Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 3 z 22
Akty 81–120
Wpisy od 1 XI 1690 do 26 II 1700
Akt nr 81
Zeznanie zapisu wieczystej darowizny (rezygnacji) Stanisława Grabińskiego [?] dla Marcina Rogozińskiego [?] i jego syna Franciszka na części wsi Czerniawka w pow. owruckim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 [XI?] 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis pisany w Owruczu 1 XI 1690
Karty / skanyk. 69–70 (skan 0070 prawa – dół, skan 0071 lewa i prawa)
Językpol., łac. wtręty (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Odpis bardzo wyblakły; czytany po cyfrowym odjęciu tła. Najsłabiej widoczne: początek k. 70 (wysokość sumy i sposób jej zapłaty) oraz ustęp z podpisami (k. 70, dół) – wiele miejsc [?]/[...]. Dzień oblaty „Dwadcatoho” pewny, nazwa miesiąca nieczytelna (zapis datowany 1 XI 1690, więc zapewne 20 XI 1690, jak akt 80).
Darczyńca: Stanisław GRABIŃSKI [?] – syn Michała Jana „dwoimiennego” (cześnika kijowskiego [?]), wnuk Daniela Grabińskiego; działa także w imieniu małoletniego syna Antoniego Wojciecha. Obdarowani: Marcin ROGOZIŃSKI [?] (w rkp. „Rogozinski”/„Ragozinski” – odczyt niepewny) i jego syn Franciszek. Czerniawka – zob. akt 78 (darowizna części tej wsi przez D. Bykowskiego dla B. Feysza [?], 1690). Mimo nagłówka „Donacyi” zapis jest faktycznie sprzedażą („za Sumę dobrowolnie umówioną”), część sumy przypada zapewne synowi Antoniemu Wojciechowi [?]. Darczyńca zobowiązuje się też spłacić ewentualne długi ojca i dziada ciążące na tych częściach.
Świadkowie: Józef Ostrowski [?], Walenty Na…ski [?], Jerzy Rusiński [?]; wyrażenie „Michała Jana Seweryna z Narolskich” [?] w ustępie o podpisach – odczyt bardzo niepewny.
Łacina: perpetuae (et irrevocabilis) Donationis – wieczystej (i nieodwołalnej) darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Antecessorach – przodkach; Impedimentow – przeszkód. „Dwoimienny” – noszący dwa imiona.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
[20 XI?] 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Stanisław Grabiński [?] przedstawił do wpisania i przyznał zapis wieczystej darowizny (rezygnacji) dla Marcina Rogozińskiego [?]. W zapisie (Owrucz, 1 XI 1690) Grabiński – syn Michała Jana, cześnika kijowskiego [?], wnuk Daniela – działając w swoim imieniu i małoletniego syna Antoniego Wojciecha, oświadcza, że odziedziczone po przodkach części wsi Czerniawka w woj. kijowskim [pow. owruckim?] z gruntami, polami, lasami, borami, poddanymi i wszelkimi przynależnościami daje i wieczyście rezygnuje Marcinowi Rogozińskiemu [?] i jego synowi Franciszkowi za umówioną sumę (wysokość nieczytelna), zrzeka się wszelkiego prawa, zobowiązuje się bronić nabywców przed roszczeniami pod zakładem szkód oraz spłacić z własnych dóbr ewentualne długi ojca i dziada ciążące na tych częściach. Podpisy: Stanisław Grabiński [?]; świadkowie Józef Ostrowski [?], Walenty Na…ski [?], Jerzy Rusiński [?]. Zapis wpisano do ksiąg grodzkich kijowskich. Odczyt częściowy.
Akt nr 82
Zeznanie zapisu dymisji Joachima Jaśkiewicza dla syna Romana na część wsi Buchaków [?] w woj. kijowskim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Buchakowie [?] „1691” [?] (zob. nota)
8do tego Zapisu Dymissyinego podpisuię się Jakob Witu-
9szynski [?] Jako świadek i przyiaciel na tey Dymissyi
10podpisuię się Paweł Weynarowski [?] — Swiadek ustnie
11uproszony od osoby wyż Ręką swoią wyrażony na tey
12Dymissyi podpisuię się Marcin Wysocki mp. Koto-
13ryi to Zapis Dymissyonis za podaniem i prozbo-
14iu, a za moim Uradowym pryniatiem słowo w
15słowo cale iak sia w sobi maiet do Knyh nyneszniych Hrodz-
16kich Kijewskich iest wpisanyi —
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis wyblakły, ale czytelny po cyfrowym odjęciu tła. Nazwisko w tytule „Jaskiewicza”, w tekście „Jaskiewicz” (bez znaku diakrytycznego – w indeksie Jaśkiewicz). Wieś: „Buchaków” [?] (w rkp. „Bushakow” – długie s + h; możliwe też „Buszaków”; może to wieś „Baskaków” z aktu 86 – ta sama sesja); w zapisie bez nazwy powiatu (zapewne pow. owrucki).
Data zapisu: „Roku [Tysiąc] Szesćset Dziewięćdziesiątego pierwszego dnia drugiego Czerwca” – tj. 2 VI 1691, co przeczy dacie oblaty (20 XI 1690); możliwe, że kopista dopisał „pierwszego” omyłkowo (2 VI 1690?) albo źle przepisał rok oblaty – nie rozstrzygam.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; Zapis Dymissyonis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr); in personam – na osobę; Attynencyami – przyległościami; Reverencyą – uszanowanie; dymittować – ustąpić (z dóbr); mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
20XI 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Joachim Jaśkiewicz przedstawił do wpisania zapis dymisji na rzecz syna Romana. W zapisie Jaśkiewicz oświadcza, że widząc prawdziwe uszanowanie syna względem siebie, daje mu, daruje i ustępuje swoją dziedziczną część wsi Buchaków [?] w województwie kijowskim z poddanymi, polami, rolami, lasami, borami i wszelkimi przyległościami; syn może nią swobodnie rządzić i rozporządzać, a ojciec zrzeka się prawa powrotu. Zapis datowany w Buchakowie [?] 2 VI „1691” [?], podpisany przez Joachima Jaśkiewicza oraz świadków Jakuba Wituszyńskiego [?], Pawła Weynarowskiego [?] i Marcina Wysockiego. Wpisany do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 83
Relacja woźnego Stefana Karaszewskiego [?] o intromisji Aleksandra Krzywickiego [?] w część wsi Maciewicze [?] w woj. kijowskim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; czynność woźnego 1 XI 1690
12[...] [...] i nieornemi, z Pasiekami [?] i bez Pasiek [?], [nad wierszem:] Karczmami [?] Stawami, Rze-
13kami, Młynami, [...] Żyta [?] ze wszystkiemi in genere
14et specie mianowanemi i niemianowanemi, iako
15się te Dobra z dawna [...] [...] [...]
16przy WJ. Eliasza Krzywickiego [?] brata i WJ. Ostafiego
17Krzywickiego [?] Oyca WJP. Affektanta miała
18i zawierała cum omnibus attinentiis et per-
19tinentiisque, nemine Impugnante et Contra-
20dicente, spokoynie [?] ani [przeciwnie?] [...] [...]
21[...] [...] [...] [...] [...]
22[...] in possessionem liberam pacificam realem et actualem [?]
23WJP. Alexandra Krzywickiego [?] i [przytomney?] [...]
24[...] [...] [podawszy?] [...] [...]
25[...] [...] [...] [...] [...] [...]
26[...] [...] i aby onemu wszelkie posłuszeństwo [?]
27poddaństwo i powinności oddawali przykazał
28co wszystko on Woźny tego dnia [...] przy
29sobie będącey oświadczywszy Szlachcie [?] a [teraz?]
30z obu Stron ta Relacyą Officyalną
31zeznał, prosząc aby Actis praesentibus connotatum
32było co otrzymał. Stefan [?] Karaszewski [?] Woźny
33Grodzki [?] Wdztwa Kijowskiego
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis bardzo wyblakły i zabrudzony (przebitka ze stron sąsiednich); czytany po cyfrowym odjęciu tła – wiele wierszy tylko częściowo, zwłaszcza tytuł, zapis o pochodzeniu dóbr i opis samej intromisji. Forma: relacja woźnego (tu „Woźny Jeneral”, w podpisie „Woźny Grodzki” [?]) – podpis odczytany najpierw jako „Sebastyan Darowski”, w tekście k. 71 „…Dunowski” [?]; zapewne Stefan KARASZEWSKI, woźny generał kijowski z tej samej sesji (akt 86, czytelny podpis) zeznana 20 XI 1690 w Owruczu przed namiestnikiem „Kazimierzem Pocielum” [?].
Nazwisko rodziny wprowadzanego: w tytule „Krzyp…icki”/„Krzywicki” [?], w tekście „Kozyn(n)icki” [?] (Eliasz – brat, Ostafi – ojciec „Affektanta”), w imieniu wprowadzanego (Aleksander) nieczytelne – ujednolicone niepewnie jako „Krzywicki [?]”. Wieś: „Maciewicze” [?] (w rkp. „Maciewice”/„Maciewicz”) – odczyt niepewny. Świadkowie szlachta: Ignacy [?] … i Mateusz Sienkiewicz [?]; Prokop … [?] – rola niejasna.
Łacina: personaliter – osobiście; ab Antecessoribus – po przodkach; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; cum omnibus attinentiis et pertinentiisque – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – bez czyjegokolwiek sprzeciwu i zaprzeczenia; in possessionem liberam pacificam realem et actualem – w posiadanie wolne, spokojne, rzeczywiste i aktualne; Actis praesentibus connotatum – zapisane w niniejszych aktach; Relacya Officyalna – urzędowe zeznanie woźnego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
20XI 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu woźny Stefan Karaszewski [?] zeznał relację: 1 XI 1690, w obecności szlachty – Ignacego [?] … i Mateusza Sienkiewicza [?] – na prośbę Aleksandra Krzywickiego [?] był we wsi Maciewicze [?] w województwie kijowskim i wprowadził go w wolne, spokojne i rzeczywiste posiadanie części tej wsi, przypadłej mu po przodkach (w tym po ojcu Ostafim i bracie [stryju?] Eliaszu Krzywickich [?]), z poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, ich czynszami, daninami, powinnościami i robociznami, gruntami, sianożęciami, łąkami, dąbrowami, pasiekami, karczmami, stawami, rzekami, młynami i wszelkimi przynależnościami, bez niczyjego sprzeciwu; nakazał poddanym posłuszeństwo nowemu panu. Relację wpisano do akt. Odpis bardzo wyblakły – odczyt częściowy, nazwiska niepewne.
Akt nr 84
Oblata testamentu Marcina Martynowskiego, syna Damiana, podana przez wdowę Teklę z Dymowskich [?] Martynowską (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; testament pisany w Mezynowcu [?] 30 VIII 1689
4ze sprzedaży przezemnie Dobr Części Wsi Potijowki wy-
5nikłey u WJP. Hrehorego Woyciechowskiego będącey i na dobrach
6dziedzicznych Części Wsi Kamienin [?] osobnym opisem upew-
7nioney wraz z Summą Małżonki moiey posagową [...] polskie [?]
8maiącey, od Ktorey po pięć od sta pobieram, tey całkowiey Summy doży-
9wotniczką też moią czynię WJP. Teklę z Dymowskich Martyno-
10wską, Ktorę proszę obowiązkiem i Zaklinam na miłości Małżeńskiey,
11aby takowey Summy nie utracała, lecz tylko się z procentu
12utrzymywała, aby pozostawić dla pamiątki Synowi naszemu
13Stefanowi, Ktorego także zaklinam pod błogosławieństwem
14bozkim, aby się nie sprzeciwiał woli matki swoiey, ale święcie
15iey pełnił Rozkazy. Zas wszelkie ruchomości i sprzęty tak
16Domowe iako i gospodarskie, niemniey Konie, bydło, chleb, statki [?]
17to wszystko teyże Małż[once] moiey do wolnego szafowania [?] pozostawiam
18a ktoby tylko chciał violare tego nieomylnie na Sąd Boski
19powoływać będę i do dziesiątego pokolenia zostanie wyklęty.
20Exekutorem tey ostatniey woli moiey i Opiekunem mey Lubey
21Małż[onki] i Syna mego Stefana obieram i upraszam WJP. Brata
22mego młodszego Dymitra, obliguiąc go by rad swoich nie
23oszczędzał ale we wszystkim iak naylepiey zaradzał. a tak
24więc rozporządziwszy tak co do Duszy iako i [doczesney?] sub-
25stancyi moiey żegnam was Luba Żono i ciebie drogi Synu, daiąc
26ci ostatnie błogosławieństwo. Nadostatek żegnam was zacnych [?]
27przyiaciele oraz i o przebaczenie [?] upraszam. Takowy to Testament
28dla lepszey wiary i waloru Ręką moią własną przy uproszonych
29Swiadkach i przyiaciołach podpisuię. Dattum w Mezynowcu [?]
30dnia trzydziestego Augusta Tysiąc Szesćset osmdziesiąt dzie-
31wiątego Roku. U tego Testamentu podpisy Rąk tymi słowy
32Marcin Martynowski mp. Jako świadek i przyiaciel na tym
33Testamencie podpisuię się Jan Radwański mp. Jako oczewisty
34świadek uczynienia tego Testamentu podpisuię się Antoni
35Witkowski mp. Swiadek przytomny uczynienia tego Testamen-
36tu podpisuię się Benedykt Żurakowski — Kotoryi to Testa-
37ment za podaniem i prozbou a za moim Urado-
38wym pryniatiem do Knyh nyneszniych
39iest wpisanyi —
Objaśnienia i tłumaczenia
Strona k. 72 i 72v pisana wyraźniej niż poprzednie odpisy. Testator: Marcin MARTYNOWSKI, syn Damiana („Syn Domiana”); żona Tekla z Dymowskich [?] (w rkp. „z Dy-mowskich”, „z Dymowskich”); syn Stefan; brat młodszy Dymitr – wykonawca testamentu i opiekun.
Majątek: 29 talarów bitych z ceny sprzedanej części wsi Potijówka (por. akty 13 i 62 – Puchalscy, Piotrowski), pozostających u Hrehorego (Grzegorza) Wojciechowskiego i zabezpieczonych osobnym zapisem na jego części wsi „Kamienin” [?] (nazwa niepewna); suma posagowa żony (wysokość nieczytelna – „[...] polskie”), od której testator pobierał 5% rocznie; ruchomości i sprzęty domowe i gospodarskie, konie, bydło, zboże. Miejsce spisania: „Mezynowiec” [?] (w rkp. „w Mezynowcu”/„Męzynowcu” – odczyt niepewny).
Daty: testament 30 VIII 1689, oblata 20 XI 1690 (ta sama sesja co akty 80–83).
Łacina: Comparens personaliter – stawająca osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; violare – naruszyć; Dattum – dan; mp. (manu propria) – ręką własną; „Gotowizna” – gotówka; „po pięć od sta” – 5% rocznie.
Streszczenie
20XI 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Tekla z Dymowskich [?] Martynowska podała do wpisania testament zmarłego męża, Marcina Martynowskiego, syna Damiana. W testamencie (Mezynowiec [?], 30 VIII 1689) testator, chory na ciele, ale zdrowy na umyśle, polecał duszę Bogu, na pogrzeb przeznaczał 60 zł, na msze w kościele, przy którym miał spocząć – 40 zł. Nie mając dóbr ziemskich, rozporządził sumą 29 talarów bitych z ceny sprzedanej części wsi Potijówka, pozostającą u Hrehorego Wojciechowskiego (zabezpieczoną na jego części wsi Kamienin [?]), oraz posagiem żony (od którego pobierał 5%): żona miała dożywotnio korzystać tylko z procentu, a kapitał zachować dla syna Stefana; ruchomości, sprzęty, konie, bydło i zboże zostawił żonie do swobodnego rozporządzenia; synowi nakazał posłuszeństwo matce, a naruszającym testament groził sądem Bożym i klątwą do dziesiątego pokolenia. Wykonawcą i opiekunem żony i syna ustanowił młodszego brata Dymitra. Świadkowie: Jan Radwański, Antoni Witkowski, Benedykt Żurakowski.
Akt nr 85
Oblata ekstraktu z akt grodzkich trembowelskich z relacją woźnego o intromisji Kazimierza Narolskiego w drugą część wsi Brzeziny w ziemi lwowskiej, podana przez Antoniego Dydyńskiego (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zeznanie relacji w grodzie trembowelskim 17 II 1688; intromisja 28 I 1688
17personaliter ministerialis Regni Generalis Providus Joannes
18Nikyszko [?] Authenticatus juratus una cum nobilibus
19nempe Generosis Josepho Kwaśniewski et Stanislao
20Zaleski [?] sibi ministeriali firmioris et evidentioris
21testimonii gratia adhibitis, in vim sui veram ac fidelem
22relationis palam publice libereque recognovit, se ad requi-
23sitionem Generosi Casimiri Narolski, olim [?] Generosorum
24Josephi et Julianae de domo Ilnickie [?] subdapiferorum
25Zydaczovien[sium] filii, olim Joannis et Mariannae de Korzeniowskie
26Vexilliferorum Sanocensium nepotis, olim vero Petri Narolski
27pronepotis, ad bona scilicet partem secundam villae Brzeziny
28in palatinatu Russiae terra Leopoliensi sitam et iacentem
29die vigesima octava Januarii Anno in Actu contento
30una cum dictis nobilibus condescendisse ibidemque
31existens Dictum Generosum Casimirum Narolski
32in praefatam partem Villae Brzeziny intromisisse
k. 73v (skan 0075, strona lewa – góra)
1et in actualem pacificamque Possessionem investi-
2visse; quae Intromissio et actualis Possessio nemine
3impugnante statim accepta est. De quo praesens una
4cum nobilibus praefatis id ipsum in toto affirma-
5ntibus et attestantibus Relatio. Ignarus scribendi Joannes
6Nikyszko [?] +. Concordatur cum actis. Attestor Andreas
7Skarbek Regens Castr[ensis] Leg[...] [?] Brzykowski [?]. Kotoryi to
8Extrakt Intromissyi za podaniem i prozbou, a za
9moim Uradowym pryniatiem do Knyh ny-
10neszniych iest wpisanyi —
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis czytelny. Ekstrakt z ksiąg grodzkich (starościńskich) trembowelskich, podany do akt kijowskich w Owruczu przez Antoniego DYDYŃSKIEGO (jego związek ze sprawą nie jest podany). Tytuł odpisu mówi o intromisji „Piotra Narolskiego”, tymczasem w tekście wprowadzany jest Kazimierz Narolski, a Piotr to jego pradziad – niezgodność kopisty.
Genealogia: Kazimierz NAROLSKI – syn zmarłych [?] Józefa i Julianny z Ilnickich [?], podstolich żydaczowskich; wnuk Jana i Marianny z Korzeniowskich, chorążych sanockich; prawnuk Piotra Narolskiego. Wieś: Brzeziny (druga część) w województwie ruskim, ziemi lwowskiej. Woźny generał koronny Jan „Nikyszko” [?] (nazwisko niepewne) – niepiśmienny („Ignarus scribendi”, znak krzyża +). Szlachta: Józef Kwaśniewski, Stanisław Zaleski [?]. Ekstrakt poświadczył Andrzej Skarbek [?], regens grodzki (formuła „Regens Castr. Leg. Brzykowski” – odczyt i znaczenie niepewne).
Łacina (tłumaczenie): „Działo się w zamku trembowelskim w siedemnastym dniu lutego roku Pańskiego tysiąc sześćset osiemdziesiątego ósmego. Do urzędu i niniejszych akt grodzkich starościńskich trembowelskich przybywszy osobiście woźny generał Królestwa, opatrzny Jan Nikyszko [?], uwierzytelniony i zaprzysiężony, wraz ze szlachtą, mianowicie szlachetnymi Józefem Kwaśniewskim i Stanisławem Zaleskim [?], przybranymi do siebie, woźnego, dla mocniejszego i oczywistszego świadectwa, na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał, że na żądanie szlachetnego Kazimierza Narolskiego, syna zmarłych szlachetnych Józefa i Julianny z domu Ilnickich [?], podstolich żydaczowskich, wnuka zmarłych Jana i Marianny z Korzeniowskich, chorążych sanockich, a prawnuka zmarłego Piotra Narolskiego, do dóbr, mianowicie drugiej części wsi Brzeziny, położonej w województwie ruskim, ziemi lwowskiej, dnia dwudziestego ósmego stycznia w roku zawartym w akcie, wraz ze wspomnianą szlachtą zjechał i tamże będąc wprowadził wspomnianego szlachetnego Kazimierza Narolskiego w ową część wsi Brzeziny i ustanowił go w rzeczywistym i spokojnym posiadaniu; które to wprowadzenie i rzeczywiste posiadanie, przy niczyim sprzeciwie, natychmiast zostało przyjęte. O czym obecna relacja, przy szlachcie wspomnianej potwierdzającej i poświadczającej to samo w całości. Nieumiejący pisać Jan Nikyszko [?] +. Zgodne z aktami. Poświadczam Andrzej Skarbek, regens grodzki […].”
Streszczenie
20XI 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Antoni Dydyński podał do wpisania ekstrakt z ksiąg grodzkich trembowelskich: 17 II 1688 woźny generał Jan Nikyszko [?] zeznał w grodzie trembowelskim, że 28 I 1688, w obecności szlachty Józefa Kwaśniewskiego i Stanisława Zaleskiego [?], na żądanie Kazimierza Narolskiego (syna Józefa i Julianny z Ilnickich [?], podstolich żydaczowskich, wnuka Jana i Marianny z Korzeniowskich, chorążych sanockich, prawnuka Piotra Narolskiego) wprowadził go w spokojne i rzeczywiste posiadanie drugiej części wsi Brzeziny w województwie ruskim, ziemi lwowskiej, bez niczyjego sprzeciwu. Ekstrakt wpisano do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 86
Relacja woźnego generała Stefana Karaszewskiego o podaniu w posesję (intromisji) barona Antoniego Deconti w część wsi Baskaków po stryju Franciszku (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; czynność woźnego 16 XI 1690
11zabudowaniami dworskiemi i Chłopskiemi, et cum omnibus
12attinentiis et pertinentiis nic na nikogo nie excypuiąc
13ani zachowuiąc, ale wszystko ogołem i pospolitowie zay-
14muiąc, tak iako ta Część z dawnych czasow w sobie się
15miała i zawierała i teraz ma i zawiera, nemine impu-
16gnante et contradicente do spokoyney realney i aktualney
17Dziedziczney WJP. Antoniego Barona Deconti podał posiadł [?]
18Possessyey i juridice Intromittował, i też strony Szlachty
19przy sobie będącey oświadczywszy się, ztamtąd odiechał. A
20o tem tak a nie inaczey tę Rellacyą Possessyi przedemną
21Urzędem uczynił i zeznał, prosząc aby do Akt ninie-
22yszych Grodz[kich] Gtu [Generału] Wdztwa Kijow[skiego] przyięta i zapisana była, co i otrzy-
23mał. Stefan Karaszewski Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis czytelny (ręka staranna, mało wyblakła). Woźny generał województwa kijowskiego „Szlachetny” Stefan KARASZEWSKI – ta sama osoba co w relacjach z tej samej sesji (20 XI 1690): w akcie 80 nazwisko odczytane pierwotnie jako „Paradzewski” [?], w akcie 83 jako „Sebastyan Darowski” [?] – tamte odpisy są skrajnie wyblakłe; poprawiono je na podstawie niniejszego aktu.
Wieś „Baskaków” (w tytule i tekście „Baskakow”, raz „w Dobrach Wsi Baskakach” [?]) – może to ta sama wieś co „Buchaków” [?] z aktu 82 (dymisja J. Jaśkiewicza, ta sama sesja) – odczyt tamtej nazwy niepewny. Szlachta przy intromisji: Paweł CHOMĘTOWSKI i Daniel BYKOWSKI (por. Daniel Bykowski w akcie 78).
Łacina: ad affectationem juridicamque requisitionem – na żądanie i prawną prośbę; vigore juris divini et naturalis post fata – mocą prawa Bożego i przyrodzonego po śmierci; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – bez czyjegokolwiek sprzeciwu i zaprzeczenia; juridice intromittował – prawnie wprowadził.
Streszczenie
20XI 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu woźny generał województwa kijowskiego Stefan Karaszewski zeznał relację: 16 XI 1690, na żądanie barona Antoniego Deconti, w obecności szlachty Pawła Chomętowskiego i Daniela Bykowskiego, był we wsi Baskaków w województwie kijowskim i wprowadził go w spokojne, rzeczywiste i dziedziczne posiadanie części tej wsi, przypadłej mu jako najbliższemu spadkobiercy [?] po śmierci stryja, barona Franciszka Deconti – z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami, daniami, czynszami, osypami, gruntami, polami, sianożęciami, łąkami, lasami, wodami, błotami i zabudowaniami dworskimi i chłopskimi – bez niczyjego sprzeciwu. Relację wpisano do akt grodzkich kijowskich.
Akt nr 87
Zeznanie zapisu wieczystej darowizny Tomasza Łozińskiego dla syna Jerzego na część wsi Obychodów [?] w woj. kijowskim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1690, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis pisany w Owruczu 15 X 1690
Karty / skanyk. 74v (skan 0076, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 74v (skan 0076, strona lewa)
1Zapis perpetuae Donationis od WJ. Tomasza Łozin-
2skiego na rzecz Syna swego Jerzego uczyniony
3Roku Tysiacza Szestsot dewiatdesiatoho
4Miesiaca Nowembra Dwadcatoho dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczom
Odpis czytelny, gęsto pisany na jednej stronie. Wieś: „Obychodow” (trzy razy) – odczyt prawdopodobny, ale lokalizacja nieustalona [?]. Część wsi składała się z 4 poddanych ciągłych i 2 pieszych. Prawo darczyńcy wynikało z testamentu ojca Jana Łozińskiego zeznanego w aktach ziemskich kijowskich 5 X 1681. „Kotoryi zeto” – kopista zapewne zniekształcił „Kotoryi że to”.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; perpetuae ac irrevocabilis Donationis – wieczystej i nieodwołalnej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; recessu i regressu – odstąpienia i powrotu; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
20XI 1690 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Tomasz Łoziński przyznał zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny na rzecz syna Jerzego. W zapisie (Owrucz, 15 X 1690) oświadcza, że część wsi Obychodów [?] w województwie kijowskim, którą posiadał dziedzicznie z mocy testamentu ojca, Jana Łozińskiego (akta ziemskie kijowskie, 5 X 1681), złożoną z czterech poddanych ciągłych i dwóch pieszych, z sianożęciami, lasami, łąkami, gajami, dąbrowami, wyrąbkami [?], wypasami i wszelkimi dochodami, daje, daruje i ustępuje synowi Jerzemu, który może ją objąć intromisją i swobodnie nią rozporządzać; sam zrzeka się wszelkiego prawa do niej. Podpisy: Tomasz Łoziński; świadkowie Jan Rychliński, Michał Grabowski, Dominik Nowowiejski.
Akt nr 88
Oblata zapisu dymisji Stanisława Gostyńskiego [?] dla syna Rafała na część wsi Małe Horodyszcze (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data17 IX 1691, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Małych Horodyszczach 18 VIII 1691
4niem, aby takowey maiętności ten że Syn moy za Ży-
5cia mego nie odbierał, a po zgasłym Życiu moim
6według woli y upodobania swoiego iakiby
7[...] [...] [w Kościele?] [...] lub odprawiać [?]
8[...] miał [...] zapracowane [?] prawo; teraz zaś na-
9daię prawo [...] do pomienionych
10Dobr intromittowania się y bezpiecznego roz-
11porządzenia się, owo pobierania dochodow wszyst-
12kich, Ktorym że takowego maiątku więcey ia ża-
13dney pretensyi czynić nie mam [...] [...]
14przy uproszonych Swiadkach y przyiaciołach
15ręką własną podpisuię. Datum w Małych Ho-
16rodyszczach Roku Tysiąc Szesćset Dziewięćdzie-
17siąt Pierwszego Miesiąca Augusta Osmnastego
18dnia. Stanisław Gostynski — proszony za świad-
19ka y przyiaciela na tym zapisie dymissionis
20podpisuię się Ignacy Listopacki [?] mp. Jako świa-
21dek podpisuię się Jakob [?] Rawski [?] — Kto-
22ryito Zapis za podaniem y prozbou, a za
23pryniatiem moim Uradowym do Knyh tu-
24teyszych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Od tego aktu nowa ręka kopisty (pismo pionowe, mniej staranne), a w datowaniu nowa sesja – 17 IX 1691 (na marginesie „1691”). Nazwisko: w tytule ruszczyzną „Hostynskaho … Hostynskomu”, w tekście „Gostynski” (inicjał niewyraźny – możliwe też „Kostynski”) – w indeksie Gostyński [?]. Wieś: Małe Horodyszcze (w rkp. „Części Wsi Małych Horodyszcz”, „w Małych Horodyszczach”).
Ustęp o zastrzeżeniu dożywocia ojca (k. 75v, wiersze 6–13) zatarty – odczyt częściowy; sens: syn obejmie dobra dopiero po śmierci ojca, wtedy może się w nie intromitować i nimi rozporządzać.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; Zapis Dymissionis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr); per Oblatam – przez oblatę (do wpisania); ad acticandum – do wpisania do akt; ab illo – od niego (syna); reverentia – uszanowanie; excypuiąc – wyłączając; dymittuię – ustępuję; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
17IX 1691 przed namiestnikiem grodzkim kijowskim Kazimierzem Pocielem [?] w Owruczu Rafał Gostyński [?] podał do wpisania zapis dymisji wystawiony mu przez ojca, Stanisława. W zapisie (Małe Horodyszcze, 18 VIII 1691) Stanisław Gostyński [?] oświadcza, że doświadczywszy od syna prawdziwego synowskiego uszanowania, swoją dziedziczną część wsi Małe Horodyszcze z poddanymi ciągłymi i pieszymi, polami, lasami, sianożęciami, ogrodami, pastwiskami, robociznami, daniami, daninami i wszelkimi przynależnościami daje, daruje i wieczyście ustępuje synowi Rafałowi – z zastrzeżeniem, że syn obejmie dobra dopiero po jego śmierci, wtedy może się w nie wwiązać i pobierać wszelkie dochody. Świadkowie: Ignacy Listopacki [?], Jakub [?] Rawski [?].
Akt nr 89
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o podaniu w posesję Teodorze z Gajewskich [?] Mikołajowej Szymańskiej i jej synowi wsi Gradzianka [?] (roczki grodzkie kijowskie w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 [?] V 1696, Owrucz – roczki sądowe grodzkie kijowskie
19całnie [?] [...] [...] w roku ninieyszym [...] [...]
20[...] [...] [w] tym że dniu mie[siąca] [...] [...] [...]
21[...] [...] będąc wezwany urzędownie [?] do [...] przeze mnie [?]
22Paniey Teodory z Gajewskich [?] Mikołajowey Szymańskiey
23po niegdy JMP. [...] Mikołaju Szymańskim [...]
24[...] [...] [...] [i iedynakowi?] [...] [...]
25[...] [...] JmPanem [...] [...] [...]
26[...] [...] [...] [...] [...] [...]
27szlachtą urodzonymi JmPany [...] Karpinskim
28i [...] Kozubinskim [?] do wsi nazwaney
29Gradzianka [?] gdzie według zapisu Dożywotniego Jey-
30mości Paniey afektuiącey od małżonka swego Śp. [?]
31[...] [...] ze wszystkiemi poddanymi Tameczny-
32mi, z ich powinnościami, podatkami, czynszami,
33daniami, także ze wszystkiemi przynależytościami y [...]
k. 76v (skan 0078, strona lewa)
1i okolicznościami, jak to szerzey w tym że zapisie
2Dożywotnim iest opowiedziano, mianowany woźny
3mianowaney Jeymość Paniey rekwirentce do posses-
4sey mocy i władzy i spokoynego dzierżenia, używa-
5nia rokiem dożywotnim, a na iey Syna prawem
6wieczystem podał, postąpił i obwodał possessią,
7Poczem poddanych Tamecznych do gromady zwo-
8ławszy, o panach im nowych opowiedziaw-
9szy, posłuszeństwo i poddaństwo, aby pełni-
10li przykazał. Ktorey possessyi nikt tak tam
11na gruncie, jako i tu przy xięgach nie bronił
12i z żadnem prawem nie odzywał się, o czem
13on mianowany woźny szlachtą przy sobie
14będącą oświadczywszy się z tamtąd odiechał
15i z tem relacyą swoią tu przed Urzędem
16i Xięgami [?] ninieyszymi uczyniwszy, pro-
17sił, aby była przyięta i do xiąg zapi-
18sana, co i otrzymał. Trochim Duchow-
19ski woźny Jenerał.
Objaśnienia i tłumaczenia
Karta 76 – papier szorstki z silną przebitką, atrament wyblakły; odczytywana z odejmowaniem tła (kanał niebieski) i w powiększeniach – poza formułami początkowymi i końcowymi odczyt bardzo niepełny. Szczególnie wiersze 4–12 (dalsza część formuły roczków: daty rozpoczęcia roczków i składu urzędu – podwojewodzi, sędzia, pisarz) i wiersze 22–24 (opis spadkobierców) – wymagają weryfikacji. Karta 76v (inna jakość papieru) czytelna.
Imię i nazwisko woźnego rozstrzyga podpis na k. 76v: „Trochim Duchowski woźny Jenerał”; na k. 76 nazwisko przeniesione „Du-/chowski”. Tytuł woźnego: „woźny Jenerał woiewodztw Kiiowskiego [?] i innych”.
Tytuł odpisu: „Possesyia JMci Pani Szymanskiey” – odczyt wyrazów 2–4 niepewny. Nazwisko rodowe wdowy („z Gajewskich”) i nazwa wsi („Gradzianka”) niepewne; może to być wieś Hrudzianka / Grudzianka – do weryfikacji. Data dzienna: „dwadcat piatoho [?]” (25) – niepewna.
Wyrazy: rekwirentka – strona żądająca (wwiązania); obwodał possessią – obwiódł granice i wprowadził w posiadanie; rokiem dożywotnim – prawem dożywocia; rocz(ek) – sesja sądowa; „Uradownie” – urzędowo.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Na roczkach sądowych grodzkich kijowskich w Owruczu (maj 1696, dzień niepewny – 25 [?]) stanął woźny generał województw kijowskiego [?] i innych, szlachetny Trochim Duchowski, i złożył relację: wezwany urzędowo, wraz ze szlachtą (m.in. [...] Karpińskim i [...] Kozubińskim [?]) zjechał do wsi Gradzianka [?], gdzie zgodnie z zapisem dożywotnim, którym zmarły mąż Mikołaj Szymański zabezpieczył żonę, podał w posesję Teodorze z Gajewskich [?] Mikołajowej Szymańskiej wieś ze wszystkimi tamtejszymi poddanymi, ich powinnościami, podatkami, czynszami, daniami i przynależnościami – jej prawem dożywocia, a jej synowi prawem wieczystym; zwołał poddanych do gromady, ogłosił im nowych panów i nakazał posłuszeństwo. Nikt się nie sprzeciwił ani na gruncie, ani przy księgach. Relacja przyjęta i wpisana. Odczyt k. 76 bardzo niepełny (zob. noty).
Akt nr 90
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o podaniu w posesję Sebastianowi i Gabrielowi Kostrubskim [?] części wsi Kolanszczyzna [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 X 1697, Owrucz – urząd grodzki kijowski; wwiązanie 18 X 1697
8Kyiewskaho i Knyhami nyniesznymi Hrodzkimi Kyiewskimi Stanowszy
9oczewisto Woźny Jenerał Wdztwa Kyiowskiego, Bracławskiego i innych Szlachet-
10ny Trochim Duchowski authenticus et Juratus officio praesenti bene
11notus dla zapisania do Xiąg ninieyszych iawnie ustnie i dobrowolnie
12zeznał iż on Roku teraznieyszego Tysiąc Szesćset Dziewięćdziesiąt Siodmego
13Miesiąca Oktobra Osmnastego dnia, maiąc przy sobie Stronę [?] Szlachtę
14UUr. JPP. Alexandra Prochowskiego [?] i Tomasza Chodakowskiego [?] był na
15zprawie [?] i potrzebie UUr. JPP. Sebestyana i Gabryela Kostrubskich braci
16między sobą rodzonych w Dobrach Części wsi Kolanszczyzny [?] tu
17w Wdztwie Kyiewskim sytuowaney, gdzie będąc w Dobrach z Gruntami,
18polami oranemi i nie oranemi, z siedliskami, Sianożęciami, Lasami, bo-
19rami, ostrowami, rzekami, jeziorami, łowieniem Ryb, i biciem Zwierząt
20ze wszystkiemi poddanymi ich poddaństwem, daniami, czynszami,
21osypami ze wszystkiemi i wszelakiemi dochodami, ze wszystkiem
22tem iako się te dobra z dawna miały i teraz maią, pomienionym
23Rekwirentom UUr. JmPP. Sebestyanowi i Gabryelowi Kostrubskim
24iako naturalnym po S. P. Ur. Mikołaiu Kostrubskim potomkom i suk-
25cessorom do Spokoyney, realney i aktualney wieczystey, nemine con-
26[reklamant:] tradicente
k. 77v (skan 0079, strona lewa)
1contradicente et impugnante podał i postąpił Possessyą, kazał ze-
2brawszy wszystkich poddanych, aby panom swoim wszelką powin-
3ność pełnić poczęli; tak iako z dawna pełnili. — A tak w spokoyney
4Possessyi tych Dobr pomienionych JmPP. Kostrubskich zostawiwszy,
5szlachtą przytomnemi sobie o tem oświadczył się, i z tamtąd przy-
6iechawszy o tem tu swoią realną uczynił i zeznał prosząc o przy-
7ięcie do Akt co i otrzymał.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko braci w tytule i w tekście „Kostrubskich” / „Kostrubskim” (litera po „Kost-” niepewna – możliwe „Kostrabskich”); nazwa wsi w tytule „Kolanszczyzny” (ruskie „w Czast Sela Kolanszczyzny” – w część sioła Kolanszczyzny), w tekście „Części wsi Kolanszczyzny tu w Wdztwie Kyiewskim” – odczyt niepewny. Nazwisko namiestnika: „Mychaiłom Synhaiewskim [?]” – odczyt niepewny. Szlachta towarzysząca: Aleksander Prochowski [?], Tomasz Chodakowski [?].
„Swoią realną uczynił” – zapewne skrót kopisty za „swoią relacyą uczynił”. „Osypami” – osypy, daniny w zbożu.
Łacina: authenticus et Juratus officio praesenti bene notus – autentyczny i zaprzysiężony, dobrze znany niniejszemu urzędowi; nemine contradicente et impugnante – nikomu się nie sprzeciwiającemu ani nie atakującemu (bez sprzeciwu).
Streszczenie
30X 1697 przed Michałem Synhajewskim [?], namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województw kijowskiego, bracławskiego i innych, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 18 X 1697 wraz ze szlachtą – Aleksandrem Prochowskim [?] i Tomaszem Chodakowskim [?] – był na żądanie braci rodzonych Sebastiana i Gabriela Kostrubskich [?] w ich części wsi Kolanszczyzna [?] w województwie kijowskim i podał im, jako naturalnym potomkom i sukcesorom zmarłego Mikołaja Kostrubskiego [?], spokojną, realną, aktualną i wieczystą posesję tych dóbr – z gruntami, polami ornymi i nieornymi, siedliskami, sianożęciami, lasami, borami, ostrowami, rzekami, jeziorami, rybołówstwem i łowiectwem, poddanymi, daniami, czynszami, osypami i wszelkimi dochodami – bez niczyjego sprzeciwu; zebrał poddanych i nakazał im pełnić powinności wobec nowych panów jak dawniej. Relacja przyjęta do akt.
Akt nr 91
Oblata kwitu Grzegorza i Mikołaja Łuczyńskich dla JW. Wilgi [?], regimentarza, z sumy 17 080 [?] zł 13 gr 2 den. (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 X 1697, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 77v–78 (skan 0079, strona lewa i prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 77v (skan 0079, strona lewa)
1Kwit JP. Grzegorza i Mikołaja Łuczyńskich
2JW. Wildze [?] dany —
3Roku Tysiacza Szestsot Dewiatdesiat Siedmoho
4Miesiaca Oktobra Trydcatoho dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie JehoKorolewskoy Mylosti Owruczom pe-
6redomnoiu Michaiłom Syntaiewskim [?] Namiestnikom na tot czas Vice Rejentom
7Hrodz. Generała Wdztwa Kyi. i Knyhami nyniesznymi Hrodz. Kyi. Comparens
8personaliter UUr. JPanowie Grzegorz i Mikołay Łuczyńscy zdrowi będąc na ciele
9i Umyśle, odstąpiwszy swoy własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi [...] y Forum
10Powiatu i Woiewodztwa, a pod teraznieysze dobrowolne zeznanie swoie Kwitowe
11quo ad actum praesentem attinet cale się poddaiąc i onemu [?] wiadomo
12czyniemy, ustnie i dobrowolnie zeznawamy iż my zeznawaiące maiąc Summę
13Siedmnaście Tysięcy Osmdziesiąt [?] Złotych Polskich Groszy trzynaście denarow dwa
14z sprzedaży Dobr Części Wsi Porzycze [?] wynikłą Testamentem zeszłego
15Oyca naszego S. P. Mateusza Łuczyńskiego sobie przekazaną, na Dobrach Wsi
16Bobowny [?] JW. Wilgi [?] Regimentarza dziedzicznych ulokowaną, gdy więc takową
17Summę z zaległym procentem na dniu dzisieyszym JW. Wilga [?] Regimentarz
18do Rąk naszych własnych wypłacił i zaliczył, a to dla nabycia Dobr nieruchomych
19naszych, ialiśmy [?] sobie zamierzyli, przeto my z odebrania takowey tegoż
20JW. Wilgi [?] Kwituiem i żadney ni sobie, ni też Sukcessorom naszym niezostawuiem
21[reklamant:] Salwy
k. 78 (skan 0079, strona prawa – góra)
1Salwy [?] do uczynienia maią [?] dobrowolnego naszego kwitacyinego
2zeznania. Grzegorz Łuczyński mp. Mikołay Łuczyński mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko dłużnika: w tytule „JW. Wildze [?]” (dat.), w tekście „JW. Wilgi Regimentarza”, „JW. Wilga Regimentarz” – odczytane jako Wilga [?]; imię nie podane. Kwota: „Siedmnaście Tysięcy Osmdziesiąt [?] Złotych Polskich Groszy trzynaście denarow dwa” – drugi liczebnik niepewny (Osmdziesiąt – 80?). Wsie: „Części Wsi Porzycze [?]” (sprzedana część – źródło sumy), „Dobrach Wsi Bobowny [?]” (dobra dziedziczne Wilgi, na których suma była zabezpieczona) – odczyty niepewne.
Formuła „Salwy do uczynienia maią …” – zapewne zniekształcone „salwy (pretensji) do uczynienia nie maią”, tj. zrzekają się wszelkich dalszych roszczeń. „Ialiśmy sobie zamierzyli” – zapewne „iakieśmy sobie zamierzyli”. Namiestnik – w akcie 90 „Synhaiewskim [?]”, tu „Syntaiewskim [?]”; ta sama osoba.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; quo ad actum praesentem attinet – co się tyczy niniejszego aktu; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
30X 1697 przed Michałem Synhajewskim [?], namiestnikiem i wicerejentem grodzkim generału województwa kijowskiego, w Owruczu stawili się osobiście bracia Grzegorz i Mikołaj Łuczyńscy i zeznali, że sumę 17 080 [?] zł 13 gr 2 den., pochodzącą ze sprzedaży części wsi Porzycze [?] i przekazaną im testamentem zmarłego ojca Mateusza Łuczyńskiego, ulokowaną na dziedzicznych dobrach wsi Bobowny [?] JW. Wilgi [?], regimentarza, odebrali od niego tego dnia wraz z zaległym procentem do własnych rąk (na kupno dóbr nieruchomych, które zamierzyli nabyć); kwitują go z niej i ani sobie, ani sukcesorom żadnych roszczeń nie zostawiają. Podpisali Grzegorz i Mikołaj Łuczyńscy.
Akt nr 92
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o podaniu w posesję Wojciechowi Jachimowiczowi części wsi Łuka (Łuki), pow. owrucki (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 X 1697, Owrucz – urząd grodzki kijowski; wwiązanie 17 X 1697
21biciem Zwierza, Młynami, Karczmami, ze wszystkiemi Poddanemi
22posłuszeństwem, Daniami, Czynszami, Osypami ze wszystkiemi
23i wszelakiemi dochodami, pożytkami i okolicznościami, ze wszyst-
24[reklamant:] kiem [?]
k. 78v (skan 0080, strona lewa – góra)
1ze wszystkiem tym, iako się te Dobra z dawna w sobie
2miały i teraz maią, pomienionemu Rekwirentowi Ur. JPanu
3Wojciechowi Jachymowiczowi Jemu samemu i iego potomkom
4vigore juris natur. po Rodzicu Rekwirenta Ur. JP. Wincentym [?]
5Jachymowiczu Podkomorzym [?] Kyi. na niego spadłe i należne do
6spokoyney realney i aktualney wieczystey nemine contradicente
7et impugnante podał i postąpił Possessyey, także zebrawszy wsze-
8wszystkich tych Dobr Poddani [!] takowemu Panu swemu wszel-
9ką powinność pełnić poczęli iako i z dawna pełnili, a tak w
10spokoyney Possessyey tych Dobr pomienionego JPana Wojciecha
11Jachymowicza zostawiwszy szlachtą przytomnemi sobie o tym
12oświadczywszy się, i z tamtąd powróciwszy o tem tę swoią rela-
13cyą uczynił i zeznał prosząc o przyięcie do Akt co i otrzymał.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko: w tytule i na k. 78 „Jachimowicza”, na k. 78v „Jachymowiczowi”, „Jachymowiczu”, „Jachymowicza” – w indeksie Jachimowicz. Imię ojca („Wincentym”) i jego urząd („Podkomorzym Kyi.” – podkomorzy kijowski?) odczytane niepewnie. Wieś: w tytule „Części Wsi Łuki”, w tekście „w Dobrach Części wsi Łuce” (miejscownik) i „Dobra Części wsi Łuki” – w indeksie Łuka (Łuki). „Leżących” – odczyt niepewny.
Zdanie „zebrawszy wsze-/wszystkich tych Dobr Poddani takowemu Panu swemu wszelką powinność pełnić poczęli” – składnia zniekształcona przez kopistę (opuszczone „kazał, aby”). Reklamant na k. 78 („kiem”) słabo widoczny.
Łacina: authenticus et juratus officio praesenti bene notus – autentyczny i zaprzysiężony (woźny), dobrze znany niniejszemu urzędowi; ad affectationem – na żądanie; vigore juris naturalis – mocą prawa naturalnego (dziedziczenia); nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu.
Streszczenie
30X 1697 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województw kijowskiego, bracławskiego i innych, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 17 X 1697 wraz ze szlachtą – Antonim Barańskim i Wojciechem Dubiczem – był na żądanie Wojciecha Jachimowicza w jego części wsi Łuka (Łuki) w powiecie owruckim województwa kijowskiego i podał mu, jako potomkowi, który mocą prawa naturalnego odziedziczył je po ojcu Wincentym [?] Jachimowiczu, podkomorzym [?] kijowskim, spokojną, realną, aktualną i wieczystą posesję tych dóbr (z gruntami, polami, siedliskami, sianożęciami, lasami, borami, drzewem bartnym, ostrowami, rzekami, jeziorami, rybołówstwem, łowiectwem, młynami, karczmami, poddanymi, daniami, czynszami, osypami i wszelkimi dochodami) bez niczyjego sprzeciwu; nakazał poddanym pełnić powinności wobec nowego pana. Relacja przyjęta do akt.
Akt nr 93
Relacja woźnego generała Jana Zedwincza [?] o podaniu w posesję Janowi von Domańskiemu Hausmanowi, wojskiemu krzemienieckiemu, części wsi Rakowszczyzna, pow. owrucki (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 III 1697, Owrucz – urząd grodzki kijowski; wwiązanie 22 III 1697
20żenie i do realney podał i postąpił possesyey i w te Do-
21bra miazowane [?] wsi Rokowszczyzna nemine contra-
22dicente et oppugnante intromitował i uwiązał. Jakoż tey
23possesyey nikt żadnem prawem pierwszem ani posled-
24nem nie odzywał się i nie obronił y contradicentiey żad-
25ney nie czynił. — I tak mianowany woźny w spokoy-
26ney possesyey pomienionych Dobr wyż mia-
27nowanego JP. Jana fon Domanski Hausmana
28Woyskiego Krzemienieckiego iako Jego własnych
k. 79v (skan 0081, strona lewa – góra)
1zostawiwszy Szlachtą przy Sobie będącą oświadczyw-
2szy się z tamtąd odjechał, i o tem tę swoią [pra]-
3dziwą przede mną urzędem uczynił i zeznał rela-
4cyą prosząc aby do Xiąg przyięta i zapisana była
5co i otrzymał. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Od tego aktu znowu nowa ręka kopisty (pismo staranniejsze, pochyłe). Data oblaty: „Miesiaca Marta Dwoczestego [?] czwartego Dnia” – 24 III 1697 (pierwszy wyraz liczebnika zniekształcony); data wwiązania: 22 III 1697. Odpis umieszczony po aktach z X 1697 – kolejność odpisów nie jest chronologiczna.
Nazwisko rekwirenta: w tytule „Jana Domanskiego”, w tekście „Jana fon Domanski Hausmana Woyskiego Krzemienieckiego”, ojciec „Michał fon Domanski Hausman, Chorąży Czernihowski”. Namiestnik: „Bazylim z Wysoka W[...]skim” – nazwisko przysłonięte plamą (może „Wysockim”). Woźny: „Szlachetny Jan Zedwincz [?]” – odczyt niepewny (możliwe „Ledwincz”). Szlachcic towarzyszący: „Jana Sa-/niewskiego [?]” – niepewne.
„Dobra miazowane [?] wsi Rokowszczyzna” – wyraz niejasny (może zniekształcone „mianowane”). W tytule i tekście wieś „Rakowszczyzna”, raz „Rokowszczyzna”.
Łacina: cum majoris et credentioris testimonii gratia secum adhibitas – przybranych dla większego i wiarygodniejszego świadectwa; cum omnibus attinentiis et pertinentiis, circumferentiis et limitibus – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami, obwodami i granicami; ante – przedtem; modo obligatorio – w sposób zobowiązujący (tytułem zastawu?); nemine contradicente et oppugnante – bez niczyjego sprzeciwu i oporu; contradicentia – sprzeciw.
Streszczenie
24[?] III 1697 przed Bazylim z Wysokiego W[...]skim [?], namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, w Owruczu stanął woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Jan Zedwincz [?], i zeznał, że 22 III 1697 wraz ze szlachtą – Maciejem Głębockim i Janem Saniewskim [?] – był na żądanie Jana von Domańskiego Hausmana, wojskiego krzemienieckiego, syna Michała, chorążego czernihowskiego, we wsi Rakowszczyzna w powiecie owruckim województwa kijowskiego i podał mu w posesję część tej wsi po ojcu – z poddanymi, robociznami, polami, łąkami, sianożęciami, stawami, młynami, borami, lasami, dąbrowami i wszelkimi przynależnościami, tak jak przedtem służyły ojcu – oraz wwiązał go w nią bez niczyjego sprzeciwu. Zostawiwszy go w spokojnym posiadaniu, złożył relację, przyjętą i wpisaną do ksiąg.
Akt nr 94
Oblata testamentu Michała von Domańskiego Hausmana, chorążego czernihowskiego (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1697, Owrucz – urząd grodzki kijowski; testament spisany w Rakowszczyźnie [?] w piątek po niedzieli środopostnej 1697
Karty / skanyk. 79v–80v (skan 0081, strona lewa od połowy i prawa; skan 0082, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 79v (skan 0081, strona lewa – od połowy)
1Testament od JPana Michała fon
2Domanica [?] Hausmana [...] [...]
3nia [?] [...] uczyniony —
4Roku Tysiacza Szestsot Dewiatdesiat Siedmoho
5Miesiaca Marta Wosiemnadcatoho Dnia —
6Na uradie Hrodzkom w Miesti JehoKorolewskoy
7Mylosti Owruczom peredomnoiu Michaiłom Synha-
8iewskim Namiestnikom na ten czas pod Woiewodz.
9Vices Regentom Grodz. Generału Kiiewskaho Woie-
10wodztwa i Knyhami nyniesznymi Hrodzkimi Kiiewskimi
11comparens personaliter JPan Stanisław Miaskol-
12skiy [?] dla wpisania do Xiąg ninieyszych Testa-
13ment ostatniey woli zeszłego z tego [...] świata [?]
14JP. Michała fon Domanski Hausmana Chorąże-
15go Czerniachowskiego z podpisem ręki własney JMci
16i z podpisami rąk JPP. Przyiaciół na rozporządze-
17nie Dobr uczyniony per oblatam podał prosząc
18mnie urzędu aby przyięty i w Xięgi wpisany
19był. — A tak ja Urząd annuendo affectationi
20sprawiedliwego pomieniony Testament do
21Xiąg wpisuiąc czytałem i tak się w sobie ma.
22Poniewasz każdy zdrowy spodziewa się śmierci
23rzeczy [?] i ja Michał fon Domanski Haus-
24man Chorąży Czerniachowski będąc chorobą
25złożony, iesli umrę ostatnią wolą moią
k. 80 (skan 0081, strona prawa)
1tak ordenuię: Duszę Boga Oycu oddaię, ktory iest
2w Niebie, do ktorego Zbawienia [?] zaraz [?] wzdychamy [?]
3[...] Syna [?] i Ducha [?] Oycowskiego [?], ktory iest [...]
4[...] te Modlitwy iako za życia wielce [?] [...]
5[...] [...] i po śmierci moiey te Modlitwy
6[...] [...] błagam [?]. — Ciało moie [...] w
7[...] Jezuitow na Cmentarzu pod [...]
8[...] [...] Ostatniey [?] pogrzebione być ma [...]
9[...] [...] i potem [...] żeby się nie
10[...] prosi [?] [...] aby za mnie Boga
11prosili na trzech [?] [...] Kościołom zapisuię
12złotych trzydzieści to iest do Jezuitow złotych
13dziesięć, Dominikanom złotych Dziesięć, do Krzyża [?]
14[Swiętego?] złotych Dziesięć, tam [?] Farę [?] za nayStarszy
15i Naypierwszy Kościoł być rozumiem. — Od mnie [?] [...]
16[...] złotych Dziesięć zapisuię, Stypy żadney nie trzeba od-
17[...] ratować [?], prosząc na nowym [...] pod Ru-
18[...] mam tysięcy [...] Czwartą [?] [...]
19[...] zapisała ten maiętności [...] [...] nie przyia-
20ciel [?] [...] swoim własnym kosztem re-
21staurował, bom zastał dwor spalony, zboże na
22polu wszystko wypasione [...] Tatarowie [?] [...]
23[...] [...] pod [...] [...] [...] [...]
24[...] [...] [...] [...] zapisałam [?] Dwa [?]
25Tysięcy złotych a piętnaście [?] [...] [...] Pana
26Dobrynskiego [?] swoim własnym kosztem, bom
27dał [...] z [...] [...] złotych i
28[...] gotowiznę [?] [...] mnie [...] [Rakow]-
29szczyzna tu w Woiewodztwie Kijowskim a powiecie Owru-
30ckim położoną JP. Gąsiorowskiego [?] [...] w Roku
31Tysiąc Sześćset Siedemdziesiątym pierwszym [...]
32i [...] Kontrakt Rezygnacyiny między nami
33zawarty, mną [?] nabyty [?] ze wszystkiemi przyna-
34leżnościami, pertynencyami i attynencyami [...]
35na do tey maiętności należącemi i według
36prawa Antecessorow P. Gąsiorowskiego [?] [...]
37i mną odkupionych ze tem wszystkim com nabył
k. 80v (skan 0082, strona lewa)
1Lubomirskiey [?] Synowi moiemu Janowi mianuiąc [...] od tey [?]
2[...] w Woiewodztwie Gnieznienskim [?] i powiecie [...]
3[...] [...] [...] [...] i za [...] zapisuię [...]
4[...] obowiązek, gdy pewnie [?] pod Czwartą Tysiącami [?]
5[...] [...] będzie [?] wywindykował [?] [...] [...] [...]
6[...] [...] i dekretu [?] [...] Córki moiey i tamey [?]
7procent iey wypłacał, a powyszcie [?] natychmiast
8dał iey Kapitał obowiązany; gdy zaś insty [?] Syn
9moy iest odemnie oddalony, a [...] przymowy [?] Stało
10się, dopokąd więc nie przybędzie, ktory [?] go o moiey
11Chorobie uwiadomi, obieram opiekunem Corki
12moiey i Exekutorem tego Testamentu JP. Kildra [?]
13Zaboklyckiego [?] [...] prosząc by Synowi memu
14we wszystkim radą i pomocą swą pomagał, by ni-
15komu [...] mey miley [?] Annie [?] Michałowey [?] [...]
16ney krzywdy czynić nie dopuścił, a tak rozporą-
17dziwszy wszystko, gdy się oczy me zamkną, rychło przed
18Bogiem [...] lubo dziatki [?] zalecaiąc im miłość
19wzaiemną, ale dla miłości Boga [...] [...] Mat-
20ki swoiey a moiey. Daię im ustnie Błogosławieństwo
21[...] Oycowskie. Działo się w Rakowszczyźnie [?] [w?]
22Piątek po Niedzieli Srodopostney Roku Tysiąc Sześć-
23set dziewięćdziesiątego Siodmego. Moia [?] [...] i podpi-
24sy ręki moiey. Michał fon Domanski Haus-
25man Chorąży Czer. [...] iako ustnie proszo-
26ny i przytym będący przyiaciel do tego testamentu
27podpisuię się Jan [...] — iako przyiaciel do tego
28testamentu podpisuię się Jan Gnywski [?] — Ja przyia-
29ciel proszony Jerzy Karol Miezkiewicz [?]. Ktory to
30Testament za podaniem i prozbą wyżey pomie-
31nionych osobami podawaiącymi, a za moim
32Uradowym przyniatiem do Xiąg ninieyszych iest
33wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Karty 80 i 80v skrajnie wyblakłe – czytane z odejmowaniem tła (kanał niebieski); odczyt częściowy, zwłaszcza część dyspozycji religijnych (k. 80, w. 1–11), historia nabycia Rakowszczyzny (k. 80, w. 17–41) i początek k. 80v. Zasadnicze rozporządzenia uchwytne: pogrzeb u jezuitów; legaty po 10 zł dla jezuitów, dominikanów i [kościoła Krzyża Świętego?/fary] (razem 30 zł); restauracja dóbr (zastał dwór spalony, zboże wypasione); nabycie dóbr od Gąsiorowskiego [?] kontraktem rezygnacyjnym (1671 [?]); dobra – synowi Janowi; posag/kapitał z procentem dla córki; drugi syn nieobecny; opiekun córki i egzekutor – JP. Kildr [?] Zaboklycki [?].
Data testamentu: „Piątek po Niedzieli Srodopostney” 1697 – niedziela środopostna (Laetare) przypadała w 1697 r. 17 III (kal. gregoriański), piątek po niej – 22 III, czyli PO oblacie z 18 III; być może pierwotnie „przed” albo inny dzień (odczyt wymaga weryfikacji). Akt 93 (wwiązanie syna Jana w część Rakowszczyzny, 22/24 III 1697) jest kontynuacją sprawy.
Nazwisko testatora: w tytule „fon Domanica [?] Hausmana”, w tekście „Michała fon Domanski Hausmana Chorążego Czerniachowskiego” (Czernihowskiego). Podający: „JPan Stanisław Miaskolskiy [?]” (może Miaskowski). Świadkowie-przyjaciele: Jan [...] (nazwisko nieodczytane), Jan Gnywski [?], Jerzy Karol Miezkiewicz [?]. Namiestnik: Michał Synhajewski (jak w aktach 90–92).
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; per oblatam – do oblaty (wpisania); annuendo affectationi – przychylając się do żądania; pertynencje i attynencje – przynależności i przyległości. „Stypa” – uczta pogrzebowa (testator jej nie chce).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18III 1697 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewodzim i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu Stanisław Miaskolski [?] podał do wpisania testament zmarłego Michała von Domańskiego Hausmana, chorążego czernihowskiego, podpisany przez niego i przyjaciół. Testator, złożony chorobą, poleca duszę Bogu, chce być pochowany u jezuitów, zapisuje po 10 zł jezuitom, dominikanom i trzeciemu kościołowi (fara [?]), nie życzy sobie stypy. Opisuje, że dobra (Rakowszczyzna w pow. owruckim, nabyte kontraktem rezygnacyjnym od Gąsiorowskiego [?]) odbudował własnym kosztem po zniszczeniach (dwór spalony, zboże wypasione). Dobra przekazuje synowi Janowi, zobowiązując go do wypłaty kapitału z procentem córce; ponieważ drugi syn jest nieobecny, opiekunem córki i egzekutorem testamentu ustanawia JP. Kildra [?] Zaboklyckiego [?]; dzieciom zaleca wzajemną miłość i daje ojcowskie błogosławieństwo. Spisano w Rakowszczyźnie [?] w piątek po niedzieli środopostnej 1697; podpisy testatora i przyjaciół: Jana [...], Jana Gnywskiego [?], Jerzego Karola Miezkiewicza [?]. Odczyt częściowy.
Akt nr 95
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o podaniu w posesję Józefowi Bezradeckiemu części wsi Rakowszczyzna (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1697, Owrucz – urząd grodzki kijowski; wwiązanie 7 III 1697
16Jeziorami w nich, łowy [?], Rybnemi, ze wszystkiemi
17poddanemi ich Posłuszeństwem, daniami, czynszami,
18osypami i ze wszystkiemi dochodami, pożytkami
19UrPanu Józefowi Bezradeckiemu iako naturalnemu
20po S. P. Ur. JP. Pawle Bezradeckim Podczaszym Przemys-
21kim potomkowi i Sukcessorowi do spokoyney real-
22ney i aktualney wieczystey nemine contradicente
23et impugnante podał i postąpił Possessyi. Poczem
24Poddanych do Gromady zebrawszy o nowym ich
25Panie teraznieyszym affektancie Ur. JP. Józefie
26Bezradeckim uwiadomił i pełnić posłuszeństwo zalecił.
27Wczem stroną szlachty przy sobie będącą oświad-
28czywszy się, z tamtąd odiechał i tu do Akta przybywszy ninieyszym [?]
29[spo]sobem [?] zeznał i uczynił Relacyą prosząc o przyięcie
30do Akt co i otrzymał —
Objaśnienia i tłumaczenia
Data wwiązania 7 III 1697 – przed testamentem (akt 94, oblata 18 III) i wwiązaniem Jana von Domańskiego Hausmana w część tej samej wsi (akt 93, 22/24 III 1697). Rakowszczyzna była zatem dzielona między kilku właścicieli.
Urząd ojca: „Podczaszym Przemyskim” – podczaszy przemyski (odczyt pewny co do „Przemyskim”, „Podczaszym” – w rkp. „Padczaszym”). „Łowy [?] Rybnemi” – zapewne zniekształcone „łowami rybnemi” (rybołówstwem). Ostatnie wiersze („tu do Akta przybywszy ninieyszym sposobem”) – odczyt niepewny.
Łacina: authenticus et iuratus officio praesenti bene notus – autentyczny i zaprzysiężony, dobrze znany niniejszemu urzędowi; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu; affektant – strona żądająca (wwiązania).
Streszczenie
18III 1697 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województw kijowskiego, bracławskiego i innych, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 7 III 1697 wraz ze szlachtą – Janem Wierzbickim i Adamem Chmielnickim – był w części wsi Rakowszczyzna w województwie kijowskim i podał ją Józefowi Bezradeckiemu, jako naturalnemu potomkowi i sukcesorowi zmarłego Pawła Bezradeckiego, podczaszego przemyskiego, w spokojną, realną, aktualną i wieczystą posesję – z gruntami, polami, rolami, siedliskami, sianożęciami, lasami, borami, ostrowami, rzeczkami, jeziorami, rybołówstwem, poddanymi, daniami, czynszami, osypami i wszelkimi dochodami – bez niczyjego sprzeciwu. Zebrał poddanych, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Relacja przyjęta do akt.
Akt nr 96
Oblata zapisu wieczystej darowizny Stefana Jabłońskiego dla Jana Mitikowskiego [?], syna Zachariasza – część wsi Rakowszczyzna (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1697, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Owruczu 8 III 1697
33moim perpetuae Donationis daię, daruię i nawieczność
34Rezygnuię. — Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie UrJPan
35Jan Mitikowski wspomnioną Część iako swoią
k. 82 (skan 0083, strona prawa – góra)
1własnością rządzić szafować i dysponować, komu
2chcieć [?] dać darować i nawieczność Rezygnować. A Ja ze-
3znawaiący zrzekłszy się prawa własności do
4pomienioney Części żadnego zwrotu mnie niebędzie [?].
5Na to daię ten moy List [?] Zapis perpetuae Donatio-
6nis, Ktory Ręką moią własną przy uproszo-
7nych Swiadkach i przyiaciołach podpisuię. Datt.
8w Owruczu dnia Osmego Marca Tysiąc Szesćset
9Dziewięćdziesiąt Siodmego Roku. — u tako Zapisu
10podpisy Rąk tymi słowy. — Stefan Jabłonski mp.
11Jako Swiadek i przyiaciel na tym Zapisie per-
12petuae Donationis podpisuię się Józef Czosnow-
13ski mp. Ustnie uproszony świadek i przyia-
14ciel do tego Zapisu podpisuię się Antoni Cho-
15dakowski. Ktoryi to Zapis za podaniem
16i prozbou a za moim Uradowym pry-
17niatiem do Knyh nyniesznych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko obdarowanego: w tytule „Mitikow-/skiemu”, w tekście „Mitikowskiego”, „Mitikowskiemu”, „Jan Mitikowski” – litery 3–4 niepewne (możliwe „Mikitowski”); ojciec – Zachariasz. Jest to trzeci w ciągu kilku dni (por. akty 93–95) akt dotyczący części wsi Rakowszczyzna w pow. owruckim.
„Wrzyskami [?]” – wyraz niejasny (może zniekształcone „wrzosowiskami” lub „wyrębiskami”); „nawozami [?]” – może „zaroślami”. „Pttu” – skrót „Powiatu”. „Komu chcieć dać” – zapewne zniekształcone „komu chce dać”. „u tako Zapisu podpisy Rąk tymi słowy” – ruskie „u toho Zapysu podpysy ruk tymi słowy” (podpisy pod zapisem tymi słowy).
Łacina: perpetuae Donationis – wieczystej darowizny; Comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Datt. (datum) – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
18III 1697 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu Stefan Jabłoński podał do wpisania wystawiony przez siebie zapis wieczystej darowizny na rzecz Jana Mitikowskiego [?]. W zapisie (Owrucz, 8 III 1697) Jabłoński oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Rakowszczyzna w województwie kijowskim – z poddanymi ciągłymi i pieszymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, dąbrowami, siedliskami, ogrodami i wszelkimi przynależnościami – daje, daruje i wieczyście rezygnuje Janowi, synowi Zachariasza Mitikowskiego [?], jego potomkom i sukcesorom; obdarowany może nią swobodnie rozporządzać, a darczyńca zrzeka się wszelkich praw. Podpisali: Stefan Jabłoński, świadkowie Józef Czosnowski i Antoni Chodakowski.
Akt nr 97
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o podaniu w posesję Józefowi Szyszkowskiemu [?] części wsi Kolanszczyzna (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1697, Owrucz – urząd grodzki kijowski; wwiązanie 10 III 1697
18li, tak iako z dawna pełnili, a tak w spokoyney Possessyey
19tych Dobr pomienionego UrJPana Józefa Szyszkowskiego [?] zo-
20stawiwszy, Szlachtą przytomnemi sobie w tem oświad-
21czył się, z tamtąd przyiechawszy o tem tę swoią realną
22uczynił i zeznał takowey swey czynności Relacyą pro-
23sząc o przyięcie do Akt co i otrzymał. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta zapisane niejednolicie: w tytule „Szyszkowskiego” (lub „Szyzkowskiego”), w tekście „Szystowskiego”, „Szyszowskiemu”, „Szystowskim”, „Szyszkowskiego” – w indeksie Szyszkowski [?]. Urząd ojca: „Podczaszym Halickim” – podczaszy halicki. Wieś Kolanszczyzna – ta sama, w której część wwiązano braci Kostrubskich [?] (akt 90, X 1697).
„O tem tę swoią realną uczynił” – zapewne zniekształcone „swoią relacyą uczynił” (jak w akcie 90).
Łacina: authenticus et iuratus officio praesenti bene notus – autentyczny i zaprzysiężony, dobrze znany niniejszemu urzędowi; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu.
Streszczenie
18III 1697 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województw kijowskiego, bracławskiego i innych, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 10 III 1697 wraz ze szlachtą wiary godną – Tomaszem Chodakowskim i Ludwikiem Wyhowskim – był na żądanie Józefa Szyszkowskiego [?] w części wsi Kolanszczyzna w województwie kijowskim i podał mu ją – jako naturalnemu potomkowi i sukcesorowi zmarłego Jana Szyszkowskiego [?], podczaszego halickiego – w spokojną, realną, aktualną i wieczystą posesję z gruntami, polami, siedliskami, sianożęciami, lasami, borami, ostrowami, rzekami, jeziorami, rybołówstwem, łowiectwem, poddanymi, daniami, czynszami, osypami i wszelkimi dochodami, bez niczyjego sprzeciwu; poddani przyjęli nowego pana. Relacja przyjęta do akt.
Akt nr 98
Oblata zapisu wieczystej darowizny i rezygnacji braci Stefana, Kuźmy, Mikołaja i Andrzeja Rossowickich [?] dla Tomasza Silicza [?] – wieś Dolany, pow. owrucki (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Owruczu 1 IX 1698
18Rossowicki [?] mp. Ustnie proszony przyiaciel do tego Zapisu
19podpisuię się Michał Stowecki [?] Chor. — Ustnie i oczewisto
20proszony do tego Zapisu przyiaciel podpisuię się Piotr Pru-
21danowski [?] mp. Ustnie i oczewisto proszony do tego Zapisu podpisuię
22się Władysław Łyszyński [?] — Kotoryy to Zapis za podaniem i oczewistą
23prozbou wyż menowannoy zeznawaiuczey osoby a za moim Uradowym pry-
24niatiem do Knyh nyniesznych słowo w słowo iak się w sobie maiet iest wpisany —
25[reklamant:] Possessya
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko darczyńców: w tytule „Rossowickich”, w tekście „Rossowiccy”, „Rossowickiey”, „Rossowicki” – litery 3–4 niewyraźne (możliwe „Roszowicki”, „Rosowiecki”); obdarowany – „Silicz” / „Siliczowi” (możliwe „Silicz” lub „Sielicz”). Świadkowie: Michał Stowecki [?] Chor. (chorąży?), Piotr Prudanowski [?], Władysław Łyszyński [?] – odczyty niepewne.
Fragmenty zniekształcone przez kopistę: „i wrodzonym prawem” (zapewne „i wrodzonem prawem”), „z przerzezami i bez przerzezy” (może „z przesiekami”?), „nako od JP. … przyzposobionych” (zapewne „nam od JP. … przysposobionych”), „Submittuiemy się i tranzi tego obięcia mianuiemy” – niejasne; „forum ubiquinarum” – zapewne „forum ubiquinarium” (sąd właściwy wszędzie). Jeden wiersz na dole k. 84 nieodczytany (zatarty).
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo – przychylając się; Exxypuiąc (excipiendo) – wyłączając; ewinkować (evincere) – bronić przed roszczeniami osób trzecich; cum Successoribus nostris – z naszymi sukcesorami; in casu contraventionis – w razie naruszenia; terminum peremptorium – termin zawity; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
2IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu bracia rodzeni Stefan, Kuźma, Mikołaj i Andrzej Rossowiccy [?], synowie Jana, podali do wpisania swój zapis wieczystej darowizny i rezygnacji na rzecz Tomasza Silicza [?]. W zapisie (Owrucz, 1 IX 1698) oświadczają, że wieś Dolany w powiecie owruckim województwa kijowskiego, odziedziczoną po matce Konstancji z Korzeniowskich Rossowickiej [?] i uwolnioną od dożywocia ojca, Jana Rossowickiego [?], pisarza ziemskiego halickiego – z dworem, poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, komornikami, czynszami, daninami, miodami, osypami, gruntami, lasami, moczarami, rzeczkami, młynami, jeziorami, rybołówstwem, borami, ostrowami, drzewem bartnym, gajami, dąbrowami i wszelkimi pożytkami w dawnych granicach – dają, darują i wieczyście rezygnują Tomaszowi Siliczowi [?], jego potomkom i sukcesorom, zrzekają się wszelkich praw, poddają się wwiązaniu przez woźnego, zobowiązują się bronić obdarowanego przed wszelkimi roszczeniami pod karą szkód ziemskich. Podpisali czterej bracia oraz przyjaciele: Michał Stowecki [?], chorąży, Piotr Prudanowski [?] i Władysław Łyszyński [?].
Akt nr 99
Oblata zapisu wieczystej darowizny Aleksandra Grzegorza Lisowskiego [?] dla Wojciecha Orłowskiego – część wsi Granówka [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data[?] IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Owruczu 11 IX 1698
14z Poddanymi osiadłymi i pieszymi, z całą ich su-
15mienną [?] poddanością i posłuszeństwem, ze
16wszystkiemi pożytkami i dochodami, nic
17na siebie ani na Sukcessorow moich nie zo-
18[sta]wuiąc ani nie excypuiąc, ale wszystko ogółem
19i z pospolitością zawieraiąc, tak iako się te Dobra
20z dawien dawna w sobie miały i zawierały, i
21teraz maią i zawieraią, UrJP. Woyciechowi
22Orławskiemu daię, daruię i na wieczność rezy-
23gnuię, a sam wraz z Sukcessorami moiemi wszel-
24kiego prawa i tytułu Dziedzictwa do pomienio-
25[nych] Dobr zrzekam się. — Wolno tedy [iuż] iest
26i będzie UrJP. Woyciechowi Orłowski[emu] pomienione
27Dobra Części Wsi Granówki [?] przez Woźnego
28i Szlachtę do tego [?] sobie przysposobionych
29[...] w dziedziczne [...] posiadanie obiąwszy,
30onemi Dobrami iako swemi dziedzicznemi
31podług swoiey woli i upodobania rządzić, szafować,
32dysponować, komu innemu dać, przedać, darować;
33A Ja zeznawaiący do pomienionych Dobr
k. 86 (skan 0087, strona prawa)
1zrzekłszy się raz prawa i tytułu Dziedzictwa
2do dzierżenia ich ani sam przez się ani przez
3subordynowane osoby [...] żadney przeszkody
4i perturbacyi czynić i zadawać nie mam, a po-
5mimo Sukcessorowie i potomkowie moi nie
6maią i nieprawni [?] będą, owszem od wszelkich
7Impedimentow prawnych i nieprawnych od kogo
8kolwiek i kiedy kolwiek zachodzących bronić, zastępować
9i ewinkować UrJmćP. Obdarowanego, potomkow
10i Sukcessorow Jegomości wraz z potomka-
11mi i Sukcessorami moiemi obowiązuię się i za-
12pisuię, a to pod szkodami Ziemskiemi słowami
13memi przysięgi ciężkiey [?] oszacowanemi, o kto-
14re szkody in casu contraventionis, iako i o samo
15sprzeciwienie się, forum ubiquinarium et ter-
16minum peremptorium we wszelakim ge-
17neraliter Sądzie i Urzędzie Ziemskim, Grodzkim
18i Trybunale Koronnym Lubelskim, a wszakże
19Bezkrólewia [?] i w Sądzie Kapturowym, albo iakie kolwiek
20by na ow czas od Rzeczy pospolitey uchwalony
21był, amputatis omnibus juris quotquot sunt
22[...] [...] [...] temu [?] Panu sobie, potomkom i Sukcessorom
23moim naznaczam i przyimuię, i na to daię
24ten moy List dobrowolny Zapis wieczystey
25darowizny z podpisem Ręki moiey własney
26iako też z podpisami Rąk JmćPP. Przyiacioł.
27Działo się w Owruczu dnia Jedynastego
28Septembris Roku bieżącego Tysiąc Szesćset
29Dziewięćdziesiąt Osmego. — U toho Zapisu per-
30petuae Donationis podpisy Ruk tymi sło-
31wy. — Alexander Grzegorz Jana Syn Lisowski.
32Ustnie i oczewisto od JP. zeznawaiącego
33do tego Zapisu perpetuae Donationis proszony
34świadek i przyiaciel podpisuię się Kacper Wąż [?].
35[reklamant:] Ustnie
k. 86v (skan 0088, strona lewa – góra)
1Ustnie i oczewisto od JP. zeznawaiącego do tego
2Zapisu perpetuae Donationis proszony świadek
3i przyiaciel podpisuię się Józef [...] [Kazanecki?] —
4Uproszony do tego Zapisu Donationis
5od JP. zeznawaiącego świadek i przyiaciel
6podpisuię się Stanisław Dubicki [?] — Kotoryy to
7Zapis perpetuae Donationis za podaniem
8i prozbou wyż pomenowannoy osoby
9zeznawaiuczoy [?] i za moim Uradowym
10pryniatiem słowo w słowo iak se w sobie
11maiet do Knyh nyniesznych Hrodzkich Kiew-
12skich iest wpisan.
Objaśnienia i tłumaczenia
Karty 85–86v bardzo wyblakłe (czytane z odejmowaniem tła, tryb luminancji) – odczyt w zasadniczej części pewny co do formularza, niepewne nazwy i niektóre wyrazy. Data dzienna oblaty („Sentebra wtoro…” – może „wtoronadcat” = 12 IX?) nieodczytana; zapis datowany 11 IX 1698.
Darczyńca: w tytule „JP. Wilkanowa [?] Grzegorza [?] Lisowskiego [?]” (pierwszy wyraz niejasny – może zniekształcone „Alexandra”), w tekście „Alexander Grzegorzewicz [?] Jana Lisowski”, w podpisie „Alexander Grzegorz Jana Syn Lisowski”; rodzice Jan i Katarzyna Hryhorówna [?], dziadkowie Bazyli i Marianna [?]. Obdarowany: „Woyciech Orławski”/„Orłowski”. Wieś: „Części Wsi Granówki [?]” (w rkp. „Granawki”, „Granowki”). Świadkowie: Kacper Wąż [?], Józef [...] (może Kazanecki), Stanisław Dubicki [?].
Łacina: perpetuae Donationis – wieczystej darowizny; annuendo – przychylając się; excypuiąc – wyłączając; ewinkować – bronić przed roszczeniami; in casu contraventionis – w razie naruszenia; forum ubiquinarium et terminum peremptorium – sąd właściwy wszędzie i termin zawity; amputatis omnibus juris quotquot sunt [remediis] – z odcięciem wszelkich środków prawnych, ile ich jest; generaliter – ogólnie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
We wrześniu 1698 (dzień nieodczytany) przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem grodzkim kijowskim, w Owruczu Aleksander Grzegorz Lisowski [?], syn Jana i Katarzyny Hryhorówny [?], wnuk Bazylego i Marianny [?], podał do wpisania wystawiony przez siebie zapis wieczystej darowizny dla Wojciecha Orłowskiego. W zapisie (Owrucz, 11 IX 1698) Lisowski [?] oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Granówka [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po przodkach – z gruntami, polami ornymi i nieornymi, zaroślami, sianożęciami, łąkami, pastwiskami, lasami, wodami, poddanymi osiadłymi i pieszymi, z ich posłuszeństwem i wszelkimi pożytkami – daje, daruje i wieczyście rezygnuje Orłowskiemu, który może się w nią wwiązać przez woźnego i szlachtę; zrzeka się wszelkich praw i zobowiązuje bronić obdarowanego przed roszczeniami pod karą szkód ziemskich, poddając się sądom ziemskim, grodzkim, Trybunałowi Lubelskiemu i sądom kapturowym. Podpisy: A. G. Lisowski [?], świadkowie Kacper Wąż [?], Józef [...], Stanisław Dubicki [?]. Odczyt częściowy.
Akt nr 100
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji Jana Cybulskiego w część wsi Kościuszki [?] po ojcu Marcinie (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 2 IX 1698
18mi, Siedliskami et cum omnibus attinentiis et pertinentiis do spokoyney
19wieczystey y aktualney Possessyey UrJPanu Janowi Cybulskiemu, potomkom
20i Sukcessorom Jegomości podał i postąpił, w te wyż rzeczone dobra nemine contradi-
21cente et impugnante officiose intromittowawszy, Szlachtą przy sobie będącą
22woźny zeznawaiący tamże na Gruncie zaraz przy podaniu tey Intromis-
23syi oświadczył się, i o tem prawdziwą swoią za naypierwszą strony re-
24kwizycyą przede mną Urzędem Relacyą zeznał i uczynił, prosząc aby do
25Akt przyięta była, co i otrzymał. Trochim Duchowski Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwa wsi: w tytule „Części wsi Kościuszek [?]”, w tekście „w Dobrach Wsi Kościuszkach [?]” – odczyt niepewny (w rkp. „Kostiuszek”, „Kostiuszkach”). Szlachta towarzysząca: Józef Chodakowski (por. Tomasz i Antoni Chodakowscy w aktach 90, 96, 97) i Paweł Skuratowski.
Łacina: officio praesenti bene notus – dobrze znany niniejszemu urzędowi; ob maius testimonium – dla większego świadectwa; vigore juris et naturali – mocą prawa i (prawa) naturalnego; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu; officiose intromittowawszy – urzędowo wwiązawszy.
Streszczenie
13IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województwa kijowskiego, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 2 IX 1698 na żądanie Jana Cybulskiego, wraz ze szlachtą – Józefem Chodakowskim i Pawłem Skuratowskim – był we wsi Kościuszki [?] w województwie kijowskim i podał mu część tej wsi, która przypadła mu mocą prawa naturalnego po ojcu, zmarłym Marcinie Cybulskim – z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, uroczyskami, siedliskami i wszelkimi przynależnościami – w spokojną, wieczystą i aktualną posesję, wwiązując go urzędowo bez niczyjego sprzeciwu. Relacja przyjęta do akt; podpis: Trochim Duchowski, woźny.
Akt nr 101
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji braci Aleksandra i Teodora Bartoszewiczów w część wsi Kostrzyca [?] po ojcu Stanisławie (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 5 IX 1698
1poddaństwem, robociznami i innemi wszelakiemi z dawnych
2Czasow przysłuchaiącemi [?], przychodami, pożytkami i attynencya-
3mi, do spokoyney wieczystey i aktualney Possessyey JPP. Rekwirentom,
4potomkow i Sukcessorow Jegomościow podał i postąpił, w te wyż
5rzeczone Dobra nemine contradicente et impugnante officiose
6intromittowawszy, Szlachtą przy sobie będącą Woźny zeznawaiący
7tamże na Gruncie zaraz przy podaniu tey Intromissyi oświadczył
8się, i o tem prawdziwą swoią za naypierwszą strony Rekwizycyą
9przede mną Urzędem Relacyą zeznał i uczynił, prosząc aby do Akt
10przyięta była, co i otrzymał. Trochim Duchowski Woźny —
Objaśnienia i tłumaczenia
Formularz identyczny z aktem 100 (ta sama data oblaty 13 IX 1698, ten sam woźny). Nazwa wsi: „wsi Kostrzycy [?]” – odczyt niepewny (możliwe „Kostrzyca”, „Kotrzyca”). Szlachta towarzysząca: „Jakoba Bierowskiego [?] Senisza [?]” (drugi wyraz niejasny – może przydomek lub drugie nazwisko), Jan Szczeniowski [?], Teodor Sokołowski, Daniel Wersilski [?] – odczyty niepewne.
„Z przezorami i bez przezor” – por. akt 98 „z przerzezami i bez przerzezy”; formuła niejasna (może zniekształcone „z przesiekami i bez przesiek”). „Przysłuchaiącemi” – zapewne „przysłuchaiącemi” = przynależnymi.
Łacina: officio praesenti bene notus – dobrze znany niniejszemu urzędowi; ob maius testimonium – dla większego świadectwa; vigore juris naturalis – mocą prawa naturalnego (dziedziczenia); nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu; officiose intromittowawszy – urzędowo wwiązawszy; attynencye – przyległości.
Streszczenie
13IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województwa kijowskiego, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 5 IX 1698 na żądanie braci rodzonych Aleksandra i Teodora Bartoszewiczów, wraz ze szlachtą – Jakubem Bierowskim [?], Janem Szczeniowskim [?], Teodorem Sokołowskim i Danielem Wersilskim [?] – był we wsi Kostrzyca [?] w województwie kijowskim i podał im część tej wsi, odziedziczoną po ojcu Stanisławie Bartoszewiczu – z gruntami, polami, rolami, ogrodami, łąkami, lasami, drzewem bartnym, rzekami, siedliskami, sianożęciami, poddanymi, robociznami i wszelkimi przynależnościami – w spokojną, wieczystą i aktualną posesję, wwiązując ich urzędowo bez niczyjego sprzeciwu. Relacja przyjęta do akt; podpis: Trochim Duchowski, woźny.
Akt nr 102
Oblata zapisu wieczystej darowizny Marcina Dobrzyńskiego, syna Jana, dla Stefana Jana dwojga imion Janiewskiego Janiewicza, cześnika smoleńskiego – część wsi Smołówka [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Smołówce [?] 30 VIII 1698
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 87v (skan 0089, strona lewa – od połowy)
1Zapis Donationis JP. Marcina Syna Dobrzynskiego JP. Stefanowi
2Janowi dwoiniennemu Janiewskiemu Janiewiczowi C. S. dany i służący —
3Roku Tysiacza Szesćsot Dewiatdesiat osmoho
4Miesiaca Sentebra tretohonadcatoho dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie JehoKorolewskoy Mylosti Owruczu peredomnoiu Mychaiłom
6Synhajewskim Namiestnikom na tot czas podwoiewodztwa Vicerehentom Hrodz. Jenerału Wdztwa
7Kijows. i Knyhami nyniesznymi Hrodzkimi Kijewskimi Comparens pers[onali]ter UrJP. Marcin Syn
8Jana Dobrzynski Zapis wieczystey darowizny od siebie zeznawaiącego in rem et personam
9UrJP. Stefana Jana dwoiniennego Janiewskiego Janiewicza Cześnika Smoleńskiego na Dobra
10Części Wsi Smołówki [?] z podpisem Ręki swey, tudzież JPP. Przyiacioł dla wpisania do Xiąg niniey-
11szych Grodzkich Kijows. podawszy przyznał, o czem ten Zapis niżey inserowany szerzey i dostateczniey
12w sobie obmawia, ktorego podawszy mnie Urzędu prosił aby przyięty i w Xięgi ninieysze wpi-
13sany był. Ktorego affektacyi Ja Urząd Annuendo przyimuiąc czytałem i tak się w sobie
14ma. Ja Marcin Syn Jana Dobrzynski odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey
15Jurysdykcyi prawa forum Powiatu i Wdztwa, a pod teraznieyszy List dobrowolny Zapis
16[reklamant:] moy
k. 88 (skan 0089, strona prawa)
1wieczystey darowizny cale się poddaiąc i wcielaiąc, zdrowy będąc na ciele i Umyśle
2wiadomo iawno czynię i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię, iż Ja zeznawaiący niebędąc
3od nikogo namowiony ani przymuszony, ale z dobrey i rozmyślney woli moiey, maiąc
4też wolność z prawa pospolitego dobrami swemi iako chcieć rządzić i dysponować, za-
5tem Dobra moie dziedziczne Części Wsi Smołówki [?] w Wdztwie Kijowskim sytuowaną, niko-
6mu odemnie żadnym prawem niezawiedzioną, ze wszystkiemi tey wsi przynależyto-
7ściami i uroczyskami prawem Panskiem, Tytułem i Dziedzictwem, ze wszystkiemi
8Poddanemi osiadłymi i nieosiadłymi, Komornikami, z ich Robotami, czynszami,
9miodami i osypami i wszelakiemi powinnościami, także z Gruntami, Lasami,
10Rzekami, Rzeczkami, Jeziorami, Łowieniem Ryb, Dąbrowami i innemi wszystkie-
11mi i wszelakiemi pożytkami, dochodami, przychodami, tak iako się te dobra w swo-
12ich miedzach, granicach, okolicznościach i obychodziach z dawnych czasow miały i za-
13wierały, nic nie Exxypuiąc ani wyimuiąc, ale wszystko ogółem i z pospolitością
14zawieraiąc, z tym wszystkiem JmćPanu Stefanowi Janowi dwoiniennemu Sy-
15nowi Jana, a Wnukowi Macieja Janiewskiemu Janiewiczowi Cześnikowi Smo-
16lenskiemu, potomkom i Sukcessorom onego daię, daruię i ninieyszym Zapisem moim
17wieczyście Rezygnuię. Wolen tedy iuż iest i będzie tenże JP. Stefan Jan dwo-
18imienny Syn Jana a Wnuk Macieja Janiewski Janiewicz Cześnik Smoleński
19wyż wyspecyfikowane Dobra w Possessyą swoią obiąwszy onemi iako iuż
20swemi własnemi szafować, a Ja zeznawaiący od acta tego Zapisu wstępować
21i zadawać żadney przeszkody nie mam i prawa mieć niebędę, a to pod szkoda-
22mi Ziemskiemi słowami krom przysięgi ustney oszacowanemi, i na to daię ten moy
23List wieczystey Rezygnacyi z podpisem Ręki mey własney i JPP. przyiacioł ustnie
24od nas do podpisu uproszonych. Działo się w Smołówce [?] Roku Tysiąc Szesćset Dzie-
25więćdziesiąt osmego Miesiąca Augusta trzydziestego dnia. — U toho Zapisu wieczystey
k. 88v (skan 0090, strona lewa – góra)
1darowizny podpisy Ruk tymi słowy — Marcin Syn Jana Dobrzynski mp. Świa-
2dek ustnie uproszony do tego Zapisu podpisuię się Jan Hromowicz [?] Cz.[?] mp. Ust-
3nie i oczewisto proszony świadek na tym Zapisie Donationis podpisuię się
4Antoni Wiśłouch [?] mp. Jako przytomny świadek temu Zapisowi Donationis pod-
5pisuię się Michał Silicz [?] S. [?] mp. Ktoryi to Zapis za podaniem i oczewistą proz-
6bou wyż menowanoy zeznawaiuczoy osoby, a za moim Uradowym pryniatiem
7do Knyh nyniesznych iest wpisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Tytuł obdarowanego: „Stefan Jan dwoiniennemu (dwoimienny) Janiewski Janiewicz C. S.” – „C. S.” rozwinięte w tekście jako „Cześnik Smoleński”; syn Jana, wnuk Macieja. Nazwa wsi: „Części Wsi Smołówki [?]” (w rkp. „Smokowki”/„Smokawki” – odczyt niepewny), miejsce spisania „w Smołówce [?]” (w rkp. „Smokowce”).
Świadkowie: Jan Hromowicz [?] (dopisek po nazwisku „Cz.” lub „Ct.” niejasny), Antoni Wiśłouch [?], Michał Silicz [?] (por. Tomasz Silicz [?] w akcie 98; dopisek po nazwisku niejasny).
„Od acta tego Zapisu” – zapewne zniekształcone „od daty tego Zapisu”; „słowami krom przysięgi ustney oszacowanemi” – zapewne „słowy swemi krom przysięgi oszacowanemi” (szkody oszacowane słowem bez przysięgi).
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Annuendo – przychylając się; Exxypuiąc – wyłączając; Donationis – darowizny; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
13IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu Marcin Dobrzyński, syn Jana, podał do wpisania wystawiony przez siebie zapis wieczystej darowizny dla Stefana Jana (dwojga imion) Janiewskiego Janiewicza, syna Jana i wnuka Macieja, cześnika smoleńskiego. W zapisie (Smołówka [?], 30 VIII 1698) Dobrzyński oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Smołówka [?] w województwie kijowskim – z poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, komornikami, robociznami, czynszami, miodami, osypami, gruntami, lasami, rzekami, jeziorami, rybołówstwem, dąbrowami i wszelkimi pożytkami w dawnych granicach – daje, daruje i wieczyście rezygnuje Janiewiczowi, jego potomkom i sukcesorom; zrzeka się wszelkich praw pod karą szkód ziemskich. Podpisali: Marcin Dobrzyński oraz świadkowie Jan Hromowicz [?], Antoni Wiśłouch [?] i Michał Silicz [?].
Akt nr 103
Oblata zapisu wieczystej darowizny Michała Sitarskiego [?] dla Antoniego Skalskiego – część wsi Zaborzyce [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany we wsi Zaborzyce [?] 14 I 1698
Karty / skanyk. 88v–89v (skan 0090, strona lewa – od połowy i prawa; skan 0091, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 88v (skan 0090, strona lewa – od połowy)
1Zapis JP. Michała Sitarskiego [?] JP. Antonie-
2mu Skalskiemu uczyniony —
3Roku Tysiacza Szesćsot Dewiatdesiat osmoho
4Miesiaca Sentebra tretohonadcatoho dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie JehoKorolewskoy Mylosti Owruczom
6Peredomnoiu Mychaiłom Synhajewskim Namiesnikom na tot czas
7podwoiewodztwa Vice Rejentom Hrodzkim Jenerału Wdztwa Kyi. i Knyhami
8nyniesznymi Hrodzkimi Kyiewskimi Comparens p[erso]n[ali]ter UrJP. Michał Sitar-
9ski [?] ten Zapis wieczystey darowizny od siebie zeznawaiącego in rem
10et personam UrJP. Antoniego Skalskiego na Dobra Części wsi Zaborzycy [?]
11z podpisem Ręki swey, tudzież JPP. przyiacioł dla wpisania do Xiąg ni-
12nieyszych Grodzkich Kijowskich podawszy przyznał, o czem ten Zapis
13niżey Inserowany szerzey i dostateczniey w sobie obmawia, ktorego po-
14dawszy mnie Urzędu prosił aby przyięty i w Xięgi ninieysze wpisa-
15ny był, ktorego affektacyi Ja Urząd Annuendo przyimuiąc czytałem i tak
16się w sobie ma. — Ja Michał Sitarski [?] odstąpiwszy swey własney należney
17Ziemskiey Jurysdykcyi prawa, forum Powiatu i Wdztwa, a pod teraznieyszy
18List dobrowolny Zapis moy wieczystey darowizny cale się poddaiąc i in-
19korporuiąc, zdrowy będąc na ciele i Umyśle wiadomo czynię i dobrowolnie
20[reklamant:] zeznawam
k. 89 (skan 0090, strona prawa)
1zeznawam i oznaymuię, iż Ja zeznawaiący niebędąc od nikogo namo-
2wiony ani przymuszony, ale z dobrey i rozmyślney woli moiey, maiąc
3też wolność z prawa pospolitego dobrami swemi iako chcieć rządzić
4i dysponować, zatem Dobra moie Dziedziczne Części wsi Zaborzycy [?]
11i innemi wszystkiemi i wszelakiemi pożytkami, dochodami, przycho-
12dami, tak iako się te Dobra w swoich miedzach, granicach, okoliczno-
13ściach i obychodziach z dawnych Czasow miały i zawierały, nic nie Exxypu-
14iąc, ani wyimuiąc, ale wszystko ogółem i z pospolitością zawieraiąc, z tem wszyst-
15kiem UrJP. Antoniemu Skalskiemu, potomkom i Sukcessorom onego daię, daruię i
16ninieyszym Zapisem moim wieczyście rezygnuię. Wolen tedy iest i będzie
17tenże UrJP. Antoni Skalski wyż wzmiankowane Dobra w Possessyą swoią
18obiąwszy onemi iako iuż swemi własnemi szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący
19od Aktu tego Zapisu wstępować i zadawać przeszkody nie mam i prawa mieć
20niebędę, a to pod szkodami Ziemskiemi słowami krom przysięgi ustney [?] oszaco-
21wanemi, i na to daię ten moy List wieczystey Rezygnacyi z podpisem
22Ręki mey własney i JPP. przyiacioł ustnie odemnie do podpisu uproszo-
23nych. Działo się we wsi Zaborzycy [?] Roku Tysiąc Szesćset Dziewięćdziesiąt
24Osmego Miesiąca Styczna Czternastego dnia. — U toho Zapisu wieczystey daro-
25wizny podpisy Ruk tymi słowy. — Michał Sitarski [?] mp. Swiadek ustnie
26uproszony do tego Zapisu podpisuię się Jan Skowroński Cz. L. mp.
k. 89v (skan 0091, strona lewa – góra)
1Ustnie i oczewisto proszony świadek na tym Zapisie Donationis
2podpisuię się Stefan Pinczuk [?]. — Jako przytomny świadek temu Za-
3pisowi Donationis podpisuię się Michał Trebiński [?] P. K. mp. Ktory-
4żto Zapis za podaniem i oczewistą prozbą wyż mianowaney
5osoby, a za moim Uradowym przyniatiem do Knyh nyniesznych iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formularz niemal identyczny z aktem 102 (ta sama data oblaty 13 IX 1698, te same formuły – zapewne ten sam pisarz zapisu). Nazwisko darczyńcy: w tytule i tekście „Sitarskiego”, „Sitarski” – możliwe także „Sikorski”/„Sitarski”; wieś „Zaborzycy” (Zaborzyce [?]). Położenie wsi: „w Wdztwie Lubelskim [?]” – odczyt niepewny (wyraz przypomina „Lubelskim” lub „Lubejskim”).
Świadkowie: Jan Skowroński „Cz. L.” (może „cześnik lubelski”? – skrót nierozwiązany; por. „Cz.” przy J. Hromowiczu w akcie 102), Stefan Pinczuk [?], Michał Trebiński [?] „P. K.” (może „podczaszy kijowski”? – skrót nierozwiązany).
Data zapisu: „Miesiąca Styczna Czternastego dnia” 1698 – 14 I 1698 (styczeń), oblata 13 IX 1698.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Annuendo – przychylając się; inkorporuiąc – wcielając; Exxypuiąc – wyłączając; Donationis – darowizny; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
13IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu Michał Sitarski [?] podał do wpisania wystawiony przez siebie zapis wieczystej darowizny dla Antoniego Skalskiego. W zapisie (wieś Zaborzyce [?], 14 I 1698) Sitarski [?] oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Zaborzyce [?] – z poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, komornikami, robociznami, czynszami, miodami, osypami, gruntami, lasami, rzekami, jeziorami, rybołówstwem, dąbrowami i wszelkimi pożytkami w dawnych granicach – daje, daruje i wieczyście rezygnuje Antoniemu Skalskiemu, jego potomkom i sukcesorom; zrzeka się praw pod karą szkód ziemskich. Podpisali: Michał Sitarski [?] oraz świadkowie Jan Skowroński, Stefan Pinczuk [?] i Michał Trebiński [?].
Akt nr 104
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji Jana Bylickiego [?], syna Marcina, w część wsi Zaborzyce [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 9 IX 1698
Karty / skanyk. 89v–90 (skan 0091, strona lewa – od y≈1100; strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 89v (skan 0091, strona lewa – od 6. wiersza)
1Possessya JP. Jana Syna Marcina Bylic-
2kiego [?] w Dobra Części Wsi Zaborzycy [?] wzięta —
3Roku Tysiacza Szesćsot dewiatdesiat osmoho
4Miesiaca Sentebra Czotyrnadcatoho dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie JehoKorolewskoy Mylosti Owruczom
6peredomnoiu Mychaiłom Synhajewskim Namiestnikom na tot czas
21dliskami, Uroczyskami, Sianożęciami, Łąkami, poddaństwem i posłuszeń-
22stwem, i innemi wszelakiemi z dawnych czasow przyległościami, przychodami,
23[reklamant:] pożytkami
k. 90 (skan 0091, strona prawa – góra)
1pożytkami i attynencyami w myśl pośrzedniczey Rezygnacyi między
2temiż stronami zawartey, do spokoyney wieczystey i aktualney
3Possessyey JP. Rekwirentowi, potomkow i Sukcessorow Jegomości
4podał i postąpił, w te wyż rzeczone dobra nemine contradicente
5et impugnante officiose intromittowawszy, Szlachtą przy sobie będą-
6cą Woźny zeznawaiący tamże na Gruncie zaraz przy podaniu
7tey Intromissyi oświadczył się, i o tem prawdziwą swoią za nay-
8pierwszą strony Rekwizycyą przede mną Urzędem zeznał i uczynił,
9prosząc aby do Akt przyięta była, co i otrzymał. Trochim Duchowski Woźny.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta: „Jana Syna Marcina Bylickiego” (w tytule „Bylic-/kiego”) – odczyt niepewny (możliwe „Bylicki”, „Bielicki”). Szlachta: Teodor Bahrynowski [?], Tomasz Miaskowski. Podstawa wwiązania: zapis Samuela, syna Piotra, Dziubowskiego [?] (nazwisko niepewne) i „pośrednicza rezygnacja” między stronami. Ta sama wieś co w akcie 103 (Zaborzyce [?]), tu wyraźnie „w Wdztwie Kijows.” – w akcie 103 odczyt „w Wdztwie Lubelskim [?]” zapewne błędny (może „Kijowskim”).
Łacina: officio praesenti bene notus – dobrze znany niniejszemu urzędowi; ob maius testimonium – dla większego świadectwa; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu; officiose intromittowawszy – urzędowo wwiązawszy; attynencye – przyległości.
Streszczenie
14IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województwa kijowskiego, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 9 IX 1698 na żądanie Jana Bylickiego [?], syna Marcina, wraz ze szlachtą – Teodorem Bahrynowskim [?] i Tomaszem Miaskowskim – był w części wsi Zaborzyce [?] w województwie kijowskim i podał mu tę część, należną na mocy zapisu Samuela, syna Piotra, Dziubowskiego [?] i zawartej między stronami rezygnacji – z gruntami, polami, rolami, ogrodami, sadami, lasami, rzekami, siedliskami, uroczyskami, sianożęciami, łąkami, poddanymi i wszelkimi przynależnościami – w spokojną, wieczystą i aktualną posesję, wwiązując go urzędowo bez niczyjego sprzeciwu. Relacja przyjęta; podpis: Trochim Duchowski, woźny.
Akt nr 105
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji Jakuba Nowińskiego w część wsi Zubowszczyzna po ojcu Tadeuszu (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 9 IX 1698
Karty / skanyk. 90–90v (skan 0091, strona prawa – od połowy; skan 0092, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 90 (skan 0091, strona prawa – od połowy)
1Possesya JP. Jakoba Nowinskiego w Do-
2bra Części Wsi Zubowszczyzny wzięta —
3Roku Tysiacza Szesćsot dewiatdesiat osmoho
4Miesiaca Sentebra Czotyrnadcatoho dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie JehoKorolewskoy Mylosti
8czyskami, tudzież poddanymi, ich powinnościami, daniami,
9daninami i innemi wszystkiemi i wszelakiemi pożytkami,
10dochodami i Intratami, do spokoyney, realney i aktualney Dzie-
11dziczney Possessyey JP. Rekwirenta, potomkow i Sukcessorow onego
12podał i postąpił, i w też rzeczone Dobra nemine impugnan-
13te et contradicente officiose intromittowawszy, Szlachtą przy
14sobie będącą tamże na Gruncie zaraz przy podaniu tey Intro-
15missyi oświadczył się, i o tem swoią prawdziwą przede mną
16Urzędem uczynił i zeznał Relacyą, prosząc aby przyięta
17i w Xięgi wpisana była, co i otrzymał. Trochim Duchowski Woźny.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formularz jak w aktach 100, 101 i 104 (ten sam woźny, ta sama sesja). Ojciec rekwirenta: „S. P. Tadeuszu Nowinskim Oycu Pod. Panu [?]” – skrót „Pod.” (może urząd: podczaszy/podstoli?) nierozwiązany. „Z przezodami i bez przezod” – por. akty 98 („przerzezami”) i 101 („przezorami”); formuła niejasna (może zniekształcone „z przesiekami”/„z przechodami”).
Błędy łaciny kopisty: „officio praesenti bene notum” (zamiast notus), „vigore iure et naturale” (zamiast vigore iuris et naturalis).
Łacina: officio praesenti bene notus – dobrze znany niniejszemu urzędowi; ob maius testimonium – dla większego świadectwa; vigore iuris naturalis – mocą prawa naturalnego; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; officiose intromittowawszy – urzędowo wwiązawszy.
Streszczenie
14IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województwa kijowskiego, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 9 IX 1698 na żądanie Jakuba Nowińskiego, wraz ze szlachtą – Adamem Bartoszewskim i Ignacym Mirosławskim – był we wsi Zubowszczyzna w województwie kijowskim i podał mu część tej wsi, odziedziczoną po ojcu, zmarłym Tadeuszu Nowińskim – z gruntami, polami, rolami, ogrodami, lasami, borami, drzewem bartnym, rzekami, stawami, sianożęciami, uroczyskami, poddanymi, ich powinnościami, daniami, daninami i wszelkimi dochodami – w spokojną, realną i aktualną dziedziczną posesję, wwiązując go urzędowo bez niczyjego sprzeciwu. Relacja przyjęta; podpis: Trochim Duchowski, woźny.
Akt nr 106
Oblata testamentu Jana Kosińskiego [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 90v–92 (skan 0092, strona lewa – dół i prawa; skan 0093, strona lewa i prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 90v (skan 0092, strona lewa – dół)
1Testament UrJP. Jana Kosinskiego
2[...] przez [?] [...] [...] [...] uczyniony
3Roku Tysiacza Szesćsot dewiatdesiat osmoho
4Miesiaca Sentebra Czotyrnadcatoho dnia
5Na Uradie Hrodzkim w Miestie JehoKorolewskoy Mylosti [Owruczu]
27i do wolnego Jey rozrządzenia zostawuię. Lecz zaś
28życie i Małżonkości moiey Dziedziczney Części Wsi Ryb-
29ney [?] w Woiewodztwie Kijowskim sytuowaney, [...]
30maiętność Synowi moiemu UrJP. Stanisławowi Ko-
31sinskiemu [...] [...] z pomienioną UrJPanią
32Anną z Mieczyńskich [?] Kosinską ofiaruiemy [?] zapisu-
33iemy [?] wieczyście [...] [...] [...] ze wszystkiem
k. 91v (skan 0093, strona lewa)
1Poddanemi, ich Semenistością [?], dobytkami prawnemi [?],
2i wszelkiemi iuż [?] będzie Dobr Wsi Rybney [?]
3Appertynencyami i pożytkami – wolen tedy będzie teraz
4Synowi moy UrJP. Stanisław Kosinski całkozupełnie [!]
5Jako maiący z przyrodzonym darem od natury
6ukształtowany, rzeczoną Część Dobr Wsi Ryb-
7ney wieczystym prawem Dziedzictwa iako swą
8własność podług upodobania i woli swey roz-
9rządzać. Jednak w życiu i Małżonkości dochodow ma wy-
10dzielić pewną ilość na potrzeby swey Matki
11a mnie naymilszey Małżonki UrJPani Anny z Wit-
12oczyńskich [?] Kosinskiey. – Jeśli zaś Stworca Naywyż-
13szy z woli swoiey Swiętey Smierć na mnie zesłać
14raczy, to Duszę moią w Ręce Jego Swięte oddaię,
15maiąc nadzieię w Łasce i miłosierdziu tego wszech-
16władnego Pana i Zbawiciela naszego. Ciało zaś moie
17grzeszne iako z Ziemi stworzone Ziemi oddaię i upra-
18szam, aby było pochowane według zwyczaiu Chrze-
19ściańskiego. Naostatek żegnaiąc się z tym Swiatem
20naymilszą Zonę moią polecam opiece Naywyższego,
21a błogosławiąc Syna moiego UrJPana Stanisława
22Kosinskiego zaklinam, aby we wszystkim zachowy-
23wał Prawa Boskie, szanował iak Matkę tak przy-
24stoi Synowi szczerze kochaiącemu, i święcie wypeł-
25nił te ostatniey woli moiey Testamentowe Rozpo-
26rządzenie, które dla większey wagi i wiary przy
27uproszonych Przyiacioł Ręką własną podpisuię.
28Działo się w Rybney [?] dnia dziewiątego Decembra
29Roku Pańskiego Tysiąc Szesćset dziewięćdziesiąt
30siodmego. – U tego Testamentu podpisuię [?] Ręką [...]
31[...] Jan Kosinski mp. Ustnie uproszony do
32tego Testamentu od JP. Jana Kosinskiego zaświad-[?]
33czenia [?] i przyięcia podpisuię się Jan Obłażewski [?] mp.
k. 92 (skan 0093, strona prawa – góra)
1Jako Swiadek uproszony na tym Testamencie podpisuię się
2Michał Malewicz [?]. – Za Swiadka i przyiaciela na tym
3Testamencie podpisuię się Piotr [?] Trypolski. – Który że
4to Testament za podaniem i prośbą za [?] mnie
5Urzędem przyięty do Xiąg nynieszych Hrodzkich
6Kijowskich iest wpisany. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Tytuł odpisu – drugi wiersz nieodczytany („… przez … uczyniony”; k. 90v – strona wyblakła). Testament sporządzony w Rybnej [?] 9 XII 1697, oblatowany przez syna Stanisława 14 IX 1698.
Imię rodowe żony testatora: na k. 91 odczytane „z Mieczyńskich [?]” (strona skrajnie wyblakła), na k. 91v wyraźniej „z Wit-/oczyńskich” (przeniesienie wyrazu) – lekcja niepewna; być może w obu miejscach to samo nazwisko (Witoczyńska [?]).
Niepewne miejsca na k. 91v: „Semenistością [?]” w wyliczeniu przynależności (w rkp. „Semenis…”; zapewne „semienistość” – rodzina poddanych, z ruskiego семейство; wyraźnie w akcie 111 „z całą ich semienistością”); „całkozupełnie” – zapewne zbitka „całkiem zupełnie” albo „całkowicie”; zdanie o synu „jako mający z przyrodzonym darem od natury ukształtowany” – tak w odpisie. Podpisy: testator Jan Kosiński (formuła przed nazwiskiem nie w pełni odczytana), świadkowie: Jan Obłażewski [?], Michał Malewicz [?], Piotr [?] Trypolski (imię niepewne – w rkp. „Roto”/„Pioto”).
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta praesentia Castrensia Kijoviensia per oblatam – do akt niniejszych grodzkich kijowskich przez oblatę; ad acticandum – do wpisania do akt; tenor sequitur talis – brzmienie następuje takie.
Streszczenie
14IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął osobiście Stanisław Kosiński i podał do oblaty testament swego zmarłego ojca, Jana Kosińskiego. W testamencie, spisanym w Rybnej [?] 9 XII 1697, Jan Kosiński – stary i słaby na ciele, ale zdrów na umyśle – polecił duszę Bogu, a ciało prosił pochować według zwyczaju chrześcijańskiego. Żonie Annie (z domu Witoczyńskiej/Mieczyńskiej [?]), z którą przeżył ok. 30 lat, zapisał wieczyście wszystkie ruchomości (stada, bydło, owce, świnie, zboże, pasieki, sprzęty domowe). Dziedziczną część wsi Rybna [?] w województwie kijowskim, ze wszystkimi przynależnościami, oddał wieczyście synowi Stanisławowi, z obowiązkiem wydzielania matce części dochodów na jej potrzeby; zaklinał syna, by przestrzegał praw Bożych, szanował matkę i wypełnił testament. Podpisali: testator Jan Kosiński oraz świadkowie Jan Obłażewski [?], Michał Malewicz [?] i Piotr [?] Trypolski. Testament wpisano do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 107
Oblata zapisu dymisji Adama Annicińskiego [?] dla syna Jana – część wsi Zaborzyce [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis Żytomierz 20 VIII 1698
Karty / skanyk. 92–92v (skan 0093, strona prawa – od góry; skan 0094, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
13Roku dnia dwudziestego Augusta. – U tego Zapisu Dymis-
14syinego podpisuię Ręką swoią własną – Adam Annicinski [?] mp.
15Jako Swiadek i przyiaciel na tym Zapisie Dymissyinym
16podpisuię się Jan Skipor. – Ustnie i oczewisto prosz-
17ony do podpisu tego Zapisu Dymissyinego podpisuię się
18Paweł Baranowski. – Ustnie uproszony Swiadek na
19tym Zapisie Dymissyinym podpisuię się Józef Rosso-
20wski [?]. – Któryż to Zapis Dymissyiny za podaniem
21i prośbą wyż [?] za mnie Urzędowym przyięta-
22kiem [?] do Xiąg nynieszych iest wpisany. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko komparenta czytane „Annicinski” (w tytule „Annicinskiego”, w podpisie „Annicinski”) – lekcja niepewna (możliwe „Amicinski”, „Anucinski”, „Onicinski”). Ojciec – „Sp. Piotr Annicinski Łowcz. Owr.” – skrót rozwiązany jako łowczy owrucki [?].
Wieś: „Części Wsi Zaborzycy w Wdztwie Kijowskim” – ta sama co w aktach 103 i 104 (Zaborzyce [?]).
Niepewne miejsca: „od każdey [...] mey własney należący Ziemskiey Jurysdykcyey” – formuła poddania się jurysdykcji (zapewne zniekształcona przez kopistę: „od każdey … własney należącey Jurysdykcyi … poddaię się”); „dymittuię”/„dymissuwolnym” – wyrazy zniekształcone (zapewne „dymittuię wieczyście” i „dymissuię … wolnym”); „nie nikiedy [?]” – zapewne „nie zostawuię [?]”; „prośbą wyż [?] za mnie Urzędowym przyiętakiem [?]” – tak w odpisie (zniekształcona formuła „za mną Urzędem przyięty”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo – przychylając się; forum – sąd (właściwość sądowa).
Streszczenie
14IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stawił się Adam Anniciński [?] i przyznał do wpisania swój zapis dymisji na rzecz syna Jana. W zapisie, sporządzonym w Żytomierzu 20 VIII 1698, Adam Anniciński [?], syn zmarłego Piotra, łowczego owruckiego [?], oświadczył, że swoje dziedziczne dobra – część wsi Zaborzyce [?] w województwie kijowskim – ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, wodami, rzekami, jeziorami i całą przynależnością daje, daruje i wieczyście ustępuje synowi Janowi, który może je objąć, rządzić nimi jak własnością i czerpać z nich wszelkie pożytki; sam zrzekł się do nich wszelkiego prawa. Zapis podpisali: wystawca oraz świadkowie Jan Skipor, Paweł Baranowski i Józef Rossowski [?]. Zapis wpisano do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 108
Oblata testamentu Marcina Broniszewskiego, podana przez syna Piotra (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; testament Modylowice [?] 20 III 1698
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 92v (skan 0094, strona lewa – dół)
1Testament UrJmPana Piotra
2Broniszeskiego [!] z rozporządzeniem
3Maiątku uczyniony
4Roku Tysiacza Szestsot Dewiatdesiat Wosmoho
5Misiaca Sentiabra Czotyrnadciatoho dnia
6Na Uradie Hrodzkom w Misti Jeho Koro-
7lewskoy Mylosti Owruczu peredomnoiu
8Mychaiłom Synhaiewskim Namiestnikom
9na tot czas podwoiewodztwa Vicerehen-
10tom Hrodzkim Generału Woiewodztwa
11Kiiowskoho i knyhami nynisznymi Hrodz-
12kimi Kiiewskimi Comparens personaliter
k. 93 (skan 0094, strona prawa)
1UrJmćPan Piotr Broniszewski ten Testa-
2ment ostatniey woli zeszłego z tego
3Swiata UrJmćPana Marcina Broniszew-
4skiego Oyca swego z rozporządzeniem sub-
5stancyi uczyniony ad acta praesentia
6Castrensia Kiioviensia per oblatam
7podał, prosząc mnie Urzędu o przyięcie
8onego i do Xiąg zapisanie. A tak Ja
9Urząd pomieniony Testament ad acti-
10candum przyimuiąc czytałem, którego
11tenor sequitur talis. – W Imię Oyca i Sy-
12na i Ducha Swiętego Troycy Przenay-
13świętszey i nierozdzielney teraz zawsze i
14na wieki wieków Amen. – Ja Marcin
15Broniszewski będąc iuż obciążony wie-
16kiem, chociaż na umyśle zdrów zupełnie,
17iednak na siłach ciała osłabiony, i zbliża-
18iąc się bliższym śmierci, a niżeli życia, oraz
19pamiętaiąc na słowa Chrystusa Pana:
20bądźcie gotowi, gdyż nie wiecie czasu
21godziny śmierci waszey, te ostatniey
22woli moiey Testamentowe czynię
23rozporządzenie. Naprzód gdy Stwórca
24Naywyższy z woli swoiey świętey
25śmierć na mnie zesłać raczy, to
26Duszę moią w Ręce Jego Swięte oddaię,
27maiąc nadzieię w Łasce i miłosierdziu
k. 93v (skan 0095, strona lewa)
1tego wszechwładnego Pana i Zbawiciela na-
2szego, ciało zaś moie grzeszne iako z ziemi
3stworzone ziemi oddaię, które żądam,
4aby było pochowane według zwyczaiu
5Chrześciańskiego, iednak bez żadney zbyt-
6ney okazałości pogrzebowey. Część zaś
7tyczącą się [?] [...] moiey Dziedziczney
8Części Wsi Modylowice [?] w Woiewodz-
9twie Kijowskim sytuowaney, takowa
10maiętność ze wszystkiemi poddanemi,
11Ich [...] własnością [?], dobytkiem, powin-
12nościami i wszelkiemi tey że Części
13Dobr Wsi Modylowice [?] Attynencyami
14i pożytkami, oraz wszelkie inne rzeczy
15ruchome i Inwentarz [?], iako też sprzęty
16gospodarskie, słowem co tylko ruchomością
17moią nazwać się może, Synom moim
18UrJmć Panom Piotrowi i Andrzeiowi Broni-
19szewskim z prawa natury wiecznie na-
20leżeć powinny, i wszystko to zarówno
21na rzecz tychże Synów moich UrJmć
22Panów Piotra i Andrzeia Broniszewskich
23podzielonem nierządem [?] i tym ostat-
24niey woli moiey testamentowym roz-
25porządzeniem postanawiam. – Wolni tedy
26będą po śmierci moiey wzmiankowa-
27ni Synowie moi UrJmć Panowie
28Piotr i Andrzey Broniszewscy rzeczoną
29Część Dobr Wsi Modylowice [?] i całą
k. 94 (skan 0095, strona prawa)
1maiętność moią zarówno między sobą
2rozdzieliwszy się, takową wieczystym pra-
3wem Dziedzictwa iako swą własnością
4podług upodobania i woli swoiey rozrządzać,
5iednak obligam [?], aby przy rozdzieleniu tey
6że Substancyi moiey pomienieni Syno-
7wie moi UrJmć Panowie Piotr i Andrzey
8Broniszewscy z prawdziwey miłości swey
9braterskiey, którą ku sobie okazywać
10zwykli niemniey [?] prawem natury, nie
11uchybili, a przeciwnie we wszystkiem
12równość i należyte umiarkowanie za-
13chować starali się. – A iako ia za ży-
14cia swego zawsze miałem pieczoło-
15witość o ich potrzebach i polepszeniu bytu,
16tak spodziewam się, iż oni po śmierci
17moiey zawsze o duszy moiey pamiętać
18będą. – Naostatek błogosławiąc tychże Sy-
19nów moich UrJmć Panów Piotra i
20Andrzeia Broniszewskich te ostatniey
21woli moiey Testamentowe Rozporządze-
22nie dla większey wagi i wiary przy upro-
23szonych przyiaciołach ręką własną pod-
24pisuię. – Działo się w Modylowcach [?]
25dnia Dwudziestego Marca Roku Pań-
26skiego Tysiąc Szesćset dziewięćdziesiąt os-
27mego. – U tego Testamentu podpisuię
28Ręką tymi słowy [?]: Marcin Broniszewski
29mp. Ustnie i oczewisto od JmćPana Marci-
30[reklamant:] na
k. 94v (skan 0096, strona lewa – góra)
1na Broniszewskiego proszony Swiadek i przy-
2iaciel na tym Testamencie podług prawa
3podpisuię się – Jan Olszański mp. Jako Swia-
4dek i przyiaciel na tym Testamencie podpi-
5suię się Antoni Malicniewski [?] mp. Za
6Swiadka i przyiaciela na tym Testamen-
7cie podpisuię się Józef Muszchabyn-
8ski [?] mp. Któryż to Testament za
9podaniem i prośbą wyżey [?] mienio-
10ney osoby podawaiącey za mną
11Urzędowym przyięciem do Xiąg i nynie-
12szych Hrodzkich Kiewskich iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Tytuł odpisu błędny: „Testament UrJmPana Piotra Broniszeskiego” – w treści testatorem jest Marcin Broniszewski, a Piotr, jego syn, podaje testament do oblaty. W tytule forma „Broniszeskiego”, w tekście konsekwentnie „Broniszewski”.
Wieś: „Części Wsi Modylowice … w Woiewodztwie Kijowskim” (w dacie „w Modylowcach”) – lekcja niepewna (możliwe Modylowce / Modyłowice); nazwy nie zidentyfikowano.
Formuła testamentu prawie identyczna z testamentem Jana Kosińskiego (akt 106; ten sam kopista, ta sama sesja 14 IX 1698) – rozstrzyga odczyty („bliższym śmierci, a niżeli życia”, „bądźcie gotowi…”). Niepewne miejsca na k. 93v: „Część zaś tyczącą się [?] … moiey Dziedziczney Części” (wyraz po „tyczącą się” nieczytelny – może „dożywocia”), „Ich [...] własnością [?]” w wyliczeniu przynależności, „podzielonem nierządem [?]” (może „podzielone mniej rzędem”, tj. „równym rzędem”); na k. 94 „obligam [?]” (zapewne „obliguię”). Podpis testatora: „Ręką tymi słowy [?]” – może „Ręką moią własną”. Świadkowie: Jan Olszański, Antoni Malicniewski [?] (może Maliszewski), Józef Muszchabyński [?] (nazwisko niepewne).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta praesentia Castrensia Kioviensia per oblatam – do akt niniejszych grodzkich kijowskich przez oblatę; ad acticandum – do wpisania do akt; tenor sequitur talis – brzmienie następuje takie.
Streszczenie
14IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął osobiście Piotr Broniszewski i podał do oblaty testament swego zmarłego ojca, Marcina Broniszewskiego. W testamencie, spisanym w Modylowicach [?] 20 III 1698, Marcin Broniszewski – stary i słaby, ale zdrów na umyśle – polecił duszę Bogu i prosił o pogrzeb chrześcijański bez zbytniej okazałości. Swoją dziedziczną część wsi Modylowice [?] w województwie kijowskim, z poddanymi, ich powinnościami i wszelkimi przynależnościami, a także wszelkie ruchomości, inwentarz i sprzęty gospodarskie zapisał po równo synom Piotrowi i Andrzejowi Broniszewskim, którzy mają się nimi podzielić i rządzić jak dziedziczną własnością; zobowiązał ich, by przy podziale zachowali braterską miłość, równość i umiarkowanie, i pamiętali o jego duszy. Podpisali: testator oraz świadkowie Jan Olszański, Antoni Malicniewski [?] i Józef Muszchabyński [?]. Testament wpisano do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 109
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji Pawła Brzozowskiego [?] w część wsi Zaborzyce [?] po ojcu Janie (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 9 IX 1698
21mi, Ogrodami, Wygonami, Stawami, Jeziorami i innemi wszyst-
22kiemi w tych Dobrach znayduiącemi się pożytkami i przynależy-
23tościami do spokoyney, realney i aktualney Dziedziczney Possessyi
24JP. Rekwirenta i Sukcessorów onego podał, postąpił i intromittował [?], w tem [?]
25Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się, odesłał [?] i tey swoiey czyn-
26ności uczynił i zeznał Relacyą. – Trochim Duchowski Woźny.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis pisany drobniejszym, ściśniętym pismem; strona wyblakła (odczyt z odejmowaniem tła). Na marginesie brak ołówkowego numeru porządkowego (por. akty 105–108: 7–10).
Nazwisko rekwirenta „Brzozowski” – w tytule „Brzozo[w]skiego”, w tekście „Brzozowskiego”/„Brzozowskim” (litery częściowo nieczytelne) – lekcja prawdopodobna, ale niepewna. Szlachta towarzysząca woźnemu: Jan Chmielewski [?] i Józef Ostrowski [?] – nazwiska niepewne. Wieś Zaborzyce [?] – jak w aktach 103, 104 i 107 (ta sama sesja 14 IX 1698).
Formularz jak w aktach 100, 101, 104 i 105 (ten sam woźny, ta sama data intromisji – 9 IX 1698). Błędy łaciny kopisty: „officio praesenti bene notum” (zamiast notus), „vigore iure et naturale” (zamiast vigore iuris naturalis).
Łacina: officio praesenti bene notus – dobrze znany niniejszemu urzędowi; ob maius testimonium – dla większego świadectwa; vigore iuris naturalis – mocą prawa naturalnego; intromittować – wwiązać.
Streszczenie
14IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stanął woźny generał województwa kijowskiego, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 9 IX 1698 na żądanie Pawła Brzozowskiego [?], wraz ze szlachtą – Janem Chmielewskim [?] i Józefem Ostrowskim [?] – był we wsi Zaborzyce [?] w województwie kijowskim i podał mu część tej wsi, odziedziczoną po ojcu, zmarłym Janie Brzozowskim [?] – z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, ogrodami, wygonami, stawami, jeziorami i wszelkimi pożytkami – w spokojną, realną i aktualną dziedziczną posesję, wwiązując go urzędowo. Relacja przyjęta; podpis: Trochim Duchowski, woźny.
Akt nr 110
Oblata zapisu wieczystej darowizny wsi Kuchary [?] przez Jana Uriembłę [?], krajczego oszmiańskiego, na rzecz Jana Dębickiego, chorążego orszańskiego (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 IX 1698, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis Kuchary [?] 1 IX 1698
Karty / skanyk. 95–96 (skan 0096, strona prawa; skan 0097, strona lewa i prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 95 (skan 0096, strona prawa)
1Zapis Wieczysty przedaży [!] Dobr Ku-
2charow [?] przez Ur. Jana Uriembły [?]
3na rzecz JWPana Dębickiego dany i służący
4Roku Tysiacza Szestsot dewiatdesiat osmoho
5Miesiaca Sentiabra Czotyrnadcatoho dnia
6Na Uradie Hrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti
26cyi [?], impedimentu czynić y zadawać nie mam i nie po-
27winni będziemy, a po mnie Potomkowie y Sukcessorowie
28Dobr moich nie mogą i nie powinni będą, owszem
29od wszelkich Impedimentów prawnych y nieprawnych
30od kogo kolwiek o te Wieś Kuchary [?] zachodzących
31bronić, zastępować i ewinkować mamy i powinni
32będziemy, a po mnie y Synie moim Tomaszu Uriem-
33ble [?] Potomkowie y Sukcessorowie nasi maią i powinni
34będą, a to pod szkodami Ziemskiemi słownie [?] krom
35przysięgi cielesney oszacowanemi, o które in casu
36contraventionis forum ubiquinarium et terminum
37peremptorium we wszelkim Sądzie y Urzędzie Grodzkim,
38Ziemskim i Głównym Trybunale Koronnym Lubelskim,
39a w razie bezKrolewia w Sądzie Kapturowym, amputatis
40omnibus beneficiis iuris quati [!] sobie i Sukcessorom naszym
41[reklamant:] do
k. 96 (skan 0097, strona prawa – góra)
1do odpowiadania zawarowuię [?], i na to dałem ten Zapis
2wieczystey darowizny z podpisem ręki mey własney
3i podpisami rąk JJ. Panów Przyiacioł odemnie do
4podpisu uproszonych. – Działo się w Kucharach [?]. Roku
5Tysiąc Szesćset dziewięćdziesiąt Osmego dnia pierwszego
6Septembra. – U tego Zapisu perpetuae Donationis podpi-
7suię Ręką tymi słowy: Jan Gabriela Syn Uriembło [?]
8Krayczy Oszmiański mp. Ustnie proszony przy-
9iaciel od JmćPana Zeznawaiącego do podpisu tego Zapisu per-
10petuae Donationis podpisuię się Jan Jodłowski [?] Chorąży
11Przemyski mp. Jako proszony Przyiaciel do podpisu
12tego Zapisu wieczystey darowizny podpisuię się Antoni
13Woronicz mp. Ustnie i oczewiście proszony przyiaciel
14do podpisu tego Zapisu perpetuae Donationis służącego
15WJmćPanu Janowi Dębickiemu podpisuię się Jan
16Łaszkowski [?] mp. Któryż to Zapis za podaniem y
17Prośbą wyż mianowanego WJmćPana Zeznawaią-
18cego, a za moim Urzędowym przyięciem wszystek
19z początku aż do końca do Xiąg niniejszych iest In-
20grossowany. —
21[pod tekstem: duży zawijas zamykający, w kształcie litery Z]
Objaśnienia i tłumaczenia
Tytuł odpisu: „Zapis Wieczysty przedaży Dobr Kucharow [?]” – w treści dokument jest zapisem wieczystej darowizny (perpetuae donationis), nie sprzedaży. Nazwisko wystawcy w rkp. „Uriembło”/„Uriembły”/„Uriemble” (pierwsza litera z zawijasem – możliwe też „Wriembło”, „Wsiembło”); por. dymisję Uriembły [?] we wcześniejszej części księgi (akty z 1664–1665). Wieś „Kuchary” (w tytule „Kucharow”, w dacie „w Kucharach”) w pow. owruckim – lekcja prawdopodobna.
Rodzina wystawcy wg zapisu: dziad – Stanisław Uriembło [?], stolnik przemyski; ojciec – Gabriel Uriembło [?]; wystawca – Jan, krajczy oszmiański; syn – Tomasz, „Chorąży Woysk Polskich [?]” (skrót „Chor. W. P.”). Obdarowany: Jan Dębicki, chorąży orszański. Świadkowie: Jan Jodłowski [?], chorąży przemyski, Antoni Woronicz, Jan Łaszkowski [?].
Niepewne miejsca: „odstąpiwszy [?] mey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi” (formuła rezygnacji z własnego sądu – por. akt 107); „ode-[...] się poddaiąc” – zniekształcona formuła; „z przezotami i bez przezot” – por. akty 98, 101, 105 („przezodami”, „przerzezami”, „przezorami”); „oppugnacyi [?]”; „zawarowuię [?]”; „quati” – zniekształcone (zapewne „quorumvis” lub „quaesitis”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; perpetuae donationis – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; rationis intro contentorum – z racji rzeczy wewnątrz zawartych; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ad acticandum – do wpisania do akt; iure divino et naturali – prawem boskim i naturalnym; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; ex nunc – od teraz; in casu contraventionis forum ubiquinarium et terminum peremptorium – na wypadek naruszenia (poddaję się) sądowi wszędzie właściwemu i terminowi zawitemu; amputatis omnibus beneficiis iuris – z odcięciem wszelkich dobrodziejstw prawa; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
14IX 1698 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu stawił się Jan Uriembło [?], krajczy oszmiański, i zeznał swój zapis wieczystej darowizny na rzecz Jana Dębickiego, chorążego orszańskiego. W zapisie, sporządzonym w Kucharach [?] 1 IX 1698, Jan Uriembło [?], syn Gabriela, wnuk Stanisława, stolnika przemyskiego, działając w imieniu własnym i syna Tomasza, oświadczył, że swoją dziedziczną wieś Kuchary [?] w województwie kijowskim, powiecie owruckim, odziedziczoną po ojcu, ze wszystkimi gruntami, polami, lasami, borami, zaroślami, łąkami, drzewem bartnym, młynami, stawami, poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, arendami, karczmami, czynszami, daniami i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach, nic sobie nie zastrzegając, daruje i wieczyście ustępuje Janowi Dębickiemu, który może ją objąć w posiadanie od zaraz i rozporządzać nią dowolnie. Wystawca zobowiązał siebie, syna i sukcesorów do niewnoszenia przeszkód i do obrony obdarowanego (ewikcji) przed wszelkimi roszczeniami, pod rygorem szkód ziemskich, z poddaniem się każdemu sądowi – grodzkiemu, ziemskiemu, Trybunałowi Koronnemu Lubelskiemu, a w bezkrólewiu sądowi kapturowemu. Podpisali: wystawca oraz świadkowie Jan Jodłowski [?], chorąży przemyski, Antoni Woronicz i Jan Łaszkowski [?]. Zapis wpisano w całości do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 111
Oblata zapisu wieczystej darowizny (sprzedaży) połowy wsi Zabrudzie [?] przez Jana Bobra dla Jana z Dobrzyna Dobrzyńskiego, chorążego kaliskiego (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XII 1699, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis Owrucz 1 XII 1699
Karty / skanyk. 97–98 (skan 0098, strona prawa; skan 0099, strona lewa i prawa – góra); k. 96v (skan 0098, strona lewa) – pusta, zawijas zamykający
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 96v (skan 0098, strona lewa)
1[karta pusta – duży ozdobny zawijas w kształcie litery Z]
k. 97 (skan 0098, strona prawa)
1[Za]pis wieczystey darowizny [...] [...] [...]
2Dobra WJPanu Janowi Dobrzyńskiemu służący
3Roku Tysiacza Szesćsot dewiatdesiat dewiatoho
4Misiaca Dekabra Wtoroho Dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti Owruczu
25mi iako chce rządzić, szafować, dysponować, komu inszemu dać,
26przedać, darować i ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić, a maiąc
27Dobra moie Dziedziczne po Oycu moim Ur. Szymonie Bobrze i Dzia-
28dzie Antonim Bobrze na mnie spadłe i należące, w Woiewodztwie
29Kijowskim sytuowane, połowę Wsi Zabrudzia [?] nikomu żadnym
30prawem pierwszym ani poślednieyszym nieustąpione ani zawie-
31dzione, ze wszystkiemi tey że poddanemi ciągłymi i pieszymi, oczyw-[?]
32[reklamant:] tymi [?]
k. 97v (skan 0099, strona lewa)
1osiadłymi i nieosiadłymi, z całą ich semienistością, poddań-
2stwem i posłuszeństwem, z Gruntami Dworskiemi i chłopskiemi,
3Rolami, Sianożęciami, pastwiskami, pastewnikami [?], z wodami, lasami,
4Dąbrowami, ze wszystkiemi przychodami i intratami, tak iako się
5te Dobra w swoich miedzach, granicach, okolicznościach miały i za-
6wierały i teraz maią i zawieraią, nic nie wyimuiąc ani excypuiąc,
7ale wszystko ogółem i pospolitością zawieraiąc, umyśliłem i posta-
8nowiłem dać, przedać, darować i na wieczność rezygnować Ur. Panu
9Janowi z Dobrzyna Dobrzyńskiemu Chor. Kalisk. [?] – Jakoż na dniu
10dzisieyszym przywodząc takową wolę moią do skutku, pomienione
11Dobra Ur. JmćPanu Janowi Dobrzyńskiemu przedaię i na wiecz-
12ność rezygnuię. – Wolen tedy odtąd iest i będzie JmćPan Dobrzyński
13wzmiankowane Dobra, połowę Wsi Zabrudzia [?], w posiadanie
14swoie obiąwszy, onemi iako iuż swemi własnemi rządzić,
15szafować i ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić. – A
16Ja zeznawaiący od Aktu tego Zapisu w posiadaniu i używaniu
17tych Dóbr ani WJmćPanu Janowi Dobrzyńskiemu, ani Potom-
18kom i Sukcessorom Jego, ani sam przez się, ani przez subordy-
19nowane osoby przeszkód i prepedycyi czynić nie mam, a po
20mnie Potomkowie i Sukcessorowie moi nie maią i nie powinni
21będą, a to pod szkodami Ziemskiemi słownie krom przysięgi cie-
22lesney oszacowanemi. – O które to szkody iako i o samo sprzeciwie-
23nie się forum ubiquinarium i terminum peremptorium w
24każdym Sądzie i Urzędzie Grodzkim, Ziemskim i Trybunale
25Koronnym Lubelskim, a w razie (: Chowaj Boże :) Bezkrólewia
26w Sądach Kapturowych lub iakie natenczas od Rzeczypospolitey
27uchwalone będą, sobie i potomkom moim naznaczam. – I na to
28dałem ten List Zapis perpetuae Donationis, który przy uprosz[o]-
29nych Swiadkach i przyiaciołach Ręką własną podpisuię. Działo
30[reklamant:] się
k. 98 (skan 0099, strona prawa – góra)
1Działo się w Owruczu Roku Tysiąc Szesćset dziewięćdziesiąt
2dziewiątego dnia pierwszego Decembris. – U tego Zapisu perpetuae
3Donationis podpisuię Ręką temi słowy – Jan Bobr. – Ustnie i oczewisto
4od JmćPana zeznawaiącego proszony do tego Zapisu perpetuae
5Donationis Swiadek i przyiaciel podpisuię się Jan Grzymała Olędzki [?].
6Ustnie i oczewisto od JmćP. zeznawaiącego proszony Swiadek i przy-
7iaciel podpisuię się Paweł Kadłubiski [?]. – Ustnie i oczewisto
8od JmćP. zeznawaiącego proszony do tego Zapisu perpetuae Do-
9nationis Swiadek i przyiaciel podpisuię się Józef Kalasanty
10Witkowski. – Któryż to Zapis za podaniem i prośbą wyż
11pomienowaney osoby zeznawaiącey, a za moim Urzędowym
12przyięciem słowo w słowo iak się w sobie maiący do nyniszych
13Hrodzkich Kijewskich Knyh iest Zapisan. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nowa ręka kopisty od k. 97 (pismo pochyłe, drobne; atrament wyblakły – odczyt z odejmowaniem tła); data roczna „1699” na marginesie (czerwona kredka/ołówek), obok duży znak X i nieczytelny dopisek. Pierwszy wiersz tytułu częściowo zatarty.
Tytuł mówi o „Zapisie wieczystey darowizny”, a w treści wystawca „umyślił dać, przedać, darować i na wieczność rezygnować” – zapis łączy formuły darowizny i sprzedaży. Wieś: na k. 97 odczyt „Łabudzia [?]”, na k. 97v wyraźniej „połowę Wsi Zabrudzia” – przyjęto Zabrudzie [?] (woj. kijowskie).
Urząd obdarowanego: „Chorążemu Kaliskiemu” (na k. 97v skrót „Chor. Kalisk.”) – odczyt niepewny. Świadek „Józef Kalasanty Witkowski” – imię Kalasanty (od św. Józefa Kalasantego, kanonizowanego w 1767 r.) jest anachronizmem w dokumencie z 1699 r. – kolejna wskazówka, że odpisy w tej księdze powstały lub były redagowane w 2. połowie XVIII w. (por. uwagi o datacji odpisów w aktach wcześniejszych). Formuła „(: Chowaj Boże :) Bezkrólewia” – wtrącenie „uchowaj Boże” w nawiasie dwukropkowym.
„Semienistość” (z ruskiego семейство/сімейство) – rodzina poddanych; por. akt 106 („Semenis…”). Niepewne miejsca: „cathowicie [?]” (może „całkowicie”), „Potomnymi [?]”, „nie zdradą [?] ani łakomo [?] namówiony” (w rkp. „nie zdradą ani łakomo” – formuła o braku przymusu i podstępu), „pastewnikami [?]”, „oczyw-/tymi [?]” (reklamant; na następnej stronie „osiadłymi”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; rationis intro contentorum – z racji rzeczy wewnątrz zawartych; ad acticandum – do wpisania do akt; perpetuae donationis – wieczystej darowizny; forum ubiquinarium – sąd wszędzie właściwy; terminus peremptorius – termin zawity.
Streszczenie
2XII 1699 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, w Owruczu stawił się Jan Bobr i przyznał swój zapis wieczystej darowizny na rzecz Jana z Dobrzyna Dobrzyńskiego, chorążego kaliskiego [?]. W zapisie, sporządzonym w Owruczu 1 XII 1699, Jan Bobr, syn Szymona, wnuk Antoniego, poddając się każdej jurysdykcji, oświadczył, że z dobrej woli, bez przymusu, daje, sprzedaje, daruje i wieczyście rezygnuje Janowi Dobrzyńskiemu odziedziczoną po ojcu i dziadzie połowę wsi Zabrudzie [?] w województwie kijowskim – nikomu wcześniej nie ustąpioną ani nie zastawioną – z poddanymi ciągłymi i pieszymi, osiadłymi i nieosiadłymi, z ich rodzinami, z gruntami dworskimi i chłopskimi, rolami, sianożęciami, pastwiskami, wodami, lasami, dąbrowami i wszelkimi dochodami, w dawnych granicach. Zobowiązał się nie czynić żadnych przeszkód (także przez inne osoby), pod rygorem szkód ziemskich, z poddaniem się każdemu sądowi – grodzkiemu, ziemskiemu, Trybunałowi Koronnemu Lubelskiemu, a w bezkrólewiu sądom kapturowym. Podpisali: wystawca oraz świadkowie Jan Grzymała Olędzki [?], Paweł Kadłubiski [?] i Józef Kalasanty Witkowski. Zapis wpisano słowo w słowo do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 112
Oblata ugodliwej transakcji (zamiany dóbr) między Adamem Kłopotowskim a Stefanem Radlińskim, chorążym wendeńskim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XII 1699, Owrucz – urząd grodzki kijowski; transakcja Wajsikyna [?] 3 I 1698
Karty / skanyk. 98–98v (skan 0099, strona prawa – od połowy; skan 0100, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 98 (skan 0099, strona prawa – od połowy)
1Tranzakcya ugodna między UrJP. Adamem
2Kłopotowskim a UrJP. Stefanem Radlin-
3skim zawarta
4Roku Tysiacza Szesćsot dewiatdesiat dewiatoho
5Miesiaca Dekabra Wtoroho dnia
6Na Uradie Hrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti
10UrJPan Teodor Szmigulski [?] te ugodliwą Tranzakcyą między
11UUrJJPP. Adamem Kłopotowskim i Stefanem Radlinskim
12zawartą dla zapisania do Xiąg niniejszych podał, którą
13Ja Urząd przyimuiąc czytałem i ta tak się w sobie ma:
14My niżey na podpisach wyrażeni, mianowicie Ja Adam
15Kłopotowski Jerzego Syn, y Ja Stefan Radlinski Chorąży
16Wendeński Stanisława Syn, zawieramy między sobą ugodliwą
k. 98v (skan 0100, strona lewa)
1Tranzakcyą czyli umowę w następuiący sposób. Gdy
2Kombinuiące się strony z rozmaitych pomiędzy sobą
3czynności maią wzaiemne przynależności, a więc posta-
4nawiamy następnie, to iest: Ur. Adam Kłopotowski Część swoią
5hereditarną Wsi Wajsikyna [?] w Wdztwie Wołh. [?] sytuowaną
6z poddanemi i z całkowitą tey Części Wsi własnością odstę-
7puię titulo perpetuae Donationis UrJP. Stefanowi Radlin-
8skiemu Chor. Wendeńskiemu, zaś UrJP. Chorąży Wendeński
9w recompensę tego oddaie dobra swoie dziedziczne Gniew-
10szczyzna [?] alias Femilita [?] w Wielkim Xięstwie Litewskim
11sytuowane; i iuż odtąd każdy tak wzmiankowanemi Dobrami
12ma rządzić i dysponować, całość swoią własnością
13wwiązania per ministerialem Regni uczynić, owszem
14żadna strona przeszkadzać nie ma, owszem iedna drugą
15zastępować i Ewinkować obowiązuiemy się, a to pod szko-
16dami Ziemskiemi krom przysięgi przysądzić się
17maiącemi. – Takową to ugodliwą Tranzakcyą obie strony
18przy JchmościPanach przyiaciołach i pieczętarzach włas-
19nemi Rękami z wyciśnieniem herbownych pieczęci
20podpisuiemy się. – Datum w Wajsikynie [?] dnia trzeciego
21Januarii Tysiąc Szesćset dziewięćdziesiąt osmego Roku.
22Adam Kłopotowski mp. (: L. S. :) Stefan Radlinski Chor. Wendeński
23mp. (L. S.) Proszony za Swiadka i pieczętarza na tey ugodliwey Tran-
24zakcyi podpisuię się Stanisław Jastrzębski mp. (: L. S. :) Jako oczewisty
25świadek na tey Tranzakcyi podpisuię się Jakob Hadulski [?] mp.
26(: L. S. :) Za świadka i przyiaciela na tey Tranzakcyi podpisuię się Józef Siedlicki [?] mp. (L. S.)
27Która to Tranzakcya za podaniem i prośbą, a za moim
28Urzędowym przyięciem do Knyh nyniszych iest wpisany. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwy miejscowe niepewne: część wsi „Wajsikyna” (w dacie „w Wajsikynie”) w województwie zapisanym skrótem „Wdztwie Wołh.” [?] (może wołyńskim); dobra Radlińskiego „Gniewszczyzna alias Femilita” w Wielkim Księstwie Litewskim – odczyt niepewny, nie zidentyfikowano. Podający do oblaty: Teodor Szmigulski [?] (nazwisko niepewne). Świadkowie: Stanisław Jastrzębski, Jakub Hadulski [?], Józef Siedlicki [?]. Między datą transakcji (3 I 1698) a oblatą (2 XII 1699) prawie dwa lata. Język transakcji („Kombinuiące się strony”, „Ewinkować”, „następnie” = następująco) – XVIII-wieczny.
Chorąży wendeński – urząd inflancki (Wenden/Kieś, województwo wendeńskie/inflanckie, tytularny w XVII–XVIII w.).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; titulo perpetuae donationis – tytułem wieczystej darowizny; per ministerialem Regni – przez woźnego koronnego; L. S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; datum – dano.
Streszczenie
2XII 1699 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, w Owruczu Teodor Szmigulski [?] podał do wpisania ugodliwą transakcję (umowę zamiany) zawartą w Wajsikynie [?] 3 I 1698 między Adamem Kłopotowskim, synem Jerzego, a Stefanem Radlińskim, chorążym wendeńskim, synem Stanisława. Ponieważ strony miały wzajemne zobowiązania z różnych spraw, Kłopotowski odstąpił Radlińskiemu tytułem wieczystej darowizny swoją dziedziczną część wsi Wajsikyna [?] (w województwie wołyńskim [?]) z poddanymi, a Radliński w zamian oddał mu swoje dziedziczne dobra Gniewszczyzna [?] alias Femilita [?] w Wielkim Księstwie Litewskim. Każda strona może odtąd rządzić otrzymanymi dobrami jako własnymi, z wwiązaniem przez woźnego; obie zobowiązały się nie przeszkadzać sobie i bronić się wzajemnie przed roszczeniami (ewikcja), pod rygorem szkód ziemskich. Podpisali (z pieczęciami): Adam Kłopotowski, Stefan Radliński oraz świadkowie Stanisław Jastrzębski, Jakub Hadulski [?] i Józef Siedlicki [?]. Transakcję wpisano do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 113
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji Jana Domańskiego w część wsi Hryzany [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XII 1699, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 28 XI 1699
Karty / skanyk. 99–100 (skan 0100, strona prawa; skan 0101, strona lewa i prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 99 (skan 0100, strona prawa)
1Possesya UrJPana Jana Domańskiego
2w Dobra Części Wsi Hryzan [?] służąca
3Roku Tysiacza Szesćsot dewiatdesiat dewiatoho
4Misiaca Dekabra wtoroho dnia
5Na Uradie Hrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy
6Mylosti Owruczom peredomnoiu Mychaiłom
7Synhajewskim Namiestnikom natotczas podwoie-
8wodztwa Generału Wdztwa Kij. i Knyhami nynisz-
9nymi Hrodzkimi Kijewskimi stanowszy ocze-
10wisto woźny Generał Wdztwa Kij. Wołyńskiego
11i innych szlachetny Trochim Duchowski
12in vim suae verae ac fidelis relationis iawnie
13i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg niniejszych
14zeznał, iż on Roku teraznieyszego Tysiąc Szesć-
15set dziewięćdziesiąt dziewiątego dnia dwudziestego
16osmego Nowembra na prawną rekwizycyą
17i affektacyą UrJPana Jana Domańskiego, maiąc
18przy sobie stronę Szlachty UUrJJPP. Daniela Biało-
19szyckiego [?] i Władysława Ułanowskiego [?] w maiores
20testimonii causa wziętych, był we Wsi Hryzanach [?]
21tu w Woiewodztwie Kij. sytuowaney, gdzie będący
22Części tey Wsi vigore iuris naturalis po przodkach
23i Antecessorach UrJP. Rekwirenta spadłą i należącą,
24ze wszystkiem tey Części prawem, Państwem, tytu-
25łem, dziedzictwem, własnością i przynależnościa-
26mi, z dworem, ze wszystkiemi Poddanymi osiadłymi
27i nie osiadłemi, z ogrodnikami, Komornikami, z ich
16kim, iako się tylko te Dobra Części Wsi Hryzan [?]
17w swoich Granicach i okolicznościach, obyczaiach [?]
18z dawnych Czasów w sobie miała i zawierała i teraz
19ma i zawiera, żadnych pożytkach i nayminieyszey
20rzeczy nie wyimuiąc ani Excypuiąc, do spokoy-
21ney, realney i aktualney wieczystey Possessyi wyż
22pomienionemu JPanu Janowi Domańskiemu
23w Dobra te officiose intromittował, którey to wie-
24czystey Possessyi i intromissyi nikt żadnym
25prawem pierwszym ani poślednieyszym nie
26bronił i nie impugnował, a tak pomieniony
27Woźny w spokoyney wieczystey Possessyi i Intromissyi
k. 100 (skan 0101, strona prawa – góra)
1Dobr tych Części Wsi Hryzan [?] JPana Jana Do-
2mańskiego nemine contradicente et impugnante
3zostawiwszy Possessyi, szlachtą sobie przytomne-
4mi oświadczył się, i ztamtąd powróciwszy o tem
5Relacyą swoię przedemną Urzędem uczynił i zeznał
6Relacyą, prosząc iey o przyięcie i do Akt zapisanie,
7co na affektacyą swoią i otrzymał. —
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwa wsi: „Części Wsi Hryzan” (w tytule i na k. 99v–100), „we Wsi Hryzanach” – lekcja niepewna (pierwsza litera może być K: Kryżany, Krzyżany); wieś w woj. kijowskim, niezidentyfikowana. Rekwirent: Jan Domański – nie wiadomo, czy tożsamy z Janem von Domańskim Hausmanem, wojskim krzemienieckim (akt 93).
Woźny tytułowany tu „woźny Generał Wdztwa Kij., Wołyńskiego i innych”. Szlachta: Daniel Białoszycki [?] i Władysław Ułanowski [?] (nazwiska niepewne). Formuła „in maiores testimonii causa” (zapisane „w maiores”). Wyliczenie przynależności bardzo rozbudowane (XVIII-wieczny formularz); niepewne wyrazy: „wołokami [?]”, „Sudereuszczyzną [?]” (może nazwa uroczyska), „ławicami [?] Ryby, wianowe [?]”, „mytami [?]”, „obyczaiach [?]”; „ze przezotami i bez przezot” – por. akty 98, 101, 105, 110.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji; maioris testimonii causa – dla większego świadectwa; vigore iuris naturalis – mocą prawa naturalnego; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu i zaprzeczenia.
Streszczenie
2XII 1699 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, w Owruczu stanął woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego i innych, szlachetny Trochim Duchowski, i zeznał, że 28 XI 1699 na żądanie Jana Domańskiego, wraz ze szlachtą – Danielem Białoszyckim [?] i Władysławem Ułanowskim [?] – był we wsi Hryzany [?] w województwie kijowskim i wwiązał go urzędowo w część tej wsi, przypadłą mu prawem naturalnym po przodkach, ze wszystkimi przynależnościami: dworem, poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, ogrodnikami, komornikami, ich robociznami, czynszami, daninami (także miodowymi), polami, gruntami, sianożęciami, łąkami, borami, uroczyskami, drzewem bartnym, lasami, gajami, dąbrowami, łowami, rzekami, rudniami, młynami, stawami, jeziorami, połowem ryb, bobrowymi gonami, karczmami i wszelkimi dochodami, w dawnych granicach. Nikt się nie sprzeciwił; woźny pozostawił Domańskiego w spokojnym posiadaniu i złożył relację, którą wpisano do ksiąg.
Akt nr 114
Relacja woźnego generała Tymosza [Trochima] Duchowskiego o intromisji braci Rocha i Bolesława Miątkowskich [?] w część wsi Borszczów [?] po ojcu Franciszku (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XI 1699, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 17 XI 1699
Karty / skanyk. 100–100v (skan 0101, strona prawa – od góry; skan 0102, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 100 (skan 0101, strona prawa – od góry)
1Possessya UrJPanów Rocha i Bolesława Miąt-
2kowskich [?] w Dobra Części Wsi Borszczów [?] służąca
3Roku Tysiacza Szesćsot dewiatdesiat dewiatoho
4Miesiaca Noiebra dwadcat czetwertoho dnia
5Na Uradie Grodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti Owruczom
Woźny nazwany tu „Tymosz Duchowski” (dwukrotnie, także w podpisie) – w aktach 89–109 i 113 „Trochim Duchowski”; zapewne ta sama osoba (woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego i innych), a imię zniekształcone przez kopistę. Podpis „ignarus scribendi” (nieumiejący pisać) – w innych relacjach woźny „podpisuje się”.
Nazwisko rekwirentów: „Miątkowskich”/„Miątkowskim” – lekcja niepewna (możliwe Miętkowscy, Miatkowscy). Wieś: „Części Wsi Borszczów”, „w Dobrach Wsi Borszczowie” – lekcja prawdopodobna, ale niepewna. Szlachta: Piotr Gosławski [?] i Faustyn Cichowski [?]. Data oblaty: „Miesiaca Noiebra” (ros. ноябрь) 24 XI 1699; intromisja 17 XI 1699 – oblata wcześniejsza niż sąsiednie (2 XII 1699; akty 111–113) – kolejność odpisów nie chronologiczna. „Podechodzonemi [?]” – zapewne poddani zbiegli (podchodzeni) „z wolnym ich odszukaniem” – z prawem ich odszukania.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice liberaque recognovit – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; pariter maiorem fidem et auctoritatem – podobnie dla większej wiary i powagi; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; iuridice – prawnie; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Streszczenie
24XI 1699 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, w Owruczu stanął woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego i innych, szlachetny Tymosz (Trochim) Duchowski, i zeznał, że 17 XI 1699, na żądanie braci rodzonych Rocha i Bolesława Miątkowskich [?], wraz ze szlachtą – Piotrem Gosławskim [?] i Faustynem Cichowskim [?] – był we wsi Borszczów [?] w województwie kijowskim i podał im część tej wsi, odziedziczoną po zmarłym ojcu, Franciszku Miątkowskim [?] – z poddanymi obecnymi i zbiegłymi (z prawem ich odszukania), ich robociznami, czynszami i innymi powinnościami, polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, wodami i błotami, w dawnych granicach – w spokojną, realną i aktualną dziedziczną posesję, bez niczyjego sprzeciwu. Relacja przyjęta; woźny „nieumiejący pisać”.
Akt nr 115
Dymisja (zapis wieczysty) Pawła Michała Świderskiego, cześnika [?] nowogrodzkiego, dla syna Adama – część wsi Berezna [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XI 1699, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 100v (skan 0102, strona lewa – od połowy do dołu)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 100v (skan 0102, strona lewa – od połowy)
1Dymissya od UrJP. Michała Świderskiego [?] Syno-
2wi swemu Adamowi
3Roku Tysiacza Szesćsot Dewiatdesiat dewiatoho
4Miesiaca Noiabra dwadcat Czetwertoho dnia
5Na Uradi Hrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti Owruczom
24który iuż ieśt i będzie wzmiankowany Syn zeznawaiącego UrJP. Adam Wazl. [?]
25Swiderski, odtąd rzeczoną Częścią Dobr Wsi Berezney iako swoią własnością podług
26woli i upodobania rozrządzać, a Zeznawaiący przyrzekłszy [?] się iuż raz Onych [?] własności
27do tey Części Dobr Wsi Berezney, odtąd żadney [...] i upomnienia się [...]
28do iney Części sobie i Sukcessorom swoim nie zostawuiąc, na co to dobrowolne zeznanie
29[...] Paweł Michał de Swidry [?] Wazl. [?] Swiderski Strażnik [?] Nowogrodzki wyż[ey] [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Tytuł odpisu podaje imię „Michała”, w treści i w podpisie wystawca to „Paweł Michał dwoiga Imion” Świderski (lekcja nazwiska pewna w treści – „Swiderski”, „Swiderskiemu”). Przydomek „ze Swidry [?] Wazl. [?]” (w podpisie „de Swidry [?] Wazl. [?]”, przy synu „Adama Wazl. [?] Swiderskiego”) – odczyt bardzo niepewny. Urząd w treści odczytany jako „Cześnik [?] Nowogrodzki”, w podpisie jako „Strażnik [?] Nowogrodzki” – rozbieżność (oba wyrazy wyblakłe).
Data oblaty: 24 XI („Noiabra” – ros. ноябрь) 1699 – ta sama sesja co akt 114. Wieś „Berezna [?]” („w Dobrach Wsi Berezney tu w Wdztwie Kijow. sytuowaną”) – forma mianownika niepewna (Berezna / Berezne). Dolna część strony skrajnie wyblakła (zwłaszcza ostatnie trzy wiersze i formuła zakończenia); plama w środku strony.
Łacina i wyrazy obce: Comparens pers[onaliter] – stawiwszy się osobiście; zapis dymissyonis – zapis dymisji (wieczystego ustąpienia dóbr); in genere et specie – w ogólności i w szczególności; attynencye i pertynencye – przyległości i przynależności; applikacya – przychylność, przywiązanie.
Streszczenie
24XI 1699 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa kijowskiego w Owruczu, stawił się osobiście Paweł Michał Świderski (tytuł odpisu: Michał), cześnik [?] nowogrodzki, i – zdrów na ciele i umyśle, poddając się w tej sprawie jurysdykcji urzędu – zeznał, że posiadając dziedziczną część dóbr wsi Berezna [?] w województwie kijowskim i będąc już obciążony wiekiem, z uwagi na przywiązanie syna Adama Świderskiego ustępuje mu („dymituje”) tę część z poddanymi i wszelkimi przyległościami na wieczne czasy, z prawem swobodnego rozporządzania; sam zrzeka się wszelkich praw do niej, nie zostawiając sobie ani sukcesorom żadnego udziału. Podpisał Paweł Michał Świderski (w podpisie „strażnik [?] nowogrodzki”). Końcowe wiersze słabo czytelne.
Akt nr 116
Oblata testamentu Grzegorza Protobowcza [?], P.W.K.J. [?] – część wsi Ryżanówka [?] dla małoletniego syna Andrzeja (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 II 1700, Owrucz – urząd grodzki kijowski; testament: Ryżanówka [?] 25 XI 1699
9naliter JP. Józef Mikułowicz [?] Stolnik Radomyślski ten Testament
10ultimam voluntatem JP. Grzegorza Protobowcza [?] P.W.K.J. [?] ad acta
11praesentia Castrensia Kijoviensia do Zapisania podał prosząc
12mnie Urzędu o przyięcie onego i Zapisanie do Xiąg – a tak Ja
13Urząd ad acticandum przyimuiąc czytałem, którego tenor
14sequitur talis – Laudatur Jesus Christus in secula seculorum
15Amen – W Imię Oyca i Syna i Ducha Swiętego Amen Tak-
16iak każdy człowiek będąc stworzony, tak równie umierać
17musi – nikomu niezat [!] wiadomo kiedy zakończy wędrówkę
18Życia na tym Swiecie, i kiedy wezwanym będzie aby zdał
19sprawę Bogu ze swoich wszystkich czynności. Chcąc by mnie
20Smierć niezastała nieprzygotowanego do Życia przyszłego,
21chociaż osłabiony na siłach ciała, zdrowy iednak na Umyśle
k. 101v (skan 0103, strona lewa)
1takowe czynię rozporządzenie – Duszę moią iako od Boga wzię-
2tą Bogu oddaię z pokorą i ufnością, że wszystkie moie grzechi
3i nieprawości iako nieskończenie miłosierny Oyciec swoych dzieci
4odpuścić raczy za przyczyną Nayświętszey Panny Maryi
5i wszystkich świętych – Maiątek moy nieruchomy Część
6wsi Ryzanowki w Wdztwie Kijow. leżącą z Ludźmi pod-
7danymi pieszych [?] i pięciu [?] ciągłych składaiącą się na wieczność
8Synowi memu Andrzeiowi Małoletniemu zapisuię który za doyściem
9ad aetatem propriam Lat Zupełnych w swoie władanie prawo
10ma obiąć zwarunkiem by przez całe życie swoie tak za
11duszę moią, iako też zadusze nieboszczki Matki swoiey Anny
12a Miłey Mał[żonki] moiey namsze Swięte dawał i inne pobożne
13uczynki czynił – aby był wierny swemu Krolowi i Rptey, oy-
14[cowską] maiąc pamiątkę zostawiam mu odemnie w Karabellach
15rynsztunkach woiennych i innych rzeczach po Antenato-
16rach naszych, starał się godnie onych naśladować – Za Exekutora
17tey ultimam voluntatem meam i Opiekuna Małoletniego Syna
18mego Andrzeia obieram i upraszam starego przyiaciela mego
19JP. Józefa Mikułowicza [?] Stolnika Radomyślskiego, prosząc go i obowią-
20zuiąc na naszą przyiaźń aby ten Syna mego rodzonego
21Andrzeia, a swego Chrzestnego iako własne swe Dziecię wychowy-
22[reklamant:] wał
k. 102 (skan 0103, strona prawa; zdjęcie nieostre)
1wychowywał – aby zarzecze [?] piastunem [?] te [?] mały [?] iakiemi [?] sam iest prze-
2ięty aby maiątkiem moim Częścią wsi Ryzanowki iak naylepiey
3i naysumienniey rządził by w nayleprzym Stanie Synowi memu
4Andrzeiowi zadoyściem do Lat zupełnych mógł oddać. Upraszam
5także JP. Józefa Mikułowicza [?] by ciało moie gdy anima
6mea ad suam venit Creatorem bez żadnych pomp świeckich
7w parafii właściwey pochować kazał – naco złotych sto z Ma-
8iątku mego przeznaczam a tak rozporządziwszy Maiątek
9moy, duszę polecaiąc Bogu gdy nię iuż siły opuszczaią, żegnam
10moiego Syna Kochanego daiąc mu cum Deo Benedictionem pater-
11num – równie i przyiaciół moich proszę, żeby na Syna mego
12Andrzeia tak iak za mnie za życia mego Łaskawi byli
13i od wszystkich Inpetycyów, i nieprawnych prześladowań Syna
14moiego bronili – a kto się zechce przeciwić wczemkolwiek tey
15ultimam voluntatem meam tego na Sąd Boski ostateczny powo-
16tywać będę – co dla lepszego waloru te moie rozporządzenie
17przy przyiaciołach podpisuię – Działo się w Ryzanowce dnia dwu-
18dziestego piątego Listopada Tysiąc Szescset Dziewięćdziesiąt dziewiątego
19Roku – Grzegorz Protobowcz [?] P.W.K.J. [?] – Jako przyiaciel proszony
20od JP. Grzegorza Protobowcza [?] ustnie proszony na tym Testamencie
21podpisuię się Zenon Zakrzewski [?] – pieczętarz [?] Jan Chomiński [?] Który
22to Testament verbum ad verbum iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodzkich
23iest Ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty: „Roku Tysiacza Siemsotnaho” (= семисотого, 1700), „Miesiaca Fevrala dwadcat Szestaho dnia” – 26 II 1700; data czerwoną kredką „1700” zgodna (w zapowiedzi POSTEP odczytana omyłkowo jako „1790 [?]”). Testament spisany w Ryżanówce [?] 25 XI 1699.
Nazwisko testatora: w tytule „Protobowcza”, w treści „Protobowcza” (dwukrotnie), w podpisie „Grzegorz Protobowcz” – lekcja niepewna: trzecia litera może być „b” lub „ł” (w tej ręce ł bywa pisane z pętlą; możliwe „Protołowcz”). Skrót urzędu „P.W.K.J.” (czterokrotnie) – nierozwiązany (może „Podstoli Województwa Kijowskiego [?]” lub inny urząd). Egzekutor i opiekun syna – „JP. Józef Mikułowicz [?] (raz „Mikulewicz” [?]) Stolnik Radomyślski”; ojciec chrzestny Andrzeja. Świadkowie: Zenon Zakrzewski [?] (może Zakrzyński) i „pieczętarz [?] Jan Chomiński [?]” – wyraz „pieczętarz” niepewny.
Pierwszy wiersz k. 102 („aby zarzecze [?] piastunem [?] te [?] mały [?] iakiemi [?] sam iest przeięty”) odczytany bardzo niepewnie; sens: by opiekun troszczył się o chłopca z uczuciem, jakim sam jest przejęty. „Ludźmi poddanymi pieszych [?] i pięciu [?] ciągłych” – zapewne poddani piesi i pięciu ciągłych (z sprzężajem). „Niezat” – zapewne błąd kopisty za „nie iest”. „Karabelle” – szable karabele; „Antenatorowie” – przodkowie; „Inpetycye” – napaści, pozwy.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ultimam voluntatem – ostatnią wolę; ad acta praesentia Castrensia Kijoviensia – do niniejszych akt grodzkich kijowskich; ad acticandum – do wpisania do akt; tenor sequitur talis – brzmienie jest takie; Laudatur Jesus Christus in secula seculorum. Amen – Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus na wieki wieków. Amen; ad aetatem propriam – do pełnoletności; gdy anima mea ad suam venit Creatorem – gdy dusza moja przyjdzie do swego Stwórcy; cum Deo Benedictionem paternum – z Bogiem ojcowskie błogosławieństwo; verbum ad verbum – słowo w słowo.
Streszczenie
26II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, Józef Mikułowicz [?], stolnik radomyślski, podał do akt testament Grzegorza Protobowcza [?] (P.W.K.J. [?]), spisany w Ryżanówce [?] 25 XI 1699. Testator, osłabiony na siłach, lecz zdrów na umyśle, polecił duszę Bogu, a swoją część wsi Ryżanówka [?] w województwie kijowskim z poddanymi (pieszymi i pięcioma ciągłymi) zapisał na wieczność małoletniemu synowi Andrzejowi, który ma ją objąć po dojściu do pełnoletności, z obowiązkiem dawania na msze za duszę ojca i zmarłej matki Anny, żony testatora; zostawił mu też na pamiątkę karabele, rynsztunek wojenny i inne rzeczy po przodkach. Egzekutorem testamentu i opiekunem syna (swego chrześniaka) uczynił starego przyjaciela Józefa Mikułowicza [?], stolnika radomyślskiego, prosząc o wychowanie chłopca i sumienny zarząd majątkiem; ciało kazał pochować bez świeckich pomp w parafii właściwej, przeznaczając na to 100 zł; przyjaciół prosił o opiekę nad synem i obronę go przed napaściami, a sprzeciwiających się testamentowi pozywa na Sąd Boży. Podpisali: testator oraz świadkowie Zenon Zakrzewski [?] i Jan Chomiński [?]. Testament wpisano do ksiąg słowo w słowo.
Akt nr 117
Kwit Jana Kujawskiego, syna Wacława, dla Michała Szaity z sumy 2500 zł na części wsi Kuchary [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 II 1700, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 102v (skan 0104, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 102v (skan 0104, strona lewa)
1Kwit Jego Mości Pana Jana Kuiawskiego JP. Michałowi –
2Szaicie z Części wsi Kuchar dany –
3Roku Tysiacza Siemsotnaho –.
4Miesiaca Februala dwadcat szestoho dnia
5Na Uradi Khrodzkom w Miesti Jeho Korolewskoy Mylosti
7hentom Hrodzkim Generału Wdztwa Kijewskoho i Knyhami nyniesznymi
8Khrodzkimi Kijewskimi Comparens Pers. JP. Jan Kuiawski zdrowy będąc
9na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney Jurysdykcyi Prawu
10Forum Wdztwa, a pod teraznieysze Kwitowe zeznanie poddaiąc i wieluiąc [?]
11wiadomo iawno czynię i dobrowolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący maiąc
12Summę Złotych Polskich Dwatysiące pięćset u JP. Michała Szaity zabezpiecza-
13ną [?] na Dobr moich Dziedzicznych Części wsi Kuchar po Oycu moim śp. Wacławie
14Kuiawskim na mnie spadłą z dziesięciu [?] poddanych ciągłych i czynszowych dwoch
15składaiącą się w Roku Tysiąc Szesćset Dziewięćdziesiąt dziewiątym, niedopłaconą
16i na tychże Dobrach przez tegoż JP. Szaitę ubespieczoną, a dyunkta [?]
17tyczącą poprzedniey między nami zaszłey Tranzakcyi, w ktorey wyrażono że
18za Rok iedyn pozostała Summa ma być w zupełności oddana – więc takową należytość
19z procentem narosłym do Rąk moich tenże JP. Szaito wypłaca i zalicza przeto Ja
20z odebrania takowey i iuż całkowitey wzmiankowey Summy, zatwierdzaiąc
21poprzednią Tranzakcyą tegoż JP. Szaitę wiecznemi i nigdy nieodzownemi czasy
22wraz z Sukcessorami moimi kwituię, niezostawuiąc żadney Salwy [?] i upomnienia, mocą
23dobrowolnego Kwitowego zeznania mego. Jan Syn Wacława Kuiawski mp.
24Który Kwit ad acticandum przyięty i wpisany iest –
25[reklamant:] Kwit
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty: 26 II 1700 („Siemsotnaho” – 1700; „Februala dwadcat szestoho dnia”) – ta sama sesja co akt 116. Nazwisko kwitującego: „Kuiawski” (Kujawski) – lekcja dość pewna (podpis „Jan Syn Wacława Kuiawski”). Wierzyciel/dłużnik: „JP. Michał Szaita” (formy: Szaicie, Szaity, Szaitę, Szaito) – lekcja dość pewna; może zniekształcenie nazwiska Szajta / Szaytan.
Wieś „Kuchar” (dop. l. mn.) – zapewne ta sama wieś Kuchary [?] w pow. owruckim, którą w 1698 r. Jan Uriembło [?] darował Janowi Dębickiemu (akt 110). Część wsi składała się „z dziesięciu [?] poddanych ciągłych i czynszowych dwoch” – odczyt liczebnika niepewny. Sens: Kujawski sprzedał (zapewne transakcją z 1699 r.) Szaicie część Kuchar; reszta ceny – 2500 zł – miała być zapłacona w ciągu roku; teraz Szaita wypłacił ją z procentem, a Kujawski kwituje go i zatwierdza wcześniejszą transakcję. „A dyunkta [?] tyczącą” – może „adiunkta” (dołączoną, wynikającą z) – niepewne.
Łacina: Comparens pers[onaliter] – stawiwszy się osobiście; Forum – sąd właściwy; mp. (manu propria) – własnoręcznie; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
26II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, stawił się Jan Kujawski, syn zmarłego Wacława, i zeznał, że suma 2500 zł polskich, którą Michał Szaita był mu winien z tytułu wcześniejszej transakcji z 1699 r. dotyczącej odziedziczonej po ojcu części wsi Kuchary [?] (z dziesięcioma [?] poddanymi ciągłymi i dwoma czynszowymi) i która była zabezpieczona na tych dobrach, a miała być zapłacona w ciągu roku, została mu wypłacona z narosłym procentem. Zatwierdzając poprzednią transakcję, kwituje Szaitę na wieczne czasy w imieniu swoim i sukcesorów, bez zastrzeżeń. Kwit przyjęto do akt.
Akt nr 118
Kwit (rezygnacja) Grzegorza Jerzego Wyszyńskiego, podsędka ziemi bielskiej, dla Jana Krętowskiego, łowczego kijowskiego, z sumy szacunkowej za części wsi Hasłów [?], Moskawa [?] i Zawadki [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 103 (skan 0104, strona prawa)
1Kwit JP. Grzegorza Jerzego Wyszyńskiego P.Z.B. –
2JP. Janowi Krętowskiemu dany –.
3Roku Tysiacza Siemsotnaho
4Miesiaca Fewrala Dwadcat Szestohodnia
5Na Uradi Khrodzkom w Miestie Eho Korolewskoy Mylosti Owruczu peredo-
6mnoiu Mychaiłom Synhaiewskim Namiestnikom i Rehentom Khrodzkim
7Generału Wdztwa Kijs. i Knyhami nyniesznymi Khrodzkimi Kijewskimi
8Comparens pers. UrJP. Grzegorz Jerzy Wyszyński Podsędek Ziemi Bielskiey
9swem i Syna swego Pawła [nad wierszem:] Imieniem czyniący zdrowym będąc na ciele i Umyśle, od-
10stąpiwszy swey własney należney Jurysdykcyi prawa Forum [skreślone: Wdztwa], Wdztwa
11a pod teraznieysze dobrowolne zeznanie swe Kwitowe, quo ad actum
12sprawie tem attinent [?], wraz z dobrami Potomkami i Sukcessorami memi
13całe się poddaiąc i inkorporuiąc wiadomo iawno czynię, ustnie i dobrowol-
14nie zeznawam teraz napotem i zawsze iż Ja zeznawaiący, po Smierci
15Oyca mego śp. UrJP. Woyciecha Wyszyńskiego stosownie do komplanacyi
16między nami zeznawaiącym zjedney a UrJPP. Pawłem Krzczkowskim [?]
17i Joanną z Szyszków [?] primo voto Włocławiczową [?] a secundo Pawłową Krzcz-
18kowską [?] zdrugiey strony zawartey i Roku Tysiąc Szesćset Dziewięćdziesiąt –
19Czwartego dnia ośmego Junii w Aktach Trybunału Koronnego Lubelskiego
20do przyznaney, odzyskawszy prawem ekwizycyi [?] Częściów w Dobrach wsiów
21Haskowa [?] Mostowa [?] i zawodki [?] z przynależytościami na mnie zeznawaiącego
22spadłe, oraz prawnym porządkiem do tychże Częściów Dobr będąc zaintro-
23[reklamant:] mittowany
k. 103v (skan 0105, strona lewa)
1zaintromittowany i spokoynie dotąd władaiący, gdy w tym upatrzy-
2tem lepsze swe dobro, a z prawa pospolitego będąc mocen własnością
3swoią iak chcieć zarządzać, komu się zdawać będzie dać, darować,
4odstąpić, i nawieczność Rezygnować, przeto naradziwszy się z Bliski-
5mi krewnemi i przyiaciołami memi umyśliłem rzeczoną Część
6Dobr Hazlowa, Moskawa, i Zawadki z poddanemi Polami i wszelkiemi
7onych przynależytościami i pożytkami odprzedać UrJP. Janowi Krentow-
8skiemu Łowczemu Kij. iakoż w tym względzie zapośredniczyły iuż
9Tranzakcye wieczystey Rezygnacyi, podług których gdy w dniu dzisiey-
10szym resztę Szacunku za też Dobra umowionego w Summie tysiąc
11dwieście Złotych Polskich z rąk tegoż UrJP. Jana Krentowskiego Łowcz. Kij.
12odebrawszy i do Rąk swoich odliczywszy; realnie z odebraney i całkowicie
13wypłaconey Szacunkowey Summy tak UrJP. Jana Krentowskiego Łowcz. Kijows.
14iako i następców onego wraz z następcami swemi kwituię i wolności [?] upo-
15minania się do pomienionych Części Dobr w każdym Czasie dozwalam [?]
16wszelkie poprzednie otem zawarte Tranzakcye approbuię i wieczne
17na siebie i Syna swego UrJP. Pawła Wyszyńskiego za którego pokoy i do-
18trzymanie ręczę, wkładam milczenie nazostawuiąc ani sobie ani innym [?] Synowi
19swemu Pawłowi żadney salwy do zwrotu powyższych Części Dobr wsiów Hazlowa Moskawa
20i Zawadki, owszem od wszelkich Inpetycyi bronić i zastępywać tegoż JP. Jana
21Krentowskiego obowiązuię się mocą tego dobrowolnego zeznania swego
22Grzegorz Jerzy Wyszyński Podsędek Ziemi Bielskiey mp. Który Kwit
23ad acticandum przyięty i wpisany iest –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty: 26 II 1700 – ta sama sesja co akty 116–117. Skrót „P.Z.B.” w tytule = Podsędek Ziemi Bielskiey (rozwinięty w treści i podpisie). Nabywca: w tytule „Krętowskiemu” (Krgtawskiemu), w treści „Krentowski” – Jan Krętowski, „Łowczy Kij.” (łowczy kijowski).
Nazwy wsi niepewne i niejednolite: na k. 103 „Haskowa [?] Mostowa [?] i zawodki [?]”, na k. 103v trzykrotnie „Hazlowa, Moskawa, i Zawadki” (formy dopełniacza); w indeksie ujednolicone jako Hasłów [?], Moskawa [?], Zawadki [?]. Położenie nie podane (zapewne woj. kijowskie).
Komplanacja (ugoda) z 8 VI 1694, przyznana w aktach Trybunału Koronnego Lubelskiego, między G. J. Wyszyńskim (po śmierci ojca Wojciecha) a małżonkami Pawłem Krzczkowskim [?] i Joanną z Szyszków [?], 1° voto Włocławiczową [?], 2° voto Krzczkowską [?] – nazwiska niepewne (może Krzeczkowski). „Prawem ekwizycyi [?]” – zapewne prawem ewikcji / odzyskania (lekcja niepewna). „Quo ad actum sprawie tem attinent [?]” – zniekształcona formuła (quoad actum praesentem attinet – co do niniejszej czynności). „I wolności [?] upominania się … dozwalam [?]” – fragment niejasny (zapewne zrzeczenie się prawa upominania się).
Łacina: Comparens pers[onaliter] – stawiwszy się osobiście; Forum – sąd właściwy; primo voto … secundo – z pierwszego małżeństwa … z drugiego; mp. – własnoręcznie; ad acticandum – do wpisania do akt. „Inpetycye” – napaści, pozwy; „salwa” – zastrzeżenie.
Streszczenie
26II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, stawił się Grzegorz Jerzy Wyszyński, podsędek ziemi bielskiej, w imieniu własnym i syna Pawła, i zeznał, że części wsi Hasłów [?], Moskawa [?] i Zawadki [?], które po śmierci ojca Wojciecha odzyskał na mocy komplanacji z małżonkami Pawłem i Joanną z Szyszków [?] Krzczkowskimi [?], zawartej i przyznanej w aktach Trybunału Koronnego Lubelskiego 8 VI 1694, i w które został prawnie wwiązany, sprzedał – po naradzie z krewnymi i przyjaciółmi – Janowi Krętowskiemu, łowczemu kijowskiemu, na mocy wcześniejszych transakcji wieczystej rezygnacji. Odebrawszy dziś resztę umówionej ceny – 1200 zł polskich – kwituje Krętowskiego i jego następców, zatwierdza wcześniejsze transakcje, nakłada wieczne milczenie na siebie i syna Pawła (za którego ręczy), nie zostawiając żadnego zastrzeżenia co do zwrotu tych części, i zobowiązuje się bronić nabywcę przed wszelkimi napaściami. Kwit przyjęto do akt.
Akt nr 119
Dymisja Michała Pudłowskiego dla syna Józefa – część wsi Pawłówka [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 II 1700, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis: Owrucz 24 II 1700
Nazwisko: w rkp. „Pudtowski” (ł pisane jak t) – Pudłowski. Wieś: „wsi Pawtowki” – Pawłówka [?] (woj. kijowskie; forma mianownika niepewna).
Data oblaty 26 II 1700 (ta sama sesja co akty 116–118); zapis spisany w Owruczu 24 II 1700 („Tysiącznego Siedmsetnego Roku”). Świadkowie: „Józef Seredowicz [?] Podkomorzy Owrucki” – nazwisko niepewne (może Serdowicz, Tyrdowicz), a podkomorstwo owruckie jako urząd nie istniało – zapewne błąd kopisty (może podczaszy / podstoli owrucki [?]); „Rafał Pilkiewicz [?]” – lekcja niepewna.
Łacina: Comparens pers[onaliter] – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; quo ad actum praesentem attinent – co do niniejszej czynności się odnosi; Forum – sąd właściwy; mp. – własnoręcznie; de verbo ad verbum – słowo w słowo. „Attencya” – względy, uszanowanie.
Streszczenie
26II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, Michał Pudłowski podał do akt zapis dymisji, wystawiony w Owruczu 24 II 1700 na rzecz syna Józefa: zważywszy na uszanowanie i względy okazywane mu przez syna, w nagrodę jego dobrych postępków ustępuje mu swoją dziedziczną część wsi Pawłówka [?] w województwie kijowskim, z prawem swobodnego rozporządzania (dania, darowania, wieczystej rezygnacji); sam wyzuwa się z prawa i nie zostawia sobie ani sukcesorom żadnego zastrzeżenia zwrotu. Podpisali: Michał Pudłowski oraz świadkowie Józef Seredowicz [?], „podkomorzy owrucki”, i Rafał Pilkiewicz [?]. Zapis wpisano do ksiąg słowo w słowo.
Akt nr 120
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o intromisji Kazimierza Miłkowskiego [?] w część wsi Zabrudzie [?] po ojcu Jerzym, skarbniku mozyrskim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 II 1700, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 23 II 1700
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 104v (skan 0106, strona lewa – dół)
1Possessya JP. Kazimierza Miłkowskiego [?] –
2Do Części wsi Zabrudzia –
3Roku Tysiacza Siemsotnaho
4Miesiaca Fewrala Dwadcat Szestohodnia.
5Na Urada Khrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti Owruczym
6peredomnoiu Mychaiłom Synhaiewskim Namiestnikom i Rehentom Khrodz.
7Generału Wdztwa Kijs. i Knyhami nyniesznymi Khrodz. Kijs. stanowszy oczewisto
8Woźny Generał Wojewodztwa Kijs. i innych Szlachetny Paweł Romański in vim
9suae verae ac fidelis Relationis palam publice liberaque recognovit: iż
k. 105 (skan 0106, strona prawa)
1on Roku teraznieyszego Tysiącznego Siedmsetnego dnia dwudziestego trzeciego
2Februarii ad affectationem iuridicamque requisitionem UrJP. Kazimierza
3Miłkowskiego [?] maiąc też przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych
4UrJPP. Gabryela Didkowskiego [?] i Stefana Wyhowskiego [?], eo maiores ac
5evidentiorisque testimonii gratia ad hunc actum sibi adhibitos, był
6w Dobrach Części Wsi Zabrudzia tu w Wdztwie Kijs. Sytuowaney, gdzie
7będąc też Dobra vigore iuris naturale et Successive post fata
8UrJPana Jerzego Miłkowskiego [?] Skarbnika Mozyrskiego, Oyca teraz-
9nieyszego Rekwirenta z wszystkiemi poddanemi ciągłemi i nieciągłemi
10ad praesens znayduiącemi się i zbiegłemi z całą ich Siemienistością i
11wszelkiemi powinnościami z polami, Łąkami, Sianożęciami, Lasami,
12Barciami, pasieczyskami, całym dworskim Zabudowaniem i wszelkiemi
13in genere et specie mianowanemi i niemianowanemi pożytkami
14attynencyami, pertinencyami i circumferencyami, tak iak się w sobie
15te Dobra ab antiquo w swoich miedzach mieli i zażywali, temuż Ur.
16JPanu Kazimierzowi Miłkowskiemu [?] iako iedynemu po rzeczonym
17UrJP. Jerzym Miłkowskim [?] Skarbniku Mozyrskim Oycu swoim
18Sukcessorowi, w aktualną Dziedziczną nemine impugnante et contradicen-
19te podał i postąpił Possessyą – a tak pomianowany Woźny w spokoyney
20przerzeczoney [?] Części Wsi Zabrudzia Dziedziczney zostawiwszy Rekwirenta
21[reklamant:] Pana
k. 105v (skan 0107, strona lewa – góra)
1JPana Kazimierza Miłkowskiego [?] Intromissyi i Szlachtę wyż wyrażoną
2na Granicy będącą oświadczywszy się z temtąd odiechał, a przybywszy
3przedemną Urzędem uczynił i zeznał Possessyi Relacyą prosząc eam
4actis Connotari co i otrzymał Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta: w rkp. „Mitkowskiego”/„Mitkowskiemu” (pięciokrotnie) – w tej ręce ł bywa pisane jak t (por. „Pudtowski” = Pudłowski, akt 119), stąd Miłkowski [?]; możliwe też Mitkowski. Ojciec – Jerzy, „Skarbnik Mozyrski”. Szlachta przy woźnym: Gabryel Didkowski [?] i Stefan Wyhowski [?] (lekcje niepewne).
Wieś „Zabrudzie [?]” (w rkp. „Części wsi Zabrudzia”, „w Dobrach Części Wsi Zabrudzia”) – zapewne ta sama, której połowę Jan Bobr darował w 1699 r. Janowi Dobrzyńskiemu (akt 111). Woźny generał województwa kijowskiego i innych – szlachetny Paweł ROMAŃSKI (nowe nazwisko; w latach 1696–1699 woźnym był Trochim Duchowski). Intromisja 23 II 1700, relacja 26 II 1700 (ta sama sesja co akty 116–119). „Siemienistość” – rodzina poddanych (por. akty 106, 111).
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice liberaque recognovit – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawną rekwizycję; eo maiores ac evidentiorisque testimonii gratia ad hunc actum sibi adhibitos – przybranych do tej czynności dla większego i jaśniejszego świadectwa; vigore iuris naturale et successive post fata – mocą prawa przyrodzonego i sukcesyjnie po śmierci; ad praesens – obecnie; in genere et specie – w ogólności i w szczególności; ab antiquo – od dawna; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; eam actis connotari – by ją zapisano do akt.
Streszczenie
26II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał, że 23 II 1700, na żądanie Kazimierza Miłkowskiego [?], wraz ze szlachtą – Gabrielem Didkowskim [?] i Stefanem Wyhowskim [?] – był w części wsi Zabrudzie [?] w województwie kijowskim, przypadłej rekwirentowi z prawa przyrodzonego po śmierci ojca, Jerzego Miłkowskiego [?], skarbnika mozyrskiego, i podał mu ją jako jedynemu sukcesorowi w aktualną dziedziczną posesję – z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi (obecnymi i zbiegłymi) z ich rodzinami i powinnościami, polami, łąkami, sianożęciami, lasami, barciami, pasieczyskami, całym zabudowaniem dworskim i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach – bez niczyjego sprzeciwu. Pozostawiwszy go w spokojnym posiadaniu, złożył relację w urzędzie.