Księgi zaginione · opis nr 2059 Kijowskiego Archiwum Centralnego

Łucka grodzka księga potoczna i zapisowa ¹⁾ z 1581 roku

XIX-wieczny opis księgi, która nie przetrwała do naszych czasów: spis wszystkich aktów z datami i streszczeniem treści, z indeksami osób i miejscowości.

Archiwum: Kijowskie Archiwum Centralne (Centralne Archiwum Dawnych Akt przy Uniwersytecie św. Włodzimierza)
Nr inwentarza: 2059
Urząd: Łuck – gród, województwo wołyńskie
Rodzaj księgi: zapisowa i potoczna
Lata: 1581
Zawartość: 410 pozycji w spisie aktów, 471 kart
Opis drukowany: Kijów 1899, oprac. M. N. Jasiński (oficjalne wydanie Archiwum)
Stan: oryginał nie zachował się – zachował się tylko drukowany opis
Opracowanie: Marcin Kowal; tłumaczenie opisu z języka rosyjskiego przygotowane z pomocą Claude (Anthropic)

Spis aktów Indeks osób Indeks miejscowości

Karta tytułowa opisu

OPIS

księgi aktowej

KIJOWSKIEGO ARCHIWUM CENTRALNEGO

Nr 2059

(ZA 1581 ROK).

Sporządził M. N. Jasiński.

(OFICJALNE WYDANIE ARCHIWUM).

KIJÓW.

Drukarnia Cesarskiego Uniwersytetu św. Włodzimierza N. T. Korczak-Nowickiego.

1899.

Drukowano na mocy postanowienia Zarządu Uniwersytetu św. Włodzimierza.

Nr 2059

Łucka grodzka księga potoczna i zapisowa ¹⁾ z 1581 roku.

Księga ta 11 kwietnia 1835 r. została przesznurowana i opatrzona pieczęcią i podpisami członków Komisji, NAJWYŻEJ ustanowionej dla uporządkowania ksiąg metrykalnych i aktowych w guberniach: kijowskiej, podolskiej i wołyńskiej, a 9 marca 1840 roku ponownie sprawdzona przez Komisję, ustanowioną na podstawie postanowienia Wołyńskiego Zarządu Gubernialnego z 7 czerwca 1839 r. dla sprawdzenia ksiąg łuckiego sądu powiatowego. Zawiera ona, wraz z jedną kartą dodaną przez Komisję w 1839 r., 471 kart (z ciągłą numeracją), przy czym pierwsze 27 kart zawiera spis aktów wchodzących w skład księgi. Rzeczywista liczba aktów w księdze — 410; wszystkie one pisane są po rusku. Ich szczególne cechy będą wskazane w uwagach.

Na 28. karcie księgi znajduje się następujący tytuł: „Knihi kgrodskie Łuckie spraw ich miłosti panow szlachty: opowedania, żałob i soznania wożnych w sprawach ich miłosti, za starostwa wielmożnoho jeho miłosti pana Aleksandra Pronskoho, stolnika wielikoho kniazstwa Litowskoho, starosty Łuckoho, za podstarostieho jeho miłosti Łuckoho pana Stanisława Petrowskoho, a za sprawy mene, Petra Młożowskoho z Młożowa, pisara kgrodskoho Łuckoho” ²⁾.

¹⁾ Do działu zapisów należą tylko następujące 3 akty: nr 120, 247 i 345.

²⁾ Na marginesie tejże 28. karty znajduje się notatka o tym, że dana księga była rewidowana 9 maja 1675 roku.

Uwaga tłumacza. Oryginał ma układ bez nagłówków kolumn: numer aktu, data (przy podwójnej dacie w postaci ułamka górna = sporządzenie, dolna = podanie do księgi), treść aktu z numerem karty; w tłumaczeniu dane te ujęto w kolumny tabeli. Daty bez roku odnoszą się do 1581 r. Numeracja aktów zachowana jak w druku: numery 53, 64, 146, 166, 182, 195, 217 i 223 występują dwukrotnie (drugi akt oznaczono w tabeli „(sic)”), a numerów 147 i 183 w druku brak; przy nr 262 druk ma „(sic)” (data 15 listopada między aktami z 13 listopada). Tabela liczy 410 wierszy, co zgadza się z podaną wyżej rzeczywistą liczbą aktów. Strony druku 3–47 kompletne. Cytaty staroruskie w cudzysłowach podano w transliteracji polskiej.

1581 ROK.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	sierpnia 19.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Andrzejowi Świszczowskiemu pozwu na skargę pp. Michała i Jacka Markowskich. — K. 28.
2	sierpnia 19.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Maciejowi, Ostafiemu i Wasylowi Malińskim pozwów do sądu grodzkiego na skargę p. Jarmoły Sośnickiego. — K. 28 na odwr.
3	sierpnia 20.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego we wsi Rohaczowie na p. Jackowej Rohaczewskiej i jej służebnicy, szlachciance Dorocie Tymińskiej, ran zadanych im przez p. Michała Rohaczewskiego podczas jego najazdu. — K. 29 na odwr.
4	sierpnia 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Mielnicy p. Aleksandrowi Siemaszce odpisu wyroku sądu grodzkiego o zapłacenie przez niego p. Fiodorowi Zahorowskiemu pewnej sumy pieniędzy. — K. 30 na odwr.
5	sierpnia 22.		Skarga p. Iwana Kozińskiego na malińskich i ujezdeckich chłopów p. Malińskiej, którzy obrabowali jego chłopów na jego gruncie tereszewskim. — K. 31 na odwr.
6	sierpnia 25.		Doniesienie woźnego o rokowaniach kustosza łuckiego Andrzeja Łuniewskiego, przedstawiciela kapituły łuckiego kościoła katedralnego św. Trójcy, z burmistrzami i rajcami łuckimi w sprawie rozgraniczenia pustego placu, którego część rzekomo należy do kapituły, a drugą zajmuje zachowany fundament prawosławnej cerkwi św. Mikołaja. Rokowania te prowadzono wskutek chęci kapituły wzniesienia nowego budynku. Wyraziwszy swoje zdanie, silnie ograniczające pretensje kapituły, burmistrzowie i rajcy, wobec niedostatecznej swej wiedzy o granicach, zaproponowali kapitule, by zwróciła się o wyjaśnienia do duchownego cerkwi św. Mikołaja. — K. 32 na odwr.
7	sierpnia 25.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego archimandrycie żydyczyńskiemu Teofanowi dwóch pozwów do sądu grodzkiego na skargę p. Kalisza Petrowicza. — K. 34.
8	sierpnia 26.		Skarga ks. Joachima Koreckiego o to, że urzędnik wsi Diakowa, za wiedzą swego pana, p. Siemiona Hutora, obrabował jego (ks. Koreckiego) poddanego Żyda Icka, zabrawszy mu konie, uprząż i wóz z różnymi towarami. — K. 34 na odwr.
9	sierpnia 26.		Doniesienie woźnego o tym, 1) że jeździł do wsi Bohurynia i Kuniatkowa i wypytywał chłopów tych wsi, czy rzeczywiście byli w zastawie u służebnika ks. Konstantego Ostrogskiego, Filipa Hercyka, którego prawa zastawne naruszył zastawca p. Siemion Bohuryński, i 2) że wymienieni chłopi dali odpowiedź twierdzącą. — K. 35 na odwr.
10	sierpnia 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego podkomorzemu włodzimierskiemu Aleksandrowi Siemaszce odpisu listu zaręcznego, wydanego przez łucki sąd grodzki służebnikowi ks. Iwana Czartoryskiego, Maksymowi Rodostowskiemu. — K. 37.
11	sierpnia 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Siemionowi Bohuryńskiemu pozwu na skargę ks. Konstantego Ostrogskiego i jego służebnika Filipa Hercyka o odebranie temu ostatniemu przez p. Bohuryńskiego zastawionego mu przez niego majątku (zob. poprzedni akt). — K. 37 na odwr.
12	sierpnia 29.		Skarga podsędka ziemskiego łuckiego p. Iwana Chrenickiego o zadanie razów i ran „jego” duchownemu, o. Iwanowi, przez peremilskiego bojarzyna Pawła Kuźmicza. — K. 38.
13	sierpnia 30.		Skarga woźnego powiatu łuckiego Andrzeja Żyrzyckiego o pobicie i obrabowanie go przez ks. Joachima Koreckiego. — K. 39.
14	sierpnia 31.		Oświadczenie woźnego o przedstawieniu przez niego do wpisania do ksiąg grodzkich łuckich dwóch listów królewskich o pospolitym ruszeniu wszystkich trzech powiatów województwa wołyńskiego dla przymusowego ściągnięcia ze stolnika podlaskiego Stanisława Krajewskiego sum pieniężnych na rzecz p. Wincentego Repkowskiego, przysądzonych temu ostatniemu przez trybunał lubelski i włodzimierski sąd grodzki. — K. 39 na odwr.
15	września 1.		Oświadczenie aptekarza łuckiego p. Jana Żembrowskiego o zadaniu w jego domu przez sługi p. Andrzeja Zahorowskiego śmiertelnych ran służebnikowi ks. Janusza Żesławskiego. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran na poszkodowanym i o wymijającej odpowiedzi p. Andrzeja Zahorowskiego na żądanie wydania winnych sądowi. — K. 40 na odwr.
16	września 1.		Oświadczenie mieszczan lwowskich Gabriela Awedyka i Zachariasza Andrejewicza o niewypełnieniu przez ks. Joachima Koreckiego jego zobowiązania — przedstawienia w określonym terminie do wpisania do ksiąg łuckiego sądu grodzkiego swego zobowiązania dłużnego, wydanego wymienionym mieszczanom. — K. 43.
17	września 1.		Oświadczenie p. Andrzeja Zahorowskiego o niezapłaceniu mu w terminie przez p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego, wojskiego łuckiego, jego długu w wysokości 111 złotych polskich. — K. 44.
18	września 1.		Takie samo oświadczenie podstolego wołyńskiego Gabriela Prusinowskiego co do p. Jerzego Tyszkowskiego. — K. 44 na odwr.
19	września 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Bohdanowi i Grzegorzowi Smykowskim pozwów do łuckiego sądu ziemskiego z powództwa p. Prokopa Białostockiego o majątek Smyków. — K. 45.
20	września 2.		Powtórne oświadczenie, przedstawione wyżej (zob. akt nr 17). — K. 45 na odwr.
21	września 2.		Oświadczenie p. Andrzeja Zahorowskiego, że w obecności woźnego przesłuchiwał swoich sług, oskarżonych o zadanie ran służebnikowi ks. Janusza Żesławskiego (zob. akt nr 15), lecz żaden z nich nie przyznał się do winy. — K. 46 na odwr.
22	września 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Wasylowi, Marynie i Piotrowi Wojutyńskim pozwów sądu ziemskiego z powództwa p. Prokopa Białostockiego i jego żony. — K. 47.
23	września 2.		Skarga p. Jacka Białostockiego o odebranie jego słudze przez p. Iwanową Białostocką wozu chmielu. — K. 47 na odwr.
24	września 2.		Skarga burmistrza, rajców i całego pospólstwa miasta Łucka na p. Bohdanę Jełło-Malińską o to, że wyznaczony przez nią landwójt sądzi „w domu swoim, a nie na sądowym miejscu” i nie w obecności burmistrza, rajców i przysiężników, a także pobiera nieprawne myta od kupców i gości. Doniesienie woźnego o tym, 1) że p. Malińska oświadczyła, iż nakazywała landwójtowi postępować we wszystkim zgodnie ze starodawnym zwyczajem i z królewskimi przywilejami nadanymi miastu Łuckowi, i 2) że w jego, woźnego, obecności wielu kupców wniosło do burmistrza skargi na nieprawne pobory landwójta i jego podwojskich. — K. 48.
25	września 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pozwu p. Andrzeja Zahorowskiego wojskiemu łuckiemu p. Iwanowi Czaplicowi-Szpanowskiemu (zob. akt nr 17). — K. 50 na odwr.
26	września 3.		Skarga p. Mikołaja Charlińskiego o napad sług, bojarów i chłopów biskupa łuckiego Jony Borzobohatego-Krasieńskiego na lubieckich chłopów skarżącego, przy czym ci ostatni zostali pobici, poranieni i obrabowani. — K. 51 na odwr.
27	września 3.		Oświadczenie pełnomocnika p. Stanisława Krajewskiego, p. Kaspra Kłodzińskiego, starosty błońskiego i wołkiczyckiego [?], o tym, że p. Wincenty Repkowski nieprawidłowo przedstawił łuckiemu sądowi grodzkiemu listy królewskie o pospolitym ruszeniu przeciw p. Stanisławowi Krajewskiemu (zob. akt nr 14), ponieważ wcześniej Repkowski wydał Krajewskiemu zobowiązanie — przekazać na nowo całą sprawę do rozpatrzenia włodzimierskiemu sądowi grodzkiemu i staroście włodzimierskiemu. Na tej podstawie wymieniony pełnomocnik p. Krajewskiego oświadczył, że on „tye listy jego królewskiej miłości... arestuet do rozprawy pered jego m[iłością] kn[iaziem] Kostentinom Ostrozskim, starostoju Wołodimerskim”, i prosił, by nie wprowadzać ich nadal w wykonanie aż do rozstrzygnięcia sprawy przez starostę. Ponadto tenże pełnomocnik oświadczył w imieniu żony Krajewskiego, a swojej siostry, że jej mąż „niczego ne maet w wojewodstwie Wołynskom”, gdyż wszystkie tamtejsze jego majątki już dawno zapisane są jej w wianie. — K. 52.
28	września 4.		Świadectwo woźnego o tym, że Żydzi: Michajło Cheżewirowicz z Kowna i Jakub Markowicz ze Lwowa, odmówili wpłacenia dzierżawcy czopowego na Wołyniu, p. Janowi Krzyżanowskiemu, 16080 złotych, czym naruszyli zawartą z tym ostatnim umowę (na czym mianowicie polegała ta umowa — w akcie nie powiedziano wyraźnie). — K. 54 na odwr.
29	września 4.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowej Białostockiej pozwu do sądu grodzkiego w sprawie zrabowania przez nią chmielu p. Jackowi Białostockiemu. — K. 56.
30	września 4.		Skarga bureńskiego [?] bojara p. Iwana Chrenickiego, Dymitra Siemionowicza, o zadanie mu ran i razów przez odyradzkiego urzędnika p. Wasyla Krasieńskiego. — K. 56 na odwr.
31	września 4.		Oświadczenie Wojciecha Nowosieleckiego, służebnika p. Koniuskiego, o tym, że p. Zahorowski niesprawiedliwie oskarżył go o kradzież pieniędzy, i że gotów jest dowieść swej niewinności. — K. 57.
32	września 5.		Oświadczenie p. Pawła Korytenskiego, pozywanego do krzemienieckiego sądu grodzkiego z oskarżenia o obrabowanie Żyda Chaimowicza, poddanego ks. Janusza Zbaraskiego, o tym, że wojewoda bracławski i starosta krzemieniecki ks. Janusz Zbaraski i krzemieniecki sąd grodzki 1) odrzucili jego, Korytenskiego, powołania się na Statut i konstytucję warszawską (istota ich treści przytoczona jest w akcie); 2) nie przyjęli jego apelacji do sądu królewskiego od ich wyroku w danej sprawie i 3) odmówili wpisania do ksiąg grodzkich jego protestu z powodu wszystkiego wyżej przedstawionego. — K. 57 na odwr.
33	września 5.		Doniesienie woźnego, że ziemianin Andrzej Zahorowski wziął, na żądanie ks. Janusza Zasławskiego, na poręczenie trzech swoich sług, oskarżonych przez tego ostatniego o zadanie śmiertelnych ran jego służebnikowi (zob. akty nr 15 i 21). — K. 61.
34	września 5.		Skarga ks. Janusza Zasławskiego o to, że ziemianin Andrzej Zahorowski, dowiedziawszy się, że wyżej wymieniony służebnik (zob. poprzedni akt) zmarł, natychmiast wyjechał z Łucka wraz ze swymi oskarżonymi sługami („procz z Łucka uechał i horła ich uwez”), nie przeprowadziwszy nad nimi obiecanego sądu. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego zwłok zmarłego. — K. 62.
35	września 5.		Doniesienie woźnego o tym, że zmarły służebnik ks. J. Zasławskiego przed śmiercią oświadczył, iż aptekarz łucki Jan Żembrowski, w którego domu został raniony, osobiście w niczym nie jest winien. — K. 64.
36	września 5.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego we wsi Watyńcu chłopów p. Olechna Putoszyńskiego, pobitych przez p. Iwana Putoszyńskiego, jego żonę i pasierba. — K. 65.
37	września 5.		Oświadczenie świnaryńskiego duchownego o. Matofieja o tym, że p. Grzegorz Kołmowski, który zawarł z nim za pośrednictwem przyjaciół ugodę polubowną jeszcze przed rozpatrzeniem sprawy przez sąd i zobowiązał się zwrócić całe zrabowane jemu, duchownemu, mienie, nie wypełnił jednak swego zobowiązania i zatrzymał część tego mienia u siebie. — K. 66 na odwr.
38	września 5.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego do majątku p. Jana Borotyńskiego dwóch pozwów („położył i wotknuł u worota dwora Borotynskoho pohorełoho”) na skargę p. Michała Borotyńskiego na p. Jana Borotyńskiego o najazd tego ostatniego na majątek pierwszego i zagarnięcie jego ziemi i chłopów. — K. 67.
39	września 5.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego na pasierbie p. Iw[ana] Putoszyńskiego razów, zadanych mu przez chłopa p. Olechna Putoszyńskiego (zob. akt 36). — K. 68 na odwr.
40	września 5.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w koroczyńskim borze ks. Anny Czartoryskiej drzew bartnych, z których pszczoły i miód zostały wydarte przez p. Wasyla Jankowskiego, jego sługi, bojarów i chłopów, a także przez chłopów z innych wsi „kniażaty wojewody kijowskiego” podczas ich zbrojnego najazdu na wymieniony bór. — K. 69 na odwr.
41	września 5.		Oświadczenie klewańskiego urzędnika ks. Anny Czartoryskiej o tym, że dziuksyński chłop ks. Aleksandra Prońskiego, który zabił dziuksyńskiego również chłopa ks. Czartoryskiej, został zatrzymany „na horiaczom uczynku nad trupom” i dostawiony do zamku klewańskiego. — K. 70 na odwr.
42	września 5.		Skarga żukowskiego urzędnika ks. A. Prońskiego o to, że dziuksyńscy chłopi ks. Iwana i Anny Czartoryskich wydarli barcie w borze ks. Prońskiego, a jego dziuksyńskiego chłopa aresztowali i gdzieś uprowadzili. — K. 71.
43	września 6.		Skarga o. Własija, duchownego cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w Żydyczynie, o to, że padł ofiarą napaści p. Konstantego Krasieńskiego, który zadał mu przy tym razy itd. — K. 72 na odwr.
44	września 6.		Doniesienie woźnego o tym, że jeździł do miasteczka Mielnicy, majątku podkomorzego włodzimierskiego Aleksandra Siemaszki, dla ściągnięcia z tego ostatniego sumy pieniędzy, przysądzonej przez sąd grodzki na rzecz p. Fiodora Zahorowskiego, ale urzędnik mielnicki nie tylko pieniędzy nie zapłacił i nie dopuścił „uwiązania” w majątek swego pana, powołując się na to, że nie otrzymał odpowiednich poleceń od tego ostatniego, lecz i poradził mu, woźnemu, by nie jeździł odtąd po wsiach jego pana. — K. 73.
45	września 7.		Doniesienie woźnego o tym, że doręczył wdowie po p. Jerofieju Hostskim pozew z powództwa siostry tego ostatniego, p. Łosiatyńskiej, o mienie zmarłego Jerofieja Hostskiego. — K. 74.
46	września 7.		Skarga woźnego Macieja Witwickiego o wyrządzenie mu zniewag i zadanie razów przez czetwertyńskiego wójta ks. Janusza Zbaraskiego. — K. 75.
47	września 7.		Skarga p. Kaspra Kłodzińskiego o zagarnięcie przez lubieckich chłopów p. Mikołaja Charlińskiego zbioru prosa na doroszyńskich polach skarżącego. — K. 75 na odwr.
48	września 7.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Byleckiemu pozwu z powództwa p. Gabriela Prusinowskiego. — K. 76 na odwr.
49	września 7.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Boremlu podsędkowi ziemskiemu łuckiemu Iwanowi Chrenickiemu, a we wsi Starym Boremlu ks. Marii Boremskiej, trzech pozwów sądu ziemskiego z powództwa p. Prusinowskiego. — K. 77.
50	września 7.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Siemionowi Simonowskiemu-Hutorowi pozwu na skargę międzyrzeckiego celnika Jacka Zacharowicza, poddanego ks. Joachima Koreckiego, o zrabowanie dwóch koni i wozu. — K. 78 na odwr.
51	września 7.		Skarga łuckiego Żyda Dawki Szudycza na p. Iliasza Czernieckiego o to, że ten ostatni naruszył jego spokojne posiadanie młyna we wsi Dekowie i zagarnął znajdujące się w nim zboże. — K. 79.
52	września 7.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Lwu Lasocie-Stubelskiemu, Fiodorowi Wielhorskiemu, Michałowi Pawłowiczowi i innym pozwów z powództwa p. Andrzeja Dobryńskiego. — K. 80 na odwr.
53	września 7.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego woźnego Macieja Witwickiego, któremu czetwertyński wójt ks. Zbaraskiego rozciął wargę i wyrwał brodę. — K. 81. Uwaga. Następny akt omyłkowo również ponumerowany cyfrą 53.
53 (sic)	września 7.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał p. Nastazję Wkryńską w posiadanie mienia p. Jaska Hurki, pozostałego po jego śmierci we wsi Omelnej. Szczegółowy rejestr całego wyżej wymienionego ruchomego i nieruchomego mienia (z wykazem chłopów), sporządzony 30 sierpnia i opatrzony pieczęcią woźnego i podpisem p. Fiodora Hurki-Omelańskiego. — K. 81 na odwr.
54	września 7.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Romanowi Hostskiemu pozwu na skargę wdowy po sędzim ziemskim Jerofieju Hostskim. — K. 84 na odwr.
55	września 7.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorowi Hurce-Omelańskiemu dwóch pozwów na skargę p. Nastazji Wkryńskiej. — K. 85.
56	września 7.		Doniesienie woźnego o tym, że „przyjacielska ugoda” między p. Romanem Hostskim a wdową po Jerofieju Hostskim nie doszła do skutku 1 września wskutek niestawienia się p. Romana Hostskiego w miejscu wyznaczonym dla przyjacielskiego porozumienia (w monasterze dorohobuskim). — K. 86.
57	września 8.		Skarga burmistrza, rajców, ławników i wszystkich mieszczan miasta Łucka o to, że Jakub Klimaszewski, „ne wedati ot koho na tot czas roku 81 buduczy lentwojtom”, podczas jarmarków w Łucku samowolnie, bez udziału urzędu miejskiego, sprawował w swoim domu sąd nad mieszczanami łuckimi i przyjezdnymi gośćmi i kupcami, pobierał od nich przysądy i nieprawne myta i inne pobory, wbrew przywilejom nadanym miastu Łuckowi. — Pisemne doniesienie woźnego o przeprowadzonym przez niego dochodzeniu w wyżej wymienionej sprawie i szczegółowy rejestr wszystkich nieprawnych poborów, dokonanych przez Jakuba Klimaszewskiego od miejscowych i przyjezdnych kupców. — K. 88.
58	września 8.		Skarga ziemianki Zofii Kozińskiej na p. Bohdanę Jełło-Malińską i jej synów Macieja, Ostafiego i Wasyla Malińskich o to, że za ich przykładem ich słudzy dokonali najazdu na jej majątek tereszewski i przy tym obrabowali tereszewskich chłopów. — K. 93 na odwr.
59	września 8.		Skarga tejże Zofii Kozińskiej na tychże Malińskich o to, że podczas wspomnianego najazdu (zob. poprzedni akt) zagarnięto z pól tereszewskich chłopów całe zżęte przez nich zboże. — K. 95.
60	września 8.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Mielnicy p. Aleksandrowi Siemaszce pozwu od p. Fiodora Zahorowskiego. — K. 97.
61	września 8.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w mieście Łucku sędziemu krzemienieckiego sądu ziemskiego Antoniemu Jałowickiemu pozwu do łuckiego sądu grodzkiego na skargę p. Aleksandra Kisiela-Dorohinickiego. — K. 97 na odwr.
62	września 8.		Doniesienie woźnego, że na prośbę ks. Joachima Koreckiego przesłuchiwał jego chłopa Parchoma, siedzącego w areszcie w domu mieszczanina łuckiego Jaroszka, z oskarżenia o kradzież koni. — K. 98 na odwr.
63	września 8.		Doniesienie woźnego o postanowieniu podwojewodziego Wojciecha Rzeczyckiego w sprawie p. Iwana Putoszyńskiego z Żydem Pejsachem Moszkowiczem o zapłatę z zobowiązania dłużnego. — K. 99.
64	września 8.		Skarga p. Mikołaja Charlińskiego o zranienie i obrabowanie jego służebnika i żony tego ostatniego przez sługi p. Kaspra Kłodzińskiego. Doniesienie woźnego, który oglądał rany na poszkodowanych. — K. 101. Uwaga. Następny akt omyłkowo oznaczony w księdze tym samym nr 64.
64 (sic)	września 8.		Oświadczenie p. Wojciecha Starechowskiego przez swoich przyjaciół i pełnomocników, że „uwiązczy list”, wydany kupcowi Bolmanowi z jego powództwa przeciw wojewodzie sieradzkiemu Olbrachtowi Łaskiemu, nieprawidłowo został dostarczony do zamku równieńskiego, ponieważ miasto Równe ze wszystkimi należącymi do niego wsiami znajduje się w dzierżawie u p. Starechowskiego, która to umowa tego ostatniego z p. Łaskim znana jest i łuckiemu sądowi ziemskiemu. — K. 103.
65	września 9.		Doniesienie woźnego o tym, że gdy przybył do miasta Równego dla doręczenia p. Olbrachtowi Łaskiemu pozwów z powództwa kupca Bolmana i nie został tam wpuszczony, zatknął wymienione pozwy w bramie miejskiej. — K. 104 na odwr.
66	września 9.		Postanowienie zastępcy podstarościego łuckiego o odroczeniu przez niego tuliczowskiemu bojarowi ks. Kurbskiego obowiązku przedstawienia zawodcy, tj. tej osoby, u której wymieniony bojar kupił rzekomo kradzionego konia. — K. 105 na odwr.
67	września 11.		Oświadczenie łuckiego Żyda Abrahama Szymkowicza, dzierżawcy czopowego w mieście Łucku w 1580 r., o tym, że poborca województwa wołyńskiego i podkomorzy krzemieniecki Adam Bohowitin-Kozieradzki zmniejszył mu opłatę dzierżawną z 425 do 325 złotych polskich. Powodem wspomnianego zmniejszenia były: dwukrotny w 1580 r. pożar w mieście Łucku, który zniszczył wiele karczem, i zwolnienie od płacenia wszelkich poborów, nadane przez króla z tego powodu wszystkim pogorzałym Żydom łuckim na 4 lata. — K. 106.
68	września 12.		Skarga p. Michała Serbina o samowolne zaoranie jego działki polnej w majątku kobieckim [?] (w druku „Кобелькомъ”) przez zwierowskich chłopów p. Nastazji Łosiatyńskiej, a także o zadanie mu razów przez sługi tejże Łosiatyńskiej. — K. 107.
69	września 12.		Oświadczenie „starszych żydów miasta Łuckiego” w imieniu „wsieho kgminu żydow łuckich”, że poborca województwa wołyńskiego p. Adam Kozieradzki rzeczywiście nie pobierał od nich żadnych poborów, całkowicie zgodnie z nadanym im z powodu dwukrotnego pożaru (zob. akt nr 67) przywilejem królewskim. — K. 108.
70	września 12.		Oświadczenie poborcy królewskiego w województwie wołyńskim p. Adama Kozieradzkiego o zwolnieniu przez króla Żydów łuckich od czopowego i wszelkich innych poborów na 4 lata z powodu pożaru w Łucku. — K. 109.
71	września 12.		Skarga Mitylina, Greka z Carogrodu, na wójta łuckiego p. Macieja Jełło-Malińskiego o zagarnięcie przez tego ostatniego jego „araba własnoho” imieniem Merdżan, wskutek czego skarżący poniósł szkodę na 175 talarów. — K. 110.
72	września 12.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Putoszyńskiemu i żonie jego Hannie „lista upominalnoho od rady miesta Łuckoho — sudej polubownych” i dwóch pozwów łuckiego sądu ziemskiego w sprawie o zapłacenie przez Putoszyńskich ich długu podklucznemu łuckiemu Wasylowi Kostewiczowi. — K. 110 na odwr.
73	września 13.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran na zwierowskim bojarze p. Iwanowej Łosiatyńskiej, Sawie Tyszkowiczu, zadanych mu przez p. Michała Serbina. — K. 112.
74	września 14.		Skarga Ormianina Marcina z Kaffy o to, że mieszczanin łucki Jakub Klimaszowski samowolnie zabrał ze sklepu skarżącego farby („farbu, szto koni farbujut”) za 1½ kopy groszy lit. i odmówił zapłacenia należnych za nią pieniędzy. — K. 112 na odwr.
75	września 16.		Doniesienie woźnego o tym, że wraz ze świadkami i p. Janem Łozickim jeździł do majątku p. Gabriela Hulewicza, do wsi Serniki, przy czym pierwszy żądał od ostatniego wydania zwłok swego sługi Stanisława Szydłowskiego, zabitego 2 września w domu p. Hulewicza, lecz p. Hulewicz oświadczył, że wymienione zwłoki z jego rozkazu zostały pogrzebane przy cerkwi we wsi Smoliczowie [?]. — K. 113.
76	września 16.		Skarga p. Siemiona Hutora-Simonowskiego o to, że ks. Michał Zasławski, oddawszy mu w zastaw swoje wsie Diaków, Zubowszczyznę i Mirutyn, odebrał od niego te wsie samowolnie i przed upływem terminu zastawu, przy czym zagarnął inwentarz i wszystkie zapasy gospodarskie należące do skarżącego. — K. 113 na odwr.
77	września 18.		Skarga mieszczanina pińskiego Grzegorza Drozdowicza na p. Andrzeja Targońskiego, urzędnika beresteckiego, o to, że ten ostatni podczas jarmarku w mieście Łucku napadł na sklep skarżącego i zrabował mu „dwa postawy” sukna. — K. 115 na odwr.
78	września 18.		Doniesienie woźnego o tym, że wraz z poszkodowanym Drozdowiczem (zob. poprzedni akt) był u pełniącego obowiązki wójta łuckiego, i ten ostatni potwierdził, że wymienione sukno zostało mu dostarczone przez p. Andrzeja Targońskiego, wskutek czego Drozdowicz „przyruczył” wójtowi to sukno na 500 kop groszy lit. — K. 116.
79	września 20.		Doniesienie woźnego o słyszanych przez niego pogróżkach p. Siemiona Borszczowskiego pod adresem p. Andrzeja Podhajeckiego. — K. 116 na odwr.
80	września 20.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Ławrowie podstolemu ziemi wołyńskiej p. Gabrielowi Prusinowskiemu pozwu z powództwa p. Demiana Hulewicza o majątki Ławrów i Miatyszcze. — K. 117.
81	września 20.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ogrodzenia, połamanego przez urzędnika p. Fiodora Rudeckiego, na ogrodach p. Maciejowej Podhajeckiej we wsi Wołkowyjach. — K. 118.
82	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Borotynie p. Aleksandrowi Woronie-Borotyńskiemu pozwu z powództwa p. Bohdana Choroszki-Kołmowickiego. — K. 118 na odwr.
83	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Dublanach p. Jaroszowi Gesińskiemu pozwu z powództwa p. Wasyla Chrenickiego. — K. 120.
84	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Szczasnemu Gesińskiemu pozwu z powództwa tegoż. — K. 120 na odwr.
85	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Lisińskie podczaszemu ziemi wołyńskiej Mikołajowi Pałuckiemu pozwu z powództwa p. Wasyla Chrenickiego. — K. 121.
86	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Dublanach pp. Janowi, Jaroszowi, Krzysztofowi, Szczasnemu, Halszce i Hannie Gesińskim pozwów z powództwa p. Wasyla Chrenickiego. — K. 122.
87	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Ilpibockie [?] p. Janowi Gesińskiemu pozwu z powództwa p. Wasyla Chrenickiego. — K. 122 na odwr.
88	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w mieście Łucku p. Maciejowi Malińskiemu, sekretarzowi królewskiemu, pozwu z powództwa ziemianina powiatu trockiego Jana Bokija-Dawisławskiego o dług. — K. 123.
89	września 21.		Doniesienie woźnego o tym, że w pomieszczeniu łuckiego sądu grodzkiego przy nim, woźnym, i w obecności przyjaciół p. Wasyla Hulewicza p. Piotr Chomiak potwierdził, że ani on, ani p. Kiwerecki nie słyszeli od Wasyla Hulewicza żadnych pogróżek pod adresem p. Prokopowej Szełwowskiej, a zatem i nie przekazywali takowych tej ostatniej w imieniu Was[yla] Hulewicza. — K. 124.
90	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w mieście Dubnie ks. Konstantemu Konstantynowiczowi Ostrogskiemu, wojewodzie kijowskiemu, pozwu na skargę kasztelana ziemi wołyńskiej Michała Myszki-Warkowskiego. — K. 125.
91	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Borotynie p. Aleksandrowi Woronie-Borotyńskiemu pozwu na skargę jego zięcia p. Bohdana Choroszki-Kołmowickiego o niestawienie się p. Aleks[andra] Worony dla wpisania do ksiąg aktowych zapisu wiennego skarżącego na rzecz jego żony, a córki p. Worony — Pelagii. — K. 125 na odwr.
92	września 21.		Skarga ks. Katarzyny Koźczyny, p. Halszki Chaleckiej, p. Doroty Deniskowej, p. Maruszy Kotlińskiej i ks. Jadwigi Rużyńskiej, córek zmarłego p. Franciszka Falczewskiego, ks. Jadwigi Bułyżyny, wnuczki tegoż Falczewskiego, a także dzieci p. Stanisława Grajewskiego o to, że biskup łucki Wiktoryn Wierzbicki i wikariusze katedralnego łuckiego kościoła występują z bezpodstawnymi pretensjami do rodowego majątku skarżących, Sadowa, z należącymi do niego wsiami, i tym przyczyniają im szkód i naruszają ich spokojne posiadanie. — K. 126 na odwr.
93	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Rohozach [sic] p. Mikołajowi Chrenickiemu pozwu mieszczanina krzemienieckiego Żdana w sprawie o zrabowanie konia. — K. 129.
94	września 21.		Oświadczenie p. Romana Hostskiego i wdowy po Jerofieju Hostskim, Anny, o tym, że postanowili przekazać swoje wzajemne pretensje pod sąd przyjaciół. — K. 130.
95	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Rohaczowie p. Michałowi Hutorowi pozwu na skargę pp. Wasyla Bronnickiego i Wasyla Świszczowskiego. — K. 130 na odwr.
96	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Pibockie p. Janowi Gesińskiemu pozwu z powództwa p. Wasyla Chrenickiego. — K. 131.
97	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Jaroszowi Gesińskiemu pozwu na skargę p. Jana Gesińskiego. — K. 131 na odwr.
98	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Tołmachowie p. Bohdanie Kozińskiej, jej pasierbowi i synom pozwu na skargę p. Romana Kozińskiego. — K. 132.
99	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Berezołupy wojskiemu oświęcimskiemu Stanisławowi Inwalskiemu pozwu na skargę p. Mikołaja Charlińskiego o rabunek. — K. 132 na odwr.
100	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Trystence [?] ks. Matuszowi Woronieckiemu ze Zbaraża pozwu na skargę p. Mikołaja Charlińskiego o zatrzymywanie zbiegłych chłopów. — K. 133.
101	września 21.		Powtórzenie tego samego doniesienia woźnego, co w akcie nr 98. — K. 133 na odwr.
102	września 21.		Oświadczenie poborcy województwa wołyńskiego Michała Liniewskiego o tym, że od dnia dzisiejszego przystąpił, zgodnie z uchwałą sejmu warszawskiego 1581 r., do pobierania w mieście Łucku „grosza torhowoho” od kupców i ich towarów. — K. 134.
103	września 21.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego do dworu tereszowskiego p. Iwanowi i żonie jego Zofii Kozińskim dwunastu pozwów łuckiego sądu grodzkiego na skargę p. Bohdany Jełło-Malińskiej o rabunek, zadanie razów malińskim chłopom itd. — K. 134 na odwr.
104	września 21.		Dosłowne powtórzenie doniesienia woźnego, przedstawionego wyżej w akcie pod nr 89. — K. 135.
105	września 22.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego na Żydzie Mordusze Nasonowiczu ran i razów, zadanych przez krakowskiego Żyda Nasona Mosiejewicza. — K. 136.
106	września 22.		Skarga pp. Michała i Andrzeja Woronów-Borotyńskich o to, że p. Jan Worona-Borotyński i pp. Parfen i Grzegorz Bokowieccy [?] samowolnie wzięli pod opiekę swoją małoletnią bratanicę-sierotę, córkę ich brata Fiodora, z całym jej ruchomym i nieruchomym mieniem. — K. 136.
107	września 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Podbereziu p. Fiodorowi Bokijowi pozwu z powództwa p. Jana Moszczenickiego. — K. 137.
108	września 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Rohoźnie p. Mikołajowi Chrenickiemu pozwu na skargę mieszczanina krzemienieckiego Żdana o zrabowanie konia. — K. 137 na odwr.
109	września 22.		Doniesienie woźnego o tym, że dzierżawca karczmy we wsi Rohoźnie Mikołaj Trebucha oświadczył, iż staw rohozieński, wydzierżawiony od pp. Siemiona Kozińskiego, Macieja Rohozieńskiego, Mikołaja Chrenickiego i innych współwłaścicieli wsi Rohoźna przez mieszczanina krzemienieckiego Żdana, został przez nich samowolnie odebrany z posiadania i użytkowania tego ostatniego, przy czym wszystkie ryby w stawie zostały przez nich wyłowione. — K. 138.
110	września 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Rohoźnie p. Siemionowi Kozińskiemu i innym współwłaścicielom wymienionej wsi pozwów w wyżej wspomnianej (zob. poprzedni akt) sprawie. — K. 138 na odwr.
111	września 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Sadowie ks. Dymitrowi Koziece, p. Fiodorowi Szymkowiczowi-Sklenskiemu, p. Siemionowi Deniskowi, p. Andrzejowi Chaleckiemu, ks. Dymitrowi Bułydze i p. Janowi Kotlińskiemu sześciu pozwów na skargę wikariuszy łuckiego kościoła katedralnego św. Trójcy o odmowę wymienionych osób, wbrew dekretowi królewskiemu, zwrócenia skarżącym majątków „duchownych, kościelnych, wikariejskich”, mianowicie dworu i wsi Sadowa, dworca i wsi Horzwina, wsi Koszowa, dworca i wsi Horodca i wsi Sobiechlebów. — K. 139 na odwr.
112	września 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego do międzyrzeckiego zamku ks. Joachimowi Koreckiemu dwóch pozwów p. Michałowej Malińskiej. — K. 140.
113	września 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Czartorysku ks. Czartoryskiemu (imię jego nie jest podane) „sądowego listu” o zwrócenie przez niego ks. Jackowi Czetwertyńskiemu zbiegłego chłopa tego ostatniego, Omeliana, z żoną, dziećmi i jego mieniem. — K. 141.
114	września 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Wołbarowie p. Wasylowi Moszczenickiemu pozwu z powództwa podstolego wołyńskiego Gabriela Prusinowskiego. — K. 142.
115	września 22.		Powtórzenie doniesienia, przedstawionego wyżej pod nr 112. — K. 142 na odwr.
116	września 23.		Doniesienie woźnego o tym, że w jego obecności p. Jerzy Tyszkowski przekazał w posiadanie p. Gabrielowi Prusinowskiemu, na podstawie zawartej między nimi umowy kupna, „plac swój w zamku okolnem w Łucku”. — K. 143.
117	września 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Żukowcu p. Janowi Kotlińskiemu i żonie jego Maruszy pozwów na skargę p. Fiodora Szymkowicza-Sklenskiego o najazd. — K. 143 na odwr.
118	września 23.		Powtórzenie doniesienia, przedstawionego wyżej pod nr 116. — K. 144 na odwr.
119	września 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Susku („u starca Suskowskoho u worota utknuł”) podkomorzemu kijowskiemu p. Szczasnemu Charlińskiemu pozwu na skargę p. Balcera Petskowskiego [?]. — K. 145.
120	września 23.	września 22.	List sprzedaży, na mocy którego p. Jerzy Tyszkowski sprzedaje p. Gabrielowi Prusinowskiemu (zob. akt 116) miejsce dworskie („plac”) w zamku okolnym łuckim za 500 złotych polskich. Wymienione miejsce dworskie graniczyło z dwóch stron z posesjami p. Wasyla Hulewicza i p. Iwana Krasieńskiego, a z dwóch innych — „od ulic starowicznych na rohu, protiw p. Tichna Chomiaka”. — K. 145 na odwr.
121	września 23.		Doniesienie woźnego o tym, że w jego obecności p. Michajło Worona żądał od łuckich Żydów Zełka i Joska Hubara zwrotu pożyczonych przez nich pieniędzy, pierwszemu z nich pod zastaw srebra, a drugiemu pod zastaw domu; wskutek prośby dłużników p. Worona odroczył zapłatę do 1 października. — K. 147.
122	września 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Andrzejowi Dobryńskiemu dwóch pozwów z powództw p. Krzysztofa Dobryńskiego. — K. 148 na odwr.
123	września 23.		Skarga p. Prokopowej Szełwowskiej o to, że p. Wasyl Hulewicz nie tylko wypowiadał pogróżki pod jej adresem (zob. akt 89), ale i wprowadził je w wykonanie, mianowicie „od wsieje majetnosti i od tieła muża nebożczyka jeje procz z dwora wyhnał”. — K. 149.
124	września 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorze Napolskiej, po pierwszym mężu Brańskiej, pozwów z powództwa Siemiona, Andrzeja i Grzegorza Brańskich o majątek Brany itd. — K. 149 na odwr.
125	września 23.		Doniesienie woźnego o tym, że w wykonaniu wyroku łuckiego sądu grodzkiego w sprawie o ściągnięcie z wojewody sieradzkiego Olbrachta Łaskiego na rzecz p. Jana Bolmana 89466 kop 40 groszy litewskich jeździł z „uwiązczym listem” do miasta Równego w celu wwiązania p. Bolmana w posiadanie zamku i miasta równieńskiego ze wszystkimi należącymi do niego wsiami, lecz słudzy p. Łaskiego nie dopuścili do „uwiązania”. — K. 150.
126	września 23.		Oświadczenie p. Michała Hutora-Rohaczewskiego o tym, że zobowiązuje się wykonać we wszystkich punktach zapadły wyrok sądu przyjacielskiego w sprawie o rabunek i pobicie, wyrządzone służebnikowi p. Katarzyny Rohaczewskiej. Skarga tej ostatniej w wymienionej sprawie została wniesiona do łuckiego sądu grodzkiego, ale na prośbę pozwanego przekazana, za zgodą powódki, do rozpatrzenia przez sąd przyjacielski. — K. 151.
127	września 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego cześnikowi ziemi wołyńskiej Fiodorowi Rudeckiemu pozwów na skargę pp. Podhajeckich. — K. 152 na odwr.
128	września 24.		Oświadczenie p. Eudokii Tołkaczowej, że jej córka z pierwszego małżeństwa z Wasylem Rohaczewskim, Fiodora, jest, wobec śmierci tego ostatniego, a także jego braci, zmarłych bezdzietnie, jedyną dziedziczką majątku Rohaczów i innego mienia, należącego do Wasyla Rohaczewskiego i jego zmarłych braci. — K. 152 na odwr.
129	września 24.		Skarga kasztelana wołyńskiego Michała Myszki-Warkowskiego, potwierdzona doniesieniem woźnego, o tym, że ktoś ze sług ks. Michała Zasławskiego albo wojewody kijowskiego ks. Konstantego Ostrogskiego, na rozkaz pierwszego z nich, wystrzelił z rusznicy w okno pomieszczenia skarżącego w celu zabicia go, a następnie sam ks. Michajło Zasławski publicznie wypowiadał pogróżki pod adresem jego, skarżącego. — K. 153.
130	września 25.		Skarga lubieckiego urzędnika p. Mikołaja Charlińskiego o to, że ks. Lew ze Zbaraża Woroniecki zgodził się był „ku uczyneniu sprawiedliwosti prijatelskim obyczajem” w sprawie o kradzież przez jego chłopów ze wsi Babie koni, owiec itd. lubieckim chłopom, lecz w wyznaczonym terminie nie tylko nie przeprowadził obiecanego sądu, ale i znieważył „przyjaciół”, którzy przybyli wraz ze skarżącym do wsi Babie. — K. 155.
131	września 25.		Doniesienie woźnego o tym, że ks. Bohdan Massalski uchylił się od przeprowadzenia sądu nad swoimi wolnickimi chłopami, oskarżonymi przez służebnika podkomorzego Aleksandra Siemaszki o kradzież, na podstawie przedśmiertnych zeznań złodzieja straconego we wsi Czeiniu [?]. — K. 155 na odwr.
132	września 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Żórawniki podkomorzemu łuckiemu p. Michałowi Markowiczowi pozwów z powództwa pp. Iwana, Gabriela i innych Sieleckich o majątek Żórawniki. — K. 156 na odwr.
133	września 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Kuźmie Porwaneckiemu dwóch pozwów na skargę p. Iwana Porwaneckiego. — K. 157.
134	września 26.		Wspólne oświadczenie p. Krzysztofa Winarskiego i p. Andrzeja Dobryńskiego, tj. pozwanego i powoda, w sprawie o zagarnięcie mienia ruchomego, o tym, że postanowili wstrzymać postępowanie w wymienionej sprawie w sądzie grodzkim i za pośrednictwem przyjaciół zakończyli sprawę ugodą, przy czym podane są warunki tej ostatniej. — K. 158.
135	września 26.		Doniesienie woźnego o tym, że omelański urzędnik p. Walentego Ukryńskiego oświadczył mu, woźnemu, o najeździe p. Fiodora Hurki-Omelańskiego na majątek omelański. — K. 161.
136	września 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Porwaneckiemu pozwu z powództwa p. Iwana Sieleckiego o część wsi Sielca. — K. 161 na odwr.
137	września 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Porwaneckie p. Oprance Porwaneckiej pozwu na skargę p. Iwana Porwaneckiego. — K. 162.
138	września 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Cewowie p. Janowi Woronie pozwu z powództwa p. Iwana Chołoniewskiego. — K. 163.
139	września 26.		Skarga p. Grzegorza Posnika o to, że p. Andrzej Kuźmiński, zaprosiwszy go dla rozpatrzenia za pośrednictwem przyjaciół powstałej między nimi sprawy o rabunek, zadał mu, skarżącemu, razy i rany. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego wymienionych ran. — K. 163 na odwr.
140	września 27.		Oświadczenie p. Mikołaja Charlińskiego o niestawieniu się ks. Matusza Woronieckiego ze Zbaraża dla złożenia, zgodnie z dekretem łuckiego sądu grodzkiego, przysięgi potwierdzającej w sprawie o jego zbiegłego chłopa ze wsi Trysteń, rzekomo zatrzymywanego przez Charlińskiego w jego majątku — wsi Korowiatej. — K. 164 na odwr.
141	września 27.		Skarga władyki włodzimierskiego Teodozjusza o to, że brychowicki urzędnik p. Iwana Złoby dokonał najazdu na cerkiewny majątek suszyczeński, przy czym wydarł wraz z brychowickimi chłopami 28 pni pszczół. — K. 166.
142	września 27.		Oświadczenie marszałkowej p. Bohdany Malińskiej i ziemianina Iwana Kozińskiego o tym, że sprawę, która powstała w sądzie grodzkim z oskarżenia przez pierwszą drugiego o rabunek, zabójstwo i poranienia, przekazują do rozstrzygnięcia sądowi przyjacielskiemu; przy tym podane są szczegóły co do przyszłego rozpatrzenia wspomnianej sprawy za pośrednictwem przyjaciół. — K. 167.
143	września 27.		Protokół łuckiego sądu grodzkiego o tym, 1) że ks. Janusz Zasławski podczas posiedzenia sądu groził kasztelanowi wołyńskiemu p. Michałowi Myszce-Warkowskiemu pozbawieniem go życia i wraz ze swymi sługami wywołał taki hałas i nieporządek, że członkowie sądu „ne buduczy sami bezpecznymi na sudie sediti i spraw sudowych otprawowati, roki czerez woznoho wywołati musili”; 2) że p. Myszka-Warkowski tamże, w sądzie, oświadczył, iż wspomniany nieporządek został wywołany przez ks. Janusza Zasławskiego umyślnie, z podburzenia wojewody kijowskiego ks. K. Ostrogskiego, w celu „rozorwat roki sudowyje”, i 3) że tenże Myszka-Warkowski oświadczył, iż ks. Janusz Zasławski wraz ze sługami ks. Ostrogskiego urządzał w zamku okolnym łuckim, we dworze wojskiego łuckiego p. Iwana Czaplica, zasadzkę w celu pozbawienia skarżącego życia. — K. 169.
144	września 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Janowi Woronie-Borotyńskiemu dwóch pozwów na skargę p. Michała Worony-Borotyńskiego. — K. 172.
145	września 28.		Doniesienie woźnego o tym, że ks. Janusz Zasławski gotów był wydać p. Mikołajowi Charlińskiemu jego zbiegłego lubieckiego chłopa, ale bez rodziny i mienia tego ostatniego, na co p. Charliński się nie zgodził. — K. 173.
146	września 28.		Potwierdzenie przez p. Piotra Chomiaka swego oświadczenia, przedstawionego w akcie pod nr 89. — K. 174 na odwr.
146 (sic!)	września 28.		Doniesienie woźnego o tym, że na oświadczenie pp. Andrzeja i Michała Woronów-Borotyńskich p. Janowi Woronie-Borotyńskiemu o nieprawności jego opieki nad ich bratanicą Marią i jej mieniem i na propozycję przekazania im samowolnie przywłaszczonej przez p. Jana Woronę opieki, ten ostatni odpowiedział odmową. — K. 175. Uwaga. Wymieniony akt omyłkowo oznaczony w księdze nr 146 zamiast nr 147.
148	września 28.		Wspólne oświadczenie rabinów i innych Żydów „żydowskiego rabińskiego i karaimskiego zboru” miasta Łucka o tym, że do prowadzenia sprawy we lwowskim sądzie grodzkim przeciw „celnikowi ziem ruskich” p. Konstantemu Kornatowi upoważniają „przyjaciela swego”, Żyda miasta Łucka Szmojła Szeńkiewicza, z przyznaniem mu prawa zakończenia rozpoczętej przez nich sprawy „tak prawnym obyczajem, jako i uhodliwym”. — K. 176 na odwr.
149	września 27.		Doniesienie woźnego o tym, że mostowniczy łucki p. Iwan i p. Siemion Krasieńscy w sprawie ich z wojskim włodzimierskim Wasylem Hulewiczem o rabunek itd., rozpoczętej w sądzie grodzkim, a następnie przekazanej do rozpatrzenia przyjaciołom, lecz przez nich nie załatwionej, gotowi byli złożyć przysięgę potwierdzającą, ale nie mogli tego uczynić wskutek „otwołania roczków kgrodskich łuckich” z przyczyn znanych łuckiemu sądowi grodzkiemu (zob. akt nr 143). — K. 178.
150	września 27.		Oświadczenie podstarościego łuckiego Stanisława Piotrowskiego, sędziego Ostafiego Malińskiego, pisarza Piotra Młożowskiego, którzy uprzednio przekazali wykonywanie swoich obowiązków sędziowskich innym osobom, o tym, że ks. Janusz Zasławski swoim nieprzystojnym zachowaniem w sądzie (zob. akt nr 143) zmusił ich do przerwania posiedzeń łuckiego sądu grodzkiego. Oświadczenie to potwierdzili swoim zeznaniem woźni powiatu łuckiego. — K. 180.
151	września 27.		Oświadczenie służebnika zmarłego biskupa łuckiego i brzeskiego Wiktoryna Werbickiego i wikariuszy łuckiego kościoła katedralnego o tym, że stawili się na rozpatrzenie sprawy, przedstawionej w akcie pod nr 111, lecz takowe nie mogło dojść do skutku wskutek przerwania (zob. akt nr 143) posiedzeń sądowych łuckiego sądu grodzkiego. — K. 181.
152	września 27.		Skarga podstarościego łuckiego Stanisława Piotrowskiego o to, że ks. Michajło Zasławski wystrzałem z „rucznicy” w okno omal nie zabił jego, skarżącego, a następnie w obecności woźnego i świadków wyraził żal, że wystrzał okazał się nieudany. Doniesienie woźnego, który potwierdził prawdziwość skargi. — K. 182 na odwr.
153	września 27.		Doniesienie woźnego o tym, że pp. Iwan i Siemion Borzobohaci-Krasieńscy uchylili się od złożenia przysięgi, wspomnianej w akcie nr 149, w sprawie ich z p. Wasylem Hulewiczem. — K. 184.
154	września 27.		Oświadczenie p. Wasyla Hulewicza, że p. Prokopowa Szełwowska wniosła na niego niesprawiedliwą skargę o zniewagę i pogróżki (zob. akt nr 89) jedynie z namowy swego brata, Iwana Borzobohatego. — K. 186.
155	września 27.		Doniesienie woźnego o tym, 1) że służebnik pp. Janusza, Grzegorza, Wasyla i Olechna Żabokrzyckich, a także ich sebrów (współwłaścicieli): ks. Joachima Koreckiego, p. Surinowej Żabokrzyckiej i p. Krupeckiej, żądał w jego, woźnego, obecności od p. Jana Żórawnickiego rozkopania wzniesionej przez niego grobli i spuszczenia stawu, który zatopił łąki Żabokrzyckich, gdyż w przeciwnym razie zmuszeni będą to uczynić jego panowie, i 2) że Jan Żórawnicki na wymienione żądanie odpowiedział odmową i zaproponował, by skarżyli się na niego do sądu, a nie uciekali się do samowoli, której on nie dopuści. — K. 186 na odwr.
156	września 27.		Oświadczenie marszałka królewskiego Olizara Kirdeja-Mylskiego i jego brata stryjecznego p. Iwana Kirdeja-Mniszyńskiego o tym, że spór swój o majątek Kisielin przekazują z włodzimierskiego sądu ziemskiego do rozstrzygnięcia przyjaciołom. — K. 187 na odwr.
157	września 27.		Oświadczenie p. Romana Hostskiego i p. Olizara Kirdeja-Mylskiego o tym, że sprawę, która powstała z powództwa tego ostatniego przeciw pierwszemu o mienie jego zmarłej żony Krystyny, za obopólną zgodą przekazują do rozstrzygnięcia swoich przyjaciół. — K. 188 na odwr.
158	września 27.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorowi Złobie pozwu na skargę p. Mikołaja Charlińskiego o rabunek. — K. 189 na odwr.
159	września 27.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran i razów, zadanych przez urzędnika p. Wasyla Hulewicza młynarzowi wojewody mińskiego, Mikołaja Sopiehy. — K. 190.
160	września 27.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowej Kirdejowej i jej córce Krystynie pozwu z powództwa p. Olizara Kirdeja-Mylskiego. — K. 190 na odwr.
161	września 27.		Doniesienie woźnego o tym, że na prośbę p. Jerzego Tyszkowskiego chodził do p. Fiodora Zahorowskiego z żądaniem przywrócenia naruszonego posiadania p. Tyszkowskiego wsią Krymeszem [?], zastawioną przez p. Fiodora Zahorowskiego, lecz samowolnie odebraną przez jego brata Michała Zahorowskiego; p. Fiodor Zahorowski obiecał wypełnić przedstawione mu żądanie. — K. 191.
162	września 27.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Andrzejowi Dobryńskiemu pozwu z powództwa p. Janowej Dobryńskiej z Miryna o naruszenie jej posiadania wsią Chrynowem [?]. — K. 192.
163	września 27.		Doniesienie woźnego o zeznaniu sługi p. Rzeczyckiego o dwóch koniach, skradzionych p. Dymitrowi Jałowickiemu i znajdujących się, wedle pogłosek, w miasteczku Murawicy. — K. 192 na odwr.
164	września 27.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Andrzejowi Dobryńskiemu pozwu z powództwa p. Krzysztofa Dobryńskiego o dług. — K. 193.
165	września 27.		Oświadczenie p. Romana Hostskiego o tym, że upoważnia swoich synów, Jerofieja i Gabriela, do prowadzenia wszystkich swoich spraw sądowych we wszystkich miejscach sądowych. — K. 193 na odwr.
166	września 28.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego koło wsi Boremla, należącej do ks. Dymitrowej Boremskiej i podsędka ziemskiego łuckiego p. Iwana Chrenickiego, znaków granicznych, zepsutych z rozkazu podstolego wołyńskiego p. Gabriela Prusinowskiego. — K. 194. Uwaga. Następny akt omyłkowo również oznaczony nr 166.
166 (sic!)	września 28.		Doniesienie woźnego o tym, że w jego obecności we wsi Tołpyżynie podczas wesela bratanicy p. Iwana Chrenickiego sługa tego ostatniego, „wyrostek” Iwan Burcewicz, zwrócił się do niego przy wszystkich gościach z prośbą o zwolnienie go ze służby i puszczenie jako człowieka wolnego, a nie „niewolnika”, jak go nierzadko nazywają towarzysze, lecz p. Chrenicki, mimo wstawiennictwa obecnych gości, choć i potwierdził, że Iwan Burcewicz nie jest niewolnikiem, lecz „cnotliwym” sługą, prośby jego jednak nie uwzględnił. — K. 195.
167	września 28.		Skarga wyżej wspomnianego „wyrostka” p. Chrenickiego, Iwana Burcewicza, o to, że jego pan, mimo wielokrotnych próśb skarżącego, nie zwalnia go, a także nie wynagradza za służbę, wobec czego skarżący zamierza skorzystać z prawa, przyznanego sługom konstytucją sejmu warszawskiego 1578 roku. — K. 196.
168	września 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Watyńcu p. Iwanowi Putoszyńskiemu pozwu z powództwa p. Stanisława Chmielewskiego o opiekę nad dziećmi i mieniem zmarłego p. Grzegorza Kozińskiego. — K. 196 na odwr.
169	września 28.		Doniesienie woźnego o przekazaniu podsędkowi łuckiemu Iwanowi Chrenickiemu części wsi Chreniki, Tołpyżyna, Kurozwany i miejsc dworskich w mieście Łucku, sprzedanych za 3 tysiące złotych polskich przez małżonków p. Macieja i Annę Rohozińskich; przy tym podany jest spis ludzi podworyszczan, ogrodników i podsuseczków. — K. 197.
170	września 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Gabrielowej Bokijewej pozwu na skargę p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego. — K. 198 na odwr.
171	września 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego podstolemu wołyńskiemu Gabrielowi Prusinowskiemu pozwu na skargę ks. Maryny Boremskiej i podsędka ziemskiego łuckiego Iwana Chrenickiego o naruszone posiadanie. — K. 199.
172	września 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Tołpyżyno p. Prokopowi Chrenickiemu pozwu na skargę podsędka ziemskiego łuckiego Iwana Chrenickiego. — K. 200.
173	września 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Wyczołkowie [?] pp. Mikołajowi i Wasylowi Chrenickim pozwów na skargę p. Iwana Chrenickiego. — K. 200 na odwr.
174	września 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Łopawszy pozwów na skargę tegoż na tychże. — K. 201.
175	września 29.		Skarga p. Iwana Chrenickiego, podsędka ziemskiego łuckiego, o to, że złoczewscy chłopi p. Gabriela Prusinowskiego pobili, poranili i obrabowali chłopa skarżącego. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran na poszkodowanym, dostawionym do łuckiego sądu grodzkiego. — K. 202.
176	września 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Siemionowi Chrebtowiczowi-Bohuryńskiemu i jego żonie Katarzynie pozwu na skargę wojewody kijowskiego ks. Konstantego Ostrogskiego i jego służebnika Filipa Hercyka w sprawie o odebranie temu ostatniemu zastawnych majątków — Bohurynia i Kuniatkowa. — K. 204.
177	września 29.		Oświadczenie podsędka ziemskiego Iwana Chrenickiego o tym, że z niezależnych od niego okoliczności nie mógł na minionych „rokach ziemskich o świętym Michale, rimskoho swiata” przedstawić do wpisania do ksiąg ziemskich łuckich swego aktu kupna na nieruchome mienie, nabyte przez niego od małżonków Rohozińskich (zob. akt nr 169); przyczyny te, niezależne od niego, były następujące: p. Fiodor Czaplic, „uprywilewany sudia ziemski łucki”, wobec nieobecności kasztelana wołyńskiego nie zdążył jeszcze „wodłuh Statutu prawa pospolitoho prysiahi uczynit”. — K. 204 na odwr.
178	września 29.		Skarga p. Krzysztofa Zakrzewskiego o to, że podczas przejazdu przez wieś Połonne, majątek kasztelana wileńskiego Krzysztofa Radziwiłła, padł ofiarą napaści i obrabowania ze strony połońskiego szynkarza i innych osób. — K. 205 na odwr.
179	września 29.		Skarga p. Iwara Perekładowskiego i jego bratanków na ks. Marię Korecką o zagarnięcie przez nią ich działki polnej w majątku perekładowskim. — K. 206 na odwr.
180	września 30.		Oświadczenie p. Wasyla Siemaszki o tym, że miejsce dworskie w mieście Łucku, sprzedane przez p. Tyszowskiego [sic] p. Prusinowskiemu (zob. akt nr 120), nigdy nie należało do pierwszego z nich, lecz zawsze stanowiło własność jego, Siemaszki. — K. 207.
181	października 1.		Oświadczenie p. Jana Chrustyckiego o tym, że dwa pozwy Krzysztofa Radziwiłła, „kniazia na Dubinkach i Birżach, kasztelana trockiego, podkanclerza i hetmana połnoho wiel[ikoho] kn[iażstwa] litowskoho, starosty borysowskiego itd.”, wystawione na imię p. Hanny Dubrowskiej i dostarczone do jego majątku, wsi Czarukowa, on, Chrustycki, zwraca z powrotem do sądu jako pozwy niewłaściwie doręczone do jego majątku. — K. 208.
182	października 2.		Skarga p. Andrzeja Radkowskiego, piańskiego i krupskiego namiestnika ks. K. Ostrogskiego, o to, że bartnik tego ostatniego, Fiedec, został zabity przez chłopów p. Grzegorza Sośnickiego podczas przejazdu przez majątek tego ostatniego we wsi Palcze. — K. 208 na odwr. Uwaga. Następny akt w księdze nieprawidłowo oznaczony nr 182 zamiast nr 183.
182 (sic)	października 2.		Oświadczenie p. Michała Worony-Borotyńskiego o tym, że rozpoczęta przez niego w urzędzie podwojewodziego, któremu podlegają sądownie Żydzi, sprawa o niezapłacenie przez łuckich Żydów Zełka i Joska Hubara swoich długów została rozstrzygnięta przez podwojewodziego p. Rzeczyckiego, z osobistej jego niechęci do oświadczającego, wyraźnie na szkodę tego ostatniego. — K. 210.
184	października 3.		Oświadczenie namiestnika władyki łuckiego o tym, że kustosz łucki Andrzej Łaniewski samowolnie zaczął wznosić budynek na ziemi cerkiewnej, przy prawosławnej świątyni św. Mikołaja i domu przeorskim, i nie chciał przerwać rozpoczętych robót, mimo wskazania mu przez niego, namiestnika, że ziemia ta należy do wymienionej cerkwi. Doniesienie woźnego, który potwierdził przytoczone oświadczenie. — K. 211 na odwr.
185	października 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego do wsi Diakowo ks. Januszowi i Michałowi Zasławskim i p. Siemionowi Hutorowi trzech pozwów na skargę na nich ks. Joachima Koreckiego o naruszenie jego spokojnego posiadania wsiami Diakowem, Zubowszczyzną i Marutynem. — K. 212.
186	października 3.		Oświadczenie pełnomocnika ks. Joachima Koreckiego do prowadzenia w sądzie wyżej wymienionego sporu (zob. poprzedni akt) o tym, że rozpatrzenie tej sprawy nie mogło dojść do skutku wskutek przerwania posiedzeń łuckiego sądu ziemskiego. — K. 213.
187	października 3.		Doniesienie woźnego, wysłanego przez sąd na prośbę biskupa łuckiego Teodozjusza, o obejrzeniu przez niego w suszyczeńskim majątku biskupim 28 sosen bartnych, z których zostały wydarte pszczoły i zabrany miód, które to przestępstwo, według zeznania „wsieho seła”, zostało popełnione przez brychowickiego urzędnika i chłopów p. Iwana Złoby. — K. 214.
188	października 4.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego we wsi Palczu zwłok kotowskiego bartnika ks. Ostrogskiego, zabitego przez paleckich chłopów p. Grzegorza Sośnickiego. — K. 215 na odwr.
189	października 6.		Doniesienie woźnego 1) że kustosz łucki Andrzej Łaniewski zgodził się wstrzymać (zob. akt 184) roboty na 3 dni, dopóki namiestnik „nad popami ruskimi” i duchowny cerkwi św. Mikołaja nie udowodnią za pomocą dokumentów swoich praw do spornej działki siedliskowej, lecz oni do upływu terminu nie przedstawili takich dowodów, i 2) że rajca miasta Łucka Jarmoła Czyż, stawiwszy się na miejscu budowy, samowolnie, bez wiedzy burmistrza, rozpędził robotników, i 3) że wskutek tego wszystkiego kapituła łucka poniosła szkody w wysokości 200 kop groszy lit. — K. 216 na odwr.
190	października 6.		Skarga ostrowieckiego bojara Nikity Niesterowicza i dwóch ostrowieckich chłopów władyki łuckiego o to, że połońscy chłopi kasztelana trockiego pobili ich i obrabowali w pobliżu miasta Łucka. — K. 219.
191	października 7.		Oświadczenie burmistrza Jacka Stepanowicza, rajców i ławników miasta Łucka o tym, że złodziej, który okradł mieszczanina Balwera, został przez poszkodowanych oddany landwójtowi łuckiemu Klimaszewskiemu, lecz ten ostatni osadził przestępcę zamiast w więzieniu wójtowskim w więzieniu landwójtowskim, a następnie dał mu możność ukrycia się. — K. 220.
192	października 11.		Oświadczenie p. Aleksandra Worony-Borotyńskiego o tym, że został upoważniony przez p. Andrzeja Dobryńskiego do występowania jako jego zastępca w sądzie w sprawie z Krzysztofem Dobryńskim; przy tym przedstawiono i samo pełnomocnictwo, opatrzone datą, która jeszcze nie nastąpiła (18 października 1581 r.), wskutek czego nie zostało ono przyjęte przez sąd. — K. 221.
193	października 13.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Bortlinie [?] pp. Maciejowi, Ostafiemu i Wasylowi Malińskim trzech pozwów z powództwa Jarmoły Sośnickiego o niezapłacenie długu. — K. 222.
194	października [bez dnia].		Skarga p. Mikołaja Murynowicza, dorohostajskiego namiestnika wojewody połockiego, starosty wołkowyskiego, tywuna ziemi żmudzkiej itd., Mikołaja Monwida, o to, że podkomorzy krzemieniecki Aleksander Siemaszko i żona jego Barbara, z domu ks. Porycka, wysłali wszystkich swoich poddanych z majątków Koblina, Bużyna, Ławrowa, Wyszkowa i wsi do nich należących, z wozami i siekierami, do ohaweckiej puszczy p. M. Monwida i kazali ją wyrąbać na materiał do budowy zamku koblińskiego. Donosząc o tym, namiestnik dorohostajski prosił sąd o wysłanie woźnego dla przerwania samowolnego wyrębu i zatrzymania winnych. — K. 223 na odwr. Uwaga tłumacza. W druku data bez dnia („Октября.”).
195	października 14.		Skarga podkomorzego łuckiego Michała Żórawnickiego o to, że słudzy p. Mikołaja Hulewicza pobili i obrabowali chłopa skarżącego. — K. 225. Uwaga. Następny akt omyłkowo oznaczony tym samym nr 195.
195 (sic)	października 15.		Skarga p. Adama Milewskiego, hołobskiego urzędnika ks. Zbaraskiej, o to, że on, jego służebnik szlachcic Błażej Fryczewicz oraz hołobscy bojar i chłop zostali pobici, poranieni i obrabowani przez wójta i mieszczan mosorskich p. Jałowickiego, sędziego ziemskiego krzemienieckiego. — K. 225 na odwr.
196	października 15.		Skarga służebnika podkomorzego Aleksandra Siemaszki, Jana Chamca, o to, że on i jego towarzysz zostali poranieni i obrabowani przez urzędnika dorohostajskiego Mikołaja Murynowicza. — K. 226 na odwr.
197	października 15.		Skarga Mikołaja Murynowicza, dorohostajskiego namiestnika wojewody połockiego Mikołaja Monwida, o to, że urzędnik kobliński p. Aleksandra Siemaszki z bojarami, sługami i chłopami koblińskimi napadł w drodze na mieszczan i chłopów dorohostajskich, romanowskich i ohaweckich i obrabował ich. — K. 227 na odwr.
198	października 15.		Skarga p. Jerzego Tyszkowskiego o niedopuszczenie przez p. Fiodora Zahorowskiego do wwiązania w posiadanie wsi Porska. — K. 229.
199	października 15.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorowi Zahorowskiemu pozwu z powództwa p. Jerzego Tyszkowskiego o niezapłacenie długu. — K. 229 na odwr.
200	października 15.		Skarga służebnika podkomorzego Aleksandra Siemaszki, Jakuba Janczewskiego, o to, że dorohostajski urzędnik i namiestnik Mikołaj Murynowicz wraz z dorohostajskimi mieszczanami, sługami itd. napadł na tabor bużańskich, ławrowskich, wyszkowskich, wiszniewskich i innych chłopów p. Siemaszki, obrabował i pobił ich. — K. 230 na odwr.
201	października 16.		Skarga o. Seweryna, przeora „kościoła łuckiego Przeczystej Dziewicy Maryi”, o to, że Andrzej Liniewski, kustosz łucki i pleban kościoła św. Jakuba, zagarnął należące do pierwszego kościoła miejsce siedliskowe, rozebrał znajdujące się tam ogrodzenie i budynki i zaczął wznosić własne. Doniesienie woźnego, które potwierdziło wymienioną skargę. — K. 232.
202	października 18.		Doniesienie woźnego o zeznaniu aptekarza łuckiego Jana Żebrowskiego, złożonym przez niego w obecności kustosza łuckiego „na urzędzie duchownym”, w sprawie o zabójstwo przez sługi p. Andrzeja Zahorowskiego służebnika ks. Jakusza [sic] Zasławskiego, Wiszniewskiego. — K. 234.
203	października 18.		Oświadczenie służebnika podkomorzego p. Aleksandra Siemaszki o tym, że podczas napadu na stado jego pana, dokonanego przez wójta, bojarów i sługi dorohostajskich, wymieniony wójt i dwóch jego towarzyszy zostali zatrzymani w miasteczku Koblinie, majątku p. Aleksandra Siemaszki. — K. 235 na odwr.
204	października 18.		Skarga wójta miasteczka Mosora, majątku sędziego ziemskiego krzemienieckiego Antoniego Jałowickiego, na hołobskiego urzędnika ks. Zbaraskiej o to, że ten ostatni napadł na dom jednego z mosorskich mieszczan. — K. 235.
205	października 18.		Skarga dorohostajskiego namiestnika Mikołaja Murynowicza o to, że Barbara Siemaszkowa, żona podkomorzego Aleksandra Siemaszki, nie tylko zatrzymała, ale pobiła i obrabowała posłańców skarżącego, wysłanych przez niego do Siemaszki z zaproszeniem do stawienia się w miasteczku Dorohostajach na czas sądu nad sześcioma chłopami Siemaszki, zatrzymanymi w majątku dorohostajskim przy kradzieży miodu. — K. 237 na odwr.
206	października 20.		Skarga dorohostajskiego namiestnika wojewody połockiego Mikołaja Monwida, Mikołaja Murynowicza, o to, że ks. Konstanty Ostrogski, wojewoda kijowski, samowolnie kazał swoim budnikom „palit popieł” w ohaweckiej puszczy p. Monwida. Doniesienie woźnego, które potwierdziło wymienioną skargę. — K. 243.
207	października 20.		Oświadczenie tegoż namiestnika o schwytaniu w majątku dorohostajskim nieznanego złodzieja i o osadzeniu go w więzieniu w miasteczku Dorohostajach. — K. 245.
208	października 20.		Doniesienie woźnego o zeznaniu, złożonym w miasteczku Dorohostajach przez sześciu chłopów p. Aleksandra Siemaszki, zatrzymanych przez namiestnika dorohostajskiego w ohaweckiej puszczy przy kradzieży miodu z barci. — K. 245 na odwr.
209	października 20.		Skarga wojskiego włodzimierskiego Wasyla Hulewicza o to, że słudzy p. Romana Kozińskiego, na rozkaz swego pana, zburzyli ogrodzenie i chałupę chłopa skarżącego we wsi Zaborolu. — K. 249 na odwr.
210	października 23.		Oświadczenie służebnika p. Aleksandra Siemaszki o tym, że woźny Grzegorz Werbski, który przybył do miasteczka Dorohostaje w celu doręczenia pozwów p. Siemaszki, został zatrzymany przez urzędnika dorohostajskiego i osadzony w więzieniu. — K. 250 na odwr.
211	października 23.		Skarga tegoż służebnika o to, że urzędnik dorohostajski zagarnął ozlejewskim chłopom p. Aleksandra Siemaszki 150 sztuk bydła rogatego i zagnał je do miasteczka Dorohostaje. — K. 252 na odwr.
212	października 23.		Doniesienie woźnego o tym, że nie został dopuszczony do wwiązania p. Kaspra Kłodzińskiego w posiadanie majątku p. Wasyla Borzobohatego — Mściszyna. — K. 253 na odwr.
213	października 23.		Skarga służebnika p. Aleksandra Siemaszki, Fiodora Berezowskiego, o to, że urzędnik dorohostajski, dokonawszy najazdu na wieś Użyniec, zagarnął ruchome mienie skarżącego i niektórych użynieckich chłopów, a także zadał mu ranę. — K. 254.
214	października 24.		Oświadczenie burmistrza łuckiego p. Jacka Stepanowicza o tym, że Jan Czajński, wypuszczony przez niego z miasta Łucka pod warunkiem („dobrym słowom zawiazał”), że po powrocie zaspokoi wszystkie osoby mające do niego pretensje, obecnie gotów jest spełnić swoją obietnicę. Oświadczenie o tymże samego Czajńskiego. — K. 256.
215	października 26.		Skarga wojskiego włodzimierskiego p. Wasyla Hulewicza o zadanie razów jego szełwowskim chłopom i obrabowanie ich przez p. Jana Kozlińskiego. — K. 257.
216	października 28.		Oświadczenie Tomiły Ulizki, bojara archimandryty żydyczyńskiego Teofana, o tym, że zgodnie ze swoją ugodą w sprawie o zrabowanie konia, zawartą w obecności woźnego, gotów jest zapłacić p. Kaliszowi 4 kopy groszy, lecz ten ostatni nie stawił się po ich odbiór. — K. 257 na odwr.
217	października 28.		Skarga archimandryty żydyczyńskiego Teofana o to, że mieszczanie i chłopi miasteczka Torhowicy i całej torhowickiej włości, na rozkaz swojej pani, ks. Bohuszowej Koreckiej, w kilku nawrotach wyrąbali w klasztornym boremeckim lesie wiele drzew bartnych i innych, przy czym zabrali z sobą z drzew bartnych niemało miodu. — K. 258 na odwr. Uwaga. Następny akt zamiast nr 218 omyłkowo oznaczony nr 217.
217 (sic)	października 29.		Oświadczenie p. Kalisza Petrowicza o tym, że Tomiło Ulizko nie zapłacił mu w terminie 4 kop groszy (zob. akt nr 216). — K. 260.
218	listopada 1.		Doniesienie woźnego 1) o tym, że w jego obecności żydyczyński bojar Radko Załucki potwierdził fakt ugody Kalisza z Ulizką (zob. akt nr 216) w sprawie o zadanie przez pierwszego drugiemu razów, i 2) o tym, że urzędnik żydyczyński nie dopuścił Kalisza do ściągnięcia z mienia Ulizki 4 kop groszy w sprawie o zrabowanie konia (zob. wyżej akt nr 216). — K. 260 na odwr.
219	listopada 1.		Oświadczenie służebnika władyki łuckiego Jony Krasieńskiego o tym, że gotów był przeprowadzić sąd nad sługami swego pana w celu zaspokojenia piańskiego chłopa ks. K. Ostrogskiego, wojewody kijowskiego, lecz ani sam poszkodowany, ani pełnomocnik jego pana nie stawili się w wyznaczonym dla sądu dniu. — K. 261 na odwr.
220	listopada 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego do majątku Lubcza p. Mikołajowi Charlińskiemu i jego żonie Annie, ks. Lubieckiej, dwóch pozwów na skargę p. Andrzeja Korowaja-Sieleckiego. — K. 262.
221	listopada 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Czarhorodek [?] dwóch pozwów na skargę p. Ostafiego Korowaja-Sieleckiego na wojewodę kijowskiego ks. Konstantego Ostrogskiego i wojewodzica bracławskiego ks. Fiodora Romanowicza Sanguszkowicza. — K. 262 na odwr.
222	listopada 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Błudowie pozwu na skargę biskupa łuckiego Wiktoryna Werbickiego, burmistrza, rajców, wszystkich mieszczan torczyńskich i chłopów włości torczyńskiej na p. Wasyla Żórawnickiego o niezapłacenie przez niego 1200 kop groszy, zgodnie z wyrokiem łuckiego sądu grodzkiego. — K. 263 na odwr.
223	listopada 2.		Doniesienie woźnego o tym, że urzędnik błudowski i słudzy p. Wasyla Żórawickiego [sic] przeszkodzili w wwiązaniu wyżej wspomnianych powodów (zob. akt nr 222) w posiadanie majątku błudowskiego. — K. 264 na odwr. Uwaga. Następny akt nieprawidłowo oznaczony również nr 223.
223 (sic.)	listopada 2.		Skarga ziemianina hospodarskiego p. Iwana Szpakowskiego na ks. Andrzeja Wiśniowieckiego, wojewodę wołyńskiego, o to, że ten ostatni samowolnie podniósł we wsi Janiewiczach groblę, przylegającą do brzegu skarżącego, czym wyrządził szkodę jego sianożęciom i polom. — K. 265 na odwr.
224	listopada 2.		Skarga p. Bohdana Wihury na błudowskiego urzędnika p. Wasyla Żórawnickiego o pobicie i obrabowanie dwóch chłopów skarżącego. — K. 268.
225	listopada 2.		Skarga dorohostajskiego tywuna wojewody połockiego Mikołaja Monwida, Omeliana Kalenikowicza, na żonę p. Aleksandra Siemaszki, ks. Barbarę z Porycka, o pobicie i obrabowanie wielu dorohostajskich poddanych. — K. 268 na odwr.
226	listopada 2.		Skarga „szlachetnej” Prosimii Wereskowskiej o to, że wspomniana (zob. poprzedni akt) Barbara Siemaszkowa, zatrzymawszy w miasteczku Koblinie męża skarżącej, wójta dorohostajskiego Jana Wereskowskiego, osadziła go w swoim więzieniu i tam kazała go zamęczyć na śmierć. — K. 270.
227	listopada 2.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Siemion Bohuryński, zgodnie ze swoim listem, przekazał w posiadanie p. Filipowi Hercykowi swój zastawiony majątek bohuryński na okres 3 lat. — K. 271.
228	listopada 2.		Doniesienie woźnego o tym, że w miasteczku Czartorysku urzędnikowi ks. Michała Czartoryskiego, a we wsi Lesowie „mużam starszym toho seła” przedstawiał dekret łuckiego sądu grodzkiego o ściągnięcie z ks. Mich[ała] Czartoryskiego na rzecz ks. Jacka Czetwertyńskiego 200 kop groszy za zbiegłego chłopa, lecz ani w jednym, ani w drugim miejscu woźny i pełnomocnik powoda nie zostali dopuszczeni do „uwiązania”. — K. 272.
229	listopada 2.		Oświadczenie mostowniczego łuckiego Iwana Krasieńskiego o tym, że przez woźnego Grzegorza Werbskiego doręczył ks. Marii Koreckiej dwa pozwy, lecz wymieniony woźny nie mógł w porę donieść o tym sądowi grodzkiemu, ponieważ znajdował się w więzieniu u urzędnika dorohostajskiego. — K. 273 na odwr.
230	listopada 2.		Doniesienie woźnego o tym, że przedstawił pp. Adamowi, Stanisławowi, Marcinowi i Janowi Łaszczom-Strzemieleckim „uwiązczy” list łuckiego sądu grodzkiego o zapłacenie przez nich na rzecz starosty łuckiego Aleksandra Prońskiego 40 kop groszy i zwrot mu zagarniętych przez nich ziem, lecz pozwani odmówili podporządkowania się wymienionemu wyrokowi sądu. — K. 274 na odwr.
231	listopada 3.		Oświadczenie służebnika biskupa łuckiego Wiktoryna Werbickiego, Piotra Dobronizskiego, o tym, że sprawa o nieposłuszeństwo ks. Dymitra Koziekii, p. Fiodora Sklenskiego, p. Siemiona Deniski, sędziego rzeczyckiego Andrzeja Chaleckiego, ks. Dymitra Bułygi i p. Jana Koblińskiego wobec królewskiego wyroku o zwrot kapitule łuckiego kościoła katedralnego św. Trójcy majątku Sadowa ze wszystkimi wsiami i o ściągnięcie z pozwanych wszelkich zaręk, a także dochodów z wymienionego majątku z nieznanych przyczyn nie była rozpatrywana w łuckim sądzie grodzkim w wyznaczonym terminie. — K. 276.
232	listopada 3.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ciała zabitego bojara p. Janusza Uhrynowskiego, Miska. — K. 277 na odwr.
233	listopada 3.		Skarga kustosza łuckiego, księdza Andrzeja Łuniewskiego, na sługi p. Fiodora Zahorowskiego o zranienie i obrabowanie sługi skarżącego; doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran. — K. 278.
234	listopada 3.		Doniesienie woźnego o niedopuszczeniu małżonków Jana i Katarzyny Komnackich do „uwiązania” we wsi Podhajce, należącej do p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego. — K. 278 na odwr.
235	listopada 3.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Jerzy Tyszkowski przez dwa dni na próżno oczekiwał w swoim majątku, wsi Rykaniach, zapłaty przez p. Iliasza Czernieckiego długu w wysokości 300 złotych polskich. — K. 280.
236	listopada 3.		Doniesienie woźnego o tym, że w jego obecności namiestnik kowelski Gabriel Kojsarow zaproponował w imieniu ks. Andrzeja Kurbskiego jego bojarowi Jackowi Żabie wyjechanie z całym swym mieniem z książęcej wsi Osowca i przekazanie tej ostatniej posłańcowi ks. Kurbskiego; wymienione żądanie, uzasadnione tym, że Żaba „służby wojennoje i żadnoho posłuszeństwa jeho miłosti kniaziu panu swojemu z toho imienia czynyti ne chotieł”, zostało niezwłocznie wykonane. — K. 281.
237	listopada 3.		Oświadczenie pp. Michała Kurnickiego i Krzysztofa Kowalkowskiego o tym, że konował Woropiej ze wsi Połhanowa, choć podjął się wyleczyć konia jarosławickiego urzędnika p. Trebińskiego i otrzymał od tego ostatniego zadatek z umówionej zapłaty, nie wypełnił jednak swego zobowiązania, wskutek czego wymieniony koń zdechł. — K. 282 na odwr.
238	listopada 3.		Skarga jarosławickiego urzędnika p. Macieja Trebińskiego o to, że pp. Fiodor i Andrzej Zahorowscy i Wasyl Siemaszko przy wyjeździe ze wsi Jarosławicze zabili 18 sztuk gęsi i zabrali je z sobą. — K. 283.
239	listopada 4.		Doniesienie woźnego o przekazaniu przez p. Gabriela Hostskiego p. sędzinie ziemskiej łuckiej Hannie Hostskiej, zgodnie z wyrokiem sądu przyjacielskiego, połowy wsi Kotowa z dworem i ludźmi podworyszczanami i podsuseczkami i różnym ruchomym mieniem, a także kuźnicy we wsi Lubachach ze wszystkimi przynależnościami. — K. 283 na odwr.
240	listopada 4.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Hanna Hostska zgłosiła p. Gabrielowi Hostskiemu pretensję do posiadania wszystkich wsi Lubaszy, która to pretensja, według oświadczenia p. Hostskiego, jest zupełnie bezpodstawna. — K. 284 na odwr.
241	listopada 4.		Skarga p. Romana Hostskiego na p. Hannę Hostską o samowolne pociągnięcie przez tę ostatnią „k swojemu posłuszeństwu” jego kotowskiego poddanego Iwaszka Hromyki. — K. 286.
242	listopada 4.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Romanowi Hostskiemu pozwu na skargę p. Olizara Kirdeja-Mylskiego. — K. 287.
243	listopada 4.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Międzyrzeczu ks. Joachimowi Koreckiemu dwóch pozwów na skargę p. Olizara Kirdeja-Mylskiego. — K. 287 na odwr.
244	listopada 4.		Doniesienie woźnego o niestawieniu się ks. Joachima Koreckiego w wyznaczonym terminie na sąd przyjacielski, który miał się zebrać na spornej działce między majątkiem ks. Koreckiego — Rusiwlem a majątkiem p. Romana Hostskiego — Tudorowem. — K. 288 na odwr.
245	listopada 4.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego, na prośbę archimandryty żydyczyńskiego, w cerkiewnym boremeckim lesie śladów wielokrotnych wyrębów, samowolnie dokonanych przez mieszczan i chłopów ze wszystkich wsi włości torhowickiej ks. Koreckiej; przy oględzinach okazało się kilka tysięcy pni po niedawno ściętych sosnach, lipach, gruszach, jabłoniach i czereśniach. — K. 290.
246	listopada 4.		Skarga Jakuba Janczewskiego, służebnika p. Aleksandra Siemaszki, o zadanie ran użynieckim sługom i chłopom jego pana przez dorohostajskiego urzędnika i sługi. — K. 293.
247	listopada 4. [„ „]	października 8.	Inwentarz mienia i spis chłopów wsi Kotowa i Lubasza, przekazanych przez p. Jerofieja Hostskiego w posiadanie p. Hanny Hostskiej. — K. 293 na odwr. Uwaga tłumacza. W druku data w formie ułamka: u góry „Октября 8.” (sporządzenie), u dołu znaki powtórzenia „ „ (podanie — data jak w poprzednim akcie, tj. listopada 4.). W aktach nr 248–251 druk podaje miesiąc „октября” (października), choć sąsiednie akty pochodzą z listopada — zapewne omyłka druku lub księgi; daty pozostawiono jak w druku.
248	października 8.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Omelany p. Fiodorowi Hurce dwóch pozwów na skargę p. Nastazji Hostskiej. — K. 295 na odwr.
249	października 8.		Skarga wojewody połockiego etc. Mikołaja Monwida-Dorohostajskiego, wniesiona przez niego za pośrednictwem swego tywuna, na podkomorzego włodzimierskiego Aleksandra Siemaszkę i jego żonę Barbarę, z domu księżniczkę Porycką, o to, że ta ostatnia, dokonawszy najazdu na jego majątek dorohostajski z liczną gromadą swoich sług, bojarów i chłopów, kazała obrabować jego dorohostajskich poddanych; do skargi dołączony jest długi spis zrabowanego mienia. — K. 297.
250	października 6.		Skarga p. Barbary Kozińskiej na p. Wasyla Hulewicza o dokonaną przez niego w jej wsi Zaborolu samowolę. — K. 305 na odwr.
251	października 6.		Oświadczenie konstantynopolskiego Ormianina Mikirdycza o tym, że landwójt łucki Jakub Klimaszowski zaspokoił go za wyrządzony mu rabunek. — K. 306.
252	listopada 6.		Skarga p. Andrzeja Olizarowskiego na p. Iwana Białostockiego o to, że ten ostatni dokonał zbrojnego napadu na jego dom we wsi Białym Stoku. — K. 306 na odwr.
253	listopada 6.		Skarga Bohdana, bojara p. Wasyla Hulewicza, o to, że pp. Roman Koziński i Iwan Borzobohaty pobili i obrabowali jego i urzędnika szełwowskiego. — K. 307.
254	listopada 8.		Skarga Jarosza Kustycza, służebnika podkomorzego słonimskiego Andrzeja Charytonowicza, na bezprawne aresztowanie go w mieście Łucku przez landwójta łuckiego. — K. 307 na odwr.
255	listopada 8.		Skarga p. Michała Cerazkiego, służebnika starosty łuckiego, o to, że karaimi miasta Łucka napadli na niego nocą na ulicy, pobili i obrabowali. — K. 308.
256	listopada 9.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego na p. Macieju Satkowskim ran, zadanych mu przez łuckich karaimów na jednej z ulic miasta Łucka. — K. 308 na odwr.
257	listopada 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Kolesniki p. Katarzynie Bohowitynowiczowej i jej synom Adamowi i Andrzejowi Bohowitynowiczom-Kozieradzkim trzech pozwów z powództwa p. Andrzeja Dobryńskiego. — K. 309 na odwr.
258	listopada 10.		Skarga dorohostajskiego tywuna wojewody połockiego Mikołaja Monwida o to, że p. Barbara Siemaszkowa dokonała ze swoimi sługami i Tatarami nowego najazdu na miasteczko Dorohostaje, przy czym zagarnęła i uprowadziła z sobą dwóch chłopów p. Monwida. — K. 310 na odwr.
259	listopada 12.		Skarga p. Stanisława Zaszczyńskiego na p. Nikitę Oszczowskiego o najazd na dwór skarżącego. — K. 311 na odwr.
260	listopada 12.		Oświadczenie p. Abrama Berżeckiego o tym, że umowa o sprzedaży przez niego części wsi Berezca p. Iwanowi Czaplicowi nie mogła dojść do skutku wskutek wyjazdu tego ostatniego. — K. 312.
261	listopada 13.		Doniesienie woźnego o tym, że bojar żydyczyński Tomiło Ulizko był gotów złożyć przed sądem ławniczym przysięgę na potwierdzenie swojej skargi na mieszczanina łuckiego Kalisza Petrowicza, lecz ten ostatni do niej nie dopuścił, oświadczywszy, że przenosi sprawę do rozpatrzenia przez króla. — K. 313 na odwr.
262 (sic)	listopada 15.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Podłoźce i miasteczku Torhowicy dwóch pozwów na skargi p. Iwana Krasieńskiego na ks. Marię Korecką. — K. 314.
263	listopada 13.		Doniesienie woźnego o tym, że wymieniony wyżej Kalisz Petrowicz (zob. akt nr 261) zwrócił się do sądu ławniczego z prośbą o pozwolenie mu przeniesienia sprawy ze skargi Ulizki na sąd „dziedzicznego wójta” albo też króla. — K. 315.
264	listopada 13.		Oświadczenie Jana Romanowskiego, służebnika p. Jana Żórawnickiego, o tym, że p. Jan Moszczanicki [sic] nie zapłacił w terminie pożyczonych przez niego u p. Seweryna Kropiwnickiego 40 kop groszy lit. — K. 316.
265	listopada 13.		Skarga p. Marii Czaplińskiej na służebników i sługi ks. Hołowni-Ostrożeckiego, którzy powrócili wraz z jej mężem z wyprawy na Moskwę, o to, że nie tylko śmiertelnie ranili tego ostatniego, ale i obrabowali go. — K. 317.
266	listopada 14.		Skarga władyki łuckiego Jony Krasieńskiego o to, że poddani ks. Janusza Zasławskiego ze wsi Trysteń, napadłszy na przejeżdżający z bojarem skarżącego Kalenikiem Petrowiczem orszak weselny, jednych poranili, innych pobili, a bardzo wielu obrabowali. — K. 318.
267	listopada 14.		Oświadczenie p. Jana Moszczenickiego o jego gotowości zapłacenia swego długu p. Sewerynowi Kropiwnickiemu (zob. akt nr 264). — K. 320.
268	listopada 16.		Skarga hołeszewskiego bojara zamku łuckiego Waśka Kołhańskiego o to, że mściszyński urzędnik z rozkazu swego pana p. Mikołaja Charlińskiego zabrał we dworze tego ostatniego całe ruchome mienie (bydło itd.) skarżącego. — K. 320 na odwr.
269	listopada 16.		Oświadczenie poborcy w województwie wołyńskim podatku ustanowionego przez sejm warszawski 1580 r. — p. Adama Bohowitina-Kozieradzkiego, o tym, że ks. Zofia Czartoryska zapłaciła tylko część należnego z majątków jej męża podatku (350 złotych), a na pozostałą sumę wydała kwit, na mocy którego dotąd nie wniosła należnych pieniędzy, wskutek czego podlega jeszcze zapłaceniu kary w wysokości 14 grzywien. — K. 321 na odwr.
270	listopada 16.		Oświadczenie poborcy województwa wołyńskiego p. Michała (nazwisko nie podane) o tym, że dzierżawca czopowego w Stepaniu, Korcu, Międzyrzeczu i Zwiahlu (sic), Żyd Michel Nowachowicz, z rozkazu chorążego wołyńskiego Grzegorza Hulewicza, nie wiadomo za co, został osadzony w więzieniu zamku łuckiego. — K. 322.
271	listopada 16.		Skarga p. Michała Worony-Borotyńskiego na p. Jana Woronę-Borotyńskiego o to, że borotyńscy chłopi tego ostatniego napadli na dom chłopa skarżącego i, pobiwszy go, zagarnęli całe jego ruchome mienie. — K. 323.
272	listopada 16.		Doniesienie woźnego 1) o obejrzeniu przez niego rożyszczeńskich sług i bojarów władyki łuckiego Jony Krasieńskiego, pobitych, poranionych i obrabowanych przez trystianieckich chłopów ks. Janusza Zasławskiego, i 2) o odmowie urzędnika tego ostatniego przeprowadzenia sądu nad oskarżonymi. — K. 324 na odwr.
273	listopada 18.		Prośba mieszczanina Kalisza Petrowicza o „areszt” relacji, czyli doniesienia woźnego Peszczyńskiego w sprawie proszącego z Ulizką, przedstawionej wyżej pod nr 261. Prośba ta została przez urzędnika grodzkiego uwzględniona. — K. 326 na odwr.
274	listopada 19.		Skarga woźnego łuckiego sądu ziemskiego Grzegorza Werbskiego na Mikołaja Murynowskiego, urzędnika dorohostajskiego, o to, że ten ostatni osadził go w więzieniu dorohostajskim, z przykuciem do słupa, następnie poddawał go wszelkim mękom (obnażonego powiesił za nogi i za szyję u belki) i, obrabowawszy, wypuścił po kilku dniach jedynie w zamian za wójta dorohostajskiego, zatrzymanego wcześniej przez pp. Siemaszków. — K. 327.
275	listopada 19.		Skarga tegoż Werbskiego na p. Romana Kozińskiego o to, że samowolnie zabrał z pola pszenicę skarżącego, a później obrabował jego sługę. — K. 329 na odwr.
276	listopada 19.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego trystianieckich chłopów ks. Janusza Zasławskiego, pobitych i obrabowanych przez rożyszczeńskiego urzędnika i służebników podczas ich najazdu na wieś Trystiankę. — K. 330.
277	listopada 20.		Skarga p. Aleksandra Siemaszki o to, że dorohostajski urzędnik Mikołaj Murynowicz z bojarami, sługami i chłopami dorohostajskimi zagarnął pod wsią Wiśniowem bydło rogate i konie wiśniowskich chłopów p. Aleksandra Siemaszki i zagnał je do miasteczka Dorohostaje. — K. 332 na odwr.
278	listopada 20.		Skarga połońskiego urzędnika na bajewskich chłopów p. Michała Liniewskiego o to, że ci ostatni we wsi Bajewie poranili i obrabowali kilku połońskich chłopów, z których jeden nawet zmarł od ran. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego rannych. — K. 335 na odwr.
279	listopada 20.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Torhowicy ks. Joachimowi Koreckiemu pozwu na skargę ks. Massalskiego (Bohdana?). — K. 337 na odwr.
280	listopada 20.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Torhowicy ks. Joachimowi Koreckiemu pozwu od sądu ziemskiego z powództwa ks. Bohdana Massalskiego. — K. 338 na odwr.
281	listopada 20.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego tamże ks. Marii Koreckiej pozwu na skargę tegoż ks. Massalskiego. — K. 339.
282	listopada 21.		Oświadczenie p. Michała Konstantynowicza, służebnika biskupa włodzimierskiego Melecjusza Chrebtowicza, o tym, że podczas jego podróży do Kijowa zginęła mu torba z różnymi rzeczami, a między innymi z „mamramem” z podpisem jego pana; oświadczając o tym, p. Konstantynowicz ogłasza, że wymieniony mamram należy uważać za nieważny. — K. 340. Uwaga. Na początku następnego aktu nie jest oznaczony dzień jego spisania.
283	listopada (21?).		Oświadczenie podstarościego łuckiego p. Stanisława Piotrowskiego o tym, 1) że jakiś Kondrat Kaplicz z miasta Włodzimierza zabił służebnika starosty łuckiego ks. Aleksandra Prońskiego, Piotra Tirę, 2) że zabity jest „czużozemiec z dalekoho kraju” i nie ma „w panstwie korola” żadnego krewnego, i 3) że zabójca się ukrył. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ciała zabitego i o tym, że przy jego pogrzebie dokonano zwyczajnego „obwołania”. — K. 341.
284	listopada 21.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego śladów zbrojnego najazdu p. Iwana Białostockiego na dom p. Wasyla Olizarowskiego. — K. 343.
285	listopada 21.		Skarga ziemianina Michała Serbina-Kobieckiego o to, że sługa p. Nastazji Łosiatyńskiej, który doręczył skarżącemu od swojej pani obraźliwy i pogróżkowy list, zadał nożem ciężką ranę bojarowi skarżącego Zosimowi Stanisławowiczowi, którego krewni zatrzymali winnego. — K. 343 na odwr.
286	listopada 23.		Skarga p. Janusza Uhrynowskiego na p. Iwana Palczykowicza-Białostockiego o to, że ten ostatni we wsi Horodysku napadł na jego bojara i zabił go. — K. 344 na odwr.
287	listopada 23.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ciała zabitego bojara p. Janusza Uhrynowskiego. — K. 345 na odwr.
288	listopada 25.		Skarga poddanego ks. Konstantego Ostrogskiego, mieszczanina stepańskiego Hapona, o to, że podczas jarmarku w miasteczku Korcu, majątku ks. Koreckiego, Żyd łucki Nowach Nowachowicz, poborca myta w miasteczku Międzyrzeczu, napadł wraz ze sługami ks. Koreckiego na sklep skarżącego, pobił go i zagarnął niektóre towary. — K. 346.
289	listopada 25.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego na mieszczaninie Haponie śladów pobicia (zob. poprzedni akt). — K. 347 na odwr.
290	listopada 25.		Oświadczenie spadkobierców p. Franciszka Falczewskiego o tym, że biskup łucki Wiktoryn Werbicki i wikariusze łuckiego soboru katedralnego wystąpili z bezpodstawnymi pretensjami do należącego do oświadczających na prawie dziedzicznym majątku Sadowa z przysiółkami, o co też wnieśli oni skargę do łuckiego sądu ziemskiego. — K. 348.
291	listopada 26.		Doniesienie woźnego o nieprzybyciu p. Nastazji Łosiatyńskiej do domu p. Mich[ała] Serbina-Kobieckiego dla obecności przy sądzie nad jej sługą, oskarżonym o zadanie rany bojarowi p. Serbina, a także o tym, że rozpatrzenie sprawy odłożono do innego terminu, na który Łosiatyńska została ponownie wezwana. — K. 349 na odwr.
292	listopada 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Zwierowo p. Nastazji Łosiatyńskiej pozwu ziemskiego z powództwa p. Michała Serbina. — K. 351.
293	listopada 26.		Doniesienie woźnego o niedopuszczeniu go „k uwiazaniu” p. Wincentego Repkowskiego w majątek p. Stanisława Krajewskiego — Dorosyń, które to wwiązanie on, woźny, chciał dokonać na podstawie wyroku Trybunału Lubelskiego. — K. 351 na odwr.
294	listopada 26.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ciała bojara p. Mich[ała] Serbina, zabitego przez sługę p. Nastazji Łosiatyńskiej (zob. akt nr 285). — K. 352 na odwr.
295	listopada 27.		Skarga p. Maruszy Kotlińskiej o to, że słudzy i bojarzy p. Wasyla Hulewicza napadli na przejeżdżających jej sadowskich i koszewskich chłopów, pobili ich i obrabowali. — K. 354.
296	listopada 28.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego we wsi Rykaniach, majątku p. Iwana Krasieńskiego, trzech poranionych chłopów (pozostałych szczegółów w akcie nie ma). — K. 356.
297	listopada 28.		Skarga p. Dymitra Jałowickiego na p. Michała Myszkę-Warkowskiego o to, że ten ostatni zagarnął tabun jego koni. — K. 356.
298	listopada 28.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego we wsi Rykaniach grobli, samowolnie rozkopanej przez sąsiedniego mściszyńskiego właściciela ziemskiego. — K. 356 na odwr.
299	listopada 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Borowicze ks. Marynie Czetwertyńskiej i jej synowi ks. Ostafiemu Czetwertyńskiemu pozwów ziemskich z powództwa ks. Michała Kurcewicza. — K. 357.
300	listopada 28.		Skarga jarosławickiego urzędnika o to, że urzędnik mielnicki ze swymi sługami napadł na chełmskiego Żyda Mordysza, wydobywającego kredę w miasteczkach Jarosławiczach i Koblinie, pobił go i obrabował. — K. 357 na odwr.
301	grudnia 1.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w miasteczku Koblinie chłopów p. Aleksandra Siemaszki, pobitych i obrabowanych przez dorohostajskiego urzędnika, sługi, bojarów i chłopów wojewody połockiego Mikołaja Monwida. — K. 358.
302	grudnia 1.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego użynieckiego służebnika p. Aleksandra Siemaszki — Fiodora Berezowskiego i jego żony, pobitych i obrabowanych w ich własnym domu przez dorohostajskich urzędnika, bojarów i chłopów. — K. 360 na odwr.
303	grudnia 1.		Doniesienie woźnego Grzegorza Werbskiego o obejrzeniu przez niego kilku sług p. Aleksandra Siemaszki, poranionych i obrabowanych przez te same osoby (zob. poprzedni akt), a także o zatrzymaniu go, urzędnika [sic], w miasteczku Dorohostajach w ciągu 3 tygodni. — K. 361 na odwr.
304	grudnia 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Dorosinie p. Stanisławowi Krajewskiemu pozwu z powództwa p. Wincentego Repkowskiego o niezapłacenie, wbrew wyrokowi Trybunału Lubelskiego, długu w wysokości 5 tysięcy „grzywien”. — K. 362 na odwr.
305	grudnia 3.		Skarga p. Stanisława Ukryńskiego na p. Fiodora Hurkę-Omelańskiego o to, że ten ostatni kazał pobić na śmierć jego młynarza. — K. 363 na odwr.
306	grudnia 3.		Skarga p. Maruszy Kotlińskiej na zbrojny najazd p. Wasyla Hulewicza na jej wieś Sadów. — K. 364.
307	grudnia 4.		Doniesienie woźnego o tym, że berezołupski urzędnik p. Stanisława Inwalskiego przeprowadził, na żądanie bojara p. Chaleckiego, sąd nad bojarem swego pana — Jakimcem, i przysądził od niego na rzecz poszkodowanego „nawiązkę” za pobicie. — K. 364 na odwr.
308	grudnia 4.		Doniesienie woźnego o tym, że doroszyński urzędnik dostarczył mu do przekazania do sądu grodzkiego pozew tego sądu, nieprawidłowo doręczony do wsi Dorosin. — K. 365.
309	grudnia 5.		Skarga zwiniackiego urzędnika (namiestnika) ks. Romana Sanguszki o to, że żabiecki urzędnik p. Wasyla Żarownickiego wraz ze sługami napadł na poddanych ks. Sanguszki i obrabował ich, przy czym dwóch bojarów zostało ciężko poranionych, a dwóch zagarniętych i gdzieś wywiezionych. Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego dwóch poranionych bojarów ks. Sanguszki. — K. 366.
310	grudnia 8.		Doniesienie woźnego o tym, że łucki karaim Josko, mimo wyroku sądowego podwojewodziego łuckiego p. Wojciecha Rzeczyckiego, potwierdzonego również przez sprawcę podwojewodziego — Żyda łuckiego Lejzara, odmówił zapłacenia swego długu halickiemu Żydowi Moszce Kapłunowiczowi. — K. 368.
311	grudnia 10.		Skarga podbereskiego urzędnika p. Fiodora Bokija — p. Berżeckiego, o to, że podbereski bojar Łazko, wysłany przez niego, zgodnie z rozkazem p. Bokija, do Lwowa i Przemyśla dla zakupu „dospiechow ku wojnie należaczych”, został w drodze poraniony i obrabowany przez bodaczewskiego urzędnika p. Jana Moszczenickiego, przy czym poszkodowanemu odebrano 1000 złotych polskich, danych mu na zakupy. — K. 369 na odwr.
312	grudnia 11.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Walentemu Ukryńskiemu i jego żonie pozwu na skargę p. Fiodora Hurki. — K. 370 na odwr.
313	grudnia 11.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Michałowi Wierzchowskiemu pozwu z powództwa p. Bohusza Stryczki. — K. 371.
314	grudnia 12.		Skarga p. Łukasza Zalskiego o tym, po pierwsze, że podstarości włodzimierski ks. Fiodor Kurcewicz, dokonawszy zbrojnego najazdu na majątek skarżącego Ludyno i Ambukowo, pobił jego sługi, a wymieniony majątek przekazał żonie brata skarżącego Halżce z Komarowa, a po drugie, że wspomniany podstarości odmówił wpisania wyżej przedstawionej skargi do księgi włodzimierskiego sądu grodzkiego. — K. 372.
315	grudnia 12.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego kustoszowi łuckiemu księdzu Andrzejowi Łuniewskiemu pozwu na skargę przeora łuckiego klasztoru o. Seweryna o zagarnięcie miejsca siedliskowego. — K. 372 na odwr.
316	grudnia 12.		Oświadczenie p. Michała Liniewskiego o aresztowaniu przez niego połońskich chłopów, zatrzymanych przy wyrębie drzew w bajewskim lesie. — K. 373 na odwr.
317	grudnia 12.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ciężkiej rany, zadanej (z łuku) przez sługę księcia Hołowni-Załskiego mieszczaninowi łuckiemu Antoniemu Michajłowiczowi. — K. 374.
318	grudnia 12.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Białostockiemu pozwu na skargę p. Andrzeja Olizarowskiego. — K. 375.
319	grudnia 12.		Oświadczenie poddanych ks. Andrzeja Kurbskiego, mieszczan kowelskich Szymona Meżeńskiego i Stanisława Oleksiejewicza, o ich gotowości niezwłocznego zapłacenia podkomorzemu krzemienieckiemu Adamowi Bohowitinowi-Kozieradzkiemu 15 kop groszy lit. za dzierżawę czopowego w miasteczku Kowlu. — K. 376.
320	grudnia 13.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Marii Holszańskiej pozwu na skargę p. Piotra Woronowieckiego, służebnika ks. Andrzeja Kurbskiego. — K. 376 na odwr.
321	grudnia 13.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Andrzejowi Montołtowi (synowi ks. Holszańskiej) pozwu na skargę tegoż Piotra Woronowieckiego. — K. 377.
322	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu p. Siemionowi Chrebtowiczowi-Bohuryńskiemu pozwu na skargę wojewody kijowskiego ks. Konstantego Ostrogskiego i jego służebnika Filipa Hercyka. — K. 378.
323	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Michałowi Czartoryskiemu pozwu na skargę ks. Jakuba Czetwertyńskiego. — K. 378 na odwr.
324	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Adamowi, Stanisławowi, Marcinowi i Janowi Łaszczom-Strzymieleckim czterech pozwów łuckiego sądu grodzkiego na skargę starosty łuckiego ks. Aleksandra Prońskiego. — K. 379.
325	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Bohuszowej Koreckiej dwóch pozwów sądu ziemskiego na skargę archimandryty żydyczyńskiego Teofana. — K. 379 na odwr.
326	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Boremlu podsędkowi ziemskiemu łuckiemu Iwanowi Chrenickiemu dwóch i ks. Marii Boremskiej jednego pozwu na skargi podstolego wołyńskiego Gabriela Prusinowskiego. — K. 380.
327	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Torhowicy ks. Marii Koreckiej pozwu na skargę ks. Jerzego Massalskiego. — K. 381.
328	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Joachimowi Koreckiemu pozwu na skargę ks. Jerzego Massalskiego. — K. 381 na odwr.
329	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Białostockiemu pozwu na skargę p. Andrzeja Olizarowskiego. — K. 382.
330	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Wasylowi Krasieńskiemu pozwu na skargę ks. Marii Koreckiej. — K. 382 na odwr.
331	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Bohdanowi Massalskiemu pozwu na skargę ks. Marii Koreckiej. — K. 383.
332	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego wojskiemu ziemi wołyńskiej Iwanowi Czaplicowi-Szpanowskiemu pozwu na skargę p. Świętosława Lipskiego, podstarościego oczeckiego [?]. — K. 384.
333	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Bohdanowi Borejce-Kneruckiemu pozwu na skargę p. Wasyla Jakowickiego. — K. 384 na odwr.
334	grudnia 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Malińskim trzech pozwów z powództwa p. Jarmoły Sośnickiego. — K. 385.
335	grudnia 14.		Oświadczenie woźnego o wręczeniu przez niego łuckiemu sądowi grodzkiemu listu królewskiego, zawierającego rozkaz zmuszenia p. Wasyla Krasieńskiego do wykonania wyroku sądowego na rzecz ks. Andrzeja Kurbskiego za pomocą pospolitego ruszenia. — K. 385 na odwr.
336	grudnia 14.		Skarga sędziego grodzkiego łuckiego Ostafiego Malińskiego o to, że mielnicki mieszczanin p. Aleksandra Siemaszki, Charuta, obrabował urzędnika skarżącego i zadał mu rany. — K. 386.
337	grudnia 15.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Andrzejowi Dobryńskiemu pozwu na skargę p. Hanny Dobryńskiej. — K. 387.
338	grudnia 15.		Doniesienie woźnego o tym, że p. Iwan Porwanecki złożył w jego obecności przysięgę oczyszczającą, wyznaczoną przez łucki sąd grodzki w sprawie o rabunek (w akcie przytoczony jest i tekst przysięgi). — K. 387 na odwr.
339	grudnia 15.		Doniesienie woźnego o tym, że mieszczanin łucki Kalisz Petrowicz odmówił podporządkowania się wyrokowi sądowemu landwójta Klimaszowskiego w sprawie ze sługą archimandryty żydyczyńskiego, Tomiłą Ulizką, na tej podstawie, że wniósł już apelację do króla od wyroku sądu ławniczego w tejże sprawie i że odtąd aż do królewskiego rozstrzygnięcia nowe rozpatrywanie tejże sprawy sprzeciwia się prawu magdeburskiemu. — K. 388.
340	grudnia 15.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w miasteczku Torhowicy ks. Bohuszowej Koreckiej pozwu na skargę archimandryty żydyczyńskiego Teofana. — K. 389 na odwr.
341	grudnia [bez dnia].		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego do majątku Sadowo sześciu pozwów ks. Dymitrowi Koziece, pp. Fiodorowi Sklenskiemu, Siemionowi Denisce, Andrzejowi Chaleckiemu, ks. Dymitrowi Kurcewiczowi-Bułydze i p. Janowi Kojlińskiemu na skargę wikariuszy łuckiego kościoła św. Trójcy. — K. 390. Uwaga tłumacza. W druku data bez dnia („Декабря.”).
342	grudnia 15.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Wasylowi Żórawnickiemu pozwu na skargę biskupa łuckiego Wiktoryna Werbickiego, a także „burmistra, radec i wsieho pospolstwa mieszczan jeho miłosti torczynskich, takżie i wsich poddanych jeho miłosti seł wołosti zamku torczynskoho”. — K. 391.
343	grudnia 15.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego staroście żytomierskiemu ks. Michałowi Czartoryskiemu pozwu na skargę ks. Jacka Czetwertyńskiego. — K. 391 na odwr.
344	grudnia 15.		Oświadczenie woźnego powiatu łuckiego Jana Pieszczyńskiego o tym, że nigdy nie donosił o chęci Kalisza Petrowicza zawarcia ugody z bojarem żydyczyńskim Tomiłą Ulizką, lecz przeciwnie, świadczył jedynie o tym, że Kalisz Petrowicz apelował od wyroku sądu miejskiego. — K. 392 na odwr.
345	grudnia 15. [„ „]	października 26.	Rejestr chłopów, a także ruchomego i nieruchomego mienia, znajdujących się we wsi Żórawnikach i w przysiółku Wolicy, które przeszły w posiadanie p. Jana Żórawnickiego po śmierci jego starszych braci Aleksandra i Michała. — K. 393. Uwaga tłumacza. W druku data w formie ułamka: u góry „Октября 26.” (sporządzenie), u dołu znaki powtórzenia „ „ (podanie — data jak w poprzednim akcie, tj. grudnia 15.).
346	grudnia 16.		Oświadczenie p. Jana Zawadzkiego o jego zgodzie na odroczenie p. Wasylowi Hulewiczowi zapłaty jego długu do 22 grudnia. — K. 395.
347	grudnia 16.		Skarga p. Gabriela Prusinowskiego na p. Iwana Chrenickiego o to, że ten ostatni dokonał w dębowym lesie pierwszego samowolnego wyrębu i wywiózł z lasu około 100 podwód materiału leśnego. — K. 396.
348	grudnia 16.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Iwanowi Białostockiemu pozwu na skargę p. Janusza Uhrynowskiego. — K. 396 na odwr.
349	grudnia 16.		Doniesienie woźnego o zeznaniu świadka ks. Jacka Czetwertyńskiego w sprawie o zabójstwo p. Stanisława Czaplińskiego. — K. 397 na odwr.
350	grudnia 16.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego, na prośbę wikariuszy łuckiego kościoła św. Trójcy, stawu we wsi Horzwinie, spuszczonego dla połowu ryb przez ks. Dymitra Koziekę i innych (zob. akt nr 341). — K. 398 na odwr.
351	grudnia 16.		Oświadczenie p. Olizara Kirdeja-Mylskiego i p. Wasyla Hulewicza o tym, że ks. Hanna Czartoryska i ks. Michajło Zasławski zamierzają swój spór rozstrzygnąć za pośrednictwem sądu przyjacielskiego. — K. 399 na odwr.
352	grudnia 16.		Oświadczenie pełnomocników ks. Konstantego Ostrogskiego, pp. Michała Pawłowicza i Jakuba Moszeńskiego, o gotowości ks. Ostrogskiego do stawienia się w wyznaczonym w pozwie terminie w łuckim sądzie grodzkim na rozpatrzenie sprawy ze skargi p. Grzegorza Kołmowskiego. — K. 400 na odwr.
353	grudnia 16.		Skarga p. Iwana Perekładowskiego o to, że sługa jego bratanka p. Hryćka Perekładowskiego, Wasko Haponowicz, wydarł u niego, skarżącego, pszczoły, i że p. Grzegorz Perekładowski odmówił przeprowadzenia sądu nad swoim sługą w tej sprawie. — K. 401.
354	grudnia 16.		Doniesienie woźnego o tym, że wwiązał p. Zofię Szybeńską w posiadanie majątku Hryhorowicze. — K. 402 na odwr.
355	grudnia 16.		Doniesienie woźnego o tym, że słudzy p. Wasyla Żórawnickiego nie dopuścili go do wwiązania p. Macieja Jełło-Malińskiego w posiadanie majątku ich pana. — K. 403.
356	grudnia 17.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran i razów, zadanych użyńskim sługom, bojarom i chłopom p. Aleksandra Siemaszki przez dorohostajskiego urzędnika i sługi wojewody połockiego Mikołaja Montwida. — K. 404.
357	grudnia 17.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Wasylowi Żórawnickiemu pozwu na skargę p. Macieja Jełło-Malińskiego. — K. 405.
358	grudnia 17.		Oświadczenie p. Adama Rudawskiego o tym, że p. Janowa Napolska, która pożyczyła u niego 300 kop lit. groszy pod zastaw połowy wsi Braszy, zapłaciła już część swego długu, a mianowicie 100 kop lit. groszy. — K. 406.
359	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Kuźmie i Klimowi Porwaneckim dwóch pozwów łuckiego sądu ziemskiego na skargę p. Iwana Porwaneckiego. — K. 406 na odwr.
360	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego dwóch pozwów łuckiego sądu ziemskiego p. Romanowi Kozińskiemu na skargę p. Wasyla Hulewicza. — K. 408.
361	grudnia 18.		Oświadczenie p. Iwana Czaplica-Szpanowskiego o tym, że w zamian za kilka zobowiązań dłużnych wydał p. Janowi Komnackiemu jedno — na 1000 kop lit. groszy. — K. 408 na odwr.
362	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o odmowie bodaczewskiego urzędnika p. Jana Moszczenickiego przeprowadzenia sądu nad bodaczewskimi chłopami, oskarżonymi o kradzież bydła u chłopów p. Fiodora Bokija. — K. 409.
363	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego bojara i chłopa p. Fiodora Bokija, obrabowanych i pobitych przez bodaczewskiego urzędnika i chłopów p. Jana Moszczenickiego, i o odmowie tego ostatniego przeprowadzenia sądu nad oskarżonymi pod tym pretekstem, że urzędnik Serha już u niego nie służy. — K. 409 na odwr.
364	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Romanowi Hostskiemu pozwu na skargę p. Olizara Kirdeja-Mylskiego. — K. 411.
365	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Magdalenie Kirdejowej-Mylskiej i jej córce Krystynie pozwu z powództwa p. Olizara Kirdeja-Mylskiego. — K. 412.
366	grudnia 18.		Skarga mieszczanina łuckiego Zieńka Nikonowicza o nocny napad na jego dom p. Jacka Bohuszowicza, komornika ks. Joachima Koreckiego. Świadectwo woźnego i sąsiadów skarżącego: Jana aptekarza i Sawy Kowala, potwierdzające wyżej wymienioną skargę. — K. 412 na odwr.
367	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Oprance Porwaneckiej pozwu na skargę p. Iwana Porwaneckiego. — K. 414.
368	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pp. Kuźmie i Klimowi Porwaneckim listu zaręcznego, wydanego przez starostę łuckiego p. Iwanowi Porwaneckiemu, o nietykalności osoby tego ostatniego i jego rodziny. — K. 414 na odwr.
369	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego nieświeckich i szełwowskich chłopów p. Wasyla Hulewicza, pobitych, poranionych i obrabowanych przez sługi i chłopów pp. Romana Kozińskiego i Iwana Borzobohatego. — K. 415 na odwr.
370	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o samowolnym wyrębie szełwowskiego lasu p. Wasyla Hulewicza przez sadowskich chłopów. — K. 418 na odwr.
371	grudnia 18.		Oświadczenie ks. Jacka Czetwertyńskiego i ks. Michała Czartoryskiego o tym, że swój spór w sprawie cywilnej przekazują do rozpatrzenia sądowi przyjaciół. — K. 420.
372	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Wasylowi Hulewiczowi pozwu od pp. Iwana i Siemiona Borzobohatych-Krasieńskich, w którym ci ostatni wzywają pierwszego do stawienia się dla wysłuchania ich przysięgi, zgodnie z wyrokiem łuckiego sądu grodzkiego. — K. 421.
373	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Wasylowi Hulewiczowi pozwu na skargę p. Barbary Kozińskiej. — K. 421 na odwr.
374	grudnia 18.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Michałowi Myszce-Warkowskiemu pozwu z powództwa p. Wasyla Hulewicza o majątek Serniki i inne mienie zmarłego p. Michała Hulewicza. — K. 422.
375	grudnia 19.		Skarga lubieckiego urzędnika na porskiego urzędnika p. Fiodora Zahorowskiego o to, że ten ostatni „zo wsieju wołostiju porskoju” dokonał najazdu na majątek ks. Grzegorza Koszyrskiego Ozierzyszcze [?] i tam pobił i obrabował ziemianina Stanisława Brodackiego, jego żonę i sługę. — K. 422 na odwr.
376	grudnia 19.		Oświadczenie ks. Joachima Koreckiego i ks. Bohdana Massalskiego o tym, że postanowili swoje wzajemne spory przekazać do rozpatrzenia sądowi przyjaciół. — K. 423 na odwr.
377	grudnia 19.		Oświadczenie ks. Matusza Woronieckiego ze Zbaraża o tym, że w majątku Hryhorjewiczach, zastawionym mu przez Wasyla i Marka Żórawnickich za sumę 600 kop lit. groszy, a przez niego, Woronieckiego, ze swej strony zastawionym p. Szybeńskiemu za sumę 200 kop lit., woźny nieprawidłowo położył pozew od p. Macieja Malińskiego dla p. Wasyla Żórawnickiego, wobec czego on, Woroniecki, przedstawia wymieniony pozew z powrotem do łuckiego sądu grodzkiego. — K. 425.
378	grudnia 19.		Pisemne oświadczenie p. Jakuba Moszeńskiego, przyjaciela pp. Adama, Stanisława, Marcina i Jana Łaszczów-Strzymieleckich, wezwanych do łuckiego sądu grodzkiego w sprawie wszczętej przez starostę łuckiego ks. Aleksandra Prońskiego, o tym, że ci ostatni nie uważają się za podlegających łuckiemu sądowi grodzkiemu i działaniu „prawa litowskoho”. — K. 426.
379	grudnia 19.		Oświadczenie pozwanego ks. Joachima Koreckiego i powoda p. Iwana Krasieńskiego o tym, że szereg skarg, wszczętych przez tego ostatniego, postanowili wspólnie przekazać do rozpatrzenia sądowi przyjaciół. — K. 427.
380	grudnia 19.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Joachimowi Koreckiemu pozwu na skargę p. Fiodora Hurki-Omelańskiego. — K. 428.
381	grudnia 20.		Skarga doroszyńskiego urzędnika p. Kaspra Kłodzińskiego o to, że ks. Matusz Woroniecki samowolnie zabrał materiał leśny, przygotowany w doroszyńskiej puszczy. — K. 428 na odwr.
382	grudnia 20.		Skarga p. Iwana Chrenickiego i jego żony o to, że ziemianie hospodarscy Demian Hulewicz, Ostafi i Andrzej Korowajowie samowolnie zajęli w obzyrskim majątku rzeczkę Bereżnicę i przylegającą do niej działkę ziemi, czym naruszyli spokojne posiadanie ich, Chrenickich. — K. 429.
383	grudnia 20.		Oświadczenie p. Wasyla Krasieńskiego o tym, że przedstawione do łuckiego sądu grodzkiego przez p. Macieja Malińskiego do ściągnięcia dwa zobowiązania dłużne na 290 i 270 starych talarów, wydane jakoby przez p. Wasyla Żórawnickiego, nigdy nie były wydane Malińskiemu przez tego ostatniego, a zatem są podrobione. — K. 430.
384	grudnia 20.		Oświadczenie pozwanego ks. Joachima Koreckiego i powoda p. Olizara Kirdeja-Mylskiego o tym, że obie skargi tego ostatniego na pierwszego zostały już rozstrzygnięte przez sąd przyjaciół. Jednocześnie z tym oświadczeniem strony przedstawiły istotę zapadłych rozstrzygnięć. — K. 432.
385	grudnia 20.		Doniesienie woźnego o tym, że w sprawie przedstawionej wyżej (w akcie nr 383) przesłuchiwał p. Hniewosza Kostiuszkowicza, czy przykładał on swoją pieczęć do zobowiązania dłużnego p. Wasyla Żórawnickiego, na co świadek zeznał, że dawał swoją pieczęć p. M. Malińskiemu, lecz nie wie, do jakiego mianowicie listu została ona przyłożona. — K. 433 na odwr.
386	grudnia 20.		Oświadczenie p. Wasyla Hulewicza, wojskiego włodzimierskiego, i p. Olizara Kirdeja-Mylskiego, marszałka królewskiego, o tym, że rozpatrzenie ich wzajemnych sporów i procesów nie doszło do skutku z powodu nieprzybycia sędziego polubownego — podczaszego kijowskiego (imię jego nie jest podane), i zostało odłożone do innego terminu. — K. 434.
387	grudnia 10.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Joachimowi Koreckiemu pozwu na skargę ks. Jerzego Massalskiego. — K. 435. Uwaga tłumacza. Data „Декабря 10.” w druku wyłamuje się z porządku chronologicznego (sąsiednie akty z 20–21 grudnia) — może to omyłka druku.
388	grudnia 21.		List podstarościego łuckiego Stanisława Piotrowskiego o tym, że służebnik p. Krzysztofa Sadowskiego, p. Jan Miedwieski, znieważony przez swego towarzysza Jakuba Hornowskiego (który twierdził, że Miedwieski nie jest szlachcicem, lecz „mieszczanczykiem”), dowiódł w sądzie, we wszystkim zgodnie z „prawom pospolitym i statutom ziemskim, kotorym sie toje panstwo wołynskoje sudit”, że jest on rzeczywiście z pochodzenia swego szlachcicem powiatu łuckiego. W liście tym przytoczony jest i tekst przysięgi dwóch ziemian wołyńskich, którzy potwierdzili szlachectwo p. Miedwieskiego. — K. 435 na odwr.
389	grudnia 21.		Oświadczenie p. Macieja Malińskiego o tym, że we właściwym czasie, z własnej woli, nie przedstawił do wpisania do ksiąg łuckiego sądu swego zobowiązania dłużnego na 800 kop gr. lit., wydanego przez niego swemu bratu Ostafiemu, i dlatego upoważnia tego ostatniego do uczynienia tego. — K. 438 na odwr.
390	grudnia 21.		Doniesienie woźnego o tym, że wdowa po ks. Bohuszu Koreckim odmówiła zaspokojenia archimandryty żydyczyńskiego w sprawie o spustoszenie klasztornego lasu przez jej torhowickich „mieszczan i wołoszczan” i zagarnięcie przez nich ziemi klasztornej i obiecała tylko przeprowadzić sąd nad winnymi w sprawie o rabunki i „inszych potocznych reczach”. — K. 439 na odwr.
391	grudnia 21.		Oświadczenie archimandryty żydyczyńskiego o tym, że Żyd łucki Dawid Jakubowicz zwleka ze skorzystaniem ze swego prawa, ustanowionego poprzednią umową między nimi, do wzięcia w dzierżawę boremskiego majątku klasztornego, czym przyczynia archimandrycie szkody. Doniesienie woźnego o kategorycznej odmowie Żyda Jakubowicza wzięcia wspomnianego majątku w dzierżawę. — K. 440 na odwr.
392	grudnia 21.		Doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego w złoczewskim lesie p. Gabriela Prusinowskiego wyrębu, samowolnie dokonanego przez chłopów p. Iwana Chrenickiego. — K. 442.
393	grudnia 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Andrzejowi Koszce [pozwu] z powództwa sędziego ziemskiego bracławskiego Iwana Koszki. — K. 443.
394	grudnia 22.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego wojewodzie połockiemu Mikołajowi Dorohostajskiemu pięciu pozwów na skargę podkomorzego włodzimierskiego Aleksandra Siemaszki. — K. 443 na odwr.
395	grudnia 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Janowi Woronie-Borotyńskiemu dwóch pozwów na skargę p. Michała Worony-Borotyńskiego. — K. 444 na odwr.
396	grudnia 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego biskupowi łuckiemu Wiktorynowi Wierzbickiemu pozwu na skargę p. Michała Worony-Borotyńskiego. — K. 445 na odwr.
397	grudnia 23.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Janowi Woronie-Borotyńskiemu, Parfenowi i Grzegorzowi Bakowieckim pozwu na skargę pp. Michała i Andrzeja Woronów-Borotyńskich. — K. 447.
398	grudnia 23.		Szczegółowe doniesienie woźnego (pozostające w związku ze sprawą przedstawioną w akcie nr 383) o tym, 1) że landwójt, burmistrzowie i rajcy miasta Łucka oświadczyli, iż nic im nie wiadomo o tym, by p. Wasyl Żórawnicki, „starościc łucki i wójt dziedziczny łucki, kiedykolwiek zastawił wójtostwo łuckie w jakiej sumie” p. Maciejowi Malińskiemu, i że oni teraz „jako błędne owce bez pastucha, nie wiedają, chto u nich teper wojtom”; 2) że niejaki Jaśko Androsowicz zeznał, iż pisał dla p. Macieja Malińskiego dwa zobowiązania dłużne w imieniu p. Wasyla Żórawnickiego: jedno na 290, a drugie na 270 starych talarów, i 3) że „złotar łucki” Błażko przyznał się do tego, iż z przymusu p. Macieja Malińskiego wyrżnął dla niego, według danych mu odcisków, cztery żelazne pieczęcie, z których jedna przedstawiała „tri wruby, na odnoj z czełmu tri pere strusich”, druga — topór, a trzecia była odtworzeniem pieczęci ks. Kiryka Rużyńskiego (wyobrażenia czwartej pieczęci Błażko dobrze nie pamiętał). — K. 448.
399	grudnia 24.		Skarga urzędnika dorohostajskiego o to, że chłop ziemianina łuckiego Michała Serbina-Kobieckiego dokonał samowolnego wyrębu w lesie dorohostajskim. — K. 452.
400	grudnia 24.		Skarga namiestnika dorohostajskiego o to, że małżonkowie pp. Aleksander i Barbara Siemaszkowie nadal „na wojewodu połockoho (Mikołaja Monwida, właściciela Dorohostajów) najeżczat, wojewat, grabit'” i między innymi znów pobili i obrabowali za pośrednictwem swoich sług i koblińskich chłopów wielu dorohostajskich poddanych. W skardze przytoczono obszerny spis poszkodowanych i zabranych im rzeczy. — K. 453.
401	grudnia 26.		Oświadczenie p. Hanny Żyrzyckiej o niezapłaceniu jej w terminie przez p. Ostafiego Malińskiego długu w wysokości 20 kop gr. lit. — K. 457 na odwr.
402	grudnia 28.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego kustoszowi łuckiemu Andrzejowi Liniewskiemu pozwu na skargę księdza Seweryna, przeora klasztoru Bogarodzicy. — K. 458 na odwr.
403	grudnia 30.		Doniesienie woźnego o wręczeniu przez niego p. Wasylowi Krasieńskiemu pozwu na skargę ks. Andrzeja Michajłowicza Kurbskiego. — K. 459.
404	grudnia 30.		Skarga ziemianina ks. Grzegorza Koszerskiego, Stanisława Brodackiego, o nocny najazd na jego wieś Ozieryszcza urzędnika porskiego i chłopów p. Fiodora Zahorowskiego, za wiedzą tego ostatniego; podczas tego najazdu urzędnik i chłopi porscy pobili i poranili zarówno samego skarżącego, jak i jego żonę i bojarów, zgwałcili siostrę Brodackiego, zrabowali całe mienie tegoż, jego bojarów, sług i chłopów i uprowadzili ze sobą skarżącego i jego żonę do wsi Porskie [sic], gdzie w obecności zakutego w kajdany męża zgwałcili tę ostatnią. Doniesienie woźnego o obejrzeniu ran, pobić itp. u poszkodowanych, ze szczegółowym, ze słów tychże, wykazem zrabowanego mienia. — K. 460.

Na końcu ostatniej (469 na odwr.) karty dopisano: „W tey xiędze znayduie się kart podług liczby na każdey karcie z osobna wyrażoney in summa 270”; liczba 270 jest jednak przekreślona atramentem innego koloru i z boku dopisano: 469.

Indeksy tej księgi

Indeks osób421 haseł Indeks miejscowości181 haseł

Wspólna wyszukiwarka dla wszystkich ksiąg: osoby · miejscowości · zestawienie ksiąg zaginionych.