w różnych sądach. — K. 248. Uwaga. Akt ten nie jest oznaczony numerem.
65	1710 r. sierpnia 11.	czerwca 30.	Rozkaz hetmana wielkiego koronnego Adama Mikołaja Siniawskiego do rotmistrza chorągwi rajtarskiej, starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego, o wyprowadzeniu żołnierzy ze wsi Waśkowicz, Uszczapów, Paszyna, Bowsunów, Moszek i Hoszowa i o wynagrodzeniu ich właścicieli za wyrządzone szkody. — K. 249.
66	1710 r. sierpnia 11.		List tegoż hetmana do tegoż Bruchowskiego o tym samym. W tym liście, oprócz wyliczonych wyżej wsi, dodana jest jeszcze wieś Mżnia. — K. 250.
67	1710 r. sierpnia 30.	[sierpnia] 23.	Zapis donacji szl. Jana Piatyhorowicza dla szl. Antoniego Wajdowicza na część wsi Siemionówki. — K. 250.
68	1710 r. września 1.	marca 2.	Zapis o zamianie przez szl. Jana Litwińskiego swojej części wsi Janówki na część wsi Dementówki, należącą do szl. Krzysztofa Sementkowskiego, z dopłatą mu przez tego ostatniego 3000 złotych polskich. — K. 250 na odwr.
69	1710 r. września 11.		Spis szkód wyrządzonych przez wojska moskiewskie w miasteczku Hornostajpolu, należącym do podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego. — K. 252.
70	1710 r. września 13.		Spis [w druku: „Пересень” sic] szkód wyrządzonych przez te same wojska w miasteczku Łuhinkach, należącym do podkomorzego kijowskiego Andrzeja Jerzego Czaplica. — K. 254 na odwr.
71	1710 r. września 13.	[września] 5.	Zapis zastawny (w nagłówku nazwany cesyjnym, cessionis) jezuitów owruckich dla regenta grodzkiego owruckiego Daniela Lewkowskiego na miasteczko Chabne, wieś Światocką i puste siedlisko Darówkę z rudnią i młynem na rzece Hreźli. — K. 256.
72	1710 r. września 24.	1631 r. marca 11.	Postanowienie sejmu warszawskiego w sprawie o zbrojny najazd starosty owruckiego ks. Michała Wiśniowieckiego na należącą do szl. Wasyla i innych Paszyńskich i szl. Filona i innych Wołkowskich wieś Paszyny, o zadanie tym ostatnim pobicia, przy czym szl. Grzegorz Wołkowski zaginął bez wieści, o zagrabienie całego ich majątku i dokumentów, spalenie ich domów itd. Sejm, wobec śmierci ks. Wiśniowieckiego i jego następcy na starostwie owruckim Stefana Niemirycza, postanowił, aby starostowie owruccy, poczynając od Gabriela Hojskiego, zajmującego wówczas ten urząd, nie pociągali szl. Wołkowskich i Paszyńskich do sądu starościńskiego i nie żądali od nich żadnych powinności, jak od szlachty koronnej. Pierwotnie sprawa ta była rozpatrywana w kijowskim sądzie grodzkim i w trybunale lubelskim; pierwszy skazał ks. Wiśniowieckiego na karę śmierci, a drugi postanowił przekazać sprawę pod sąd sejmu i króla. — K. 260.
73	1710 r. września 24.		Wwiązanie szl. Lewkowskiego w posiadanie wyżej wymienionych majątków (nr 71) na mocy zapisu zastawnego jezuitów owruckich. — K. 264.
74	1710 r. września 24.	czerwca 20.	Intercyza przedślubna, na mocy której wdowa szl. Anna Zbikowska, wydając córkę swoją Mariannę za mąż za towarzysza chorągwi petyhorskiej Michała Zaleskiego, wyznacza jej w posagu 2000 złotych polskich pod zastaw wsi Krasnowołoki, Kropiwnej i Zarubiniec; Zaleski zaś zobowiązuje się wydać na rzecz przyszłej żony zapis na 4000 złotych polskich, zabezpieczywszy je na wsi Wowy [?], województwa trockiego. — K. 265.
75	1710 r. września 24.	1708 r. czerwca 28.	Zapis zastawny rotmistrza chorągwi pancernej Waleriana Talmonta dla swojej żony na wieś Skowrody, powiatu upickiego w Wielkim Księstwie Litewskim. — K. 266.
76	1710 r. września 24.	6.	Przekazanie przez bełski sąd grodzki miasteczka Noryńska z przyległymi wsiami, przysądzonego przez trybunał lubelski kasztelanowi połanieckiemu Władysławowi Niemiryczowi za niezapłacenie mu długu przez podczaszego lwowskiego Antoniego Baranowskiego i jego żonę. — K. 268.
77	1710 r. września 24.	czerwca 30.	Wypis z ksiąg trybunału lubelskiego skargi tegoż Niemirycza i jego żony o zajęcie i zrujnowanie przez szl. Krzętowskiego (imię jego nie jest oznaczone) wsi Kowali, Styrtów i miasteczka Turczynki. — K. 273.
78	1710 r. września 24.		Wwiązanie tegoż Niemirycza w posiadanie miasteczka Noryńska i przyległych wsi na mocy wyżej wymienionego (nr 76) przekazania. — K. 274.
79	1710 r. września 25.	czerwca 2.	Polubowna ugoda między łowczym żytomierskim Wenturym Hańskim a stolnikiem mozyrskim Aleksandrem Niemiryczem o rozstrzygnięciu przez sąd polubowny sporu między nimi o drzewa bartne i o granice między wsiami Isajkami, Horoszkami i Mohilną. — K. 276.
80	1710 r. września 26.	[czerwca] 18.	Zawiadomienie (list odroczny) podstarościego grodzkiego żytomierskiego Kazimierza Steckiego o odroczeniu przez niego do 29 stycznia 1711 r. wykonania wyroku trybunału lubelskiego w sprawie między kasztelanem połanieckim Władysławem Niemiryczem a stolnikiem mozyrskim Aleksandrem Niemiryczem o wieś Kowale. — K. 278.
81	1710 r. września 26.	[czerwca] 20.	Oświadczenie (attestacia) sędziów polubownych zaproszonych przez stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o niestawieniu się nikogo ze strony łowczego żytomierskiego Wenturego Hańskiego dla rozstrzygnięcia wyżej wymienionego (nr 79) sporu między nimi. — K. 279.
82	1710 r. września 26.	[czerwca] 18.	Potwierdzenie w sądzie przez podstarościego grodzkiego żytomierskiego Kazimierza Steckiego i innych z jednej strony, a podstolego owruckiego Michała [sic] Pawszę i innych z drugiej strony, zawartej między nimi ugody o jakieś pretensje (szczegóły nie są oznaczone). — K. 280.
83	1710 r. września 30.		Kwit szl. Stanisława Konarskiego z otrzymania przez niego długu od jezuitów owruckich i o zwrocie tym ostatnim połowy miasteczka Bazaru, znajdującej się u niego w zastawie za ten dług. — K. 281.
84	1710 r. września 30.		Rewers jezuitów owruckich o niemieniu przez nich żadnych pretensji do tegoż Konarskiego z tytułu zastawnego posiadania przez tego ostatniego połowy miasteczka Bazaru. — K. 283.
85	1710 r. września 30.	maja 7.	Przywilej króla Augusta II dla regenta grodzkiego kijowskiego Efraima [?] Hoblewskiego na urząd cześnika łuckiego. — K. 284.
85 (sic)	1710 r. września 30.	[września] 29.	Wyrok sądu polubownego w sprawie o zwrot przez szl. Stanisława Konarskiego jezuitom owruckim znajdującej się u niego połowy miasteczka Bazaru i o wynagrodzenie przez jezuitów Konarskiego za poniesione przez niego szkody. — K. 285.
86	1710 r. września 30.	[września] 28.	Zapis donacji szl. Antoniego Madejskiego dla szl. Józefa Żurkowskiego na część wsi Nisyhurzec. — K. 287.
87	1710 r. września 30.	1706 r. października 6.	Kwit szl. Fryderyka Lewenfatra o zapłaceniu mu 900 złotych polskich przez strażnika wiłkomierskiego Zygmunta Szuksztę na polecenie chorążego brzeskiego ks. Szujskiego. — K. 288.
88	1710 r. września 30.	1703 r. października 9.	Kartka tegoż Szujskiego do swego arendarza z poleceniem wydania 100 złotych polskich temuż Lewenfatrowi. — K. 288 na odwr.
89	1710 r. września 30.	sierpnia 23.	Przywilej króla Augusta II dla szl. Michała Suskiego na urząd łowczego łomżyńskiego. — K. 289.
90	1710 r. października 1.		Zobowiązanie superiora kolegium jezuickiego owruckiego Ignacego Kompalskiego do terminowej zapłaty szl. Stanisławowi Konarskiemu długu. — K. 290.
91	1710 r. października 3.		Wwiązanie starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego w posiadanie majątku Białosoroki na mocy wyżej wymienionego (nr 62) przywileju. — K. 291.
92	1710 r. października 3.		Zapis zastawny wojskiego owruckiego Aleksandra Dołżkiewicza dla podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego i jego żony na część wsi Wysokiego. — K. 292.
93	1710 r. października 3.		Pełnomocnictwo szl. Stanisława i Wasyla Korkoszków dla pisarza grodzkiego kamienieckiego Bogusława Micuty i innych do prowadzenia jego [sic] spraw w różnych sądach. — K. 293 na odwr.
94	1710 r. października 13.		Kwit wikariusza owruckiego klasztoru „ordinis praedicatorum” Marcewicza z otrzymania za korzystanie ze wsi Kormy 100 złotych polskich od chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego, na mocy jego dobrowolnej ugody z byłym wikariuszem tegoż klasztoru Berkinowskim. — K. 294 na odwr.
95	1710 r. października [?]	[października] 25.	Zapis miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego i jego żony, w którym zrzekają się oni, po otrzymaniu od rodziców, podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i jego żony, posagu na 2000 złotych polskich, zabezpieczonego częścią wsi Pieszczanicy, wszelkiego spadku po nich. — K. 295. Uwaga. W dolnej dacie tego aktu oznaczona jest tylko liczba „dwadzieścia”, lecz która — nie dopisano.
96	1710 r. listopada 4.		Zapis donacji wdowy szl. Anastazji Jastrzębskiej dla synów swoich Daniela i Piotra na wsie Kaleńskie, Paszyńskie i Melenie. — K. 297.
97	1710 r. listopada 4.	lipca 28.	Zobowiązanie stolnika żytomierskiego Jana Putiatycza-Suryna do zeznania w sądzie zapisu dożywotniego na rzecz swojej żony na 10 000 złotych polskich, zabezpieczonych na wsi Rokitnem. — K. 297 na odwr.
98	1710 r. listopada 4.	października 24.	Pełnomocnictwo tegoż Suryna dla swojej żony na prawo odebrania (od kogo, nie powiedziano) przez nią w swoje posiadanie wszystkich majątków mocodawcy w województwie kijowskim. — K. 298.
99	1710 r. listopada 4.		Przekazanie przez sędziego grodzkiego kijowskiego Aleksandra Wilczopolskiego podkomorzemu kijowskiemu Andrzejowi Jerzemu Czaplicowi wsi Hołysze i Woniacza, na mocy dekretu kijowskiego sądu grodzkiego, za naruszenie przez starostę kamienieckiego Franciszka, starostę szczurowieckiego Aleksandra i szl. Józefa Cetnerów nieznanego zapisu, danego przez nich Czaplicowi na wieś Borową. — K. 299.
100	1710 r. listopada 4.		Wwiązanie tegoż Czaplica w posiadanie tymi samymi wsiami na mocy tegoż przekazania. — K. 301.
101	1710 r. listopada 4.	września 26.	Polecenie sędziego grodzkiego kijowskiego Aleksandra Wilczopolskiego dla komornika granicznego Krzysztofa Balińskiego, aby wykonał wyżej wspomniany (nr 99) dekret kijowskiego sądu grodzkiego w sprawie tegoż Czaplica z tymiż Cetnerami. — K. 302.
102	1710 r. listopada 4.		Wwiązanie szl. Stefana Zawialicza-Moczulskiego w posiadanie ¼ części wsi Jerlikowszczyzny i Tenetyłowszczyzny, przyległych do wsi Mżni, odziedziczonej przez niego po matce. — K. 303.
103	1710 r. listopada 4.		Wwiązanie szl. Jana Miłego w posiadanie dziedzicznego uroczyska Łebedynego. — K. 303 na odwr. Uwaga. Z charakteru pisma akt ten jest wątpliwy.
104	1710 r. listopada 6.		Spis szkód wyrządzonych we wsiach Rokitnem i Mosijewiczach, należących do podstolego [sic] kijowskiego Andrzeja Jerzego Czaplica, przez wojska monarchy moskiewskiego w 1710 r. — K. 305.
105	1710 r. listopada 8.	sierpnia 29.	Zapis donacji szl. Eudokii Kożynej-Zakusiłowej na rzecz swoich dzieci na należącą do niej ¼ część w majątkach Niewmierzyckich i ½ w Kaleńskich. — K. 306 na odwr.
106	1710 r. listopada 10.	września 30.	Uniwersał generała wojsk moskiewskich, rozlokowanych w Polsce, Jagnusa [?] o tym: 1, że z rozporządzenia monarchy wszystkie wojska zostaną z niej wyprowadzone, z wyjątkiem 12 000 ludzi, niezbędnych do obrony obywateli; 2, że wskutek rozpowszechnionych pogłosek o zamiarze sułtana, wbrew traktatom Polski z Turcją, wtargnięcia na Ruś Południową dla wsparcia króla szwedzkiego, jego monarcha w razie potrzeby ruszy wszystkie swoje siły na obronę króla i Rzeczypospolitej i wreszcie; 3, o tym, że gwałty nad Rusinami, które się w ostatnim czasie rozmnożyły, będą surowo ścigane. — K. 309.
106 (sic)	1710 r. listopada 14.		Kwit szl. Aleksandra Bujalskiego z otrzymania długu od regenta grodzkiego kijowskiego Michała Synhajewskiego. — K. 311. Uwaga tłumacza. W druku dwa kolejne akty oznaczone są nr 106.
107	1710 r. listopada 18.		Wwiązanie pisarza grodzkiego mozyrskiego Teofila Lenkiewicza-Ipohorskiego i jego żony w posiadanie wsi Łobaczowszczyzny (inaczej Kozińców), odstąpionej im przez szl. Waleriana i Mariannę Babickich-Piesliaków. — K. 312.
108	1710 r. października 18.	października 18.	Zapis zastawny szl. Jakuba Zubra dla regenta grodzkiego i skarbnika owruckiego Daniela Lewkowskiego na jednego chłopa we wsi Lewkowiczach. — K. 313.
109	1710 r. grudnia 18.		Pełnomocnictwo wojskiego mielnickiego Aleksandra Bandinellego dla podstolego grodzińskiego Bogusława Micuty i innych do prowadzenia jego spraw w różnych sądach. — K. 314 na odwr.
110	1710 r. grudnia 18.	[grudnia] 8.	Kontrakt o oddaniu przez biskupa nominata łuckiego i ostrogskiego Cyryla Szumlańskiego podstolemu kijowskiemu Aleksandrowi Tretiakowi w dzierżawę klucza białosoroczańskiego ze wsiami Orewiczami, Zarami, Rudnią Rzeczewską i z orewickim przewozem przez rzekę Prypeć, należącego do Ławry Kijowsko-Pieczerskiej. — K. 315 na odwr.
111	1710 r. grudnia 18.		Kontrakt o oddaniu przez tegoż biskupa wdowie po cześniku podolskim Helenie Szumlańskiej w dzierżawę majątków kluczy unińskiego i radomyskiego, ze wsiami Oranami, Zoryniem, Tołokuniem i przewozami przez rzekę Dniepr, należących do tegoż monasteru. — K. 317 na odwr.
112	1710 r. grudnia 19.		Wwiązanie szl. Tretiaka w posiadanie wyżej wymienionych wsi (nr 110) na mocy kontraktu. — K. 319.
113	1710 r. grudnia 19.		Wwiązanie szl. Szumlańskiej w posiadanie wyżej wymienionych (nr 111) wsi na mocy tegoż aktu. — K. 320.
114	1710 r. grudnia 23.	1650 r. marca 14.	Zapis zastawny szl. Katarzyny Potockiej dla szl. Barbary Jankowskiej na chłopów we wsiach Nozdryszczu i Jażberyniu. — K. 321.
115	1710 r. grudnia 23.	[1650 r. marca] 12.	Zapis dłużny tejże Potockiej na 2000 złotych polskich, pożyczonych przez nią u tejże Jankowskiej. — K. 324.
116	1710 r. grudnia 23.	[1650 r. marca] 16.	Wypis z ksiąg grodzkich owruckich aktu wwiązania tejże Jankowskiej w posiadanie chłopami na mocy wyżej wymienionego zapisu (nr 114). — K. 325 na odwr.
117	1710 r. grudnia 23.	1659 r. stycznia 20.	Wypis z ksiąg grodzkich brańskich zapisu o odstąpieniu przez tęże szl. Jankowską szl. Stanisławowi Zieńkiewiczowi wyżej wymienionych, nr 114, chłopów. — K. 326 na odwr.
118	1710 r. grudnia 23.	1659 r. stycznia 24.	Wypis z tychże ksiąg wzajemnego zapisu dożywotniego na cały majątek ruchomy i nieruchomy między tymże Zieńkowiczem [sic] a jego żoną. — K. 327 na odwr.
119	1710 r. grudnia 23.	1667 r. czerwca 22.	Testament szl. Marianny Zieńkiewiczowej na rzecz swego męża na wsie Brydki, dwa Zalesia i Jabłonówkę i na prawo otrzymania długu od szl. Katarzyny Potockiej. — K. 329.
120	1710 r. grudnia 23.	1687 r. października 18.	Wypis z ksiąg trybunału mińskiego zapisu o odstąpieniu przez tegoż Zieńkiewicza szl. Trypolskim i innym majątków zapisanych mu (nr 119) przez żonę. — K. 331 na odwr.
121	1710 r. grudnia 23.	1611 r. lipca 26.	Testament szl. Jakuba Pawszy na rzecz swojej żony Anastazji na prawo dożywotniego posiadania wsi Dorohinki i na prawo odebrania długów od różnych osób. — K. 334 na odwr.
122	1710 r. grudnia 30.	1693 r. lutego 10.	List szl. Zofii Surynowej do szl. Stanisława Jaskulskiego o tym, że nie ma u niej jego pierścienia, lecz że obiecuje go poszukać i zwrócić, jeśli znajdzie. — K. 337 na odwr.
123	1710 r. grudnia 30.	1700 r. czerwca 20.	Przywilej króla Augusta II dla szl. Jana Woronicza na wsie Weromijki, Oblitki, Kolińce i Tołokuń. — K. 338.
124	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Jana Moszkowskiego na rzecz swego syna Leona, zięcia szl. Daniela Niedaszkowskiego i wnuka szl. Dominika Suryna części wsi Andrejewa. — K. 339.
125	1710 r. grudnia 30.	8.	Zapis o odstąpieniu przez szl. Józefa Znaczkowskiego szl. Janowi i Piotrowi Mostowiczom części wsi Hardyszówki i Drennik, powiatu żytomierskiego. — K. 339 na odwr.
126	1710 r. grudnia 30.	5.	Zapis o odstąpieniu przez szl. Tomasza Skibińskiego na rzecz syna swego Wojciecha i zięcia szl. Stanisława Komarowskiego części wsi Wacławpola, powiatu żytomierskiego. — K. 340.
127	1710 r. grudnia 30.		Zapis donacji szl. Adama Bohdanowicza dla syna swego Mustafy i zięcia szl. Aleksandra Asanowicza na wieś Synhury, powiatu żytomierskiego. — K. 340 na odwr.
128	1710 r. grudnia 30.	sierpnia 3.	Testament szl. Leona Moszkowskiego na rzecz swoich synów i zięciów na części wsi Babuszek i Szczerbinów, powiatu żytomierskiego. — K. 341.
129	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Aleksandra Głębockiego synom swoim części wsi Berezówki, a zięciowi swemu części wsi Ławrynowiec, powiatu żytomierskiego. — K. 341 na odwr.
130	1710 r. grudnia 30.	maja 16.	Testament szl. Maksyma Podhorodeckiego na rzecz syna swego na część wsi Trokowicz, powiatu żytomierskiego. — K. 342.
131	1710 r. grudnia 30.		Zapis donacji szl. Mikołaja Przegarlińskiego na rzecz swego syna i zięciów na części wsi Andrejewa, powiatu żytomierskiego, i Czerniatyna, województwa wołyńskiego. — K. 342 na odwr.
132	1710 r. grudnia 30.		Zapis donacji szl. Parteniusza Bułatowa na rzecz swego syna i zięcia na części wsi Biłaszówki, województwa wołyńskiego, i Hardyszówki, województwa kijowskiego. — K. 343.
133	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Gaspra Pilkiewicza synom swoim części we wsi Horodyszczach, powiatu żytomierskiego. — K. 343 na odwr.
[b.n.]	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Jana Kondratowicza szl. Wacławowi Tyszewiczowi części wsi Borsuków, powiatu krzemienieckiego, a szl. Ludwikowi Kossowskiemu części wsi Błudowa, powiatu włodzimierskiego. — K. 343 na odwr. Uwaga. Akt ten nie jest oznaczony numerem.
134	1710 r. grudnia 30.	20.	Zapis o odstąpieniu przez szl. Antoniego Niemirycza wnukom swoim części wsi Diwoczek i Arapówki, powiatu żytomierskiego. — K. 344.
135	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Szymona Zajączkowskiego synom swoim części wsi Trokowicz, powiatu żytomierskiego. — K. 344 na odwr.
136	1710 r. grudnia 30.	29.	Akt o podziale między sobą przez szl. Józefa, Jerzego i Jana Srzedzińskich części wsi Radochowa, województwa kijowskiego, i Wielkich i Małych Gruszek, województwa ruskiego, powiatu krasnostawskiego, wraz z przyznaniem każdemu z nich prawa otrzymania po równo z działu po szl. Gołębiowskim. — K. 345.
137	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Michała i innych Petrowiczów szl. Zachariaszowi Asanowiczowi i Wasylowi Petronowskiemu wsi Kucharów i Łopatycz. — K. 345 na odwr. Uwaga. W nagłówku aktu Petronowski nazwany jest Petrowiczem.
138	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Macieja Borysewicza synom swoim i zięciowi części wsi Borysowa, województwa wołyńskiego, i Kłoczków, województwa kijowskiego. — K. 346.
139	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Jana Suchodolskiego synowi swemu i zięciowi części wsi Kalinówki i Lipnika. — K. 346 na odwr.
140	1710 r. grudnia 30.		Zapis o odstąpieniu przez szl. Konstantego Artamonowa synowi swemu i szl. Aleksandrowi Kasimowiczowi części wsi Nowicz i Glinnik, województwa wołyńskiego. — K. 346 na odwr.
141	1710 r. grudnia 30.		Zapis donacji szl. Jana Donieckiego dla syna swego i szl. Cyryla Pisieńca-Piśniaczewskiego na części wsi Denesz, powiatu żytomierskiego, i Stawków, województwa wołyńskiego. — K. 347. Uwaga. Wszystkie akty, od nr 123 do końca, są bardzo wątpliwe, zarówno z tego powodu, że są wklejone do księgi, a nie wszyte, jak i z powodu swego charakteru pisma, koloru atramentu i treści.

Księga potoczna 1710 roku ¹⁾.

Przypis. ¹⁾ Spis aktów tej księgi nie zachował się.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Treść aktów
1	1710 r. stycznia 10.	Skarga chorążego brzeskiego ks. Dominika Szujskiego o zadawanie mąk jego sługom i chłopom, wzięcie ich pod areszt, pogróżki śmiercią i zrujnowanie miasteczka Chojniki z przyległymi wsiami przez chorągiew kozacką starosty mozyrskiego Michała Chaleckiego, żądającą dla siebie prowiantu, furażu i pieniędzy. Przysięga na to chłopów skarżącego. — K. 348.
2	1710 r. stycznia 18.	Skarga szl. Krzysztofa Presieckiego [sic: Przesieckiego] o wyrządzenie mu zniewag, pogróżki śmiercią, zrujnowanie wsi Chotycz i inne gwałty, wyrządzone skarżącemu przez tę samą chorągiew. Przysięga na to jego chłopów. — K. 356.
2 (sic)	1710 r. stycznia 25.	Skarga stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o niezapłacenie mu długu przez spadkobierców podkomorzego kijowskiego Stefana i jego żony Marty Niemiryczów. — K. 358 na odwr.
3	1710 r. lutego 12.	Skarga szl. Jana Skarżyńskiego o pogróżki zabicia go, zagrabienie wołu, zabicie świni, wybranie pszczół, stratowanie pól itd. we wsi Małych Synhajach (inaczej Szatryszczach) przez szl. Benedykta i Aleksandrę Jankowskich. — K. 359.
4	1710 r. lutego 13.	Skarga szl. Tomasza i innych Czopowskich o niszczenie znaków granicznych, wyręby w lesie, przywłaszczenie sobie ziemi i drzew bartnych we wsi Czopowiczach przez szl. Jana i innych Meleniewskich. W akcie wskazana jest granica między wsiami Czopowiczami i Meleniami. — K. 360.
5	1710 r. lutego 15.	Pozew do sądu miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego, jego żony, podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i mieszczan miasteczka Starych Narodycz na skargę na nich horodniczego owruckiego Michała Fedkiewicza i łowczego żytomierskiego Wenturego Hańskiego o pogróżki i pobicie sługi tego ostatniego, zagrabienie chleba, miodu, wosku itd. i w ogóle o zrujnowanie chłopów podczas najazdu obwinionych na wieś Jackiewicze [?]. — K. 360 na odwr.
6	1710 r. lutego 20.	Skarga szl. Benedykta i Aleksandry Jankowskich o niezwrócenie im 9 tynfów przez szl. Stefana Synhajewskiego (z przezwiska Mazepki), wydanych przez skarżących, na prośbę tego ostatniego, rajtarii litewskiej, o zagrabienie u nich na polach gryki, chleba itd., o przywłaszczenie sobie przez żonę tegoż Synhajewskiego odzieży, ukrytej przed przejściem żołnierzy moskiewskich, o zadanie skarżącej pobicia przez kozaków z namowy tychże Synhajewskich, i oświadczenie Jankowskiego o nieodszukaniu przez szl. Jana i drugiego Jana Skarżyńskich uprowadzonych u niego ze wsi Szatryszcz koni itd. — K. 360 na odwr.
7	1710 r. lutego 28.	Skarga szl. Wasyla Nieczaja-Gruzewicza: 1, o wyrządzenie jemu i jego żonie zniewag przez szl. Krzysztofa Presieckiego, o pogróżki z jego strony aresztowania skarżących, o zagrabienie konia i niezapłacenie, wbrew zobowiązaniu, 330 złotych polskich, wydanych przez tych ostatnich w czasie starań o uwolnienie Presieckiego od kary śmierci (przez rozstrzelanie), na którą chciał go skazać rotmistrz Kozłowski, i 2, o wyrządzenie przez szl. Mikołaja i Joannę Nieczajów zniewag tymże skarżącym, a ich krawcowi pobicia i o zagrabienie u niego żupana, nożyc i żelazka (miejsce zdarzenia nie jest oznaczone). — K. 361 na odwr.
8	1710 r. lutego 28.	Obwieszczenie chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego o niechęci jego siostry Teodory i jej męża szl. Wacława Mniszewskich do wydania kwitu z otrzymania posagu lub zwrócenia danych im przez obwieszczającego pożyczonych pieniędzy. — K. 362 na odwr.
9	1710 r. marca 1.	Skarga szl. Krzysztofa Presieckiego o namówienie przez szl. Wasyla Nieczaja-Gruzewicza przechodzących żołnierzy do zrujnowania jego majątku i o zmowę Gruzewicza z pisarzem grodzkim mozyrskim Lenkiewiczem i rotmistrzem Kozłowskim (imiona ich nie są oznaczone) co do zabicia skarżącego i zagrabienia jego majątku. — K. 363.
10	1710 r. marca 20.	Skarga starosty owruckiego Józefa Antoniego Bruchowskiego o zrujnowanie bojarów, mieszczan i Żydów owruckich przez pobieranie ciężkich poborów, zagrabienie majątku i uwięzienie wielu z nich przez wdowę po staroście owruckim Katarzynę Potocką, jej syna i skarbnika mozyrskiego Jana Tretiaka, który dzierżawił u Potockiej starostwo i wójtostwo owruckie. — K. 363 na odwr.
11	1710 r. marca 26.	Skarga sędziego grodzkiego owruckiego Aleksandra Tretiaka o pogróżki mu pobiciem i grabieżą, o pobicie jego przyboreckich chłopów, jadących po rzece Dnieprze, i zabranie im koni, wozów itd. przez hornostajpolskich chłopów miecznika żytomierskiego Jana Rybińskiego i jego żony. — K. 364 na odwr.
12	1710 r. marca 26.	Skarga szl. Jana i innych Jakubienków-Paszyńskich o niezwrócenie im przez szl. Jana i Andrzeja Siłenków-Wyhowskich gruntu Uhłowszczyzny (inaczej Kożuchówki), zajętego jeszcze przez ojca tych ostatnich, i o zadanie przez nich skarżącym ciężkiego pobicia. — K. 365.
13	1710 r. marca 27.	Skarga tychże Wyhowskich o zajęcie ich gruntu Kożuchowskiego i drzew bartnych na nim przez tychże Paszyńskich, którzy zadali przy tym skarżącym ciężkie pobicie i rany. Świadectwo woźnego o tym. — K. 366.
14	1710 r. marca 28.	Skarga szl. Stanisława Haleckiego o niewynagrodzenie go przez wdowę po skarbniku żytomierskim Teofilę Dorengowską za skradzione przez jej chłopów we wsi Metejkach u skarżącego siano, proso, grykę itd. — K. 367.
15	1710 r. kwietnia 3.	Protest stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza i jego żony przeciw niesprawiedliwemu oskarżeniu ich przez byłego ich sługę szl. Grzegorza Chodakowskiego-Bardenkę o zamiar otrucia go ciemiężycą i bielunem i o wybranie jego pszczół na gruncie Krasnickim we wsi Chodakach; oskarżenie przez Chodakowskiego uczynione jest jakoby z zemsty za odprawienie go przez Niemiryczów ze służby z powodu pijaństwa. — K. 368.
16	1710 r. kwietnia 4.	Pozew do sądu chorążego bracławskiego [sic] ks. Dominika Szujskiego na skargę kapitana Fryderyka Lewenfatra o niezapłacenie mu przez Szujskiego, wbrew dobrowolnej ugodzie i zobowiązaniom, 7000 złotych polskich za zagrabienie jego majątku i o niezwrócenie przez Szujskiego pieniędzy, pożyczonych dla niego przez Lewenfatra u kupca słuckiego Rozembozmosa [?]. — K. 369.
17	1710 r. kwietnia 4.	Pozew do sądu żony podczaszego lwowskiego Zofii Baranowskiej (po 1. mężu łowczynej bracławskiej Żabokryckiej) na skargę kasacyjną stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza na niesłuszne oskarżenie go przez Baranowską o najazd na jej majątek, miasteczko Noryńsk, i wyrządzenie jakichś gwałtów. — K. 370.
18	1710 r. kwietnia 4.	Pozwy do sądu szl. Aleksandra i Eliasza Hulewiczów w ich sprawach z tymże Niemiryczem: 1, o zwrot złotych i srebrnych rzeczy i różnego innego majątku, zagrabionego na 30 000 złotych polskich przez przodków Hulewiczów, szl. Władysława Chrebtowicza i jego matkę, wdowę po stolniku kijowskim, podczas ich najazdu na wieś Białokurowicze, własność dziada Niemirycza; 2, o gwałtowne zawarcie przez tegoż Chrebtowicza małżeństwa z ciotką Niemirycza, wracającą z Lublina, porwaną we wsi Krasnostawie i poślubioną z nim w miasteczku Horochowie, i przy tym o zabranie przez Chrebtowicza u dziada Niemirycza złotych, srebrnych i innych drogich rzeczy na 70 000 złotych polskich; 3, o zrujnowanie włości olewskiej, zagrabienie bydła rogatego itd. na 18 000 złotych polskich i o uciskanie chłopów przez stolnika halickiego Romana Hulewicza, ojca Eliasza i brata Aleksandra Hulewiczów, podczas jego najazdu na miasteczko Olewsk, w czasie pobytu skarżącego w niewoli tatarskiej. — K. 371.
19	1710 r. kwietnia 5.	Pozew do sądu żony podczaszego lwowskiego Zofii Baranowskiej na skargę szl. Krzysztofa i Katarzyny Balińskich i wdowy szl. Anny Skiporowej na nią i na jej zmarłego 1. męża, łowczego bracławskiego Benedykta Żabokryckiego, o zagrabienie bydła rogatego, koni, chleba na polach, odzieży itd. podczas ich najazdu na wieś Saczyńce. — K. 372.
20	1710 r. kwietnia 5.	Pozew do sądu wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej na skargę stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza i jego żony o niezadośćuczynienie za zabicie na targu w miasteczku Welednikach przez jej chłopów chłopa skarżących, o wyłowienie przez jej suszczańskich chłopów bobrów z rzek we włości olewskiej i o namówienie przez nich przechodzących wojsk do zrujnowania tej włości. — K. 373.
21	1710 r. kwietnia 5.	Pozew do sądu szl. Marka i Zuzanny Hulewiczów na skargę na nich tegoż Niemirycza o zrujnowanie znajdującej się u nich w zastawie jego wsi Korpiłówki i o uciskanie chłopów, wskutek czego niektórzy z nich się rozbiegli. — K. 374.
22	1710 r. kwietnia 5.	Skarga szl. Wojciecha Melwińskiego, jego żony i brata tej ostatniej szl. Michała Milkiewicza o tym, że miecznik bydgoski Paweł Berżyński z czeladzią, strzelcami i rajtarami najętymi u starosty owruckiego, przybywszy do wsi Unina, znajdującej się wraz z całą swoją włością w zarządzie skarżącego, po wzięciu do niewoli biskupa łuckiego Dionizego Żabokryckiego, domagał się wypłaty dochodów z majątku i przedstawienia mu dokumentów; przy tym jeden rajtar, okazawszy się „moscalem”, żądał „po moskiewsku” pieniędzy, powołując się na rozkaz swego generała, i lżył skarżącego wyzwiskami; ponadto Melwiński, wyjeżdżając do Kijowa wraz z miecznikiem żytomierskim Jakubowskim do ks. Golicyna z prośbą w interesie województwa o jakiś prowiant, prosił Berżyńskiego, aby nie wyrządzał jego żonie zniewag i szkód pod jego nieobecność, obiecując oddać wszystko, co mu się należy, po powrocie; lecz Berżyński, wraz z wdową po cześniku podolskim Szumlańską, zebrawszy strzelców i chłopów ze wsi Kucharów, Zarudzia, Lubowicz i innych, wypędził żonę skarżącego z domu, zadał pobicie jej bratu szl. Janowi Trypolskiemu i zagrabił bydło rogate, chleb, miód, płótno, odzież itd. (w akcie oznaczona jest cena zagrabionego). — K. 375. Uwaga tłumacza. Brat żony skarżącego wymieniony jest w akcie raz jako Michał Milkiewicz, raz jako Jan Trypolski — tak w druku.
23	1710 r. kwietnia 5.	Pozew do sądu wdowy po podkomorzym kijowskim Katarzyny Olizarowej na skargę na nią wdowy szl. Anny Skiporowej o niewydanie rodzin chłopskich, wyprowadzonych ze wsi Saczyńce przez dziada Olizarowej, łowczego kijowskiego Kazimierza Kozalewskiego, o zniszczenie chleba na polach, zagrabienie pszczół i inne szkody wyrządzone przez chłopów obwinionej podczas ich zbrojnego najazdu na tęż wieś. — K. 378.
24	1710 r. kwietnia 5.	Pozew do sądu spadkobierców podkomorzego kijowskiego Stefana Niemirycza i jego żony Marty na skargę na nich stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o niezapłacenie 7000 złotych polskich, pożyczonych przez Martę Niemiryczową u dziada skarżącego. — K. 378 na odwr.
25	1710 r. kwietnia 5.	Pozew do sądu miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego, jego żony i wspólników na skargę na nich szl. Krzysztofa i Katarzyny Balińskich o wyrządzenie zniewag, wyzwanie na pojedynek, pogróżki śmiercią itd. podczas najazdu na wieś Saczyńce. — K. 380.
26	1710 r. kwietnia 7.	Pozew do sądu podstarościego grodzkiego i podczaszego żytomierskiego Kazimierza Steckiego na skargę kasacyjną sędziego grodzkiego owruckiego Aleksandra Tretiaka na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący go na banicję (za co, nie powiedziano). — K. 381.
27	1710 r. kwietnia 7.	Pozew do sądu szl. Aleksandra i Reginy Rudnickich na skargę kasacyjną wdowy po cześniku podolskim Aleksandry [sic] Szumlańskiej i jej dzieci na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący ich na banicję za jakieś gwałty i zajęcie wsi Unina. — K. 282 [sic].
28	1710 r. kwietnia 7.	Pozew do sądu szl. Macieja i innych Moszkowskich na skargę kasacyjną sędziego grodzkiego owruckiego Aleksandra Tretiaka na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący go na banicję (za co, nie powiedziano). — K. 383.
29	1710 r. kwietnia 7.	Pozew do sądu miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego na skargę na niego tegoż Tretiaka o zajęcie wsi Jackiewicz, zagrabienie chleba, niedopuszczanie chłopów do odrabiania pańszczyzny i płacenia długów, o przywłaszczenie sobie kamienia młyńskiego itd. — K. 384.
30	1710 r. kwietnia 7.	Pozew do sądu szl. Aleksandra i Reginy Rudnickich na skargę kasacyjną tegoż Tretiaka na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący go na banicję za zebranie jakiejś komisji we wsi Uninie itd. — K. 385.
31	1710 r. kwietnia 7.	Pozew do sądu spadkobierców starosty tarnogórskiego Teodora Niemirycza na skargę kasacyjną tegoż Tretiaka na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący go na banicję (za co, nie powiedziano). — K. 386.
32	1710 r. kwietnia 7.	Pozew do sądu kasztelana połanieckiego Władysława Niemirycza na skargę kasacyjną tegoż Tretiaka na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący go na banicję (za co, nie powiedziano). — K. 387.
33	1710 r. kwietnia 14.	Skarga szl. Piotra Skorupskiego o uprowadzenie z jego wsi Kościuszek przez szl. Bartłomieja Kilińskiego chłopów przychodnich (ludzi zaszłych) i o zagrabienie przez tego ostatniego parobkom skarżącego wozów z sianem. — K. 388.
34	1710 r. kwietnia 14.	Skarga wdowy po cześniku podolskim Heleny Szumlańskiej o zagrabienie przez szl. Aleksandra Szczeniawskiego we wsi Uninie kilkudziesięciu świń, które potem wszystkie zostały przez niego zastrzelone. — K. 389.
35	1710 r. kwietnia 15.	Skarga szl. Bartłomieja Kilińskiego o wyzwanie go na pojedynek i wyrządzenie mu zniewag i pobicia we wsi Małej Chwosence [?] przez szl. Piotra Skorupskiego. — K. 390.
36	1710 r. kwietnia 17.	Skarga w imieniu całej chorągwi petyhorskiej chorążego wiłkomierskiego Szerwińskiego o obrabowanie i zabójstwo sługi u towarzysza tejże chorągwi Stanisława Molera przez chłopów i bojarów ze wsi Białki i Patraszy, przy współudziale Żydów welednickich. Świadectwo woźnego o tym. — K. 390 na odwr.
37	1710 r. kwietnia 17.	Pozew do sądu szl. Grzegorza Bardenki-Chodakowskiego na wyżej przytoczoną (zob. nr 15) skargę na niego stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza i jego żony. — K. 391 na odwr.
38	1710 r. kwietnia 23.	Pozew do sądu spadkobierców szl. Andrzeja i Katarzyny Mierżwińskich na skargę kasacyjną spadkobierców szl. Pawła Synhajewskiego na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący ich na banicję za niewydzielenie ¼ części wsi Iskorości, niezwrócenie dochodów z niej i niewynagrodzenie szkód. — K. 292 [sic].
39	1710 r. kwietnia 24.	Pozew do sądu szl. Krzysztofa Presieckiego na wyżej przytoczoną, nr 7, skargę na niego szl. Wasyla Nieczaja-Gruzewicza. — K. 394.
40	1710 r. kwietnia 29.	Skarga szl. Aleksandra Szczeniowskiego o zajęcie mu części wsi Unina i Kaczanowszczyzny, stratowanie pól, wyrąb lasów, wyłowienie ryb i bobrów z jezior chanewskich, zagrabienie siana i namówienie żołnierzy do obrabowania skarżącego przez wdowę po cześniku podolskim Helenę Szumlańską, która wniosła na niego ponadto niesłuszną wyżej przytoczoną, zob. nr 34, skargę. — K. 395.
41	1710 r. maja 9.	Skarga miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego o wyrządzenie w dzierżawionym przez niego monasterskim majątku, miasteczku Klińcach, zniewag jego żonie przez ihumenię monasterów koreckiego i klinieckiego Magdalenę Zahoncową, o zakazanie przez tę ostatnią chłopom posłuszeństwa skarżącemu i o niedopuszczenie go do obsiania pól lub wyjechania w umówionym terminie z tego majątku, zgodnie z kontraktem. — K. 395.
42	1710 r. maja 15.	Przedstawienie przez szl. Piotra Skorupskiego w sądzie do oszacowania konia, który przybłąkał się do jego koni pod wsią Kościuszkami. — K. 396 na odwr.
43	1710 r. maja 17.	Pozew do sądu wdowy po staroście owruckim Katarzyny Potockiej, jej synów, wojskiego żytomierskiego Konstantego Steckiego i skarbnika owruckiego Jerzego Liniewskiego na skargę na nich szl. Aleksandra i Pawła Lisieckich o niezwrócenie zajętych wsi Nowaków, Woniajków, Makówki i Stenczyłówki i niewynagrodzenie wszystkich szkód. — K. 397.
44	1710 r. maja 19.	Pozew do sądu mieszczan i bojarów owruckich i szwabowskich na skargę na nich chorążego żytomierskiego Pawła i chorążego owruckiego Antoniego Trypolskich oraz szl. Jana i Aleksandry Rapsztyńskich o wyrządzenie pierwszym zniewag i pogróżki pobiciem, o obrabowanie córki Rapsztyńskich i zadanie pobicia chłopu tych ostatnich, a także o zajęcie pól i sianożęci pod miastem Owruczem i we wsi Szwabach. — K. 398.
45	1710 r. maja 19.	Pozew do sądu jezuitów kolegium ksawerowskiego i rezydencji owruckiej na skargę chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego o zadanie pobicia jego chłopom i zagrabienie siana przez chłopów tych jezuitów podczas ich zbrojnego najazdu na uroczysko Dymczyn we wsi Bakowszczyźnie. — K. 399.
46	1710 r. maja 20.	Skarga tychże jezuitów o zajęcie przez szl. Stanisława i Katarzynę Łukaszewskich połowy miasteczka Chabnego, zapisanej skarżącym przez cześnika żytomierskiego Grzegorza Jana Połczewskiego i zapisanej na nich przez wdowę po tym ostatnim, o wyłowienie przez obwinionych ryb i bobrów w rzece Uszy i jeziorach, zagrabienie chleba i pobieranie wszelkich dochodów z tej części. — K. 400.
47	1710 r. maja 22.	Pozew do sądu regenta grodzkiego owruckiego Daniela Lewkowskiego i wielu innych na skargę na nich kapitana Fryderyka Lewenfatra o wyrządzenie mu zniewag, pobicia i ran szablą podczas napadu ich na kwaterę skarżącego w miasteczku Narodyczach w czasie jarmarku i podczas ścigania go na drodze z tego miasteczka. — K. 401.
48	1710 r. maja 22.	Skarga podstolego mozyrskiego Aleksandra i innych Lenkiewiczów-Ipohorskich o zbieranie i przywłaszczenie sobie dochodów i opłat chłopskich we wsiach Rozważach i Swarowiczach przez stolnika kowieńskiego Aleksandra i innych Lenkiewiczów-Ipohorskich, podczas ich najazdu na te wsie. — K. 402.
49	1710 r. maja 23.	Pozew do sądu miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego na skargę na niego szl. Pawła i Katarzyny Trypolskich o zagrabienie wołów i różnego majątku we wsi Tatarynowiczach u ich chłopa i o zadanie skarżącemu, jego żonie i dzieciom pobicia i inne gwałty przez narodyckich chłopów Berżyńskiego. — K. 403.
50	1710 r. maja 27.	Skarga tegoż Berżyńskiego i wdowy po kasztelanie bracławskim Aleksandry Stempkowskiej o wyłowienie bobrów z rzeki Żerewi we wsi Żerewcach przez podstarościego i chłopa ze wsi Krasnej Wołoki szl. Anny Zbikowskiej, którzy oświadczyli w sądzie, że łowili na rozkaz swojej pani i że przy schwytaniu ich ani chłopi żerewieccy, ani skarżący nie zadawali im pobicia. — K. 404.
51	1710 r. czerwca 2.	Protest podstolego owruckiego Teodora Pawszy i jego synów przeciw w ogóle bezprawnemu podziałowi między sobą przez spadkobierców wdowy po chorążym czernihowskim Marianny Manieckiej miasteczka Nowe Narodycze i w szczególności przeciw zabraniu przez podczaszego bracławskiego Michała Kordysza złota, srebra i innych rzeczy, pozostałych po śmierci „wielkiego” mieszczanina tego miasteczka, Żyda Szłomy. — K. 405.
52	1710 r. czerwca 5.	Skarga wdowy szl. Marianny Rostockiej i cześnika żytomierskiego Aleksandra Druczanina-Kniehinińskiego o wyrąb drzew bartnych i drzew „uhladów”, zdatnych na barcie, wybranie pszczół i skoszenie siana na polach we wsi Pokalewie przez chłopów podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego. — K. 406.
53	1710 r. czerwca 5.	Skarga wdowy szl. Anny i jej syna, regenta ziemskiego kijowskiego Jerzego Zbikowskich o bezprawne roszczenia do jej pól we wsi Krasnej Wołoce ze strony wdowy po kasztelanie bracławskim Aleksandry Stempkowskiej i miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego i o aresztowanie przez tych ostatnich na gruncie tejże wsi podstarościego i chłopa skarżącej, zajmujących się połowem bobrów na rzece Żerewi. — K. 406 na odwr.
54	1710 r. czerwca 6.	Skarga żony skarbnika żytomierskiego Teofili Derengowskiej o wyłowienie ryby w rzece Uszy i wyrządzenie skarżącej zniewag przez szl. Stanisława i Dorotę Haleckich, przy kładzeniu znaków na drzewach bartnych po obu stronach tejże rzeki i na uroczysku blisko błota Borszczewicy. — K. 407 na odwr.
55	1710 r. czerwca 6.	Pozew do sądu wdowy po podkomorzym kijowskim Katarzyny Olizarowej-Wołczkiewiczowej na skargę wdowy po cześniku podolskim Aleksandry [sic] Szumlańskiej o niezwrócenie różnego rodzaju rzeczy, zagrabionych jeszcze przez męża pierwszej podczas jego najazdu z czeladzią i kozakami na wsie Unin, Worobiew i Rutwiankę. — K. 408 na odwr.
56	1710 r. czerwca 6.	Pozew do sądu podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego na wyżej oznaczoną (zob. nr 11) skargę na niego sędziego grodzkiego owruckiego Aleksandra Tretiaka. — K. 409.
57	1710 r. czerwca 11.	Skarga podstolego owruckiego Teodora Pawszy o zajęcie i zaoranie przez skorodeńskich i piaseczańskich chłopów podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego pola na uroczysku Krynce we wsi Hładkowiczach i o wyrządzenie przy tym skarżącemu różnego rodzaju szkód. Świadectwo woźnego o tym. — K. 410.
58	1710 r. czerwca 20.	Skarga stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o przywłaszczenie sobie dochodów ze wsi Kowali i wyrządzenie przy tym wielu szkód przez chłopów kasztelana połanieckiego Władysława Niemirycza podczas jego najazdu na tę wieś, należącą od dawna do wsi Horoszek, a nie do Czerniechowa, i pozostałą bez właściciela po śmierci szl. Krzętowskiego. — K. 411.
59	1710 r. czerwca 20.	Pozew do sądu kasztelana połanieckiego Władysława Niemirycza i innych na skargę wdowy po kasztelanie bracławskim Aleksandry Stempkowskiej o zwrot złotych i srebrnych rzeczy, odzieży, bydła rogatego, chleba itd., zagrabionych jeszcze przez ojca i dziada Niemirycza w czasie ich opieki nad matką skarżącej. — K. 412.
60	1710 r. czerwca 20.	Pozew do sądu stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza i innych na skargę tejże Stempkowskiej na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący ją na banicję za jakieś zniewagi i szkody. — K. 414. Uwaga. Choć charakterem pisma, kolorem atramentu i gatunkiem papieru dokument ten różni się od poprzednich i następnych dokumentów tejże księgi, to jednak treścią nie budzi wątpliwości co do swej autentyczności.
61	1710 r. czerwca 20.	Skarga szl. Szymona Lewkowskiego o niezapłacenie mu za kupionego konia i wołu pieniędzy przez szl. Prokopa, Herasyma i Mikołaja Zakusiłów-Żarowskich [?] i o niezwrócenie przez nich posagu i różnego majątku, niewydzielonego i zagrabionego u rodziców i dziadów skarżącego przez ojca Zakusiłów. — K. 415.
62	1710 r. czerwca 20.	Skarga stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o niesłuszne żądanie od niego przez kasztelana połanieckiego Władysława Niemirycza zapłaty długu, ciążącego jakoby na wsi Horoszkowszczyźnie. — K. 416.
63	1710 r. czerwca 24.	Skarga podstolego owruckiego Teodora Pawszy o budowę na rzece Noryni młyna przez wdowę szl. Katarzynę Hurkową i innych spadkobierców szl. Hermana i Macieja Trypolskich, o zadanie przez nich pobicia chłopom skarżącego i zajęcie mu pól, grobli i sianożęci we wsi Nowym Dorohiniu. — K. 417.
64	1710 r. czerwca 28.	Pozew do sądu wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej i innych na skargę na nich skarbnika mozyrskiego Jana Tretiaka i jego żony o naruszenie kontraktu dzierżawnego na starostwo owruckie, wygnanie z niego skarżącego, aresztowanie jego sługi, zajęcie wszystkich dochodów, zagrabienie majątku i inne szkody. — K. 418.
65	1710 r. czerwca 28.	Skarga podczaszego dobryńskiego Michała Liniewskiego o niezapłacenie mu pełnej sumy dzierżawnej za wieś Klińce przez miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego i o odebranie przez tego ostatniego wołów, koni, pieniędzy itd. u chłopów skarżącego. — K. 419.
66	1710 r. czerwca 28.	Pozew do sądu chorążego kijowskiego i podstarościego grodzkiego żytomierskiego Kazimierza Steckiego i wielu innych na skargę kasacyjną wdowy po cześniku podolskim Aleksandry [sic] Szumlańskiej i jej dzieci na niesłuszny wyrok zaoczny skazujący ich na banicję (za co, nie powiedziano). — K. 420.
67	1710 r. czerwca 30.	Skarga chorążego owruckiego Antoniego Trypolskiego o spalenie jego domu i w ogóle o zrujnowanie jego dworu w mieście Owruczu przez welednickich i noryńskich chłopów wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej i innych przy zajęciu przez nich tego miasta i starostwa u skarbnika mozyrskiego Jana Tretiaka. — K. 421.
68	1710 r. czerwca 30.	Skarga szl. Krzysztofa Balińskiego o wyzwanie go na pojedynek i wyrządzenie zniewag jego żonie przez miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego i podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego, o namówienie przez nich żołnierzy i sołdatów do obrabowania majątku skarżącego, o stratowanie jego pola zasianego zbożem i sianożęci we wsi Saczyńcach i o pogróżki śmiercią i całkowitym zrujnowaniem. — K. 422.
69	1710 r. czerwca 30.	Skarga chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego o przechwycenie od niego ze wsi Czykołowicz chłopa, bobrownika z rzemiosła, przez suszczańskich chłopów wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej i jej syna. Świadectwo o tym woźnego i areszt przez niego wymienionego bobrownika. — K. 422 na odwr.
70	1710 r. czerwca 30.	Skarga wdowy po cześniku podolskim Heleny Szumlańskiej o zagrabienie chleba, wyrżnięcie baranów i pogróżki jej i jej chłopom pobiciem ze strony podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego podczas jego najazdu, wraz ze szl. Janem Trypolskim, na wieś Radomyśl. — K. 423 na odwr.
71	1710 r. lipca 1.	Skarga podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego o przywłaszczenie sobie pola zwanego Synhurowszczyzną i drzew bartnych we wsi Pieszczanicy przez ihumenię monasterów koreckiego i klinieckiego Magdalenę Zahoncową i wdowę szl. Mariannę Rostocką. — K. 424 na odwr.
72	1710 r. lipca 1.	Skarga stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o założenie przez szl. Władysława Bortkowskiego, za zezwoleniem podstolego koronnego, starosty perejasławskiego hr. Michała Lubomirskiego, pod wsią Białokurowiczami nowej słobody o tej samej nazwie i o zajęcie u skarżącego pól i sianożęci przez nowo osiedlonych chłopów. — K. 425.
73	1710 r. lipca 3.	Pozew do sądu na skargi wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej: 1, na stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o namówienie przez niego żołnierzy i sołdatów do zrujnowania i zadania pobicia chłopom miasteczka Weledniki, wskutek czego się rozbiegli, o uwięzienie wójta suszczańskiego, wyrządzenie zniewag podstarościemu i rozpędzenie chłopów podczas najazdu na wieś Suszczany; 2, na szl. Aleksandra Wołynieckiego o odejście jego od niej ze służby, bez żadnego sprawozdania z zarządu miasteczkiem Weledniki, o pobieranie przez niego od mieszkańców nadmiernych poborów, przywłaszczenie sobie pieniędzy dzierżawnych itd. i 3, na miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego o niezapłacenie pieniędzy dzierżawnych za miasteczko Stare Narodycze, uciskanie chłopów wsi Jażberynia ciężkimi robotami i opłatami, wskutek czego 7 rodzin stamtąd odeszło, o spustoszenie zamku i inne szkody. — K. 426.
74	1710 r. lipca 3.	Pozew do sądu kapitana Fryderyka Lewenfatra i innych na skargę regenta grodzkiego owruckiego Daniela Lewkowskiego i innych o zagrabienie przez obwinionych u jego arendarza na jarmarku w miasteczku Nowych Narodyczach wozów z rybą i wyrządzenie przez nich samemu skarżącemu zniewag, pobicia i ran. — K. 427 na odwr.
75	1710 r. lipca 3.	Pozew do sądu stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza na skargę kasacyjną żony podczaszego lwowskiego Zofii Baranowskiej (po 1. mężu, łowczym bracławskim, Żabokryckiej) na niesłuszny wyrok skazujący ją na banicję w sprawie o miasteczko Noryńsk (szczegóły nie są oznaczone). — K. 428 na odwr.
76	1710 r. lipca 3.	Pozew do sądu łowczego żytomierskiego Wenturego Hańskiego i innych na skargę kasacyjną wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej na niesłuszny wyrok skazujący ją na banicję za najazd jej chłopów, wraz z żołnierzami, na wieś Jackowicze i za wyrządzenie przy tym różnych gwałtów. — K. 430.
77	1710 r. lipca 4.	Pozew do sądu podczaszego wołyńskiego Jana Horaina na skargę na niego skarbnika mozyrskiego Jana Tretiaka o zajęcie części wsi Lisowszczyzny. — K. 430 na odwr.
78	1710 r. lipca 4.	Obwieszczenie Waleriana Wercińskiego, towarzysza chorągwi petyhorskiej chorążego wiłkomierskiego Szyrwińskiego [w druku: Ширзинскаго], o tym, że w drodze na jarmark do miasteczka Czarnobyla, we wsi Ilińcach, on, wraz ze szl. Kazimierzem i Józefem Pruszyńskimi i szl. Stanisławem Łukaszewskim, zastawszy w karczmie dwóch parobków (pacholików): Zabłockiego i Kowalewskiego, którzy popełnili jakieś przestępstwo w Polsce, ratowali się ucieczką i na pytania, kim są i skąd, uciekli, podzielił się porzuconym przez tych parobków majątkiem po równo z innymi swoimi towarzyszami. — K. 431 na odwr.
79	1710 r. lipca 7.	Pozew do sądu szl. Stanisława i Katarzyny Łukaszewskich na skargę na nich jezuitów owruckich o przywłaszczenie sobie części miasteczka Chabnego ze wszystkimi dochodami, wyliczonymi w pozwie. — K. 432 na odwr.
80	1710 r. lipca 8.	Pozew do sądu podczaszego bracławskiego Michała Kordysza i innych na skargę stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o bezprawne przekazanie, bez wiedzy Niemirycza, w sądzie zjazdowym miasteczka Noryńska i wsi Hajewicz żonie podczaszego lwowskiego Zofii Baranowskiej (po 1. mężu, łowczym bracławskim, Żabokryckiej) i wdowie po kasztelanie bracławskim Aleksandrze Stempkowskiej (córce biskupa łuckiego Żabokryckiego) i o znieważenie przy tym przez obwinionych szl. Krzysztofa Balińskiego. — K. 434.
81	1710 r. lipca 8.	Pozew do sądu szl. Jana i Krzysztofa Wołyńskich i wielu innych, w charakterze świadków, na skargę stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o zabójstwo jego robotnika w miasteczku Welednikach, o połów bobrów w miasteczku Olewsku, zadanie pobicia słudze skarżącego, namówienie przechodzących oddziałów wojska do grabieży w jego majątku i w ogóle o zrujnowanie tego ostatniego i rozpędzenie chłopów przez welednickich i suszczańskich chłopów wdowy po staroście owruckim Potockiej. — K. 435.
82	1710 r. lipca 11.	Skarga miecznika lidzkiego Jana i innych Trypolskich o przywłaszczenie sobie gruntów i drzew bartnych, połów bobrów i ryb z rzek, polowanie na zwierzęta w lesie, samowolną budowę młyna na rzece Struti i zagrabienie u chłopów wołów, koni itd. we wsiach Kobylinie, Czykołowiczach Starych i Chorómnem przez zowczańskich chłopów starosty nosowskiego Michała Nieczaja. — K. 436.
83	1710 r. lipca 14.	Oględziny przez woźnego na mieszczaninie Żydzie Szymonie Wolfowiczu i jego żonie pobić i ran, zadanych im w miasteczku Nowych Narodyczach przez rajtarów starosty owruckiego Bruchowskiego. — K. 437.
84	1710 r. lipca 14.	Pozew do sądu wdowy po wojewodzie trockim Anny Sapieżyny i jej czarnobylskiego Żyda arendarza Menia na skargę stolnika trembowelskiego Jerzego i skarbnika bracławskiego Jana Cyrynów o niezapłacenie przez Menia pieniędzy, zasądzonych od niego dekretem kahalnym na zapłatę długu i na wynagrodzenie za zagrabienie przez niego u Żydów narodyckich Jakuba i Moszy wosku w miasteczku Czarnobylu. — K. 438.
85	1710 r. lipca 14.	Pozew do sądu wdowy po cześniku żytomierskim Heleny Połczewskiej i wdowy po skarbniku żytomierskim Teofili Derengowskiej na skargę na nie szl. Stanisława i Katarzyny Łukaszewskich o niezapłacenie długów i wyrządzenie zniewag. — K. 338 [sic] na odwr.
86	1710 r. lipca 15.	Pozew do sądu stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza na skargę na niego podwojewodziego stężyckiego Zygmunta i innych Pruszyńskich o niezapłacenie długu i niewynagrodzenie za zajęcie i korzystanie z dochodów ze wsi Mohilnego i Czyhirów, zajętych podczas zbrojnego najazdu przez olewskich chłopów Niemirycza. — K. 440.
87	1710 r. lipca 19.	Pozew do sądu miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego i jego żony na skargę na nich podczaszego dobryńskiego Michała Liniewskiego o niezapłacenie pieniędzy za dzierżawę wsi Klińca i za woły i konie, odebrane przez nich klinieckim chłopom skarżącego. — K. 441.
88	1710 r. lipca 19.	Pozew do sądu hrabiów Aleksandra, starosty sandomierskiego, i Michała, starosty perejasławskiego, Lubomirskich na skargę na nich stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o niewynagrodzenie za wywiezionych ze wsi włości olewskiej chłopów, z których jeden uniósł ze sobą i pieniądze, ukryte przez skarżącego w lesie przed przechodzącymi wojskami. — K. 442.
89	1710 r. lipca 20.	Doniesienie woźnego o nieznalezieniu przez niego, na żądanie podstolego owruckiego Teodora Pawszy, ani w kijowskich, ani w owruckich księgach grodzkich pozwu Pawszy do sądu na skargę spadkobierców wdowy po chorążym czernihowskim Marianny Maczeckiej [sic: Manieckiej]. — K. 443 na odwr.
90	1710 r. lipca 20.	Pozew do sądu spadkobierców tejże Manieckiej na skargę kasacyjną tegoż Pawszy na niesłuszny wyrok skazujący go na banicję (za co, nie powiedziano). — K. 444 na odwr.
91	1710 r. lipca 20.	Pozew do sądu tychże spadkobierców na skargę kasacyjną tegoż Pawszy na wyrok sądu zjazdowego o niesłuszne rozgraniczenie wsi Nowego Dorohinia od miasteczka Nowych Narodycz, o zajęcie przez tych spadkobierców pól i ogrodów, niezapłacenie długów, samowolne oddanie przez nich w dzierżawę miasteczka Nowych Narodycz, przywłaszczenie sobie majątku, pozostałego po śmierci narodyckiego mieszczanina Żyda itd. — K. 446.
92	1710 r. lipca 20.	Pozew do sądu tychże spadkobierców na skargę kasacyjną tegoż Pawszy, w której, oprócz jego pretensji, oznaczonych w poprzednim akcie, skarżący żąda zadośćuczynienia za urządzenie grobli dorohińskiej na rzece Noryni, za zajęcie młyna itd. — K. 448.
93	1710 r. lipca 21.	Pozew do sądu podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego i jego żony na skargę sędziego grodzkiego owruckiego Aleksandra Tretiaka o pogróżki szubienicą, zadanie pobicia jego przyboreckim chłopom, zagrabienie u nich koni, wozów itd. przez hornostajpolskich chłopów Rybińskich, o wyrządzenie przez nich zniewag i pogróżki samemu skarżącemu, przechwycenie, rozpieczętowanie i odczytanie jego listów itd. — K. 450.
94	1710 r. lipca 21.	Pozew do sądu podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i jego żony na skargi na nich podstolego owruckiego Teodora Pawszy o wyrządzenie mu zniewag w owruckim kościele dominikanów, o zajęcie pól, sianożęci, chłopskich niw, drzew bartnych i narzędzi rybackich przez skorodeńskich chłopów, o urządzenie przez nich grobli na rzece Słoweczni we wsi Miedwiednem, zrujnowanie rudni i zagrabienie żelaza, broni i narzędzi produkcji, o wyrządzenie zniewag i pobicia rudnikom i chłopom, o pogróżki powieszeniem, stratowanie pól i sianożęci, zniszczenie łodzi na tejże rzece, polowanie na niedźwiedzia w legowisku i o niezapłacenie przez duchownego skorodeńskiego długu Żydowi hładkowickiemu, o uwięzienie tego ostatniego, wymuszenie od niego rewersu i inne gwałty, wyrządzane przez tychże skorodeńskich chłopów obwinionych miedwiedeńskim chłopom skarżącego. — K. 451.
95	1710 r. lipca 21.	Pozew do sądu wdowy po skarbniku żytomierskim Teofili Derengowskiej i innych na skargę na nich szl. Stanisława i Doroty Haleckich o zajęcie i stratowanie pól i sianożęci, wyłowienie ryb z jezior, zagrabienie siana, przywłaszczenie sobie przewozu przez rzekę Uszę między wsiami Chrystynówką i Metejkami i o zadanie pobicia ich metejkowskim chłopom przez chrystynowskich chłopów Derengowskiej. — K. 454.
96	1710 r. lipca 21.	Pozew do sądu spadkobierców szl. Michała Strybyla w sprawie ich z chorążym żytomierskim Pawłem Trypolskim o zapłatę długu. — K. 455 na odwr.
97	1710 r. lipca 21.	Pozew do sądu podstolego żytomierskiego Jana Rybińskiego i szl. Jana Trypolskiego na skargę wdowy po cześniku podolskim Heleny Szumlańskiej o pobieranie od jej chłopów produktów żywnościowych, zadanie im pobicia, pogróżki powieszeniem i inne gwałty, wyrządzone przez hornostajpolskich chłopów Rybińskiego podczas ich najazdów na majątek Radomyśl. — K. 456.
98	1710 r. lipca 23.	Oświadczenie szl. Józefa Pruszyńskiego o tym, że szl. Krzysztof i Barbara Butkiewiczowie nie obronili go, wbrew swemu zobowiązaniu przy odstąpieniu wsi Barany, od zajęcia tej ostatniej przez chorążego kijowskiego, podstarościego grodzkiego żytomierskiego Kazimierza Steckiego. — K. 457.
99	1710 r. lipca 23.	Skarga tegoż Pruszyńskiego o zajęcie mu wsi Barany przez wymienionego Steckiego. — K. 458.
100	1710 r. lipca 24.	Areszt przez woźnego we wsi Niewhadach u szl. Bartłomieja i Krystyny Kilińskich dwóch chłopów z ich rodzinami, których oni przejęli ze wsi Kościuszek od szl. Piotra Skorupskiego, z zobowiązaniem Kilińskich trzymania ich u siebie do rozpatrzenia sprawy w sądzie, pod rygorem zapłacenia, w razie odejścia tych chłopów, 1000 grzywien polskich za każdego. — K. 459.
101	1710 r. lipca 24.	Pozew do sądu podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i jego zięcia, miecznika bydgoskiego Pawła Berżyńskiego, na skargę na nich szl. Krzysztofa Balińskiego o stratowanie chleba i siana na polach we wsi Saczyńcach, wyrządzenie mu zniewag i pogróżki śmiercią; przy tym skarżący żąda, aby obwinieni albo zostali aresztowani, albo przedstawili za siebie poręczycieli na to, że jego życie nie jest w niebezpieczeństwie. — K. 460.
102	1710 r. lipca 24.	Pozew do sądu szl. Kilińskich w wyżej przytoczonej (zob. nr 100) sprawie ich ze szl. Skorupskim. — K. 461.
103	1710 r. lipca 28.	Pozew do sądu szl. Józefa i Heleny Pruszyńskich i wdowy po skarbniku żytomierskim Teofili Derengowskiej na skargi na nich szl. Stanisława i Katarzyny Łukaszewskich o wyrządzenie zniewag i niezapłacenie długów. — K. 462.
104	1710 r. lipca 28.	Pozew do sądu kasztelana połanieckiego Władysława Niemirycza na skargę na niego stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o bezprawne żądanie zapłaty jakiegoś długu, zaciągniętego jakoby u pozwanego przez ojca skarżącego, i o wysuwanie bezpodstawnych pretensji do wsi Horoszkowszczyzny i Kowali. — K. 463.
105	1710 r. lipca 29.	Pozew do sądu wdowy po staroście owruckim Anny Katarzyny Potockiej i innych na skargę na nich chorążego owruckiego Antoniego Trypolskiego o spalenie jego domu z zabudowaniami w mieście Owruczu przez welednickich bojarów i chłopów Potockiej, przy odebraniu przez nich starostwa owruckiego skarbnikowi mozyrskiemu Janowi Tretiakowi. — K. 464.
106	1710 r. lipca 20.	Pozew do sądu tejże Potockiej i innych na powództwo przeciw nim chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego o zwrot chłopa-bobrownika, przejętego od nich ze wsi Czykołowicz przez chłopów Potockiej do wsi Suszczany, albo o zapłatę za niego, według taksy, 1000 grzywien polskich. — K. 465.
107	1710 r. lipca 30.	Pozew do sądu podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i jego żony na skargę na nich wdowy szl. Marianny Potockiej o bezprawne roszczenia ich do części wsi Pieszczanicy, zajęcie i stratowanie pól i sianożęci, zagrabienie chleba i siana, obrabowanie chłopów, wyręby drzew bartnych i wreszcie o pogróżki zabicia skarżącej i podpalenia jej domu. — K. 466.
108	1710 r. lipca 30.	Pozew do sądu wdowy po kasztelanie bracławskim Aleksandry Stempkowskiej na skargę wdowy szl. Anny i jej syna, regenta ziemskiego kijowskiego Jerzego Zbikowskich, o zajęcie przez żerewskich chłopów obwinionej pól i sianożęci, zagrabienie narzędzi do łowienia bobrów w rzece Żerewi, złowionych bobrów i zabitego łosia we wsi Krasnej Wołoce, o zadanie przez nich pobicia chłopom skarżącej przy zbrojnych najazdach, zamiar zabicia skarżącej, aresztowanie jej podstarościego i bobrownika i inne gwałty. — K. 467 na odwr.
109	1710 r. sierpnia 1.	Pozew do sądu szl. Stanisława i Katarzyny Łukaszewskich na skargę na nich szl. Józefa i Heleny Pruszyńskich o bezprawne żądanie zapłaty jakiegoś długu. — K. 469. Uwaga. Wskutek omyłki w numeracji dalej następuje nr 120; nie ma podstaw do przypuszczenia, by akty zostały wyrwane: śladów w grzbiecie nie pozostało, a numeracja kart idzie kolejno.
120	1710 r. sierpnia 12.	Skarga Wilhelma Elianowskiego, porucznika chorągwi rajtarskiej starosty owruckiego Bruchowskiego, o zadanie żołnierzom tej chorągwi ciężkich ran i pobicia przez szl. Grzegorza i innych Redczyców (gdzie, nie powiedziano). — K. 470.
121	1710 r. sierpnia 13.	Skarga podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego o zajęcie mu drzew bartnych, pól i sianożęci we wsi Skorodnem, połów bobrów w rzece Słoweczni i wreszcie o budowę rudni na tej rzece przez podstolego owruckiego Teodora Pawszę, trzymającego w zastawie od szl. Jana i Heleny Wysłobodzkich wieś Miedwiedkę, która nie była oddzielona groblą od Skorodnego. — K. 470 na odwr.
122	1710 r. sierpnia 13.	Skarga stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o odmowę strażnika wiłkomierskiego Zygmunta Szuksty, zarządzającego miasteczkiem Chojnikami u chorążego brzeskiego ks. Dominika Szujskiego, wydania mu, jako zbiegłego chłopa, Żyda Awrosia, który, narobiwszy u skarżącego długów i nie spłaciwszy się, uciekł do Chojnik. — K. 472.
123	1710 r. sierpnia 18.	Pozew do sądu wdowy po staroście owruckim Anny Potockiej i jej synów na skargę szl. Maksymiliana i innych Hejewskich-Łowdykowskich o wysuwanie przez obwinionych pretensji do wsi Hejewicz, wybranie pszczół, zajęcie ostrowu, zagrabienie siana itd. — K. 473.
124	1710 r. sierpnia 18.	Pozew do sądu stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza i jego sióstr na skargę na nich podwojewodziego stężyckiego Zygmunta Pruszyńskiego i innych o niezapłacenie długu, zaciągniętego przez podkomorzego kijowskiego Jerzego Niemirycza u szl. Samuela Pruszyńskiego. — K. 474.
125	1710 r. sierpnia 18.	Obwieszczenie szl. Teodora i Michała Zawialiczów-Moczulskich o tym, że w 1684 r., przy rozpatrywaniu w kijowskim sądzie grodzkim sprawy szl. Dumińskich ze szl. Korkoszkami, pierwsi znieważyli brata ciotecznego obwieszczających, szl. Samuela Zawialicza-Moczulskiego, nie uznając go za szlachcica; ponadto jakiś Aleksander Łasko-Stremilecki, nieosiadły, „persona vagabunda”, zza Dniepru, żonaty z chłopką, z namowy regenta grodzkiego kijowskiego Stefana Didkowskiego, wniósł do księgi aktowej skargę, obraźliwą dla nich, Moczulskich; kiedy zaś sąd skazał Stremileckiego na infamię, odszedł on z powrotem za Dniepr; tymczasem obwieszczający, gotowi dowieść swego szlachectwa dokumentami na sejmiku, nie mogli tego uczynić, częściowo wskutek ustania sejmików z powodu zamieszek w kraju, częściowo dlatego, że znajdowali się w służbie wojskowej. — K. 475 na odwr. Uwaga tłumacza. Rodziny Dumińskich i Korkoszków wymienione są w akcie bez imion.
126	1710 r. sierpnia 20.	Oględziny przez woźnego na chłopach podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego ciężkich pobić, zadanych im we wsi Pieszczanicy przez szl. Stanisława i Michała Korkoszków. — K. 477.
127	1710 r. sierpnia 30.	Pozew do sądu starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego na skargę podkomorzego kijowskiego Jerzego Andrzeja Czaplica i jego żony o niewydanie zbiegłych chłopów. — K. 478.
128	1710 r. września 2.	Skarga szl. Józefa i Marianny Ziółkowskich o przywłaszczenie sobie pól, ostrowów, stawów, drzew bartnych i dziegciarni i o zagrabienie rudy we wsi Dubnikach przez łuczyckich i horodnickich chłopów pisarza ziemskiego kijowskiego Antoniego Sienickiego. — K. 479.
129	1710 r. września 2.	Pozew do sądu chorążego brzeskiego ks. Dominika Szujskiego i jego zarządcy, strażnika wiłkomierskiego Zygmunta Szuksty, na skargę na nich szl. Aleksandra i Wasyla Nieczajów-Gruzewiczów o niewynagrodzenie za zniewagi i pobicie, zagrabienie majątku i inne gwałty, wyrządzone przez sługi i kozaków Szujskiego zmarłemu bratu skarżących, szl. Janowi Nieczajowi-Gruzewiczowi. — K. 480.
130	1710 r. września 4.	Pozew do sądu spadkobierców szl. Hermana i Macieja Trypolskich na skargę na nich podstolego owruckiego Teodora Pawszy o zajęcie grobli, młyna, pól i sianożęci nad rzeką Norynią we wsi Nowym Dorohiniu i o zagrabienie siana i zadanie pobicia chłopom. — K. 481.
131	1710 r. września 5.	Pozew do sądu cześnika owruckiego Jerzego Staweckiego na skargę chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego o niezapłacenie długów, zaciągniętych u jego ojca, szl. Parteniusza Trypolskiego, przez szl. Grzegorza i innych Staweckich i zabezpieczonych na majątku tych ostatnich, który odziedziczył pozwany. — K. 482.
132	1710 r. września 5.	Pozew do sądu starosty nosowskiego Michała Nieczaja na skargę chorążego żytomierskiego Pawła i innych Trypolskich o zajęcie drzew bartnych, skoszenie siana, wyłowienie ryb z rzek i jezior, polowanie na bobry, łosie i inne zwierzęta, o zadanie pobicia chłopom i zagrabienie ich majątku, o budowę nowego młyna na rzece Siruci [?] i zburzenie starego na rzece Brahince i inne gwałty, wyrządzone przez Nieczaja we wsiach Czykołowiczach, Kołybaniu i Chorómnem. — K. 483.
133	1710 r. września 11.	Pozew do sądu na skargi szl. Józefa Pruszyńskiego i jego żony: 1, na chorążego kijowskiego Stanisława [sic] Steckiego o zajęcie u nich ze wszystkimi dochodami wsi Barany i 2, na szl. Krzysztofa i Barbarę Budkiewiczów, którzy nie zapobiegli, wbrew swemu zobowiązaniu, zajęciu tej wsi. — K. 483 na odwr.
134	1710 r. września 11.	Skarga szl. Aleksandra i innych Redczyców o wyrządzenie im zniewag i ciężkiego pobicia, zagrabienie zapasów żywności, zwierząt domowych i ptactwa, stratowanie chleba na polach, wymuszanie pieniędzy i inne gwałty, wyrządzone im we wsi Mżni (?) przez chorągiew starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego. Świadectwo woźnego o tym. — K. 485. Uwaga. Akty pod nr 135 i 136 są wyrwane, a w grzbiecie pozostały tylko ślady ich dawnego istnienia.
137	1710 r. września 11.	Pozew do sądu spadkobierców szl. Michała Mierżwińskiego i wielu innych na skargę kasacyjną regenta grodzkiego kijowskiego Michała i innych Synhajewskich na niesłuszny wyrok skazujący ich na banicję za niewydzielenie ¼ części wsi Iskorości, za przywłaszczenie sobie dochodów z niej, niewynagrodzenie szkód itd. — K. 489.
138	1710 r. września 16.	Pozew do sądu kasztelana połanieckiego Władysława Niemirycza i jego żony na skargę stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza i jego żony o grabieże przy najeździe na miasteczko Olewsk. — K. 491.
139	1710 r. września 18.	Pozew do sądu kapitana Fryderyka Lewenfatra i innych na skargę na nich chorążego brzeskiego Dominika i starosty zahalskiego [?] Apolinarego ks. Szujskich i innych o najazdy ze zbrojnym tłumem sług i kozaków na miasteczko Chojniki, zadanie pobicia chłopom i zagrabienie ich majątku, o zajęcie szynków, zrujnowanie strzelaniną domów, znieważenie księdza, który ujął się za honorem Szujskich, i o nieprzedstawienie przez Lewenfatra sprawozdania z zarządu tym miasteczkiem itd. — K. 492.
140	1710 r. września 22.	Pozew do sądu szl. Sienickiego na wyżej przytoczoną (zob. nr 128) skargę na niego szl. Ziółkowskich. — K. 495.
141	1710 r. września 22.	Pozew do sądu szl. Wysłobodzkich i Pawszy na wyżej przytoczoną skargę na nich (zob. nr 121) Pruszyńskiego. — K. 496.
142	1710 r. września 24.	Pozew do sądu na skargi spadkobierców szl. Macieja i Hermana Trypolskich: 1, na szl. Jana i Eustachego Didowiczów-Trypolskich i innych o niepodzielenie, wbrew wyrokowi sądu kompromisarskiego, wsi Kacowszczyzny i 2, na miecznika owruckiego Macieja Trypolskiego i jego żonę o niezapłacenie długu, zabezpieczonego na części wsi Łask. — K. 497 na odwr. Uwaga tłumacza. W druku miecznik owrucki Maciej Trypolski występuje tu jednocześnie jako zmarły (spadkobiercy) i jako pozwany — tak w oryginale.
143	1710 r. września 25.	Areszt przez woźnego Żyda Awrosia na wyżej przytoczoną (zob. nr 122) skargę Niemirycza. — K. 499.
144	1710 r. września 25.	Pozew do sądu ks. Szujskiego na tęż (zob. nr 122) skargę Niemirycza. — K. 500.
145	1710 r. września 26.	Skarga administratora metropolii kijowskiej Jerzego Winnickiego i Cyryla Szumlańskiego, biskupa nominata łuckiego, o wyrządzenie temu ostatniemu zniewag przez podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego, o zagrabienie przez niego w miasteczku Radomyślu monasterskim chłopom koni i broni i o zrujnowanie ich bezprawnym żądaniem zapasów żywności dla swoich hornostajpolskich chłopów, czeladzi i kozaków, z którymi Rybiński napadł na to miasteczko. — K. 501.
146	1710 r. września 26.	Skarga chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego o wyrządzenie mu szkód przez chorągiew starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego bezprawnymi żądaniami pieniędzy, zapasów żywności i wódki, stratowaniem pól i gwałtami nad chłopami we wsiach Rakowszczyźnie, Łaskach i Kacowszczyźnie. — K. 502.
147	1710 r. września 26.	Skarga biskupa nominata łuckiego Cyryla Szumlańskiego i metropolity kijowskiego Jerzego Winnickiego o zbrojny najazd chorążego kijowskiego Kazimierza Steckiego na wieś Unin, o szturm przez niego zamku, przy czym zabito trzech i śmiertelnie raniono dwóch chłopów, o zagrabienie majątku chłopskiego i wyrządzenie zniewag wdowie po cześniku podolskim Helenie Szumlańskiej i jej córce, żonie podstolego kijowskiego, Mariannie Tretiakowej. — K. 503.
148	1710 r. września 26.	Obwieszczenie szl. Stefana Waśkowskiego i wielu innych o tym, że po zakończeniu czynności sejmiku elekcyjnego, który został zerwany, i sejmiku „desideriorum”, odbywających się 15 i 16 września w Żytomierzu, kiedy obwieszczający wracali, 18 września, do domu, to o milę od miasta napadli na nich nieznani ludzie, zadali im pobicie, zagrabiwszy odzież i broń, i odebrali wszystkie dokumenty, niedawno odebrane przez nich sądownie od podstolego grodzieńskiego [w druku: Гродзин.] Micuty i dowodzące ich praw do majątków Waśkiewicze, Uszczapy i innych. Przysięga na to obwieszczających i wyliczenie głównych dokumentów. — K. 505.
149	1710 r. października 6.	Skarga stolnika mozyrskiego Aleksandra Niemirycza o zagrabienie konia jego słudze pod wsią Jancza Rudnia [?] przez chłopów i ekonoma starosty perejasławskiego hr. Michała Lubomirskiego. — K. 507.
150	1710 r. października 30.	Oświadczenie Wilhelma Elianowskiego, porucznika chorągwi starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego, o tym, że nocując we wsi Rakowszczyźnie, należącej do chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego, przy przejściu chorągwi z miasta Owrucza na leża zimowe do miasta Brahina, żołnierze nie wyrządzali żadnych gwałtów chłopom Trypolskiego i że jego zarządca w obecności osób postronnych zaświadczył to wtedy. — K. 508.
151	1710 r. października 30.	Pozew do sądu wdowy po cześniku podolskim Heleny Szumlańskiej i jej syna na skargę szl. Jana Trypolskiego o napad na niego w drodze syna Szumlańskiej z tłumem uzbrojonych sług i kozaków, przy powrocie skarżącego z sejmiku żytomierskiego, o zadanie jemu i jego sługom ciężkiego pobicia i zagrabienie u nich koni, odzieży, broni itd. — K. 508 na odwr.
152	1710 r. października 30.	Skarga szl. Zofii Konarskiej o wybranie przez szl. Piotra Wyhowskiego pszczół we wsi Jezierszczyźnie i na uroczyskach pod Zabijaniem i Zahalcami, a także o przywłaszczenie sobie przez niego wsi Hołych ze wszystkimi dochodami. — K. 510.
153	1710 r. października 30.	Pozew do sądu na skargi podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego: 1, na biskupa nominata łuckiego Cyryla Szumlańskiego o zadanie nasłanym przez niego uzbrojonym tłumem chłopów i kozaków ciężkiego pobicia chłopom skarżącego, o pogróżki jemu samemu i zajęcie miasteczka Radomyśla ze wsiami, w które Rybiński był „zajechał” na podstawie przywileju króla Augusta II, i 2, na wdowę po cześniku podolskim Helenę Szumlańską i innych o napad pod miasteczkiem Radomyślem na skarżącego nasłanych przez nią ludzi, zadanie jemu i sługom pobicia i zagrabienie u nich broni, odzieży, koni itd. — K. 511.
154	1710 r. września [sic] 30.	Pozew do sądu sędziego grodzkiego i podstarościego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i chorążego żytomierskiego Pawła Trypolskiego na skargę szl. Aleksandra i innych Dołżkiewiczów o niezapłacenie przez pierwszych pieniędzy, pożyczonych przez szl. Andrzeja Moszczenickiego, ich przodka, u babki skarżących, szl. Anastazji Dołżkiewiczowej, według zapisu z 16 września 1647 roku. — K. 513. Uwaga tłumacza. W druku przy nr 154 wydrukowano miesiąc „Сентября” (września), choć akt stoi między aktami z października.
155	1710 r. października 7.	Skarga wojskiego owruckiego Aleksandra Dołżkiewicza o wyrządzenie mu zniewag przez miecznika lidzkiego Jana Trypolskiego i niewykupienie przez tegoż zastawionych czterech chłopów we wsi Wysokiem i pól we wsiach Czernihowcach i Zarudziu. — K. 514.
156	1710 r. października 16.	Pozew do sądu chorążego kijowskiego Stanisława [sic] Steckiego na skargi na niego metropolity kijowskiego Jerzego Winnickiego, biskupa łuckiego Cyryla Szumlańskiego i wdowy po cześniku podolskim Heleny Szumlańskiej z córką o pogróżki śmiercią tym ostatnim, zadanie pobić i ran ich chłopom, zabójstwo niektórych z nich i zagrabienie ich majątku oraz inne gwałty, wyrządzone im przez sługi i chłopów Steckiego podczas zbrojnego najazdu ich na wieś Unin i szturmu dworu. — K. 515.
157	1710 r. października 17.	Skarga podczaszego lwowskiego Antoniego Baranowskiego i jego żony o zagrabienie u nich i u ich chłopów chleba, bydła rogatego, koni, ptactwa domowego i wszelkiego rodzaju majątku ruchomego przez chłopów kasztelana połanieckiego Władysława Niemirycza przy najeździe i zajęciu miasteczka Noryńska, wsi Chajcze i innych. — K. 516.
158	1710 r. października 17.	Pozew do sądu Rybińskiego na wyżej przytoczoną (zob. nr 146 [sic: 145]) skargę na niego Winnickiego i Szumlańskiego. — K. 517.
159	1710 r. października 30.	Skarga starosty owruckiego Józefa Antoniego Bruchowskiego o zadanie pobicia jego sługom i podstarościemu, uwięzienie ich i morzenie głodem, o zagrabienie u jego chłopów koni, zapasów żywności i różnych rzeczy, przywłaszczenie sobie czynszu i innych dochodów i w ogóle o zrujnowanie chłopów przez pisarza grodzkiego mozyrskiego Teofila Lenkiewicza-Ipohorskiego, wraz z chorągwią starosty mozyrskiego, podczas najazdu na wieś Orewicze i inne wioski klucza białosoroczańskiego. — K. 518.
160	1710 r. listopada 7.	Doniesienie woźnego o nieznalezieniu przez niego, na żądanie podkomorzego kijowskiego Jerzego Andrzeja Czaplica, ani w kijowskich, ani w owruckich księgach aktu wwiązania szl. Rżeczyckich w posiadanie wsi Chupkowe. — K. 519.
161	1710 r. listopada 13.	Protest podstolego owruckiego Teodora Pawszy przeciw zmowie jego byłego adwokata, skarbnika owruckiego Michała Ermicza, ze spadkobiercami żony chorążego czernihowskiego Marianny Manieckiej co do podziału wsi Nowego Dorohinia i przeciw naruszeniu wszelkiego rodzaju formalności sądowych przy rozstrzyganiu sprawy o ten majątek w różnych instancjach sądowych. — K. 519 na odwr.
162	1710 r. listopada 14.	Skarga szl. Aleksandra Bujalskiego o zadanie mu ciężkiego pobicia i ran we wsi Iskorości przez szl. Pawła Wołkowskiego, żonatego z pasierbicą skarżącego. Świadectwo woźnego o tym. — K. 521.
163	1710 r. listopada 18.	Skarga rektora kolegium ksawerowskiego i superiora owruckiej rezydencji jezuickiej Ignacego Kompalskiego o naruszenie przez przeora olewskiego Serapiona Lorenkowicza starodawnej, z 1525 roku, granicy między wsiami Radawlą i Zamysłowiczami, o położenie nowych znaków granicznych, przywłaszczenie sobie w ostatniej wsi drzew bartnych, zagrabienie miodu itd. — K. 522.
164	1710 r. grudnia 5.	Pozew do sądu szl. Stanisława i Katarzyny Łukaszewskich na skargę kasacyjną wojewody kaliskiego Franciszka i kapitana Stanisława Haleckich i innych na niesłuszny wyrok skazujący ich na banicję za wygnanie Łukaszewskich ze wsi Hołubijowicz. — K. 523.
165	1710 r. grudnia 11.	Skarga podkomorzego kijowskiego Jerzego Andrzeja Czaplica o zadanie ciężkiego pobicia chłopom, zabójstwo jednego z nich i zagrabienie u nich zapasów żywności, bydła rogatego, koni, odzieży itd. przez żołnierzy chorągwi petyhorskiej szl. Mniszka pod dowództwem porucznika Stanisława Mołczewskiego, w czasie trzydniowego ich pobytu we wsi Rokitnem. Przysięga na to chłopów skarżącego i świadectwo woźnego. — K. 524.
166	1710 r. grudnia 11.	Skarga wdowy, dzieci i braci szl. Jana Lewkowskiego o zadanie temu ostatniemu we wsi Kobylinie przez szl. Stefana i innych Hejewskich i ich chłopów ciężkiego pobicia, od którego ten zmarł. Przedstawienie przez skarżących zabitego w sądzie i obwieszczenie woźnego o zabójstwie. — K. 526.
167	1710 r. grudnia 17.	Obwieszczenie wojskiego owruckiego Jana Tretiaka i cześnika podolskiego Aleksandra Szumlańskiego o tym, że podczaszy żytomierski Jan Rybiński, skazany na banicję, objął, wbrew prawu o banitach, urząd sędziego grodzkiego owruckiego i złożył na to przysięgę. — K. 527.
168	1710 r. grudnia 18.	Skarga wojskiego mielnickiego Aleksandra Bandinellego i jego żony: 1, o zadanie w miasteczku Chojnikach ich Żydowi Froimowi Abramowiczowi przez zarządcę chorążego brzeskiego ks. Dominika Szujskiego, strażnika wiłkomierskiego Zygmunta Szuksztę, i jego żonę ciężkiego pobicia, od którego ten zmarł; 2, o odmówienie przez nich temuż Żydowi chrztu świętego, czego on, umierając, wyraził życzenie; 3, o potajemne zakopanie trupa w ziemi, zagrabienie wszystkich pieniędzy, które były przy zabitym, pogróżki samym skarżącym i inne zniewagi i gwałty. — K. 528.
169	1710 r. grudnia 18.	Skarga wileńskiego ks. kanonika Awiuty w imieniu całej kapituły wileńskiej o zrujnowanie mieszczan i chłopów włości kamieńszczyckiej nadmiernymi żądaniami pieniędzy, zapasów żywności, podwód itd. ze strony chorągwi petyhorskiej chorążego wiłkomierskiego Szyrwińskiego, będącej pod dowództwem porucznika Benedykta Szyrwińskiego, który nie tylko odmówił Żydowi skarżącego Chajnie zapłaty pieniędzy za gorące napoje według wydanego wcześniej przez siebie rachunku, lecz i aresztował tego Żyda. Przysięga na to tegoż i wójtów kamieńszczyckich. — K. 529.
170	1710 r. grudnia 18.	Skarga wojewody sieradzkiego Jana Koniecpolskiego o zabójstwo przez Szuksztę Żyda Abramowicza (zob. szczegóły wyżej pod nr 168). — K. 531.
171	1710 r. grudnia 23.	Pozew do sądu chorążego żytomierskiego Pawła i chorążego owruckiego Antoniego Trypolskich i innych na skargę starosty owruckiego Józefa Bruchowskiego, bojarów i mieszczan owruckich i szwabskich na niesłuszny wyrok skazujący ich na banicję za jakieś zajęcie pól i sianożęci, rozgrabienie domu, zagrabienie odzieży itd. we wsi Szwabach. — K. 531 na odwr.
172	1710 r. grudnia 30.	Oświadczenie rektora kolegium ksawerowskiego i superiora owruckiej rezydencji jezuickiej ks. Ignacego Kompalskiego o nieprzyjęciu od niego 500 złotych polskich przez szl. Kanarskich, wbrew dobrowolnej ugodzie, o nieustąpieniu przez nich wsi Bazaru, bezprawnym odebraniu od młynarza pieniędzy za kocioł, prześladowaniu oświadczającego, wskutek czego zmuszony był odprawiać nabożeństwo w spichlerzu, o nasłaniu kozaków, oczernianiu przed tymi ostatnimi jezuitów itd. — K. 533.
173	1710 r. grudnia 30.	Obwieszczenie szl. Mikołaja Niementowskiego i jego brata o tym, że w czasie wojen kozackiej i tureckiej, kiedy ich rodzice uchodzili przed nieprzyjacielem, część dokumentów została rozproszona, pozostałe przewiezione zostały do wsi Kniahinicze, gdzie i spłonęły w czasie pożaru; wypisów tych dokumentów również nie ma skąd wziąć, gdyż księgi owruckie i kijowskie z kolei spłonęły. — K. 534.
174	1710 r. grudnia 30.	Skarga w imieniu żeńskich monasterów koreckiego i klinieckiego o odebranie im przez stolnika żytomierskiego Jana Suryna i jego matkę pól Ewrupowskich [?] we wsi Orżeszkach, o zbieranie z nich na swoją korzyść zboża, pobieranie myta od przejeżdżających kupców itd. — K. 535.
175	1710 r. grudnia 30.	Skarga podstolego kijowskiego Aleksandra Tretiaka o wyrządzenie zniewag jego żonie i o pogróżki zabicia jej przez sługi podczaszego żytomierskiego Jana Rybińskiego przy zbrojnym najeździe na klucz uniński, wraz z chorążym kijowskim Steckim, kiedy szturmowali dwór skarżącego i wyrządzali różne gwałty chłopom. — K. 536.
176	1710 r. grudnia 30.	Skarga szl. Stanisława i Wasyla Korkoszków o zajęcie pól, sianożęci i drzew bartnych w ich części we wsi Pieszczanicy, o przywłaszczenie sobie prawa pobierania myta od kupców („obwiastki”), zajęcie wsi Filipowszczyzny i niwy Rudawskiej, naruszenie miedzy, stratowanie sianożęci we wsi Rzeczyszczach [?] i pod wsią Towszczowem [?] za Rybutkami i in., o samowolny ubój ich wołu, zadanie ciężkiego pobicia Wasylowi i synowi Stanisława Korkoszkom, przywłaszczenie sobie ostrowu Zaustyże i inne gwałty, wyrządzane skarżącym przez podstolego żytomierskiego Kazimierza Pruszyńskiego i jego chłopów. — K. 536 na odwr.

Indeksy tej księgi

Indeks osób547 haseł Indeks miejscowości341 haseł

Wspólna wyszukiwarka dla wszystkich ksiąg: osoby · miejscowości · zestawienie ksiąg zaginionych.