Księgi zaginione · opis nr 2093 Kijowskiego Archiwum Centralnego

Księga łucka ziemska zapisowa i potoczna z lat 1565, 1566, 1567, 1568 i 1569

XIX-wieczny opis księgi, która nie przetrwała do naszych czasów: spis wszystkich aktów z datami i streszczeniem treści, z indeksami osób i miejscowości.

Archiwum: Kijowskie Archiwum Centralne (Centralne Archiwum Dawnych Akt przy Uniwersytecie św. Włodzimierza)
Nr inwentarza: 2093
Urząd: Łuck – sąd ziemski, województwo wołyńskie
Rodzaj księgi: zapisowa i potoczna
Lata: 1565–1569
Zawartość: 413 pozycji w spisie aktów, 469 kart
Opis drukowany: Kijów 1895, oprac. M. N. Jasiński (oficjalne wydanie Archiwum)
Stan: oryginał nie zachował się – zachował się tylko drukowany opis
Opracowanie: Marcin Kowal; tłumaczenie opisu z języka rosyjskiego przygotowane z pomocą Claude (Anthropic)

Spis aktów Indeks osób Indeks miejscowości

Karta tytułowa opisu

OPIS

KSIĘGI AKTOWEJ

KIJOWSKIEGO ARCHIWUM CENTRALNEGO

Nr 2093.

(1565–1569 r.).

Opracował M. N. Jasiński.

(OFICJALNE WYDANIE ARCHIWUM).

KIJÓW.

Drukarnia G. T. Korczak-Nowickiego, ulica Michajłowska, dom nr 4-a.

1895.

Pozwolono drukować na mocy postanowienia Zarządu Uniwersytetu św. Włodzimierza, powziętego 1 maja 1893 r.

Nr 2093

Księga łucka ziemska zapisowa i potoczna z lat 1565, 1566, 1567, 1568 i 1569.

Księga ta 10 kwietnia 1835 roku została przesznurowana i opatrzona pieczęcią i podpisami członków Komisji, NAJWYŻEJ ustanowionej dla uporządkowania ksiąg metrykalnych i aktowych w guberniach: kijowskiej, podolskiej i wołyńskiej, a 8 lutego 1840 r. ponownie sprawdzona przez Komisję, ustanowioną na podstawie postanowienia Wołyńskiego Rządu Gubernialnego z 7 czerwca 1839 r. dla sprawdzenia ksiąg łuckiego sądu powiatowego. Zawiera ona, wraz z jedną kartą dodaną przez Komisję w 1839 r., 469 kart; ogólna liczba aktów w księdze — 405, z oddzielną numeracją dla każdego roku; wszystkie one pisane są po rusku; ich szczególne cechy wskazane będą w uwagach.

Uwaga tłumacza. Oryginał nie ma nagłówków kolumn: akty wyliczone są ciągiem, z numerem na lewym marginesie oraz miesiącem i dniem; przy podwójnej dacie (w postaci ułamka) górna data oznacza sporządzenie aktu, a dolna — jego podanie do księgi. Dla przejrzystości dane te ujęto w kolumny tabeli. Znak „ oznacza powtórzenie daty z wiersza poprzedniego. Numeracja aktów zaczyna się od 1 w każdym roku; w indeksach odwołania mają postać „rok/numer aktu”.

1565 ROK.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Treść aktów
1	czerwca 21.	Skarga bojarzyna Fiodora Ojańczycza o pobicie i rany, zadane mu przez p. Kuźmę Powarneckiego [?]. — K. 1 na odwr. Uwaga. Pierwsza połowa pierwszej karty księgi, a także część drugiej zajęte są wykazem składu sądu ziemskiego powiatu łuckiego.
2	czerwca 21.	Skarga królewskiego rotmistrza p. Michała Myszki na ks. Konstantego Wiśniowieckiego, który znieważył Myszkę słowami i groził pobiciem jego sługi, posłanego przez Myszkę do ks. Wiśniowieckiego z listem królewskim. — K. 1 na odwr.
3	„	Skarga polskiego ziemianina Mikołaja Wiepreńskiego, sługi wojewody kaliskiego Łukasza z Górki, o śmiertelne pobicie i rany, zadane przed 20 laty we wsi Hołiatyn jego bratu Stanisławowi, słudze kasztelana poznańskiego Andrzeja z Górki, przez wójta i chłopów ks. Fiodora Sanguszki, starosty włodzimierskiego. Przy tym Wiepreński oświadcza, że w ciągu 20 lat nie może doczekać się sprawiedliwości i wyegzekwować główszczyzny. — K. 2.
4	czerwca 21.	Oświadczenie zieman. Iw. Chołoniewskiego, który ucierpiał od pobicia i ran, zadanych mu przez sługi i chłopów królewskiego rotmistrza Mich. Myszki, o odmowie tego ostatniego przeprowadzenia sądu nad winnymi. — K. 2 na odwr.
5	czerwca 22.	Skarga ks. Bohdana Masalskiego na ks. Bohusza Koreckiego, starostę łuckiego, bracławskiego i winnickiego, który wyrządził mu wielkie szkody tym, że dwukrotnie nie stawił się do działu spadku, składającego się ze wsi Torhowicy, Berezy i Bowołok, w terminach ustalonych obustronną dobrowolną ugodą. — K. 3.
6	czerwca 24.	Skarga starosty łuckiego ks. Bohusza Koreckiego o pobicie, poranienie i obrabowanie jego sług i chłopów podczas napadu, dokonanego na jego majątek przez sługi i urzędników p. Albrechta Łaskiego; akt oględzin ran i szkód poszkodowanych, przeprowadzonych na miejscu przez dworzanina królewskiego p. Iwana Horaina, przydzielonego ks. Koreckiemu do jego potrzeb listem królewskim. — K. 3 na odwr.
7	„	Skarga tegoż i o to samo z powodu nowego napadu, dokonanego przez sługi p. A. Łaskiego; drugi akt oględzin z rejestrem szkód, przeprowadzonych przez tegoż dworzanina królewskiego Iw. Horaina. — K. 4 na odwr.
8	„	Skarga tegoż i o to samo z powodu trzeciego napadu, dokonanego przez te same osoby; trzeci akt oględzin, sporządzony przez tegoż wiża. — K. 5 na odwr.
9	„	Skarga tegoż i o to samo z powodu czwartego napadu, dokonanego przez te same osoby. Do tej skargi dołączony jest nowy akt oględzin, sporządzony przez dworzanina królewskiego Iwana Burego (on też Iw. Horain). — K. 6 na odwr.
10	czerwca 26.	Skarga zieman. Fiodora Chomiaka o zagarnięcie przez zieman. Eudokię (nazwisko nie oznaczone) trzech należących do niego klaczy. — K. 7 na odwr.
11	czerwca 28.	Skarga, podana przez syna p. Mich. Oszczowskiego, o pobicie i obrabowanie jego poddanych z rozkazu żony królewskiego klucznika p. Aleksandra Żórawnickiego podczas ich przejazdu przez majątek tego ostatniego. — K. 7 na odwr.
12	lipca 2.	Skarga zieman. Iwana Putoszyńskiego o naruszenie jego praw władania polem i o poranienie jego samego i jego sługi przez brata Olechnę. Oświadczenie wiża, który oglądał rany poszkodowanych. — K. 8.
13	„	Skarga przeciwna zieman. Olechny Putoszyńskiego, oświadczającego, że wspomniane w poprzedniej skardze pole należy do niego i że brat jego Iwan nie tylko naruszył jego prawa władania, lecz i osobiście go pobił. — K. 8 na odwr.
14	lipca 10.	Skarga królewskiego rotmistrza p. Michała Myszki, starosty rzeczyckiego, o napad na jego chołoniewski folwark i pole, pobicie i zagarnięcie sług i rozgrabienie jego mienia przez zieman. Iwana, Marka i Olechnę Chołoniewskich; doniesienie wiża o wyniku przesłuchania i oględzin. — K. 8 na odwr.
15	„	Skarga p. Mich. Myszki w imieniu wdowy po zieman. Dymitrze Chołoniewskim, znajdującej się wraz z dziećmi „w jego opiece i obronie”, o zagarnięcie sług i rozgrabienie jej majątku przez zieman. Wasyla Chołoniewskiego; świadectwa o tym wiża. — K. 9 na odwr.
16	„	Skarga tegoż w imieniu p. Iwana Kozińskiego o napad na jego majątek i zagarnięcie czterech jego koni przez zieman. Iwana Łaniewskiego. — K. 10.
17	lipca 23.	Skarga dworzanina królewskiego Grzegorza Butki o zadanie mu bez przyczyny ciężkiego pobicia i katowania przez wójta łuckiego p. Iwana Borzobohatego w jego domu i w obecności wielu osób; świadectwo tych ostatnich, poświadczających prawdziwość oświadczenia poszkodowanego. — K. 10.
18	lipca 24.	Skarga ks. Bohusza Koreckiego, starosty łuckiego, bracławskiego i winnickiego, o napad na jego wsie Seliczów, Kuty i Horycę przez berezdowskich urzędników, bojarów i sługi p. Albrechta Łaskiego i jego żony Beaty, z domu Kościeleckiej, przy czym wielu z chłopów skarżącego zostało poranionych, zagarniętych i obrabowanych. Świadectwo o tym samym dworzanina królewskiego Iw. Burego, będącego wiżem przy ks. Koreckim (zob. nr 6–9). — K. 11.
19	„	Analogiczna skarga tegoż, o to samo (o napad na wsie Kryłów, Kilikijów i Rusiwel) i na tegoż. Doniesienie wiża, dworzanina królewskiego Filona Kordysza. — K. 12 na odwr.
20	„	Skarga tegoż o pobicie, obrabowanie i uprowadzenie w niewolę jego poddanych, mieszczan koreckich, i jego sługi-szlachcica, podczas ich przejazdu przez wieś Berezdów, przez urzędników i sługi p. Albrechta Łaskiego. Oświadczenie o tym samym wiża, dworzanina królewskiego Iw. Burego. — K. 14.
21	lipca 26.	Skarga tegoż o nocny napad na jego miasteczko Korzec urzędników i sług p. Albrechta Łaskiego i jego żony Beaty, przy czym uprowadzono do m. Ostroga tatarskich i moskiewskich niewolników skarżącego i zabrano niektóre jego rzeczy; oświadczenie tegoż, że ostrogski urzędnik p. Łaskiego odmówił wydania uprowadzonych niewolników i zabranych rzeczy. — K. 15 na odwr.
22	„	Skarga starosty rzeczyckiego i królewskiego rotmistrza Michała Myszki o poranienie i obrabowanie jego sługi przez p.p. Iw. i Marka Chołoniewskich, którzy zaopatrzyli się w królewski list zaręczny. Świadectwo o tym samym wiża. — K. 16 na odwr.
23	lipca 28.	Skarga tegoż o napad na jego majątek, uprowadzenie tabunu koni i stada bydła rogatego oraz poranienie jego sług przez p. Stefana i Eliasza Borzobohatych. Doniesienie o tym samym wiża. — K. 17. Uwaga. Począwszy od k. 17 do 191 włącznie, we wszystkich kartach księgi dolny prawy róg jest mocno uszkodzony (zbutwiały) i podklejony czystym papierem.
24	lipca 30.	Skarga tegoż o obrabowanie jego sługi przez p.p. Iwana, Stefana i Eliasza Borzobohatych oraz oświadczenie, że wspomniany sługa nie wiadomo gdzie się podział. — K. 18.
25	sierpnia 4.	Skarga w imieniu ks. Bohusza Koreckiego o zniszczenie (ogniem) na sianożęciach wsi Kryłowa 605 kop skoszonego siana przez sługi p. Albrechta Łaskiego; świadectwo o tym samym wiża. — K. 18 na odwr.
26	sierpnia 6.	Skarga tegoż i na tych samych o samowolne skoszenie 1565 kop siana na sianożęciach tejże wsi Kryłowa; doniesienie o tym samym wiża. — K. 19 na odwr.
27	„	Skarga tegoż o trzecim, podczas nieobecności ks. Koreckiego, napadzie na jego majątki urzędników, bojarów i sług p. A. Łaskiego, przy czym część chłopów wsi Czernice została poraniona i obrabowana, a u innych zniszczono ogniem skoszone siano; doniesienie o tym samym wiża. — K. 21.
28	„	Skarga urzędnika ks. Radziwiłłów w ich imieniu o napad na wieś Jabłonów sług ks. B. Koreckiego, przy czym wydarto pszczoły z barci, zniszczono graniczne miedze i poraniono wielu chłopów oraz urzędnika ks. Radziwiłłów. Doniesienie wiża o oględzinach ciała urzędnika, zmarłego od ran, dostarczonego do m. Łucka. — K. 23.
29	„	Akt wiżowych oględzin uszkodzonych znaków granicznych we wspomnianym (zob. akt poprzedni) majątku. — K. 23 na odwr.
30	sierpnia 7.	Skarga ks. Janusza Czetwertyńskiego na odmowę jego macochy Eudokii zwrócenia w jego władanie majątków, które przypadły mu po ojcu, a przez skarżącego oddanych jej w użytkowanie tylko na określony, już upłynięty termin; świadectwo o tym samym wiża. — K. 24.
31	„	Skarga p. Dymitra Kozińskiego o trzykrotny napad na jego wieś Tołmachowo p. Michała Kozińskiego ze sługami, przy czym pobito wielu chłopów poszkodowanego, zniszczono część mienia jego i jego chłopów, wytratowano sianożęcie itd.; świadectwo o tym samym wiża. — K. 24 na odwr.
32	września 19.	Skarga p. Iwana Kozińskiego o dwukrotny napad na jego wieś Boryskowicze p. Agrafeny Brańskiej wspólnie z jej synem Pawłem i sługami, przy czym 1) został pobity, obrabowany i zagarnięty jego chłop i 2) wraz z innymi rzeczami zagarnięto skrzynię „z przywilejami i twierdzami na majątek Boryskowicze” i zobowiązaniami dłużnymi. Oświadczenie tegoż Kozińskiego, że zagarnięty chłop został odnaleziony w majątku Brańskiej, która twierdziła wcześniej w obecności „dobrych ludzi”, że żadnych najazdów nie dokonywała. — K. 25 na odwr.

1566 ROK ¹⁾.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	września 19.		Skarga p. Eudokii Kozińskiej o obrabowanie trzech jej chłopów podczas napadu na wieś Boryskowicze p. Agrafeny Brańskiej i jej sług. — K. 26.
2	„		Skarga o to samo i na tęż p. Pawła Kozińskiego. — K. 26 na odwr. Uwaga. Ostatnie dwa akty i następny błędnie oznaczone są w księdze rokiem 1566 (zamiast 1565); stąd wynikło, że akt pod nr 4, od którego zaczynają się akty rzeczywiście odnoszące się do 1566 r., oznaczony jest tym numerem zamiast nr 1.
3	października 22.		Oświadczenie wdowy po ks. Jakubie Jałowickim, Eudokii, że wydała p. Stanisławowi Demeńskiemu list dłużny na 16 kop groszy, pożyczonych przez nią i jej męża, który to dług zobowiązała się spłacić dostawą wierzycielowi 65 macy żyta, ten zaś ostatni miał jej zwrócić dawne zobowiązanie jej męża na 11 kop gr.; tymczasem Demeński, nie wykonawszy tego, wyjechał do Polski. — K. 26 na odwr.
4	stycznia 2.		Skarga zieman. Piotra Chomika o obrabowanie i poranienie na „dobrowolnej drodze” jego sługi przez zieman. Bohdana Perekładowskiego. — K. 27.
5	stycznia 3.		Skarga przeciwna zieman. B. Perekładowskiego na zieman. P. Chomika o to samo. — K. 27.
6	stycznia 24.		Oświadczenie zieman. Piotra Chomika, że na podstawie zobowiązania dłużnego zieman. Dymitra Jałowickiego, który nie spłacił w terminie swego długu, wszedł w obecności wiża i świadków we władanie i użytkowanie prawem zastawnym zaludnionego majątku swego dłużnika; doniesienie o tym samym wiża ze wskazaniem ruchomości, przyjętych przez wierzyciela. — K. 27 na odwr.
7	marca 15.		Skarga starosty łuckiego ks. Bohusza Koreckiego o pobicie i obrabowanie trzech jego chłopów podczas napadu na nich we wsi Kustyń przez chłopów p. Olizara Kirdeja. — K. 28.
8	kwietnia 8.		Skarga tegoż o pobicie, obrabowanie i zakucie w kajdany jego chłopa, wracającego z zakupami z m. Stepania, przez p. Wasyla Łabuńskiego i jego sługi. Uwaga tłumacza. W druku przy tym akcie brak numeru karty.
9	maja 3.		Oświadczenie ks. Bohdana Iwanowicza Masalskiego o zawarciu przez niego z ks. Bohuszem Koreckim umowy, według której zobowiązali się wzajemnie, dla działu majątku torhowickiego i dla zakończenia wszelkich sporów i nieporozumień, stawić się z dwoma świadkami z każdej strony w niepodzielonym majątku w określonym terminie, przy czym umówili się, że ten, kto nie stawi się w wyznaczonym terminie bez uzasadnionej przyczyny, niezależnie od kary na rzecz wielkiego księcia i urzędu, traci swoją część we wspomnianym majątku. — K. 28 na odwr.
10	maja 5.		Skarga wojewody bracławskiego i winnickiego ks. Romana Sanguszki o odebranie jego słudze w majątku ks. Radziwiłłów przez Żyda Marka, posłanego przez krzemienieckich Żydów-celników, dwóch jego koni, kupionych na jarmarku. — K. 29.
11	maja 7.		Oświadczenie p. Wasyla Pruskiego w swoim imieniu i w imieniu jego matki Nastazji i brata Mikity, że z listem upominalnym i z wiżem stawił się u kasztelana łuckiego Michała Kozińskiego, który bezprawnie włada ich rodową wsią Prusami (Pruskami), ten zaś ostatni, wziąwszy odpis ze wspomnianego listu, obiecał dowieść prawności swego władania. Doniesienie o tym samym wiża. — K. 29 na odwr.
12	maja 17.		Oświadczenie p. Michała Chrynickiego, że wrotny łucki p. Wojciech Krasowski, pełniący z powodu nieobecności podstarościego łuckiego Andrzeja Rusina jego obowiązki, trzykrotnie wyznaczał termin sądu na zamku nad aresztowanym chłopem marszałka ziemi wołyńskiej, wojewody kijowskiego i starosty włodzimierskiego ks. Konstantego Ostrogskiego, który pobił i obrabował chłopów skarżącego, i trzykrotnie bez uzasadnionej przyczyny odkładał rozpatrzenie sprawy. — K. 30 na odwr.
13	maja 26.		Oświadczenie ks. Bohdana Masalskiego, że jego stryj, starosta łucki itd. ks. Bohusz Korecki, mimo zawartej przez nich dobrowolnej umowy (zob. akt nr 9), nie stawił się w wyznaczonym terminie i miejscu do działu wspólnego majątku, ani też nie przysłał swego pełnomocnika. — K. 30 na odwr.
14	czerwca 14.		Skarga wójta wsi Torhowicy i sługi starosty łuckiego ks. Bohusza Koreckiego o pobicie, obrabowanie i zakucie w kajdany jego samego, jadącego z pieniędzmi ks. Koreckiego do Łucka, a także o pobicie i obrabowanie towarzyszących mu mieszczan torhowickich przez p. Iwana Borzobohatego ze sługami we wsi Rykanach; świadectwo o tym samym wiża. — K. 31.
15	lipca 9.		Skarga żony mostowniczego łuckiego Iwana Borzobohatego-Krasieńskiego, Anny, i jej siostry Marii na podkomorzego włodzimierskiego Aleksandra Siemaszkę, który wysłał na ich pola zbożowe przy wsi Rykanach z wozami swoich uzbrojonych urzędników i sług (ok. 400 ludzi), którzy część zboża zżęli i wywieźli, a część zniszczyli na pniu; doniesienie o tym samym wiża. — K. 31 na odwr.
16	lipca 23.		Skarga p. Jana Montowta-Koblińskiego o zadanie pobicia i ran jemu i jego sługom podczas napadu na jego dom w m. Łucku przez służebników i sługi p. Aleksandra Żórawnickiego, klucznika i horodniczego łuckiego. Doniesienie o tym samym wiża. Oświadczenie wiża, że w jego obecności Żórawnicki obiecał służebnikowi p. Montowta „pod zaruką” 2 tysięcy kop groszy stawić przed sąd w wyznaczonym terminie swoich winnych służebników. — K. 32.
17	sierpnia 1.		Skarga zieman. Marii Starosielskiej w swoim i męża swego imieniu na swego syna Stanisława Rusinowicza, który, wdarłszy się do domu, znieważył ją samą, pobił jej córkę, zagarnął z komory różne rzeczy i dokumenty dłużne, uprowadził z pastwiska kilka jej koni i wreszcie pobił „na dobrowolnej drodze” jej chłopa i odebrał mu należące do niej pieniądze. — K. 33 na odwr.
18	września 26.		Oświadczenie dworzanina hospodarskiego Fiodora Rusina, że otrzymany przez niego od wielkiego księcia list zaręczny na 1000 kop groszy, gwarantujący zupełną nietykalność jego samego, jego rodziny, urzędnika i sług od wszelkich zamachów ze strony jego brata, podstarościego łuckiego Andrzeja Rusina, został przedstawiony temu ostatniemu w obecności wiża. Doniesienie o tym samym wiża. — K. 34.
19	września 29.		Oświadczenie kupca m. Łucka Jacka Lwowczyka, wezwanego do sądu na prośbę p. Romana Kozińskiego na świadka w sprawie o majątek Ohawczycki, że rzeczywiście dwukrotnie dzierżawił wspomniany majątek (dla wypalania w jego lasach popiołu) od p. Sosnickiego. — K. 34 na odwr.
20	września 30.		Oświadczenie pisarza grodzkiego łuckiego Fiodora Rusina, że rzeczywiście za pozwoleniem marszałka hospodarskiego p. Piotra Zahorowskiego skosił w jego majątku podłozieckim pewną ilość siana i zwiózł je do swego majątku beresteckiego. — K. 24 [sic] na odwr.
21	października 1.		Doniesienie wiża, że na prośbę Jana Androszewicza, biskupa łuckiego, doręczył p. Iwanowi Borzobohatemu, mostowniczemu łuckiemu, list „otroczny”. — K. 35.
22	października 1.		Doniesienie wiża o doręczeniu pozwów p. Antoniego Jełowickiego p. Janowi Montowtowi. — K. 35.
23	„		Skarga ks. Bohusza Koreckiego o napad na jego pastuchów i o poranienie i obrabowanie przy tym jednego z nich przez chłopów p. Macieja Ostrijewskiego. — K. 35 na odwr.
24	„		Zapis sądu ziemskiego o stawiennictwie tamże w wyznaczonym terminie zieman. Mikołaja Charlińskiego i o niestawiennictwie z powodu choroby pozwanej p. Ostykowej. — K. 36.
25	października 2.		Świadectwo chłopów żony ks. Macieja Czetwertyńskiego, że w ich obecności p. Eustachy Korowajewicz-Płakida ze sługami, napadłszy na dom chłopa we wsi Sielcach, należącej do żony starosty krzemienieckiego Piotra Siemaszki, pobił, poranił i obrabował jej urzędnika, służebnika i wielu chłopów. — K. 36 na odwr.
26	„		Umowa p.p. Dachny i Jakima Ochłopowskich, według której postanowili zakończyć między sobą spory sądowe i przekazać sprawę o dział wspólnych nieruchomości sądowi polubownemu (przyjacielskiemu), wyznaczywszy dla niego określony termin i określone kary za naruszenie wyroku polubownego. — K. 36 na odwr.
27	„		Skarga przeciwna (zob. nr 25) p. Eustachego Korowajewicza-Płakidy o zadanie mu pobicia i ran oraz zabicie jego służebnika podczas napadu na nich we wsi Sielcach urzędnika i chłopów p. Siemaszkowej. Doniesienie o tym samym wiża i oświadczenie, że w jego obecności p. Siemaszkowa odmówiła dokonania sądu nad swoimi poddanymi, wskutek czego została „zaręczona na 300 kop groszy na wielkiego księcia”. — K. 37 na odwr.
27 bis	„		Oświadczenie ks. Janusza Czetwertyńskiego, że 1) w jakiejś sprawie wezwał swoją macochę do sądu ziemskiego łuckiego sześcioma pozwami, a ona pozwała go w tej samej sprawie na sąd hospodarski dwoma hospodarskimi „mandatami”, i 2) że mimo nadejścia terminu stawiennictwa w sądzie ziemskim według jego pozwów, ks. Czetwertyńska nie stawiła się w sądzie osobiście ani nie przysłała pełnomocnika. — K. 38 na odwr.
28	października 3.		Postanowienie sądu o uwolnieniu ks. Wasyla i Marka Sołtanowiczów-Sokolskich od pozwów p. Piotra Zahorowskiego, marszałka hospodarskiego, i o umorzeniu wszczętej przez tego ostatniego sprawy, ponieważ on sam nie stawił się w sądzie, a wydane przez niego podstarościemu łuckiemu Andrzejowi Rusinowi pełnomocnictwo zostało nieprawidłowo sporządzone. — K. 39.
28 bis	„		Skarga p. Bohdana Drozdeńskiego o nocne wypasienie jego prosa i zniszczenie ogrodzenia polnego przez tiwuna jego brata Michała Drozdeńskiego; doniesienie o tym samym wiża. — K. 40. Uwaga. Numerami 27 i 28 omyłkowo oznaczono po dwa akty.
29	października 4.		Oświadczenie zieman. Janusza Uhrynowskiego, potwierdzone przez wiża, o doręczeniu p. Eliaszowi Nieświckiemu listu pozewnego. — K. 40 na odwr.
30	października 5.		Ugoda między p. Eliaszem Nieświckim a urzędnikiem marszałka hospodarskiego Michała Sapiehy o rozstrzygnięciu sądem przyjacielskim sprawy o zadanie przez wymienionego urzędnika pobicia i ran synowi pierwszego. — K. 40 na odwr.
31	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie p. Lwa Wilhorskiego i niestawiennictwie powódki p. Bohurynskiej i jej synów. — K. 41.
32	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie zieman. Żdana Koblińskiego i niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanego Grzegorza Hulewicza, chorążego ziemi wołyńskiej. — K. 41 na odwr.
33	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie zieman. Zofii Kozińskiej z synami i niestawiennictwie pozwanego zieman. Michała Myszki-Warkowskiego. — K. 42.
34	października 7.		Oświadczenie p. Wasyla Chołoniewskiego, że p. Mich. Myszce-Warkowskiemu zostało uczynione upomnienie o zwrot, zgodnie z danym przez niego „zapisem”, różnego bydła i o zapłatę pieniędzy, i że p. Myszka obiecał wykonać to itd.; zeznanie o tym samym wiża. — K. 42 na odwr.
35	października 8.	1565 r. października 14.	Zapis o sprzedaży przez p. Mikitę Kutrowskiego i żonę jego Annę trzeciej części ich kutrowskiego majątku żonie podkomorzego chełmińskiego i starosty dobrzyńskiego Michała Działyńskiego, Fiodorze. — K. 43.
36	października 8.	1565 r. października 15.	Zapis tychże o zastawie tejże dwóch pozostałych części wspomnianego majątku. — K. 47 na odwr. Uwaga. Wspomniana w dwóch poprzednich aktach Fiodora Działyńska, z domu Bohowitynowicz, w tych samych aktach nazywana jest także Fiodorą Trebuchowską, kasztelanową gnieźnieńską, starościną brzeską, bielską itd.
37	października 9.		Zapis o stawiennictwie w sądzie p. Mich. Myszki-Warkowskiego i niestawiennictwie powódki p. Zofii Kozińskiej. — K. 52 na odwr.
38	„		Oświadczenie p. Michała Oszczowskiego, złożone w sądzie w obecności p. Michała Myszki, o nieprawidłowych działaniach tego ostatniego w zarządzaniu, jako opiekuna, wsią Cewowem. — K. 53.
39	października 10.		Zapis o stawiennictwie w sądzie zieman. Antoniego Jełowickiego i o niestawiennictwie tamże w wyznaczonym terminie pozwanego Jana Montowta-Koblińskiego. — K. 53.
40	października 11.		Oświadczenie p. Gniesińskiego, sługi wojewodziny kijowskiej, o nieprawidłowości wezwania go do sądu przez marszałka hospodarskiego Piotra Zahorowskiego. — K. 53 na odwr.
41	października 12.		Oświadczenie zieman. Daniela Kostiuszkowicza, że u jego stryja, sędziego ziemskiego włodzimierskiego Kostiuszkowicza-Chobołtowskiego, we wsi Chobołtowie spłonęły wraz z inną ruchomością także wszystkie przechowywane tam listy, zapisy i przywileje. — K. 54.
42	października 12.		Oświadczenie p.p. Dachny i Siemiona Perekalskich o nieprawidłowości wezwania ich do sądu przez p. Piotra Zahorowskiego. — K. 54 na odwr.
43	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie powodów p.p. Dachny i Siemiona Perekalskich i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanego p. Andrzeja Dobryńskiego z żoną. — K. 54 na odwr.
44	„		Oświadczenie wiża o doręczeniu przez niego p. Bohdanowi Sosnickiemu i pisarzowi grodzkiemu Fiodorowi Rusinowi pozwów od p. Romana Kozińskiego. — K. 55.
45	października 13.		Zapis o stawiennictwie w sądzie p. Bohdana Sosnickiego i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie powoda p. Dymitra Kozińskiego. — K. 55.
46	października 14.		Zapis o stawiennictwie w sądzie w sprawie karnej pełnomocnika starosty łuckiego ks. Bohusza Koreckiego i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanego p. Aleksandra Siemaszki. — K. 55 na odwr.
47	„		Oświadczenie wiża, że p. Michajło Drozdeński w jego obecności obiecał zadośćuczynić swemu współwłaścicielowi p. Bohdanowi Drozdeńskiemu za różne krzywdy i szkody. Skarga tego ostatniego o niewykonanie przez p. Mich. Drozdeńskiego swojej obietnicy i o nowe gwałty i szkody. — K. 56.
48	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie klucznika i horodniczego łuckiego Aleksandra Żórawnickiego z bratem Michajłem i o „niestaniu i nieposłuszeństwie do urzędu” p. Balcera Gniewosza z żoną, wezwanych do sądu pięcioma pozwami Aleks. Żórawnickiego i jego trzech braci w sprawie „o spustoszenie pasieki w Tesłuhowie i o wydranie pczół”, „o pobranie z zamku tesłuhowskiego strzelby wszelkiej zamkowej i zbroi wojennej, o stado swierzepi” itd. — K. 57 na odwr.
49	„		Skarga zieman. Janusza Uhrynowskiego na szkody, wyrządzone mu przez p. Eliasza Nieświckiego, który przekonał go, by nie jechał w wyznaczonym terminie na sąd wielkiego księcia, lecz przekazał swój spór do rozstrzygnięcia sądowi przyjacielskiemu, który jednak dotąd nie doszedł do skutku z winy p. E. Nieświckiego. Zarzut Eliasza Nieświckiego przeciw tej skardze: powołując się na statut, uważa się on za wolnego od pozwu zieman. J. Uhrynowskiego. — K. 58.
50	października 15.		Zapis o stawiennictwie zgodnie z pozwem w sądzie pozwanego w sprawie karnej (o rozbój i grabież na dobrowolnej drodze) p. Siemiona Wojutyńskiego i niestawiennictwie powoda p. Macieja Białostockiego. — K. 58 na odwr.
51	„		Zapis o stawiennictwie w innej sprawie w sądzie powoda p. Siemiona Wojutyńskiego i niestawiennictwie pozwanego Macieja Białostockiego. — K. 58 na odwr.
52	października 15.		Skarga starosty łuckiego itd. ks. Bohusza Koreckiego na p. Jana Szymkowicza, marszałka i pisarza hospodarskiego, starostę tykocińskiego, o to, że ten ostatni odebrał słudze ks. Koreckiego pieczęć i samowolnie zatrzymuje u siebie listy, posłane do niego dla przyłożenia jego pieczęci i ks. Wiśniowieckiego: jeden wienny, wydany przez ks. Koreckiego swojej żonie na 3 tysiące kop groszy, a drugi, w którym ta ostatnia zapisywała taką samą sumę swemu mężowi. Przy swej skardze ks. Korecki przedstawił list do niego Jana Szymkowicza, w którym ten ostatni oświadcza, że rzeczywiście siłą zagarnął pieczęć i zatrzymał u siebie wspomniane listy ks. Koreckiego. — K. 59.
53	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie w wyznaczonym terminie klucznika i horodniczego łuckiego p. Aleksandra Żórawnickiego, upoważnionego do tego przez swego ojca Marka, biskupa łuckiego i włodzimierskiego, i o niestawiennictwie w sądzie pozwanych w sprawie cywilnej p. Jana Chorewskiego, jego żony i syna tej ostatniej, p. Pawła Brańskiego, lub ich pełnomocników. — K. 59 na odwr.
54	„		Oświadczenie mostowniczego łuckiego Iwana Borzobohatego-Krasieńskiego, że mimo zawartej w Wilnie ugody między nim, pełnomocnikiem swojej żony i jej siostry, p. Anną Siemaszko-Rykańską, a pełnomocnikiem biskupa łuckiego Jana Androszewicza o przeniesienie ich wzajemnych sporów z sądu hospodarskiego do sądu ziemskiego łuckiego i warunku, że niestawiający się tam traci swoje powództwo (na poświadczenie czego Borzobohaty przedstawił też wypis z ksiąg kancelarii hospodarskiej), biskup Androszewicz nie stawił się jednak w sądzie ziemskim w wyznaczonym terminie. — K. 59 na odwr.
55	października 16.		Doniesienie wiża o doręczeniu przez niego p. Dymitrowi Kozińskiemu pozwów ks. Fiodora Ostrożeckiego. — K. 60.
56	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie mostowniczego łuckiego Iwana Borzobohatego-Krasieńskiego, pełnomocnika swojej żony i szwagierki, i niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanych w sprawie cywilnej p.p. Michajła, Grzegorza i Siemiona Jełów. — K. 60 na odwr.
57	„		Skarga ks. Maksyma Sokolskiego o odebranie jego słudze konia i wozu przez chłopów wsi Sławożyce podkomorzego włodzimierskiego Aleksandra Siemaszki. — K. 60 na odwr.
58	października 10 (sic).		Oświadczenie starosty łuckiego ks. Bohusza Koreckiego o tym, że mimo dwukrotnej ugody, zawartej między nim a ks. Bohdanem Masalskim, o przekazanie do rozstrzygnięcia sądowi przyjacielskiemu sprawy o dział ich wspólnego majątku torhowickiego, a także sprawy „o wszech krzywdach i zajściach, które się kolwiek między nimi działy”, ks. Masalski nie stawił się w Torhowicy w wyznaczonym terminie ani nie przysłał swego pełnomocnika; na poświadczenie prawdziwości swego oświadczenia ks. B. Korecki przedstawił list, wydany mu przez marszałka i pisarza hospodarskiego Jana Szymkowicza i rotmistrza królewskiego ks. Konstantego Wiśniowieckiego, sędziów-przyjaciół z jego strony. — K. 60 na odwr.
59	października 16.	1566 r. sierpnia 15.	Zapis zastawny na 220 kop groszy litewskich, wydany zieman. Fiodorowi Rudeckiemu przez jego brata Antoniego na należącą do niego część wsi Rudki. — K. 62 na odwr.
60	października 16.	1562 r. grudnia 4.	Zapis zieman. Antoniego Rudeckiego o sprzedaży należącej do niego części podwórza w zamku łuckim swemu bratu Fiodorowi. — K. 65 na odwr.
61	października 30.		Skarga pisarza miejskiego łuckiego Bohusza Wańkowicza na łuckiego Żyda Eliasza (nazwisko nie oznaczone) i brzeskiego Szlemę Jeskowicza, którzy w stanie pijanym, rozjeżdżając po mieście, zbili z nóg i przejechali wozem siostrę Wańkowicza, a potem z bronią gonili tego ostatniego, próbowali wedrzeć się do jego domu i na koniec rzucili się do ucieczki, porzuciwszy w Łucku i konia, i wóz. — K. 67.

¹⁾ Data pierwszych trzech dokumentów za 1566 r. niewątpliwie oznaczona jest błędnie, ponieważ treść aktów nie jest przerwana.

1567 ROK.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	stycznia 9.		Zapis o stawiennictwie w sądzie zieman. Janusza Uhrynowskiego i niestawiennictwie wezwanego sześcioma pozwami p. Eliasza Nieświckiego i jednym pozwem p. Andrzeja Nieświckiego. — K. 67 na odwr.
2	„		Zapis 1) o stawiennictwie w sądzie powoda zieman. Iwana Porwanieckiego i zieman. Janusza Uhrynowskiego, pełnomocnika ze strony pozwanego p. Siemiona Drozdeńskiego, i 2) o odroczeniu rozpatrzenia sprawy z powodu wyjazdu na sejm do Grodna sędziego ziemskiego p. Gabriela Bokieja i z powodu morowego powietrza, panującego w tym czasie w Łucku. — K. 67 na odwr.
3	stycznia 13.		Zapis 1) o stawiennictwie w sądzie powoda zieman. Wasyla Prywieredowskiego i niestawiennictwie pozwanego p. Jana Montowta i 2) o odroczeniu wydania w tej sprawie wyroku z przyczyn, wskazanych w poprzednim akcie. — K. 68.
4	„		Zapis 1) o stawiennictwie w sądzie powoda zieman. Wasyla Prywieredowskiego i pełnomocnika ze strony pozwanego Michała Działyńskiego, podkomorzego chełmińskiego i starosty dobrzyńskiego, i 2) o odroczeniu rozpatrzenia sprawy z przyczyn, wskazanych w poprzednim akcie. — K. 68 na odwr.
5	„		Zapis o niestawiennictwie w sądzie w wyznaczonym terminie wezwanych tamże przez Walentego Tworowskiego, służebnika podkanclerzego wielkiego księstwa litewskiego i marszałka dwornego Eustachego Wołłowicza, p. Jana Chorowskiego i jego żony, którzy wzięli od Tworowskiego zadatek za sprzedane mu zboże i nie dostarczyli go w umówionym terminie. — K. 69.
6	„		Zapis 1) o stawiennictwie w sądzie pozwanych zieman. Eustachego Korowajewicza-Płakidy, p. Andrijana i Bogufała Ławrynowiczów-Iwanickich i pełnomocnika powódki, starościny krzemienieckiej Zofii Siemaszkowej, i 2) o odroczeniu rozpatrzenia sprawy z przyczyn, wskazanych w akcie nr 2. — K. 69 na odwr.
7	„		Zapis 1) o stawiennictwie w sądzie powodów zieman. Eustachego Korowajewicza-Sieleckiego i Bogufała Ławrynowicza-Iwanickiego i pełnomocnika pozwanej, starościny krzemienieckiej Zofii Siemaszkowej, i 2) o odroczeniu rozpatrzenia sprawy z przyczyn, wskazanych w poprzednim akcie. — K. 69 na odwr.
8	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie powodów zieman. Iwana Jeło-Bukojemskiego z siostrą Fiodorą i zięciem Dymitrem Dołmatowiczem oraz pełnomocników pozwanego zieman. Grzegorza Jeło-Bukojemskiego, który wyjechał „s nieniezmi ku liczbie do skarbu hospodarskoho”. — K. 70.
9	„		Zapis 1) o stawiennictwie w sądzie powoda zieman. Dymitra Dołmatowicza i niestawiennictwie w wyznaczonym terminie zieman. Iwana Kirdeja, pozwanego w sprawie „o niestanie poddanoho jeho kozaka ku zawodu u miestie hospodarskom”, i 2) o odroczeniu wyroku w tej sprawie z przyczyn, wskazanych wyżej (zob. akt nr 2). — K. 70 na odwr.
10	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie w sprawie o zagarnięcie części wsi Bukojmy powoda zieman. Iwana Jeło i o niestawiennictwie pozwanego zieman. Siemiona Jeło i 2) o odroczeniu wyroku w tej sprawie z przyczyn, wskazanych w poprzednim akcie. — K. 71.
11	stycznia 14.		Zapis 1) o stawiennictwie w sądzie służebnika, upoważnionego do tego przez pozwanego p. Baltazara Gniewosza, i o niestawiennictwie powodów, klucznika i horodniczego łuckiego p. Aleksandra Żórawnickiego i 3 jego braci, i 2) o odroczeniu wyroku sądowego z przyczyn, wskazanych w poprzednich aktach. — K. 71.
12	stycznia 20.		Zapis o stawiennictwie w sądzie służebnika ks. Lwa Sanguszki-Koszyrskiego i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanych p. Jana Chorowskiego i jego żony Agrafeny. — K. 71 na odwr. Uwaga. Niniejszy akt (nr 12) kończy się na k. 72; następny akt, wpisany na tej samej karcie, oznaczony jest 1566 r. Na początku karty 73, przed aktem nr 14, — ogólny nagłówek: „Kniha spraw zemskich sudowych, kotoryje sia na perszych rokoch sudowych ot hospodaria joho miłosti po sojmie wałnom Horodenskom i po powietreju minułom w roku szestdesiat szostim, kotoroje z dopuszczenia Bożoho było w Łucku”. Za tym nagłówkiem następuje 86 aktów, umieszczonych na k.k. 73–191 włącznie. Poszczególne grupy tych aktów, odnoszące się do miesiąca marca, oznaczone są z niezrozumiałej przyczyny dwoma latami: to 1566 r., to 1567 r. (w sumie rokiem 1566 oznaczono 38 aktów: nr 14, 17–26, 44, 47–50, 53–57, 60–63, 67, 70, 71, 75, 81–83, 87–95, 97–99; pozostałe zaś 48 aktów — rokiem 1567). Biorąc jednak pod uwagę, po pierwsze, to, że z układu poszczególnych aktów nie widać, aby to pomieszanie lat wynikło stąd, że pomieszane są same karty księgi, a po drugie, wskazówki znajdujące się w samym tekście poszczególnych aktów (zob. np. akt nr 24 i in.), można wyciągnąć pewny wniosek, że rok 1566, stojący na górze niektórych aktów, postawiony jest błędnie zamiast 1567 roku. Ostatnie jednak nie odnosi się do pierwszego z niżej następujących aktów, który, jak się zdaje, rzeczywiście odnosi się do 1566 roku.
13	1566 r. października 15 (sic).	1561 r. grudnia 5.	Zapis starosty łuckiego, winnickiego i bracławskiego ks. Bohusza Koreckiego, według którego za pożyczone przez niego od swego służebnika Fiodora Mikłaszewicza-Bodaczewskiego 100 kop groszy i za wierną jego służbę odstępuje mu w dziedziczne władanie swoją wieś w pow. łuckim Choruczą, z warunkiem „s toho służbu konnuju służyti”. — K. 72. Uwaga tłumacza. W druku akt ten poprzedzony jest nagłówkiem „Rok 1566.”, a następny akt (nr 14) — nagłówkiem „Rok 1567.”.
14	marca 6.	1567 r. września 29 (sic).	List, w którym Parachna Iwanówna, z domu Bereżecka, zapisuje na wypadek swojej śmierci mężowi swemu Lewkowi Nieświckiemu ze wszystkimi prawami swoją część wsi Bereżce w powiecie krzemienieckim, a za życia swego przyznaje mężowi prawa władania i użytkowania wspomnianym majątkiem. — K. 73.
15	marca 6.	1560 r. listopada 25.	List, według którego zieman. hospodarski Eliasz Nieświcki odstępuje swój majątek, wieś Nieświcz, podkomorzemu chełmskiemu i staroście dobrzyńskiemu Michałowi Działyńskiemu w zamian za wieś Waniów powiatu bielskiego i z zaliczeniem pożyczonej przez niego u żony Działyńskiego sumy pieniędzy. — K. 75.
16	marca 6.	stycznia 30.	Zapis zastawny p. Michała Myszki-Warkowskiego na wieś Sierniki, wydany p. Sebastianowi Turowskiemu za pożyczone od niego 700 kop groszy. — K. 77.
17	marca 6.		Postanowienie o uwolnieniu p. Grzegorza Jeło-Bukojemskiego od stawiennictwa w sądzie na jakiekolwiek pozwy na cały czas odbywania przez niego służby ziemskiej. — K. 80.
18	marca 6.		Oświadczenie p. Michała Myszki-Warkowskiego o jego odmowie przyjęcia odpisu zaocznego wyroku łuckiego sądu grodzkiego w sprawie jego sporu z p. Wasylem Hulewiczem o majątek Cewów, ponieważ w tym wyroku wypaczona jakoby została istota i sens jego żądań, opartych na liście hospodarskim i statucie. — K. 80 na odwr.
19	marca 7.		Oświadczenie p. Michała Myszki-Warkowskiego, że będąc pozwany do sądu nieprawidłowym pod wieloma względami pozwem p.p. Wasyla i Grzegorza Hulewiczów i, mimo to, nie zwolniony przez sąd od stawiennictwa w nim, przedstawi w sądzie nowe zarzuty. — K. 82.
20	„		Oświadczenie tegoż p. Myszki, że zobowiązuje się wystąpić w sądzie jako pozwany zamiast p. Sebastiana Turowskiego przed p.p. Hulewiczami w sprawie o zastawiony przez niego p. Turowskiemu majątek Sierniki. — K. 83.
21	„		Nowe postanowienie o tym samym, co i wyżej w akcie nr 17. — K. 83 na odwr.
22	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie powódki zieman. Zofii Kozińskiej z synami i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie wezwanych przez nią pozwanych: kasztelana łuckiego Mich. Kozińskiego, Mich. Myszki-Warkowskiego i zieman. Bohdana Sosnickiego. — K. 84.
23	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie powodów p.p. Dymitra i Izajasza Kozińskich i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanych: ks. Fiodora Hołowni i bojarzyna Bohdana Sosnickiego. — K. 84 na odwr.
24	marca 8.		Zapis o stawiennictwie w sądzie powoda w sprawie karnej zieman. Janusza Uhrynowskiego i niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanych — zieman. Andrzeja Nieświetskiego i syna jego Wasyla. Oświadczenie p. Siemaszki, że jest upoważniony przez p. Nieświetskiego do występowania za niego jako pozwany we wszystkich sprawach. — K. 85.
25	„		Skarga p.p. Grzegorza i Wasyla Hulewiczów na p. Mikołaja Charlińskiego, który przyjął na przechowanie różne rzeczy od ich bratowej, żony p. Michała Myszki, przy jej wyjeździe do Połocka (gdzie została wzięta do niewoli przez Moskwicinów), i nie zwrócił tych rzeczy opiekunom i spadkobiercom. Zarzut pozwanego, że rzeczy te zostały przez niego zwrócone p. Michałowi Myszce. Postanowienie sądu, zobowiązujące pozwanego do przedstawienia dowodów prawdziwości swego zarzutu. — K. 85 na odwr.
26	„		Skarga marszałka królewskiego p. Piotra Zahorowskiego o gwałtowne uprowadzenie z jego wsi Malewa czterech chłopów i jednego bojarzyna i zagrabienie ich mienia podczas pięciokrotnego nocnego najazdu na tę wieś wójta ks. Bohusza Koreckiego i mieszczan torhowickich. — K. 86. Uwaga. Akt ten nie ma końca. Następny zaś akt, wpisany na k.k. 87 i 88, różni się od poprzednich i następnych aktów zarówno jakością papieru, na którym jest napisany, jak i pismem.
27	marca 8.		Oświadczenie zieman. Fiodora Rudeckiego, że wezwany przez p. Antoniego Jałowickiego i p. Tytusa Chomeka do sądu grodzkiego w sprawie nienależącej do właściwości tego sądu, mimo swego oświadczenia o tym, nie tylko nie został zwolniony od stawiennictwa w sądzie, lecz nie mógł nawet uzyskać od członków sądu grodzkiego odpisu postanowienia sądu i otrzymać od podstarościego łuckiego p. Piotra Chomeka wiża „dla swoich spraw”. — K. 87.
28	marca 8.	marca 3.	List zastawny na sumę 540 kop groszy na wieś Złoczów, wydany przez p. Jana Montowta z żoną Barbarą służebnikowi ks. Konstantego Ostrogskiego, p. Gabrielowi Prusinowskiemu. — K. 89.
29	marca 8.	marca 5.	List zastawny na sumę 400 kop gr. na część wsi Chołoniewa, wydany przez p. Michała Myszkę-Warkowskiego z żoną Jadwigą służebnikowi wojewody sieradzkiego Albrechta Łaskiego, Janowi Kotowskiemu. — K. 90 na odwr.
30	marca 8.	marca 2.	List, wydany przez p. Grzegorza Hulewicza p. Romanowi Kozińskiemu, w którym pierwszy zobowiązuje się zapłacić ostatniemu w określonym terminie pozostałe u niego z sumy kupna za wieś Boryskowicze 45 kop groszy albo odstąpić w zamian tej sumy czterech chłopów wsi Boryskowicz. — K. 94 na odwr. Uwaga. Zakończenie tego aktu znajduje się na 98 karcie. Za początkiem zaś danego aktu następuje zakończenie innego, nieponumerowanego aktu.
[b.n.]	marca —.		Zakończenie skargi p. Piotra Zahorowskiego na wójta i poddanych torhowickich ks. Bohusza Koreckiego, którzy dokonali grabieży w majątku p. Zahorowskiego. — K. 95. Uwaga tłumacza. W druku w kolumnie numeru znak „?”.
31	marca 8.		Oświadczenie p. Jana Montowta, że spory cywilne, wszczęte przeciw niemu przez poddanego p. Cezarego Chrestyńskiego, Nostzyca, zostały zakończone między nimi ugodą polubowną. — K. 95.
32	„		List sprzedaży na część wsi Głuchy, wydany przez zieman. Bogumiłę Miedźwiedź (z domu Głuską) marszałkowi hospodarskiemu p. Michałowi Jeło-Malińskiemu. — K. 96 na odwr. Uwaga. Karta, na której kończy się ten akt i zaczyna następny, nie jest ponumerowana; znajduje się ta karta między kartami oznaczonymi cyframi 97 i 98.
33	marca 8.		Zapis sądu o odroczeniu rozpatrzenia sprawy cywilnej, wszczętej przez klucznika i horodniczego łuckiego p. Aleksandra Żórawnickiego i jego braci przeciw dworzaninowi hospodarskiemu Stanisławowi Krajewskiemu, do czasu stawiennictwa w sądzie tego ostatniego. — K. 97² na odwr.
34	marca 8.		Wyrok sądu o ściągnięciu z zieman. Jana Chorowskiego, który nie stawił się w sądzie na pozew, 120 kop gr. z kosztami sądowymi według dwóch zobowiązań, wydanych przez Chorowskiego władyce łuckiemu Markowi Żórawnickiemu. — K. 98 na odwr.
35	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie powoda zieman. Janusza Uhrynowskiego i o niestawiennictwie w terminie wyznaczonym w trzech pozwach pozwanego zieman. Janusza Nieświckiego. — K. 99 na odwr.
36	marca 8.		Oświadczenie marszałka hospodarskiego p. Piotra Zahorowskiego i ks. Maksyma Sokolskiego, że postanowili przekazać swoje wzajemne spory do rozpatrzenia sądowi przyjacielskiemu. — K. 100.
37	„		Skarga żony starosty krewskiego Mikołaja Ostykowicza, Anny, na władykę włodzimierskiego Iwana Krasieńskiego, że on, pożyczywszy od niej pod zastaw młyna 200 czerwonych złotych węgierskich, nie zapłacił tej sumy, a młyn odebrał siłą; przy tej skardze przedstawiony został list zastawny Krasieńskiego z 12 lutego 1565 roku. — K. 100 na odwr.
38	marca 9.		Skarga p. Piotra Zahorowskiego o pobicie w jego majątku, wsi Poryck, pastuchów i uprowadzenie bydła rogatego przez urzędnika wspomnianej wyżej Anny Ostykowicz. — K. 101 na odwr.
39	„		Oświadczenie p. Aleksandra Siemaszki, podkomorzego włodzimierskiego, że p. Lew Irżyszczowski i władyka łucki Marko Żórawnicki bezpodstawnie występują jako pozwani w sprawie o majątek m. Rżyszczów, ponieważ majątek ten jest kupnem jego ojca i nie mają oni do niego żadnego prawa. — K. 102. Uwaga. Następny akt oznaczony jest tym samym nr 39.
39 bis	marca 10.		Zapis o stawiennictwie w sądzie powoda, marszałka hospodarskiego Piotra Zahorowskiego, i o niestawiennictwie w terminie wyznaczonym w pozwie pozwanego ks. Bohusza Koreckiego. — K. 102. Uwaga tłumacza. W druku przy numerze: „39 (sic)”.
40	marca 10.		Oświadczenie zieman. Marii Chmary w swoim imieniu i w imieniu swoich synów i córek, że za sprzedaną przez nich wieś Płoską otrzymali całą sumę w pełni od p. Fiodora Czaplicza-Szpakowskiego. — K. 102 na odwr.
41	„		List sprzedaży na wieś Boryskowicze, wydany przez p. Romana Kozińskiego chorążemu ziemi wołyńskiej p. Grzegorzowi Hulewiczowi. — K. 103.
42	marca 10.	lutego 10.	List sprzedaży na wieś Malew, wydany przez p. Marię Hrynkiewicz, z domu Mukosiej-Malewską, marszałkowi hospodarskiemu p. Piotrowi Zahorowskiemu. — K. 105 na odwr.
43	„		Zapis o niestawiennictwie w sądzie p. Michajły Myszki-Warkowskiego i zaoczny wyrok o ściągnięciu z niego według jego zobowiązania na rzecz p. Iwana i Marka Chołoniewskich 200 kop groszy. — K. 107 na odwr.
44	marca 10.	lutego 10.	Skarga Walentego Tworowskiego, służebnika podkanclerzego wielkiego księstwa litewskiego i starosty brzeskiego Eustachego Wołłowicza, o niedostarczenie mu w terminie wyznaczonym w umowie różnego zboża, zaprzedanego mu przez p. Jana Chorewskiego. Zaoczny, wskutek niestawiennictwa w sądzie p. Chorewskiego, wyrok o ściągnięciu z niego na rzecz Tworowskiego 260 kop groszy. — K. 108 na odwr.
45	„		Postanowienie sądu o obowiązkowym stawiennictwie w wyznaczonym terminie w sądzie pisarza grodzkiego Fiodora Rusina, zaskarżonego przez p. Zofię Kozińską z synami. — K. 111.
46	marca ?		Skarga wojewody bracławskiego i hetmana dwornego ks. Romana Sanguszki o rozgrabienie przez p. Stefana More ruchomości we wsi Kopcze, będącej pod opieką ks. Sanguszki. — K. 111.
47	marca 12.		Oświadczenie służebnika marszałka hospodarskiego Mikołaja Sapiehy, że na majątku nieświckim, sprzedanym przez p. Eliasza Nieświckiego p. Fiodorze Działyńskiej, ciąży dług jego panu, zasądzony do ściągnięcia z wspomnianego majątku. — K. 111 na odwr.
48	marca 12.		Zaoczny wyrok, z powodu niestawiennictwa w sądzie pozwanego, o ściągnięciu z Jana Starosielskiego według jego zobowiązania pewnej sumy na rzecz p. Jana Pankowskiego. — K. 112.
49	marca 13.		Postanowienie sądu o odroczeniu rozpatrzenia sprawy o szkody, poniesione przez p. Stanisława Krajewskiego z winy władyki łuckiego Marka Żórawnickiego, który nie wykonał swego zobowiązania o dostarczeniu Krajewskiemu 100 podwód. — K. 113.
50	„		Skarga p. Anny Falczewskiej o krzywdy i grabieże, jakim podlegali jej ludzie ze strony ludzi ks. Bohusza Koreckiego. — K. 113 na odwr.
51	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie zieman. Wasyla Chołoniewskiego i niestawiennictwie pozwanej, żony zieman. Iwana Żukowieckiego. — K. 113 na odwr.
52	marca ?		Doniesienie wiża, że jeździł ze służebnikiem ks. Bohusza Koreckiego do wsi Wyszków do podkomorzego włodzimierskiego p. Aleksandra Siemaszki, i że ten ostatni obiecał dokonać sądu nad swoimi chłopami, winnymi „w rozboju poddanych” ks. Koreckiego. — K. 114.
53	marca 14.		Doniesienie wiża, że on, na prośbę p. Janusza Uhrynowskiego, jeździł do Nieświcza i tam doręczył sześć pozwów żonie p. Eliasza Nieświckiego, ponieważ ten ostatni ukrył się przy jego pojawieniu się. — K. 115.
54	marca ?		Skarga ks. Bohusza Koreckiego na urzędnika i poddanych p. Aleksandra Siemaszki, którzy napadli na ludzi ks. Koreckiego, wiozących do niego do wsi Korzec 15 kłód miodu, odebrali ten miód, pobili jego chłopów, a dwóch z nich powiesili. — K. 116.
55	marca 6 (sic).		Oświadczenie p. Michała Myszki-Warkowskiego, że przy doręczeniu mu pozwów p.p. Grzegorza i Wasyla Hulewiczów w sprawie o zagarnięcie przez niego mienia bratanków powodów wiż nie wyznaczył terminu stawiennictwa w sądzie; zarzut wiża, złożony na prośbę Hulewiczów. Postanowienie sądu o zwolnieniu Myszki-Workowskiego [sic] z przyczyn formalnych (pozwy zostały doręczone nie przez woźnego, lecz przez wiża) od obowiązku odpowiadania na powództwo p.p. Hulewiczów. — K. 118.
56	marca 15.	marca 15.	Zapis wienny na trzecią część wsi Liniewa i Popisnego, wydany przez p. Michała Liniewskiego żonie swojej Lubce Iwanównie, z domu Szelwowskiej. — K. 120.
57	„		Zapis o niestawiennictwie w sądzie w wyznaczonym terminie pozwanego p. Michała Myszki-Warkowskiego. Zaoczne postanowienie sądu o ściągnięciu z niego, na podstawie jego zobowiązania, 70 kop groszy zaruk i szkód na rzecz p. Wasyla Chołoniewskiego. — K. 121.
58	„		Oświadczenie zam. [sic] Eudokii Żukowieckiej w swoim i swego męża Iwana imieniu, że umówiła się z p. Wasylem Chołoniewskim zaspokoić jego żądanie o zwrot przywilejów i innych rzeczy w domu podsędka sądu ziemskiego ks. Eustachego Sokolskiego. — K. 122.
59	marca 16.		Oświadczenie żony p. Mikołaja Ostyka, Anny (z domu ks. Druckiej-Lubeckiej), że biskup włodzimierski Iwan Krasieński nie zwrócił w terminie należnego jej różnego zboża w ziarnie i mące. Przy tym oświadczeniu przedstawiono zobowiązanie, wydane przez Krasieńskiego w lutym 1565 r. — K. 122 na odwr.
60	marca 16.		Oświadczenie woźnego o tym, że podczas jego pobytu we wsi Czernihorodku u p. Falczewskiej dworzanin hospodarski, który stawił się z listem hospodarskim i z dwoma „mężami statecznymi czernihorodzkimi”, wysunął przeciw niej oskarżenie o pustoszenie lasów hospodarskich i uciskanie poddanych hospodarskich, „czernihorodzkich włościan”, nieprawnymi poborami i robociznami; p. Falczewska odparła wysunięte przeciw niej oskarżenie, a prawdziwość jej słów została potwierdzona przez obecnych „mężów”. — K. 123 na odwr.
61	marca 15 (sic).		Oświadczenie zieman. Antoniego Jałowickiego i Tytusa Chomiaka, że termin stawiennictwa w sądzie wezwanego przez nich w sprawie o majątek Rudki p. Fiodora Rudeckiego już nadszedł. Postanowienie sądu, na podstawie zarzutu pozwanego i oświadczenia wiża, że termin stawiennictwa nadejdzie dopiero za trzy tygodnie, o zwolnieniu p. Rudeckiego od obowiązku natychmiastowego odpowiadania na powództwo. — K. 124.
62	marca 15 (sic).		Zapis o stawiennictwie w sądzie powoda p. Iwana Szelwowskiego i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanej — dzierżawczyni czernihorodzkiej p. Anny Falczewskiej. — K. 124 na odwr.
63	marca 16.	1566 r. listopada [dzień nie podany].	List zastawny na część wsi Beresteczka, wydany przez p. Stasia Rusina podstarościemu łuckiemu p. Andrzejowi Rusinowi. — K. 125.
64	marca 17.		Postanowienie sądu, po wstępnych sporach między powodem p. Iw. Szelwowskim a pozwanym wojskim włodzimierskim p. Wasylem Hulewiczem, o zwolnieniu tego ostatniego, na podstawie Statutu Litewskiego (rozdz. IV, art. 32), od obowiązku natychmiastowego odpowiadania na powództwo. — K. 126 na odwr.
65	marca 16.		Postanowienie sądu o odroczeniu rozpatrzenia sprawy o ściągnięcie na rzecz p. Wasyla Prywieredowskiego i jego żony od p. Jana Montowta według zobowiązania dłużnego, jakoby już spłaconego, do czasu przedstawienia przez obie strony dokumentów. — K. 127 na odwr.
66	marca 16.	marca 12.	List zastawny na wieś Nowy Staw, wydany przez wojewodę bracławskiego, hetmana wielkiego litewskiego i starostę żytomierskiego ks. Romana Sanguszkę swemu służebnikowi p. Sarafinowi (sic). — K. 128 na odwr.
67	marca 16.	marca 12.	List zastawny na wieś Krasowo, wydany przez tegoż ks. Romana Sanguszkę służebnikowi swemu Janowi Chrustyckiemu. — K. 131.
68	marca 16.		Zaoczny wyrok sądu o ściągnięciu z p. Michała Myszki-Warkowskiego na rzecz zieman. Iwana i Marka Chołoniewskich podwójnej kwoty tego wynagrodzenia, które p. Myszka zobowiązał się w swoim liście zapłacić p.p. Chołoniewskim za poniesione przez nich szkody od jego grabieży. — K. 133.
69	marca 17.		Doniesienie wiża, że on z polecenia ks. Romana Sanguszki jeździł z jego sługami do p. Stefana More, i że ten zwrócił tylko dwie części zagrabionej przez niego we wsi Kopczu ruchomości (zob. akt nr 46). — K. 135.
70	„		Oświadczenie powoda p. Iwana Burego i pełnomocników pozwanego p. Fiodora Czaplicza-Szpanowskiego [sic]: p. Iwana Czaplicza i p. Wasyla Hulewicza, że zawarli między sobą ugodę o spłaceniu przez Fiodora Czaplicza swego długu p. Buremu, nie doprowadzając tej sprawy do rozpatrzenia w sądzie. — K. 136 na odwr.
71	„		Doniesienie woźnego, że jeździł do wsi Silno, Kłobuczyn, Żyrowicze i Omelno dla wypytania tamtejszych chłopów o kopie, w której uczestniczyli i na której zasądzono karę od chłopów wsi Domaszówki za ich nieterminowe stawienie się na zwołaną kopę. — K. 137 na odwr.
72	marca 17.		Doniesienie wiża, że on, udawszy się z polecenia sądu do majątku ks. Bohdana [sic] Koreckiego, Marenina, wypytywał tamtejszych chłopów o grabieże, dokonane przez urzędników i sługi podkomorzego włodzimierskiego p. Aleksandra Siemaszki, a także oglądał zwłoki dwóch zabitych, a potem powieszonych (z rozkazu urzędnika p. Siemaszki) chłopów ks. Koreckiego. — K. 138.
73	marca 18.	1566 r. listopada 10.	List zastawny na część wsi Rudki, wydany przez zieman. Antoniego Rudeckiego bratu swemu Fiodorowi. — K. 139.
74	marca 18.		1) Oskarżenie przez p. Mikołaja Charlińskiego żony starosty krewskiego Mikołaja Ostyka, Anny (z domu ks. Lubeckiej), o najazd na jego majątek i dokonane tam grabieże; 2) zarzut pozwanej, która zaprzeczyła prawdziwości skargi i ze swej strony wysunęła przeciw powodowi analogiczne oskarżenie (obie strony powoływały się na akty wiżowych oględzin i na świadectwo okolicznych ludzi); 3) postanowienie sądu (po wstępnej próbie pogodzenia stron) o zwolnieniu p. Ostykowej od odpowiedzialności z powodu skargi Charlińskiego z wyznaczeniem temu ostatniemu, wobec jego chęci apelowania, terminu na przedstawienie swojej skargi na sąd wielkiego księcia. — K. 140.
75	„		Oświadczenie p. Mikołaja Charlińskiego o niestawiennictwie w sądzie pozwanej p. Anny Ostykowej w sprawie o majątki w ziemiach wołyńskiej i połockiej; zarzut pozwanej, że nie otrzymała pozwu; postanowienie sądu o zwolnieniu Anny Ostykowej od odpowiedzi na powództwo i zapis o chęci Charlińskiego apelowania od takiego wyroku. — K. 143.
76	„		Doniesienie woźnego, że jeździł do majątku księżnej Czartoryskiej i znalazł tam zbiegłych od władyki łuckiego Marka chłopów, lecz urzędnik księżnej odmówił ich wydania. — K. 144 na odwr.
77	marca 18.	1565 r., [miesiąc?] 27.	List zastawny na zamek i wieś Peremil, wydany przez ks. Lwa Sanguszkę-Koszyrskiego swojej teściowej p. Annie Ostykowej w wynagrodzenie za wzięte od niej kosztowności na sumę 7 tysięcy kop groszy. — K. 145.
78	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie pełnomocnika mostowniczego łuckiego Iwana Borzobohatego, jego żony i siostry tej ostatniej (powodów w sprawie o wsie Horodnię i Topol) i niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanych: biskupa łuckiego Jana Andruszewicza i całej kapituły „kościoła głównego łuckiego”. — K. 146.
79	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie pełnomocnika tych samych powodów i niestawiennictwie w sądzie tych samych pozwanych w sprawie o grabieże i najazdy. — K. 146.
80	marca 18.		Zapis o stawiennictwie w sądzie pełnomocnika tych samych powodów i niestawiennictwie w sądzie zieman. Pelagii Hulewicz, pozwanej w sprawie o zniszczenie puszczy w majątku powodów. — K. 147.
81	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie pełnomocnika tych samych powodów i niestawiennictwie żony zieman. Romana Kozińskiego, pozwanej w sprawie o wzięcie „na rękojemstwo” chłopów powodów. — K. 147.
82	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie pełnomocnika tegoż powoda i niestawiennictwie w sądzie podkomorzego włodzimierskiego p. Aleksandra Siemaszki. — K. 147 na odwr.
83	marca 18.	1566 r. sierpnia 17.	Zapis darowizny (donacja) na całą ruchomość, wydany przez zieman. Helenę Krusz swemu mężowi Francowi Kruszowi. — K. 148.
84	marca 18.	1566 r. sierpnia 17.	List zastawny na dwie trzecie wsi Laszki i Łyszczatowa, wydany (z powodu pożyczki 2 tysięcy złotych polskich) przez zieman. Helenę Krusz swemu mężowi. — K. 150.
85	marca 18.	1566 r. sierpnia 17.	Zapis darowizny (donacja), wydany przez tęż temuż na wiano w 3 tysiącach złotych polskich, zapisane jej przez jej pierwszego męża ks. Poryckiego. — K. 152. Uwaga. Data tego aktu błędnie oznaczona jest 1567 r. sierpnia 17 zamiast 1566 r. Porównaj dany akt z dwoma poprzednimi i następnym.
86	marca 18.	1566 r. sierpnia 17.	Zapis darowizny (donacja) na trzecią część wsi Laszki i Łyszczatowa, wydany przez tęż temuż. — K. 154.
87	marca 19.		Zapis o stawiennictwie w sądzie pełnomocnika powodów: p. Iwana Borzobohatego z żoną i siostrą tej ostatniej, i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie p. Aleksandra Siemaszki, pozwanego w sprawie o najazd na majątek rykański i zniszczenie tam zasiewów. — K. 156 na odwr. Uwaga. Następny akt, znajdujący się na 157 karcie, oznaczony jest także nr 87. Poprzednie karty ze zbutwiałymi dolnymi rogami od tej (157) karty zastępowane są kartami jeszcze bardziej uszkodzonymi i zbutwiałymi. Ponadto w środku 157 karty znajduje się duża dziura.
87 bis	marca 22.		Doniesienie wiża o doręczeniu przez niego urzędnikowi ks. [sic] Aleksandra Siemaszki pozwu ks. Bohusza Koreckiego. — K. 157. Uwaga tłumacza. W druku przy numerze: „87 (sic)”.
88	maja 27.		List sprzedaży na wieś Smordwę, wydany przez p. Fiodora Chomiaka p. Tychnowi Chomiakowi. — K. 158.
89	maja 18 (sic).		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Sadowie p. Falczewskiej pozwów ks. Lwa Sanguszki. — K. 161 na odwr.
90	maja 27.	maja 13.	List, w którym ks. Andrzej Masalski zapisuje na wypadek swej śmierci żonie swojej Hannie całą swoją ruchomość. — K. 161 na odwr.
91	maja 27.	maja 13.	Taki sam testament, sporządzony przez ks. Annę Masalską na rzecz swego męża. — K. 163.
92	maja 27.	kwietnia 13.	Zapis darowizny (donacja) na zamek, miasteczko i wieś Tuczyn z okolicznymi wsiami i folwarkami, a także na wieś Kosmaczów, wydany przez ks. Annę Masalską swemu mężowi ks. Andrzejowi Masalskiemu. — K. 164.
93	maja 27.	maja 20.	List, w którym sędzia ziemski łucki Gabriel Bokiej zobowiązuje się wobec swojej bratowej Pelagii i jej synów Jana i Siemiona Bokiejów dokończyć rozpoczęte z jego inicjatywy rozgraniczenie majątków, należących do obu stron, zgodnie z tymi wskazówkami, które zostały dane „wołocznikowi”. — K. 168 na odwr.
94	maja 27.	maja 21.	List, w którym tenże Gabriel Bokiej zobowiązuje się nie naruszać wszystkich oznaczonych w akcie granic, ustanowionych polubowną ugodą z bratową i bratankami, za pośrednictwem wołocznika i przyjaciół. — K. 170. Uwaga. Po karcie oznaczonej cyfrą 171 następuje karta 182; stało się to nie wskutek utraty 10 kart, lecz wskutek błędu w paginacji, co widać z samego tekstu aktu pod nr 94, nie zawierającego żadnych luk.
95	maja 27.	maja 20.	Zobowiązanie, wydane przez Pelagię, Jana i Siemiona Bokiejów, tej samej treści, co i zobowiązanie pod nr 93. — K. 182 na odwr.
96	maja 27.	maja 21.	Zobowiązanie, wydane przez te same osoby, treścią analogiczne do zobowiązania wydanego przez Gabriela Bokieja i umieszczonego wyżej pod nr 94. — K. 184.
97	maja 27.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pozwów p. Grzegorzowi i Siemionowi Jeło-Bukojemskim. — K. 188.
98	maja 27.	maja 26.	NB. Akty nr 98 i 99 przedstawiają niemal nieprzezwyciężone trudności dla odczytania i wyjaśnienia ich treści, ponieważ karty 188, 189, 190 i 191, na których znajdują się te akty, bardzo mocno ucierpiały: atrament niezwykle wyblakł, papier od wilgoci zbutwiał i cały jest usiany dziurami i łatami. Uwaga tłumacza. W druku powyższa uwaga (NB) objęta jest klamrą wspólną dla aktów nr 98 i 99.
99	maja 27.		[Zob. NB przy akcie nr 98.]

1568 ROK.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	sierpnia 24.		Oświadczenie p. Anny Falczewskiej, „dzierżawczyni” czernihorodzkiej, i jej syna Piotra Falczewskiego, że wydali słudze swemu Kazimierzowi Lednickiemu pełne pełnomocnictwo do prowadzenia w ich imieniu wszystkich spraw sądowych. — K. 192.
2	sierpnia 24.		Oświadczenie tejże p. Falczewskiej, że nie może w terminie przedstawić do skarbu królewskiego „płatu na sojmie grodzieńskim uchwalonego” od swoich poddanych czernihorodzkich, gdyż list królewski o ściągnięciu i wniesieniu tego płatu otrzymała zbyt późno. — K. 192.
3	„		Oświadczenie zieman. Olechny Olizarowskiego, Lewka Szpraskiego, Iwana Sieleckiego, Michała Drozdeńskiego i Iwana Kluskiego. Na czym polegało to oświadczenie, z aktu nie widać, ponieważ z jakiegoś powodu nie jest on dokończony (urywa się na słowach: „iż zlecali i poruczali siabru swojemu panu”...). — K. 192.
4	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego pozwów p. Fiodora Rudeckiego we wsi Podłużu p. Antoniemu Jałowickiemu i we wsi Smordwie p. Tytusowi Chomiakowi. — K. 192 na odwr.
5	sierpnia 31 (sic).		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego we wsi Kustyniu p. Olizarowi Kirdejowi pozwu p. Iwana Kirdeja, a także o doręczeniu sześciu pozwów od tej samej osoby urzędnikowi ks. Konstantego Ostrogskiego Iwanowi Horodnickiemu. — K. 192 na odwr.
6	sierpnia 30.		Doniesienie tegoż woźnego o doręczeniu przez niego p. Olizarowi i p. Iwanowi Kirdejom pozwów od p. Janusza Krupskiego. — K. 193.
7	„		Doniesienie tegoż woźnego o doręczeniu przez niego p. Izajaszowi Kozińskiemu i jego urzędnikowi pozwów p. Wasyla Łukaszewicza, burmistrza łuckiego. — K. 193.
8	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu pozwów od p. Piotra Zahorowskiego, marszałka hospodarskiego, żonom ks. Andrzeja i Iwana Czetwertyńskich, a także p.p. Perekalskim i Perekładowskim. — K. 193.
9	sierpnia 25 (sic).		Doniesienie woźnego o doręczeniu p. Michałowi Myszce-Warkowskiemu, p. Turowskiemu i klucznikowi łuckiemu p. Aleksandrowi Żórawnickiemu pozwów p. Grzegorza i Wasyla Hulewiczów, a p. Bogufałowi Iwanickiemu pozwu p. Wasyla Hulewicza. Zapis o stawiennictwie w sądzie powodów we wszystkich tych sprawach (Grzegorza i Wasyla Hulewiczów) i o niestawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanych. — K. 193.
10	sierpnia 25.		Doniesienie woźnego o złożeniu przez niego na dworze p. Marka Zbrańskiego pozwów p. Zofii Kruszowskiej i p. Siemiona Bajewskiego. — K. 193 na odwr.
11	sierpnia 26.		Oświadczenie urzędnika ks. Lwa Sanguszki-Koszyrskiego, że między jego mocodawcą a pozwanymi, wezwanymi do sądu ziemskiego przez ks. Lwa, p.p. Wasylem, Mikitą, Tomkiem i Michajłem Oszczowskimi, doszło do ugody o zakończeniu sprawy (o uprowadzenie człowieka itd.) poza sądem, w domu ks. Lwa Sanguszki. — K. 194.
12	sierpnia 31.		Skarga urzędnika ks. Anny Lubeckiej, Jerzego Żynki, na p. Łonckiego, który zadał mu w obecności woźnego zniewagę czynną (uderzenie w nos) i groził pobiciem go kijami; świadectwo o tym samym woźnego. — K. 194 na odwr.
13	sierpnia 31.		Oświadczenie ks. Marka Sokolskiego o tym, że nie mając możliwości stawienia się w sądzie, upoważnia przyjaciela swego p. Kazimierza Lednickiego do dawania za niego odpowiedzi we wszystkich wytoczonych przeciw niemu powództwach. — K. 194 na odwr.
14	września 1.		Oświadczenie marszałka hospodarskiego p. Piotra Zahorowskiego, że upoważnia p. Łonskiego do prowadzenia wszystkich jego spraw sądowych. — K. 195.
15	września 2.		Doniesienie woźnego o doręczeniu p. Eliaszowi Nieświckiemu pozwów p. Janusza Uhrynowskiego. — K. 195 na odwr.
16	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu p. Jackowi Szybeńskiemu pozwów p. Dymitra Nowosieleckiego. — K. 195 na odwr.
17	„		Doniesienie woźnego o tym, że ks. Marko Sokolski nie tylko odmówił przyjęcia od niego pozwu p. Piotra Zahorowskiego pod pretekstem, że ten pozew jest „skrobany”, lecz i znieważył go, woźnego, słowami. — K. 195 na odwr.
18	września 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu w Łucku p. Michałowi Prywieredowskiemu pozwu p. Aleksandra Woronicza. — K. 196.
19	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu w Łucku p. Bohdanowi Perekładowskiemu pozwu p. Mikity Pruskiego. — K. 196 na odwr.
20	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu w Łucku ks. Lwu Sanguszce-Koszyrskiemu pozwu p. Piotra Falczewskiego. — K. 196 na odwr.
21	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu we wsi Ostrowie ks. Annie Sokolińskiej pięciu pozwów od p. Mikołaja Charlińskiego. — K. 196 na odwr.
22	września 4.		Doniesienie woźnego, że oglądał pozew, doręczony p. Janowi Montowtowi od p. Wasyla Prywieredowskiego, i znalazł ten pozew „skrobanym”. — K. 196 na odwr.
23	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego w Nieświczu p. Adamowi Nieświckiemu i jego ojcu p. Eliaszowi Nieświckiemu dwóch pozwów p. Lewka Nieświckiego. — K. 197.
24	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu ks. Markowi Sokolskiemu pozwu od marszałka hospodarskiego p. Piotra Zahorowskiego. — K. 197.
25	września 4.		Doniesienie woźnego, że po pierwsze, z polecenia p. Jana Montowta (z Koblina) poszukiwał niejakiego Nostwica, Niemca, nie mającego osiadłości w wielkim księstwie litewskim, w celu wezwania go do sądu na żądanie p. Montowta, lecz jemu, woźnemu, udało się znaleźć tylko (w karczmie majątku p. Grzegorza Hulewicza) konie i rzeczy, należące do Nostwica; a po drugie, że i karczmarz, i p. Hulewicz odmówili zatrzymania koni i rzeczy i tym samym zmuszenia ich właściciela do stawienia się w sądzie. — K. 197 na odwr.
26	września 5.		Doniesienie woźnego o doręczeniu p. Wasylowi Chołoniewskiemu dwóch pozwów od służebnika p. Jerofieja Hostskiego, Fiodora Motowiły. — K. 197 na odwr.
27	„		Doniesienie woźnego, że jeździł do wsi Rusiwel i oglądał pola, zagarnięte przez p. Romana Hostskiego u ks. Bohusza Koreckiego, i przekonał się, że te pola rzeczywiście należą do tego ostatniego. — K. 198.
28	„		Doniesienie woźnego, że jeździł do majątku ks. Bohusza Koreckiego, wsi Rusiwel, i oglądał sianożęcia, wykoszone przez sługi p. Iwana Patrykija-Kurozwońskiego, a także i rany, zadane przez tych sług jednemu z chłopów ks. Koreckiego. — K. 198. Uwaga. Następne trzy akty nieprawidłowo oznaczone są tymi samymi numerami, co i poprzednie akty.
26 bis	września 5.		Doniesienie woźnego o złożeniu w Jarosławiu, w majątku podkomorzego chełmińskiego p. Michała Działyńskiego i jego małżonki Fiodory, sześciu pozwów od archimandryty żydyczyńskiego o. Jony. — K. 198 na odwr. Uwaga tłumacza. W druku przy numerze: „26. (sic)”.
27 bis	„		Doniesienie woźnego o złożeniu dwóch pozwów tegoż archimandryty żydyczyńskiego w majątku p. Marii Kozińskiej i jej zięcia ks. Mikołaja Jarosławicza. — K. 199.
28 bis	września 6.		Doniesienie woźnego, że p. Jan Montowt zwrócił, na podstawie postanowienia sądu przyjacielskiego, p. Antoniemu Jałowickiemu jego ludzi wraz z ich mieniem. — K. 199.
29	„		Doniesienie woźnego, że p. Eustachy Borejko oświadczył mu o naruszeniu jego władania przez ks. Fiodora Ostrożeckiego. — K. 199 na odwr.
30	września 7.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorowi Rusinowi pozwów p.p. Romana i Tomasza Kozińskich. — K. 199 na odwr. Uwaga. Następne akty, nr 31–45 włącznie, oznaczone są różnymi dniami miesiąca sierpnia.
31	sierpnia 25.		1) Skarga p. Mikołaja Charlińskiego o niezapłacenie mu w terminie długu przez ks. Lwa Koszyrskiego; 2) zapis o niestawiennictwie w sądzie pozwanego ks. Koszyrskiego, i 3) postanowienie sądu o ściągnięciu z dłużnika całej sumy długu w podwójnej wysokości z zarukami i kosztami sądowymi. — K. 200.
32	sierpnia 25.		1) Skarga ks. Lwa Sanguszki-Koszyrskiego o niezapłacenie mu w terminie długu w 100 kopach groszy przez nominata biskupstwa turowskiego i pińskiego Iwana Borzobohatego-Krasieńskiego i jego bratanków Iwana, Stefana i Eliasza Olechnowiczów Borzobohatych-Krasieńskich, którzy pożyczyli tę sumę jeszcze od ojca powoda, a także o niezwrócenie mu przez pozwanych, mimo swego zobowiązania, konia i futra sobolowego; 2) zapis o niestawiennictwie w sądzie pozwanych; 3) postanowienie sądu o ściągnięciu z nich według dwóch przedstawionych przez powoda zobowiązań 260 kop groszy. — K. 201.
33	„		Oświadczenie ks. Lwa Sanguszki-Koszyrskiego, że 1) pozwał do sądu ziemskiego wdowę Hannę Falczewską w sprawie o niezapłacenie przez jej męża i przez nią jego ojcu, ks. Aleksandrowi Sanguszce, a po śmierci tego ostatniego, powodowi, pieniędzy za 4 tys. macy żyta, dostarczonych przez ks. Aleks. Sanguszkę mężowi pozwanej, i 2) że obie strony postanowiły następnie przekazać tę sprawę do rozstrzygnięcia sądowi przyjacielskiemu. — K. 202.
34	sierpnia 26.		1) Skarga bojarzyna marszałka królewskiego Mikołaja Sapiehy na p. Eliasza Nieświetskiego i jego syna Adama, który, napadłszy wraz ze swymi sługami na skarżącego w Nieświeżu [sic; zapewne Nieświcz], pobił go, a potem, ścigając, zadał różną bronią rany w głowę i nogę. 2) Zapis sądu o trzykrotnym niestawiennictwie pozwanych przed sądem i zaoczny wyrok o ściągnięciu z nich pewnej sumy pieniędzy za rany i zabrane poszkodowanemu rzeczy. — K. 203.
35	„		Zapis sądu o stawiennictwie w wyznaczonym terminie pozwanej ks. Anny Lubeckiej-Druckiej i niestawiennictwie powoda, służebnika ks. Lwa Sanguszki. — K. 204.
36	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego na dworze marszałka Piotra Zahorowskiego p. Agrafenie Brańskiej pięciu pozwów podstarościego bielskiego Siemiona Żdanewicza. — K. 204 na odwr.
37	„		Oświadczenie p. Wasyla Hulewicza o niestawiennictwie pozwanego przez niego do sądu p. Bogufała Iwanickiego w sprawie o niewykonanie przez niego umowy; postanowienie sądu o ściągnięciu z pozwanego umówionej w umowie kary (zaruki) na rzecz powoda. — K. 204 na odwr.
38	sierpnia 28.	kwietnia 24.	Zapis darowizny (donacja) na posag i wiano, wydany przez Katarzynę Czaplicz swemu mężowi Fiodorowi Czapliczowi. — K. 205 na odwr.
39	sierpnia 28.	kwietnia 24.	Taki sam zapis, wydany temuż przez tęż na całą ruchomość. — K. 207. Uwaga tłumacza. Przy aktach nr 38 i 39 w dolnej części daty (podanie) znak „ „ ” powtarza miesiąc z poprzedniego wiersza dolnej daty; zgodnie z uwagą przy akcie nr 30 chodzi o sierpień.
40	sierpnia 28.		1) Skarga zieman. Janusza Uhrynowskiego o to, że p. Eliasz Nieświcki nie wykonał swego zobowiązania wydania za Uhrynowskiego za mąż swojej córki i nie zwrócił mu jego majątku (wsi Uhrynowa), wziętego przez Nieświckiego „w swoją opiekę” za wydany narzeczonemu z góry posag w 300 kop groszy; przy tej skardze Uhrynowski przedstawił różne dokumenty, dowodzące jego gotowości do wstąpienia w związek małżeński z córką pozwanego i niechęci p. Nieświckiego do wykonania swego zobowiązania z 8 grudnia 1560 r., przedstawionego w oryginale. 2) Zaoczny, z powodu niestawiennictwa pozwanego, wyrok sądu o zwrocie Uhrynowskiemu jego majątku i o ściągnięciu z Nieświckiego na rzecz powoda siedmioletnich dochodów z majątku, zaruk, oznaczonych w zobowiązaniu, i kosztów sądowych. — K. 208.
41	sierpnia 30.	1567 r. maja 18.	List darowizny, w którym p. Stanisław Krajewski wszystkie swoje prawa do majątku Lubin, należącego do p. Fiodora Bielińskiego, i wszystkie zobowiązania tego ostatniego odstępuje p. Kazimierzowi Lednickiemu. — K. 211 na odwr.
42	sierpnia 30.	1567 r. maja 22.	Zapis wienny zieman. Siemiona Chrebtowicza z Bohurynia na rzecz jego żony Rainy (z domu Rusinówny) na 900 kop groszy, zapisanych na częściach wsi Bohuryń i Kuniatków. — K. 213.
43	sierpnia 30.	1567 r. maja 20.	List zastawny na część wsi Rudki, wydany przez zieman. Antoniego Rudeckiego bratu swemu Fiodorowi Rudeckiemu. — K. 216.
44	sierpnia 30.	1567 r. maja 20.	Taki sam list tegoż i o to samo. — K. 220 na odwr.
45	sierpnia 30.	czerwca 8.	Testament podstarościego winnickiego p. Andrzeja Jelca na rzecz żony jego Marii, z domu Hostskiej, i poczętego, lecz jeszcze nie narodzonego dziecka. — K. 223 na odwr.
46	września 1.		Doniesienie woźnego o oględzinach przez niego sianożęci p. Fiodora Rudeckiego, samowolnie skoszonych przez p. Andrzeja Rusina, i o doręczeniu temu ostatniemu pozwów. — K. 226.
47	„		Wyrok sądu o ściągnięciu z p. Fiodora Rudeckiego na rzecz zieman. Iwana Okorskiego pewnej sumy według dwóch zobowiązań dłużnych, wydanych przez brata pozwanego, Andrzeja. — K. 226 na odwr.
48	„		Oświadczenie woźnego i p. Michała Nieświckiego, że ks. Marko Sokolski, przyjąwszy od nich pozew, rzucił go w błoto, a następnie zadał im różne zniewagi czynne. — K. 227 na odwr.
49	września 3.		Oświadczenie p. Lwa Wilhorskiego i p. Michała Pawłowicza z żoną Maryną, że postanowili sprawę o ściągnięcie z Wilhorskiego 15 macy mąki żytniej zakończyć pod warunkiem, że dłużnik zamiast 15 macy dostarczy w określonym terminie 20 macy mąki „miery ostrozkoje”, a w razie niedotrzymania — podwójnie, tj. 40 macy. — K. 228.
50	września 3.	sierpnia 1.	Zapis kupna od p. Siemiona Bajewskiego dla p. Wasyla Hulewicza na majątek Bajew. — K. 228 na odwr.
51	„		Oświadczenie chorążego ziemi wołyńskiej p. Grzegorza Hulewicza, że daje pełne pełnomocnictwo swemu bratu Wasylowi Hulewiczowi, wojskiemu włodzimierskiemu, do prowadzenia sprawy z p. Mich. Myszką-Warkowskim, dzierżawcą homelskim, i z p. Aleks. Żórawnickim, klucznikiem łuckim, o opiekę nad dziećmi zmarłych Michała i Janusza Hulewiczów i ich mieniem. — K. 230.
52	września 4.		Skarga „mieszczanina i kupca miasta warszawskiego” Dawida Czegnera (w druku: Czekgnera), który przybył na Wołyń z polecenia króla, o zadanie mu przez wojskiego łuckiego p. Iwana Czaplicza-Szpanowskiego zniewag słowami i czynem, wskutek których obrażony, „obawiając się o swoje zdrowie”, zmuszony był wyjechać z Wołynia i wnieść skargę do samego króla. — K. 230 na odwr.
53	„		Oświadczenie p. Mikołaja Dubrowskiego, starosty połońskiego, i p. Franca Krusza, że p. Hanna Szczastna-Gesińska zobowiązuje się dobrowolnie zadośćuczynić p. Piotrowi Zahorowskiemu, marszałkowi hospodarskiemu, w wszczętej przez tego ostatniego sprawie o zniszczenie znaków granicznych w jego majątku Dubliany. — K. 231.
54	września 5.		Skarga wspomnianego wyżej (akt nr 52) Dawida Czegnera o niezapłacenie mu przez p. Iwana Czaplicza-Szpanowskiego w całości swego długu; prawdziwość skargi potwierdzona świadectwem podpiska sądu ziemskiego Hryszki Truszkowicza. — K. 231 na odwr.
55	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego 6 pozwów archimandryty żydyczyńskiego Jony wdowie po p. Bohuszu Bohowitynowiczu i jej zięciowi, podkomorzemu chełmskiemu p. Michałowi Działyńskiemu [w druku: Działyczskiemu]. — K. 232 na odwr.
56	„		Oświadczenie p. Zofii Kruszowskiej, że mimo wyroku sądu grodzkiego na jej korzyść w sprawie o majątek ozdowski jej zmarłego męża, a także i listu królewskiego w tym samym duchu, sąd grodzki dotąd nie wykonał tego wyroku pod różnymi pretekstami; potwierdzające świadectwo woźnych o tym samym. — K. 233.
57	września 6.		Odpis (wniesiony do księgi na żądanie p. Janusza Uhrynowskiego) listu p. Fiodory Działyńskiej, żony podkomorzego chełmskiego, do sędziego ziemskiego Gabriela Bokieja i do podsędka ks. Eustachego Sokolskiego, napisanego z powodu wyroku sądu ziemskiego o ściągnięciu z majątku Nieświcza na rzecz p. Janusza Uhrynowskiego długu p. Eliasza Nieświckiego (zob. wyżej akt nr 40); w tym liście Działyńska oznajmia sądowi, że majątki nieświcki i uhrynowski należą do niej, że „trzyma je słusznym prawem”, i że Eliasz Nieświcki, choć jest służebnikiem jej i jej męża, sam żadnego mienia na Wołyniu nie ma. — K. 233 na odwr.
58	września 6.		Doniesienie woźnego, że jeździł do majątków Uhrynów i Nieświcz z „uwiązczym listem”, wydanym p. Januszowi Uhrynowskiemu na podstawie wyroku sądowego (zob. akt nr 40), lecz według informacji na miejscu okazało się, że oba majątki należą nie do p. Eliasza Nieświckiego i nie do p. Janusza Uhrynowskiego, lecz do p.p. Michała i Fiodory Działyńskich. — K. 234 na odwr.
59	„		Wyrok sądu ziemskiego w powództwie bojarzyna łuckiego Wasyla Niemieckiego o odebranie mu przez władykę łuckiego Marka Żórawnickiego cerkiewnej wsi Niemieckie, otrzymanej przez powoda w dzierżawę od poprzedniego władyki. Sąd postanowił odmówić powodowi wskutek przekroczenia przez niego terminu powództwa i przysądzić majątek Żórawnickiemu. — K. 235.
60	„		Wyrok sądu o odebraniu biskupowi łuckiemu Markowi Żórawnickiemu i zwrocie właścicielom trzech dworzysk, zagarniętych przez niego u ks. Aleksandra i Iwana Buremskich. — K. 236.
61	września 7.	1567 r. listopada 26.	Zapis wienny, wydany w zamian utraconego przez podsędka ziemskiego ks. Eustachego Sokolskiego żonie swojej Opranie (Eufrozynie) na częściach wsi Domaszów i Połhanów [w druku kursywą: Pomganow], na sumę 260 kop groszy litewskich. — K. 238.
62	września 7.	1567 r. listopada 26.	List darowizny, wydany przez tegoż i tejże na całą należącą do niego ruchomość. — K. 239 na odwr.
63	września 7.	sierpnia 8.	List, wydany przez p. Jerofieja Hostskiego żonie swojej Annie, w którym zapisuje jej na pełną własność trzecią część wszystkich swoich majątków, a mianowicie: zamek Krupę i wsie Riasniki, Mikulin i połowę wsi Kotów ze wszystkimi przysiółkami, polami, sianożęciami itd. — K. 240.
64	września 7.		Oświadczenie p. Jana Montowta z Koblina i p. Ottona Nestwica (powoda i pozwanego w sprawie cywilnej, już rozstrzygniętej przez sąd) o tym, że doszli do porozumienia co do zapłaty sumy powództwa. — K. 243.
65	października 1.		Skarga zieman. Jacka Szybeńskiego o zadanie mu pobicia i ran przez służebnika i chłopów p. Iwana Hapanowicza, a także o odebranie mu przez nich listu zaręcznego, wydanego przez starostę łuckiego ks. Koreckiego, i różnych kosztowności; doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego ran, otrzymanych przez Jacka Szybeńskiego. — K. 244.
66	października 2.		Oświadczenie zieman. Eustachego Kneruckiego i jego bratanka zieman. Eliasza Kneruckiego, że wszczętą przez tego ostatniego sprawę o majątek zgodzili się przekazać do rozstrzygnięcia sądowi przyjacielskiemu. — K. 244 na odwr.
67	października 4.		Zapis o stawiennictwie w sądzie pełnomocnika archimandryty żydyczyńskiego Jony i o niestawiennictwie pozwanych — wdowy po p. Bohuszu Bohowitynowiczu, Fiodory, i jej zięcia, podkomorzego chełmskiego p. Michała Działyńskiego. — K. 246.
68	października 4.		Zapis o stawiennictwie w sądzie namiestnika dorohobuskiego, Iwana Horodyszczskiego, pełnomocnika wojewody kijowskiego, marszałka wołyńskiego i starosty włodzimierskiego ks. Konstantego Ostrogskiego, pozwanego w całym szeregu spraw karnych, wszczętych przez p. Iwana Mniszczyńskiego, i o niestawiennictwie w sądzie tego ostatniego. — K. 246 na odwr.
69	„		Oświadczenie ks. Andrzeja Hołowni w imieniu swego ojca ks. Fiodora, że p. Jan Montowt-Kobliński, wbrew wyrokowi marszałka hospodarskiego Michała Jeło-Malińskiego, nie stawił się w wyznaczonym terminie i miejscu dla zwrotu zagarniętych u ks. Fiodora Hołowni rzeczy, a także dla otrzymania rzeczy, odebranych przez tego ostatniego u Montowta; świadectwo o tym samym woźnego. — K. 248.
70	„		Oświadczenie zieman. Wasyla Chołoniewskiego i siostry jego Heleny Motowiło, że doszli do dobrowolnego porozumienia co do polubownego zakończenia wszczętej przez tę ostatnią sprawy o wiano matczyne i część ojcowskiego mienia. — K. 248 na odwr.
71	października 5.		Oświadczenie ks. Lwa Sanguszki-Koszyrskiego i wdowy po dzierżawcy czernihorodzkim, Anny Falczewskiej, że postanowili zakończyć swoje spory i pretensje polubownie i na zawsze przerwać wszczęte w sądzie sprawy. — K. 250.
72	„		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Annie Czartoryskiej i jej synom Iwanowi i Jerzemu, a także p. Fursowi Czyżowi i jego synowi Konstantemu pozwów p. Jana Leśnickiego i jego żony Katarzyny. — K. 250 na odwr.
73	„		Zapis o stawiennictwie w sądzie pełnomocnika archimandryty żydyczyńskiego Jony i niestawiennictwie pozwanych: p. Marii Kozińskiej i jej zięcia ks. Mikołaja Jarosławicza z żoną tego ostatniego Barbarą. — K. 251.
74	„		Zaoczny, z powodu niestawiennictwa pozwanego, wyrok sądu o ściągnięciu z p. Dymitra Jałowickiego na rzecz powoda, dworzanina hospodarskiego Iwana Burego, szkód, poniesionych przez niego wskutek naruszenia przez pozwanego spokojnego władania powoda i grabieży jego mienia. — K. 252.
75	października 5.	sierpnia 26.	List zastawny na wieś Smolew, wydany przez ks. Lwa Sanguszkę-Koszyrskiego marszałkowi hospodarskiemu Piotrowi Zahorowskiemu za pożyczone od niego w domu 800 kop groszy. — K. 254 na odwr.
76	„		Zaoczny, z powodu trzykrotnego niestawiennictwa pozwanego p. Eliasza Nieświckiego, wyrok sądu o ściągnięciu z niego 337 kop groszy wynagrodzenia na rzecz p. Janusza Uhrynowskiego za samowolne zatrzymanie przez pozwanego i jego synów różnych rzeczy Uhrynowskiego, roztrwonienie powierzonego mu mienia i grabież różnych innych rzeczy (zob. wyżej nr 40 i 57). — K. 257 na odwr.
77	października 5.		Zaoczny, z powodu niestawiennictwa w sądzie pozwanego p. Dymitra Jałowickiego, wyrok o ściągnięciu z niego według dwóch jego zobowiązań na rzecz powódki zieman. Marii Chmary. — K. 260.
78	„		Skarga sędziego ziemskiego pow. krzemienieckiego Andrzeja Kuniewskiego na grabieże, najazdy itd. zieman. Siemiona Jełowicza, a także o to, że ten ostatni, odbiwszy zamek w cerkwi wsi Kuniewa, „hriwienki serebrenyje ot obrazow pobrał i jewanhielije cerkownoje s cerkwi uział”, wskutek czego „pop tamoszni, obaczywszy, iż on hriwienki ot obrazow pobrał i jewanhielije s cerkwi wział, służby bożoje nie służył i z seła procz poszoł”. — K. 262.
79	października 6.		Oświadczenie woźnego łuckiego p. Kościuszki Fursewicza-Tuszybińskiego, że zobowiązuje się na pierwsze żądanie swojej siostry Katarzyny i jej męża zieman. Jana Leśnickiego stawić się do działu wsi Tuszybin, pozostałej po ich ojcu i stryju, jak tylko zostanie ona odebrana ks. Annie Czartoryskiej drogą sądową. — K. 262 na odwr.
80	„		Oświadczenie zieman. Katarzyny Leśnickiej o jej rezygnacji z prowadzenia drogą sądową wszczętej przeciw bratu K. Fursewiczowi sprawy o zwrot jej części ojcowskiego mienia, z obietnicą przy tym za siebie i swoje potomstwo nie wszczynać tej sprawy i w przyszłości. — K. 264.
81	„		Zaoczny wyrok sądu o ściągnięciu według dokumentów dłużnych na rzecz dworzanina hospodarskiego Stanisława Krajewskiego pewnej sumy pieniędzy z ks. Eudokii Czetwertyńskiej i o obowiązkowym dostarczeniu przez nią określonej ilości „popiołu” na podstawie istniejącego kontraktu. — K. 264 na odwr.
82	„		Skarga ks. Bohusza Kareckiego [sic] o to: 1) że chorąży ziemi wołyńskiej p. Grzegorz Hulewicz, napadłszy w zeszłym roku na jego tabor, zagarnął jego „pachołka”, a z nim 3 skrzynie, w których przechowywano różne przywileje i złote monety, które nie zostały mu, właścicielowi, zwrócone przez Hulewicza, lecz oddane na przechowanie do sklepu kościoła łuckiego, i 2) że przy oględzinach przez niego, ks. Koreckiego, w obecności podstarościego, świadków (ponętych) i woźnego, skrzyń w oznaczonym sklepie jednej ze skrzyń, a mianowicie z pieniędzmi, nie było; na dowód tego ks. Korecki przedstawił pisemne poświadczenie z 13 września 1568 r., wydane mu przez świadków — szlachtę, obecnych przy oględzinach. — K. 267 na odwr. Uwaga. W akcie pisemne poświadczenie świadków nieprawidłowo przypisane jest woźnemu.
83	„		Takie samo poświadczenie o tym samym woźnego Kniahinińskiego, całkowicie identyczne z poprzednim, wydanym przez szlachtę. — K. 270. Uwaga. Poświadczenie to nieprawidłowo oznaczone jest w księdze aktowej jako odrębny akt.
84	października 6.		NB. Akt ten jest rozpoczęty, lecz nie dokończony. Następny, pod nr 85, — identyczny treścią i całkowicie dokończony akt. — K. 271.
85	„		Oświadczenie ks. Bohusza Koreckiego, że dla zabezpieczenia zapłaty zasądzonego przez króla na jego rzecz od p. Albrechta Łaskiego i żony jego Beaty z Kościelca wynagrodzenia za szkody, wyrządzone mu zagarnięciem jego wsi przez małżonków Łaskich, dworzanin hospodarski z polecenia króla jeździł do różnych wsi p.p. Łaskich dla przekazania ich w dzierżawę ks. Koreckiemu, lecz że urzędnicy i słudzy Łaskich z bronią w ręku przeszkodzili dokonaniu tego przekazania, którą to okoliczność poświadczyli woźny i świadkowie (ponięci). Przy tym oświadczeniu ks. Bohusz Korecki przedstawił wypis z ksiąg grodzkich, zawierający szczegółowe oświadczenie o okolicznościach sprawy wspomnianego dworzanina, a także świadectwo woźnego i świadków. — K. 272.
86	„		Oświadczenie ks. Bohusza Koreckiego, że w wykonaniu wyroku królewskiego wysłany przez króla dworzanin hospodarski wraz z woźnym i świadkami objechał granice wsi, zagarniętych w zeszłym roku u niego, ks. Koreckiego, przez małżonków Łaskich (zob. poprzedni akt), i wwiązał go w posiadanie tych wsi. Na poświadczenie tego ks. Korecki przedstawił odpis z zapisu urzędu grodzkiego, zawierającego zeznanie o tym samym dworzanina królewskiego, woźnego i świadków wraz ze szczegółowym opisem wspomnianych wsi i ich granic. — K. 276.
87	„		Powtórne oświadczenie tegoż i o tym samym. — K. 280 na odwr.
88	października 2 (sic).		Skarga ks. Bohusza Koreckiego o zadanie ran dwóm jego sługom przez sługi p. Albrechta Łaskiego. Doniesienie woźnego o oględzinach ran u poszkodowanych. — K. 281.
89	października 7.		Oświadczenie p. Siemiona Jeło-Kuniewskiego i jego bratanka Iwana Jeło-Bukojemskiego, że postanowili swój spór o mienie i wszczętą o to w sądzie sprawę przekazać do rozstrzygnięcia sądowi przyjacielskiemu; przy tym przedstawione zostało i samo zobowiązanie pozwanego Siemiona Jeło-Kuniewskiego do stawienia się w wyznaczonym terminie na sąd przyjacielski. — K. 282.
90	października 8.		Oświadczenie polskiej zieman. Katarzyny Leśnickiej, że prowadzenie wszczętej przez nią sprawy o odebranie spadkobiercom ks. Iwana Czartoryskiego zagarniętej przez niego jej „otczyzny” — wsi Tuszybin [w druku: Tuszebin], powierza swemu mężowi zieman. Janowi Leśnickiemu i bratu p. Kościuchowi Czyżewiczowi. — K. 284.
91	„		Zaoczny, z powodu niestawiennictwa pozwanego, wyrok sądu o ściągnięciu z p. Eliasza Nieświckiego i jego syna Adama na rzecz poszkodowanego p. Lwa Nieświckiego pewnej sumy pieniędzy za najazd na jego dwór, grabież i zadanie ran jego żonie. — K. 284 na odwr.
92	października 9.		Postanowienie sądu o uwolnieniu ks. Konstantego Ostrogskiego, wojewody kijowskiego, marszałka ziemi wołyńskiej, starosty włodzimierskiego, od wszystkich pozwów p. Iwana Kirdeja, z przyznaniem temu ostatniemu prawa pozwania do sądu ks. Ostrogskiego na następne „roki sądowe”. — K. 285 na odwr.
93	„		Skarga zieman. Eustachego Kneruckiego o napad żony marszałka królewskiego Olizara Kirdeja-Mylskiego, Anny, i jej sług na jego tabor w drodze z Łucka do jego majątku Knerut, i rozgrabienie tego taboru. — K. 286 na odwr.
94	października 8 (sic).		Oświadczenie zieman. Eudokii Żukowieckiej, primo voto Chołoniewskiej, że na prośbę swego bratanka Wasyla Chołoniewskiego doręcza mu dokumenty na majątek chołoniewski, a mianowicie: 1) przywilej nadawczy na wieś Chołoniew ze wsiami Chołoniewiec, Podhaje, Sieliszczów, Horodyszcze i Wiecz, wydany w Łucku w 1451 r. 22 grudnia przez wielkiego księcia Świdrygiełłę-Aleksandra swemu słudze Piotrowi Myszyczowi i 2) akt o dobrowolnym dziale wspomnianych majątków między braćmi Bohdanem i Dymitrem Chołoniewskimi-Myszyczami, sporządzony 14 września 7697 (sic!!) roku od stworzenia świata; przy tym przytoczone są oba dokumenty w odpisie. — K. 287. Uwaga. Data ostatniego dokumentu (7697 r. od stw. świata) jest oczywiście błędna, gdyż przeliczając ją na współczesną rachubę czasu (7697–5508) otrzyma się 2189 rok po Narodzeniu Chrystusa.
95	października 10.	września 24.	List zastawny na 1200 kop groszy na wieś Zawidowo i wioskę Wolicę (inaczej Dereczyn), leżące w powiecie włodzimierskim, wydany przez ks. Lwa Sanguszkę-Koszyrskiego podkomorzemu łuckiemu p. Michałowi Serbinowi. — K. 290. Uwaga. Na początku tego aktu znajduje się adnotacja, dokonana późniejszym pismem: „Zastawa seła Zawidowa”.
96	października 10.	1567 r., sierpnia 8.	List testamentowy podkomorzego łuckiego p. Michała Serbina, w którym przekazuje całą swoją ruchomość i nieruchomość, a mianowicie wsie powiatów włodzimierskiego i łuckiego: Chorochoryn, Pyrkowicze i Byteń, żonie swojej Annie, z domu Tyszkiewiczównie. — K. 292.
97	października ?.	1567 r., sierpnia 8.	Taki sam list wspomnianej (zob. akt poprzedni) Anny Serbinowej, w którym zapisuje mężowi swemu przypadającą na nią część wszystkich położonych w powiatach brzeskim i krzemienieckim majątków jej ojca. — K. 294 na odwr.
98	października 13.	października 9.	List („dielczyj”), wydany przez mostowniczego łuckiego p. Iwana Borzobohatego-Krasieńskiego i żonę jego Annę, z domu Siemaszkównę, ich szwagrowi zieman. Jerzemu Tyszkowskiemu i jego żonie Marii, z domu Siemaszkównie, w którym pierwsi zobowiązują się zadowolić swoją częścią majątku rykańskiego, otrzymaną na podstawie działu, dokonanego za pośrednictwem przyjaciół, nie pretendując do części, otrzymanej przy tym dziale przez drugich. W tym akcie dokładnie oznaczono, co i na czyj udział przypadło przy dziale. — K. 297.
99	października 13.	października 10.	Taki sam list i o tym samym, wydany ze swej strony przez zieman. Jerzego i Marię Tyszkowskich p. Iwanowi i Annie Borzobohatym-Krasieńskim. — K. 299.
100	października 13.		Oświadczenie p.p. Iwana i Anny Borzobohatych-Krasieńskich o tym, jacy chłopi (imienny spis) na podstawie dobrowolnego działu wraz z częścią wsi Rykany i Mytyszcze przeszli we władanie zieman. Jerzego i Marii Tyszkowskich. — K. 301 na odwr.
101	„		Takie samo oświadczenie zieman. Jerzego i Marii Tyszkowskich o chłopach, którzy przeszli we władanie p. Iwana i Anny Borzobohatych-Krasieńskich wraz z częścią wsi Rykany i Topol; przy tym przedstawiony został imienny spis tych chłopów. — K. 302.
102	„		Oświadczenie tychże Iwana i Anny Borzobohatych-Krasieńskich o tym, że wraz z Jerzym i Marią Tyszkowskimi doszli do porozumienia, na podstawie którego majątek połhanowski [w druku kursywą: Pomganowskoje], po uwolnieniu od zastawu, ma przejść na własność Tyszkowskich, a majątek łuczycki i część topolskiego — do nich, Borzobohatych-Krasieńskich; przy tym przedstawiony został list, wydany 9 października 1568 r. przez Borzobohatych-Krasieńskich Tyszkowskim, w którym pierwsi przyznają drugim prawa do majątku połhanowskiego. — K. 303.
103	„		Takie samo i o tym samym oświadczenie zieman. Jerzego i Marii Tyszkowskich, z przedstawieniem listu z 10 października 1568 roku, wydanego przez nich, Tyszkowskich, Borzobohatym-Krasieńskim, w którym pierwsi przyznają drugim prawo do wykupu i władania majątkiem łuczyckim i częścią majątku topolskiego. — K. 304 na odwr.
104	października 15.		Skarga p. Grzegorza Sokora, służebnika wojewody sieradzkiego, i jego bratowej Elżbiety Sokor o napad urzędnika ks. Bohusza Koreckiego na majątek Iwana Sokora, wieś Płoskie, przy czym sam Iwan Sokor został zabity, słudzy poranieni i pobici, a mienie jego rozgrabione; doniesienie woźnego o obejrzeniu przez niego zwłok zabitego Iwana Sokora. — K. 306.
105	października 15.	lipca 8.	List zastawny na dwie części wsi Szełkowiec, wydany przez p. Michała Hulalnickiego zieman. Iwanowi Wołyńcowi. — K. 307 na odwr.
106	października 15.	lipca 8.	Zapis kupna na trzecią część wsi Szełkowiec, sprzedaną zieman. Iwanowi Wołyńcowi przez p. Michała Hulalnickiego. Jako motyw sprzedaży podana jest niemożność dla sprzedawcy, wskutek niedostatku środków, dalszego pełnienia z tego majątku „hospodarskich i ziemskich służb wojennych”. — K. 309 na odwr. Uwaga. Akt ten kończy się na odwrocie k. 311, u góry; pozostała część strony, która została niezapisana, jest przekreślona; w środku pustego miejsca słowa: „tut nima niczoho”.
107	października 15.	1567 r., listopada 14.	Testament p. Grzegorza Czaplicza-Szpanowskiego, w którym zostawia żonie swojej Dorocie wieś Miłostowo. — K. 312.
108	października 12 (sic).	1567 r., listopada 14.	Testament tegoż i na rzecz tejże na całe ruchome mienie. — K. 313 na odwr.
109	października 12.	1567 r., listopada 14.	List zastawny na sumę 2 tysięcy kop na wsie Oleksin, Pawłowszczyznę, Poroszkowszczyznę i połowę wsi Oleksina (drugiego) i Szpanowa, wydany przez p. Grzegorza Czaplicza-Szpanowskiego żonie swojej Dorocie, z tym jednak, aby skorzystała ze swego prawa zastawnego dopiero po jego, Czaplicza, śmierci. — K. 315.
110	października 13.		Oświadczenie p. Bohdana Sosnickiego i p. Dymitra Kozińskiego, że postanowili zakończyć polubownie sprawę o część majątku ohawczyckiego, już rozstrzygniętą przez sąd na korzyść Kozińskiego: p. Sosnicki, pod poręczeniem starosty olickiego Hektora Kowaczyńskiego, zobowiązał się zapłacić p. Kozińskiemu 50 kop groszy litewskich. — K. 317.
111	„		Oświadczenie p. Bohdana Sosnickiego i p.p. Izajasza, Romana i Tomasza Kozińskich, że wszczętą przez tych ostatnich sprawę o należące do nich części majątku ohawczyckiego przerywają ugodą polubowną, na podstawie której p. Sosnicki zobowiązał się zwrócić wspomniany majątek Kozińskim dobrowolnie. — K. 318.
112	października 14.	czerwca 26.	Zapis darowizny na wieś Olszany, wydany przez p. Marię Babińską swemu synowi Andrzejowi Babińskiemu. — K. 319.
113	lipca 14 (sic).	czerwca 26.	NB. Dosłowne powtórzenie poprzedniego aktu. — K. 321. Uwaga. Data, postawiona na początku niniejszego aktu — lipca 14 — oczywiście napisana jest omyłkowo zamiast 14 października. To samo trzeba powiedzieć i o 4 następnych aktach: nr 114, 115, 116 i 117, — albo data tych aktów jest błędna, albo same akty wpisane są wsteczną datą.
114	października 5.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Lwu Koszyrskiemu „uwiązczego listu” od p. Mikołaja Charlińskiego. — K. 323.
115	„		Doniesienie tegoż woźnego o doręczeniu przez niego z polecenia p. Romana Kozińskiego pozwu p. Bohdanowi Tuszybińskiemu [w druku: Tuszebinskiemu], woźnemu łuckiemu. — K. 323.
116	października 5.		Doniesienie woźnego powiatu łuckiego o tym, że zawiadomił dworzanina hospodarskiego p. Iwana Burego i jego teściową Marię Chmarę o wezwaniu ich przez p. Dymitra Jałowickiego do sądu ziemskiego powiatu krzemienieckiego. Przy tym sługa p. Jałowickiego oświadczył, że p. Iwan Bury w obecności jego i woźnego znieważył słowami jego pana. — K. 323 na odwr.
117	października 11.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Hektorowi Kowaczyńskiemu, olickiemu namiestnikowi panów wojewodziców wileńskich, urzędowego listu upominalnego o zwrot ks. Markowi Sokolskiemu zatrzymanego przez Kowaczyńskiego bydła rogatego. — K. 323 na odwr.
118	października 14.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Jerzemu Woronieckiemu pozwu p. Matusza Treszkowskiego, wójta kowelskiego. — K. 324.
119	października 16.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Aleksandrowi Żórawnickiemu, klucznikowi i horodniczemu łuckiemu, duplikatów trzech pozwów od p. Stanisława Krajewskiego. — K. 325.
120	„		Doniesienie woźnego o tym, że przy doręczeniu przez niego władyce łuckiemu Markowi Żórawnickiemu urzędowego listu upominalnego w sprawie o majątek Żórawniki, wszczętej na skargę jego córki Fiodory Korytyńskiej [w druku: Korytenskoj], Żórawnicki oświadczył, że spornym majątkiem włada dlatego, że został mu on oddany w zastaw przez jego zmarłą żonę. — K. 325 na odwr.

1569 ROK.

Nr aktu wg kolejności	Kiedy akt podany (oblatowany)	Kiedy sporządzony	Treść aktów
1	kwietnia 26.		Skarga wdowy ks. Marii Buremskiej na ks. Aleksandra Buremskiego o zatrzymanie przez niego u siebie testamentu jej męża i odmowę przedstawienia tego testamentu do wpisania do ksiąg ziemskich; przy tym ks. Maria Buremska przedstawiła odpis wspomnianego testamentu, sporządzonego 9 listopada 1568 r., z prośbą o wpisanie go do ksiąg sądu. — K. 326.
2	kwietnia 26.	1568 r., listopada 3.	List sprzedaży na dwie części wsi Zaturce, Twerdyna i Mołczanów, wydany przez ks. Marię Buremską ojcu swemu p. Wasylowi Hulewiczowi, wojskiemu włodzimierskiemu. — K. 327 na odwr.
3	kwietnia 27.		Zaoczny wyrok sądu w sprawie o obrabowanie kowelskiego poddanego ks. Andrzeja Kurbskiego, Żyda Icka Szmojłowicza; sąd postanowił: wskutek trzykrotnego niestawiennictwa w sądzie pozwanego ks. Jerzego Woronieckiego i na podstawie złożonej przez poszkodowanego Żyda przysięgi, ściągnąć z pozwanego na rzecz poszkodowanego 400 kop i 36 groszy, rozkładając ich zapłatę na 4 terminy, po 12 tygodni każdy. — K. 329 na odwr.
4	kwietnia 28.	1565 r., czerwca 29.	Zapis wienny zieman. Mikity Kniażskiego żonie swojej na trzecią część ruchomego i nieruchomego mienia. — K. 331 na odwr.
5	maja 1.	1568 r., lipca 9.	List, wydany przez p. Katarzynę Bohuszewicz siostrze swojej Magdalenie i jej mężowi Grzegorzowi Hulewiczowi, chorążemu ziemi wołyńskiej, w którym oświadcza ona, że na podstawie dobrowolnego działu majątku ich brata Herasyma Dachnowicza na część jej siostry przypadły wsie Podduby [?], Wilhoszcze i część wsi Ryznicz, a na jej część wsie Wojnica, Zubilno i druga część wsi Ryznicz, który to dział ona, Katarzyna Bohuszewicz, uznaje za sprawiedliwy i nienaruszalny. — K. 333 na odwr.
6	maja 1.	1568 r., lipca 9.	Taki sam list i o tym samym, wydany p. Katarzynie Bohuszewicz przez Grzegorza i Magdalenę Hulewiczów. — K. 335 na odwr.
7	kwietnia (sic) 26.		Skarga dworzanina hospodarskiego Siemiona Iwanowicza, który przyjechał do Łucka z polecenia króla dla ściągnięcia z Żydów wołyńskich 3 tysięcy kop groszy, o to, że Żydzi łuccy, którzy odmówili wniesienia należnej od nich sumy i dlatego zostali przez niego osadzeni w więzieniu, zostali samowolnie stamtąd wypuszczeni przez klucznika i horodniczego łuckiego p. Aleksandra Żórawnickiego. — K. 337.
8	kwietnia 26.		Doniesienie woźnego urzędowego o doręczeniu przez niego biskupowi i kapitule łuckiej listu upominalnego o uczynienie sprawiedliwości p. Kazimierzowi Lednickiemu, którego spokojne posiadanie wsi Łuczyce i Topol zostało naruszone przez podziekana Tomasza Chojeńskiego. — K. 337 na odwr. Uwaga. Następny akt w księdze nie jest ponumerowany.
[b.n.]	kwietnia 26.		Oświadczenie tegoż woźnego o tym, że pod koniec zeszłego roku doręczył biskupowi łuckiemu Wiktorynowi Wierzbickiemu i kapitule łuckiej pozew w tej samej sprawie (zob. poprzedni akt). — K. 338. Uwaga tłumacza. W druku w kolumnie numeru kreska „—”.
9	kwietnia 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Liniewskiemu, ks. Mikołajowi Zbaraskiemu, staroście krzemienieckiemu, i chorążemu ziemi wołyńskiej Grzegorzowi Hulewiczowi pozwu p. Piotra Falczewskiego, dzierżawcy czernihorodzkiego. — K. 338 na odwr.
10	kwietnia 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. stolnikowi wielkiego księstwa litewskiego (imię i nazwisko nie podane) trzech pozwów p. Piotra Falczewskiego. — K. 339.
11	kwietnia 26.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p. Fiodorze Bohowitynowiczowej dwóch pozwów p. Gabriela Hulewicza i jego żony. — K. 339 na odwr.
12	kwietnia 27.		Protokół stawiennictwa w sądzie pełnomocnika powoda o. Jony, archimandryty żydyczyńskiego, i niestawiennictwa pozwanych — wdowy po kasztelanie łuckim Marii Kozińskiej, jej córki Barbary i męża tej ostatniej ks. Mikołaja [w druku: Nakołaja] Jarosławicza. — K. 340.
13	kwietnia 27.		Doniesienie woźnego o doręczeniu pozwów od p. Eustachego Wołowicza, podkanclerzego w. ks. lit., marszałka dwornego i starosty brzeskiego i kobryńskiego, jego służebnikowi p. Wasylowi Koladzie z wezwaniem do stawienia się na sąd swego pana. — K. 340 na odwr.
14	kwietnia 27.		Oświadczenie ks. Anny Masalskiej, że upoważnia swego męża do prowadzenia wszczętej przez nią sprawy karnej przeciwko podkomorzemu włodzimierskiemu p. Aleksandrowi Siemaszce [w druku: Semaszka]. — K. 341.
15	kwietnia 27.		Doniesienie woźnego, że p. Iwan Chołoniewski zabronił swoim chłopom zwracać p. Wasylowi Chołoniewskiemu pożyczonego przez nich u niego żyta. — K. 341 na odwr.
16	kwietnia 27.		Oświadczenie ks. Anny Masalskiej, że upoważnia swego męża ks. Andrzeja do prowadzenia wszczętej przez nią sprawy przeciwko ks. Marynie Czetwertyńskiej. — K. 342 na odwr.
17	kwietnia 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu pozwu od p. Uszaka Kulikowskiego zieman. Jakimowi Ochłopowskiemu. — K. 343.
18	kwietnia 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu pozwów od ks. Anny Czartoryskiej ks. Jerzemu Puzynie. — K. 343 na odwr.
19	kwietnia 29.		Oświadczenie służebnika podskarbiny ziemskiej Fiodory Bohusz (sic), potwierdzone także przez woźnego, że p. Jan Bokij-Zarzecki odmówił zwrotu dwóch koni, odebranych poddanym p. Fiodory Bohusz. — K. 343 na odwr.
20	kwietnia 29.		Doniesienie woźnego o doręczeniu pozwów od p. Iwana Chołoniewskiego p. Wasylowi Chołoniewskiemu. — K. 345.
21	kwietnia 29.		Doniesienie woźnego, że jeździł z p. Iwanem Chołoniewskim do urzędnika p. Michała Myszki-Warkowskiego, starosty homelskiego, z żądaniem dokonania sądu nad poddanym tego ostatniego, winnym zranienia służebnika p. Chołoniewskiego, lecz odmówiono im jednak tej prośby. — K. 345 na odwr.
22	maja 2.		Skarga zieman. Izajasza Kozińskiego o zatrzymanie jego poddanego przez młodszych jego braci Romana i Tomasza; doniesienie woźnego o tym samym. — K. 346.
23	maja 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego ks. Markowi Sokolskiemu pozwów od p.p. Wasyla, Tymofieja, Mikity i Michała Oszczowskich. — K. 346 na odwr. Uwaga. Następny akt nie jest ponumerowany.
[b.n.]	maja 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego p.p. Iwanowi, Jerzemu i Gabrielowi Szpanowskim pozwów od p. Bohdana Sosnickiego. — K. 346 na odwr. Uwaga tłumacza. W druku w kolumnie numeru znak „?”.
24	maja 3.		Oświadczenie zieman. Iwana i Marka Chołoniewskich, że w obecności woźnego sprzedali zieman. Iwanowi Oszczowskiemu z braćmi należący do nich plac dworny w m. Łucku; świadectwo o tym samym woźnego. — K. 347.
25	maja 3.		Oświadczenie zieman. Wasyla i Mikity Oszczowskich, że odstąpili swoje części kupionego od zieman. Chołoniewskich placu dwornego w m. Łucku bratu swemu Tomkowi. — K. 347 na odwr.
26	maja 3.		Doniesienie woźnego o doręczeniu p. Ilaszowi Nieświckiemu i jego synowi Adamowi pozwów od p. Bohdana Sosnickiego, jego żony i córki. — K. 348.
27	maja 4.	1568 r., października 25.	Zapis sprzedaży części majątku przy wsi Ławrów, sprzedanej przez zieman. Romana Kozińskiego p. Aleksandrowi Siemaszce [w druku: Semaszku], podkomorzemu włodzimierskiemu. — K. 348.
28	— NB.	———	Powtórzenie poprzedniego aktu. — K. 351 na odwr.
29	maja 4.	lutego 14.	Pokwitowanie, wydane przez p. Annę Lednicką (z domu Montowt) ks. Markowi Sokolskiemu na to, że otrzymała od niego w całości tysiąc kop groszy, zapisanych jej przez jej zmarłego męża ks. Wasyla Sokolskiego, a także należące do niej mienie ruchome. — K. 355. Uwaga. Odwrotna strona 357 karty jest przekreślona.
30	października 2.	lipca 30.	Zapis wojskiego łuckiego Iwana Czaplicza-Szpanowskiego, w którym oświadcza on, że wraz z przekazaniem pasierbicy swojej Bohdanie Siemaszkównie (która wyszła za mąż za ks. Janusza Czetwertyńskiego) jej ojczystych wsi Zdeneż i Berezołupy on i żona jego Helena zrzekli się sumy wiennej, zapisanej na tych wsiach na rzecz ostatniej przez jej pierwszego męża Wasyla Siemaszkę, w zamian za co otrzymali od małżonków ks. Czetwertyńskich prawo dożywotniego władania wsią Zdeneż. — K. 358.
31	października 2.	sierpnia 15.	Zapis tychże małżonków Czapliczów-Szpanowskich, w którym zobowiązują się płacić za dzierżawioną przez nich dożywotnio od ks. Janusza Czetwertyńskiego i jego żony wieś Berezołupy po 10 kop groszy rocznie. — K. 362.
32	października 3.	sierpnia 1.	Zapis sprzedaży na „dworzec” z ziemią we wsi Hulalniki, sprzedany przez ks. Bohdanę Czetwertyńską swemu ojczymowi, wojskiemu łuckiemu Iwanowi Czapliczowi-Szpanowskiemu. — K. 364.
33	października 3.	sierpnia 15.	Zapis ks. Janusza Czetwertyńskiego i jego żony Bohdany, w którym oddają oni w dożywotnią dzierżawę małżonkom Czapliczom-Szpanowskim swoją wieś Berezołupy z opłatą po 10 kop groszy rocznie (zob. akt nr 31). — K. 366.
34	„	„	Początek jakiegoś rozporządzenia ks. Bohdany Czetwertyńskiej dotyczącego należącej do niej części majątku przy wsi Miłowsze [?]. — K. 367 na odwr. Uwaga. Poprzedni akt nie jest zakończony, po nim następuje dalszy ciąg bez początku aktu pod nr 36. Oczywiście w księdze brakuje jednej lub kilku kart, chociaż paginacja tych ostatnich w księdze biegnie bez przerwy. — Uwaga tłumacza. W druku brak aktu nr 35 (po nr 34 następuje nr 36).
36	października 3.	sierpnia 1.	Pokwitowanie ks. Bohdany Czetwertyńskiej na to, że przy wyjściu za mąż otrzymała od swej matki Heleny i ojczyma Iwana Czapliczów-Szpanowskich w całości wszystko mienie ruchome, pozostałe po jej ojcu Wasylu Siemaszce [w druku: Semaszka]. — K. 368.
37	października 3.	sierpnia 1.	Zapis ks. Janusza Czetwertyńskiego, w którym poświadcza on, że majątek Zdeneż oddany został przez jego żonę Bohdanę w dożywotnie władanie Iwanowi i Helenie Czapliczom-Szpanowskim za jego pełną zgodą. — K. 369.
38	października 3.	lipca 30.	Zapis ks. Bohdany Czetwertyńskiej, w którym oddaje ona swój ojczysty majątek Zdeneż w dożywotnie władanie ojczymowi i matce swoim Iwanowi i Helenie Czapliczom-Szpanowskim. — K. 371.
39	października 3.		Postanowienie sądu o tym, że zieman. Tychno Irżyszczowski z siostrami może wezwać do sądu w sprawie o zagarnięcie części wsi Kniahinin wojskiego włodzimierskiego Wasyla Hulewicza, jako osobę, która oświadczyła się posiadaczem oznaczonego spornego majątku. — K. 374.
40	października 3.		Oświadczenie p. Mikołaja Dorohostajskiego, stolnika wielkiego księstwa litewskiego, i pełnomocnika p. Jana Montowta-Koblińskiego, że wszczęte przez tego ostatniego przeciwko pierwszemu różne sprawy karne postanowiono za obopólną zgodą stron przekazać sądowi przyjacielskiemu. — K. 374 na odwr.
41	października 3.		Wyrok sądu o zwrocie zieman. Andrzejowi Dobryńskiemu i Michałowi Pawłowiczowi chłopów wsi Bołotkowce i połowy pól wsi Pohapszczyna, będących w zastawie u zieman. Michała Dczusy [?], z zapłatą temu ostatniemu 24 kop groszy. — K. 375 na odwr.
42	października 3.	września 3.	List zastawny na sumę 10 kop groszy na siedlisko i „siedem dni pola” we wsi Hulalniki, wydany peresopnickiemu kapłanowi Stefanowi Preczyskiemu przez zieman. Iwana Hulalnickiego. — K. 377.
43	października 3.	1566 r. marca 12.	List zieman. Iwana, Marka i Olechny Chołoniewskich, w którym zrzekają się oni wszelkich skarg i wszczętych przez nich powództw przeciwko p. Michałowi Myszce, staroście homelskiemu. — K. 379.
44	października 3.		Zapis o stawiennictwie w sądzie p. Michała Myszki, starosty homelskiego, i niestawiennictwie pozwanego p. Tomiły Wańka. — K. 379 na odwr.
45	października 3.		Skarga Chomy Zakrzewskiego, służebnika podkomorzego chełmińskiego p. Michała Działyńskiego, na nominata biskupa łuckiego Iwana Borzobohatego-Krasieńskiego o to, że ten ostatni nie zapłacił mu pożyczonych u niego pieniędzy i nie zwrócił odebranych mu rzeczy. — K. 380 na odwr.
46	października 3.		Postanowienie sądu o zwolnieniu pozwanego Michała Działyńskiego, podkomorzego chełmińskiego, od stawiennictwa w sądzie na bieżące roki sądowe, z przyznaniem powodom w sprawie o majątek kutrowski: p.p. Gabrielowi Hulewiczowi, Iwanowi Szybieńskiemu, Ostafiemu Kołpytowskiemu i Tomaszowi Bruchowskiemu z żonami (córkami zmarłego p. Mikity Kutrowskiego), prawa wezwania pozwanego na następne roki. — K. 381.
47	października 3.		Postanowienie sądu, wskutek wniosku powoda Korniła Macka, służebnika p. Ulany Hornostajowej, o obowiązkowym stawiennictwie w sądzie w wyznaczonym terminie pozwanych p. Lewka Łosiatyńskiego i jego współdziedzica („siabra”) Macieja Łosickiego z żonami. — K. 381 na odwr.
48	października 3.	1568 r. grudnia 6.	Zapis sprzedaży na połowę majątku Lubcza, sprzedanej przez p. Szczęsnego Charlińskiego i żonę jego Fennę, z domu księżniczkę Lubecką, p.p. Mikołajowi i Bohdanie Charlińskim. — K. 383.
49	października 3.	1566 r. czerwca 20.	List wojewody sieradzkiego Albrechta Łaskiego, w którym oświadcza on, że wziął na przechowanie od służebnika swego, „wolnego szlachcica koronnego” Jana Kotowskiego, 3 tysiące złotych polskich, za co i „nadaje” mu, odtąd aż do zwrotu tych pieniędzy, we władanie majątek Lubasza z przysiółkami, a zarazem potwierdza „wieczyste prawa” Jana Kotowskiego do nadanych mu wcześniej wsi powiatu rówieńskiego: Janiewicze, Arestów i Hołeniewszczyzna. — K. 387. Uwaga. Dokument ten zaczyna się tak: „My Łaskij Olbricht, wojewoda Siradskij… pan i dedicz”.
50	października 4.		Postanowienie sądu, rozpatrującego skargę marszałka hospodarskiego Piotra Zahorowskiego o zagarnięcie części majątku Suska przez ks. Marka Sokolskiego, o odroczeniu rozpatrzenia sprawy wskutek niekompletności pozwów powoda, wskazanej przez pełnomocnika pozwanego. — K. 389 na odwr.
51	października 4.		Oświadczenie pełnomocnika p. Piotra Falczewskiego, dzierżawcy czernihorodzkiego, że jego mocodawca zwalnia p. Mikołaja Dorohostajskiego, stolnika hospodarskiego, od stawiennictwa w sądzie na wniesione pozwy. — K. 390.
52	października 4.	września 29.	Donacja na wieś Chusowo, wydana przez zieman. Marię Moszczenicką swoim synom Wasylowi, Iwanowi i Olechnie Moszczenickim. — K. 390 na odwr.
53	października 5.	czerwca 7.	Zapis sprzedaży ks. Anny Masalskiej na jej ojczyste majątki na Wołyniu: Botyń, Boruchów i Bohdaczów, sprzedane przez nią swemu mężowi ks. Andrzejowi Masalskiemu za 1400 kop groszy litewskich. — K. 392.
54	października 5.	czerwca 7.	Zapis sprzedaży od tejże temuż na majątki w powiecie łuckim: Susk z przysiółkami i rudami, Smerdyń i część wsi Czołnica, sprzedane za 1500 kop groszy litewskich. — K. 394 na odwr.
55	października 5.		Postanowienie sądu ziemskiego o umorzeniu sprawy ze skargi sędziego grodzkiego Tytusa Chomka na klucznika i horodniczego łuckiego Aleksandra Żórawnickiego, jako sprawy temu sądowi niepodległej. — K. 397.
56	października 5.		Postanowienie sądu ziemskiego o umorzeniu niepodległej mu sprawy ze skargi p. Antoniego Jałowickiego na tegoż Aleksandra Żórawnickiego. — K. 397 na odwr.
57	października 5.		Oświadczenie ks. Anny Masalskiej, że swoją skargę na p. Aleksandra Siemaszkę [w druku: Semaszka] „z macierzyńskiej swojej łaski” przenosi z sądu ziemskiego na sąd przyjacielski. — K. 398.
58	października 5.	września 20.	List zieman. Iwana Nieświckiego, w którym dla spłaty swego długu odstępuje p. Aleksandrowi Siemaszce [w druku: Semaszku] swoje prawo do ściągnięcia równej sumy od swego brata i bratanka — Ilasza i Adama Nieświckich. — K. 399.
59	października 5.		Postanowienie sądu o zwolnieniu od pozwów i stawiennictwa w sądzie pozwanej ks. Eudokii [Awdotii] Jałowickiej wskutek niestawiennictwa w ciągu trzech dni powoda-oskarżyciela Iwana Niekraszewicza, służebnika podkomorzego chełmskiego p. Michała Działyńskiego. — K. 400.
60	października 6.	1568 r., sierpnia 12.	Zapis sprzedaży na majątek w powiecie łuckim — Mosor Wielki i M[osor] Mały z Wołkami, sprzedany przez ks. Andrzeja i Annę Masalskich za 2200 kop groszy litewskich p. Ostafiemu Wołowiczowi, „panu trockiemu”, podkanclerzemu wielkiego księstwa litewskiego i staroście brzeskiemu i kobryńskiemu. — K. 400 na odwr.
61	października 6.	października 5.	Testament p. Piotra Zahorowskiego, marszałka hospodarskiego, na rzecz jego synów z drugiego małżeństwa („z kniażnoju Fedoroju Sanhuszkownoju spłożenych”) Iwana, Fiodora, Michała, Andrzeja i Aleksandra Zahorowskich, z odsunięciem od tego mienia dzieci z pierwszego małżeństwa. W testamencie tym, ogłoszonym przez p. Zahorowskiego za jedynie ważny w przeciwieństwie do wszystkich innych, uznanych za nieważne lub fałszywe, testator dzieli po równo między wskazanych synów, oprócz całego mienia ruchomego, także i nieruchome, a mianowicie: 1) w pow. łuckim: wieś Swiszczowo z dworem, wieś Malewo z dworem, wieś Ochmatkowo (?) z dworcem, dwór Łukowo ze wsią Nawoz (?), część wsi Kopyła, Suska i Petraszewicze z dworcem w Porsku i dworzec „pod Łuckiem na Krasnym”; 2) w powiecie włodzimierskim: miasteczko Zahorowo z dworcem i wsie Chorowo, Wałowicze, Wola Kr…ska, Kokorewicze, Zahajce i Wola Monastyrska, a także „dworzec pod Włodzimierzem, zwany Ostrowiec” i część wsi Woszczatyn z dworcem, i 3) w powiecie krzemienieckim — część we wsi Bereżce z dworcem. — K. 403 na odwr. Uwaga tłumacza. „Wola Kr…ska” — w druku luka w nazwie („Кр…шская” [?]).
62	października 6.		List, w którym p. Olizar Kirdej-Mylski, marszałek hospodarski, i brat jego Iwan oddają swój ojczysty majątek Hać siostrze swojej Marynie Krupskiej w dożywotnie władanie. — K. 407.
63	października 8.	października 6.	List p. Janusza Krupskiego, wojewodzica bełskiego i podczaszego chełmskiego, i żony jego Maryny, w którym zrzekają się oni wszelkich pretensji do p. Olizara i Iwana Kirdejów-Mylskich, a w szczególności roszczeń do ich majątku Werbajów z przysiółkami, i zadowalają się otrzymaniem w dożywotnie władanie majątku Hać. — K. 409 na odwr.
64	września (sic) 30.		Postanowienie sądu o zwolnieniu od stawiennictwa w sądzie nominata władyki łuckiego i ostrogskiego Iwana Borzobohatego z powodu jego choroby i o ściągnięciu na podstawie zobowiązania dłużnego od jego syna p. Wasyla Borzobohatego na rzecz marszałka hospodarskiego p. Piotra Zahorowskiego 450 kop groszy. — K. 412 na odwr.
65	października 11.		Doniesienie woźnego o doręczeniu przez niego podkomorzemu włodzimierskiemu p. Aleksandrowi Siemaszce [w druku: Semaszku] pozwu od p. Iwana Krasieńskiego, mostowniczego łuckiego. — K. 415.
66	października 10 (sic).	maja 18.	Zapis sprzedaży na część wsi Podłeś i Korsynia, sprzedanej przez ks. Andrzeja Masalskiego ks. Markowi Sokolskiemu. — K. 415.
67	października 11.		Postanowienie sądu o zapłaceniu przez zieman. Romana Kozińskiego na rzecz pozwanego zieman. Dymitra Kozińskiego kary za niestawiennictwo w sądzie, z nałożeniem na tego ostatniego obowiązku stawienia się w sądzie dla odpowiedzi powodowi w innym terminie; w razie niezapłacenia kary pozwany zostaje zwolniony od obowiązkowego stawiennictwa w sądzie po raz drugi. — K. 420 na odwr.
68	października 10 (sic).		Oświadczenie ks. Bohusza Koreckiego, że gotów jest stawić się w sądzie dla odpowiedzi na powództwo sługi wojewody sieradzkiego p. Albrechta Łaskiego — p. Grzegorza Sokora, jeśli ten ostatni ze swej strony nie uchyli się od odpowiedzi w tym samym sądzie na powództwo, wszczęte przez ks. Koreckiego, i ponadto przedstawi dowody, że jest nie tylko sługą p. Łaskiego, władającym majątkiem nadanym przez tego ostatniego, lecz także właścicielem majątku nadanego przez króla. P. Grzegorz Sokor, wysłuchawszy tego oświadczenia, zobowiązał się przed sądem spełnić oba żądania ks. Koreckiego. — K. 421.
69	października 11.	lutego 16.	List, w którym zieman. Jakim Liniewski zabezpiecza swojej żonie Orynie wiano w sumie 100 kop groszy litewskich na trzeciej części swego majątku Ponin i w którym zapisuje jej na wypadek swojej śmierci całe swoje mienie ruchome. — K. 421 na odwr.
70	października 11.	lutego 16.	List zastawny na sumę 200 kop groszy na dwie części tegoż majątku Ponin, wydany przez zieman. Jakima Liniewskiego swojej żonie Orynie. — K. 423.
71	października 12.	1562 r., stycznia 12.	List zastawny na sumę 1200 kop groszy litewskich na dwie części majątku Mokwin, wydany przez zieman. Dymitra Kozińskiego ks. Bohuszowi Koreckiemu. — K. 424 na odwr. Uwaga. Akt ten datowany jest tak: „pisan w Szpanowie, leto Bożoho narożenia tysiacza piatsot wtoryj”… Oczywiście opuszczono tu jeszcze jedną cyfrę, mianowicie 60, co potwierdza też związek tego aktu z następnym.
72	października 12.	1562 r., stycznia 12.	Zapis sprzedaży na trzecią część majątku Mokwin, sprzedaną przez zieman. Dymitra Kozińskiego ks. Bohuszowi Koreckiemu. — K. 427.
73	października 12.	października 1.	Potwierdzający zapis sprzedaży na dwie części majątków Zaturce, Twerdyna i Mołczanów, należących do p. Marii (z drugiego małżeństwa) Bokiejowej-Pieczychwostskiej i sprzedanych przez nią swemu ojcu p. Wasylowi Hulewiczowi, wojskiemu włodzimierskiemu. — K. 429 na odwr.
74	października 12.		Oświadczenie ks. Bohusza Koreckiego, że p. Fiodor Czaplicz-Szpanowski, chociaż sprzedał mu swoją część majątku Rusiwel za 200 kop groszy, pieniądze w całości otrzymał i oddał oznaczony majątek jemu, ks. Koreckiemu, we władanie, jednak dotąd jeszcze nie wręczył mu listu sprzedaży i, jak widać, uchyla się od tego. — K. 432 na odwr.
75	października 12.		Oświadczenie tegoż o tym, że otrzymany przez niego za pośrednictwem woźnego list upominalny od p. Michała Jeło-Malińskiego [w druku: Eła-Malinskiego], marszałka królewskiego, i p. Grzegorza Hulewicza, chorążego ziemi wołyńskiej, o zapłacie pewnej sumy pieniędzy, należnych od niego na rzecz p. Grzegorza Chodkiewicza, wojewody wileńskiego, „hetmana najwyższego wiel. ks. lit.”, starosty grodzieńskiego itd., i na rzecz sług, bojarów i poddanych kniaziąt Zasławskich [w druku: Żesławskich], — on, ks. Korecki, uznaje za niewłaściwy, gdyż list ten wydany został nie w imieniu króla ani też nie przez sąd ziemski lub grodzki powiatowy. — K. 433 na odwr.
76	października 13.	września 8.	List, w którym zieman. Mikita Oszczowski, otrzymawszy za żoną swoją Anną (z domu Korytyńską [w druku: Korytenską]) posag w wysokości 180 kop groszy, zabezpiecza jej „wiano i przywienek” w sumie 360 kop groszy na trzeciej części swego majątku oszczowskiego i ponadto zapisuje jej na wypadek swojej śmierci całe swoje mienie ruchome. — K. 434.
77	października 13.	października 3.	List, w którym p. Iwan Jeło-Bukojemski, otrzymawszy za żoną swoją Anną Hulewicz posag w wysokości 300 kop, zabezpiecza jej wiano w sumie 800 kop groszy na trzeciej części swego majątku bukojemskiego i ponadto zapisuje jej całe swoje mienie ruchome. — K. 435.
78	października 12.	października 8.	Zapis sprzedaży na część majątku Husiwel [sic, zapewne: Rusiwel], sprzedanej za 500 kop groszy przez p. Fiodora Czaplicza-Szpanowskiego ks. Bohuszowi Koreckiemu (zob. akt nr 74). W zapisie tym szczegółowo oznaczone są granice sprzedanego majątku. — K. 436 na odwr.
79	października 12.	września 20.	List, w którym p. Iwan Kirdej-Mylski zapisuje swojej żonie Magdalenie trzecią część wszystkich swoich majątków ojczystych, kupionych i wysłużonych. — K. 439.
80	października 12.	sierpnia 31.	Wojski włodzimierski p. Wasyl Hulewicz, jego córka Maria i zięć p. Iwan Bokiej-Pieczychwostski przedstawili do akt następujące dokumenty z jedną i tą samą datą: 1) Zezwolenie na zawarcie małżeństwa i sporządzenie zapisu wiennego, wydane p. Iwanowi Bokiejowi przez jego matkę Pelagię przy zawieraniu przez niego małżeństwa z Marią ks. Buremską, z ojca Hulewicz; 2) Zapis wienny na trzecią część wszystkich majątków ojczystych i macierzystych na sumę 2½ tys. złotych polskich, wydany przez p. Iwana Bokieja swojej żonie Marii; 3) Donację tegoż na rzecz żony na całe mienie ruchome, i 4) List p. Iwana Bokieja, w którym oświadcza, że za żoną swoją Marią otrzymał prawo do spornego majątku Nowosiółki, i obiecuje w razie wygrania procesu sporządzić dodatkowy zapis wienny na rzecz żony. — K. 441.
81	października 13 (sic).	października 14.	Donacja na całe mienie ruchome, wydana na wypadek śmierci przez p. Fiodora Czaplicza-Szpanowskiego swojej żonie Katarzynie. — K. 445.
82	października 13.	października 14.	List p. Katarzyny Czaplicz-Szpanowskiej, w którym ona na wypadek swojej śmierci zwalnia swego męża p. Fiodora Czaplicza-Szpanowskiego od obowiązku zwrotu do domu, z którego została wzięta za mąż, otrzymanego za nią posagu w wysokości 1200 kop groszy, a także wszystkiego, co otrzymała według zapisów od niego, jako to: wiana, przywienka i ruchomości, zapisanych jej, i wszystko to zostawia na rzecz swego męża. — K. 446.
83	października 13.	października 11.	Zapis wienny p. Fiodora Czaplicza-Szpanowskiego na majątki Hłuponin i Myków, wydany przez niego swojej żonie Katarzynie na zabezpieczenie otrzymanego za nią posagu w wysokości „1200 kop groszy liczby litewskiej, to jest trzy tysiące złotych liczby polskiej”. — K. 448.
84	października 13.	października 11.	List tegoż, w którym zapisuje swojej żonie Katarzynie swój majątek Szpanów z przysiółkami Ponebel, Oleksin i in. w dożywotnie władanie. — K. 449 na odwr.
85	października 13.	lipca 20.	List zastawny na sumę 200 kop groszy litewskich na majątek Ponebel, zastawiony p. Fiodorowi Czapliczowi-Szpanowskiemu przez jego brata Iwana Czaplicza-Szpanowskiego, wojskiego łuckiego. — K. 450.
86	października 13.	września 20.	List zastawny na sumę 3000 kop groszy litewskich na dwie części wszystkich majątków ojczystych, kupionych i wysłużonych, wydany przez p. Iwana Kirdeja-Mylskiego swojej żonie Magdalenie. — K. 453.
87	października 13.		Oświadczenie p. Korniła Łackiego [w druku: Lackiego] i żony jego Katarzyny (z domu Olizarowskiej) z jednej strony oraz p. Ulany, wdowy Olizarowskiej, z drugim swoim mężem p. Lwem Łosiatyńskim i córkami Bohumiłą Łosicką i panną Eudokią [Awdotią] z drugiej, o tym, że doszli do dobrowolnego porozumienia co do działu ruchomego i nieruchomego mienia zmarłego p. Grzegorza Olizarowskiego. — K. 454 na odwr.
88	października 14.	maja 11.	Donacja ks. Anny Sanguszkowej-Koszyrskiej [w druku: Sanhuszko-Koszerskiej] na część majątku Lubcza z dworcem itd. („kupla” jej matki), sporządzona na rzecz męża — ks. Lwa Sanguszki-Koszyrskiego. — K. 456 na odwr.
89	października 14.	kwietnia 4.	List zieman. Dymitra Dołmatowicza, w którym odstępuje on za 180 kop groszy szwagrowi swemu zieman. Iwanowi Jeło-Bukojemskiemu czwartą część majątku bukojemskiego i ruchomości, otrzymane przez niego za zmarłą żoną swoją Fiodorą w posagu, i w którym na nalegania swego szwagra zabezpiecza swoich synów Jakuba, Iwana i Grzegorza Dołmatowiczów trzecią częścią swoich majątków w powiecie kijowskim. — K. 459 na odwr.
90	października 14.	1568 r., czerwca 20.	Przywilej króla Zygmunta Augusta, wydany staroście łuckiemu ks. Bohuszowi Fiodorowiczowi Koreckiemu z potomstwem, według którego za pożyczone na potrzeby skarbu ziemskiego (na „zapłatu ludiem służebnym a dla oborony zamkow… i zemli Połockoje”… itd.) przez ks. Koreckiego 5000 kop groszy litewskich oddaje się mu w dożywotnie i dziedziczne, aż do wykupu, dzierżenie, na prawach zastawu, zamek, miasto i włość winnickie ze wszystkimi dochodami, wpływającymi na rzecz skarbu ziemskiego wielkiego księcia, starosty, wojewodów i kasztelanów, z prawem sądu i rozprawy i z nałożeniem na ks. Koreckiego wszystkich wydatków na utrzymanie i obronę oznaczonej włości. Przy tym ks. Koreckiemu i jego potomstwu przyznano prawo przezastawienia włości innej osobie, a prawo hospodara i skarbu ziemskiego do wykupu zastawionej włości ograniczono określonym terminem, mianowicie wykup może nastąpić tylko po upływie każdych trzech lat od dnia pożyczki. — K. 461 na odwr.
91	października 14.	1520 r., lipca 21.	Nadawczy list króla Zygmunta I dla ks. Fiodora i Iwana Iwanowiczów Koreckich na dwór i majątek Torhowica, leżący w powiecie łuckim, ze wsiami Lichaczówka, Wolnicz, Rudlew, Babołki i in., z polami ornymi itd., z przyznaniem pierwszemu z nich, ks. Fiodorowi, dwóch części nadanego majątku, a ks. Iwanowi — reszty. — K. 466.
92	października 14.	października 8.	Wypis z ksiąg grodzkich zamku łuckiego, zawierający doniesienie woźnego, że wraz ze sługą zieman. Dymitra Jałowickiego stawił się u p. Marii Chmarowej [w druku: Chmarina] dla zapłaty długu p. Jałowickiego, składającego się z 5 kop groszy i krowy z cielęciem, przy czym p. Chmarowa oświadczyła, że otrzymała od p. Jałowickiego pełne zaspokojenie. — K. 467. Uwaga. Na końcu księgi, na odwrocie 467 karty, znajduje się dopisek w języku polskim, że księga ta została zrewidowana 10 czerwca 1749 roku przez pełnomocników województwa wołyńskiego, po czym następują podpisy tych pełnomocników.

Indeksy tej księgi

Indeks osób439 haseł Indeks miejscowości208 haseł

Wspólna wyszukiwarka dla wszystkich ksiąg: osoby · miejscowości · zestawienie ksiąg zaginionych.