Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 1 z 22
Akty 1–40
Wpisy od 12 V 1581 do 29 XII 1664
Akt nr 1
Zapis wieczystej donacji (sprzedaży) czwartej części wsi Nowosielica przez ziemian białocerkiewskich Andrzeja i Karpa Onyszczenków na rzecz kniazia Dmytra Wasylewicza Kurcewicza Bułyhy, podstarościego białocerkiewskiego, i jego żony Jadwigi z Grajewa (oblata w grodzie kijowskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 V 1581 (piątek), Kijów – zeznanie przed urzędem grodzkim kijowskim; list sprzedażny dany w Białej Cerkwi 9 I 1581
23decki [?] Stanisław Landa [?] Mikołay Ostrowski Pi-
24san w Białocerkwi Miesiąca Januarij Dziewiątego
25Dnia Roku Bożego Narodzenia Tysiąc Pięćset
26Osmdziesiąt Pierwszego Ktory dobrowolne ustne
27zeyznanie pomienionych Ziemian Białocerkiew-
28skich Andrzeja a Karpa Onyszczenkow Ma-
29karewiczow y ten List Ich przedażny iest sło-
30wo do słowa w Xięgi Grodzkie Kijowskie [plama] wpisan
31Poręczona Sądy Ziemskie
32Kijowskie od Urzędu Jegomości
33Pana Stanisława Sorocyn-
34skiego [?] przez Adamowi Radowan-
35skiemu [?] wydany
36[tekst poniżej przekreślony ukośną kreską – zaczęty i porzucony wpis:]
37Roku od Narodzenia Syna Bożego Tysiąc Pięćset
38Osmdziesiąt Pierwszego Miesiąca Maia Dwu-
39dziestego Pierwszego Dnia w Sobotę
40Stawszy Obliecznie przed nami Ostafiem
41[reklamant:] Iwanowiczem
42[pod spodem zamaszysty parafa / znak kancelaryjny]
Objaśnienia i tłumaczenia
Księga 2-1-1 (Kijowskie Grodzkie) – zbiór luźnych, naklejonych na karty podkładowe XVIII-wiecznych odpisów (wypisów) dawnych aktów grodzkich kijowskich z lat 1581–1582 i nast., w przekładzie polskim z ruskiego oryginału. Na k. 1 ołówkiem „Kn. N 315”, foliacja odpisu (1, 2, 3…), stara paginacja przekreślona (52, 53…), czerwoną kredką data roczna (1581). Skan 0001 – okładka (sygnatura 2/1/1); lewa strona skanu 0002 – pusta karta podkładowa.
Zapis Perpetuae Donationis – zapis wieczystej darowizny (w istocie sprzedaży); Mgco (Magnifico) Demetrio – Wielmożnemu Dymitrowi (Dmytrowi); Dany y Służący – formuła tytułów odpisów („dany i służący” – wystawiony i przysługujący), tu odczyt pierwszego wyrazu niepewny (por. tytuł aktu 2: „Dany y Służący”).
zere-/ku – zaręku (zarękę), tj. karę umowną (por. akt 2: „zaręki”). Kopa groszy litewskich = 60 groszy; grosz liczony „po dziesięć pieniędzy białych” – formuła liczby litewskiej. Dwie kary umowne: 50 kop na hospodara (króla) i 50 kop dla strony.
z Siedlami [?] z Sadami z Lasami z Siedliskami… z Zarzeczami y Rzeczyszczami… z Dubrowiszczami z Bobrowemi gony – formuła pertynencji: siedliska, sady, lasy, zarzecza, stare koryta rzek, stawiska, dąbrowy, bobrowe gony (łowiska bobrów).
Puncowey / Puncowowskiey [?] – nazwa (piątej) części dóbr Nowosielicy, chyba od nazwiska dawnego współwłaściciela; odczyt niepewny. „z Dotecznikami [?]”, „Leno [?]” – miejsca niejasne w przekładzie.
okrom [?] (w rkp. „obrom”) – oprócz, bez (przeprowadzania) żadnego dowodu i przysięgi; poliby – gdyby; ocewista (oczewista) prozba – osobista prośba; przed Seymowych – przedsejmowych (konstytucjach).
Zeznanie złożono w grodzie, bo „Sąd Ziemski nie zwykł zasiadać w ten czas”; zeznający zobowiązują się przenieść zapis do ksiąg ziemskich na najbliższych rokach ziemskich kijowskich, a w razie przeszkody upoważniają kupującego do przeniesienia go bez ich obecności.
Daty: nagłówek 12 V 1581 – piątek (kalendarz juliański, zgodnie z rkp. „w Piątek”); list sprzedażny dany 9 I 1581 w Białej Cerkwi. Porzucony wpis u dołu k. 2v: „21 V 1581 w sobotę” – 21 V 1581 (jul.) przypadał w niedzielę; wpis przekreślony, przerwany na słowach „przed nami Ostafiem / Iwanowiczem”.
Adnotacja „Poręczona Sądy Ziemskie Kijowskie…” – dopisek kancelaryjny o wydaniu wypisu (prawdopodobnie: wypis wydany przez urząd Stanisława Sorocyńskiego [?] Adamowi Radowańskiemu [?]); odczyt nazwisk niepewny.
Streszczenie
12V 1581 przed urzędem grodzkim kijowskim (namiestnik Ostafi Iwanowicz Kuczyński, sędzia Iwan Sołtan) ziemianie hospodarscy białocerkiewscy Andrzej i Karp Onyszczenkowie (synowie Onyska Makarewicza Matewicza) zeznali, że sprzedali na wieczność kniaziowi Dmytrowi Wasylewiczowi Kurcewiczowi Bułyże, podstarościemu białocerkiewskiemu, jego żonie Jadwidze z Grajewa i potomkom swoją czwartą część dóbr Nowosielica w powiecie kijowskim (między gruntami hospodarskimi białocerkiewskimi) oraz część „Puncową” [?] (piątą), nabytą przez ich ojca od współwłaścicieli (Antyfona Kisiela, Patryły, Lewka Zahałka [?], Makarowiczów) według nadania króla Zygmunta Augusta dla przodka Kuźmy Makarewicza, za 50 kop groszy litewskich, ze wszystkimi przynależnościami. Wpisano do ksiąg list sprzedażny wystawiony w Białej Cerkwi 9 I 1581, z obowiązkiem ewikcji (zastępowania nabywcy w sądach) i karą 50 kop dla króla i 50 kop dla strony; świadkami i pieczętarzami byli m.in. Adam Gostewski [?], rotmistrz królewski białocerkiewski, Ostafi Szczarański [?], Mychajło Mazepa Kamieniecki, Arnolf Młodecki (w rkp. „Motodecki”), Stanisław Landa [?] i Mikołaj Ostrowski. Sprzedający zobowiązali się przenieść zapis do ksiąg ziemskich kijowskich. U dołu porzucony początek kolejnego wpisu z 21 V 1581.
Akt nr 2
Zapis donacji (sprzedaży) czwartej części wsi Nowosielica przez ziemianina hospodarskiego białocerkiewskiego Wasyla (Waska) Lewkowicza Zahałka na rzecz kniazia Dmytra Wasylewicza Kurcewicza Bułyhy (oblata w grodzie kijowskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 IV 1582 (niedziela), Kijów – oblata w urzędzie grodzkim kijowskim; list sprzedażny dany w Białej Cerkwi 20 III 1582
1będzie komu chcąc przedać oddać darować zastawić y
2na wieczne czasy zapisać y ku wszelakiemu nayleyp-
3szemu pożytkowi swemu obrocić Jakoż Ja Sam Żona
4dzieci Potomki bliskie Krewni moi przeciwko temu
5dobrowolnemu Zapisowi moiemu ani naprzeciwko
6Jegomości Kniaziu Dmytru Kurcewiczu Bułyże Matt.
7dzieciom y Potomkom Imci od mnie Samego Żony
8dzieci Potomkow bliskich krewnych moich u Prawa
9y gdyby ktory z Ichmościow o tę przedaż moię
10pozwan był znaydować żadnych przyczyn
11prawnych y nie prawnych także y artykułow
12w Statucie y grabierach [?] Seymowych opisanych
13y nie opisanych iedno ten Zapis mey przy
14mocy swoiey zachowany być ma iako w tym
15Liście moim wszystko mianowicie pomieniło
16a iż się przeciwko Rokom Ziemskim stało gdyż
17Sąd Ziemski nie zwykł zasiadać tedy Ja mam
18tę przedaż moię ktorośmy Jegomości Kniaziu
19Dmytru Wasylewiczu Kurcewiczu Bułyże
20Matronkom dzieciom y Potomkom Jegomości
21przedał y ten moy List zapisny na Urzędzie
22Grodzkim Kijowskim do Xiąg Grodzkich
23wyznać y dać zapisać a potym dla lepszey
24mocności y utwierdzenia tey przedaży moiey
25z Xiąg Grodzkich do Ziemskich Xiąg tegoż
26Powiatu Kijowskiego na pierwszych
27Rokach Sądowych Ziemskich Kijowskich
28ktore nayprzerwiey [!] potym teraźnieyszym
29Czasie dayda [?] y sądzone będą ten Zapis
30przenieść y także wyznać y dać zapisać
31mam a poliby Ja Wasko Zahałko za cho-
32robą moią albo za iakiemi inszemi przyczy-
33nami sam na tych Rokach Sądowych Ziem-
34skich Kijowskich być y tego Zapisu moiego
35[reklamant:] z Xiąg
k. 4v (skan 0006, strona lewa)
1z Xiąg Grodzkich do Ziemskich Xiąg przenieść
2y tey przedaży moiey wyznać y dać zapisać
3nie mogł tedy wolno będzie Jmci Kniaziu Dmytro-
4wi Kurcewiczu Bułyże y bez bytności moiey
5Samemu albo umocowanemu Swemu tego Jego
6przyście [?] tę przedaż y ten List moy przedażny
7y wypis wyznania na Urzędzie Grodzkim uczynio-
8ny z Xiąg Grodz. do Ziemskich Xiąg przenieść
9y dać sobie zapisać co tak ma być Jegomości
10mocno iakoby Ja sam własnie oczewiście y
11ustnie stoiąc u Xiąg to wyznał a Urząd Urzędowi
12ma wierzyć y na tośmy Jegomości Kniaziu Dmytru
13Wasylewiczu Kurcewiczu Bułyże dał ten moy List
14wyznany przedażny na część Imienia moiego
15Nowosielicy z pieczęcią moią bez podpisu ręki
16moiey bo pisać nie umiem a przytym byli
17y tego dobrze świadomi za oczewisto y ustną
18prozbą moią pieczęci swoie k temu moiemu
19Listu przyłożyć raczyli Ichmć Panowie a
20Przyiaciele moie Pan Walenty Konirski [?] Rot-
21mistrz Krola Jegomości Zamku Kijowskiego Pan
22Maciey Jezierski Poborca Jego Krolewskiey Mości
23Kijowski Pan Bohusz Hulewicz Namiestnik
24Oyca Metropolity Jego Miłości Kijowskiego Pan
25Adam Osiecki y Pan Mikołay Ostrowski Pi-
26san w Białey Cerkwi Lata Bożego Narodzenia
27Tysiąc Pięćset Osmdziesiąt Wtorego Mie-
28siąca Marca Dwudziestego Dnia Ktore do-
29browolne ustne zeznania wyż pomie-
30nionego Ziemianina Hospodarskiego Bia-
31łocerkiewskiego Waska Lewkowicza
32Zahałka y ten List Jego przedażny
33iest słowo do słowa w Xięgi Grodzkie
34Kijowskie wpisan
35Oblata Skryptu
36[znak kancelaryjny / parafa]
Objaśnienia i tłumaczenia
Zapis Donationis – zapis darowizny (w istocie sprzedaż); Dany y Służący – formuła tytułu odpisu. Nazwisko zeznającego w rkp. „Zahatko”/„Zahatka” – w tej ręce „ł” bywa podobne do „t”; przyjęto Zahałko (por. akt 1: „Lewkiem Zahałkim [?]”). Wasko = Wasyl (Wasil).
Urząd grodzki kijowski 1582: Ostafi Iwanowicz Kuczyński – namiestnik; Iwan Fedorowicz Sołtan – sędzia; [Lew?] Wereszczaka – pisarz grodzki (imię niepewne, w rkp. „Lieem”).
Ojciec zeznającego – Lewko Zahałko Makarewicz Matewicz; współwłaściciele (społecznicy) – w rkp. „Pana Ampynohena Kisztho Onysyia a Patryli Makarewiczow Matowicza” – zniekształcone w odpisie imiona, zapewne Antyfon Kisło (Kisiel), Onysko i Patryło Makarewicze Matewicze (por. akt 1); odczyt niepewny.
zaręka – kara umowna (wadium); tu 100 kop groszy dla króla (hospodara) i 100 kop dla strony (w akcie 1 – po 50 kop). W akcie 1 to samo słowo zapisane „zere-/ku”.
grabierach [?] Seymowych – zniekształcone w odpisie, zapewne „artykułach / konstytucjach sejmowych”; nayprzerwiey [!], dayda [?] – zniekształcenia kopisty („naypierwiey … przypadną [?]”); przyście [?] – może „przez” lub „przyszedłszy”.
Zeznający nie umiał pisać („bez podpisu ręki moiey bo pisać nie umiem”) – list opatrzony tylko pieczęcią jego i świadków.
Namiestnik Oyca Metropolity Kijowskiego – namiestnik prawosławnego metropolity kijowskiego (w 1582 r. metropolita Onezyfor Dziewoczka); Bohusz Hulewicz – z rodu wołyńskiego Hulewiczów.
Daty: list sprzedażny – Biała Cerkiew, 20 III 1582; oblata – 1 IV 1582, niedziela (kalendarz juliański; zgodnie z rkp.). „Oblata Skryptu” – dopisek: oblata (wpis do akt) pisma.
Streszczenie
1IV 1582 przed urzędem grodzkim kijowskim (namiestnik Ostafi Iwanowicz Kuczyński, sędzia Iwan Fedorowicz Sołtan, pisarz [Lew?] Wereszczaka) ziemianin hospodarski białocerkiewski Wasko (Wasyl) Lewkowicz Zahałko zeznał i podał do wpisania list sprzedażny (Biała Cerkiew, 20 III 1582), którym sprzedał na wieczność kniaziowi Dmytrowi Wasylewiczowi Kurcewiczowi Bułyże, podstarościemu białocerkiewskiemu, jego żonie Jadwidze z Grajewa i potomkom swoją ojcowiznę – czwartą część dóbr Nowosielica w powiecie kijowskim (między gruntami hospodarskimi białocerkiewskimi), odziedziczoną po ojcu Lewku Zahałku Makarewiczu Matewiczu, ze wszystkimi przynależnościami, za 50 kop groszy litewskich. Zobowiązał się do ewikcji pod karą 100 kop dla króla i 100 kop dla nabywcy oraz do przeniesienia zapisu do ksiąg ziemskich kijowskich (z upoważnieniem nabywcy do uczynienia tego bez niego). Nie umiał pisać – list zapieczętowali świadkowie: Walenty Konirski [?], rotmistrz królewski zamku kijowskiego, Maciej Jezierski, poborca królewski kijowski, Bohusz Hulewicz, namiestnik metropolity kijowskiego, Adam Osiecki i Mikołaj Ostrowski.
Akt nr 3
Zapis donacji (sprzedaży) części wsi Nowosielica przez ziemianina hospodarskiego Piotra Makarewicza Matowicza na rzecz kniazia Dmytra Wasylewicza Kurcewicza Bułyhy (oblata w grodzie kijowskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data8 VI 1591, Kijów – oblata w urzędzie grodzkim kijowskim; list sprzedażny dany w Białej Cerkwi 3 VI 1591
Historia Nowosielicy wg aktu: król Zygmunt August („Święto zmarły Krol Jegomość August” – świętej pamięci zmarły), za wstawiennictwem kniazia Fryderyka Prońskiego, wojewody kijowskiego, nadał pusty grunt Nowosielice (między gruntami królewskimi białocerkiewskimi) przodkom Makarewiczów – Kuźmie i jego krewnym; grunt ograniczyli (odgraniczyli od gruntów miejskich białocerkiewskich) z polecenia króla i wojewody Ostafi Skarzewski i Bohdan Ray [?]; przywilej i list graniczny przechowywał brat wystawcy „Pan Anninohen” [?]. Po śmierci Kuźmy dobra podzielili spadkobiercy.
An-ninohenu / Anninohena [?] – w rkp. wyraźnie „Anninohen-”; zapewne to samo imię, które w akcie 2 zapisano „Ampynohena Kisztho”, a w akcie 1 „Antyfonem Kislem” (Antyfon Kisło [?]); forma zniekształcona przez kopistę. „Onysku Onyszkom [?] Panu” – zniekształcony szereg imion (Onysko, Patryło [?]).
Pany [?] – może „Pewny” lub „Panu”; wyneypdawać [?] – zapewne „wynaydować” (wynajdować); Naszczadki [?] – następcy (ros./ukr. нащадки – potomkowie); z mieyscwłasności – z miejsca (prawa) własności; zaraz nieszkodzie [?] – miejsce niejasne.
zaręka – kara umowna: tu 80 kop groszy (równa cenie sprzedaży).
Przekład z ruskiego oryginału: liczne rutenizmy (nikto – nikt; niwczym – w niczym; Junij – czerwiec).
Arnolf Młodecki – w rkp. „Mtodecki” (ł jak t); por. akt 1 „Arnolf Motodecki [?]” – zapewne ta sama osoba (Arnolf Młodecki). Walenty – w tekście „Daryszowski [?]”, w podpisie „Paliszowski [?]”.
„Oblata Plenipotencyi Rzeczny [?]” – dopisek kancelaryjny, chyba omyłkowy (akt dotyczy listu sprzedażnego); por. „Oblata Skryptu” w akcie 2.
Streszczenie
8VI 1591 przed urzędem grodzkim kijowskim (podwojewodzi Tymofiej Hołowiński, sędzia Iwan Sołtan) ziemianin hospodarski województwa kijowskiego Piotr Makarewicz Matowicz zeznał i podał do wpisania list sprzedażny (Biała Cerkiew, 3 VI 1591), którym – będąc „podupadły” i nie mogąc znikąd uzyskać pomocy – sprzedał na wieczność kniaziowi Dmytrowi Wasylewiczowi Kurcewiczowi (Bułyże) i jego potomkom swoją część dóbr Nowosielica (między gruntami hospodarskimi miasta Białej Cerkwi) za 80 kop groszy litewskich, z wprowadzeniem przez woźnego i ze wszystkimi przynależnościami. List przytacza dzieje Nowosielicy: nadanie króla Zygmunta Augusta (za przyczyną wojewody kijowskiego kn. Fryderyka Prońskiego) dla przodków Makarewiczów (Kuźmy i in.), rozgraniczenie przez Ostafiego Skarzewskiego i Bohdana Raya [?] i podział między spadkobierców. Sprzedający przyjął ewikcję i karę (zarękę) 80 kop oraz obowiązek przeniesienia zapisu do ksiąg ziemskich kijowskich. Świadkowie i pieczętarze: Arnolf Młodecki, Walenty Paliszowski (Daryszowski) [?], Mikołaj Libochowski [?], Jan Sobowski [?].
Akt nr 4
Oblata intromisji (relacja woźnego Stanisława Hołtyzy [?]) – wwiązanie kniazia Dmytra Kurcewicza Bułyhy w część wsi Nowosielica sprzedaną przez Ampinohena (Afinohena) Makarewicza Matowicza
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 VII 1591, Kijów – oblata; intromisja 5 VII 1591, kwit woźnego pisany w Białej Cerkwi
3Roku od Narodzenia Syna Bożego Tysiąc Pięćset Dziewięć-
4dziesiąt Pierwszego Miesiąca Julij Jedynastego Dnia
5Przyszedszy do Urzędu Hospodarskiego Grodzkiego Kijow-
6skiego do Nas Tymofieja Hołowinskiego Podwoiewo-
7dzego a Iwana Sołtana Sędziego Urzędnikow Grodz-
8kich Woźny Ziemi Kijowskiey Szlachetny Stanisław
9Hołtyzy [?] Oczewisto zeznał y tego zeznania kwit
10pod Pieczęcią swoią ku zapisaniu do Xiąg Grodzkich
11Kijowskich dał pisany temi słowy Ja Stanisław Hołtyzy [?]
12Woźny Woiewodztwa Kijowskiego wyznawam na tym
13kwicie moim iż za przydaniem Pana Tymofieja Ho-
14łowinskiego Namiestnika Woiewodztwa Kijowskiego Roku
15Tysiąc Pięćset Dziewięćdziesiąt Pierwszego Miesiąca
16Julia Piątego Dnia maiąc ia przy sobie stronę szlach-
17ty Pana Gaspra Kochanowskiego a Pana Andrzeja Dry-
18bowskiego [?] był na potrzebie y sprawie Jegomości
19Kniazia Dmytra Kurcewicza Podstarościego Bia-
20łocerkiewskiego w części Imienia Jegomości ktore
21Jegomość Pan Ampinohen Makarewicz Matowicza
22za Summę także Osmdziesiąt kop Groszy Litewskich
23przedał przezwany Nowosielica leżący w Woiewodz-
24twie Kijowskim między Grontami Hospodarskiemi
25Białocerkiewskiemi tamże pomieniony Pan Ampi-
26nohen Makarewicz przedemną Woźnym y przed
27stroną Szlachty wyż pomienioną część tego
28Imienia Nowosieleckiego Jegomości Kniaziu
29Dmytru Kurcewiczu Bułyże wedle Listu swo-
30iego Przedażnego w Jego własny dzierżenie y
31używanie podał y na to dał ku zapisaniu
k. 7v (skan 0009, strona lewa – góra)
1do Xiąg Grodzkich Kijowskich ten moy kwit
2pod moią własną Pieczęcią Pisan w Białey
3Cerkwi Roku miesiąca y dnia wyżey opisane-
4go ktore oczewiste zeznanie Woźnego y kwit
5Jego do Xiąg Grodzkich Kijowskich iest zapisano
Objaśnienia i tłumaczenia
Intromissio – wwiązanie (wprowadzenie w posiadanie) dokonane przez woźnego w obecności „strony szlachty” (dwóch szlachciców jako świadków); relacja (kwit) woźnego wpisana do ksiąg grodzkich.
za przydaniem Pana Tymofieja Hołowinskiego – z przydania (wyznaczenia) przez Tymofieja Hołowińskiego, tu nazwanego namiestnikiem (podwojewodzim) województwa kijowskiego.
Ampinohen (w akcie 3 „Anninohen”, w akcie 2 „Ampynohen Kisztho”, w akcie 1 zapewne „Antyfon Kisieł”) – najpewniej imię Afinohen (Афиноген, gr. Athenogenes), zniekształcone przez kopistę; brat Piotra Makarewicza Matowicza (akt 3). Akt mówi, że i on sprzedał swoją część Nowosielicy za 80 kop groszy litewskich – zob. akt 5 (jego zapis donacji).
Nazwisko woźnego w rkp. „Hołtyzy” / „Hołtzy” (ł jak t) – odczyt niepewny; Drybowski [?] – odczyt niepewny.
Streszczenie
11VII 1591 przed urzędem grodzkim kijowskim (podwojewodzi Tymofiej Hołowiński, sędzia Iwan Sołtan) woźny ziemi kijowskiej Stanisław Hołtyzy [?] zeznał i podał do wpisania swój kwit (relację, pisaną w Białej Cerkwi): 5 VII 1591, z przydania Tymofieja Hołowińskiego, w obecności szlachty Gaspra Kochanowskiego i Andrzeja Drybowskiego [?], był przy tym, jak Ampinohen (Afinohen) Makarewicz Matowicz, zgodnie ze swym listem sprzedażnym, podał kniaziowi Dmytrowi Kurcewiczowi Bułyże, podstarościemu białocerkiewskiemu, w dzierżenie i używanie swoją część Nowosielicy (między gruntami hospodarskimi białocerkiewskimi), sprzedaną za 80 kop groszy litewskich.
Akt nr 5
Oblata donacji (sprzedaży) części wsi Nowosielica przez ziemianina hospodarskiego Ampinohena (Afinohena [?]) Makarewicza Matowicza na rzecz kniazia Dmytra Wasylewicza Kurcewicza Bułyhy
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 VII 1591, Kijów – oblata w urzędzie grodzkim kijowskim; list sprzedażny dany w Białej Cerkwi 16 VII [?] 1591 (data w odpisie wątpliwa)
Karty / skanyk. 7v–9v (skany 0009 lewa od 6. wiersza i prawa, 0010 lewa i prawa, 0011 lewa)
36mogli Ichmość Pan Arnolf Młodecki Pan Walenty Palisze-
37wski Pan Mikołay Libochenski [?] a Pan Piotr Kampczerski [?]
38Pisan w Białey Cerkwi Roku od Narodzenia [dziura] Chrystusa
39Syna Zbawiciela Tysiąc Pięćset Dziewięćdziesiąt Pierwszego
40Miesiąca Julia [?] Szesnastego Dnia Arnolf Młodecki własną
41Ręką swoią Walenty Paliszewski własną Ręką Miko-
42łay Libochowski [?] własną ręką Piotr Kampczerski [?] ręką
43własną
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata Donationis między Makarewiczem y Kurcewiczem – wpis do akt darowizny (w istocie sprzedaży) między Makarewiczem a Kurcewiczem. Tekst listu prawie dosłownie równoległy do aktu 3 (sprzedaż Piotra Makarewicza Matowicza) – akty wzajemnie rozstrzygają odczyty.
Ampinohen / Ampinohenko / Anpinohen – imię zniekształcone przez kopistę, najpewniej Afinohen (Афиноген, Athenogenes); por. akty 2–4. Bracia: Piotr (żyjący, akt 3), zmarli Onysko, Pańko (w rkp. „Panku”; w akcie 3 „Onyszkom Panu” – zniekształcone) i Lewko (Zahałko – akt 2) Makarewicze Matowicze; wspólny przodek Kuźma (Makarewicz).
Kąty [?] – miejsce niejasne (w akcie 3: „Białocerkiewskich co y Przywileiem”); wspolna [?] – zapewne „zupełna” (por. akt 3); szczadki [?] – następcy (por. „naszczadki” w akcie 3); umarzam – unieważniam (listy, które by się później znalazły); przekazie [?] – przeszkodzie; nikotorey – żadnej (rutenizm); przyjęg [?] – niejasne (może „przytym”).
Wystawca przekazał nabywcy przywilej królewski na Nowosielicę, powierzony mu na przechowanie przez braci, i list graniczny (rozgraniczenie przez Ostafiego Szkarewskiego – w akcie 3 „Skarzewski” – i Bohdana Raytoka [?] – w akcie 3 „Ray [?]”).
Data: oblata 11 VII 1591; data listu w odpisie „Miesiąca Julia Szesnastego Dnia” (16 VII) – późniejsza od oblaty i od intromisji (5 VII, akt 4), więc zapewne błąd odpisu (może 16 VI 1591). Świadkowie jak w akcie 3 (Młodecki, Paliszewski/Paliszowski, Libochowski), zamiast Sobowskiego – Piotr Kampczerski [?].
Streszczenie
11VII 1591 przed urzędem grodzkim kijowskim (podwojewodzi Tymofiej Hołowiński, sędzia Iwan Sołtan) ziemianin hospodarski województwa kijowskiego Ampinohen (Afinohen [?]) Makarewicz Matowicz zeznał i podał do wpisania swój list sprzedażny (Biała Cerkiew, VI/VII 1591), którym z dobrej woli sprzedał na wieczność kniaziowi Dmytrowi Wasylewiczowi Kurcewiczowi (Bułyże) i jego potomkom swoją część Nowosielicy w województwie kijowskim (między gruntami królewskimi białocerkiewskimi) za 80 kop groszy litewskich, z wwiązaniem przez woźnego i wszystkimi przynależnościami. List powtarza dzieje Nowosielicy (nadanie Zygmunta Augusta za wstawiennictwem wojewody Fryderyka Prońskiego dla przodka Kuźmy i braci: Piotra, Onyska, Pańka, Lewka; rozgraniczenie od gruntów miejskich białocerkiewskich) i stwierdza przekazanie nabywcy przywileju królewskiego i listu granicznego; wystawca unieważnia wszelkie inne dokumenty, przyjmuje ewikcję i karę 80 kop oraz obowiązek przeniesienia zapisu do ksiąg ziemskich. Świadkowie i podpisujący: Arnolf Młodecki, Walenty Paliszewski, Mikołaj Libochowski [?], Piotr Kampczerski [?].
Akt nr 6
Oblata testamentu Ignacego Sadowskiego, chorążego roty husarskiej, podana przez syna Tomasza Sadowskiego w grodzie żytomierskim (podział sum i ruchomości między syna Tomasza i córkę Brygidę; folwark Łosze [?] z nadania Augusta II)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data8 XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; testament spisany w folwarku Łosze [?] 3 IX [?] „1630” (zapewne 1730)
7Pisarom Urędnikami Hrodz. Żyt. i Knyhami nineszymi postanowywszy-
8sia oczewysto W. Jehomość Pan Tomasz Sadowski pokładał Testa-
9ment od otca swoieho Ignacoho Sadowskoho Chorążoho Roty Huzarskoy
10sobie pokładaiuczomu uczynenyi i prosył aby pryniatyi i do Knyh
11nineszych Zamku Żytomirskoho wpisanyi był. Kotoryi my pryimuiu-
12czy perechodowo [?] czytał kazały i tyie sut słowa. W Imię przedwiecznego
13Boga Oyca i Syna Jego i Ducha Świętego Amen, upatruiąc Ja biemnie [?]
14wsiako [?] Ludzkiego i nie pewnieyszego nad Śmierć niewiedząc kiedy wiedząc [?]
15[...] dostatecznie iż po śmierci gdy czego pismem nie bywa wyrażono
16[...] ludzi do zamieszania i zwady prowadzi, ia iednak chcąc moie Dzieci
17w pokoiu [dziura] i Miłości nienaruszony zostawić będąc iescze dobrego zmysłu
18[i] mienia [?] pamięci w podeszłym moim wieku iesli umrę ostatnią wolę
19moię tak ordynuię. Ja Ignacy Sadowski Chorąży Roty Husarskiey
20naprzod Ducha moiego nayświętszey Opatrzności i nayczystszey Boga
21[...] w ręce [?] oddaię i proszę Dzieci moie aby za Duszę moię dobrze
22uczynili, Ciało moie grzeszne pogrzebiono być ma do Kościoła na
23Mszy Świętych [?] czterdzieści z pozostałych rzeczy moich dać — Stypę dla ubo-
24gich sprawić i po groszy kilka każdemu na pamiątkę rozdawać aby Duszę
25ratowali — maiąc dwoie Dzieci gdy mi się dowodzą [?] po ostatni moment
26równey troskliwości i Miłości Syna Tomasza i Corkę Brygidę między
27nich mienie moie spadkowe narowno podzielam, i tak ustanawiam
28i ordynuię ponieważ Folwark nazwany Łosze [?] albo nadany mi
29[reklamant:] od
k. 10v (skan 0012, strona lewa)
1od Nayiaśnieyszego Krola Augusta II Przywileiem Roku Tysiąc
2Szesćset Dziewięćdziesiątego [?], tak po Śmierci moiey powrocony być ma do Rzeczy-
3pospolitey, więc takowego Synowi i Corce moim zostawić nie mogę — tylko
4maiąc rożne Summy to chcę tym Dzieciom moim następnie rozporządzam
5Summę moią tak u JP. Jana Piotrowicza będącą Złotych Tysiąc Szesćset
6pięćdziesiąt [?] całe i u JP. Zygmunta Pisarskiego [?] Złotych Dwieście [?] Ktore
7mi winni. Bogobojna [?] Żona moja Leżowata [?] te na rowne części po-
8między siebie dzieci moje podzielić maią i żadno drugiego nie krzywdzić.
9Janowi w od wielu Lat u mnie służącemu pełniu [?], dwa Konie gniade
10i Złotych trzydzieści w gotowym grosza daruię. Bartka poddanego mego
11własnego za wierne onego kilkunastoletnie usługi z Żoną i dziećmi
12na swobodę uwalniam i onego świadectwem zaszczycam. Wszelkie
13Ruchomości [?] i mobilia domowe te także do rownego działu Syn moy
14Tomasz z Corką Brygidą przyiść maią — i tak polecaiąc dziatki moie
15nayczystszey Opatrzności żegnam nayukochańszych Dzieci moich ta-
16kowe rozporządzenie Dla lepszey wagi Ręką moią podpisuię i [?]
17przyiaciół do podpisania upraszam — Działo się w Folwarku Łosze [?]
18Roku Tysiąc Szesćset trzydziestego dnia trzeciego Septe[mbra] [?] [dziura]
19u tego Testamentu podpisy Rąk temi słowy — Ignacy [Sadowski] Chorąży
20Roty Husarskiey mpp. Świadek przytomny temu Testamentowi
21podpisuię się Jozef Antonowski mpp. Świadek przytomny
22temu Testamentowi podpisuię się Michał Szczepański [?] mpp.
23Świadek przytomny temu Testamentowi podpisu-
24ię się Andrzey Celiński mpp. Kotory zas [?] Te-
25stament za podaniem i prozbaiu przychodiaczoho
26a za moim Urędowym przyniatiem do Knyh
27nyniszych iest wpisanyi —
28[reklamant:] Zapis
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis bardzo wyblakły (inny atrament, papier zniszczony na brzegach) – czytany z odejmowaniem tła; miejsca przy lewym brzegu k. 10 częściowo nieczytelne. Odpis innej ręki niż akty 1–5; formuła oblaty – ruszczyzna (język kancelaryjny ruski) zapisana alfabetem łacińskim („Na Urędu Jeho Korolewskoy Myłosti Zamku Żytomirskoho…”), sam testament – po polsku.
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witawskim [?], podstarościm, a Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stawiwszy się osobiście JMP Tomasz Sadowski podał testament od ojca swego Ignacego Sadowskiego, chorążego roty husarskiej, jemu podającemu uczyniony, i prosił, aby był przyjęty i do ksiąg niniejszych zamku żytomierskiego wpisany. Który my przyjmując, przeczytać kazali, a te są słowa…”; zakończenie: „Który to testament, za podaniem i prośbą przychodzącego, a za moim urzędowym przyjęciem, do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Data: w odpisie (i w ołówkowym dopisku archiwalnym) rok 1630 („Tysiacza Szesćsot Trydcatoho”; w testamencie „Tysiąc Szesćset trzydziestego”), ale testament wymienia przywilej króla Augusta II (panował 1697–1733) na folwark z roku „Tysiąc Szesćset Dziewięćdziesiątego [?]”, a także chorągiew (rotę) husarską i formy XVIII-wieczne – właściwa data to najpewniej 1730 (błąd kopisty „Szesćset” zamiast „Siedemset”). Oblata – 8 listopada („Noiabra” – ros. ноябрь), testament – 3 września [?] tego roku.
Folwark nadany przywilejem królewskim (dobra królewskie, chleb dobrze zasłużonych) miał po śmierci testatora wrócić do Rzeczypospolitej, stąd testator dzieli tylko sumy i ruchomości. „Bogobojna [?] Żona moja Leżowata [?]” – miejsce niepewne (być może „Pozostała Summa moja…”); „pełniu [?]” – niejasne (sługa?).
Stypa – uczta pogrzebowa; „Bartka poddanego… na swobodę uwalniam” – wyzwolenie chłopa poddanego z rodziną w nagrodę za wieloletnią służbę.
Streszczenie
8XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski [?], pisarz Michał Korbut) Tomasz Sadowski podał do wpisania testament ojca, Ignacego Sadowskiego, chorążego roty husarskiej, spisany w folwarku Łosze [?] 3 IX [?] tegoż roku. Testator polecił duszę Bogu, zarządził pogrzeb w kościele, 40 mszy, stypę dla ubogich i jałmużnę; ponieważ folwark nadany mu przywilejem Augusta II miał po jego śmierci wrócić do Rzeczypospolitej, majątek – sumy u Jana Piotrowicza (1650 zł [?]) i u Zygmunta Pisarskiego [?] (200 zł [?]) oraz ruchomości – podzielił po równo między syna Tomasza i córkę Brygidę; słudze Janowi zapisał dwa konie gniade i 30 zł, a poddanego Bartka z żoną i dziećmi uwolnił. Podpisali: testator oraz świadkowie Józef Antonowski, Michał Szczepański [?] i Andrzej Celiński.
Akt nr 7
Oblata zapisu dymisyjnego Łukasza Piotrowicza, namiestnika żytomierskiego – ustąpienie dóbr ojczystych i macierzystych (Piotrówka [?] i Kochanowska [?]) synom Józefowi i Antoniemu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data8 XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Żytomierzu 7 XI tegoż roku
Językpol.; formuła oblaty ruszczyzną w alfabecie łacińskim
Transkrypcja
k. 11 (skan 0012, strona prawa)
1Zapis Dymissyonis JP. Łukasza Piotrowicza Synom
2swoim Jozefowi i Antoniemu dany —
3Roku Tysiacza Szesćsot Trydcatoho
4Miesiaca Noiabra Osmoho dnia
5Na Urędu Jeho Korolewskoy Myłosti Zamku Żytomirskoho pered nami Janom
6Witawskim podstarostim, a Michałom Korbutom Pisarom Urędnikami Hrodzkimi
7Żytomirskimi i Knyhami ninesznymi postanowywszy sia oczewysto W. Jeho-
8Myłost Pan Łukasz Piotrowicz pokładał List dobrowolnyi Zapis Dymissyonis
9od sebe uczynenyi Jozefu i Antoniu Synowiam swoim na pewnyie punkta
10w tom Zapisi wyrażonyia danym kotoryi iako wsiem obnak [?] dobrowolnym zo-
11znaniem swoim stwerdywszy i zmocnywszy prosył aby pryniat i do Knyh
12nineszynych Zamku Żytomirskoho wpisanyi był Kotoroy my pryimuiuczy pe-
13red sobou czytat kazał i tyie sut słowa. Ja Łukasz Piotrowicz Namiestnik
14Żytomirski odstąpiwszy własney swey Jurisdykcyi forum Sądu i Urzędu mnie i dobrom
15moim należnego a pod ten List dobrowolny Zapis Dymissyiny i Jego wszystkie Lega-
16menta [?] ze wszystkiemi dobrami i Maiętnościami poddaiąc się i wnikaiąc [?] zez-
17nawam i iawno czynię tym moim Listem dobrowolnym Zapisem Dymissy-
18nym każdemu komuby o tem należało teraz na potem i zawsze wiedzieć
19iż Ja odstąpiłem dobra swe Oyczyste i Macierzyste towit [?] Ziemi Piotrówka [?]
20i Kochanowska [?] prawem Dymissyinym nigdy niedzownym [?] Synom moim
21Jozefowi i Antoniemu Piotrowiczom ako zważaiąc na wierną y ku mnie
22szczerze okazywaną widząc [?] affektacyą ich ku osobie moiey affektuiąc się im
23wzaiemnie dla dalszey ich Kreacyi wyżey wspomnione Dobra Ziemi w całey oney
24części podług Possessyi moiey i przezemnie w Roku Tysiąc Pięćset osmdziesiąt
25trzecim Antecessyone [?] wszystky JW. [?] Synom moim Jozefowi i Antoniemu oddaię
26i ustępuię do ktorey natychmiast też Synowie moi bez żadney apugny [?]
27przystąpić mogą i powinni będą bez obliżenia [?] nadal dlamnie zaczętey [?]
k. 11v (skan 0013, strona lewa – góra)
1rererniey [?] wolni kiedy się i będą ciż Synowie moi Jozef i Antoni
2odtąd onę władać dać darować i onę rezygnować oco Ja ani nikt
3inwolwować [?] umiany [?] i niebędziemy dan w Żytomierzu Roku Tysiąc
4Szesćset trzydziestego Nowembra Miesiąca Siodmego dnia u ktoho [?] Zapisu
5podpis Ręki tymi słowy — Łukasz Syn Marka Piotrowicz Namiest. Żyto. mp.
6Ktory to Zapis dla Synow swoych za podaniem i prozbaiu przyiat i do
7Knyh Zapisow iest —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej, jak w akcie 6): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witawskim, podstarościm, a Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stawiwszy się osobiście JMP Łukasz Piotrowicz podał list dobrowolny, zapis dymisyjny, od siebie uczyniony Józefowi i Antoniemu, synom swoim, na pewne punkty w tym zapisie wyrażone dany, który jako we wszystkim [?] dobrowolnym zeznaniem swoim stwierdziwszy i umocniwszy prosił, aby był przyjęty i do ksiąg niniejszych zamku żytomierskiego wpisany. Który my przyjmując, przed sobą czytać kazali, a te są słowa…”.
Zapis dymisyjny (list dymisyjny, „prawo dymisyjne”) – akt zrzeczenia się (ustąpienia) dóbr za życia na rzecz spadkobierców, tu ojca na rzecz synów. Wystawca zrzeka się własnego forum (sądu właściwego) i poddaje się jurysdykcji urzędów co do wykonania zapisu („odstąpiwszy własney swey jurisdykcyi forum…”) – typowa formuła zapisów wieczystych. „nigdy niedzownym [?]” – zapewne „nigdy nieodzownym” (nieodwołalnym). „bez żadney apugny [?]” – zapewne „bez żadnej repugnancji” (sprzeciwu). „inwolwować [?]” – wikłać (łac. involvere), tj. ani wystawca, ani nikt inny nie będzie synom przeszkadzał w posiadaniu.
Daty: zapis spisany w Żytomierzu 7 XI („Nowembra Miesiąca Siodmego dnia”) roku „Tysiąc Szesćset trzydziestego”, oblatowany 8 XI tegoż roku – rok w odpisie 1630, zapewne 1730 (zob. akt 6; ten sam urząd: podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut). W tekście zapisu wzmianka o posesji „w Roku Tysiąc Pięćset osmdziesiąt trzecim [?]” (1583? – zapewne również przesunięcie stulecia, 1683 [?]). Nazwy dóbr „Piotrówka [?]” i „Kochanowska [?]” – odczyt niepewny (k. 11 wyblakła). Początek k. 11v („rererniey [?]”) – wyraz nieodczytany pewnie, zapewne zakończenie formuły z poprzedniej strony.
Streszczenie
8XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut) Łukasz Piotrowicz, syn Marka, namiestnik żytomierski, podał do wpisania wystawiony dzień wcześniej (7 XI) w Żytomierzu dobrowolny zapis dymisyjny, którym – zrzekając się własnego forum – ustąpił swoje dobra ojczyste i macierzyste (ziemie Piotrówka [?] i Kochanowska [?]) w całości, według swojej posesji, synom Józefowi i Antoniemu Piotrowiczom, w uznaniu ich wierności i przywiązania; synowie mogą natychmiast objąć dobra, swobodnie nimi władać, darować i rezygnować, a ani wystawca, ani nikt inny nie będzie im w tym przeszkadzał. Zapis podpisał „Łukasz Syn Marka Piotrowicz, namiestnik żytomierski”.
Akt nr 8
Oblata relacji woźnego Macieja Szczodrego [?] o wwiązaniu Fryderyka Ettingera w dziedziczną posesję części wsi Stobrawa [?] w woj. kijowskim (spadek po ojcu Szymonie Ettingerze, podstarościm wendeńskim [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 22 VI tegoż roku
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witawskim, podstarościm, a Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stawiwszy się osobiście sławetny Maciej Szczodry, woźny generał województwa kijowskiego, w swojej prawdziwej relacji dobrowolnie zeznał…”. Data oblaty – 10 listopada („Noiabra Desiatoho”) roku „1630” (zapewne 1730 – zob. akty 6–7, ten sam urząd żytomierski).
Relacja woźnego (generała) – urzędowe zeznanie woźnego o dokonanej czynności, tu o intromisji (wwiązaniu w posiadanie): woźny w obecności dwóch szlachciców „ludzi wiary godnych” (Erazm Regner [?] i Kw[…] Sicklicki [?]) wjechał 22 VI do dóbr, podał je nabywcy „w realną, spokojną, aktualną, dziedziczną possessyą”, zwołał gromadę poddanych, zawiadomił ich o nowym panu i polecił mu posłuszeństwo. „Affektant” – tu: spadkobierca, któremu przypada spadek (od łac. afficere – „na affektanta … spadłą” = spadłą na spadkobiercę [?]). „Ignarus scribendi” (łac.) – „nieumiejący pisać”; „qui supra” – „który wyżej” (tj. woźny wymieniony wyżej), formuła zamiast podpisu.
Odczyty niepewne: tytuł zaczyna się wyrazem podobnym do „Reperga”, ale tekst relacji („w … dziedziczną Possessyą”, „wieczystey Possessyi”) wskazuje na „Possessya” (P podobne do R); wyraz ostatni tytułu – „wwiązka [?]” (może „wieczysta”). Nazwa wsi „Stobrawa [?] / Stobrawie [?]”, urząd ojca – „Podstarościm Wendenskim [?]” (wendeński = kieski, Inflanty; może także inna nazwa); imię ojca „Szymonie [?]”; nazwisko drugiego szlachcica; nazwisko woźnego i formuły relacji potwierdza akt 11 (bliźniacza intromisja do tej samej wsi) – w miejscu dziury („Kw[...] Sicklickiego [?]”).
Streszczenie
10XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut) woźny generał kijowski Maciej Szczodry zeznał, że 22 VI tegoż roku, na wezwanie Fryderyka Ettingera, w obecności szlachty Erazma Regnera [?] i Kw[…] Sicklickiego [?], wjechał do dóbr – części wsi Stobrawa [?] w województwie kijowskim – spadłych na Fryderyka po ojcu, Szymonie [?] Ettingerze, podstarościm wendeńskim [?], i podał mu je wraz z polami, lasami, sadami, poddanymi, daninami, sianożęciami, sadzawkami, dworem, zabudowaniami, dochodami i intratami w dziedziczne posiadanie; zwołanej gromadzie oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny – niepiśmienny.
Akt nr 9
Oblata testamentu Anny z D[…]wskich [?] Przyszychowskiej [?], wdowy po Janie Przyszychowskim [?], podstarościm owruckim [?], podana przez syna (?) Piotra Przyszychowskiego [?] w grodzie żytomierskim (odczyt fragmentaryczny)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data[1]0 [?] XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim
18prawdziwe [?] przekonanie iż tak iak [...] rodzi [?] umierać musi [?]
19a nawet przewidzieć dnia y godziny ostateczney [?]
20[...] Konca i kres [?] Życia [...] ustanowioną [?] na [...]
21[...] ktorem [...] [...] [...] Życia [?] [...]
22[reklamant:] maiąc [?]
k. 12v (skan 0014, strona lewa)
1maiąc [?] mię z łaski nay[...]szego [...] i nay[...]
2[...] Dzieci [?] Piotra [?] Ignacego [?] i Anastazyą [?] [...]
3[...] [...] [...] Dobre [?] [...]
4[...] do [...] powinny [?] iż [?] [...]
5[...] [...] z [...] [...]
6[...] po zgonie moim pozostałey a zatem [...]
7[...] [...] aby [...] [...]
8[...] [...] [...] pomiędzy [?] [...]
9[...] [...] aby [...] [...]
10[...] Kościołowi [?] [...] [...]
11[...] [...] ofiarować [?] [...]
12[...] [...] niepospolitym [?] [...]
13[...] ale [?] żeby z naykrótszemi [?] [...]
14[...] aby za [...] [...]
15[...] dwa razy na tydzień [?] [...]
16[...] Summa [?] odprawowana była a takowa [...]
17[...] mego męża Maiątku [...]
18[...] nie [...] tylko [...] ktorą [...]
19przez wieczny [?] pamięci [...]
20[...] naznaczony [...] [...]
21i [...] zapadnie [?] [...]
22[...] matki [?] [...] błogosławieństwem [?]
23Dzieci moie [...] ze wszystkiemi [...]
24[...] postępków [?] nie zadawać [?] [...]
25[...] kiedy [?] w [...]
26[...] mam przyznawać [?] [...]
27[...] przypadnie [?] [...] w takowey
28[...] sprawie [?] i pozostałe [?] [...]
29[...] co iest [...]
30[...] naywiększego [?] [...]
31[...] ma [...] [...]
32[...] Dobra moie [...]
33[...] w Powiecie [?] [...] po Smierci moiey
34[...] na [...] przypadło [?]
35[...] ktore iako równa [?] [...] Synu [?]
36Piotra [?] i Córki [?] [...] maiętności [?] moiey macierzystey [?]
37[reklamant (?):] [...]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis skrajnie wyblakły (atrament niemal całkiem zanikł, na k. 12v silne przebicie pisma z drugiej strony karty) – czytany wyłącznie z odejmowaniem tła; odczytano formułę oblaty i pojedyncze wyrazy treści testamentu. Tekst urywa się na dole k. 12v (dalszego ciągu brak – na k. 13 zaczyna się następny odpis, akt 10).
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej, jak w aktach 6–8): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witawskim, podstarościm, a Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stawiwszy się osobiście JMP Piotr Przyszychowski [?] podał testament [od matki] swojej Anny Przyszychowskiej [?] … i prosił, aby był przyjęty i do ksiąg niniejszych zamku żytomierskiego wpisany. Który my przyjmując, przed sobą czytać kazali, a te są słowa…”.
Nazwisko odczytane niepewnie (w tytule i formule: „Przyszychowskiey [?]”, „Przyszychowski [?]”); nazwisko rodowe testatorki „z D[…]wskich [?]” nieodczytane; urząd męża – „Podstarościm Owruckim [?]”. Data dzienna oblaty – zapewne 10 XI (jak akt 8: „[De]siatoho [?]”); rok w odpisie 1630, zapewne 1730 (zob. akty 6–8).
Z treści testamentu (k. 12v) czytelne są tylko pojedyncze wyrazy: wstęp o pewności śmierci i niepewności jej godziny, wzmianki o dzieciach (Piotr [?], Ignacy [?], Anastazja [?]), o zapisie na kościół [?] i mszach „dwa razy na tydzień [?]”, o majątku męża, o dobrach testatorki „w Powiecie [?]”, o błogosławieństwie matki i podziale majętności macierzystej [?] między syna i córkę. Na dole k. 12v brak zakończenia i podpisów – odpis niekompletny (dalsza karta odpisu zaginęła lub nie została wklejona).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[1]0 [?] XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut) Piotr Przyszychowski [?] podał do wpisania testament Anny z D[…]wskich [?] Przyszychowskiej [?], wdowy po Janie Przyszychowskim [?], podstarościm owruckim [?]. Z wyblakłego odpisu odczytano tylko formułę oblaty, wstęp testamentu i pojedyncze wyrazy: testatorka rozporządza majątkiem (zapisy pobożne [?], msze [?], podział majętności macierzystej [?] między dzieci – Piotra [?], Ignacego [?], Anastazję [?]), błogosławi dzieci. Odpis urywa się na k. 12v.
Akt nr 10
Oblata zapisu wieczystej darowizny (perpetuae donationis) Michała Krzyżanowskiego dla Wojciecha Zabiełły na dobra – część wsi Nehrebyszcz [?] w woj. kijowskim, za 800 talarów bitych
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Żytomierzu 2 XI tegoż roku
20[ty]lko [?] z warunkiem azeby pozostałe przy Gronie [?]
21osmdziesiąt dziewięć talarow bitych w iakim kolwiek
22czasie mnie lub moim następcom wypłacane były [?]
23wolnym tedy odtąd iuż iest i będzie WJP. Zabiełło
24[...]tem [?] Dobrami Części Wsi Nehrebyszcz iako iuż
25swemi własnemi rządzić szafować i dysponować
26komu chcieć dać, darować i na wieczność Rezygnować
k. 14 (skan 0015, strona prawa – góra)
1Ja zaś zeznawaiący żadnego prawa do przerzeczonych
2Dobr ani sobie ani potomkom i Sukcessorom moim
3niezostawuię ato pod szkodami Ziemskiemi
4stawnie [?] Kraiu przysięgi ciężkiey oznaczone-
5mi. I na to daię ten Zapis moy perpetuae ac
6irrevocabilis Donationis. Ktory Ręką moią
7własną przy uproszonych Świadkach i przyia-
8ciołach podpisuię. Działo się w Mieście Żytomierzu
9dnia Drugiego Nowembra Tysiąc Szesćset trzy-
10dziestego Roku. Michał Krzyżanowski mp. Świadek
11przytomny temu Zapisowi perpetuae Donatio[nis]
12podpisuię się Jan Maczulski [?] mp. Jako
13Świadek i przyiaciel na tym Zapisie podpi[suię]
14[się] Ludwik Czapowski [?] mp. Świadek uczynionego
15[dobrowol]nego [?] Zapisu wieczystey Darowizny
16podpisuię się Sebastyan Witwicki mp. Ktory
17to Zapis za podaniem i prozbaiu, a za moim
18Urędowym pryniatiem do Knyh nyniszych
19iest wpisan —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witawskim, podstarościm, i Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stanąwszy osobiście JMość Michał Krzyżanowski podał list – zapis wieczystej darowizny – od siebie zeznającego JMości Panu Wojciechowi Zabielle dany i służący; do wpisania do ksiąg niniejszych podał, który my przyjmując czytać kazali, a te są słowa…”; zakończenie: „Który to zapis za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem, do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łacina: perpetuae (ac irrevocabilis) donationis – „wieczystej (i nieodwołalnej) darowizny”; forum – sąd właściwy (wystawca zrzeka się własnego forum i poddaje się pod zapis). Formalnie darowizna, w istocie sprzedaż: nabywca płaci 800 talarów bitych, z czego 711 [?] wypłaca od razu, a 89 pozostawia (zapewne jako dług na tych dobrach) do wypłaty w dowolnym czasie wystawcy lub jego następcom. „pod szkodami Ziemskiemi … przysięgi ciężkiey oznaczonemi” – zastrzeżenie kar za naruszenie zapisu (wadia, kary prawne) – miejsce częściowo niepewne.
Daty: zapis spisany w Żytomierzu 2 XI („dnia Drugiego Nowembra Tysiąc Szesćset trzydziestego Roku”), oblata 10 XI tegoż roku – w odpisie 1630, zapewne 1730 (zob. akty 6–9; ten sam urząd żytomierski). Lewy brzeg k. 13 (skan 0014 prawa) uszkodzony i wyblakły – początki kilku wierszy nieodczytane. Nazwa wsi „Nehrebyszcz [?]” (w rkp. „Nehrebyszcz”) – zapewne Nehrebówka [?] lub podobna; urząd ojca wystawcy („[…]nym Poborcy Czerniechowskich podatków [?]”) – odczyt niepewny.
Potwierdzenie: testament tegoż Michała Krzyżanowskiego (akt 17, 1 III „1640”) wymienia jako dług u Wojciecha Zabiełły „Talerow bitych osmdziesiąt dziewięć z niedopłaty za sprzedaż Dobr moich Części Wsi Nahrebyszcz” – co potwierdza sumę 89 talarów pozostawionych przy nabywcy, nazwisko nabywcy i nazwę wsi (w akcie 17 „Nahrebyszcz”).
Streszczenie
10XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut) Michał Krzyżanowski podał do wpisania zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny, spisany w Żytomierzu 2 XI tegoż roku, którym – zrzekając się własnego forum – dał, darował i na wieczność zrezygnował Wojciechowi Zabielle swoje dobra dziedziczne, spadłe po ojcu Janie Krzyżanowskim, poborcy [?]: część wsi Nehrebyszcz [?] w woj. kijowskim z poddanymi (piesi [?] i 20 ciągłych [?]), ich powinnościami, dniami pańszczyzny, daninami, czynszami, polami, rolami, lasami, sianożęciami, pastwiskami, łąkami, jarami, dąbrowami i wszelkimi pożytkami – za umówioną sumę 800 talarów bitych, z której 711 [?] otrzymał od razu, a 89 talarów nabywca ma mu lub jego następcom wypłacić w dowolnym czasie. Wystawca nie zostawił sobie ani potomkom żadnych praw do tych dóbr. Podpisali: M. Krzyżanowski oraz świadkowie Jan Maczulski [?], Ludwik Czapowski [?] i Sebastian Witwicki.
Akt nr 11
Oblata relacji woźnego Macieja Szczodrego o wwiązaniu Antoniego Piskorskiego w dziedziczną posesję części wsi Stobrawa [?] w woj. kijowskim (spadek po ojcu Adamie Piskorskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 30 X tegoż roku
14mi, Ogrodami, Uroczyskami i tym wszystkim co do tey
15Części Wsi Stobrawa od naydawnieyszych czasow [należało] [?]
16przynależało i przynależy WJP. Antoniemu Pis-
17korskiemu w Realną spokoyną i Aktualną Dzie[dziczną]
18Possessyą podał postąpił i Intromittował Poddanych
19tey Części do Gromady zwoławszy o nowym ich
20Affektancie opowiedział i pełnić posłuszeństwo [po-]
21lecił, wczem wszystkim stroną Szlachty [przytomną] [?]
22będąc Oświadczywszy się zstamtąd powroce [?]
23do Akta [?] przybywszy, prawdziwą obwołaney wieczy[stey]
24Possessyi uczynił i zeznał Relacyą — Woźny qui
25supra Ignarus scribendi —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej, jak w akcie 8): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witawskim, podstarościm, a Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stanąwszy osobiście sławetny Maciej Szczodry, woźny generał województwa kijowskiego…”. Akt bliźniaczy wobec aktu 8 (ten sam woźny, ta sama wieś „Stobrawa”, ta sama formuła relacji; oblata tego samego dnia – 10 XI); oba wzajemnie rozstrzygają odczyty (tytuł „Possessya”, „Affektant”, „dla tym pewnieyszego świadectwa”, „oświadczywszy się”).
„Affektant” – spadkobierca, na którego spadek przypadł; intromisja (wwiązanie) – urzędowe wprowadzenie w posiadanie dóbr przez woźnego w obecności dwóch szlachciców; „qui supra ignarus scribendi” (łac.) – „wyżej wymieniony, nieumiejący pisać”. Wyliczenie przynależności: pola, role, lasy, dąbrowy (lasy dębowe), jary, ostrowy (wyspy, kępy), sianożęcie (łąki kośne), wypasy, zarośla, krzaki, ogrody, uroczyska. Data intromisji „dnia trzydziestego Aktobra” – 30 października; rok w odpisie 1630, zapewne 1730.
Odczyty niepewne: nazwisko pierwszego szlachcica-świadka („Jerzego [?] Orzechę [?]”); nazwa wsi „Stobrawa” (tak w akcie 8 i 11; może zniekształcona przez kopistę).
Streszczenie
10XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut) woźny generał kijowski Maciej Szczodry zeznał, że 30 X tegoż roku, na wezwanie Antoniego Piskorskiego, syna Adama, w obecności szlachty Jerzego [?] Orzechy [?] i Grzegorza Chodakowskiego, wjechał do dóbr – części wsi Stobrawa [?] w województwie kijowskim – spadłych na Antoniego po zmarłym ojcu Adamie Piskorskim, i podał mu je z poddanymi, polami, rolami, lasami, dąbrowami, jarami, ostrowami, sianożęciami, wypasami, zaroślami, ogrodami, uroczyskami i wszelkimi przynależnościami w realną, spokojną i dziedziczną posesję; zwołanej gromadzie oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo, po czym złożył relację. Woźny – niepiśmienny.
Akt nr 12
Oblata testamentu Adama Dynowskiego [?], sędziego grodzkiego radomskiego [?], podana przez Trochima Becha [?] (dożywocie na części wsi Mizatyńce [?] dla żony Marianny z Kaczanowskich [?]; syn Jan małoletni)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; testament datowany 8 IX tegoż roku
17wszystkiem stosował do tego ostatniego moiego [roz-]
18porządzenia. Ktore Ja przy uproszonych [Świadkach]
19i przyiaciołach podpisuię. Dattum w [...] [dziura]
20dnia osmego Septembra Tysiąc Szesćset trzy-
21dziestego Roku — u tego Testamentu podpisy
22tymi słowy — Adam Dynowski Sędzia Grod.
23Radomski [?] mp. Jako Świadek przytomny uczy-
24nieniu tego Testamentu podpisuię się Jakub [?]
25Andrzey Podhorecki [?] mp. Świadek przytomny
26uczynieniu tego Testamentu podpisuię się
k. 16 (skan 0017, strona prawa – góra)
1Antoni Michałowski mp. Za Świadka i przyia-
2ciela na tym Testamencie podpisuię się
3Piotr Domański mp. Kotoryi to Testament
4za podaniem i prozbaiu a za moim Urędowym
5pryniatiem do Knyh nyniszych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witawskim, podstarościm, a Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stanąwszy osobiście JMPan Trochim [?] Bech [?] podał testament JMPana Adama Dynowskiego na rozporządzenie dóbr swoich uczyniony, prosił, aby był przyjęty i do ksiąg niniejszych zamku żytomierskiego wpisany. Który my przyjmując, czytać przed sobą kazali, a te są słowa…”; zakończenie: „Który to testament, za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem, do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
„bądźcie gotowi, gdyż nie wiecie dnia ani godziny” – parafraza Mt 24,42–44 i 25,13. Dożywocie – prawo dożywotniego użytkowania dóbr (tu: część wsi dla żony); „ochędóstwo” – sprzęty, przybory, ozdoby domowe; „gotowizna” – gotówka. Egzekutor testamentu – Trochim [?] Bech [?], który podał testament do oblaty.
Daty: testament – 8 IX („dnia osmego Septembra Tysiąc Szesćset trzydziestego Roku”), oblata – 10 XI tegoż roku; rok w odpisie 1630, zapewne 1730 (zob. akty 6–11). Miejsce spisania testamentu („Dattum w […]”) – w uszkodzonym rogu karty. Odczyty niepewne: nazwisko testatora (w tytule „Dynowskie-go”, w tekście „Dynowskoho”, „Dynowski”), urząd („Sędzia Grodzki Radomski [?]”), nazwisko rodowe żony („z Kaczanowskich [?]”), nazwa wsi („Mizatyńce [?]”), imię i nazwisko egzekutora („Trochim [?] Bech [?]”), suma na msze (miejsce nieodczytane), świadek „Jakub [?] Andrzey Podhorecki [?]” (może dwie osoby).
Streszczenie
10XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut) Trochim [?] Bech [?] podał do wpisania testament Adama Dynowskiego [?], sędziego grodzkiego radomskiego [?], syna zmarłego Mateusza, cześnika lwowskiego, spisany 8 IX tegoż roku. Testator polecił duszę Bogu, a ciało ziemi; swoją dziedziczną część wsi Mizatyńce [?] w województwie kijowskim zapisał dożywotnio żonie Mariannie z Kaczanowskich [?], prosząc, by nie zapomniała o ich małoletnim synu Janie i wykształciła go na pożytecznego obywatela; resztę majątku (bydło, powozy, sprzęty domowe) pozostawił do jej dyspozycji; z gotówki przeznaczył sumę na msze za duszę i na pogrzeb; egzekutorem testamentu ustanowił Trochima [?] Becha [?]. Podpisali: testator oraz świadkowie Jakub [?] Andrzej Podhorecki [?], Antoni Michałowski i Piotr Domański.
Akt nr 13
Oblata testamentu Jana (Iwana) Puchalskiego, cześnika grodzieńskiego, podana przez Iwana Chodakowskiego (dożywocie na części wsi Potijówka dla żony Anny Berzkowskiej [?]; syn Maciej)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; testament spisany w Potijówce 20 VIII tegoż roku
22tego Testamentu podpisuię się Augustyn Kar[...] [łata]
23Świadek przytomny uczynienia tego Testamentowe-
24go Rozporządzenia podpisuię się Karol Wile[...] [?]
25Za Świadka na tym Testamencie podpi[suię]
26się Paweł Trypolski. Kotoryi że to Testament
27za podaniem i prozbaiu a za moim Urędowym
28pryniatiem do Knyh nyniszych iest wpis[any]
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witawskim, podstarościm, a Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stanąwszy osobiście JMość Pan Iwan Chodakowski podał testament JMości Pana Iwana Puchalskiego, cześnika grodzieńskiego, na rozporządzenie dóbr swoich uczyniony, prosił, aby był przyjęty i do ksiąg niniejszych zamku żytomierskiego wpisany. Który my przyjmując, czytać przed sobą kazali, a te są słowa…”. W formule ruskiej imię testatora i podającego – „Iwan”, w testamencie – „Jan” (Jan = Iwan).
„Jesus Christus” (łac.) – inwokacja na początku testamentu. „bądźcie gotowi…” – parafraza Mt 24,44. Dożywocie – prawo dożywotniego użytkowania (żona dożywotnio, potem syn Maciej); „remanenta” – pozostałości majątku ruchomego; „exekwie” – nabożeństwo żałobne (odczyt [?]); „od poddaństwa uwalniam” – wyzwolenie sługi Iwana Danilczuka z poddaństwa.
Lewy brzeg k. 16 (skan 0017 prawa) uszkodzony (plama, łaty papierowe) – początki kilkunastu wierszy uzupełnione w nawiasach kwadratowych lub nieodczytane. Wieś „Potiiowkie [?]” / „w Potijowce” – zapewne Potijówka (ukr. Потіївка) nad Teterewem, na pn. od Radomyśla, woj. kijowskie. Nazwisko żony – „Berzkowskiey [?]” (może Berezowskiej). Świadkowie: nazwiska Augustyna „Kar[…]” i Karola „Wile[…]” częściowo pod łatami. Daty: testament 20 VIII, oblata 10 XI tegoż roku – w odpisie 1630, zapewne 1730.
Streszczenie
10XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut) Iwan (Jan) Chodakowski podał do wpisania testament Jana (Iwana) Puchalskiego, syna Adama, cześnika grodzieńskiego, spisany w Potijówce 20 VIII tegoż roku. Testator, osłabiony na ciele, polecił duszę Bogu, a ciało ziemi; swoje dziedziczne części wsi Potijówka [?] w województwie kijowskim (30 poddanych) zapisał dożywotnio żonie Annie Berzkowskiej [?], po jej śmierci mają przejść na syna Macieja Puchalskiego; pozostały majątek ruchomy oddał żonie; z gotówki przeznaczył 80 zł na msze i egzekwie [?] oraz 50 zł na pogrzeb; sługę Iwana Danilczuka uwolnił z poddaństwa; egzekutorem ustanowił Jana Chodakowskiego, prosząc go o opiekę nad żoną. Podpisali: testator oraz świadkowie Augustyn Kar[…], Karol Wile[…] [?] i Paweł Trypolski.
Akt nr 13a
Oblata kwitu Jana Grzymały dla Michała Izbickiego (odpis urwany po formule oblaty)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XI „1630” (w odpisie; zapewne 1730), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim
Językpol.; formuła oblaty ruszczyzną w alfabecie łacińskim
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 16v (skan 0018, strona lewa – dół)
1Kwit od WP. Jana Grzymały WP. Michałowi
2Izbickiemu dany i służący —
3Roku Tysiacza Szesćsot trydcatoho
4Miesiaca Noiabra desiatoho dnia
5Na Urędu JKo Korolewskoy Myłosti Zamku Żytomirskoho pered nami
6Janom Witowskim Podstarościm a Michałom Korbutom pisarom Urędnikami
7Hrodz. Żyto. i Knyhami ninesznymi stanowszy W. JehoMyłost Pan Iwan
8Grzymała pokładał Kwit od sebe zeznawaiuczoho JehoMyłosti Panu
9[dalszego ciągu brak]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis bez numeru na marginesie (stąd numer z literą), pisany inną ręką niż poprzednie; urywa się na dole k. 16v w połowie formuły oblaty – na k. 17 zaczyna się następny odpis (N 14, z 1640 r.). Dalszego ciągu kwitu w tym miejscu brak.
Formuła oblaty (ruszczyzna w transliteracji łacińskiej): „Na urzędzie J. K. Mości zamku żytomierskiego przed nami Janem Witowskim [= Witawskim], podstarościm, a Michałem Korbutem, pisarzem, urzędnikami grodzkimi żytomierskimi, i księgami niniejszymi stanąwszy JMość Pan Iwan Grzymała podał kwit od siebe zeznającego JMości Panu [Michałowi Izbickiemu dany]…”. Kwit – pokwitowanie (zwykle z odebrania sumy). Rok w odpisie 1630, zapewne 1730 (zob. akty 6–13).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10XI „1630” (zapewne 1730) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Witawski, pisarz Michał Korbut) Jan (Iwan) Grzymała podał do wpisania kwit wystawiony przez siebie dla Michała Izbickiego. Odpis urywa się po formule oblaty – treść kwitu nieznana.
Akt nr 14
Oblata relacji woźnego Matyasza Szaibu [?] o wwiązaniu Macieja Proszkowskiego w posesję wsi Chyżyny [?] w woj. kijowskim (spadek po ojcu Kazimierzu Proszkowskim, cześniku wendeńskim [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 10 XI tegoż roku
21na tohoż Affektanta przypadaiu [?] so wsimi poddanymi i ich podat-
22kami prychodiaczymi pożytkami i prynależnostiami w spokoynuiu
k. 17v (skan 0019, strona lewa – góra)
1w spokoynuiu Possessyiu, tak iako pered tym JehoMyłost Pan
2Kazimir Proszkowski zażywał so wsim posłuszeństwom tych
3Poddanych podawszy, poddaństwo i powynnosti pełnit i oddawat
4rozkazał, Kotoroy Possessyi nikto nie boronił, ani iey z żadnym
5prawom pierwszym, ani pozdnieyszym nie odzywał [?], ani boronił —
6To ia Woźnyi szlachtoiu pry mnie buduczoiu oświadczywszy
7z tamtul odiechał i prosił pomienionyi Woźny, aby to było
8pryniato i do Knyh zapisano czto otrymał —
Objaśnienia i tłumaczenia
Cały akt – łącznie z relacją woźnego – w ruszczyźnie kancelaryjnej zapisanej alfabetem łacińskim (w odróżnieniu od aktów 6–13, gdzie ruska była tylko formuła oblaty). Przekład: „Na urzędzie grodzkim w zamku J. K. Mości żytomierskim przed nami Marcinem Karwowskim, podstarościm żytomierskim, stanąwszy osobiście woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego szlachetny Matyasz Szaibu [?], dla zapisania do ksiąg niniejszych żytomierskich relację zeznania swego uczynił w te słowa: iż on roku teraz idącego 1640 [?], miesiąca listopada 10 dnia, mając przy sobie stronę – szlachtę, szlachetnych panów Szymona Słkowskiego [?] i Gabriela Szumarskiego [?], był we wsi Chyżyny [?] w województwie kijowskim leżącej, a będąc na afektacji prawem dziedzicznym Ur. JMci Pana Macieja Proszkowskiego, zastał atamana [?] tejże wsi Chyżyny i do gromady zebranych [poddanych], których szlachetny p. Jan Koształowicz [?] na rozkaz pana swego Ur. JMci Pana Macieja Proszkowskiego zebrał; i wieś tę, prawem naturalnego spadku po ojcu tegoż afektanta, świętej pamięci Ur. JMci Panu Kazimierzu Proszkowskim, cześniku wendeńskim [?], na tegoż afektanta przypadłą, ze wszystkimi poddanymi i ich podatkami, przychodzącymi pożytkami i przynależnościami w spokojną posesję, tak jak przedtem JMć Pan Kazimierz Proszkowski używał, podał, poddanym posłuszeństwo i powinności pełnić i oddawać rozkazał. Której posesji nikt nie bronił, ani się z żadnym prawem pierwszym ani późniejszym nie odezwał. Co ja, woźny, wobec szlachty przy mnie będącej oświadczywszy, stamtąd odjechałem; i prosił pomieniony woźny, aby to było przyjęte i do ksiąg zapisane, co otrzymał”.
Daty: oblata 14 XI („Noiabra Czotyrnadcatoho”), intromisja 10 XI („desiatoho dnia”) roku „Tysiacza Szesćsot Czotyrydesiatoho” (1640; ołówkowy dopisek archiwalny i data czerwoną kredką – 1640); wobec XVIII-wiecznego charakteru zbioru i urzędu cześnika wendeńskiego [?] (por. „Podstarościm Wendenskim [?]” w akcie 8) – możliwie 1740 (jak 1630 = 1730 w aktach 6–13). Nowy urzędnik – podstarości żytomierski Marcin Karwowski. Woźny generał czterech województw (kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego, czernihowskiego). „Ataman” – starszy wiejski (wójt) we wsiach ukraińskich.
Odczyty niepewne: nazwisko woźnego („Szaibu [?]”), szlachty-świadków („Słkowskoho [?]”, „Szumarskoho [?]”), sługi („Koształowicz [?]”), nazwa wsi („Chyżyny [?]” – może Chyżyńce), urząd ojca („Cześniku Wend[enskim] [?]” – koniec wiersza). Formuły „przypadaiu … podatkami” i „pełnit” rozstrzygnięte aktem 18 (bliźniacza relacja tego samego woźnego). W akcie 18 imię woźnego w podpisie: „Mateusz”.
Streszczenie
14XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego Matyasz Szaibu [?] zeznał (po rusku), że 10 XI tegoż roku, w obecności szlachty Szymona Słkowskiego [?] i Gabriela Szumarskiego [?], był we wsi Chyżyny [?] w województwie kijowskim i na wezwanie Macieja Proszkowskiego – w obecności atamana i gromady zebranej przez sługę Jana Koształowicza [?] – podał mu tę wieś, spadłą prawem naturalnego spadku po ojcu, zmarłym Kazimierzu Proszkowskim, cześniku wendeńskim [?], ze wszystkimi poddanymi, pożytkami i przynależnościami w spokojną posesję, tak jak ją dzierżył ojciec, i nakazał poddanym posłuszeństwo; nikt się nie sprzeciwił.
Akt nr 15
Oblata zapisu wieczystej darowizny (perpetuae donationis) Jana Skorupskiego, cześnika wendeńskiego [?], dla Antoniego Szychalskiego [?] na część wsi Podzamcze w woj. wołyńskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Żytomierzu 6 V tegoż roku
21od JP. Skorupskiego do podpisu tego Zapisu perpetuae donationis podpisuię się
22Jan Brez[...] [?] — Kotoryi to Zapis za podaniem i prozbaiu podawaiuczoy osoby
23a za moim Urędowym pryniatiem do Knyh nyniszych iest Zapisan —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty – mieszana (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim przechodząca w polszczyznę z łaciną): „Na urzędzie grodzkim w zamku J. K. Mości żytomierskim przed nami Marcinem Karwowskim, podstarościm żytomierskim, stanąwszy osobiście WJP. Antoni Szychalski [?] dla zapisania do akt niniejszych żytomierskich dobrowolny zapis wieczystej darowizny sobie od WJP. Jana Skorupskiego dany, podpisem ręki tegoż Jana Skorupskiego i JJPP. przyjaciół stwierdzony, z aktem i datą pewną w tym liście niżej wpisanym wyrażoną, per oblatam podał…”.
Łacina: personaliter – osobiście; perpetuae donationis – wieczystej darowizny; de acta et data – (z) aktem i datą; per oblatam – w drodze oblaty (wpisu do ksiąg); de verbo ad verbum – słowo w słowo; totaliter sonat – w całości brzmi; tenor – brzmienie; forum – sąd właściwy; legamenta – zobowiązania; incorporare – wcielać (tu: poddawać się); impedimenta – przeszkody; ewinkować (łac. evincere) – bronić nabywcy przed roszczeniami osób trzecich (ewikcja).
Daty: zapis spisany w Żytomierzu 6 V („dnia Szostego Maia”) roku „Tysiąc Szesćset Czterdziestego” (1640), oblata 14 XI tegoż roku; zapewne 1740 (zob. akt 14). Urzędy: „Cześnik Wędyński [?]” – zapewne cześnik wendeński (Inflanty; por. akty 8 i 14 – „Wendenskim”); „Stoln. Bełskiego” – stolnik bełski. Odczyty niepewne: nazwisko obdarowanego („Szychalski [?]”, w rkp. „Szychalskiemu”, „Szychalskiego”), świadkowie „Jan Kanty Orzeski [?]”, „Bazyli Wilga [?]”, „Jan Brez[…] [?]”; „obrony [?]”.
Streszczenie
14XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) Antoni Szychalski [?], syn Onufrego, stolnika bełskiego, podał do wpisania zapis wieczystej darowizny, spisany w Żytomierzu 6 V tegoż roku, którym Jan Skorupski, cześnik wendeński [?] – zrzekając się własnego forum ziemskiego, powiatowego i wojewódzkiego – darował mu na wieczne czasy swoją dziedziczną połowę części wsi Podzamcze w województwie wołyńskim, spadłą na niego prawem naturalnego spadku; zobowiązał się w imieniu swoim i sukcesorów nie wnosić sprzeciwów, a przeciwnie – bronić obdarowanego przed wszelkimi roszczeniami w każdym sądzie (ewikcja). Podpisali: J. Skorupski oraz świadkowie Jan Kanty Orzeski [?], Bazyli Wilga [?] i Jan Brez[…] [?].
Akt nr 16
Oblata zapisu wieczystej darowizny (perpetuae donationis) Jana Pirałowskiego [?] dla Eliasza Piotrowicza, cześnika sanockiego, na połowę wsi Kucharów [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Kucharowie [?] 8 XI tegoż roku
Karty / skanyk. 18–19 (skany 0019 prawa – dół, 0020 lewa, 0020 prawa – góra)
Językruszczyzna w alfabecie łacińskim (formuła oblaty), pol.; formuły łac.
Transkrypcja
k. 18 (skan 0019, strona prawa – dół)
1Zapis JP. Jana Pirałowskiego [?] Eliaszowi Piotrowiczowi dany —
2Roku Tysiacza Szesćsot Czotyrydesiatoho
3Miesiaca Noiabra Czotyrnadcatoho dnia
4Na Urędu Hrodzkom w Zamku Jeho Korolewskoy Myłosti Żyto. pered nammi Marcinom
k. 18v (skan 0020, strona lewa)
1Karwowskim Podstarościm Żytomirskim stanowszy oczewisto WJP. Jan Pirałowski [?]
2dla zapisania do Xiąg ninieyszych List dobrowolny Zapis perpetuae donationis
3od siebie WJP. Eliaszowi Piotrowiczowi Cześnikowi Sanockiemu dany podpisem Ręki
4tegoż zeznawaiącego i JJPP. przyiaciół stwierdzony dla zapisania do Xiąg ninieyszych
5podał prosząc aby przyięty i w Xięgi wpisany był. Ktory Ja Urząd przyimuiąc czy-
6tałem i de verbo ad verbum w Xięgi ninieysze Grodz. Żyto. wpisać kazałem Ktorego
7tenor iest piszący [?] słowy. Ja Jan Pirałowski [?] zdrowy będąc na ciele i Umysle odstąpiwszy
8forum Prawa Powiatu i Wdztwa, a pod teraźnieyszy Zapis wieczystey darowizny i Jego
9wszystkie wyrażone niżey Kondycye Punkta Klauzuły i Legamenta cale się z Dobra-
10mi moiemi poddaiąc i wcielaiąc wiadomo czynię i każdemu komuby otem wiedzieć
11należało oznaymuię iż Ja maiąc Dobra moie Dziedziczne połowę wsi Kucharów [?]
12z moiey spadku po Oycu moim na mnie spadłą, a maiąc moc z prawa pospoli-
13tego dobrami swemi iako chcieć rządzić szafować i dysponować niebędąc bez [= przez]
14ni odkogo namowiony ani przymuszony, ale z dobrey i rozmyślney woli moiey
15Umyśliłem pomienioną połowę Wsi Kucharow ze wszystkiemi tey przynależyto-
17i niebartnym ze pszczołami i bez pszczoł, Stawami, Młynami, Gony Bobrowemi
18i Łowy Rybnemi, zabudowaniami tak dworskiemi iako i chłopskiemi, ze wszystkiemi
19innemi mianowanemi i niemianowanemi pożytkami i przychodami, tak aby
20mianowane niemianowanemu, a niemianowane mianowanemu wniczem
21nieszkodziło, ani ubliżało JP. Eliaszowi Synowi Łukasza Pod. [?] Knaben [?] Pamiernego [?] Piotro-
22wiczowi Cześnikowi Sanockiemu, daię daruię i wiecznemi czasy Rezygnuię a to za
23Summę dobrowolnie umowioną pięć tysięcy dziewięćset [Złotych – przekreślone] — wolnym tedy odtąd
24iuż iest i będzie JP. Eliasz Piotrowicz Cześnik Sanocki taliową [= takową] połowę Wsi Kucharow
25według naylepszego upodobania swego rządzić, a Ja raz iuż wyrzekłszy się do niey prawa
26żadnego Sobie, ani Sukcessorom moim niezostawuię i owszem od wszelkich
27Impetycyi prawnych i nieprawnych od kogo bądź zachodzących bronić i Ewinkować
28obowiązuię się i na to ninieyszy Zapis wieczystey Rezygnacyi Ręką moią podpisuię
29i JJPP. Przyiaciół do podpisania się upraszam — Dato w Kucharach [?] Roku Tysiąc
30[reklamant:] Szesćset
k. 19 (skan 0020, strona prawa – góra)
1Szesćset Czterdziestego dnia Osmego Nowembra — u tego Zapisu podpisy Rąk takiye
2Jan Pirałowski [?] — Ustnie i oczewisto proszony do podpisania tego Zapisu donationis pod-
3pisuię się Jan Łomaszewski [?] mp. Świadek przytomny uczynienia tego Zapisu podpi-
4suię się Michał Bieńkiewicz — Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie pod-
5pisuię się Marek Orawski [?] mp. — Ktory to zapis za podaniem i oczewistą [?]
6prozbaiu, a za moim Urędowym pryniatiem do Knyh nyniszych iest Zapisan —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty – mieszana (początek ruszczyzną w alfabecie łacińskim, dalej po polsku): „Na urzędzie grodzkim w zamku J. K. Mości żytomierskim przed nami Marcinem Karwowskim, podstarościm żytomierskim, stanąwszy osobiście WJP. Jan Pirałowski [?] dla zapisania do ksiąg niniejszych list dobrowolny – zapis wieczystej darowizny – od siebie WJP. Eliaszowi Piotrowiczowi, cześnikowi sanockiemu, dany … podał…”.
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; de verbo ad verbum – słowo w słowo; tenor – brzmienie; forum – sąd właściwy; legamenta – zobowiązania; impetycje (łac. impetitio) – roszczenia, zaczepki prawne; ewinkować – bronić nabywcy przed roszczeniami osób trzecich. Klauzula „tak aby mianowane nienazwanemu, a nienazwane nazwanemu w niczym nie szkodziło” – typowa formuła zapisów wieczystych. Drzewo bartne – drzewa z barciami (ulami leśnymi); gony bobrowe – miejsca polowań na bobry, prawo do nich; łowy rybne – rybołówstwo.
Formalnie darowizna, w istocie sprzedaż za 5900 [?] (jednostki nie podano – wyraz „Złotych” przekreślony). Daty: zapis datowany „w Kucharach [?]” 8 XI („dnia Osmego Nowembra”) roku „Tysiąc Szesćset Czterdziestego”, oblata 14 XI tegoż roku – w odpisie 1640, zapewne 1740 (zob. akt 14). Odczyty niepewne: nazwisko wystawcy („Pirałowski [?]”, w rkp. „Piratowski” – ł jak t), wieś („Kucharów [?]”), wtrącenie „Synowi Łukasza Pod. [?] Knaben [?] Pamiernego [?]” (może zniekształcony tytuł ojca), świadkowie „Jan Łomaszewski [?]”, „Marek Orawski [?]”; „piszący [?]” (może „takowy”).
Streszczenie
14XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) Jan Pirałowski [?] podał do wpisania wystawiony przez siebie (Kucharów [?], 8 XI tegoż roku) zapis wieczystej darowizny, którym – zrzekając się forum – dał, darował i na wieczne czasy zrezygnował Eliaszowi Piotrowiczowi, synowi Łukasza, cześnikowi sanockiemu, swoją dziedziczną, spadłą po ojcu połowę wsi Kucharów [?] z poddanymi, polami, rolami, lasami, dąbrowami, barciami, stawami, młynami, gonami bobrowymi, łowami rybnymi, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz wszelkimi pożytkami, za umówioną sumę 5900 [?]; zobowiązał się nie zostawiać sobie ani sukcesorom żadnych praw i bronić nabywcy przed wszelkimi roszczeniami. Podpisali: J. Pirałowski [?] oraz świadkowie Jan Łomaszewski [?], Michał Bieńkiewicz i Marek Orawski [?].
Akt nr 17
Oblata testamentu Michała Krzyżanowskiego, syna Jana, podana przez syna Aleksandra Krzyżanowskiego (sumy u Wojciecha Zabiełły – m.in. reszta za część wsi Nehrebyszcz; siostra Marianna, zamężna za Janem Walewskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; testament datowany w Złotym Potoku [?] 1 III tegoż roku
Karty / skanyk. 19–20 (skany 0020 prawa – dół, 0021 lewa, 0021 prawa – góra)
Językruszczyzna w alfabecie łacińskim (formuła oblaty), pol.; formuły łac.
Transkrypcja
k. 19 (skan 0020, strona prawa – dół)
1Testament JP. Michała Krzyżanowskiego
2z Rozporządzeniem maiątku uczyniony —
3Roku Tysiacza Szesćsot Czotyrydesiatoho
4Miesiaca Noiabra piatnadcatoho dnia
5Na Urędu Hrodzkom w Zamku Jeho Korolewskoy Myłosti Żytomir-
7stanowszy personaliter WJP. Alexander Krzyżanowski dla wpisania
8do Knyh nyniszynych Testament JehoMyłosti Pana Michała Krzyża-
9nowskoho na rozporęzenii substancyi swoiey uczynenyi podpi-
10sem właśnoruczym [?] i JJPP. przyiaciół do podpisania uproszonych
11zmocnywszy per oblatam podał prosząc aby pryniaty i w Knyhi
12wpisany był. Kotoryiżeto Testament Ja Urąd pryimuiuczy i de verbo
13ad verbum iak sia w sobi maiet w Knyhi ninesznyie wpisat
14kazałem Kotoroho tenor takowy — W Imię Oyca i Syna i Ducha Ś.
15Amen. Ponieważ wyrok przedwiecznego Boga nieodmienny [?] że niewiemy
16czasu zeyścia naszego z świata tego, a dla tego bądźcie gotowi na
17śmierć każdą [?]. Ja Michał Syn Jana Krzyżanowski czuiąc się być
18osłabionym na ciele i niebespieczny Życia mego chcę uczynić
19takie z woli rozporządzenie — Nayprzod gdy Bóg wyrokiem swoim
20przed Jego maiestat stanąć się rozkaże wtedy Duszę moię w Ręce
21Oyca przedwiecznego oddaię — ciało moie Grzeszne ma być pochowane
22porządkiem Religii świętey Rzymsko-katolickiey — Mogiłę Duszą [?]
k. 19v (skan 0021, strona lewa)
1usypać [?] i często kołem [= kołatem?] ogrodzić żeby się nierozsypywała; może ieśli [?]
2przyiaciel albo dzieci moie nanię [?] patrzac [?] wspomni, oco proszę
3wszystkich kto się Boga boi i kocha go żeby za mnie Pana
4Boga prosili — z pozostałych rzeczy moich Złotych dziewięćdziesiąt
5wypłacona być ma do trzech Kościołow na świeczne [?], zbytku [?]
6żadnego nie trzeba, Duszę ratować proszę — u JPana Woyciecha Za-
7biełły mam Talerow bitych Sześćdziesiąt pięć [?] o ktorą [?] niebożka [?]
8Żona moia zapisała, a zas Talerow takichże dwadzieścia za
9Rumaka z rzędzikiem uzbroionego temuż przedanego i drugim
10obligiem od tegoż upewnione, a niemaiąc innych krewnych
11prócz Syna i Siostry moiey więc te Summy temuż Synowi
12memu Alexandrowi do odebrania zostawiam — wszelkie rzeczy
13ruchome tak domowe iako i gospodarskie te Siostrze moiey Mariannie
14w Zamęściu za JP. Janem Walewskim będącey zapisuię — Drugą
15Summę u tegoż JP. Zabiełły będącą Talerow bitych osmdziesiąt dziewięć
16z niedopłaty za sprzedaż Dobr moich Części Wsi Nahrebyszcz [= Nehrebyszcz]
17pozostałą te temuż iedynemu Synowi memu Alexandrowi
18Krzyżanowskiemu przynależeć maią — na pogrzebanie ciała
19moiego Złotych czterdzieści i na Exekwie tyleż naznaczam — a tak roz-
20porządziwszy całą swoią maiętnością [= maiętność] żegnam [?] naykochańszego Syna
21i Siostrę, daię im Oycowskie Błogosławieństwo żeby zawsze byli
22szczęśliwi, i Takowy Testament Ręką moią własną podpisuię
23i JJPP. przyiaciół do podpisania upraszam — Dato w Złotym [?] Potoku [?]
24Roku Tysiąc Szesćset Czterdziestego dnia pierwszego Marca. U tego
25Testamentu Podpisy Rąk tymi słowy — Michał Krzyżanowski mp.
26Świadek i przyiaciel na tym Testamencie podpisuię się Michał
27Zawadzki mp. Jako Świadek i przyiaciel na tym Testamencie
28podpisuię się
k. 20 (skan 0021, strona prawa – góra)
1podpisuię się Jerzy Mitkowski [?] mp. Kotoryiżeto Testament
2za podaniem i prozbaiu podawaiuczoy osoby, a za moim
3pryniatiem Urędowym do Knyh nyniszych iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty – mieszana (ruszczyzna w alfabecie łacińskim z polonizmami): „Na urzędzie grodzkim w zamku J. K. Mości żytomierskim przed nami Marcinem Karwowskim, podstarościm żytomierskim, stanąwszy osobiście WJP. Aleksander Krzyżanowski dla wpisania do ksiąg niniejszych testament JMości Pana Michała Krzyżanowskiego, na rozporządzenie substancji swojej uczyniony, podpisem własnoręcznym i JJPP. przyjaciół, do podpisania uproszonych, umocniwszy, per oblatam podał, prosząc, aby przyjęty i w księgi wpisany był. Który to testament ja, urząd, przyjmując, i de verbo ad verbum, jak się w sobie ma, w księgi niniejsze wpisać kazałem, którego tenor taki…”.
Testator to ten sam Michał Krzyżanowski, który w akcie 10 sprzedał (pod postacią darowizny) Wojciechowi Zabielle część wsi Nehrebyszcz za 800 talarów bitych, zostawiając w rękach nabywcy 89 talarów – testament wymienia właśnie tę „niedopłatę” (89 talarów bitych) jako sumę u Zabiełły; potwierdza to odczyt nazwy wsi (tu „Nahrebyszcz”) i nazwiska nabywcy. Akt 10 oblatowany 10 XI „1630”, testament 1 III „1640”, oblata 15 XI „1640” – kolejne roczniki odpisów (zapewne 1730 i 1740).
„bądźcie gotowi…” – parafraza Mt 24,44. Mogiłę „usypać i często kołem ogrodzić” – miejsce niepewne (może „kołkami” – palisadą). „na świeczne [?]” – na świece (do kościołów); „Rumak z rzędzikiem uzbrojony” – koń wierzchowy z ozdobnym rzędem (uprzężą); obligacja (obligi) – skrypt dłużny. „Exekwie” – nabożeństwo żałobne. Miejsce wystawienia – „w Złotym [?] Potoku [?]” (odczyt niepewny). Rok w odpisie 1640, zapewne 1740 (zob. akt 14).
Streszczenie
15XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) Aleksander Krzyżanowski podał do wpisania testament swego ojca, Michała Krzyżanowskiego, syna Jana, spisany 1 III tegoż roku w Złotym Potoku [?]. Testator polecił duszę Bogu, zarządził pochówek według obrządku rzymskokatolickiego, prosił o modlitwę, przeznaczył 90 zł dla trzech kościołów na świece (bez zbytków), 40 zł na pogrzeb i tyleż na egzekwie. U Wojciecha Zabiełły miał sumy: 65 [?] talarów bitych, 20 talarów za sprzedanego mu rumaka z rzędem (na obligu) oraz 89 talarów bitych niedopłaty za sprzedaną część wsi Nehrebyszcz (por. akt 10) – wszystkie przekazał jedynemu synowi Aleksandrowi; ruchomości domowe i gospodarskie zapisał siostrze Mariannie, zamężnej za Janem Walewskim; dzieciom (synowi i siostrze) dał błogosławieństwo. Podpisali: testator oraz świadkowie Michał Zawadzki i Jerzy Mitkowski [?].
Akt nr 18
Oblata relacji woźnego Mateusza (Matyasza) Szaibu [?] o wwiązaniu Michała Hurkowskiego [?] w posesję części wsi Lemeszów [?] w woj. kijowskim (spadek po ojcu Kazimierzu Hurkowskim [?], sędzim hranicznym)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 6 XI tegoż roku
12ronu szlachty Szlachetnych Panow Zdana [?] Rzewuskiego [?] i Marka
13Sławeckoho [?] był w czastky sieła Lemeszow [?] w Wdztwie Kijewskim Leżaczoy
14ako na affektacyiu i prawną Rekwizycyiu Ur. JP. Michała Hurkowsko-
15ho [?] zoznał, Chłopow tohoż czastki sieła Lemeszow do Hromady
16zobranych, Kotorych Szlachetnyi P. Maciey Kuroszakiewicz [?] na
17rozkazanie Pana swoieho Urożonoho JehoMyłost Pana Michała
18Hurkowskoho [?] zobrał, i tuiu czast prawom naturalnoho spadku
19po Otcu Urożonoho JmćPana Affektanta świętoy pamiaty po Urożo-
20nym JmćPanu Kazimiru Hurkowskim [?] Sudi Hranicznom na
21tohoż Affektanta przypadaiu [?] so wsimi Poddanymi i ich podatkami
22pożytkami i prynależnostiami w spokoynuiu Possessyiu tak iako pered tym
23JehoMyłost Pan Kazimir Hurkowski [?] Sudia Hraniczny zażywał so wsim posłu-
24szeństwom tych poddanych podawszy, poddaństwo i po-
25wynnosti pełnit i oddawat rozkazał, Kotoroy Possessyi nikto
26nie boronił, ani sia z żadnym prawom pierwszym, ani pozdnieyszym
k. 20v (skan 0022, strona lewa – góra)
1nie odzywał, ani boronił, to Ja Woźnyi Szlachtoiu pry mnie buduczoiu
2oświadczywszy i z tamtul odiechał i prosił aby to było pryniato
3i do Knyh zapysano czto otrymał — Woźny Mateusz Szaibu [?] Krzyż położył [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bliźniaczy wobec aktu 14 (ten sam woźny, ten sam formularz relacji w ruszczyźnie kancelaryjnej zapisanej alfabetem łacińskim, oblata tego samego dnia 14 XI); oba się wzajemnie rozstrzygają: „na tohoż Affektanta przypadaiu so wsimi Poddanymi i ich podatkami”, „powynnosti pełnit i oddawat rozkazał”. Imię woźnego: w nagłówku relacji „Matyusz [?]” (w akcie 14 „Matyasz”), w podpisie „Mateusz” – zapewne Mateusz; nazwisko „Szaibu [?]”. Woźny niepiśmienny – zamiast podpisu stawia krzyżyk.
Przekład relacji: woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego zeznał, że 6 XI („Noiabra Szestoho dnia”), mając przy sobie stronę – szlachtę, szlachetnych panów Zdana [?] Rzewuskiego [?] i Marka Sławeckiego [?], był w części wsi Lemeszów [?] w województwie kijowskim i na afektację i prawną rekwizycję (wezwanie) Ur. JP. Michała Hurkowskiego [?] zastał chłopów tej części wsi zebranych w gromadę – zebrał ich szlachetny p. Maciej Kuroszakiewicz [?] na rozkaz swego pana – i tę część, przypadłą prawem naturalnego spadku po ojcu afektanta, ś.p. Ur. JMci Panu Kazimierzu Hurkowskim [?], sędzim granicznym, podał mu w spokojną posesję, tak jak ją dzierżył ojciec; nakazał poddanym posłuszeństwo i powinności; nikt się nie sprzeciwił.
„Sudia hraniczny” – sędzia graniczny (komisarz do rozgraniczeń dóbr). Rok w odpisie 1640, zapewne 1740 (zob. akt 14). Odczyty niepewne: nazwiska Hurkowski [?] (w rkp. „Hurkowskiego”, „Hurkowskoho” – może Hurkowski lub Turkowski), świadków („Zdana [?] Rzewuskiego [?]”, „Sławeckoho [?]”), sługi („Kuroszakiewicz [?]”), nazwa wsi („Lemeszow [?]”), „zoznał” (zapewne „zastał”).
Streszczenie
14XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) woźny generał czterech województw Mateusz (Matyasz) Szaibu [?] zeznał (po rusku), że 6 XI tegoż roku, w obecności szlachty Zdana [?] Rzewuskiego [?] i Marka Sławeckiego [?], na wezwanie Michała Hurkowskiego [?] wwiązał go w posesję części wsi Lemeszów [?] w województwie kijowskim, przypadłej mu w spadku po ojcu, zmarłym Kazimierzu Hurkowskim [?], sędzim granicznym, z poddanymi, podatkami, pożytkami i przynależnościami; chłopów zebrał w gromadę sługa Maciej Kuroszakiewicz [?]; woźny nakazał im posłuszeństwo nowemu panu; nikt się nie sprzeciwił. Woźny – niepiśmienny (krzyżyk).
Akt nr 19
Oblata kwitu [?] Stefana Szmetki [?] dla JP. Dobrow[…] [?] (odczyt fragmentaryczny – odpis skrajnie wyblakły)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; dokument datowany [w …] w VIII [?] tegoż roku
12[...] [...] całe się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo czynię
13i dobrowolnie zeznawam iż Ja maiąc [?] [...] [...]
14[...] co Roku [...] Tysiąc Szesćset [...] [...]
15[...] [...] [...] [...] [...]
16[...] [...] [...] [...] [...]
17[...] na Dobrach [?] nazwanych [?] [...] [...] [...]
18[...] [...] [...] [...] [...]
19[...] przez [?] [...] przeznaczona [?] [...] gdy [?] [...]
20na ktorym [?] pomieniony [?] [...] [...]
21[...] [...] [...] [...]
22[...] [...] [...] [...]
23[...] i [...] [...] [...]
24[...] [...] [...] [...] i [...]
25[...] [...] [...] [...]
26Dattum [?] w [...] Tysiąc Szesćset czterdziestego [?] dnia [...]
27[...]nego [?] Augusta [?] — Stefan Szmetka [?] mp. Jako Świadek i przy-
28iaciel na tym Kwicie [?] podpisuię się Jan Czudacki [?] [...] Jako
29przyiaciel i Świadek do tego aktu [...] podpisuię się [...]
30Ciar[...] [?] mp. Ktory to Kwit [?] za podaniem i prozbaiu [...]
31[...] osoby a za moim Urędowym przyiętym [?] [...]
32[...] [...] [...] [...] [...] [...]
33do Knyh nyniszych [...] [...] [...] [...]
Objaśnienia i tłumaczenia
Skan 0022 (k. 20v–21) skrajnie wyblakły – atrament niemal zanikł, papier poplamiony; czytany z odejmowaniem tła (dwie metody). Odczytano formułę oblaty, pojedyncze wyrazy treści i podpisy; reszta – [...]. Charakter dokumentu (kwit/pokwitowanie z odebrania sumy [?]) – przypuszczalny.
Formuła oblaty (początek ruszczyzną w alfabecie łacińskim, jak w aktach 14–18): „Na urzędzie grodzkim w zamku J. K. Mości żytomierskim przed nami Marcinem Karwowskim, podstarościm żytomierskim, stanąwszy osobiście WJP. […]”. „tenoris sequentis” (łac.) – „następującej treści”. Data oblaty – 15 XI („Noiabra piatnadcatoho”) roku „1640”, zapewne 1740 (zob. akt 14); dokument datowany w VIII [?] tegoż roku.
Tytuł odpisu (wyblakły) odczytany tylko częściowo: „Kwit [?] od WPana Iwana [?] Szmetki [?] JP. Dobrow[…] [?] Prze[…] [?] uczyniony”; w podpisie wystawcy „Stefan Szmetka [?]” – imię w tytule i podpisie nie zgadza się (odczyt niepewny). Świadkowie: „Jan Czudacki [?]”, „Ciar[…] [?]”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
15XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) wpisano dokument – zapewne kwit (pokwitowanie) wystawiony przez Stefana (Iwana [?]) Szmetkę [?] dla JP. Dobrow[…] [?], datowany w sierpniu [?] tegoż roku, podpisany przez wystawcę i świadków Jana Czudackiego [?] oraz Ciar[…] [?]. Treść – wobec skrajnego wyblaknięcia odpisu – niemal nieczytelna (wzmianki o sumie [?], o dobrach [?] i o zrzeczeniu się forum).
Akt nr 20
Oblata relacji woźnego Mateusza Szaibu [?] o wwiązaniu Samuela Mozelskiego [?] w posesję części wsi Chodaków [?] w woj. kijowskim (spadek po ojcu Janie Mozelskim [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 3 XI [?] tegoż roku
15szlachetnyi Pan Maciey Kuroszakiewicz [?] na rozka-
16zanie Pana swoeho Urożonoho JehoMyłosti Pana
17Samuela Mozelskoho [?] zobrał, i tuiu czast pra-
18wom naturalnoho spadku po Otcu JehoMyłosti Pana
19Affektanta świętoy pamiaty Urożonym JP. Janu
20Mozelskim [?] na tohoż Affektanta przypadaiuczu [?] so
21wsimi Poddanymi i ich podatkami pożytkami
22prynależnostiami w spokoynuiu Possessyiu tak iako
23pered tym JehoMyłost Pan Jan Mozelski [?] zażywał
24so wsim posłuszeństwom [?] poddanych podawszy
25poddaństwo i powynnosti pełnit rozkazał,
26Kotoroy Possessyi nikto nie boronił, ani sia z żadnym
27prawom pierwszym ani pozdnieyszym nie ozy-
28wał, ani boronił, to Ja Woźnyi Szlachtoiu pry
29mni buduczoiu oświadczywszy z tamtul od-
30iechał i prosił aby to było pryniato i do Knyh
31zapysano czto otrymał — Woźnyi Ma-
32teusz Szaibu [?] Krzyż położył + O
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bliźniaczy wobec aktów 14 i 18 (ten sam woźny generał, ten sam formularz relacji w ruszczyźnie kancelaryjnej zapisanej alfabetem łacińskim); odczyt formuł rozstrzygany według nich. Skan 0022 skrajnie wyblakły – czytany z odejmowaniem tła.
Przekład relacji: „Przed nami, Marcinem Karwowskim, podstarościm żytomierskim, stanąwszy osobiście woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego, szlachetny Mateusz Szaibu [?], dla zapisania do ksiąg niniejszych żytomierskich złożył relację, że roku bieżącego 1640, miesiąca listopada 3 [?] dnia, mając przy sobie stronę – szlachtę, szlachetnych panów Zdana [?] Chodakowskiego [?] i Jana Cyhowskiego [?], był w części wsi Chodaków [?] w województwie kijowskim i na afektację i prawną rekwizycję WJP. Samuela Mozelskiego [?] zastał tam chłopów tej części wsi zebranych w gromadę (zebrał ich szlachetny pan Maciej Kuroszakiewicz [?] na rozkaz swego pana) i tę część, przypadłą prawem naturalnego spadku po ojcu afektanta, ś.p. JP. Janie Mozelskim [?], podał mu w spokojną posesję ze wszystkimi poddanymi, ich podatkami, pożytkami i przynależnościami, tak jak przedtem dzierżył ją JMć Pan Jan Mozelski [?]; poddanym nakazał poddaństwo i powinności pełnić. Nikt się tej posesji nie sprzeciwiał ani nie odzywał z żadnym prawem dawniejszym czy późniejszym; oświadczywszy to szlachcie przy mnie będącej odjechałem i prosiłem o przyjęcie i zapisanie do ksiąg, co otrzymałem”.
„zoznał” – zapewne „zastał” (jak w aktach 14 i 18). Ten sam sługa „Maciey Kuroszakiewicz [?]” zbiera gromadę także w akcie 18 (intromisja Hurkowskiego [?] do Lemeszowa [?]) – odczyt nazwiska niepewny w obu aktach. Nazwisko afektanta czytane „Mozelski” / „Mozelskoho” – niepewne (możliwe Mozalski, Moczulski). Dzień intromisji „trzetoho” [?] (3 XI). Rok w odpisie 1640, zapewne 1740 (zob. akt 14). „O” po krzyżyku – znak w odpisie (może zaznaczenie miejsca pieczęci/znaku woźnego).
Streszczenie
15XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) woźny generał czterech województw Mateusz Szaibu [?] zeznał (po rusku), że 3 [?] XI tegoż roku, w obecności szlachty Zdana [?] Chodakowskiego [?] i Jana Cyhowskiego [?], na wezwanie Samuela Mozelskiego [?] wwiązał go w posesję części wsi Chodaków [?] w województwie kijowskim, przypadłej mu w spadku po ojcu, zmarłym Janie Mozelskim [?], z poddanymi, podatkami, pożytkami i przynależnościami; chłopów zebrał w gromadę sługa Maciej Kuroszakiewicz [?]; woźny nakazał im posłuszeństwo; nikt się nie sprzeciwił. Woźny – niepiśmienny (krzyżyk).
Akt nr 21
Oblata zapisu dymisyjnego Szczepana Dymitra Porzeckiego [?] dla synów Jerzego i Krzysztofa Porzeckich [?] na część wsi Rzeszczów [?] w woj. kijowskim (dziedzictwo po ojcu Błażeju)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Rzeszczowie [?] 1 VIII [?] tegoż roku
30Stawami, Młynami [?], w nich Łowiami [?] Rybnemi i Biciem [?]
31Zwierza i ze wszystkiemi in genere et specie wyrażone-
32mi i niewyrażonemi przynależytościami JJPanom
33Jerzemu i Krzysztofowi Porzeckim Synom moim spo-
34łecznym [?] moim Wypisuię [?] i Dymittuię [?] — wolno będzie
35odtąd Synowie moi pomienioną Część [?] obiąć w swoie
36władanie i one wedle upodobania swego i woli
37[reklamant:] iak
k. 22 (skan 0023, strona prawa – góra)
1rozrządzić, a Ja zeznawaiący żadnego powrotu
2do Oyczystych [?] Dobr mieć [?] nie będę. Ja na to daię ten moy
3List Zapis Dymissyiny Ktory przy uproszonych
4Swiadkach i przyiaciołach Ręką własną podpi-
5suię. Datt w Rzeszczowie [?] Tysiąc Szesćset Czterdzie-
6stego Roku dnia pierwszego [?] Augusta [?] — U tego Zapisu
7podpisy Rąk w tyie słowa — Szczepan Dymitr Porzecki [?]
8Jako Swiadek i przyiaciel na tey Dymissyi podpisuię
9się Daniel Malinowski [?] mp. Jako Swiadek przyia[ciel]
10tey Dymissyi podpisuię się Konstanty Sokalski [?] —
11Swiadek przyproszony [?] na tey Dymissyi podpisuię się
12Piotr Mikuzanowicz [?] Kołaczy [?] Ktory to Zapis Dymissyiny
13za podaniem i prozbaiu wyszey mianowanoy osoby zezna-
14waiuczoy, a za moim Urędowym przyniatiem do Knyh
15nyniszych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Skan 0023 wyblakły – czytany z odejmowaniem tła; partie środkowe strony lewej (rozporządzenie) z licznymi miejscami niepewnymi.
Zapis dymisyjny (dymisja) – akt, którym właściciel ustępuje dobra (tu: dziedziczną część wsi) na rzecz innych osób, zwykle dzieci, zrzekając się do nich prawa; por. akt 7 (dymisja Ł. Piotrowicza dla synów).
Łac.: „Comparens [personaliter]” – stawający osobiście; „binominis” – dwojga imion (Szczepan Dymitr); „in personas” – na osoby; „ad acticandum” – do wpisania do akt; „in genere et specie” – ogólnie i szczegółowo. Formuła o zrzeczeniu się sądów: „odstąpiwszy swej zdawna należnej jurysdykcji, prawa forum, powiatów i urzędów, a pod ten mój list … i zapis dymisyjny całkowicie się poddając i inkorporując” – stała klauzula poddania się jurysdykcji. Końcowa formuła oblaty – ruszczyzną w alfabecie łacińskim („za podaniem i prośbą wyżej mianowanej osoby zeznającej, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”).
Środkowa część rozporządzenia (motywy dymisji: podeszły wiek [?] i brak sił do zarządzania, zastrzeżenie alimentów [?] dla osoby wystawcy) odczytana tylko częściowo – „abalto [?]”, „Wypisuię [?] i Dymittuię [?]” (zapewne: wypisuję się i dymituję – ustępuję) to odczyty niepewne. Nazwisko „Porzecki” (w rkp. „Porzeckiego”, „Porzeckich”) i nazwa wsi „Rzeszczów [?]” (w rkp. „Rzeszczowa”, „w Rzeszczowie”) – odczyt niepewny. Rok w odpisie 1640, zapewne 1740 (zob. akt 14).
Streszczenie
15XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) Szczepan Dymitr Porzecki [?], syn ś.p. Błażeja, przyznał zapis dymisyjny dla synów Jerzego i Krzysztofa Porzeckich [?]. Zdrowy na ciele i umyśle, poddając się jurysdykcji tego zapisu, ustąpił im część wsi Rzeszczów [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu, z poddanymi, polami, lasami, zaroślami, wodami, błotami, stawami, młynami [?], łowiskami ryb, łowami i wszystkimi przynależnościami – zapewne z powodu wieku i braku sił do zarządzania [?]; synowie mogą odtąd objąć ją w posiadanie i rozporządzać nią według woli, a wystawca zrzekł się powrotu do tych dóbr. Zapis datowany w Rzeszczowie [?] 1 VIII [?] tegoż roku, podpisany przez wystawcę i świadków: Daniela Malinowskiego [?], Konstantego Sokalskiego [?] i Piotra Mikuzanowicza [?] Kołaczego [?].
Akt nr 22
Oblata testamentu Adama Dworzańskiego [?], sędziego grodzkiego przemyskiego [?], podana przez brata Piotra Dworzańskiego [?] (dobra ojczyste we wsi Krasnoradka [?] dla małoletniego syna Jana pod opieką stryja)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; testament datowany 12 IX tegoż roku
Karty / skanyk. 22–23 (skany 0023 prawa – dół, 0024 lewa, 0024 prawa – góra)
Językpol.; formuła oblaty – ruszczyzna w alfabecie łacińskim
Transkrypcja
k. 22 (skan 0023, strona prawa – dół)
1Testament JP. Adama Dworzanskiego [?]
2z rozporządzeniem maiątku uczyniony
3Roku Tysiacza Szesćsot Czotyrydesiatoho
4Miesiaca Noiabra piatnadcatoho dnia
5Na [Urę]du Hrodzkom w Zamku Jeho Korolewskoy
6Myłosti Żytomirskim pered nammi Marcinom
7Karwowskim Podstarościm Żytomirskim Compar[ens]
8[...] [?] JP. Piotr Dworzanski [?] dla zapisania do Knyh
9nyniszynych podał Testament Brata swoieho na rozpo-
10rządzenie substancyi [swoiey – przekreślone] uczyneny Kotoryi Ja Urąd
11pryimuiuczy czytałem i de verbo ad verbum iak
12sia w sobi maiet do Knyh ninesznych wpysat kaza-
13łom Kotoryi tak sia w sobi polskim pysmom pysany
14maiet — Na więkrzą cześć i chwałę Troycy przenay-
15świętszey i nierozdzielney Amen. Każdy człowiek
16żyiący spodziewa się śmierci, a zatem i Ja będąc ia-
Skany 0023–0024 wyblakłe, a k. 22v (skan 0024 lewa) bardzo blada i pokryta smugami – czytana z odejmowaniem tła; środkowa część testamentu (rozporządzenie duszą i ciałem, klauzule końcowe) z licznymi miejscami niepewnymi.
Formuła oblaty (ruszczyzna w alfabecie łacińskim): „Na urzędzie grodzkim w zamku J. K. Mości żytomierskim przed nami Marcinem Karwowskim, podstarościm żytomierskim, stawający JP. Piotr Dworzański dla zapisania do ksiąg niniejszych podał testament brata swego, na rozporządzenie substancji uczyniony, który ja, urząd, przyjmując, przeczytałem i słowo w słowo, jak się w sobie ma, do ksiąg niniejszych wpisać kazałem, który tak się w sobie, polskim pismem pisany, ma”. Końcowa formuła: „który testament słowo w słowo, jak się w sobie ma, do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łac.: „violare” – naruszyć (testament); „mobilia” – ruchomości. „Regestr” – spis (zapewne ruchomości lub inwentarz dóbr), wspomniany jako załącznik. Urząd testatora odczytany „Sędzia Grodzki Przemyślski [?]” (dwukrotnie) – odczyt niepewny. Nazwa wsi „Krasnoradce [?]” (zapewne Krasnoradka, woj. kijowskie) i nazwisko żony „Kaczurowska [?]” – niepewne. Rok w odpisie 1640, zapewne 1740 (zob. akt 14).
Streszczenie
15XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) Piotr Dworzański [?] podał do wpisania testament swego brata Adama Dworzańskiego [?], sędziego grodzkiego przemyskiego [?], spisany 12 IX tegoż roku w czasie choroby. Testator polecił duszę Bogu, wyznając wiarę katolicką, i zarządził chrześcijański pochówek; dobra ojczyste we wsi Krasnoradka [?] w województwie kijowskim przeznaczył małoletniemu synowi Janowi (z zmarłej żony Marianny z Kaczurowskich [?]), oddając je pod zarząd brata Piotra, którego prosił o wychowanie i wykształcenie syna z dochodów tych dóbr, aby był pożyteczny ojczyźnie; ruchomości (wg osobnego rejestru) [?] powierzył także jego pieczy; naruszających testament poddał sądowi Bożemu; pożegnał brata i syna, dając im błogosławieństwo. Świadkowie: Trochim Ostapowicz, Zygmunt Krzymowski [?] i Walenty Okija [?] Tyszkiewicz [?]. Środkowa część testamentu odczytana tylko częściowo.
Akt nr 23
Oblata kwitu Mikołaja Sobka [?], syna Jana, dla Piotra Zalewskiego, syna Adama, łowczego koronnego [?] (1480 zł polskich zapisanych niegdyś przez Stanisława Sobka, kasztelana sandomierskiego i podskarbiego koronnego)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XI „1640” (w odpisie), Żytomierz – zeznanie (kwit) w grodzie żytomierskim
1Starosty Tyszowieckiego [?] i Małogoskiego [?] WJP. Adamo-
2wi Zalewskiemu Łowcz. Kor: [?] udaną [?] i na Dobrach Jegodzie [?]
3Oyczystych tak ruchomych iako i nieruchomych ubespie-
4czoną, po zgasłym zaś Życiu tegoż JPana Stanisła-
5wa Sobka nayprzod Synowi Jego WJP. Janowi Sobko-
6wi dostawszą się, a pozniey z mocy Dymissyi n[iegdy] [?]
7Jana Sobka samemuż zeznawaiącemu Jako Synowi
8i Jedynemu Sukcessorowi ustąpioną, Ktora to Summa
9po przewiedzionym przez Comparentem Processie [?] Sy[n] [?]
10tegoż WJPana Adama Zalewskiego Piotr Zalewski
11ponieważ w dniu dzisieyszym z należytym zdawna [?]
12prowentem i winami za Kondemnaty tęż zezna-
13waiącego wypłaca i wylicza, przeto Comparens umorza-
14iąc cały Process i zagradzaiąc sobie drogę do upo-
15mnienia się kiedykolwiek oto Jegomości wypłace-
16[nie] [?] [...] iego potomkow i Sukcessorow Jego umarza [?]
17i nigdy nieodzownemi czasy Kwituie, niezostawuiąc
18żadney salwy ani sobie, ani małoletniemu [?] Sy-
19[no]wi [?] swemu Michałowi oto czyniąc, ma[iąc] [?] z mocy tego
20dobrowolnego zeznania swego Kwitowego. Mikołay
21Syn Jana Sobek mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „Comparentem” – stawającego; „salwa” (salva) – zastrzeżenie prawa. „Kondemnaty” – wyroki zaoczne (kondemnaty) z należnymi winami; „prowent” – procent od sumy. „nieodzownemi czasy” – na wieczne czasy. Kwit sporządzony jako zeznanie ustne przed urzędem (bez osobnego dokumentu i końcowej formuły oblaty).
Suma 1480 zł polskich „udana” (oddana) przez dziada wystawcy, Stanisława Sobka „z Szulinowa [?]”, kasztelana sandomierskiego, podskarbiego koronnego, starostę tyszowieckiego [?] i małogoskiego [?], Adamowi Zalewskiemu, łowczemu koronnemu [?], i ubezpieczona na jego dobrach ojczystych. Stanisław Sobek z Sulejowa – podskarbi wielki koronny i kasztelan sandomierski z przełomu XVI i XVII w. (identyfikacja do sprawdzenia); „z Szulinowa” to zapewne zniekształcone „z Sulejowa”. Jeśli identyfikacja jest trafna, rok „1640” w tym odpisie może być rzeczywisty (a nie 1740 – por. uwagi do aktów 6, 14) – wymaga sprawdzenia. Odczyty urzędów („Tyszowieckiego [?]”, „Małogoskiego [?]”, „Łowcz. Kor. [?]”) niepewne.
Streszczenie
15XI „1640” przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) Mikołaj Sobek [?], syn Jana, poddając się jurysdykcji, zeznał kwit: suma 1480 zł polskich, którą jego dziad Stanisław Sobek „z Szulinowa” [= z Sulejowa ?], kasztelan sandomierski i podskarbi koronny, starosta tyszowiecki [?] i małogoski [?], oddał (pożyczył) Adamowi Zalewskiemu, łowczemu koronnemu [?], z zabezpieczeniem na jego dobrach ojczystych, a która po śmierci Stanisława przypadła synowi Janowi Sobkowi, a następnie na mocy jego dymisji – wystawcy jako jedynemu sukcesorowi, została – po przeprowadzonym przez wystawcę procesie – w tym dniu wypłacona wraz z należnym procentem i winami z kondemnat przez Piotra Zalewskiego, syna Adama; wystawca umorzył cały proces i na wieczne czasy pokwitował Zalewskiego, jego potomków i sukcesorów, nie zostawiając żadnego zastrzeżenia ani sobie, ani małoletniemu synowi [?] Michałowi. Podpis: Mikołaj, syn Jana, Sobek.
Akt nr 24
Oblata relacji woźnego Mateusza Szachi [?] (Szaibu [?]) o wwiązaniu Andrzeja Sankowskiego [?] w posesję części wsi Nehrebyszcz w woj. kijowskim (spadek po ojcu Janie Sankowskim [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XI „1640” (w odpisie; zapewne 1740), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 3 XI tegoż roku
6Wodami, Jeziorami, Stawami i z tym wszystkim co do tey Części
7Wsi Nehrebyszcz przynależało i przynależy do spokoyney Realney
8i aktualney Dziedziczney podał i postąpił Possessyi, poczem Pod-
9danych do Gromady zwoławszy o nowym ich Panie teraznie-
10yszym Rekwirencie opowiedział i powinności wszelkie pełnić
11przykazał, wczem strona przy sobie będąca oświadczywszy
12się z tamtąd powrocił i o tem tey swoiey prawdziwey czynności
13zeznał i uczynił Relacyą prosząc cum actis inscribere co i otrzy-
14mał. Woźny Mateusz Szachi [?] O. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Ten sam woźny generał co w aktach 14, 18 i 20; nazwisko odczytywane tam „Szaibu [?]”, tu wyraźniej „Szachi” (dwukrotnie) – zapewne właściwa forma Szachi/Szajchi [?]. Tu relacja spisana po polsku (nie ruszczyzną), tylko nagłówek oblaty po rusku; znak „O.” po nazwisku – zamiast podpisu (por. akt 20).
Łac.: „Vigore juris et naturali [successione]” – mocą prawa i naturalnego (spadku); „cum actis inscribere” – wpisać do akt. „Czertez” (czeret) – zarośla trzcinowe, grunt karczowany; „Uroczysko” – miejsce w lesie/polu o własnej nazwie. Nehrebyszcz – ta sama wieś, której część M. Krzyżanowski sprzedał W. Zabielle (akty 10, 17). Imię i nazwisko afektanta odczytane „Sankowski” – niepewne (możliwe Jankowski, Dankowski). Świadkowie: „Jana Witwickiego [?] i Trochima Dudyńskiego [?]” – odczyt niepewny.
Streszczenie
15XI „1640” (zapewne 1740) przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Marcin Karwowski) woźny generał województwa kijowskiego Mateusz Szachi [?] zeznał, że 3 XI tegoż roku, na wezwanie Andrzeja Sankowskiego [?], w obecności szlachty Jana Witwickiego [?] i Trochima Dudyńskiego [?], był we wsi Nehrebyszcz w województwie kijowskim i część tej wsi, przypadłą afektantowi w spadku po ojcu Janie Sankowskim [?], ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, zaroślami, czertezami, sianożęciami, uroczyskami, wodami, jeziorami, stawami i przynależnościami, podał mu w spokojną, realną i aktualną posesję dziedziczną; zwołanym poddanym ogłosił nowego pana i nakazał posłuszeństwo i powinności; nikt się nie sprzeciwił.
Akt nr 25
Oblata przywileju króla Jana Kazimierza dla Mikołaja Strzelbickiego [?], rotmistrza królewskiego, na cześnikostwo kijowskie (po Woroniczu [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XII 1649, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; przywilej dany w Warszawie 6 VII 1649
19Andreas Strzebicki [?] Regni Cancellariae maioris [?] — Ktory to przywiley
20za podaniem przez wyż mianowane osoby, a za przyięciem Urzę-
21dowym do Ksiąg niniejszych Grodz. Żyto. słowo do słowa iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
K. 24v (skan 0026, strona lewa) – pusta karta podkładowa, przekreślona kaligraficznymi zakrętasami (znak „vacat”); widoczne jedynie przebicie tekstu z drugiej strony. Od tego odpisu data roczna czerwoną kredką: „1649”.
Tekst przywileju niemal identyczny (te same formuły, ta sama niewola „pod Korsuńską klęską”, to samo cześnikostwo kijowskie) z przywilejem dla Aleksandra Sienkiewicza w akcie 27 (tam poprzednik: Felicjan [?] Tyszkiewicz) – teksty rozstrzygają się wzajemnie; dwa nadania tego samego urzędu tego samego dnia oblatowane (2 XII 1649) budzą wątpliwości co do autentyczności jednego z nich (lub obu).
Rok 1649 (czerwona data na karcie; król Jan Kazimierz, „panowania polskiego pierwszego, szwedzkiego drugiego”) – w tym odpisie data jest rzeczywista; to wskazuje, że i daty „1630” i „1640” poprzednich odpisów mogą być prawdziwe (por. uwagę w akcie 23 o Stanisławie Sobku). Kwestia do rozstrzygnięcia przy dalszych aktach.
„pod Kurzuńską klęską” – klęska wojsk koronnych pod Korsuniem (26 V 1648) w powstaniu Chmielnickiego; Strzelbicki dostał się wówczas do niewoli („w więzieniu u tyrana”?) – miejsce częściowo niepewne. „Cześnikostwo kijowskie” – urząd ziemski (honorowy) województwa kijowskiego, nadany dożywotnio „do dostąpienia większego urzędu”, wakujące po Aleksandrze [?] Woroniczu wskutek objęcia przez niego starostwa żytomierskiego („zawzięciu Starostwa Żytomir.” – por. tekst równoległy w akcie 27). Tomasz Ujejski – sekretarz królewski (później biskup kijowski).
Łac.: „per oblatam” – do oblaty (wpisania); „Rex” – król; „Regni Secretarius” – sekretarz Królestwa; „suscepta” – przyjęta (adnotacja kancelaryjna); „Sabbato post festum Sancti [Andreae?] Apostoli proximo, Anno Domini 1649” – w sobotę najbliższą po święcie św. [Andrzeja?] Apostoła, roku Pańskiego 1649 (4 XII 1649 [?]); „Generosus” – urodzony; „pincerna Kioviensis” – cześnik kijowski; „Regni Cancellariae maioris” – Kancelarii Większej Koronnej. Fragment adnotacji łacińskiej („Andreas Strzebicki [?] …”) odczytany niepewnie. Nazwisko obdarowanego „Strzelbicki [?]” i namiestnika grodzkiego „Czeykowski [?]” (= Czajkowski; w akcie 27 jako podstarości) – niepewne.
Streszczenie
2XII 1649 przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czajkowski [?]) Józef Kuczyński w imieniu swego pana, Mikołaja Strzelbickiego [?], podał do oblaty przywilej króla Jana Kazimierza, dany w Warszawie 6 VII 1649: król, nagradzając zasługi Strzelbickiego, swego rotmistrza, który od młodości służył w wojsku, a świeżo pod Korsuniem dostał się do niewoli [?], nadał mu cześnikostwo kijowskie, wakujące po Aleksandrze [?] Woroniczu, który objął starostwo żytomierskie, ze wszystkimi dochodami i prerogatywami dożywotnio (do czasu otrzymania wyższego urzędu) i nakazał dygnitarzom, urzędnikom i szlachcie województwa kijowskiego uznawać go za cześnika. Podpisy: Jan Kazimierz Rex; sekretarz Tomasz Ujejski; adnotacja łacińska o przyjęciu (sobota po św. [Andrzeju?] 1649).
Akt nr 26
Oblata relacji woźnego Mateusza Szachi [?] o wwiązaniu Adama Szczawińskiego [?] w posesję części wsi Borowe [?] (Borawki [?]) w woj. kijowskim (spadek po ojcu Macieju Szczawińskim [?], cześniku mozyrskim [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XII „1649” (w odpisie), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 28 XI tegoż roku
16Jeziorami i innemi wszystkiemi mianowanemi i niemianowa-
17nemi pożytkami dochodami i Intratami, i ze wszystkiem tym co z daw-
18nych czasow dawny przynależało i przynależy JP. Rekwirentowi do
19spokoyney Realney i aktualney podał postąpił i uwiązał Possessyi, wczem
20stronę Szlachty przy sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd
21odiechał i tu tey swoiey prawdziwey czynności uczynił i ze-
22znał Relacyą prosząc cum actis inscribere co i otrzymał —
Objaśnienia i tłumaczenia
Ten sam woźny generał czterech województw – Mateusz Szachi [?] (por. akty 14, 18, 20, 24) – działa także w 1649 r. Przy tak długim okresie służby (1640–1649) poprawne mogą być rzeczywiste daty odpisów (1640, 1649). Z drugiej strony imię świadka „Nepomucena Jana Szumowskiego [?]” (odczyt wyraźny) wskazuje raczej na XVIII w. (kult i imię Jana Nepomucena rozpowszechniły się po beatyfikacji 1721 i kanonizacji 1729) – kwestia datacji odpisów (1649 czy 1749) pozostaje otwarta (por. akty 23 i 25).
Łac.: „vigore iuris naturale et successive” – mocą prawa naturalnego i kolejno (sukcesyjnie); „cum actis inscribere” – wpisać do akt. „uwiązał Possessyi” – wwiązał w posesję. Nazwa wsi: w tytule „Borawki [?]”, w tekście „Borowe [?]” – odczyt niepewny. Nazwisko afektanta „Szczawiński [?]” (w rkp. „Szczawińskiego”, z wahaniem S/Sz/J na początku) i urząd ojca „Cześnik Mozyrski [?]” – niepewne. Relacja bez podpisu/znaku woźnego.
Streszczenie
2XII „1649” przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czajkowski [?]) woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego Mateusz Szachi [?] zeznał, że 28 XI tegoż roku, na wezwanie Adama Szczawińskiego [?], w obecności szlachty Piotra Prochorowskiego [?] i Jana Nepomucena Szumowskiego [?], był we wsi Borowe [?] (Borawki [?]) w województwie kijowskim i część tych dóbr, przypadłą afektantowi w spadku po ojcu, ś.p. Macieju Szczawińskim [?], cześniku mozyrskim [?], z domami, przyległościami, poddanymi, polami, gruntami, lasami, gajami, stawami, sianożęciami, jeziorami, pożytkami, dochodami i intratami podał mu w spokojną, realną i aktualną posesję; nikt się nie sprzeciwił.
Akt nr 27
Oblata przywileju króla Jana Kazimierza dla Aleksandra Sienkiewicza, rotmistrza królewskiego, na cześnikostwo kijowskie (po Felicjanie [?] Tyszkiewiczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XII 1649, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; przywilej dany w Warszawie 6 VII 1649
Karty / skanyk. 26–27 (skany 0027 prawa – dół, 0028 lewa, 0028 prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 26 (skan 0027, strona prawa – dół)
1Oblata Przywileiu od Nayiaśnieyszego
2Krola JegoMości Ur. Alexandrowi Sien-
3kiewiczowi na Cześnikowstwo Kij. dany i Służący
4Roku Tysiąc Szesćset Czterdziestego Dziewiątego
5Miesiąca Decembra Drugiego dnia
6Przed Urzędem i Aktami niniejszemi Grodzkiemi Żytomirskiemi i przedemną
4Dan w Warszawie dnia Szostego Lipca Roku MDCXLIX. Panowa-
5nia naszego Polskiego pierwszego, Szwedzkiego drugiego, u tego
6Przywileiu pieczęć wielka Koronna z podpisem Ręki Nayiaśnieyszego
7Krola Jmci temi słowy — Jan Kazimierz Rex — podpis Ręki
8Sekretarskiey temi słowy — na ustne Rozkazanie Jego Krolewskiey
9Mości Tomasz Ujeyski [?] Regni Sekretarz — Susceptum [?] pismem
10Łacińskim w te słowa Sabbato post festum sancti apostoli prima [?]
11Anno Domini Millesimo Sexcentesimo quadragesimo nono Generosus
12Alexandri Sienkiewicz pincerna Kijoviensis Andreas Strzebicki [?] Regni
13Cancellariae Maioris — Ktory to Przywiley za podaniem przez wyż
14mianowane osoby, a za przyięciem Urzędowym do Ksiąg
15niniejszych Grodz. Żyto. słowo od słowa iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Tekst przywileju niemal słowo w słowo równoległy do przywileju dla Mikołaja Strzelbickiego [?] (akt 25: ta sama data – Warszawa 6 VII 1649, ten sam urząd – cześnikostwo kijowskie, ta sama formuła o niewoli „pod Korsuńską klęską”, ten sam sekretarz i ta sama adnotacja łacińska, oblata tego samego dnia 2 XII 1649); różnią się tylko imieniem obdarowanego, poprzednika (tu Felicjan [?] Tyszkiewicz, tam Aleksander [?] Woronicz) i podającego (tu Jan Kamiński, tam Józef Kuczyński). Nadanie tego samego urzędu dwóm osobom tego samego dnia jest wysoce podejrzane – możliwe, że jeden z odpisów (lub oba) to późniejsze fabrykaty (np. na potrzeby wywodów szlachectwa); kwestia otwarta (por. uwagi o datacji w aktach 23, 25, 26).
„pod Korsuńską Klęską” – bitwa pod Korsuniem (26 V 1648); „w więzieniu w Łyczi [?] Ochani [?]” – miejsce niejasne (odczyt niepewny; może zniekształcona nazwa miejsca niewoli). „zawzięciu Starostwa Żytomirskiego” – po objęciu (przez poprzednika) starostwa żytomierskiego. Łac.: „Rex” – król; „Regni Secretarius” – sekretarz Królestwa; „Susceptum” – przyjęto (adnotacja kancelaryjna); „Sabbato post festum Sancti … Apostoli proximo [?]” – w sobotę po święcie św. … Apostoła; „Generosus Alexander Sienkiewicz, pincerna Kioviensis” – urodzony A. S., cześnik kijowski; „Regni Cancellariae Maioris” – Kancelarii Większej Koronnej. Podstarości żytomierski Jan Czaykowski (Czajkowski) – w aktach 25–26 tytułowany namiestnikiem.
Streszczenie
2XII 1649 przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Jan Czajkowski) Jan Kamiński w imieniu swego pana, Aleksandra Sienkiewicza, podał do oblaty przywilej króla Jana Kazimierza, dany w Warszawie 6 VII 1649: król, nagradzając zasługi Sienkiewicza, swego rotmistrza, który od młodości służył w wojsku, a świeżo pod Korsuniem dostał się do niewoli [?], nadał mu cześnikostwo kijowskie, wakujące po Felicjanie [?] Tyszkiewiczu, który objął starostwo żytomierskie, dożywotnio (do czasu otrzymania wyższego urzędu), ze wszystkimi dochodami i prerogatywami, nakazując dygnitarzom, urzędnikom i szlachcie województwa kijowskiego uznawać go za cześnika. Podpisy: Jan Kazimierz Rex; sekretarz Tomasz Ujejski [?]; adnotacja łacińska o przyjęciu. Tekst równoległy do przywileju dla M. Strzelbickiego [?] (akt 25).
Akt nr 28
Oblata relacji woźnego Mateusza Szachi [?] o wwiązaniu Jana Kazimierza Bielskiego [?] w posesję części wsi Borowce [?] w woj. kijowskim (odczyt fragmentaryczny – odpis bardzo wyblakły)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XII „1649” (w odpisie), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 2[?] XI tegoż roku
8skiego i Czernichowskiego Szlachetny Mateusz Szachi [?] dla za-
9pisania do Ksiąg niniejszych Żytomirskich Relacyą zezna-
10nia swoiego uczynił w te słowa — iż On Roku teraznieyszego
11[Tysiąc] Szesćset Czterdziestego dziewiątego dnia Dwudziestego [...]
12Novembra na affektacyą i prawną Rekwizycyą WJP. Jana
13Kazimierza Bielskiego [?] Pisarza [?] Witebskiego [?] maiąc
14przy sobie stronę Szlachty [...] [...] [...] wiary godnych
15UUr. Adama Wołowicza [?] i Szymona Kozłowskiego [?] dla tym
16lepszey wiary wziętych i przysposobionych był w Dob[rach]
k. 27v (skan 0029, strona lewa – góra)
1Wsi Borowcem [?] w Wdztwie Kijowskim leżącey gdzie będąc Część [tych Dobr ?]
2vigore iuris i naturali [?] na teraznieyszego Affektanta
3[...] [...] [...] [...] [...] [...] ze wszystkiemi
4[...] [...] [...] Poddanemi, Polami, Gruntami
5[...] [...] [...] [...] Wodami, Stawami [?] i [...] wszyst-
6[kiemi ...] [...] do pomienioney Części przynależało i przynależy
7[JP. Re]kwirentowi do spokoyney Realney i aktualney
8[podał postąpił] i uwiązał Possessyą, wczem stronę
9Szlachty przy sobie będącą oświadczywszy się
10z tamtąd odiechał i tu tey swoiey prawdziwey
11czynności uczynił i zeznał Relacyą prosząc
12cum actis inscribere co i otrzymał —
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis wyblakły niemal całkowicie (atrament zanikły, papier poplamiony) – czytany z odejmowaniem tła (dwie metody); odczytano formularz relacji (rozstrzygany według bliźniaczych aktów 24 i 26 – ten sam woźny, ten sam formularz) oraz pojedyncze nazwy; wiele miejsc [...] i [?].
Formularz identyczny z relacjami woźnego M. Szachi [?] w aktach 24 i 26 (stąd rekonstrukcja formuł w nawiasach kwadratowych). Łac.: „vigore iuris [et] naturali [successione]” – mocą prawa i naturalnego spadku; „cum actis inscribere” – wpisać do akt. Nazwisko i urząd afektanta („Jana Kazimierza Bielskiego [?] Pisarza [?] Witebskiego [?]”), świadków („Adama Wołowicza [?] i Szymona Kozłowskiego [?]”) oraz nazwa wsi („Borowcem [?]” – może Borowce, por. „Borowe/Borawki” w akcie 26) – odczyty bardzo niepewne. Imię namiestnika – według aktów 25–27 (Jan Czaykowski).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2XII „1649” przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan [Czajkowski ?]) woźny generał czterech województw Mateusz Szachi [?] zeznał, że 2[?] XI tegoż roku, na wezwanie Jana Kazimierza Bielskiego [?], pisarza witebskiego [?], w obecności szlachty Adama Wołowicza [?] i Szymona Kozłowskiego [?], wwiązał go w spokojną, realną i aktualną posesję części wsi Borowce [?] w województwie kijowskim (przypadłej mu zapewne w spadku) z poddanymi, polami, gruntami, wodami i przynależnościami; nikt się nie sprzeciwił. Odpis bardzo wyblakły – odczyt fragmentaryczny.
Akt nr 29
Oblata relacji woźnego Mateusza Szachi [?] o wwiązaniu Antoniego Kotwickiego [?] w posesję części wsi Kalinowce [?] w woj. kijowskim (spadek po ojcu Pawle Kotwickim [?], podczaszym nurskim [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XII „1649” (w odpisie), Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; intromisja 13 XI tegoż roku
Karty / skanyk. 27v–28 (skany 0029 lewa – dół, 0029 prawa – góra); dalej na k. 28 „Finis” i zakrętasy – koniec części (zbioru odpisów)
Językpol., formuły łac.
Transkrypcja
k. 27v (skan 0029, strona lewa – dół)
1Possessya WJPana Antoniego Kot-
2wickiego [?] w Dobra Części Wsi Kalinowki [?] służąca
3Roku Tysiąc Szesćset Czterdziestego dziewiątego
4[Miesiąca Decembra Dru]giego [?] dnia —
5[Przed Urzędem i] Aktami niniejszemi Gr. Żytomirskiemi
3JegoMości Pana Affektanta [?] do spokoyney [Realney] [i aktualney]
4[podał] postąpił i uwiązał Possessyi, [wczem stronę Szlachty przy]
5sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd odiechał [i tu tey]
6swoiey prawdziwey czynności uczynił i zeznał [Relacyą]
7prosząc cum actis inscribere co [i otrzymał] —
8Finis
Objaśnienia i tłumaczenia
Nagłówek (rok i miesiąc) oraz zakończenie relacji na k. 28 (skan 0029 prawa – góra) bardzo wyblakłe – czytane z odejmowaniem tła; formuły uzupełniane według bliźniaczych relacji tego samego woźnego (akty 24, 26, 28).
Łac.: „vigore juris et naturalis [successionis]” – mocą prawa i naturalnego spadku; „cum actis inscribere” – wpisać do akt; „Finis” – koniec. Po słowie „Finis” na k. 28 kaligraficzne zakrętasy (znak zamknięcia) – zapewne koniec pierwszej części zbioru odpisów (k. 1–28); księga ma dalsze skany.
Odczyty niepewne: nazwisko afektanta i jego ojca „Kotwicki [?]” (w rkp. „Kotwickiego”, „Kotwickim”), urząd ojca „Podczaszy Nurski [?]”, nazwa wsi (w tytule „Kalinowki [?]”, w tekście „Kalinowce [?]”), świadkowie „Paweł Olench [?] Wierzchałyński [?]” i „Prokop Wilczyński [?]”.
Streszczenie
2XII „1649” przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czajkowski) woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego Mateusz Szachi zeznał, że 13 XI tegoż roku, na wezwanie Antoniego Kotwickiego [?], w obecności szlachty Pawła Olencha [?] Wierzchałyńskiego [?] i Prokopa Wilczyńskiego [?], był we wsi Kalinowce [?] w województwie kijowskim i część tej wsi, przypadłą afektantowi w spadku po ojcu, ś.p. Pawle Kotwickim [?], podczaszym nurskim [?], z przyległościami, poddanymi, polami, gruntami, lasami, gajami i innymi przynależnościami podał mu w spokojną, realną i aktualną posesję; nikt się nie sprzeciwił. Odpis kończy się słowem „Finis” – koniec części zbioru (k. 1–28).
Akt nr 30
Oblata zapisu dymisyjnego Tomasza Rozmarynowskiego dla syna Jana Rozmarynowskiego na część wsi Mizatyńce [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 I 1651, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Żytomierzu 8 I tegoż roku
Karty / skanyk. 29–29v (skany 0030 prawa, 0031 lewa – góra); k. 28v (skan 0030 lewa) – pusta, z zakrętasami
Językpol., formuły łac.
Transkrypcja
k. 29 (skan 0030, strona prawa)
1Dymissya JPana Tomasza Rozmary-
2nowskiego Synowi swemu Janowi uczyniona
3Roku Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt pierwszego
4Miesiąca January dwudziestego Dnia —
5Przed Urzędem i Aktami niniejszemi Grodzkiemi Żytomirskiemi i prze-
6demną Janem Czarnockim [?] Namiestnikiem natenczas Żytomirskim
7personaliter stanowszy WJP. Tomasz Rozmarynowski tę Dymissyą
8wyżey [?] informowaną od siebie zeznawaiącego in rem et personam
9Syna swego JPana Rozmarynowskiego daną i służącą libere ac be-
10nevole przyznał, Ktorą Ja Urząd ad Acticandum przyimuiąc
11czytałem i tak się w sobie ma — Ja Tomasz Rozmarynowski zdro-
12wym będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey właśney należney
13Jurysdykcyi Prawa Forum Powiatu i Woiewodztwa, a pod ten
14moy List czyli Zapis Dymissyiny poddaiąc się i inkorporuiąc
15oznaymuię iż Ja maiąc Dobra moie Dziedziczne Część Wsi Mi-
16zatyniec [?] w Wdztwie Kijowskim Sytuowaną z dwunastu poddanych
17[...] [...] [...] [?] po Antecessorach moich mnie zeznawaiącemu prawem
18[naturalnym ?] [?] dostawszą się i prawnie Zaintromittowaną, gdy z przy-
19czyny [podeszł]ego [?] wieku moiego, nadto przez Affekt ku Synowi
21pomienioną Część Wsi Mizatyniec całą moią własną, maiąc
22prawo zdawien szafować i dyspenować, temuż Synowi memu
23WJP. Janowi Rozmarynowskiemu wypuszczam i Dymittuię —
24Wolno będzie odtąd rzeczoną Część Wsi Mizatyniec obiąć w swoie
25władanie i one według upodobania swego i woli rozrządzać, komu
26chcieć, dać, darować, odprzedać i iak naylepszemi pożytkami obracać
27[reklamant:] a Ja
k. 29v (skan 0031, strona lewa – góra)
1a Ja zrzekłszy się prawa na rzecz tegoż Syna mego Jana
2Jako iedynego Sukcessora, żadnego powrotu do tey Części nie mam
3i mieć niemogę. Na to daię ten moy List Zapis Dymissyiny
4z podpisem Ręki własney i JJPP. przyiacioł do tego uproszonych
5utwierdzony — Dattum w Żytomierzu dnia osmego January
6Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt pierwszego Roku — u tego Zapisu podpi-
7sy temi słowy — Tomasz Rozmarynowski mp. Ustnie proszony
8za Swiadka i przyiaciela do niniejszey Dymissyi podpisuię się
9Jakob Sambowski [?] mp. Jako przyiaciel i Swiadek podpisuię się
10Konstanty Sawicki [?] mp. — Ktory to Zapis Dymissyiny za
11podaniem zeznawaiącego i za przyięciem moim Urzędowym
12do Ksiąg niniejszych iest Ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
K. 28v (skan 0030, strona lewa) – pusta karta przekreślona kaligraficznymi zakrętasami (po słowie „Finis” na k. 28). Od tego odpisu czerwona data roczna „1651”. Środek k. 29 (skan 0030 prawa) wyblakły – czytany z odejmowaniem tła.
Zapis dymisyjny – ustąpienie dóbr za życia (zwykle dzieciom) z zrzeczeniem się do nich prawa; formularz bliźniaczy z aktem 21 (dymisja Porzeckiego [?]), co rozstrzyga formuły („odstąpiwszy swej należnej jurysdykcji, prawa forum powiatu i województwa, a pod ten mój list … poddając się i inkorporując”, „widząc jego kreację”, „wypuszczam i dymituję”). Łac.: „in rem et personam” – na rzecz i osobę; „libere ac benevole” – swobodnie i dobrowolnie; „ad acticandum” – do wpisania do akt; „Dattum” (datum) – dano; „ingrossowany” – wpisany do ksiąg.
Wieś „Mizatyniec [?]” – zapewne ta sama co „Mizatyńce [?]” w testamencie A. Dynowskiego [?] (akt 12). Część wsi z 12 poddanymi; motyw dymisji – podeszły wiek wystawcy (fragment wyblakły, rozstrzygnięty bliźniaczym formularzem w akcie 32). Namiestnik grodzki „natenczas” – Jan Czarnocki [?] (tak też w akcie 31; w 1649 – Jan Czaykowski, akty 25–29). Data oblaty – piątek 20 I 1651 [?] (kalendarz gregoriański); zapis z 8 I 1651.
Streszczenie
20I 1651 przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czarnocki [?]) Tomasz Rozmarynowski przyznał zapis dymisyjny dla syna Jana Rozmarynowskiego, datowany w Żytomierzu 8 I 1651: zdrowy na ciele i umyśle, poddając się jurysdykcji tego zapisu, ustąpił synowi – z powodu podeszłego wieku i z ojcowskiej miłości – swoją dziedziczną część wsi Mizatyńce [?] w województwie kijowskim (12 poddanych), odziedziczoną po przodkach i nabytą prawną intromisją; syn może ją objąć i rozporządzać nią według woli (dać, darować, sprzedać), a wystawca jako ojciec jedynego sukcesora zrzekł się powrotu do tych dóbr. Podpisali: wystawca oraz świadkowie Jakub Sambowski [?] i Konstanty Sawicki [?].
Akt nr 31
Oblata przywileju króla Jana Kazimierza z Kancelarii Nadwornej dla Macieja Proszkowskiego, porucznika chorągwi pancernej, na dożywocie dóbr – słobody Krasnopol [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 I 1651, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; przywilej dany w Warszawie 19 XII 1650
18Smoleński, Czernichowski, a Szwedzki, Gotski, Wandalski dziedziczny
19Krol, oznaymuiemy wszem w obec i każdemu z osobna komu
20o tem wiedzieć należy iż my dobrze zalecone maiąc mężstwo i od-
21wagę Ur. Macieia Proszkowskiego Porucznika Chorągwi Pancerney w dzie-
22le Rycerskim wrożnych Expedycyach iako Antecessorom naszym tak
23nam samym i Oyczyznie za Ktorą się często piersiami swemi
24zastawiał, i murem przeciwko nieprzyiaciołom stawał dostatecznie
25[reklamant:] doświadczone
k. 30v (skan 0032, strona lewa – góra)
1doświadczone, a chcąc to onemu w części wynagrodzić, Łaskę naszą
2Krolewską okazać, Dobra słobodę Krasnopole w Wdztwie Kij. Sytuowaną
3prawem Dożywotnim dawamy i Konferuiemy i tym Listem naszym
4aby Ur. JP. Porucznik Chorągwi Pancerney Maciey Proszkowski
5dobra Krasnopole ze wszystkiemi rolami, Gruntami, Polami, Sianożęciami,
6Pasiekami, Dąbrowami, ogrodami, gony Bobrowemi, i Łowieniem Ryb
7w pobliższych ieziorach Młynami, Ludźmi osadzonymi i innemi używał
8i na swoy użytek obracał obiecuiąc za nas i za Nayiaśnieysze
9Sukcessory nasze iż od pomienionych Dobr Ur. JP. Macieia Proszkowskiego
10nieoddalimy, ale całe przy dożywociu iego zostawimy prawa nasze Krolewskie
11Rzeczypospolitey i Kościoła Katolickiego wcale zachowuiąc. Nato dla lep-
12szey wiary przy podpisie Ręki naszey pieczęć Koronna iest wyciśniona
13dan w Warszawie dnia Dziewiętnastego Grudnia Roku Pańskiego Tysiąc
14Szesćset pięćdziesiątego panowania Krolestw naszych Polskiego drugiego
15Szwedzkiego trzeciego Roku — u tego przywileiu pieczęć wielka Koronna,
16a podpis Ręki temi słowy — Jan Kazimierz Krol. Albert
17Radziłowski [?] Secr. Reg. — Ktory to Przywiley za podaniem wyż
18mianowany osoby, a za przyięciem moim Urzędowym do Ksiąg iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Przywilej z Kancelarii Nadwornej (mniejszej) na dożywocie królewszczyzny – słobody (osady na „wolnicy”) Krasnopol [?] w województwie kijowskim – z rolami, gruntami, polami, sianożęciami, pasiekami, dąbrowami, ogrodami, gonami bobrowymi (prawem łowienia bobrów), łowieniem ryb w pobliskich jeziorach, młynami i ludźmi osiadłymi, z zastrzeżeniem praw królewskich, Rzeczypospolitej i Kościoła. Obdarowany – Maciej Proszkowski, porucznik chorągwi pancernej; nazwisko Proszkowski występuje też w akcie 14 (intromisja M. Proszkowskiego do Chyżyn [?]). „Secr. Reg.” – Secretarius Regius, sekretarz królewski.
Namiestnik grodzki „natenczas” – Jan Czarnocki [?] (jak w akcie 30; w 1649 – Jan Czaykowski, akty 25–29). Podający – „Neczay [?] Pruba [?]”, sługa Proszkowskiego (odczyt niepewny). Nazwa słobody – „Krasnopol [?]” / „Krasnopole” / „Kresnopole”. Sekretarz – „Albert Radziłowski [?]”. Data przywileju – 19 XII 1650 („panowania polskiego drugiego, szwedzkiego trzeciego roku” – zgodne z rokiem 1650).
Streszczenie
20I 1651 przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czarnocki [?]) Neczaj [?] Pruba [?], sługa Macieja Proszkowskiego, podał do oblaty przywilej króla Jana Kazimierza z Kancelarii Nadwornej, dany w Warszawie 19 XII 1650: król, nagradzając męstwo i odwagę Proszkowskiego, porucznika chorągwi pancernej, okazane w wielu wyprawach za poprzedników króla i za niego samego, nadał mu prawem dożywotnim dobra – słobodę Krasnopol [?] w województwie kijowskim – z rolami, gruntami, polami, sianożęciami, pasiekami, dąbrowami, ogrodami, gonami bobrowymi, łowieniem ryb w pobliskich jeziorach, młynami i ludźmi osiadłymi, obiecując w imieniu swoim i następców, że go od nich nie oddali, z zachowaniem praw królewskich, Rzeczypospolitej i Kościoła katolickiego. Podpisy: Jan Kazimierz Król; sekretarz Albert Radziłowski [?].
Akt nr 32
Oblata zapisu dymisyjnego Piotra Ilnickiego [?] dla syna Jana Ilnickiego [?] na część wsi Sarnawki [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 I 1651, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Żytomierzu 19 I tegoż roku
11emu vigore iuris naturae spadłą, a po śmierci tegoż mnie zeznawa-
12iącemu prawem Sukcessyi dostawszą się, i prawnie zaintromittowaną,
13gdy z przyczyny podeszłego wieku moiego nadto przez Affekt ku Synowi
14memu Ur. JP. Janowi Ilnickiemu [?], widząc onego Kreacyą, pomienioną
15Część wsi Sarnawki [?] całą moią własną maiąc prawo rządzić szafo-
16wać i dyspenować, Synowi memu Ur. JP. Janowi Ilnickiemu [?] wy-
17puszczam i Dymittuię, wolno będzie odtąd rzeczoną Część wsi Sarnawki [?] obiąć
18w swoie władanie i one według upodobania swego i woli rozrządzać, komu chcieć
19dać, darować, odprzedać, i ku naylepszemu pożytkowi obrocić, a Ja zrzekłszy się pra-
20wa na rzecz tegoż Syna mego Jana iako iedynego Sukcessora żadnego powrotu
21do tey Części niemam i mieć niemogę, nato daię ten moy List Zapis
22Dymissyiny z podpisem Ręki własney i JJPP. Przyiacioł do tego uproszonych
23stwierdzony Datt. w Żytomierzu Roku Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt
24[reklamant:] pierwszego
k. 31v (skan 0033, strona lewa – góra)
1pierwszego dnia Dziewiętnastego January, u tego Zapisu podpisy
2temi słowy — Piotr Ilnicki [?] mp. — ustnie proszony za Swiadka
3i przyiaciela do niniejszey Dymissyi podpisuię się Jakob Godlewski [?] mp.
4Jako przyiaciel i Swiadek podpisuię się Rafał Wolański [?] mp. Ktory
5to Zapis Dymissyiny za podaniem zeznawaiącego i za przyięciem
6moim Urzędowym do Ksiąg niniejszych iest Ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formularz zapisu dymisyjnego niemal identyczny z aktem 30 (dymisja T. Rozmarynowskiego, ta sama data oblaty 20 I 1651, ten sam namiestnik i ta sama formuła: część wsi w woj. kijowskim „z dwunastu poddanych”, „z przyczyny podeszłego wieku”, „widząc jego kreację”, „wypuszczam i dymituję”, „jako jedynego sukcesora”) – teksty rozstrzygają się wzajemnie (np. w akcie 30 wyblakłe „z przyczyny … wieku” = „z przyczyny podeszłego wieku”). Podobieństwo formularzy (por. też akt 21) wskazuje na wspólny wzór kancelaryjny odpisów.
Łac.: „in rem et personam” – na rzecz i osobę; „libere ac benevole” – swobodnie i dobrowolnie; „ad acticandum” – do wpisania do akt; „vigore iuris naturae” – mocą prawa natury (naturalnego dziedziczenia); „Datt.” (datum) – dano; „ingrossowany” – wpisany do ksiąg. Genealogia: dziad Bazyli Telepian [?] Ilnicki [?] → ojciec Stefan Telepian [?] Ilnicki [?] → wystawca Piotr → syn Jan. Nazwisko w rkp. „Jlnicki”/„Jhnicki” (J = I) – odczyt Ilnicki niepewny; przydomek „Telepian [?]”; wieś „Sarnawki [?]” (może Tarnawki). Namiestnik „natenczas” – Jan Czarnocki [?] (jak w aktach 30–31).
Streszczenie
20I 1651 przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czarnocki [?]) Piotr Ilnicki [?] przyznał zapis dymisyjny dla syna Jana Ilnickiego [?], datowany w Żytomierzu 19 I 1651: zdrowy na ciele i umyśle, poddając się jurysdykcji tego zapisu, z powodu podeszłego wieku i z ojcowskiej miłości ustąpił synowi swoją część wsi Sarnawki [?] w województwie kijowskim (12 poddanych), która przypadła prawem natury po dziadku Bazylim Telepianie [?] Ilnickim [?] ojcu wystawcy Stefanowi Telepianowi [?] Ilnickiemu [?], a po jego śmierci – wystawcy w drodze sukcesji i intromisji; syn może ją objąć i rozporządzać nią według woli (dać, darować, sprzedać), a wystawca, jako ojciec jedynego sukcesora, zrzekł się powrotu do niej. Podpisali: wystawca oraz świadkowie Jakub Godlewski [?] i Rafał Wolański [?].
Akt nr 33
Oblata przywileju króla Jana Kazimierza z Kancelarii Nadwornej dla Bazylego Dąbrowskiego, porucznika chorągwi pancernej, na dożywocie dóbr – słobody Zarębska Wola [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1651, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; przywilej dany w Warszawie 15 XII 1650
8dla wpisania do Ksiąg niniejszych Grodz. Żyto. per oblatam podał przywiley od
9Nayiaśnieyszego Krola Imci z Kancellaryi nadworney na Dobra słobodę
10Zarębską Wolę [?] na dożywocie tych Dobr mianowanych iemu dany i służący
11iako o tem ten Przywiley szerzey w sobie rzecz obmawia, Ktory podawszy prosił
12aby był przyięty i do Ksiąg wpisany, a tak Ja Urząd ten przywiley czytałem i tak
13się w sobie pismem Polskim pisany ma — Jan Kazimierz z B[ożey] Łaski
14Krol Polski Wielki Xiążę Litewski, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Żmudzki [?]
15Inflant: Smoleński i Czernichowski a Szwedzki, Gotski, Wandalski dziedziczny Krol
16oznaymuiemy wszem w obec i każdemu z osobna komu o tem wiedzieć należy
17iż my dobrze zalecone maiąc mężstwo i odwagę Ur. Bazylego Dąbrowskiego
18Por. Chor. Pancer. w dziele Rycerskim wrożnych Expedycyach iako Antecessorom
19naszym tak nam samym i Oyczyznie za Ktorą się częstokroć piersiami swe-
20mi zastawiał i murem przeciwko Nieprzyiaciołom stawał dostatecznie doświadczone
21[reklamant:] a chcąc
k. 32 (skan 0033, strona prawa – góra)
1to onemu w części wynagrodzić i Łaskę naszą Krolewską okazać, Dobra słobodę
2Zarębska Wola [?] w Wdztwie Kijow. Sytuowaną prawem dożywotnim dawamy i Kon-
3feruiemy i tym Listem naszym aby Ur. JP. Porucznik Chor. Pancer. Bazyli Dąbrowski
4Dobra Zarębską Wolę [?] ze wszystkiemi Rolami, Gruntami, polami, Sianożęciami,
5pasiekami, Dąbrowami, ogrodami, gony Bobrowemi, i Łowieniem Ryb w
6pobliższych Jeziorach, Młynami, ludźmi osadzonymi i innemi używał i na swoy
7pożytek obracał, obiecuiąc za nas i za Nayiaśnieysze Sukcessory nasze
8iż od pomienionych Dobr Ur. JP. Bazylego Dąbrowskiego nieoddalemy ale
9całe przy dożywociu Jego zostawiemy, prawa nasze Krolewskie Rzeczy-
10pospolitey i Kościoła Katolickiego wcale zachowuiąc. Nato dla lepszey wiary
11przy podpisie Ręki naszey pieczęć Koronna iest wyciśniona. Dato
12w Warszawie dnia piętnastego Grudnia Roku Pańskiego Tysiąc Szesćset
13pięćdziesiątego panowania Krolestw naszych Polskiego drugiego Szwedz-
14kiego trzeciego Roku — u tego przywileiu pieczęć wielka Koronna, a
15podpis Ręki temi słowy Jan Kazimierz Krol — Albert Radziłowski [?]
16Secr. Reg. Ktory to przywiley za podaniem wyż pomienionej
17osoby a za przyięciem moim Urzędowym iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Tekst przywileju niemal słowo w słowo identyczny z przywilejem dla Macieja Proszkowskiego (akt 31: ta sama kancelaria nadworna, ten sam stopień obdarowanego – porucznik chorągwi pancernej, ta sama formuła uzasadnienia i wyliczenie pożytków słobody, ten sam sekretarz „Albert Radziłowski [?]”, data 19 XII 1650 – tu 15 XII 1650); teksty rozstrzygają się wzajemnie (np. „częstokroć piersiami swemi”, „gony bobrowemi”). Seryjność formularzy (por. akty 25 i 27, 30 i 32) może wskazywać na hurtowe sporządzanie odpisów według wzoru – kwestia autentyczności pozostaje otwarta.
„Słoboda” – nowa osada na „wolnicy” (z okresową wolnością od powinności); nazwa „Zarębska Wola [?]” (w rkp. „Zarębska Wola”, „Zarębską Wolę”) – odczyt niepewny. „Por. Chor. Pancer.” – porucznik chorągwi pancernej. „Secr. Reg.” – Secretarius Regius, sekretarz królewski. Oblata 31 XII 1651 – ponad rok po wystawieniu przywileju; namiestnik „natenczas” – Jan Czarnocki [?] (jak w aktach 30–32).
Streszczenie
31XII 1651 przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czarnocki [?]) Bazyli Dąbrowski podał do oblaty przywilej króla Jana Kazimierza z Kancelarii Nadwornej, dany w Warszawie 15 XII 1650: król, nagradzając męstwo i odwagę Dąbrowskiego, porucznika chorągwi pancernej, okazane w wielu wyprawach za poprzedników króla i za niego samego, nadał mu prawem dożywotnim dobra – słobodę Zarębska Wola [?] w województwie kijowskim – z rolami, gruntami, polami, sianożęciami, pasiekami, dąbrowami, ogrodami, gonami bobrowymi, łowieniem ryb w pobliskich jeziorach, młynami i ludźmi osiadłymi, obiecując, że go od nich nie oddali, z zachowaniem praw królewskich, Rzeczypospolitej i Kościoła katolickiego. Podpisy: Jan Kazimierz Król; sekretarz Albert Radziłowski [?]. Tekst bliźniaczy z przywilejem dla M. Proszkowskiego (akt 31).
Akt nr 34
Oblata zapisu dymisyjnego Bazylego Jaworskiego dla syna Józefa Jaworskiego na części wsi Hejanowicze [?] (Hejanówka [?]) w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1651, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Hejanówkach [?] 8 [?] XII 1651
Karty / skanyk. 32–33 (skany 0033 prawa – dół, 0034 lewa, 0034 prawa – góra)
Językpol., formuły łac.
Transkrypcja
k. 32 (skan 0033, strona prawa – dół)
1Dymissya od Ur. JPana Bazylego
2Jaworskiego Synowi swemu służąca
3Roku Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt pierwszego
4Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
5Przed Urzędem i Aktami niniejszemi Grodz. Żyto. przede-
6mną Janem Czarnockim [?] Namiestnikiem natenczas
7Żytomir.: personaliter stanowszy JP. Bazyli Ja-
8worski dla wpisania do Ksiąg niniejszych podał
9per oblatam papier [?] Dymissyi od siebie wyrażoney [?]
10[…] in rem et personam Ur. JP. Jozefa [?] Jaworskiego
11[reklamant:] Syna
k. 32v (skan 0034, strona lewa – bardzo wyblakła, zaciek)
1Syna swego daną i służącą przyznaiąc [?] prosił Urzędu
2aby przyięty i wpisany był, a tak Ja Urząd pomienio-
3ny Zapis ad acticandum przyimuiąc czytałem
4i tak się w sobie ma — Ja Bazyli Jaworski zdrowy będąc
5na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney
6Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu i Wdztwa [?]
7a pod niniejszy Zapis moy Dymissyiny cale [?] się
8poddaiąc i wcielaiąc [?] wiadomo [jawno ?] czynię
9ustnie [?] i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię iż
10Ja zeznawaiący maiąc [?] własne Dobra
11Dziedziczne Części Wsi Hejanowiczow [?] […] w Wdztwie
12Kijowskim Sytuowaną, Ktoremi zawsze wolno
13iako chcieć rządzić szafować i dysponować
14[…]
15komu [?] chcieć [?] przedać, darować i dymittować
16widząc przychylność [?] Syna mego Ur. JP. Jozefa
17Jaworskiego ku sobie uczynny [?] reverencyą oraz
18[…]
19niemaiąc [?] nikogo innego przychylnego [?] pro-
20zbioru [?] ku […] […] cale i […]
21swoiey [?], zatem Dymittuię pomienione Dobra
22Części Wsi Hejanowiczow [?] pomienionemu [?] Synowi memu
23Ur. JP. Jozefowi Jaworskiemu ze wszystkiemi
24Domy [?] przynależytościami [?], poddanemi [?]
25Rolami, Łąkami, Wodami, Pastwiskami, Siano-
26żęciami, Lasami [?] ze wszelkiemi zabudowania-
27mi tak dworskiemi iako i Chłopskiemi, darowa-
28wać i Dymittować wieczyście, a tak przywodzę
29zamiar [?] moy do skutku Dobra wspomniona
30Części z pod Possessyi [?] moiey wypuszczam i Dymit-
31tuię, zaczym [?] odtąd nic iuż [?] […] W tem
k. 33 (skan 0034, strona prawa – góra)
1Jozef Jaworski Syn moy takowemi dobrami
2iako mu zawsze [?] należnemi [?] rządzić szafować i dy-
3sponować, przychody wszelkie wybierać [?] i onemi
4użytkować, a Ja zeznawaiący wszelkiego się
5raz na zawsze [?] należności [?] pomienionych Dobr
6żadnego powrotu ani sobie ani nikomu niezo-
7stawuię, Nato daię ten moy List Zapis Dy-
8missyiny, Ktory Ręką moią własną przy
9uproszonych Świadkach i przyiacielach podpi-
10suię — Działo się w Hejanowkach [?] Roku Pańskie-
11go Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt pierwszego dnia
12Osmego [?] Decembra — u tego Zapisu Dy-
13missyinego podpis Ręki takowy — Bazyli
14Jaworski m.p. Ustnie uproszony od JP. zeznawa-
15iącego za przyiaciela i Świadka podpisuię
16się Jan Golemiowski [?] wyż Świadek oczywisty
17tego Zapisu podpisuię się — Piotr Radzięcki [?]
18[…] proszony [?] na tym Zapisie
19Dymissyinym podpisuię się — Adam Błoszewski [?] —
20Ktory to Zapis Dymissyiny za podaniem
21[…] i prośbą, a za moim Urzędownym przy-
22ięciem do Ksiąg niniejszych iest zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Skan 0034 strona lewa (k. 32v) skrajnie wyblakła i z dużym zaciekiem po prawej stronie – odczyt z odejmowaniem tła, liczne miejsca niepewne. Formularz dymisji niemal identyczny z aktami 30 i 32 (dymisje T. Rozmarynowskiego i P. Ilnickiego dla synów, oblaty 20 I 1651 przed tym samym namiestnikiem Janem Czarnockim [?]), co pozwala uzupełnić tok formuł („odstąpiwszy swey … Jurysdykcyi … Forum”, „ad acticandum przyimuiąc”, „żadnego powrotu … niemam”), a także z zapisem Budzyńskiego (akt 35: „cale się poddaiąc y wcielaiąc wiadomo jawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam”, „przywodząc takowy zamiar moy do skutku”).
Nazwa wsi niepewna: w tekście „Części Wsi Hejanowiczow [?]” (dwukrotnie), w dacie „w Hejanowkach [?]” – możliwe, że chodzi o tę samą miejscowość (Hejanówka / Hejanowicze); pierwsza litera może być też „Kl-”/„Ul-”. Imię syna: „Jozef” (k. 33, wyraźnie; także w tytule odpisu „Jozefa [?]”). Dzień wystawienia zapisu: „Osmego [?] Decembra” – zapewne 8 XII 1651, oblata 31 XII 1651 (tego samego dnia co akt 33).
Łacina: per oblatam – przez oblatę (do wpisania do ksiąg); in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; m.p. (manu propria) – ręką własną. „Dymissya” (zapis dymisyjny) – akt zrzeczenia się dóbr i przekazania ich (tu synowi) za życia.
Streszczenie
31XII 1651 przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czarnocki [?]) Bazyli Jaworski osobiście podał do oblaty swój zapis dymisyjny dla syna Józefa Jaworskiego. W zapisie (datowanym w Hejanówkach [?] 8 [?] XII 1651) Bazyli, zdrowy na ciele i umyśle, poddając się jurysdykcji grodzkiej, oświadczył, że mając własne dobra dziedziczne – części wsi Hejanowicze [?] w województwie kijowskim – i widząc przychylność i uszanowanie syna, dymituje (przekazuje) mu je wieczyście ze wszystkimi przynależnościami, poddanymi, rolami, łąkami, wodami, pastwiskami, sianożęciami, lasami i zabudowaniami dworskimi i chłopskimi; syn może nimi rządzić, pobierać dochody i użytkować, a wystawca zrzeka się wszelkiego powrotu do nich. Podpisy: Bazyli Jaworski; świadkowie Jan Golemiowski [?], Piotr Radzięcki [?], Adam Błoszewski [?]. Akt z wyblakłej karty – odczyt w wielu miejscach niepewny.
Akt nr 35
Oblata zapisu wieczystej sprzedaży (rezygnacji) części wsi Chodaków w woj. kijowskim przez Floriana Wojciecha Budzyńskiego na rzecz Michała Trypolskiego za 10 600 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1651, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim; zapis datowany w Owruczu 12 IX 1651
Karty / skanyk. 33–34 (skany 0034 prawa – dół, 0035 lewa, 0035 prawa – góra)
Językpol., formuły łac.
Transkrypcja
k. 33 (skan 0034, strona prawa – dół)
1Zapis od Ur. Floryana Woyciecha Budzyńskiego
2Ur. Michałowi Trypolskiemu dany i służący
3Roku Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt pierwszego
4Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
5Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Żytomierzki-
6mi przedemną Janem Czarnockim [?] Namiestnikiem natenczas
7Żyto. personaliter stanowszy Ur. JmPan Floryan Woyciech
8Budzyński ten Zapis wieczystey przedaży od siebie zezna-
9waiącego in rem et personam Ur. JPana Michała Trypolskiego
k. 33v (skan 0035, strona lewa)
1uczyniony dla wpisania do Ksiąg niniejszych przyznał [?]
2prosząc mnie Urzędu aby przyięty i w Księgi wpisany był
3a tak Ja Urząd pomieniony Zapis ad acticandum przyi-
4muiąc czytałem y ten tak się w sobie ma — Ja Floryan Woyciech
5dwoch Imion Budzyński z Ur. Macieja Budzyńskiego Syn
6zdrowy będąc na ciele y Umyśle odstąpiwszy swey własney
7należney Jurysdykcyi prawa Forum y Wdztwa, a pod teraź-
8nieyszy dobrowolny Zapis moy wieczysty y Rezygnacyi [?]
9cale się poddaiąc y wcielaiąc wiadomo jawno czynię
10ustnie i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię iż Ja
11zeznawaiący maiąc Dobra moie Dziedziczne Części wsi
12Chodaków w Wdztwie Kijo. Sytuowane po Oycu moim ś.p. Ur.
13Macieju Budzyńskim na mnie spadłe, Ktoremi z prawa
14pospolitego będąc moiemi iako swoią własnością rządzić
15szafować i dysponować, używaiąc przeto tey wolności
16prawem dozwoloney Umyśliłem pomienione Dobra Części
17wsi Chodaków ze wszystkiemi Poddanemi, Polami, Rolami
18Lasami, Sianożęciami, ogrodami, zabudowaniami tak
19dworskiemi iako y Chłopskiemi, Domami, dawnemi [?]
20y ze wszystkiemi innemi mianowanemi y niemia-
21nowanemi pożytkami przychodami y przynależyto-
22ściami, Ur. JPanu Michałowi Trypolskiemu potomkom
23i Sukcessorom Jego dać, darować i na wieczność Rezygnować,
24Jakoż przywodząc takowy zamiar moy do skutku wyżey
25przerzeczone Dobra Części Wsi Chodaków […]
26Michałowi Trypolskiemu daię daruię i na wieczność od-
27stępuię, a to za Summę dobrowolnie umowioną
28dziesięć tysięcy szesćset Złotych Polskich z odebrania [?] Ktorych
29tym moim Zapisem kwituię — wolen tedy odtąd na zawsze [?]
30i będzie wspomniony Ur. JPan Michał Trypolski […]
4przytomny uczynienia tego Zapisu wieczystey prze-
5daży podpisuię się Jan Załęszkowski [?] m.p. Ustnie uproszo-
6ny do tego Zapisu wieczystey Rezygnacyi podpisuię się Ma-
7tyasz [?] Wszyniec [?] Lublewski [?] C. P. [?] m.p. Jako Świadek y przyiaciel
8na tym Zapisie podpisuię się Kazimierz Rzepliński m.p.
9Ktory to Zapis za podaniem y prozbą, a za moim Urzę-
10downym przyięciem do Ksiąg niniejszych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko wystawcy: w tytule odpisu „Budzyńskiego”/„Rudzyńskiego” (pierwsza litera niejednoznaczna) – rozstrzygnięte aktem 55 (dymisja Macieja Budzyńskiego dla syna Floriana Wojciecha „dwoimiennego”, 1665); tam jednak Maciej żyje, a tu (1651) nazwany „ś.p.” – niezgodność w odpisach. „Dwoch Imion” – o dwóch imionach (Florian Wojciech). Wieś Chodaków – ta sama, co w intromisji Samuela Mozelskiego [?] (akt 20, „Chodaków [?]”); tu nazwa czytelna, co rozstrzyga odczyt aktu 20.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; perpetuae Donationis – (list zapis) wieczystej darowizny; Dattum (datum) – dano; m.p. (manu propria) – ręką własną. W tekście akt nazywany zamiennie „zapisem wieczystej przedaży”, „rezygnacji” i „donacji” – formalnie darowizna, faktycznie sprzedaż za umówioną sumę 10 600 zł, z kwitem z jej odebrania. Zakład (wadium) „drugiey takowey Summy” – kara w wysokości równej cenie na wypadek naruszenia zapisu; „szkody … krom przysięgi oszacowane” – szkody liczone na samo słowo poszkodowanego.
Zapis datowany w Owruczu 12 IX 1651, oblatowany w Żytomierzu 31 XII 1651 (ten sam dzień co akty 33 i 34). Podpis świadka „Ma-tyasz [?] Wszyniec [?] Lublewski [?] C. P. [?]” – odczyt bardzo niepewny (skrót „C. P.” może oznaczać urząd, np. cześnika).
Streszczenie
31XII 1651 przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czarnocki [?]) Florian Wojciech Budzyński, syn Macieja, osobiście przyznał zapis wieczystej sprzedaży na rzecz Michała Trypolskiego i prosił o jego wpisanie. W zapisie (Owrucz, 12 IX 1651) wystawca, poddając się jurysdykcji grodzkiej, oświadczył, że części wsi Chodaków w województwie kijowskim, odziedziczone po ojcu Macieju, ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, ogrodami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz wszelkimi pożytkami i przynależnościami daje, daruje i na wieczność rezygnuje Michałowi Trypolskiemu, jego potomkom i sukcesorom za umówioną sumę 10 600 złotych polskich, z której odebrania kwituje; Trypolski może dobrami swobodnie rozporządzać, a wystawca zrzeka się wszelkiego zwrotu pod zakładem drugiej takiej sumy i szkód. Podpisy: F. W. Budzyński; świadkowie Jan Załęszkowski [?], Matyasz [?] Wszyniec [?] Lublewski [?], Kazimierz Rzepliński.
Akt nr 36
Oblata relacji woźnego generała Mateusza Szachu [?] o wwiązaniu Jana Trypolskiego w posesję części wsi Krzywińce [?] po stryju
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1651, Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim; wwiązanie tegoż roku (dzień i miesiąc nieczytelne)
Karty / skanyk. 34–34v (skan 0035 prawa – od połowy, skan 0036 lewa – góra)
Językpol., formuły łac.
Transkrypcja
k. 34 (skan 0035, strona prawa – od połowy; lewe części wierszy skrajnie wyblakłe)
1Possessya JP. Jana Trypolskiego
2Roku Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt pierwszego
3Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
4Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Żytomir. przedemną
5Janem Czarnockim [?] Namiestnikiem na ten czas Żytomirskim sta-
6nowszy osobisto Woźny Generał Wdztwa Kijowskiego Wołyńskiego
7Bracławskiego i Czernihowskiego Szlachetny Mateusz Szachu [?] dla zapi-
8sania do Ksiąg niniejszych Żytomir. Relacyą zeznał swoiego uczyn-
9ku [?] iż on Roku teraźnieyszego Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt pierwszego
10[…] […]stego dnia na Affektacyą i prawną Rekwizycyą JP. Jana
11[…] maiąc przy sobie strony Szlachtę Ludzi wiary godnych
12[…] […]ambuwskiego [?] i Prokopa Mitrzyńskiego [?] dla lepszey
13[…] i przysposobionych był w dobrach Wsi Krzywińcach [?]
14[…] leżący [?] gdzie będąc część tey Wsi Vigore Juris et
15[…] na teraźnieyszego Affektanta po Stryiu Jego Ni-
16[…] Trypolskim [?] spadła i należy ze wszystkiemi do niey
18wami Rzekami Rzeczkami, i ze wszystkiem tym co do pomieniony
19[…] przynależało i przynależy JP. Rekwirentowi do spokoy-
20ney realney i aktualney podał posessyi i uwiązał Possessyą wszem [?]
21strony Szlachty przy sobie oświadczywszy się z tamtąd odiechał i tu tey
22swoiey prawdziwey Czynności uczynił i zeznał Relacyą prosząc
k. 34v (skan 0036, strona lewa – jeden wiersz u góry, reszta karty pusta, wypełniona ozdobnymi zakrętasami)
1oną Actis Inscribere co i otrzymał. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Lewe końce wierszy na k. 34 od wiersza z datą wwiązania skrajnie wyblakłe (także po odejmowaniu tła) – nieodczytane: dzień i miesiąc wwiązania, imię pierwszego świadka („…ambuwskiego [?]”), dalsza część formuły „dla lepszey [wiary …]”, położenie wsi (zapewne „w Wdztwie Kijowskim”), część formuły „Vigore Juris et [Successionis ?]” i imię stryja („Ni[kodemie ?] Trypolskim”). Kolejność wierszy i formuły – jak w relacjach tego samego woźnego (akty 20, 24, 26, 29).
Woźny generał „Mateusz Szachu [?]” – w aktach 14, 18, 20 odczytywany „Szaibu [?]”, w aktach 26–29 „Szachi”; tu końcówka „-u” dość wyraźna. Jan Trypolski – zapewne krewny Michała Trypolskiego, nabywcy części Chodakowa (akt 35, oblata tego samego dnia).
Łacina: Vigore Juris et [Successionis ?] – mocą prawa i [dziedziczenia]; Actis Inscribere – wpisać do akt. Affektacya / Rekwizycya – żądanie, wezwanie strony (Affektant, Rekwirent – strona żądająca). Formuła „podał posessyi i uwiązał” – wprowadził w posiadanie (intromisja).
Streszczenie
31XII 1651 przed urzędem grodzkim żytomierskim (namiestnik Jan Czarnocki [?]) woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego Mateusz Szachu [?] zeznał relację, że w bieżącym 1651 r. (dzień i miesiąc nieczytelne), na żądanie Jana Trypolskiego, w obecności szlachty – […]ambuwskiego [?] i Prokopa Mitrzyńskiego [?] – był w dobrach wsi Krzywińce [?], gdzie część tej wsi, przypadłą Trypolskiemu prawem dziedziczenia po stryju Ni[…] Trypolskim [?], ze wszystkimi przynależnościami, poddanymi, polami, gruntami, lasami, gajami, stawami, rzekami i rzeczkami podał mu w spokojne, realne i aktualne posiadanie i go w nie wwiązał; po czym, oświadczywszy się przed szlachtą, odjechał i prosił o wpisanie relacji do akt, co uzyskał. Akt częściowo nieczytelny (wyblakłe lewe końce wierszy).
Akt nr 37
Oblata testamentu Bazylego Ćwiklińskiego [?], syna Piotra, cześnika lidzkiego, dziedzica wsi Piława [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII 1664, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]); testament spisany w Piławie [?] 1 III 1664
16żitelnym od tąd Śmiertelności został, podobnym tak pomienione
17[…] […] […] […]
18stępuie iż się ono iako świat rodzi Każdy pod tenże wyrok
19Boskiego nieuchronny cel pewnie przychodzi i z natury urodze-
20nia się na ten świat samego przykładem nay pierwszego
21przodka Życia swoie Kończyć i umierać musi, tedy mnie skazitelności
22tey ustępuiące się dowody kiedy alternaty to owego to tego z Światem
23się żegnaiącego obaczyć i ograszaiący [?] proszących [?] ludzkim często gęsto Śmierć
24[reklamant:] niepołomna
k. 35v (skan 0037, strona lewa)
1niepołomna przychodzą świrze [?], i acz w każdego pilnie roz[…]mu
2[…]cego Krutkość Życia naszego uniwersalna zostaie wiadomie [?] gdy iednak
3cała Jego wszechmocności Boska niedeterminuiąc go zakrytym mieć
4chciała i w swey tylko dyspozycyi wstawiła przy przestrodze samego
5Zbawiciela Chrystusa Pana Ze mani [?] niewiecie dnia ani godziny, w S[więty]m
6Mateusza Ewangelisty wyrażoney animadversia i pilności nayba[r]-
7dzie[y] nato [?] ostawuiąc [?] mnie potrzeba, przeto Ja Bazyli Syn Piotra
8Ćwikliński [?] Cześnik Lidz. w całem Życiu iesli czerstwieyszym przed-
9tym, a postrzegszy iuż bardziey natenczas wiek moy do wypłacenia Śmier-
10telnego długu z naczęcia być zbliżaiący ciało stworzenie do woli Boskiey
11zawsze naywyższy reflectować [?] na rozumnie zdeskli [?] naywyższego Pana będąc
12zdrowym aby w przyszły czas pamięć ktora na świecie ieno iest wprędce zgła-
13dzona niebyła, azeby między następcami po mnie niezgody i pokoy był zachowany
14wany woli moiey dyspozycyą na piśmie tak wyrażoną i porządek zostawić
15za żywota mego umyśliłem, i naypierwey ieslibym w […]ym wieku
16teraźnieyszym Życia mego dokonał Duszę moią w Ręce Boskie Chrystu-
17sowi Panu Odkupicielowi memu poruczam i oddaię oraz Maiestatowi Jego
18Boskiemu ze mną w wierze apostolskiey Religii a[…] […] maiąc
19nad sobą pieczę Matki Boskiey Patronow i aniołow Strzegących
20mych nieprawości, poruczaiąc ciało moie Ziemi a Duszę Bogu, oyney [?]
21[…]
22mnie aby ciało moie grzeszne w Cerkwi Parafialney w mey wsi
23Piławie pochowane zostało, zachowuiąc dla Żony mey Zapis po-
24przedniey dożywotni nienaruszenie z ktorey Funduszu Synowie moi
25[reklamant:] Woyciech
k. 36 (skan 0037, strona prawa)
1Woyciech i Kasper na przyzwoite tyiż utrzymanie aż wyznaczone
2Kwoty dożywociem Matki tychże na wsi Piławie zastrzeżone onych
3punktualnie dochodzili, na Fundusz Cerkwi Piławskiey gdzie ciało
4moie złożone będzie Kwotę z procentu Membranem [?] przez Ur. Jana
5Morgułę [?] Stoln[ika] [?] mnie zapisaną Złotych dziewięćdziesiąt Cztery
6Każdorocznie Parochowi tey Cerkwi opłacać będą, po zeyściu zaś z tego
7świa Żony moiey ciż Synowie moi Woyciech i Kasper zaś rzeczoną
8wsią Piławą, Poddanemi Gruntami uprawnemi i nie uprawnemi
9i intratami Lasem, Summami na Rewersach będącemi, wspolnie
10i po Bratersku bez żadnych awulsow i violencyi za pośrednictwem
11przyiacioł i medyacyą onych podzielić się pod Błogosławieństwem
12Boskim — Rownie papiery dowodzące Sukcessyą w Woiewodztwie Krako-
13skim po Oycu moim Piotrze Ćwiklińskim [?] mnie od opiekuna mego
14W[ielmożne]go Oczepowskiego [?] do windykacyi Dobr w Rozbiorze [?] WW. Worowiczow [?]
15będące, poruczone Synom swoim Woyciechowi i Kasprowi Ćwiklin-
16skim dla wsparcia Braci stryiecznych i Familii wyndykować [?]
17polecam, Siostrze moiey Annie za Czabowskim [?] Feliciem [?] Kwotę
18Złotych Pięćset Dwadzieścia na Części [?] wsi Części Semenowie [?] wiecznie [?]
19odemnie należną skryptem iuż [?] mym zapewnioną Synowie moi
20Woyciecha i Kaspra do oddania pod Błogosławieństwem Boskim zaklinam
21gdyż macierz dana mnie obiązana by tym być mogła, Długi zaś iak widać
22z Dokumentow z woiewodztwa Krakowskiego wydanych na dobrach Łańcuckich [?]
23przez Dziada mego Pawła Ćwiklińskiego pozaciągane po wywindyko-
24[reklamant:] waniu
k. 36v (skan 0038, strona lewa – góra)
1waniu tych Dobr Stronam lub następcam ich nayrealniey powy-
2płacać Synowie moi maią obowiązek w Kładaiący [?] przodkow moich
3Warunki aby ciż pokrzywdzonemi niebyli pod Błogosławieństwem
4Boskim zalecam, poruczaiąc tak Żonę moią iako i Synow Woyciecha
5i Kaspra Ćwiklińskich wszechmocney opatrzności, a wzruszaiąc [?] duszę
6moią Bogu ten Testament przy uproszonych przyiaciołach Krzy-
7żykiem Ręką moią własną podpisuię — Dan w Piławie Roku Tysiąc
8Szesćset Sześćdziesiąt Czwartego, Miesiąca Marca dnia pierwszego
9Bazyli Syn Piotra Ćwikliński [?] znak Krzyża ✠ Przyiaciel
10i Świadek na tem Testamencie podpisuię się Jan Wirski [?] — Jako
11proszony pieczętarz podpisuię się Jan Alexander Brzeski [?] — Ktory
12to Testament po przyięciu moim słowo w słowo do Ksiąg iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Data roczna czerwoną kredką: poprawiona z „1764” na „1664”; w tekście „Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt Czwartego” (oblata) i ta sama data roczna w dacie testamentu. Uwaga: język i formularz (np. „Membranem”, „Rewersach”, „windykacya … Woiewodztwo Krakowskie”, kwoty z procentu) brzmią raczej na XVIII w. – podobnie jak w innych odpisach tego zbioru (zob. akty 6, 26); możliwe, że pierwotna data odpisu (1764) była właściwa, a poprawka na 1664 – wtórna. Kwestia otwarta.
Nazwiska niepewne: „Ćwikliński” (w rkp. „Ćwikliński”, „Ćwiklinski”; pierwsza litera C z kreską) – odczyt dość pewny, ale bez potwierdzenia; urzędnik grodzki „Samuel Boant [?] Subdelegat” – subdelegat (zastępca) urzędu grodzkiego; komparent „Ur. Fiedkiewicz [?]”. Wieś „Piława [?]” (w rkp. „w mey wsi Piławie”, „Cerkwi Piławskiey”, „wsią Piławą”) – z cerkwią parafialną (tzn. unicką/prawosławną). „Oczepowski [?]” – opiekun testatora; „WW. Worowiczow [?]” – odczyt niepewny. Siostra testatora „Anna za Czabowskim [?] Feliciem [?]” – zamężna z Czabowskim [?] (imię męża niepewne). „Semenowie [?]” – część wsi; odczyt niepewny. „Łańcuckich [?]” – dobra w woj. krakowskim, na których dziad testatora Paweł zaciągnął długi; odczyt niepewny.
Łacina i wyrazy obce: Annuendo – przychylając się (do prośby); animadversia (animadversio) – uwaga, przestroga; reflectować – zważać; awulsy – oderwania (części dóbr); violencya – gwałt; medyacya – pośrednictwo; Rewers – skrypt dłużny; windykacya – dochodzenie (odzyskanie) dóbr. Wstęp – rozważanie o nieuchronności śmierci („…ani dnia ani godziny”, Mt 25,13).
Wiersz „[…]” na k. 35 (po „podobnym tak pomienione”) i po „oyney [?]” na k. 35v – wyrazy w zgięciu/niedoczytane. Testament podpisany krzyżykiem (testator niepiśmienny lub niezdolny pisać).
Streszczenie
29XII 1664 przed urzędem grodzkim w zamku żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]) Ur. Fiedkiewicz [?] podał do oblaty testament Bazylego Ćwiklińskiego [?], syna Piotra, cześnika lidzkiego, podpisany krzyżykiem i potwierdzony przez przyjaciół. Testator, po wstępie o nieuchronności śmierci, poleca duszę Bogu, prosi o pochowanie w cerkwi parafialnej w swojej wsi Piławie [?]; żonie zachowuje wcześniejszy zapis dożywotni, z którego synowie Wojciech i Kasper mają się utrzymywać; cerkwi piławskiej zapisuje 94 zł rocznie (procent od sumy zapisanej mu przez Jana Morgułę [?], stolnika) dla parocha; po śmierci żony synowie mają podzielić się Piławą (poddani, grunty, lasy, intraty, sumy na rewersach) po bratersku, przez polubownych przyjaciół; poleca im windykację dóbr w woj. krakowskim po ojcu Piotrze (papiery od opiekuna Oczepowskiego [?]) na wsparcie braci stryjecznych i rodziny; zobowiązuje ich do oddania siostrze Annie, żonie Czabowskiego [?], 520 zł; po odzyskaniu dóbr synowie mają spłacić długi zaciągnięte przez dziada Pawła Ćwiklińskiego na dobrach Łańcuckich [?]. Dan w Piławie 1 III 1664. Świadkowie: Jan Wirski [?], pieczętarz Jan Aleksander Brzeski [?].
Akt nr 38
Oblata zapisu dymisyjnego Antoniego Menzyńskiego [?] dla syna Jana Menzyńskiego [?] na części dóbr wsi […] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII 1664 [?], Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]); zapis datowany w XI tegoż roku [?]
8[…] […] osobiście [?] WJP. Antoni Menzyński [?] ten zapis
9Dymissyi od siebie zeznawaiącego in rem et per-
10sonam Syna swego Ur. Jana Menzyńskiego [?] […]
11[…] […] […] […] podał, Ktory [?] ja
12Urząd ad acticandum Zapis ten przyimuiąc czytałem [?]
13przed oczyma [?] Urzędu [?] i ten tak się w sobie ma — Ja An-
14toni Syn ś.p. Ur. […] […] Menzyński [?]
15zdrowym będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey należney
16[…] […] […]
k. 37 (skan 0038, strona prawa – skrajnie wyblakła)
1Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu i Woiewodztwa [?]
2a pod teraźnieyszy […] […] Zapis Dymissyiny
3cale się poddaiąc i inkorporuiąc […] oznaymuię iż
4maiąc Dobra […] […] […] […] […]
5[…] w Woiewodz. Kijowsk. […] po Oycu moim
6Marcinie Menzyńskim [?] mnie spadłe, gdy z przyczyny
7podeszłego wieku moiego nadto przez
8Affekt ku Synowi memu Ur. JP. Janowi Men-
9zyńskiemu [?] widząc onego Kreacyą pomienione
10[…] […] […] całą moią własną maiąc
11prawo rządzić szafować i dysponować, temuż Synowi
12memu Ur. JP. Janowi Menzyńskiemu [?] dać darować
13i Dymittować […] […] […] zapisem moim
14[…] […] […] — Wolen tedy […] odtąd
15[…] […] Syn moy tem Dobrom […] iako
16iuż swoim własnym rozrządzić Komu chcieć
17dać darować i ku naylepszemu pożytkowi swo-
18iemu obrocić, a Ja zeznawaiący żadnego […]
19powrotu rzeczonych Dobr mieć niemam i […]
20[…] […] Nato daię ten moy
21List Zapis Dymissyiny Ktory […] […]
22[…] przy uproszonych JJPP. przyiaciołach
23[…] […] w […] […] dnia […]
24[…] Miesiąca Novembra Tysiąc Szesćset [Sześćdziesiąt ?]
25[Czwartego ?] — u tego Zapisu Dymissyinego
26podpisy Rąk […] […] — Antoni
27[Menzyński ?] […] Jako świadek […] Kembrowski [?] […]
28[…] proszony do tego zapisu […]
29[…] i przyiaciel na tym Zapisie Dymissyinym
30podpisuię się […] Krzyżanowski [?] […]
31[reklamant:] […]
k. 37v (skan 0039, strona lewa – góra; wyblakłe)
1Ustnie uproszony od Pana zeznaiącego do tego Zapisu
2Dymissyinego podpisuię się Julian Manczyński [?] m.p.
3[…] […] […]
4Jako ustnie uproszony za świadka i przyiacie-
5la do tego Zapisu Dymissyinego podpisuię się Piotr
6Kondzałowski [?] m.p. Ktory to Zapis Dymissyiny
7za podaniem i prozbą, a za moim przyięciem
8Urzędowym do Ksiąg niniejszych iest Ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt FRAGMENTARYCZNY (#PARTIAL): obie strony karty bardzo wyblakłe, pismo przebija na wylot; mimo odejmowania tła (en, en=3) odczytano tylko szkielet formuł. Tok tekstu uzupełniono według bliźniaczych zapisów dymisyjnych (akty 30, 32, 34: „odstąpiwszy swey … Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu i Woiewodztwa”, „gdy z przyczyny podeszłego wieku moiego nadto przez Affekt ku Synowi memu … widząc onego Kreacyą”, „rządzić szafować i dysponować”, „ku naylepszemu pożytkowi obrocić”, „żadnego powrotu … niemam”). Nazwa wsi, data dzienna zapisu, nazwiska świadków – nieodczytane lub bardzo niepewne.
Nazwisko wystawcy: „Menzyński [?]” (w tytule „Men-zyńskiego”, w tekście kilkakrotnie podobnie); świadek na k. 37v podpisany wyraźniej „Julian Manczyński [?]” – zapewne krewny; możliwa forma właściwa całej rodziny: Manczyński / Mańczyński. Data oblaty – w nagłówku „Miesiąca Decembra Dwudziestego dziewiątego dnia”, rok w znacznej części nieczytelny – zapewne jak w poprzednim akcie (29 XII 1664, ten sam subdelegat Samuel Boant [?]).
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Kreacya – tu zapewne: wychowanie, postawa (syna).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
29XII [1664 ?] przed urzędem grodzkim w zamku żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]) Antoni Menzyński [?] podał do oblaty zapis dymisyjny dla syna Jana. W zapisie (datowanym w listopadzie tegoż roku [?]) wystawca, poddając się jurysdykcji grodzkiej, oświadcza, że dobra (części wsi o nieodczytanej nazwie) w województwie kijowskim, odziedziczone po ojcu Marcinie Menzyńskim [?], z powodu podeszłego wieku i z miłości do syna daje, daruje i dymituje synowi Janowi, który może nimi swobodnie rozporządzać; sam zrzeka się wszelkiego powrotu do tych dóbr. Podpisy wystawcy i świadków (m.in. […] Kembrowski [?], […] Krzyżanowski [?], Julian Manczyński [?], Piotr Kondzałowski [?]). Akt w dużej części nieczytelny (skrajnie wyblakła karta).
Akt nr 39
Oblata kwitu Krzysztofa Bożeńca Jełowickiego, podstolego wołyńskiego, dla bratanków Hieronima i Jakuba Jełowickich z 3000 zł zapisanych na dobrach Łanowce, Płaska [?], Dziadkowce, Wierzchowce
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII 1664, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]); kwit datowany w Dziadkowcach 11 I 1653
Karty / skanyk. 37v–38 (skany 0039 lewa – od połowy, 0039 prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 37v (skan 0039, strona lewa – od wiersza 7)
1Kwit WW. Krzysztofa Jełowickiego in rem
2Synowcow swoich Dany i służący
3Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt Czwartego
4Miesiąca Decembra dwudziestego dziewiątego dnia
5Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolewskiey Mości
19Summę trzy tysiące Złotych Polskich na Dobrach Ich
20Hereditarnych Łanowcach, Płasce [?], Dziadkowcach, y
21Wierzchowcach [?] lokowaną do Rąk moich własnych hodier-
22na die wypłacili, tedy z wypłacenia tey kwoty
k. 38 (skan 0039, strona prawa – góra)
1wyż przerzeczonych WW. Imć. Hieronima i Jakoba
2Jełowickich Ich Sukcessorow i potomkow perpetuè
3et in aevum Kwituię, dobra rzeczone wolnemi
4być od ciężaru wspomnioney Summy trzech tysięcy
5Złotych Polskich ogłaszam vigore praesentis Quietatio-
6nis meae Datum w Dziadkowcach dnia iedynastego
7January Tysiąc Szesćset pięćdziesiąt trzeciego Anno
8Krzysztof Bożeniec Jełowicki Podstoli Wołyński
9(LS) Oczewisto do tey Kwietacyi proszony za
10Świadka i przyiaciela podpisuię się Sebastyan Ołę-
11żyński [?] m.p. (LS) Jako Świadek i przyiaciel na tey
12Kwietacyi podpisuię się Wawrzyniec Swiderski m.p. (LS)
13Ktory to Kwit słowo w słowo iak się w sobie ma do
14Ksiąg niniejszych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Jełowiccy herbu Jelita, z przydomkiem „Bożeniec” (w rkp. „Bożeniec Jełowicki”, „Bożeńcow Jełowickich”) – znany ród wołyński (Łanowce, Dziadkowce i Wierzchowce – w Krzemienieckiem). Krzysztof – podstoli wołyński; jego bratankowie, synowie Daniela, podkomorzego krzemienieckiego: Hieronim – łowczy wołyński, Jakub – pisarz ziemski krzemieniecki. Nazwa „Płasce [?]” (Płaska?) – odczyt niepewny; „Wierzchowcach [?]” – w rkp. „Wierzchowce”/„Wierzchowcach”. Kwit z 11 I 1653 oblatowany dopiero 29 XII 1664 (ten sam dzień i subdelegat, co akty 37–38). Komparent „Floryan Kapczyński [?]” – nazwisko niepewne.
Łacina: in rem – na rzecz; Comparens – stawający; sanus mente et corpore existens – będąc zdrowy na umyśle i ciele; hodierna die – dnia dzisiejszego; perpetuè et in aevum – wieczyście i na zawsze; vigore praesentis Quietationis meae – mocą niniejszego mego kwitu; (LS) – locus sigilli, miejsce pieczęci; m.p. – manu propria, ręką własną.
Streszczenie
29XII 1664 przed urzędem grodzkim w zamku żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]) Florian Kapczyński [?] podał do oblaty kwit Krzysztofa Bożeńca Jełowickiego, podstolego wołyńskiego, wystawiony dla bratanków – Hieronima, łowczego wołyńskiego, i Jakuba, pisarza ziemskiego krzemienieckiego, braci rodzonych, synów Daniela Bożeńca Jełowickiego, podkomorzego krzemienieckiego. Krzysztof kwituje ich z wypłaconej mu sumy 3000 zł polskich, zapisanej na ich dobrach dziedzicznych Łanowcach, Płasce [?], Dziadkowcach i Wierzchowcach [?], i ogłasza te dobra wolnymi od tego długu. Dan w Dziadkowcach 11 I 1653. Świadkowie: Sebastian Olężyński [?], Wawrzyniec Świderski.
Akt nr 40
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Michała Norwertha [?] w posesję części wsi Zalewiłówka [?] w woj. wołyńskim po ojcu Antonim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII 1664, Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]); wwiązanie 23 XII 1664
7Woźny Generał Wdztwa Wołyńskiego Szlachetny Jan Sabatowicz [?] w moc
8prawdziwey wierney i skuteczney Rellacyi swoiey zawnie [?] ustnie i dobro-
9wolnie dla zapisania do Ksiąg niniejszych zeznał: iż On Roku teraz
10nieyszego dnia dwudziestego trzeciego Decembra na affektacyą i praw-
11ną Rekwizycyą Ur. JPana Michała Norwertha [?] maiąc przy sobie stronę
12Szlachty Ludzi wiary godnych Urr. Jana Piotrowicza i Demiana Becha [?]
13dla lepszey wiary uczynek był w Dobrach wsi Zalewiłowce [?] […] w
k. 38v (skan 0040, strona lewa – góra)
1Wdztwie Wołyń. Sytuowaney, gdzie będąc [nad wierszem: części tey wsi] vigore spadku po Oycu
2JPanu Antonim Norwerthie [?] na teraźnieyszego Rekwirenta Spadłą
3ze wszystkiemi do tey Części przyległościami, Poddanemi, Gruntami,
4wygonami, Zapustami, i temu podobnemi attynencyami iako się te
5Dobra zdawna w swoich miedzach i Granicach miały i zawierały
6i teraz maią i zawieraią w spokoyną, Realną i aktualną dziedzicz-
7ną podał postąpił i uwiązał Possessyą, poczym tęż stronę Szlachty
8oświadczywszy się z tamtąd powrocił i o tem tę swoią prawdziwey
9czynności uczynił i zeznał Rellacyą prosząc onną actis in-
10scribero co otrzymał — Jan Sabatowicz Woźny m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta „Norwerth [?]” (w rkp. „Norwertha”, „Norwerthie”) – odczyt dość wyraźny, ale forma nietypowa (może zniekształcone obce nazwisko, np. Norwart). Wieś „Zalewiłówka [?]” – w tytule odpisu „Zalewiłowki”, w tekście „Zalewiłowce” – odczyt niepewny. Woźny generał województwa wołyńskiego (w akcie 41 „Wołyńskiego i innych”) „Jan Sabatowicz [?]” – podpisany „Jan Sabatowicz Woźny m.p.”. Dopisek nad wierszem „części tey wsi” wstawiony przez kopistę.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; vigore spadku – mocą spadku; attynencye – przynależności; actis inscribere (w rkp. „inscribero”) – wpisać do akt; m.p. – manu propria.
Streszczenie
29XII 1664 przed urzędem grodzkim w zamku żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]) woźny generał województwa wołyńskiego Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 23 XII tegoż roku, na żądanie Michała Norwertha [?], w obecności szlachty Jana Piotrowicza i Demiana Becha [?], był w dobrach wsi Zalewiłówka [?] w województwie wołyńskim, gdzie część tej wsi, przypadłą rekwirentowi w spadku po ojcu Antonim Norwercie [?], ze wszystkimi przyległościami, poddanymi, gruntami, wygonami, zapustami i innymi przynależnościami, w dawnych miedzach i granicach, podał mu w spokojne, realne i aktualne posiadanie dziedziczne i go w nie wwiązał; po czym powrócił i prosił o wpisanie relacji do akt.