Księgi zaginione · opis nr 2057 Kijowskiego Archiwum Centralnego

Łucka grodzka księga zapisowa, potoczna i dekretowa 1581 roku

XIX-wieczny opis księgi, która nie przetrwała do naszych czasów: spis wszystkich aktów z datami i streszczeniem treści, z indeksami osób i miejscowości.

Archiwum: Kijowskie Archiwum Centralne (Centralne Archiwum Dawnych Akt przy Uniwersytecie św. Włodzimierza)
Nr inwentarza: 2057
Urząd: Łuck – gród, województwo wołyńskie
Rodzaj księgi: zapisowa, potoczna i dekretowa
Lata: 1581
Zawartość: 392 pozycji w spisie aktów, 401 kart
Opis drukowany: Kijów 1899, oprac. M. N. Jasiński (oficjalne wydanie Archiwum)
Stan: oryginał nie zachował się – zachował się tylko drukowany opis
Opracowanie: Marcin Kowal; tłumaczenie opisu z języka rosyjskiego przygotowane z pomocą Claude (Anthropic)

Spis aktów Indeks osób Indeks miejscowości

Karta tytułowa opisu

OPIS

KSIĘGI AKTOWEJ

KIJOWSKIEGO ARCHIWUM CENTRALNEGO.

Nr 2057

(ZA 1581 ROK).

Sporządził M. N. Jasiński.

(OFICJALNE WYDANIE ARCHIWUM).

KIJÓW.

Drukarnia Cesarskiego Uniwersytetu św. Włodzimierza N. T. Korczak-Nowickiego.

1899.

Drukowano na mocy postanowienia Zarządu Uniwersytetu św. Włodzimierza.

Nr 2057

Łucka grodzka księga zapisowa, potoczna i dekretowa 1581 roku.

Księga ta 17 kwietnia 1835 r. została przesznurowana i opatrzona pieczęcią i podpisami członków Komisji, NAJWYŻEJ ustanowionej dla uporządkowania ksiąg metrykalnych i aktowych w guberniach: kijowskiej, podolskiej i wołyńskiej, a 14 marca 1840 roku ponownie sprawdzona przez Komisję, ustanowioną na podstawie postanowienia Wołyńskiego Zarządu Gubernialnego z 7 czerwca 1839 r. dla sprawdzenia ksiąg aktowych łuckiego sądu powiatowego. Zawiera ona, wraz z jedną kartą przesznurowaną i opieczętowaną, 401 kart, z których wiele sczerniało od wilgoci, zamokło lub zbutwiało na brzegach (dokładniejsze wskazówki co do tego, które mianowicie karty ucierpiały, podano w uwagach). Na początku i na końcu księgi brakuje kilku, a w jej środku wielu kart, utraconych jeszcze przed oprawą księgi i dokonaniem w niej numeracji aktów i paginacji; oprócz tego przy oprawie wiele kart księgi pomieszano, wskutek czego początek wielu aktów znajduje się w jednym miejscu księgi, a ciąg dalszy lub koniec ich — w innym. Ogólna liczba aktów (wliczając tu i urywki aktów), ponumerowanych w księdze, — 384; w rzeczywistości zaś jest ich 395. Wszystkie akty pisane są po rusku, z wyjątkiem jednego urywka aktu, pisanego po polsku i znajdującego się na 199. uszkodzonej karcie, która najwidoczniej dostała się do księgi przy jej oprawie zupełnie przypadkowo. Wszystkie dość liczne uszkodzenia poszczególnych kart księgi i aktów wskazane są w uwagach do opisu.

Uwaga tłumacza. Oryginał ma układ bez nagłówków kolumn: numer aktu, data (przy podwójnej dacie w postaci ułamka górna = sporządzenie, dolna = wniesienie do księgi), treść aktu z numerem karty; w tłumaczeniu dane te ujęto w kolumny tabeli. Daty bez roku odnoszą się do 1581 r. Numeracja aktów w druku ma luki i powtórzenia, zachowane w tłumaczeniu (np. „26 bis”, „71²”, „122/123”, brak nr 125 i 359, akty bez numeru oznaczone „[b.n.]”) — tabela liczy łącznie 392 wierszy. Nazwisko drukowane „Гостскій” oddano, jak w opisie nr 2058, w historycznej polskiej formie Hojski. Cytaty staroruskie w cudzysłowach podano w transliteracji polskiej.

1581 ROK.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	stycznia (13).		Doniesienie woźnego o tym, że gdy po pogrzebie p. Jarofieja Hojskiego Roman Hojski ze swymi synami przedstawił wdowie po zmarłym, Annie, jego testament, według którego majątki: Krupa, Dworzec, Riasniki, Mikulin i Kotów przypadały Romanowi Hojskiemu, i zaproponował jej, by otrzymała natychmiast „sumu pieniezej — wieno jei miłosti opisanoje, t. j. 1000 kop hroszei”, ta ostatnia, oświadczywszy: „maju swoich hroszei mnoho”, kategorycznie odmówiła ustąpienia wymienionych majątków w posiadanie Romana Hojskiego. — K. 1. Uwaga. Na 1. karcie znajduje się tylko zakończenie tego aktu, początek zaś jego — na odwr. 39. karty. Stało się to stąd, że przy oprawie księgi pomieszano karty; tymczasem numeracja kart, a także aktów, idzie ciągiem, bez żadnych przerw. Dzięki temu też akty z 10–13 stycznia znajdują się na kk. 26–29, 25 i 39 i są oznaczone niewłaściwymi numerami. To samo zjawisko obserwuje się i w odniesieniu do aktów z następnych miesięcy. Spotykają się w księdze także karty, które dostały się do niej przypadkowo, a także akty, choć mające samodzielny numer, lecz pozbawione początku i końca. Pozostałe defekty w księdze będą wskazane niżej, w dalszych uwagach.
2	stycznia 13.		Skarga p. Stanisława Wińskiego, sługi p. Janowej Montołtowej, z urodzenia Polonii Zarzeckiej, o to, że p. Andrzej Montołt zadał mu w domu p. Fiodora Szymkowicza-Skleńskiego pobicie i rany. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego wymienionych ran. — K. 1.
3	stycznia 13.		Doniesienie woźnego o tym, że w jego obecności burmistrzowie i rajcy łuccy, a także lentwójt, na stosowne zapytanie kustosza i przeora łuckich potwierdzili, że wójt łucki, p. Żorawnicki, rzeczywiście polecił im powstrzymywać się czasowo (aż do królewskiego wyjaśnienia) od pociągania pod sąd miejski poddanych kościelnych. — K. 1 na odwr.
4	stycznia 13.		Doniesienie woźnego o tym, że w jego obecności wdowa po łuckim sędzi ziemskim Jarofieju Hojskim, Anna (z urodzenia Kozińska), oznajmiła wszystkim zgromadzonym w monasterze dorohobuskim na pogrzeb jej męża „kniażatom, panatom, ryćerstwu — szlachtie i obywatelem zemli Wołynskoje”: 1) testament Jarofieja Hojskiego; 2) że pozostała po swoim mężu brzemienną; 3) że mąż jej z zachowaniem wszystkich formalności a) nadał jej w darze „na wiecznost'” „zamok i miesto Krupuju zo wsimi dwory, fołwarki i seły, do toho zamku Krupoi nałeżaczymi, k tomu strilbu wsiu zamkowuju” oraz całe mienie ruchome, a także „zamok nowo budowati zaczatyj, prozywajemyj Orluju”, wszystkie należące do niego części wsi Bereżec i część wsi Lidychowa, położone w powiecie krzemienieckim, oraz b) oddał w dożywotnie posiadanie albo zastawił następujące majątki: Poczajów z przysiółkami, Żabokryki, Pereniatyn, Wolicę, Boszarówkę, Radochówkę, oraz 4) że na wszystkie wymienione majątki ma ona, Anna Hojska, należyte dokumenty, na podstawie których też weszła w posiadanie całego wspomnianego mienia ruchomego i nieruchomego. — K. 2 na odwr.
5	stycznia 14.		Oświadczenie dorohostajskiego urzędnika wojewody połockiego Mikołaja Monwida, Mikołaja Murynowicza, o tym, że zwalnia on ks. Janusza Czartoryskiego od oskarżenia i odpowiedzialności w sprawie, wszczętej w łuckim sądzie grodzkim o obrabowanie przez Czartoryskiego chłopów dorohostajskich, z uwagi na to, że ten ostatni wynagrodził wszystkich poszkodowanych przez rabunek i obiecał przy osobistym spotkaniu z p. Monwidem przeprosić go za „obrażeńje”, wyrządzone wspomnianym rabunkiem. — K. 4.
6	stycznia 14.		Skarga dorohostajskiego urzędnika wojewody połockiego Mikołaja Monwida, Mikołaja Murynowicza, o to, że urzędnik i chłopi wsi Bozkowicz ks. K. K. Ostrogskiego napadli na „dobrowolnoj dorozie” na dorohostajskich mieszczan, pobili, poranili i obrabowali ich aż do koszul. — K. 4 na odwr.
7	stycznia 15.		Skarga ks. Wasyla Sokolskiego na podkomorzego kijowskiego p. Szczęsnego Charlińskiego o to, że botyński i suski urzędnik tego ostatniego wraz z bojarami i chłopami suskimi napadł na Juwgę Raczyńską, „arendarkę” w chołpniewskim majątku skarżącego, odebrał jej wóz z koniem i ładunkiem, a ją samą uprowadził do wsi Susk; następnego dnia wymieniony urzędnik, wypuszczając Raczyńską i zwracając jej konia z wozem, lecz bez pozostałych rzeczy, tak umotywował swój postępek: „ja dei tebe ne hrablu, boś ty niczoho niewinna, ale dei ja, za własnym roskazanem pana swoeho, za kniazia pana twoeho tebe teper hrablu i hrabiti poddanych eho budu, i teper dei tobie, niewinnoj żonie, jako arendarce, konia z wozom i jermiak woroczaju, a inszoho dei ty szkod swoich na orande w kniazia pana swoeho smotri”. — K. 5 na odwr.
8	stycznia 15.		Skarga ziemianina powiatu łuckiego Lwa Perekładowskiego o to, że pp. Michajło i Piotr Rohaczewscy podczas najazdu na jego krywicki dwór pobili i poranili jego samego i jego żonę, a także zagarnęli różne mienie ruchome, w tym „srebra hriwen tri w złitkach”. — K. 6 na odwr.
9	stycznia 16.		Skarga poddanego hospodarskiego swozkiego, „do starostwa Łuckoho prysłuchajuczoho”, Macieja i innych poddanych swozkich, jego sąsiadów, o to, że urzędnik i chłopi wyszkowscy p. Aleksandra Siemaszki podczas swego najazdu na majątek Swoz, na domy skarżących, pobili i poranili tych ostatnich i zagarnęli u nich 14 siekier, odebranych wcześniej przez swozkich chłopów hospodarskich chłopom wyszkowskim za samowolny wyręb w lesie retowskim, należącym do zamku łuckiego i strzeżonym przez skarżących. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego pobić i ran u poszkodowanych. — K. 7 na odwr.
10	stycznia 16.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Wasylowi, Markowi i Aleksandrowi Aleksandrowiczom Żorawnickim pozwu do sądu królewskiego na skargę ks. Dymitra Kozieki, pp. Siemiona Deniska, Fiodora Szymkowicza-Skleńskiego, Andrzeja Chaleckiego, Jana Kotlińskiego i ks. Dymitra Kurcewicza-Bułyhi „o nieprawnyj i nesłusznyj sud i wskaz otca ich, nebożczyka p. Aleksandra Żorawnickoho, starosty, klucznika i horodniczoho Łuckoho, o prysużenie imenia Sadowa kniaziu Wiktorynu Werbickomu, biskupu Łuckomu, i wikariem Łuckim”. Termin stawiennictwa przed sądem królewskim wyznaczono następujący: „po wjechaniu eho korolewskoje miłosti u hranicy korony Polskoje, trydcatoho dnia”. — K. 8.
11	stycznia 16.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we dworze rożyszczeńskim władyce łuckiemu i ostrogskiemu Jonie Krasieńskiemu pozwu królewskiego na skargę ziemianina powiatu brzeskiego Stanisława Piekarskiego. — K. 9.
12	stycznia 16.		Doniesienie woźnego, że w końcu grudnia 1578 r. był on w majątku p. Andrzeja Montołta, w Biskupiczach, i widział mieszkającą tam ks. Marię Jerzównę Holszańską, matkę Andrzeja Montołta i małżonkę ks. Andrzeja Kurbskiego, a zatem oświadczenie tego ostatniego o wydaniu w tym samym czasie we wsi Milenowiczach przez księżnę Marię ks. Kurbskiemu zapisu, zwalniającego tego ostatniego od wszelkich pretensji z jej strony, — jest całkowicie nieprawdziwe. — K. 9.
13	stycznia 16.		Oświadczenie pisarza ziemskiego łuckiego p. Michajła Korytenskiego, że z dwóch pozostawionych w jego majątku tesługowskim pozwów królewskich na skargę ziemian powiatu łuckiego: pp. Chomeków, ks. Buremskich, p. Burego i p. Obucha, jeden zawiera w sobie wyskrobanie „w dacie”. — K. 10 na odwr.
14	stycznia 17.		Skarga ks. Matusza Woronieckiego o to, że słudzy i bojarzy ks. Jerzego Woronieckiego obrabowali poddanych skarżącego, wracających z jarmarku torczyńskiego. — K. 11.
15	stycznia 18.		Skarga pp. Brunka, Ihnata i Junka Hulalnickich o to, że iwanczyccy bojarzy i chłopi p. Wasyla Krasieńskiego, napadłszy w uroczysku Bukowcach na chłopów skarżących, jadących z „popiełom”, pobili, poranili i obrabowali ich. — K. 11 na odwr.
16	stycznia 18.		Pisemne oświadczenie p. Andrzeja Chrebtowicza o tym, 1) że zarządzający jego majątkami wołyńskimi sługa Gawryło Połczeński doprowadził je w ciągu kilku lat zarządu do zupełnej ruiny i nieładu, a 2) że u wymienionego sługi pozostało około 30 „mamramów” zarówno samego skarżącego, jak i jego matki, które to też ogłasza się za nieważne. — K. 12.
17	stycznia 19.		Skarga ziemianina powiatu łuckiego Marka Nowosieleckiego na swego sąsiada p. Michajła Haponowicza o to, że ten ostatni we wsi Nowosiółkach obrabował dwóch chłopów skarżącego, a jednego z nich ponadto pobił i poranił. Doniesienie woźnego o obejrzeniu ran. — K. 13.
18	stycznia 20.		Skarga żukowskiego urzędnika starosty łuckiego ks. Aleksandra Prońskiego, Macieja Mańkowskiego, o to, że mytnik wsi Kobcza p. Michajła Serbina poranił i obrabował mieszczanina żukowskiego Fiodora Waskowicza, wracającego do domu z Przemyśla i Lublina. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran poszkodowanego. — K. 13 na odwr.
19	stycznia 20.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Michajło Serbin wyznaczył termin sądu nad swoim mytnikiem, oskarżonym o poranienie i obrabowanie poddanego starosty łuckiego ks. Al. Prońskiego — Fiodora Waskowicza (zob. poprzedni akt), i zgodził się do czasu sądu wziąć oskarżonego na poręczenie. — K. 14 na odwr.
20	stycznia 21.		Skarga p. Mikołaja Murynowicza, dorohostajskiego urzędnika p. Mikołaja Monwida, o to, że p. Fiodor Czaplic-Szpanowski ze swoimi sługami i chłopami dokonał w końcu 1580 roku wielkiego wyrębu w lesie ohawczyckim p. Monwida. W tej skardze Murynowicz oświadcza także, że „iż dei po smerti zoszłoho nebożczyka p. Aleksandra Żorawnickoho, starosty Łuckoho, w tot czas wriadu doskonałoho a ni surohatora na zamku eho krol. mił. Łuckom ne było, ja dei tot kgwałt, bezprawie i szkodu.... toż czasu sosiedom eho mił. pana moeho obapołnym opowiedił”. — K. 15.
21	stycznia 20.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran i pobić, zadanych przez bozkowskich poddanych ks. K. Ostrogskiego trzem mieszczanom dorohostajskim. — K. 16.
22	stycznia 21.		Oświadczenie p. Tymofieja Wysockiego o gwałtownym aresztowaniu Żyda łuckiego Eska Nożki i osadzeniu go w więzieniu majątku błudowskiego p. Wasyla Żorawnickiego. — K. 16 na odwr.
23	stycznia 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego archimandrycie żydyczyńskiemu Teofanowi, „episkopu Mekhlenskomu”, kopii listu zaręcznego, wydanego przez starostę łuckiego ks. Aleksandra Prońskiego Żydowi łuckiemu Dawidowi Jakubowiczowi. — K. 17.
24	stycznia 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego archimandrycie żydyczyńskiemu Teofanowi pozwu na skargę Żyda Jakubowicza o „wybitie z spokoinoho derżannia, z arendy eho, to est' korczmy, mostowoho i młynow Buremeckich”. — K. 17 na odwr.
25	stycznia 22.		Skarga trzech hołeszowskich chłopów władyki łuckiego Jony Krasieńskiego na nowostawskich chłopów kościelnych o pobicie i obrabowanie ich. — K. 18.
26	stycznia 23.		Doniesienie woźnego o wwiązaniu p. Nastazji Łosiatyńskiej i jej zięciów, pp. Fiodora Złoby-Czernczyckiego, Aleksandra Tyszy i Aleksandra Worony, w posiadanie majątku zwierowskiego. — K. 19. Uwaga. Następny akt oznaczony jest również nr 26.
26 bis	stycznia 23.		Doniesienie woźnego, że oglądał on na bagnie pod wsią Sołotwinem „żeremia bobrowoje” pp. Bohdana i Siemiona Drozdeńskich, przez kogoś zniszczone, i zastał na miejscu zdarzenia kopę, zebraną przez pp. Drozdeńskich dla „opytu i obysku”, na którą stawili się chłopi wsi Hołoby i Sołotwina, a nie przyszli chłopi wsi Mosora; wymieniona kopa zebrała się już powtórnie, lecz winnego dotąd nie znalazła. — K. 19 na odwr.
27	stycznia 24.		Doniesienie woźnego, że na prośbę p. Jana Moszczenickiego jeździł on do majątku p. Filipa Bokija, wsi Pieczychwosty, gdzie „niemałaja hromada ludiej poddanych tamosznich Pieczychwostskich” oświadczyła mu, że wcześniej wieś znajdowała się w arendzie u p. Ołechna Moszczenickiego, potem — u p. Jana Moszczenickiego, a obecnie wzięta została „w moc i sprawu” swoją przez samego p. Filipa Bokija. — K. 21.
28	stycznia 24.		Doniesienie woźnego, że gdy w sprawie p. Jana Moszczenickiego przyjechał on wraz ze szlachtą-świadkami do p. Fiodora Bokija-Pieczychwostskiego do wsi Bodaczowa, to urzędnik bodaczowski nie tylko wypędził ich ze dworu, lecz z pomocą uzbrojonych sług pobił jednego ze szlachciców-świadków. — K. 21 na odwr.
29	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Tesługowie p. Michajłowi Korytenskiemu, pisarzowi łuckiego sądu ziemskiego, dwóch pozwów królewskich na skargę ziemian hospodarskich Piotra i Tyta Chomiaków i „inszych wczastnikow ich” „o niesprawnyj, a nesłusznyj rozsudok sudu zemskoho” w sprawie skarżących z ks. Iwanem i Jerzym Czartoryskimi o majątek Wojsiecz i z biskupem łuckim i brzeskim Wiktorynem Wierzbickim o majątek Kuty. — K. 22 na odwr.
30	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Iwanowi i Jerzemu Czartoryskim pozwu królewskiego na skargę ziemian Piotra i Tyta Chomiaków i „inszych wczastnikow ich” w sprawie o majątek Wojsicz i różne „szkody”. — K. 23.
31	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Iwanowej Czartoryskiej i jej synom dwóch pozwów królewskich. — K. 23 na odwr. Uwaga. Zakończenie aktu nr 31 znajduje się na karcie 31.
32	stycznia 24.		Skarga p. Jana Moszczenickiego, na którego na mocy testamentu jego brata Ołechna przeszła zastawiona temu ostatniemu przez p. Fiodora Bokija-Pieczyfostskiego wieś Bodaczów, o to, że wymieniony Bokij zbrojną ręką wypędził jego urzędnika ze wsi Bodaczowa i zagarnął całe mienie ruchome skarżącego. — K. 24. Uwaga. Zakończenie tego aktu znajduje się na k. 38. Następny akt pod nr 33 nie ma początku.
33	stycznia 11 ¹⁾.		Skarga Żyda stepańskiego Morduchaja na ks. Andrzeja Hołownię o odebranie przez niego skarżącemu „cerokgrafa” na 12 kop groszy litewskich i dwóch pierścieni złotych. — K. 25. Uwaga. Początek tego (nr 33) aktu, oznaczony jako odrębny akt — nr 38, znajduje się na k. 29.;;¹⁾ Zob. uwagę na s. 4 o zamieszaniu, jakie powstało w kartach księgi przy jej oprawie.
34	stycznia 12.		Oświadczenie p. Iwana Krasieńskiego o tym, że p. Wincenty Repkowski, wbrew umowie, nie oddał mu w oznaczonym terminie 50 kop łasztów popiołu. — K. 25. Uwaga 1. Na końcu k. 25 na odwr. znajduje się następująca notatka, odnosząca się do 12 stycznia 1581 r.: „Potul sprawy wriadu pana Kiwereckoho trywali, bo wże ot eho miłosti pana Aleksandra Pronskoho, stolnika wielikoho kniazstwa Litowskoho, starosty Łuckoho, pan Petr Młożowskij na miesco eho miłosti wriadowoje pryjechał, zamok i wriad ot pana Kiwereckoho wział”.;;Uwaga 2. Na początku k. 26 znajduje się zakończenie aktu, nie mającego numeru i zawierającego w sobie wpis uniwersału królewskiego z 15 grudnia 1580 r. dotyczącego poboru „cła”.
35	stycznia 10.	1580 r. grudnia 15.	List króla Stefana o środkach represyjnych przeciwko uchylającym się od płacenia cła. — K. 26.
36	stycznia 10.	1580 r. listopada 20.	List króla Stefana o bezwzględnym płaceniu cła w komorach mytnych. — K. 27.
37	stycznia 10.	1580 r. grudnia 7.	List-przywilej króla Stefana o nadaniu przez niego, po śmierci dawnego starosty Aleksandra Żorawnickiego, ks. Aleksandrowi Prońskiemu „w zemli Wołynskoj starostwa Łuckoho sudowoho... zo wsimi eho nałeżnostiami, dochody i pożytki i so wsim prawom i własnostiu, juryzdycyeju sudowoju” we wszystkich sprawach, podległych „wriadowi eho kgrodskomu Łuckomu”. — K. 28.
38	stycznia 11.		NB. Akt ten stanowi początek skargi Żyda Morduchaja, której zakończenie znajduje się na k. 25 i oznaczone jest jako odrębny akt nr 33. — K. 29.
39	? ?		Urywek, bez początku i końca, skargi p. mostowniczego łuckiego na p. wojskiego łuckiego (imiona jednego i drugiego nie są podane) o spaszenie pól i zagarnięcie bydła rogatego. — K. 30. Uwaga. Powyższy akt nie ma daty.
40	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Walentemu Poniatowskiemu pozwu królewskiego w sprawie o zadanie przez niego pobicia żonie p. Iwana Burego, zrabowanie bydła i „postupnom jednani”. — K. 31.
41	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego Żydowi łuckiemu Eskowi Nożce pozwu królewskiego w sprawie o najazd na dom p. Iw. Burego. — K. 31 na odwr.
42	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego biskupowi łuckiemu Wiktorynowi Wierzbickiemu pozwu królewskiego w sprawie o majątek Kuty. — K. 32.
43	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Annie Sośnickiej pozwu królewskiego w sprawie o zagarnięcie przez nią dwóch części majątku p. Siemiona Chmary. — K. 32 na odwr.
44	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Wasylowi i Markowi Żorawnickim pozwu królewskiego na skargę małżonków pp. Burych. — K. 33.
45	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorze Zahorowskiej pozwu na skargę małżonków pp. Burych. — K. 33 na odwr.
46	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego podsędkowi ziemskiemu łuckiemu Iw. Chrennickiemu dwóch pozwów królewskich na skargę ziemian Piotra i Tyta Chomiaków o niesłuszne rozstrzygnięcie przez Chrennickiego ich sprawy z ks. Jerzym i Iwanem Czartoryskimi i biskupem łuckim Wiktorynem Wierzbickim. — K. 34.
47	stycznia 24.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego we wsi Nowym Stawie sześciu poddanych przeora łuckiego, poranionych przez hołeszowskich poddanych biskupa łuckiego Jony Borzobohatego-Krasieńskiego. — K. 34 na odwr.
48	stycznia 24.		Skarga p. Jana Moszczenickiego o to, że p. Bokij-Pieczychwostski naruszył jego prawa arendowe, przeszłe na niego w spadku po jego bracie Ołechnie Moszczenickim, do wsi Matów i Smyków. — K. 35 na odwr.
49	stycznia 24.		Taka sama skarga tegoż p. Jana Moszczenickiego na Filipa Bokija-Pieczychwostskiego odnośnie do wydzierżawionej od niego przez Ołechna Moszczenickiego wsi Pieczychwostów. — K. 36. Uwaga. Początek karty 37. stanowi przekreślone puste miejsce na 15 wierszy.
50	stycznia 25.		Skarga ks. Jerzego Woronieckiego o to, że ks. Maciej Woroniecki napadł na jego chłopów i obrabował ich. — K. 37. Uwaga. Zakończenie tego aktu znajduje się na k. 40.
51	stycznia 25.		Skarga p. Romana Hojskiego o to, że jego poddani zostali napadnięci i obrabowani przez berezdowskich chłopów wojewody kijowskiego. — K. 38. Uwaga. Akt ten nie jest dokończony, a pozostała, niezapisana część odwrocia k. 38 jest przekreślona.
52	stycznia 13 ¹⁾.		Doniesienie woźnego o tym, że „cech mistra piwowarskoho” zabronił majstrom tego cechu (piwowarom) warzyć piwo w „browarze” przeora łuckiego o. Dominika. — K. 39. ¹⁾ Zob. uwagę na s. 4.
53	stycznia 13.		Tym numerem oznaczony jest początek aktu, którego zakończenie znajduje się na k. 1. Zob. akt nr 1.
54	stycznia 25 ¹⁾.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Anna Hojska, wdowa po Jarofieju Hojskim, nie tylko odmówiła przyjęcia od brata jej zmarłego męża, Romana, swego wiana — 1000 kop groszy i przekazania mu majątków swego męża: Krupy, Mikulina, Riasnik i Kotowa, lecz powitała jego, woźnego, i sługę p. Romana Hojskiego strzałami „z dieł, z hakownic i z rucznic hustoju strilboju”. — K. 40. ¹⁾ Zob. uwagę na s. 4.
55	stycznia 28.		Skarga w tej samej sprawie p. Romana Hojskiego. — K. 41.
56	stycznia 29.		Oświadczenie p. Jana Bokija-Danisławskiego o tym, że p. Maciej Maliński, wbrew swemu zobowiązaniu, nie zwrócił p. Bokijowi wziętych od niego do czasowego użytku różnych szat i strojów (bramkę, szaty, koszulki, kryzy perłowe i in.). — K. 42 na odwr.
57	stycznia 30.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Konstantemu Ostrogskiemu pozwu królewskiego na skargę wojewody wołyńskiego ks. Andrzeja Wiśniowieckiego „o prysud i derżanie żydow w mieste hospodarskom Wołodymerskom”. — K. 43 na odwr.
58	stycznia 30.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Wasylowi i Markowi Żorawnickim pozwu królewskiego na skargę ks. Andrzeja Wiśniowieckiego (w analogicznej sprawie). — K. 44.
59	stycznia 30.		Skarga p. Anny Hojskiej na Jarofieja i Gawryłę Romanowiczów Hojskich o to, że wraz ze swymi sługami dokonali zbrojnego najazdu na jej wieś Mikulin. — K. 45.
60	stycznia 30.		Doniesienie woźnego, który jeździł na prośbę p. Hanny Hojskiej do wsi Kotowo i Lubasza, o tym, że wsie te zostały zbrojną siłą zagarnięte przez p. Romana Hojskiego i w ten sposób wyjęte ze spokojnego posiadania p. Hojskiej. — K. 46 na odwr.
61	stycznia 30.		Skarga p. Anny Hojskiej tej samej treści, co i poprzednie doniesienie woźnego (zob. akt nr 60). — K. 48 na odwr. Uwaga. Końca tej skargi w księdze nie ma. Następny zaś akt (pod nr 62) nie ma początku.
62	? ?		Doniesienie woźnego o odmowie starosty krzemienieckiego ks. Janusza Zbaraskiego wyznaczenia „słusznego” terminu sądu nad swoim podstarościm Grzeg. Łosiatyńskim na skargę ks. Jerzowej Zbaraskiej i innych. — K. 50.
63	lutego 2.		Skarga skoreckiego urzędnika p. Mikołaja Charlińskiego na rotmistrza roty p. Mikołaja Rozwadowskiego i jego towarzyszy o napad na dwór skorecki, zgwałcenie jednej z chłopek i in. — K. 50 na odwr. Uwaga. Zakończenie powyższego aktu znajduje się na k. 83.
64	lutego 1.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w dworze dykowskim p. Jerzego Tyszkowskiego śladów najazdu na ten dwór ks. Iwana Czartoryskiego, a także o złożonym mu przez poszkodowanych oświadczeniu o tych rabunkach, jakich dokonano przy wymienionym najeździe. — K. 51. Uwaga. Na końcu odwrocia 51. karty znajduje się początek aktu (z 2 lut.) nieznanej treści; akt ten nie ma numeru. Na początku zaś następnej, 52. karty znajduje się zakończenie skargi p. Jerzego Tyszkowskiego na ks. Iw. Czartoryskiego, której początek jest na odwrociu 84. karty (pod nr 112).
65	lutego 4.		Skarga połońskiego urzędnika o obrabowanie 9 połońskich chłopów przez suskiego urzędnika p. Szczęsnego Charlińskiego. — K. 52 na odwr.
66	lutego 4.		Skarga ziemianina Bohdana Drozdeńskiego o odmowę wydania przez kołczyńskiego poddanego Fiodora Czerniewskiego zbiegłej dziewki skarżącego. — K. 52 na odwr.
67	lutego 4.		Skarga ziemianina Grzegorza Dżusy na swego sąbra we władaniu wsią Bołotkowcami, p. Mich. Pawłowicza, o to, że poddani tego ostatniego obrabowali jednego i poranili drugiego poddanego skarżącego, a także ścięli dwie jego, skarżącego, sosny bartne. — K. 53.
68	lutego 4.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w majątku p. Mikołaja Charlińskiego śladów najazdu nieznanej osoby (osoba ta w akcie nie jest nazwana). — K. 53 na odwr.
69	lutego 4.		Oświadczenie p. Fiodora Bokija-Pieczyfostskiego o tym, że doniesienie niejakiego Fiodora Klementowicza, nazywającego siebie Swirydowskim, nie powinno mieć żadnej mocy, ponieważ wymieniona osoba nie jest urzędowym woźnym, lecz samozwańcem. — K. 54 na odwr. Uwaga. Zakończenie tego aktu (nr 69), a także początek następnego, poczerniały od wilgoci.
70	lutego 4.		Oświadczenie żony ks. Andrzeja Kurbskiego, Marii Holszańskiej, o tym, że wniesiony do włodzimierskich ksiąg grodzkich 1579 roku zapis w jej imieniu, ze zrzeczeniem się przez nią wszelkich pretensji do swego męża, nigdy nie był przez nią wydany, a zatem jest podrobiony. (Zob. wyżej akt nr 12). — K. 55. Uwaga. Następny akt, zaczynający się na końcu odwrocia k. 56, nie ma numeru (powinien być nr 71), a jego ciąg dalszy znajduje się na kk. 69 i 70.
71¹	lutego 4.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego podstarościemu włodzimierskiemu ks. Konstantemu Kurcewiczowi listu królewskiego o wydaniu ks. Marii Kurbskiej kopii wniesionego do ksiąg grodzkich 1579 roku wyżej wymienionego (zob. akt nr 70) zapisu, a także o złożonym w sądzie grodzkim oświadczeniu tejże ks. Kurbskiej o podrobieniu wspomnianego zapisu. — K. 56 na odwr. i kk. 69–70. Uwaga. Początek następnego aktu, zaczynającego się na k. 57 i oznaczonego w księdze nr 71, znajduje się na odwrociu 82. karty i oznaczony jest tam, jako samodzielny akt, nr 109.
71²	lutego 9.		Skarga „pana Wołynskoho” p. Michajła Myszki-Workowskiego na wojewodę kijowskiego ks. Konstantego Ostrogskiego o odebranie przez tego ostatniego pierwszemu „wriadu Łuckoho”, przez co pierwszy z nich poniósł strat na 1½ tys. kop groszy lit., a także o poranienie i obrabowanie sługi skarżącego przez piańskich sług i chłopów wojewody kijowskiego. — K. 57 i 82 na odwr.
72	lutego 10.		Doniesienie woźnego o tym, że sługa ks. Aleksandra Prońskiego, Jakub Tymiński, zatrzymał w majątku ks. Czartoryskiej, wsi Kupiczu, chłopów pp. Malińskich, wiozących „popieł”, rzekomo ukradziony w lesie ks. Prońskiego, i odebrał im wymieniony popiół. — K. 57 na odwr.
73	lutego 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego podkomorzemu kijowskiemu Szczęsnemu Charlińskiemu i jego żonie czterech pozwów na skargę ks. Wasyla Sokolskiego. — K. 58.
74	lutego 11.		Oświadczenie ks. Lwa Woronieckiego o tym, że nieznana mu osoba napadła na jego, ks. Woronieckiego, podwody, jadące z jego podolskich majątków ku rz. Bugowi z mięsem, słoniną, grochem i żytem, zagarnęła wymienione podwody i odprowadziła je do wsi Uhrynowa. — K. 59.
75	lutego 11.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w majątku p. Romana Hojskiego temu ostatniemu i jego synom pozwu na skargę p. Jarofiejowej Hojskiej. — K. 59 na odwr.
76	lutego 11.		Skarga p. Jana Włoczemskiego o to, że wojski włodzimierski Wasyl Hulewicz wraz ze swymi synami zadał mu pobicie i rany. Doniesienie woźnego o tymże. — K. 60.
77	lutego 11.		Skarga p. Stanisława Radzimińskiego, wniesiona przez jego sługę Matysa Łybedzkiego, o to, że p. Fiodor Hulewicz zadał mu, skarżącemu, ciężką ranę postrzałową. — K. 61.
78	lutego 12.		Skarga p. Andrzeja Hulewicza o zadanie ciężkich ran jego ojcu Wasylowi Hulewiczowi przez kasztelana trockiego Radziwiłła (imię jego w akcie nie jest podane) wspólnie z przyjaciółmi i sługami tego ostatniego. — K. 61 na odwr.
79	lutego 13.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego rany p. Fiodora Hulewicza (zob. akt nr 77). — K. 62.
80	lutego 13.		NB. Początek jakiejś skargi p. Mikołaja Drozdeńskiego. Akt ten nie ma środka, zakończenie zaś jego znajduje się na odwrociu k. 85. — K. 62 na odwr. Uwaga. Początek następnego aktu znajduje się na k. 85, gdzie oznaczony jest jako odrębny (pod nr 114) akt.
81	lutego 13.		Skarga Wojciecha Patrskiego, sługi ks. Lwa Woronieckiego, o to, że z rozkazu p. Uhrynowskiego został on, skarżący, obrabowany, a także uwięziony w dworze uhrynowskim. — K. 63.
82	lutego 13.		Oświadczenie starosty krzemienieckiego ks. Janusza Zbaraskiego (złożone przez sługę tego ostatniego) o tym, że w czasie jego pobytu z królem przy wojsku pod Łukami zmarł krzemieniecki pisarz grodzki Andrzej Żyrycki, wskutek czego książę Zbaraski po powrocie swoim do Krzemieńca nie mógł odszukać niektórych swoich „spraw”, znajdujących się u wymienionego pisarza, a w tym w sprawie ze swoją macochą, ks. Anną Despotówną. Jednocześnie z tym oświadczeniem ks. Zbaraski, mając na względzie, że niektóre dokumenty w wyżej wymienionym procesie jego wniesione są także do łuckich ksiąg grodzkich, prosi o wydanie mu kopii (widymusów) wspomnianych dokumentów, jak tylko łuckie księgi grodzkie „otpieczatowany budut'”. — K. 63.
83	lutego 13.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Chołpniewo ks. Wasylowi Sokolskiemu pięciu pozwów od podkomorzego kijowskiego Szczęsnego Charlińskiego. — K. 64.
84	lutego 14.		Doniesienie woźnego o jego wyjeździe wraz z p. Janem Woroną do zamku murawickiego, majątku ks. Andrzeja Wiśniowieckiego, dla przesłuchania zatrzymanego tam z ukradzionym p. Woronie wołem chłopa ze wsi Podlesek i o wyznaczeniu przez murawickiego urzędnika terminu sądu nad wymienionym chłopem. — K. 64 na odwr.
85	lutego 14.		Skarga stepańskiego podnamiestnika ks. K. Ostrogskiego, Walentego Tymińskiego, o to, że p. Andrzej Szpraski wraz ze swymi sługami napadł na podwodników ks. Ostrogskiego i jednego z nich zabił, a innych pobił i poranił. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego zwłok zabitego. — K. 65.
86	lutego 15.		Oświadczenie p. Stanisława Pukszty o tym, że nie brał on żadnego udziału w zadaniu ran i pobicia (zob. akt nr 78) p. Wasylowi Hulewiczowi. — K. 66.
87	lutego 15.		Oświadczenie p. Jana Rajeckiego o tym, że nie tylko nie brał on żadnego udziału w zadaniu ran i pobicia (zob. akt nr 78) p. Wasylowi Hulewiczowi, lecz, przeciwnie, sam otrzymał od tego ostatniego rany i pobicie. — K. 66 na odwr.
88	lutego 16.		Skarga ziemianina Mikołaja Chrennickiego o zadanie pobicia jego urzędnikowi Wojciechowi Zieleniewskiemu przez sługi p. Dymitrowej Rohozińskiej i o jej odmowę dania zadośćuczynienia poszkodowanemu, przy czym temu ostatniemu zadano nowe pobicie. — K. 67 na odwr.
89	lutego 16.		Skarga p. Iwana Krasieńskiego o poranienie jego rykańskiego młynarza Lewka przez p. Jerzego Tyszkowskiego. — K. 68.
90	lutego 16.		Doniesienie woźnego o tym, że w jego obecności, na prośbę p. Lewka Perekładowskiego, sporządzono spis całego mienia ruchomego umierającej żony tego ostatniego, Tatiany, które to mienie zaraz po jej śmierci zostało przekazane przez p. Perekładowskiego swoim „pasierbicom” — Pałagii, Oksinii i Ołenie. — K. 68.
91	lutego 16.		Początek jakiegoś doniesienia woźnego. — K. 68 na odwr. Uwaga. Akt ten nie ma ciągu dalszego ani zakończenia.
92	(lutego 4).		NB. Pod tym numerem znajduje się ciąg dalszy i zakończenie aktu, którego początek znajduje się na odwrociu k. 59 [sic; por. akt nr 71¹: k. 56 na odwr.] i który opisany jest wyżej pod nr 71¹ (zob. s. 13 opisu). — K. 69.
93	lutego 5 (sic) ¹⁾.		Oświadczenie ziemianina Piotra Jasieńskiego i jego żony Hanny o tym, że za sprzedany przez nich majątek Hryhorowicze należy im się jeszcze otrzymać 100 kop groszy od syna zmarłego nabywcy wymienionego majątku — p. Aleksandra Żorawnickiego, po zapłaceniu których gotowi są wnieść do ksiąg grodzkich swój list sprzedaży. — K. 70 na odwr. ¹⁾ Zob. uwagę na s. 4.
94	lutego 6.		Skarga p. Hanny Charlińskiej o to, że z rozkazu p. Stanisława Inwalskiego jego berezołupski urzędnik i poddani obrabowali jej skoreckich chłopów, po czym tylko część zrabowanego mienia została zwrócona przez berezołupskiego urzędnika. Doniesienie woźnego o tymże. — K. 71 na odwr. Uwaga. Zakończenie tego aktu znajduje się na k. 82.
95	lutego 25 (sic).		Oświadczenie Michajła Pieszka, sługi p. Romana Hojskiego, o tym, że ten ostatni gotów był stawić się w sądzie grodzkim na wezwanie wdowy po p. Jarofieju Hojskim, Anny, lecz nie uczynił tego wobec wiadomości, „iż roki teperesznie kgrodskie za niedokonczeńem sojmu wałnoho Warszawskoho.. .. ne doszli”. — K. 73.
96	lutego 25.		Oświadczenie p. Romana Hojskiego o tym, że oskarżenie go przez p. Jarofiejową Hojską Annę o zagarnięcie jej podwód z „popiełom” jest całkowicie niesprawiedliwe. Doniesienie woźnego, potwierdzającego oświadczenie p. Hojskiego. — K. 73 na odwr.
97	lutego 25.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, zadanych p. Mikołajowi Dzięgielewskiemu i jego słudze Janowi Małoszeckiemu. — K. 74 na odwr. Uwaga. Wyżej wymieniony akt nie ma zakończenia.
98	lutego 23 (sic).		Oświadczenie p. Stanisława Pukszty o fałszywości wniesionej na niego przez p. Wasyla Hulewicza skargi (zob. wyżej nr 78 i 86). — K. 75.
99	lutego 23.		Oświadczenie Wojciecha Jabłońskiego, sługi p. Szczęsnego Charlińskiego, o tym, że z pełnomocnictwa swego pana gotów był prowadzić sprawę w sądzie na skargę tego ostatniego na ks. Wasyla Sokolskiego, lecz nie mógł tego uczynić z powodu nieotwarcia posiedzeń sądu grodzkiego z przyczyny trwającego sejmu warszawskiego. — K. 76.
100	lutego 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorowi Rudeckiemu pozwu na skargę p. Bohusza Lipleńskiego. — K. 76 na odwr.
101	lutego 23.		Oświadczenie Żyda łuckiego Dawida Jakubowicza o tym, że jego skarga na biskupa mglińskiego Teofana nie mogła być rozpatrzona z powodu nieotwarcia posiedzeń w sądzie grodzkim z przyczyny trwającego sejmu warszawskiego. — K. 77.
102	lutego 23.		Oświadczenie ziemianina Wasyla Chołoniewskiego o tym, że gotów był popierać w sądzie swoją skargę na p. Fiodora Rudeckiego, lecz otwarcie sądu nie mogło nastąpić z przyczyny trwającego sejmu warszawskiego. — K. 77 na odwr.
103	lutego 23.		Oświadczenie lentwójta łuckiego Jakuba Klimaszowskiego, pełnomocnika p. Jana Moszczenickiego, o tym, że skarga tego ostatniego na pp. Fiodora i Filipa Bokijów-Pieczychwostskich nie mogła być rozpatrzona z powodu nieotwarcia posiedzeń sądu z przyczyny trwającego sejmu warszawskiego. — K. 78 na odwr. Uwaga. Zakończenie tego aktu znajduje się na k. 89.
104	lutego 23.	1580 r. września 1.	Pisemne doniesienie woźnego o tym, że p. Katarzyna Horainówna wspólnie z p. Marcinem Jesieninickim zbudowała za pozwoleniem p. Hermogena Jesieninickiego groblę i młyn we wsi Jesieniniczach. — K. 79 na odwr.
105	lutego 23.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, zadanych przez p. Macieja Rohozieńskiego i jego sługi bojarowi p. Iwana Jełowicza-Bukojemskiego, Miszce Iliczyczowi. — K. 80 na odwr.
106	lutego 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorowi Rudeckiemu pozwu na skargę p. Wasyla Chołoniewskiego o najazd na jego dwór w zamku okolnym łuckim. — K. 80 na odwr.
107	lutego 23.		Oświadczenie p. Ołechna Kozińskiego, pełnomocnika p. Jarofiejowej Hojskiej, Anny, o tym, że skarga tej ostatniej na p. Romana Hojskiego nie mogła być rozpatrzona z powodu nieotwarcia posiedzeń sądu z przyczyny trwającego sejmu warszawskiego. — K. 81 na odwr. Uwaga. Zakończenie tego aktu znajduje się na k. 75.
108	lutego 8 (sic).		Skarga p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego na p. Wasyla Borzobohatego-Krasieńskiego o to, że iwanczyccy poddani tego ostatniego, za jego wiedzą, napadli na miłowskich [?] dwornych parobków skarżącego, obrabowali i pobili ich. — K. 82.
109	lutego 9.		NB. Początek aktu, opisanego wyżej pod nr 71². Ciąg dalszy i zakończenie tego aktu znajduje się na k. 57.
110	lutego 3 (sic).		Skarga p. Fiodora Bokija-Pieczychwostskiego o to, że pod jego nieobecność (w czasie jego pobytu na wojnie) p. Ołechno Moszczenicki samowolnie wyciął i wywiózł z lasu podbereskiego skarżącego ponad 10000 sztuk drzewa budulcowego i ponad 10 tysięcy wozów chrustu i innego drobnego drzewa. Doniesienie woźnego, potwierdzającego wymienioną skargę. — K. 83.
111	lutego 3.		Doniesienie woźnego o tym, 1) że wraz z pełnomocnikiem poszkodowanego (zob. poprzedni akt) p. F. Bokija-Pieczychwostskiego jeździł do p. Jana Mniszkowskiego, u którego zastał urzędnika p. Ołechna Moszczenickiego, Serhę, i 2) że p. Mniszkowski odmówił wzięcia tego ostatniego na poręczenie, a wymieniony Serha przyznał się, że wyżej wymieniony wyręb został dokonany przez niego z rozkazu swego pana Ołechna Moszczenickiego. — K. 84.
112	lutego 3.		Skarga ziemianina Jerzego Tyszkowskiego na ks. Iwana Czartoryskiego o to, że ten ostatni dokonał zbrojnego najazdu na jego „zastawne” sioło Dykowskie, zagarnął tam różne mienie skarżącego i wywiózł to mienie do siebie do Klewania. — K. 84 na odwr. Uwaga. Zakończenie tej skargi znajduje się na k. 52. Następna, 85. karta została przy oprawie księgi odwrócona dołem do góry. Na początku tej karty znajduje się zakończenie aktu, którego początek jest na k. 62 na odwr. pod nr 80.
113	lutego 13.		Skarga p. Janusza Zbaraskiego o to, że jego czetwertyński poddany, Iwan Hirka, został obrabowany i poraniony na śmierć we wsi Chołpniewie przez sługi ks. Heleny Sokolskiej. — K. 85 na odwr. (sic).
114	lutego 11.		Tym numerem oznaczony jest początek aktu, którego zakończenie znajduje się na k. 63, gdzie oznaczone jest jako odrębny akt nr 81, opisany wyżej (zob. opis s. 14).
115	lutego 24.		Skarga p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego o to, że chłopi p. Wasyla Krasieńskiego, za wiedzą tego ostatniego, obrabowali i pobili dwornych parobków skarżącego. — K. 86.
116	lutego 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Olizarowi Kirdejowi-Mylskiemu pozwu na skargę pp. Fiodora, Wasyla i Piotra Wojutyńskich. — K. 86 na odwr.
117	lutego 24.		Skarga Piotra Saczkowicza, zdeneżskiego urzędnika p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego, w imieniu tego ostatniego, o to, że iwanczycki urzędnik p. Wasyla Krasieńskiego wraz z jego sługami obrabował i poranił sześciu zdeneżskich chłopów. — K. 87.
118	lutego 24.		Skarga Piotra Saczkowicza, zdeneżskiego urzędnika p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego, o to, że iwanczycki urzędnik, słudzy i chłopi p. Wasyla Krasieńskiego wielokrotnie wybijali lub zagarniali bydło rogate i drobne, ptactwo domowe i in., należące do p. Czaplica-Szpanowskiego, wymienionego jego urzędnika i zdeneżskich chłopów. — K. 88. Uwaga. Zakończenie tego aktu znajduje się na k. 73.
119	lutego 23.		Oświadczenie p. Bohusza Lipleńskiego o tym, że jego skarga na p. Fiodora Rudeckiego nie mogła być rozpatrzona w sądzie grodzkim z powodu nieotwarcia posiedzeń tego sądu, z przyczyny nieobecności starosty łuckiego i jego pobytu na sejmie warszawskim. — K. 89.
120	lutego 24.		Skarga Żyda łuckiego Juska Nożki o to, że z rozkazu p. Wasyla Żorawnickiego jego słudzy napadli na dom skarżącego, zabrali go ze sobą do wsi Błudowa i osadzili w więzieniu, przy czym zrabowali szkatułkę poszkodowanego z pieniędzmi i różnymi kosztownościami. — K. 89 na odwr. Uwaga. Zakończenie wyżej wymienionego aktu znajduje się na k. 86.
121	lutego 22 (sic).	lutego 16.	Akt kupna na część wsi Posiahwy, wydany przez p. Iwana Korsaka p. Iwanowi Czaplicowi-Szpanowskiemu. — K. 90. Uwaga. Zakończenie tego aktu znajduje się na k. 79.
122 123	lutego 25.\nlutego ?		Oba akty zajmują karty 91 i 92, które mocno przemokły, wyblakły i doszły do takiego stanu, że wyjaśnienie treści obu wymienionych aktów (z których pierwszy ma tylko początek, a drugi pozbawiony jest początku i końca) nie jest możliwe.
124	marca 1.		Oświadczenie ks. Marcina Wielickiego o tym, że w umówionym dniu gotów był otrzymać 600 kop groszy, pożyczonych przez niego p. Bohdanie Malińskiej i jej synom Maciejowi, Ostafiemu i Wasylowi Malińskim pod zastaw majątków Połży i Stawiszcz, i przekazać zastawcom wymienione ich majątki, lecz Malińscy nie stawili się we wspomnianym terminie w zamku łuckim. — K. 93. Uwaga. Następny akt omyłkowo oznaczony jest nr 126 zamiast nr 125.
126	marca 1.		Skarga pp. Iwana Jeła-Bukojemskiego i Wasyla Krasieńskiego, opiekunów majątku małoletnich dzieci p. Wasyla Rohozieńskiego, o to, że pp. Siemion Koziński, Maciej Rohozieński i Jan Worona ze sługami, bojarami i poddanymi swoimi dokonali najazdu na dwór woronicki i pozostałe mienie nieruchome wspomnianych małoletnich i zagarnęli je w swoje posiadanie. W skardze tej podany jest szczegółowy spis zabudowań, inwentarza żywego i martwego, znajdującego się w majątkach małoletnich Rohozińskich, a także wykaz ludzi podworzyszczowych, ogrodników, sług putnych i podsusiedków, mieszkających w wymienionych majątkach, oraz ich powinności i opłat. — K. 93 na odwr.
126 bis	marca 2.		Skarga p. Hanny Sośnickiej o to, że pod nieobecność jej męża pp. Michajło i Piotr Hutorowicze-Rohaczewscy dokonali napadu na dwór jej męża, podczas którego pobili ją samą i usiłowali pojmać jej „prijatiela” p. Michajła Chmarę, czemu przeszkodziła jedynie powstała u napastników obawa przybycia pomocy z zamku ołyckiego, po którą posłała skarżąca. — K. 95.
127	marca 2.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, zadanych słudze p. Iwana Jeła-Bukojemskiego, Stanisławowi Biełackiemu, podczas najazdu na dwór woronicki (zob. akt nr 126). — K. 95 na odwr.
128	marca 2.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, zadanych Żydowi łuckiemu Batkowi Troczaninowi przez nowostawskich chłopów przeora łuckiego. — K. 96.
129	marca 2.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Bohdana Malińska i jej synowie nie stawili się we wsi Milatynie dla zapłacenia ks. Marcinowi Wielickiemu 600 kop groszy lit. (zob. akt nr 124). — K. 96 na odwr.
130	marca 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego archimandrycie żydyczyńskiemu Teofanowi pozwu na skargę na niego Żyda łuckiego Dawida Jakubowicza. — K. 97.
131	marca 3.		Doniesienie woźnego o wręczeniu p. Fiodorowi Rudeckiemu pozwu na skargę na niego p. Wasyla Chołoniewskiego. Z doniesienia tego widać, że wobec odmowy p. Rudeckiego „wziać w ruki” wymieniony pozew, ten ostatni został położony przez woźnego na ramieniu p. Rudeckiego („ja dei emu tot pozow na pleczie położył”). — K. 97.
132	marca 3.		Doniesienie woźnego o wręczeniu (takim samym sposobem, jaki wskazany jest w poprzednim akcie) p. Fiodorowi Rudeckiemu pozwu na skargę na niego p. Bohusza Lipleńskiego. — K. 97 na odwr.
133	marca 4.		Skarga p. Gawryła Hojskiego o to, że z rozkazu ks. Joachima Koreckiego jego urzędnik i słudzy obrabowali poddanych skarżącego podczas ich przejazdu przez miasteczko Korzec. — K. 98.
134	marca 4.		Skarga zwierowskiego urzędnika p. Ołechna Worony, Iwana Ochremowicza, o najazd na majątek zwierowski, dokonany przez dorohostajskiego urzędnika p. Mikołaja Monwida. — K. 99.
135	marca 4.		Oświadczenie porskiego urzędnika ks. Aleksandra Prońskiego o tym, że zatrzymany z kradzionym koniem w majątku porskim sługa p. Ostafiego Malińskiego został wzięty na poręczenie przez tego ostatniego ze zobowiązaniem stawienia do sądu w Porsku zarówno oskarżonego, jak i jego „zawołcy”, czego jednak p. Maliński nie uczynił. — K. 99 na odwr.
136	marca 5.		Skarga Wojciecha Jabłońskiego, sługi p. Szczęsnego Charlińskiego, o to, że dorohostajski urzędnik p. Monwida obrabował botyńskich bojarów i poddanych p. Charlińskiego, którzy przyjechali do Dorohostajów dla zakupu zboża. — K. 100.
137	marca 5.		Skarga p. Tymofieja Wysockiego, murawickiego urzędnika ks. Andrzeja Wiśniowieckiego, o to, że dubieńscy Tatarzy i kupińscy poddani ks. Konstantego Ostrogskiego poranili i obrabowali trzech murawickich ziemian ks. Wiśniowieckiego i trzech poddanych wymienionych ziemian. — K. 100 na odwr.
138	marca 6.		Skarga ziemianina Grzegorza Kołmowskiego o to, że urzędnik ks. Lwa Woronieckiego, za wiedzą tego ostatniego, pobił i obrabował kilku nowodworskich i dażewskich poddanych skarżącego. — K. 101 na odwr.
139	marca 6.		Skarga połońskiego urzędnika ks. Krzysztofa Radziwiłła o to, że wojsieccy urzędnik i poddani p. Antoniego Jałowickiego zadali pobicie i rany kilku korszowskim chłopom ks. Radziwiłła. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego pobić i ran, zadanych poszkodowanym. — K. 102.
140	marca 6.		Skarga p. Anny Hojskiej o to, że z rozkazu ks. Andrzeja Hołowni-Ostrożeckiego jego wodyradzcy urzędnik i poddani napadli na przejeżdżających krupskich chłopów skarżącej i obrabowali ich. — K. 103.
141	marca 6.		Doniesienie woźnego o tym, że Karaim łucki Batko Troczenin pozostał niezadowolony z wyroku przeora łuckiego klasztoru dominikańskiego, którym poddany tego ostatniego, Fiedko, za zadanie pobicia i ran Batkowi został skazany, oprócz tygodniowego aresztu, na karę cielesną („k chłostam na ławci”). — K. 104.
142	marca 7.		Skarga ziemianina Michajła Serbina-Kobeckiego o to, że kilkadziesiąt nieznanych mu ludzi dokonało nocnego napadu na jego majątek, wieś Kobcze, podczas którego zadali ciężkie rany kilku chłopom skarżącego. — K. 105.
143	marca 7.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w majątku p. Demiana Hulewicza — Hruszowni, barci, z których chłopi pp. Jana Bokija i Iwana Chrennickiego wydarli miód. — K. 105 na odwr.
144	marca 7.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, zadanych poddanym ks. Andrzeja Wiśniowieckiego przez Tatarów i poddanych ks. K. Ostrogskiego (zob. akt nr 137). — K. 106.
145	marca 7.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Hannie Dubrowskiej pozwu grodzkiego na skargę p. Adama Nieświckiego. — K. 106 na odwr.
146	marca 7.		Doniesienie woźnego o jego wyjeździe, na prośbę czernihorodzkiego i kołkowskiego arendarza majątków ks. Romana Sanguszki, p. Fiodora Wojutyńskiego, do majątku ks. Sanguszki — m. Romanowa, dla obejrzenia „kriwd i szkod”, wyrządzonych przez sługi i chłopów p. Grzegorza Hulewicza podczas ich wielokrotnych najazdów. — K. 106 na odwr. Uwaga. Wyżej wymieniony akt nie ma zakończenia.
147	kwietnia 11.	kwietnia 11.	List zastawny p. Fiodora Bokija-Pieczyfostskiego p. Janowi Moszczenickiemu na majątek Bodaczów, na sumę 3000 złotych polskich. — K. 108.
148	kwietnia 11.	kwietnia 11.	List p. Jana Moszczenickiego, w którym oświadcza on, że zwalnia p. Fiodora Bokija-Pieczyfostskiego od wszystkich pozwów w sprawie o niezapłacenie przez tego ostatniego 3 tysięcy złotych polskich i in. — K. 111.
149	kwietnia 11.	kwietnia 11.	List p. Jana Moszczenickiego, w którym ten ostatni pozwala p. Fiodorowi Bokijowi-Pieczyfostskiemu przeprowadzić, w razie potrzeby, pomiar ziemi wchodzącej w skład majątku bodaczowskiego, zastawionego przez niego p. J. Moszczenickiemu. — K. 112 na odwr.
150	kwietnia 11.	kwietnia 10.	List p. Fiodora Bokija-Pieczyfostskiego, wydany p. Janowi Moszczenickiemu na poświadczenie tego, że jemu, Bokijowi, zostały przekazane przez Jana Moszczenickiego w należytym stanie jego majątki Matów i Smyków, znajdujące się w arendzie u zmarłego brata Jana Moszczenickiego — Ołechna. — K. 113 na odwr.
151	kwietnia 11.	? ?	List p. Fiodora Bokija-Pieczyfostskiego, wydany p. Janowi Moszczenickiemu na poświadczenie tego, że wszystkie rozliczenia z arendy przez p. Ołechna Moszczenickiego od p. Bokija majątku Pieczyfosty zostały między nimi zakończone, a wymieniony majątek oddany jego właścicielowi w należytym stanie. — K. 114 na odwr. Uwaga. Wyżej wymieniony akt nie ma zakończenia, a zatem nie wiadomo też, kiedy sporządzony został przytoczony w nim list. Następny akt nie ma początku i w księdze aktowej nie ma numeru.
[b.n.]	? ?	kwietnia 11.	Zakończenie jakiegoś listu, wydanego przez p. Seweryna Kropiwnickiego p. Janowi Moszczenickiemu. — K. 116.
152	kwietnia 11.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Mikołajowi Charlińskiemu pozwu na skargę ks. Matysa Woronieckiego. — K. 116 na odwr.
153	kwietnia 11.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Maciejowi Rohozieńskiemu pozwu grodzkiego na skargę p. Iwana Bukojemskiego. — K. 117. Uwaga. Na odwrociu k. 117 znajduje się początek jakiegoś aktu, oznaczonego nr 154, który jednak jest przekreślony. Od początku następnej k. 118 idzie ciąg dalszy aktu, nie mającego początku i oznaczonego nr 154.
154	kwietnia ?	marca 20.	List króla Stefana do podkomorzego krzemienieckiego Adama Klimentowa, byłego poborcy „czopowego” w ziemi wołyńskiej, z zawiadomieniem, że nowym poborcą czopowego mianowany jest p. Jan Kryżanowski, któremu też powinny być przekazane „rejestry do wybirannia czopowoho nałeżaczije”. — K. 118.
155	kwietnia 13.	marca 27.	List króla Stefana w tejże sprawie do p. Michajła Liniewskiego, „poborcy” województwa i ziemi Wołyńskoje. — K. 119.
156	kwietnia 13.		Skarga Żyda brzeskiego Szmojła Lipmanowicza o to, że ks. Michajło Czartoryski, który wydzierżawił mu wszystkie karczmy w swojej włości czartoryskiej, zerwał kontrakt arendowy przed jego terminem, czym wyrządził skarżącemu stratę na 400 kop groszy. — K. 120.
157	kwietnia 13.		Skarga „jurkgieltnika eho korolewskoje miłosti” p. Jana Kryżanowskiego o to, że Żyd lwowski Jakub Markowicz i rówieński Michel Chieżerowicz nie zapłacili mu w terminie, zgodnie ze swoim zobowiązaniem, 200 kop groszy. — K. 121 na odwr.
158	kwietnia 13.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego, na prośbę p. Andrzeja Wołczka, na borblińskim poddanym tego ostatniego, Hrycku Niemirze, ran i pobicia, zadanych mu przez sługi p. Macieja Malińskiego, a także śladów wyrębu i kradzieży siana. — K. 122.
159	kwietnia 13.	marca 12.	List króla Stefana do kasztelanów: lwowskiego — Stanisława Herburta, wołyńskiego — Michajła Myszki, bełskiego — Zygmunta z Czyżowa, kamienieckiego — Mikołaja Sieniawskiego, oraz do podkomorzych: lwowskiego — Stanisława Starzechowskiego, kamienieckiego — Mikołaja Buczackiego i łuckiego — Michajła Żorawnickiego, wyznaczonych na komisarzy dla rozgraniczenia, zgodnie z konstytucją ubiegłego walnego sejmu warszawskiego, Wołynia od województw ruskiego, podolskiego i bełskiego. Polecając wyżej wymienionym osobom przeprowadzić wymienione rozgraniczenie możliwie szybko, rozpoczynając je od granicy między majątkiem czarnoostrowskim pani Ostrorogowej a majątkami książąt Wiśniowieckich i Zbaraskich, król wskazuje na to, 1) że to rozgraniczenie jest konieczne wobec „rozności praw i juryzdycyi meży Wołyniem z odnoje, a meży Ruskim, Podolskim i Bełskim wojewodstwy i obywatełmi ich, z druhoje storony”, a 2) że „Wołyń ot tych omenenych wojewodstw pewnych hranic dotoł ne majet”, wskutek czego „niemałoje z storony sprawiedliwosti ludskoj zamieszanie dzieietsia”. — K. 123.
160	kwietnia 15.		Początek jakiejś skargi p. Jarmoły Sośnickiego na pp. Macieja, Ostafiego i Wasyla Malińskich. — K. 125. Uwaga. Akt ten nie ma początku [sic]. — Następne 8 kart (od 126 do 133 włącznie) zostało przy oprawie odwróconych górą w dół i w takim stanie przenumerowanych, wskutek czego następny akt pod nr 161 znajduje się na odwrociu karty 133, akt nr 162 na odwrociu karty 132 itd. Trzymamy się przy opisie porządku numerów aktów (a nie kart).
161	kwietnia 17.		Skarga p. Romana Hojskiego na ks. Jachima Koreckiego o to, że ten ostatni kazał obrabować dwóch poddanych skarżącego: bojara i sługę putnego Nestora oraz bartnika Opanasa. — K. 133 na odwr. Uwaga. Na początku odwrocia 133 karty znajduje się koniec jakiegoś aktu, którego treści nie można ustalić i który nie ma numeru.
162	kwietnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego trzech pozwów sądu ziemskiego p. Katarzynie Bohowitynowej i jej synom Adamowi i Andrzejowi Bohowitynom na skargę p. Andrzeja Dobryńskiego. — K. 132 na odwr.
163	kwietnia 19.		Doniesienie woźnego o tym, że w jego obecności p. Fiodor Bokij-Pieczyfostski przekazał p. Janowi Moszczenickiemu w posiadanie zastawiony mu swój majątek Bodeczów. — K. 132.
164	kwietnia 19.		Oświadczenie ziemianina ks. Stanisława Radziwiłła, p. Jermiła Sośnickiego, o tym, że borblińscy urzędnik i słudzy pp. Macieja, Ostafiego i Wasyla Malińskich, po tym jak woźny Stanisław Roszkowski doręczył w Borblinie pozwy na skargę p. Sośnickiego, napadli na wymienionego woźnego, zadali mu ciężkie rany i obrabowali, a także usiłowali wetknąć wspomniane pozwy w usta poranionego woźnego, „i emu jesti kazali i mało dei eho tymi pozwami ne wdawili, kotoryje dei pozwy woznomu pchajuczy w rot poszarpali i krowiu pomazali i ich w niwecz obernuli”. — K. 131.
165	kwietnia 19.		Skarga p. Lewka Perekładowskiego o to, że jego brat Grzegorz Perekładowski ze sługami napadł na dwór skarżącego, zagarnął różne jego mienie ruchome, a samego skarżącego pobił i wyrwał mu brodę. — K. 129 na odwr.
166	kwietnia 20.	kwietnia 19.	Zapis zastawny na wieś Radomyśl z przysiółkiem Suchą Wolą, na sumę 1000 kop groszy lit., wydany przez ks. Jachima Koreckiego p. Antoniemu Jałowickiemu. — K. 128 na odwr. — 126 i k. 134.
167	kwietnia 20.	kwietnia 19.	Zobowiązanie ks. Jachima Koreckiego, wydane p. Antoniemu Jałowickiemu, w tym, że pierwszy z nich zobowiązuje się w porę „soznat' do knih” sądu ziemskiego wyżej przytoczony list zastawny (zob. akt nr 166). — K. 135.
168	kwietnia 20.		Skarga romanowskiego bojara ks. Aleksandra Prońskiego, Fiedca Hreńczycza, o to, że romanowscy chłopi p. Monwida poranili syna skarżącego. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran na poszkodowanym. — K. 137.
169	marca 20.	marca 9.	Spis zabudowań i wykaz chłopów, sporządzone przez woźnego przy przekazaniu przez p. Prokopa Białostockiego swojej siostrze Tatianie Oborskiej trzeciej części wsi Białego Stoku, zapisanej jej przez ich ojca p. Mikitę Białostockiego. — K. 138.
170	marca 20.		Doniesienie woźnego o przekazaniu przez p. Jachima Koreckiego p. Antoniemu Jałowickiemu zastawionych przez pierwszego drugiemu majątków Radomyśla i Suchej Woli (zob. akt nr 166). — K. 139 na odwr.
171	marca 20.		Skarga ziemianina Grzegorza Perekładowskiego, sługi ks. Jachima Koreckiego, na swego brata Lewka o to, że dokonał on napadu na jego, skarżącego, dwór i zadał rany jemu samemu, jego żonie i czeladzi. — K. 140.
172	kwietnia 20.		Skarga p. Iwana Chrennickiego o to, że poddani p. Gabriela Prusinowskiego nocą „złodiejskim obyczajem” podpalili buremski las skarżącego, zwany „Dubowyj zapust”, wskutek czego cały wypalił się. — K. 140 na odwr.
173	kwietnia 20.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Filip Bokij-Pieczyfostski przekazał, zgodnie ze swoim „listem-zapisem”, p. Grzegorzowi Niepokojczyckiemu strzelecki (?) młyn ze stawem. — K. 141. Uwaga. Ten akt, a także następny, z trudem dają się odczytać, gdyż atrament wyblakł, a papier mocno ucierpiał od wilgoci. Ponadto środkowa część niżej następującego aktu nr 174 zbutwiała i zastąpiona jest podklejką z białego papieru.
174	kwietnia 20.		Doniesienie woźnego nieznanej treści (zob. poprzednią uwagę). — K. 141 na odwr.
175	kwietnia 20.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego (komu — nie można odczytać) pozwu na skargę p. Mikołaja Charlińskiego. — K. 142. Uwaga. Na końcu odwrocia k. 142 znajduje się początek (w dwóch wierszach) jakiegoś nie mającego numeru aktu z 20 kwietnia. Od początku następnej 143 karty kontynuuje się inny akt, również nie mający początku ani numeru i odnoszący się czasem swego sporządzenia do czasu przed 10 kwietnia.
[b.n.]	kwietnia ?.		Wyrok łuckiego sądu grodzkiego w sprawie o zabójstwo i obrabowanie kilku bojarów i chłopów p. Romana Hojskiego przez poddanych ks. Jachima Koreckiego. Wyrok ten oparty jest na Statucie Litewskim i sporządzony „wodle konstytucyi Warszawskoje” (zob. akt nr 161). — K. 143.
176	kwietnia 10 (sic).		Niniejszy akt ma tylko początek, a zatem o jego treści nie można sobie wyrobić wyobrażenia. — K. 143 na odwr.
177	maja 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Grzegorzowi Perekładowskiemu pozwu na skargę p. Lewka Perekładowskiego. — K. 144.
178	maja 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Jachimowi Koreckiemu 1) listu upominalnego o zapłacenie, zgodnie z dekretem sądu deputackiego, p. Iwanowi Krasieńskiemu 462½ kop groszy litewskich i 2) pozwu na skargę tego ostatniego. — K. 144 na odwr.
179	maja 3.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ogrodu i dworu jednego z chłopów p. Worony-Borotyńskiego, zagarniętych i samowolnie zaoranych przez p. Jana Woronę-Borotyńskiego. — K. 145.
180	maja 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Wasylowi Hulewiczowi pozwu na skargę Żyda łuckiego Ilii Hoszkowicza. — K. 146.
181	maja 3.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego dwóch „budników” p. Fiodora Czaplica-Szpanowskiego, pobitych i poranionych przez murawickiego urzędnika Mikołaja Murawickiego. — K. 146 na odwr.
182	maja 4.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Putoszyńskiemu pozwu na skargę p. Stanisława Chmielewskiego. — K. 147.
183	maja 5.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Ostafiemu Czetwertyńskiemu pozwu na skargę p. Andrzeja Zahorowskiego o zabójstwo jego chłopa i poranienie sług. — K. 147 na odwr.
184	maja 5.		Skarga podkomorzego łuckiego Michajła Żorawnickiego o to, że p. Grzegorz Hulewicz, podniósłszy wodę w swoim stawie, zalał ziemie i łąki żorawnickie. — K. 148.
185	maja 6.		Doniesienie woźnego o tym, że mimo oporu urzędnika i sług pp. Malińskich udało mu się położyć w ich majątku pozew na imię pp. Macieja, Ostafiego i Wasyla Malińskich na skargę p. Jarmoły Sośnickiego. — K. 148 na odwr.
186	maja 6.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego, na wskazanie romanowskiego urzędnika, znaków granicznych majątku ohawczyckiego, zniszczonych przez mykowskich chłopów pp. Iwana i Fiodora Czapliców-Szpanowskich. — K. 149 na odwr.
187	maja 6.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego, na wskazanie wyżej wymienionego urzędnika, znaków granicznych na granicach majątku ohawczyckiego, zniszczonych lub uszkodzonych przez kotowskich chłopów wojewody kijowskiego. — K. 150.
188	maja 6.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w majątku ohawczyckim lasu, zwanego „Kowczeg”, który uległ samowolnemu wyrębowi z rozkazu pp. Iwana i Fiodora Czapliców-Szpanowskich. — K. 150 na odwr. Uwaga. Oba niżej następujące akty są defektowne: pierwszy z nich nie ma końca, a drugi — początku.
189	maja 6.		Początek doniesienia woźnego o przeprowadzeniu przez niego jakichś oględzin w majątku borowickim ks. Ostafiego Czetwertyńskiego. — K. 151 na odwr.
190	maja ?.		Zakończenie doniesienia woźnego, zawierającego w sobie wykaz strat, wskazanych pod przysięgą przez jakichś chłopów i wyrządzonych im podczas jakiegoś najazdu. — K. 152.
191	maja 10.		Skarga wdowy po ks. Bohuszu Koreckim, Marii, o to, że ołycki mieszczanin ks. Stanisława Radziwiłła, Fiodor Pińczuk, arendarz jej stawu rybnego i młyna na rz. Ikwie, nie zapłacił pieniędzy arendowych, spalił młyn, wyrządził wiele innych strat, a na zakończenie zbiegł. — K. 152 na odwr.
192	maja 10.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w lesie mykowskim pp. Iwana i Fiodora Czapliców-Szpanowskich śladów spustoszenia, dokonanego przez urzędników, sługi i chłopów dorohostajskich. — K. 153.
193	maja 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Bohdanowi Masalskiemu pozwu na skargę ks. Marii Koreckiej. — K. 154 na odwr.
194	maja 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w majątku p. Mikołaja Monwida — Dorohostajach dwóch pozwów na skargę pp. Iwana i Fiodora Czapliców-Szpanowskich. — K. 155.
195	maja 10.		Skarga nominata biskupa włodzimierskiego Melecjusza Chrebtowicza o najazd na jego majątek woroński, dokonany przez p. Michajła Drozdeńskiego i jego sługi, przy czym tamtejsi chłopi zostali obrabowani, a ich żony i córki zgwałcone. — K. 156. Uwaga. Dwa niżej następujące akty są defektowne: pierwszy z nich nie ma końca, a drugi — początku.
196	maja 11.		Skarga Żyda łuckiego Dawida Jakubowicza o to, że archimandryta żydyczyński Teofan nie wypełnił warunków ugody w sprawie, wszczętej przez skarżącego, o naruszenie przez archimandrytę umowy arendowej na majątek buremecki. — K. 157.
197	maja ?.		Oświadczenie p. Tichna Swiszczowskiego o tym, że p. Grzegorz Borejko-Knerucki nie stawił się dla złożenia, zgodnie z wyrokiem sądu grodzkiego, przysięgi oczyszczającej w sprawie o oskarżenie go o zabójstwo p. Gawryły Swiszczowskiego. — K. 158.
198	maja 18 (sic).		Oświadczenie p. Iwana Jeła-Bukojemskiego o tym, że Siemion Koziński i Maciej Rohozieński nie stawili się dla złożenia przysięgi oczyszczającej w sprawie o oskarżenie ich o najazd na dwór woronicki. — K. 158 na odwr.
199	maja 18.	maja 17.	Akt kupna na część majątku bereżeckiego, leżącego w powiecie krzemienieckim, sprzedaną przez pp. Fiodora, Michajła, Andrzeja i Aleksandra Zahorowskich p. Iwanowi Czaplicowi-Szpanowskiemu. — K. 159 na odwr.
200	maja 18.	maja 17.	Akt kupna na dwór z zabudowaniami w zamku łuckim, sprzedany przez tychże temuż za 300 kop groszy lit. — K. 162 na odwr.
201	maja 18.	maja 17.	Akt kupna na zagrodę („dworzec”) we wsi Czernczycach, z ludźmi i ziemiami, sprzedane przez tychże temuż za 300 kop groszy litewskich. — K. 164 na odwr.
202	maja 18.	maja 3.	Akt kupna od p. Iwana Bereżeckiego dla pp. Fiodora, Michajła, Andrzeja i Aleksandra Zahorowskich na część majątku bereżeckiego, sprzedanego przez pierwszego ostatnim za 600 kop groszy lit. — K. 167 na odwr.
203	maja 18.		Oświadczenie p. Michajła Korytenskiego o tym, że między nim a p. Tichnem Irżyszczewskim, przy poręczeniu za tego ostatniego p. Andrzeja Kiwereckiego, doszło do ugody w sprawie o zatrzymanie przez Irżyszczewskiego dwóch zobowiązań dłużnych Korytenskiego, lecz Irżyszczowski i Kiwerecki nie wypełnili jednak warunków ugody. — K. 169.
204	maja 48 [sic].		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego poddanych p. Aleksandra Siemaszki, pobitych i poranionych przez urzędnika p. Mikołaja Sapiehy. — K. 172.
205	maja 19.		Doniesienie połońskiego urzędnika o tym, że do stada jego pana przybłąkał się czyjś koń. — K. 172 na odwr.
206	maja 19.		Skarga ziemianina Iwana Porwanieckiego o to, że pp. Kuźma i Klim Niemiryczowie-Porwanieccy i ich słudzy pobili skarżącego i poranili jego tiwuna. — K. 173.
207	maja 19.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Orynie Rohozieńskiej, Maciejowi Rohozieńskiemu i Mikołajowi Chrennickiemu trzech pozwów na skargę p. Piotra Chomiaka „o niewczynienie sprawiedliwosti na ludi Kazyniwskije”. — K. 174 na odwr.
208	maja 19.	maja 19.	List zastawny na część majątku rohaczowskiego na sumę 120 kop groszy lit., wydany przez ziemianina Piotra Hutorowicza-Rohaczewskiego swemu bratu Michajłowi. — K. 175 na odwr. Uwaga. Poczynając od 176. do 179. włącznie karty w księdze zostały przy oprawie pomieszane, wskutek czego są nieprawidłowo przenumerowane: k. 176 powinna być w istocie kartą 177, 177 — 176., 178 — 179., k. 179 — 178. Dzięki tej nieprawidłowej numeracji kart akt nr 210 poprzedza w księdze akt nr 209.
209	maja 19.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Iwanowi Jełu-Bukojemskiemu pozwów na skargę na niego p. Olizara Kirdeja-Mylskiego. — K. 179 na odwr.
210	maja 19.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Jaskowi Woronie-Borotyńskiemu pozwu na skargę na niego p. Michajła Worony-Borotyńskiego. — K. 178.
211	maja 19.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego sędziemu grodzkiemu łuckiemu Ostafiemu Malińskiemu pozwu królewskiego na skargę na niego wielickich królewskich kucharzy (kuchmistrzów) Jana Bohdanowicza, Andrzeja Piotrowicza, Waska Stepanowicza, Maleja Macewicza, Sanca Iłkowicza i Stepana Pawlukowicza. — K. 180.
212	maja 19.		Skarga pp. Kuźmy i Klima Porwanieckich i p. Opranki Ochłopowej o to, że p. Iwan Porwaniecki i jego poddani obrabowali dwóch chłopów skarżących. — K. 181.
213	maja 19.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Olizarowi Kirdejowi-Mylskiemu dwóch pozwów na skargę ks. Jachima Koreckiego. — K. 182 na odwr.
214	maja 19.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Maciejowi Rohozieńskiemu pozwu na skargę p. Iwana Jeła-Bukojemskiego. — K. 183.
215	maja [w druku: „Mao”] 19.		Skarga murawickiego urzędnika ks. Andrzeja Wiśniowieckiego o to, że słudzy i poddani ks. Konstantego Ostrogskiego zadali rany poddanym pana skarżącego i obrabowali ich. — K. 184.
216	maja 19.		Oświadczenie pp. Siemiona Kozińskiego i Macieja Rohozieńskiego o stawieniu się ich w sądzie grodzkim w charakterze pozwanych i o niestawiennictwie powodów — pp. Wasyla Krasieńskiego i Iwana Jeła-Bukojemskiego. — K. 185.
217	maja 19.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, zadanych połońskiemu bojarowi Iwanowi Hryckowiczowi przez p. Iwana Bieleckiego. — K. 186.
218	maja 19.	maja 17.	List sprzedaży na część majątku bereżeckiego, wydany przez pp. Fiodora, Michajła, Andrzeja i Aleksandra Zahorowskich nabywcy p. Iwanowi Czaplicowi-Szpanowskiemu. — K. 187.
219	maja 20.		Początek doniesienia woźnego o wręczeniu przez niego komuś pozwu. — K. 189 na odwr. Uwaga. Niniejszy akt nie ma końca, a następny (nr 220) — początku. Ponadto wszystkie karty, począwszy od 190 do 200 włącznie, pozbawione są dolnych rogów, całkowicie zgniłych i zastąpionych czystym papierem. Wskutek tej okoliczności niektóre z niżej następujących aktów (nr 220–233) nie mogą być opisane w całej ich pełni.
220	(czerwca ?).		Skarga rotmistrza królewskiego i starościca łuckiego Wasyla Żorawnickiego o to, że urzędnik połoński wraz ze sługami i chłopami połońskimi napadł na „towarzyszy” skarżącego (pp. Wawrzyńca Paczyńskiego, Erazma Domaszowskiego, Janusza Kochanowskiego, Jana Wyrońskiego, Franca Pawłowskiego, Mikołaja Kopeckiego i Bartosza Klawsia), a także na jego hajduków, zadał im ciężkie rany i obrabował. Doniesienie woźnego o tymże. — K. 190.
221	czerwca 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Mikołajowi Monwidowi-Dorohostajskiemu dwóch pozwów na skargę pp. Iwana i Fiodora Czapliców-Szpanowskich. — K. 191 na odwr.
222	czerwca 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Maciejowi, Ostafiemu i Wasylowi Malińskim dziewięciu pozwów na skargę p. Jarmoły Sośnickiego. — K. 192.
223	czerwca 3.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w majątku p. Fiodory Zahorowskiej stratowanych zasiewów, poranionych i obrabowanych chłopów i trzech zgwałconych dziewcząt chłopskich, przy czym, według dochodzenia woźnego, okazało się, że wszystko to zostało dokonane przez p. Wawrzyńca Paczyńskiego i innych towarzyszy i sługi rotmistrza Wasyla Żorawnickiego podczas ich najazdu na majątek ratnowski p. Zahorowskiej. — K. 192 na odwr.
224	czerwca 3.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego powórskiego chłopa, poranionego przez p. Nauma Wetlickiego i in. (imion ich nie można ustalić wskutek defektów aktu — zob. poprzednią uwagę). — K. 193 na odwr.
225	czerwca 4.		Skarga ziemianina Marka Nowosieleckiego, że słudzy p. Michajła Haponowicza obrabowali i pobili sługę skarżącego. — K. 194.
226	czerwca 4.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Olizarowi Kirdejowi-Mylskiemu pozwu na skargę pp. Wasyla i Piotra Wojutyńskich. — K. 194 na odwr.
227	czerwca 4.		Skarga ziemianina Michajła Haponowicza na p. Marka Nowosieleckiego o to, że słudzy i chłopi tego ostatniego pobili i obrabowali „szlachetnych pachołkow i wriadniczka” skarżącego. — K. 195.
228	czerwca 4.	maja 6.	Przywilej nadawczy króla Stefana, wydany Żydom łuckim „obu-dwu zborow, rabanskoho i karaimskoho” za wstawiennictwem „panow-rad, a menowite za pisaniem wełmożn. kniazia Andreja Wiśniowieckoho, wojewody Wołynskoho”, a także „za swiedomstwom szlachty zemli Wołynskoje”; w przywileju tym Żydzi łuccy, z powodu wielkiego pożaru, który dotknął ich 22 marca 1581 r., zostają zwolnieni na 4 lata „ot poboru i wsiech podatkow”. — K. 196.
229	czerwca 5.		Skarga ziemian Bohdana i Grzegorza Smykowskich o to, że żabczyńscy i kołodziescy chłopi p. Wasyla Żorawnickiego samowolnie zaorują smykowskie pola skarżących. — K. 197 na odwr.
230	czerwca 5.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w majątku ks. Wasyla Sokolskiego dwóch pozwów sądu grodzkiego na skargę p. Szczęsnego Charlińskiego. — K. 198.
231	czerwca 5.		Doniesienie woźnego o dokonanym przez niego wwiązaniu archimandryty żydyczyńskiego Teofana w posiadanie „podworiem w zamku Łuckom okolnem, do archimandrytstwa Żydyczynskoho nałeżaczym”. — K. 198 na odwr. Uwaga. Między kartami 198 i 200 wklejona jest karta, oznaczona cyfrą 199, lecz która dostała się do księgi całkiem przypadkowo: karta ta stanowi na wpół zgniły, bez brzegów, urywek (bez początku i końca) aktu w języku polskim, odnoszącego się do 1632 roku.
232	czerwca 5.		Oświadczenie p. Iwana Burego o tym, że pożyczone przez niego u p. Floryna Łoberskiego 17 kop groszy lit. zobowiązuje się wnieść w oznaczonym terminie przyjacielowi swego wierzyciela i jego pełnomocnikowi, p. Janowi Bystrykowskiemu, w przeciwnym zaś razie ten ostatni może „uwiazatysia” we dwór dłużnika „tut, w Łucku, za Hłuszcem stojaczyj”. — K. 200.
233	czerwca 5.		Początek jakiejś skargi arendarza majątku hulalnickiego p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego — Wawuły Hubarewicza. — K. 200 na odwr. Uwaga. Akt nr 233, a także następny — nr 234 nie mają zakończenia. Ponadto karty 201–206 zostały przy oprawie księgi pomieszane, dzięki czemu początek aktów niejednokrotnie następuje po ciągu dalszym i zakończeniu tych samych aktów. Wszystko to będzie zaznaczone i poprawione w niżej następujących uwagach.
234	czerwca 3 (sic).		Początek skargi rotmistrza królewskiego Wasyla Żorawnickiego o to, że urzędnik połoński wraz z hajdukami, sługami i poddanymi połońskimi napadł na „towarzyszy” skarżącego. — K. 201.
235	czerwca 1 (sic).		Skarga p. Fiodory Zahorowskiej o to, że żołnierze roty rotmistrza Wasyla Żorawnickiego, Wawrzyniec Paczyński i in., podczas ich najazdu na majątek skarżącej Ratnów, zgwałcili dziewczęta chłopskie oraz pobili i obrabowali wielu tamtejszych jej chłopów. — K. 203.
236	czerwca 1.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Konstantemu Ostrogskiemu pozwu sądu grodzkiego na skargę p. Bolumana (imię nie podane). — K. 203 na odwr.
237	czerwca 3.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, zadanych przez p. Wawrzyńca Paczyńskiego połońskiemu namiestnikowi p. Krzysztofa Radziwiłła, p. Siemionowi Krupewiczowi, i jego sługom. — K. 204.
238	czerwca 3.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w dworze wilhorskim p. Awdotii Dobryńskiej śladów najazdu na wymieniony dwór p. Fiodora Wilhorskiego. — K. 205 na odwr. i 201.
239	czerwca 1 (sic).		Skarga p. Siemiona Krunewicza, połońskiego namiestnika p. Radziwiłła, o to: 1) że p. Wawrzyniec Paczyński, „towarzysz” z roty p. Wasyla Żorawnickiego, podczas najazdu na dwór połoński zadał rany samemu skarżącemu i jego sługom oraz zagrabił różne mienie, i 2) że p. Wasyl Żorawnicki odmówił przeprowadzenia sądu nad p. Wawrzyńcem Paczyńskim i dania zadośćuczynienia poszkodowanemu. — K. 206 i 202. Uwaga. Chociaż w księdze numeracja kart niczym się nie przerywa, lecz oczywiste jest, że karty z aktami za środek miesiąca czerwca zostały utracone, a zatem i następny (nr 240) akt, odnoszący się do końca czerwca, nie ma początku.
240	czerwca (28?).		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego pobicia i ran, zadanych przez berezołupskiego chłopa p. Stanisława Inwelskiego, Kudina Prybyszewicza, chłopu p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego, Łuczce Koszukowiczowi. — K. 207.
241	czerwca 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Mikicie Oszczowskiemu pozwu na skargę p. Iwana Lachowskiego. — K. 207 na odwr.
242	czerwca 28.		Doniesienie woźnego o tym, 1) że rotmistrz królewski Wasyl Żorawnicki ze swymi towarzyszami i sługami, w liczbie 200 ludzi, samowolnie, bez listu królewskiego „na prystawstwo i leżu”, rozłożył się w majątku torczyńskim biskupa łuckiego Wiktoryna Wierzbickiego, przy czym w ciągu ponad 2 miesięcy żołnierze bezpłatnie pobierali od mieszczan torczyńskich i chłopów włościańskich wszelką żywność dla ludzi i paszę dla koni, a także dokonali szeregu rabunków i wszelkich „szkod”, oraz 2) że p. Wasyl Żorawnicki początkowo obiecał, a potem odmówił zapłacenia za wszystkie samowolnie wzięte produkty, a także dania zadośćuczynienia za wszelkie straty. W wymienionym doniesieniu woźnego przytoczony jest, na podstawie oświadczenia namiestnika torczyńskiego p. Dobronizskiego, burmistrzów, rajców i wszystkich mieszczan torczyńskich, a także chłopów wszystkich wsi włości torczyńskiej, szczegółowy wykaz (rejestr) wszystkiego, co samowolnie wzięła rota Żorawnickiego, a także wszystkich szkód. — K. 208.
243	czerwca 28.		Skarga Ormianina z Kamieńca Podolskiego, Bohdana Donyszewicza, o to, że p. Fiodor Zahorowski po długich zwłokach odmówił zapłacenia mu połowy wartości sprzedanego przez niego konia pod tym pretekstem, że jakoby wymieniony koń jest kulawy. Doniesienie woźnego o tymże. — K. 219 na odwr.
244	czerwca 28.		Szczegółowe doniesienie woźnego o tym, że ks. Dymitr Kozieka, p. Fiodor Skleński, p. Jan Kotliński, ich żony i inni spadkobiercy zmarłego p. Franca Falczewskiego, nie zważając na dekret królewski, nie dopuścili do dokonania wwiązania wikariuszy łuckich i biskupa łuckiego Wiktoryna Wierzbickiego w posiadanie majątku sadowskiego ze wsiami Horzwinem, Koszowem, Horodcem i Sobiechlebcami. — K. 221 na odwr.
245	czerwca 28.		Doniesienie woźnego o tym, że pp. Adam, Stanisław, Marcin i Jan Łaszczowie-Strzeleccy strzałami armatnimi ze swego zamku i wszelkimi innymi sposobami przeszkodzili mierwiańskim chłopom ks. Aleksandra Prońskiego orać pola, leżące na końcu wsi Mierwy, w pobliżu granicznej rzeczki Sudyłówki. — K. 226.
246	czerwca 28.		Oświadczenie sekretarza i dworzanina królewskiego Macieja Malińskiego o tym, że z polecenia starosty żytomierskiego ks. Michajła Czartoryskiego odebrał od sługi królewskiego Iljasza Trusza różne dokumenty, pieczęć cynową i in., należące do pierwszego z nich i dane przez niego na przechowanie ostatniemu, i wydał w tym p. Truszowi poświadczenie. — K. 227 na odwr.
247	czerwca 29.		Doniesienie woźnego i będących przy nim świadków-szlachciców o tym, że przybywszy do majątku bukojemskiego zmarłego p. Grzegorza Jeła-Bukojemskiego, sporządzili spis całego jego mienia i do czasu pogrzebu zmarłego opieczętowali wymienione mienie ruchome. — K. 228 na odwr.
248	czerwca 29.		Doniesienie woźnego o tym, 1) że przy pogrzebie ciała zmarłego p. Grzegorza Jeła-Bukojemskiego jego bratanek Iwan Jeło-Bukojemski, w obecności wielu przybyłych na pogrzeb przyjaciół i krewnych zmarłego, oświadczył o swoich prawach do opieki nad mieniem i niepełnoletnimi dziećmi tego ostatniego, po czym niektóre osoby oznajmiły, ile pozostał im winien nieboszczyk Bukojemski, a następnie zniszczona została pieczęć zmarłego, i 2) że on, woźny, następnego dnia przekazał według spisu opiekunowi p. Iwanowi Jełu-Bukojemskiemu całe nieruchome i ruchome mienie p. Grzegorza Jeła, a wraz z tym i opiekę nad małoletnim synem i dwiema córkami zmarłego. — K. 229 na odwr.
249	czerwca 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Mikołajowi Charlińskiemu i jego żonie Annie pozwu na skargę ks. Matusza Zbaraskiego. — K. 233 na odwr.
250	czerwca 29.		Doniesienie woźnego o tym, że iwanczycki urzędnik p. Wasyla Krasieńskiego nie zaprzeczył temu, że zdeneżscy chłopi p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego zostali obrabowani przez niego z rozkazu jego pana, p. Wasyla Krasieńskiego. — K. 234.
251	czerwca 29.		Skarga podstarościego pińskiego ks. Lwa Zbaraskiego-Woronieckiego o to, że p. Aleksander Siemaszko siłą odebrał mu zastawione mu przez p. Siemaszkę majątki powiatu łuckiego — Smucz i Wolicę Smuczską. — K. 234 na odwr.
252	czerwca 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Kuźmie i Klimowi Niemiryczom-Porwanieckim dwóch pozwów sądu grodzkiego na skargę p. Iwana Porwanieckiego. — K. 235. Uwaga. W środkowej części karty 236 znajduje się dziura wielkości pięciokopiejkowej monety.
253	czerwca 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Borzobohatemu-Krasieńskiemu pozwu sądu grodzkiego na skargę p. Wasyla Hulewicza. — K. 236.
254	czerwca 29.		Skarga p. Wiktoryna Duchowa o to, że p. Fiodor Bokij-Pieczyfostski dokonał najazdu na jego majątek, zadał samemu skarżącemu pobicie i rany i obrabował jego piesoczyńskich chłopów. — K. 236 na odwr.
255	czerwca 29.		Oświadczenie Mikołaja Miromuszycza, sługi p. Jana Bolmana, że stawił się w sądzie grodzkim z pełnomocnictwa swego pana w celu popierania powództwa tego ostatniego przeciwko ks. K. Ostrogskiemu o niezapłacenie mu długu w wysokości 5300 złotych polskich, lecz rozpatrzenie wymienionej sprawy nie mogło nastąpić z powodu nieprzybycia do sądu łuckiego sędziego grodzkiego Ostafiego Malińskiego. — K. 238.
256	czerwca 29.		Analogiczne oświadczenie tegoż Mikołaja Miromuszycza o nierozpatrzeniu z tej samej przyczyny powództwa jego pana (zob. akt nr 255) przeciwko p. Albrechtowi Łaskiemu o niezapłacenie mu długu w wysokości 40 tysięcy złotych polskich. — K. 239.
257	czerwca 30.		Doniesienie woźnego o tym, że wskutek szkody w polach pp. Demiana Hulewicza oraz Ostafiego i Andrzeja Korowajów, wyrządzonej przez bydło obzyrskich chłopów p. Bokija, wymienione bydło zostało zatrzymane, a chłopi obzyrscy zostali zaproszeni na „ispasz”, lecz ponieważ odmówili stawienia się, to oszacowanie wyrządzonej szkody dokonane zostało przez niego, woźnego, i ludzi postronnych. — K. 239 na odwr.
258	czerwca 30.		Doniesienie woźnego o tym, że na podstawie listu kupczego, wydanego p. Demianowi Hulewiczowi przez jego matkę, on, woźny, wwiązał p. Hulewicza w posiadanie majątku Hruszowna. — K. 241.
259	czerwca 30.		Zapis podstarościego łuckiego Stanisława Piotrowskiego o tym, że nieprzyjęty z jakiegoś powodu przez poborcę p. Michajła Liniewskiego od p. Marcina Mieżyńskiego pobór z jego majątków, a mianowicie z 35 dymów po pół złotego, a z 15 ogrodników po 4 grosze, ogółem zaś 20 złotych polskich, został dostarczony przez tego ostatniego jemu, podstarościemu, przez niego przyjęty i przekazany poborcy Machajłowi [sic] Liniewskiemu. — K. 241 na odwr.
260	czerwca 30.		Doniesienie woźnego o tym, że ks. Kozieka i p. Fiodor Skleński zgodzili się przekazać, zgodnie z dekretem królewskim, pełnomocnikowi biskupa łuckiego majątek Sadów z przysiółkami i wyjechali z wymienionego majątku, lecz ich żony i pozostali współwłaściciele tego majątku nie zgodzili się na wspomniane przekazanie. — K. 242 na odwr. Uwaga. Akt ten nie ma zakończenia, następny zaś akt, nieprawidłowo oznaczony w księdze tym samym nr 260 (zamiast 261.), nie ma początku.
260 bis	? ?		Doniesienie woźnego o tym, że p. marszałek (imię i nazwisko nie są podane) odmówił dopuszczenia, zgodnie z wyrokiem sądowym, do dokonania wwiązania w posiadanie majątku kisielińskiego p. Iwana Kirdeja-Mniszyńskiego. — K. 245.
261	lipca 4.		Doniesienie woźnego Grzegorza Krasnosielskiego (który, jak to widać z aktu, nie umiał pisać) o doręczeniu przez niego p. Jaskowi Woronie-Borotyńskiemu dwóch pozwów sądu grodzkiego na skargę p. Michajła Worony-Borotyńskiego. — K. 245 na odwr.
262	lipca 4.		Doniesienie woźnego o tym, że zgodnie z nadaniem ks. Jachima Koreckiego swemu słudze p. Stanisławowi Kandybie wwiązał tego ostatniego w posiadanie majątku powiatu łuckiego Pohorielicy z ziemiami i chłopami (których wykaz przytoczony jest w tym doniesieniu). — K. 247.
263	lipca 5.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego pola p. Ołechna Putoszyńskiego, owies i grykę na którym samowolnie skosił p. Iwan Putoszyński. — K. 248.
264	lipca 5.		Powtórzenie doniesienia woźnego, przedstawionego w akcie nr 261. — K. 250.
265	lipca 5.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego granicy między majątkiem bokowieckim p. Marii Bokowieckiej a majątkami mytyszczańskim i pielepielickim p. Aleksandra Siemaszki, zniszczonej przez chłopów tego ostatniego, a także przyległej do granicy sianożęci p. Bokowieckiej, wydeptanej przez tychże chłopów. — K. 251 na odwr. Uwaga. Na końcu odwrocia 252. karty znajdują się pierwsze wiersze jakiegoś aktu z 6 czerwca [sic] (bez numeru), ciągu dalszego zaś jego, a także aktów z czasu od 6 do 23 lipca w księdze w tym miejscu nie ma; zresztą numeracja kart nie jest przerwana.
266	lipca 24.		Skarga p. Fiodora Wojutyńskiego o poranienie i obrabowanie dwóch jego poddanych przez hackiego urzędnika p. Olizara Kirdeja-Mylskiego. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego poszkodowanych. — K. 253.
267	lipca 24.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Olizarowi Kirdejowi-Mylskiemu dwóch pozwów na skargę pp. Fiodora, Wasyla i Piotra Wojutyńskich. — K. 254.
268	lipca 24.		Skarga dorohostajskiego urzędnika p. Mikołaja Monwida o poranienie i obrabowanie 12 dorohostajskich chłopów przez ks. Andrzeja Hołownię-Ostrożeckiego, jego sługi i chłopów. — K. 254 na odwr.
269	lipca 25.		Oświadczenie Stanisława Prewojskiego, sługi ks. Grzegorza Koszerskiego, o tym, że „poborca” odmówił przyjęcia od niego „poboru” z majątków ks. Koszerskiego: Peremila, Koszera i Kamienia, motywując swoją odmowę tym, że termin wniesienia poboru już minął i że wymieniony pobór zostanie, zgodnie z uniwersałem królewskim, ściągnięty przez urzędy łucki i włodzimierski z karami za zwłokę. — K. 255 na odwr.
270	lipca 25.		Skarga ziemianina Andrzeja Olizarowskiego na swego sąsiada i sąbra (współwłaściciela) ziemianina Prokopa Bereżnickiego o to, że ten ostatni, napadłszy ze swymi sługami i chłopami na skarżącego i jego chłopów, zadał im rany, obrabował ich i zagarnął u nich wozy, naładowane zżętym zbożem. — K. 256.
271	lipca 25.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Michajłowi Woronie-Borotyńskiemu dwóch pozwów na skargę p. Jana Worony-Borotyńskiego. — K. 257 na odwr.
272	lipca 26.		Początek skargi ziemianina Prokopa Bereżnickiego na swego sąsiada i współwłaściciela ziemianina Andrzeja Olizarowskiego. — K. 258. Uwaga. Akt ten nie jest dokończony. Po nim następują akty odnoszące się do 19–23 lipca, które powinny były poprzedzać akt nr 266 i nast. To zamieszanie powstało oczywiście przy oprawie księgi, po której już dokonano numeracji kart, dlatego w tej ostatniej nie ma nieprawidłowości i przerw.
273	lipca 19 (sic).		Oświadczenie Michajła Bohdanowicza, sługi ks. Konstantego Ostrogskiego, o tym, że „poborca” odmówił przyjęcia od niego „poboru” z majątku dubieńskiego ks. Ostrogskiego, motywując swoją odmowę tym, że termin wniesienia poboru już upłynął. — K. 259.
274	lipca 19.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w majątku omelenickim p. Jana Bokija-Pieczyfostskiego granicy, uszkodzonej („zoranoj i popsowanoj”) przez chłopów połońskich. — K. 259 na odwr.
275	lipca 19.		Oświadczenie ziemianina Iwana Sieleckiego, pełnomocnika p. Tatiany Oborskiej, o tym, że list sprzedaży na część majątku lubitowskiego, sprzedaną przez p. Oborską p. Tichnowi Rżyszczowskiemu, nie mógł być w porę sporządzony i wniesiony do ksiąg sądowych z winy samego nabywcy. — K. 260.
276	lipca 20.		Oświadczenie sługi p. Gabriela Prusinowskiego o tym, że p. Jerzy Tyszkowski nie zapłacił w terminie 640 złotych polskich, które był winien p. Prusinowskiemu. — K. 260 na odwr.
277	lipca 20.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego kosarowskich chłopów ks. Andrzeja Hołowni-Ostrożeckiego, obrabowanych i poranionych przez dorohostajskiego urzędnika, sługi, bojarów i chłopów podczas ich najazdu na majątek kosarowski. — K. 261 na odwr.
278	lipca 21.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego we wsi Borblinie śladów najazdu na borbliński dwór p. Andrzeja Wołczka urzędnika i sług p. Macieja Malińskiego. — K. 263 na odwr.
279	lipca 21.		Skarga ks. Anny Zbaraskiej o to, że pod nieobecność jej męża, wojewody bracławskiego i starosty krzemienieckiego ks. Janusza Zbaraskiego, wojski krzemieniecki p. Fiodor Seniuta-Lachowiecki swoimi stadami wypasł pola i łąki sługi ks. Zbaraskiego, Marcina Szunka, dane mu w posiadanie przez ks. Zbaraskiego. Doniesienie woźnego o dokonanych przez niego oględzinach wypasionych pól i łąk. — K. 264.
280	lipca 21.		Doniesienie woźnego o nałożeniu przez niego zakazu („zaruki”) na żyto zżęte i niezżęte, zasiane przez ławrowskiego urzędnika p. Aleksandra Siemaszki na polach Nieświckich, aż do rozstrzygnięcia sprawy o to żyto w sądzie. — K. 266 na odwr.
281	lipca 21.		Skarga p. Iwana Bereżeckiego, potwierdzona także przez woźnego, o to, że krasieński urzędnik p. Wasyla Krasieńskiego obrabował i pojmał poddanego skarżącego. — K. 267.
282	lipca 21.		Skarga p. Iwana Bereżeckiego o to, że „czołowiek eho na imia Iljaszec Suszko, otczycz Jarosławickij, za nim zasiedełyj” zbiegł z żoną do majątku p. Wasyla Krasieńskiego i że ten ostatni nie wydał zbiega. Doniesienie woźnego o tymże. — K. 267 na odwr.
283	lipca 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w mieście Łucku p. Wasylowi Hulewiczowi pozwu na skargę Żyda łuckiego Ilii Hoszkowicza o niezapłacenie długu. — K. 268 na odwr.
284	lipca 22.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego, na skargę p. Jana Worony-Borotyńskiego, siedmiu dni pola, samowolnie zaoranego przez p. Michajła Woronę-Borotyńskiego. — K. 269.
285	lipca 22.		Skarga błudowskiego urzędnika p. Wasyla Żorawnickiego o to, że z majątku błudowskiego 5 chłopów z żonami, dziećmi i mieniem zbiegło do majątku holatyńskiego ks. Fiodora Sanguszki, znajdującego się w arendzie u Żyda Abramka, lecz ten ostatni odmówił wydania zbiegów. Doniesienie woźnego o tymże. — K. 269 na odwr.
286	lipca 22.		Skarga woźnego Andrzeja Żyryckiego o to, że jemu, w tym czasie, gdy chciał wręczyć pozew p. Andrzejowi Zahorowskiemu na skargę ks. Ostafiego Czetwertyńskiego, p. Fiodor Zahorowski zadał ranę w rękę. Doniesienie woźnego Grzegorza Krasnosielskiego o obejrzeniu wymienionej rany. — K. 271.
287	lipca 22.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego łąk w majątku kleczańskim p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego, wypasionych przez bydło romanowskich chłopów p. Mikołaja Monwida. — K. 271 na odwr.
288	lipca 22.		Skarga ks. Ostafiego Czetwertyńskiego o to, że słudzy i chłopi p. Andrzeja Zahorowskiego, za wiedzą tego ostatniego, samowolnie zżęli i zwieźli zboże z borowickich pól skarżącego. Doniesienie woźnego o tymże. — K. 272 na odwr.
289	lipca 22.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w majątku kleczańskim p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego znaków granicznych, zniszczonych przez łyszczyckich chłopów z majątku plebańskiego. — K. 273.
290	lipca 22.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w majątku kleczańskim p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego znaków granicznych, zniszczonych przez załawskich i ozierańskich chłopów ks. Konstantego Ostrogskiego, a także zapustu, w którym ci sami chłopi dokonali samowolnego wyrębu. — K. 273 na odwr. Uwaga. Na końcu odwrocia 273. karty znajduje się początek aktu (trzy wiersze) z 23 lipca, lecz bez numeru. Następny po nim akt na k. 275 nie ma początku ani numeru.
[b.n.]	lipca ?		Zakończenie skargi jakiegoś p. Prokopa na nieznaną osobę o obrabowanie jego poddanego (zob. poprzednią uwagę). — K. 275.
291	lipca 26.		Skarga ziemianina Prokopa Bereżnickiego na swego sąsiada i współwłaściciela p. Wasyla Olizarowskiego o to, że zadał on pobicie żonie sługi skarżącego. — K. 275 na odwr.
292	lipca 26.		Doniesienie woźnego łuckiego o tym, że podstarości krzemieniecki, wbrew listowi królewskiemu, odmówił wydania posłanemu przez ks. Barbarę Zbaraską słudze potrzebnych jej wypisów z grodzkich ksiąg krzemienieckich, motywując swoją odmowę tym, że księgi są zamknięte przez starostę krzemienieckiego ks. Jakusza Zbaraskiego, który wywiózł ze sobą (na wojnę) klucz. — K. 276 na odwr.
293	lipca 26.		Oświadczenie podnamiestnika zwiniackiego majątku ks. Konstantego Ostrogskiego o tym, że poddani p. Andrzeja Olizarowskiego, którzy wyrządzili szkodę na zwiniackich polach, zostali przez niego, podnamiestnika, zatrzymani. — K. 278.
294	lipca 26.		Skarga zasławskiego chłopa Ławryna Miedwiediewicza o to, że został on zupełnie bezpodstawnie obrabowany przez łuckich mytników Matysa i Ajzaka. — K. 279.
295	lipca 28.		Skarga p. Filipa Hercyka, sługi ks. Konstantego Ostrogskiego, o to, że p. Siemion Chrebtowicz-Bohuryński odebrał mu, nie zapłaciwszy mu długu, zastawiony przez Bohuryńskiego skarżącemu majątek Bohuryn z Kuniatkowem. — K. 279 na odwr.
296	lipca 28.		Doniesienie woźnego o tym, że pełnomocnik dłużnika p. Jerzego Tyszkowskiego odmówił, zgodnie ze zobowiązaniem dłużnym tego ostatniego, przekazania wierzycielowi p. Gabrielowi Prusinowskiemu w posiadanie części majątku dykowskiego, należącego do p. Jerzego Tyszkowskiego. — K. 280.
297	lipca 29.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego szkody, wyrządzonej przez chłopów p. Andrzeja Olizarowskiego (zob. akt nr 293). — K. 280 na odwr.
298	lipca 29.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Janowi Woronie-Borotyńskiemu pozwu na skargę p. Iwana Chołoniewskiego. — K. 282.
299	lipca 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Cewowskiemu pozwu na skargę p. Bohusza Lipleńskiego. — K. 282 na odwr.
300	lipca 29.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego poddanej p. Prokopa Bereżnickiego, poranionej przez p. Wasyla Olizarowskiego. — K. 283. Uwaga. Na końcu odwrocia 283. karty znajduje się początek jakiegoś aktu z 29 lipca, lecz bez numeru; następnie na początku 284. karty znajduje się zakończenie jakiegoś innego aktu.
301	lipca 29.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Prokop Bereżnicki odmówił wydania p. Andrzejowi Olizarowskiemu zrabowanych u jego poddanych rzeczy, zasłaniając się zupełną niewiedzą o wymienionym rabunku. — K. 284.
302	lipca 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Prokopowi Bereżnickiemu pozwu na skargę p. Andrzeja Olizarowskiego. — K. 284 na odwr.
303	lipca 30.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Jachimowi Koreckiemu dwóch pozwów na skargę do sądu grodzkiego p. Bohdany Jeło-Malińskiej. — K. 285.
304	lipca 31.		Doniesienie woźnego o tym, że burmistrz łucki Kuźma Androsowicz i pozostałe władze miejskie nie wyszli, zgodnie ze swoją obietnicą daną księdzu Andrzejowi Łuniewskiemu, na posesję kościelną dla wskazania granic tej posesji z posesją prawosławnej cerkwi św. Mikołaja. — K. 285 na odwr.
305	lipca 31.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Wasylowi Krasieńskiemu pozwu na skargę p. Iwana Bereżeckiego. — K. 287.
306	lipca 31.		Skarga ziemianina Ostafiego Mokreńskiego o zadanie pobicia i ran jego słudze Stanisławowi Berezeckiemu przez p. Filipa Gruszwickiego. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, zadanych wymienionemu słudze. — K. 287.
307	lipca 31.		Oświadczenie ziemianina Tichna Rżyszczowskiego o tym, że p. Iwan Sielecki, który zobowiązał się dostarczyć mu podpisany i podany do akt w grodzkim sądzie bracławskim list sprzedaży na część majątku lubitowskiego, sprzedanego przez p. Tatianę Oborską p. T. Rżyszczowskiemu, wskutek niewypełnienia wymienionego swego zobowiązania powinien zapłacić karę na rzecz zamku łuckiego w wysokości 150 kop groszy i wynagrodzić wszystkie straty jego, Rżyszczowskiego. — K. 288 na odwr.
308	lipca 31.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Sadowie sześciu pozwów na skargę biskupa łuckiego Wiktoryna Wierzbickiego i wikariuszy głównego kościoła łuckiego, na następujące osoby, do których zaadresowane są pozwy: ks. Dymitra Koziekę, pp. Fiodora Skleńskiego, Siemiona Deniska, Andrzeja Chaleckiego, Jana Kotlińskiego i ks. Dymitra Kurcewicza-Bułyhę. — K. 290.
309	lipca 31.		Początek doniesienia woźnego, zaproszonego przez p. Bohdana Borejkę dla jakichś oględzin. — K. 291. Uwaga. Akt ten nie ma ciągu dalszego ani zakończenia. Następny po nim akt, oznaczony nr 310, nie ma początku. Oczywiste jest, że w księdze brakuje kilku kart pośrednich, choć paginacja idzie bez przerw.
310	? ?		Zakończenie jakiegoś oświadczenia p. Grzegorza Hulewicza i jego żony Magdaleny. — K. 292.
311	sierpnia 9.		Skarga p. Andrzeja Olizarowskiego o to, że urzędnik i chłopi p. Prokopa Bereżnickiego przepędzili z pola skarżącego jego czeladź dworną i chłopów i wywieźli jego zżęte zboże. — K. 292.
312	sierpnia 9.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego staroście żytomierskiemu ks. Michałowi Czartoryskiemu pozwu na skargę ks. Jacka Czetwertyńskiego. — K. 292 na odwr.
313	sierpnia 9.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Ostafiemu Czetwertyńskiemu pozwu na skargę ks. Jacka Czetwertyńskiego. — K. 293.
314	sierpnia 9.		Skarga p. Bohdany Jeło-Malińskiej o to, że ziemianin Iwan Koziński ze swymi uzbrojonymi sługami i tereszowskimi chłopami (w liczbie 100 ludzi) zjawił się na polach skarżącej, rozpędził i obrabował jej chłopów i wywiózł do swego majątku tereszowskiego 300 kop zżętego żyta, 430 kop owsa, 50 kop pszenicy i 45 kop „prjadiwa” (konopi lub lnu). — K. 293 na odwr.
315	sierpnia 10.		Skarga p. Bohdany Jeło-Malińskiej na ziemianina Iwana Kozińskiego o to, że on i jego uzbrojeni słudzy i chłopi podczas ich najazdu na jej malińskie pola pobili, poranili i obrabowali jej malińskich i ujezdzieckich chłopów, pracujących na wymienionych polach. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego pobitych i obrabowanych chłopów p. Malińskiej. — K. 295. Uwaga. W tym akcie, zajmującym kilka kart, brakuje jednej lub dwóch kart, na których umieszczone były zakończenie skargi p. Malińskiej i początek doniesienia woźnego; zresztą paginacja w księdze idzie bez opuszczeń i przerw.
316	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Andrzejowi Wołczkowi-Borblińskiemu pozwu na skargę p. Macieja Jeło-Malińskiego. — K. 298 na odwr.
317	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Piotrowi Chomkowi-Smordowskiemu pozwu na skargę p. Iwana Burego. — K. 299.
318	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Łukowie p. Andrzejowi Zahorowskiemu pozwu na skargę ks. Ostafiego Czetwertyńskiego. — K. 299.
319	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w zamku dorohostajskim wojewodzie połockiemu Mikołajowi Monwidowi pozwu na skargę p. Fiodora Czaplica-Szpanowskiego. — K. 300.
320	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Dorohostajach wojewodzie połockiemu Mikołajowi Monwidowi pozwu na skargę p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego. — K. 300 na odwr.
321	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego dwóch pozwów ks. Jachimowi Koreckiemu na skargę p. Bohdany Jeło-Malińskiej. — K. 301.
322	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Kozińskiemu pozwu na skargę ks. Andrzeja Hołowni-Ostrożeckiego. — K. 301 na odwr.
323	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Kozińskiemu dwóch pozwów na skargę p. Bohdany Jeło-Malińskiej. — K. 302.
324	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Bohdanowi Borejce-Kneruckiemu dwóch pozwów na skargę p. Bohdany Jeło-Malińskiej. — K. 302 na odwr.
325	sierpnia 10.		Skarga p. Jana Moszczanickiego [sic] o to, że słudzy i chłopi p. Jana Bokija-Pieczyfostskiego, najechawszy na znajdujący się u skarżącego w zastawie majątek bodaczowski, samowolnie zagarnęli i wywieźli ze sobą 5½ kopy nażętej pszenicy. — K. 303.
326	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w majątku satyjowskim ks. Konstantemu Ostrogskiemu dwóch pozwów na skargę p. Myszki-Warkowskiego. — [K.] 303 na odwr.
327	sierpnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Putoszyńskiemu pozwu na skargę p. Stanisława Chmielewskiego. — K. 304.
328	sierpnia 11.		Oświadczenie pisarza łuckiego sądu ziemskiego Michajła Korytenskiego i p. Tichna Rżyszczowskiego o zniszczeniu przez nich — przez ostatniego dwóch zobowiązań pieniężnych Michajła Korytenskiego, a przez pierwszego jego skarg na Tichna Rżyszczowskiego. — K. 304 na odwr.
329	sierpnia 11.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Ohrence Kuźmińskiej pozwu na skargę p. Bohdany Malińskiej. — K. 305.
[b.n.]	sierpnia 11.		Początek jakiegoś doniesienia woźnego. — K. 305 na odwr. Uwaga. Akt ten ma tylko początek i jest bez numeru; następny po nim akt, mający nr 330 (zamiast 331), pozbawiony jest początku. Paginacja zresztą nie jest przerwana, choć oczywiście w księdze brakuje kilku kart.
330	sierpnia ?	sierpnia 10.	Akt kupna na majątek lubitowski, sprzedany przez p. Fiodora Olizarowskiego p. Wasylowi Hulewiczowi. — K. 306.
331	sierpnia 16.		Wyrok grodzkiego sądu łuckiego, którym p. Iwan Koziński, który nie stawił się do rozpatrzenia skargi na niego ks. Andrzeja Hołowni-Ostrożeckiego o najazd na majątek kosarowski i rabunek, został skazany, zgodnie z konstytucją sejmu warszawskiego, na zapłacenie na rzecz skarżącego kary za najazd i wynagrodzenia za zrabowane bydło. — K. 307.
332	sierpnia 16.		Skarga p. Stanisława Kandyby, pełnomocnika p. Nastazji Wskryńskiej, o to, że p. Fiodor Hurko-Omelański ze swymi dwoma synami Iwanem i Miskiem, ze swymi przyjaciółmi pp. Ołechnem Pieredielskim i Krzysztofem Piwkiem, a także ze sługami i poddanymi napadł na omelański dwór p. Nastazji Wskryńskiej, pobił ją i wypędził z majątku Omelana i w ten sposób pozbawił ją całego jej ruchomego i nieruchomego mienia. W skardze tej następnie podany jest wykaz całego ruchomego i nieruchomego mienia, zagarniętego przez p. F. Hurkę. — K. 309 na odwr. Uwaga. Akt ten nie ma zakończenia.
333	sierpnia 15. (sic)		Dekret grodzkiego sądu łuckiego w sprawie oskarżenia przez wojskiego łuckiego Wasyla Hulewicza swego „rukodannoho” sługi p. Iwana Putoszyńskiego o kradzież, oszustwo i samowolne porzucenie służby. Dekretem tym oskarżony został skazany na karę śmierci, jeżeli tylko oskarżyciel przysięgą „sam-siedm” potwierdzi swoje oskarżenie. Niezadowolony z tego wyroku p. Hulewicz odwołał się do sądu królewskiego. — K. 312. Uwaga. W tym akcie, zajmującym karty od 312 do 321 włącznie (przy czym paginacja w księdze nie jest przerwana), znajduje się dość znaczna luka (między kk. 320 i 321 brakuje jednej lub dwóch kart). — Na końcu odwrocia k. 321 znajduje się początek jakiegoś aktu bez numeru; na początku k. 322 umieszczony jest akt nr 334, lecz bez początku.
334	sierpnia ?		Zakończenie aktu, stanowiącego ugodę między biskupem łuckim Wiktorynem Wierzbickim a p. Chorlińskim w sprawie zbiegłych chłopów. — K. 322.
335	sierpnia 15.		Początek skargi p. Piotra Zahorowskiego na p. Aleksandra Siemaszkę o to, że urzędnicy i słudzy tego ostatniego zagarnęli u chłopów pierwszego kilka sztuk bydła rogatego. — K. 322. Uwaga. Akt ten nie ma zakończenia; po nim następuje (na karcie 323) zakończenie w kilku wierszach jakiegoś uniwersału królewskiego. Następne po nim dwa akty omyłkowo oznaczone są również nr 335 (zamiast nr 336 i 337).
335 bis	sierpnia 15.		Zapis podstarościego łuckiego o tym, że p. Grzegorz Kołmowski wniósł zaległy pobór ze swego majątku. — K. 323.
335 ter	sierpnia 15.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Andrzej Dobryński zaprzeczył faktowi zabrania przez niego skrzyneczki z rzeczami p. Jarosza Dobryńskiego. — K. 323. Uwaga. Zaraz po tym akcie znajduje się początek jakiegoś aktu bez numeru, a dalej, już na początku 324. karty, znajduje się zakończenie innego aktu, także bez numeru.
336	sierpnia 15.		Wyrok sądu grodzkiego w sprawie czterech skarg p. Bohdany Malińskiej na p. Iwana Kozińskiego o samowolne odebranie przez niego dwóch jej sianożęci, malińskiej i ujezdzieckiej, oraz o rabunki, wyręby, zagarnięcie zżętego zboża i skoszonego siana, a także o zgwałcenie przez poddanych p. Kozińskiego dwóch chłopskich dziewcząt skarżącej. W sprawie pierwszej skargi p. Malińskiej co do zagarnięcia malińskiej sianożęci sąd, mimo zarzutów pełnomocnika pozwanego o niewłaściwości sądu grodzkiego w tej sprawie, rozstrzygnął ją na korzyść p. Malińskiej na podstawie przedstawionych przez nią dowodów. W sprawie pozostałych 3 skarg, wobec niestawiennictwa pozwanego i jego pełnomocnika, zapadł wyrok zaoczny, na podstawie którego sianożęć ujezdziecka wracała do p. Malińskiej i na jej rzecz zasądzono od p. Kozińskiego 816 kop i 40 groszy litewskich za rabunki, wyręby, wywiezienie zboża i siana itd. (Przy czym „za kgwałtowanie tych dwoch niewiest wskazano za dwa kgwałty 40 kop hroszei, a nawiezki tym żonkam po 2 rubli, to est' po try kopy i po 20 hroszei liczby litowskoje”). — K. 324.
337	sierpnia 15.	lipca 7.	List sprzedaży, wydany przez ziemianina Macieja Rohozieńskiego i jego żonę Annę p. Iwanowi Chrennickiemu, na przypadłe Rohozieńskim w spadku części wsi: Chrenników, Tołpyżyna, Kurozwonów, Łopawszy [?], Wiehołkowa [?] i Lubinia [?], a także na należącą do nich część placu dwornego w zamku łuckim i folwarku na przedmieściu łuckim. — KK. 330–331 i 333. Uwaga. Akt ten pozbawiony jest środka (objętości mniej więcej 1 karty): przerywa się na odwrociu 331. karty i kończy się na k. 333; karta zaś 332 zawiera zakończenie jakiegoś innego aktu, a także początek następnego nienumerowanego aktu (z 15 sierpnia).
338	sierpnia 15.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorowi Wilhorskiemu pozwu na skargę p. Andrzeja Dobryńskiego. — K. 333.
339	sierpnia 15.		Skarga p. Krzysztofa Winarskiego, baryszowskiego namiestnika ks. K. Ostrogskiego, o to, że p. Andrzej Dobryński samowolnie wywiózł z pola 215 kop zżętej pszenicy i 85 kop żyta, należących do skarżącego. — K. 333 na odwr.
340	sierpnia 15.		Doniesienie woźnego o tym, że na prośbę p. Michajła Worony-Borotyńskiego zwracał się on do urzędnika biskupa łuckiego z zapytaniem, z czyjego rozporządzenia nastąpiło zagarnięcie przez tego urzędnika znajdującego się w zastawie u p. Michajła Worony folwarku w pobliżu m. Torczyna, i że na to zapytanie nastąpiła odpowiedź, iż wymienione zagarnięcie nastąpiło za wiedzą i rozporządzeniem biskupa łuckiego. — K. 334.
341	sierpnia 15.		Początek aktu, w którym podaje się, że „pop armianskij Łuckij, otec Hryhorej Wasilewicz”, przedstawiwszy w sądzie grodzkim list królewski do starosty łuckiego, prosił wymieniony list w przekładzie z języka polskiego na ruski wnieść do ksiąg sądu grodzkiego (wskutek braku dalszego tekstu nie widać, o czym mówił wyżej wymieniony list królewski). — K. 334 na odwr. Uwaga. Następny akt nr 342 nie ma początku wskutek braku w księdze jednej lub kilku kart.
342	sierpnia ?	1579 r. maja 19.	List zastawny „na dwor i miesteczko Werbuju z ludmi tiahłymi podworszczynymi, bojary putnymi i ohorodnikami”, wydany przez p. Macieja Jełowicza-Malińskiego swojej matce (imię tej ostatniej w urywku danego aktu nie jest podane). — K. 335.
343	sierpnia 16.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Wasylowi Borzobohatemu pozwu na skargę p. Iwana Bereżeckiego. — K. 335 na odwr.
344	sierpnia 16.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Michajłowi Myszce-Warkowskiemu pozwu na skargę p. Wasyla Hulewicza. — K. 336.
345	sierpnia 16.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Michajłowi Żorawnickiemu pozwu ziemskiego na skargę p. Siemiona Bohuryńskiego. — K. 336 na odwr.
346	sierpnia 16.		Zapis podstarościego łuckiego o tym, że wezwany do sądu grodzkiego ks. Jacko Czetwertyński w sprawie o niezapłacenie przez niego rzekomo poboru ze swego majątku dowiódł, że wymieniony pobór został wniesiony w porę przez jego brata ks. Jakuba Czetwertyńskiego. — K. 337.
347	sierpnia 16.		Postanowienie grodzkiego sądu łuckiego o wyznaczeniu pp. Iwanowi i Siemionowi Borzobohatym-Krasieńskim przysięgi potwierdzającej w sprawie ich skargi na p. Wasyla Hulewicza o to, że za jego wiedzą pobity i obrabowany został najemnik pp. Borzobohatych. — K. 338.
348	sierpnia 16.		Zapis podstarościego łuckiego o tym, że kasztelan halicki Stanisław Żółkiewski, zgodnie z dekretem wymienionego podstarościego, wniósł przypadający z jego majątku kwasowskiego „pobor, na sojmie Warszawskom w roku 1581 ufałenyj” wraz z karą, ogółem 15 złotych i 39 groszy. — K. 339.
349	sierpnia 16.		Taki sam zapis o wniesieniu tegoż „poboru” przez p. Orynę Rohozieńską z jej majątków. — K. 339 na odwr.
350	sierpnia 16.		Postanowienie łuckiego sądu grodzkiego o nieuwzględnieniu listu królewskiego, przedstawionego przez jedną ze stron procesujących się, gdyż po 1-sze, list ten napisany jest po łacinie (a nie po rusku) i sąd „tomu listu zrozumieti ne mohł”, a po 2-gie, takiego listu sąd, zgodnie z unią lubelską, przyjmować nie jest obowiązany. — K. 340.
351	sierpnia 16.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran i pobić, zadanych p. Andrzejowi Kuźmińskiemu przez p. Grzegorza Posnika. — K. 341.
352	sierpnia 16.		Oświadczenie pp. Prokopa Bereżnickiego i Andrzeja Olizarowskiego o tym, że wszczęte przez nich w sądzie grodzkim przeciwko sobie nawzajem sprawy o pobicia i rabunki zostały przez nich zakończone, za pośrednictwem przyjaciół, wzajemną ugodą. — K. 342.
353	sierpnia 16.	1580 r. września 15.	List sprzedaży p. Zachariasza Łahodowskiego i jego żony Bohdany na „społeczny” ich majątek Mosor Wielki i Mały z miasteczkiem i „wolicą”, sprzedany przez nich p. Antoniemu Jałowickiemu, sędziemu ziemskiemu krzemienieckiemu, i jego żonie Rainie za 4 tysiące kop groszy lit. — K. 342 na odwr.
354	sierpnia 15 (sic).		Skarga ks. Jachima Koreckiego na ks. Janusza i Michała Zasławskich o to, że w czasie jego małoletności i sieroctwa ci ostatni zagarnęli i „do zamku swoeho Żasławskoho prywernuli” trzy należące do skarżącego wsie: Diaków, Zubrowszczyznę i Mirutyn, z dworami i chłopami, i władają tymi majątkami także obecnie, nie zwracając ich prawowitemu właścicielowi. W skardze tej szczegółowo wylicza się zarówno to mienie ruchome, z którym zagarnięte zostały wymienione wsie, jak również roczną dochodowość tych majątków (ze wskazaniem cen na produkty, z oszacowaniem robót chłopskich itd.). — K. 346.
355	sierpnia 15.	maja 14.	List podkomorzego łuckiego Michajła Żorawnickiego, w którym za 1200 kop groszy lit. odstępuje on p. Andrzejowi Chaleckiemu swoje prawa zastawne na dwór i wieś iwanczycką, zastawioną niedługo przedtem p. Żorawnickiemu przez właściciela wymienionej wsi p. Wasyla Borzobohatego-Krasieńskiego. — K. 349.
356	sierpnia 15.	maja 24.	List sprzedaży p. Bohdana Koptewickiego na wieś Koptewicze z dworem, ludźmi itd., sprzedaną przez niego p. Iwanowi Czaplicowi-Szpanowskiemu. — K. 351. Uwaga. Na początku 353. k. znajduje się zakończenie jakiegoś listu p. Bohdany Łahodowskiej z 2 lutego 1581 r. Urywek ten, nie mający numeru, wyraźnie pokazuje, że w księdze w danym miejscu brakuje kilku kart.
357	sierpnia 17.	sierpnia 17.	List p. Bohdany Łahodowskiej, dany przez nią jej słudze p. Jakubowi Sokolnickiemu i jego żonie Jadwidze za ich wierną służbę dwóm jej zmarłym mężom: p. Grzegorzowi Wołowiczowi i p. Zachariaszowi Łahodowskiemu, na dożywotnie posiadanie majątku Litohoszcz, z „zapisem” na tymże majątku na rzecz spadkobierców dożywotnich posiadaczy 100 kop groszy lit. i z oznaczeniem wszelkich zaruk, zabezpieczających nienaruszalność danego listu. — K. 353.
358	sierpnia 17.		Oświadczenie ks. Marka Sokolskiego i p. Mikołaja Charlińskiego o tym, że za obopólną zgodą ustalili wyraźną granicę między swoimi majątkami: Sokolem i Lubczem (przy tym wskazane są uroczyska graniczne, a także kopce i inne znaki graniczne, nowo usypane), a także karę za naruszenie wymienionej granicy. — K. 356 na odwr. Uwaga. Następny (po nr 358) akt oznaczony jest zamiast nr 359 — nr 360.
360	sierpnia 17. (sic)		Pozew łuckiego sądu grodzkiego na skargę pp. Iwana i Siemiona Borzobohatowiczów-Krasieńskich na p. Wasyla Hulewicza. — K. 358. Uwaga. Akt ten nie ma końca, a następny po nim pozbawiony jest początku. Począwszy od 359 do 366 k. wszystkie karty u góry podklejone są kawałkami szarego papieru, a zatem wszystkie akty (nr 362, 364–366), zaczynające się na początku wymienionych kart, pozbawione są początku, a w tym i daty.
361	sierpnia (17?).		Ciąg dalszy i zakończenie wyroku sądu grodzkiego na skargę p. Anny Hojskiej, wdowy po p. Jarofieju Hojskim, na p. Romana Hojskiego o „wybitie ee z spokoinoho derżania” połową majątków kotowskiego i lubaszewskiego. — K. 359.
362	sierpnia (17?).		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Katarzynie Dachnównie Klimentowej i jej synom: pp. Adamowi i Andrzejowi Bohowitynom, pozwów ziemskich na skargę p. Andrzeja Dobryńskiego. — K. 363.
363	sierpnia 17.		Doniesienie woźnego o tym, że nałożył on areszt na ozime i jare zboża, zasiane samowolnie przez nieświeckich poddanych p. Mikołaja Sapiehy na ziemiach p. Aleksandra Siemaszki. — K. 363 na odwr.
364	sierpnia ?.		Doniesienie woźnego o tym, że w zamku łuckim, w izbie sądowej, osobiście wręczył ziemianom łuckim Iwanowi i Siemionowi Borzobohatym-Krasieńskim pozwy królewskie z żądaniem stawienia się na sejm dla wysłuchania dekretu królewskiego na skargę na nich kasztelana ziemi wołyńskiej Michajła Myszki-Warkowskiego. — K. 364.
365	sierpnia ?.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Wasylowi Hulewiczowi pozwu grodzkiego na skargę p. Michajła Myszki-Warkowskiego. — K. 364 na odwr.
366	sierpnia ?.		Wyrok w sprawie skargi p. Jana Bolmana na p. Albrechta Łaskiego o niezapłacenie przez ostatniego swego długu pierwszemu. — K. 365. Uwaga. Wyżej wymieniony akt nie ma zakończenia. Następny (nr 367) akt oznaczony jest już 16 sierpnia — jasny dowód, że karty w księdze są pomieszane. Oprócz tego niżej następujący obszerny akt nie ma zakończenia, a następny po nim (nr 368) nie ma początku, co służy nowym dowodem, że w księdze brakuje wielu kart.
367	sierpnia 16.		Skarga p. Piotra Dobronizskiego, upełnomocnionego do tego przez biskupa łuckiego Wiktoryna Wierzbickiego i jego poddanych, „to est' burmistrom, radcami i wsim pospolstwom miesta jeho miłosti Torczynskoho, także tywonami i wsiemi poddanymi wołosti zamku Torczynskaho, z seł, to est z Staroho Torczyna, z Litwy, z Smolihowa, s Kutow, z Bujan, z Boratina i z Horodina, ku zamku Torczynskomu prysłuchajuczych”, na p. Wasyla Żorawnickiego, rotmistrza królewskiego, o to, że on, nie mając na to pozwolenia króla i hetmana, stanął postojem we włości torczyńskiej z 200 żołnierzami, którzy w ciągu prawie 2-miesięcznego swego pobytu zupełnie bezkarnie, samowolnie i bezpłatnie zabierali zboże, bydło rogate, barany, ptactwo, siano itp., należące do torczyńskich mieszczan i chłopów. W akcie przytoczony jest długi spis całego mienia torczyńskich mieszczan i chłopów wsi torczyńskich, zabranego i zrabowanego przez żołnierzy (akt nie ma zakończenia; zob. uwagę wyżej). — K. 367.
368	sierpnia ?.		Postanowienie sądu grodzkiego na skargę mostowniczego łuckiego p. Borzobohatego na wojskiego p. Hulewicza o najazd i rabunek oraz odmowa sądu na prośbę Hulewicza o apelację do sądu królewskiego. — K. 375.
369	sierpnia 18.		Zapis o stawiennictwie w sądzie powoda p. Antoniego Jałowickiego i o niestawiennictwie pozwanego ks. Jachima Koreckiego w sprawie o niewypełnienie przez ostatniego swego zobowiązania co do listu zastawnego na majątek Radomyśl. — K. 377 na odwr.
370	sierpnia 18.		Oświadczenie p. Iwana Kozińskiego o tym, że p. Michajłowa Malińska zgodziła się przekazać rozpatrzone już przez sąd grodzki swoje skargi na jego najazdy, rabunki itd. do rozstrzygnięcia sądowi przyjacielskiemu, któremu on, Koziński, zobowiązuje się bez sprzeciwu podporządkować. — K. 378.
371	sierpnia 18.		Oświadczenie powodów (w sprawie — zob. akt nr 369) pp. Iwana i Siemiona Borzobohatych-Krasieńskich i pozwanego p. Wasyla Hulewicza o tym, że wykonanie wyznaczonej przez sąd dla obu stron przysięgi postanowili odłożyć do końca września („do sentiabrskich rokow”) i przystąpić do niej jedynie w tym wypadku, jeśli sędziowie-przyjaciele nie skłonią ich do polubownego zakończenia sprawy; wobec tego wszystkiego obie strony proszą, by na razie nie wpisywać do ksiąg sądowych ich procesu i sporów sądowych, toczących się w sądzie w danej (zob. nr 368) sprawie. — K. 379.
372	sierpnia 18.		Oświadczenie pp. Jarofieja i Gawryły Hojskich o tym, że na mocy wzajemnej ugody, zawartej między ich ojcem p. Romanem Hojskim a p. Jarofiejową Hojską, wyznaczona przez sąd grodzki przysięga potwierdzająca dla tych ostatnich zostaje zniesiona, a wszystkie wzajemne pretensje przekazuje się do rozstrzygnięcia sądowi przyjacielskiemu. — K. 379 na odwr. Uwaga. Akt ten nie ma zakończenia wskutek braku jednej lub kilku kart; zresztą paginacja w księdze nie jest przerwana.
373	września 21.		Oświadczenie sługi ks. Aleksandra Prońskiego w imieniu tego ostatniego w jego sprawie z pp. Adamem, Stanisławem, Marcinem i Janem Łaszczami-Strymeleckimi o naruszenie spokojnego posiadania ks. Prońskiego wsiami: Kutrowem, Suszkową, Smuhą i Mierwami. — K. 381. Uwaga. Istota tego oświadczenia pozostaje nieznana wskutek braku ciągu dalszego i zakończenia wspomn. aktu. — Następny akt (nr 374), znajdujący się na k. 382, nie ma ani początku, ani końca i dostał się do niniejszej księgi z jakiejś innej księgi, ponieważ odnosi się do 1586 r.
374	?.		Zapis zastawny, nie mający początku i końca, na majątki Leszną i Osmigowicze, wydany przez nieznane osoby p. Jakubowi Szajewiczowi w 1586 r. — K. 382. Uwaga. Zaraz po tym akcie znajduje się w księdze na początku k. 383 zakończenie jakiegoś nienumerowanego aktu.
375	grudnia (sic) 19.		Oświadczenie pp. Iwana i Siemiona Krasieńskich, którzy na podstawie dekretu sądu grodzkiego na ich skargę na p. Wasyla Hulewicza o zagarnięcie przez niego bydła chłopów zaborolskich mieli złożyć przysięgę potwierdzającą, o tym, że oni, Krasieńscy, po wielokrotnym i bezskutecznym rozpatrywaniu tej samej sprawy przez przyjaciół na drodze ugodowej gotowi byli wykonać wspomnianą przysięgę, lecz nie uczynili tego z niezależnych od nich okoliczności. — K. 383. Uwaga. Akt ten nie ma zakończenia, a następny — początku, a zatem i daty.
376	?.		1) Oświadczenie sługi ks. Aleksandra Prońskiego o tym, że ten ostatni z powodu wojny z Moskwą i pobytu w wojsku pod Połockiem nie może stawić się w łuckim sądzie grodzkim w wyznaczonym im terminie dla złożenia przysięgi potwierdzającej w jakiejś swojej skardze; 2) list króla Stefana z 20 lipca 1581 r. w tejże sprawie i 3) rezolucja sądu, który na podstawie tego listu i konstytucji sejmowej z 1578 r. odroczył ks. Prońskiemu stawiennictwo w sądzie do powrotu z wyprawy. — K. 385.
377	listopada 3.		Dekret namiestnika starosty łuckiego, którym postanawia się ściągnąć z majątków ks. Janusza Zbaraskiego do skarbu królewskiego pobór, należny z m. Czetwertni i przyległych do niego wsi, na podstawie uchwały sejmowej z 1580 r., a także 14 grzywien kary na rzecz starosty łuckiego. — K. 386 na odwr.
378	listopada 3.		Taki sam dekret i z tego samego powodu w stosunku do wojewody mińskiego i jego majątku Nieświcza. — K. 387 na odwr.
379	listopada 3.		Taki sam dekret i z tego samego powodu w stosunku do p. Aleksandra Zahorowskiego i jego majątków. — K. 388 na odwr.
380	listopada 3.		Taki sam dekret i z tego samego powodu w stosunku do pp. Wasyla i Marka Żorawnickich i ich majątków (mm. Błudowa i Żabcza oraz wsi Hubina i Kołodzieża). — K. 389. Uwaga. Akt ten nie ma zakończenia, a następny — numeru i początku.
[b.n.]	? ?		Dekret, którym zasądza się od p. Żorawnickiego (imię nie oznacz.) na rzecz p. Malińskiego (imię nie oznacz.) 3960 złotych z dwóch zobowiązań dłużnych pierwszego wobec ostatniego i tyleż (3960 zł) na rzecz sądu grodzkiego jako zastrzeżonej przez strony „zaruki”. — K. 390.
381	grudnia 18.		Dekret, którym zasądza się ściągnięcie od wojewody połockiego Mikołaja Monwida-Dorohostajskiego na rzecz ziem. Romana Kozińskiego 20 kop groszy, zasądzonych wcześniej jako „kgwałt” za zagarnięcie przez Monwida ohaweckiego młyna Kozińskiego, lecz dotąd niezapłaconych. — K. 391 na odwr.
382	grudnia 19.		Dekret sądu o wykonaniu za pomocą pospolitego ruszenia wyroku sądu grodzkiego w sprawie z powództwa pana starosty łuckiego (ks. Aleksandra Prońskiego) przeciwko pp. Łaszczom (imiona ich nie są oznaczone) o naruszenie przez ostatnich spokojnego posiadania przez pierwszego majątkami kutrowskim i mierwiańskim — wyroku, któremu pp. Łaszczowie odmówili podporządkowania się. — K. 395 na odwr. Uwaga. Akt ten (nr 382) nie ma środka wskutek braku w księdze jednej lub dwóch kart.
383	grudnia 19.		Dekret, którym postanawia się ściągnąć z majątków p. Wasyla Żorawnickiego 1200 kop groszy lit., zasądzonych wcześniej przez tenże sąd na rzecz biskupa łuckiego Wiktoryna Wierzbickiego, mieszczan torczyńskich i poddanych włości torczyńskiej. — K. 396 na odwr.
384	grudnia 19.		Początek dekretu na skargę p. Wincentego Repkowskiego na stolnika podlaskiego Stanisława Grajewskiego. — K. 399 na odwr. Uwaga. Akt ten ma tylko sam początek, a zatem jego treść nie może być przedstawiona bardziej szczegółowo.

Skład łuckiego urzędu grodzkiego w 1581 roku:

Starosta — (od 13 stycznia, tj. po śmierci poprzedniego starosty Aleksandra Żorawnickiego) książę Aleksander Proński, stolnik Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Podstarościowie: Andrzej Kiwerecki (do 12 stycznia), Piotr Młożowski (od 13 stycznia do kwietnia) i Stanisław Piotrowski (od kwietnia).

Sędzia grodzki — Ostafi Jeło-Maliński.

Pisarz — NN i Piotr Młożowski (pod koniec roku).

Sprawcy (tj. zastępujący podstarościego): Falalej Bereżecki, Stefan Druczanin-Kniehinieński, Piotr Młożowski, Jakub Klimaszewski i Andrian Targoński, na przemian.

Indeksy tej księgi

Indeks osób400 haseł Indeks miejscowości212 haseł

Wspólna wyszukiwarka dla wszystkich ksiąg: osoby · miejscowości · zestawienie ksiąg zaginionych.