Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 4 z 22
Akty 121–160
Wpisy od 27 II 1700 do 7 X 1701
Akt nr 121
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o intromisji Józefa Suszka [?] w część wsi Suszki [?] po stryju Aleksandrze, palestrancie lubelskim (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data27 II 1700, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 18 II 1700
Karty / skanyk. 105v–106 (skan 0107, strona lewa – od 1/4 strony; strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 105v (skan 0107, strona lewa – od 1/4 strony)
1Possessya JP. Józefa Suszka [?] po Oycu swoym
2Roku Tysiacza Siemsotnaho
3Miesiaca Fewrala Dwadcat Siedmohodnia
4Na Uradi Khrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti Owruczym
5peredomnoiu Mychaiłom Synhaiewskim Namiestnikom i Rehentom
6Khrodz. Generału Wdztwa Kijs. i Knyhami nyniesznymi Khrodzkimi Kijewskimi
7Stanowszy oczewisto Woźny Generał Wdztwa Kijs. i innych Szlachetny
8Paweł Romański w moc prawdziwey wierney i aktualney Relacyi
9swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie ku zapisaniu do Xiąg niniey-
10szych Grodzkich Kijs. podał iż on Roku teraznieyszego Tysiącznego Siedm-
11setnego dnia Osmnastego Februarii na affektacyą i prawną Rekwizy-
12cyą JP. Józefa Suszka [?] maiąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi wia-
13ry godnych UUrr. Szymona Pawłowskiego [?], Józefa Bzowika [?] i Jana
14Bucyrogi [?] był w Dobrach Części wsi Suszkach [?] tu w Wdztwie Kijows.
15Leżącey gdzie będąc Część tę rzeczoną spadłą po JP. Alexandrze Susz-
16ku [?] Palestrancie Lubelskim Stryiu Rekwirenta bezdzietnym na te-
17goż JP. Józefa Suszka [?] iako nayblizszego Stryia [?] uznaną i prawnie
18[reklamant:] należną
k. 106 (skan 0107, strona prawa – góra)
1spadłą ze wszystkiemi do niey przynależytościami Poddanemi, Polami,
2Rolami, Sianożęciami, Lasami Stawami Stawiskami Młynkiem i
3innemi pertinencyami i Cyrkumferencyami nic na nikogo niewyłącza-
4iąc ani Excypuiąc ale wszystko ogołem i pospolitością zawieraiąc
6i wwiązał [?] Possessyą – poczem Poddanych i Mieszkańców Czynszowych
7tamecznych do siebie zwoławszy o nowym ich Panie teraznieyszym
8Rekwirencie opowiedział i pełnić onemu posłuszeństwo, Jakoteż czyn-
9szu płacić Mieszkańcom przykazał, wszem stronę Szlachty przy
10sobie będącey oświadczywszy się z tamtąd odiechał i tu przybywszy
11prawdziwą swey czynności uczynił i zeznał Relacyą prosząc eam
12actis Connotari co i otrzymał Paweł Romański Woźny
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta i nazwa wsi – lekcja niepewna: w rkp. „Surzka”/„Suszka”, „Alexandrze Surzku”/„Suszku”, „Józefowi Surzkowi”/„Suszkowi” oraz „w Dobrach Części wsi Suszkach” (może „Surzkach”); przyjęto Suszek / Suszki [?] (zgodność nazwiska z nazwą wsi). Tytuł odpisu mówi o posesji „po Oycu swoym”, treść – po stryju Aleksandrze, palestrancie (adwokacie) lubelskim, zmarłym bezdzietnie; wyraz po „nayblizszego” odczytany jako „Stryia [?]” – zapewne błąd kopisty (powinno być: najbliższego krewnego / synowca).
Szlachta przy woźnym: Szymon Pawłowski [?] (w rkp. „Pawtowskiego”), Józef Bzowik [?], Jan Bucyroga [?] – lekcje niepewne. Woźny generał: szlachetny Paweł ROMAŃSKI (por. akt 120). Intromisja 18 II 1700, relacja 27 II 1700.
Łacina: eam actis connotari – by ją zapisano do akt; pertinencye i cyrkumferencye – przynależności i obwody (granice); excypować – wyłączać.
Streszczenie
27II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał, że 18 II 1700, na żądanie Józefa Suszka [?], wraz ze szlachtą – Szymonem Pawłowskim [?], Józefem Bzowikiem [?] i Janem Bucyrogą [?] – był w części wsi Suszki [?] w województwie kijowskim, która po bezdzietnej śmierci stryja rekwirenta, Aleksandra Suszka [?], palestranta lubelskiego, przypadła rekwirentowi jako najbliższemu krewnemu, i podał mu ją w spokojną, realną i aktualną posesję ze wszystkimi przynależnościami: poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, lasami, stawami, stawiskami, młynkiem itd., niczego nie wyłączając. Zwoławszy poddanych i mieszkańców czynszowych, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo i płacenie czynszu, po czym złożył relację w urzędzie.
Akt nr 122
Cesja Jana Morgulca, syna Samuela, na rzecz braci Stefana i Franciszka Orłowskich – suma 2500 zł na obligu Aleksandra Trypolskiego (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
10Podstolego Halickiego, przeto umyśliłem tę wyż rzeczoną Summę
11Złotych Polskich Dwatysiące pięćset tymże JPP. Orłowskim ustąpić i
12iakoż niniejszym Zapisem moim Cessyinym daię daruię i w lewek [?]
13prawny czynię – mocni tedy odtąd iuż są i będą ciż JPP. Stefan To-
14warzysz Pancernego Znaku i Franciszek Synowie Jakóba Podstolego
15Halickiego Orłowscy o pomienioną Summę upominać się do Rąk
16swoich odebrać z oney prawnie tegoż JP. Alexandra Trypolskiego
17zakwitować, a Ja zeznawaiący żadnego regresu ani sobie, ani potomkom i Sukcessorom moim
18do pomienioney Summy niezostawuię – inato się własną moią pod-
19pisuię Ręką Jan Syn Samuela Morgulec mp. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko cesjonariuszy: w rkp. „Ortowskim”, „Ortowskiemi”, „Ortowscy” – ł pisane jak t: Orłowscy. Ojciec – Jakub Orłowski, podstoli halicki; Stefan – towarzysz znaku pancernego. Dłużnik – JP. Aleksander Trypolski (nazwisko Trypolskich występuje w aktach 34–36 – Chodaków). Wystawca – Jan Morgulec, syn Samuela.
„A maiąc różne zaszłe z JPP. … Orłowskiemi” – kopista opuścił rzeczownik (zapewne „interesa” / „rachunki”). „I w lewek [?] prawny czynię” – lekcja niejasna (może zniekształcone „w ewikcyą prawną” lub „w dzierżenie prawne”). Odpis kończy się podpisem wystawcy, bez formuły przyjęcia do akt.
Łacina i wyrazy obce: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Forum – sąd właściwy; cessya – przelew wierzytelności; oblig – skrypt dłużny; regres – roszczenie zwrotne; mp. – własnoręcznie.
Streszczenie
26II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, stawił się Jan Morgulec, syn Samuela, i zeznał, że mając u Aleksandra Trypolskiego na obligu sumę 2500 zł polskich z procentem 5% rocznie, a mając różne rozliczenia z braćmi rodzonymi Stefanem (towarzyszem znaku pancernego) i Franciszkiem Orłowskimi, synami Jakuba Orłowskiego, podstolego halickiego, ustępuje im tę sumę zapisem cesyjnym: odtąd mogą się jej domagać od Trypolskiego, odebrać ją i pokwitować dłużnika, a cedent nie zostawia sobie ani potomkom żadnego regresu. Podpisał Jan Morgulec.
Akt nr 123
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o intromisji Baltazara Potoczańskiego [?] w część wsi Mirotyńce [?] po ojcu Janie, rotmistrzu chorągwi pancernej (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data27 II 1700, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 20 II 1700
Karty / skanyk. 107 (skan 0108, strona prawa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 107 (skan 0108, strona prawa)
1Possessya UrJPana Baltazara Potoczan-
2skiego w Części wsi Mirotynice [?] wziąta
3Roku Tysiacza Siemsotnaho
4Miesiaca Fewrala dwadcat Siedmohodnia
5Na Uradi Khrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti Owruczym pere-
6domnoiu Mychaiłom Synhajewskim Namiestnikom i Rehentom Khrodz.
7Jenerału Wdztwa Kijs. i Knyhami nyniesznymi Khrodz. Kijs. stanowszy ocze-
8wisto Woźny Generał Wdztwa Kijs. i innych Szlachetny Paweł Romański
9w moc prawdziwey wierney i skuteczney Relacyi swoiey iawnie
10ustnie i dobrowolnie ku zapisaniu do Xiąg niniejszych Grodz. Kijows.
11podał, iż on Roku teraznieyszego Tysiącznego Siedmsetnego dnia
12dwudziestego Februarii na affektacyą i prawną Rekwizycyą
13UrJPana Baltazara Potoczanskiego, maiąc przy sobie stronę
14Szlachty Ludzi wiary godnych UUrr. Woyciecha Dębińskiego [?], Jana
15Chodakowskiego był w Dobrach Wsi Miretyńcach [?] tu w Wdztwie
16Kijowskim sytuowaney, gdzie będąc Części tey Wsi z mocy
17spadku po JPanie Janie Potoczanskim Rotmistrzu Chor. Pancerney
18Oycu Rekwirenta na tegoż affektanta iako iedynego
19i naturalnego Sukcessora spadłą i należącą ze wszyst-
20kiemi do niey przynależytościami Poddanymi, Polami, Rolami,
21Sianożęciami, Lasami, Stawami Stawiskami
22pasieczyskami, wygonami, Uroczyskami nic na ni-
23kogo nie wyłączaiąc ani Exzypuiąc, ale wszystko
24ogołem i pospolitością zawieraiąc w [skreślone: realną] spokoy-
25ną i aktualną UrJP. Baltazarowi Potoczanskiemu podał
26postąpił i inwiązał [?] Possessyą – poczem poddanych
27do gromady zwoławszy o nowym ich Panie
28teraznieyszym affektancie opowiedział i pełnić
29posłuszeństwo przykazał, wszem stronę Szlach-
30ty przy sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd
31odiechał i tu przybywszy tey swoiey prawdzi-
32wey czynności przedemną Urzędem uczy-
33nił i zeznał Relacyą, prosząc eam actis
34Connotari co i otrzymał – Paweł Romański
35Woźny –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta: w rkp. „Potoczan[skiego]”, „Potoczanskiemu” (pięciokrotnie); ze względu na pisanie ł jak t w tej ręce możliwe też „Połoczański” – przyjęto Potoczański [?]. Ojciec – Jan, „Rotmistrz Chor. Pancerney” (rotmistrz chorągwi pancernej). Wieś: w tytule „Mirotynice [?]” / „Mirutynice”, w treści „w Dobrach Wsi Miretyńcach [?]” – nazwa niepewna (Mirotyńce / Miretyńce). Szlachta przy woźnym: Wojciech Dębiński [?] i Jan Chodakowski.
Data: intromisja 20 II 1700, relacja 27 II 1700 (ta sama sesja co akt 121). „Inwiązał [?]” – zapewne „wwiązał” (jak w akcie 121). Strona pisana drobniej i gęściej niż poprzednie.
Łacina: eam actis connotari – by ją zapisano do akt; exzypować (excipere) – wyłączać.
Streszczenie
27II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał, że 20 II 1700, na żądanie Baltazara Potoczańskiego [?], wraz ze szlachtą – Wojciechem Dębińskim [?] i Janem Chodakowskim – był we wsi Mirotyńce [?] w województwie kijowskim i podał mu część tej wsi, przypadłą mu jako jedynemu i naturalnemu sukcesorowi po ojcu, Janie Potoczańskim [?], rotmistrzu chorągwi pancernej – z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, lasami, stawami, stawiskami, pasieczyskami, wygonami i uroczyskami, niczego nie wyłączając – w spokojną i aktualną posesję. Zwoławszy gromadę poddanych, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo, po czym złożył relację w urzędzie.
Akt nr 124
Oblata zapisu (simplicis debiti, dożywocia) Wojciecha Żurawskiego, syna Kazimierza, dla żony Joanny z Radziejowskich [?] – dożywocie na części wsi Fasowa, po niej dla syna Aleksandra (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 II 1700, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis: Fasowa [?] 25 I 1700
14Złotych tysiąc, a za obligiem także długi dla mojego
15Oyca JP. Kazimierza Żurawskiego, a JP. Wincente-
16mu Strzeleckiemu [?] dekretem Grodzkim Zł. dwa tysiące
17przysądzone, żona moja iak nayrychley z prowentów
18tey części by opłaciła zastrzegam – atak [?] pomienio-
19ną część wsi Fasowy z całą Jey Cyrkumferencyą
20to iest z pastwiskami, łanami, Sianożęciami, polami
21poddanymi Żonie moiey w dożywotnie posiadanie
22podaię – wolna tedy iest i będzie rzeczona Małżonka
23moja, pomienioną część wsi Fasowy w swoią obiąć
24dożywotnią possessyą, a wszystkich dochodów i pożyt-
25ków z niey [?] używać [?] niniejszego zapisu, który
26ia zeznawaiący ściśle i strzymać obowiązuię się –
27na co dałem ten moy zapis z podpisem ręki moiey
28i PP. przyiaciół. Dan w Fasowie r. Tysiąc Siedmsetnego
k. 108v (skan 0110, strona lewa – góra)
1dnia Dwudziestego piątego Styczna. Na oryginale
2podpisy przy pieczęci Woyciech Syn Kazimierza
3Żurawski (L.S.) Za świadka Felix Chaynacki [?] (L.S.)
4Damian Czapski [?] (L.S.) Jan Stromiłło [?] (L.S.) który
5zapis za podaniem i prośbą podawaiącego, a za
6moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ni-
7nieyszych słowo w słowo ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Na k. 108 (skan 0109 prawa) inna ręka kopisty – pismo łacińskie, pionowe, z formami „moiey”, „iey” i częstym „j”; k. 107v i 108v – ręka dotychczasowa. Oblata 26 II 1700; zapis spisany w Fasowie [?] 25 I 1700 („Dan w Fasowie r. Tysiąc Siedmsetnego dnia Dwudziestego piątego Styczna”).
Tytuł mówi o „Zapisie Simplicis Debiti” (zapisie prostego długu), treść jest jednak zapisem dożywocia: część wsi Fasowa w woj. kijowskim – dożywotnio dla żony Joanny z Radziejowskich [?], dziedzicznie dla syna Aleksandra po dojściu lat; żona ma spłacić z dochodów długi: 1000 zł pożyczone od Leona Falczewskiego [?] w czasie służby wystawcy oraz 2000 zł przysądzone dekretem grodzkim Wincentemu Strzeleckiemu [?] za obligiem ojca, Kazimierza Żurawskiego. Skrót urzędu ojca „Stol. Uni. [?]” – nierozwiązany (może Stol[nika] Inf[lanckiego]). „Wolności trafowania [?]” i „przeciwstawić [?]” – lekcje niepewne (sens: zachowując swobodę rozporządzania własnością – sprzedania, darowania, zastawienia). „Ianoż [?]” – zapewne „iako to”.
Świadkowie (podpisy przy pieczęciach, L.S. – locus sigilli, miejsce pieczęci): Feliks Chaynacki [?] (może Chojnacki), Damian Czapski [?], Jan Stromiłło [?]. Fasowa – dziś wieś Fasowa (Фасова) w obwodzie kijowskim.
Łacina: simplicis debiti – prostego długu; Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – przez oblatę (do wpisania do akt); forum – sąd właściwy; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
26II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, Wojciech Żurawski podał do akt zapis, wystawiony w Fasowie [?] 25 I 1700, na rzecz żony Joanny z Radziejowskich [?]. Wojciech, syn Kazimierza Żurawskiego (Stol. Uni. [?]), zapisuje żonie dożywotnio swoją dziedziczną część wsi Fasowa w województwie kijowskim z pastwiskami, łanami, sianożęciami, polami i poddanymi, a synowi Aleksandrowi – w wieczyste posiadanie po dojściu do pełnoletności; żona ma z dochodów jak najszybciej spłacić długi ciążące na tej części: 1000 zł pożyczone przez wystawcę od Leona Falczewskiego [?] w czasie służby oraz 2000 zł przysądzone dekretem grodzkim Wincentemu Strzeleckiemu [?] za obligiem ojca. Podpisali: Wojciech Żurawski i świadkowie Feliks Chaynacki [?], Damian Czapski [?], Jan Stromiłło [?]. Zapis wpisano słowo w słowo.
Akt nr 125
Dymisja Józefa Cieszkowskiego, syna Piotra, byłego porucznika wojsk pancernych, dla syna Franciszka – część wsi Cieszków [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 II 1700, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis: Żytomierz 5 I 1700
Karty / skanyk. 108v–109v (skan 0110, strona lewa – od 1/4 strony i strona prawa; skan 0111, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 108v (skan 0110, strona lewa – od 1/4 strony)
1Dymissya Wgo Józefa Cieszkow-
2skiego Synowi Franciszkowi –
3Roku Tysiacza Siemsotnoho
4Miesiaca Februala dwadcat szestoho dnia
5Na Uradie Hradskom w Miestie Jeho Korolewskoy
6Mitosti Owruczu, peredomnoiu Mychaiłom Syn-
7hajewskim Namiestnikom Rehentom Hradskim
8Generału Woiewodztwa Kijowskoho i Knyhami Ny-
9nesznymi Hradskimi Kijowskimi Comparens per-
10sonaliter JPan Józef Cieszkowski były porucznik
11Woysk pancernych tę dymissyą niżey inserowaną
12od siebie Synowi swemu JP. Franciszkowi Cieszkow-
13skiemu Dziedzicowi Ziemskiemu Czernichowskiemu
14daną i służącą libere ac benevole przyznał, którą
15ia Urząd ad acticandum przyimuiąc czytałem, i tak
16się w sobie ma. – Ja Józef Syn Piotra Cieszkowski b[yły]
17skiemu Czernichow. udzieloney podpisuię się Jan Oczesal [?]
18Sędzia Kapturowy. Uproszony od strony dymitu-
19iącey część wsi Cieszkowa WJP. Józefa na Cieszkowie [?]
20Cieszkowskiego Synowi swemu Franciszkowi Ciesz-
21kowskiemu z przekazem długu moiego na teyże części
22ubespieczonego podpisuię się Antoni Bażyński
23Chorąży Woysk polskich. Która to dymissya
24za podaniem i prośbą podawaiącego, a z moiem
25Urzędownym przyięciem, słowo w słowo do Xiąg
26iest Ingrossowana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko: w rkp. „Cieszkowski”/„Cieszkowskiego” – lekcja dość pewna; wieś „część Wsi Cieszków”, „część wsi Cieszkowa”, „w teyże wsi Cieszkowie” (w podpisie „na Cieszkowie”, raz odczytane „na Kiszkowie [?]”). Położenie wsi nie podane. Franciszek Cieszkowski – „teraz Dziedzic Ziemski Czernichowski” (właściciel dóbr ziemskich w województwie czernihowskim [?]). Na k. 109 (skan 0110 prawa) ta sama inna ręka kopisty co na k. 108 (akt 124).
Fragment o długu niepewny: obdarowany syn ma niezwłocznie wypłacić 60 talarów bitych, dług z 1699 r. zabezpieczony na tej części, „UrJP. z Rusinowiczów [?] Bażyńskiey [?]” i jej mężowi Antoniemu Bażyńskiemu [?], chorążemu wojsk polskich, albo wwiązać go w część dziedziczną w Cieszkowie; A. Bażyński podpisał zapis jako świadek „z przekazem długu”. Wyrazy „liberalny [?]”, „skłonnego [?]”, „pewną na się [?]”, „ateż [?] będąc przyzwoitey [?] chęci”, „ad summam pewaącey [?]” – lekcje niepewne; sens: z przywiązania do syna i widząc jego zdolność do zarządzania majątkiem.
Świadkowie: Jan Oczesal [?] (może Oczesalski), sędzia kapturowy; Antoni Bażyński [?], chorąży wojsk polskich. Zapis spisany w Żytomierzu 5 I 1700, oblata 26 II 1700. „B. W. P.” – „były [porucznik] Woysk Pancernych”.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; et cum omnibus pertinentiis – i ze wszystkimi przynależnościami; sukcessive – sukcesyjnie, w drodze spadku; ad acta Castren[sia] Kijoviensia – do akt grodzkich kijowskich.
Streszczenie
26II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, Józef Cieszkowski, syn Piotra, były porucznik wojsk pancernych, zeznał zapis dymisji, wystawiony w Żytomierzu 5 I 1700 na rzecz syna Franciszka, dziedzica ziemskiego czernihowskiego: z przywiązania do syna i widząc jego zdolności, ustępuje mu odziedziczoną po ojcu Piotrze część wsi Cieszków [?] z poddanymi, łanami, polami i wszelkimi przynależnościami, z obowiązkiem rychłej spłaty 60 talarów bitych długu z 1699 r., zabezpieczonego na tej części, Antoniemu Bażyńskiemu [?], chorążemu wojsk polskich, i jego żonie z Rusinowiczów [?]. Syn może natychmiast objąć posesję, czerpać dochody, wydzierżawić lub zastawić dobra; ojciec wyzuwa się z wszelkich praw. Podpisali: Józef Cieszkowski oraz świadkowie Jan Oczesal [?], sędzia kapturowy, i Antoni Bażyński [?]. Zapis wpisano słowo w słowo.
Akt nr 126
Kwit (rezygnacja) Stanisława Kosińskiego, syna Jana – część wsi Rybna – sprzedaż Józefowi Żółtowskiemu [?] (urząd grodzki kijowski w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
22bronić i zastępywać tegoż JP. Józefa Żółtowskiego [?]
23obowiązuię się moią tego dobrowolnego zeznania
24swego Stanisław Syn Jana Kosiński. Który to
25kwit słowo w słowo iest dany do nynesznych upisan[ia] [odpis urywa się na końcu strony; na k. 111 – nowy odpis, akt 127]
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Stanisław Kosiński, syn zmarłego Jana – por. akt 106 (testament Jana Kosińskiego, oblata 14 IX 1698 przez syna Stanisława; część wsi Rybna). Akt 126 potwierdza lekcje „Kosiński” i „Rybna”. Ręka k. 110–110v – ta sama inna ręka (pismo łacińskie, pionowe) co k. 108–109.
Nabywca: „JPan Józef Żółtowski [?]” (w rkp. „Żółtowskiemu”, „Żółtowskiego” – lekcja dość prawdopodobna, ale pierwsza litera i „ł” niepewne). Cena: „w Summie Tysiąc ośmset [?] dziewięćdziesiąt [?] pięć Złotych polskich” – liczebniki odczytane niepewnie (1895 zł?). Fragment „Gdy w dniu dzisieyszym w akcie powstałey [?] ktory wyższey [?] wyrażonych Złotych polskich … o[...]iącego [?] różne [?] części [?] teyże wsi odebrawszy” zniekształcony; sens: zbywca otrzymał i przeliczył całą sumę.
Tytuł (k. 110) nazywa akt „Kwitem”, treść – kwit z odebranej sumy połączony z wieczystą rezygnacją (sprzedażą) części wsi Rybna (10 chałup poddańskich) na rzecz J. Żółtowskiego [?], w potwierdzeniu wcześniejszej transakcji i rezygnacji. Odpis kończy się w pół formuły („iest dany do nynesznych upisan[ia]”) na dole k. 110v; brak podpisów i formuły ingrossacji.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quo ad actum praesentem attinet – co się tyczy niniejszego aktu; Impetycya (impetitio) – roszczenie, napaść prawna; salwa (salva) – zastrzeżenie (prawa); intromittować się – wwiązać się (w posiadanie).
Streszczenie
27II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim w Owruczu, Stanisław Kosiński, syn zmarłego Jana, w imieniu swoim i małoletniego syna Grzegorza zeznał kwit i wieczystą rezygnację: odziedziczoną po ojcu część wsi Rybna w województwie kijowskim (10 chałup poddańskich), z poddanymi, polami i wszelkimi przynależnościami, zgodnie z wcześniejszą transakcją i rezygnacją sprzedał Józefowi Żółtowskiemu [?] za umówioną sumę (ok. 1895 [?] zł pol.), którą odebrał w całości. Kwituje nabywcę i jego następców, pozwala mu wwiązać się w tę część w każdym czasie, potwierdza dawniejsze transakcje, nakłada wieczyste milczenie sobie i synowi, nie zastrzega żadnego prawa do zwrotu i zobowiązuje się bronić nabywcy przed wszelkimi roszczeniami. Odpis urywa się w formule wpisu do ksiąg.
Akt nr 127
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Franciszkowi Rozmarynowskiemu w część wsi Mirotyńce [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 8 XI 1700
9onym actis connotari [?] i otrzymał – Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Wieś: w rkp. „Miratyńce”, „Miratynce” – zapewne ta sama wieś co Mirotyńce [?] w akcie 123 (intromisja B. Potoczańskiego [?] po ojcu Janie, 26 II 1700). W obu aktach intromisja w część wsi po zmarłym ojcu Janie – możliwe, że kopista powielał formularz.
Urząd: oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu („w Miestie Jeho Korolewskoy Mylosti Żytomirze”) przed „Hawryłem Wizoda [?] Wyrzeckim [?]”, namiestnikiem starostwa (żytomierskiego) i regentem grodzkim kijowskim; w akcie 128 to samo nazwisko zapisane „Wesada [?] Wyzockim [?]” – może Gabriel (Hawryło) WYSOCKI [?]. Data „Miesiaca Nojabra [?] Odynnadcatoho” = 11 listopada; intromisja 8 XI 1700.
Szlachta przy intromisji: Józef Sakowski [?] i Dominik Didkowski (Dydkowski). „z dwunasto poddanemi” – z dwunastoma poddanymi. Końcowa formuła: „prosząc onym actis connotari [?] i otrzymał” – prosząc o zapisanie jej do akt, i otrzymał (lekcję rozstrzyga równoległa formuła w akcie 128).
Łacina: ad affectationem – na żądanie; affektant, rekwirent – żądający (intromisji); Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad actum – do urzędu (na akt).
Streszczenie
11XI 1700 przed Hawryłem Wysockim [?] (w rkp. „Wizoda Wyrzeckim”), namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 8 XI 1700, na żądanie Franciszka Rozmarynowskiego, w obecności szlachty Józefa Sakowskiego [?] i Dominika Didkowskiego, podał mu i wwiązał go w spokojną posesję części wsi Mirotyńce [?] w województwie kijowskim, odziedziczonej po ojcu Janie Rozmarynowskim, z dwunastoma poddanymi, ich łanami, polami ornymi i nieornymi, lasem, stawkiem, łąkami, pastwiskami i wszystkimi przynależnościami; zwołał gromadę poddanych, oznajmił im o nowym panu i polecił im pełnić powinności, co gromada przyjęła.
Akt nr 128
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Janowi Stefanowiczowi w część wsi Dobryna [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 4 XI 1700
8i ze wszystkiemi in genere et specie mianowanemi i nie mianowa-
9nemi pożytkami, dochodami i Intratami tak iak się te Dobra
10w sobie mieli i zawierali, teraz maią i zawieraią [?] temuż
11WJP. Józefowi [!] Stefanowiczowi w aktualną Dziedziczną nemine
12impugnante et contradicente podał i poddał Possessyą – a tak
13mianowany Woźny w spokoyney przerzeczoney [?] Części Wsi Dobry-
14na [?] dziedziczney zostawiwszy Rekwirenta JP. Jana Stefanowicza
15Intromissyi szlachtą wyż wspomnioną na pomieniądzą [?] oświad-
16czywszy się ztamtąd odiechał, a przybywszy przedemną Urzę-
17dem uczynił i zeznał Possessyi Rellacyą prosząc onią actis
18connotari [?] i otrzymał Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Imię obdarowanego: rekwirentem jest „JP. Jan Stefanowicz” (tytuł, tekst relacji i zakończenie), ale w środku formuły „temuż WJP. Józefowi Stefanowiczowi” – zapewne pomyłka kopisty. Ojciec: śp. Grzegorz Stefanowicz, rotmistrz znaku (chorągwi) pancernego.
Wieś: w rkp. „Dobryna”, „Wsi Dobry-na” – lekcja dość pewna, identyfikacja nieustalona (może Dobryń [?]). Szlachta przy intromisji: Marcin Miłkowski [?] (w rkp. „Mitkowskiego” – ł jak t) i Kazimierz „Mi-pora” [?] (nazwisko przeniesione, nieodczytane pewnie). Na k. 111v dwie plamy atramentu (w tytule urzędu woźnego i w wyrazie „rekwizycyę”).
Urząd: jak w akcie 127 – oblata w Żytomierzu przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim; nazwisko zapisane tu „Hawryłom Wesada [?] Wyzockim [?]” (w akcie 127 „Wizoda Wyrzeckim”) – może Gabriel (Hawryło) WYSOCKI [?]. Fragment „na pomieniądzą [?]” niejasny.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice liberequae recognovit – na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iuris naturalis et successive – mocą prawa przyrodzonego i w drodze spadku; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i zaprzeczenia; actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
11XI 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu (Hawryłem Wysockim [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 4 XI 1700, na żądanie Jana Stefanowicza, w obecności szlachty Marcina Miłkowskiego [?] i Kazimierza Mi…pora [?], podał mu bez niczyjego sprzeciwu dziedziczną posesję części wsi Dobryna [?] w województwie kijowskim, odziedziczonej po ojcu Grzegorzu Stefanowiczu, rotmistrzu chorągwi pancernej, z poddanymi, łanami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, rzekami, jeziorami i wszelkimi pożytkami, i zostawił go w spokojnym posiadaniu.
Akt nr 129
Cesja Kazimierza Grocholskiego, chorążego wołyńskiego [?], dla Mateusza Skowrońskiego, podstolego liwskiego [?] – prawo zastawne do części wsi Ochowa Krasna [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 112 (skan 0113, strona prawa – dół: tytuł) – k. 112v (skan 0114, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 112 (skan 0113, strona prawa – dół)
1Cessya JP. Kazimierza Grocholskiego JP. Skowrońskiemu [?]
17i takoż na dniu teraznieyszym przyustępuię i w[...] [plama atramentu] […] czynię.
18Wolen tedy iuż iest i będzie JP. Mateusz Skowroński Podstoli Liwski [?] takowemi
19Dobrami rozporządzać, podobnie ustąpić onemi rozrządzać dopoki dopoki zu-
20pełnie spłaconym będzie od kogo należy, a Ja zrzekwszy się żadnego wtrącania się do ta-
21kowych mieć nie będę [?] i nikt mieć nie będzie, nadto od wszelkich Impetycyi
22prawnych i nieprawnych bronić obowiązuię się i na to daię teraznieyszy [plama] moy Cessy-
23iny, który przyimuię [?] własnoręcznym moim podpisem stwierdzam Kazimierz Syn Daniela
24Grocholski Chorąży Wołyński [?] –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwiska: w tytule „JP. Skowrońskiemu [?]” (w rkp. trudno czytelne, najpierw odczytane „Kowańskiemu”), w tekście wyraźnie „JP. Mateuszowi Skowrońskiemu Podstolemu Liwskiemu” i „Mateusz Skowroński Podstoli Liwski” (urząd ziemi liwskiej [?]; w rkp. „Liwskiemu”, „Liwski”). Kazimierz Grocholski, syn Daniela, „Chorąży Wołyński” (w rkp. „Wotynski” – ł jak t) – lekcja urzędu niepewna. Namiestnik – jak w aktach 127–128 („Hawryłom Wizoda [?] Wyzockim [?]”).
Wieś: „Dobr Części Wsi Ochowa [?] Krasney [?] zwaney” – nazwa niepewna, położenie nie podane. Prawo zastawne nabył jeszcze ojciec komparenta Daniel Grocholski; komparent odstępuje je M. Skowrońskiemu aż do wykupienia dóbr („aż do zupełnego … okupienia”, „dopoki zupełnie spłaconym będzie od kogo należy”).
Strona bardzo wyblakła, czytana z odejmowaniem tła; dwie plamy atramentu (w. 17 i 23). W tytule wyraz „Zastawnym” wpisany nad skreślonym wyrazem. Odpis kończy się podpisem komparenta, bez formuły ingrossacji.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Forum – sąd właściwy; Impetycya – roszczenie; cessya (cessio) – odstąpienie prawa.
Streszczenie
11XI 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu Kazimierz Grocholski, syn Daniela, chorąży wołyński [?], zeznał cesję: prawo zastawne do części wsi Ochowa Krasna [?], które nabył jeszcze jego ojciec, zmarły Daniel Grocholski, a które przeszło na niego jako naturalnego sukcesora, odstępuje Mateuszowi Skowrońskiemu, podstolemu liwskiemu [?], aż do zupełnego wykupienia dóbr. Skowroński może tymi dobrami rozporządzać, dopóki suma zastawna nie zostanie spłacona przez tego, komu należy; komparent zrzeka się wszelkiego wtrącania się w nie i zobowiązuje się bronić cesjonariusza przed wszelkimi roszczeniami. Podpisał Kazimierz Grocholski.
Akt nr 130
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Kazimierzowi Susłowskiemu, cześnikowi halickiemu, w część wsi Chyżyńce [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 7 XI 1700
17Józefie Susłowskim Sędzio Kapturowym na affektanta spad-
18łey i takową z Trzynasto poddanemi i onych Łanami Polami
19ornemi i nieornemi zasianemi i niezasianemi Lasem Staw-
20kiem do tey Części należącym Łąkami pastwiskami zgoła
21z tym wszystkiem co z dawien dawna do tey Części wsi Chiżynice [?]
22przyn[a]leżało [plama] i przynależy ze wszystkiem Obeyściem [?] i Zabudowa-
23niem w spokoyną i bezprzeszkodną podał postąpił [?] i wwiązał
24[reklamant:] Possessyą
k. 113v (skan 0115, strona lewa – górna 1/4)
1Possessyą poczem Poddanych tameysznych do Gromady zwoławszy
2o nowym ich panie zawiadomił i pełnić powinności i na-
3kazy polecił, Które polecenie we wszystkiem spełnić taż
4Gromada oświadczyła a on woźny z obecną Szlachtą oświad-
5czywszy się z tamtąd powróciwszy o tem swoią prawdziwą
6przez siebie podaney Possessyi przedemną Urzędem uczynił
7i zeznał Rellacyą prosząc onym actis Connotari co i otrzymał
8Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko: w rkp. „Susłowskiego”, „Susłowskim” (ł jak t – „Sustowskiego”) – lekcja dość pewna. Kazimierz Susłowski, syn Józefa, cześnik halicki; ojciec Józef Susłowski – „Sędzia Kapturowy”. Wieś: „Części wsi Chiżyncach”, „Części wsi Chiżynice” – nazwa niepewna (Chyżyńce [?]), w woj. kijowskim.
Szlachta przy intromisji: Joachim Wróblewski i Jakub Kanarkiewicz. Część wsi z 13 poddanymi („z Trzynasto poddanemi”). „po Oycu niegdy śp. [?]” – w rkp. skrót „ngśp.”. „Stanowszy Oczewisto [?]” – ruskie „stanowszy oczewisto” = stawiwszy się osobiście. Formularz relacji identyczny jak w aktach 127 i 128 (ta sama sesja 11 XI 1700, ten sam woźny).
Łacina: ad affectationem – na żądanie; affektant – żądający; actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
11XI 1700 przed Hawryłem Wysockim [?] (w rkp. „Wezoda Wyzockim”), namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 7 XI 1700, na żądanie Kazimierza Susłowskiego, syna Józefa, cześnika halickiego, w obecności szlachty Joachima Wróblewskiego i Jakuba Kanarkiewicza, wwiązał go w spokojną posesję części wsi Chyżyńce [?] w województwie kijowskim, odziedziczonej po ojcu Józefie Susłowskim, sędzi kapturowym, z trzynastoma poddanymi, łanami, polami, lasem, stawkiem, łąkami, pastwiskami, obejściem i zabudowaniami; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i polecił pełnić powinności, co gromada przyjęła.
Akt nr 131
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Stanisławowi Jurkowskiemu w część wsi Jurkowce [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 8 XI 1700
Karty / skanyk. 113v–114v (skan 0115, strona lewa – od 1/4 strony i strona prawa; skan 0116, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
4się ztamtąd odiechał, a przybywszy przedemną Urzę-
5dem wierną i prawdziwą swey Czynności uczynił i zez-
6nał Rellacyą prosząc onym actis connotari co i otrzy-
7mał – Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Imię ojca: kopista napisał „Władysława”/„Władysławie Jurkowskiego/m”, a nad wierszem dopisał „Stefana”/„Stefanie” – poprawka lub wariant imienia; ojciec rekwirenta – rotmistrz powiatowy ziemi gostynińskiej („Rotmistrza Ziemi Gostyńskiey Powiatowego”).
Wieś: „Części wsi Jurkowcach [?]” (k. 114), „Części wsi Jurkówki [?]” (k. 114v) – nazwa zmienna, w obu miejscach odczyt niepewny; ujednolicono jako Jurkowce [?]. Szlachta przy intromisji: Jan Kaliński i Józef Skulski.
Urząd i formularz jak w aktach 127–130 (sesja żytomierska 11 XI 1700). „vigore iuris naturalis et successive post fata” – mocą prawa przyrodzonego i sukcesyjnie po śmierci.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice liberequae recognovit – na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; maioris evidentioris testimonii gratia ad hunc actum sibi adhibitos – przybranych do tej czynności dla większego, oczywistszego świadectwa; ab praesens – obecnie; attynencye, pertynencye, cyrkumferencye – przyległości, przynależności, obręby; actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
11XI 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu (Hawryłem Wysockim [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 8 XI 1700, na żądanie Stanisława Jurkowskiego, w obecności szlachty Jana Kalińskiego i Józefa Skulskiego, podał mu dziedziczną posesję części wsi Jurkowce [?] w województwie kijowskim, odziedziczonej po ojcu Stefanie (Władysławie) Jurkowskim, rotmistrzu powiatowym ziemi gostynińskiej, z poddanymi ciągłymi i pieszymi, obecnymi i zbiegłymi, polami, łąkami, sianożęciami, lasami, zaroślami, stawami, rzekami, młynami, karczmami, barciami, dworem z zabudowaniami i ogrodami oraz wszelkimi przynależnościami, i zostawił go w spokojnym posiadaniu.
Akt nr 132
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Janowi Ilnickiemu [?] w część wsi Tarnawka [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 7 XI 1700
6P[erso]n[ali]t[e]r Woźny Generał W[oiewod]ztwa Kijowskiego i innych szlachetny Paweł Romański wmoc prawdzi-
7wey wierney i skuteczney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do xiąg
8nynieyszych Grod[zkich] Kij[owskich] podał: iż on Roku teraznieyszego 1700 dnia 7 Nowembra ad affectatio-
9nem UrJP. Jana Ilnickiego [?] maiąc przy sobie Stronę Szlachty ludzi wiary godnych UrWJPP. Jana
10Sambowskiego [?] i Dominika Pełkiewicza [?] był w Dobrach Części wsi Tarnawce [?] w W[oiewod]ztwie Kijowsk[im]
11leżącey, prawem natury po Oycu Rekwirenta śp. Ur. Jana Ilnickiego [?] na affektanta spadłey
12i takową z Dwunastu poddanemi i onych łanami, polami, ornemi i nie ornemi, zasiane-
13mi i nie zasianemi, Lasem, Stawkiem, do tey Części należącym, Łąkami, pastwiskami, zgo-
14ła z tym wszystkiem, co z dawien dawna do tey Części wsi Tarnawki [?] przynależało i przynależy
15ze wszystkiem obeyściem i zabudowaniem w spokoyną i bezprzeszkodną podał, postąpił i wwiązał Possessyą
16poczem poddanych tameyszych do Gromady zwoławszy, o nowym ich Panie zawiadomił, i pełnić powinności i nakazy
17polecił, Które polecenie we wszystkiem spełniać taż Gromada oświadczyła, a on Woźny z obecną Szlachtą oświadczywszy się ztam-
18tąd odiechał, a ad actum przybywszy o tem swoią prawdziwą, a przez siebie podaney Possessyi uczynił przedemną Rellacyą,
19prosząc onią actis connotari co i otrzymał Paweł Romański Woźny Generał W[oiewod]ztwa Kijowskiego –
Objaśnienia i tłumaczenia
Ręka: akt wpisany drobnym, gęstym pismem (ok. 16 wierszy na pół strony), z licznymi skrótami (Khrod: Kij:, W[oiewod]ztwa) i datą cyframi („1700 dnia 7 Nowembra”). Formularz identyczny jak w aktach 127, 130, 131.
Nazwy: rekwirent „UrJP. Jan Ilnicki [?]” (w rkp. „Jana Jlnickiego”, inicjał I/J z pętlą – lekcja niepewna), ojciec – śp. Ur. Jan Ilnicki [?]. Wieś: „do Części wsi Tarnawki”, „Części wsi Tarnawce”, „Części wsi Tarnawki” (w tytule pierwsza litera podobna do P) – Tarnawka [?]. Szlachta przy intromisji: Jan Sambowski [?] i Dominik Pełkiewicz [?] (w rkp. „Petkiewicza” – ł jak t). Część wsi z 12 poddanymi.
Łacina: ad affectationem – na żądanie; affektant, rekwirent – żądający; ad actum – na urząd; actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
11XI 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu (Hawryłem Wysockim [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 7 XI 1700, na żądanie Jana Ilnickiego [?], w obecności szlachty Jana Sambowskiego [?] i Dominika Pełkiewicza [?], wwiązał go w spokojną posesję części wsi Tarnawka [?] w województwie kijowskim, odziedziczonej po ojcu Janie Ilnickim [?], z dwunastoma poddanymi, ich łanami, polami, lasem, stawkiem, łąkami, pastwiskami, obejściem i zabudowaniami; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i polecił pełnić powinności, co gromada przyjęła.
Akt nr 133
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Aleksandrowi Woronieckiemu [?], synowi Adama, we wsi Woronowce [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 1 XI 1700
11wey wierney i skuteczney rellacyi swoiey, iawnie
12ustnie i dobrowolnie ku zapisaniu do xiąg
13nynieyszych Grodzkich Kijowskich podał, iż on
14Roku teraznieyszego Tysiąc siedmsetnego dnia
15pierwszego Novembr[a] ad affectationem Ur. JP.
16Alexandra Syna Adama Woruniec[ki]ego [?] Towarzysza [?]
17pancernego, maiąc przy sobie stronę Szlachty ludzi
18wiary godnych UrWJPP. Jana Gruszewskiego [?] i Jana
19Starzeńskiego [?] był we wsi Woruniowce [?], prawem
20natury na niego po Oycu iego śp. Adamie Woruniec[ki]m [?]
21spadłey i takową wieś z poddanemi polami or-
22nemi i nieornemi zasianemi i niezasianemi,
23borami, lasami stawami, drzewem bartnem i
24niebartnem z przewozami [?], jeziorami [?], łanami
25Gajami, pastwiskami, stawami, stawiskami [?],
26młynami, zgoła z tem wszystkiem co z dawien
k. 115v (skan 0117, strona lewa – górna 1/3)
1dawna do tey wsi przynależało y przynależy
2ze wszystkiem Obeyściem i zabudowaniem w spokoyną
3i bez przeszkodną podał postąpił i wwiązał Possessyą
4Poczem poddanych tameyszych do gromady zwoław-
5szy, o nowym ich panie zawiadomił, i pełnić po-
6winności i nakazy polecił, ktore polecenie wszyst-
7kim spełnić taż gromada oświadczyła, a on woźny
8z obecną szlachtą oświadczywszy się ztamtąd powró-
9ciwszy o tem swoią prawdziwą przez siebie podaney
10possessyi przedemną Urzędem uczynił i zeznał Rello-
11cyą, prosząc onym actis connotari co i otrzymał
12Paweł Romański woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwiska: w tytule „Possessya Woruniec[ki]ego [?]” (wyraz wyblakły, czytany „Worunie…ego”), w tekście „Adama Woruniec[ki]ego [?]”, „Adamie Woruniec[ki]m [?]” – może WORONIECKI [?]. Wieś: „we wsi Woruniowce [?]” (lub „Worunowce”) – zapewne gniazdo rodziny; ujednolicono jako Woronowce [?]. Szlachta przy intromisji: Jan Gruszewski [?] i Jan Starzeński [?] – oba nazwiska bardzo niepewne. „Towarzysza [?] pancernego” – lekcja niepewna (może tytuł ojca lub syna).
Ważne: w tym akcie nazwisko namiestnika zapisane wyraźnie „Wysockim” („Hawryłom Wizoda [?] Wysockim”) – potwierdza lekcję WYSOCKI dla aktów 127–132 (tam „Wyrzeckim”, „Wyzockim”). Drugi człon („Wizoda”, „Wezoda”, „Wesada”) nieustalony.
Ręka k. 115 inna niż w aktach 127–132 (pismo rozwlekłe, większe); intromisja w całą wieś (nie w część). Formularz jak w aktach 127, 130–132.
Łacina: ad affectationem – na żądanie; actis connotari – zapisać do akt. „Stanowszy oczewisto” (rus.) – stawiwszy się osobiście.
Streszczenie
11XI 1700 przed Hawryłem Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 1 XI 1700, na żądanie Aleksandra Woronieckiego [?], syna Adama, w obecności szlachty Jana Gruszewskiego [?] i Jana Starzeńskiego [?], wwiązał go w spokojną posesję wsi Woronowce [?], odziedziczonej po ojcu Adamie, z poddanymi, polami, borami, lasami, stawami, drzewem bartnym, przewozami [?], jeziorami [?], łanami, gajami, pastwiskami, młynami, obejściem i zabudowaniami; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i polecił pełnić powinności, co gromada przyjęła.
Akt nr 134
Zapis dymisji i cesji Andrzeja Świderskiego, syna Michała, dla syna Augustyna i wnuków Wojciecha i Pawła – suma zastawna 3000 zł na części wsi Zawałówka [?] u Brzozowskich (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; zapis: Pawłówka [?] 11 IV 1700
Karty / skanyk. 115v–117 (skan 0117, strona lewa – od 2/3 strony i strona prawa; skan 0118, strona lewa i prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 115v (skan 0117, strona lewa – od 2/3 strony)
1Dymissya JP. Świderskiego na Wnu-
2ków swoich –
3Roku Tysiacza Siemsotnaho
4Miesiaca Nojabra [?] Dwanadcatoho dnia
5Na Uradie Khradzkom w Miestie Eho Korolewskoy Miłosti
20staiąca a pod moią opieką na mocy wyż nadmienioney
21ostatniey woli W. Michała Świderskiego Oyca mego będąca
22na [plama] potomków W. Augustyna Świderskiego Syna mego y
23następnie na Jego Synów Jakich Bóg mu mieć dozwoli
k. 116v (skan 0118, strona lewa)
1zastrzeżono zostało – Gdy Bóg nayWyższy potomstwem moim
2naypierwey Synem moim Jedynakiem Augustynem Jego
3Synami Woyciechem i Pawłem, a moiemi wnukami
4iuż pełnoletniemi cieszyć mi się dozwolił skutkuiąc tako-
5wą oyca mego śp. W. Michała Świderskiego zastrzeże-
6nia zrzekszy się zastawnego prawa Części wsi Zawałówki [?]
7a Summę tą onych podzieliwszy Jakoto: W. Woyciechowi
8i Pawłowi Synom Augustyna Świderskiego a moim Wnu-
9kom po Złotych Tysiąc Piędziesiąt [!] Dymittuię i na wieczne
10czasy zrzekłszy się do niey prawa odstępuię Jakową Summę
11wyż pomianowani WW. Paweł i Woyciech Świderscy wolni
12sobie od WW. Andrzeia Syna Kazimierza oyca Lub też natu-
13ralnego Sukcessora Jego W. Tomasza Syna Brzozowskich
14podnieść [?] i onę [?] Zakwitować te ku nay lepszemu użytkowi
15swemu obrócić. Jakowy moy Zapis Cessyino Dymissyiny
16przy Świadkach i przyiaciołach uproszonych Ręką moią
17własną podpisuię Dato w Pawłowce [?] dnia Jedynastego
18Kwietnia Tysiącznego Siedmsetnego [plama] Roku Andrzey Syn
19Michała Świderski m.p. Przyiaciel i Świadek proszony
20od W. Andrzeia Syna Michała Świderskiego do podpisania
21się na tey Dymissyi na Wnuków swoich Woyciecha i Pawła
22Synów Augustyna Świderskich z odstąpieniem Im [plama] Summy
23Złotych Trzy tysiące u WW. Brzozowskich będącey według ostatniey
24[reklamant:] woli
k. 117 (skan 0118, strona prawa – górna 1/4)
1woli ś.p. W. Michała Świderskiego Oyca swego zporządzony [?]
2podpisuię się – Maciey Kokulski [?] (LS) Świadek i przyia-
3ciel na tey Dymissyi podpisuię się Jan Gawroński (LS)
4Świadek i przyiaciel na tey Dymissyi podpisuię się
5Felix Bogdański – Ktoryto Zapis Dymissionis za po-
6daniem i Prozbą podawaiącego a z moiem Urzędownym przy-
7ięciem do Xiąg nynieyszych słowo w słowo iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Treść: Andrzej Świderski, syn Michała, wykonując ostatnią wolę ojca, zrzeka się prawa zastawnego do sumy 3000 zł, zabezpieczonej na części wsi Zawałówka [?] w województwie sandomierskim (dobra Kazimierza Brzozowskiego i wnuka Tomasza, syna Andrzeja Brzozowskiego; podział między braćmi Andrzejem i Stanisławem Brzozowskimi; kontrakt zastawny z 10 IV 1688, przyznany w aktach grodzkich sieradzkich), i dzieli ją między wnuków Wojciecha i Pawła, synów Augustyna. Suma części: „po Złotych Tysiąc Piędziesiąt” – przy podziale 3000 zł oczekiwano by 1500 („Tysiąc Pięćset”); zapewne błąd kopisty.
Fragment o pozostałym majątku niejasny: „okrom innego maiątku Toust [?] futoru Słobudką Krasowiecką [?] nazwanego, włok dwie ziemi w sobie obeymuiącego w woiewodztwie [...] położonego” – futor (folwarczek) Słobódka Krasowiecka [?] o dwóch włókach; nazwa województwa nieodczytana. Miejsce wystawienia zapisu: „w Pawłowce [?]” (por. akt 119 – Pawłówka [?], dymisja M. Pudłowskiego). Por. akt 115 – dymisja Pawła Michała Świderskiego, cześnika [?] nowogrodzkiego, dla syna Adama (inna gałąź rodu [?]).
Świadkowie: Maciej Kokulski [?], Jan Gawroński, Feliks Bogdański; „(LS)” – locus sigilli, miejsce pieczęci. Na k. 115v i 116v kilka plam atramentu. „Wnukom” w tytule – akt przeznaczony dla wnuków, choć w formule oblaty wymieniony też syn Augustyn.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad oblatam – do oblaty (wpisania do akt); zapis dymissionis – zapis zwolnienia (przekazania dóbr za życia); cessio – odstąpienie; dymittować – zwolnić, przekazać; m.p. (manu propria) – ręką własną; (L.S.) locus sigilli – miejsce pieczęci.
Streszczenie
12XI 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu (Hawryłem Wysockim [?]) Andrzej Świderski, syn Michała, podał do akt zapis dymisji i cesji, wystawiony w Pawłówce [?] 11 IV 1700 dla syna Augustyna i wnuków Wojciecha i Pawła: spełniając ostatnią wolę ojca Michała, który zastrzegł sumę 3000 zł dla potomków Augustyna, zrzeka się prawa zastawnego do tej sumy, zabezpieczonej na części wsi Zawałówka [?] w województwie sandomierskim należącej do Brzozowskich (kontrakt zastawny z 10 IV 1688, przyznany w grodzie sieradzkim), i przekazuje ją na wieczność pełnoletnim już wnukom Wojciechowi i Pawłowi po połowie (w rkp. „po Tysiąc Piędziesiąt” zł), z prawem odebrania jej od Andrzeja Brzozowskiego, syna Kazimierza, lub jego sukcesora Tomasza i pokwitowania. Podpisali: Andrzej Świderski oraz świadkowie Maciej Kokulski [?], Jan Gawroński i Feliks Bogdański. Zapis wpisano słowo w słowo.
Akt nr 135
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Andrzejowi Żabiczewskiemu [?] w część wsi Zamohylna [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 XI 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 2 XI 1700
Karty / skanyk. 117–117v (skan 0118, strona prawa – od 1/4 strony; skan 0119, strona lewa – górne 3/5)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 117 (skan 0118, strona prawa – od 1/4 strony)
1Possessya JP. Żabiczewskiego [?] –
2Roku Tysiacza Siemsotnaho –
3Miesiaca Nojabra [?] dwanadcatoho dnia
4Na Uradie Khradzkom w Miestie Eho Korolewskoy Miłosti Żyto-
8Woźny Generał Woiewodztwa Kijowskiego i innych Szlachetny
9Paweł Romański, wmoc prawdziwey wierney i Skuteczney
10Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie ku Zapisaniu
11do Xiąg nynieyszych Grodzkich Kijowskich podał: Iż on Roku
12teraznieyszego Tysiącznego Siedmsetnego dnia drugiego Nowem-
13bra ad affectationem JP. Andrzeia Żabiczewskiego [?] maiąc
14[reklamant:] przy
k. 117v (skan 0119, strona lewa – górne 3/5)
1przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych UrWJPP. Pawła Żaboklickie-
2go, i Ignacego Jaworskiego był w Części wsi Zamohylney [?] pra-
3wem natury na niego po Oycu Janie Nepomucenie Żabiczewskim [?]
4Sędzio Kapturowym spadłą i takową Część z Poddanemi, Polami,
5Ornemi i nieornemi, Lasem do tey Części wydzielonym [?] i innemi
6wszelkiemi i wszelakiemi przynależytościami iakie z dawna
7dawien Antecessorowie Jego Posiadali w spokoyną i bezprzeszkodną
8podał postąpił i wwiązał Possessyą poczem poddanych tameyszych
9do Gromady zwoławszy, o nowym ich Panie zawiadomił, i pełnić
10posłuszeństwo i nakazy polecił ktore polecenie we wszystkiem speł-
11niać taż Gromada oświadczyła – a on woźny z obecną Szlachtą oświad-
12czywszy się ztamtąd powrócił o tem swoią prawdziwą przez siebie
13podaney Possessyi przedemną Urzędem uczynił i zeznał Rellacyą pro-
14sząc onym actis connotari co i otrzymał Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwiska: rekwirent „JP. Andrzey Żabiczewski [?]” (w rkp. „Zabiczewskiego” – bez kropki nad Z), ojciec „Jan Nepomucen Żabiczewski [?]”, sędzia kapturowy. Imię „Jan Nepomucen” (kult św. Jana Nepomucena upowszechnił się po kanonizacji w 1729 r.) – w akcie datowanym na 1700 r. anachronizm, podobnie jak „Józef Kalasanty” w akcie 111; potwierdza późniejszą (XVIII-wieczną) redakcję odpisów. Szlachta przy intromisji: Paweł Żaboklicki i Ignacy Jaworski.
Wieś: „w Części wsi Zamohylney” – Zamohylna [?] (może Zamohile [?]); położenie nie podane. Formularz jak w aktach 127–133.
Łacina: ad affectationem – na żądanie; antecessorowie – poprzednicy (w posiadaniu); actis connotari – zapisać do akt. „Stanowszy oczewisto” (rus.) – stawiwszy się osobiście.
Streszczenie
12XI 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu (Hawryłem Wysockim [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 2 XI 1700, na żądanie Andrzeja Żabiczewskiego [?], w obecności szlachty Pawła Żaboklickiego i Ignacego Jaworskiego, wwiązał go w spokojną posesję części wsi Zamohylna [?], odziedziczonej po ojcu Janie Nepomucenie Żabiczewskim [?], sędzi kapturowym, z poddanymi, polami ornymi i nieornymi, wydzielonym lasem i wszelkimi przynależnościami, jakie posiadali jego poprzednicy; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i polecił posłuszeństwo, co gromada przyjęła.
Akt nr 136
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Bazylemu Kołowiczowi [?], synowi Jacka [?], w część wsi Kołówka [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 9 XII 1700
7maiąc przy sobie stronę Szlachty ludzi wiary godnych JPP. Jó-
8zefa Szałkowskiego i Joachima Surskiego [?] był w Dobrach wsi
9Kołowce [?] prawem natury na niego po Oycu niegdy śp. Jacku [?]
10Kołowiczu [?] spadłey i takową Część z poddanemi Pieszemi
11czterma [?] i Ciągłemi trzema – Polami, Lasem, do tey Części nale-
12żącym i innemi wszelkiemi dogodnościami. Które od nayda-
13wnieyszych czasów do tey Części wsi Kołowki [?] przynależało i przy-
14należy ze wszystkiem obeyściem i zabudowaniem w spokoy-
15ną Realną i bezprzeszkodno podał postąpił i wwiązał Posse-
16syą poczem poddanych do Gromady zwoławszy o nowym
17ich Pa[nie] [plama] affektancie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo
18i nakazy polecił, Które polecenie we wszystkiem spełniać oświad-
19czyli, które i pełnić poczęli, a on Woźny z obecną Szlachtą
20oświadczywszy się ztamtąd powrócił o tem swoią prawdzi-
21wą [plama] przez siebie podaney Possessyi przedemną Urzędem
22uczynił i zeznał Rellacyą prosząc onym actis connotari
k. 118v (skan 0120, strona lewa – pierwszy wiersz)
1co i otrzymał – Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwiska: w rkp. „Kołowicza”, „Kołowiczu”, wieś „Kołowce”, „Kołowki”, w tytule „Koł[…]ki” (plama) – w tej ręce „ł” bywa podobne do „t”, możliwa więc lekcja KOTOWICZ / Kotowce / Kotówka; ujednolicono jako Kołowicz [?], Kołówka [?]. Imię ojca: „Jaka”, „Jaku” – zapewne Jacek [?]. Tytuł skrócony „Por. W. Pol.” [?] – może „porucznika wojsk polskich” (odnosi się do Bazylego lub jego ojca). Szlachta przy intromisji: Józef Szałkowski i Joachim Surski [?] (nazwisko niepewne).
Część wsi z 4 [?] poddanymi pieszymi i 3 ciągłymi („z poddanemi Pieszemi czterma [?] i Ciągłemi trzema”). Data: „Miesiaca Dekabra trynadcatoho dnia” – 13 grudnia 1700; intromisja 9 XII 1700. Kilka plam atramentu (w tytule, w. 7 k. 117v, w. 17 i 21 k. 118).
Łacina: affektacya i prawna rekwizycya (affectatio, requisitio) – żądanie i prawne wezwanie; actis connotari – zapisać do akt. „Stanowszy oczewisto” (rus.) – stawiwszy się osobiście.
Streszczenie
13XII 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu (Hawryłem Wysockim [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 9 XII 1700, na żądanie Bazylego Kołowicza [?], syna Jacka [?], w obecności szlachty Józefa Szałkowskiego i Joachima Surskiego [?], wwiązał go w spokojną i realną posesję części wsi Kołówka [?] (Kołowce [?]), odziedziczonej po ojcu, z poddanymi – czterema [?] pieszymi i trzema ciągłymi – polami, lasem, obejściem, zabudowaniami i wszelkimi przynależnościami; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i polecił posłuszeństwo, co poddani przyjęli.
Akt nr 137
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Józefowi Padlewiczowi, synowi Michała, stolnikowi halickiemu [?], w część wsi Horodyszcze [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 20 XII 1700
Karty / skanyk. 118v–119 (skan 0120, strona lewa – od 2. wiersza; strona prawa – górna 1/3)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 118v (skan 0120, strona lewa – od 2. wiersza)
1Possessya JP. Padlewicza –
2Roku Tysiacza Siemsotnaho
3Miesiaca Dekabra trydcat perwaho dnia
4Na uradie Khradzkom w Miestie Eho Korolewskoy Miłosti Żytomirze
8Generał Woiewodztwa Kijowskiego i innych Szlachetny Paweł
9Romański wmoc prawdziwey wierney i Skuteczney Rellacyi
10swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie ku Zapisaniu do
11Xiąg nynieyszych Grodzkich Kijowskich podał – Iż on Roku
12teraznieyszego Tysiącznego Siedmsetnego dnia Dwudziestego
13Decembra ad affectationem JP. Józefa Syna Michała Padlewicza
14Stoln[ika] Halickiego [?] maiąc przy sobie stronę Szlachty
15Ludzi godnych wiary JPP. Alexandra Szumlańskiego i Jo-
16achima Zagurskiego był w Dobrach Części wsi [plama] Horodyszcz[e] [?]
17prawem natury na niego po Oycu ś.p. JP. Michale Padlewi-
18czu spadłey i takową z Poddanemi, Polami, ornemi i nie-
19ornemi iakoteż zasianemi i niezasianemi, Lasem Stawkiem
20Młynem i innemi do tey Części wsi Horodyszcz[a] [?] [plama] przyleg-
21łościami w spokoyną i bezprzeszkodną podał postąpił i wwiązał
22[reklamant:] Possessyą
k. 119 (skan 0120, strona prawa – górna 1/3)
1Possessyą – Poczem Poddanych tameyszych do gromady
2zwoławszy o nowym ich panie zawiadomił, i pełnić po-
3winności i rożne nakazy polecił, które polecenie we
4wszystkiem spełnić taż Gromada oświadczyła co i pełnić
5poczęła, a on woźny z obecną Szlachtą oświadczywszy się
6ztamtąd powrócił o tem swoią prawdziwą przez siebie
7podaney Possessyi przedemną Urzędem uczynił i zeznał Rello-
8cyą prosząc onym actis Connotari co i otrzymał Paweł
9Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Rekwirent: „JP. Józef Syn Michała Padlewicz Stoln[ik] Halicki [?]” – skrót „Stolnĩ: Halickiego”; z kontekstu nie wynika jednoznacznie, czy tytuł odnosi się do syna czy do ojca. Wieś: „Części wsi [plama] Horodyszcz…”, „Części wsi Horodyszcz[…] [plama]” – końcówka zakryta plamą atramentu w obu miejscach; Horodyszcze [?]. Szlachta przy intromisji: Aleksander Szumlański i Joachim Zagurski.
Data: „Miesiaca Dekabra trydcat perwaho dnia” – 31 grudnia 1700; intromisja 20 XII 1700. Formularz jak w aktach 127–136.
Łacina: ad affectationem – na żądanie; actis connotari – zapisać do akt. „Stanowszy oczewisto” (rus.) – stawiwszy się osobiście.
Streszczenie
31XII 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu (Hawryłem Wysockim [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 20 XII 1700, na żądanie Józefa Padlewicza, syna Michała, stolnika halickiego [?], w obecności szlachty Aleksandra Szumlańskiego i Joachima Zagurskiego, wwiązał go w spokojną posesję części wsi Horodyszcze [?], odziedziczonej po ojcu Michale Padlewiczu, z poddanymi, polami ornymi i nieornymi, lasem, stawkiem, młynem i innymi przyległościami; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i polecił pełnić powinności, co gromada przyjęła.
Akt nr 138
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Gabrielowi Karbowskiemu, synowi Mikołaja, w część wsi Tomaszowce [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 25 XII 1700
Karty / skanyk. 119–119v (skan 0120, strona prawa – od 1/3 strony; skan 0121, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 119 (skan 0120, strona prawa – od 1/3 strony)
1Possessya JP. Karbowskiego –
2Roku Tysiacza Siemsotnaho
3Miesiaca Dekabra trydcat perwaho dnia
4Na uradie Khradzkom w Miestie JKMłtey [Jeho Korolewskoy Miłosti]
19prosząc onym actis connotari co i otrzymał Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Tytuł rekwirenta: „Por. W. Krol. Jadwigi” i „P. W. K. Jadwigi” – rozwinięcie niepewne (może „porucznik wojsk Królowej Jadwigi [?]”; w akcie 136 podobny skrót „Por. W. Pol.”). W latach ok. 1700 nie istniała formacja tego imienia – może błąd kopisty lub zniekształcony skrót; pozostawiono bez rozwinięcia pewnego.
Nazwy: Gabriel Karbowski, syn Mikołaja (w rkp. „Gabryela Mikołaia Syna Karbowskiego”); wieś „Części wsi Tomaszowce [?]” w woj. kijowskim. Szlachta przy intromisji: Szymon Zakrzewski i Paweł Wierzyński [?] (w rkp. „Wierzinskiego”). Data oblaty – 31 XII 1700 (jak akt 137), intromisja 25 XII 1700 (w Boże Narodzenie). Zakończenie zniekształcone („odiechał, i ku przedemną Urzędem…”).
Łacina: affektacya i prawna rekwizycya – żądanie i prawne wezwanie; excypować – wyłączać; intromittować – wwiązać; actis connotari – zapisać do akt. „Stanowszy oczewisto” (rus.) – stawiwszy się osobiście.
Streszczenie
31XII 1700 przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu (Hawryłem Wysockim [?]) woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 25 XII 1700, na żądanie Gabriela Karbowskiego, syna Mikołaja, w obecności szlachty Szymona Zakrzewskiego i Pawła Wierzyńskiego [?], wwiązał go w realną i spokojną posesję części wsi Tomaszowce [?] w województwie kijowskim, odziedziczonej po ojcu Mikołaju Karbowskim, z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, sadybami, pastwiskami, lasem i wszystkimi przynależnościami, niczego nie wyłączając; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i polecił posłuszeństwo, co poddani natychmiast spełniali.
Akt nr 139
Zapis dymisji Wojciecha Jacka Chomentowskiego dla synów Adama i Piotra na dom z gruntem na przedmieściu (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data27 II 1700 (oblata), Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Pawłówce [?] 24 III 1700 (sic – po dacie oblaty)
Karty / skanyk. 120–121 (skan 0121, strona prawa; skan 0122, strona lewa i prawa – do 3/5 strony)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
9suię się Józef Niżaniewski [?] m[anu] p[ropria] Za tak [?] Świa-
10dek [?] i przyiaciel na tym Zapisie Dymissy-
11onis podpisuię się Marcin Kaniapolski [?]
12m[anu] p[ropria] Za Świadka i przyiaciela na tym Zapisie
13Dymissyinym podpisuię się Jan Pasulski [?]
14Zaświadczam Jan Gniewosz [?] Justycyaryusz
15Cyrkułu Złoczowskiego [?] – Kotoryi zeho Zapis
16Za podaniem i prośbami podawaiącego oczy-
17wisto [?] a za mnim Urzędom przyiętym do
18Knyh nyneszynych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Silne anachronizmy: dokument spisany „na papierze [?] Cechy [?] Austryackiey z Zaświadczeniem Cyrkułu”, poświadczony przez „Justycyaryusza Cyrkułu Złoczowskiego [?]” – to realia Galicji austriackiej (cyrkuły od 1773 r.; Złoczów był siedzibą cyrkułu), niemożliwe w 1700 r. Ponadto zapis datowany 24 III 1700 w Pawłówce [?], a oblata – 27 II 1700 (wcześniej niż sam zapis). Por. inne anachronizmy w tej księdze („Józef Kalasanty” – akt 111, „Jan Nepomucen” – akt 135). Całość może być późniejszym (koniec XVIII / XIX w.) falsyfikatem lub fikcyjnym odpisem wprowadzonym do kopiariusza – do weryfikacji.
Przedmiot zapisu: dom własny wystawcy z gruntem „na przedmieściu Starszna [?]” (nazwa nieodczytana pewnie), z sadem, ogrodem, gruntami osiadłymi i nieosiadłymi i zabudowaniami. Formuła „Synom moim Adamowi i Piotrowi Jacka Chomentowskim” – „Jacka” traktowane jak drugi człon nazwiska (odojcowskie); w podpisie omyłkowo „Woyciech Jacka Chomentowski”. Nazwiska świadków niepewne: Józef Niżaniewski [?], Marcin Kaniapolski [?], Jan Pasulski [?]; poświadczający Jan Gniewosz [?]. Fragment „Mocą [?] kiedy [?] odtąd raz [?] się [?] i teraz [?]” – odczyt niepewny (sens: „mocą którego odtąd i teraz…”).
Ruszczyzna kancelaryjna: „Kotoryi zeho Zapis” – który to zapis; „za mnim Urzędom” – przeze mnie, urząd; „Knyhy nyneszyni” – księgi niniejsze. Łacina: Dymissyonis (Dimissionis) – zapis dymisji (zrzeczenia, odstąpienia); ad acticandum – do wpisania do akt; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; manu propria – własnoręcznie; Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Forum – sąd, jurysdykcja.
Streszczenie
27II 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewodzińskim i regentem grodzkim generalnym województwa kijowskiego, w Owruczu Ignacy Piotrowski, łowczy „lanocki” [?], podał do akt zapis dymisji Wojciecha Jacka Chomentowskiego dla jego synów Adama i Piotra. Chomentowski, zdrowy na ciele i umyśle, poddając się jurysdykcji, zeznał, że wolno mu dysponować swymi dobrami, i postanowił dać, darować i na wieczne czasy dymitować synom swój własny dom z gruntem na przedmieściu Starszna [?] – z sadem, ogrodem, gruntami osiadłymi i nieosiadłymi, zabudowaniami i wszystkimi przyległościami; synowie mają nim swobodnie rządzić i czerpać pożytki, a on sam zrzeka się do niego wszelkich praw. Zapis podpisany w Pawłówce [?] 24 III 1700 przez wystawcę i świadków: Józefa Niżaniewskiego [?], Marcina Kaniapolskiego [?] i Jana Pasulskiego [?], poświadczony przez Jana Gniewosza [?], justycjariusza cyrkułu złoczowskiego [?]. Dokument zawiera wyraźne anachronizmy (papier stemplowy austriacki, cyrkuł, data zapisu późniejsza niż oblata).
Akt nr 140
Kwit Piotra Rozotowskiego [?] dla Antoniego Suskiego, syna Jana, z sumy zastawnej 1200 zł na części wsi Raciów [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
27zeznania swego, o ktorego przyięcie i do Xiąg zapisa-
28nia mnie Urzędu Teyże [?] zeznawaiący pro-
29sił co i otrzymał Piotr Rozotowski [?] –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko wystawcy w rkp. czytelnie „Rozotowski” (w tytule „Rozotowskiego”) – forma nietypowa; może zniekształcone „Rozłowski”/„Rzetowski” [?]. Tytuł „Cz: Mie.” – rozwinięcie niepewne (cześnik mielnicki [?]). Matka „Marcyanna z Czaplicow [?]” – odczyt niepewny. Nazwisko Suski (w tytule „Suskiemu [?]”, w tekście „Suski”, „Suskiego”) – odczyt dość pewny.
Fragmenty niejasne: „po upłynieniu wielu trzyeniach [?]” (może „trzyleciach” – po upływie wielu trzylecia, tj. okresów zastawnych zwykle trzyletnich); „i Tegoż [?] Synowców [?]”; „zrzeka się nieodzowanego [?]” (może „nieodzownie”); „uprzedziwszy przed dwoma niedzielami JP. zeznawaiącego uczynioną” – brak rzeczownika (domyślnie: „uczynioną przestrogą/oznajmieniem” – zapowiedź wykupu na dwa tygodnie wcześniej). Formuła „perpetuis et nunquam irrevocabilis … temporibus” – zniekształcone „perpetuis et nunquam revocabilibus temporibus”.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quo ad actum praesentem attinet – co do niniejszej czynności; Recognoscens – zeznający (wystawca zeznania); perpetuis et nunquam revocabilibus temporibus – po wieczne i nieodwołalne czasy; recursus, regressus – prawo odwołania się i powrotu (roszczenia zwrotnego).
Streszczenie
5III 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewodzińskim i regentem grodzkim generalnym województwa kijowskiego, w Owruczu stawił się Piotr Rozotowski [?], cześnik mielnicki [?], syn Władysława i Marcjanny z Czapliców [?], i zeznał: nieżyjący Jan Suski, rotmistrz chorągwi pancernej, pożyczył od niego 1200 zł polskich i w tej sumie oddał mu w zastaw swoje dobra dziedziczne – część wsi Raciów [?] w województwie kijowskim, które dotąd pozostawały w jego zastawnym posiadaniu. Teraz syn i naturalny sukcesor Jana, Antoni Suski, chcąc wykupić dobra, po wypowiedzeniu złożonym na dwa tygodnie wcześniej, wypłacił mu całą sumę 1200 zł. Rozotowski kwituje więc Antoniego Suskiego i jego sukcesorów na wieczne czasy i zrzeka się w imieniu swoim i potomków wszelkich praw zastawnych do tej części wsi i do sumy, bez prawa regresu.
Akt nr 141
Zapis dymisji Jana Strockiego, sędziego kapturowego, dla syna Fiodora na wieś Stroków [?] w województwie „trębowelskim” [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Żytomierzu 28 XII 1700
Karty / skanyk. 122–123 (skan 0123, strona prawa; skan 0124, strona lewa i prawa – górna 1/4)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 122 (skan 0123, strona prawa)
1Dymissya JP. Jana Strockiego JP.
2Fiodorowi Strockiemu Synowi dano –
3Roku Tysiacza Siemsotnaho –
4Miesiaca Dekabra trydcat perwoho dnia –
5Na Uradie Khradzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Miłosti
4missyi Piotr Bal [?] Smolikowski [?] Star[osta] [?] Proskur[owski] [?] Ktory to Zapis Dymissyonis za
5podaniem i Prozbą podawaiącego, a za moim Urzędowym przyięciem
6do Xiąg nineyszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwa wsi niepewna i niejednolita: „Wieś Strokow [?]”, „wieś Stroki [?]”, „wsią Strokami” – przyjęto formę ujednoliconą Stroków [?] (por. nazwisko Strocki). „W[oiewodz]twie Trębowelskim” – takiego województwa nie było (Trembowla leżała w woj. ruskim; po 1772 r. – w Galicji, cyrkuł tarnopolski / trembowelski); kolejny prawdopodobny anachronizm (por. akt 139 – cyrkuł złoczowski, i zbieżność nazwiska Gniewosz: Jan Gniewosz w akcie 139, Dezydery Gniewosz tutaj).
Część wsi „Zorkowa [?]” w tymże województwie – sporna, „od JWJP. Zbigniewa [?]” (może nazwisko Zbigniewski [?]) do odzyskania „po skończonym procesie”. Fragmenty niepewne: „Nappo [?] tey Części”, „wyrzekaiąc [?] onemu poprzednicze…”, „mocnym [?] iż iak i będzie”, „Dochodów [frui] Rocznie [?] użytkować” (nad wierszem łac. frui – używać, korzystać). Podpis pieczętarza: „Piotr Bal [?] Smolikowski [?] Star. [?] Proskur. [?]” – odczyt nazwiska i urzędu niepewny.
Łacina: per oblatam – przez oblatę (do wpisania); ab illo – od niego; persona sua – własną osobą; et naturali (prawem Bożym i przyrodzonym); Successive onerowaną – kolejno obciążoną (długami, zapisami); cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; frui – używać, korzystać; ad acta Castrensia Kijoviensia – do akt grodzkich kijowskich; Ingrossowany – wpisany (ingrosowany) do ksiąg; salwa – zastrzeżenie (prawa).
Streszczenie
31XII 1700 przed Hawryłem Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, Jan Strocki, sędzia kapturowy, syn i naturalny sukcesor zmarłego Mikołaja Strockiego, cześnika kijowskiego, podał do akt swój zapis dymisji dla syna Fiodora. Z miłości do syna, widząc jego potrzeby, szacunek i przyzwoite postępowanie, a także jego zdolność do samodzielnego zarządu majątkiem, oddaje mu odziedziczoną po przodkach wieś Stroków [?] w „województwie trębowelskim” [?] z poddanymi, polami, rolami, zapustami, lasem i wszystkimi przyległościami i prawami; Fiodor może nią rządzić, czerpać dochody, ustąpić ją lub sprzedać; może też po zakończeniu procesu dochodzić części wsi Zorkowa [?] w tymże województwie od JWJP. Zbigniewa [?] i dowolnie nią rozporządzić. Wystawca zrzeka się wszelkich praw bez zastrzeżeń. Zapis datowany w Żytomierzu 28 XII 1700, podpisany przez wystawcę i świadków: Dezyderego Gniewosza oraz Piotra Bala [?] Smolikowskiego [?], starostę [?] proskurowskiego [?].
Akt nr 142
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Adamowi Jełkiewiczowi [?] w część wsi Medwedówka [?] po ojcu Janie (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 29 XII 1700
Karty / skanyk. 123–123v (skan 0124, strona prawa – od 1/4 strony; skan 0125, strona lewa – górne 3/5)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 123 (skan 0124, strona prawa – od 1/4 strony)
1Possessya JP. Adama Jełkiewicza [?] do Części
2wsi Medwedówki [?] –
3Roku Tysiacza Siemsotnaho
4Miesiaca Dekabra trydcat perwaho dnia
5Na Uradie Khradzkom w Miestie Jeho Korol[ewskoy] Myłosti Żytomirze peredomnoiu
7Kijowskim i Knyhami nyneszynymi Khrodz[kimi] Kij[ewskimi] Stanowszy oczewisto Woźny
8Generał W[oiewodz]twa Kij[owskiego] i innych Szlachetny Paweł Romański wmoc wierney
9i skuteczney Rellacyi swoiey wiernie ustnie i dobrowolnie ku zapisaniu do
10Xiąg nineyszych podał iż on Roku teraźnieyszego dnia dwudziestego dzie-
11wiątego Decembra na prawną Rekwizycyą JP. Adama Jełkiewicza [?] maiąc
12przy sobie stronę Szlachty ludzi wiary godnych UW. Zacharego Jukowskiego [?] i Jana Zawadzkiego
13był w Dobrach Części wsi Medwedówki [?] z mocy spadku po sp. Janie Jełkiewiczu [?]
14[reklamant:] Rotm[istrzu]
k. 123v (skan 0125, strona lewa – górne 3/5)
1Rotmistrzu Woysk Polskich na Syna tegoż JP. Adama Jełkiewicza [?] teraźnieyszego
2Rekwirenta spadłą gdzie będąc pomienioną Część z Poddanemi i Czynszową
3Szlachtą, Polami, Rolami; Siedliskami, Stawkiem, Młynem, Lasem do niey wy-
4dzielonym iakotez wszelkiemi Zabudowaniami tak dworskiemi iako i Chłop-
5skiemi i innemi wszystkiemi przynależytościami nemine impugnante et
6contradicente JP. Adamowi Jełkiewiczowi [?] do spokoyney realney i Dziedzicz-
7ney Possessyi podał i postąpił, poczem Poddanych tameyszych do Gromady zebraw-
8szy o Panie ich teraźnieyszym Affektancie zawiadomił i posłuszeństwo
9pełnić przykazał, ktorzy wniczem niebędąc sprzeczni co im tylko kazano
10eo instante pełnić poczęli – a tak pomieniony Woźny z stroną Szlachty
11oświadczywszy się odiechał i ku przedemną Urzędem wierney swey Czyn-
12ności uczynił i zeznał Rellacyą prosząc onym actis Connotari co i otrzy-
13mał Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko rekwirenta w rkp. „Jełkiewicz” / „Jęłkiewicz” (możliwe też „Jetkiewicz”) – odczyt niepewny; ojciec – Jan, rotmistrz wojsk polskich. Wieś „Medwedówka [?]” (w rkp. „Medwedowki”) – bez określenia położenia (domyślnie woj. kijowskie). Szlachta przy intromisji: Zachary Jukowski [?] i Jan Zawadzki. W części wsi wymieniona „czynszowa szlachta” (szlachta zagrodowa na czynszu) oraz młyn i stawek.
Łacina: nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i zaprzeczenia; eo instante – natychmiast; actis connotari – zapisać do akt. „Stanowszy oczewisto” (rus.) – stawiwszy się osobiście.
Streszczenie
31XII 1700 przed Hawryłem Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 29 XII 1700, na żądanie Adama Jełkiewicza [?], w obecności szlachty Zacharego Jukowskiego [?] i Jana Zawadzkiego, był w części wsi Medwedówka [?], która przypadła rekwirentowi w spadku po ojcu Janie Jełkiewiczu [?], rotmistrzu wojsk polskich; bez niczyjego sprzeciwu wwiązał go w spokojną, realną i dziedziczną posesję tej części z poddanymi, szlachtą czynszową, polami, rolami, siedliskami, stawkiem, młynem, wydzielonym lasem i wszystkimi zabudowaniami dworskimi i chłopskimi; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo, co poddani natychmiast wykonali.
Akt nr 143
Relacja woźnego generała Pawła Romańskiego o podaniu posesji Piotrowi Doroszkiewiczowi, podczaszemu wieluńskiemu, w część wsi Pawłówka [?] po ojcu Michale (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 25 XII 1700
7Kijewskim i Knyhami nyneszynymi Khradzkimi Kijewskimi Stanowszy oczewisto
8Woźny Generał W[oiewodz]twa Kijowskiego i innych szlachetny Paweł Romański wmoc wierney
9[reklamant:] i Skuteczney
k. 124 (skan 0125, strona prawa – górne 3/5)
1i Skuteczney Rellacyi swoiey, iawnie, ustnie i dobrowolnie ku zapisaniu
2do Xiąg nineyszych Grodzkich Kijowskich podał, Iż On Roku teraźnieyszego
3Tysiącznego Siedmsetnego dnia Dwudziestego piątego Decembra ad affektatio-
4nem JP. Piotra Doroszkiewicza Podczaszego Wieluńskiego maiąc przy sobie
5stronę Szlachty Ludzi wiary godnych UW. Ignacego Wilczyńskiego [?] i Domi-
6nika Skokowskiego [?] był w Dobrach Części wsi Pawłówki [?] prawem natury po
7Oycu Jego JP. Michale Doroszkiewiczu na teraźnieyszego Rekwirenta spadłą
8i takową Część z Poddanemi, Polami, oranemi i nie oranemi Sianożęciami,
9Błotami, wodami, i ze wszystkiem tym co pomieniony JP. Michał Doroszkie-
10wicz Oyciec Rekwirenta w swoim dzierżeniu miał i używał, w spokoyną
11i bez przeszkodną nemine impugnante et contradicente podał postąpił i w wią-
12zał Possessyą, poczem poddanych i mieszkańców tey Części do siebie zebrawszy
13o panie ich nowym teraźnieyszym Rekwirencie opowiadział i pełnić posłuszeń-
14stwo polecił, ktore polecenie we wszystkiem spełniać taż gromada obie-
15cyła [?], a on Woźny Obecną Szlachtą oświadczywszy się z tamtąd powróci-
16wszy prawdziwą swey Czynności uczynił i zeznał Rellacyą prosząc onym
17actis Connotari co i otrzymał Paweł Romański Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Tytuł zapisany ruszczyzną: „Possessya JP. Piotra Doroszkewycza do Czasti Seła Pawłowki” (część sioła – wsi). Nazwa wsi w tytule częściowo zasłonięta kleksem, w tekście „Pawłowki” – Pawłówka [?] (bez określenia położenia; domyślnie woj. kijowskie). Por. Pawłówka [?] – miejsce wystawienia zapisów w aktach 134 i 139.
Rekwirent: Piotr Doroszkiewicz, podczaszy wieluński (urząd ziemski w ziemi wieluńskiej, Wielkopolska) – syn Michała. Szlachta przy intromisji: Ignacy Wilczyński [?] (w rkp. „Wilczynskiego”/„Wilczyńskiego”) i Dominik Skokowski [?]. Słowo „obiecyła [?]” – odczyt niepewny (sens: gromada obiecała spełniać polecenie).
Łacina: ad affectationem – na żądanie; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
31XII 1700 przed Hawryłem Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Paweł Romański, zeznał relację: 25 XII 1700, na żądanie Piotra Doroszkiewicza, podczaszego wieluńskiego, w obecności szlachty Ignacego Wilczyńskiego [?] i Dominika Skokowskiego [?], był w części wsi Pawłówka [?], która przypadła rekwirentowi prawem natury po ojcu Michale Doroszkiewiczu; bez niczyjego sprzeciwu wwiązał go w spokojną posesję tej części z poddanymi, polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, błotami, wodami i wszystkim, co ojciec posiadał; zebrał poddanych i mieszkańców, oznajmił im o nowym panu i polecił posłuszeństwo, co gromada obiecała wykonywać.
Akt nr 144
Zapis dymisji Wincentego Tychalskiego [?], syna Jakuba, dla syna Jana na część wsi Podzamcze [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Podzamczu [?] 23 XII 1700
6Namiestnikom Starostwa Rehentom Khrodz[kim] Kij[ewskim] i Knyhami nyneszynymi Khradzkimi
7[reklamant:] Kij[ewskimi]
k. 124v (skan 0126, strona lewa)
1Kij[ewskimi] Comparens Per[sonali]ter JP. Wincenty Tychalski [?] ten Zapis Dymissyonis z podpisem
2Ręki swey własney iakoteż z podpisami Rąk JWW. Przyiaciół stwierdzony JP. Janowi
3Tychalskiemu Synowi swemu dany i służący dla zapisania do Xiąg nineyszych
4podał – Ktory Ja Urząd przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma Ja Wincen-
5ty Syn Jakóba Tychalski zdrowy będąc na Umyśle i Ciele odstąpiwszy Forum
6Prawa i W[oiewodz]twa, a pod nineyszy Zapis Dymissyonis cale się poddaiąc i in-
7korporuiąc oznaymuię tym Listem dobrowolnym Zapisem moim Dymissyonis
8iż Ja przez Affekt ku Synowi memu Janowi Tychalskiemu widząc onego creacyą [?]
9i doznawszy ab illo ku osobie moiey reverencyi Część Wsi Podzamcza po Antecesso-
10rach moich, a Szczególnie po Oycu moim Jakóbie na mnie spadłą ktorą Jako pra-
11wy Sukcessor maiąc moc Fortuną swą według upodobania swego i woli rządzić
12a widząc w nim sposobność ku rządzeniu persona Sua i Maiątkiem swoim, a teraz
13będąc przyzwoitey ab illo dla osoby moiey reverencyi ktorey doznawszy wyżey wyrażoną Część
14wsi Podzamcza z Poddanemi onych dobytkiem iakotez Polami, Rolami, zasianemi i nie
15zasianemi, Lasem, Stawem, Młynkiem [?], i innemi wszystkiemi przynależytościami
16wspomnionemi Synowi memu Janowi Tychalskiemu z pod Fortuny moiey wypuszczam
17i dymittuię wolen tedy odtąd iuż iest i będzie tenże Syn moy pomienioną Część obiąwszy
18w swe władanie rządzić i ze wszystkich dobr użytkować Ja zaś raz zrzekłszy się
19prawa do niey ni służącego [?] żadney prejudycyi czynić nie mam i niemocny będę – na co ten moy List
20Zapis Dymissyonis Ręką moią własną podpisuię i JPP. przyiaciół do podpisu tego Zapisu upraszam Dato
21w Podzamczu dnia 23 Decembra 1700 Roku U tey Dymissyi podpisy Rąk tymi słowy – Wincenty
22Tychalski m[anu] p[ropria] Ustnie uproszony od JP. Wincentego Tychalskiego do podpisu tego Zapisu Dymissy-
23onis podpisuię się Tadeusz Drzewiecki – Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie Dymissy-
24onis podpisuię się Józef Bobowski – Jako Świadek i przyiaciel na tey Dymissyi
25podpisuię się Marcin Jerkiz [?] – Ktory to Zapis Dymissyonis za podaniem i prośbą [?] [kleks], a za mo-
26im przyięciem Urzędowym do Xiąg nineyszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formularz zapisu niemal identyczny jak w akcie 141 (dymisja J. Strockiego – te same zwroty: „przez Affekt ku Synowi memu…”, „doznawszy ab illo ku osobie moiey reverencyi”, „persona sua i Maiątkiem swoim”, „z pod Fortuny moiey wypuszczam i dymittuię”) – oba akty oblatowane tego samego dnia (31 XII 1700) w Żytomierzu.
Nazwisko wystawcy w rkp. „Tychalski” / „Tychalskiego” (możliwe też „Sychalski” / „Rychalski”) – odczyt pierwszej litery niepewny. Wieś „Podzamcze [?]” – bez określenia położenia. Data zapisu w rkp. cyframi: „23 Decembra 1700” – w odpisie zapis cyframi arabskimi (rzadkie w tej księdze). Imię świadka „Tadeusz” Drzewiecki – w 1700 r. imię rzadkie. Słowa niepewne: „creacyą [?]” (może „edukacyą”), „Młynkiem [?]”, „ni służącego [?]”, nazwisko „Jerkiz [?]”.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Forum – sąd, jurysdykcja; ab illo – od niego; persona sua – własną osobą; prejudycya (praeiudicium) – szkoda, uszczerbek prawny; Dato – dano (data wystawienia); Ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
31XII 1700 przed Hawryłem Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, Wincenty Tychalski [?] podał do akt swój zapis dymisji dla syna Jana. Wincenty, syn Jakuba, z miłości do syna i z uwagi na jego szacunek oraz zdolność do zarządu majątkiem, oddaje mu część wsi Podzamcze [?], odziedziczoną po przodkach, a zwłaszcza po ojcu Jakubie, z poddanymi i ich dobytkiem, polami, rolami zasianymi i niezasianymi, lasem, stawem, młynkiem [?] i wszystkimi przynależnościami; syn może nią odtąd swobodnie rządzić i czerpać pożytki, a ojciec zrzeka się wszelkich praw. Zapis datowany w Podzamczu 23 XII 1700, podpisany przez wystawcę i świadków: Tadeusza Drzewieckiego, Józefa Bobowskiego i Marcina Jerkiza [?].
Akt nr 145
Kwit (rezygnacja) Stefana Michalewicza dla Macieja Strzelbickiego z zapłaty 12 000 zł za większą część wsi Olszanka [?] w województwie kijowskim (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
7woiewodztwa Rehentom Khradzkim Generału W[oiewod]ztwa Kijewskoho i Kny-
8hami nyneszynymi Khradzkimi Kijewskimi Comparens Per[sonali]ter JP. Stefan Mi-
9chalewicz ten Kwit od siebie Comparenta in rem et personam JP. Strzel-
10bickiego libere przyznał Ktory Ja Annuendo affectationis przyimuiąc
11czytałem i ten tak się w sobie pisany ma – Ja Stefan Michalewicz zdro-
12wy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Ju-
13rysdykcyi prawa Forum Powiatu i W[oiewodz]twa a pod teraźnieysze dobrowolne
14zeznanie kwitowe cale się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czy-
15nię ustnie i dobrowolnie zeznawam iż Ja zeznawaiący maiąc
16z prawa naturalnego pozostałą po Oycu moim sp. WJP. Mikołaiu
17Michalewiczu Burgrabim Czerskim większą Część Wioski Olszanki [?]
18w W[oiewodz]twie Kijow[skim] położoną prawem krwi i naturalnego spadku do
19moiego władania doszłą. Ponieważ z takowey Części poddanych pięciu
20UWJP. Sebestyanowi Sileckiemu [?] przez pomienionego Oyca mego
21w dożywotnie władanie oddanych było, kiedy iednak takowy Życie
22zakonczył a z tąd takowa całkowita Część do moiego władania przypa-
23[reklamant:] dła
k. 125v (skan 0127, strona lewa)
1dła a maiąc z prawa pospolitego iako iuż po doyściu lat zupełnych
2prawem zamierzonych własnością swoią iako chcieć rządzić i szafować
3a widząc w tem swoią potrzebę i lepszość [?] Interessow moich umyśliłem
4pomienioną Część wsi podług zawartego Rezygnacyinego Kontraktu
5między mną a UWJP. Strzelbickim nastąpionego nastąpionego [sic] z całą
6oney obiętością iak się w sobie ma nic na nikogo nie wyłączaiąc ani
7Excypuiąc ze wszystkiemi Gruntami, Lasami, zaroślami, polami, Krzakami,
8Czerlezami [?], stawkiem i Młynem tudzież Arędą Karczemną itd. tak ze-
9mianowane nie mianowanemi, a niemianowane mianowanemi wniczem
10nie szkodzało akceptuiąc i upoważniaiąc poprzedniczy Kontrakt wieczny-
11mi czasy odprzedać i od rezygnować postanowiłem niezostawiaiąc sobie
12ni Sukc[esso]rów moim żadney salwy interessowania się do takowych Dobr
13że zaś pomieniony JP. Maciey Strzelbicki Summę Złotych Dwana-
14ście tysięcy za szacunek tych Dobr dobrowolnie umowioną na dniu dzi-
15sieyszym całkowicie do Rąk moich wypłacił i wyliczył przeto Ja z odebrania
16takowey zupełnie Kwituię, że zaś na takowey Części wsi Olszanki [?]
17dwoch poddanych Inwentarzem wykreślonych to iest Harasyma [?] Kyryluka
18i Chomyczego [?] Wasyla na gruncie moim, a ktorzy samoprawnie iakby
19za pretensye przez posiadacza tey wsi drugiey Części JP. Danilewskiego zabrane zo-
20stały ktorzy do zwrotu mi Dekretem Kompromissarskim przysądzone przeto zo-
21stawuię prawo temuż JP. Strzelbickiemu takowych odebrać i w swoie władanie przyiąć – mocą
22nineyszego dobrowolnego zeznania swego Stefan Michalewicz m[anu] p[ropria] Ktory to Kwit słowo w sło-
23wo iak się w sobie ma do Xiąg nineyszych iest zaingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt oblatowany w Owruczu przed M. Synhajewskim 31 XII 1700 – tego samego dnia co akty 137–138 i 142–144 w Żytomierzu przed H. Wysockim (dwa urzędy grodzkie kijowskie w tym samym dniu). Tytuł „Kwit Depretio [?]” – może „de pretio” (z zapłaty ceny). Ojciec wystawcy: Mikołaj Michalewicz, burgrabia czerski (urząd w ziemi czerskiej na Mazowszu).
Treść: wystawca, jako pełnoletni dziedzic, sprzedał (zrezygnował) M. Strzelbickiemu większą część wsi Olszanka [?] w woj. kijowskim, wcześniej obciążoną dożywociem 5 poddanych na rzecz Sebastiana Sileckiego [?] (zmarłego), za umówioną cenę 12 000 zł, i kwituje z jej odebrania; przekazuje też Strzelbickiemu prawo odebrania dwóch poddanych wykreślonych z inwentarza – Harasyma [?] Kyryluka i Wasyla Chomyczego [?] – zabranych samowolnie przez JP. Danilewskiego, posiadacza drugiej części wsi, a przysądzonych do zwrotu dekretem kompromisarskim. Wymieniona karczma z arendą, młyn i stawek. Słowa niepewne: „lepszość [?]”, „Czerlezami [?]” (może „czeretami” – trzcinowiskami), imiona poddanych.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i dla osoby; libere – swobodnie; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; excypować – wyłączać; salwa – zastrzeżenie; dekret kompromisarski – wyrok sądu polubownego (kompromisarzy); zaingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
31XII 1700 przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewodzińskim i regentem grodzkim generalnym województwa kijowskiego, w Owruczu Stefan Michalewicz przyznał kwit dla Macieja Strzelbickiego. Zeznał, że po ojcu Mikołaju Michalewiczu, burgrabim czerskim, odziedziczył większą część wsi Olszanka [?] w województwie kijowskim, z której pięciu poddanych ojciec oddał w dożywocie Sebastianowi Sileckiemu [?]; po jego śmierci cała część wróciła do wystawcy. Jako pełnoletni postanowił na mocy wcześniejszego kontraktu rezygnacyjnego sprzedać na wieczność tę część Strzelbickiemu ze wszystkimi gruntami, lasami, zaroślami, polami, stawkiem, młynem i arendą karczemną, bez zastrzeżeń. Ponieważ Strzelbicki wypłacił mu umówione 12 000 zł, kwituje go z całej sumy; przekazuje mu też prawo odebrania dwóch poddanych (Harasyma [?] Kyryluka i Wasyla Chomyczego [?]) zabranych przez JP. Danilewskiego, właściciela drugiej części wsi, a przysądzonych do zwrotu dekretem kompromisarskim.
Akt nr 146
Zapis wieczysty (perpetuae donationis) Szymona Hurkowskiego [?], syna Antoniego, dla Andrzeja Rybińskiego, podstolego mińskiego – część wsi Karaczejówka [?] za 4600 zł (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Żytomierzu 29 XII 1700
20daię, daruię i wiecznemi Czasy Rezygnuię wolnym tedy odtąd iest i będzie
21tenże JP. Andrzey Rybiński Podstoli Miński, a po nim potomkowie onego
22pomienioną Częścią rządzić i ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić
23a Ja zeznawaiący odliczywszy do Rąk swoich wyżey wspomnioną Summę żadnego
24[reklamant:] zwrotu
k. 126v (skan 0128, strona lewa – górne 3/5)
1zwrotu Ja sam, a po mnie potomkowie i Sukcessorowie moi mieć niemogą
2i owszem od wszelkich Inpetycyi od kogo kolwiek zachodzących bronić i za-
3stępować obowiązuię się mocą tego dobrowolnego Zapisu mego perpetuae
4donationis ktorego Ręką moią własną podpisuię i JPP. przyiaciół
5do podpisania się upraszam Dato w Żytomierzu dnia Dwudziestego
6dziewiątego Decembra Tysiącznego Siedmsetnego Roku u tego Zapisu podpis
7Rąk tymi słowy – Szymon Syn Antoniego Hurkowski [?] m[anu] p[ropria] Świadek
8i przyiaciel ustnie uproszony od JP. Szymona Hurkowskiego [?] podpisuię się
9Jan Woronicz – Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie podpisuię się
10Michał Wróblewski m[anu] p[ropria] Świadek przytomny temu Zapisowi perpetuae do-
11nationis podpisuię się Józef Kozłowski m[anu] p[ropria] Ktory to Zapis perpetuae donationis
12za podaniem i prozbą, a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg ninie-
13yszych iest Zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko wystawcy w tytule „Hurlewskiego [?]”, w tekście kilkakrotnie „Hurkowski” – przyjęto Hurkowski [?]. Nazwa wsi „Karaczejówka [?]” (w rkp. „Karaczejowki”) – odczyt niepewny; położenie nieokreślone. Suma szacunkowa: „Cztery tysiące Sześćset Złotych Pol[skich]” (w rkp. „Czterytysięcy Szescset”). Mimo nazwy „zapis wieczystej darowizny” (perpetuae donationis) jest to w istocie sprzedaż (rezygnacja) za sumę szacunkową, z odliczeniem pieniędzy do rąk wystawcy.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i dla osoby; perpetuae donationis – wieczystej darowizny; Cyrkumferencya – obręb, granice; Inpetycya (impetitio) – napaść prawna, pozew; Dato – dano.
Streszczenie
31XII 1700 przed Hawryłem Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, Szymon Hurkowski [?] przyznał do akt swój zapis dla Andrzeja Rybińskiego, podstolego mińskiego. Wystawca, mając na własność część wsi Karaczejówka [?], dla swego lepszego dobra przekazał ją Rybińskiemu w całym obrębie – z poddanymi i ich dobytkiem, polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, lasami, borami, wodami, błotami, bagnami, stawami, jeziorami i wszystkimi pożytkami – za sumę szacunkową 4600 zł polskich, którą otrzymał do rąk; zapisem wieczystej darowizny daje i rezygnuje ją Rybińskiemu i jego potomkom na wieczne czasy, zrzeka się zwrotu i zobowiązuje się bronić nabywcę przed wszelkimi roszczeniami. Zapis datowany w Żytomierzu 29 XII 1700, podpisany przez wystawcę (syna Antoniego) i świadków: Jana Woronicza, Michała Wróblewskiego i Józefa Kozłowskiego.
Akt nr 147
Zapis donacji (rezygnacji) Bazylego [?] Drzyzychowskiego [?] dla Adama Kobylińskiego [?] – wieś Krzysów [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700 [?] (Miesiaca Dekabra trydcat perwaho dnia), urząd grodzki kijowski w Żytomierzu [?]
28podpisuię się. Grzegorz Brandecki [?] mp. Ustnie [?] proszony [nieczyt.]
29uproszony za Woźnego [?] i przy pieczęci [?] podpisuię się. Szymon [?]
30Krzyżowski [?] mp. Jako [nieczyt.] Rezygnacyi za Woźnego i przy [nieczyt.]
31się Eustachi [?] Gostowski [?] mp. A tak ten [?] Zapis Rezygnacyiny [nieczyt.]
32[nieczyt.] iak się w sobie ma do xiąg niniejszych iest Ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis bardzo wyblakły na całej długości (k. 126v dół, k. 127 i 127v), z silnym przebiciem atramentu z drugiej strony kart; odczyt częściowy, wiele wyrazów nieczytelnych lub niepewnych (tryb 2 odejmowania tła). Akt ma formę oblaty: formuła wstępna ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim („Roku Tysiacza Siemsotnaho Miesiaca Dekabra trydcat perwaho dnia Na Uradie Khradzkom w Miestie JKM Żytomirskom peredomnoiu Hawryłom … Wyzockim, Namiestnikom … Rehentom Khradzkim Kijewskim” – „Roku 1700, miesiąca grudnia 31 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKM Żytomierzu, przede mną Hawryłem Wysockim, namiestnikiem [starostwa] i regentem grodzkim kijowskim”), dalej tekst dokumentu po polsku.
Imię wystawcy w roboczym odczycie k. 126v „Woyciech [?]”; w powtórnym odczycie formuły komparycji oraz w podpisie na k. 127v czytelne raczej „Bazyli” – przyjęto Bazyli [?]. Nazwisko w rkp. „Drzyzychowski” (może Drzewiechowski / Krzyżanowski – niepewne). Odbiorca: „JP. Adam Kobyliński” (k. 127v, wiersz 2).
Łacina: ab quocunque – od kogokolwiek; temporibus perpetuis – po wieczne czasy; damnorumque [nagrodzeniem] – i [z nagrodzeniem] szkód; Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Podpisy pod zapisem (wszystkie niepewne): wystawca Bazyli [?] Drzyzychowski [?] oraz pieczętarze / świadkowie „ustnie proszeni”: Grzegorz Brandecki [?], Szymon [?] Krzyżowski [?], Eustachy [?] Gostowski [?]. Data zapisu: roku 1700, dnia 20 [?] (miesiąc nieczytelny); oblata – 31 XII 1700.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu [?] 31 XII 1700, przed Hawryłem Wysockim, namiestnikiem i regentem grodzkim kijowskim, Bazyli [?] Drzyzychowski [?] zeznał i podał do akt zapis wieczysty (rezygnację, donację) swojej dziedzicznej wsi Krzysów [?] w województwie kijowskim [?], odziedziczonej po ojcu, na rzecz JP. Adama Kobylińskiego [?] i jego sukcesorów, za sumę szacunkową (kwota nieczytelna; część sumy pokwitowana jako wypłacona, reszta odroczona [?]). Wieś przechodzi ze wszystkimi przynależnościami, w dawnych granicach; wystawca zezwala na intromisję przez woźnego i szlachtę, zobowiązuje siebie i sukcesorów do ewikcji i nagrodzenia szkód; zapis podpisali wystawca oraz proszeni świadkowie (Grzegorz Brandecki [?], Szymon [?] Krzyżowski [?], Eustachy [?] Gostowski [?]); dokument wpisano do ksiąg. Odpis skrajnie wyblakły – odczyt częściowy.
Akt nr 148
Plenipotencja Walentego Skorupki Padlewskiego dla Antoniego Trzyckiego [?] – w sprawach o sukcesję syna Andrzeja po matce Mariannie ze Świeżków [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski
22ta [?] Plenipotencyia za podaniem i prozboiu, a za mo-
23im Uradowym przyniatiem do Knyh
24nyneszynych iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Reklamant na dole k. 128 nieczytelny (zapewne „Recognoscens” – początek k. 128v). Tytuł odpisu (dwa wiersze nad formułą oblaty) prawie całkowicie wyblakły; rekonstrukcja z treści.
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna): „Roku 1700, miesiąca grudnia 31 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Żytomierzu, przede mną Hawryłem … Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Zakończenie: „Która ta plenipotencja za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisana”.
Tłumaczenie łaciny: „Stawiwszy się osobiście urodzony Walenty Skorupka Padlewski, zdrowy na umyśle i ciele, odstąpiwszy od właściwego sobie forum [?] (sądu), a poddając siebie, potomków i wszystkie swoje dobra – co do tego aktu – niniejszemu sądowi grodzkiemu kijowskiemu, dobrowolnie, jawnie, publicznie, swobodnie i wyraźnie zeznał, że on wszystkie w ogólności i każdą z osobna swoje sprawy i powództwa sądowe, z tytułu sukcesji syna swego Andrzeja po matce jego Mariannie z domu Świeżka [?] przypadłej, w każdym sądzie i urzędzie Królestwa, … także w Trybunale Koronnym Lubelskim, z jakimikolwiek osobami, w sprawie jakichkolwiek rzeczy, pretensji, interesów i krzywd, zarówno po stronie powodowej, jak i pozwanej zeznającego, zachodzące i mogące zajść, toczone i mające się toczyć – na swego prawdziwego i prawowitego pełnomocnika urodzonego Antoniego Trzyckiego [?] wybiera, ustanawia i wyznacza. Daje i udziela tenże zeznający swemu pełnomocnikowi pełną możność i wszelką, nieograniczoną władzę: sprawy i powództwa swe wszczynać i [do sporu wdawać], wszczęte i wytoczone prowadzić, popierać, bronić, prawa strzec i do należytego końca prawnego doprowadzić, proces wszczynać, wszczęte kontynuować, dekrety przyjmować, od przeciwnych [dekretów] apelować, przysięgi wnosić [?], areszty nakładać i zwalniać, kary zasądzone ściągać i z pobranych kwitować, z powodu niezapłaconych prawnie działać, intromisje w kary zasądzone i w rzecz główną wnosić i przyjmować, a wszystko inne, co należy z prawa do prawdziwego i prawowitego pełnomocnika, należycie wykonywać i spełniać. Przyrzekając i zapisując się tenże zeznający, że wszystko, cokolwiek przez rzeczonego pełnomocnika w powyższym zgodnie z prawem zostanie uczynione, zdziałane i postanowione, uzna za ważne i przyjęte i w żaden sposób temu się nie sprzeciwi – mocą niniejszego zeznania”.
„majoris memoriae vel [nieczyt.]” – zapewne fragment formuły wyliczającej sądy (np. „in Judicio … etiam Tribunalitio”); odczyt niepewny. „ab actorea quam et reatu” = zarówno w roli powoda, jak i pozwanego (zwykle „tam in actoratu quam in reatu”).
Streszczenie
31XII 1700 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed namiestnikiem starostwa i regentem Hawryłem Wysockim, urodzony Walenty Skorupka Padlewski, poddawszy się jurysdykcji grodu kijowskiego, ustanowił urodzonego Antoniego Trzyckiego [?] swoim pełnomocnikiem we wszystkich sprawach sądowych (we wszystkich sądach Korony, także w Trybunale Lubelskim), dotyczących sukcesji jego syna Andrzeja po matce Mariannie z domu Świeżka [?]; udzielił mu pełnej władzy procesowej (wszczynanie i prowadzenie spraw, przyjmowanie dekretów, apelacje, areszty, ściąganie kar, intromisje) i zobowiązał się uznać jego czynności. Plenipotencję wpisano do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 149
Zapis dymisji Jana Zakrzewskiego [?] dla syna Jana – część wsi Olszanka [?] w powiecie owruckim (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Żytomierzu w grudniu 1700 [?]
6Kij[ewskim] i Knyhami nyneszynymi Khrodz[kimi] Kijew[skimi] Comparens
7personaliter UW. Pan Jan Zakrzewski [?] dla zapisania do
8Xiąg niniejszych tę Dymissyą od siebie zeznawaiące-
9go ratione intra Cautelatorium [?] podawszy in rem
10et personam JPana Jana Zakrzewskiego syna swego
11sporządzoną, przyznał prosząc mnie Urząd o przy-
12ięcie oney i do Xiąg zapisanie, a tak Ja Urząd annu-
13endo affectationi przyimuiąc czytałem który tak
14się w sobie ma. Ja Jan Zakrzewski zdrowy
15będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney
16należney Ziemskiey Jurisdykcyi prawa Forum
17Powiatu [?] i Wo[iewódz]twa [?], a pod ten moy Zapis Dymissyi
18wieczysty [?] się podaiąc i wieczyście [?], wiadomo czynię
19i zeznaię, iż Ja zeznawaiący maiąc Dobra moie
20Dziedziczne Część Wsi Olszanki [?] w Woiewódz-
21twie Kijowskim et Powiecie Owruckim sytuowaną,
22a będąc mocen z prawa pospolitego własnością
23swoią iako chcieć rządzić, szafować i dysponować,
24a widząc różne potrzeby Syna mego Jana Zakrzew-
25skiego, umyśliłem przeto pomienioną Część Wsi
26Olszanki temuż Synowi memu dla przyzwoitego
k. 129v (skan 0131, strona lewa; tekst wyblakły)
1utrzymania się przystąpić [?], całą [?] pomienioną
2Część z Poddanymi, Polami, Rolami, Lasami, [nieczyt.]
3żami [?], Zarostami, Drzewem bartnym i niebartnym,
4z przychodami i bez przychodów, Sianożęciami, Wypa-
5sami et cum omnibus attinentiis et pertinentiis
6UW. Janowi Zakrzewskiemu Synowi memu [nieczyt.]
7zupełney mocy [?] wypuszczam i dymituię [?], [nieczyt.]
8odtąd iuż iako będzie [?] Syn moy pomienioną
9Część obecnie [?] w swoie władanie iako się onu [?]
10zdawać będzie rozrządzać vigore niniejszey
11Dymissyi, którą Ja zeznawaiący Ręką moią
12przy uproszonych [?] Pieczętarzach [?] i przyiacioł [?] [nieczyt.]
13podpisuię. Datum w Żytomierzu [nieczyt.]
14Tysiącznego Siedmsetnego Miesiąca Decembra [nieczyt.]
15[nieczyt.] dwudziestego [?] dnia [?]. U tego Zapisu Dymissyi [nieczyt.]
16podpisy Ręki w taki [?] sposób: Jan Zakrzewski mp.
17Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie [nieczyt.]
18podpisuię się Antoni Didkowski [?] mp.
19Świadek przyproszony [?] i przyiaciel [?] na tey
20Dymissyi podpisuię się Józef Łuszczewski [?]
21Za Świadka i przyiaciela na tey Dymissyi
22podpisuię się Adam Osmulski [?] mp. Który to
23Zapis Dymissyi za podaniem i prozbą, a za moim Urad[owym]
24przyniatiem do Knyh nyneszynych iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1700, miesiąca grudnia 31 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Żytomierzu, przede mną Hawryłem … Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim kijowskim, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”; zakończenie: „Który to zapis dymisji za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; vigore – mocą. „ratione intra Cautelatorium [?]” – odczyt niepewny (może zniekształcone „ratione [?] intra cautelam”). „prawa Forum Powiatu [?] i Wo[iewódz]twa [?]” – odczyt niepewny, rozstrzygnięty formułą równoległą w akcie 154 („prawa Forum Powiatu i Wo[iewódz]twa”).
Część wsi Olszanka [?] (woj. kijowskie) – por. akt 145 (sprzedaż większej części wsi Olszanka [?] przez St. Michalewicza M. Strzelbickiemu, Owrucz 31 XII 1700). Strona k. 129v wyblakła; data dzienna zapisu nieczytelna (grudzień 1700, może 20 [?]).
Streszczenie
31XII 1700 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim kijowskim Hawryłem Wysockim, UW. Jan Zakrzewski [?] zeznał i podał do akt zapis dymisji na rzecz swego syna Jana Zakrzewskiego: z uwagi na potrzeby syna i dla jego utrzymania odstąpił mu swą dziedziczną część wsi Olszanka [?] w województwie kijowskim i powiecie owruckim, z poddanymi, polami, lasami, zaroślami, drzewem bartnym i niebartnym, sianożęciami, wypasami i wszystkimi przynależnościami, z prawem swobodnego rozporządzania. Zapis datowany w Żytomierzu w grudniu 1700, podpisali wystawca oraz świadkowie Antoni Didkowski [?], Józef Łuszczewski [?] i Adam Osmulski [?]; wpisano go do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 150
Relacja woźnego Pawła Romańskiego o posesji (intromisji) Pawła Przewłockiego [?], podstolego sądeckiego [?], w część wsi Domanów [?] po ojcu Mikołaju [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 27 XII 1700
8Kij[ewskim] i Knyhami nyneszynymi Khrodz[kimi] Kij[ewskimi] stanowszy
9oczewisto Woźny Generał Wo[iewódz]twa Kijew[skiego] i Innych
10szlachetny Paweł Romański onoe wierney i statecz[ney] [?]
11Rellacyi swoiey iawnie, ustnie i dobrowolnie ku zapi-
12saniu do Xiąg niniejszych Grodz[kich] Kij[owskich] podał: Ja on Roku
13teraźnieyszego Tysiącznego Siedmsetnego dnia dwu-
14dziestego siódmego Decembra ad affectationem UW. P.
15Pawła [?] Przewłockiego [?] Podstolego Sandeckiego [?] maiąc przy
16sobie strony trzeciey [?] Ludzi wiary godnych UU. Andrzeia
17Wielkopolskiego [?] i Jakuba Didkowskiego [?], byłem w Dobrach Części
18Wsi Domanowie [?], prawem naturalnym po Oycu Jego sp. [?] JPanu
19Mikołaju [?] Sobbie [?] Przewłockim na teraźnieyszego Rekwirenta
20spadłey, i takową Część z Poddanymi, Polami, Rolami, Lasa-
21mi, Sianożęciami, Uroczyskami, Zaroślami, i ze wszystkimi
22iak [?] co do tey Części od naydawnieyszych czasów przynależało
23i przynależy UW. P. Pawłowi [?] Przewłockiemu temuż Rekwi-
24rentowi do spokoyney realney i aktualney podał possessyi
25i Intromittowałem, obszedłszy [?] pierwey [?] Poddanych do Gromady
k. 130v (skan 0132, strona lewa – góra)
1zwoławszy, o nowym ich Panu teraźnieyszym
2Rekwirencie opowiedział i iemu posłuszeństwo zalecił
3wobec [?] strony Szlachty przy sobie będącey, oświadczy-
4wszy się stamtąd odiechał i tu ad acta przybywszy o tem
5tey swoiey prawdziwey czynności przede mną Urzędem
6uczynił i zeznał Rellacyą prosząc eum actis connotari
7co i otrzymał. Paweł Romański Woźny.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna): „Roku 1700, miesiąca grudnia 31 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Żytomierzu, przede mną Hawryłem … Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim kijowskim, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi, stanąwszy osobiście woźny generał województwa kijowskiego i innych szlachetny Paweł Romański onej wiernej [?] relacji swojej jawnie, ustnie i dobrowolnie ku zapisaniu do ksiąg niniejszych grodzkich kijowskich podał”. Formularz relacji identyczny jak w aktach 127–138, 142–143.
Łacina: ad affectationem – na żądanie; ad acta – do akt (do urzędu); eum actis connotari – aby ją (relację) zapisano w aktach; Rekwirent – żądający (intromisji).
Nazwisko rekwirenta w tytule i w tekście pisane z „ł” podobnym do „t” („Przewtockiego”) – przyjęto Przewłocki [?]. W wierszu o intromisji imię odczytywane jako „Piotrowi”, ale zapewne „Pawłowi” (ł jak t; zgodnie z tytułem i początkiem relacji). Urząd „Podstolego Sandeckiego [?]” – może sądeckiego (lub sandomierskiego). Imię ojca „Mikołaju [?] Sobbie [?]” – niepewne. Domanów [?] – por. akty z 1686 r. (rezygnacja J. Sokołowskiego – Domanów [?]). Świadek Jakub Didkowski [?] – por. Antoni Didkowski [?] w akcie 149.
Streszczenie
31XII 1700 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed namiestnikiem starostwa i regentem Hawryłem Wysockim, woźny generał województwa kijowskiego i innych szlachetny Paweł Romański zeznał relację: 27 XII 1700, na żądanie UW. Pawła Przewłockiego [?], podstolego sądeckiego [?], w obecności szlachty – Andrzeja Wielkopolskiego [?] i Jakuba Didkowskiego [?] – był w części wsi Domanów [?], przypadłej rekwirentowi prawem naturalnym po zmarłym ojcu Mikołaju [?] Przewłockim, i wprowadził go w spokojne, realne i aktualne posiadanie tej części z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, uroczyskami, zaroślami i wszystkimi przynależnościami; zwołał poddanych do gromady, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Relację wpisano do akt.
Akt nr 151
Testament Andrzeja Grzymały Wiszniewskiego [?], sędziego chełmskiego, z rozporządzeniem majątku – część wsi Horodyszcze [?] w woj. wołyńskim dla syna Pawła (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; testament datowany w Horodyszczu [?] 5 IV 1700
Karty / skanyk. 130v–131v (skan 0132, strona lewa – od 1/4, strona prawa; skan 0133, strona lewa – górna połowa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 130v (skan 0132, strona lewa – od 1/4 wysokości)
1Testament UW. JP. Andrzeia Wiszniowskie-
2go Sędz[iego] Chełm[skiego] [?] z rozporządzeniem maiątku
3Roku Tysiacza Siemsotnaho
4Miesiaca Dekabra trydcat perwaho dnia
5Na Uradie Khrodz[kom] w Miestie Jeho Korolewskoy Myłosti Żytomi-
6rze peredomnoiu Hawryłom Wizoda Wysockim Namie-
7stnikom Starostwa Rehentom Khrodz[kim] Kijew[skim] i Knyhami
8Za Świadka y przyiaciela na Dyspozycyey Testamento-
9wey podpisuię się Floryan Sochacki [?] mp. (L.S.) Jako
10oczywisty Świadek na tym Testamencie podpisuię się Teodor
11Zunowski [?] mp. (L.S.) – Który to Testament za podaniem i
12prozbą a za moim Urzędowym przyniatiem do Knyh ny-
13neszynych iest wpisany. ––
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna): „Roku 1700, miesiąca grudnia 31 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Żytomierzu, przede mną Hawryłem … Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim kijowskim, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”; zakończenie: „Który to testament za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acticandum [?] – do wpisania do akt; pro suffragia – na modlitwy (wstawiennicze) za duszę; post fata mea – po mojej śmierci; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; anno – roku.
Nazwisko testatora pisane „Wiszniowski” (tytuł, początek testamentu) i „Wiszniewski” (podpis) – Wiśniowski/Wiśniewski h. Grzymała [?]; urząd „Sędzia Chełm.” – sędzia chełmski [?] (ziemski?). Język testamentu („będąc przekonany o tey odwieczney prawdzie”, „przytomność umysłu”, „bez wszelkiey marney okazałości na powszechnym Cmentarzu”, „Szpital”, słudzy „Janek Furman, Jacek Lokaj, Andrzej Kozak”) wyraźnie późny (XVIII/XIX w.) – kolejny przykład wątpliwej datacji odpisów w tej księdze (por. akty 111, 135, 139, 141). Stawający „Stanisław Szydłowski [?]” – inicjał niepewny (może Bydłowski).
Wiersz „Gdyby [?] zaś [?] by Syn moy Paweł był powołany [?] na Sąd przedwiecznego Stwórcy pierwey [?] Go [?]” – odczyt niepewny; zapewne zastrzeżenie na wypadek wcześniejszej śmierci syna (dalszy ciąg nie precyzuje).
Streszczenie
31XII 1700 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed namiestnikiem starostwa i regentem Hawryłem Wysockim, UW. Stanisław Szydłowski [?] podał do akt testament zmarłego Andrzeja Grzymały Wiszniowskiego (Wiszniewskiego) [?], sędziego chełmskiego, sporządzony w Horodyszczu [?] 5 IV 1700. Testator poleca duszę Bogu, każe pochować ciało bez okazałości na cmentarzu powszechnym (100 zł), przeznacza 50 zł na msze za duszę, 30 zł na szpital i po 20 zł dla sług (Janka Furmana, Jacka Lokaja, Andrzeja Kozaka); jedynym spadkobiercą ustanawia ukochanego syna Pawła, który ma objąć część wsi Horodyszcze [?] w województwie wołyńskim wraz z ruchomościami (srebro, cyna, miedź, powozy, stado, bydło, konie) i sumami na obligach oraz spłacić długi: Antoniemu Czapnickiemu [?] 150 zł, Pelagii Gajewskiej 30 zł [?], Prokopowi Czyżewskiemu [?] 24 zł i Grzegorzowi Podhorodeckiemu 30 zł; po śmierci ojca syn obejmuje całą substancję bez procesu. Testament podpisali testator oraz świadkowie Floryan Sochacki [?] i Teodor Zunowski [?]; wpisano go do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 152
Relacja woźnego Pawła Romańskiego o posesji (intromisji) Jana Szatkowskiego [?] w część wsi Chyżyńce [?] po ojcu Wojciechu (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 18 XII 1700
Karty / skanyk. 131v–132 (skan 0133, strona lewa – dolna połowa, strona prawa – górna 1/3)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 131v (skan 0133, strona lewa – dolna połowa)
1Possessya UW. Jana Szatkowskiego [?] w Dobra
2Części Wsi Chiżyniec [?] służąca
3Roku Tysiacza Siemsotnaho
4Miesiaca Dekabra trydcat perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Myłosti Żytomirze
5mi et cum omnibus attinentiis et pertinentiis do spokoyney realney
6i aktualney UW. Panu Rekwirentowi podał i Postąpił Possessyą, poczem
7Poddanych teyże Części do Gromady zebrawszy o nowym ich Panie
8uwiadomił i pełnić posłuszeństwo przykazał, a tak pomieniony
9Woźny szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się stamtąd
10odiechał i tu przede mną Urzędem tey swoiey czynności uczynił
11i zeznał Rellacyą, prosząc eum actis connotari co i otrzymał Paweł Romański Woźny.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna): „Roku 1700, miesiąca grudnia 31 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Żytomierzu, przede mną Hawryłem … Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim kijowskim, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi, stanąwszy osobiście woźny generał województwa kijowskiego i innych szlachetny Paweł Romański onej prawdziwej, wiernej i skutecznej relacji swojej jawnie, ustnie i dobrowolnie zeznał”. Formularz jak w aktach 127–138, 142–143, 150.
Łacina: ad affectationem juridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; eum actis connotari – aby ją zapisano w aktach.
Nazwisko rekwirenta w rkp. „Szatkowskiego” / „Hatkowskiego” – inicjał niepewny. Nazwisko drugiego świadka zasłonięte plamą atramentu („D…wińskiego”). Chyżyńce [?] – por. akt 130 (intromisja K. Susłowskiego w Chyżyńce [?]).
Streszczenie
31XII 1700 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed namiestnikiem starostwa i regentem Hawryłem Wysockim, woźny generał województwa kijowskiego szlachetny Paweł Romański zeznał relację: 18 XII 1700, na żądanie UW. Jana Szatkowskiego [?], w obecności szlachty – Ludwika Krajewskiego i Dominika D…wińskiego [?] – był we wsi Chyżyńce [?] w województwie kijowskim i wprowadził rekwirenta, jako syna i jedynego sukcesora zmarłego Wojciecha Szatkowskiego [?], w spokojne, realne i aktualne posiadanie przypadłej mu części tej wsi z poddanymi, polami, sianożęciami, pastwiskami, lasami, borami, dąbrowami, wodami, jeziorami i ostrowami; zebrał poddanych w gromadę, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Relację wpisano do akt.
Akt nr 153
Relacja woźnego Pawła Romańskiego o posesji (intromisji) Antoniego Romiszowskiego, porucznika kawalerii narodowej [!], w część wsi Domanów [?] po ojcu Piotrze (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; intromisja 20 XII 1700
Karty / skanyk. 132–132v (skan 0133, strona prawa – od 1/3; skan 0134, strona lewa – górna 1/3)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 132 (skan 0133, strona prawa – od 1/3 wysokości)
1Possessya UW. Antoniego Romiszowskiego w Dobra
2Części Wsi Domanowa [?] wzięta i służąca
3Roku Tysiacza Siemsotnaho
4Miesiaca Dekabra trydcat perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Myłosti Żytomirze peredomnoiu
1Sianożęciami, pastwiskami, Uroczyskami et cum omnibus atti-
2nentiis et pertinentiis do spokoyney realney i aktualney UW. Panu
3Rekwirentowi podał i postąpił Possessyą, poczem Poddanych teyże
4Części do Gromady zebrawszy o nowym ich Panie uwiadomił
5i pełnić posłuszeństwo przykazał, a tak pomieniony Woźny
6Szlachtę sobie przytomną oświadczywszy się stamtąd odiechał
7i tu przede mną Urzędem tey swoiey czynności uczynił
8i zeznał Rellacyą, prosząc eum actis connotari co i otrzymał
9Paweł Romański Woźny. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna) i relacji – jak w aktach 150 i 152 (ten sam formularz, ta sama data oblaty 31 XII 1700).
Łacina: ad affectationem juridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; eum actis connotari – aby ją zapisano w aktach.
ANACHRONIZM: rekwirent tytułowany „Porucznikiem Kawaleryi Narodowey” – formacja „kawalerii narodowej” istniała dopiero od 1776 r. (wcześniej „towarzysz/porucznik chorągwi pancernej/husarskiej”); kolejna przesłanka późnego sporządzenia odpisów (por. akty 111, 135, 139, 141, 151).
Część wsi Domanów [?] – w akcie 150 (ta sama data oblaty) intromisja Pawła Przewłockiego [?] w inną część tej wsi. Świadek Ignacy Domański – nazwisko od nazwy wsi [?].
Streszczenie
31XII 1700 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed namiestnikiem starostwa i regentem Hawryłem Wysockim, woźny generał województwa kijowskiego szlachetny Paweł Romański zeznał relację: 20 XII 1700, na żądanie UW. Antoniego Romiszowskiego, porucznika kawalerii narodowej, w obecności szlachty – Wiktora Orłowskiego i Ignacego Domańskiego – był we wsi Domanów [?] w województwie kijowskim i wprowadził rekwirenta, jako syna i jedynego sukcesora zmarłego Piotra Romiszowskiego, w spokojne, realne i aktualne posiadanie przypadłej mu części tej wsi z poddanymi, polami, lasami, borami, dąbrowami, sianożęciami, pastwiskami i uroczyskami; zebrał poddanych, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Relację wpisano do akt.
Akt nr 154
Zapis dymisji Jana Izopolskiego [?] dla syna Stefana – część wsi Krzywinice [?] w woj. kijowskim, odziedziczona po stryju Nikodemie (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Żytomierzu 23 XII 1700
12dami, pastwiskami, tudzież ze wszystkiemi Zabudowaniami, tak dwor-
13skiemi iako i Chłopskiemi dać, darować i Dymittować wieczyście, a
14tak przywodząc zamiar moy do skutku, dobra te wspomniane
15część z pod Fortuny moiey wypuszczam i Dymittuię. Wolen tedy odtąd
16iuż iest i będzie JP. Stefan Izopolski [?] Syn moy takowemi dobrami
17iako iuż swemi własnemi Rządzić, Szafować i Dysponować, pożyt-
18ków wszelkich wynaydować i onemi użytkować, a Ja zeznawaiący
19wyrzekłszy się raz z prawa własności pomienionych Dóbr żadnego pow-
20rotu ani sobie ani nikomu nie zostawuię i na to daię ten moy List Zapis
21Dymissionis który ręką moią własną przy uproszonych Świadkach i przy-
22iaciołach podpisuię. Datt[um] w Żytomierzu Roku Pańskiego Tysiącznego
23Siedmset[nego] [plama] Decembra dwudziestego trzeciego dnia. U tego Zapisu
24Dymissyinego podpisy Rąk takowe [?]: Jan Izopolski [?] mp. Ustnie i ocze-
25wisto uproszony od JP. zeznawaiącego za Świadka i przyiaciela pod-
26pisuię się Piotr Grzymała mp. Przytomny Świadek temu Zapisowi perpe-
27tuae donationis in Rem et personam JP. Stefana Izopolskiego [?] podpisuię się
28Fedor Z[plama]ski [?] mp. Który to Zapis Dymissionis za podaniem i proz-
29bą a za moim Urzędowym przyniatiem do Knyh nyneszynych iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna): „Roku 1700, miesiąca grudnia 31 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Żytomierzu, przede mną Hawryłem … Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim kijowskim, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”; zakończenie: „Który to zapis dymisji za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”. Formularz dymisji ojciec→syn bardzo podobny do aktów 141, 144, 149.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – przez oblatę (do wpisania); Zapis Dymissionis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr); in Rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; persona sua – swoją osobą (samodzielnie); perpetuae donationis – wieczystej darowizny.
Nazwisko w rkp. konsekwentnie „Jzopolski” (inicjał jak w imieniu „Jan”) – przyjęto Izopolski [?] (może Szopolski). Krzywinice [?] – w rkp. „Krzywinice/Krzywinicę”. Świadek Piotr Grzymała – por. testament Andrzeja Grzymały Wiszniowskiego (akt 151). Nazwisko drugiego świadka pod plamą („Fedor Z…ski”). Data zapisu – rok „Siedmset[nego]” z plamą: 23 XII 1700.
Streszczenie
31XII 1700 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed namiestnikiem starostwa i regentem Hawryłem Wysockim, JP. Jan Izopolski [?] podał do akt i przyznał zapis dymisji na rzecz syna Stefana: poddawszy się jurysdykcji, oświadczył, że swoją dziedziczną część wsi Krzywinice [?] w województwie kijowskim, przypadłą mu prawem sukcesji po bezpotomnie zmarłym stryju Nikodemie Izopolskim [?], widząc szacunek syna i jego zdolność do samodzielnego rządzenia, dla poprawy jego losu daje, daruje i wieczyście dymituje synowi ze wszystkimi przynależnościami (poddani, pola, lasy, wody, pastwiska, zabudowania dworskie i chłopskie), zrzekając się wszelkiego prawa powrotu. Zapis datowany w Żytomierzu 23 XII 1700, podpisali wystawca oraz świadkowie Piotr Grzymała i Fedor Z…ski [?]; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 155
Dymisja Gotfryda Kochlera dla syna Piotra – część wsi Perehudy [?] (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1700, Żytomierz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 133v (skan 0135, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 133v (skan 0135, strona lewa; pismo drobne)
1Dymissya UW. JP. Gotfryda
2Kochlera Synowi Jego Piotrowi
3służąca na część Dóbr wsi Pere-
4hudy [?] – – – –
5Roku Tysiacza Siemsetnoho
6M[iesia]ca Dekabra trydcat perwoho dnia
7Na Uradie Khrodzkom w Miestie Jego Korol[ewskoy] Myłosti Żytomiri peredomnoiu Hawryłom
8Wisoda Wysockim Namiestnikom Starostwa Rehentom Khrodz[kim] Kij[ewskim] i Knyhamy ny-
9nieszynymi Khrodz[kimi] Kij[ewskimi] Comparens p[ersonali]ter UW. JP. Gotfryd Kochler ten zapis Dymissionis
10od siebie Synowi swemu JP. Piotrowi Kochlerowi na Dobra część wsi Perehudy [?] podpi-
11sem swoim tudzież Świadków do tego wziętych Stwierdzony dla zapisania do Xiąg
12niniejszych przyznał, którego Series takowa: Ja Gotfryd Kochler zdrowy będąc
13na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziem[skiey] Jurysdykcyi prawa
14Forum powiatu i Wo[iewódz]twa a pod teraźnieyszy zapis Dymissionis całe się poddaiąc
15i inkorporuiąc wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam, iż Ja
16przez [?] afekt ku [?] Synowi memu Piotrowi Kochlerowi i doświadczywszy
17prawdziwey ab illo ku osobie moiey reverencyey umyśliłem onemu
18dobra moie część wsi Perehudy [?], ze wszystkiemi poddanemi, gruntami,
20i włościańskiemi wraz ze wszystkiemi dochodami, Intratami, Po-
21daniami [?] i Dominiami [?] przestąpić [?], iakoż przywodząc zamiar moy do
22skutku takową maiętność daię, daruię i na wieczność dymittuię, wolen tedy
23będzie Syn moy takowe dobra w swoie władanie obiąwszy onemi iako
24chcieć rządzić [?]. Ja zaś żadney przeszkody w posiadaniu czynić nie mam [?]
25[nieczyt.] Ja zaś żadney [nieczyt.] podpisuię Gotfryd [?]
26[nieczyt.] się przy uproszonych Świadkach ręką własną podpisuię. Gotfryd
27Kochler mp. Proszony za Świadka i przyiaciela do takowey [plama] Dymissyi
28podpisuię się Teodor [?] Zatorski mp. Ustnie i oczewisto uproszony za Świad-
29ka i przyiaciela Julian Węcerzarka [?] mp. Która to Dymissya za poda-
30niem i prozbą słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych
31iest ingrossowana. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna): „Roku 1700, miesiąca grudnia 31 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Żytomierzu, przede mną Hawryłem … Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim kijowskim, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Formularz dymisji ojciec→syn jak w aktach 141, 144, 149, 154 („odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Forum powiatu i Woiewództwa”).
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Series – treść (dosłownie „ciąg”); ab illo – od niego; Dymissio – dymisja, ustąpienie dóbr.
Odczyt wierszy przedostatnich (o braku przeszkód w posiadaniu i o podpisie) niepewny – dwa wiersze częściowo zatarte; brak dziennej daty zapisu. Imię pierwszego świadka („Teodor [?]” / „Tadeusz [?]”) i nazwisko drugiego („Węcerzarka [?]”) niepewne. Nazwiska Kochler, Gotfryd – niemieckie (szlachta napływowa [?]); wieś Perehudy [?] nie zidentyfikowana.
Streszczenie
31XII 1700 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed namiestnikiem starostwa i regentem Hawryłem Wysockim, UW. Gotfryd Kochler przyznał i podał do akt zapis dymisji na rzecz syna Piotra Kochlera: poddawszy się jurysdykcji, z miłości ku synowi i doświadczywszy jego szacunku, dał, darował i na wieczność dymitował mu swoją część wsi Perehudy [?] ze wszystkimi poddanymi, gruntami, polami, lasami, sianożęciami, ogrodami, zabudowaniami dworskimi i włościańskimi oraz dochodami, zobowiązując się nie czynić przeszkód w posiadaniu. Zapis podpisali wystawca i świadkowie Teodor [?] Zatorski oraz Julian Węcerzarka [?]; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 156
Zapis wspólnego dożywocia Józefa Dunina Abramowicza, porucznika chorągwi pancernej, i Joanny z Jakubowskich, małżonków (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 VI 1701, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis datowany w Owruczu 20 VI 1701
17Bóg śmierć niżeli na Małżonka mego dopuścić raczył
18tedy pomieniony Małżonek moy wszystkie Dobra
19moie dziedziczne, Summy pieniężne, tudzież wszelkie Ru-
20[reklamant:] chomości
k. 135v (skan 0137, strona lewa)
1chomości od wiela do mała do Possessyi i władzy swoiey
2wziąwszy ad ultimam vitae suae metam, bez wszelkiey Kontradykcyi
3i impedimentu potomków i Sukcessorów moich rządzić i używać
4ma. Któremu to Zapisowi naszemu ani Dzieci nasze ani
5dalsze Krewne i Sukcessory moie w niczym kontradyk-
6tować nie maią, owszem one in omnibus punctis
7clausulis et Ligamentis czynić zadosyć powinni będą, a to sub
8damnis terrestribus et in corporali juramento taxandis, i na to my
9dali ten nasz List Zapis wspólnego dożywocia z podpisami
10Rąk naszych i przyiaciół od nas uproszonych – Działo się w
11Owruczu Tysiąc Siedmsetnego pierwszego Roku. Mie-
12siąca Junii Dwudziestego Dnia. U tego Zapisu podpisy
13Rąk temi [?] słowy – Józef Dunin Abramowicz Por[ucznik]
14Chor[ągwi] Pancerney mp. Ja JP. Johanne Abramowiczowa [plama]
15oczewisto uproszony brat Wawrzyniec Jakubowski. Ustnie
16i oczewisto proszony do tego Zapisu przyiaciel podpi-
17suię się Roman Sarya [?] Stol[nik] Żytom[ierski] [?]. Ustnie proszony przy-
18iaciel podpisuię się Konstanty Didkowski – Któryże Zapis za
19podaniem i oczewistym zeznaniem wyż mianowanych osób, a za moim
20Uradowym przyniatiem do Knyh nyneszynych iest wpisany.
21[reklamant:] Testam[ent]
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca czerwca 26 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [?] województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”; zakończenie: „Który zapis za podaniem i oczywistym zeznaniem wyżej mianowanych osób, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”. Na marginesie przy numerze odpisu krzyżyk i rok 1701 (ołówkiem) – pierwszy w księdze akt z 1701 r.; ponownie Owrucz i namiestnik Synhajewski (por. akty 139–140, 145).
Łacina: ab invicem – wzajemnie; Generaliter – ogólnie, w całości; ad ultimam vitae suae metam – do ostatniego kresu swego życia; impedimentum – przeszkoda; in omnibus punctis, clausulis et ligamentis – we wszystkich punktach, klauzulach i warunkach; sub damnis terrestribus et in corporali juramento taxandis – pod rygorem (zapłaty) szkód ziemskich, szacowanych przysięgą cielesną (osobistą).
„Porucznik Chorągwi Pancerney Wielm. JMci Pana Mroczky [?] Dymirskiego [?]” – nazwisko rotmistrza niepewne. „Zakupsyonalnych [?]” – odczyt niepewny (może „zastawnych/zakupnych”). Joanna nie podpisała się sama – za nią „oczewisto uproszony brat Wawrzyniec Jakubowski”. Świadek Konstanty Didkowski – por. Didkowscy w aktach 149–150; „Roman Sarya [?] Stol. Żytom.” – nazwisko i urząd niepewne. Józef Dunin Abramowicz miał z pierwszą żoną, zm. Anastazją z Liplańskich [?], synów Michała i Jana.
Streszczenie
26VI 1701 na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, małżonkowie Józef Dunin Abramowicz, porucznik chorągwi pancernej, i Joanna z Jakubowskich przyznali i podali do akt zapis wspólnego (wzajemnego) dożywocia, sporządzony w Owruczu 20 VI 1701. Z miłości małżeńskiej zapisali sobie dożywotnie używanie wszystkich dóbr dziedzicznych, zastawnych [?] i sum pieniężnych oraz ruchomości (złoto, srebro, miedź, klejnoty, konie, stada, bydło): jeśli pierwszy umrze mąż, Joanna używa całego jego majątku do śmierci bez przeszkód ze strony synów Józefa z pierwszego małżeństwa z Anastazją z Liplańskich [?] – Michała i Jana – i innych krewnych, po czym dobra przechodzą na dzieci (synów z pierwszego małżeństwa i spodziewane potomstwo z obecnego) i dalszych krewnych; jeśli pierwsza umrze żona, mąż w ten sam sposób używa jej dóbr. Potomkowie nie mogą się sprzeciwiać pod rygorem odszkodowania. Podpisali: Józef Dunin Abramowicz, za Joannę jej brat Wawrzyniec Jakubowski, świadkowie Roman Sarya [?], stolnik żytomierski [?], i Konstanty Didkowski.
Akt nr 157
Testament Benedykta Młodeckiego, podkomorzego owruckiego – część wsi Łozówka [?] z futorem Koczysko [?] i sumy dla synów Józefa i Macieja oraz córki Konstancji (oblata na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 IX 1701, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki; testament datowany w Łozówce [?] 20 VI 1700 [?]
6spadłe Summę Siedmnaście tysięcy Osmdziesiąt Złotych Groszy
7Dwadzieścia w wartości swoiey uznawszy [?]. Takowe rzeczone Do-
8bra Części Wsi Łozówki [?], w walorze [?] pomianowanym, i Summy
9pomianowane, tudzież Remanenta iakie są, dwom Synom moim
10Józefowi i Maciejowi Młodeckim oraz mey naykochańszey
11Córce Konstancyi, a ich Siostrze w równy dział ordynuię
12i dysponuię – z wolnością [?] starszemu Synowi zostawioną gdy zechce
13spłacić młodszego Brata Macieja i wynagrodzić na równi
14posagiem Siostrę – Długów żadnych nie mam – Synów moich proszę
15aby na Siostrę byli łaskawi – a wszystkim troie [?] z Błogosławieństwem
16polecam aby w miłości Boga i bliźniego chodzili – Działo się w Łozów-
17ce [?] Roku Tysiącznego Siedmsetnego dnia Dwudziestego Czerwca – U tego
18Testamentu podpisy Rąk tymi słowy: Benedykt Młodecki Podk[omorzy] Owr[ucki]
19ręką swą. Jako Ustnie proszony i obecny będący przyiaciel do tego
20Testamentu podpisuię się Michał Smoliński mp. Jako Ustnie
21proszony za Świadka do niniejszey [plama] Testamentu przyiaciel podpi-
22suię się Andrzey Barbecki [?] Chor[ąży] [?]. – Jako Ustnie proszony i obecny
23[reklamant:] będący
k. 137 (skan 0138, strona prawa – góra)
1będący przyiaciel Jan Watko [?] – Kotoryi żeto [?] Testament za
2podaniem i prozboiu prynależytoho [?], a za moim Uradowym
3przyniatiem do Knyh nynieszynych iest wpisany —.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca września 29 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku Jego Królewskiej Mości żytomierskim, przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi żytomierskimi” – nowy namiestnik (po H. Wysockim, 1700); urząd określony jako „żytomierski”. Zakończenie: „Który to testament za podaniem i prośbą należytą [?], a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łacina: annuendo affectationi – przychylając się do żądania; per oblatam – przez oblatę; vigore iuris naturalis – mocą prawa naturalnego (dziedziczenia).
Data testamentu „Roku Tysiącznego Siedmsetnego dnia Dwudziestego Czerwca” (20 VI 1700) – testament spisany ponad rok przed oblatą. Ojciec testatora: „JP. Marcin Młodecki Star. Bed.[?]” – urząd niepewny. Kwoty: 4500 zł na wsi Wróblów [?] (wykupione „skryptem” od p. Jastrzębskiego) i 1800 zł zapisane przez zmarłą żonę na tejże wsi; część Łozówki [?] z futorem Koczysko [?] szacowana na 17 080 zł 20 gr. Formuły („Ponieważ każdy Chory spodziewa się śmierci”, „mogiłę usypać”) nietypowe dla 1700 r. Por. Arnolf Młodecki (akt 1, 1581).
Streszczenie
29IX 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim, UW. Józef Młodecki podał do akt testament swego zmarłego ojca, Benedykta Młodeckiego, podkomorzego owruckiego, sporządzony w Łozówce [?] 20 VI 1700. Testator, złożony chorobą, poleca duszę Bogu i Matce Najświętszej, każe się przyzwoicie pochować, zapisuje 45 [?] zł na msze; wylicza majątek: 4500 zł na wsi Wróblów [?] (wykupione od p. Jastrzębskiego) i 1800 zł zapisane na tejże wsi przez zmarłą żonę, oraz dziedziczną po ojcu Marcinie część wsi Łozówka [?] w powiecie żytomierskim z futorem Koczysko [?], wartą 17 080 zł 20 gr. Majątek i sumy dzieli w równych częściach między synów Józefa i Macieja oraz córkę Konstancję, z prawem starszego syna do spłacenia brata i wyposażenia siostry; długów nie ma; prosi synów o życzliwość dla siostry i błogosławi dzieciom. Podpisali testator i świadkowie Michał Smoliński, Andrzej Barbecki [?] i Jan Watko [?].
Akt nr 158
Relacja woźnego Samuela Olszyńskiego [?] o posesji (intromisji) Stanisława Kazimierza Kowalewskiego, łowczego kijowskiego, we wsi Romanówka [?] po ojcu Janie (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 VIII 1701, Owrucz – urząd grodzki kijowski; intromisja 15 VIII 1701
Karty / skanyk. 137–137v (skan 0138, strona prawa – od 1/5; skan 0139, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 137 (skan 0138, strona prawa – od 1/5 wysokości)
1Possessya JP. Stanisława Kazimierza
2Kowalewskiego w Dobra Części Wsi Romanówki [?]
3Roku Tysiacza Siemsot perwaho
4Miesiaca Awhusta Dwadcat iednoho dnia
5Na Uradie Khradzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Myłosti
18wem Bartnym i niebartnym, Stawami, Młynami et cum omnibus
19[reklamant:] pertinentiis
k. 137v (skan 0139, strona lewa – góra)
1pertinentiis nie nawyłączaiąc [?], ale wszystko ogółem i pospolicie wią-
2żąc [?] w realną Aktualną wieczystą Possessyą podał, postąpił,
3Intromittował, z mocy prawa spadłe po JP. Janie Kowalewskim
4na Syna Jako Naturalnego Sukcessora spadłą – potem poddanych
5teyże wsi do Gromady zwoławszy, o nowym ich Panu Affectancie
6zawiadomił i spełniać posłuszeństwo zalecił, którzy co im tak-
7że [?] natychmiast spełniali, w czem stronę Szlachty oświadczy-
8wszy się, odiechał i tu ad acta wierne uczynił zeznanie Samuel Olszyński [?] –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca sierpnia 21 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście Jego Królewskiej Mości Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”.
Łacina: cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; ad acta – do akt; affektacya / affectant – żądanie / żądający (rekwirent).
Nazwisko woźnego zapisane „Olszynowski [?]” w formule i „Olszyński [?]” w podpisie (odczyt niepewny; może Olszański / Olszewski) – nowy woźny generał kijowski (w 1700 r. Paweł Romański). „Comparens Szl. [?]” – skrót niepewny. Odpis nie zawiera końcowej formuły wpisu do ksiąg. Rekwirent: „Stanisław Kazimierz dwoyga Imion Kowalewski, Łowczy Kijowski, z Jana Kowalewskiego Syn” – syn Jana. Data intromisji 15 VIII 1701 (Wniebowzięcie NMP – święto; może błąd odpisu). Nazwa wsi częściowo pod plamą („Romanówce [?]”); w tytule „Części Wsi Romanówki [?]”.
Streszczenie
21VIII 1701 na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, woźny generał województwa kijowskiego Samuel Olszynowski (Olszyński) [?] zeznał relację: 15 VIII 1701, na żądanie i prawne wezwanie JP. Stanisława Kazimierza Kowalewskiego, łowczego kijowskiego, syna Jana, w obecności szlachty – Tomasza Pieńkowskiego [?] i Grzegorza Czaplica [?] – był we wsi Romanówka [?] w województwie kijowskim i wprowadził rekwirenta, jako naturalnego sukcesora zmarłego ojca Jana Kowalewskiego, w realne, aktualne i wieczyste posiadanie tej wsi (jej części) z poddanymi, polami, sadybami, lasami, pastwiskami, sianożęciami, drzewem bartnym i niebartnym, stawami i młynami; zwołał poddanych, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo, które natychmiast okazali.
Akt nr 159
Relacja woźnego Samuela Olszyńskiego [?] o posesji (intromisji) Andrzeja Turskiego [?] w części wsi Chodaków po ojcu Szymonie (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 X 1701, Żytomierz – urząd grodzki w zamku JKM; intromisja 1 X 1701
Karty / skanyk. 137v (skan 0139, strona lewa – od ok. 40% wysokości do dołu)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 137v (skan 0139, strona lewa – od ok. 40% wysokości)
1Possessya JP. Andrzeia Turskiego [?] w Dobra Części Wsi Chodaków
2Roku Tysiacza Siemsot perwoho
3Miesiaca Oktobra Semoho Dnia –
4Na Uradie Khradzkom w Zamku Jeho Korolewskoy Myłosti Żyt[omirskom] peredomnoiu Bazy-
5lim z Wyhowa Wyhowskim Namiestnikom Starostwa Rehentom Khradz[kim] Żyt[omirskim] i Knyhami ny-
6nisznymi Khradz[kimi] Żyt[omirskimi] Stanowszy oczewisto [?] Samuel Olszynski [?] Woźny Generał Wo[iewódz]twa Kijows[kiego]
7przed aktami tuteyszemi dobrowolnie zeznał iż on Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset
8pierwszego dnia pierwszego Oktobra, na Affectacyą i prawną Rekwizycyą JP. Andrze-
9ia Turskiego [?] był w Dobrach Wsi Chodakach [?] w Woiewództwie Kij[owskim] leżących,
10i tam będąc Części tey Wsi vigore iuris naturali po Oycu JP. Szymonie Turskim [?] Ora[...] [?] Grodz[kim] Mielń[ickim] [?] na
11niego spadłą i należącą cum omnibus attinentiis et pertinentiis, z Poddanemi,
13Rzekami, w nich Łowy Rybnemi i Zwierzynnemi, w Lasach bicia zwierza,
14i ze wszystkim tym co do tey Części należało i należy temuż JP. Andrzeiowi
15Turskiemu [?] do spokoyney Realney i Aktualney podał, i [...] [plama] Possessyą,
16a z tamtąd przybywszy prawdziwey swey czynności przed tym Urzędem uczynił i ze-
17znał Rellacyą, prosząc cum actis inscribere [?] i otrzymał. Samuel Olszyński [?] Woźny
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca października 7 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku Jego Królewskiej Mości żytomierskim, przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi, stanąwszy osobiście [stanowszy oczewisto]…”.
Łacina: vigore iuris naturali – mocą prawa przyrodzonego (dziedziczenia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; cum actis inscribere – (prosząc) o wpisanie do akt.
Nazwisko rekwirenta: w tytule pierwsza litera niejasna (D/Ż/T), w tekście wyraźniej „Turskiego”, „Turskim”, „Turskiemu” – przyjęto Turski [?]. Urząd ojca Szymona zapisany skrótami „Ora[...] Grodz. Mielń.” [?] – odczyt niepewny (może pisarz/podstarości grodzki mielnicki). Wyraz po „podał, i” zakryty plamą atramentu. Wieś Chodaków – zob. akty 35–36 (sprzedaż i intromisja w Chodaków). Woźny – ten sam co w akcie 158 (Samuel Olszyński [?]).
Streszczenie
7X 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, stanął osobiście woźny generał województwa kijowskiego Samuel Olszyński [?] i zeznał relację: 1 X 1701, na żądanie i prawne wezwanie JP. Andrzeja Turskiego [?], był we wsi Chodaków w województwie kijowskim i wprowadził go w spokojne, realne i aktualne posiadanie części tej wsi, przypadłej mu prawem przyrodzonym po ojcu Szymonie Turskim [?] (urzędniku grodzkim mielnickim [?]), z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, łąkami, pastwiskami, stawami, rzekami z łowami rybnymi i zwierzynnymi oraz prawem polowania; po powrocie złożył relację i prosił o jej wpisanie do akt.
Akt nr 160
Relacja woźnego Jakuba Łokieczyńskiego [?] o posesji (intromisji) braci Józefa, Marcina i Leona Wojciechowskich we wsi Barchaki [?] po ojcu Stanisławie (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 X 1701, Żytomierz – urząd grodzki w zamku JKM; intromisja 4 X 1701
1Zwierzynnemi i ptaszemi, z poddanymi tak na Gruncie znayduiącemi
2się, iako i z Gruntu wyszłemi, ciągłymi i pieszymi, z całą Siemieni-
3stością [?] i dobytkiem, nemine contradicente et impugnante, in realem
4et actualem teraźnieyszych wyż pomienionych podał, postąpił i intro-
5mittował dziedziczną Possessyą, i z tamtąd odiechawszy, o tem to swoiey
6prawdziwey przed tym Urzędem czyni i zeznawa rellacyą Possessyi
7prosząc cum actis connotari, co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca października 7 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKM żytomierskim, przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi, stanąwszy osobiście…”.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis publice libereque ac perexpresse recognovit – dla mocy swej prawdziwej i wiernej relacji publicznie, dobrowolnie i wyraźnie zeznał; vigore iuris divini et naturalis – mocą prawa boskiego i przyrodzonego; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine contradicente et impugnante – nikt się nie sprzeciwiał ani nie zaskarżał; in realem et actualem possessionem – w realne i rzeczywiste posiadanie; cum actis connotari – (prosząc) o zanotowanie w aktach.
Nazwa wsi: w tytule „Barkali [?]”, w tekście „Barchakach [?]” – odczyt niepewny; ujednolicono jako Barchaki [?]. Woźny tytułowany „Woźny Generał Województwa Kijowskiego, Witebskiego i innych” – inny niż Samuel Olszyński z aktów 158–159; nazwisko „Łokieczyński [?]” niepewne. Urząd ojca rekwirentów, Stanisława Wojciechowskiego, częściowo zakryty plamą atramentu („Pa…ku Żyt.” – może podstarości/pisarz żytomierski [?]). Wyraz „Siemienistością [?]” (k. 138v w. 2) – odczyt niepewny (może „czeladzią, dobytkiem”).
Streszczenie
7X 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, stanął osobiście szlachetny Jakub Łokieczyński [?], woźny generał województw kijowskiego, witebskiego i innych, i zeznał relację: 4 X 1701, na żądanie braci rodzonych Józefa, Marcina i Leona Wojciechowskich, w obecności szlachty – Kajetana Niedźwiedzkiego i Piotra Lipkowskiego [?] – był we wsi Barchaki [?] w województwie kijowskim i powiecie żytomierskim i wprowadził ich w realne, aktualne, dziedziczne posiadanie tej wsi, przypadłej im prawem boskim i przyrodzonym po ojcu, śp. Stanisławie Wojciechowskim [?] (urzędniku żytomierskim; tytuł pod plamą), ze wszystkimi przynależnościami – polami, gruntami, sianożęciami, łąkami, lasami, ogrodami, stawami, rzekami, łowami rybnymi, zwierzynnymi i ptasimi, poddanymi ciągłymi i pieszymi (osiadłymi i zbiegłymi) i dobytkiem – bez czyjegokolwiek sprzeciwu; relację prosił wpisać do akt.