Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 2 z 22
Akty 41–80
Wpisy od 29 XII 1664 do 20 XI 1690
Akt nr 41
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Stanisława Rostockiego w posesję części wsi Mizatyńce [?] w woj. kijowskim po ojcu Michale
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII 1664, Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]); wwiązanie 19 XII 1664
23inscribere co i otrzymał — Jan Sabatowicz Woźny m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Wieś „Mizatyńce [?]” (w tytule „Mizatyniec”, w tekście „Mizatyńcach”) – ta sama nazwa, co w aktach 12 i 30 („Mizatyńce [?]”); tu odczyt wyraźniejszy, w woj. kijowskim. W dacie wwiązania wyraz „Sześćdziesiąt” zakryty plamą atramentu – uzupełniony wg nagłówka. Świadek „Leon Chroniński [?]” – odczyt niepewny.
Łacina: vigore juris et naturalis [successionis] – mocą prawa i (dziedziczenia) naturalnego; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami i przyległościami; actis inscribere – wpisać do akt; m.p. – manu propria. „Nawozy” – grunty nawożone; „uroczyska” – nazwane miejsca w polu/lesie.
Streszczenie
29XII 1664 przed urzędem grodzkim w zamku żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]) woźny generał województwa wołyńskiego i innych Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 19 XII 1664, na żądanie Stanisława Rostockiego, w obecności szlachty Leona Chronińskiego [?] i Jakuba Witwickiego, był w dobrach wsi Mizatyńce [?] w województwie kijowskim i część tej wsi, przypadłą Rostockiemu jako jedynemu synowi po ojcu Michale Rostockim, z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, ogrodami, nawozami, siedliskami, uroczyskami i wszelkimi przynależnościami podał mu w spokojne, realne i aktualne posiadanie dziedziczne; po czym odjechał i prosił o wpisanie relacji, co uzyskał.
Akt nr 42
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Piotra Galimskiego [?], niegdyś marszałka, a obecnie starosty orszańskiego [?], i jego małoletniego syna Jana w posesję części wsi Chodaków w woj. kijowskim po ojcu Grzegorzu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII 1664, Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]); wwiązanie 20 XII 1664
Karty / skanyk. 39 (skan 0040, strona prawa – góra; dalsza część karty pusta, zakrętasy)
Językpol., formuły łac.
Transkrypcja
k. 39 (skan 0040, strona prawa)
1Possessya Ur. Piotra Galimskiego [?] w Do-
2bra Części wsi Chodakow służąca —
3Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt Czwartego
4Miesiąca Decembra dwudziestego dziewiątego dnia
5Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolewskiey Mości Żyto-
12dnia dwudziestego Decembra na affektacyą i prawną re-
13kwizycyą WJmPana Piotra Galimskiego [?] pierwey Marszałka
14a teraz Starosty Orszańskiego [?] maiąc przy sobie stronę Szlachty
15Ludzi wiary godnych Urr. Jozefa Przezdowskiego [?] i Adama Ma-
16rzynowskiego [?] dla lepszey wiary uczynku i przysposobionych
17był w Dobrach wsi Chodakach w Wdztwie Kijowskim Sytuowaney
18gdzie będąc Część tey wsi vigore juris et naturale po Oycu Ur.
19JmPanie Grzegorzu Galimskim [?] na teraźnieyszego Rekwirenta
20iako iedynego i naturalnego Syna spadłą i należącą ze
21wszystkiemi tey Części Poddanemi Polami, Lasami, Sianożęciami
22ogrodami, nawozami, Siedliskami, Uroczyskami et cum omni-
23bus attinentiis et pertinentiis w spokoyną realną i aktualną
24dziedziczną podał postąpił i uwiązał temuż WJmPanu Piotrowi
25Galimskiemu [?] pierwey Marszałkowi a teraz Staroście Orszańskie-
26mu [?] teraźnieyszemu Rekwirentowi i Synowi Jego teraz małolet-
27niemu Janowi Galimskiemu [?] Possessyą, poczem poddanych tey że
28Części zebrawszy o nowym ich panie uwiadomił i pełnie
29posłuszeństwo zalecił, w czem szlachtę przy sobie będącą oświad-
30czywszy się z tamtąd odiechał i o tem tę swoią prawdziwey
31czynności uczynił i zeznał Rellacyą prosząc onną actis
32inscribere co otrzymał — Jan Sabatowicz Woźny m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta „Galimski [?]” (w rkp. „Galimskiego”, „Galimskim”, „Galimskiemu”) – odczyt dość wyraźny, identyfikacja niepewna. Urząd: „pierwey Marszałka a teraz Starosty Orszańskiego [?]” – „marszałek” bez bliższego określenia (zapewne marszałek koła/sejmiku lub dworu); „Orszańskiego” – odczyt niepewny (starostwo orszańskie w woj. witebskim). Wieś Chodaków (woj. kijowskie) – ta sama, co w aktach 20 i 35 (sprzedaż części przez Budzyńskiego [?] Michałowi Trypolskiemu, 1651). Formuła identyczna jak w akcie 41 (ten sam woźny, subdelegat i dzień oblaty); tu dodatkowo zebranie poddanych i polecenie im posłuszeństwa nowemu panu.
Łacina: vigore juris et naturale [!] – mocą prawa i (dziedziczenia) naturalnego; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; actis inscribere – wpisać do akt; m.p. – manu propria.
Streszczenie
29XII 1664 przed urzędem grodzkim w zamku żytomierskim (subdelegat Samuel Boant [?]) woźny generał województwa wołyńskiego i innych Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 20 XII 1664, na żądanie Piotra Galimskiego [?], niegdyś marszałka, a obecnie starosty orszańskiego [?], w obecności szlachty Józefa Przezdowskiego [?] i Adama Marzynowskiego [?], był w dobrach wsi Chodaków w województwie kijowskim i część tej wsi, przypadłą rekwirentowi jako jedynemu synowi po ojcu Grzegorzu Galimskim [?], z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, ogrodami, nawozami, siedliskami, uroczyskami i wszelkimi przynależnościami podał w spokojne, realne i aktualne posiadanie dziedziczne Piotrowi i jego małoletniemu synowi Janowi; zebrawszy poddanych, oznajmił im o nowym panu i polecił posłuszeństwo; po czym odjechał i prosił o wpisanie relacji, co uzyskał.
Akt nr 43
Oblata kwitu Dymitra Markiewicza, syna Onufrego, chorążego wojsk polskich, dla Adama Gruszeckiego z 4000 zł za część wsi Jankówka [?] w woj. wołyńskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 II 1665, Żytomierz – zeznanie przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?])
4Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolewskiey Mości Żytomierz.
5przedemną Pawłem Ziołkowskim [?] podstarościm Żytomirskim i Księgami niniejszemi
6Grodzkiemi Żytomirskiemi Comparens Personaliter WJmP. Dymitry Markiewicz z WPana
7Onufrego Markiewicza Chorążego Woysk Polskich Syn zdrowy będąc na ciele i umy-
8śle odstąpiwszy swey własney należney Jurysdykcyi prawa Forum Woiewodztwa
9a pod teraźnieysze Kwitowe zeznanie poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czynię
10i dobrowolnie zeznaię iż Ja zeznawaiący maiąc moie własne Dobra Części Wsi
11Jankowki [?] w Woiewodztwie Wołyńskim Leżący z Sześciu poddanych składaiącą się
12ze wszystkiemi do tey Części przynależytościami, Polami, Lasami, i wszelkiemi attynen-
13cyami po Oycu moim ś.p. JmP. Onufrym Markiewiczu Chorążym Woysk Polskich
14z prawa natury iako naturalnego Sukcessora spadłey, a maiąc wolność Mayątkiem
15swoim iak chcieć rządzić dysponować Komu chcieć dać darować, przedać,
16lub zamieniać umyśliłem pomienioną Część wsi Jankowki [?] W. Adamowi
17Gruszeckiemu za Summę Cztery tysiące Złotych Polskich odprzedać, nato zawarta
18została między mną a W. Adamem Gruszeckim poprzednicza zawarta Przedaży [?]
19[…] […] Gruszecki […] […] […] pozostałey
20Lecz gdy WJP. Adam Gruszecki w dniu dzisieyszym resztę pozostałey
21Summy dwa tysiące Złł. Poll. do Rąk moich wypłacił i wyliczył przeto Ja z odebraney Sum-
22mowey [?] Summy Cztery tysiące Złł. Poll. uprawniaiąc poprzednicze zawarte
23Przedażny [?] Kwitnie [?] i wolności żadnych roszczenia się do tey Części Wsi
24Przedażney Kwituię i Każdym Czasie Dozwalam [?] i ani sam przez się, ani też przez Ur. Łukasza
25Markiewicz Syna mego, ani przez żadne Subordynowane osoby żadney opiekuny [?]
26czynić niemam prawa, owszem od wszelkich impetycyi zastępować i bronić obowią-
27zuię się — mocą dobrowolnie zawartey poprzedniczey Przedaży i teraz następnego Kwitowego
28zeznania mego Dymitr Syn Onufrego Markiewicz — Ktory Kwit ad acticandum przyięty i wpisany iest —
Objaśnienia i tłumaczenia
Data roczna czerwoną kredką poprawiona z „1765” na „1665” (por. akt 37: „1764” → „1664”); w tekście „Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego”. Urzędnik „Paweł Ziołkowski [?] podstaroście żytomierski” – odczyt nazwiska niepewny (pierwsza litera Z/D; w akcie 46 wyraźniej „Ziołkowskim”). Wieś „Jankówka [?]” (w rkp. „Jankowki”) – odczyt dość pewny. Wiersz po „poprzednicza zawarta Przedaży [?]” zatarty (zapewne o zadatku 2000 zł zapłaconym wcześniej). Na lewym marginesie u góry dopisek „Vid[i]” – adnotacja kontrolna.
Łacina: Comparens Personaliter – stawający osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; impetycye – roszczenia, napaści prawne; „Subordynowane osoby” – osoby podstawione.
Streszczenie
28II 1665 przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) Dymitr Markiewicz, syn Onufrego, chorążego wojsk polskich, zeznał kwit: mając po ojcu część wsi Jankówka [?] w województwie wołyńskim (6 poddanych, z polami, lasami i przynależnościami), sprzedał ją Adamowi Gruszeckiemu za 4000 zł polskich na mocy wcześniejszej umowy sprzedaży; ponieważ Gruszecki tego dnia dopłacił mu pozostałe 2000 zł, Markiewicz kwituje go z całej sumy 4000 zł, zrzeka się wszelkich roszczeń do tej części wsi – w imieniu własnym i syna Łukasza – i zobowiązuje się bronić nabywcę przed wszelkimi roszczeniami.
Akt nr 44
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Stanisława Fiałkowskiego, syna Adama, cześnikowicza liwskiego, w części wsi Rzyszczów [?] w woj. kijowskim (pow. żytomierski) na mocy zapisu wieczystej donacji Piotra Zbijowskiego [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 II 1665, Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); wwiązanie 24 II 1665; donacja zeznana w grodzie krzemienieckim 2 XII 1664
22danych robocizną czynszami i innemi wszystkiemi ogulnie y spolu mianowanemi
23i nie mianowanemi pożytkami owsz zgoła ze wszystkiemi iako się te Dobra przed
24tym ta Część Rzyszczowa [?] miała i teraz ma w possessyą realną dziedziczną affektantowi
25podał i postąpił — nemine Impugnante et contradicente w te Dobra Intromittowawszy po-
26mienionego Rekwirenta, szlachtę przy sobie będącą oświadczywszy się
27[reklamant:] z tamtąd
k. 41 (skan 0042, strona prawa – góra)
1z tamtąd tu przybywszy naprzod oczem swoim przedemną
2Urzędem uczynił i zeznał Rellacyą Possessyą prosząc onną actis
3inscribere co i otrzymał — Jan Sabatowicz Woźny m.p. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwa wsi niepewna: w rkp. „Części wsi Brzeszczowie”/„Rzyszczowie”, „wsi Rzyszczowa”, „Część Rzyszczowa” – pierwsza litera niejednoznaczna (R/Br); możliwe, że to ta sama wieś, co „Rzeszczów [?]” w akcie 21. Darczyńca „Piotr Zbijowski [?] Ułański [?]” – drugi człon może być przydomkiem albo (zniekształconym) tytułem, np. „Ułanowskiego” (starosta ułanowski); odczyt niepewny. Podstarości żytomierski „Paweł Ziołkowski [?]” – jak w aktach 43, 45, 46 (w akcie 46 nazwisko wyraźniejsze).
Łacina: Comparens Persl. (personaliter) – stawający osobiście; vigore zapisu perpetuae Donationis – mocą zapisu wieczystej darowizny; de acta et data ejus w Krzemieńcu Anno Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo quarto die Secunda Decembris – z aktem i datą tegoż w Krzemieńcu roku 1664 dnia 2 grudnia; anno mense et die eodem coram actis Castren. Capitanealibus Cremenecensibus personaliter zeznanego in personam Praedicti affectantis – tegoż roku, miesiąca i dnia przed aktami grodzkimi starościńskimi krzemienieckimi osobiście zeznanego na osobę wspomnianego żądającego; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; fusius obloquitur – obszerniej mówi; nemine Impugnante et contradicente – nikt się nie sprzeciwiał i nie zaprzeczał; actis inscribere – wpisać do akt.
Streszczenie
28II 1665 przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) woźny generał województwa wołyńskiego Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 24 II 1665, na żądanie Stanisława Fiałkowskiego, syna Adama, cześnikowicza liwskiego, w obecności szlachty Adama Michalskiego i Mikołaja Boreckiego, był w dobrach – części wsi Rzyszczów [?] w województwie kijowskim, powiecie żytomierskim – i na mocy zapisu wieczystej donacji Piotra Zbijowskiego [?] (zeznanego w grodzie krzemienieckim 2 XII 1664) podał Fiałkowskiemu w realne posiadanie dziedziczne tę część wsi z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, polami, gruntami ornymi i nieornymi, ogrodami, łąkami, sianożęciami, lasami, dąbrowami, domami, karczmą, robocizną i czynszami poddanych; nikt się nie sprzeciwiał; po czym zeznał relację i prosił o jej wpisanie, co uzyskał.
Akt nr 45
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Jakuba i Antoniego Piotrowiczów, synów Eliasza Piotrowicza, cześnika sanockiego, w dobra wsi Kucharów po ojcu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 II 1665, Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); wwiązanie 20 II 1665
Karty / skanyk. 41 (skan 0042, strona prawa – środek)
Językpol., formuły łac.
Transkrypcja
k. 41 (skan 0042, strona prawa)
1Possessya JPP. Jakoba i Antoniego Synow Eliasza Piotrowi-
2czow do wsi Kuchar —
3Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego
4Miesiąca Lutego Dwudziestego osmego dnia
5Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolewskiey Mości Żyto. przedemną Pawłem Ziołkowskim [?] Pod-
6starościm Żytomierskim i Księgami niniejszemi Grodzkiemi Żytomierskiemi stanowszy Oczewisto
7Woźny Generał Wdztwa Wołyńskiego Szlachetny Jan Sabatowicz [?] w moc prawdziwey wierney i
8skuteczney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Ksiąg niniejszych zeznał
9iż on Roku teraźnieyszego dnia Dwudziestego Lutego na Affektacyą i prawną Rekwizycyą WJPP.
10Jakoba i Antoniego Piotrowiczow Braci między sobą rodzonych maiąc przy sobie stronę Szlachty
11Ludzi wiary godnych Urr. JJPP. Adama Mińkowskiego [?] i Łazarza [?] Podhorodeckiego [?] dla lepszey
12wiary uczynku był w Dobrach wsi Kucharach, gdzie będąc vigore spadku po Oycu JP. Eli-
13aszu Piotrowiczu Cześniku Sanockim na teraźnieyszych Rekwirentow spadłe ze wszystkiemi
14do tey przyległościami, Poddanemi, [nad wierszem: Gruntami] Wygonami, Zapustami i temu podobnemi attynencyami
15iako się te Dobra w posłowiu [?] swoim zdawna w swoich miedzach i granicach miały i za-
16wierały i teraz maią i zawieraią w spokoyną realną i dziedziczną podał postąpił
17i uwiązał Possessyą, poczem tęż stronę Szlachty oświadczywszy się z tamtąd powrocił
18i o tem tę swoią prawdziwey Czynności uczynił i zeznał Rellacyą prosząc onną actis
19inscribere co i otrzymał — Jan Sabatowicz [?] Woźny m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Wieś „Kucharów” (w rkp. „do wsi Kuchar”, „w Dobrach wsi Kucharach”) – ta sama, co w akcie 16 (darowizna J. Pirałowskiego [?] dla Eliasza Piotrowicza, cześnika sanockiego, „Kucharów [?]”); akt niniejszy potwierdza powiązanie i lekcję nazwy (rozstrzyga akt 16). Podpis woźnego tu w formie „Sobatowicz” – ta sama osoba co Jan Sabatowicz [?] w aktach 40–44, 46. Świadkowie „Adam Mińkowski [?]” i „Łazarz [?] Podhorodecki [?]” – odczyty niepewne. „W posłowiu [?] swoim” – odczyt niepewny (może „w posiadaniu”).
Łacina: vigore spadku – mocą spadku; attynencye – przynależności; actis inscribere – wpisać do akt; m.p. – manu propria.
Streszczenie
28II 1665 przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) woźny generał województwa wołyńskiego Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 20 II 1665, na żądanie braci rodzonych Jakuba i Antoniego Piotrowiczów, w obecności szlachty Adama Mińkowskiego [?] i Łazarza [?] Podhorodeckiego [?], był w dobrach wsi Kucharów i dobra te, przypadłe rekwirentom w spadku po ojcu Eliaszu Piotrowiczu, cześniku sanockim, z przyległościami, poddanymi, gruntami, wygonami, zapustami i innymi przynależnościami, w dawnych miedzach i granicach, podał im w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie; po czym powrócił i prosił o wpisanie relacji, co uzyskał.
Akt nr 46
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Jakuba Szychalskiego [?] w część wsi Podzamcze po ojcu Antonim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 II 1665, Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); wwiązanie 26 II 1665
1Possessya JP. Jakoba Szychalskiego [?] do Części Wsi Podzamcza
2Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego
3Miesiąca Lutego Dwudziestego osmego dnia
4Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolewskiey Mości Żyto. przedemną Pawłem Ziołkowskim [?]
5Podstarościm Żyto. i Księgami niniejszemi Grodz. Żyto. stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wdztwa
6Wołyńskiego Szlachetny Jan Sabatowicz [?] w moc prawdziwey wierney i Skuteczney Rellacyi swoiey
7iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Ksiąg niniejszych zeznał iż on Roku teraźnieysze-
8[reklamant:] go
k. 41v (skan 0043, strona lewa – góra)
1dnia Dwudziestego Szostego Lutego na affektacyą i prawną Rekwizycyą WJP. Jakoba
2Szychalskiego [?] maiąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urr. JJPP. Onufrego
3Kozarskiego [?] i Jana Pereziechego [?] dla tym lepszey wiary uczynku był w Dobrach Części wsi Pod-
4zamczu, gdzie będąc Część tę vigore spadku po Oycu Rekwirenta JP. Antonim Szychal-
5skim [?] na niego spadłą cum omnibus attinentiis et pertinentiis tojest Poddanemi
6ich dobytkiem i Sienmienistością [?], pożytkami, Polami, Gruntami oranemi i nieoranemi
7ogrodami Łąkami, Sianożęciami, Lasami, Dąbrowami i innemi wszystkiemi in genere
8et specie mianowanemi i niemianowanemi pożytkami owsz zgoła iako się te Dobra
9przed tym miały i zawierały w spokoyną Realną Dziedziczną affektantowi podał
10i postąpił, nemine impugnante et contradicente w te Dobra Intromittowawszy pomie-
11nionego Rekwirenta szlachtę przy sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd tu przy-
12bywszy naprzod o tem swoią przedemną Urzędem uczynił i zeznał wieczystey Pos-
13sessyi Rellacyą prosząc onną actis inscribere co i otrzymał — Jan Sabatowicz [?] Woźny m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta „Szychalski [?]” (w rkp. „Szychalskiego”, „Szychalskim”; pierwsza litera z pętlą – S/T) – ta sama rodzina, co „A. Szychalski [?]” w akcie 15 (darowizna J. Skorupskiego na Podzamcze, woj. wołyńskie); akt niniejszy wskazuje, że obdarowanym w akcie 15 był Antoni, ojciec Jakuba. Świadkowie „Onufry Kozarski [?]” (w rkp. raczej „Łdzarskiego”/„Kozarskiego”) i „Jan Pereziechy [?]” – odczyty niepewne. „Sienmienistość [?]” – zapewne „siemienistość”/„sienność” (inwentarz? siano?) – wyraz niejasny.
Łacina: vigore spadku – mocą spadku; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; nemine impugnante et contradicente – nikt się nie sprzeciwiał ani nie zaprzeczał; actis inscribere – wpisać do akt; m.p. – manu propria.
Streszczenie
28II 1665 przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) woźny generał województwa wołyńskiego Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 26 II 1665, na żądanie Jakuba Szychalskiego [?], w obecności szlachty Onufrego Kozarskiego [?] i Jana Pereziechego [?], był w dobrach – części wsi Podzamcze – i tę część, przypadłą rekwirentowi w spadku po ojcu Antonim Szychalskim [?], z poddanymi i ich dobytkiem, pożytkami, polami, gruntami ornymi i nieornymi, ogrodami, łąkami, sianożęciami, lasami, dąbrowami i wszelkimi innymi przynależnościami podał mu w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie, przy czym nikt się nie sprzeciwiał; po czym zeznał relację wieczystej posesji i prosił o jej wpisanie, co uzyskał.
Akt nr 47
Oblata zapisu wieczystej darowizny (rezygnacji) Dymitra Czaplica na rzecz Tomasza Duszakiewicza [?] – część wsi Sarnówka [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 II 1665, Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); zapis datowany w Sarnówce [?] 8 II 1665
Nazwisko obdarowanego „Duszakiewicz [?]” (w rkp. „Duszakiewiczowi”, „Duszakiewicza”, „Duszakiewicz”; pierwsza litera D/B) – odczyt dość wyraźny, nazwisko nieznane. Po nazwisku dwukrotnie przekreślony przez kopistę wyraz (zapewne powtórzone imię). „Grodzkich Kijowskich” w formule oblaty – omyłka kopisty (oblata w grodzie żytomierskim). Wieś „Sarnówka [?]” (w rkp. „Sarnowki”, „w Sarnowce”) – możliwe, że ta sama, co „Sarnawki [?]” w akcie 32. „Inscrowany [?]” – zapewne „inskrybowany” (wpisany). Świadkowie „Jan Sobotowski [?]”, „Michał Burzyński [?]”, „Ignacy Bierzicki [?]” – odczyty niepewne; imię „Ignacy” w XVII w. rzadkie – możliwe, że kopista zmienił formę.
Łacina i wyrazy obce: Donationis – (zapis) darowizny; Comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Annuendo – przychylając się; Excypować – wyłączać; prepedycya – przeszkoda; zakłady Ziemskie prawem opisane – kary umowne przewidziane prawem ziemskim; de verbo ad verbum – słowo w słowo; Ingrossowany – wpisany do ksiąg; m.p. – manu propria. „Osypne” – daniny w zbożu; „Komornicy” – chłopi bez własnej ziemi.
Streszczenie
28II 1665 przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) Dymitr Czaplic osobiście podał i przyznał zapis wieczystej darowizny dla Tomasza Duszakiewicza [?]. W zapisie (Sarnówka [?], 8 II 1665) Czaplic, poddając się jurysdykcji grodzkiej, z dobrej woli daje, daruje i wieczyście rezygnuje Duszakiewiczowi [?], jego potomkom i sukcesorom swoje dziedziczne części wsi Sarnówka [?] w województwie kijowskim, wolne od innych zobowiązań, ze wszystkimi przynależnościami i uroczyskami, poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, komornikami, robociznami, czynszami miodowymi i zbożowymi, łąkami, gruntami, lasami, polami, rzekami, jeziorami, łowieniem ryb i dąbrowami, w dawnych miedzach i granicach, niczego nie wyłączając; zrzeka się w imieniu własnym i sukcesorów wszelkich przeszkód pod zakładami prawa ziemskiego. Świadkowie: Jan Sobotowski [?], Michał Burzyński [?], Ignacy Bierzicki [?].
Akt nr 48
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Jana Krzyżanowskiego w część wsi Podzamcze (vigore iuris naturalis)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data„29 II 1665” [!], Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); wwiązanie 18 II 1665
Karty / skanyk. 42v (skan 0044, strona lewa – góra i środek)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 42v (skan 0044, strona lewa)
1Possessya JP. Jana Krzyżanowskiego do Dobr
2Części Wsi Podzamcza
3Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego
4Miesiąca Lutego Dwudziestego dziewiątego dnia
5Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolewskiey Mości Żytomierzu przedemną
6Pawłem Ziołkowskim [?] Podstarościm Żytomierskim i Księgami niniejszemi Grodzkiemi
7Żytomierskiemi Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Woiewodztwa Wołyńskiego
8Szlachetny Jan Sabatowicz [?] wmoc prawdziwey wierney i Skuteczney Rellacyi swoiey
9iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Ksiąg niniejszych zeznał iż on Roku
10teraźnieyszego dnia Osmnastego Lutego na affektacyą i prawną rekwizycyą WJP.
11Jana Krzyżanowskiego, maiąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych
12Urr. JJPP. Jozefa Podalcowskiego [?] i Jakoba Szychalskiego [?] dla większego upoważnienia
13uczynku był w Dobrach Części Wsi Podzamczu, i tam będąc pomienioną Część vigore
14iure et naturale nanego [!] Spadłą ze wszystkiemi poddanemi, Polami, Rolami, Siano-
15żęciami, Pastwiskami, wygonami, Łozami, Lasami, Borami, Dąbrowami i ze
16wszystkiemi in genere et specie pożytkami dochodami Intratami w spokoyną, Re-
17alną, dziedziczną, bezprzeszkodnie [nad wierszem: affektantowi] podał i postąpił, nemine impugnante et contradi-
18cente w te Dobra zaintromittowawszy pomienionego Rekwirenta w czem wszystkiem
19szlachtę przy sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd tu przybywszy napowrot
20o tem tę swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił i zeznał wieczystey Pos-
21sessyi Rellacyą, prosząc onną actis inscribere co i otrzymał — Jan Sabatowicz [?] Woźny m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty „Lutego Dwudziestego dziewiątego dnia” roku 1665 – data niemożliwa (rok 1665 nie był przestępny), co dodatkowo podważa wiarygodność dat w tym zbiorze odpisów (por. noty o datacji w aktach 6, 25–33, 37). Tu i w akcie 49 ten sam dzień.
Część wsi Podzamcze – ta sama wieś, co w aktach 15 i 46 (Szychalscy [?]); świadkiem jest tu Jakub Szychalski [?], wwiązany w inną część Podzamcza 26 II 1665 (akt 46). Podstawa intromisji niedookreślona („vigore iure et naturale na niego spadłą” – mocą prawa naturalnego [dziedziczenia]; brak imienia spadkodawcy). Jan Krzyżanowski – możliwe pokrewieństwo z Mikołajem [?] Krzyżanowskim z aktów 10 i 17. Świadek „Józef Podalcowski [?]” – odczyt niepewny.
Łacina: vigore iure et naturale [!] (popr. iuris et naturalis) – mocą prawa i (dziedziczenia) naturalnego; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; nemine impugnante et contradicente – nikt się nie sprzeciwiał ani nie zaprzeczał; actis inscribere – wpisać do akt; m.p. – manu propria. „Łozy” – zarośla wierzbowe.
Streszczenie
„29 II 1665” przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) woźny generał województwa wołyńskiego Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 18 II 1665, na żądanie Jana Krzyżanowskiego, w obecności szlachty Józefa Podalcowskiego [?] i Jakuba Szychalskiego [?], był w dobrach – części wsi Podzamcze – i tę część, przypadłą rekwirentowi prawem dziedziczenia naturalnego, z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami, łozami, lasami, borami, dąbrowami i wszelkimi pożytkami, dochodami i intratami podał mu w spokojne, realne, dziedziczne posiadanie, bez sprzeciwu kogokolwiek; po czym zeznał relację wieczystej posesji i prosił o jej wpisanie, co uzyskał. Data oblaty (29 II w roku nieprzestępnym) niemożliwa.
Akt nr 49
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Piotra Sośnickiego w część wsi Sosnówka po ojcu Ignacym
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data„29 II 1665” [!], Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); wwiązanie 20 II 1665
12browami i ze wszystkiem tym co z dawnych czasow do pomienioney Części
13Wsi Sosnowki przynależało i przynależy w spokoyną Dziedziczną, bez-
14przeszkodną Affectanti podał i postąpił nemine contradicente et impu-
15gnante w te Dobra zaintromittowawszy pomienionego Rekwirenta,
16w czem wszystkiem stronę Szlachty przy sobie będącą oświadczy-
17wszy się z tamtąd tu przybywszy napowrot o tem tę swoią prawdzi-
18wą przedemną Urzędem uczynił i zeznał wieczystey Possessyi Rellacyą
19prosząc onną actis inscribere co i otrzymał Jan Sabatowicz [?] Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty „Lutego dwudziestego dziewiątego” 1665 – niemożliwa (rok nieprzestępny); zob. akt 48. W formule oblaty „w Mieście Jego Krolewskiey Mości” zamiast zwykłego „w Zamku” – zapewne omyłka kopisty. Dopisek nad wierszem „po Oycu ś.p. Ignacym Sośnickim” wprowadzony przez kopistę w miejsce przekreślonego wyrazu. Imiona świadków „Prochim [?]” (Prochor? Jochim?) i „Zdan [?]” oraz nazwisko „Nahorecki [?]” – odczyty niepewne. Wieś Sosnówka – nazwa częsta; tu bez określenia województwa.
Łacina: vigore iure et naturali [!] (popr. iuris et naturalis) – mocą prawa i (dziedziczenia) naturalnego; Affectanti – żądającemu; nemine contradicente et impugnante – nikt nie zaprzeczał ani się nie sprzeciwiał; actis inscribere – wpisać do akt.
Streszczenie
„29 II 1665” przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) woźny generał województwa wołyńskiego i innych Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 20 II 1665, na żądanie Piotra Sośnickiego, w obecności szlachty Prochima [?] Jankowskiego i Zdana [?] Nahoreckiego [?], był w dobrach – części wsi Sosnówka – i tę część, przypadłą rekwirentowi prawem naturalnym po ojcu Ignacym Sośnickim, z poddanymi, polami, sianożęciami, lasami, pastwiskami, borami, dąbrowami i wszystkim, co z dawna do niej należało, podał mu w spokojne, dziedziczne posiadanie bez sprzeciwu kogokolwiek; po czym zeznał relację i prosił o jej wpisanie, co uzyskał. Data oblaty niemożliwa (29 II w roku nieprzestępnym).
Akt nr 50
Oblata zapisu wspólnego (wzajemnego) dożywocia małżonków Romana Suchny Majewskiego i Tekli z Trypola Trypolskiej
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data„29 II 1665” [!], Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); zapis datowany w Żytomierzu 20 II 1665
Karty / skanyk. 43–44 (skan 0044 prawa – dół, 0045 lewa i prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 43 (skan 0044, strona prawa – dół)
1Zapis wspolnego dożywocia między JPPaństwy
2Majewskiemi Małżonkami uczyniony —
3Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego
4Miesiąca Lutego Dwudziestego dziewiątego dnia
5Na Urzędzie Grodzkim w Mieście [!] Jego Krolewskiey Mości Żyt. przedemną
6Pawłem Ziołkowskim [?] Podstarościm Żytomierskim i Księgami niniejsze-
7mi Grodz. Żyto. Comparens pers. Urodz. JP. Roman i Tekla Trypolskiego [!]
8Suchna Majewscy Małż. ten Zapis wspolnego dożywocia sobie ad vicem
9[reklamant:] przyznał
k. 43v (skan 0045, strona lewa – bardzo wyblakła)
1przyznali, z podpisami Rąk swoich własnych i z podpisami Rąk
2JJPP. przyiacioł, per oblatam podali prosząc mnie Urzędu aby przy-
3ięty i do Ksiąg wpisany był, Ktory to Zapis Ja Urząd przyimuiąc
4czytałem i tak się w sobie ma — Ja Roman Suchna Majewski
5i Ja Thekla Wielm. [?] Imci Pana Jana z Trypola Trypolskiego Corka
6Małż. zdrowi będąc na ciałach i umysłach naszych odstąpiwszy
7swey własney i sobie należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Powiatu
8Wdztwa, a pod teraźnieyszy Zapis nasz wcale się poddaiąc
9i wcielaiąc iawnie ustnie i dobrowolnie przyznawaiący sobie wzaiem-
10nie zeznawamy Każdemu Komu by o tem wiedzieć należało
11teraz i napotem oznaymuiemy iż My w całe lat kilkunastym naszym [?]
12Małżeńskim pożyciu oświadczywszy wspolney przysięgi [?] i
13wzaiemney przychylności przeto Ja zeznawaiący Roman Suchna
14Majewski na Dobrach moich generaliter wszystkich prawem Dzie-
15dzictwa po Oycu moim Romanie na mnie spadłych iako to na Części
8Suchna Majewskiemu Małżonkowi memu miłemu ad vitae
9tempora zapisuię — po ktorego zeyściu (day Boże iak nay
10dłuższym Życiu) do Sukcessorow naturalnych całe prawo onych
11wracać się maią — i nato smy dali ten nasz dobrowolny Za-
12pis społnego dożywocia z pieczęciami i z podpisami Rąk naszych
13także Jchmość Panow przyiacioł uproszonych — Działo się w Żyto-
14mierzu Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego dnia Dwudziestego
15Lutego — Roman Suchna Majewski m.p. Thekla Suchna Majewska
16proszony do podpisu Antoni na P. Potachi [?] m.p. proszony do pod-
17pisu przyiaciel Franciszek Praszczyński [?] Nowog[rodzki ?] [?] m.p.
18ustnie uproszony od JPP. zeznawaiących przyiaciel podpisuię
19się Jan Niemirycz — Ktory to Zapis wspolnego dożywocia
20za podaniem i prozbą JPP. zeznawaiących, a za moim Urzędow-
21nym przyięciem do Ksiąg teraźnieyszych iest Ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty „Lutego Dwudziestego dziewiątego” 1665 – niemożliwa (rok nieprzestępny); por. akty 48–49. W formule oblaty „Tekla Trypolskiego” – zapewne skrót „[z Trypola] Trypolskiego [córka]”. „Suchna Majewski” – nazwisko z przydomkiem (w rkp. „Suchna Majewski”, „Suchna Majewska”). Tekla – córka Jana z Trypola Trypolskiego (por. Trypolscy w aktach 35–36: Michał i Jan Trypolscy, 1651). Strona k. 43v bardzo wyblakła – odczyt z odejmowaniem tła; „w całe lat kilkunastym [?]”, „wspolney przysięgi [?]” – odczyty niepewne. Świadkowie: „Antoni na P. Potachi [?]” – odczyt bardzo niepewny; „Franciszek Praszczyński [?] Nowog[rodzki ?]” – skrót urzędu/ziemi niejasny; Jan Niemirycz – nazwisko znanego rodu kijowsko-wołyńskiego.
Łacina: Comparens pers. (personaliter) – stawający osobiście; ad vicem – wzajemnie; per oblatam – przez oblatę; ad vitae ejus tempora – na czas jej (jego) życia; post Extinctus [!] ius advitalitatis (popr. post exstinctum ius advitalitatis) – po wygaśnięciu prawa dożywocia; generaliter – ogólnie; Ingrossowany – wpisany do ksiąg. Horodyszcze – wieś w woj. kijowskim (nazwa częsta).
Streszczenie
„29 II 1665” przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) małżonkowie Roman Suchna Majewski i Tekla, córka Jana z Trypola Trypolskiego, osobiście podali do oblaty zapis wspólnego dożywocia. W zapisie (Żytomierz, 20 II 1665), w uznaniu wieloletniego zgodnego pożycia, Roman zapisuje żonie dożywocie na wszystkich swoich dobrach dziedzicznych po ojcu Romanie, w tym na części wsi Horodyszcze w województwie kijowskim, a także na sumach, srebrach, złocie i ruchomościach obecnych i przyszłych; po wygaśnięciu dożywocia dobra mają wrócić do jego sukcesorów – małoletniego syna Pawła i innych dzieci. Tekla wzajemnie zapisuje mężowi dożywocie na swych dobrach, sumach posagowych i wianowych, złocie, srebrze, klejnotach, szatach i ruchomościach, które po jego śmierci mają wrócić do sukcesorów naturalnych. Podpisy małżonków i świadków: Antoni […] Potachi [?], Franciszek Praszczyński [?], Jan Niemirycz.
Akt nr 51
Oblata plenipotencji Piotra Przyszychowskiego [?] dla syna Bazylego Przyszychowskiego [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 III 1665, Żytomierz – zeznanie przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?])
Karty / skanyk. 44–45 (skany 0045 prawa – dół, 0046 lewa, 0046 prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 44 (skan 0045, strona prawa – dół)
1Plenipotencya od JP. Piotra Przyszychow-
2skiego [?] Synowi swemu Bazylemu uczyniona —
3Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego
4Miesiąca Marca pierwszego dnia
5Na Urzędzie Grodz. w Mieście [!] Jego Krolewskiey Mości Żytomierzu przedemną
6[reklamant:] Pawłem
k. 44v (skan 0046, strona lewa – skrajnie wyblakła; odczyt z odejmowaniem tła)
1Pawłem Ziołkowskim [?] Podstarościm Żytomier[skim] i Księ-
5dykcyi prawa Forum Powiatu i Wdztwa, a pod teraźnieyszą
6Plenipotencyą [?] zeznanie [?] swoie cale się poddaiąc i wcielaiąc
7wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie […] […]
8Każdemu niniejszym zeznaię iż […] zeznawaiący maiąc
9sprawy [?] […] […] w […] […] […] […]
10[…] […] […] […] […] […]
11[…] w […] Sprawach […] […] i […] […]
12Ktorych sam iako […] […] […] […]
13[…] […] […] i sobie […] […] […]
14[…] […] Syna mego WJP. Ba-
15zylego Przyszychowskiego [?] […] […] […]
16[…] i […] […] plenariam facultatem
17omnimodam absolutamque potestatem […] […]
18Generaliter w sprawach tak […] […] […]
19[…] […] tako i […] […] […]
20[…] […] i […] […] […] […]
21[…] […] […] […] […] […]
22[…] […] i Sprawiedliwość [?] […] […]
23[…] […] i […] […] […]
24[…] […] […] […]
25Dekretami […] […] […] […]
26[…] […] […] […] […] […]
27[…] […] […] […] […] […] […]
28Przyszychowskiego [?] […] […] […] […] i […]
29[…] […] […] […] […] […]
30[…] do wszystkiego […] […] […] […]
31[…] et […] […] […] […] […]
32[…] […] […] […] […]
33[…] […] […] […] […] […]
k. 45 (skan 0046, strona prawa – góra)
1i […] […] […] consequentur [?] po […]
2[…] […] […] […] dobrowolnego
3zeznania mego Ktorego o przyięcie i do Akt
4wpisanie mnie Urzędu prosił i otrzymał —
5Piotr Przyszychowski [?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt FRAGMENTARYCZNY (#PARTIAL): k. 44v (skan 0046 lewa) skrajnie wyblakła – nawet przy silnym odejmowaniu tła czytelne tylko pojedyncze wyrazy; odczytano szkielet formuł zeznania (jak w aktach 30, 32, 34) i łacińskie wyrażenie pełnomocnictwa. Liczba wierszy z […] odpowiada w przybliżeniu liczbie wierszy na karcie. Nazwisko „Przyszychowski [?]” (w rkp. „Przyszychowskiego”, „Przyszychowski”) – por. Anna Przyszychowska [?] (testament, akt 9).
Łacina: plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełne uprawnienie i wszelką, nieograniczoną władzę (formuła pełnomocnictwa); Generaliter – ogólnie; m.p. – manu propria. Plenipotencja – pełnomocnictwo do prowadzenia spraw sądowych i majątkowych w imieniu mocodawcy.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
1III 1665 przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) Piotr Przyszychowski [?] zeznał plenipotencję (pełnomocnictwo) dla swego syna Bazylego Przyszychowskiego [?], dając mu pełną i nieograniczoną władzę prowadzenia w jego imieniu wszelkich spraw, zapewne sądowych i majątkowych (szczegóły nieczytelne), i prosił o wpisanie zeznania do akt, co uzyskał; podpis: Piotr Przyszychowski [?]. Akt w większości nieczytelny (skrajnie wyblakła karta).
Akt nr 52
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu […] Zemki [?] w część wsi Podzamcze w woj. kijowskim po ojcu Pawle Zemce [?] i matce Annie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 [?] II 1665, Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); wwiązanie 10 II 1665
Karty / skanyk. 45 (skan 0046, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 45 (skan 0046, strona prawa – wyblakła)
1Possessya WJm. Pana […] Zemki [?] w Dobra
2Części Wsi Podzamcza służąca
3Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego
4Miesiąca Lutego dwudziestego pierwszego [?] dnia
5Na Urzędzie Grodzkim w Mieście [!] Jego Krolewskiey Mości
7ścim Żytomierskim i Księgami niniejszemi Grodz. Żyto.
8Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wdztwa Kijow.
9i innych Szlachetny Jan Sabatowicz [?] w moc prawdzi-
10wey wierney i skuteczney Rellacyi swoiey iawnie ustnie
11i dobrowolnie dla zapisania do Ksiąg niniejszych zeznał
12iż on Roku teraźnieyszego dnia dziesiątego Lutego
13na affektacyą i prawną Rekwizycyą JP. […] Zemki [?]
14[…] […] […] maiąc przy sobie stronę
15Szlachty Ludzi wiary godnych Urr. Alexandra Orzecho-
16wskiego [?] i Jana Cackowskiego [?] dla większego upoważnienia
17uczynku był w Dobrach Wsi Podzamczu w Wdztwie
18Kijowskim Leżący i tam będąc Część tey Wsi vigore iure
19et naturali po Oycu Pawle Zemki [?] i z Matki Anny
20Gołkowny [?] niniejszego [?] Spadłą i należącą ze wszystkiemi Podda-
21nemi, Polami, Sianożęciami, Lasami, Borami i ze wszystkiem tym
22co z dawnych czasow do pomienioney Części przynależało
23i przynależy w spokoyną Dziedziczną i bezprzeszkodną affektanto-
24wi podał i postąpił nemine contradicente et impugnante w te Do-
25bra zaintromittowawszy pomienionego Rekwirenta w czem
26wszystkiem stronę Szlachty przy sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd tu
27przybywszy napowrot o tem swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił
28i zeznał Rellacyą prosząc onną actis inscribere co i otrzymał Jan Sabatowicz [?] Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty: „Lutego dwudziestego pierwszego [?]” – odczyt niepewny (karta wyblakła); w zbiorze odpis występuje po aktach z 28/„29” II i 1 III 1665 – kolejność odpisów nie jest chronologiczna. Woźny tytułowany tu „Wdztwa Kijow. i innych” (w aktach 40–50 – „Wołyńskiego (i innych)”). Imię rekwirenta i jego dalszy opis nieczytelne; nazwisko „Zemka [?]” (w rkp. „Zemki”) – odczyt niepewny; matka „Anna Gołkówna [?]” – odczyt niepewny. Świadkowie „Aleksander Orzechowski [?]” i „Jan Cackowski [?]” – odczyty niepewne. Podzamcze – w województwie KIJOWSKIM (w akcie 15 – wołyńskim); możliwe, że chodzi o różne wsie lub błąd kopisty. Por. akty 15, 46, 48.
Łacina: vigore iure et naturali [!] – mocą prawa i (dziedziczenia) naturalnego; nemine contradicente et impugnante – nikt nie zaprzeczał ani się nie sprzeciwiał; actis inscribere – wpisać do akt.
Streszczenie
21[?] II 1665 przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 10 II 1665, na żądanie […] Zemki [?], w obecności szlachty Aleksandra Orzechowskiego [?] i Jana Cackowskiego [?], był w dobrach wsi Podzamcze w województwie kijowskim i część tej wsi, przypadłą rekwirentowi w spadku po ojcu Pawle Zemce [?] i matce Annie z Gołków [?], z poddanymi, polami, sianożęciami, lasami, borami i wszystkimi dawnymi przynależnościami podał mu w spokojne, dziedziczne posiadanie bez sprzeciwu; po czym zeznał relację i prosił o jej wpisanie, co uzyskał.
Akt nr 53
Oblata relacji woźnego generała Jana Sabatowicza [?] o wwiązaniu Marcina Bykowskiego [?] w część wsi Olszanówka [?] po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 II 1665 [!], Żytomierz – zeznanie relacji w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); wwiązanie 19 II 1665
Karty / skanyk. 45v (skan 0047, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 45v (skan 0047, strona lewa)
1Possessya WJP. Marcina Byko-
2wskiego [?] w Dobra Części Wsi
3Olszanowa [?] służąca
4Roku Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego
5Miesiąca Lutego Dwudziestego dziewiątego dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście [!] Jego Krolewskiey
28i postąpił Possessyą, poczem poddanych tamecznych do
29Gromady zwoławszy o nowym ich Panie teraźnieyszym
30Rekwirencie uwiadomił, i pełnie posłuszeństwo zalecił,
31w czem stronę Szlachty przy sobie będącą oświadczywszy się
32z tamtąd odiechał i tu ad acta przybywszy wierney i prawdziwey
33swoiey uczynił i zeznał Rellacyą, prosząc onną actis inscri[bere]
34co otrzymał Jan Sabatowicz [?] Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty „Lutego Dwudziestego dziewiątego” 1665 – niemożliwa (por. akty 48–50). Nazwisko rekwirenta „Bykowski [?]” (w rkp. „Bykowskiego”, „Bykowskim”; pierwsza litera B/R) – odczyt niepewny. Wieś: w tytule „Olszanowa [?]”, w tekście „Olszanowce [?]” – odczyt niepewny (Olszanówka?). Świadkowie „Ludwik Proszkowski” (por. Maciej Proszkowski, akty 14, 31) i „Krzysztof [?] Omelanowski [?]” – drugi odczyt niepewny. „Ławniczami [?]” – wyraz niejasny (zapewne rodzaj gruntów). Woźny tytułowany „Wdztwa Kijowskiego i innych”.
Łacina: vigore iure et naturali [!] – mocą prawa i (dziedziczenia) naturalnego; ad acta – do akt; actis inscribere – wpisać do akt.
Streszczenie
„29 II 1665” przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych Jan Sabatowicz [?] zeznał relację, że 19 II 1665, na żądanie Marcina Bykowskiego [?], w obecności szlachty Ludwika Proszkowskiego i Krzysztofa [?] Omelanowskiego [?], był w dobrach wsi Olszanówka [?] i część tej wsi, przypadłą rekwirentowi po ojcu Janie Bykowskim [?], z ludźmi, gruntami ornymi i nieornymi, zarostami, lasami, dąbrowami i innymi przynależnościami podał mu w spokojne, dziedziczne posiadanie; zwoławszy gromadę poddanych, oznajmił im o nowym panu i polecił posłuszeństwo; po czym zeznał relację i prosił o jej wpisanie, co uzyskał.
Akt nr 54
Oblata zapisu dymisyjnego Gabriela Uriembły [?], syna Stanisława, dla syna Jana Uriembły [?] na wieś Kuchary (Kucharów [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data„29 II 1665” [!], Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); zapis datowany w Kucharach 5 II 1665
8ciu zawiniony, dotąd należny Sukcessorom onego iako z
9prawa natury przychodzić będą był ułatwiony, a Ja
10zeznawaiący od datty niniejszego Zapisu żadnego pra-
11wa do powrotu tych Dobr nie mam i mieć nie będę,
12nato daię ten moy List Zapis Dymissionis
13podpisem Ręki mey własney stwierdzony — Dattum
14w Kucharach Roku tysiąc szesćset szesćdziesiąt
15piątego dnia piątego Lutego — Gabriel Syn Stani-
16sława Uriembło [?] — Jako świadek i przyiaciel na tym
17Zapisie Dymissyinym podpisuię się Jan Witwicki
18m.p. Ustnie uproszony świadek na tey Dymissyi
19podpisuię się Dominik Niewmierzycki [?] m.p.
20Przytomny świadek na tey Dymissyi podpisuię się
21Woyciech Konieczbski [?] m.p. — Ktory to Zapis Dymi-
22ssionis za podaniem i oświadczeniem […]
23osoby, a za moim […] przyięciem co do słowa do Xiąg niniey-
24szych Ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko „Uriembło [?]” (w rkp. „Uriembły”, „Uriembło”, „Uriembłe”; Ur- może być U-/W-) – możliwe zniekształcenie nazwiska Wrzembło/Urębło; odczyt niepewny. Ojciec – Stanisław, stolnik przemyski [?] („Stolniku Przemys[kim]” – koniec wiersza w ubytku). Wieś „Kuchary” – możliwe, że ten sam Kucharów, co w aktach 16 i 45 (Piotrowicze), ale w innym ręku – identyfikacja niepewna. Lewy margines dolnej połowy k. 46 zatarty (ubytek wierzchniej warstwy papieru) – początki wierszy nieczytelne.
Wierzyciel „Antoni Sienkiewicz [?]” – dług z obligu z 1 VI 1656, „talarów bitych dziewięćdziesiąt dziewięć” (kwota częściowo nieczytelna); zobowiązanie przechodzi na syna. Data oblaty „29 II 1665” – niemożliwa (por. akty 48–50, 53). Świadek Jan Witwicki – por. Jakub Witwicki (akt 41). „Dominik Niewmierzycki [?]”, „Wojciech Konieczbski [?]” – odczyty niepewne.
Łacina: Dimissionis – (zapis) dymisji (przekazania dóbr); Comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ex voluntate mea – według mej woli; ab illo … reverencya – (okazywane) przez niego uszanowanie; attynencye – przynależności; excypować – wyłączać; Dattum – dano; m.p. – manu propria; Ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
„29 II 1665” przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) Gabriel Uriembło [?], syn Stanisława, zeznał zapis dymisyjny dla syna Jana. W zapisie (Kuchary, 5 II 1665) oświadczył, że mając dziedziczną wieś Kuchary po ojcu Stanisławie, stolniku przemyskim [?], widząc potrzeby syna i jego uszanowanie, przekazuje mu tę wieś z poddanymi obojga płci, polami, rolami, lasem, pastwiskami, sianożęciami, zarostami, stawami, łowieniem ryb, polowaniem i wszystkimi przynależnościami, niczego nie wyłączając; syn może nią swobodnie rozporządzać, lecz ma spłacić dług u Antoniego Sienkiewicza [?] z obligu z 1 VI 1656 (99 talarów bitych [?]); ojciec zrzeka się prawa powrotu. Świadkowie: Jan Witwicki, Dominik Niewmierzycki [?], Wojciech Konieczbski [?].
Akt nr 55
Oblata zapisu dymisyjnego Macieja Budzyńskiego dla syna Floriana Wojciecha Budzyńskiego na części wsi Rakowszczyzna [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data„29 II 1665” [!], Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); zapis datowany w Rakowszczyźnie [?] 5 I 1665
8personaliter Ur. Maciey Budzyński ten Zapis Dymissyonis od siebie zezna-
9waiącego in rem et personam Ur. Floryana Woyciecha Budzyń-
10skiego Syna swego uczyniony, dla wpisania do Ksiąg niniejszych
11przyznał, prosząc mnie Urzędu aby przyięty i w Księgi wpisany był
12a tak Ja Urząd pomieniony Zapis ad acticandum przyimuiąc
13czytałem i ten tak się w sobie ma — Ja Maciey Budzyński zdrowy
14będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey
k. 47 (skan 0048, strona prawa – góra)
1Jurysdykcyi prawa forum Powiatu y Woiewodztwa, a pod teraźnieyszy
2Zapis moy Dymissyonis cale się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno
3czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam iż Ja zeznawaiący maiąc Dobra
4moie Dziedziczne Części Wsi Rakowszczyzny [?] w Wdztwie Kijo. Sytuowane
5Ktoremi według prawa pospolitego będąc moiemi iako swoią
6własnością rozrządzać, a widząc Syna mego Ur. Floryana
7Woyciecha dwoimiennego Budzyńskiego ku mnie przychylnego
8Umyśliłem przeto wyżey wyrażone Dobra temuż Synowi
9memu Floryanowi Woyciechowi Budzyńskiemu ze wszystkie-
10mi do tych Dobr [nad wierszem: Części wsi Rakowszczyzny] należącemi poddanemi, polami, Rolami,
11Lasami, Sianożęciami, wypasami i z tym wszystkiem co do tey
12Części od naydawnieyszych czasow przynależało y przynależy da-
13rować i Dymittować, Jakoż tym moim Zapisem daię
14i Dymittuię — Wolen tedy odtąd iest i będzie tenże Syn
15moy wyraz wspomnionemi Dobrami iako swoią właś-
16nością rządzić szafować y dysponować, a Ja zeznawaiący
17żadnego odtąd zwrotu ani sobie ani komu inszemu nie
18zostawuię, y nato ten moy Zapis Dymissyonis Ręką moią
19własną przy uproszonych Świadkach i przyiaciołach
20podpisuię — Dattum w Rakowszczyźnie [?] dnia piątego Stycznia
21Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego Anno — Maciey Budzyń-
22ski m.p. Jako świadek i przyiaciel na tey Dymissyi
23podpisuię się Jan Zerebiło [?] m.p. przytomny będąc uczy-
24nieniu [?] Zapisu Dymissyinego podpisuię się
25Onufry […]wicz Mełniewski [?] m.p. Będąc naocznym za
26Świadka [tego ?] Zapisu Dymissyinego podpisuię się
27Piotr Ch[…]kowski [?] m.p. Ktora to Dymissya za poda-
28niem y prozbą, a za moim Urzędowym przyięciem
29do Ksiąg niniejszych iest Ingrossowana —
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt rozstrzyga nazwisko z aktu 35: „Budzyński” (tam „Budzyński [?]”) – Florian Wojciech „dwoimienny” (o dwóch imionach), syn Macieja. SPRZECZNOŚĆ: w akcie 35 (zapis datowany w Owruczu 12 IX 1651) Florian Wojciech mówi o „ś.p.” ojcu Macieju, tu zaś (1665) Maciej żyje i sam przekazuje synowi inne dobra – kolejna niezgodność w datacji/treści odpisów tego zbioru (por. noty o datacji w aktach 6, 25–33, 37, 48).
Wieś „Rakowszczyzna [?]” (w rkp. „Rakowszczyzny”, „w Rakowszczyźnie”) – odczyt dość pewny, identyfikacja nieustalona. Data oblaty „29 II 1665” – niemożliwa. Świadkowie: „Jan Zerebiło [?]” (Żerebiło?), „Onufry […]wicz Mełniewski [?]”, „Piotr Ch[…]kowski [?]” – odczyty niepewne, część liter zakryta plamami.
Łacina: Dymissyonis (dimissionis) – (zapis) dymisji; Comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Dattum … Anno – dano … roku; m.p. – manu propria; Ingrossowana – wpisana do ksiąg.
Streszczenie
„29 II 1665” przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) Maciej Budzyński osobiście przyznał zapis dymisyjny dla syna Floriana Wojciecha. W zapisie (Rakowszczyzna [?], 5 I 1665) oświadczył, że części wsi Rakowszczyzna [?] w województwie kijowskim, swoje dobra dziedziczne, z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, wypasami i wszystkimi dawnymi przynależnościami, widząc przychylność syna, daruje i dymituje Florianowi Wojciechowi Budzyńskiemu, który może nimi swobodnie rozporządzać; sam zrzeka się wszelkiego zwrotu. Świadkowie: Jan Zerebiło [?], Onufry […]wicz Mełniewski [?], Piotr Ch[…]kowski [?].
Akt nr 56
Oblata zapisu dymisyjnego Bazylego Nowickiego dla syna Piotra Nowickiego na części wsi Domanów [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data„29 II 1665” [!], Żytomierz – oblata w grodzie żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]); zapis datowany w Żytomierzu 20 II 1665
10et cum omnibus attinentiis et pertinentiis temuż WJmPanu Piotrowi Nowickiemu
11Synowi memu z pod fortuny moiey wypuszczam y Dymittuię — Wolen tedy iuż
12iest i będzie pomieniony Syn moy wyżey wyrażonemi dobrami dziś przezemnie
13temu darowanemi rządzić szafować y dysponować, pożytkow rozkich [?] wyciągaiąc
14i onemi użytkować, a Ja zeznawaiący raz iuż zrzekłszy się prawa do pomienionych
15Dobr mi służącego żadnego zwrotu mieć niebędę, y nato dałem ten moy List dobro-
16wolny Zapis Dymissyonis z podpisem Ręki mey własney i JchmPanow przyia-
17cioł odemnie do podpisu uproszonych — Dattum w Żytomierzu dnia dwudziestego
18Lutego Tysiąc Szesćset Sześćdziesiąt piątego Anno — u tego Zapisu Dymissyonis pod-
19pisy tak temi słowy — Bazyli Nowicki m.p. Ustnie uproszony za Świadka i przyia-
20ciela od WJmPana Bazylego Nowickiego do podpisania tego Zapisu Dymissyinego podpi-
21suię się Jan Wiśniewski [?] m.p. Świadek przytomny uczynienia tego Zapis Dymissyonis
22podpisuię się Floryan Zaręba Chor. Woysk. Kor. [?] m.p. Za Świadka y przyiaciela na tey
23Dymissyi podpisuię się Stefan Dulęski [?] m.p. Ktory zaś to Zapis Dymissyonis za po-
24daniem i prozbą, a za moim Urzędowym przyięciem do Ksiąg niniejszych
25iest Ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Wieś „Domanów [?]” (w rkp. „Części Wsi Domanowa”) – odczyt dość pewny, identyfikacja nieustalona. Fragment uzasadnienia („ani mądrzeysza [?] w Synie moim cale iuż adulta niemogąc nie widzieć …”) zapewne zniekształcony przez kopistę; sens: widząc syna już dorosłego i zdolnego do zarządzania sobą i majątkiem. Świadkowie: „Jan Wiśniewski [?]” (w rkp. „Wiśniewski”/„Wieprzski”), „Floryan Zaręba Chor. Woysk. Kor. [?]” (skrót urzędu niepewny – może chorąży wojsk koronnych), „Stefan Dulęski [?]” – odczyty niepewne. Data oblaty „29 II 1665” – niemożliwa.
Łacina: Comparens person. (personaliter) – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; adulta – dorosły; persona sua – własną osobą; ab illo – od niego; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; Dattum … Anno – dano … roku; m.p. – manu propria; Ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
„29 II 1665” przed urzędem grodzkim żytomierskim (podstarości Paweł Ziołkowski [?]) Bazyli Nowicki osobiście przyznał zapis dymisyjny dla syna Piotra. W zapisie (Żytomierz, 20 II 1665) oświadczył, że widząc syna dorosłego i zdolnego do rządzenia sobą i majątkiem oraz doznając od niego należnego uszanowania, przekazuje mu swoje dziedziczne części wsi Domanów [?] w województwie kijowskim z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, zaroślami, wypasami, ogrodami, nawozami i wszelkimi przynależnościami; syn może nimi swobodnie rozporządzać i pobierać pożytki, a ojciec zrzeka się prawa zwrotu. Świadkowie: Jan Wiśniewski [?], Florian Zaręba [?], Stefan Dulęski [?].
Akt nr 57
Dekret grodzki kijowski (sądy w Owruczu) w sprawie instygatora sądowego i delatora Stanisława Bartoszewicza przeciw Łukaszowi Moczulskiemu, porucznikowi [?] chorągwi husarskiej – o wyrąb drzew, barci i wywiezienie miodu – nakazujący areszt pozwanego
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 X 1684, Owrucz – sądy grodzkie kijowskie (zaczęte 5 X 1684); termin wyznaczony 8 [?] IX 1684
11bkowskim [?] Podczaszym Nowohrodskim Sudiein, i Tomaszom na Hulankach [?]
12Hulanickim [?] Pisarom, Uradnikami Jeneralnymi Wdztwa Kijowskoho, gdy
13przypadła sprawa z Regestru Sądowego, za przywołaniem Woźnego Jene-
14rała Wdztwa Kij. Szlachetnego Fedora Trzcińskiego [?] między Instygato-
15rem Sądowym, Jego Delatorem Ur. JP. Stanisławem Bartoszewiczem
16Aktorem, a JmćPanem Łukaszem Moczulskim Rotmistrzem Chorągwi Hu-
17sarskiey pozwanym, za pozwem Grodz. Kij. od Powoda Pozwanym na termin
18Sądzenia [?] spraw teraźnieyszych w sprawie niżey mianowaney wydanym,
19tedy postanowiwszy się na termin w Sądzie niniejszym wyż rzeczona Strona
20powodowa sama oczewisto, pozwany zaś za potrzykrotnym Woźnego
21wyż mianowanego przywoływaniem do prawa nie stanowił i nic
22stawiać się Sądowi niniejszemu i Stronie powodowey żadney wiadomości
23nie dał, onego iako niestałego i prawa pospolitego nieposłusznego
24Sądowego upad [?] w Zysku [?] wziętey sprawie niżey wyrażonym miano-
k. 48v (skan 0050, strona lewa)
1mianowaniu wyrażoney, w winie wieczney Banniey z przydaniem Wo-
2źnego do publikacyi i obwołaniu na Banicyą z wolnym iednak tey
3sprawy i wydaniu iey do zwykłey godziny aresztem wydała na po-
4zew ten pisany Słowy — Marcin na Kątach Kątski Woiewoda i Jenerał
5Ziem Kijowskich Podolskich [?] i Artyleryi Kamieniecki, Latyczowski, Wy-
6szogrodzki etc. Starosta Ur. JmćPanu Łukaszowi Moczulskiemu Rot-
7mistrzowi Chorągwi Husarskiey ze wszystkich Generaliter Dobr
8Leżących Ruchomych, zwierzchnością Jego Krolewskiey Mości, a władzą
9Urzędu mego przykazuię, abyście Waszmość przedemną samym
10albo sądem moim Grodzkim Kijowskim na Roczkach Grodzkich w Zamku
11Jego Krolewskiey Mości Owruczu in loco solito iudiciorum w Ro-
12ku teraźnieyszym Tysiąc Szesćset osmdziesiąt Czwartym w Miesiącu
13Oktobrze piątego dnia przypadaiących i Sądzić się maiących, vel bis de-
14ficientibus, in aliis subsequentibus na prawne poparcie skarży gatora [!]
15Sądowego i Jego delatora Ur. JmćPana Stanisława Bartoszewicza Ktory
16Waszmości pozywa iż WmćPan Łukasz Moczulski niedbaiąc
17na prawo pospolite i winy w nim opisane, owszem one lekce
18sobie poważaiąc częstokrotnie Lat przeszłych z czeladzią swoią
19z Bartnikami na Gronka [?] i ostrowy w Maiętności Delatora w Ko-
20stryci [?] na części Aktora leżący, drzewa bartne nimaiąc do
21tych Dobr delatora żadnej należytości zachodząc przezoty [?] na
22tychże drzewach Delatora bartnych wydzierać rozkazali się, cało[ść]
k. 49 (skan 0050, strona prawa)
1i po wydzieraniu na swoy pożytek obracali i miod ten Ktory koszto-
2wał złotych Siedmdziesiąt zaprowadzili i na swoy użytek obrocili i dla
3tego na trzysta złotych straty przyprawili i przywiedli, do przy-
4słuchiwania się tedy winom prawnym przed Sąd nasz na Waszmości
5wskazanym wszystkim tym rownych godzin [?] do nagrodzenia szkod
6wyż mianowanych Aktor Waszmości na termin wyż oznaczony
7pozywa na Ktorym iako na zawitym abyście Waszmość stali winom
8prawnym na siebie wskazanym przysłuchiwali, iako i szkody wyż
9mianowane nagrodzili, i we wszystkim na końcu żądaniu odpowia-
10daiąc usprawiedliwili się — Pisany w Zamku Owruckim Roku Tysiąc
11Szesćset Osmdziesiąt Czwartego Miesiąca Septembra [?] Szostego [?]
12dnia Ktorego wydania i z pozwem będąc o godzinie zwykłey
13aresztowey do Aresztu tey sprawy przez Woźnego wyż mianowanego
14przywoływani nie aresztowali, aresztować i usprawiedliwiać się
15niechcieli, a przerzeczona strona powodowa na nich iako niestałych
16i prawa pospolitego nieposłusznych, dalszego w tey sprawie postępku
17prawnego prosiła i domawiała się, przeto Sąd niniejszy Grodz. Kijo.
18za niestawieniem pomienionych pozwanych, a za domowieniem się
19prawnem postępkiem strony powodowey przychilaiąc się do prawa
20pospolitego i wzdania tyże [?] strony powodowey w dalszym tyże
21strony postępku prawnym w sposob zysku, winy prawne
22w prawie pospolitym opisane, toiest winę wieczney Banniey za
23uczynek przez pozwanego pomienionego w pozwie wyrażonym mia-
24nowany, wskazuie i Woźnego Sądowego Szlachetnego Fedora Trzcińskiego [?]
k. 49v (skan 0051, strona lewa)
1do obwołania i publikowania tey winy Bannicyi wieczney przy-
2daie i onego exnunc publikować nakazuie, Ktory zaś to Woźny
3czyniąc dosyć rozkazowi Sądowemu, z powinności Urzędu swego
4Woźniowskiego te winę wieczney Banicyi na pozwanych w Mieście
5Jego Krolewskiey Mości Owruckim w Izbie Sądowey in prae-
6sentia judicii i innych wielu Ludzi zacnych szlachty, Jmć
7obywatelow Wdztwa Kijowskiego spraw swoich u Sądu pilnuiących
8głosem wysokim obwołał i publikował przywodząc to wszyst-
9kim do wiadomości, aby z przerzeczonemi pozwanemi żadnego
10spotkania [?] ani obcowania nie mieli, rady i pomocy onym w ni-
11czem niedawali, w domach i maiętnościach onych nieprzechowywali
12się [!], ale się z niemi iako banitami i prawem przekonanymi
13we wszystkim według srogości prawney, pod winami w prawie
14o tem opisanemi zachowali, oczem mianowany Woźny iż tą Ba-
15nicyą na pozwanym obwołał i publikował oczewiście przed Sądem
16niniejszym stanąwszy relacyą swoią o tem uczynił i zeznał —
17a po obwołaniu i publikowaniu na pomienionym pozwanym
18tey winy Banicyi wieczney Sąd niniejszy tę sprawę na moc-
19ną i skuteczną i nieodwołaczną według prawa Exekucyą do Sądu
20i Urzędu wszelakiego dobrom pozwanych należących odsyła, Kto-
21ry zaś to Sąd i Urząd wszelaki dobrom pozwanego należący
22Exekucyą mocną skuteczną i nieodwołaczną na do-
23brach prawem przekonanych wszelakich Leżących
k. 50 (skan 0051, strona prawa – góra)
1ruchomych i Summach pieniężnych za rekwirowaniem
2strony powodowey i okazaniem tego Dekretu niniejszego
3uczynić i odprawić ma z powinności Urzędu swego powin-
4nien będzie pod winami w prawie pospolitym opisanemi —
5Kto się dla pamięci do Knyh nyniszniych Hrodzkich Kijew-
6skich iest Zapisano —
Objaśnienia i tłumaczenia
Zmiana ręki i języka: od tego odpisu (czerwona data „1684”) – dekrety grodu KIJOWSKIEGO odprawianego w OWRUCZU (po utracie Kijowa w 1667 r. urzędy kijowskie rezydowały w Owruczu i Żytomierzu). Formuła wstępna zapisana ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim („Roku Tysiacza Szestsot wosimdesiat Czetwertoho Miesiaca Oktiabria Desiatoho Dnia”, „Na Roczkach Sudowych Hrodzkich Kijowskich … pered Namy … Uradnikami Jeneralnymi”, „do Knyh nyniszniych Hrodzkich Kijewskich”), dalszy tekst po polsku.
Urzędnicy grodzcy kijowscy 1684: podwojewodzi Dymitr na Zabokrzycach [?] Zabokrzycki [?], podczaszy wiłkomierski (potwierdza akt 58); sędzia Wacław Konstanty Zubkowski [?], podczaszy nowogrodzki; pisarz Tomasz na Hulankach [?] Hulanicki [?] – wszystkie odczyty niepewne. Wystawca pozwu: Marcin na Kątach KĄTSKI, generał artylerii, starosta kamieniecki [?], latyczowski, wyszogrodzki – tu tytułowany „Woiewoda i Jenerał Ziem Kijowskich Podolskich [?]” (Kątski był wojewodą kijowskim od 1688, ruskim od 1706; w 1684 – generał artylerii koronnej, komendant Kamieńca? – tytulatura w odpisie może być zniekształcona). Woźny generał woj. kijowskiego Fedor Trzciński [?].
Pozwany Łukasz Moczulski – w tytule „Por. [?] Chor. Husar.”, w tekście „Rotmistrz Chorągwi Husarskiey”. Miejsce szkód: „ostrowy w Maiętności Delatora w Kostryci [?]” – odczyt niepewny; „na Gronka [?]” – niejasne. Data pozwu: „Septembra [?] Szostego [?]” – niepewna. Wyrok: kara wiecznej banicji (infamii) za uporczywe niestawiennictwo (kontumacja) i odesłanie do egzekucji. „Banniia [?]” w tytule – zapewne „Bannicya” (banicja).
Łacina: in loco solito iudiciorum – w zwykłym miejscu sądów; vel bis deficientibus, in aliis subsequentibus – lub, gdyby (sądy) dwukrotnie nie doszły, na następnych; in praesentia judicii – w obecności sądu; exnunc – odtąd, natychmiast. „Instygator sądowy i jego delator” – oskarżyciel publiczny i donosiciel (strona prywatna popierająca oskarżenie).
Streszczenie
10X 1684 na sądach grodzkich kijowskich w Owruczu (podwojewodzi Dymitr Zabokrzycki [?], podczaszy wiłkomierski, sędzia Wacław Konstanty Zubkowski [?], pisarz Tomasz Hulanicki [?]) rozpatrzono sprawę instygatora sądowego i jego delatora Stanisława Bartoszewicza przeciw Łukaszowi Moczulskiemu, rotmistrzowi (porucznikowi [?]) chorągwi husarskiej, pozwanemu pozwem wojewody/starosty Marcina Kątskiego: Moczulski miał wielokrotnie z czeladzią i bartnikami wchodzić w ostrowy w majętności delatora w Kostryci [?], wydzierać barcie i zabrać miód wart 70 zł, przyprawiając go o 300 zł straty. Pozwany, trzykrotnie wywoływany przez woźnego Fedora Trzcińskiego [?], nie stawił się ani nie dał wiadomości; sąd, na żądanie powoda, skazał go zaocznie na wieczną banicję, nakazał woźnemu ją obwołać (co ten uczynił w izbie sądowej w Owruczu, ostrzegając, by nikt nie udzielał banitom pomocy ani schronienia) i odesłał sprawę do egzekucji na wszystkich dobrach pozwanego.
Akt nr 58
Dekret grodzki kijowski (sądy w Owruczu) w sprawie instygatora sądowego i delatora Lwa Opoczyńskiego, byłego podkomorzego [?] kijowskiego, przeciw Dawidowi Pruszyńskiemu i jego czeladzi – o najazd na wieś Diwacki [?], zabór zboża i bydła, pobicie poddanych – kara banicji
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data16 X 1684, Owrucz – sądy grodzkie kijowskie (zaczęte 5 X 1684); najazd 17 IX 1682; pozew z 19 IX 1684
Karty / skanyk. 50–51v (skany 0051 prawa – dół, 0052 lewa i prawa, 0053 lewa)
Językpol. (z ruszczyzną kancelaryjną), łac.
Transkrypcja
k. 50 (skan 0051, strona prawa – od połowy)
1Bannicya między Instygatorem Sądowym
2a Jego delatorem Wielm. Panem Lwem Opoczyńskim
3P[odkomorzym] K[ijowskim] a JP. Dawidem Pruszyńskim —
4Roku Tysiacza Szestsot Wosimdesiat Czetwertoho
5Miesiaca Oktobra Szesnadcatoho dnia
6Na Roczkach Sudowych Hrodzkich Kijewskich so dnia piatoho Miesiaca i Roku
7teper iduczych na akcie menowanych w Miestie JeHo Korolewskoy Mosti
8Owruczom Sudownie odprawowat sia zaczatych pered nami Dymitrom
11tualnie [?] asystencyi onym de actu competenti samemuż Waści po Imionach i nazwiskach
12lepiey wiadomymi z osob ze wszystkich generaliter dobr leżących i ruchomych
13i Summ pieniężnych zwierzchnością JKMci a władzą Urzędu przykazuię
14abyście Wć przed Sądem moim Grodzkim Kijowskim na Roczkach Grodzkich
15Kijowskich w Zamku JKMci Owruckim in loco solito w Roku teraź-
16nieyszym Tysiąc Szesćset osmdziesiąt Czwartym do Sądzenia przypadaiących
17i Sądzić się maiących, a w niesądzeniu tych dla iakich kolwiek przyczyn
18tedy neypierwszych po tych do Sądzenia przypadaiących i Sądzących się
19sami obliczni i zaraz stanęli na zarzuty [?] i prawne poparcie Instygatora
20Sądowego i Jego delatora Wielmożnego JegoMPana Lwa Opoczyńskiego
21Podkomorzego bywszego [?] Kijowskiego, Ktory Wmości pozywa o to: Iż WMci
22przepomniawszy boiaźni Bożey i srogości prawa pospolitego żadne-
23go respektu w Roku zeszłym Tysiąc Szesćset osmdziesiąt drugim
24Miesiąca Septembra Siedmnastego dnia mocno gwałtem napadłszy
25na maiętność Aktora Wieś Diwacki [?] prawem dziedzictwa po Ante-
26[reklamant:] cessorach
k. 51 (skan 0052, strona prawa)
1Antecessorach trzymaną, tamże zabraliście zboże w kopach na polu stoiące
2iako pszenicy kop pięćdziesiąt, żyta kop siedmdziesiąt, prócz tego zagrabili-
3ście wołow sztuk osmnaście, koni pięcioro, prócz tego tym niekonten-
4tuiąc się, na wieś napadłszy i zdrowiu Aktora grozić poczęliście, podda-
5nych zaś i sług za sprawą swego Pana tylko [?] boiarom swoim i niepor-
6ney czeladzi bić i kaleczyć rozkazali się, Ktorą wolą waszą oni niczem [?]
7taiąc [?] wypełnili i poddanych, a Ktore iednych stłukli, drugich porozpędzali,
8także stąd Aktor w samym czasie robocizny nieznierno [?] wielkie szkody
9w gospodarstwie poniosł, przez co prawu pospolitemu sprzeciwiwszy się wi-
10ny prawne na dobra i osoby swoie zaciągneliście do wskazania tedy
11i Exekwowania na Wmci Win prawnych za uczynek przez Wmości
12popełniony godnych Aktor Wmci na termin wyż oznaczony pozywa,
13na Ktorym iako na zawitym abyście Wmć stanowszy winom prawnym
14na osobie wskazanym przysłuchali się i we wszystkim słusznie uspra-
15wiedliwili — Pisan w Zamku Owruckim Roku Tysiąc Szesćset Osmdziesiąt
16Czwartego Miesiąca Septembra dziewiętnastego dnia — Ktore wzdanie i po-
17zwani będąc o godzinie zwykłey aresztowey do Aresztu tey sprawy przez
18Woźnego wyż mianowanego przywoływani nie aresztowali, aresztować
19i usprawiedliwiać się niechcieli, a przerzeczona strona powodowa na nich
20iako niestałych i prawa pospolitego nieposłusznych dalszego w tey sprawie po-
21stępku prawnego prosiła i domawiała się — Przeto Sąd niniejszy Grodzki Kij.
22za niestaniem pomienionych pozwanych, a za domowieniem się
23i prawnemi postępkami strony powodowey przychilaiąc się do prawa
24pospolitego i wzdania tyże strony powodowey o dalszem w tey sprawie
25[reklamant:] postępku
k. 51v (skan 0053, strona lewa)
1postępku prawnym w sposob zysku, winy prawne w prawie pospolitym opi-
2sane, toiest winę wieczney banicyi na przerzeczonych pozwanych za uczynek
3przez nich popełniony w pozwie wyż inserowanym mianowany wskazuie i Wo-
4źnego Sądowego wyż mianowanego do obwołania i publikowania tey winy banicyi
5wieczney przydaie, i one exnunc publikować nakazuie — Ktory to Woźny wyż
6mianowany od Sądu przydany, czyniąc dosyć woli i rozkazowi Sądowemu
7i z powinności Urzędu swego Woźniowskiego tę winę wieczney Banicyi tu w Mie-
8ście JKMci Owruczu w Izbie Sądowey in praesentia judicii i innych wielu
9Ludzi zacnych Wiell. Obywatelow Wdztwa Kij. spraw swoich u Sądu pilnuiących
10głosem wysokim obwołał i publikował przynoszę to wszystkim do wia-
11domości, aby z przerzeczonymi pozwanymi żadnego spotkania [?] ani obcowania
12nie mieli, w niczem pomocy onemu niedawali, ale się z nim iako banitem
13wiecznym i prawem przekonanym we wszystkim według srogości prawa
14pospolitego zachowali — Poczem mianowany Woźny tę winę banicyi
15wieczney na rzeczonych pozwanych obwołał i publikował, oczewiście przed
16Sądem niniejszym stanąwszy o tem uczynił i zeznał rellacyą, a po obwo-
17łaniu i publikowaniu na pomienionych pozwanych tey winy banicyi
18wieczney Sąd niniejszy z niemi tę sprawę na mocną skuteczną i nie-
19odwołaczną według prawa Exekucyą do Sądu i Urzędu wszelakiego dobrom
20pozwanych należnego odsyła, Ktory zaś to Sąd i Urząd wszelki Exekucyą mo-
21cną, skuteczną i nieodwołaczną na Dobrach i Summach pieniężnych
22za rekwirowaniem strony powodowey JP. Lwa Opoczyńskiego i okaza-
23niem tego Dekretu naszego uczynić i odprawić ma i powinien będzie
24z Urzędu swego pod winami w prawie o niedbałych Urzędnikach opisa-
25nemi — Kto dla pamięci iest do Knyh Zapisano —
Objaśnienia i tłumaczenia
Ten sam skład sądu, woźny i wystawca pozwu (Marcin Kątski) co w akcie 57 – formuły bliźniacze, wzajemnie się rozstrzygają: podwojewodzi Dymitr na Zabokrzycach Zabokrzycki [?], podczaszy WIŁKOMIERSKI (tu wyraźnie; w akcie 57 poprawione), sędzia Wacław Konstanty – tu „Zubczewski [?]”, w akcie 57 „Zubkowski [?]” – nazwisko niepewne; pisarz Tomasz na Hulankach Hulanicki. Kątski tytułowany „Woiewoda [?] Jenerał Kijowski i Artyleryi Koronney”.
Powód: Lew Opoczyński, „Podkomorzy bywszy [?] Kijowski” (w tytule skrót „P. K.”); wyraz „bywszy” niepewny. Wieś „Diwacki [?]” – odczyt niepewny. Pozwani: Dawid Pruszyński z czeladzią i „boiarami” (bojarzy – drobna służebna szlachta/chłopi zbrojni na Rusi). Szkody: 50 kop pszenicy, 70 kop żyta, 18 wołów, 5 koni, pobicie i rozpędzenie poddanych w czasie robocizny. Najazd 17 IX 1682, pozew z Owrucza 19 IX 1684, wyrok 16 X 1684.
Łacina: de actu competenti – z aktu właściwego; in loco solito – w zwykłym miejscu; in praesentia judicii – w obecności sądu; exnunc – odtąd, natychmiast. Formuły „Na Roczkach Sudowych Hrodzkich Kijewskich …”, „pered nami …”, „Kto dla pamięci iest do Knyh Zapisano” – ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim.
Streszczenie
16X 1684 na sądach grodzkich kijowskich w Owruczu (podwojewodzi Dymitr Zabokrzycki [?], podczaszy wiłkomierski; sędzia Wacław Konstanty Zubczewski/Zubkowski [?], podczaszy nowogrodzki; pisarz Tomasz Hulanicki) rozpatrzono sprawę instygatora sądowego i jego delatora Lwa Opoczyńskiego, byłego [?] podkomorzego kijowskiego, przeciw Dawidowi Pruszyńskiemu i jego czeladzi, pozwanym pozwem Marcina Kątskiego (Owrucz, 19 IX 1684): 17 IX 1682 pozwani zbrojnie napadli na wieś Opoczyńskiego Diwacki [?], zabrali z pola 50 kop pszenicy i 70 kop żyta, zagrabili 18 wołów i 5 koni, grozili zdrowiu powoda, a z rozkazu Pruszyńskiego jego bojarzy i czeladź bili i kaleczyli poddanych i sługi, rozpędzając ich w czasie robocizny. Pozwani, trzykrotnie wywoływani przez woźnego Fedora Trzcińskiego [?], nie stawili się; sąd skazał ich zaocznie na wieczną banicję, woźny obwołał ją w izbie sądowej w Owruczu, a sprawę odesłano do egzekucji na dobrach i sumach pozwanych na żądanie Opoczyńskiego.
Akt nr 58a
Nagłówek odpisu niewprowadzonego: plenipotencja Fryderyka Ettingera [?] dla syna Medycyniana [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Sam nagłówek odpisu, bez numeru marginalnego i bez tekstu; pod nim reklamant „Roku”, lecz następna strona (k. 52) zaczyna się już odpisem nr 59 (dymisja A. Lachowskiego). Kopista zapewne pominął tekst plenipotencji. Fryderyk Ettinger – por. intromisję F. Ettingera (akt 8, oblata żytomierska „1630”); imię syna „Medycynian [?]” – odczyt niepewny (może Maksymilian?).
Streszczenie
Nagłówek odpisu plenipotencji (pełnomocnictwa) Fryderyka Ettingera [?] dla jego syna Medycyniana [?]; tekst nie został przepisany.
Akt nr 59
Zeznanie zapisu dymisyjnego Andrzeja Sankowskiego, syna Jana, dla syna Stanisława Sankowskiego na część wsi Nehrebyszcz w woj. kijowskim (sądy grodzkie kijowskie w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 X 1684, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (zaczęte 5 X 1684); zapis datowany w Owruczu 8 X 1684
11memu z pod Fortuny moiey wypuszczam y Dymittuię — Wolen
12tedy odtąd Syn moy pomienioną Część obiąwszy w swoie
13władanie rządzić szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący
14żadnego powrotu do tych Dobr Części Wsi Nehrebyszcz mieć
15nie będę, Inato daię ten moy List Zapis Dymissyonis
16Ktory przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach Ręką
17moią własną podpisuię — Dattum w Owruczu Roku Ty-
18siąc Szesćset Osmdziesiąt Czwartego Miesiąca Oktobra
19Osmego dnia — u tego Zapisu podpisy Rąk temi słowy —
20Andrzey Sankowski m.p. Jako świadek uczynienia tey Dymis-
21syi podpisuię się Wawrzyniec Obiedziński [?] — Swiadek przytomny
22niniejszey Dymissyi podpisuię się Onufry Ziebrzycki [?] — Ustnie upro-
23szony Swiadek do podpisania tey Dymissyi podpisuię się Adam
24Drużbacki — Ktory to Zapis za podaniem i prozbą, a za moim
25przyięciem do Knyh nyneszniych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko: w tytule odpisu wyglądało na „Lachowskiego”/„Łankowskiego”, w tekście wyraźnie „Sankowski” (pierwsza litera S, podobna do Ł/L); wieś Nehrebyszcz łączy akt z intromisją A. SANKOWSKIEGO [?] do Nehrebyszcza (akt 24) – co potwierdza lekcję „Sankowski” (w akcie 24 można zdjąć [?]). Nehrebyszcz – por. też akty 10, 17 (Krzyżanowski, Zabiełło). Świadkowie „Wawrzyniec Obiedziński [?]”, „Onufry Ziebrzycki [?]”, „Adam Drużbacki” – pierwsze dwa odczyty niepewne.
Ten sam skład sądu, co w aktach 57–58 (podwojewodzi Dymitr na Zabokrzycach Zabokrzycki, podczaszy wiłkomierski; sędzia Wacław Konstanty Zubkowski [?], podczaszy nowogrodzki; pisarz Tomasz na Hulankach Hulanicki). Formuła wstępna ruszczyzną w alfabecie łacińskim; „do Knyh nyneszniych” – do ksiąg niniejszych.
Łacina: Comparens pers. (personaliter) – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; persona sua – własną osobą; ab illo – od niego; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; Dattum – dano; m.p. – manu propria.
Streszczenie
20X 1684 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu (podwojewodzi Dymitr Zabokrzycki, sędzia Wacław Konstanty Zubkowski [?], pisarz Tomasz Hulanicki) Andrzej Sankowski, syn Jana, przyznał zapis dymisyjny dla syna Stanisława. W zapisie (Owrucz, 8 X 1684) oświadczył, że część wsi Nehrebyszcz w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Janie Sankowskim, widząc w synu zdolność do rządzenia sobą i majątkiem oraz doznając od niego uszanowania, przekazuje mu z poddanymi, polami, rolami, lasami, zapustami, wodami, błotami, stawami, stawiskami z łowami rybnymi i wszelkimi przynależnościami; syn może nią swobodnie rozporządzać, a ojciec zrzeka się powrotu. Świadkowie: Wawrzyniec Obiedziński [?], Onufry Ziebrzycki [?], Adam Drużbacki.
Akt nr 60
Oblata testamentu Bohdana Tymofiewicza Kobylińskiego herbu Łodzia (rozporządzenie majątkiem: grunty w Wielkim i Małym Kobylinie w pow. owruckim, poddani, legaty dla wnuków i cerkwi)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 X 1684, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie; testament pisany w Owruczu 4 III 1684
Język i realia testamentu (np. „revolucyine [?] zmusiły mię … do przedania … Poddanych”, „Morgi”, oddanie opornych poddanych „do woienney służby”, imię „Maxymilian”, „Dominik”) wskazują raczej na XVIII w. niż na 1684 r. – kolejny sygnał, że daty w tym zbiorze odpisów są wątpliwe (por. noty w aktach 6, 25–33, 37, 48, 55). Przywilej Jana Kazimierza z 1650 r. na „Ziemię Kobylińską” w pow. owruckim dla Kobylińskich – zgodny z formularzem serii przywilejów z lat 1649–1650 w aktach 25–33.
Odczyty niepewne: komparent „Jan Dziadkowski [?]”; „potorzoną [?]” (zapewne „położoną”); „Korczunkow [?]” (karczunków – wykarczowanych gruntów); „Jego Sporow [?]”; „Dziesiątek [?] Męskich”, „w Zbiegach” – zdanie o poddanych częściowo niezrozumiałe; poddani: Iłko Jeszczyszyn [?], Iwan Szpak, Hawryło Prociuk, Demid Kryniuz [?]; „Litewskich [?]”; „z osiemnastu [?]” – zapewne „z osiedzonych/sąsiednich”; świadkowie: Mikołaj Kobyliński, Maksymilian Kobyliński „Ukrain [?] Kodniewicz [?]” (tytuł/przydomek niejasny), Jan Niedarzkowski [?], Dominik Lachowski [?], Piotr Niemierycki [?]. Kobylin Wielki i Mały – okolica szlachecka Kobylińskich w pow. owruckim.
Łacina: Comparens pers. (personaliter) – stawający osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; Primo, Secundo, Tertio, Quarto, Quinto – po pierwsze … po piąte.
Streszczenie
20X 1684 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu (podwojewodzi Dymitr Zabokrzycki, sędzia Wacław Konstanty Zubkowski [?], pisarz Tomasz Hulanicki) Jan Dziadkowski [?] podał do oblaty testament Bohdana Tymofiewicza Kobylińskiego herbu Łodzia (Owrucz, 4 III 1684). Testator, nie młody: (1) przypomina, że przywilej Jana Kazimierza z 1650 r. nadał Kobylińskim „Ziemię Kobylińską” w powiecie owruckim, a z umowy z krewnymi przypadło mu z gruntów Wielkiego i Małego Kobylina po 250 morgów w trzech zmianach i 160 morgów sianożęci (za jego trudy i nakłady dla wspólnoty) – grunty te oddaje synowi Krzysztofowi, zachowując sobie dożywotnio po 50 morgów w każdej zmianie; (2) pozostałych po sprzedaży poddanych przeznacza wnukom Teodorowi i Piotrowi, synom Krzysztofa, oraz po 500 zł dla każdego z nich, które ma wypłacić Krzysztof; (3) cerkwi parafialnej zapisuje 100 zł; (4) wymienia poddanych (Iłko Jeszczyszyn [?], Iwan Szpak, Hawryło Prociuk, Demid Kryniuz [?]) i poleca opornych oddać do służby wojskowej; (5) zobowiązuje syna i współdziedziców do obrony gruntów i ostrowów kobylińskich przed roszczeniami i napaściami. Świadkowie: Mikołaj i Maksymilian Kobylińscy, Jan Niedarzkowski [?], Dominik Lachowski [?], Piotr Niemierycki [?].
Akt nr 61
Zeznanie zapisu wieczystej darowizny (perpetuae donationis) Mikołaja Dynowskiego [?] dla Dominika Smoleńskiego [?] na część dóbr w woj. kijowskim (sądy grodzkie kijowskie w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 X 1684, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (zaczęte 5 X 1684); zapis datowany w Owruczu, X 1684 (dzień nieodczytany)
Karty / skanyk. 53v (skan 0055, strona lewa – od połowy do dołu)
Językpol. (formuła wstępna ruszczyzną kancelaryjną), łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 53v (skan 0055, strona lewa – dół)
1Zapis perpetuae Donationis od WJP. Mikołaia Dynow-
2skiego [?] WJP. Dominikowi Smoleńskiemu [?] dany y
3służący —
4Roku Tysiacza Szestsot Wosimdesiat Czetwertoho
5Miesiaca Oktiabra Dwadcatoho Dnia
6Na Roczkach Sudowych Hrodzkich Kijewskich od dnia Piatoho
7Miesiaca i Roku teper iduczych wysz na akcie menowanych
8w Miestie JeHo Korolewskoy Mosti Owruczom prypałych i Su-
9downie odprawowat sia zaczatych pered Nami Dymitrom na Za-
10bokrzycach Zabokrzyckim Podczaszym Wiłkomirskim Pod Woiewodym
39Zapis za podaniem i prozbą a za moim [?] przyięciem do
40Knyh [?] iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Tekst odpisu na k. 53v (dolne dwie trzecie strony) skrajnie wyblakły; czytany z odejmowaniem tła (kanał niebieski, kilka wariantów kontrastu). Formuła wstępna (wiersze 4–14) odczytana pewnie dzięki identycznym formułom w aktach 57–60; środkowa część zapisu (opis dóbr, nazwa wsi, imię ojca wystawcy) i dzień daty w znacznej części nieczytelne – stąd #PARTIAL. Podział na wiersze w środkowej części przybliżony (linie pisma mocno opadają w lewo).
Nazwiska stron: „Dynowski” [?] (w tytule „Dynow-skiego”, w tekście „Dynowski”) i „Smoleński” [?] – lekcje prawdopodobne, ale niepewne; nazwa wsi (może „Krasiłówka” [?] lub podobna) – nieodczytana. Świadkowie „Adam Sikorzewski [?]”, „Jan Kaszkowski [?]” – odczyt bardzo niepewny.
Ten sam skład sądu, co w aktach 57–60 (podwojewodzi Dymitr na Zabokrzycach Zabokrzycki, podczaszy wiłkomierski; sędzia Wacław Konstanty Zubkowski [?], podczaszy nowogrodzki; pisarz Tomasz na Hulankach Hulanicki).
Formularz zgodny z aktem 62 (zapis Puchalskiego dla Piotrowskiego, 1685), który rozstrzyga lekcje „cale się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo jawno czynię … zeznaię iż Ja zeznawaiący maiąc dobra moie dziedziczne…”.
Łacina: perpetuae Donationis – wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; absolute – bezwarunkowo; Forum – sąd (właściwość sądowa); Dattum – dano; m.p. – manu propria, własnoręcznie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
20X 1684 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu (podwojewodzi Dymitr Zabokrzycki, sędzia Wacław Konstanty Zubkowski [?], pisarz Tomasz Hulanicki) Mikołaj Dynowski [?] przyznał zapis wieczystej darowizny na rzecz Dominika Smoleńskiego [?]. W zapisie (Owrucz, październik 1684) wystawca, poddając się jurysdykcji sądu, oświadcza, że dobra dziedziczne – część wsi w województwie kijowskim (nazwa nieodczytana), odziedziczoną po ojcu – przekazuje wieczyście Smoleńskiemu [?] (i jego potomkom [?]) ze wszystkimi polami, rolami, lasami, sianożęciami i przynależnościami; obdarowany może nimi swobodnie władać i rozporządzać, a darczyńca zrzeka się wszelkich praw do nich dla siebie i swoich sukcesorów. Podpisy: Mikołaj Dynowski [?] oraz świadkowie (m.in. Adam Sikorzewski [?], Jan Kaszkowski [?]). Tekst bardzo wyblakły – streszczenie oparte na częściowym odczycie i formularzu.
Akt nr 62
Zeznanie zapisu wieczystej i nieodwołalnej darowizny (perpetuae ac irrevocabilis donationis) Macieja Puchalskiego, syna Jana, cześnika grodzieńskiego, dla Jana Piotrowskiego, chorążego wojsk polskich, na część wsi Potijówka [?] w woj. kijowskim (odpis bez początku)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Dataoblata w grodzie kijowskim (data oblaty nie zachowana w odpisie; dopisek ros. „1685 года 29 апреля”); zapis datowany w Żytomierzu 29 IV 1685
23Krzakami, Jeziorami, ostrowami, i ze wszystkiemi imie-
24nnie mianowanemi i niemianowanemi pożytkami dochodami i Przy-
25chodami WJPanu Janowi Piotrowskiemu daię, daruię i na
26wieczność Rezygnuię. Jakoż niniejszym Zapisem
27moim daię, daruię i Rezygnuię — Wolen tedy odtąd już
28iest i będzie WJPan Jan Piotrowski Chorąży Woysk Polskich
29temi Dobrami iako iuż swemi własnemi rządzić
k. 54v (skan 0056, strona lewa)
1szafować i dysponować, Ja zaś zeznawaiący żad-
2nego prawa do powrotu rzeczonych Dobr ani sobie
3ani Synowi memu Krzysztofowi Puchalskiemu
4niezostawuię. Ynako [?] daię ten moy List Zapis
5perpetuae Donationis Ktory Ręką moią własną
6przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach pod-
7pisuię — Dattum w Żytomierzu Roku Tysiąc Szesćset
8Osmdziesiąt piątego Dnia dwudziestego dziewiątego
9Kwietnia — Maciey Puchalski mpp. Jako Swiadek
10i przyiaciel na tym Zapisie perpetuae Donatio-
11nis podpisuię się Andrzey Wesznowski [?] mp.
12Swiadek przytomny uczynienia tego Zapisu
13wieczystey darowizny podpisuię się Domi-
14nik Bykowski [?] mp. Za Swiadka i przyiaciela
15na tym Zapisie podpisuię się Ignacy Garwoliński [?]
16Rakorzy [?] — Ktory to Zapis za podaniem i prozbą
17a za moim Urzędowym przyięciem do
18Knyh nyneszniych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis zaczyna się w połowie formuły oblaty („…nyneszniymi Hrodz: Kijewskimi Comparens personaliter…”) – brak tytułu odpisu, daty i składu urzędu; poprzednia karta (k. 53v) kończy się kompletnym aktem 61, więc początek odpisu 62 nie został naklejony (zaginął lub pominięty przez kopistę). Księga grodzka kijowska – zapewne roczki/urząd w Owruczu lub Żytomierzu 1685; dopisek ołówkiem po rosyjsku „1685 года 29 Апреля” (29 kwietnia 1685) powtarza datę samego zapisu, czerwona data „1625” – omyłka (por. podobne omyłki dat w aktach 37 i nast.).
Formularz identyczny z aktem 61 (zapis Dynowskiego [?] dla Smoleńskiego [?]) – tekst tego aktu pozwolił uzupełnić lekcje „cale się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo jawno czynię”. Wieś „Potijowki” [?] (część wsi z 35 poddanymi) – odczyt niepewny (może Potijówka/Potyjówka w pow. żytomierskim). „Ynako” [?] – zapewne „Inako”/„Na to”. „Rakorzy” [?] na początku ostatniego zdania – może dokończenie podpisu Garwolińskiego (przydomek lub „mp.”); niepewne.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; perpetuae ac irrevocabilis Donationis – wieczystej i nieodwołalnej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Forum – sąd właściwy; Dattum – dano; mpp. / mp. – manu propria, własnoręcznie.
Streszczenie
Oblata (początek odpisu brak) w księgach grodzkich kijowskich: Maciej Puchalski, syn zmarłego Jana, cześnika grodzieńskiego, działając w imieniu własnym i syna Krzysztofa, przyznał zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny na rzecz Jana Piotrowskiego, chorążego wojsk polskich. W zapisie (Żytomierz, 29 IV 1685) darczyńca, poddając się jurysdykcji sądu, oświadcza, że swoje dziedziczne dobra – część wsi Potijówka [?] w województwie kijowskim, z 35 poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, uroczyskami, pastwiskami [?], zaroślami, krzakami, jeziorami, ostrowami i wszelkimi pożytkami – daruje i wieczyście rezygnuje Piotrowskiemu; obdarowany może nimi rządzić jak własnymi, a darczyńca nie zostawia sobie ani synowi Krzysztofowi prawa powrotu. Podpisy: Maciej Puchalski; świadkowie Andrzej Wesznowski [?], Dominik Bykowski [?], Ignacy Garwoliński [?].
Akt nr 63
Oblata konfirmacji królewskiej (Jan III, Warszawa 20 IV 1686) kontraktu arendownego na trzy lata o dobra Metropolii i Archimandrii Kijowskiej, zawartego między bpem lwowskim Józefem Szumlańskim, administratorem metropolii kijowskiej, a Łukaszem Zawaliczem [?] Moczulskim, rotmistrzem chorągwi husarskiej (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 VIII 1686, Owrucz – urząd grodzki kijowski; konfirmacja dana w Warszawie 20 IV 1686; kontrakt zawarty w Warszawie 16 III 1686
22Kijowski, Wołyński, Podolski, Inflantski, Smoleński, i Czerniechowski,
23Oznaymuiemy tym Listem naszym wszem wobec i kożdemu z
24osobna komu o tem wiedzieć należy, iż gdy nam przełożono iest
k. 55v (skan 0057, strona lewa)
1Imieniem Wielebnego Jozefa Szumlanskiego Episkopa Lwowskiego Admini-
2stratora Metropolii Kijowskiey Archimandryty Pieczarskiego, oraz WJmP.
3Łukasza Zawalicz [?] Moczulskiego Rotmistrza Chorągwi Usarskiey, że
4między nimi stanął pewny Kontrakt Arędowny na Lat trzy o Dobra
5pewne do Archimandryi i Metropolii należące w tymże Kontrakcie
6pod datą, w Warszawie Dnia Szesnastego Mca Marca w Roku te-
7raznieyszym zawartym opisane, suplikowano, Nam zatym Imieniem
8tychże Kontrahentów, abyśmy Kontrakt tenże maioris firmitatis causa
9powagą naszą Krolewską zatwierdzili, przeto my do słuszności o-
10nych prozby Łaskawie się skłoniwszy tenże Kontrakt postanowiony po-
11twierdzić umyśliliśmy, iakoż tym Listem naszym, prout juris est we
12wszystkich punktach i Kondycyach potwierdzamy i wzmacniamy, oraz
13pomienionego WJP. Moczulskiego przy Posessyi Dobr inxta [!] eiusdem
14Contractus do Lat trzech Expiracyi zostawuiemy, Prawo nasze
15Rzpltey i Kościoła Katolickiego Rzymskiego wcale także zachowane
16i nienaruszone mieć chcę, na co dla Lepszey wiary przy podpisie Ręki
17naszey pieczęć Koronną przycisnąć rozkazaliśmy. Dano w Warszawie
18dnia XX. Mca Kwietnia Roku pańskiego MDCLXXXVI. Pano-
19wania naszego XII. u ciey Konfirmacyi pry pieczati Koronnoy
20Polskoy Kancellaryi, Podpis Rąk JeHo Korolewskoy Mylosti
21i Sekretarskoy tymi słowy Jan Krol, Woyciech Chrościński
22JeHo Krolewskiey Mości Sekretarz — Kotoraiaż to Konfirmacya
23za podaniem i prozbą wyszey menowanoy osoby, a za pryniatiem moim
24Urędowym do Knyh nyneszniych iest wpisana —
25[podpis kopisty (?) w prawym dolnym rogu:] Popczyc [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Józef Szumlański – prawosławny (od 1677 potajemnie unicki) biskup lwowski, od 1685/1686 administrator metropolii kijowskiej (w rkp. także „Archimandryta Pieczarski” – administrator archimandrii Ławry Pieczerskiej); kontrakt arendowny dotyczy dóbr metropolii i archimandrii kijowskiej na prawobrzeżu (w granicach Rzeczypospolitej). Wojciech Stanisław Chróściński – sekretarz królewski Jana III, poeta (w rkp. „Woyciech Chrościński”). XII rok panowania Jana III (koronacja 1676, elekcja 1674) – zgodne z 1686.
Lekcje niepewne: namiestnik grodzki „Kazimirom Pocielum” [?] (może zniekształcone nazwisko); komparent „WPan Szłamowicz” [?]; „Zawalicz” [?] – przydomek Moczulskiego (dwukrotnie: „Zawalicz”, „Zawialicz”); „wex” [?] – może skrót „większą” (pieczęć koronna większa); „inxta” – błąd kopisty za „iuxta”. Czerwona/ołówkowa data „1686” w nagłówku zgodna z treścią.
Formuły ruskie: „Na Uradi Hrodzkom … peredomnoiu … Namiestnikom” – na urzędzie grodzkim … przede mną … namiestnikiem; „u ciey Konfirmacyi pry pieczati Koronnoy Polskoy Kancellaryi” – przy tej konfirmacji z pieczęcią Kancelarii Koronnej; „Kotoraiaż … za pryniatiem moim Urędowym do Knyh nyneszniych iest wpisana” – która … za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych została wpisana.
Łacina: per oblatam – przez oblatę; ad acta – do akt; maioris firmitatis causa – dla większej mocy; prout juris est – jak prawo nakazuje; iuxta eiusdem Contractus – według tegoż kontraktu; Expiracyi – wygaśnięcia (upływu terminu).
Streszczenie
11VIII 1686 na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu przed namiestnikiem Kazimierzem Pocielem [?] Szłamowicz [?] podał do oblaty konfirmację królewską kontraktu arendownego. Król Jan III (Warszawa, 20 IV 1686, XII rok panowania) na prośbę stron zatwierdza kontrakt arendowny na trzy lata o dobra należące do metropolii i archimandrii kijowskiej, zawarty w Warszawie 16 III 1686 między Józefem Szumlańskim, biskupem lwowskim, administratorem metropolii kijowskiej i archimandrii pieczerskiej, a Łukaszem Zawaliczem [?] Moczulskim, rotmistrzem chorągwi husarskiej; Moczulski ma pozostać w posesji dóbr do upływu trzyletniego terminu, z zachowaniem praw króla, Rzeczypospolitej i Kościoła katolickiego. Podpisy: Jan Król, Wojciech Chróściński, sekretarz JKM.
Akt nr 64
Zeznanie relacji woźnego generała Jana Morzkowskiego [?] o wwiązaniu Andrzeja Bydłowskiego [?], chorążego, syna Jakuba, w posesję części wsi Klek [?] w parafii Sińskiej [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 VIII 1686, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 7 VIII 1686
19Dziewięćdziesiąt dwa talarow bitych Kartą ręczną przez tegoż WJmPana
20Jana Morgula [?] z Olipotką [?] na inszych dobrach ubespieczonych za pokazaniem
21przez WJmPana Jana Morgula [?] Cześnika Lidzkiego Części z Siedliskami
22Polami, Ogrodami [?] i Jeziorami, poddanemi, Intratą dosyć oznaczoną i z tym
23wszystkim quo modo prius JmPP. Lubiccy [?] Małż: trzymali i używali te-
24muż JP. Andrzeiowi Bydłowskiemu [?] Chorążemu w mianowaney Summie
25Czterdziestu Kop Litewskich i dziewięćdziesiąt dwóch Talarow bitych Oycu
26Rekwirenta należnych nemini Contradicente et impugnante do Possessyi podał i postąpił
27co wszystko Szlachta przy sobie będąca oświadczywszy o tym
k. 56v (skan 0058, strona lewa – góra)
1Relacyą swoią prawdziwą czyni i zeznawa, prosząc aby to
2wszystko actis praesentibus connotatum było co i otrzymał Woźny
3Jan Morzkowski [?] &. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Por. akt 66 – równoległa intromisja tego samego dnia (Józef „Bedzycki” [?], syn Walentego, wojskiego i podstarościego halickiego) – nazwiska w obu odpisach różne, zapewne ta sama rodzina. Nazwisko wwiązanego: w tytule „Bydławskiego”, w tekście „Bydłowskiego” – pierwsza litera niepewna (B/Bz); por. ród Bydłowskich. Ojciec Jakub – „Woyskiego i podstarosty Halickiego” (wojski i podstarości halicki). Darczyńca Jan „Morgul”/„Morgula” [?], cześnik lidzki – nazwisko niepewne. Wieś „Klekach”/„Kleku” [?] w „Parafii Sinskiey” [?] – lekcje niepewne (por. Klecko?/Kleki?); „z Olipotką” [?] – może imię żony darczyńcy lub nazwa dóbr. „JmPP. Lubiccy Małż.” [?] – poprzedni posesorowie (małżonkowie).
Sens: Morgul [?] zapisem wieczystej darowizny (zeznanym w grodzie tego samego roku) zapisał chorążemu Andrzejowi Bydłowskiemu [?] część wsi zawiedzioną (obciążoną) w sumie 40 kop groszy litewskich; ponadto ojcu wwiązanego, Jakubowi, należały się 92 talary bite z karty ręcznej (kartą ręczną zabezpieczone na innych dobrach). Woźny wwiązał Andrzeja w część wsi z siedliskami, polami, ogrodami [?], jeziorami, poddanymi i intratą – tak jak dotąd trzymali ją małżonkowie Lubiccy [?] – w obu sumach, bez sprzeciwu.
Ten sam namiestnik grodzki, co w akcie 63 („Kazimirom Pocielum” [?]). Formuła ruska: „Na Uradi Hrodzkom … peredmnoiu … Namiestnikom Hrodzkim Jeneralnym podwoiewodzkim” – na urzędzie grodzkim … przede mną, namiestnikiem grodzkim generalnym podwojewodzińskim.
Łacina: ad requisitionem – na żądanie; perpetuae Donationis – wieczystej darowizny; in personam – na osobę; coram actis Castr(ensibus) – przed aktami grodzkimi; quo modo prius – w taki sposób, jak dotąd; nemini contradicente et impugnante – nikomu się nie sprzeciwiającemu ani nie zaskarżającemu; actis praesentibus connotatum – zapisane w aktach niniejszych.
Streszczenie
12VIII 1686 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu woźny generał województwa kijowskiego Jan Morzkowski [?] zeznał relację, że 7 VIII 1686, na żądanie Andrzeja Bydłowskiego [?], chorążego, syna Jakuba, wojskiego i podstarościego halickiego, w obecności szlachty Nikodema Bzentkowskiego [?] i Jana Kalińskiego [?], był we wsi Klek [?] w parafii Sińskiej [?] i tam – na podstawie zapisu wieczystej darowizny Jana Morgula [?], cześnika lidzkiego – wwiązał Andrzeja w posesję części tej wsi (z siedliskami, polami, ogrodami, jeziorami, poddanymi i intratą, jak ją dotąd trzymali małżonkowie Lubiccy [?]) w sumie 40 kop groszy litewskich oraz 92 talarów bitych należnych jego ojcu Jakubowi z karty ręcznej Morgula; nikt się nie sprzeciwił.
Akt nr 65
Oblata testamentu Stefana Gliwińskiego [?], cześnika łuckiego, z rozporządzeniem majątkiem (część wsi Komarówka w pow. owruckim) między syna Baltazara i córkę Kunegundę (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 X 1686, Owrucz – urząd grodzki kijowski; testament spisany w Komarówce 3 [?] X 1678
9skiego [?] Skarbnika na Wsi Mikulicze [?] lokowane, i dwa tysiące dwieście trzydzieści
10Złotych i Groszy dwadzieścia Skryptem W. Sobolskiego [?] zapewnione, które mi
11Bogobyna [?] Żona moia legowała Corce moiey Kunegundzie ordynuię, a dla
12zrownania iey działu Pana Baltazara obowiązuię, iey zaraz po moiey
13śmierci [nad wierszem: spłacić] ze części swoiey Złotych Tysiąc osmset — Jakubowi co odwieku tak u mnie
14służy, pełnił [?] dwa Konie gniade, i Złotych Sto, co pozostanie z tego wszego [?] dwo-
15rze [?] daruię i Bogu wszystkich Polecam. Działo się w Komarowce Roku Tysiąc
16Szesćset Siedmdziesiąt osmego Dnia trzeciego [?] Octobris — U tego Testamentu podpisy
17Rąk tymi słowy Stefan Gliwiński Ręką swą. Jako ustnie proszony i obec-
18nie będący przyiaciel do tego Testamentu podpisuię się Grzegorz Lupałowicz [?]
19Jako ustnie proszony i obecnie będący przyiaciel i Swiadek Adam Ber-
20kozowski [?] — Jako ustnie proszony i obecnie będący przyiaciel i Swiadek Win-
21ty [?] Antoszewicz — Kotoryżeto Testament za podaniem i prozbą prypło-
22diaszczało [?] a za moim Uradowym pryniatiem do Knyh nyneszniych iest
23wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko testatora: w tytule i tekście „Gliwiński”, w tytule odpisu wygląda na „Gliwinskiego” – możliwe też „Głowiński” (litera l/ł niepewna). Urząd: „Cześnik Lucki/Łucki” (cześnik łucki). Namiestnik grodzki tym razem „Kajetanom Pocielum” [?] (w aktach 63–64 „Kazimirom Pocielum” [?]) – rozbieżność imienia, zapewne ta sama osoba (błąd kopisty w jednym z miejsc).
Lekcje niepewne: „Mikulskiego Skarbnika na Wsi Mikulicze” [?]; „Skryptem W. Sobolskiego” [?]; „Bogobyna” [?] – może przymiotnik („bogobojna”) lub nazwisko żony; „futorkiem Dziekciarka zwanym” [?] (dziegciarnia); „Win-ty Antoszewicz” [?] – może „Wincenty”; „prypło-diaszczało” [?] – zniekształcona formuła ruska (może „wyszmenowanoho”). Data testamentu: 1678 – oblata dopiero 1686, po śmierci testatora.
Łacina: per oblatam – przez oblatę; Annuendo affektacyi – przychylając się do żądania; in metis et limitibus suis – w swoich granicach i miedzach; Octobris – października.
Streszczenie
15X 1686 na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu (namiestnik i wicerejent Kajetan [Kazimierz?] Pociel [?]) Baltazar Gliwiński [?] podał do oblaty testament swego zmarłego ojca Stefana Gliwińskiego [?], cześnika łuckiego. W testamencie (Komarówka, 3 [?] X 1678) testator poleca duszę Bogu i Bogarodzicy, każe przyzwoicie pochować ciało, przeznacza 130 [?] zł na msze i jałmużnę dla ubogich; majątek dzieli równo między syna Baltazara i córkę Kunegundę: syn otrzymuje na wieczność część wsi Komarówka w pow. owruckim z futorem Dziegciarka [?] i dworem, córka – sumy legowane jej przez matkę (1500 zł ulokowane u skarbnika Mikulskiego [?] na wsi Mikulicze [?] oraz 2230 zł 20 gr zabezpieczone skryptem Sobolskiego [?]), a Baltazar ma jej dopłacić 1800 zł dla wyrównania działów; słudze Jakubowi zapisuje dwa gniade konie i 100 zł, a resztę ruchomości dworu – ubogim [?]. Podpisy: Stefan Gliwiński; świadkowie Grzegorz Lupałowicz [?], Adam Berkozowski [?], Win[cen]ty [?] Antoszewicz.
Akt nr 66
Zeznanie relacji woźnego generała Jana Morzkowskiego [?] o wwiązaniu Józefa Bedzyckiego [?], syna Walentego, wojskiego i podstarościego halickiego, w część wsi Klek [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 VIII 1686, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 7 VIII 1686
19contradicente et impugnante podał i postąpił co wszystko
20szlachta przy sobie będąca widząc [?] i dowiedziawszy się [?] o tem prawdziwą
21relacyą swoią czyni i zeznawa, prosząc aby to wszystko
22actis praesentibus connotari było, co i otrzymał Jan Morzkowski [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt równoległy do aktu 64 (ten sam dzień oblaty 12 VIII 1686 i intromisji 7 VIII 1686, ten sam woźny Jan Morzkowski [?], ci sami szlachcice Nikodem Bzentkowski [?] i Jan Kaliński [?], ta sama wieś Klek [?]). W akcie 64 wwiązany to Andrzej „Bydłowski” [?], syn Jakuba, wojskiego i podstarościego halickiego; tu – Józef „Bedzycki” [?], syn Walentego, wojskiego i podstarościego halickiego. Nazwiska i imiona ojców w obu odpisach różnią się – zapewne ta sama rodzina (bracia?), a różnice wynikają z błędów kopisty lub moich odczytów; pierwsza litera nazwiska pewna (B), dalsza część niepewna. Rozstrzygnięcie wymaga lepszego odczytu lub źródła równoległego.
Strona silnie zabrudzona przebitką tekstu z odwrocia karty (pismo lustrzane) – odczyt z odejmowaniem tła; wyraz po „z Polami” i początek następnego wiersza („…nemi”) nieodczytane. „Klek … tak” w tytule – niepewne.
Łacina: ad requisitionem – na żądanie; quo modo prius – tak jak dotąd; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu i zaskarżenia; actis praesentibus connotari – zapisać w aktach niniejszych.
Streszczenie
12VIII 1686 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu woźny generał Jan Morzkowski [?] zeznał, że 7 VIII 1686, na żądanie Józefa Bedzyckiego [?], syna Walentego, wojskiego i podstarościego halickiego, w obecności szlachty Nikodema Bzentkowskiego [?] i Jana Kalińskiego [?], był we wsi Klek [?] i tam wwiązał Józefa w część tej wsi, spadłą na niego po ojcu Walentym – z siedliskami, polami, jeziorami, poddanymi i intratą, tak jak ją dotąd trzymał ojciec – bez niczyjego sprzeciwu. Por. akt 64 (intromisja Andrzeja Bydłowskiego [?] w tę samą wieś tego samego dnia).
Akt nr 67
Zeznanie kwitu Jerzego Dzięciołowskiego [?] dla Kazimierza Gławackiego [?] z dopłaty 1000 zł ceny za część wsi Krechówka [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
10Comparens pers. WJP. Jerzy Dzięciołowski [?] sanus
11mente et corpore existens z pod niniejszą [...]
12cale się i zupełnie z Ludźmi [?] Słowami [?] i protestacyami [?]
k. 58 (skan 0059, strona prawa – góra)
1ac cum bonis Suis generaliter omnia poddaiąc i wcie-
2laiąc, palam, publice, libereque ac per expressum
3[ze]znawał [?] — Iż gdy WJP. Kazimierz Gławacki [?] M[...]
4Sandomierski [?] ad mentem perpetuae Donationis [...]
5Części wsi Krechowki [?] z poddanymi w niey [...]
6[...] się z Radzimiem [?] [...] Trzebinie [?] [...]
7Roku Tysiąc Szesćset Siedmdziesiąt pierwszego Sabbatho
8post Festum Nativitatis Beatissimae Virginis Mariae
9proximo przez Comparenta zawartey Inductiones [?]
10tey Donacyi rzetelnie [?] Summę Złotych Polskich Tysiąc
11ad complementum pretii przy Granicy [?] postanowioney
12realiter et effective oddzierżał [?] do rąk Comparenta
13wyliczył i wypłacił przeto de persoluto pretio ozna-
14mia [?] zaledz [?] dobra [...] WJPana
15Kazimierza Gławackiego [?] Jego Sukcessorow i potomkow
16una cum Successoribus suis wiecznemi i nigdy nie-
17odzownemi czasy kwituie — żadnego regressu sobie i Suk-
18cessorom moim do odprzedaney wyżey wspomnioney
19Części Krechowki [?] nie zostawuiąc, czego [...] prosił [?]
20[...] — Jerzy Dzięciołowski [?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwiska: wystawca kwitu „Dzięciołowski” [?] (tytuł i podpis); kwitowany „Gławacki” [?] (w tytule „Gławackie-mu”, w tekście „Gławackiego”; może Głowacki), w wierszu 3 k. 58 nazwisko z niepewnym skrótem urzędu („M…”, może miecznik) i „Sandomierski” [?] na początku następnego wiersza. Wieś „Krechowki” [?] – odczyt niepewny (może Krechówka).
Strona lewa silnie zabrudzona przebitką z odwrocia; prawa wyblakła. Wiersze „z pod niniejszą […]” (k. 57v) oraz „[…] się z Radzimiem [?] […] Trzebinie [?]” (k. 58, w. 6) nieodczytane w całości. Formuła sądu bez sędziego i pisarza – oblata przed samym namiestnikiem (jak w aktach 63–66).
Łacina: sanus mente et corpore existens – będąc zdrowym na umyśle i ciele; ac cum bonis Suis generaliter omnia – wraz ze wszystkimi swoimi dobrami; palam, publice, libereque ac per expressum – jawnie, publicznie, swobodnie i wyraźnie; ad mentem perpetuae Donationis – w myśl wieczystej darowizny; Sabbatho post Festum Nativitatis Beatissimae Virginis Mariae proximo – w najbliższą sobotę po święcie Narodzenia NMP (8 IX; w 1671 r. – 12 IX); ad complementum pretii – na dopełnienie ceny; realiter et effective – rzeczywiście i skutecznie; de persoluto pretio – z zapłaconej ceny; una cum Successoribus suis – wraz z jego następcami; regressu – prawa powrotu; m.p. – manu propria.
Streszczenie
20X 1686 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Jerzy Dzięciołowski [?], zdrowy na umyśle i ciele, poddając się jurysdykcji sądu, zeznał, że Kazimierz Gławacki [?] (urzędnik ziemi sandomierskiej [?]), któremu Dzięciołowski zapisem wieczystej darowizny (zawartym w 1671 r., w sobotę po Narodzeniu NMP) przekazał część wsi Krechówka [?] z poddanymi, wypłacił mu rzeczywiście 1000 zł polskich na dopełnienie umówionej ceny. Dzięciołowski kwituje go z tej zapłaty wraz z sukcesorami na wieczne czasy i zrzeka się dla siebie i swoich sukcesorów wszelkiego prawa powrotu do sprzedanej części Krechówki [?]. Podpis: Jerzy Dzięciołowski [?].
Akt nr 68
Zeznanie relacji woźnego generała Jana Marzkowskiego [Morzkowskiego?] o wwiązaniu Kazimierza Wilczyńskiego [?], wicerejenta grodzkiego brańskiego [?], w połowę wsi Korytyszcze [?] po ojcu Janie (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 VIII 1684, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 8 VIII 1684
23szeństwo [?] poddanych do Gromady zwoławszy [...] o Panu
24teraznieyszym affektancie uwiadomił, wszem też aby po-
25słuszni nie będąc przeciwni robić co im kazano poczęli, — a
26tak wyż mianowany Woźny Szlachtą sobie przytom-
27ną oświadczywszy się intromisyą [?] odprawił [?] i tem że swoią
28prawdziwą Relacyą uczynił i zeznał, prosząc aby
29była przyięta i do ksiąg zapisana co i otrzymał —
Objaśnienia i tłumaczenia
Strona k. 58v (skan 0060 lewa) skrajnie wyblakła – czytana z mocnym odejmowaniem tła; strona k. 58 z silną przebitką odwrocia. Nazwisko wwiązanego: w tytule i tekście „Wilczynski” / „Wilczyński” [?] (może „Wiłczyński”). Urząd: „Vices Regen-ta Grodzkiego Brańskiego” [?] – odczyt niepewny (może wicerejent grodzki brański). Ojciec Jan – „Łowczego Lwowskiego Jańskiego” [?] – nieodczytane pewnie. Wieś „Korytyszcza”/„Korytyszczach” [?] w woj. kijowskim; ostatni wyraz tytułu (po nazwie wsi) nieodczytany.
Woźny generał tu „Marzkowski” [?] – zapewne ten sam co „Morzkowski” w aktach 64 i 66 (rok 1686); tu rok 1684 (czerwona data i tekst „Czwartego”). Namiestnik „Kazimirom Pociekim” [?] – por. „Pocielum” w aktach 63–67. Strona szlachty: Grzegorz Habdanki [?] (może zniekształcone „Habdank” – herb), Trochim Woyciechowski [?].
Łacina: Suae veraeque fidei relationi palam publice libereque recognovit – w swojej prawdziwej i wiarygodnej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał („Suae Suae” – dittografia kopisty); post fatum – po śmierci; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego zaskarżenia i sprzeciwu.
Streszczenie
12VIII 1684 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pociekim [Pocielem?] w Owruczu woźny generał województwa kijowskiego Jan Marzkowski [?] zeznał, że 8 VIII 1684, w obecności szlachty Grzegorza Habdankiego [?] i Trochima Wojciechowskiego [?], na żądanie Kazimierza Wilczyńskiego [?], wicerejenta grodzkiego brańskiego [?], był we wsi Korytyszcze [?] w woj. kijowskim i wwiązał go w połowę tej wsi, spadłą na niego po śmierci ojca Jana Wilczyńskiego [?], łowczego [lwowskiego?] – z gruntami, polami, lasami, dąbrowami, wodami, błotami, prawem rybołówstwa i łowów, sianożęciami, ostrowami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi, poddanymi ciągłymi i pieszymi, czynszami i wszelkimi przynależnościami, tak jak te dobra od dawna się zawierały; zwołał gromadę, oznajmił poddanym nowego pana i nakazał im posłuszeństwo; nikt się nie sprzeciwił.
Akt nr 69
Oblata testamentu Aleksandra Maleszki [Meleszki?], syna Fedora – wieś Berezowiec [?] w pow. łuckim dla syna Tomasza, sumy dla córek Marii, Heleny i Eudoksji, opieka Łukasza Smolskiego (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 X 1686, Owrucz – urząd grodzki kijowski; testament pisany w Owruczu 9 VII 1685
35pięćdziesiąt od WJP. Szymona Kobylenskiego [?] i dwieście
k. 59v (skan 0061, strona lewa – góra)
1trzydzieści od WJPana Daniela Mokronowskiego [?] — Ktory
2to Testament i wolę moią dla lepszey wiary podpisem
3własney moiey Ręki przy uproszonych Swiadkach i przyia-
4ciołach stwierdzam, pisan w Owruczu Anno millesimo
5Sexcentesimo octuagesimo quinto die nona Julii — u tego
6Testamentu pry pieczatiach prytysznenych [?] podpisy Rąk
7tymi słowy: Alexander Meleszko — Ustnie i oczewisto
8proszony do tego Testamentu Swiadek i przyiaciel
9podpisuię się Baltazar Szumlanski — Ustnie i oczewisto
10proszony do tego Testamentu Swiadek i przyiaciel
11podpisuię się Zygmunt Brzostowski mp. — Kotoryi to
12Testament za podaniem i prozbą wyszmenowanoy
13osoby, a za pryniatiem moim Uriadowym do Knyh
14nyneszniych Hrodzkich Kijewskich iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko testatora: w tytule „Maleszki”/„Meleszki”, w tekście i podpisie „Meleszko”, syna – „Tomaszowi Meleszce”; przyjęto formę MELESZKO. Opiekun dzieci i podający testament – Łukasz SMOLSKI (por. „Smoleński” [?] w akcie 61 – inny odczyt, inna osoba?). Świadek „Baltazar Szumlanski” – por. Józef Szumlański (akt 63).
Lekcje niepewne: wieś „Berezo-wiec” [?] – podział wyrazu na końcu wiersza; „w Wdztwie Wołyńskim [?] Powiecie Łuckim” – skrót województwa nieczytelny („Wdztwie Wo[łyńskim]”), powiat łucki pewny; „Kobylenskiego” [?] (por. Kobylińscy z aktu 60); „Mokronowskiego” [?]; „Tysiąc Osmset Talarow” [?] – wyraz po „Osmset” niepewny. Kwota od Mokronowskiego: „dwieście trzydzieści” (bez jednostki). W wierszu o opiece („w moc […] opiekę”) wyraz zakryty plamą.
Data testamentu: Owrucz, 9 VII 1685 (po łacinie); oblata – 7 X 1686, po śmierci testatora. Formuły ruskie: „pry pieczatiach prytysznenych [?] podpisy Rąk” – przy przyciśniętych pieczęciach podpisy rąk; „za pryniatiem moim Uriadowym” – za moim urzędowym przyjęciem.
Łacina: Comparens pers. (personaliter) – stawający osobiście; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; Anno millesimo sexcentesimo octuagesimo quinto die nona Julii – roku 1685 dnia 9 lipca; mp. – manu propria.
Streszczenie
7X 1686 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Łukasz Smolski podał do oblaty testament zmarłego Aleksandra Meleszki, syna Fedora. W testamencie (Owrucz, 9 VII 1685) testator poleca duszę Bogu, Bogarodzicy i świętym, prosi dzieci o pochówek i dobre uczynki za duszę; opiekę nad dziećmi powierza Bogu i Łukaszowi Smolskiemu, prosząc go, by był im ojcem i dobrodziejem. Dziedziczną wieś Berezowiec [?] w powiecie łuckim zapisuje synowi Tomaszowi; córkom Marii, Helenie i Eudoksji, w miejsce udziału w spadku, przekazuje gotowe sumy należne mu od różnych osób: 1800 talarów [?] od Krzysztofa Bohdanowicza, 1350 od Szymona Kobyleńskiego [?] i 230 od Daniela Mokronowskiego [?]. Podpisy: Aleksander Meleszko; świadkowie Baltazar Szumlański i Zygmunt Brzostowski.
Akt nr 70
Zeznanie zapisu wieczystej rezygnacji (perpetuae resignationis) Jana Sokołowskiego, syna Kaliny [?], dla Jana Zaczęszkowskiego [?] na część wsi Domanów [?] w woj. kijowskim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 X 1686, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Owruczu 2 X 1686
12moim perpetuae Resignationis daię, daruię i nawiecz-
13ność Rezygnuię, a to za dobrowolnie umowioną
14Summę Trzynaście Tysięcy Osmset Złotych Polskich [?]
15zodebraną Ktorey tym moim Zapisem kwituię —
16Wolen tedy od tąd iuż iest i będzie WJPan Jan Zaczęsz-
17kowski [?] wyżey wspomnionemi Dobrami iako swoią
18własnością rządzić szafować i dysponować pożytkow
19sobie przymnażać, a Ja zeznawaiący raz wyzuwszy
20z wszelkiego prawa do tych Dobr Części Wsi Domanowa [?]
21mnie służącego żadnego Zwrotu ani Interessowania
22się ani sobie nitez wyż wspomnionym synom moim
23niezostawuię pod zakładem drugiey takowey że Summy
24y Szkodami Ziemskiemi na ten przedmiot oszacowanemi —
25Inato daię ten moy List Zapis perpetuae Resignationis Ktory
26Ręką moią własną przy uproszonych Swiadkach y przyiaciołach
27podpisuię, Dattum w Owruczu Dnia Drugiego Oktobra Tysiąc
28Szesćset Osmdziesiąt szostego Anno — u tego Zapisu podpisy
29Rąk tymi słowy — Jan Sokołowski mp. Ustnie uproszony Swia-
30dek od WJPana Jana Sokołowskiego do podpisania tego Zapisu
31perpetuae Resignationis podpisuię się Daniel Wilczyński [?]
32Przytomny Swiadek uczynienia tego Zapisu wie-
33czystey przedaży podpisuię się Woyciech Komiciński [?]
34mp. Jako Swiadek y przyiaciel ustnie uproszo-
35ny do podpisania tego Zapisu wieczystey Rezygna-
36cyi podpisuię się Jozef Zublewski [?] mp. Kotoryi
37żeto Zapis za podaniem y prozbą wyszme-
38nowanoy podawaiuszczoie [?] osoby, a za pry-
39niatiem moim Uradowym do Knyh nyneszniych
40Hrodzkich Kijewskich iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwiska: nabywca „Zaczęszkowski” [?] (w tytule „Zaczęszkowskiemu”, w tekście „Zacąszkowskiego”, „Zaczęz-kowski”) – lekcja niepewna. Imię ojca wystawcy „Kaliny”/„Kalinie” [?] (w odpisie „Syn Kalina”, „z WJ. Kalinie”) – niepewne. Wieś „Domanowa”/„Domanowo” [?] – zapewne Domanów (w woj. kijowskim, pow. owrucki?). Świadkowie: Daniel Wilczyński [?] (por. Wilczyńscy, akt 68), Wojciech Komiciński [?], Józef Zublewski [?].
Kwota „Trzynaście Tysięcy Osmset Złotych” [?] – „Trzynaście” odczytane niepewnie (może „Trzy”); w zapisie nazwanym „rezygnacją” świadek mówi wprost o „wieczystey przedaży” – w istocie sprzedaż. Formuła końcowa „wyszmenowanoy podawaiuszczoie [?] osoby” – zniekształcona ruszczyzna kopisty („wyszmenowanoj podawajuczoje osoby”).
Łacina: perpetuae Resignationis – wieczystej rezygnacji (zrzeczenia się); in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Forum – sąd właściwy; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; Dattum – dano; Anno – roku; mp. – manu propria.
Streszczenie
7X 1686 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Jan Sokołowski przyznał zapis wieczystej rezygnacji na rzecz Jana Zaczęszkowskiego [?]. W zapisie (Owrucz, 2 X 1686) Sokołowski, syn Kaliny [?], działając w imieniu własnym i małoletnich synów Aleksandra, Michała, Józefa i Jana, poddając się jurysdykcji sądu, zrzeka się na wieczność na rzecz Zaczęszkowskiego [?] swojej dziedzicznej, odziedziczonej po ojcu części wsi Domanów [?] w województwie kijowskim – ze wszystkimi gruntami, polami, lasami, sianożęciami, ogrodami, jeziorami, błotami, łozami, pastwiskami, poddanymi, ich powinnościami i daniami oraz wszelkimi pożytkami – za umówioną i odebraną sumę 13 800 [?] zł polskich, z której go kwituje; nie zostawia sobie ani synom prawa powrotu pod zakładem drugiej takiej sumy i szkód. Podpisy: Jan Sokołowski; świadkowie Daniel Wilczyński [?], Wojciech Komiciński [?], Józef Zublewski [?].
Akt nr 71
Zeznanie zapisu wieczystej rezygnacji Wojciecha Rzepecwicza [?] dla Michała Kazimierza Mieszkuszczyńskiego [?] na wieś Czetyrbówka [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 X 1686, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Żytomierzu 7 X 1686
Karty / skanyk. 60v (skan 0062, strona lewa)
Językpol., łac. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 60v (skan 0062, strona lewa)
1Zapis od JP. Rzepecwicza [?]
2JP. Michałowi Kazimierzowi
3M[ieszkuszczyńskiemu?] i potomnym [?] służący [?]
4Roku Tysiacza Szestsot Wosemdesiat Szestoho
5Mca Oktiabra Semoho dnia
6Na Uradie Hrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczom peredo-
26dać darować i na wieczność rezygnować, Jakoż niniejszym rezygnacyi wie-
27czystey Zapisem moim daię daruię i na wieczność rezygnuię [?] —
28[...] na wieczne czasy odstępuię, a to za Summę gotową dobrowolnie umo-
29wioną Zł. pol. dwadzieścia trzy tysiące [?] odebraną, z Ktorey tym moim
30Zapisem kwituię, Wolen tedy od tąd iuż iest i będzie teraznieyszy nabywca JP.
31JP. Michał Kazimierz Mieszkuszczyński [?] wyżey wspomnionemi dobrami
32iako swoią własnością rządzić, szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący
33żadnego mi [?] wszelkiego prawa, tytułu i dziedzictwa żadnego powrotu do pomie-
34nionych dobr nie zostawuię, a to pod zakładem drugiey takowey Summy i Szko-
35dami Ziemskiemi na ten przedmiot oszacowanemi, i nato daię ten moy
36List Zapis perpetuae resignationis Ktory Ręką moią własną podpisu-
37ię — Dattum w Żytomierzu Tysiąc Szesćset Osmdziesiąt Szostego Roku dnia
38Siódmego Oktobra — Woyciech Rzepecwicz [?] mp. ustnie [...]
39[...] Swiadek i przyiaciel do tey rezygnacyi uproszony podpisu-
40ię się Michał Zelinicz [?] mp. Proszony za Swiadka podpisuię
41się Władysław Muraim [?] mp. Jako Swiadek i przyiaciel podpisuię
42się Tiwan [?] Mazycki [?] mp. Kotoryi to Zapis za podaniem i prozbą
43wyszmenowanoho podawaiuszczoho [?], a za moim Uradowym
44pryniatiem do Knyh nyneszniych Hrodzkich Kijowskich iest
45wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Strona skrajnie wyblakła, pismo drobne i zatarte (k. 60v) – czytana z odejmowaniem tła (crop2: luminancja, blur 30, subtract, autocontrast). Nazwiska bardzo niepewne: wystawca „Rzepecwicz” [?] (w tytule „Rzepecwicza”, w tekście i podpisie „Rzepecwicz”), nabywca „Michał Kazimierz … Mieszkuszczyński” [?] (syn Marcina; w tekście kilka różnych zapisów, część nieczytelna); wieś „Czetyrbówka” [?] („wsi Czetyrbówkę”, podkreślone w rkp.). Kwota „dwadzieścia trzy tysiące” [?] – odczyt niepewny. Świadkowie: Michał Zelinicz [?], Władysław Muraim [?], Tiwan [Iwan?] Mazycki [?].
Formularz identyczny z aktem 70 (rezygnacja J. Sokołowskiego, oblata tego samego dnia – 7 X 1686, ten sam namiestnik); stamtąd uzupełnione formuły „zdrowy będąc na ciele i umyśle”, „pod zakładem drugiey takowey Summy i Szkodami Ziemskiemi”.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; perpetuae resignationis – wieczystej rezygnacji; Dattum – dano; mp. – manu propria.
Streszczenie
7X 1686 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Wojciech Rzepecwicz [?] przyznał zapis wieczystej rezygnacji dla Michała Kazimierza Mieszkuszczyńskiego [?], syna Marcina. W zapisie (Żytomierz, 7 X 1686) Rzepecwicz [?], poddając się jurysdykcji sądu, odstępuje na wieczność swoją dziedziczną wieś Czetyrbówka [?], spadłą na niego po rodzicu, ze wszystkimi poddanymi, gruntami, polami, lasami, sianożęciami, ogrodami, pastwiskami, stawami i przynależnościami, za gotową sumę 23 000 [?] zł polskich, z której kwituje; nie zostawia sobie prawa powrotu pod zakładem drugiej takiej sumy i szkód. Podpisy: Wojciech Rzepecwicz [?]; świadkowie Michał Zelinicz [?], Władysław Muraim [?], Iwan [?] Mazycki [?]. Tekst bardzo wyblakły – nazwiska niepewne.
Akt nr 72
Zeznanie relacji woźnego generała Prokopa Skorupińskiego o wwiązaniu Jana Kotwickiego [?] w część wsi Radyszowce [?] po ojcu Antonim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data17 V 1687, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 7 V 1687
Karty / skanyk. 61 (skan 0062, strona prawa)
Językpol., łac. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 61 (skan 0062, strona prawa)
1Possesya JP. Jana Kotwickiego [?] —
2Roku Tysiacza Szestsot Wosimdesiat Simoho
3Miesiaca Maia Simnatcatoho Dnia —
4Na Uradie Hrodzkom w Miesti JeHo Korolewskoy Mylosti Owru-
23przykazał, Ktorzy poddani co im kazano, natychmiast pełnić poczęli i nikt tego bronić
24nie chciał, ani z prawem pierwszem ani poślednieyszem nieodzywał się, Co mianowany
25Woźny Szlachtą przy sobie będącą oświadczywszy się o tem tę swoią relacyą prawdziwą
26czyni i zeznawa, prosząc aby była przyięta i do Xiąg zapisana co i otrzymał
27Prokop Szkorupiński [?] Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nowy rok w zbiorze: czerwona data „1687” nad odpisem; namiestnik grodzki ten sam (Kazimierz „Pocielum” [?]). Nazwisko wwiązanego „Kotwicki” [?] (w tytule „Kotwickiego”, w tekście „Kotwickiego”, „Kotwickim”) – por. A. KOTWICKI [?] w akcie 29 (Kalinowce, 1649). Woźny generał Prokop „Szkorupiński” – tak w tym odpisie (dwukrotnie); w akcie 73 (ten sam dzień) wyraźnie „Skorupinski” – przyjęto SKORUPIŃSKI. Wieś „Radyszowce” [?] – odczyt niepewny. Szlachta: „Theodora Dumińskiego” i „Alexandra Olejowskiego [?]”.
Ci sami szlachcice występują w akcie 74 (19 V 1687, ten sam woźny): „Feodora Dumińskiego” (pewne) i „Alexandra Olasiewskiego” [?] – lekcja „Olejowski” w tym akcie niepewna.
Wiersz po „do gromady zebrawszy” – początek nieodczytany (może „i im posłuszeństwo i”).
Łacina: ad requisitionem – na żądanie; vigore juris naturalis – mocą prawa naturalnego (dziedziczenia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu i zaskarżenia.
Streszczenie
17V 1687 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu woźny generał województwa kijowskiego Prokop Skorupiński zeznał relację, że 7 V 1687, na żądanie Jana Kotwickiego [?], w obecności szlachty Teodora Dumińskiego i Aleksandra Olejowskiego [?], był we wsi Radyszowce [?] w województwie kijowskim i wwiązał Kotwickiego w wieczystą posesję części tej wsi, spadłej na niego prawem naturalnym po ojcu, zmarłym Antonim Kotwickim [?] – z poddanymi, polami, gruntami, lasami i sianożęciami, w dawnych granicach; zebrawszy gromadę, nakazał poddanym odrabiać robocizny nowemu panu, co natychmiast zaczęli czynić; nikt się nie sprzeciwił.
Akt nr 73
Zeznanie relacji woźnego generała Prokopa Skorupińskiego o wwiązaniu braci Michała i Stefana Wasiłkowskich [?] w część wsi Miratyńce [?] po ojcu Władysławie [?], podstarościm winnickim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data17 V 1687, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 12 V 1687
Karty / skanyk. 61v (skan 0063, strona lewa)
Językpol., łac. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 61v (skan 0063, strona lewa)
1Possessya JP. Michała i Stefana braci Wasiłkowskich [?]
2do Części wsi Miratyniec [?]
3Roku Tysiacza Szestsot Wosimdesiat Siemoho
4Miesiaca Maia Siemnadcatoho Dnia —
5Na Uradu Hrodzkom w Miesti JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczu pered-
20iako się ta Część zdawien dawna w swoich miedzach i granicach
21miała i zawierała WWJPP. Michałowi i Stefanowi Wasiłkow-
22skim [?] do Possessyi wieczystey nemine impugnante et Contradicente
23podał i postąpił, poddanych do gromady zebrawszy wszelkie robociznę mia-
24nowanemu JP. Rekwirentowi odprawować przykazał, Ktory Poddani zaczem nie będąc oporny [?]
25[…]ni co im robić kazano co instanter pełnić poczęli, a tak mianowany Woźny Szlachtą przy sobie
26będącą oświadczywszy się o temże swoią relacyą prawdziwą czyni i zeznawa, prosząc aby była przyięta i do Xiąg
27zapisana co i otrzymał Prokop Skorupinski Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formularz identyczny z aktem 72 (oblata tego samego dnia, 17 V 1687; ten sam woźny – tu wyraźnie „Prokop Skorupinski”, w akcie 72 odczytany jako „Szkorupiński” [?]). Namiestnik tu „Pojeclum” [?] – ta sama osoba co „Pocielum” w aktach 63–72.
Nazwiska i nazwy niepewne: bracia „Wasiłkowscy” [?] (w rkp. „Wasilkowskich”, „Wasiłkow-skim”); ojciec „Włodysławie” [?] – podstarości winnicki; wieś „Miratyniec” (tytuł), „Miratyńcach” (tekst) [?] – por. „Mizatyńce” [?] w akcie 30 (dymisja T. Rozmarynowskiego) – możliwe, że ta sama wieś. Szlachta: „Tadeusza Oszpowskiego” [?], „Trochima Buka” [?].
Łacina: ad requisitionem – na żądanie; vigore iuris naturalis – mocą prawa naturalnego; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego zaskarżenia i sprzeciwu; instanter – natychmiast.
Streszczenie
17V 1687 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu woźny generał województwa kijowskiego Prokop Skorupiński zeznał relację, że 12 V 1687, na żądanie rodzonych braci Michała i Stefana Wasiłkowskich [?], w obecności szlachty Tadeusza Oszpowskiego [?] i Trochima Buka [?], był we wsi Miratyńce [?] w województwie kijowskim i wwiązał ich w wieczystą posesję części tej wsi, spadłej na nich prawem naturalnym po ojcu Władysławie [?] Wasiłkowskim [?], podstarościm winnickim – z poddanymi, polami, gruntami, lasami, sianożęciami, w dawnych granicach; zebrawszy gromadę, nakazał poddanym odrabiać robocizny, co natychmiast zaczęli czynić; nikt się nie sprzeciwił.
Akt nr 74
Zeznanie relacji woźnego generała Prokopa Skorupińskiego o wwiązaniu Grzegorza Lisowskiego, rządcy [?] ziemskiego kijowskiego, w część wsi Zozulin [?] w pow. owruckim po ojcu Danielu (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V 1687, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 6 V 1687
1Lisowskiemu oddawać i uprzątać [?] poczęli, i nikt się z żadnym
2prawem tak pierwszym iako i poślednim nieodzywał i bronić nie chciał
3co mianowany Woźny szlachtą przy sobie będącą oświadczywszy się
4o tem Relacyą swoią prawdziwą uczynił i zeznawa, prosząc aby
5była przyięta i do Xiąg zapisana co i otrzymał Prokop Szko-
6rupinski Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Trzecia z serii intromisji woźnego generała Prokopa Skorupińskiego (akty 72–74, V 1687); w tym odpisie dwukrotnie „Szkorupinski”, w akcie 73 „Skorupinski” – przyjęto SKORUPIŃSKI. Szlachta ta sama co w akcie 72: Feodor (Teodor) DUMIŃSKI i Aleksander OLASIEWSKI [?] (w akcie 72 odczytany jako „Olejowski” [?]). Namiestnik tu „Posielkim” [?] – ta sama osoba co „Pocielum” (akty 63–73).
Lekcje niepewne: urząd Lisowskiego „Rządca [?] Ziemskiego Kijowskiego” (wyraz przed „Ziemskiego” – może „Regenta”, tj. regent ziemski kijowski); wieś „Zozulin” [?] (może Zozulińce/Zozulino) w pow. owruckim; „uprzątać” [?] (może „usłużać”). Ojciec/poprzednik – „niegdy świętey pamięci Daniel Lisowski”.
Łacina: ad requisitionem – na żądanie; vigore juris naturalis – mocą prawa naturalnego (dziedziczenia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego zaskarżenia i sprzeciwu.
Streszczenie
19V 1687 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu woźny generał Prokop Skorupiński zeznał relację, że 6 V 1687, na żądanie Grzegorza Lisowskiego, rządcy [regenta?] ziemskiego kijowskiego, w obecności szlachty Feodora Dumińskiego i Aleksandra Olasiewskiego [?], był we wsi Zozulin [?] w powiecie owruckim województwa kijowskiego i wwiązał Lisowskiego w wieczystą posesję części tej wsi, spadłej na niego prawem naturalnym po przodkach – z poddanymi, polami, lasami, borami i siedliskami, tak jak dzierżył ją zmarły Daniel Lisowski; poddani zaczęli oddawać powinności nowemu panu, nikt się nie sprzeciwił.
Akt nr 75
Zeznanie zapisu dymisyjnego Piotra Sośnickiego dla syna Mikołaja na wieś Sosnówka Nowa [?] w woj. kijowskim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V 1687, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Żytomierzu 12 I 1687
Karty / skanyk. 62v–63 (skany 0064 lewa – od 1/4 wysokości, 0064 prawa – góra)
Językpol., łac. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 62v (skan 0064, strona lewa – od 1/4 wysokości)
1Dymissya JP. Piotra Sosnickiego Synowi
2swemu Mikołaiowi uczyniona
3Roku Tysiacza Szestsot Wosimdesiat Siemoho
4Miesiaca Maia Dewiatnadcatoho dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczom peredo-
1Łowy Rybnemi i Łowami Zwierza, i ze wszystkiemi in genere et specie mianowa-
2nemi i niemianowanemi przynależytościami, tak aby mianowane niemianowanemu
3a niemianowane mianowanemu nic nie szkodziło, ani ubliżało JP. Mikołaiowi Sośni-
4ckiemu Synowi memu z pod Fortuny moiey wypuszczam i Dymittuię, o czem wszelako
5aby wszyscy do Gruntu przynależący [?] przez Urząd Krayowy wiadomi zostali [?] — Wolen
6tedy odtąd pomienioną wieś Sosnowkę obiąć w swoie władanie i onąż według upo-
7dobania swego i woli rozrządzić, komu chcąc dać, darować, odprzedać, i ku nay-
8lepszemu pożytkowi swemu obrócić. Ja zaś raz wyzuwszy się prawa żadnego
9powrotu niemam i mieć niemogę, i na to daię ten moy List Zapis Dymis-
10syonis z podpisem Ręki mey własney, ia też [?] JPP. przyiacioł do tego uproszonych
11stwierdzony, Dattum w Żytomierzu Roku Tysiąc Szesćset Osmdziesiąt Siodmego
12Dnia Dwunastego Januaryi — u tego Zapisu Dymissyonis podpisy Rąk tymi
13słowy Piotr Sośnicki mpp. Ustnie uproszony Swiadek do tego Zapisu Dymis-
14syonis podpisuię się Antoni Mierzejewski — Jako przytomny Swiadek temu
15Zapisowi Dymissyonis podpisuię się Jerzy Borowicki — Ktoryżeto Zapis Dymissy-
16onis za podaniem i prozbą wyż rzeczoney osoby, a za moim Urzędowym przy-
17ięciem cale i zupełnie do Xiąg niniejszych iest Ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formularz dymisji niemal słowo w słowo jak w akcie 59 (dymisja A. Sankowskiego, 1684) – stamtąd potwierdzone lekcje „przez affekt ku Synowi … widząc onego Kreacyą”, „persona sua”, „ab illo … Reverencyi”. Namiestnik tu „Poiekim” [?] (por. „Pocielum”, „Posielkim” w aktach 63–74).
Lekcje niepewne: „Wieś Sosnówkę nową” [?] (w dalszym tekście „wieś Sosnowkę”); ojciec wystawcy „JP. Ignacym Sośnickim Podstarościm Lwowskim” [?] – urząd odczytany niepewnie (może „Owruckim”); „do Gruntu przynależący … wiadomi zostali” [?] – zdanie słabo czytelne.
Łacina: in personam – na osobę; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; Dymissyonis – dymisji (zapisu wypuszczenia dóbr z władzy ojcowskiej); persona sua – własną osobą; ab illo – od niego; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; Dattum – dano; mpp. – manu propria; Ingrossowany – wpisany (ingrosowany) do ksiąg.
Streszczenie
19V 1687 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Piotr Sośnicki przyznał zapis dymisyjny dla syna Mikołaja. W zapisie (Żytomierz, 12 I 1687) ojciec, widząc w synu zdolność do rządzenia sobą i majątkiem oraz doznając od niego szacunku, wypuszcza mu spod swej władzy wieś Sosnówkę Nową [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Ignacym Sośnickim, podstarościm [lwowskim?], z poddanymi, polami, rolami, lasami, zapustami, puszczami, błotami, krzakami, oczeretami, stawami, łowami rybnymi i zwierzęcymi i wszelkimi przynależnościami; syn może nią swobodnie rozporządzać (dać, darować, sprzedać), a ojciec zrzeka się prawa powrotu. Podpisy: Piotr Sośnicki; świadkowie Antoni Mierzejewski i Jerzy Borowicki.
Akt nr 76
Zeznanie zapisu dymisyjnego Reginalda [Rynalda] Sadowskiego, syna Tomasza, dla syna Mikołaja na część wsi Płotyny [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V 1687, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Owruczu 9 V 1687
7Wdztwa Kijewsk. i Knyhami nyneszniymi Hrodz. Kijewsk. Oczewisto stanowszy
8JP. Reynald Sadowski tę Dymissyą niżey inserowaną od siebie zeznawaiącego
9in personam Syna swego JP. Mikołaia Sadowskiego daną i służącą libere ac
10benevole przyznał, Ktorą Ja Urząd ad acticandum przyimuiąc czytałem
11i tak się w sobie ma — Ja Reynald Sadowski z ś.p. Tomasza Sadowskiego
12[reklamant:] Syn
k. 63v (skan 0065, strona lewa)
1Syn zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney
2Jurysdykcyi prawa Forum Wdztwa, a pod teraznieyszy Zapis moy Dymissy-
3onis poddaiąc się i inkorporuiąc oznaymuię, iż Ja przez przywiązanie
4iakie mam ku Synowi memu Mikołaiowi Sadowskiemu i widząc dobrą
5Kreacyą onego i postępki Część Wsi Płotyny [?] po Oycu moim JP. Tomaszu
6Sadowskim namnie spadłą, Ktorą iako naturalny Sukcessor maiąc z pra-
7wa pospolitego moc dobrami temi rozrządzać, a niemogąc niewidzieć
8w Synie moim JP. Mikołaiu Sadowskim wspaniałey sposobności ku rzą-
9dzeniu persona sua i maiątkiem swoim, Ktorem będąc przyzwoitey ab illo
10dla osoby moiey Reverencyi tey doznawszy, wyżey wyrażone Dobra
11z Poddanemi ich Robotami, czynszami, Polami, Lasami, Wodami, Błota-
12mi, Stawami, Młynami i innemi wszystkiemi i wszelakiemi pożytkami
13[...] temiż JP. Mikołaiowi Sadowskiemu Synowi memu z pod władania mego
14wypuszczam i Dymittuię — wolnym tedy iuż iest i będzie odtąd Syn moy
15temi dobrami władać i pożytkow wszelkich wynaydować, a Ja zeznawaiący
16odtąd żadney mocy i prawa do powrotu mieć niebędę, i na tego [?] ninieyszą
17Dymissyą przy uproszonych przyiaciołach Ręką moią własną podpisuię. Dato
18w Owruczu Roku Tysiąc Szesćset Osmdziesiąt Siodmego dnia dziewiątego
19Maia. U tego Zapisu Dymissyinoho podpisy Rąk tymi
20słowy — Reynald Sadowski mpp. Swiadek będąc przy-
21tomny tey Dymissyi podpisuię się Adam Sośnicki [?] Ch. [?] mp.
22Jako Swiadek i przyiaciel na tey Dymissyi podpisuię się
23Jerzy Sieniński [?] mpp. Kotoryiżeto Zapis za po-
24daniem i prozbą Pana zeznawaiuczoho, a za Urzędowym
25moim pryniatiem do Knyh nyneszniych iest wpisan —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formularz dymisji jak w aktach 59 i 75 (ten sam dzień oblaty, co akt 75 – 19 V 1687). Imię wystawcy w rkp. „Reynald”/„Rynald” (Reginald). Namiestnik tu „Poiecim” [?] (por. „Pocielum” w aktach 63–75).
Lekcje niepewne: wieś „Płotyny” [?] (w rkp. „Wsi Płotyny” – może Płotnica/Płotycze); świadek „Adam Sośnicki [?] Ch.” (skrót po nazwisku – może „Chorąży”; nazwisko por. Sośniccy, akt 75); „Jerzy Sieniński” [?] (może „Sieniecki”). Słowo przed „temiż” (początek wiersza) nieodczytane.
Łacina: in personam – na osobę; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; Dymissyonis – dymisji; persona sua – własną osobą; ab illo – od niego; Dato – dano; mpp./mp. – manu propria. Formuła ruska: „za Urzędowym moim pryniatiem do Knyh nyneszniych iest wpisan” – za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych został wpisany.
Streszczenie
19V 1687 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Reginald (Rynald) Sadowski, syn zmarłego Tomasza, przyznał zapis dymisyjny dla syna Mikołaja. W zapisie (Owrucz, 9 V 1687) ojciec, z przywiązania do syna i widząc jego dobre wychowanie, postępki i zdolność do rządzenia sobą i majątkiem, wypuszcza mu spod swej władzy część wsi Płotyny [?], odziedziczoną po ojcu Tomaszu, z poddanymi, ich robociznami i czynszami, polami, lasami, wodami, błotami, stawami, młynami i wszelkimi pożytkami; syn może nią swobodnie władać, a ojciec zrzeka się prawa powrotu. Podpisy: Reynald Sadowski; świadkowie Adam Sośnicki [?] i Jerzy Sieniński [?].
Akt nr 76a
Zakończenie odpisu nieznanego zapisu (podpisy świadków Jana Kazimirskiego [?] i Konstantego Borowickiego, formuła ingrosacji) – początek odpisu nie zachował się
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
3pis słowo w słowo iako się w sobie ma, do Xiąg niniejszych
4iest ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Karta 64 zaczyna się od zakończenia odpisu, którego początku brak: poprzednia karta (63v) kończy się kompletnym aktem 76 (dymisja R. Sadowskiego, z formułą „…do Knyh nyneszniych iest wpisan”). Między k. 63v a k. 64 zaginęła zatem co najmniej jedna karta odpisów (albo kopista nakleił fragment innego odpisu). Ręka tych wierszy – ta sama staranna kaligrafia, co akt 77 (nowa ręka od k. 64). Czerwona data „1690” odnosi się do aktu 77. Świadek Konstanty Borowicki – por. Jerzy Borowicki (akt 75).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment: końcowe wiersze nieznanego zapisu – podpisy świadków Jana Kazimirskiego [?] i Konstantego Borowickiego oraz formuła, że zapis został słowo w słowo ingrosowany do ksiąg niniejszych. Początek odpisu (strony, przedmiot, data) nie zachował się.
Akt nr 77
Zeznanie zapisu wieczystej darowizny (perpetuae donationis) Daniela Siestrzewitowskiego [?] dla Piotra Milanowskiego [?] i jego syna Mikołaja na część wsi Pustomyty [?] (urząd grodzki w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 VII 1690, Owrucz – urząd grodzki; zapis datowany w Pustomytach [?] 15 VII 1690
16wa, Forum, Powiatu y Woiewodztwa, a pod teraznieyszy
17Dobrowolny Zapis moy perpetuae Donationis cale się
18poddaiąc y wcielaiąc, wiadomo iawnie czynię, ustnie
19y dobrowolnie zeznawam, iż Ja zeznawaiący maiąc
20Dobra moie Dziedziczne Część Wsi Pustomyt [?] w Woiew:
21[...] Sytuowane, maiąc też wolność dobrami
22swemi iako chcę rządzić, szafować y dysponować,
23umyśliłem przeto pomienione Dobra ze wszystkie-
24mi poddanemi, polami, Rolami, Lasami, Bora-
25mi, Wodami, Łąkami [?], Zabudowaniami tak Dwor-
26[reklamant:] skiemi
k. 64v (skan 0066, strona lewa)
1skiemi iako y Chłopskiemi, y ze wszystkiem tym
2co do pomienioney Części przynależało y przyna-
3leży, W. JmPanu Piotrowi Milanskiemu [?],
4Synowi tegoż Mikołaiowi, y Potomkom ich
5dać, darować, y na wieczne czasy rezygnować,
6Jakoż niniejszym Zapisem moim daię, da-
7ruię y rezygnuię — Wolni tedy odtąd iuż będą
8Ich Mć Piotr y Mikołay Syn tegoż Milanscy [?]
9Dobrami temi iako swoią własnością rządzić, szafować,
10y dysponować, pożytki wynaydywać y ku nay-
11lepszemu swemu dobru obracać, a Ja zeznawa-
12iący zrzekłszy się prawa do wspomnionych Dobr
13odtąd żadnego powrotu ani sobie ani Sukcessorom
14moim nie zostawuię — A na to daię ten moy List
15Perpetuae Donationis, Ktory przy Swiad-
16kach ręką własną podpisuię — Dattum w Pu-
17stomytach [?] — Anno Millesimo Sexcentesimo
18Nonagesimo — Die Decimo Quinto Men-
19sis Julij — Daniel Siestrzewitowski [?] mpp.
20Swiadkowie obecni temu Zapisowi podpisuie-
21my się Tomasz Borycki [?] mpp. Jakub [?] [...]-
22kowski [?] mpp. Jozef Stanyński [?] mpp. Ktory-
23to Zapis Perpetuae Donationis, iako się w sobie
24ma de verbo ad verbum do Xiąg niniejszych
25Grodz: Woł. [?] iest Ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Od k. 64 nowa ręka kopisty – staranna, kaligraficzna, z ozdobnymi inicjałami, czysto po polsku (formuły oblaty nie ruszczyzną, lecz po polsku). Czerwona data „1690”. Namiestnik: Łukasz Antoni BOHDANOWICZ, „Namiestnik natenczas podwoiewodzi y Vice Regent Grodzki Generalny” – województwa oznaczonego skrótem „WWa Woł.” [?] (w ostatnim wierszu „Xiąg niniejszych Grodz: Woł.” [?]); skrót niepewny – może „Wołyńskiego”, choć urząd działa w Owruczu (woj. kijowskie) – do sprawdzenia przy dalszych aktach.
Nazwiska niepewne: darczyńca „Siestrzewitowski” [?] (w tytule „Siestrzewitow-skiego”, w tekście „Sie-strzewitowski”, w podpisie podobnie); obdarowany „Milanski”/„Milanoski”/„Milanowski” [?]; wieś „Pustomyt”/„w Pustomytach” [?] – województwo po „w Woiew:” nieodczytane. Świadkowie: Tomasz Borycki [?], Jakub [?] […]kowski [?] (plama), Józef Stanyński [?].
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; Perpetuae Donationis – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; de tenore Talis – takiej treści; Juridictionem – jurysdykcję; Anno Millesimo Sexcentesimo Nonagesimo, Die Decimo Quinto Mensis Julij – roku 1690, dnia 15 miesiąca lipca; de verbo ad verbum – słowo w słowo; mpp. – manu propria.
Streszczenie
20VII 1690 przed Łukaszem Antonim Bohdanowiczem, namiestnikiem podwojewodzim i wicerejentem grodzkim, na urzędzie grodzkim w Owruczu Daniel Siestrzewitowski [?] podał do ksiąg zapis wieczystej darowizny na rzecz Piotra Milanowskiego [?]. W zapisie (Pustomyty [?], 15 VII 1690) darczyńca, poddając się jurysdykcji sądu, daruje i wieczyście rezygnuje Piotrowi Milanowskiemu [?], jego synowi Mikołajowi i ich potomkom swoją dziedziczną część wsi Pustomyty [?] ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, borami, wodami, łąkami [?], zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz przynależnościami; obdarowani mogą nią swobodnie rozporządzać, a darczyńca nie zostawia sobie ani sukcesorom prawa powrotu. Podpisy: Daniel Siestrzewitowski [?]; świadkowie Tomasz Borycki [?], Jakub [?] […]kowski [?], Józef Stanyński [?].
Akt nr 77a
Kwit od Lubeńskiego [?] konwentowi owruckiemu OO. Bazylianów dany – sam nagłówek i początek formuły oblaty (dalszy tekst nie zachował się)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Odpis urwany po pierwszym wierszu formuły oblaty (bez numeru marginalnego); następna karta (k. 65, skan 0066 prawa) zaczyna się od nowego odpisu nr 78 – dalsza część kwitu nie została naklejona (lub zaginęła). Nazwisko wystawcy „Lubeńskiego” [?] – odczyt niepewny (może „Lubomirskiego”). Konwent bazylianów (unicki monaster) w Owruczu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Sam nagłówek odpisu: kwit wystawiony przez Lubeńskiego [?] konwentowi owruckiemu oo. bazylianów, oblatowany na urzędzie grodzkim w Owruczu; treść kwitu nie zachowała się.
Akt nr 78
Zeznanie zapisu wieczystej i nieodwołalnej darowizny Daniela Bykowskiego [Byhowskiego?], cześnika nowogrodzkiego [?], dla Baltazara Feysza [?], szlachcica nobilitowanego, na część wsi Czerniawka [?] w pow. owruckim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IX 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis pisany w Owruczu 11 IX 1690
8Swiadek i przyiaciel podpisuię się Feodor Bajkowski [?] mp.
9Ustnie i oczewisto proszony od Wielm. JmPana
10Daniela Bykowskiego [?] do tego Zapisu Donatio-
11nis Swiadek i przyiaciel podpisuię się Klemens
12Zabrzycki [?] mp. Ustnie i Oczewisto proszony
13od JmPana zeznawaiącego do tego Zapisu
14Donationis Swiadek i przyiaciel podpisuię
15się Samuel Beck [?] mpp. Kotoryi to Zapis
16za podaniem i prozbą wyż zeznawaiuszczey oso-
17by, a za moim Uradowym pryniatiem slo-
18wo w słowo cale iak sia w sobi maiet do nyneszniych
19Hrodzkich Knyh iest wpisanyi —
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis rozciąga się na cztery strony (k. 65–66v). Nazwisko darczyńcy w odpisie zmienne: „Bykowskiego”, „Bykowski”, „Byhowski”, „Bybawskiego” – przyjęto BYKOWSKI [?] (możliwe Byhowski). Ojciec „Xawerego” [?] – odczyt niepewny. Urząd „Cześnik Nowogr.” [?] – skrót niepewny. Obdarowany „Baltazar Feysz” [?] (w rkp. „Feyszowi”, „Feysza”, „Feyszow”) – szlachcic nobilitowany przez Jana III. Wieś „Czerniawka” [?] (w rkp. „Czerniawki”, „Czerniawki”) w pow. owruckim. Namiestnik „Kazimirom Paulum” [?] – zapewne ten sam Kazimierz „Pocielum” co w aktach 63–76 (odczyt zniekształcony).
Świadkowie: Feodor (Teodor) Bajkowski [?], Klemens Zabrzycki [?], Samuel Beck [?]. „Osypami” – daninami w zbożu (osyp); „Siemienistością” [?] – zapewne „z całą ich czeladzią/rodziną” (siemia – rodzina); „Stawnie [?] Krom przysięgi” – może „Statutowo, krom przysięgi” (szkody szacowane bez przysięgi).
Łacina: perpetuae ac irrevocabilis donationis – wieczystej i nieodwołalnej darowizny; ad acticandum – do wpisania do akt; Forum – sąd właściwy; Ewinkować (evincere) – bronić w posiadaniu, zastępować w sporze; in rem et personam – na rzecz i osobę; dylacyi – odroczeń; mp./mpp. – manu propria.
Streszczenie
13IX 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Daniel Bykowski [?], cześnik nowogrodzki [?], podał i osobiście przyznał zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny dla Baltazara Feysza [?], szlachcica nobilitowanego przez Jana III. W zapisie (Owrucz, 11 IX 1690) Bykowski [?], jedyny syn i sukcesor zmarłego Ksawerego [?], poddając się jurysdykcji sądu, przekazuje Feyszowi [?] na wieczność swoją dziedziczną, nieobciążoną część wsi Czerniawka [?] w powiecie owruckim województwa kijowskiego, z gruntami, polami, lasami, borami, prawem łowów i połowu ryb, poddanymi ciągłymi i pieszymi, daninami, czynszami i osypami, w dawnych granicach; zrzeka się wszelkiego prawa, zobowiązuje się wraz z sukcesorami bronić obdarowanego przed wszelkimi roszczeniami (ewikcja) na własny koszt, pod zakładem szkód, odpowiadając przed sądami ziemskimi, grodzkimi, Trybunałem Koronnym Lubelskim i – w bezkrólewiu – sądem kapturowym, bez apelacji i odroczeń. Podpisy: Daniel Byhowski [?]; świadkowie Teodor Bajkowski [?], Klemens Zabrzycki [?], Samuel Beck [?].
Akt nr 79
Zeznanie zapisu wieczystej i nieodwołalnej darowizny Grzegorza Wierzejskiego, łowczego lubelskiego [?], dla Kazimierza Pruszyńskiego na wieś Międzyrzyczki [?] i Wereszy [?] w pow. owruckim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 IX 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis pisany w Owruczu 23 IX 1690
25co iuż i Kontrakt rezygnationis między nami sporządzony
26zostać, iakoż czyniąc zadosyć warunkowi tego Kontraktu dobra
27wyż pomienione Wsi Międzyrzyczki [?] i Wereszy [?] daię, daruię,
28[reklamant:] i nawieczność
k. 68 (skan 0069, strona prawa)
1i nawieczność rezygnuię, sam się wszelkiego prawa, tytułu i
2Dziedzictwa do pomienionych Dobr wiecznemi czasy zrzekam się, nie
3zostawuiąc sobie ani Sukcessorom moim prawa i upominania się
4kiedykolwiek u kogokolwiek o nie — Wolen tedy odtąd iest i będzie
5WJmP. Kazimierz Pruszynski, wszedszy do pomienionych Dobr
6dziedziczną Intromissyą onemi rządzić szafować i dysponować,
7komu chcemu dać, przedać, darować, i nawieczność rezygnować.
8A ia raz nazawsze zrzekłszy się wszelkiego do pomienionych
9Dobr zwrotu, recessu i regressu w posiadaniu i używaniu onych
10żadney, ani sam przez się, przez Subordynowane osoby czynić niemam
11i niepowinien będę, a ponim Sukcessorowie i potomkowie czynić tego
12niemaią i niepowinni będą owszem od wszelkich Impedimentow
13prawnych i nieprawnych od kogokolwiek o te dobra zachodzących bronić
14zastępować i ewinkować własnym kosztem i nakładem WJegoM. Kazi-
15mierza Pruszynskiego Potomkow i Sukcessorow Jegom. obowiązuię się
16a to pod szkodami Ziemskiemi stawnie [?] Krom przysięgi cielesney
17Oszacowanemi, o ktore to Szkody terminum peremptoryum i forum
18ubiquinaryum w Każdym Sądzie Ziemskim Grodz. Trybunale Kor.
19Lubel. a w razie (Uchoway Boże) Bezkrolewia w Sądach Kapturo-
20wych lub iakie natenczas od rzeczypospolitey uchwalone będą nazna-
21czam i prefiguię amputatis omnibus quot quot sunt beneficiis juris.
22I na to daiem ten moy List dobrowolny Zapis perpetuae ac irrevo-
23cabilis Donationis, Ktory dla zupełney wiary i ważności przy
24uproszonych Swiadkach i przyiaciołach Ręką moią własną podpisuię
25[reklamant:] pisan
k. 68v (skan 0070, strona lewa – góra)
1w Owruczu dnia Dwudziestego trzeciego Septembris Tysiąc Szesćset
2Dziewięćdziesiątego Roku — u tego Zapisu donationis podpisy rąk tak
3zeznawaiącey osoby iako też i WJPP. przyiacioł tymi słowy —
4Grzegorz Wierzejski (L.S.) Ustnie i oczewiście proszony od WJP. Grzego-
5rza Wierzejskiego do tego Zapisu perpetuae Donationis na rzecz
6WJP. Kazimierza Pruszynskiego sporządzonego Swiadek
7i przyiaciel podpisuię się Bernard Felczyński [?] (L.S.) Ustnie i ocze-
8wiście proszony od WJmP. zeznawaiącego do tego Zapisu donationis
9Swiadek i przyiaciel podpisuię się Jozef Stecki [?] (L.S.) Ustnie i ocze-
10wiście proszony do tego Zapisu perpetuae ac irrevocabilis donationis
11Swiadek i przyiaciel podpisuię się Michał Nowoszycki [?] (L.S.) Ustnie
12i oczewiście proszony od JP. zeznawaiącego do tego Zapisu donatio-
13nis Swiadek i przyiaciel podpisuię się Paweł Potocki — Kotoryito Zapis
14perpetuae donationis za podaniem i prozbą wyż menowanoy
15zeznawaiuszczoy osoby, a za moim Uradowym pryniatiem
16słowo w słowo cale iak sia w sobi maiet do nyneszniych Hrod[zkich]
17[Kijewskich Knyh iest wpisanyi —]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis na czterech stronach (k. 67–68v). Darczyńca Grzegorz WIERZEJSKI – syn Jana i Marty z Brzeznickich [?], wnuk Mateusza i Lucjanny z Brzozowskich [?]; jego urząd w formule oblaty („Łowczy Lubel[ski]” [?]) odczytany niepewnie, podobnie urzędy ojca („Stoln. Lub.” – stolnik lubelski [?]) i dziada („Podkom. Krak.” [?]); słowo „Mało” po „Stoln. Lubel.” – może skrót „Małoletni” lub część tytułu. Prawo do dóbr wynikało z dymisji ojca zeznanej w aktach ziemskich kijowskich 3 X 1681.
Wsie: „Międzyrzyczki” [?] i „Wereszy” [?] (w rkp. „Wsi Międzyrzycke i Wereszy”, „Wsi Międzyrzyczki i Wereszy”) w pow. owruckim – lekcje niepewne. Obdarowany Kazimierz PRUSZYŃSKI – por. D. PRUSZYŃSKI w akcie 58 (banicja, 1684). „Kontrakt rezygnationis” – wcześniejsza umowa stron, której wykonaniem jest ten zapis. Świadkowie (L.S. = locus sigilli, miejsce pieczęci): Bernard Felczyński [?], Józef Stecki [?], Michał Nowoszycki [?], Paweł Potocki. Ostatni wiersz formuły (dół k. 68v) uzupełniony wg aktów 77–78.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; perpetuae ac irrevocabilis donationis – wieczystej i nieodwołalnej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; Annuendo – przychylając się; ad acticandum – do wpisania do akt; Ligamenta – zobowiązania; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; recessu i regressu – odstąpienia i powrotu; terminum peremptoryum i forum ubiquinaryum – termin zawity i sąd w każdym miejscu (forum ubiquitarium); amputatis omnibus quot quot sunt beneficiis juris – z odcięciem wszelkich, ile ich jest, dobrodziejstw prawa; L.S. – locus sigilli.
Streszczenie
23IX 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Grzegorz Wierzejski, łowczy lubelski [?], przyznał zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny dla Kazimierza Pruszyńskiego, opatrzony jego podpisem oraz podpisami i pieczęciami (dwie na laku czerwonym, jedna na czarnym) świadków. W zapisie (Owrucz, 23 IX 1690) Wierzejski – syn Jana i Marty z Brzeznickich [?], wnuk Mateusza i Lucjanny z Brzozowskich [?] – oświadcza, że wsie Międzyrzyczki [?] i Wereszy [?] w powiecie owruckim, które posiadał dziedzicznie na mocy dymisji ojca (akta ziemskie kijowskie, 3 X 1681), nieobciążone, z poddanymi, ich powinnościami, zabudowaniami, gruntami, lasami, borami, sianożęciami, łąkami, rzekami, stawami, łowami, gonami bobrowymi, młynami, karczmami i wszelkimi dochodami, zgodnie z wcześniej zawartym kontraktem daruje i wieczyście rezygnuje Pruszyńskiemu; zrzeka się wszelkiego prawa i zobowiązuje się bronić obdarowanego przed wszelkimi roszczeniami na własny koszt, pod zakładem szkód, poddając się każdemu sądowi bez dobrodziejstw prawa. Podpisy: Grzegorz Wierzejski; świadkowie Bernard Felczyński [?], Józef Stecki [?], Michał Nowoszycki [?], Paweł Potocki.
Akt nr 80
Relacja [?] woźnego generała Stefana Karaszewskiego [?] o intromisji (podaniu w posesję) Aleksandra Turowskiego [Tarawskiego?] w dobra wsi Nebży [?] w pow. owruckim po ojcu Stanisławie (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; czynność woźnego 1 [?] XI 1690
25a o tem tak uczynioney ta Relacya Ustną [?] przyznany
26Urzędowi [ninieyszemu?] i zeznał, prosząc aby do Akt ninieyszych
27Generalnych [?] Wdztwa Kijow[skiego] przyięta i zapisana była
28co i otrzymał. Stefan Karaszewski [?] Woźny Generał
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis bardzo wyblakły (zwłaszcza dół k. 68v); czytany po cyfrowym odjęciu tła. Na k. 68v przeplatają się prześwity tekstu ze strony odwrotnej – wiersze 10–13 i reklamant odczytane tylko częściowo. Całość ma formę relacji woźnego generalnego (intromisji) wniesionej do akt grodzkich kijowskich w Owruczu 20 XI 1690 przed namiestnikiem „Kazimierzem Pocielum” [?] (por. akty 63–79).
Nazwiska: w tytule „Tarawskiego”, w tekście k. 69 wyraźnie „Turowskiego” (Aleksander, syn Stanisława) – w indeksie jako Turowski. Woźny: Stefan KARASZEWSKI [?] – podpis odczytany najpierw jako „Paradzewski”; rozstrzygnięte aktem 86 (ta sama sesja, czytelny podpis „Stefan Karaszewski Woźny” i ta sama formuła „ad affectationem juridicamque requisitionem”). Świadkowie szlachta: Paweł [?] Myszałowski [?] i Daniel Chmielowski [?] – odczyt niepewny. Wieś: „Nebży” [?] (dwa razy, raz „wsi i Nebży”) – nazwa niepewna; mowa o połowie [?] wsi w pow. owruckim. Słowo „Wsi Nowey” [?] w wyliczeniu – może błąd kopisty.
Data czynności woźnego: „w Roku teraznieyszym 1690 Miesiąca Nowembra pierwszego [?] dnia” – dzień niepewny. Słowo tytułowe odczytane jako „Relacya” [?] (możliwe też „Possessya” lub „Cessya”).
Łacina: personaliter – osobiście; ad affectationem juridicamque requisitionem – na żądanie i prawną prośbę (rekwizycję); iuris dominii et naturalis post fatum Rodzica – prawem własności i przyrodzonym po śmierci rodzica; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nikomu impugnante et contradicente – bez czyjegokolwiek sprzeciwu i zaprzeczenia; iurium – praw.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
20XI 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu stawił się woźny generał województwa kijowskiego Stefan Karaszewski [?] i zeznał relację: 1 [?] XI 1690, na żądanie Aleksandra Turowskiego (w tytule „Tarawskiego”), był w dobrach wsi Nebży [?] w powiecie owruckim i w obecności dwóch szlachciców – Pawła [?] Myszałowskiego [?] i Daniela Chmielowskiego [?] – podał Turowskiemu w spokojne, rzeczywiste i dziedziczne posiadanie część [połowę?] tej wsi, przypadłą mu prawem własności i przyrodzonym po śmierci ojca, Stanisława Turowskiego, z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami, gruntami ornymi i nieornymi, zaroślami, sianożęciami, łąkami, lasami, wodami, stawami i zabudowaniami dworskimi i chłopskimi, tak jak posiadali je ojciec i przodkowie, bez niczyjego sprzeciwu. Relację przyjęto i wpisano do ksiąg. Odpis bardzo wyblakły, odczyt częściowy.