Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 5 z 22
Akty 161–200
Wpisy od 12 X 1701 do 3 III 1705
Akt nr 161
Testament Walentego Bonieckiego [?] z rozporządzeniem majątku (część wsi Terechów [?]) na rzecz syna Jakuba (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 X 1701, Owrucz – urząd grodzki kijowski; testament: Terechów [?] 20 III 1701
Karty / skanyk. 138v–139v (skan 0140, strona lewa – od ok. 40% wysokości, strona prawa; skan 0141, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 138v (skan 0140, strona lewa – od ok. 40% wysokości)
1Testament przez UW. JP. Walentego Bonieckiego [?]
2z rozporządzeniem maiątku uczyniony
3Roku Tysiacza Siemsot perwaho
4Miesiaca Oktobra dwanadcatoho dnia
5Na Uradie Khradzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Myłosti Owruczom
14nemu i błogosławiąc we wszystkim rodzonego [?] Syna mego UW. JmćPana
15Jakóba Bonieckiego. Ręką własną przy uproszeniu UUW. JPP. przyiacioł pod-
16pisuię się – Działo się w Terechowie [?] Dnia Dwudziestego Marca Tysiąc
17Siedmset pierwszego Roku – U tego Testamentu podpis [plama] tymi słowy –
18Walenty Boniecki [?] mp. Ustnie proszony przyiaciel do tego Testamentu
19od JP. Walentego Bonieckiego podpisuię się Michał Krulikowski mp. Uproszony
20ustnie przyiaciel od osoby wyż Ręką swą wyrażony do tego Testamentu
21podpisuię się Onufry Sikorski mp. Proszony przyiaciel od WJP. Walen[tego] [Bonie][plama]ckiego
22do tego Testamentu podpisuię się Józef Baranowski mp. Który zaś Testament
23za podaniem i prośbą wyż mianowaney osoby podawaiącey, a za moim Uradowym
24przyiatiem do Knyh nynisznych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca października 12 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKM Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim … województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”; zakończenie: „za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta praesentia castrensia Kijoviensia per oblatam – do niniejszych akt grodzkich kijowskich przez oblatę (do wpisania); ad acticandum – do wpisania do akt; tenor – brzmienie; mp. (manu propria) – ręką własną.
Nazwisko testatora i syna zapisywane „Boniecki/Bonieckiego”, pierwsza litera niekiedy podobna do „Bz-” – przyjęto Boniecki [?]. Nazwa wsi „Terechowa / w Terechowie” [?] – odczyt niepewny. Testator przybył do województwa kijowskiego z ziemi czerskiej [?] na Mazowszu i kupił część wsi od Szymona Kotwickiego [?]. Wyraz po „Rehentom Khradzkim” niepewny („Generału [?]”). Plama atramentu w słowie „Testament” (k. 138v) i w nazwisku „Bonieckiego” w podpisie Baranowskiego. Wyrazy „niezobowarowane [?]” (= nieutwierdzone [?]), „mniemy [?]” (może „mianowicie”), „kumiemu [?]” (może „ku niemu”) – odczyt niepewny.
Streszczenie
12X 1701 na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, JP. Mateusz Kalinowski podał do wpisania testament Walentego Bonieckiego [?]. Testament, sporządzony w Terechowie [?] 20 III 1701: testator, mający ok. 60 lat i chory, polecając duszę Bogu i nakazując pochować ciało według obyczaju chrześcijańskiego, zapisuje swą dziedziczną część wsi Terechów [?] w województwie kijowskim – nabytą wieczyście od Szymona Kotwickiego [?] po przybyciu z ziemi czerskiej [?] w województwie mazowieckim i dotąd spokojnie posiadaną – wraz z poddanymi, przynależnościami, dobytkiem gospodarskim i wszystkimi ruchomościami (złoto, srebro, cyna, miedź) jedynemu sukcesorowi, synowi Jakubowi Bonieckiemu, dla uniknięcia sporów; zaklina syna, by żył po chrześcijańsku i pamiętał o duszach rodziców. Podpisy: Walenty Boniecki [?] oraz uproszeni przyjaciele – Michał Krulikowski, Onufry Sikorski i Józef Baranowski.
Akt nr 162
Zapis wspólnego dożywocia między Janem z Dobrzyna Dobrzyńskim, chorążym kaliskim [?], a Anną z Pruszyńskich [?], małżonkami (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 XI 1701, Owrucz – urząd grodzki kijowski; zapis: Owrucz 25 XI 1701
12z onych przychodzących prowentów używać, a potomkowie i Suk-
13cessorowie moi w posiadaniu i używaniu tak Dobr iako i wszelkich
14sprzętów i ruchomości ad extrema suae tempora vitae żadney prze-
15szkody czynić nie maią i nie powinni będą, Aż dopiero te Dobra
16sprzęty Ruchomości i achędóstwo po naydłuższym day Boże
17Życiu Małż[onki] moiey do Sukcessorów moich przyiść maią – Toż ia zezna-
18waiąca Anna Pruszyńskiego Janowa Dobrzyńska [plama] na Dobrach
19moich iakoteż Summach wniosłowych gdzie kolwiek znayduiących się
20i napotem mieć mogących oraz Złocie, Srebrze, Cynie, Miedzi,
21achędóstwie Małżonkowi naymilszemu moiemu Janowi z Do-
22brzyna Dobrzyńskiemu dożywocie Zapisuię – Wolen tedy nay-
23milszy Małżonek móy po Śmierci moiey będzie wszelkie
24Dobra Summy i Ruchomości gdzie kolwiek znayduiące w posia-
25[reklamant:] danie
k. 141 (skan 0142, strona prawa)
1w posiadanie swoie obiąć i wszelkich prowentów i pożytków ad extre-
2mum vitae suae finem używać bez nay mnieyszey perpedycyi [?] i prze-
3szkody potomków i Sukcessorów moich – A po naydłuższym dopiero Życiu
4Małżonka moiego wszelkie Dobra Summy sprzęty, ruchomości
5i achędóstwo maią się wracać do Sukcessorów moich – Który Zapis
6advitalitatis obie strony invicem dotrzymać sobie przyrzekaią i obo-
7wiązuią się, iako pod szkodami Ziemskiemi słownie [?] krom przysięgi
8cielesney oszacowanemi – O które szkody we wszelkim Sądzie i Urzę-
9dzie Grodzkim Ziemskim i Trybunale Koronnym Lubel[skim], a w czasie
10(Chowaj Boże) bezkrólewia w Sądach Kapturowych lub iakie
11pod ten czas od Rzeczypospolitey naznaczone będą forum generale [?]
12et terminum peremptorium obie strony sobie i potomkom swoim
13naznaczaią i przyimuią – I na to daliśmy ten List Zapis advitalitatis
14Którem przy uproszonych Świadkach i przyiaciołach Rękami własnemi
15podpisujemy – Dat[um] w Owruczu dnia dwudziestego piątego Nowembris
16Tysiąc Siedmset pierwszego Roku – U toho Zapisu dożywotia podpisy
17Ruk tymi słowy – Jan z Dobrzyna Dobrzyński Chorąż[y] Kalisz[ki] [?] Anna
18Pruszy[plama]o Dobrzyńska – Ustnie i oczewiście od Ichmciów Państwa zezna-
19waiących Małż[onków] proszony do tego Zapisu wspólnego dożywocia Świa-
20dek i przyiaciel podpisuię się Bartłomiey Burczak Abramowicz [?]
21Ustnie i Oczewisto od Ichmciów Państwa zeznawaiących Małż[onków] proszony
22do tego [Z]a[plama]pisu mutuae advitalitatis Świadek i przyiaciel podpisuię się
23Kasper Chrząszcz [?] – Ustnie i Oczewiście proszony od stron zeznawaiących Świadek
24i przyiaciel podpisuię się Łukasz Nawożycki [?] – Który że to Zapis za podaniem i prośbą osób zeznawaiących
25a za moim Uradowym przyiatiem słowo w słowo iak się w sobie ma do Knyh nynisznych Khrod[zkich] Kij[ewskich] iest zapisan –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca listopada 26 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKM Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim … województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”; „U toho zapisu dożywotia podpisy ruk tymi słowy” – „przy tym zapisie dożywocia podpisy rąk tymi słowy”; zakończenie: „za moim urzędowym przyjęciem … do ksiąg niniejszych grodzkich kijowskich jest zapisany”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad affectationem – na żądanie; ad extrema suae tempora vitae / ad extremum vitae suae finem – do ostatnich chwil / do końca swego życia; advitalitas (mutua) – (wzajemne) dożywocie; invicem – wzajemnie; forum generale et terminum peremptorium – sąd (forum) i termin zawity; Datum – dano.
Achędóstwo – sprzęty domowe, kosztowności, ozdoby. „Odłożywszy … Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu i Woiewództwa” – zrzeczenie się sądu właściwego (formuła jak w dymisjach, akty 149, 154, 155). Anna określona jako „Pruszyńskiego córka, Janowa Dobrzyńska” – córka Pruszyńskiego [?], żona Jana; nazwisko w podpisie częściowo pod plamą. Intercyza ślubna z 10 II 1701 zawarta z „UW. JPP. Mieczysławem [?] i Klementyną Pawszanką [?]” – zapewne rodzicami żony; odczyt imion, nazwiska i skrótów („Rodz. Oyc. Małż.”) niepewny; imię Mieczysław w 1701 r. nietypowe (por. anachronizmy w aktach 111, 135, 139, 141, 151, 153). Urząd J. Dobrzyńskiego zapisany skrótem „Chorąż. Kalisz.” [?]. Por. J. z Dobrzyna DOBRZYŃSKI w akcie 109 (darowizna J. Bobra – połowa Zabrudzia [?]). Wyraz „Generału [?]” po „Rehentom Khradzkim” jak w akcie 161. Pierwszy wyraz drugiego wiersza tytułu zatarty (może imiona małżonków).
Streszczenie
26XI 1701 na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, stawili się osobiście małżonkowie Jan z Dobrzyna Dobrzyński (chorąży kaliski [?]) i Anna, córka Pruszyńskiego [?], i zeznali, prosząc o wpisanie, zapis wzajemnego dożywocia (Owrucz 25 XI 1701). Jan, czyniąc zadość intercyzie ślubnej z 10 II 1701 zawartej z rodzicami żony [?] (Mieczysławem [?] i Klementyną Pawszanką [?]), zapisuje żonie dożywocie na wszystkich swych dobrach dziedzicznych, ruchomych i nieruchomych, sumach pieniężnych, srebrze, złocie, miedzi, cynie, achędóstwie, bydle, koniach i wszelkich zbiorach szlacheckich – obecnych i przyszłych; po jego śmierci żona ma nimi rządzić i pobierać z nich dochody bez przeszkody ze strony potomków i sukcesorów, którzy przejmą je dopiero po jej śmierci. Anna wzajemnie zapisuje mężowi dożywocie na swych dobrach, sumach wniesionych (posagowych) i ruchomościach, które po jego śmierci wrócą do jej sukcesorów. Strony poddają się pod szkody szacowane bez przysięgi, przyjmując jurysdykcję wszelkich sądów (grodzkich, ziemskich, Trybunału Koronnego Lubelskiego, a w czasie bezkrólewia – kapturowych). Podpisali: Jan z Dobrzyna Dobrzyński, Anna Dobrzyńska oraz świadkowie Bartłomiej Burczak Abramowicz [?], Kasper Chrząszcz [?] i Łukasz Nawożycki [?].
Akt nr 163
Kwit Bazylego Bobra, syna Jana, wnuka Szymona, dla Łukasza Gradzińskiego [?], syna Marcina, z odebranej sumy 2846 zł (oblata na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 XI 1701, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 141v (skan 0143, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 141v (skan 0143, strona lewa)
1Kwit od UW. JP. Bazylego Bobra UW. JP.
2Łukaszowi [?] [...] [na] [?] Summy [?]
3Roku Tysiacza Siemsot pierwoho
4Miesiaca Nowembra dwadcat szestoho dnia
5Na Uradie Khradzkom w Miestie Jeho Korolewskoy Myłosti
8W[oiewódz]twa Kyewskoho i Knyhami nynisznymi Khradzkimi
9Kijewskimi Comparens person[aliter] [?] UW. JP. Bazyli Syn Jana
10a Wnuk Szymona Bobr zdrowy będąc na ciele
11i umyśle odstąpiwszy swoiey należney
12Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu
13i Woiewództwa a pod teraźnieysze dobrowolne
14zeznanie swoie Kwitowe cale się poddaiąc i wią-
15żąc wiadomo pewno czynię ustnie i dobrowolnie
16zeznawam i oznaymuię – iż Ja maiąc Dług u
17JP. Łukasza Syna Marcina Gradzińskiego [?] Złotych
18Polskich Dwatysiące Osmset Czterdzieści sześć Którą
19wydanym mi Skryptem w Roku zeszłym zapewnio-
20ny, gdy więc JP. Łukasz Gradziński [?] skutecznie
21warunek pomienionego Skryptu i takową
22Summę Złotych Polskich Dwatysiące osmset Czter-
23dzieści sześć na dniu dzisieyszym a [plama]
24[nad wierszem: do Rąk moich własnych [?]] i Rzetelnie wypłacił i wyliczył, przeto Ja
25zeznawaiący z takowego rzetelnego wypłace-
26nia rzeczoney Summy tegoż JP. Gradzińskiego [?]
27sam i Syna swego Łukasza Bobra [plama] ninieyszym [?]
28Kwitem skrypt wydany zwracam i żadney takowey [?]
29co czynię na dalszą niezawiedność mocą tego dobrowolnego tego
30moiego zeznania. Bazyli Syn Jana a Wnuk Szymona Bobr
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca listopada 26 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKM Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim … województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście.
Tytuł bardzo wyblakły – odczytano tylko „Kwit od UW. JP. Bazylego Bobra UW. JP. Łukaszowi [?] …”. Nazwisko dłużnika „Gradziński [?]” (także „Gradzieński”) – odczyt niepewny. Kwota: 2846 zł pol. (w tekście dwukrotnie: „Dwatysiące Osmset Czterdzieści sześć”). Wyrażenie „maiąc Dług u JP. Łukasza” = mając należność od (Gradziński był dłużnikiem, zapewnionym skryptem z 1700 r.). Fraza „tegoż JP. Gradzińskiego sam i Syna swego Łukasza Bobra [plama] …” – zapewne: kwituję go sam i za syna Łukasza Bobra; część wyrazów pod plamą; zakończenie zdania („i żadney takowey [?] …”) niepełne w odpisie. Formuła zrzeczenia się sądu („odstąpiwszy swoiey należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu i Woiewództwa”) jak w aktach 149, 154, 155, 162. Por. darowiznę J. BOBRA dla J. z Dobrzyna Dobrzyńskiego (akt 109).
Streszczenie
26XI 1701 na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, stawił się osobiście UW. JP. Bazyli Bobr, syn Jana, wnuk Szymona, i zeznał kwit: Łukasz Gradziński [?], syn Marcina, był mu winien 2846 zł polskich, zabezpieczonych skryptem wydanym w roku poprzednim; ponieważ dziś wypłacił całą sumę do rąk wierzyciela, Bobr – za siebie i za syna Łukasza Bobra [?] – kwituje go, zwraca skrypt i zrzeka się dalszych roszczeń.
Akt nr 164
Oblata zapisu Antoniego Zawalskiego [?], syna Jana, dla Aleksandra Wołuckiego [?], syna Adama, łowczego koronnego [?] – dług 12 000 zł na okup brata Franciszka z niewoli tatarskiej (ekstrakt grodu trembowelskiego, oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1701, Żytomierz – urząd grodzki w zamku JKM; zapis: Trembowla 2 IV 1699 (przyznany w grodzie trembowelskim tegoż dnia)
Karty / skanyk. 142–143 (skan 0143, strona prawa; skan 0144, strona lewa i prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 142 (skan 0143, strona prawa)
1Zapis Wołuckiego [?]
2Roku Tysiacza siemsot perwoho
3Miesiaca Oktobra Dwadcat perwoho dnia
4Na Uradie Khradzkom w Zamku Jeho Korolewskoy Myłosti
8personaliter Ur. JPan Alexander Wołucki [?] Łowczy Koronny [?]
9dla zapisania do Xiąg niniejszych Grodzkich Żytomirskich ten
10Oryginał zapisu zastawnego w Grodzie Trembowelskim przez
11WJPana Antoniego Zawalskiego [?] in rem et personam WJPana
12Alexandra Syna Adama Wołuckiego [?] Łowczego Koronnego [?]
13zeznany, podpisem ręki Jego własney i podpisami rąk JPP.
14przyiacioł w niżey inserowanym zapisie wyrażonych
15cum oblata [?] [i] suscepta Grodu Trembowelskiego per oblatam
16podał, prosząc mnie Urzędu, aby do Xiąg niniejszych przy-
17ięty i wpisany był, a tak ia Urząd ad acticandum przyi-
18muię czytałem i iest tenoris sequentis – Ja Antoni
19Syn Jana Zawalski [?] sam i brata swego Franciszka
20Zawalskiego w niewoli teraz Tatarskiey zostaiącego
21imieniem, za którego a poray [?] i dotrzymanie niżey
22wyrażonych rzeczy zapisuię się, Zdrowy będąc na ciele i umy-
23śle [plama]iczny [?], i [?] [...] odstąpiwszy własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi, a pod
24Juryzdykcyą Grodzką Trembowelską iż się teraźnieyszego zeznania mego
25teraźnieyszego cale się poddaiąc i inkorporuiąc, wiadomo pewno
26czynię i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię, iż ia z niewoli
27[tego] [?] [plama] pilney a gwałtowney potrzeby moiey z niewoli
28także pogańskiey za kawką [?] Brata z Tatarami Siostrzeńca mego [?]
29Ur. JmćPana Alexandra Syna Adama Wołuckiego [?] Łowczego
30Koronnego, wyszedłszy, wziąłem pożyczyłem i rękami memi
31własnemi odebrałem summę pieniężny Dwanaście tysięcy
k. 142v (skan 0144, strona lewa)
1Złotych polskich u tegoż JmćPana Alexandra Wołuckiego [?] Łow-
2czego Koronnego z którego odebrania kwituię, i tę summę
3na wszelakich dobrach moich leżących, ruchomych, i summach
4pieniężnych zapisuię, i owe dobra moie wszystkie zaraz
5i wolno tychże dóbr moich posiłky tę summę wszystką
6spełna przezemnie albo Sukcessorów moich UJP. Wołuckie-
7mu potomkom i Sukcessorom Jego nieoddana albo wyli-
8czona niebyła, pozwalam dyspozycyą, i w realną poddaię
9i postępuię przez woźnego i szlachty Intromissyą, nadto zapi-
10suię się iż zaraz tenże pomieniony brat móy z tey niewo-
11li za pomocą Boską wyidzie, tedy po nim wymóc powin-
12ien będę, gdy tego potrzeba będzie, aby ten zapis móy
13approbował, albo podobny temu zeznał – ale pod zakładem
14drugiey takowey summy dwanaście tysięcy Złotych
15polskich, i szkodami słownie oszacowanemi, a które za-
16kłady szkody forum sobie potomkom i Sukcessorom
17moim we wszelakim Sądzie i Urzędzie Grodzkim Ziem-
18skim, Głównym Trybunale Koronnym Lubelskim, Kaptu-
19rowym i innym wszelakim od Rzeczypospolitey uchwalo-
20nym bez zarywania dobrodzieystw prawnych, i precyzy-
21inie [?] się temu zapisani [?] memu naznaczam i do odpowiada-
22nia praefigo – I na to ten móy zapis z podpisem [plama] ręki mo-
23iey i z podpisami rąk JPP. przyiacioł daię. Działo się w Trem-
24bowli Roku pańskiego Tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt dzie-
25wiątego – Miesiąca Kwietnia drugiego dnia – U tego Zapisu
26podpisy ręką tymi słowy – Antoni Zawalski [?] – Jako proszony
27świadek do podpisu podpisuię się Adam W[plama]ński [?] –
28Jako proszony przyiaciel do podpisu podpisuię się Alexan-
29der Tomaszewicz [?] Tomaszewski [?] pMP [?] Stanisław Hałow-
30ski [?] – Suscepta zaś Grodu Trembowelskiego iest tenoris
k. 143 (skan 0144, strona prawa – góra)
1ejusmodi – Anno Domini millesimo sexcentesimo nona-
2gesimo nono Die secunda Aprilis personaliter Comparens
3Antoni Zawalski [?] ten Zapis przyznał – Suscepi Adam [?] K[...]-
4mirowski [?] c. V. B. J. T. [?] Judicatum ad acta Castrensia Trembo-
5veliensia et correctum – Który że ten zapis z suscepta i iu-
6dykatą za podaniem wyż mianowaney osoby, a za moim
7urzędowym przyięciem słowo w słowo iak się w sobie ma
8do Xiąg niniejszych iest ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca października 21 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKM żytomierskim, przede mną Hawryłem Wizodą [?] Wysockim [?], namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi”. Uwaga: w aktach 157, 159–160 (IX–X 1701) w zamku żytomierskim urzęduje Bazyli z Wyhowa WYHOWSKI; tu ponownie Hawryło „Wizoda Wisockim” – jak w aktach 127–155 (1700); odczyt nazwiska jak tam („Wizoda/Wezoda Wyzockim”).
Łacina: personaliter comparens – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; tenoris sequentis / tenoris ejusmodi – następującej / takiej treści; praefigo – wyznaczam (termin); Anno Domini millesimo sexcentesimo nonagesimo nono die secunda Aprilis – roku Pańskiego 1699 dnia 2 kwietnia; suscepi – przyjąłem; judicatum ad acta castrensia Treboveliensia et correctum – osądzono (zatwierdzono) do akt grodzkich trembowelskich i skorygowano; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Nazwiska stron: wierzyciel „Alexander Syn Adama Wołucki [?]” (w rkp. „Watucki/Wotuckiego” – ł pisane jak t; w tytule „Zapis Wołuckiego”), tytułowany „Łowczy Koronny” [?] – odczyt i tytuł niepewne. Dłużnik „Antoni Syn Jana Zawalski [?]” (w rkp. „Zawalski/Zawalskiego”). Fragment o niewoli (w. 26–29 k. 142) częściowo pod plamami i niejasny: „z … pilney a gwałtowney potrzeby moiey z niewoli także pogańskiey za kawką [?] (= kaucją?) Brata z Tatarami Siostrzeńca mego [?] … wyszedłszy” – zapewne: wyszedłszy z niewoli tatarskiej (za poręczeniem/okupem), pożyczył 12 000 zł na wykup brata Franciszka, nadal w niewoli; odczyt przybliżony. Zapis „zastawny”: dłużnik oddaje wierzycielowi dobra w zastaw z prawem intromisji do czasu spłaty; po powrocie brata z niewoli ma uzyskać jego aprobatę zapisu pod zakładem drugich 12 000 zł. Podpisy świadków częściowo pod plamą; „pMP” [?] – niejasny skrót przed nazwiskiem Stanisława Hałowskiego [?]. Urzędnik przyjmujący w grodzie trembowelskim: „Adam [?] K…mirowski [?] c. V. B. J. T.” – odczyt bardzo niepewny. Por. akt 85 (ekstrakt trembowelski z 1688).
Streszczenie
21X 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Hawryłem Wysockim [?], namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Aleksander Wołucki [?], syn Adama, łowczy koronny [?], podał do wpisania oryginał zapisu zastawnego zeznanego w grodzie trembowelskim. Zapis (Trembowla 2 IV 1699): Antoni Zawalski [?], syn Jana, w swoim imieniu i brata Franciszka, będącego wówczas w niewoli tatarskiej, poddając się jurysdykcji grodu trembowelskiego, zeznaje, że w pilnej potrzebie, wyszedłszy z niewoli pogańskiej, pożyczył i odebrał od Aleksandra Wołuckiego [?] 12 000 zł polskich; sumę tę zapisuje na wszystkich swoich dobrach, które oddaje wierzycielowi w zastaw z prawem intromisji przez woźnego do czasu spłaty; zobowiązuje się też, że gdy brat z Bożą pomocą wróci z niewoli, uzyska jego zatwierdzenie zapisu – pod zakładem drugich 12 000 zł i szkodami; poddaje się wszelkim sądom (grodzkim, ziemskim, Trybunałowi Koronnemu Lubelskiemu, kapturowym). Podpisali: Antoni Zawalski [?] oraz świadkowie Adam W[…]ński [?], Aleksander Tomaszewicz [?] Tomaszewski [?] i Stanisław Hałowski [?]. Zapis przyznany osobiście w grodzie trembowelskim 2 IV 1699 i tam przyjęty do akt.
Akt nr 165
Testament Gabriela Doliwy Jańskiego, towarzysza znaku pancernego – wieś Horodyszcze [?] i ruchomości dla synów Józefa, Dominika i Abrahama (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1701, Żytomierz – urząd grodzki w zamku JKM; testament: Horodyszcze [?] 10 II 1701
Karty / skanyk. 143–144 (skan 0144, strona prawa – od ok. 1/4 wysokości; skan 0145, strona lewa i prawa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 143 (skan 0144, strona prawa – od ok. 1/4 wysokości)
1Testament Jańskiego
2Roku Tysiacza siemsot perwoho
3Miesiaca Oktobra dwadcat perwoho dnia
4Na Uradie Khradzkom w Zamku Jeho Korolewskoy Myłosti
1i Stangretowi Bondarczukowi [?], za ich wierne iak oto mnie
2przez kilkanaście Lat pełnione usługi, po równi każde-
3mu po Złotych pięćdziesiąt; niemniey Kuchni Kucharce [?]
4Złotych trzydzieści, a ordinario [?] tak Złotych dziesięć
5wypłacić maią – ostatek zaś w równy dział pomiędzy
6Synów moich Józefa Dominika i Abrahama legity-
7me spłodzonych, przypaść ma – Z gospodarstwa Synowi
8Józefowi konia wronego, z kulbaką i pistoletami
9niemniey szablę i bekieszę naznaczam, a Dominikowi
10ferezyą pod Lisy, kontusz perłowy [?] – Abrahamowi
11sześć wołów, dwie krowy, stróg [?] i pługi [?] dayne, które
12przy podziałku detrunkować [?] się nie powinny – Syno-
13wie moi Archiwum [?] precyzyi [?] maią, a Indygancyi [?]
14Successyi w Subotanych [?] trzech dostać się powinny
15[...]rając [?] się i podzielić się są obowiązani – Którey to dys-
16pozycyi moiey dla lepszey temu wszystkiemu wiary
17Dania [?] i waloru ręką moią, przy upraszonych
18JPP. przyiaciół tey moiey woli przytomnych
19podpisuię się – Działo się w Horodyszczu [?] Tysiąc
20siedmset pierwszego Roku Dnia dziesiątego Lutego
21U tego Testamentu podpisy – Gabryel Doliwa Jański
22Tow. Zn. Pancer. Jako przytomny będący i ustnie od JP.
23Gabryela Jańskiego do podpisu tey ostatniey woli Te-
24stamentu [plama] proszony podpisuię się Jakób Ładerowski [?]
25Proszony do podpisu tey dyspozycyi Testamentowey
26podpisuię się Andrzey Kulinowski [?] – Który to Testament
27słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg ninie-
28yszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca października 21 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKM żytomierskim, przede mną Hawryłem Wyzodą [?] Wysockim [?], namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi” – ta sama sesja co akt 164.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z powodu (dla) rzeczy wewnątrz zawartych; ad acta castrensia Zytomiriensia per oblatam – do akt grodzkich żytomierskich przez oblatę; tenore sequenti – w następującym brzmieniu; ad vitam aeternam – do życia wiecznego; exempli – przykładu; animi – ducha (umysłu); in saecula inviolabiter – na wieki nienaruszalnie; pro suffragio – na modlitwy (za duszę); jure obligatoria – prawem zobowiązania (zapisu dłużnego); cum omnibus – ze wszystkimi; legitime – prawnie (z prawego łoża).
Ferezja – wierzchnia szata podbita futrem („pod lisy” – na lisach); bekiesza – okrycie wierzchnie; kulbaka – siodło; stangret – woźnica. Odpis ma liczne niejasności (zapewne błędy kopisty): „A przodku [?]” (= A naprzód), „osobliwey Życicielki i Ży[…] kanaluiących patronki” (= Najświętszej Panny, orędowniczki [?]), „przy parafialnym mko-ściech [?]” (może: przy parafialnym kościele), „przemożności swego roku[…]iąc się”, „fortunną [?]”, „niedział [?]”, „Archiwum precyzyi”, „Indygancyi Successyi w Subotanych [?]”, „detrunkować [?]” (= potrącać?), „Dania [?]” – odczyt przybliżony. Nazwiska służby i świadków niepewne (Kierski, Drużbacz, Bondarczuk, Ładerowski, Kulinowski). Wieś „Horodyszcze [?]” w woj. kijowskim (por. akty 137, 151 – Horodyszcze [?]; akt 88 – Małe Horodyszcze); miejsce sporządzenia testamentu „w Horodyszczu [?]”.
Streszczenie
21X 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Hawryłem Wysockim [?], namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, JmćPan Józef Jański podał do wpisania testament ojca, Gabriela Doliwy Jańskiego, towarzysza znaku pancernego. Testament (Horodyszcze [?] 10 II 1701): testator, osłabiony na ciele i czujący bliski koniec, polecając duszę Bogu przez wstawiennictwo Najświętszej Panny, Anioła Stróża i świętych patronów, nakazuje pochować ciało przy kościele parafialnym [?], przeznacza 10 zł na modlitwy za duszę i prosi synów Józefa, Dominika i Abrahama o pamięć; dziedzictwo – wieś Horodyszcze [?] w województwie kijowskim (oraz sumy z zapisów dłużnych i ruchomości) – mają synowie podzielić równo wraz z poddanymi; służącym Bartoszowi Kierskiemu [?], Maciejowi Drużbaczowi [?] i stangretowi Bondarczukowi [?] za kilkunastoletnią służbę po 50 zł, kucharce 30 zł [?]; resztę dzielą synowie w równych działach; z gospodarstwa: Józefowi – konia wronego z kulbaką i pistoletami, szablę i bekieszę; Dominikowi – ferezję podbitą lisami i kontusz [?]; Abrahamowi – sześć wołów, dwie krowy i pługi [?] – czego nie wlicza się do działów. Podpisali: Gabriel Doliwa Jański, towarzysz znaku pancernego, oraz świadkowie Jakub Ładerowski [?] i Andrzej Kulinowski [?].
Akt nr 166
Testament Krzysztofa Lipskiego, porucznika wojska królowej Jadwigi [?] – wieś Lipy w woj. kaliskim dla żony Agnieszki z Lewandowskich (dożywocie) i synów Jacka i Andrzeja (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1701, Żytomierz – urząd grodzki w zamku JKM; testament: Lipy 15 VII 1701
14zey inserowany sposób per oblatam podała, prosząc mię
15Urzędu aby do Xiąg niniejszych przyięty i wpisany był, który
16ia Urząd od początku do końca czytałem i ten tak się
17w sobie ma – Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus
18Amen – Każdy się powinien na Śmierć oglądać, i być przy-
19gotowanym, że w ten czas kiedy się naymniey ony spodziewa-
20my, iako do którego ludzie są stworzeni,
21nie [?] u ciebie tenże uczyni, dla przyszłości przed czasem zrobić
22Chcę uprzedzić terminu wieczności, przed czasem zrobić
23następne rozporządzenie – Ja Krzysztoff Lipski Porucznik
24woyska Królowey Jadwigi [?], chociaż osłabiony na siłach ciała
25lecz zdrowy na umyśle, żądam a naprzód duszę moią iako
26od Boga wziętą temu iako Stwórcy oddaię, upraszaiąc aby
27[plama] grzechy mi odpuścić raczył, a duszę moią do Krolestwa [?]
28swey Świętey przyiął – Ciało moie aby było pochowane
29w Kościele parafialnym, upraszaiąc miłey małżonki moiey
30Agnieszki z Lewandowskich Lipskiey by ciało moie
31bez żadnych pomp światowych chowane było [plama] [...]ki [?] Złotych
32sto za duszę moią na msze święte oddała – Maiątek móy
33nieruchomy także wieś Lipy w Summie mi czterysta talarów
34bitych w Woiewództwie Kaliskiem obwodzie wieluńskiem [?]
35a parafii Częstochowskiey położoną, po Antecessorach moich
k. 145 (skan 0146, strona prawa)
1na mnie spadłą, z poddanymi polami oranemi i nieora-
2nemi, Stawami, Czeladziami [?], Rzeczkami [?], takim do niey
3przynależnym i wszelkiemi pożytkami Żonie moiey
4miłey Agnieszce z Lewandowskich Lipskiey daię i na
5dożywocie zapisuię – W prawie owe będzie taż miła
6małżonka moia, pomieniony maiątek przyiąwszy
7pod owe [?] rządy posiadać, prócz tylko tey że Małżonka
8moiey by wyż wyrażony maiątek dobra wsi Lipy
9nie obciążyła żadnym długiem, aby tak iako tey tak-
10że po dniach życia swego (day Boże naydłuższych)
11Synom naszym Jackowi i Andrzejowi bez długów
12dostać się mogła – Aby Synowie nasi Jacek i Andrzey
13przyzwoity Stanowi credito otrzymali, aby wspólnie
14w ich sercach Dziecinne miłości fraterną zamiłowani
15ad patriam, i wiernością Królowi – Arsenalia zaś
16moie składaiące się z Rusznic i Karabellów, te iako
17zabytki z dawnych naszych przodków, z Sukcessyą
18na mnie spadły, aby Synom moim Jackowi i Andrze-
19iowi z dayściem do lat [?] zupełnych wszystkie – Za Opiekuna
20i Executora tey ostatniey woli moiey, obieram i usta-
21nawiam UW. JPana Mikołaja Przybińskiego [?] Cześnika Kaliskiego
22prosząc [plama] ten ultimam voluntatem meam, we wszyst-
23kiem zadosyć uczynić, i tak miła małżonka moia Agnieszka
24iakoteż Synów moich Andrzeja i Jacka od wszystkich
25i przemocy ciężkich bronić – Tym sposobem rozporzą-
26dziwszy maiątkiem moim, a duszę polecony [?] Bogu
27żegnam drogą małżonkę moią i Synów moich daiąc
28im by ciężkie błogosławieństwo – Ostatecznie i wszem-
29nolnie [?] ten móy testament wieczny [?] zeznaię, żeby na-
30wraszny [?] Sąd Boski powoływać będą – Co dla lepszego
31waloru, przy upraszanych pieczętarzach i przyiaciołach
k. 145v (skan 0147, strona lewa – góra)
1ręką moią własną podpisuię – Działo się w Lipach dnia
2piętnastego Julii Tysiąc siedmset pierwszego Roku
3Krzysztof Lipski P. W. K. J. [?] (L. S.) – Na tym testamencie
4iako przyiaciel i pieczętarz podpisuię się Adam Za-
5uchrzycki [?] (L. S.) Przyiaciel podpisuię się Jan de [?] Danta [?]
6Nizwiński [?] – Któryże to testament verbum ad verbum
7iak się w sobie ma, z początku aż do końca do Xiąg
8niniejszych Grodzkich iest ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca października 21 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKM żytomierskim, przede mną Hawryłem Wizodą [?] Wisockim [?], namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim…” – ta sama sesja co akty 164–165.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; per oblatam – przez oblatę; credito – (z) kredytem, poważaniem; ad patriam – ku ojczyźnie; ultimam voluntatem meam – ostatnią wolę moją; verbum ad verbum – słowo w słowo; L. S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Tytuł testatora: „Porucznik woyska Królowey Jadwigi [?]” i w podpisie skrót „P. W. K. J.” [?] – odczyt i sens niepewne (anachronizm lub błąd kopisty); por. dalsze anachronizmy w odpisach (akty 111, 135, 139, 141, 151, 153). Wieś Lipy „w Woiewództwie Kaliskiem obwodzie wieluńskiem [?] a parafii Częstochowskiey [?]” – odczyt przybliżony („obwód” – termin późniejszy). Wartość „w Summie … czterysta talarów bitych” – zdanie niejasne. Wiersze 19–21 k. 144v (wstęp testamentu) – odczyt przybliżony, zdanie zniekształcone w odpisie. Wyrazy „Czeladziami [?], Rzeczkami [?]”, „pod owe [?] rządy”, „przyzwoity Stanowi credito”, „wszemnolnie [?]”, „nawraszny [?]” – odczyt niepewny. Nazwisko egzekutora „Przybiński [?]” (może Przybyński) i świadków (Zauchrzycki [?], Jan de Danta [?] Nizwiński [?]) – odczyt niepewny. Arsenalia – broń (rusznice, karabele).
Streszczenie
21X 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Hawryłem Wysockim [?], namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, UW. JPani Agnieszka z Lewandowskich Lipska podała do wpisania oryginał testamentu męża Krzysztofa Lipskiego, porucznika „wojska królowej Jadwigi” [?]. Testament (Lipy 15 VII 1701): testator, osłabiony na ciele, lecz zdrowy na umyśle, polecając duszę Bogu, nakazuje pochować ciało w kościele parafialnym bez pomp światowych i przeznacza 100 zł na msze za duszę; dziedziczną wieś Lipy (w woj. kaliskim, parafia częstochowska [?]) z poddanymi, polami, stawami i pożytkami zapisuje żonie Agnieszce z Lewandowskich w dożywocie, z zakazem obciążania jej długami, aby po jej śmierci przeszła bez długów na synów Jacka i Andrzeja; synów napomina do zgody, miłości braterskiej, służby ojczyźnie i wierności królowi; broń po przodkach (rusznice, karabele) przekazuje synom po dojściu do pełnoletności; opiekunem i egzekutorem ustanawia Mikołaja Przybińskiego [?], cześnika kaliskiego, prosząc go o obronę żony i synów; żegna rodzinę i błogosławi. Podpisali: Krzysztof Lipski oraz świadkowie-pieczętarze Adam Zauchrzycki [?] i Jan de Danta [?] Nizwiński [?].
Akt nr 167
Cesja (zapis wieczysty darowizny) Antoniego Szponarskiego [?], chorążego chorągwi Czerwonego [?] wojsk koronnych, za siebie i małoletniego syna Błażeja – część wsi Szpiczynce [?] dla Teodora Rabczewskiego [?] (oblata w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1701, Żytomierz – urząd grodzki; zapis: Żytomierz 1 X 1701
8Żytomirskimi, Comparens personaliter JP. Antoni Szpo-
9narski [?] Chorąży Chorą[gwi] Czerw[onego] [?] Woyska Koronnych, ten zapis
10Donacyiny z podpisem swey ręki, iakoteż upraszanych
11JPP. przyiaciół stwierdzony, in rem et personam
12JP. Teodora Rabczewskiego [?] dany i służący dla
13zapisania do Xiąg niniejszych przyniósł [?] [plama] tenże ia
14Urząd ad acticandum przyimuiąc czytałem i tenor
15iest inserowany słowy – Ja Antoni Szponarski [?]
16Chorąży Chor[ągwi] Czerw[onego] [?] Woyska Koronnych swem i małolet-
17niego Syna swego Błażeja Imieniem czyniący,
18zdrowy na ciele i umyśle, odstąpiwszy swey [plama] właściwey
19należney Juryzdykcyi, prawa forum powiatu i Woie-
20wództwa, a pod teraźnieyszy zapis perpetuae Cessyea [?]
21[...] Donationis cale się z dobrami potomkami
k. 146 (skan 0147, strona prawa)
1i Sukcessorami memi poddaiąc i wiążąc, wiadomo
2pewno czynię i dobrowolnie zeznawam, iż ia zeznawa-
3iący, maiąc część moią Dziedziczną we wsi Szpiczyńce [?]
4będącą z czterech poddanych składaiącą się w Woiewództwie
5Kijowskiem leżącą, vigore Jure naturali et Successive
6po Antecessorach na mnie spadłą, a maiąc wolność
7z prawa pospolitego dobrami memi iako chcieć sza-
8fować [?], za mediacyą przyiaciół i krewnych moich część
9moią własną dziedziczną, którą z powodu odległego miesz-
10kania sam zarządzać niemogę, przeto umyśliłem JP.
11Teodorowi Rabczewskiemu [?] na wieczność darować, a
12przywodząc móy zamiar do skutku pomienioną część
13wsi Szpiczyńce [?], z poddanymi, polami, Czertezami [?],
14lasami [?], i wszystkiemi przynależytościami JP. Teodoro-
15wi Rabczewskiemu [?] daię, daruię i na wieczne czasy
16zapisuię – Wolen tedy iuż iest JP. Teodor Rabczewski [?]
17pomienioną część iako swoią własną rządzić, dyspo-
18nować i ku naylepszemu pożytkowi obrócić, a ia
19z tąd i Syn móy Błażey żadnego prawa i zwrotu
20do niey iuż nie mam i nie powinien będę – Którą
21to darowiznę utrzymać mam pod szkodami Ziem-
22skiemi słownie, krom przysięgi Cielesney oszaco-
23wanemi; w przypadku zaś sprzeciwienia się Sąd
24Grodzki; w czasie bezkrólewia Kapturowy, sobie i Suk-
25cessorom naznaczam, i na to daię ten zapis wieczysty
26darowizny z podpisem ręki moiey własney i przyia-
27ciół do tego zapisu upraszanych – Działo się w Żyto-
28mierzu Roku Tysiąc siedmset pierwszego dnia
29pierwszego Oktobra – U tego zapisu per oblatam
k. 146v (skan 0148, strona lewa – góra)
1podanego, podpisy rąk temi słowy – Antoni Szpona-
2rski [?] Chorąży Chorą[gwi] Czerw[onego] [?] W[oyska] Kor[onnego] – Jako przyiaciel i pieczętarz
3podpisuię się Szymon Mosarski [?] (L. S.) Jako obligowany
4od JP. Szponarskiego [?] podpisuię się Leon Szczę-
5sny [?] [...] – Któryż to zapis Donationis za podaniem
6i prośbą zeznawaiącoho [?] a za moim Uradowym
7przyiatiem tak iak się w sobie maiet [?] do Knyh nyneszynych
8iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca października 21 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKM Żytomierzu, przede mną Hawryłem Wizodą [?] Wisockim [?], namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi”; tym razem „w Miestie” (w mieście), nie „w Zamku”; ta sama data co akty 164–166. Zakończenie mieszane: „za podaniem i prośbą zeznawającego, a za moim urzędowym przyjęciem, tak jak się w sobie ma, do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; tenor – brzmienie; perpetuae cessionis … donationis – (zapis) wieczystej cesji (i) darowizny; vigore iure naturali et successive – mocą prawa przyrodzonego i sukcesyjnie; per oblatam – przez oblatę; L. S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Nazwisko darczyńcy w tytule i tekście „Szponarski [?]” (pierwsza litera niepewna – Sz/Lz). Tytuł urzędu skrócony „Chorąży Chorą. Czerw. Woyska Koronnych” [?] – rozwinięcie niepewne (chorągiew „Czerwonego”? lub „Czerwonogrodzka”?). Obdarowany „Teodor Rabczewski [?]” (może Rabczewski / Robczewski). Wieś „Szpiczyńce [?]” (w rkp. „Szpiczynie / Szpicyńce”) – odczyt niepewny. „Czertezami [?]” – zapewne czerteże (karczowiska); por. akt 166. Wyraz po „perpetuae” zapisany „Cessyea [?]”, dalej słowo nieczytelne przed „Donationis”. Podpisy świadków niepewne („Szymon Mosarski [?]”, „Leon Szczęsny [?] …”). Uzasadnienie darowizny – „z powodu odległego mieszkania” – nietypowe dla 1701 r. (por. anachronizmy w innych odpisach).
Streszczenie
21X 1701 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Hawryłem Wysockim [?], namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, JP. Antoni Szponarski [?], chorąży chorągwi „Czerwonego” [?] wojsk koronnych, podał do wpisania zapis wieczystej cesji (darowizny) na rzecz JP. Teodora Rabczewskiego [?]. Zapis (Żytomierz 1 X 1701): Szponarski [?], w swoim imieniu i małoletniego syna Błażeja, poddając się sądowi grodzkiemu, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Szpiczyńce [?] w województwie kijowskim (czterech poddanych), przypadłą mu sukcesyjnie po przodkach, której z powodu odległego mieszkania nie może sam zarządzać, za radą przyjaciół i krewnych daruje na wieczność Teodorowi Rabczewskiemu [?] z poddanymi, polami, czerteżami, lasami [?] i wszystkimi przynależnościami, zrzekając się wszelkich praw swoich i syna; zobowiązuje się do utrzymania darowizny pod szkodami szacowanymi bez przysięgi, poddając się sądowi grodzkiemu, a w bezkrólewiu kapturowemu. Podpisali: Antoni Szponarski [?] oraz świadkowie Szymon Mosarski [?] i Leon Szczęsny [?].
Akt nr 168
Dymisja Tadeusza Łuszczewskiego, porucznika „wojska królowej Jadwigi” [?], dla synów Jana i Michała – część wsi Korytyszcz [?] w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XII 1701, Owrucz – urząd grodzki; zapis: Żytomierz 1 XII 1701
Karty / skanyk. 146v–147 (skan 0148, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości, strona prawa – do ok. 3/4 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 146v (skan 0148, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości)
1Dymissya Tadeusza Łuszczew-
2skiego
3Roku Tysiacza siemsot pierwoho
4Miesiaca Decembra dwatcat czetwertoho dnia
5Na Uradie Khradzkom w Miesti JKo Korolewskoy Myłosti [?]
12siebie zeznawaiącego ratione Intra Contentorum podaw-
13szy, in rem et personam JPP. Jana i Michała [plama] Łusz-
14czewskich synów swoich sporządzoną przyznał, prosząc
15mię urzędu o przyięcie oney do Akt. A tak ia Urząd
16annuendo affectationi przyimuiąc czytałem, która
17tak się w sobie ma – Ja Tadeusz Łuszczewski P. W. K. J.
18Zdrowy będąc na ciele i umyśle, odstąpiwszy [plama] swey właś-
19ney należney ziemskiey Juryzdykcyi, prawa forum
20powiatu i Woiewództwa, a pod ten móy zapis dymissio-
21nis cale się podaiąc i wiążąc, wiadomo czynię i zeznaię,
k. 147 (skan 0148, strona prawa)
1iż ia zeznawaiący, maiąc część [?] moią dziedziczną
2Wsi Korytyszcz [?] w Woiewództwie Kijowskiem leżącą
3po Antecessorach moich do mney przypadaiącą
4dzierżawy, a będąc mocen fortunę moią własną [?] se-
5cundum bene placitum meum rozporządzić; a widząc
6zaś potrzeby Synów moich Jana i Michała, umyśli-
7łem pomienioną część Wsi Korytyszcz [?] tymże Synom
8moim dla przyzwoitego utrzymania się przewłaszczy- [?]
9Jano[wi] [?] pomienioną część wsi Korytyszcz [?] z poddanymi
10polami et cum omnibus pertinentiis JP. Janowi
11i Michałowi Synom moim z pod fortuny moiey
12wypuszczam i dymittuię – Wolni tedy są pomienieni
13Synowie moi pomienioną część objąć w posiada-
14nie, a wszystkich dochodów i pożytków z niey frui
15vigore niniejszey dymissyi, którą ia zeznawaiący
16ziścić i utrzymać obowiązuię się – Na co daię ten Za-
17pis dymissionis z podpisem ręki moiey. Datt[um]
18w Żytomierzu Roku Tysiąc siedmset pierwszego
19Decembra pierwszego dnia – Tadeusz Łuszczewski
20Porucznik [plama] Woyska Królowey Jadwigi – Która dymis-
21sya za podaniem i oczewistem zeznaniem, a za mo-
22ściu [?] oczewistem, urzędownem przyięciem słowo w sło-
23wo iak się w sobie ma do xiąg niniejszych iest
24inseryowana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generalnym [?] województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Akt powraca do sesji owruckiej (por. akty 161–163, X–XI 1701).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z powodu rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; dymissionis – (zapis) dymisji, tj. wypuszczenia dóbr synom; secundum bene placitum meum – według mego upodobania; cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; frui – korzystać (z dochodów); vigore – mocą; datum – dan.
Tytuł „Porucz. Woyska Królowey Jadwigi” (w tekście skrót „P. W. K. J.”, w podpisie rozwinięty) – ten sam anachroniczny tytuł co w aktach 138 i 166; brak takiej formacji w 1701 r. Nazwisko Łuszczewski czytelne (por. świadek J. Łuszczewski [?] w akcie 149). Wieś „Korytyszcz [?]” (trzykrotnie w tej samej formie; może Korytyszcze). Fragment „przewłaszczy- / Jano[wi]” (k. 147, w. 8–9) niepewny – może zepsuty odpis („przewłaszczyć. Janowi …”). „Własną [?]” w w. 4 – w rkp. „ułasno” [?]. Na k. 147 w. 22 „a za mo- / ściu [?] oczewistem” – fragment formuły zniekształcony przez kopistę (zapewne „a za moim urzędowym przyjęciem”).
Streszczenie
24XII 1701 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, JP. Tadeusz Łuszczewski, porucznik „wojska królowej Jadwigi” [?], podał do wpisania sporządzony przez siebie zapis dymisji na rzecz synów Jana i Michała Łuszczewskich. Zapis (Żytomierz 1 XII 1701): Łuszczewski, poddając się sądowi grodzkiemu, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Korytyszcz [?] w województwie kijowskim, przypadłą mu po przodkach, którą może dowolnie rozporządzać, widząc potrzeby synów – dla ich przyzwoitego utrzymania – wypuszcza im z poddanymi, polami i wszystkimi przynależnościami. Synowie mogą objąć tę część w posiadanie i korzystać ze wszystkich dochodów; ojciec zobowiązuje się dotrzymać zapisu. Akt wpisano słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 169
Relacja woźnego generała Stefana Kamara [?] o intromisji Franciszka Kozarewicza, cześnika oszmiańskiego [?], w część wsi Łociatyn [?] po ojcu Janie (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XII 1701, Owrucz – urząd grodzki; intromisja 7 XII 1701
18ogrodami i innemi wszystkiemi generaliter mianowa-
19nemi i niemianowanemi, pożytkami i dochodami
20do tey części należącemi JP. Franciszkowi Kozarewiczowi
21Cześnikowi Oszmiańskiemu [?], w spokoyną Realną
22Actualną Dziedziczną possessyą podał [plama] – A tak
23on woźny w spokoyney possessyi dóbr tych części wsi
24Łociatyna [?] Requirenta zostawiwszy, szlachtę sobie
25przytomną oświadczywszy się, a ztamtąd powróciwszy o tem
26swoiey Rellacyey possessyiey uczynił i zeznał, prosząc [plama] [iey] [?]
27a przyięcia do Akt zapisania [?] – co od Affectato-
28rem swem otrzymał – Stefan Kamar [?] woź-
29ny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generalnym [?] województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”; dalej po polsku. Ta sama sesja owrucka co akt 168.
Łacina: ex officioso additione [?] – zapewne zniekształcone „ex officio … ad instantiam” (z urzędu, na żądanie); generaliter – ogólnie; requirens (Requirenta) – żądający (intromisji); affectator – żądający wpisu.
Woźny generał „Stefan Kamar / Komar [?]” – nowe nazwisko woźnego (w akcie 158 – Samuel Olszyński [?], w 1700 r. – Paweł Romański); w tekście „Kamar”, w podpisie „Kamar/Komar”; w akcie 170 w tekście „Komar”, w podpisie wyraźnie „Kamar” – przyjęto Kamar [?]. Urząd intromitowanego w tekście skrócony „Czau. / Oszmian.” [?], w dalszej części „Cześnikowi Oszmiańskiemu” [?] (odczyt z powiększenia; por. „krajczy oszmiański” w akcie 110). Wieś „Łociatyna [?]” (dwukrotnie w dopełniaczu; może Łociatyn / Łoziatyn). Świadkowie „Stefan Łapaczowski [?]” i „Felix Rechliński [?]” – odczyt niepewny. Zakończenie relacji (dwa ostatnie wiersze) zniekształcone w odpisie; plama atramentu na końcu w. 22 i 26.
Streszczenie
24XII 1701 w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, stanął woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Stefan Kamar [?], i zeznał w relacji, że 7 XII 1701, na żądanie JP. Franciszka Kozarewicza, cześnika oszmiańskiego [?], mając przy sobie szlachtę – Stefana Łapaczowskiego [?] i Feliksa Rechlińskiego [?] – był w części wsi Łociatyn [?] w województwie kijowskim, przypadłej Franciszkowi prawem natury i spadku po ojcu Janie Kozarewiczu, i podał mu ją w spokojne, realne, aktualne i dziedziczne posiadanie ze wszystkimi przynależnościami (poddani, lasy, pola, ogrody, pożytki i dochody); zostawiwszy intromitowanego w spokojnym posiadaniu, powrócił i złożył relację do akt.
Akt nr 170
Relacja woźnego generała Stefana Kamara [?] o intromisji Stefana Buszyńskiego [?], chorążego pancernego, w część wsi Szczeniów [?] nabytą od Jana Krajewskiego, cześnika lidzkiego [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XII 1701, Owrucz – urząd grodzki; intromisja 4 XII 1701
7Pancer[nemu] zostawiwszy, szlachtę sobie przytomną oświad-
8czył się – a ztamtąd powróciwszy o tem tę swoią
9Rellacyey possessyey uczynił i zeznał, prosząc iey
10a przyięcia i do Akt zapisania, co od affectato-
11rem swoiam [?] otrzymał – Stefan Kamar [?] Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generalnym województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Ta sama sesja co akty 168–169; formularz relacji niemal identyczny jak w akcie 169.
Woźny w tekście „Komar”, w podpisie wyraźnie „Kamar” (por. akt 169) – przyjęto Kamar [?]. Nazwisko intromitowanego „Buszyński [?]” (w rkp. „Buszyński/Burzyński”). Wieś: raz „Szczaniowce [?]”, dwa razy „Szczeniowa” (dopełniacz) – przyjęto Szczeniów [?]. Sprzedający „JP. Jan Krajewski, Czes. Lidz.” [?] – rozwinięcie urzędu (cześnik lidzki) niepewne. Świadkowie „Leon Łabontsiński [?]” (zapewne zniekształcone Łabędziński) i „Kasper Czaykowski [?]”. W wyliczeniu przynależności niepewne „nawozami [?]”, „zaroślami [?]”, „Ostami [?]” (może ostrowami), „mytami [?]”.
Streszczenie
24XII 1701 w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Stefan Kamar [?], zeznał w relacji, że 4 XII 1701, na żądanie JP. Stefana Buszyńskiego [?], chorążego pancernego, w obecności szlachty – Leona Łabontsińskiego [?] i Kaspra Czajkowskiego [?] – był w części wsi Szczeniów [?] w województwie kijowskim, którą na mocy wcześniejszej transakcji JP. Jan Krajewski, cześnik lidzki [?], sprzedał Buszyńskiemu [?], i wprowadził go w spokojne, realne i wieczyste posiadanie tej części ze wszystkimi przynależnościami (grunty, siedliska, ogrody, pola, poddani, sianożęcia, dąbrowy, lasy, bory i in.), po czym, zostawiwszy go w posiadaniu, powrócił i złożył relację do akt.
Akt nr 171
Relacja woźnego generała Stefana Kamara [?] o intromisji Adama i Anastazji z Podhajeckich [?] Kondrackich, małżonków, w część wsi Łabary [?] w ziemi mińskiej [?] – zastaw 2000 zł po Wernerach (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XII 1701, Owrucz – urząd grodzki; intromisja 15 XII 1701
Karty / skanyk. 148v–149v (skan 0150, strona lewa – od ok. 40% wysokości, strona prawa; skan 0151, strona lewa – do ok. 55% wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 148v (skan 0150, strona lewa – od ok. 40% wysokości)
1Possessya Kondrackich
2Roku Tysiacza siemsot pierwoho
3Miesiaca Decembra dwadcat czetwertoho dnia
4Na Uradie Khradzkom w Miesti JKo Korolewskoy Myłosti
13Szlachtę sobie przytomną oświadczywszy się, a ztamtąd powró-
14ciwszy o tem tę swoią Rellacyey possessyey uczynił
15i zeznał, prosząc mię Urzędu o przyięcie Jey i zapisanie
16do Akt – Co ad affectationem suam otrzymał Stefan
17Kamar [?] Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generalnym województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Ta sama sesja co akty 168–170; trzecia relacja woźnego S. Kamara [?].
Łacina: originaliter – pierwotnie; sub sequenter [?] – następnie; per oblatam – przez oblatę; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i zaprzeczenia; intromittował – wwiązał; ad affectationem suam – na swoje żądanie; generaliter – ogólnie.
Środkowa część (k. 149, w. 5–21) – historia zastawu – zapisana zawile i zapewne zepsuta w odpisie: część wsi Łabary [?] była pierwotnie zastawiona przez zmarłego Antoniego Wernera [?] zmarłemu Janowi Kondrackiemu (dziadowi) i Pawłowi Kondrackiemu (ojcu) intromitowanego za 2000 zł; prawa zastawne przeszły na JP. Aleksandrową Wernerową [?] oraz przez zmarłą Mariannę [z Dubrawskich?] 1° v. Kondracką, 2° v. Orłowską [?] (matkę Anastazji?) – kolejność i role osób niepewne; wymienione: intercyza (umowa) spisana 3 V 1675 w „Warszynie [?]” i oblatowana w grodzie mińskim 16 XII 1690 [?] („dziewięćdziesiątego” – może brak jednostek roku) oraz ugoda przyjacielska 14 IV 1700 z JmPanami „Żorowskiemi [?]”. Tytuły przy małżonkach „Małż. Ławcy [?] Koron.” – niejasne (może zniekształcone „łowczych”). Świadek „Niepokoyczycki” – znana rodzina Niepokojczyckich; „Andrzej Kundyński [?]” niepewny. „W Ziemostwie [?] Mińskiem” – może zniekształcone „województwie”. Wieś: „Łabarze”, „Łabary” – przyjęto Łabary [?].
Streszczenie
24XII 1701 w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Kamar [?] zeznał w relacji, że 15 XII 1701, na żądanie Adama, syna Pawła [?], i Anastazji z Podhajeckich [?] Kondrackich, małżonków, w obecności szlachty – Stefana Niepokojczyckiego i Andrzeja Kundyńskiego [?] – był w części wsi Łabary [?] w ziemi [województwie?] mińskiej, zastawionej pierwotnie przez zmarłego Antoniego Wernera [?] dziadowi Janowi i ojcu Pawłowi Kondrackim za 2000 zł (prawa zastawne przechodziły następnie przez Aleksandrową Wernerową [?] i zmarłą Mariannę 1° v. Kondracką, 2° v. Orłowską [?]; przywołano intercyzę z 3 V 1675, oblatowaną w grodzie mińskim w XII 1690 [?], oraz ugodę przyjacielską z 14 IV 1700), i wwiązał Kondrackich w tę część ze wszystkimi przynależnościami (grunty, siedliska, ogrody, pola, zarośla, sianożęcia, lasy, dąbrowy, bory, drzewo bartne, rzeki, stawy, młyny i in.) w spokojne posiadanie według prawa zastawnego – aż do oddania sumy 2000 zł – bez niczyjego sprzeciwu; następnie złożył relację do akt.
Akt nr 172
Relacja woźnego generała Stefana Kamara [?] o intromisji Jana Sowińskiego, podczaszego wendeńskiego, w część wsi Wercisy [?] z prawa spadku (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XII 1701, Owrucz – urząd grodzki; intromisja 18 XII 1701
20podał, postąpił i Intromittował – poddanych zwo-
21ławszy, o nowym ich panie Affectacyi zawiado-
22mił, w czem stronę szlachty oświadczywszy się odiechał –
k. 150v (skan 0152, strona lewa – góra)
1i tę przedemną Urzędem uczynił i zeznał possessyi
2Rellacyą – prosząc a przyięcia i do Akt zapisania –
3co ad affectationem suam otrzymał – Stefan
4Kamar [?] woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generalnym [?] województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Ta sama sesja co akty 168–171; czwarta relacja woźnego S. Kamara [?] (w tekście „Komar”, w podpisie „Kamar”).
Łacina: ex officiosa additione [?] – zniekształcona formuła (por. akty 169–170); generaliter – ogólnie; intromittował – wwiązał; ad affectationem suam – na swoje żądanie. „Poddanych zwoławszy, o nowym ich panie zawiadomił” – stała formuła intromisji (ogłoszenie poddanym nowego dziedzica).
Wieś „Wercisach / Wercisy [?]” – odczyt niepewny (może Wereszyce / Wereszy). Świadkowie „Teofil Jaworzyński [?]” (w rkp. „Jaworinskiego”) i „Leon Czarnecki [?]”. „Łanami [?]” w wyliczeniu – w rkp. „łaniami”. Wendeński – od Wenden (Kieś) w Inflantach; urzędy inflanckie jako tytularne (por. akt 112 – chorąży wendeński).
Streszczenie
24XII 1701 w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Stefan Kamar [?], zeznał, że 18 XII 1701, na żądanie JP. Jana Sowińskiego, podczaszego wendeńskiego, w obecności szlachty – Teofila Jaworzyńskiego [?] i Leona Czarneckiego [?] – był w części wsi Wercisy [?] w województwie kijowskim i z mocy prawa spadku podał, postąpił i wwiązał Sowińskiego w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie tej części ze wszystkimi przynależnościami (poddani, pola, lasy, sadyby, ogrody, łany [?], czerteże, pasieki, sianożęcia, pastwiska); zwoławszy poddanych, oznajmił im o nowym panu, po czym złożył relację do akt.
Akt nr 173
Relacja woźnego generała Stefana Kamara [?] o intromisji Wincentego Kownackiego, cześnika lidzkiego, w część wsi Korbutów [?] z prawa spadku (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XII 1701, Owrucz – urząd grodzki; intromisja 15 XII 1701
Karty / skanyk. 150v–151 (skan 0152, strona lewa – od ok. 1/4 wysokości, strona prawa – do ok. 3/4 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 150v (skan 0152, strona lewa – od ok. 1/4 wysokości)
1Possessya Kownackiego
2Roku Tysiacza siemsot perwoho
3Miesiaca Decembra dwadcat czetwertoho dnia
4Na Uradie Khradzkom w Miesti JKo Korolewskoy
5Myłosti Owrucku, peredamnoiu Michajłom Syn-
6hajewskim Namiestnikom Podwojewództwa, Rehen-
7tom Grodzkim, Khenerału [?] Województwa Kijowskoho i
8Knyhami nyneszymi Khradzkimi Kijowskimi
9Stanowszy oczewiście woźny Generał Województwa
10Kijowskiego i Innych Szlachetny Stefan Komar [?]
16kiego Czes[nika] Lidzkiego ex officiosa additione [?] ma-
17iąc przy sobie stronę szlachty ludzi wiary godnych
k. 151 (skan 0152, strona prawa)
1UUr. Jakóba Łapcznowskiego [?] i Tomasza Sawyń-
2skiego [?] dla lepszey wiary wziętych był w dobrach części
3Wsi Korbutowa [?] w Województwie Kijowskiem leżący[ch],
4i tam będąc z mocy prawa spadku, pomienio-
5ną część wsi Korbutowa [?] ze wszystkiemi przyna-
6leżytościami, poddanymi, lasami, polami, ogroda-
7mi, sadybami, Czertezami, łaniami [?], pasiekami
8i innemi wszystkiemi generaliter mianowa-
9nemi i niemianowanemi pożytkami i dochoda-
10mi do tey części należnemi JP. Wincentemu Kow-
11nackiemu Czesnikowi Lidzkiemu, w spokoyną
12realną, Actualną Dziedziczną possessyą, podał,
13postąpił, Intromittował – poddanych do Groma-
14dy zwoławszy, o nowym panie Affectacyi
15zawiadomił – w czem stronę szlachty oświadczyw-
16szy się odiechał i tę przedemną uczynił i zeznał
17possessyi Rellacyą, prosząc a przyięcia i do
18Akt zapisanie – Co ad affectationem suam
19otrzymał – Stefan Kamar [?] Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generalnym [?] województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Ta sama sesja co akty 168–172; piąta relacja woźnego S. Kamara [?] (w tekście „Komar”, w podpisie „Kamar/Kamor”). Formularz niemal identyczny jak w akcie 172.
Łacina: ex officiosa additione [?] – zniekształcona formuła (por. akty 169–172); generaliter – ogólnie; intromittował – wwiązał; ad affectationem suam – na swoje żądanie. „Poddanych do gromady zwoławszy, o nowym panie zawiadomił” – formuła ogłoszenia poddanym nowego dziedzica.
Urząd „Czes. Lidzki” – cześnik lidzki (w akcie 170 ten sam urząd przy Janie Krajewskim). Wieś „Korbutowa [?]” (dwukrotnie; może Korbutów / Korbutówka). Świadkowie „Jakób Łapcznowski [?]” (w rkp. „Łapcznowskiego / Zapasnowskiego”) i „Tomasz Sawyński [?]” – odczyt niepewny. Na k. 151 silne przebicie atramentu z k. 151v.
Streszczenie
24XII 1701 w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Stefan Kamar [?], zeznał w relacji, że 15 XII 1701, na żądanie JP. Wincentego Kownackiego, cześnika lidzkiego, w obecności szlachty – Jakuba Łapcznowskiego [?] i Tomasza Sawyńskiego [?] – był w części wsi Korbutów [?] w województwie kijowskim i z mocy prawa spadku wwiązał Kownackiego w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie tej części ze wszystkimi przynależnościami (poddani, lasy, pola, ogrody, sadyby, czerteże, łanie [?], pasieki); zwoławszy poddanych do gromady, oznajmił im o nowym panu, po czym złożył relację do akt.
Akt nr 174
Zapis ustępczy (zastawny) Józefa Sienkiewicza, chorążego wojsk koronnych, syna Aleksandra, cześnika kijowskiego – część wsi Karaczejówka dla Jana Chrzanowskiego, rotmistrza, za 3790 zł (oblata w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XII 1701, Żytomierz – urząd grodzki; zapis: Karaczejówka 10 XI 1701
Karty / skanyk. 151–152v (skan 0152, strona prawa – sam tytuł; skan 0153, strona lewa i prawa; skan 0154, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 151 (skan 0152, strona prawa – dół)
1Zapis JP. Sienkiewicza JPanu
2Chrzanowskiemu dany –
k. 151v (skan 0153, strona lewa)
1Roku Tysiacza siemsot perwaho
2Miesiaca Decabra dwadcat czetwertaho dnia
3Na Uradie Khradzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
11czystym prawem należy się i powinna będzie, niewyłączaiąc
12z tey ni na moią ni na Synów moich ani też bliskich krew-
13nych, z tem wszystkiem iakowe sam z dawna używał,
14iako od czasu przyiścia do lat zupełnych Syna moiego
15Karola iedynego i naturalnego Sukcessora, do Czasu zaś tego
16Jako [plama] prawem ustępczym Zastawnym – wolen iest i będzie
17JP. Jan Chrzanowski Rotmistrz takową Maiętnością iak
18chcieć rządzić, szafować i Dysponować i ku naylepszemu
19pożytkowi swemu obrócić, a Ja sam zrzekłszy się pra-
20wa władania tąż Maiętnością, takowego iuż od tego sobie
21i Sukcessorów swoich do Czasu okupna w Zamierzonym Czasie niezosta-
k. 152v (skan 0154, strona lewa – góra)
1wuię, mocy nie mam i nie powinien będę – mocą tego Dobrowolnego
2Zeznania mego podpisuię się – Józef Syn Alexandra
3Chorąży W[oysk] Kor[onnych]: Sienkiewicz – Dattum w Karaczejówce
4dnia Dziesiątego Nowembra Tysiąc Siedmset pierwszego
5Roku. Który to Zapis ustępczy za podaniem i prośbą
6a za moim Urzędownym przyięciem słowo w słowo
7Jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nowa ręka kopisty od k. 151v (pismo staranniejsze, gęstsze). Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Żytomierzu, przede mną Hawryłem Wezodą Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi”. Tego samego dnia (24 XII 1701) oblaty w Owruczu przed Synhajewskim (akty 168–173) i w Żytomierzu przed Wysockim (por. podwójne sesje 31 XII 1700).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; tenor – brzmienie; datum – dan; ingrossowany – wpisany (do ksiąg). „Cyrkumferencja” – obręb, granice dóbr; „hipotekowane sumy” – sumy zabezpieczone na dobrach (termin anachroniczny dla 1701 r.).
Treść zawiła: Sienkiewicz, nie mogąc spłacić długów ciążących na części Karaczejówki, zaciąga u Chrzanowskiego 3790 zł na 3 lata; jeśli nie wykupi dóbr w tym czasie, termin okupu przesuwa się do dojścia do pełnoletności jego syna Karola; gdyby i wtedy nie spłacono tej i wcześniejszych sum, dobra przechodzą na Chrzanowskiego wieczyście; do tego czasu Chrzanowski włada nimi prawem zastawnym. Wieś Karaczejówka – por. akt 146 (część Karaczejówki sprzedana A. Rybińskiemu). Aleksander Sienkiewicz, cześnik kijowski – por. przywilej na cześnikostwo kijowskie (akt 27, 1649). „Rzeczoney [?]” (w rkp. „zwaney”?), „na ów czas [?]” (w rkp. „napowczas”) – odczyt niepewny. W tekście JP. Józef Sienkiewicz „Syn [skreślone] JP. Alexandra”. Parafa „Rdz [?]” w dolnym rogu k. 151 – zapewne znak kontrolny kopisty/kolacjonującego.
Streszczenie
24XII 1701 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Hawryłem Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, JP. Józef Sienkiewicz, chorąży wojsk koronnych, syn Aleksandra, cześnika kijowskiego, podał do wpisania zapis ustępczy na rzecz JP. Jana Chrzanowskiego, rotmistrza. Zapis (Karaczejówka 10 XI 1701): Sienkiewicz, posiadając dziedziczną część wsi Karaczejówka, obciążoną długami jego i przodków, zaciąga u Chrzanowskiego 3790 zł na tę część na trzy lata; termin wykupu przedłuża do dorośnięcia i wyjścia z małoletności swego jedynego syna i spadkobiercy Karola; gdyby i wtedy nie spłacono tej i wcześniejszych sum zabezpieczonych na dobrach oraz należności Chrzanowskiego, część Karaczejówki z poddanymi, polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, laskiem, stawkiem, młynkiem i całym obrębem przypadnie Chrzanowskiemu prawem wieczystym; do tego czasu Chrzanowski posiada ją prawem ustępczym zastawnym i może nią swobodnie rządzić i dysponować, a Sienkiewicz zrzeka się władania nią do czasu okupu.
Akt nr 175
Oblata konsensu króla Augusta II dla Jana Buczyrogi [?] na odstąpienie prawa dożywotniego do części dóbr Czepielów [?] w woj. kijowskim Stanisławowi Jabłonowskiemu, oboźnemu koronnemu, staroście bohusławskiemu (Warszawa 12 VII 1701; oblata w Żytomierzu przez Szymona Berezowskiego)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki kijowski; konsens: Warszawa 12 VII 1701
Karty / skanyk. 152v–153v (skan 0154, strona lewa – od ok. 40% wysokości, strona prawa; skan 0155, strona lewa – do ok. 70% wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 152v (skan 0154, strona lewa – od ok. 40% wysokości)
9sławskiego od używania spokoynego ani oddalenia mocy
10nikomu niedamy ale przy prawie dożywotnim Za-
11chowamy. Dan w Warszawie dnia Dwunastego Miesiąca
12Lipca Roku Pańskiego Tysiąc Siedmset pierwszego panowa-
13nia naszego czwartego – Augustus Rex (L. S.) Manu cum
14Rege Maxymilian z Tęczyna Ossoliński Chorąży Dro-
15hicki P. W. R. [?] – Któryżto Consens z Cessyą [?] za podaniem
16i prośbą stawaiącego słowo w słowo iak się w sobie ma [plama] do
17Xiąg niniejszych iest zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generalnym [?] województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Synhajewski tym razem urzęduje w Żytomierzu (dotąd w Owruczu).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; per oblatam – przez oblatę; cuius de serie verborum talis (w rkp. „ius de serea Verborum talis”) – którego brzmienie słowami jest takie; cum attinentiis – z przynależnościami; Augustus Rex – August Król; L. S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; manu cum rege – ręką z królem (kontrasygnata sekretarza).
Konsens królewski (zgoda króla na cesję dożywocia na dobrach królewskich): Jan Buczyroga [?] ustępuje swego prawa dożywotniego do części dóbr Czepielów [?] na rzecz Stanisława Jabłonowskiego, oboźnego koronnego i starosty bohusławskiego; król zapewnia, że Jabłonowski będzie je dożywotnio posiadał. Kontrasygnował Maksymilian z Tęczyna Ossoliński, chorąży drohicki, „P. W. R.” [?] (może zniekształcone skrótowe określenie urzędu sekretarskiego). „Wlewek (prawa)” – wlew, przelanie (transfuzja) prawa. Data „panowania naszego czwartego” (1701) – według rachuby od koronacji 1697 powinien to być rok piąty; możliwy błąd odpisu. Nazwa dóbr: „Czepielowa”, „Czepiełowa” [?] (plama) – przyjęto Czepielów [?]. „Consens z Cessyą [?]” – odczyt niepewny. Oblatę podał Szymon Berezowski w imieniu Jabłonowskiego („iako Pana swego”).
Streszczenie
30XII 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, JMć Pan Szymon Berezowski w imieniu swego pana, Stanisława Jabłonowskiego, oboźnego koronnego i starosty bohusławskiego, podał do wpisania konsens króla Augusta II (Warszawa 12 VII 1701), wydany na rzecz Jabłonowskiego w sprawie Jana Buczyrogi [?]. Król zezwala Buczyrodze [?] na odstąpienie (wlew) jego prawa dożywotniego do części dóbr Czepielów [?] w województwie kijowskim na osobę Jabłonowskiego, zapowiada zatwierdzenie tej cesji, gdy zostanie zeznana przed aktami, i zapewnia Jabłonowskiemu dożywotnie spokojne posiadanie tych dóbr ze wszystkimi przynależnościami (dwory, budynki, pola, rzeki, stawy, młyny, karczmy, jeziora). Podpisał król, kontrasygnował Maksymilian z Tęczyna Ossoliński, chorąży drohicki.
Akt nr 176
Relacja woźnego generała Piotra Siemachnowicza [?] o intromisji Jana Grabowskiego, rotmistrza chorągwi pancernej, we wieś Domanówka [?] w pow. żytomierskim na mocy wieczystej darowizny Aleksandra Niemirycza (oblata w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 XII 1701, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki; intromisja 3 XII 1701; darowizna: Żytomierz 27 X 1700
21w tych Dobrach znayduiącymi się, mianowanemu JP. Janowi Grabowskiemu in
k. 154v (skan 0156, strona lewa – góra)
1realem, actualem et perpetuam Possessionem podał i postąpił i one-
2go w mianowane Dobra ut iuris et moris est, Intromittował
3i ztamtąd wyż rzeczoną szlachtę przy sobie będącą oświadczywszy się
4odiechał i o tem tę swoią prawdziwą przed Urzędem uczynił i zeznał
5relacyą prosząc aby do Xiąg niniejszych Grodz[kich] Żytomir[skich] przyięta i
6zapisana była co na afektacyą swoią otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 11 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim, przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi”. Wyhowski urzędował w Żytomierzu także 29 IX i 7 X 1701 (akty 157–160). Odpisy znów nie w porządku chronologicznym (11 XII po 24 i 30 XII 1701).
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla tym większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore – mocą; perpetuae donationis – wieczystej darowizny; anno, mense et die eodem – tego samego roku, miesiąca i dnia; in rem et personam – na rzecz i osobę; antiquibus [!] – dawnymi (pożytkami); in realem, actualem et perpetuam possessionem – w rzeczywiste, aktualne i wieczyste posiadanie; ut iuris et moris est – jak jest w prawie i zwyczaju.
Nowy woźny generał: „Szlachetny Piotr Siemachnowicz [?]” (nazwisko niepewne). Brak podpisu woźnego na końcu relacji. Darczyńca „Wielmożny JmP. Alexander Niemierzyc” – zapewne Niemirycz (znana rodzina kijowska). Wieś: „w Domanowce”, „Domanówki” – przyjęto Domanówka [?] (por. „Domanów [?]” w aktach 150 i 153 – może ta sama wieś). „Dicta [?] et data” – może zniekształcone „de data”. „Owa szyota [?]” – nieczytelne wyrażenie w wyliczeniu (może „owo, czyli”). „Lubecki [?]” – w rkp. „Lubelckiego”.
Streszczenie
11XII 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Piotr Siemachnowicz [?], zeznał w relacji, że 3 XII 1701, na żądanie Jana Grabowskiego, rotmistrza chorągwi pancernej, w obecności szlachty – Krzysztofa Lubeckiego [?] i Bartłomieja Baranowskiego – był we wsi Domanówka [?] w województwie kijowskim, powiecie żytomierskim, i na mocy zapisu wieczystej darowizny Wielmożnego Aleksandra Niemirycza (spisanego w Żytomierzu 27 X 1700 i tegoż dnia zeznanego przed aktami grodzkimi) wwiązał Grabowskiego w realne, aktualne i wieczyste posiadanie tej wsi z poddanymi osiadłymi, ciągłymi i pieszymi, ich robocizną, polami, ogrodami, sianożęciami, stawami, młynami, rzekami, groblami, lasami, pasiekami, dziesięciną pszczelną, karczmą i wszystkimi pożytkami; następnie złożył relację do akt.
Akt nr 177
Zapis wieczystej darowizny Gabriela Zbroży [?], syna Jana, wnuka Zenona, dla zięcia Jana Pomorskiego, cześnika zakroczymskiego, i córki Anastazji z Zbrożów [?] Pomorskiej – sioło Rubłów [?] (oblata w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki; zapis: Żytomierz 29 XII 1701
Karty / skanyk. 154v–156 (skan 0156, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości, strona prawa; skan 0157, strona lewa, strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 154v (skan 0156, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości)
6donationis Forum ubiquinarium et terminum peremptorium
7we wszelkim Sądzie i Urzędzie Grodzkim, Ziemskim, i prześwietnym [?]
8Trybunale Koronnym Amputatis omnibus beneficiis Juris, a czasu
9(: uchoway Boże :) bezkrólewia w Sądach Kapturowych czyli właśnego W[oiewódz]twa
10czyli innych, iakie pod tenczas od Nayiaśnieyszey Rzeczy pospolitey
11uchwalone i prawami utwierdzone będą, tęż Tranzakcyę za-
12szczycać i obwarować przeciwnie zeznawaiącego powinienem –
13Naco daię ten móy List, czyli dobrowolny Zapis perpetuae
14donationis z podpisem Ręki moiey własney i z podpisami
15Rąk JPPanów Przyiaciół utwierdzony – Działo się w Żytomierzu
16dnia Dwudziestego Dziewiątego Decembra Tysiąc Siedmset pierw-
17szego Roku – U tego Zapisu podpisy rąk tymi słowy –
18Gabryel Zbrez [?] (L.S.) Ustnie i Oczewisto uproszony do tego Zapisu
19podpisuię się Michał Smoliński [?] mp. Jako Świadek przytomny
k. 156 (skan 0157, strona prawa – góra)
1temu Zapisowi podpisuię się Jan Zwoliński mp. – Który zaś to
2Zapis de verbo ad verbum cały się z soli [?] z początku aż
3do końca do xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty: „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim, przede mną Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim”. Tego samego dnia w zamku żytomierskim oblata przed Synhajewskim (akt 175). Nazwisko darczyńcy niepewne: tytuł „Łbcza/Zbrocza”, w tekście „Zbroż”, „Zbroża”, „z Zbrożów” – przyjęto roboczo Zbroża [?]. Sioło „Rubłów [?]” (w rkp. „Rublów/Ruklów”).
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intra contentorum – co do rzeczy wewnątrz zawartych; coram actis praesentibus castrensibus Kijoviensibus libere ac benevole – przed niniejszymi aktami grodzkimi kijowskimi swobodnie i dobrowolnie; de tenore tali – tej treści; jure naturali et successive – prawem przyrodzonym i sukcesyjnie; contraventionis – (na wypadek) naruszenia; forum ubiquinarium et terminum peremptorium – sąd wszędzie właściwy i termin zawity; amputatis omnibus beneficiis juris – z odjęciem wszelkich dobrodziejstw prawa; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; mp. (manu propria) – ręką własną; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Podpis darczyńcy w odpisie „Gabryel Zbrez [?]” (wyraźnie e, nie o) – nazwisko nadal niepewne (tytuł „Łbcza/Zbrocza”, w tekście „Zbroż”, „Zbroża”, „z Zbrożów”). Świadkowie: Michał Smoliński [?] (lekcja inicjału niepewna – S/J) i Jan Zwoliński. Formuła zastrzeżenia „a czasu (uchowaj Boże) bezkrólewia w sądach kapturowych” – typowa dla XVIII w. Zapis sporządzony w Żytomierzu 29 XII 1701, oblatowany nazajutrz. Fraza „cały się z soli [?] z początku” – zapewne zniekształcone „w całości”.
Streszczenie
30XII 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Gabriel Zbroża [?] (w podpisie „Zbrez”), syn Jana, wnuk Zenona, dziedzic dóbr po przodkach, podał do oblaty swój zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 29 XII 1701). Zrzekając się własnej jurysdykcji ziemskiej, darował, przelał i wieczyście zapisał swoje dziedziczne sioło Rubłów [?], wolne od obciążeń, zięciowi Janowi Pomorskiemu, cześnikowi zakroczymskiemu, i jego żonie, a swojej córce, Anastazji ze Zbrożów [?] Pomorskiej, z pełnym prawem rządzenia i rozporządzania. Zobowiązał się, że ani on, ani osoby przez niego podstawione nie będą czynić przeszkód, i że będzie bronić obdarowanych przed wszelkimi roszczeniami; na wypadek naruszenia poddał się każdemu sądowi (grodzkiemu, ziemskiemu, Trybunałowi Koronnemu, w bezkrólewiu – sądom kapturowym) z terminem zawitym. Podpisali: Gabriel Zbrez [?] (L.S.) oraz świadkowie Michał Smoliński [?] i Jan Zwoliński. Zapis wpisano do ksiąg słowo w słowo.
Akt nr 178
Dymisja Kazimierza Masiuczyńskiego [?], wojskiego większego zakroczymskiego, syna Jana, podczaszego ziemi nurskiej, wnuka Leona, dla syna Antoniego – wieś Koszutki [?] w województwie sieradzkim (oblata w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki; zapis: Żytomierz 18 XII 1701
Karty / skanyk. 156–156v (skan 0157, strona prawa; skan 0158, strona lewa, strona prawa – pierwszy wiersz)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 156 (skan 0157, strona prawa – od ok. 1/5 wysokości)
12stami, Lasem, Zaroślami, i innemi wszystkiemi przyległościami
13JP. Antoniemu Masiuczyńskiemu Synowi memu dla przyzwo-
14itego utrzymania się wyimpugnowawszy [?] Bilans Maiątku dla resz-
15ty mych Dzieci przeustąpić [?], iakoż niniejszym Zapisem moim
16Dymissyinym daię, daruię, i na wieczne czasy Zapisuię, wolen tedy
17i mocen iest i będzie wspomniony Syn móy takową wieś obiąć w swo-
18ie władanie i onę według woli i upodobania swego rządzić, którą Ja
19zeznawaiący ziścić i utrzymać obowiązuię się – Naco daię [plama] móy List
20Zapis Dymissyonis z podpisem Ręki moiey Dan w Żytomierzu 1701. Roku dnia
2118. Grudnia Kazimierz Masiuczyński Woyski Wyższy Zak[roczymski] mp. Która to Dymissya
22z podaniem i oczewistym zeznaniem, a za moim Urzędownym przyięciem słowo w słowo cała
k. 157 (skan 0158, strona prawa – pierwszy wiersz)
1się w sobie ma do Xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim, przede mną Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi”. Ta sama sesja co akt 177.
Łacina: ratione intra contentorum – co do rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; secundum bene placitum meum – według mego upodobania; ab illo – od niego; Dymissyonis (dimissionis) – dymisji, tj. ustąpienia dóbr synowi za życia; mp. (manu propria) – ręką własną.
W.W.Z. w tytule = Wojski Wyższy (większy) Zakroczymski. Nazwisko wystawcy w rkp. „Masiuczyński/Masiewczyński” – lekcja niepewna. „wyimpugnowawszy [?] Bilans Maiątku dla reszty mych Dzieci” – zapewne: wyłączywszy (zachowawszy) resztę majątku dla pozostałych dzieci; „przeustąpić [?]” – lekcja niepewna. Odpis kończy się formułą „iest Ingrossowany” (rodzaj męski mimo „Dymissya”). Wieś w województwie sieradzkim (Koszutki [?]) – dobra poza województwem kijowskim, typowe dla tej serii odpisów.
Streszczenie
30XII 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Kazimierz Masiuczyński [?], wojski większy zakroczymski, syn zmarłego Jana, podczaszego ziemi nurskiej, i wnuk Leona, podał do akt swój zapis dymisji (Żytomierz, 18 XII 1701) na rzecz syna Antoniego. Mając po przodkach dziedziczną wieś Koszutki [?] w województwie sieradzkim i doznawszy od syna szacunku, ustąpił mu tę wieś z poddanymi, polami, łąkami, pastwiskami, wodami, lasem i wszystkimi przyległościami na jego przyzwoite utrzymanie, zastrzegając resztę majątku dla pozostałych dzieci; Antoni może wsią władać i rządzić według swej woli, a ojciec zobowiązał się dotrzymać zapisu. Urząd przyjął dymisję i wpisał ją słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 179
Zapis wieczystej darowizny (ustępczy) Teodora Janiewskiego Janiewicza, syna Jana, wnuka Jana, dla Bazylego Łyszkowskiego [?], chorążego wojsk polskich, syna Stefana, wnuka Macieja – część wsi Szumska [?] (oblata w mieście Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis: Żytomierz 8 VII 1701
Karty / skanyk. 157–158 (skan 0158, strona prawa – od góry; skan 0159, strona lewa, strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 157 (skan 0158, strona prawa – od 2. wiersza)
1Zapis perpetuae donationis JP. Teodora Syna Jana
2a wnuka Jana Janiewskiego Janiewicza JPanu
3Bazylemu Łyszkowskiemu [?] Chor[ążemu] W[oysk] P[olskich] dany i służący –
4Roku Tysiacza Siemsot perwoho
5Miesiaca Dekabra trydcatoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti Żytomire peredomnoiu
8W[oiewódz]twa Kij[owskiego] i Knyhami nyneszymi Khrodzkimi Kijewskimi Comparens personaliter
9JP. Teodor Janiewski Janiewicz ten Zapis ustępczy od siebie zeznawaiącego in rem
10et personam JP. Bazylego Łyszkowskiego [?] Chor[ążego] W[oysk] Pol[skich] [?] Syna Stefana a Wnuka Macieia
11dany i służący dla zapisania do Xiąg niniejszych przyznał, a tak Ja Urząd ad actican-
12dum przyimuię czytałem i ten tak się w sobie ma, Ja Teodor Janiewski Janiewicz
13z sp. Jana Janiewskiego Janiewicza Syn a z sp. Jana Wnuk odstąpiwszy swey
14własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi prawa Forum Powiatu i W[oiewódz]twa, a pod
15teraźnieyszy List dobrowolny Zapis nasz wieczystey Rezygnacyi i wszystkie iego
16niżey wyrażone Kondycye, punkta, Klauzuły i Legamenta z dobrami potomkami
17i Sukcessorami memi dobrowolnie się poddaiąc i wiążąc zdrowy będąc na ciele
18i Umyśle wiadomo iawno czynię, i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię wszem
19w obec [plama] komu o tem wiedzieć będzie należało teraz i na potomne Czasy, iż Ja ze-
20znawaiący niebędąc od nikogo namowiony ani przymuszony, ale z dobrey i rozmyśl-
21ney woli moiey, i maiąc też wolność z prawa pospolitego dobrami swemi cało
22[reklamant:] chcę [?]
k. 157v (skan 0159, strona lewa)
1rządzić, dysponować wieczności rezygnować zatem dobra moie dziedziczne
2Część Wsi Szumska [?] nikomu odemnie żadnym prawem niezawiedzioną, ze
3wszystkiemi tey Części przynależnościami i uroczyskami prawem pańskim
4tytułem i dziedzictwem ze wszystkiemi poddanemi osiadłymi i nieosiadły-
5mi Komornikami z ich robotami czynszami Daniami niedawnemi [?] i
6czynszowemi i wszelkimi powinnościami, także z Gruntami, Łanami, Mo-
7czarami, Rzeczkami, Młynami, Jeziorami, Łowieniem Ryb, z Borami, Ostro-
8wami, Lasami, Gaiami, Dąbrowami, i innemi wszystkiemi i wszelaki-
9mi pożytkami dochodami przychodami tak iako się ta Część w swoich
10granicach, miedzach, okolicznościach i obyhodach [?] z dawnych Czasów Mia-
11ła i zawierała nic nie Exympuiąc ani wyimuiąc, ale wszystko ogółem
12i pospolitością zawieraiąc z tym wszystkim UrJP. Bazylemu Synowi Stefana
13a wnukowi Macieia – Chorążemu Woysk Polskich Łyszkowskiemu [?] potom-
14kom i Sukcessorom Jego, daię, daruię i na wieczne Czasy Rezygnuię i zapi-
15suię – wolen tedy iest i będzie pomieniony JP. Bazyli Łyszkowski [?] Chorąży Woysk
16Polskich pomienionemi dobrami iako swemi własnemi rządzić [plama] a Ja zezna-
17waiący od daty tego Zapisu mego wieczystey darowizny żadnego regressu
18czynić nie mam i niepowinien będę – naco dałem ten móy List dobrowolny
19Zapis wieczystey darowizny z podpisem Ręki własney i JPP. Przyiaciół stwier-
20dzony – Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset pierwszego dnia Ósmego
21Lipca – u tego Zapisu podpisy Rąk tymi słowy Teodor Syn Jana Janiewski
22[reklamant:] Janiewicz
k. 158 (skan 0159, strona prawa – góra)
1Janiewicz mp. Ustnie i Oczewisto uproszony do tego Zapisu
2Jako Świadek i przyiaciel podpisuię się Adam Mirosławski mp.
3Jako Świadek i przyiaciel na tey Donacyi podpisuię się Józef
4Zawadzki Ł.O. [?] Jako Ustnie uproszony do podpisania tego
5Zapisu podpisuię się Seweryn Żurakowski [?] mp. Który to
6Zapis ustępczy za podaniem i prośbą, a za moim Urzę-
7dowym przyięciem do Xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Żytomierzu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [?] województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Tego dnia Synhajewski urzędował w Żytomierzu (por. akt 175 – w zamku), równolegle z Wysockim (akty 177–178).
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; exympuiąc (eximo) – wyłączając; regressu – regresu, powrotu do rzeczy; mp. (manu propria) – ręką własną.
Nazwisko obdarowanego w rkp. z inicjałem podobnym do L/Ł lub T („Lyszkowski/Tyszkowski”) – przyjęto Łyszkowski [?]. Skrót „Chor. W.P.” rozwinięty w tekście jako „Chorąży Woysk Polskich”. Teodor Janiewski Janiewicz – por. Stanisław Józef Janiewski Janiewicz, cześnik smoleński (akt 98). Wieś „Szumska [?]” – lekcja niepewna, województwo nie podane. „Ł.O. [?]” przy podpisie Józefa Zawadzkiego [?] – może „łowczy owrucki”. Zapis z 8 VII 1701, oblata dopiero 30 XII 1701.
Streszczenie
30XII 1701 na urzędzie grodzkim kijowskim w mieście Żytomierzu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, Teodor Janiewski Janiewicz, syn zmarłego Jana, wnuk Jana, przyznał zapis wieczystej darowizny (rezygnacji) sporządzony w Żytomierzu 8 VII 1701. Zrzekając się własnej jurysdykcji ziemskiej, dobrowolnie i bez przymusu darował wieczyście Bazylemu Łyszkowskiemu [?], chorążemu wojsk polskich, synowi Stefana, wnukowi Macieja, jego potomkom i sukcesorom, swoją dziedziczną część wsi Szumska [?], wolną od innych zobowiązań, ze wszystkimi poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, komornikami, robociznami, czynszami, daninami, gruntami, łanami, wodami, młynami, rybołówstwem, borami, lasami i dąbrowami, w dawnych granicach, nic nie wyłączając. Obdarowany może nią rządzić jak własną, a darczyńca wyrzekł się wszelkiego regresu. Zapis podpisali: Teodor Janiewski Janiewicz oraz świadkowie Adam Mirosławski, Józef Zawadzki [?] i Seweryn Żurakowski [?]. Wpisano do ksiąg.
Akt nr 180
Manifestacja Stanisława Komoszyńskiego [?], towarzysza znaku pancernego, przeciw Adamowi Dudzińskiemu [?] o zajęcie dóbr Komosin [?] / Chomonince [?], krzywdy poddanym i zniszczenie granic (oblata w mieście Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 158–158v (skan 0159, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skan 0160, strona lewa – góra)
Językpol., łac.; formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 158 (skan 0159, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości)
1Manifestacya JP. Stanisława Komo-
2szyńskiego [?] o spalenie [?] zaniesiona –
3Roku Tysiacza Siemsot perwoho
4Miesiaca Dekabra trydcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci żytomierskim, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [?] województwa kijowskiego”.
Łacina (odczyt częściowy): obviando indemnitati bonorum suorum – zapobiegając szkodzie swoich dóbr; comparentis – stawającego (manifestanta); criminatis [?] tantum possessor – (zaledwie) posesor [?]; indebite modo obligatorio usurpavit – bezprawnie, jakoby z tytułu zobowiązania, przywłaszczył; metas – kopce graniczne; ex toto [?] circumferentiae demolire – zupełnie zniszczyć w obwodzie; in futurum … impossibile recognoscere – w przyszłości … niemożliwe rozpoznać; a collateralibus – od sąsiadów; coram … quam solemnissime manifestatur – przed … jak najuroczyściej manifestuje; salva eiusdem manifestationis amplioratione [?] – z zastrzeżeniem rozszerzenia tej manifestacji.
#PARTIAL – strony 0159 prawa (dół) i 0160 lewa (góra) wyblakłe, przekreślone dużym późniejszym napisem ołówkiem; wiele lekcji niepewnych. Nazwy dóbr „Komosina [?] Chomonince [?]” i nazwisko „Dudziński [?]” niepewne; tytuł „o spalenie [?]” – może zniekształcone. Manifestant wyruszał „na wojnę z wojskiem narodowym” – sformułowanie późne (anachronizm).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
30XII 1701 na urzędzie grodzkim kijowskim w mieście Żytomierzu, przed Michałem Synhajewskim, Stanisław Komoszyński [?], towarzysz znaku pancernego, zapobiegając szkodzie w swoich dobrach, zaniósł manifestację: gdy wyruszył na wojnę z wojskiem, dowiedział się, że Adam Dudziński [?], posesor, bezprawnie, pod pozorem zobowiązania, zajął jego dziedziczne dobra Komosin [?] / Chomonince [?], obciąża jego poddanych i zniszczył kopce graniczne tej części, tak że w przyszłości trudno będzie rozpoznać położenie gruntów wobec sąsiadów. Manifestuje się uroczyście przeciw niesprawiedliwej akcji Dudzińskiego [?], z zastrzeżeniem prawa do rozszerzenia manifestacji. Podpis: Stanisław Komoszyński [?], towarzysz znaku pancernego. STRESZCZENIE NIEPEŁNE – odczyt częściowy.
Akt nr 180a
Cesja (sprzedaż wieczysta) Szczepana Chorzewskiego, syna Jana, dla Stanisława Kraczewskiego – część wsi Brazów [?] w województwie wołyńskim [?] za 3200 [?] zł (oblata w mieście Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (miasto) – urząd grodzki żytomierski; zapis: Żytomierz 20 XII 1701
10Brazowa [?] z poddanemi, Polami, Lasami, Oczeretami [?]
11Zaroślami i wszystkiemi przynależytościami za wyż
12wspomnioną Summę teraz JP. Kraczewskiemu
13przeustępuię wiecznemi czasy daię, daruię i ceduię
14którem gdy z takowey Kwoty trzy tysiące Złotych Pol[skich]
15wypłacą przeto Ja onego z odebrania takowey
16Kwituię, rezerwuiąc zaś Złotych dwieście na od-
17kryć się mogące długi przy tey [?] Części Wsi
18Brazowey [?] pozostawiam. Wolen tedy iuż iest
19i będzie JP. Kraczewski pomianowaną Część
20Wsi Brazowa [?] iako swoią własnością rządzić, dy-
21sponować i ku naylepszemu pożytkowi obrócić
22a Ja od tąd żadnego prawa zwrotu dościgania [?]
23iuż [?] nie mam i niepowinien będę – Którą to
24Cessyą dotrzymać mam pod szkodami Ziemskiemi
25słowo [?] krom przysięgi cielesney oszacowaniami [?]
k. 159v (skan 0161, strona lewa – górne 3/5)
1w przypadku zaś sprzeciwienia się Sąd Grodzki a
2czasie zaś bezkrólewia Kapturowy sobie Forum
3naznaczam i na to daię ten Zapis Cessyonis
4z podpisem Ręki mey własney i przyiaciół do
5tego aktu uproszonych – Działo się w Żytomierzu
6Roku Tysiąc Siedmset pierwszego dnia dwudzie-
7stego X[em]bra – u tego Zapisu podpisy Rąk ta-
8kiemi słowami Szczepan Chorzewski. Jako proszony
9Świadek i przyiaciel podpisuię się Hipolit Bor-
10ratyński [?] – proszony za Świadka i pieczętarza
11podpisuię się Ewaryst Ostoia [?] mp. Przytomny
12Świadek i przyiaciel Michał Radliński – Która to
13Cessya za podaniem i oczewistym zeznaniem
14zeznawaiącego wszystek z początku aż do końca słowo
15w słowo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych iest
16wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Numeracja: na marginesie ponownie „180.” (ołówkiem 26; poprzedni odpis – manifestacja Komoszyńskiego [?] – ma „180.” i ołówkiem 25); akt oznaczono 180a, następny odpis ma nr 181.
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Żytomierzu, przede mną Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi”.
Łacina: Zapis Cessyonis – zapis cesji (ustąpienia); in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; iure naturali et successive – prawem przyrodzonym i sukcesyjnie; X[em]bra – grudnia.
Nazwa wsi niepewna: „we Wsi Brazowie/Orazowie”, „Wsi Brazowa”, „Brazowey” – przyjęto Brazów [?]; województwo „Woł.” [?]. Liczba poddanych („z Siedmiu [?]”) i cena („trzy tysiące dwieście [?]”) – lekcje niepewne; z ceny wypłacono 3000 zł, 200 zł pozostawiono na ewentualne długi ciążące na tej części. Powód sprzedaży – „odległe mieszkanie” (formuła powtarzająca się w aktach 167 i in.). „pod szkodami Ziemskiemi … krom przysięgi cielesney” – pod rygorem odszkodowania szacowanego bez przysięgi. Świadkowie: Hipolit Borratyński [?] (może Boratyński), Ewaryst Ostoia [?] (pieczętarz), Michał Radliński.
Streszczenie
30XII 1701 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Szczepan Chorzewski przyznał swój zapis cesji (Żytomierz, 20 XII 1701) na rzecz Stanisława Kraczewskiego. Chorzewski, syn zmarłego Jana, mając po ojcu dziedziczną część wsi Brazów [?] (kilku poddanych) w województwie wołyńskim [?], z powodu odległego zamieszkania sprzedał ją wieczyście Kraczewskiemu wraz z poddanymi, polami, lasami, trzcinowiskami i zaroślami za umówioną sumę 3200 [?] zł; kwitował z odebranych 3000 zł, a 200 zł pozostawił na długi, które mogłyby się ujawnić na tej części. Kraczewski może nią władać jak własną; zbywca wyrzekł się regresu, zobowiązał się dotrzymać cesji pod rygorem odszkodowania, a w razie sprzeciwu poddał się sądowi grodzkiemu (w bezkrólewiu – kapturowemu). Podpisali: Szczepan Chorzewski oraz świadkowie Hipolit Borratyński [?], Ewaryst Ostoia [?] i Michał Radliński. Cesję wpisano do ksiąg słowo w słowo.
Akt nr 181
Oblata listu (deliberatorium) króla Augusta II do Aleksandra Piotrowskiego – wezwanie do udziału w sejmiku poselskim i obiorze posłów (oblata w mieście Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (miasto) – urząd grodzki żytomierski; list: Warszawa 20 [?] VIII 1701
Karty / skanyk. 159v–160 (skan 0161, strona lewa – od ok. 3/5 wysokości, strona prawa)
Językpol., łac. wtręty; formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim
Transkrypcja
k. 159v (skan 0161, strona lewa – od ok. 3/5 wysokości)
27mie nam miłemu – Podpisano [?] Bogu poruczę [?] (L.S.)
28Który zaś iest z podaniem i prośbą a za moim
29Urzędowym przyięciem do Xiąg niniejszych wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Żytomierzu, przede mną Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim”.
Łacina: in prosperitatibus et plenitudine – w pomyślności i pełni; non intermittimus – nie zaniedbujemy; ammonować (admonere) – upominać, wzywać; utilitate publica – dla pożytku publicznego; popularis – ludowy, obywatelski; ex re consiliorum – z pożytkiem dla obrad; August Rex – August król; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Charakter dokumentu: list królewski (tzw. deliberatorium lub list do szlachty przed sejmikami) wzywający adresata, by wraz z koligatami i przyjaciółmi wziął udział w sejmiku poselskim, przyczynił się do obioru posłów i do uchwał w sprawie punktów instrukcji. Tekst w odpisie mocno zniekształcony (składnia urwana, wiele lekcji niepewnych). Podał do akt UJP. Jan Wierzbowski [?] (lekcja nazwiska niepewna).
Streszczenie
30XII 1701 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Jan Wierzbowski [?] podał do oblaty list króla Augusta II do Aleksandra Piotrowskiego (Warszawa, 20 [?] VIII 1701). Król, podkreślając swe niestrudzone starania o szczęście Rzeczypospolitej, przed wyznaczonym dniem sejmików poselskich wzywa adresata, by wraz ze swymi koligatami i przyjaciółmi przyczynił się do jednomyślnego obioru posłów i do uchwał w sprawie punktów instrukcji dla dobra publicznego, czym dopełni swej wierności. Podpis: August Rex; adres na wierzchu: „Urodzonemu Aleksandrowi Piotrowskiemu, uprzejmie nam miłemu”. List wpisano do ksiąg.
Akt nr 182
Zapis wieczystej rezygnacji (sprzedaży) Łukasza Nowickiego dla Jana Wakulewicza – część wsi Hryńki [?] za ponad 750 zł (oblata w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki; zapis: Hryńki [?] 28 XII 1701
1i wszelakiemi przynależytościami, z [plama] mianowa-
2nemi niemianowanemi, a niemianowane mianowa-
3nemi w niczem nic nieodłączało [?] ani uszkadzało, ale tak
4iako się te Dobra z dawien dawna w swoich granicach
5miały i teraz się maią postanowiwszy wieczyście
6za wyż wyrażoną [?] Summę teraz JP. Wakulewiczowi
7przeustąpić iakoż Rezygnuię i na zawsze odprzedaię
8a gdy teraz JP. Wakulewicz umówioną Summę
9na dniu dzisieyszym całkowicie [?] wypłacił i wyliczył
10przeto Ja z odebrania takowey aktualnie Kwituię –
11Wolen tedy od tąd pomieniony JP. Wakulewicz
12rezygnowanymi Dobrami iako swemi własnemi rządzić
13szafować dysponować i ku naylepszemu pożytkowi
14swemu obrócić, w czym Ja zeznawaiący, ani też
15Sukcessorowie moi od daty teraźnieyszego Zapisu Rezy-
16gnacyinego w niczem uszkadzać i nic prawa mieć [?]
17owszem od wszelkich Impedimentów bronić obowiązuię
18się – naco Ja sam Contraventionis teraźnieyszemu
19opisaniu memu Forum ubiquinarium et terminum
20peremptorium we wszelkim Sądzie i Urzędzie Grodz-
21kim Ziems[kim] i prześwietnym Trybunale Koronnym
22amputatis omnibus beneficiis Juris tey Tranzakcyi za-
23szczycać i obwarować [?] przeciwnie zeznawaiącego
24powinienem – Którą dla lepszey wagi i waloru przy
25uproszonych Świadkach i przyiaciołach Ręką moią
26własną podpisałem – Dan w Hryńkach [?] Tysiąc
27Siedmset pierwszego Roku dnia dwudziestego ósmego
28Decembra – Którego Zapisu podpisy Rąk temi słowy –
29Łukasz Nowicki mp. Jako Świadek i przyiaciel
30do tego aktu użyty podpisuię się Michał Twardowski [?] mp.
31Ustnie i Oczewisto za Świadka i pieczętarza
32[reklamant:] podpisuię
k. 161v (skan 0163, strona lewa – góra)
1podpisuię się Jakób Kordowski [?] mp. Jako proszony
2Świadek i przyiaciel podpisuię się Ksawery
3Januszewicz [?] mp. Który zaś to Zapis de verbo ad
4verbum do Xiąg nyneszych iest zaingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim, przede mną Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim”.
Łacina: perpetuae resignationis – wieczystej rezygnacji (zrzeczenia, tu: sprzedaży); in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intra contentorum – co do rzeczy wewnątrz zawartych; coram actis praesentibus castrensibus Kijoviensibus libere ac benevole – przed niniejszymi aktami grodzkimi kijowskimi swobodnie i dobrowolnie; de tenore tali – tej treści; contraventionis – (na wypadek) naruszenia; forum ubiquinarium et terminum peremptorium – sąd wszędzie właściwy i termin zawity; amputatis omnibus beneficiis juris – z odjęciem wszelkich dobrodziejstw prawa; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Nazwisko wystawcy w tytule „Nawicki”, w tekście i podpisie „Nowicki” – przyjęto NOWICKI. Wieś „Hryniek [?]” (dopełniacz), miejsce wystawienia „w Hryńkach [?]” – przyjęto Hryńki [?]; województwo nie podane. Cena: „Summę szacunkową przewyższaiącą Siedmset pięćdziesiąt Złotych” – zbywca (jak sam pisze) z namysłu obniżył szacunek. Świadkowie: Michał Twardowski [?], Jakub Kordowski [?] (pieczętarz), Ksawery Januszewicz [?] – imię Ksawery wskazuje na XVIII-wieczny (lub późniejszy) charakter odpisu.
Streszczenie
30XII 1701 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Łukasz Nowicki zeznał swój zapis wieczystej rezygnacji (Hryńki [?], 28 XII 1701) na rzecz Jana Wakulewicza. Nowicki, mając odziedziczoną po rodzinie część wsi Hryńki [?], wolną od zobowiązań, sprzedał ją wieczyście Wakulewiczowi ze wszystkimi poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami, polami, lasami, gruntami, łąkami i przynależnościami, w dawnych granicach, za umówioną sumę (ponad 750 zł), którą otrzymał w całości i z której kwitował. Wakulewicz może dobrami rządzić jak własnymi; zbywca i jego sukcesorowie zobowiązali się bronić go przed wszelkimi przeszkodami, a na wypadek naruszenia poddali się każdemu sądowi z terminem zawitym. Podpisali: Łukasz Nowicki oraz świadkowie Michał Twardowski [?], Jakub Kordowski [?] i Ksawery Januszewicz [?]. Zapis wpisano do ksiąg słowo w słowo.
Akt nr 183
Relacja woźnego generała Piotra Siemachowicza [?] o intromisji Jana Meszyńskiego [?], syna Krzysztofa [?], w część dóbr Słobódka Krzywe Jezioro [?] w województwie kijowskim, kupioną od Jerzego Dylewskiego [?] (oblata w mieście Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1701, Żytomierz (miasto) – urząd grodzki; intromisja 1 XII 1701; transakcja przedażna 20 XI 1701
Karty / skanyk. 161v–162 (skan 0163, strona lewa – od ok. 1/5 wysokości, strona prawa – górne 2/3)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 161v (skan 0163, strona lewa – od ok. 1/5 wysokości)
13polecił którym co tylko Panowie [?] ich [?] [nieczyt.] [?]
14mieli, wszem stronę Szlachty oświadczywszy się
15zniknął [?] i ku przedniemu Urzędowi wwiązawczy [?]
16[relacyą uczy-]nił zeznaiąc prosząc cum actis Connotari
17co i otrzymał Piotr Siemachowicz [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 30 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Żytomierzu, przede mną Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim”.
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla tym większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore transakcyi – mocą transakcji; cum actis connotari – zapisać do akt.
Woźny generał – ten sam co w akcie 176 („Piotr Siemachnowicz [?]”); tu „Siemachowicz/Semachowicz”. Nazwisko intromitowanego: tytuł „Meszyń-/skiego” (pierwsza litera niepewna – M/S), w tekście „Meszyński”; imię ojca „Krzysztofa [?]” niepewne. Sprzedawca Jerzy Dylewski [?], syn Ławrentego. Nazwa dóbr: „Słobodki Krzywe Jezioro”, „Słobódki Krzywego Jeziora”, „Słobódka Krzywego Jeziora” – przyjęto Krzywe Jezioro (Słobódka) [?]. Końcowe wiersze relacji (k. 162) częściowo zniekształcone.
Streszczenie
30XII 1701 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Hawryłem Wizodą Wysockim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, woźny generał województwa kijowskiego szlachetny Piotr Siemachowicz [?] zeznał relację: 1 XII 1701, na żądanie Jana Meszyńskiego [?], syna Krzysztofa [?], w obecności szlachty Szymona Kamińskiego i Piotra Kozłowicza [?], był w dobrach Słobódka Krzywe Jezioro [?] w województwie kijowskim i na mocy transakcji sprzedaży z 20 XI 1701, wystawionej przez Jerzego Dylewskiego [?], syna Ławrentego, wprowadził Meszyńskiego [?] w rzeczywiste, spokojne, dziedziczne posiadanie tej części dóbr z siedliskami, poddanymi, borami, lasami, łąkami i błotami, nic nie wyłączając; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał im posłuszeństwo. Relację wpisano do akt.
Akt nr 184
Kwit Macieja Jastrzębskiego, syna Jana, dla Jana i Józefa Jasieńskich [?], synów Daniela – z zapłaty 1700 zł za część wsi Chotownia [?] w województwie kijowskim (oblata w Owruczu [?])
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 XII 1701, Owrucz [?] (miasto) – urząd grodzki kijowski
2cyi, prawa, Forum, Powiatu i W[oiewódz]twa, a pod teraźniey-
3szy dobrowolnie zeznanie swoie Kwitowi poddaię się
4i całkowicie inkorporuię, wiadomo iawno czynię ustnie
5i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię, iż Ja zeznawa-
6iący maiąc Dobra własne tu w W[oiewódz]twie Kijows[kim] sytuowane
7Część Wsi Chotowni [?] po sp. Antecessorach Janie Oycu
8i Kazimierzu Dziadu na mnie zeznawaiącego
9vigore Juris naturalis spadłe i należące umyśliłem
10pomienione Dobra wieczności odrezygnować UUWJmPP.
11Janowi i Józefowi Synom Daniela Jasieńskim [?]
12a to za Summę Tysiąc Siedmset Złotych Polskich, o co
13między mną zeznawaiącym, a UUWJmPP. Jasieńs-
14kimi zawarty poprzednio został Kontrakt perpe-
15tuae ac irrevocabilis resignationis – A gdy na dniu
16dzisieyszym UUWJPP. Jasieńscy czyniąc zadość
17warunkowi pomienionego Kontraktu Summę szacun-
18kową za pomienione Dobra postanowioną i umó-
19wioną do Rąk moich w zupełności wypłacą i aktu-
20alnie wyliczaią, przeto z odebrania oney Summy
21Ja zeznawaiący UUWJmPP. Jana i Józefa Jasieńskich
22potomków i Sukcessorów ich zupełnie Kwituię,
23żadney zaliczki [?] sobie, ani Sukcessorom swoim do
24upomnienia się kiedykolwiek o pomienioną
25Summę nie zostawuię praesentis recognitio-
26nis vigore Maciey Jastrzębski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1701, miesiąca grudnia 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu [?], przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [?] województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”. Nazwa miasta wyblakła – 24 XII 1701 Synhajewski urzędował w Owruczu (akty 168–173).
Łacina: vigore juris naturalis – mocą prawa przyrodzonego; perpetuae ac irrevocabilis resignationis – wieczystej i nieodwołalnej rezygnacji (zrzeczenia); praesentis recognitionis vigore – mocą niniejszego zeznania; mp. (manu propria) – ręką własną.
Odpis kończy się podpisem wystawcy, bez formuły ingrosacji. Nazwiska: „Jasieński/Jasienski” [?] (w tytule „Jasieńskim”); wieś „Chotowni” [?] (dopełniacz/miejscownik; mianownik może Chotownia lub Chotownie). „żadney zaliczki [?]” – lekcja niepewna (sens: żadnej pretensji).
Streszczenie
24XII 1701 na urzędzie grodzkim kijowskim w Owruczu [?], przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, Maciej Jastrzębski, syn Jana, zeznał kwit: mając po ojcu Janie i dziadzie Kazimierzu dziedziczną część wsi Chotownia [?] w województwie kijowskim, zawarł wcześniej z Janem i Józefem Jasieńskimi [?], synami Daniela, kontrakt wieczystej i nieodwołalnej rezygnacji tych dóbr za 1700 zł; ponieważ nabywcy wypłacili mu umówioną sumę w całości, kwituje ich, ich potomków i sukcesorów, i nie zostawia sobie ani swoim sukcesorom żadnej pretensji. Podpis: Maciej Jastrzębski.
Akt nr 185
Relacja woźnego generała Mikołaja Zawrackiego [?] o intromisji Mikołaja Wybranowskiego, syna Jakuba, w część wsi Kamionka [?] po ojcu (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data17 III 1702, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki żytomierski
Karty / skanyk. 163 (skan 0164, strona prawa)
Językpol., łac. wtręty (formuła oblaty po polsku, z ruszczyzną w dacie)
Transkrypcja
k. 163 (skan 0164, strona prawa)
1Intromissya Wybranowskiemu [?]
2Roku Tysiacza Siemsot wtoraho
3Miesiaca Marta Siemnadcatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Zamku JeHo Korolewskoy Myłosti
5Żytomirskom przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim Na-
18ze wszystkiemi oney poddanemi Gruntami uprawnemi i nie-
19uprawnemi, zasianemi i niezasianemi Lasem Sianożęciami
20Pastwiskami Błotami i wszystkiemi należytościami i granicami
21tak iako [plama] przedtym do tey Części z dawna należało temuż Urodzo-
22nemu Mikołaiowi Wybranowskiemu, zeszłego Ur. Jakoba Wy-
23branowskiego Sukcessorowi należytemu podał i postąpił, i w
24one nemine contradicente et oppugnante intromittował –
25owszem swoiey Intromissyi przed nimże Urzędem zeznaiąc
26Relata prosił aby do akt przyięta i zapisana była a
27co i otrzymał – Która to Intromissya słowo w słowo Jako się w sobie
28ma do Xiąg niniejszych Ingrossowana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Od tej strony (k. 163) NOWA RĘKA kopisty i nowy rok: na marginesie „185” oraz ołówkiem „1 1702” (numeracja ołówkowa zaczyna się od nowa dla 1702 r.); u góry „1702”. Stara foliacja „127” przekreślona. Formuła oblaty: data ruszczyzną („Roku 1702, miesiąca marca 17 dnia”), dalej po polsku: „na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa generału [?] grodzkiego żytomierskiego”.
Łacina: ad affectationem et juridicam requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; nemine contradicente et oppugnante – bez sprzeciwu i oporu kogokolwiek; intromittował – wwiązał (wprowadził w posiadanie); relata – relacja.
Woźny generał „opatrzny Mikołay Zawracki [?]” – nazwisko niepewne (może Zawadzki); tytuł „woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernichowskiego”. Nazwa wsi „Kamionki [?]” (dopełniacz). Brak daty samej intromisji.
Streszczenie
17III 1702 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i urzędu grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego, opatrzny Mikołaj Zawracki [?], zeznał relację: na żądanie Mikołaja Wybranowskiego, syna zmarłego Jakuba, z mocy prawa przyrodzonego zjechał do wsi Kamionka [?] i w obecności szlachty Grzegorza Monastyrskiego i Jana Przestrzelskiego podał i wwiązał go, jako prawego sukcesora, w dziedziczną część tej wsi po ojcu, ze wszystkimi poddanymi, gruntami uprawnymi i nieuprawnymi, lasem, łąkami, pastwiskami, błotami i granicami, bez niczyjego sprzeciwu. Relację wpisano do ksiąg.
Akt nr 186
Zapis wieczystej darowizny Stefana Proszkowskiego, syna Macieja, porucznika chorągwi pancernej, dla Adama Strybyla [?] – wieś Chyżyn [?] w województwie kijowskim (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 VIII 1702, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki żytomierski; zapis: Żytomierz 6 VIII 1702
15zgoła nic nie wyimuiąc ani Exympuiąc, ale wszystko ogółem
16pospolitością rozumieiąc [?], tak aby mianowane niemianowanemu,
17a niemianowane mianowanemu nic nieszkodziło i nie ubli-
18żało UrJP. Adamowi Strybylowi potomkom i Sukcessorom Jego
19daię, daruię, i wiecznemi Czasy rezygnuię i zaraz w moc dzierżenia
20i dziedziczną possessyą przez Woźnego i Szlachtę sposobionych [?]
21podaię i ustępuię żadnego rekursu regressu pretextu i należyto-
22ści do tych Dóbr sobie samemu Sukcessorom moim i nikomu nie
23zostawuię owszem na zawsze się tych Dóbr wyrzekam i wyzu-
24wam Vigore którego Zapisu mego wieczystey donacyi JmP.
25Adam Strybyl przerzeczone dobra obiąwszy w possessyą
26swoią, ma wiecznemi Czasy trzymać używać, komu chcieć dać
k. 164v (skan 0166, strona lewa)
1darować i według woli i upodobania swego dysponować a iuż
2Ja zeznawaiący od daty Zapisu tego żadney trudności, impe-
3dymentów prawnych i nieprawnych, Sam przez się, ani przez
4Subordynowane osoby czynić i zadawać niemam i owszem od
5wszelkich Impedymentów o te Dobra zachodzących w każdego Sądu
6i prawa i na każdym terminie moim własnym Kosztem tyle-
7kroć ile tego potrzeba będzie okazywała bronić, zastępować
8i ewinkować z Sukcessorami memi zapisuię się, a to pod
9szkodami Ziemskiemi słownie oszacowanemi, o które to szkody
10w sprzeciwieniu się temu Zapisowi ewinkowaniu Forum generali
11i termin zawity we wszelakim Generaliter Sądzie i Urzędzie,
12bez zażywania in genere et specie wszelkich delacyi appellacyi
13i ich prosekucyi obron i dobrodzieystw prawnych, z dowcipu
14ludzkiego wymyślonych, sobie samemu i Sukcessorom moim
15naznaczam i prefiguię Który Zapis Ręką moią własną
16przy uproszonych Świadkach i przyiaciołach podpisuię Działo
17się w Żytomierzu roku Tysiąc Siedmset drugiego Miesiąca
18Augusta Szóstego dnia, u tego Zapisu podpisy rąk temi
19słowy Stefan Proszkowski mp. Ustnie i oczewisto [plama] proszony
20do podpisu tego Zapisu perpetuae donationis Świadek i przyiaciel
21podpisuię się Andrzey Bolesławski [?] mp. Ustnie i oczewisto proszony
22do podpisu Świadek i przyiaciel podpisuię się Szymon
23Niemirowski, Który to Zapis za podaniem i prośbą wyż mianowaney
24osoby przyznawaiącey, a za moim Urzędowym przyięciem słowo w słowo iak się
25w sobie ma od początku aż do końca do Xiąg niniejszych Khrodz[kich] Żyto[mirskich] iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1702, miesiąca sierpnia 7 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim, przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim”. Ręka kopisty ta sama co w akcie 185 (od k. 163).
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; generaliter – ogólnie; iure naturali et haereditario – prawem przyrodzonym i dziedzicznym; exympuiąc (eximo) – wyłączając; ewinkować (evincere) – bronić (w sądzie) praw nabywcy; forum generali – sąd ogólny (każdy); in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; delacyi appellacyi i ich prosekucyi – odwołań, apelacji i ich popierania; prefiguię (praefigo) – wyznaczam; mp. (manu propria) – ręką własną.
Nazwisko obdarowanego „Strybyl” [?] (tytuł „Strybylowi”, w tekście „Strybyla”, „Strybyl”). Wieś „Chyżyn” [?] (w rkp. „Chyzyn”). „sposobionych [?]” – może „sposobnych”. Daty: zapis 6 VIII 1702, oblata 7 VIII 1702. Ołówkiem przy numerze „2” – drugi odpis z 1702 r.
Streszczenie
7VIII 1702 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Stefan Proszkowski przyznał swój zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 6 VIII 1702) dla Adama Strybyla [?]. Proszkowski, syn Macieja, porucznika chorągwi pancernej, i wnuk Kazimierza, dziedzic po nich wszystkich dóbr, darował wieczyście Strybylowi, jego potomkom i sukcesorom, swoją dziedziczną wieś Chyżyn [?] w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, bojarami, komornikami, ich powinnościami, robociznami, czynszami i daninami (pieniężnymi, miodowymi, osypem), polami, gruntami dworskimi i chłopskimi, ogrodami, łąkami, dąbrowami, lasami, wodami, młynami i granicami, nic nie wyłączając; zrzekł się wszelkiego regresu, zobowiązał się bronić obdarowanego własnym kosztem w każdym sądzie pod rygorem szkód i poddał się każdemu sądowi z terminem zawitym bez prawa odwołań. Podpisali: Stefan Proszkowski oraz świadkowie Andrzej Bolesławski [?] i Szymon Niemirowski. Zapis wpisano do ksiąg słowo w słowo.
Akt nr 187
Dymisja Józefa Ełaszewicza [?], sędziego grodzkiego trembowelskiego, dla syna Nauma [?] – część wsi Chodaków w województwie kijowskim (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 VIII 1702, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki żytomierski; zapis: Żytomierz 6 VIII 1702
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 165 (skan 0166, strona prawa)
1Zapis Dymissyonis od UrJPana
2Józefa Ełaszewicza [?] Synowi
3swemu Naumowi [?] dany –
4Roku Tysiacza Siemsot Wtoroho
5Miesiaca Awhusta Siemoho dnia
6Na Uradie Khrodzkim w Zamku JeHo Korolewskoy
7Myłosti Żytomirskim peredamnoiu Bazylim
8z Wyhowa Wyhowskim Namiestnikom Starostwa
9Rejentom Khrodzkim Żyto[mirskim] i Knyhami nyneszymi
10Khrodz[kimi] Żyto[mirskimi] Comparens personaliter UrJP. Józef
11Ełaszewicz [?] ten Zapis Dymissyonis od siebie zezna-
12waiącego in rem et personam Syna swego dany
13i służący, dla wpisania do Xiąg niniejszych
14podał, Które Ja Urząd przyimuiąc czytałem
15i ten tak się w sobie ma – Ja Józef Ełaszewicz [?]
16Sędzia Grodzki Trembowelski zdrowy będąc
17na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney
18należney Ziemskiey Juryzdykcyi prawa, Fo-
19rum Powiatu i W[oiewódz]twa a pod niniejszy Zapis
20móy Dymissyonis cale się poddaiąc i wiążąc
21wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie
22zeznaię – Iż Ja zeznawaiący maiąc Dobra
23moie dziedziczne tu w W[oiewódz]twie Kij[owskim] sytuowane
24Część Wsi Chodaków, maiąc przytem wolność z
25prawa pospolitego własnością swoią iako
26chcę rządzić szafować i dysponować, a mianowicie [?]
27nadzieię w Synu moim, że tak iuż adultus [?]
28niemogąc niewidzieć oraz doskonały w nim
k. 165v (skan 0167, strona lewa)
1sposobności [?] do rządzenia persona oney i maiąc
2temu [nieczyt.] umyśliłem przeto pomienioną
3Część ze wszystkiemi Poddanemi ich robocizn[ami] [?]
4nami [?], daniami, czynszami, Ludźmi, z Polami,
5Rolami, Łąkami, Sianożęciami, Pasiekami [?]
6Wygonami, Zaroślami, i ze wszystkiem tym
7co od naydawnieyszych czasów do wspomnioney
8Części przynależało i przynależy UrJPanu
9Naumowi [?] Ełaszewiczowi [?] Synowi memu
10daię darowuię i nawieczność Dymittuię, wolen
11tedy od tąd iuż iest i będzie UrJP. Syn móy wspo-
12mnionemi Dobrami iako swoią własnością rzą-
13dzić szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący
14żadnego prawa od tąd do tych Dóbr mieć niebędę
15i na to daię ten móy List Zapis Dymissyonis
16który dla lepszey wiary i waloru przy upro-
17szonych Świadkach i przyiaciołach podpisuię
18Datum w Żytomierzu dnia Szóstego Augusta
19Tysiąc Siedmset wtórego Roku – Józef Ełasze-
20wicz [?] Sędzia Grodz[ki] Trembowel[ski] mp. Jako Świadek
21i przyiaciel na tey Dymissyi podpisuię się Jerzy [?]
22Kowalski – Jako Świadek i przyiaciel podpi-
23suię się Adam Chodakowski mp. Za Świadka
24i przyiaciela na tey Dymissyi podpisuię się Piotr Mo-
25czulski mp. Która to Dymissya za podaniem
26i prośbą, a za moim Urzędowym przyię-
27ciem do Xiąg nyneszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1702, miesiąca sierpnia 7 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim, przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim”. Ta sama sesja co akt 186.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; Dymissyonis (dimissionis) – dymisji, ustąpienia dóbr synowi za życia ojca; dymittuię – ustępuję (w drodze dymisji); adultus [?] – dorosły; persona – osoba; datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Nazwisko wystawcy w rkp. z inicjałem przypominającym E lub O („Ełaszewicz”, „Ełasze-wicz”) – może Eliaszewicz lub Ostaszewicz; imię syna „Naum [?]” niepewne. Wystawca – „sędzia grodzki trembowelski” (urząd spoza województwa kijowskiego; por. ekstrakt grodu trembowelskiego w akcie 164). Część wsi Chodaków – por. akty 34–36 (Trypolscy) i 159 (A. Turski [?]). Fragment uzasadnienia dymisji (koniec k. 165 – początek k. 165v) wyblakły i zniekształcony – sens: ojciec widzi w dorosłym synu zdolność do samodzielnego zarządu. Świadkowie: Jerzy [?] Kowalski, Adam Chodakowski, Piotr Moczulski.
Streszczenie
7VIII 1702 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Józef Ełaszewicz [?], sędzia grodzki trembowelski, podał do akt swój zapis dymisji (Żytomierz, 6 VIII 1702) na rzecz syna Nauma [?]. Mając dziedziczną część wsi Chodaków w województwie kijowskim i widząc w dorosłym synu zdolność do zarządzania, darował mu i wieczyście ustąpił tę część ze wszystkimi poddanymi, ich robociznami, daninami i czynszami, polami, rolami, łąkami, pasiekami, wygonami, zaroślami i wszystkim, co do niej od dawna należało; syn może nią rządzić jak własnością, a ojciec wyrzekł się do niej wszelkich praw. Podpisali: Józef Ełaszewicz [?] oraz świadkowie Jerzy [?] Kowalski, Adam Chodakowski i Piotr Moczulski. Dymisję wpisano do ksiąg.
Akt nr 188
Zapis wieczysty darowizny Antoniego Cękowa [?] dla Jana Grabińskiego [?] – część wsi Kodryniec [?] w województwie kijowskim (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 VIII 1702, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki żytomierski; zapis: Żytomierz 28 VII 1702
24Roku – Antoni Cękow [?] mp. Jako Świadek i przy-
25iaciel na tym Zapisie podpisuię się Onufry [?] Gro-
26[...]ski [?] mp. Jako Świadek i przyiaciel na tym
27Zapisie perpetuy Donationis podpisuię się Jan
28Wozgrodzki [?] mp. Za Świadka i przyiaciela na
29tym Zapisie perpetuy Donationis podpisuię się
30Benedykt Szaniawski [?] mp. Który to Zapis
31za podaniem i prośbą a za moim Urzę-
32dowym przyięciem do Xiąg nyneszych iest
33wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1702, miesiąca sierpnia 7 dnia, na urzędzie grodzkim w zamku JKMci żytomierskim, przede mną Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa, regentem grodzkim żytomierskim, i księgami niniejszymi grodzkimi żytomierskimi”. Ta sama sesja co akty 186–187.
Łacina: Zapis perpetuy (perpetuae) Donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Strona k. 166v (skan 0168 lewa) bardzo wyblakła, z przebiciem pisma z drugiej strony karty – środkowa część dyspozycji (warunki darowizny, wzmianka o sumie trzech [?] tysięcy złotych, o synu wystawcy Józefie i o procencie) odczytana tylko fragmentarycznie; akt oznaczono #PARTIAL. Nazwisko wystawcy w rkp. „Cękow” (w tytule „Cękowa”, w podpisie „Cękow mp.”) – lekcja niepewna (może Cykow, Cękowski); nazwisko obdarowanego „Grabinski” – niepewne. Nazwa wsi w rkp. „Kodrynie”, na k. 166v „Kodryniec” [?] – lekcja niepewna. Imię i nazwisko ojca wystawcy (wiersz 2 dyspozycji) nieczytelne. Świadkowie: Onufry [?] Gro[…]ski [?], Jan Wozgrodzki [?], Benedykt Szaniawski [?].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7VIII 1702 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Antoni Cękow [?] podał do akt swój zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 28 VII 1702) na rzecz Jana Grabińskiego [?]. Wystawca, mając dziedziczną część wsi Kodryniec [?] (Kodrynie [?]) w województwie kijowskim, darował ją wieczyście Grabińskiemu [?] wraz z poddanymi, polami, rolami, łąkami, lasami i wszystkim, co do niej od dawna należało. W dalszej, słabo czytelnej części zapisu mowa o sumie trzech [?] tysięcy złotych polskich (zapewne zabezpieczonej na tej części), o synu wystawcy Józefie i o procencie; wystawca wyrzekł się praw do dóbr. Podpisali: Antoni Cękow [?] oraz świadkowie Onufry [?] Gro[…]ski [?], Jan Wozgrodzki [?] i Benedykt Szaniawski [?]. Zapis wpisano do ksiąg. (Odczyt częściowy.)
Akt nr 189
Zapis zastawny Marcina Olefirowicza dla Jana i Pawła Kozowskich [?], rotmistrzowiców wileńskich – część wsi Wysokie [?] w powiecie kijowskim, w zastaw za 4700 [?] zł na trzy lata (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1702, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis: Owrucz 11 XII 1702
2tedy UrJJPP. Kozowscy w drugie tryjennium wpadaią i tak
3daley ex tryjennium in tryjennium zastawnem posiadaniu
4UrJJPP. Kozowscy, a po nich potomkowie i Sukcessorowie Jchmo-
5ściów do Czasu wykupna przezemnie lub Sukcessorów zosta-
6wać maią, a Ja z potomkami i Sukcessorami moiemi żadney
7przeszkody, ani prepedycyi w używaniu prowentów z tych Dobr
8ani sam przez się, ani przez żadne subordynowane osoby
9czynić i zadawać niemam, owszem od wszelkich impedymentów
10prawnych i nieprawnych własnym moim kosztem i nakła-
11dem bronić i zastępować obowiązuię się, a ponmie [!] potomkowie
12i Sukcessorowie maią i powinni będą – Jnato daiem ten móy List
13Zapis zastawny, który dla tem lepszey wagi i waloru przy
14uproszonych Świadkach i przyiaciołach Ręką moią własną podpi-
15suię – Działo się w Owruczu Roku Pańskiego Tysiąc Siedmset drugie-
16go Miesiąca Decembra iedynastego dnia – u tego Zapisu podpisy
17Rąk temi słowy: Marcin Olefirowicz podpisuię się Ręką moią
18własną – Proszony Przyiaciel od JmPana Olefirowicza do podpisu
19tego Zapisu zastawnego podpisuię Piotr Olędzki [?] mp. Ustnie
20i oczewisto proszony Świadek i przyiaciel podpisuię się Stani-
21sław Dubkowski [?] mp. Ustnie i oczewisto proszony Świadek i
22przyiaciel podpisuię się Woyciech Borzecki. – Kotoryi że to Zapis
23za podaniem i prozbą wyż menowanoy osoby znaczą-
24ceyoy [?], a za moim uriadowym przyniatiem do knyh ny-
25niszynych Khrodzkich Kijowskich iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1702, miesiąca grudnia 14 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi”; zakończenie: „Który to zapis za podaniem i prośbą wyżej wymienionej osoby zeznającej, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych grodzkich kijowskich jest wpisany”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione infra contentorum (w rkp. „infro Contentorum”) – z racji niżej zawartych spraw; ad acticandum – do wpisania do akt; ex nunc – od teraz; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; ex triennio in triennium (w rkp. „ex tryjennium in tryjennium”) – z trzylecia na trzylecie; impedymenty – przeszkody; prepedycya (praepeditio) – przeszkoda.
Nazwisko zastawnika w tytule „Olifirowicz”, w tekście i w podpisie „Olefirowicz”. Nazwisko zastawników „Kozowski” (synowie Stefana, „rotmistrzowicze wileńscy”) – lekcja dość pewna, ale bez porównania z innymi aktami oznaczona [?] w nazwach własnych indeksu. Kwota „Cztery tysiące Siedmset” – drugi wyraz niepewny. Nazwa wsi „Wysokiey” (podzielona „Wyso-kiey”) – może Wysokie lub Wysoka. „ponmie” – zapewne błąd kopisty za „po mnie”. Zastaw z trzyletnim okresem i odnowieniem „z trzylecia na trzylecie” do czasu wykupu po dwunastotygodniowym wypowiedzeniu – typowy kontrakt zastawny. Świadkowie: Piotr Olędzki [?], Stanisław Dubkowski [?], Wojciech Borzecki.
Streszczenie
14XII 1702 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Marcin Olefirowicz (Olifirowicz), syn Władysława, wnuk Bartłomieja, podał do akt swój zapis zastawny (Owrucz, 11 XII 1702) dla Jana i Pawła Kozowskich [?], synów Stefana, rotmistrzowiców wileńskich. Wziąwszy od nich 4700 [?] złotych polskich, oddał im w trzyletnią zastawną posesję, licząc od daty zapisu, swoją dziedziczną, niczym nieobciążoną część wsi Wysokie [?] w województwie i powiecie kijowskim, ze wszystkimi przynależnościami i poddanymi ciągłymi i pieszymi. Jeśli po upływie trzech lat, po uprzednim dwunastotygodniowym wypowiedzeniu, nie zwróci sumy, Kozowscy i ich sukcesorowie zachowają posesję na kolejne trzylecia aż do wykupu; Olefirowicz zobowiązał się nie czynić przeszkód w pobieraniu dochodów i bronić zastawników własnym kosztem przed wszelkimi przeszkodami prawnymi i nieprawnymi. Podpisali: Marcin Olefirowicz oraz świadkowie Piotr Olędzki [?], Stanisław Dubkowski [?] i Wojciech Borzecki. Zapis wpisano do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 190
Relacja woźnego generała Mikołaja Zawrockiego [?] o intromisji (posesji) Adama Ziemnowicza [?], syna Jana, cześnika czerwonogrodzkiego, w część wsi Kisielowszczyzna [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1702, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
7Rejentom Khrodzkim Jenerału W[oiewódz]twa Kij[owskoho] i Knyhami nynisznymi Khrodzkimi
8Kijowsk[imi] stanowszy oczewisto Woźny Generał W[oiewódz]twa Kijowsk[oho] Wołyńskiego Bracław-
9skiego i Czernihowskiego opatrzny Mikołay Zawrocki [?] dla Zapisania do Xiąg
10niniejszych Grod[zkich] Kij[owskich] iawnie ustnie i dobrowolnie zeznał: Iż on na
11Affektacyą i prawną Rekwizycyą UrJPana Adama Ziemnowicza [?]
k. 168 (skan 0169, strona prawa)
1Syna zeszłego UrJmPana Jana Ziemnowicza [?] Cześnika Czerwonogrodzkiego z
2mocy prawa naturalnego, zieżdżał do Dóbr Wsi Kisielowszczyzny, i tam maiąc
3przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych UrJ. Antoniego Wybranowskiego
4i Jgnacego Martynowskiego, Część tey Wsi po UrJPana Jana Ziemnowicza [?]
5Cześnika Czerwonog[rodzkiego] dziedziczną ze wszystkiemi oney poddanemi grun-
6tami uprawnemi i nie uprawnemi zasianemi i nie zasianemi, Lasa-
7mi, Sianożęciami, Pastwiskami, i ze wszystkiemi należytościami i grani-
8cami tak iako przedtym do tey Części z dawna należało temuż UrJ. Adamowi
9Ziemnowiczowi [?] zeszłego UrJPana Jana Ziemnowicza [?] Cześnika Czerwonog[rodzkiego]
10Synowi i Jedynemu Sukcessorowi podał i postąpił, i w one nemine Contra-
11dicente et Jmpugnante Jntromittował – o czem swoiey Jntromissyi
12przedemną Urzędem zeznaiąc Rellacyę; prosił aby do Akt przyięta
13była co i otrzymał. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1702, miesiąca grudnia 14 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi, stanąwszy oczewisto [osobiście] woźny generał…”. Ta sama sesja co akt 189.
Łacina: nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu i oporu; intromittował – wprowadził w posiadanie (intromisja); relacya – zeznanie (relacja) woźnego.
Woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego „opatrzny Mikołay Zawrocki [?]” (inicjał podobny do Ł: „Ławrocki”) – zapewne ten sam, co woźny gen. Mikołaj ZAWRACKI [?] z aktu 185 (1702). Przymiotnik „opatrzny” (zwykle o mieszczanach) – w rkp. „opatrzny”. Nazwisko intromitowanego „Ziemnowicz” – lekcja niepewna (może Ziemnowicz / Ziewnowicz). Świadkowie intromisji (strona szlachty): Antoni WYBRANOWSKI (por. Mikołaj Wybranowski w akcie 185) i Ignacy MARTYNOWSKI. Formularz zbieżny z seryjnymi relacjami intromisji po zmarłych ojcach (akty 127–138, 142–143, 150–153).
Streszczenie
14XII 1702 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego Mikołaj Zawrocki [?] zeznał, że na prośbę Adama Ziemnowicza [?], jedynego syna i sukcesora zmarłego Jana Ziemnowicza [?], cześnika czerwonogrodzkiego, zjechał z dwoma szlachcicami, Antonim Wybranowskim i Ignacym Martynowskim, do wsi Kisielowszczyzna [?] i wprowadził go – bez niczyjego sprzeciwu – w posiadanie dziedzicznej części tej wsi po ojcu, ze wszystkimi poddanymi, gruntami uprawnymi i nieuprawnymi, lasami, sianożęciami, pastwiskami, przynależnościami i granicami. Relację przyjęto do akt.
Akt nr 191
Relacja woźnego generała Mikołaja Zawrockiego [?] o intromisji (posesji) Szymona Bernatowicza, syna Gabriela, w część wsi Chodaków (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1702, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
7Rejentom Khrodzkim Jenerału W[oiewódz]twa Kij[owskoho] i Knyhami nynisznymi
8Khrodzkimi Kijowskimi, stanowszy oczewisto Woźny Generał W[oiewódz]twa Kijowsk[oho]
9Wołyń[skiego] Bracław[skiego] i Czernihowskiego opatrzny Mikołay Zaworocki [?] dla zapisa-
10nia do Xiąg niniejszych Grodzkich Kijowskich iawnie ustnie i dobro-
11wolnie zeznał: Iż on na affektacyą i prawną Rekwizycyą UrJP. Szymona
12Bernatowicza, Syna zeszłego UrJP. Gabryela Bernatowicza, z mocy
13prawa naturalnego, zieżdżał do Dobr Wsi Chodaków, i tam maiąc
14przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych UrJ. Jana Chodakow-
15skiego i Antoniego Dydkowskiego [?], Część tey Wsi po UrJP. Gabryela
k. 168v (skan 0170, strona lewa)
1Bernatowicza dziedziczną ze wszystkiemi oney Poddanemi,
2Polami, Gruntami, ornemi i nie ornemi zasianemi i nie zasia-
3nemi, Lasami, Sianożęciami, pastwiskami et cum omnibus atti-
4nentiis et pertinentiis temuż UrJP. Szymonowi Bernatowiczowi
5zeszłego s.p. Gabryela Bernatowicza Synowi i iedynemu Sukcessorowi [?]
6podał, postąpił i w one nemine Contradicente et impugnante
7Jntromittował – o czem swoiey Jntromissyi przedemną Urzę-
8dem zeznaiąc Rellacyę, prosząc aby do Akt przyięta była
9co i otrzymał. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) jak w akcie 190 (ta sama sesja, Owrucz 14 XII 1702, przed Michałem Synhajewskim). Formularz relacji identyczny z aktem 190.
Łacina: cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu i oporu; intromittował – wprowadził w posiadanie; s.p. – świętej pamięci.
Nazwisko woźnego w rkp. tu „Zaworocki”, w akcie 190 „Zawrocki” (inicjał podobny do Ł) – por. Mikołaj ZAWRACKI [?] w akcie 185. Część wsi Chodaków – por. akty 34–36, 159 i 187 (Ełaszewicz [?]); świadek intromisji Jan CHODAKOWSKI (por. Adam Chodakowski, świadek w akcie 187). Wyraz „Sukcessorowi” na końcu wiersza zapisany skrótowo („Sorowi”) – odczyt wg formularza aktu 190.
Streszczenie
14XII 1702 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województw kijowskiego, wołyńskiego, bracławskiego i czernihowskiego Mikołaj Zawrocki [?] (Zaworocki) zeznał, że na prośbę Szymona Bernatowicza, jedynego syna i sukcesora zmarłego Gabriela Bernatowicza, zjechał z dwoma szlachcicami, Janem Chodakowskim i Antonim Dydkowskim [?], do wsi Chodaków i wprowadził go – bez niczyjego sprzeciwu – w posiadanie dziedzicznej części tej wsi po ojcu, ze wszystkimi poddanymi, polami, gruntami ornymi i nieornymi, lasami, sianożęciami, pastwiskami i przynależnościami. Relację przyjęto do akt.
Akt nr 192
Dymisja Jana Golimskiego [?], starosty i sędziego granicznego, dla syna Kazimierza – część wsi Chodaków po Piotrze Golimskim [?], staroście orszańskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 X 1704, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis: „w Orszańskiem” [?] 14 II 1704
9i dotąd należny Sukcessorom onego, Jacy z prawa natury przycho-
10dzić będą, był wypłacony – a Ja zeznawaiący od datty niniejszego
11Zapisu żadnego prawa do powrotu tych Dobr niemam i mieć
12nie będę ynato daię ten móy List Zapis Dymissyonis pod-
13pisem Ręki moiey własney stwierdzony Dattum w Orszańskie [?]
14Roku Tysiąc Siedmset Czwartego dnia Czternastego Lutego –
15Jan Golimski [?] Starosta i Sędzia Graniczny mp. Który to
16Zapis Dymissyonis za podaniem i oczewistym zeznaniem
17wyż wyrażoney osoby, a za moim Urzędowym przyię-
18ciem, co do słowa do Xiąg niniejszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim, z polonizmami „Xięgami niniejszemi”): „Roku 1704, miesiąca października 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego…”. Na marginesie znaki „×” i data roczna poprawiona z 1700 na 1704 – pierwszy odpis z 1704 r.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; secundum bene voluntatem meam (właśc. secundum bene placitum / voluntatem meam) – według mego upodobania; ab illo – od niego; reverencya – uszanowanie; attynencye – przynależności; excypuiąc – wyłączając; dymittuię – ustępuję w drodze dymisji; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Nazwisko w rkp. „Golimski” (w tytule podobnie, „Golimskiego”) – lekcja z m dość wyraźna, ale niepewna (może Goliński). „Starosta Orszański” (Piotr) i „Starosta i Sędzia Graniczny” (Jan) – tytuły w tym odpisie wątpliwe; miejsce wystawienia „w Orszańskie[m]” [?] niejasne. Zastrzeżenie: syn ma spłacić dług dziadka Piotra wobec sukcesorów JmP. Antoniego [?] Zienkowicza [?] z obligu na 1650 [?] zł, czyli 89 talarów bitych. Część wsi Chodaków – por. akty 159, 187, 191 (wielu współwłaścicieli). Ostatni wiersz k. 169 („nic na siebie ani nad …”) urwany, pod nim reklamant nieczytelny.
Streszczenie
24X 1704 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Jan Golimski [?], sędzia graniczny (w podpisie „starosta i sędzia graniczny”), podał do akt swój zapis dymisji (14 II 1704) na rzecz syna Kazimierza. Mając dziedziczną część wsi Chodaków, odziedziczoną po ojcu Piotrze Golimskim [?], staroście orszańskim, i widząc potrzeby syna oraz doznawszy od niego uszanowania, ustąpił mu ją z poddanymi, polami, rolami, lasem, pastwiskami, sianożęciami, zaroślami, stawami i sadzawkami rybnymi, prawem łowów i wszystkimi przynależnościami, niczego nie wyłączając. Syn może dobra posiadać i sprzedać, pod warunkiem spłaty długu dziadka – obligu na 1650 [?] zł (89 talarów bitych) należnego sukcesorom Antoniego [?] Zienkowicza [?]; ojciec zrzekł się prawa powrotu dóbr. Zapis wpisano do ksiąg słowo w słowo.
Akt nr 193
Oblata przywileju Augusta II (Sandomierz 17 VI 1704) – konsens dla Jana Śliwińskiego, podczaszego ziemi nurskiej, na scedowanie prawa dożywotniego do dóbr królewskich Karwin [?] w województwie wołyńskim na żonę Ewę (ius communicativum)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 X 1704, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (w zakończeniu: „do Xiąg … Grodzkich Żytomierskich”); przywilej: Sandomierz 17 VI 1704
17ski, Podolski, Podlaski, Kijowski, Smoleński, Siewierski, i Czernichowski,
18a Dziedziczny Xiążę Saski, i Elektor oznaymuiemy tym Listem przywileiem
19naszym wszem w obec i każdemu z osobna. Komu to wiedzieć teraz i na po-
20tem będzie należało, iż maiąc dobrze nam i całey Rzeczypospolitey wiadomo
21nie tylko w każdych vitam et sanguinem pro patria noszącego obozach i we
22wszystkich woiennych virtute et dexteritate na zaszczyt oyczyzny zasła-
23wiaiącego Kompaniach, ale i w publicznych obradach, non sine dispendio zdrowia
24i fortun własnych dla dobra pospolitego zdrowe rady życzliwe nam i Rzpltey
25[reklamant:] [nieczyt.] [?]
k. 170v (skan 0172, strona lewa)
1sprawowane merita UrJ. Jana Śliwińskiego Podczaszego Ziemi Nurskiey
2które Singularem a nas merentur respectum, a chcąc ie pańską naszą
3cumulare Munificentią pozwoliliśmy onemu na Dobra nasze Karwin nazwa-
4ne w W[oiewódz]twie Wołyńskim leżące Prawa swoiego dożywotniego od nas nadanego
5UrJ. Ewie Śliwińskiey Podczaszynie Nurskiey Małż[once] swoiey iure communicativo
6ustąpić i wlew [?] prawny in personam oney urzędownie zeznać, mocą tedy
7i powagą tego przywileiu naszego maią i wolni są pomienieni Małż[onkowie]
8Dobra wzwyż mianowane z wsiami osiadłemi i pustemi, Gruntami oranemi
9zasianemi i nie Oranemi, z Łąkami, Borami, Puszczami, stawami, młyna-
10mi, Rzekami, rzeczkami, i ze wszystkiemi zdawna do tych dóbr przynależy-
11tościami spokoynie trzymać i pożytki wszelakie według naylepszego upodo-
12bania swoiego z obopólnie używać [?] ad extramarita [?] suo tempore [!] nic do skar-
13bu naszego nie oddaiąc oprócz podatków ieśliby iakie były Seymem uchwalone
14Prawa nasze Królewskie Rzeczypltey wcale nienaruszenie zachowuiąc – na co
15dla lepszey wagi tego Przywileiu Ręką się naszą podpisawszy Pieczęć Koronną
16przycisnąć rozkazaliśmy. Dan pod Sędomirzem [!] dnia XVII. Miesiąca Czerwca
17Roku Pańskiego MDCCIIII. Panowania naszego Roku VI [?]. u tego Przy-
18wileiu przy pieczęci Kancellaryey Koronney podpis Ręki temi sło-
19wy – Augustus Rex – z drugiey zaś strony Jus Communicativum
20wydany Ewie Śliwińskiey Podczaszynie Ziemi nurskiey na Dobra Karwin
21nazwane w W[oiewódz]twie Wołyńskim leżące M. A. Kolceb [?] JKM Sekretarz – a tak
22ta oblata Przywileiu za podaniem wyż rzeczonego afferenta, a za moim
23Urzędowym przyięciem wszystka de verbo ad verbum do Xiąg niniejszych
24Grodzkich Żytomierskich iest Jngrossowana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1704, miesiąca października 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi, osobiście stanąwszy JP. Piotr Holak [?] … podał przez oblatę”. Ta sama sesja co akt 192. Zakończenie mówi jednak o wpisaniu „do Xiąg … Grodzkich Żytomierskich” – niekonsekwencja kopisty (formuła z oblat żytomierskich).
Łacina: per oblatam – przez oblatę (do wpisania do akt); totius iuse [!] sonat – zapewne „latius in se sonat” (szerzej w sobie brzmi); de tenore verborum sic dezonante [!] – właśc. „sic sonante” (tej treści słowami brzmiący); vitam et sanguinem pro patria – życie i krew za ojczyznę; virtute et dexteritate – męstwem i zręcznością; non sine dispendio – nie bez uszczerbku; merita – zasługi; singularem a nobis merentur respectum (w rkp. „a nas”) – zasługują u nas na szczególny wzgląd; cumulare munificentia – obdarzyć szczodrobliwością; iure communicativo – prawem wspólności (dożywocia małżonków); in personam – na osobę; ad extramarita [?] suo tempore [!] – zniekształcone, zapewne „ad extremum vitae suae tempus” (do końca życia); de verbo ad verbum – słowo w słowo; Augustus Rex – August Król.
August II przebywał w czerwcu 1704 r. w okolicach Sandomierza (konfederacja sandomierska 20 V 1704); rok panowania w rkp. „VI.” – przy dacie 17 VI 1704 powinien być VII lub VIII. Podpis sekretarza „M. A. Kolceb [?]” – lekcja niepewna. Ziemia nurska (woj. mazowieckie). Nazwa dóbr na k. 170 w formie „wsi Kar[…]a”, na k. 170v wyraźnie „Karwin” – może Karwina / Karwin na Wołyniu; JP. Piotr Holak [?] – podawca, nazwisko niepewne.
Streszczenie
24X 1704 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Piotr Holak [?] podał do wpisania przywilej Augusta II, wydany pod Sandomierzem 17 VI 1704 r., dla Jana Śliwińskiego, podczaszego ziemi nurskiej. Król, uznając jego zasługi w obozach i kampaniach wojennych oraz na publicznych obradach, pozwolił mu scedować prawo dożywotnie do dóbr królewskich Karwin [?] w województwie wołyńskim na żonę Ewę Śliwińską, podczaszynę nurską, prawem wspólności (ius communicativum). Małżonkowie mogą do końca życia spokojnie trzymać te dobra – wsie osiadłe i puste, grunty orne, łąki, bory, puszcze, stawy, młyny, rzeki – i pobierać z nich pożytki, nie oddając nic do skarbu poza podatkami uchwalonymi na sejmie, z zachowaniem praw królewskich i Rzeczypospolitej. Przywilej podpisany „Augustus Rex”, z pieczęcią koronną; na odwrocie adnotacja o ius communicativum dla Ewy Śliwińskiej, podpisana przez sekretarza JKM M. A. Kolceba [?]. Przywilej wpisano słowo w słowo.
Akt nr 194
Testament Jana Dobkiewicza, cześnika sandomierskiego – ruchomości i sumy pieniężne dla syna Jakuba, z zapisem sumy dla wnuka Władysława (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 X 1704, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; testament: Korytyszcz [?] 10 II 1704
5Generału W[oiewódz]twa Kijowsk[oho] i Knyhami nynisznymi Khrodzkimi Kijewskimi Personaliter
6stanowszy JP. Onufry Ostrowiecki [?] L. P. [?] ten Testament ostatniey woli zeszłego z tego
7Swiata JmPana Jana Dobkiewicza Cześnika Sandomirskiego z rozporządze-
8niem substancyi swoiey uczyniony, dla wpisania do Xiąg niniejszych podał
9prosząc o przyięcie onego i do Xiąg zapisanie, a tak Ja Urząd przyimuiąc czytałem
10który tak się w sobie ma – W Jmię Troycy przenayświętszey i nierozdzielney te-
11raz zawsze i na wieki wieków Amen – Ja Jan Dobkiewicz Cześnik Sędomirski
12żyiąc na Świecie z Łaski Pana Boga wszechmogącego Lat dziewięćdziesiąt albo
13i więcey, a czuiąc się iuż być chorym i bliższym Śmierci aniżeli życia, do tego
14pamiętaiąc na Słowa zbawiciela mego bądźcie gotowi na śmierć gdyż niewiecie
15czasu, i godziny zeyścia waszego z tego Świata, widząc też to że wszystkie rze-
16czy na Świecie pismem nie obwarowane prędko z pamięci Ludzkiey zchodzą, i z tąd
17między Krewnemi i potomkami niezgoda, nienawiść i niepokóy po Śmierci człowieka
18bywaią, zaczem Ja zdrowy będąc na umyśle i zapobiegaiąc temu aby po Śmier-
19ci moiey podobnie się nie zdarzyło, robię ostatniey woli moiey następne rozporządze-
20nie. Nayprzód gdy Pan Bóg zwoli swoiey Świętey śmierć na mnie zesłać ra-
21czy Duszę moię w Ręce Jego Świętą oddaię, maiąc nadzieię że nie według uczyn-
22ków i zasług moich, ale według wielkiego miłosierdzia swego sądzić ią raczy, a
23Ciało moie grzeszne iako z Ziemi stworzone ziemi oddaię, które ma być pocho-
24wane według zwyczaiu katolickiego. Co się zaś tycze maiętności moiey w Summach
25pieniężnych u różnych osób zostaiących iakoteż wszelkich Remanentów i mobiliów
26[reklamant:] [nieczyt.]
k. 171v (skan 0173, strona lewa)
1w Złocie, srebrze, Cynie, miedzi, i innych sprzętach domowych, niemniey cały
2dobytek gospodarski daię daruię i tym Testamentem ostatniey woli moiey zapisuię
3Synowi memu UrJPanu Jakóbowi Dobkiewiczowi z tym iednak zastrzeżeniem
4aby on zawsze starał się nabyć iakąś osiadłość czyli nieruchomą maiętność i z pomię-
5nionych tym Testamentem wzmiankowanemu Synowi memu UrJPanu Jakubowi Dob-
6kiewiczowi legowanych Summ iżby wnukowi memu a Synowi swemu UrJPanu
7Władysławowi Dobkiewiczowi za dożyciem Lat kompetentnych zapisał pewną Summę
8pieniężną, a to iedynie dla okazania miłości moiey ku niemu i dla pamięci
9o Dziadku swoim, który zawsze był ku niemu przychylnym, i aby rzeczo-
10ny Syn móy UrJPan Jakób Dobkiewicz zapisuiąc temuż Synowi swemu
11a memu wnukowi Summę pieniężną dla zapobieżenia od wszelkiey straty
12dodał warunek żeby takowa Summa nie na inny iaki przedmiot, iak tylko na
13kupienie iakiey osiadłości lub nieruchomey maiętności przez pomienionego
14wnuka mego UrJPana Władysława Dobkiewicza użyta była – Jakowe ostat-
15niey woli moiey rozporządzenie dla lepszey wagi i wiary ręką moią własną
16przy uproszonych JmP. przyiaciołach podpisuię – Działo się w Korytyszczu [?]
17Roku Tysiąc Siedmset Czwartego Miesiąca Februaryi Dziesiątego dnia – u tego
18Testamentu podpisy Rąk tymi słowy. Jan Dobkiewicz Cześnik Sędomirski mp. Ustnie
19proszony pieczętarz do tego Testamentu od UrJP. Jana Dobkiewicza Cześnika Sędomirskie-
20go podpisuię się Adam Trzeciak Łowczy Przemyski mp. Ustnie proszony przyia-
21ciel od osoby wyż ręką moią wyrażoney do tego Testamentu podpisuię się Maciey Janiszew-
22ski mp. Proszony przyiaciel od UrJ. JmPana Jana Dobkiewicza Cześni-
23ka Sendomirskiego do tego Testamentu podpisuię się Michał Garlinski [?]
24C. M. [?] mp. Kotoryito Testament za podaniem i prozbaiu, a za moim Uradowym
25przyniatiem do Knyh nyniszynych iest wpisanyi –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1704, miesiąca października 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi, osobiście stanąwszy JP. Onufry Ostrowiecki [?] …”; zakończenie: „Który to testament za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”. Ta sama sesja co akty 192–193.
Łacina / wyrazy obce: substancya – majątek; remanenty – pozostałości (zapasy); mobilia – ruchomości; legowane summy – sumy zapisane w legacie; lata kompetentne – pełnoletność; pieczętarz – świadek przykładający pieczęć.
Tytuł podawcy po nazwisku zapisany skrótem „L. P.” (może „Łowczy P[…]”) – niejasny; nazwisko „Ostrowiecki” niepewne. Miejsce sporządzenia testamentu w rkp. „w Korytyszczu” [?] (por. Korytyszcz w akcie 168). Testator, cześnik sandomierski, deklaruje wiek „90 lat albo i więcej”; jego tytuł zapisywany „Sędomirski”, „Sandomirski”, „Sendomirski”. Język testamentu (np. „zapobiegaiąc temu”, „robię … rozporządzenie”, „przedmiot”, „osiadłość”) i formularz – raczej XVIII-/XIX-wieczny; por. uwagi o datacji odpisów w notach do aktów 139, 141, 151. Świadkowie: Adam TRZECIAK, łowczy przemyski (pieczętarz), Maciej JANISZEWSKI, Michał GARLIŃSKI [?] (C. M. [?] – może cześnik mielnicki).
Streszczenie
24X 1704 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Onufry Ostrowiecki [?] podał do wpisania testament zmarłego Jana Dobkiewicza, cześnika sandomierskiego, sporządzony w Korytyszczu [?] 10 II 1704. Testator, liczący ponad 90 lat i chory, poleca duszę Bogu, a ciało każe pochować obrządkiem katolickim. Wszystkie swe sumy pieniężne u różnych osób, zapasy i ruchomości (złoto, srebro, cynę, miedź, sprzęty domowe) oraz cały dobytek gospodarski zapisuje synowi Jakubowi, z zastrzeżeniem, by ten starał się nabyć majątek nieruchomy i z otrzymanych sum zapisał – na pamiątkę dziadka – pewną sumę swemu synowi, a wnukowi testatora, Władysławowi Dobkiewiczowi, po osiągnięciu przez niego pełnoletności, z warunkiem, że suma ta zostanie użyta wyłącznie na kupno majątku nieruchomego. Podpisali: Jan Dobkiewicz oraz Adam Trzeciak, łowczy przemyski, Maciej Janiszewski i Michał Garliński [?]. Testament wpisano do ksiąg.
Akt nr 195
Relacja woźnego generała Macieja Nawrockiego [?] o intromisji (posesji) Pawła Bahrynowskiego [?] po ojcu Grzegorzu w część wsi Bahrynowicze [?], czyli Strumigródek [?] (oblata w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII 1740, Żytomierz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 26 XII 1740
Karty / skanyk. 172 (skan 0173, strona prawa)
Językpol., łac. wtręty
Transkrypcja
k. 172 (skan 0173, strona prawa)
1Possessya UrJP. Pawła Bahrynow-
2skiego [?] w Dobra Części Wsi Bahryno-
3wicze [?] służąca. –
4Roku Tysiąc Siedmset Czterdziestego
5Miesiąca Decembra Dwudziestego Dziewiątego Dnia –
6Na Urzędzie Grodz[kim] w Mieście JeGo Królewskiey Mości Żyto[mierskim] [?]
7przedemną Pawłem Ryszkiewiczem [?] Namiestnikiem prawa [?]
8Grodz[kim] Generału Woiewódz[twa] Kijow[skiego] i Xięgami niniejszemi
9Grodz[kiemi] Kijow[skiemi] stanowszy oczywiście Woźny Generał Woie-
10wódz[twa] Kijowskiego i Jnnych opatrzny Maciey Nawrocki [?]
11który in vim suae verae ac fidelis relationis palam
12publice libereque ac per expressum recognovit, iż on Roku
13teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Czterdziestego Dnia Dwu-
14dziestego Szóstego Decembra ad affectationem juridicam
15requisitionem UrJPana Pawła Bahrynowskiego [?] maiąc
16przy sobie Stronę Szlachty urodzonych JmP. Franciszka Ju-
17[…]skiego [?] Jakóba Budkiewicza i Jnnych maioris ac evi-
18dentioris testimonii gratia adhibitos był w Dobrach Wsi
19Bahrynowiczach [?] a teraz Strumigrodzie [?] w W[oiewódz]twie Kijow[skim]
20sytuowanych gdzie będąc vigore prawa naturalnego po
21Śmierci Oyca swego UrJ. Grzegorza Bahrynowskiego [?] pod[ał] [?]
22W. JP. część tychże Dóbr Bahrynowicz [?] albo raczey Strumi-
23grodzia [?] z polami, rolami, Sianożęciami, Lasami, borami [?]
24pasiekami z drzewem bartnem i nie bartnym, poddanymi
25Czynszami, miodowemi daniami, ze wszystkiemi do tey
26Części przynależytościami w aktualną spokoyną Dziedzictwa [?]
27[…] nemine Jnpugnante podał postąpił Possessyą i
28o tem swoiey czynności uczynił i zeznał relacyą prosząc o przy-
29ięcie do akt co i otrzymał Maciey Nawrocki [?] Woźny ignarus scribendi +
Objaśnienia i tłumaczenia
NOWA CHRONOLOGIA: odpis dotyczy roku 1740 („Roku Tysiąc Siedmset Czterdziestego”) – pierwszy w zbiorze; formuła oblaty już w całości po polsku (bez ruszczyzny kancelaryjnej), urząd grodzki kijowski w Żytomierzu (wyraz „Żyto[mierskim]” skrócony, lekcja prawdopodobna) przed Pawłem Ryszkiewiczem [?] (w rkp. „Ryskiewiczem”/„Rzyskiewiczem”), „Namiestnikiem prawa [?] Grodzkim” – lekcja tytułu niepewna.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji; palam publice libereque ac per expressum recognovit – jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie zeznał; ad affectationem juridicam requisitionem – na prawne żądanie i wezwanie; maioris ac evidentioris testimonii gratia adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore – mocą; nemine impugnante – bez niczyjego oporu; ignarus scribendi – nieumiejący pisać (znak krzyża).
Nazwisko w tytule „Bahrynowskiego” (w rkp. „Batrynow-”/„Bahrynow-”, h podobne do t), nazwa wsi „Bahrynowicze” / „Bahrynowicz”, później „Strumigród” [?] (w rkp. „Strumigrodzie”, „Strumigrodzia”) – lekcje niepewne. Woźny generał „Maciey Nawrocki” [?] – por. woźnego „Mikołaja Zawrockiego/Zawrackiego” [?] z lat 1702 (akty 185, 190, 191): możliwe, że i tam właściwa lekcja to „Nawrocki”. Drugi świadek: Jakub BUDKIEWICZ; pierwszy – Franciszek Ju[…]ski [?].
Streszczenie
29XII 1740 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed Pawłem Ryszkiewiczem [?], namiestnikiem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Maciej Nawrocki [?] zeznał, że 26 XII 1740 na prawne żądanie Pawła Bahrynowskiego [?], w obecności szlachty – Franciszka Ju[…]skiego [?], Jakuba Budkiewicza i innych – był w dobrach wsi Bahrynowicze [?], zwanej teraz Strumigródkiem [?] w województwie kijowskim, i mocą prawa naturalnego, po śmierci ojca Grzegorza Bahrynowskiego [?], wprowadził go – bez niczyjego oporu – w spokojne dziedziczne posiadanie części tych dóbr z polami, rolami, sianożęciami, lasami, pasiekami z drzewem bartnym i niebartnym, poddanymi, czynszami, daninami miodowymi i wszystkimi przynależnościami. Relację przyjęto do akt; woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 196
Zapis wieczystej darowizny Antoniego Wołkanowskiego [?], syna Wojciecha, dla braci Jerzego i Jana Manastyrskich – część wsi Rokitna [?] w powiecie owruckim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 X 1704, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis: Żytomierz 20 X 1704
8W[oiewódz]twa Kijowsk[oho] i Knyhami nyneszynymi Khrod[zkimi] Kijowsk[imi] Comparens personaliter
9UrJ. Antoni Wołkanowski [?] ten oryginał Zapisu perpetuae Donationis z podpisem
10swey ręki własney i z podpisami rąk JPP. przyiaciół ustnie do podpisania tego
11Zapisu uproszonych in rem et personas UrJ. JPP. Jerzego i Jana braci
12między sobą rodzonych Manastyrskich ratione infro [!] contentorum dany
13i służący dla Zapisania do Xiąg niniejszych Grodz[kich] Kijowsk[ich] podawszy
14ustnem i dobrowolnem zeznaniem stwierdziwszy prosił mnie Urzędu aby
15przyięty i do Xiąg Zapisany był – Którego affectationi Ja Urząd annuendo
16z początku aż do końca czytałem; temi iest pisany słowy: Ja Antoni
17z S.p. Woyciecha Syn Wołkanowski [?] dziedzic Dobr Części Wsi Rokit-
18ny [?] zdrowy będąc na Ciele i umyśle, odstąpiwszy swey własney nale-
19żney Ziem[skiey] Juryzdykcyi, prawa forum Powiatu i W[oiewódz]twa a pod teraź-
20nieyszy List dobrowolny móy Zapis perpetuae ac iure irrevocabilis
21donationis i wszystkie iego obowiązki mnie zeznawaiącego potomków
22moich i Sukcessorów cale się poddaiąc i wiążąc, wiadomo czynię
23mię [!] każdemu komu by o tym wiedzieć należało teraz i na potem oznay-
24muię. Jż Ja zeznawaiący maiąc wolność według prawa pospo-
25litego dobrami swoiemi wszelakiemi iako chcieć rządzić szafować, dać darować
26zapisać, z dobrey woli moiey nie będąc na to od nikogo namowiony ani
27przymuszony Część Wsi Rokitny [?] tu w W[oiewódz]twie Kijow[skim] a Powiecie Owruckim sy-
28tuowaney, z gruntami, Polami, Rolami, Sianożęciami, z Ogrodami, Pastwiskami [?]
29Miodami [?], z Lasami, Drzewami Bartnem i nie Bartnem z pszczołami i bez
30pszczół, Poddanemi ciągłymi i pieszymi z całym ich poddaństwem, pos-
31[reklamant:] łuszeństwem
k. 173 (skan 0174, strona prawa)
1posłuszeństwem Semenistością [!] UrJ. JPP. Jerzemu i Janowi braciom między sobą
2rodzonym Manastyrskim, dać, przedać, darować i na wieczność oczyzno-
3wać [?] Jakoż przywodząc takową wolę moią do Skutku pomienioną część
4Rokitny [?] JPP. Jerzemu i Janowi Manastyrskim wiecznemi czasy a
5nigdy nieodzownymi daię, daruię, Zapisuię, i prawo moie dziedziczne
6do pomienionych Dóbr wiecznością na osoby wyż wspomnione wlewam, ni-
7czego się zostawiam nie na siebie potomków i Sukcessorów swoich nie zosta-
8wiaiąc ani excypuiąc, wolno tedy iuż iest i będzie UrJ. JPP. Jerzemu
9i Janowi Manastyrskim pomienionemi Dobrami, iako swoiemi własne-
10mi dziedzicznemi według woli i upodobania swoiego rządzić dyspono-
11wać, komu chcemu [!] dać przedać zastawić ustąpić zapisać, A ia
12iuż zeznawaiący od tąd z Sukcessorami moiemi żadnego prawa
13do wyż wyrażonych Dóbr Części wsi Rokitny [?] mieć niemam
14i mieć nie powinien będę i owszem od dziedzictwa oney sam z Sukces-
15sorami swemi wyrzekam się i wyzuwam, Lecz bardziey od wszel-
16kich Jmpedymentów prawnych i nie prawnych od kogo kolwiek
17z wyż pomienione Dobra zachodzących Ja sam a po mnie
18Sukcessorowie moi i potomkowie UrJ. JPP. Manastyrskich bronić zastę-
19pować i ewinkować zewszystkich i wszelakich dóbr moich assekuruię
20i zapisuię, a to pod szkodami ziemi [?] Jn casu zaś sprzeciwienia się
21w czem kolwiek mnieyszem perpetuae Donationis zapisowi forum
22generale et terminum peremptorium sobie i Sukcessorom moim
23ad respondendum naznaczam praefigiuię. Jnato daię ten móy
24Zapis perpetuae ac irrevocabilis donationis z podpisem ręki [moiey]
25UrJ. przyiaciół do podpisania odemnie uproszonych – Dattum
26w Żytomierzu dnia Dwudziestego Octobris Tysiąc Siedmset
27Czwartego Roku – U tego Zapisu perpetuae Donationis podpisy rąk
28temi słowy: Antoni Wołkanowski [?]. Jako proszony przyiaciel
29do podpisania tey Donacyi od UrJP. Antoniego Wołkanow-
30[reklamant:] skiego [?]
k. 173v (skan 0175, strona lewa – góra)
1[Wołk]anowskiego [?] UrJ. JPanom Jerzemu i Janowi braciom mię-
2dzy sobą rodzonym Manastyrskim służącey podpisuię się
3Stanisław Cieżawski [?]. Ustnie i oczywiście proszony od UrJP. Antonie-
4go Wołkanowskiego [?] do podpisania tego Zapisu perpetuae dona-
5tionis świadek i przyiaciel podpisuię się Kazimierz Binkowski [?],
6ustnie i oczywisto proszony Świadek i przyiaciel na tym zapisie
7Donationis podpisuię się Łukasz Mrozowski [?] – Kotory że to Zapis
8za podaniem i prozbą a za moim uradowym przyniatiem do Knyh
9nyneszynych iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1704, miesiąca października 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego”; zakończenie: „Który to zapis za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisany”. Ta sama sesja co akty 192–194.
Łacina: perpetuae (ac iure irrevocabilis) donationis – wieczystej (i nieodwołalnej) darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personas – na rzecz i osoby; ratione infra contentorum (w rkp. „infro”) – z racji niżej zawartych; affectationi annuendo – przychylając się do żądania; in casu – w razie; forum generale et terminum peremptorium … ad respondendum praefigo – wyznaczam sąd główny i termin zawity do odpowiadania; ewinkować – bronić prawnie (evincere); assekuruię – zabezpieczam.
Nazwisko darczyńcy w rkp. „Wołkanowski” (raz „Wołkanowszkiego”) – lekcja niepewna; obdarowani – bracia rodzeni Jerzy i Jan MANASTYRSCY (w tytule omyłkowo „Jerzemu i Janowi i Manastyrskiemu”). Wieś „Rokitny” (Rokitna [?]) w pow. owruckim. „Semenistość” – rodzina poddanych (por. akt 111). Świadkowie: Stanisław CIEŻAWSKI [?], Kazimierz BINKOWSKI [?], Łukasz MROZOWSKI [?] – nazwiska niepewne (strona k. 173v wyblakła).
Streszczenie
24X 1704 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Antoni Wołkanowski [?], syn Wojciecha, podał do akt i ustnie potwierdził swój zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny (Żytomierz, 20 X 1704) dla braci rodzonych Jerzego i Jana Manastyrskich. Darował im wieczyście swoją dziedziczną część wsi Rokitna [?] w województwie kijowskim i powiecie owruckim z gruntami, polami, rolami, sianożęciami, ogrodami, pastwiskami, lasami, drzewem bartnym z pszczołami i bez, poddanymi ciągłymi i pieszymi wraz z ich rodzinami, przelewając na nich całe swe prawo dziedziczne; obdarowani mogą dobra sprzedać, zastawić lub zapisać komu zechcą. Darczyńca wyrzekł się wszelkich praw do tych dóbr, zobowiązał siebie i sukcesorów do obrony obdarowanych przed wszelkimi przeszkodami prawnymi i nieprawnymi, zabezpieczając to na całym swoim majątku, a na wypadek sprzeciwu poddał się sądowi głównemu z terminem zawitym. Podpisali: Antoni Wołkanowski [?] oraz świadkowie Stanisław Cieżawski [?], Kazimierz Binkowski [?] i Łukasz Mrozowski [?]. Zapis wpisano do ksiąg.
Akt nr 197
Relacja woźnego generała Mateusza Nawrockiego o intromisji (posesji) Ludwika Rzepeckiego [?] po ojcu Aleksandrze w część wsi Omelanik [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 X 1704, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 18 X 1704
Karty / skanyk. 173v (skan 0175, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 173v (skan 0175, strona lewa)
1Possessya UrJPana Ludwika Rzepeckiego [?] w Dobra
2Części Wsi Omelanik [?] służąca –
3Roku Tysiacza Siem[sot] Czetwertoho
4Miesiaca Oktobra dwadcat Czetwertoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczom peredomno-
33Czynności uczynił i zeznał Rellacyą, prosząc ażeby do Akt
34była przyięta, co i otrzymał – Mateusz Nawrocki
35Woźny Jgnarus scribendi –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1704, miesiąca października 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi, stanąwszy oczewisto [osobiście] woźny generał…”; dalej relacja po polsku z łacińskimi formułami. Ta sama sesja co akty 192–194 i 196.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; ad affectationem juridicamque requisitionem – na prawne żądanie i wezwanie; ad maioris et evidentioris testimonii gratiam ad hunc actum sibi adhibitos – przybranych do tej czynności dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iuris naturalis et successive – mocą prawa naturalnego i sukcesyjnie; in praesenti – obecnie; in genere et in specie – ogólnie i szczegółowo; attynencye, pertynencye, cyrkumferencye – przyległości, przynależności, obwody; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu i oporu; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Woźny generał „Mateusz Nawrocki” – nazwisko tu czytelne; rozstrzyga lekcję „Maciej Nawrocki” w akcie 195 (1740 – zapewne ten sam formularz/osoba, data odpisu wątpliwa) i wskazuje, że woźny „Mikołaj Zawrocki/Zawracki [?]” z 1702 (akty 185, 190, 191) to najpewniej NAWROCKI (inicjał N podobny do Z/Ł). Nazwisko intromitowanego w tytule „Przepeckiego”, w tekście „Rzepeckiego” – lekcja niepewna. Wieś „Omelanik” [?] (może Omelanik / Omelaniki). Świadkowie: Jan WITKOWSKI [?] i Adam MARCINKOWSKI. Fragment o rodzaju przynależności (wiersze „z całą ich … należytością”, „Pasiecznikami, całym obszarem i Włókami”) odczytany niepewnie.
Streszczenie
24X 1704 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Mateusz Nawrocki zeznał, że 18 X 1704, na prawne żądanie Ludwika Rzepeckiego [?], w obecności szlachty – Jana Witkowskiego [?] i Adama Marcinkowskiego – był w dobrach wsi Omelanik [?] w województwie kijowskim i wprowadził go, jako syna i jedynego sukcesora zmarłego Aleksandra Rzepeckiego [?], bez niczyjego sprzeciwu w rzeczywiste dziedziczne posiadanie części tej wsi – ze wszystkimi poddanymi obecnymi i zbiegłymi, ich powinnościami, polami, łąkami, sianożęciami, lasami, borami, zabudowaniami i wszelkimi pożytkami, w granicach, w jakich trzymał ją ojciec. Zwoławszy gromadę poddanych, ogłosił im nowego dziedzica i polecił pełnić wobec niego wszelkie powinności. Relację przyjęto do akt; woźny, nie umiejąc pisać, nie podpisał się.
Akt nr 198
Relacja woźnego generała Mateusza Nawrockiego o intromisji (posesji) Eliasza Lubinieckiego [?] po matce Elżbiecie, wdowie, w część wsi Zawadyńce [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 X 1704, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 27 X 1704
17binieckiemu [?] iako Synowi i iedynemu Sukcessorowi vigore iuris naturalis et Suc-
18cessive spadła i przynależna ze wszystkiemi poddanemi ad praesens znay-
19duiącemi się z ich [?] Semienistością i wszelkiemi powinnościami z polami ta-
20kami [?] Sianożęciami Lasami borami pasiekami całym obszarem [?] i wszelkim
21zabudowaniem i wszelkiemi in genere et in specie mianowanemi i nie mia-
22nowanemi pożytkami attynencyami pertynencyami i cyrkumferencyami
23tak iako rzeczona część Dóbr wsi Zapadyńce [?] przez Wielmożną [?] tegoż rekwiren-
24ta posiadana była i dotąd się ma i zawiera temuż rekwirentowi UrJP. Elia-
25szowi Lubinieckiemu [?] w aktualną Dziedziczną nemine contradicente
26et impugnante podał i Jntromittował Possessyą Poddanych do gromady zwo-
27ławszy onemu ich dziedzicznym Panem teraźnieyszym rekwirenta ogłosił
28i wszelkie powinności pełnić zalecił, w czem Szlachta sobie prawdziwie oświad-
29czywszy się z tamtąd odiechał i tu ad acta przybywszy przedemną urzędem niniey-
30szey possessyi uczynił rellacyą prosząc onym actis connotari co i otrzymał Mateusz
31Nawrocki woźny Jgnarus scribendi –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1704, miesiąca października 29 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego…”; relacja jak w akcie 197 (ten sam woźny, ten sam formularz – akt 197 rozstrzyga lekcję formuł). Strona k. 174 wyblakła, z zaciekami wilgoci w środkowej kolumnie – liczne wyrazy częściowo nieczytelne, uzupełnione w nawiasach wg formularza aktu 197.
Łacina: in rem [!] suae verae ac fidelis relationis – błąd kopisty za „in vim …” (w moc swej prawdziwej i wiernej relacji); ad affectationem juridicamque requisitionem – na prawne żądanie i wezwanie; ad maioris evidentiorisque testimonii gratiam – dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iuris naturalis et successive – mocą prawa naturalnego i sukcesyjnie; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu i oporu; onym actis connotari – by to zostało zanotowane w aktach; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Nazwisko intromitowanego „Lubiniecki” [?] (w tytule „Lubinieckiemu”, w tekście „Lubinieckiego”, „Lubiniecki”) – lekcja niepewna; nazwa wsi w tytule „Zawadyńce” [?], w tekście „Zapadyńce” [?]. Świadkowie: Jacek DĄBROWSKI [?] i Szymon SACHOWSKI [?]. Spadek przypada po matce, wdowie Elżbiecie, nie po ojcu. Wyrażenie „przez Wielmożną [?] tegoż rekwirenta” (zapewne „przez matkę tegoż rekwirenta”) – odczyt niepewny.
Streszczenie
29X 1704 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Mateusz Nawrocki zeznał, że 27 X 1704, na prawne żądanie Eliasza Lubinieckiego [?], w obecności szlachty – Jacka Dąbrowskiego [?] i Szymona Sachowskiego [?] – był w dobrach wsi Zawadyńce [?] (Zapadyńce [?]) w województwie kijowskim i wprowadził go, jako syna i jedynego sukcesora zmarłej matki Elżbiety Lubinieckiej [?], wdowy, bez niczyjego sprzeciwu w dziedziczne posiadanie części tej wsi ze wszystkimi poddanymi i ich rodzinami, powinnościami, polami, sianożęciami, lasami, borami, pasiekami, zabudowaniami i wszelkimi pożytkami; zwoławszy gromadę, ogłosił poddanym nowego dziedzica i polecił im pełnić wobec niego powinności. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 199
Zapis rezygnacji (wieczystej) Hrehorego Kornowskiego [?] dla Pawła [?] Kobylińskiego – część wsi Tarasowszczyzna [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 X 1704, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis: 2 X 1704
7Kij[owskoho] i Knyhamy nynisznymi Khrodzkimi Kij[owskimi] Comparens p[e]r[sonali]ter UrJP. Paweł [?] Jaceńko [?]
k. 174v (skan 0176, strona lewa)
1Kobyliński [?] ten zapis wieczysty rezygnacyi od JP. Hrehorego [?] Kornow-
2skiego [?] sobie dany i służący z podpisem ręki dawcy tudzież JJPP. przyiaciół do tego
3uproszonych per oblatam podał, który tego tenoru [?] [nieczyt.] Ja Hrehory [?] Kornowski [?] zdro-
4wy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziem[skiey] Juryzdy-
5kcyi prawa Forum Pow[iatu] i W[oiewódz]twa a pod teraźnieyszy móy Zapis perpetuae resignatio-
6nis cale się poddaiąc i [wiążąc] wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowol-
7nie zeznawam – Jż Ja [nieczyt.] [Część] wsi Tarasowszczyzny [?] przezemnie nabytą
8i nikomu żadnym prawem [nie] zawiedzioną, którą będąc moią iako chcieć
9rządzić szafować dysponować dać darować i ku naylepszemu pożytkowi swe-
10mu obracać, nie będąc w to od nikogo namowiony ani uproszony ale we-
11dług [?] wszystkich poradziwszy się Krewnych i przyiaciół tudzież z dobrey woli moiey
12i własnego rozsądku umyśliłem takową Część ze wszystkiemi do oney przyna-
13leżytościami i [nieczyt.] [?] z oney poddanemi tudzież gruntami ornemi i
14nie ornemi zasianemi [i nie zasianemi], borami, zaroślami, ostrowami,
15Sianożęciami, lasami i innemi wszystkiemi i wszelakiemi przyległościami
16i należytościami in genere et specie mianowanemi i nie mianowanemi
17[nieczyt.] pożytkami przynależącemi nic na siebie samego ani też Sukcessorów
18moich nie wyłączaiąc ani excypuiąc, ale z tem wszystkiem iak się takowa
19zdawna miała i teraz się ma temuż JmPanu Pawłowi [?] Jaceńkowi [?] Koby-
20lińskiemu [?] potomkom i Sukcessorom tegoż wiecznemi i nigdy nieodzownemi czasy
21[nieczyt.] ustąpił i rezygnował, a to za Summę Szamurkową [?] dobrowolnie zł. poll. dwa tysiące [?]
22[nieczyt.] którą Summę [nieczyt.] wypłacił i wyliczył [?] [nieczyt.]
23[nieczyt.] wraz z swemi i potomkami swemi takowe
24dobro w swoie władanie objąwszy dzierżyć na zawsze dać darować i ku naylepszemu po-
25żytkowi swemu obracać [?], a Ja zeznawaiący od aktu teraźnieyszego [nieczyt.] prawa
26[nieczyt.] Synom moim Daniłowi [?] Mikołaiowi [?] i Janowi a także i dalszym moim po-
27tomkom i Sukcessorom nie zostawiwszy żadney przeszkody w posiadaniu czynić nie mam [?] i mieć
28nie będę a nawet od wszelkich impedimentów prawnych i nieprawnych bronić
29i zastępować obowiązuię się co wszystko i iść [?] i dotrzymać z potomkami moimi
30przyrzekam a to pod winami [?] Ziemskiemi [?] [nieczyt.]
31[nieczyt.] i na to daię ten móy list zapis resignationis który przy uproszonych
32Świadkach i przyiaciołach ręką moią własną podpisuię tysiąc siedmset czwartego roku
33Miesiąca oktobra drugiego dnia – Hrehory [?] Kornowski [?] mp. ustnie i oczewisto do podpi-
34su tego prawa uproszony za Świadka i przyiaciela podpisuię się Julian Komodziński [?]
35mp. Świadek i przyiaciel Jan Hatrowski [?] Która to rezygnacya tak iak się
36w sobie ma do Xiąg niniejszych iest ingrossowana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1704, miesiąca października 29 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [województwa] kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi, stawiwszy się osobiście UrJP. …”. Ta sama sesja co akt 198.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – przez oblatę; perpetuae resignationis – wieczystej rezygnacji (zrzeczenia się, odstąpienia dóbr); in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; excypuiąc – wyłączając; impedimenty – przeszkody; resignationis – rezygnacji.
Strona k. 174v (skan 0176 lewa) skrajnie wyblakła, z przebiciem i zaciekami – odczyt fragmentaryczny, liczne wyrazy niepewne lub nieczytelne; akt oznaczono #PARTIAL. Nazwisko i imię wystawcy („Hrehory Kornowski” [?]; w tytule „Kornow-skiego”) i odbiorcy („Paweł Jaceńko [?] Kobyliński” [?]) niepewne; nazwa wsi „Tarasowszczyzna” [?], kwota „dwa tysiące [?] zł”, „Summa Szamurkowa” [?] – lekcje niepewne. Wymienieni synowie wystawcy: Daniło [?], Mikołaj [?] i Jan. Świadkowie: Julian KOMODZIŃSKI [?], Jan HATROWSKI [?].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
29X 1704 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Paweł [?] Kobyliński [?] podał do akt wystawiony dla niego zapis wieczystej rezygnacji Hrehorego Kornowskiego [?] (2 X 1704). Wystawca, mając nabytą przez siebie i niczym nieobciążoną część wsi Tarasowszczyzna [?], po naradzie z krewnymi i przyjaciółmi, z dobrej woli odstąpił ją wieczyście Kobylińskiemu [?] i jego potomkom wraz z poddanymi, gruntami ornymi i nieornymi, borami, zaroślami, ostrowami, sianożęciami, lasami i wszelkimi przynależnościami, niczego nie wyłączając, za sumę ok. dwóch tysięcy [?] złotych polskich. Zobowiązał siebie, swych synów (Daniłę [?], Mikołaja [?] i Jana) i sukcesorów, że nie będą czynić przeszkód w posiadaniu i będą bronić nabywcę przed wszelkimi przeszkodami prawnymi i nieprawnymi. Podpisali: Hrehory Kornowski [?] oraz świadkowie Julian Komodziński [?] i Jan Hatrowski [?]. Rezygnację wpisano do ksiąg. (Odczyt częściowy.)
Akt nr 199a
Sam nagłówek niewpisanego odpisu: [Possessya [?]] w dobra część wsi Detryna [?] na rzecz P. Daniłowicza [?] (Owrucz, 29 X 1704)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Językpol., ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim
Transkrypcja
k. 174v (skan 0176, strona lewa – dół)
1[Possessya [?]] w Dobra cze-
2ści [?] wsi Detryna [?] na rzecz
3P. Daniłowicza [?] uczy-
4niona
5Roku Tysiacza Siemsot Czetwertoho
6[Miesiaca] Oktiabra dwadcat dewiatoho dnia
Objaśnienia i tłumaczenia
Na dole k. 174v tylko tytuł i data oblaty (29 X 1704) – dalszego tekstu brak; następna karta (k. 175) zaczyna się od aktu z numerem marginalnym 200 i datą roczną 1705. Numer marginalny przy tym nagłówku (w ramce, przekreślony) – nieczytelny (numer 201 nosi akt na k. 175v); w opracowaniu numer z literą (199a), wg zasady dla nagłówków wpisów niewprowadzonych. Lekcje „Detryna” i „Daniłowicza” niepewne – strona skrajnie wyblakła.
Streszczenie
Niewpisany odpis: zachował się tylko nagłówek – posesja (?) w części wsi Detryna [?] na rzecz P. Daniłowicza [?] – i data oblaty 29 X 1704 na urzędzie grodzkim kijowskim (w Owruczu); treść nie została przepisana.
Akt nr 200
Zapis wspólnego (wzajemnego) dożywocia Stanisława Polakowskiego, porucznika chorągwi husarskiej, i Anieli z Kamieńskich Polakowskiej, małżonków (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data3 III 1705, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis: Owrucz 2 III 1705
Karty / skanyk. 175–176 (skan 0176, strona prawa; skan 0177, strona lewa i strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 175 (skan 0176, strona prawa)
1Zapis wspólnego dożywocia JP. Stanisława Pola-
2kowskiego i JP. Anieli z Kamieńskich Polakowskich Małżonkom
3Roku Tysiacza Siemsot piatoho
4Miesiaca Marta tretioho Dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczu
17wi memu miłemu ad vita tempore eius zapisuię, i nato my
18sobie dali ten nasz dobrowolny Zapis wspólnego dożywocia,
19z podpisami Rąk naszych własnych i z podpisami rąk JJPP. Przy-
20iaciół od nas do podpisu uproszonych – Działo się w Owruczym
21Roku Tysiąc Siedmset piątego M[iesią]ca Marca drugiego dnia – u tego Za-
22pisu podpisy Rąk tymi słowy – Stanisław Polakowski Por[ucznik] Chor[ągwi] Huzar[skiey]
23Aniela Polakowska. Ustnie proszony Przyiaciel od Osób wyżey
24wyrażonych do tego Zapisu Mutuae advitalitatis podpisuię się Jerzy
25Lublański [?] Cześn[ik] Kij[owski] mp. Ustnie proszony przyiaciel od Osób wyżey
k. 176 (skan 0177, strona prawa – góra)
1wyrażonych do tego Zapisu podpisuię się Mateusz Rybicki mp.
2Ustnie proszony Przyiaciel od Osób wyżey wyrażonych do tego
3Zapisu podpisuię się Mikołay Terlecki mp. Kotoryi że to Zapys
4za podaniem i oczewistom soznaniem wyż menowanych
5osob Jchmościi soznawaiuczych a za moim uradowym
6przyniatiem słowo w słowo iak się w sobie maiet do Knyh
7nynisznych iest Zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1705, miesiąca marca 3 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego”; zakończenie: „Który to zapis za podaniem i oczewistym [osobistym] zeznaniem wyżej wymienionych osób ichmościów zeznających, a za moim urzędowym przyjęciem słowo w słowo, jak się w sobie ma, do ksiąg niniejszych jest zapisany”. Na marginesie data roczna 1705 – pierwszy odpis z 1705 r.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; mutuae advitalitatis – wzajemnego dożywocia; inserowany – wpisany (wstawiony); ad affectationem – na żądanie; legamenta – zastrzeżenia, obowiązki; ad vitae eius tempus (w rkp. „ad vita eius tempore”, „ad vita tempore eius”) – na czas jego (jej) życia; generaliter – ogólnie; prepedycya – przeszkoda; mp. (manu propria) – ręką własną.
Nazwy dóbr wystawcy: „na wsi Rowżyn [?] i na wsi Bzyszy [?] w W[oiewódz]twie Lubel[skim] [?]” – lekcje niepewne (skrót województwa może oznaczać też inne województwo). Ojciec wystawcy – Bartłomiej POLAKOWSKI, łowczy bracławski; rodzice wystawczyni – Adam i Magdalena KAMIEŃSCY. Świadkowie: Jerzy LUBLAŃSKI [?], cześnik kijowski, Mateusz RYBICKI, Mikołaj TERLECKI. Kolejność wyrazów „tudzież / tudzież” – dittografia kopisty na przełomie wierszy.
Streszczenie
3III 1705 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, małżonkowie Stanisław Polakowski, porucznik chorągwi husarskiej, syn Bartłomieja, łowczego bracławskiego, i Aniela z Kamieńskich Polakowska, córka Adama i Magdaleny, podali do akt swój zapis wzajemnego dożywocia (Owrucz, 2 III 1705). Mąż zapisał żonie dożywocie na wszystkich swoich dobrach dziedzicznych i zastawnych – m.in. na wsiach Rowżyn [?] i Bzyszy [?] w województwie lubelskim [?] – oraz na sumach, srebrze, złocie i wszelkich ruchomościach, z prawem rozporządzania nimi bez przeszkód ze strony najbliższych krewnych; żona wzajemnie zapisała mężowi dożywocie na całym swoim majątku, sumach posagowych i przywiankowych, złocie, srebrze, klejnotach, szatach i ruchomościach. Podpisali: małżonkowie oraz świadkowie Jerzy Lublański [?], cześnik kijowski, Mateusz Rybicki i Mikołaj Terlecki. Zapis wpisano do ksiąg słowo w słowo.