6z przezyotami [?] i bez przezyot [?], Lasami, Gajami, Dąbro-
7wami i innemi wszystkiemi Dochodami i Intratami
8tak iako się te Dobra w swoich niedzielnych [?] granicach
9i okolicznościach [?] z dawnych czasów miały i zawie[…] [?]
10nic nie Excypuiąc ani wyymuiąc UrJP. Andrzejowi
11Grzegorzewskiemu Przedaię [?], daię, daruię i rezygnuię
12za Summę z dobrey woli ugodzoną a mnie wyliczoną [?] […]
13Złotych Polskich – Wolno będzie iuż teraz i będzie pomienio-
14nemu Andrzejowi Grzegorzewskiemu wyż pomienione
15Dobra w Possessyą swoią obiąwszy onemi iako iuż
16swoim własnem rządzić, szafować i dysponować,
17a Ja zeznawaiący od tąd żadnego niczego [?] ani pretexu [?]
18do pomienionych Dóbr mieć nie będę, owszem od
19wszelkich Impetycyi prawnych i nieprawnych bronić
20mam i powinien będę, i na to daię ten moy List
21Zapis perpetuae Donationis, który Ręką własną przy
22Swiadkach i przyiaciołach podpisuię. Dat[um] w Owru-
23czu Tysiąc Siedmset piątego Roku dnia dzie[…] [plama]
24Lutego. U tego Zapisu perpetuae Donationis podpisy
25Ręki tymi słowy: Tomasz Syn Bartłomieja Bogucki [?];
26Swiadek i przyiaciel na tym Zapisie podpisuię się
27Jan Zubkowicz – Swiadek i przyiaciel na tym Zapi-
28sie wieczystey darowizny podpisuię się Felix Jakłoski [?]
29Kotoryi [?] takowo Zapis za Podaniem i prozbou za moim
30Urzędowym prynatiem do knih nynisznych iest zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1705, miesiąca marca 3 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi stawiwszy się osobiście…”; zakończenie: „który to zapis za podaniem i prośbą, za moim urzędowym przyjęciem, do ksiąg niniejszych jest zapisany”. Ta sama sesja (Owrucz, III 1705) co akt 200.
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; Extractus perpetuae Donationis – wypis (zapisu) wieczystej darowizny; Forum – sąd (właściwość sądowa); excypować – wyłączać; impetycye – pretensje, napaści prawne; Datum – dano.
Nazwisko darczyńcy w tytule i w podpisie („Bogucki”/„Boguski” – litera c/s niepewna). Nazwa wsi „Drewnowe” [?] – odczyt niepewny (strona 176v wyblakła). Dzień wystawienia zapisu zakryty plamą („dzie[…]” – może 10. albo 19.–20. lutego). Fragment wstępu zapisu (wiersze „oświadczam … przy swey wolney należytey dźwiadomości Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu i Woiewództwa” – por. formularz aktu 141) i wzmianka o sumie (bez podanej kwoty) odczytane niepewnie. Wyrażenie „z przezyotami i bez przezyot” [?] – zapewne zniekształcone „z przyjazdami” / „z przezwiskami” (nazwami) – lekcja niepewna. Świadkowie: Jan ZUBKOWICZ i Feliks JAKŁOSKI [?].
Streszczenie
3III 1705 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Andrzej Grzegorzewski podał do wpisania wypis zapisu wieczystej darowizny wystawionego mu przez Tomasza Boguckiego [?]. W zapisie (Owrucz, … lutego 1705) Tomasz Bogucki [?], syn Bartłomieja, zdrowy na ciele i umyśle, bez namowy i przymusu, przekazuje („przedaje, daje, daruje i rezygnuje”) Andrzejowi Grzegorzewskiemu za sumę dobrowolnie ugodzoną swoje dziedziczne dobra – część wsi Drewnowe [?] – ze wszystkimi poddanymi, polami, łąkami, mokradłami, rzekami, młynami, borami, drzewem bartnym i niebartnym, lasami, gajami, dąbrowami, dochodami i intratami, w dawnych granicach, niczego nie wyłączając. Nabywca może objąć dobra w posiadanie i rozporządzać nimi jak własnymi; darczyńca zrzeka się wszelkich pretensji i zobowiązuje się bronić nabywcę przed roszczeniami. Zapis podpisali darczyńca oraz świadkowie Jan Zubkowicz i Feliks Jakłoski [?]; wpisano go do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 202
Testament Eustachego Draczewskiego [?] z rozporządzeniem majątku – wieś Kostiuszki [?] dla żony Marianny i syna Daniela (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 X 1705, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; testament z Kostiuszek [?], 26 IX 1705
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1705, miesiąca października 24 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, i księgami niniejszymi grodzkimi kijowskimi stanąwszy osobiście…”; „u toho testamentu polskim pismom pysanoho podpysy ruk tymy słowy” – przy tym testamencie, pisanym pismem polskim, podpisy rąk tymi słowy; „kotoryjże to testament za podaniem i prośbą wyżej wymienionej osoby podającej, a za moim urzędowym przyjęciem, do ksiąg niniejszych grodzkich kijowskich jest wpisany”. Na marginesie rok „1705”, data oblaty 24 X 1705 (testament 26 IX 1705).
Łacina: per oblatam – przez oblatę (do wpisania); interpositio – wstawiennictwo; in suffragium – na ratunek (wsparcie modlitewne) duszy; decyzya – wyrok (Sądu Ostatecznego); verificatio – poświadczenie; mp. (manu propria) – ręką własną.
Nazwisko testatora w rkp. „Draczewski”/„Draczewskiego” (w tytule skrót „Draczewskiego z Rozporządzeniem”) – lekcja niepewna (może Drażewski / Drzewski). Wieś „Kostiuszki” [?] – dziedziczna wieś testatora i miejsce sporządzenia testamentu (por. Kościuszki [?] w akcie 98). Legaty: jezuici owruccy (miejsce pochówku) – 200 zł na msze, 50 zł na pogrzeb, zapewne 5 zł organiście; dominikanie czarnobylscy – 50 zł (na „tryzyny” [?] – może zniekształcone trycezymy, nabożeństwa żałobne); kościół w Chabnem [?] – 10 zł; monaster mieżyhorski [?] (prawosławny monaster Mieżyhorski pod Kijowem) – 100 zł. Egzekutorzy i opiekunowie: Remian [?] SURYN [?] (w tekście „Siuryna”, w podpisie „Suryn”), stolnik żytomierski, i Aleksander JAKUBOWSKI, porucznik chorągwi pancernej starosty dymirskiego [?] (Dymer). Świadkowie podpisani: Klemens DOMORADZKI [?], archimandryta owrucki, Remian SURYN [?], Michał SYNHAJEWSKI (ten sam, który przyjmuje oblatę jako namiestnik). Podający: Michał SKORUPSKI [?] w imieniu wdowy. Kilka wyrazów (wiersze o „nieodwrotnym … dekrecie”, „Wotu na Kuchnię”, „pięć tylko”, zakończenie k. 178) odczytanych niepewnie.
Streszczenie
24X 1705 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Michał Skorupski [?], w imieniu Marianny Draczewskiej [?], wdowy, podał do oblaty oryginał testamentu jej zmarłego męża Eustachego Draczewskiego [?]. W testamencie (Kostiuszki [?], 26 IX 1705) testator, złożony chorobą, lecz zdrowy na umyśle, poleca duszę Bogu i wstawiennictwu Matki Bożej, a ciało każe pochować w kościele jezuitów owruckich; zapisuje jezuitom 200 zł na msze i 50 zł na pogrzeb (oraz obiad żałobny), dominikanom czarnobylskim 50 zł, kościołowi w Chabnem [?] 10 zł i monasterowi mieżyhorskiemu [?] 100 zł na modlitwy. Całą resztę majątku ruchomego i nieruchomego – gotówkę, srebro, złoto, miedź, suknie, konie, bydło oraz dziedziczną wieś Kostiuszki [?] z poddanymi – zostawia w dożywotnie użytkowanie żonie Mariannie wraz z synem Danielem, a po jej śmierci synowi Danielowi; żona ma wypłacić legaty, wynagrodzić sługi i ściągnąć długi; testator oświadcza, że sam nikomu nic nie jest winien, i prosi, by nie krzywdzono poddanych. Egzekutorami i opiekunami wdowy i syna ustanawia Remiana [?] Suryna [?], stolnika żytomierskiego, i Aleksandra Jakubowskiego, porucznika chorągwi pancernej starosty dymirskiego [?]. Testament podpisali testator oraz Klemens Domoradzki [?], archimandryta owrucki, Remian Suryn [?] i Michał Synhajewski.
Akt nr 203
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Zachariasza Paszkiewicza, rotmistrza, w część wsi Paszkowce [?] po ojcu (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 9 III 1706
Karty / skanyk. 179 (skan 0180, strona prawa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 179 (skan 0180, strona prawa)
1Possessya JP. Paszkiewicza [?] do Części wsi Paszkowce [?]
2Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
3Miesiaca Marta Wosmnadcatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
18Borami, Stawami, Karczmą i całym obwodem przynależnym iako ta
19Część ab Antiquo in suis metis limitibusque Circumstantiis Circum-
20ferentiis w sobie miała i zawierała w realną spokoyną i Aktualną
21vigore prawa spadłą po Oycu JP. Zacharyaszu Paszkiewiczu na Syna
22Zacharyasza iako naturalnego Sukcessora spadłą podał postąpił possessyą –
23Poddanych do Gromady zwoławszy onemu iak Panu Aktualnemu zawiado-
24mił, pełnić posłuszeństwo polecił i na roboty iść rozkazał – w czem Strona Szlachty
25oświadczywszy się odiechał i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał wie-
26czystey Possessyi Rellacyą prosząc eam actis connotari co i otrzymał
27Trochim Duchowski Woźny Pisać nieumieiący –
28[reklamant:] Possessya
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): „Roku 1706, miesiąca marca 18 dnia, na urzędzie grodzkim w mieście JKMci Owruczu, przede mną Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, i aktami niniejszymi grodzkimi kijowskimi stanąwszy oczewisto [osobiście] woźny generał…”; dalej relacja po polsku. Na marginesie rok „1706” – pierwszy odpis z tego roku.
Łacina: ab antiquo in suis metis limitibusque, circumstantiis, circumferentiis – z dawna w swoich miedzach i granicach, okolicznościach i obwodach; vigore prawa – mocą prawa; eam actis connotari – aby ją (relację) zapisano do akt.
Woźny generał woj. kijowskiego Trochim DUCHOWSKI – ten sam, co w relacjach z lat 1696–1699 (akty 89–114). Nazwisko rekwirenta w tytule odczytane niepewnie (może „Paszkowskiego”), w tekście wyraźnie „Paszkiewicza”; wieś „Paszkowce” / „Paszkowiec” [?] (formy „w Paszkowcach”, „wsi Paszkowiec”). Według tekstu ojciec i syn noszą to samo imię Zachariasz (może błąd kopisty). Świadkowie: Piotr MAKOWSKI i Dominik ZABIERZEWSKI [?]. Na dole strony reklamant „Possessya” – początek tytułu następnego odpisu.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 9 III 1706, na prawne żądanie Zachariasza Paszkiewicza, rotmistrza wojsk polskich, w obecności szlachty – Piotra Makowskiego i Dominika Zabierzewskiego [?] – był w części wsi Paszkowce [?] w województwie kijowskim i wprowadził go w realne, spokojne posiadanie tej części, spadłej na niego jako naturalnego sukcesora po ojcu Zachariaszu Paszkiewiczu – z poddanymi, rolami, sadybami, łozami, drzewem bartnym, borami, stawami, karczmą i całym obwodem w dawnych granicach. Zwoławszy gromadę, ogłosił poddanym nowego pana, polecił im posłuszeństwo i wychodzenie na roboty. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 204
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Piotra Filliborna [?], rotmistrza, w część wsi Zubowszczyzna (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 6 III 1706
Karty / skanyk. 179v (skan 0181, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 179v (skan 0181, strona lewa)
1Possessya Filliborna [?]
2Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
3Miesiaca Marta Wosmnadcatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
19i wszystkiem tym co do tey Części przynależało i przynależy
20tak żeby mianowane nie mianowanemu ani nie mianowane mianowa-
21nemu nic nieszkodziło ani ubliżało w realną spokoyną
22Aktualną vigore prawa spadłą podał postąpił Jntromitto-
23wał Poddanym wszelkie posłuszeństwo pełnić nakazał
24i co tylko im kazano natychmiast spełniali – w czem strona
25szlachty oświadczywszy się odiechał tu przedemną Urzędem uczy-
26nił i zeznał wieczystey Possessyi Rellacyą – prosząc eam actis con-
27notari co i otrzymał Trochim Duchowski Woźny pisać nieumieiący –
28[reklamant:] Possessya
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) jak w akcie 203 – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim; relacja tego samego woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO.
Łacina: vigore prawa – mocą prawa; intromittować – wprowadzić w posiadanie; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt. „Tak żeby mianowane niemianowanemu ani niemianowane mianowanemu nic nie szkodziło ani ubliżało” – formuła: wymienione (w akcie) przynależności nie umniejszają niewymienionych i odwrotnie.
Nazwisko rekwirenta „Filliborn” [?] (w tytule „Filliborna”) – odczyt dość wyraźny, ale nietypowy (może Fillibom / Filiborn). Wieś Zubowszczyzna – ta sama, co w akcie 105 (intromisja J. Nowińskiego, 1698). Świadkowie: Remian ZAKRZEWSKI [?] (por. imię Remian w akcie 202) i Leon GARLIŃSKI (por. Michał Garliński [?] w akcie 194). „Oczeretami” [?] – w rkp. „Ozerkezami” / „Czerkezami” (oczerety – szuwary, trzcina). Fragment „dla lepszey wiary wyższych [?] i przysposobionych” – lekcja niepewna. Na dole strony reklamant „Possessya” – początek tytułu aktu 205.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 6 III 1706, na prawne żądanie Piotra Filliborna [?], rotmistrza wojsk polskich, w obecności szlachty – Remiana Zakrzewskiego [?] i Leona Garlińskiego – był w części wsi Zubowszczyzna w województwie kijowskim i wprowadził go w realne, spokojne posiadanie tej części, spadłej na niego z mocy prawa, ze wszystkimi przyległościami: poddanymi, łazami, sadybami, chatami, daniami i daninami, oczeretami [?] i wszystkim, co do niej należało. Poddanym nakazał posłuszeństwo i natychmiastowe wykonywanie poleceń. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 205
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Mikołaja Kraczkowskiego [?], porucznika, w część wsi Brażynki [?] po ojcu Stanisławie (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 15 III 1706
12demną Urzędem uczynił i zeznał Possessyi Rellacyą –
13prosząc eam actis Connotari co i otrzymał Trochim
14Duchowski [znak krzyża] –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) jak w aktach 203–204 – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim; relacja woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO (nie umiejącego pisać – na końcu znak krzyża „+”).
Łacina: in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; vigore prawa – mocą prawa; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.
Nazwisko rekwirenta i jego ojca w rkp. „Kraczkowski” (może Kraszkowski) – lekcja niepewna; wieś „Brazynki/Brażynki” [?] (może Brażynki / Brazynki). Świadkowie: Teofil CHARLEWSKI [?] i Stanisław PASZKOWSKI. Wyrażenie „spadłe po byciu [?]” – zapewne zniekształcone „po zeyściu” (po śmierci). Wiersz „którzy poddani nic … niebędąc sprzeciwni” odczytany niepewnie (kopista powtórzył wyraz).
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 15 III 1706, na prawne żądanie Mikołaja Kraczkowskiego [?], porucznika wojsk polskich, w obecności szlachty – Teofila Charlewskiego [?] i Stanisława Paszkowskiego – był w części wsi Brażynki [?] w województwie kijowskim i wprowadził go w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie tej części, spadłej na niego jako naturalnego sukcesora po zmarłym ojcu Stanisławie Kraczkowskim [?] – z poddanymi, polami, łazami, sianożęciami, pastwiskami, borami, stawami i wszelkimi pożytkami. Zwołani poddani zadeklarowali posłuszeństwo. Relację przyjęto do akt; woźny podpisał się znakiem krzyża.
Akt nr 206
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Mateusza Pisarskiego, rotmistrza, w część wsi Niżgurce [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 10 III 1706
Karty / skanyk. 180v (skan 0182, strona lewa – od ok. 4/7 wysokości) – k. 181 (skan 0182, strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 180v (skan 0182, strona lewa)
1Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
2Miesiaca Marta osmnadcatoho dnia
3Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti
4i wszystkiem tym co z dawna dawien do tey Części przyna-
5leżało i przynależy w realną spokoyną Aktualną JP.
6Mateuszowi Pisarskiemu Rott[mistrzowi] W[oysk] P[olskich] vigore prawa spad-
7łą podał postąpił Jntromittował – Poddanych do Gro-
8mady zwoławszy pełnić posłuszeństwo nakazał w czem
9Strona Szlachty Oświadczywszy się odiechał i przedemną
10Urzędem uczynił i zeznał wieczystey Possessyi
11Rellacyą prosząc eam actis Connotari co i otrzy-
12mał Trochim Duchowski Woźny Pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) jak w aktach 203–205 – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim; formularz relacji jak w akcie 204 (te same wyliczenia przynależności).
Łacina: vigore prawa – mocą prawa; intromittować – wprowadzić w posiadanie; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.
Wieś „Nizgurce” / „w Nizgurcach” [?] – nazwa niepewna (może Niżgurce / Niżhorce). Świadkowie: Szymon ZAKLIŃSKI [?] i Teodor MILEWSKI. Akt nie wskazuje, po kim spadła część wsi („vigore prawa spadłą”). „Oczeretami” [?] – w rkp. „Ozerkezami”, por. akt 204.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 10 III 1706, na prawne żądanie Mateusza Pisarskiego, rotmistrza wojsk polskich, w obecności szlachty – Szymona Zaklińskiego [?] i Teodora Milewskiego – był w części wsi Niżgurce [?] w województwie kijowskim i wprowadził go w realne, spokojne posiadanie tej części, spadłej na niego z mocy prawa, ze wszystkimi przyległościami: poddanymi, łazami, sadybami, chatami, daniami, daninami, sianożęciami, oczeretami [?], pastwiskami i wszystkim, co do niej z dawna należało. Zwołanej gromadzie poddanych nakazał posłuszeństwo. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 207
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Aleksandra Trzaskowskiego w część wsi Hoszcza [?] po ojcu Jerzym, sędzi kapturowym (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 4 III 1706
Karty / skanyk. 181 (skan 0182, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości) – k. 181v (skan 0183, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 181 (skan 0182, strona prawa)
1Possessya JP. Alexandra Tras-
2kowskiego [!] do Dobr Części
3wsi Hoszczy [?] –
4Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
5Miesiaca Marta osmnadcatoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
17Trzaskowskiemu podał i postąpił Possessyą – oraz poddanych wszystkich
18do Gromady zwoławszy onemu iak panu teraźnieyszemu Rekwirentowi Alexan-
19drowi Synowi Jerzego Trzaskowskiemu Jako dobrze tey że Gromadzie znanemu
20zaprezentowawszy i oświadczywszy, na roboty im iść, i każde Jego
21rozkazy pełnić przykazał, Jakoż i poddani w niczym sprzeczni nie byli
22i co im rozkazano pełnić chętnie przyobiecali i zaczęli – a tak mia-
23nowany woźny pomienionego Rekwirenta na Possessyą wyżmianowaney
24Części Dóbr wsi Hoszczy [?] Jntromittowawszy się stroną Szlachty oświadczyw-
25szy i otem te swoią Rellacyą uczynił i zeznał, prosząc eam actis Connotari
26co i otrzymał Trochim Duchowski woźny pisać nieumieiący –
27[reklamant:] Dymissya
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) jak w aktach 203–206 – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim; relacja woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO.
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia – dla większego i oczywistszego świadectwa; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego oporu i sprzeciwu; vigore prawa krwi – mocą prawa krwi (dziedziczenia); eam actis connotari – aby ją zapisano do akt. Szynszownicy – poddani płacący czynsz (szynsz); ciągli / nieciągli (w rkp. „leżgłemi [?] i nieciągłemi”) – poddani odrabiający pańszczyznę sprzężajem lub pieszo.
Nazwisko w tytule „Traskowskiego”, w tekście i reklamancie wyraźnie „Trzaskowskiego”. Wieś „Hoszcza” [?] (w rkp. „wsi Hoszczy”, „Część Hoszczy”) – nazwa niepewna. Akt wspomina, że część wsi była przetrzymywana przez wierzycieli (kredytorów) ojca, Jerzego Trzaskowskiego, sędziego kapturowego, i odzyskana po zakwitowaniu i ukończonym procesie. Świadkowie: Jan MEDYŃSKI [?] i Stefan ZALEWSKI. Na dole strony reklamant „Dymissya” – początek tytułu aktu 208.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 4 III 1706, na prawne żądanie Aleksandra Trzaskowskiego, w obecności szlachty – Jana Medyńskiego [?] i Stefana Zalewskiego – był w części wsi Hoszcza [?] i wprowadził go w realne, spokojne posiadanie tej części, spadłej na niego prawem krwi po ojcu Jerzym, byłym sędzi kapturowym; część ta, przetrzymywana wcześniej przez wierzycieli ojca, wróciła po ich zakwitowaniu i zakończeniu procesu. Intromisja objęła poddanych ciągłych i nieciągłych z ich powinnościami, szynszowników, daniny miodowe i pieniężne, siedliska, ogrody, pola orne i nieorne, wydzielone łazy, sianożęci, młynek i wszelkie pożytki, jakie należały do ojca – bez niczyjego sprzeciwu. Zwołanej gromadzie przedstawił nowego pana, polecił jej chodzić na roboty i wykonywać jego rozkazy; poddani przyrzekli posłuszeństwo. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 208
Zapis dymisji Jerzego Kocha dla syna Karola – część wsi Karniówka [?] w województwie wołyńskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Karniówki [?], 10 III 1706
Karty / skanyk. 182 (skan 0183, strona prawa) – k. 182v (skan 0184, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 182 (skan 0183, strona prawa)
1Dymissya JP. Kocha Synowi swemu dana i Służą[ca]
2Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
3Miesiaca Marta Wosimnadcatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti Owru-
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–207).
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; ratione intra contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; Zapis dymissionis – zapis dymisji (wypuszczenia syna spod władzy ojcowskiej z wydzieleniem majątku); secundum bene placitum meum – według mego upodobania; [in] maiori ... aetate iam adulta – (w wieku) już dorosłym (w rkp. zniekształcone „Madversa w maiey Syna etate iuż adulta” [?]); cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; frui – używać; Dato … die decima mensis Martii anno Domini millesimo septingentesimo sexto – dano 10 dnia miesiąca marca roku Pańskiego 1706; MP. (manu propria) – ręką własną; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Część wsi „Karniówka” [?] (w rkp. „wsi Karniówki”, „w Karniówce”) w woj. wołyńskim – przysądzona Jerzemu KOCHOWI dekretem kolokacyjnym (o podziale dóbr między wierzycieli). Formularz dymisji ojciec→syn jak w aktach 141, 144, 149, 154–155 („prawa Forum i Powiatu”). Kilka wyrazów (wiersz „a podtem mię Zapis Dymissionis całe się poddaię i wielaię”, „Madversa w maiey Syna etate”, „przyzwoity albo”) odczytano niepewnie. Świadkowie i pieczętarze: Jan SAMSONOWICZ [?] i Wacław ŻURAWSKI.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Jerzy Koch osobiście podał do wpisania i przyznał zapis dymisji wystawiony synowi Karolowi. W zapisie (Karniówka [?], 10 III 1706) Jerzy Koch, zdrowy na ciele i umyśle, poddając się w tej sprawie jurysdykcji sądu każdego powiatu, oświadcza, że posiadając dziedziczną część wsi Karniówka [?] w województwie wołyńskim, przysądzoną mu dekretem kolokacyjnym, i widząc, że syn jest już dorosły i zdolny do samodzielnego zarządzania osobą i majątkiem, a także doznając od niego należnego szacunku, wypuszcza go spod swej władzy i przekazuje mu tę część wsi z sianożęciami, pastwiskami, wydzielonym dochodem karczemnym i wszystkimi przynależnościami; syn może odtąd objąć ją w posiadanie i używać wszelkich dochodów. Zapis podpisali ojciec oraz świadkowie i pieczętarze Jan Samsonowicz [?] i Wacław Żurawski; wpisano go do ksiąg słowo w słowo.
Akt nr 209
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Marianny ze Skarzewskich [?] Draczewskiej [?] i syna Daniela we wsi Kostiuszki [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 6 III 1706
Karty / skanyk. 182v (skan 0184, strona lewa – od ok. 2/3 wysokości) – k. 183v (skan 0185, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 182v (skan 0184, strona lewa)
1Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
2Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia –
3Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) jak w aktach 203–208 – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim; relacja woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO.
Akt bezpośrednio związany z aktem 202 (testament Eustachego DRACZEWSKIEGO [?], 26 IX 1705, oblatowany 24 X 1705): wdowa Marianna (tu „z Skarzewskich” [?]) i syn Daniel zostają wprowadzeni w posiadanie wsi Kostiuszki [?] „vigore krwi i zapisu” (mocą prawa krwi i testamentu). Ten akt podaje położenie wsi: woj. kijowskie, powiat owrucki. Data intromisji (6 III 1706) wcześniejsza niż oblata (18 III 1706).
Łacina: „będąc ofitio ze additus” – zniekształcone „officiose additus” (przydany z urzędu; tak wyraźnie w akcie 215); eo maioris ac evidentioris testimonii gratia – dla większego i oczywistszego świadectwa; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; ab antiquo in suis metis limitibusque, circumstantiis et circumferentiis – z dawna w swoich miedzach, granicach, okolicznościach i obwodach; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego oporu i sprzeciwu; vigore – mocą; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.
Świadkowie: Paweł HURKO (UrJchmć) i Jan Mikołaj, syn KOMORSKIEGO [?] (lekcja „Jana Mikołaia Syna Komorskiego” niepewna) – w akcie 215 (ta sama sesja, ten sam formularz) świadkami są wyraźnie Paweł HURKO i Jan KOMOROWSKI, więc chodzi zapewne o Jana (Mikołaja?) KOMOROWSKIEGO. „z przezotami i bez przezot” [?] – por. akt 201. „wymiotkami” [?], „nawozami” [?], „osadami” [?] – lekcje niepewne.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 6 III 1706, na prawne żądanie Marianny ze Skarzewskich [?] Draczewskiej [?] i jej syna Daniela, w obecności szlachty – Pawła Hurki i Jana Mikołaja Komorskiego [?] – był we wsi Kostiuszki [?] w województwie kijowskim, w powiecie owruckim, i wprowadził ich w realne, spokojne posiadanie tej wsi, spadłej na nich mocą prawa krwi i zapisu (testamentu) zmarłego Eustachego Draczewskiego [?] – ze wszystkimi poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, ich powinnościami, daninami miodowymi i pieniężnymi, siedliskami, ogrodami, polami ornymi i nieornymi, zaroślami, borami, łazami, drzewem bartnym, sianożęciami, dąbrowami, rzekami, młynkami i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach, bez niczyjego sprzeciwu. Zwołanej gromadzie ogłosił nowych panów i polecił chodzić na roboty; poddani przyjęli to bez sprzeciwu. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 210
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Aleksandra Felińskiego, rotmistrza, w część wsi Sobotwina [?] po ojcu Janie (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 5 III 1706
Karty / skanyk. 183v (skan 0185, strona lewa – od ok. 2/5 wysokości) – k. 184 (skan 0185, strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 183v (skan 0185, strona lewa)
1Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
2Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
3Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
3Oczeretami [?], Sianożęciami, Łazem owszem zgoła ze wszystkie-
4mi in genere et specie tam się znayduiącemi pożytkami i przy-
5chodami iako ta Część wsi Sobotwina [?] ab Antiquo in suis me-
6tis limitibusque circumstantiis et circumferentiis w sobie miała i za-
7wierała w realną spokoyną i Aktualną JP. Alexandrowi Feliń-
8skiemu Rotmistrzowi Woysk Poll[skich] vigore prawa spadłą po Oycu
9JP. Janie Felińskim na Syna iako naturalnego S[ukcess]ora podał
10postąpił possessyą – Poddanych onowym ich panie Affektanie za-
11wiadomił – i na roboty iść rozkazał – w czem Stroną Szlachty
12oświadczywszy się tę swoią Rellacyą Possessyi uczynił i zeznał
13prosząc eam actis Connotari co i otrzymał – Trochim Ducho-
14wski Woźny Pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) jak w aktach 203–209 – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim; relacja woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO.
Łacina: in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; ab antiquo in suis metis limitibusque, circumstantiis et circumferentiis – z dawna w swoich miedzach, granicach, okolicznościach i obwodach; vigore prawa – mocą prawa; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.
Wieś „Sobotwina” / „w Sobotwinie” [?] – nazwa niepewna; intromisja dotyczy części wsi „z ośmiu [?] poddanych składającej się” (lekcja „z Osmiu” niepewna). Świadkowie: Wojciech BOROWSKI i Longin PIŃSKI [?]. „Affektanie” – zniekształcone „Affektancie” (żądającym intromisji).
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 5 III 1706, na prawne żądanie Aleksandra Felińskiego, rotmistrza wojsk polskich, w obecności szlachty – Wojciecha Borowskiego i Longina Pińskiego [?] – był we wsi Sobotwina [?] w województwie kijowskim i wprowadził go w realne, spokojne posiadanie części tej wsi, składającej się z ośmiu [?] poddanych, z polami, siedliskami, oczeretami [?], sianożęciami, łazem i wszelkimi pożytkami w dawnych granicach, spadłej na niego jako naturalnego sukcesora po ojcu Janie Felińskim. Poddanych powiadomił o nowym panu i kazał im chodzić na roboty. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 211
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Marcina Józefa Jakubowskiego, chorążego [?], w część wsi Jakubowce [?] po ojcu Dominiku (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 7 III 1706
Karty / skanyk. 184 (skan 0185, strona prawa – od ok. 1/2 wysokości) – k. 184v (skan 0186, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 184 (skan 0185, strona prawa)
1Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
2Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
3Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti
10possessyą Poddanych do Gromady zwoławszy onowym ich Panie
11Affektancie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo polecił – w czem
12Stroną Szlachty oświadczywszy się odiechał i tu przedemną
13Urzędem uczynił i zeznał wieczystey Possessyi Rellacyą
14prosząc eam Actis Connotari co i otrzymał Trochim Du-
15chowski Woźny Pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) jak w aktach 203–210 – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim; relacja woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO.
Łacina: vigore prawa – mocą prawa; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt. „Marcina Józefa dwoyga Jmion” – Marcina Józefa „dwojga imion”. Urząd zapisany skrótem „Chor. W. Pan.” [?] – może „chorążego wojsk pancernych” (lub „chorążego W[ojewództwa] …”); lekcja niepewna.
Wieś „Jakubowce” [?] (w rkp. „w Części wsi Jakubowcach”, „Część wsi Jakubowce”; nazwa zbieżna z nazwiskiem właścicieli). Świadkowie: Szymon ŚLIWICKI [?] i Stefan SZYMAŃSKI.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 7 III 1706, na prawne żądanie Marcina Józefa Jakubowskiego, chorążego [?], w obecności szlachty – Szymona Śliwickiego [?] i Stefana Szymańskiego – był w części wsi Jakubowce [?] w województwie kijowskim i wprowadził go w realne, spokojne posiadanie tej części – z poddanymi, polami, sadybami, łazami, oczeretami [?], daniami i daninami, karczmą i całym obwodem – spadłej na niego jako naturalnego sukcesora po ojcu Dominiku Jakubowskim. Zwołanej gromadzie przedstawił nowego pana i polecił posłuszeństwo. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 212
Zapis prosty (simplicis debiti) Macieja Olszewskiego, podsędka lidzkiego [?], dla żony Katarzyny z Kołanowskich [?] i syna Piotra – część wsi Zahotyn [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Zahotynia [?], 20 I 1706
Karty / skanyk. 184v (skan 0186, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości) – k. 185v (skan 0187, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 184v (skan 0186, strona lewa)
1Zapis JP. Macieja Olszewskiego Żonie i Synowi
2Piotrowi na Część wsi Za[…]tyny [plama] [Zahotyny ?] –
3Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
1Jako przyiaciel i Swiadek na tym Zapisie podpisuię się Michał
2Czerwiński – Jako uproszony od JP. Macieia Olszewskiego podpi-
3suię się – Jan Nepomucen Szczygliński – Którynto Zapis
4za podaniem i oczewistym zeznaniem a za moim Urzędowym
5przyięciem z początku aż do Końca słowo w słowo iak się w sobie
6ma do xiąg nynieyszych wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–211); zakończenie „którynto zapis … do xiąg nynieyszych wpisany”.
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; zapis simplicis debiti – zapis prostego długu (tu: zabezpieczenie posagu i dożywocia); in rem et personam – na rzecz i osobę; libere – dobrowolnie; ad acticandum – do zaktykowania (wpisania do akt); ingrossowany – wpisany (do księgi); Forum – sąd.
Tytuł urzędu Macieja OLSZEWSKIEGO zapisany skrótami: „Podsędek Lidzki Poseł Powiatu tegoż”, „Pod. Lidz. P. P. Lidz.”, „Pod. Lidz. Pos. tegoż P.” – lekcja „podsędek lidzki, poseł powiatu lidzkiego” [?] niepewna (może „podstoli lidzki”, „pisarz powiatu”). Wieś „Zahotyn” [?] (w rkp. „we wsi Zahotyni”, „Części wsi Zahotyny”, „w Zahotyni”; w tytule nazwa pod plamą) – nazwa niepewna. Część wsi z 12 poddanymi, odziedziczona po antecesorach. Posag żony – 95 talarów bitych. Syn Piotr – małoletni. Świadkowie: Michał CZERWIŃSKI i „Jan Nepomucen” SZCZYGLIŃSKI – imię „Jan Nepomucen” w 1706 r. jest anachronizmem (św. Jan Nepomucen kanonizowany 1729; por. podobne anachronizmy w aktach 111, 135, 139, 141, 153), co wskazuje na późne pochodzenie odpisu lub falsyfikat.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Maciej Olszewski, podsędek lidzki [?], osobiście przyznał zapis wystawiony żonie Katarzynie i synowi Piotrowi. W zapisie (Zahotyn [?], 20 I 1706) Olszewski oświadcza, że na swej dziedzicznej części wsi Zahotyn [?], złożonej z 12 poddanych i odziedziczonej po przodkach, zabezpieczył żonie Katarzynie z Kołanowskich [?] posag 95 talarów bitych; teraz zapisuje jej tę część wsi z poddanymi, polami, łazami i borami w dożywocie, potwierdzając posag, i zobowiązuje ją do dania należytego wychowania małoletniemu synowi Piotrowi, na którego po śmierci matki część ta ma przejść. Żona może dobra objąć, rządzić nimi i używać ich, a zapisujący zrzeka się do nich wszelkich praw. Zapis podpisali Olszewski oraz świadkowie Michał Czerwiński i Jan Nepomucen [!] Szczygliński.
Akt nr 213
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Antoniego Dobrowolskiego, syna Jana, chorążego, i matki Magdaleny z Kołowickich [?] w część wsi Haliawka [?] nabytą od Wojciecha i Jana Giżyckich [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 10 III 1706
Karty / skanyk. 185v (skan 0187, strona lewa – od ok. 1/4 wysokości) – k. 186 (skan 0187, strona prawa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 185v (skan 0187, strona lewa)
1Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
2Miesiaca Marta osmnadcatoho dnia
3Na Uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
13deklarowali i pełnić poczęli – a tak ów Woźny Stroną Szlachty
14oświadczywszy się zostawiwszy w posiadaniu spokoynym tychże
15JJPP. Dobrowolskich z tamtąd powrócił i otem tę swoią praw-
16dziwą przedemną Urzędem uczynił i zeznał Possessyi Rellacyą
17prosząc eam actis connotari co i otrzymał Trochim Duchowski podpi-
18sany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–212). Rok intromisji zakryty plamą („Roku te[raź]nieyszego”), dzień – 10 marca.
Łacina: vigore prawa – mocą prawa; generaliter [et in] specie – ogólnie i szczegółowo; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.
Rekwirenci: Antoni, syn Jana DOBROWOLSKIEGO, chorążego wojsk polskich (z tekstu nie wynika jednoznacznie, czy chorążym jest Jan, czy Antoni), i jego matka Magdalena z KOŁOWICKICH [?] (w rkp. „z Kołwickich/Kołowickich”). Część wsi (9 poddanych, łaz, pastwiska, stawek, młynek [?], z inwentarzem i mapą granic) nabyta w poprzednim roku od braci Wojciecha i Jana GIŻYCKICH [?], synów Aleksandra, łowczego [?] („Łowczego wił[komierskie]go Mokonowmego” [?] – urząd niepewny). Nazwa wsi: w tytule „Haliowski” [?], w tekście „Haliawki/Haliawli” [?] – lekcja niepewna. Świadkowie: Marek PAPENKO [?] i Antoni PIASKOWSKI. W zakończeniu „Trochim Duchowski podpisany” – inaczej niż w poprzednich relacjach („pisać nieumiejący”).
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 10 III [1706], na prawne żądanie Antoniego, syna Jana Dobrowolskiego, chorążego wojsk polskich, i jego matki Magdaleny z Kołowickich [?], w obecności szlachty – Marka Papenki [?] i Antoniego Piaskowskiego – był w części wsi Haliawka [?] w województwie kijowskim, nabytej przez nich w poprzednim roku na mocy praw (dokumentów) wydanych przez braci Wojciecha i Jana Giżyckich [?], synów Aleksandra, łowczego [?], i wprowadził ich w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie tej części – z dziewięcioma poddanymi, polami, wydzielonym łazem, pastwiskami, stawkiem, młynkiem [?] i wszelkimi pożytkami, zgodnie z inwentarzem i mapą granic. Zwołanym poddanym polecił okazywać posłuszeństwo już nie dawnym dziedzicom Giżyckim, lecz Dobrowolskim; poddani zadeklarowali posłuszeństwo. Relację przyjęto do akt.
Akt nr 214
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Stefana Łasockiego [?], syna Antoniego, w część wsi Jurówka [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 7 III 1706
Karty / skanyk. 186 (skan 0187, strona prawa – od ok. 2/3 wysokości) – k. 186v (skan 0188, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 186 (skan 0187, strona prawa)
1Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
2Miesiaca Marta osmnadcatoho dnia
3Na uradie Khrodzkom w Mieście EHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
7Łazami Stawem Sianożęciami i wszystkim tym co z dawna
8dawien do tey Części przynależało i przynależy nic na nikogo
9niewyłączaiąc ani Exceypuiąc w realną spokoyną Aktualną Vi-
10gore prawa spadłą po JP. Antonim Łasockim [?] Oycu na Syna
11Stefana Jako naturalnego S[ukcess]ora spadłą podał postąpił possessyą
12poddanych do Gromady zwoławszy onowym ich Panie i Affektancie
13zawiadomił i pełnić posłuszeństwo polecił w czem stroną
14Szlachty oświadczywszy się odiechał i tu przedemną Urzędem
15uczynił i zeznał wieczystey Possessyi Rellacyą prosząc eam actis
16Connotari co i otrzymał Trochim Duchowski Woźny Pisać
17nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–213); relacja woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO.
Łacina: vigore prawa – mocą prawa; excypować – wyłączać; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.
Nazwisko rekwirenta w tytule i tekście „Łasocki/Łasockiego” [?] (w rkp. „Lasoc[ki]ego”; ł zapisywane jak L) – lekcja niepewna. Nazwa wsi niejednolita: „Części wsi Jarowce” [?] i „Część wsi Jurowkę” [?] – może Jurówka / Jurowce. Świadkowie: Piotr SURYMOWICZ [?] i Jan CHMIELEWSKI.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 7 III 1706, na prawne żądanie Stefana Łasockiego [?], syna Antoniego, w obecności szlachty – Piotra Surymowicza [?] i Jana Chmielewskiego – był w części wsi Jurówka [?] (Jarowce [?]) w województwie kijowskim i wprowadził go w realne, spokojne posiadanie tej części – z poddanymi, polami, sadybami, łazami, stawem, sianożęciami i wszystkim, co do niej z dawna należało, niczego nie wyłączając – spadłej na niego jako naturalnego sukcesora po ojcu Antonim Łasockim [?]. Zwołanej gromadzie przedstawił nowego pana i polecił posłuszeństwo. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 215
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Mikołaja Dąbrowskiego, cześnika owruckiego, we wsi Pawłowicze [?] po ojcu Bazylim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 10 III 1706
Karty / skanyk. 186v (skan 0188, strona lewa – od ok. 3/5 wysokości) – k. 187 (skan 0188, strona prawa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 186v (skan 0188, strona lewa)
1Possessya Pana Mikołaia Dąbrowskiego do Dóbr
2wsi Pawłowiczów [?] –
3Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczom
11kiemi i wszelakiemi in genere et specie tam się znayduiącemi pożytkami
12przychodami i przynależnościami i iako te Dobra wieś Pawłowicze [?] ab
13antiquo in suis metis limitibusque circumstantiis et circumferentiis w sobie
14miała i zawierała nemine impugnante et contradicente żadnym nikogo
15nieodzywaiącego się prawem, w realną spokoyną i Aktualną wyżmia-
16nowanego Rekwirenta UrJP. Mikołaia Dąbrowskiego Cześn[ika] Owr[uckiego] iako
17Legitime należącego Sukcessora po zeszłym z tego Swiata UrJPanu
18Bazylim Dąbrowskim Kijowskim [?] Oycu tegoż Rekwirenta, vigore iuris
19naturalis na mianowane Dobra wieś Pawłowicze [?] służącego podał i po-
20stąpił Possessyą, oraz poddanych tameyszych o nowym i prawdziwym
21Panie ich teraźnieyszym Rekwirencie opowiedziawszy na roboty im iść
22rozkazał – Jakoż cię [!] poddani niwczem sprzeczni, co im kazano zaraz
23pełnić poczęli a tak mianowany Woźny pomienionego Rekwirenta w Possessyą wyżmiano-
24wanych Dóbr intromittowawszy tąż Stroną Szlachty oświadczywszy się, i otem tę swoią
25Rellacyą uczynił i zeznał prosząc eam actis connotari co i otrzymał Trochim Duchowski Woźny pisać nie-
26umieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–214); formularz relacji jak w akcie 209 (te same wyliczenia przynależności i ci sami świadkowie).
Łacina: officiose additus – przydany z urzędu; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia – dla większego i oczywistszego świadectwa; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; ab antiquo in suis metis limitibusque, circumstantiis et circumferentiis – z dawna w swoich miedzach, granicach, okolicznościach i obwodach; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego oporu i sprzeciwu; legitime – prawnie; vigore iuris naturalis – mocą prawa naturalnego; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.
Świadkowie Paweł HURKO i Jan KOMOROWSKI – ci sami co w akcie 209, gdzie nazwisko drugiego odczytano „Jana Mikołaia Syna Komorskiego” [?]; tu wyraźnie „Jana Komorowskiego”. Wieś „Pawłowicze” [?] (w rkp. „wsi Pawłowiczach”, „wieś Pawłowicze”, w tytule „wsi Pawłowiczów”) w woj. kijowskim, pow. owruckim – lekcja niepewna (może Pawłowicze / Pawlowicze). Ojciec rekwirenta „Bazyli Dąbrowski Kijowski” [?] – wyraz „Kijowskim” może być skrótem urzędu (np. „cześnik kijowski”). „Rudniami” [?] (rudnie – kuźnice rudy darniowej), „wymiotkami” [?] – lekcje niepewne.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 10 III 1706, na prawne żądanie Mikołaja Dąbrowskiego, cześnika owruckiego, przydany z urzędu, w obecności szlachty – Pawła Hurki i Jana Komorowskiego – był we wsi Pawłowicze [?] w województwie kijowskim, w powiecie owruckim, i wprowadził go, jako prawnego sukcesora po zmarłym ojcu Bazylim Dąbrowskim, w realne, spokojne posiadanie tej wsi – z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, ich powinnościami i daninami miodowymi, siedliskami, ogrodami, polami ornymi i nieornymi, zaroślami, borami, łazami, drzewem bartnym, sianożęciami, dąbrowami, rzekami, młynami, rudniami [?] i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach, bez niczyjego sprzeciwu. Poddanym ogłosił nowego pana i kazał chodzić na roboty; poddani posłuchali. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 216
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Stefana Karasiewicza, rotmistrza kawalerii narodowej, w część wsi Horodyszcze [?] po ojcu Janie (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 11 III 1706
Karty / skanyk. 187v (skan 0189, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 187v (skan 0189, strona lewa)
1Possessya JP. Stefana Karasiewicza Do-
2bra Części wsi Horodyszcz [?] wzięta
3Roku Tysiacza Siemsot Szestaho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia –
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
18Sianożęciami Karczmą i całym obwodem przynależnym iako ta
19Część ab antiquo in suis metis limitibus circumstantiis et circumfe-
20rentiis w sobie miała i zawierała w Realną spokoyną i Akt[ualną] [plama] vi-
21gore prawa spadku po Oycu JP. Stefana Karasiewicza Janie, na niego
22iako naturalnego Sukcessora spadłą postąpił possessyą, Poddanych do
23Gromady zwoławszy o nowym ich Panie Affektancie zawiadomił
24pełnić posłuszeństwo polecił, i na roboty iść rozkazał, w czem stroną
25Szlachty oświadczywszy się, odiechał i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał wieczystey
26Possessyi Rellacyą prosząc eam actis Connotari co i otrzymał – Trochim Duchowski Woźny pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–215); relacja woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO.
Łacina: ab antiquo in suis metis limitibus, circumstantiis et circumferentiis – z dawna w swoich miedzach, granicach, okolicznościach i obwodach; vigore prawa spadku – mocą prawa spadku; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.
Tytuł „Rotmistrz Kawaleryi Narodowey” – anachronizm (kawaleria narodowa jako formacja – od reformy 1776 r.); por. akt 153 („Porucznik Kawaleryi Narodowey”) i inne anachronizmy w odpisach (akty 111, 135, 139, 141, 212). Wieś „Horodyszcz” [?] (w rkp. „wsi Horodyszcz”, może Horodyszcze; por. Horodyszcze w aktach 137, 151, 165) – województwo nie podane. Świadkowie: Jan ZAKRZEWSKI i Faustyn ŻABICKI [?] (nazwisko częściowo poza krawędzią/ucięte).
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 11 III 1706, na prawne żądanie Stefana Karasiewicza, rotmistrza kawalerii narodowej (anachronizm), w obecności szlachty – Jana Zakrzewskiego i Faustyna Żabickiego [?] – był we wsi Horodyszcze [?] i wprowadził go w realne, spokojne posiadanie części tej wsi – z poddanymi, polami, sadybami, łazami, sianożęciami, karczmą i całym obwodem w dawnych granicach – spadłej na niego jako naturalnego sukcesora po ojcu Janie. Zwołanej gromadzie ogłosił nowego pana, polecił posłuszeństwo i chodzenie na roboty. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 217
Zapis wieczystej darowizny Jana Stanisława Tokarzewskiego, podstolego halickiego, dla Wincentego Januszewskiego [?], syna Jana – część wsi Chomenki [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Chomenek [?], 10 II 1706
Karty / skanyk. 188 (skan 0189, strona prawa) – k. 189 (skan 0190, strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 188 (skan 0189, strona prawa)
1Zapis perpetuae Donationis UrJP.
2Jana Stanisława Tokarzewskiego P[odstolego] H[alickiego]
3UrJ. Wincentemu Janiszewskiemu uczyniony
4Roku Tysiacza Siemsot Szestoho
5Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Myłosti
7Owruczom peredomnoiu Mychaiłom Synhajewskim
8Namiestnikom Podwoiewodztwa Rehentom Khrodz-
9kim Generału W[oiewódz]twa Kijewskaho i Knyhami nynisz-
16Ja Urząd przyimuiąc czytałem i tenże się w sobie
17ma – Ja Jan Stanisław dwoich Jmion Tokarzewski
18Podstoli Halicki JP. Antoniego Tokarzewskiego
19Chor[ążego] Chorągwi Czerwoney Syn zdrowy będąc na ciele
20i umyśle odstąpiwszy swey własney należney
21Ziemskiey Juryzdykcyi prawa Forum Ottho [?]
22i W[oiewódz]twa a pod teraźnieyszy Zapis moy
23perpetuae Donationis cale się poddaiąc i wcielła-
24iąc wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie
25zeznaię iż Ja zeznawaiący maiąc moc z prawa
26pospolitego własnością swoią iako chcieć rządzić
27szafować i dysponować, Komu chcieć dać darować
28i ku Naylepszemu pożytkowi swemu obrócić maiąc
29tez dobra moie Dziedziczne Części wsi Chomencz [?]
30umyśliłem inne dobra te ze wszystkiemi do niey
31[reklamant:] należącemi
k. 188v (skan 0190, strona lewa)
1należącemi Polami, Rolami, Łazami, Wodami
2Rzekami, Sianożęciami, Pastwiskami, wygonami,
3także z poddanemi ich powinnościami daniami
4daninami i ze wszystkiem tym co od naydaw-
5nieyszych czasów do pomienioney Części przynale-
6żało i przynależy UrJP. Wincentemu Synowi
7Jana Januszewskiemu [?] dać, darować i rezygno-
8wać, iakoż tym Zapisem moim perpetuae
9Donationis daię, daruię i zapisuię – wolen tedy
10odtąd iuż iest i będzie UrJP. Wincenty Syn Jana
11Januszewski [?] takowemi dobrami dziś przezemnie
12darowanemi i odrezygnowanemi rządzić szafować
13i dysponować, Komu chcieć dać, darować i ku
14naylepszemu pożytkowi swemu obrócić, a Ja
15zeznawaiący żadnego prawa powrotu mieć
16nie będę, a to pod szkodami Ziemskiemi
17stawnie oszacowanemi – i na to daię ten
18Zapis moy perpetuae Donationis z podpisem
19Ręki mey własney i JJPP. Przyiaciół – Działo się w
20Chomenkach [?] Tysiąc Siedmset szóstego Roku, dnia
21Dziesiątego Lutego – u tego Zapisu perpetuae Do-
22nationis podpisy Rąk tymi słowy – Jan Stani-
23sław Tokarzewski Podstoli Halicki mp. Jako Swiadek
24i przyiaciel na tym Zapisie perpetuae Donationis
25podpisuię się Jan Adamowski [?] mp. – Jako Ustnie uproszony
26za Swiadka i przyiaciela na tym Zapisie perpetuae Donationis
27podpisuię się Adam Domanowski [?] mp. Ustnie uproszony od JP. Toka-
28rzewskiego na tym Zapisie za Swiadka i przyiaciela podpi-
29suię się Onufry Wołkanowski [?] – Kotory-
30[reklamant:] -yi
k. 189 (skan 0190, strona prawa)
1Kotoryi żeto Zapis za podaniem
2i prozbou i za moim uradowym
3pryniatiem do knyh nyniszych iest
4wpisan –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–216); zakończenie: „który to zapis za podaniem i prośbą, i za moim urzędowym przyjęciem, do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łacina: zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Forum – sąd (w rkp. „prawa Forum Ottho [?] i W[oiewódz]twa” – zapewne zniekształcone „Forum Powiatu i Województwa”, por. akty 141, 208); mp. (manu propria) – ręką własną.
Darczyńca: Jan Stanisław „dwojga imion” TOKARZEWSKI, podstoli halicki, syn Antoniego TOKARZEWSKIEGO, chorążego „chorągwi czerwonej” (por. „chorąży chorągwi Czerwonego [?]” w akcie 167). Obdarowany: Wincenty, syn Jana – w tytule „Janiszewski”, w tekście dwukrotnie „Januszewski” [?]. Wieś „Chomenki” [?] (w rkp. „Części wsi Chomencz [?]”, „w Chomenkach”) – nazwa niepewna, województwo nie podane. Klauzula „pod szkodami ziemskimi stawnie oszacowanemi” [?] – zabezpieczenie zapisu karą (lekcja niepewna). Świadkowie: Jan ADAMOWSKI [?], Adam DOMANOWSKI [?] i Onufry WOŁKANOWSKI [?] (por. Antoni WOŁKANOWSKI [?] w akcie 196) – nazwiska świadków odczytane niepewnie.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Jan Stanisław Tokarzewski, podstoli halicki, osobiście podał do wpisania zapis wieczystej darowizny wystawiony Wincentemu Januszewskiemu [?] (w tytule Janiszewskiemu). W zapisie (Chomenki [?], 10 II 1706) Tokarzewski, syn Antoniego, chorążego chorągwi „czerwonej”, zdrowy na ciele i umyśle, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Chomenki [?] – z polami, rolami, łazami, wodami, rzekami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami, poddanymi z ich powinnościami i daninami oraz wszystkim, co od dawna do niej należało – daje, daruje i zapisuje wieczyście Wincentemu, synowi Jana Januszewskiego [?], który może odtąd nią rządzić i rozporządzać jak własną; darczyńca zrzeka się prawa powrotu pod rygorem odszkodowania. Zapis podpisali Tokarzewski oraz świadkowie Jan Adamowski [?], Adam Domanowski [?] i Onufry Wołkanowski [?]; wpisano go do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 218
Kwit Bazylego i Konstantego Anzelma Tuczapskich [?] dla Ignacego Konarskiego, syna Jana, z odebranej sumy (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 189 (skan 0190, strona prawa – od ok. 1/7 wysokości; strona bardzo blada)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
21a pod teraźnieysze dobrowolne Zeznanie swoie [nad wierszem:] kwit [?]
22się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czyniemy
23i dobrowolnie zeznawamy – iż My zeznawaiące wa-
24[…] Summę naszą własną Złotych Polskich [Dwa]tysiące [?]
25Dziewięćset [?] Czterdzieści [?] Pięć [?] u UrJP. Ignacego Syna
26Jana [plama] Wnuka Stanisława Konarskiego będącą i od[…]
27[…] przez niego Oycu naszemu y S[…] Andrzeiowi
28Synowi Antoniego Tuczapskiemu wydanym zapisem [?] […]
29mianą [?] – którą [nad wierszem:] Konarski po przewiedzionym processie
30tenże Ignacy Syn Jana a Wnuka Stanisława
31[wiersz drobnym pismem, nieczytelny:] […] naszey […] przez nas […] y zeznawaiących […]
32Konarski i […] i Ja Bazyli i Synów moich Jana
33i Andrzeia Tuczapskich [?] Jmieniem kwituiemy [?] i żadney
34[…] ani sobie ani nikomu niezostawuiemy [?]
35[…] było dobrowolnego kwitowania naszego zeznania
36Bazyli i Jan [?] Andrzej a Wnuk [?] Antoniego Tuczapscy [?] […]
37Konstanty Anzelm Syn Andrzeia Wnuk Antoniego Tuczapski [?] […]
38eam actis connotari mnie Urzędu prosili co i otrzymali –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–217).
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; ad acticandum – do zaktykowania (wpisania do akt); Forum – sąd; eam actis connotari – aby go zapisano do akt.
Strona skrajnie blada, odczyt częściowy (#PARTIAL). Nazwisko kwitujących dopisane nad wierszami („Tuczapski/Tuczapscy” [?]) – lekcja niepewna. Kwitujący: bracia rodzeni Bazyli i Konstanty Anzelm (dwojga imion) Tuczapscy [?], Bazyli działa także w imieniu synów Jana i Andrzeja. Przedmiot: suma (kwota odczytana bardzo niepewnie – może 2945 zł) przechowywana u Ignacego KONARSKIEGO, syna Jana, wnuka Stanisława, wypłacona po przeprowadzonym procesie; wzmiankowany Andrzej, syn Antoniego, Tuczapski [?] (ojciec kwitujących?). Genealogia w końcowych wierszach (wnukowie Antoniego) – niepewna. Daty wystawienia kwitu nie odczytano.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, bracia rodzeni Bazyli i Konstanty Anzelm Tuczapscy [?] osobiście przyznali kwit wystawiony Ignacemu Konarskiemu, synowi Jana i wnukowi Stanisława. W kwicie bracia – Bazyli również w imieniu swych synów Jana i Andrzeja – oświadczają, poddając się jurysdykcji sądu każdego powiatu i województwa, że po przeprowadzonym procesie odebrali od Ignacego Konarskiego swoją sumę (kwota niepewna, ok. 2945 [?] zł), związaną z zapisem wydanym ich ojcu (Andrzejowi, synowi Antoniego Tuczapskiego [?]), i kwitują go z niej, nie zostawiając sobie ani nikomu żadnych pretensji. Kwit przyjęto do akt. (Strona bardzo blada – odczyt częściowy.)
Akt nr 219
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego o intromisji (posesji) Mateusza Jaworskiego w część wsi Hejowicze [?] po ojcu Józefie (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 6 III 1706
Karty / skanyk. 189v (skan 0191, strona lewa) – k. 190 (skan 0191, strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 189v (skan 0191, strona lewa)
1Possessya UrJPana Mateusza Ja-
2worskiego w Dobra Części wsi Hejowicze [?]
3Roku Tysiacza Siemsot szestoho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy
6Myłosti Owruczu peredomnoiu Mychaiłom Synha-
7jewskim Namiestnikom Podwoiewodztwa Rehen-
8tom Khrodz[kim] Generału W[oiewódz]twa Kijow[skaho] i Knyhami
9nyniszymi Khrodzkimi Kijewskimi Stanowszy ocze-
10wiście woźny Generał W[oiewódz]twa Kijowsk[iego] i innych Szlachetny
11Trochim Duchowski dla zapisania do xiąg nynie[y]-
12szych Grodz[kich] Kijowsk[ich] w moc prawdziwey Rellacyi swoiey
13iawnie i dobrowolnie zeznał, iż on Roku teraźniey-
14szego Tysiąc Siedmset Szostego dnia Szóstego Marca
15na affektacyą i prawną Rekwizycyą UrJP. Mateusza
16Jaworskiego maiąc przy sobie stronę szlachty ludzi
17godnych wiary UUJJPP. Pawła Abrahamowskiego [?] i An-
18toniego Bzika [?] był w Dobrach wsi Hejowiczach [?]
19w W[oiewódz]twie Kijowsk[im] sytuowaney, gdzie będąc Część
20tey wsi ze wszystkiemi Poddanemi, Polami, Łazami,
24ni też Excypuiąc, w realną spokoyną i aktualną vi-
25gore iure et naturale [!] na teraźnieyszego Rekwirenta
26po Oycu Jego JP. Józefie Jaworskim spadłą i na-
27leżącą, podał postąpił i officiose Jntromittował, a za-
28tem poddanych do Gromady zwoławszy o nowym ich
29Panie teraźnieyszym Rekwirencie opowiedział
30i pełnić posłuszeństwo przykazał, w czem stroną
31szlachty
k. 190 (skan 0191, strona prawa)
1szlachty przy sobie będącą oświadczywszy się
2z tamtąd tu ad acta przybywszy przedemną
3Urzędem wierną swoią czynności uczynił
4i zeznał Rellacyą, prosząc eam actis Connotari
5co i otrzymał – Trochim Duchowski woźny pisać nieumie-
6iący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–218); relacja woźnego Trochima DUCHOWSKIEGO. Strona 189v blada.
Łacina: vigore iure et naturale [!] – zniekształcone „vigore iuris naturalis” (mocą prawa naturalnego); officiose – z urzędu; ad acta – do akt; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt; excypować – wyłączać.
Wieś „Hejowicze” [?] (w tytule „Części wsi Hejowicze”, w tekście „w Dobrach wsi Hejowiczach”) – nazwa niepewna. Świadkowie: Paweł ABRAHAMOWSKI [?] i Antoni BZIK [?] (lekcje niepewne). „Oczeretami” [?] – w rkp. „ozerkezami”, por. akty 204, 206.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał, że 6 III 1706, na prawne żądanie Mateusza Jaworskiego, w obecności szlachty – Pawła Abrahamowskiego [?] i Antoniego Bzika [?] – był we wsi Hejowicze [?] w województwie kijowskim i wprowadził go z urzędu w realne, spokojne posiadanie części tej wsi – ze wszystkimi poddanymi, polami, łazami, sianożęciami, wypasami, zaroślami, oczeretami [?] i wszystkim, co do niej należało, niczego nie wyłączając – spadłej na niego mocą prawa naturalnego po ojcu Józefie Jaworskim. Zwołanej gromadzie ogłosił nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Relację przyjęto do akt; woźny nie umiał pisać.
Akt nr 220
Zapis dymisji Michała Smoleńskiego [?], syna Dominika, dla syna Andrzeja – wieś Krzewińce [?] w województwie kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Żytomierza [?], 1 III 1706
Karty / skanyk. 190 (skan 0191, strona prawa – od ok. 1/4 wysokości) – k. 190v (skan 0192, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 190 (skan 0191, strona prawa)
1Dymissya UrJP. Michała Smoleńskiego [?]
2Synowi swemu Andrzejowi służąca
3Roku Tysiacza Siemsot szestoho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodz[kom] w Mieście JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczu peredo-
12dysponować i ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić komu
13zechce dać, przedać, darować, a Ja od nynieyszego Zapisu
14Dymissyonis żadnego prawa recursu i regressu do po-
15mienionych Dóbr sobie ani innym potomkom i Sukcesso-
16rom moim niezostawuię, żadnych przeszkód ani perpedycyi czy-
17nić niemam, owszem od wszelkich przeszkód prawnych i nie
18prawnych bronić i zastępować Syna mego obowiązuię
19się, a to pod szkodami Ziemskiemi słownie [?] krom przysię-
20gi własney oszacowanemi, o które szkody Forum generale
21et terminum peremptorium naznaczam i prefiguię –
22J na to daiem ten moy List Zapis Dymissyonis który
23przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach Ręką
24moią własną podpisuię – Działo się w Żytomierzu [?]
25dnia pierwszego Marca Tysiąc Siedmset szóstego Roku –
26u tego Zapisu Dymissyonis podpisy Rąk tymi słowy –
27Michał Smoleński [?] – Ustnie i oczewisto proszony przyia-
28ciel od JP. Smoleńskiego [?] zeznawaiącego do podpisu tego Za-
29pisu Dymissyonis – Michał Jastrzębiec Kozłowski mp. –
30Ustnie i oczewiście proszony od JP. Smoleńskiego [?] Swiadek
31i przyiaciel na tym Zapisie Dymissyonis podpisuię się
32Joachim Jermołowski [?] mp. – Ustnie i oczewiście od JmćPana
33zeznawaiącego proszony do podpisu tego Zapisu Dymissy-
34onis Swiadek i przyiaciel podpisuię się Rob[ert] [?] Żurowski – Kotoryiżeto
35Zapis Dymissyonis za podaniem i prozbou, a za moim Ura-
36dowym pryniatiem do knyh nyniszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–219); zakończenie: „który to zapis dymisji za podaniem i prośbą, a za moim urzędowym przyjęciem, do ksiąg niniejszych jest wpisany”.
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; zapis dymissyonis – zapis dymisji (wypuszczenia syna spod władzy ojcowskiej z wydzieleniem majątku); in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intro contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; libere ac benevole – dobrowolnie i życzliwie; de tenore tali – tej treści; cum omnibus attinentiis pertinentiisque – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; ex nunc – od teraz; recursus et regressus – prawo powrotu i odwołania; Forum generale et terminum peremptorium naznaczam i prefiguię – wyznaczam sąd powszechny i termin zawity; perpedycye – zapewne zniekształcone „praepedycye”, przeszkody; mp. (manu propria) – ręką własną.
Nazwisko „Smoleński” [?] (w rkp. „Smoleński/Smolenski”; ojciec dymitującego – Dominik). Wieś „Krzewińce” [?] (w rkp. „Krzewince/Krzewińce”) w woj. kijowskim – nazwa niepewna. Miejsce wystawienia zapisu „w Żytomierzu” [?] – lekcja niepewna („w Zytomierzu”). Świadkowie: Michał Jastrzębiec KOZŁOWSKI (herb Jastrzębiec), Joachim JERMOŁOWSKI [?], Robert [?] ŻUROWSKI (w rkp. „Rob. Żurowski” – imię skrócone). Wiersz „będąc sam przychylny ku schyłkowi wieku mego” i „chcąc … za życia ieszcze mego żyiącego” – lekcje częściowo niepewne.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Michał Smoleński [?] osobiście podał do wpisania i przyznał zapis dymisji wystawiony synowi Andrzejowi. W zapisie (Żytomierz [?], 1 III 1706) Michał, syn Dominika Smoleńskiego [?], zdrowy na ciele i umyśle, poddając się jurysdykcji każdego sądu, oświadcza, że chyląc się ku schyłkowi życia i doznając od dorosłego syna Andrzeja synowskiego przywiązania i szacunku, chce go jeszcze za życia zabezpieczyć: wypuszcza mu (dymituje) swoją dziedziczną wieś Krzewińce [?] w województwie kijowskim z poddanymi ciągłymi i pieszymi, gruntami, polami, wodami, łazami, zabudowaniami i wszelkimi przynależnościami. Syn może ją objąć i rozporządzać nią dowolnie (dać, sprzedać, darować); ojciec zrzeka się prawa powrotu dla siebie i potomków i zobowiązuje się bronić syna przed wszelkimi przeszkodami pod rygorem odszkodowania, wyznaczając w tej sprawie sąd powszechny i termin zawity. Zapis podpisali Michał Smoleński [?] oraz świadkowie Michał Jastrzębiec Kozłowski, Joachim Jermołowski [?] i Robert [?] Żurowski.
Akt nr 221
Zapis dymisji Marcina Kohutnickiego [?], syna Jana, dla syna Filipa – część wsi Rzeszczów [?] w województwie kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Rzeszczowa [?], [?] III 1706
Karty / skanyk. 191 (skan 0192, strona prawa) – k. 191v (skan 0193, strona lewa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 191 (skan 0192, strona prawa)
1Dymissya UrJPana Marcina Kohutnickiego [?]
2Synowi swemu Filipowi dana i służąca –
3Roku Tysiacza Siemsot szestoho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
7syinym daię, daruię i Dymittuię – Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie
8UrJPan Filip Kohutnicki [?] Syn moy wyżey wyrażonemi Dobrami
9dziś przezemnie onemu darowanemi i dymittowanemi iako swoią
10własnością rządzić szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący żad-
11nego prawa do powrotu onych mieć niebędę – i na to daię ten moy
12List Zapis Dymissyonis z podpisem Ręki mey własney i z pod-
13pisami Rąk JJPP. przyiaciół – Dattum w Rzeszczowie [?] dnia [?]
14Marca Tysiąc Siedmset Szóstego Roku – Marcin Kohutnicki [?] mp.
15Jako Swiadek przyzwany temu Zapisowi podpisuię się Jan
16Tarczewski [?] mp. Za Swiadka i przyiaciela na tym Zapisie
17Dymissyinym podpisuię się Adam Witwicki – Ustnie upro-
18szony Swiadek do tego Zapisu Dymissyinego podpisuię się
19Wawrzyniec Przeborowski mp. – Kotoryiżeto Zapis Dymissyiny
20za podaniem i prozbou, a za moim Uradowym pryniatiem
21do Knyh nynisznych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – ta sama sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–220).
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; zapis dymissyonis – zapis dymisji (wypuszczenia syna spod władzy ojcowskiej z wydzieleniem majątku); in rem et personam – na rzecz i osobę; persona sua – swoją osobą; Forum – sąd; mp. (manu propria) – ręką własną.
Nazwisko „Kohutnicki” [?] (w rkp. „Kohutnicki/Kohutnickiego”, w nagłówku „Kohutnickiego”) – lekcja niepewna. Wieś „Rzeszczów” [?] (w rkp. „Części wsi Rzeszczowa”, „w Rzyszczowie” [?]) w woj. kijowskim – nazwa niepewna. Dzień wystawienia zapisu zakryty (przekreślony/poprawiony wyraz). Świadkowie: Jan TARCZEWSKI [?], Adam WITWICKI, Wawrzyniec PRZEBOROWSKI. Formularz dymisji jak w aktach 208 i 220.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Marcin Kohutnicki [?] osobiście przyznał zapis dymisji wystawiony synowi Filipowi. W zapisie (Rzeszczów [?], … marca 1706) Marcin, syn Jana Kohutnickiego [?], zdrowy na ciele i umyśle, oświadcza, że posiadając odziedziczoną po ojcu część wsi Rzeszczów [?] w województwie kijowskim i widząc w synu Filipie oddanie oraz zdolność do samodzielnego zarządzania osobą i majątkiem, daje, daruje i dymituje mu na wieczność tę część wsi – z polami, rolami, łazami, borami, wodami, ostrowami, sianożęciami i wszelkimi pożytkami i dochodami; syn może nią rządzić jak własnością, a ojciec zrzeka się prawa powrotu. Zapis podpisali Marcin Kohutnicki [?] oraz świadkowie Jan Tarczewski [?], Adam Witwicki i Wawrzyniec Przeborowski; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 222
Zapis dymisji Stanisława Rostockiego, syna Michała, dla syna Kazimierza – część wsi Mirotyńce [?] w województwie kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Owrucza, 17 III 1706
Karty / skanyk. 191v (skan 0193, strona lewa – od ok. 4/5 wysokości) – k. 192 (skan 0193, strona prawa) – k. 192v (skan 0194, strona lewa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 191v (skan 0193, strona lewa)
1Dymissya od UrJP. Stanisława Rostockiego Synowi
2swemu Kazimierzowi Rostockiemu dana i służąca –
3Roku Tysiacza Siemsot Szestoho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia –
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
2twa Rehentom Khrodz[kim] Generału W[oiewódz]twa Kij[ewskaho] i Knyhami nynisznymi
3Khrodzkimi Kijewskimi Comparens pers[onaliter] UrJP. Stanisław Rosto-
4cki ten Zapis Dymissyonis od siebie zeznawaiącego in rem et perso-
5nam Syna swego Ur. Kazimierza Rostockiego uczyniony dla
6zapisania do xiąg nynieyszych przyznał, który Ja Urząd ad actican-
7dum przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma – Ja Stanisław
8Syn Michała Rostocki zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy
9swey własney należney Juryzdykcyi prawa, Forum, Powiatu i W[oiewódz]twa,
10a pod nynieyszy List czyli Zapis Dymissyonis cale się poddaiąc y
11incorporuiąc wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam
12Jż Ja maiąc Dobra moie dziedziczne Części Wsi Miratyniec [?] w
13Województwie Kijowsk[im] sytuowaną, gdy z przyczyny podeszłego wieku
14moiego, nadto przez affekt ku Synowi memu Ur. Kazimie-
15rzowi Rostockiemu widząc onego Kreacyą, pomienioną Część Dobr Wsi
16Miratyniec [?] cało moią własną maiąc prawo rządzić szafować i dy-
17sponować, temuż Synowi memu Ur. Kazimierzowi Rostockiemu
18Umyśliłem dać, darować i dymittować, iakoż nynieyszym Zapisem moim
19daię, daruię i Dymittuię – Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie W[ielmożny] Pan
20Kazimierz Rostocki Syn moy w Gorze wyrażonemi Dobrami cało
21swoią własnością rządzić szafować i dysponować, komu się zda-
22wać będzie dać, darować i nawieczność Rezygnować, a Ja zezna-
23waiący [ż]adnego prawa odtąd do tych Dobr mieć niebędę – i na to
24daię ten moy List Zapis Dymissyonis który Ręką moią własną
25przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach podpisuię – Dattum w Ow-
26ruczu dnia Siedmnastego Marca Tysiąc Siedmset Szóstego
27Roku – Stanisław Rostocki mp. – Jako Swiadek i przyiaciel na
28tym Zapisie Dymissyinym podpisuię się Ludwik Korzewski [?] mp.
29Swiadek przyproszony uczynienia [?] tego Zapisu Dymissyonis podpi-
30suię się Władysław Zwoliński mp. – Ustnie uproszony
k. 192v (skan 0194, strona lewa)
1Za Swiadka i przyiaciela na tym Zapisie Dymissyonis pod-
2pisuię się Jan Koniecpolski [?] – Który to Zapis Dymissyonis za po-
3daniem i prozbą, a za moim Urzędowym przyięciem do xiąg nynieyszych iest ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–221). Zakończenie aktu po polsku („do xiąg nynieyszych iest ingrossowany”), nie jak zwykle ruszczyzną.
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad actitandum (w rkp. „ad acticandum”) – do wpisania do akt; Forum – sąd; incorporuiąc – wcielając; mp. (manu propria) – ręką własną. „Kreacyą” – tu zapewne: wychowanie, ułożenie (syna). „Uczynienia [?]” (w rkp. „uczyniema”) – zapewne: przy uczynieniu (zapisu).
Wieś „Miratyniec” [?] (w rkp. „Części Wsi Miratyniec”) – zapewne ta sama co „Miratyńce”/Mirotyńce [?] w aktach 123 i 127. Nazwiska świadków Korzewski [?] (może Korczewski) i Koniecpolski [?] – lekcje niepewne. Formularz dymisji jak w aktach 208, 220, 221.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Stanisław Rostocki osobiście przyznał zapis dymisji wystawiony synowi Kazimierzowi. W zapisie (Owrucz, 17 marca 1706) Stanisław, syn Michała Rostockiego, zdrowy na ciele i umyśle, oświadcza, że z powodu podeszłego wieku i z miłości do syna Kazimierza daje, daruje i dymituje mu swoją dziedziczną część wsi Mirotyńce [?] (Miratyniec) w województwie kijowskim; syn może nią rządzić jak własnością, darować i rezygnować komu zechce, a ojciec zrzeka się do niej wszelkiego prawa. Zapis podpisali Stanisław Rostocki oraz świadkowie Ludwik Korzewski [?], Władysław Zwoliński i Jan Koniecpolski [?]; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 223
Zapis dymisji Jana Koracińskiego [?], syna Mikołaja, dla syna Jakuba – część wsi Ułanki [?] w województwie kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Żytomierza, 15 III 1706
Karty / skanyk. 192v (skan 0194, strona lewa – od ok. 1/5 do 4/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 192v (skan 0194, strona lewa)
1Dymissya UrJ. Jana Koracińskiego [?] Synowi
2swemu Jakobowi dana i służąca –
3Roku Tysiacza Siemsot Szestoho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu peredomnoiu
18zami, Sianożęciami, wygonami, tudzież Poddanemi na Gruncie znayduiącemi
19się i zbiegłemi ich powinnościami intratami dochodami i pożytkami nic
20na nikogo nie zostawuiąc ani excypuiąc, ale wszystko ogołem i pospolicie
21zawieraiąc Synowi memu Ur. Jakobowi Koracińskiemu [?] z pod [władzy?] moiey
22wypuszczam y Dymittuię – Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie [...] Syn moy
23Ur. Jakob Koraciński [?] Dobrami temi cało chcieć rządzić szafować y dysponować
24a [?] na żadney prepedycyi [?] czynić nie mam i niepowinien będę – Y na to daię ten
25Zapis moy Dymissyonis który Ręką moią własną przy uproszonych Swiadkach
26i przyiaciołach podpisuię – Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Szostego
27dnia piętnastego Marca – u toho Zapisu Dymissyinoho podpisy R[ąk] [...] takowy
28Jan Syn Mikołaia Koraciński [?] mp. Swiadek ustnie uproszony do podpisania
29tego Zapisu Dymissyinego podpisuię się Wincenty Udymowski [?] – Będąc przyproszo-
30nym uczynienia [?] tey Dymissyi podpisuię się Jan Szczawiński [?] mp. Za Swiadka
31y przyiaciela na tym Dymissyinym Zapisie podpisuię się Piotr Obiedziński [?] –
32Kotoryiżeto Zapis Dymissyonis za podaniem i prozbou, a za moim
33Uradowym pryniatiem do Knyh nynisznych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–222).
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Forum – sąd; excypuiąc (excipere) – wyłączając; mp. (manu propria) – ręką własną. „Prepedycya” (praepeditio) – przeszkoda; sens zdania: ojciec nie będzie czynić synowi żadnych przeszkód. „Z pod [władzy?] moiey wypuszczam” – wyraz niepewny, kontekst dymisji (wypuszczenia syna spod władzy ojcowskiej).
Nazwisko „Koraciński” [?] – w rkp. „Koracinski/Koroinskiego/Korainski” (pismo drobne, wyblakłe); w podpisie „Jan Syn Mikołaja Koraciński”. Wieś „Ułanki” [?] (w rkp. „ulanki”) – lekcja niepewna. Świadkowie Wincenty UDYMOWSKI [?], Jan SZCZAWIŃSKI [?], Piotr OBIEDZIŃSKI [?] – lekcje niepewne. Zapis sporządzono w Żytomierzu 15 III 1706, oblata w Owruczu 18 III 1706.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Jan Koraciński [?] osobiście podał do ksiąg zapis dymisji dla syna Jakuba. W zapisie (Żytomierz, 15 marca 1706) Jan, syn Mikołaja Koracińskiego [?], zdrowy na ciele i umyśle, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Ułanki [?] w województwie kijowskim – z polami, rolami, stawami, rzekami, łąkami, sianożęciami, wygonami, poddanymi (także zbiegłymi), ich powinnościami i wszelkimi dochodami, niczego nie wyłączając – wypuszcza i dymituje synowi Jakubowi; syn może nią rządzić jak własnością, a ojciec nie będzie mu czynić przeszkód. Zapis podpisali Jan Koraciński [?] oraz świadkowie Wincenty Udymowski [?], Jan Szczawiński [?] i Piotr Obiedziński [?]; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 224
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego – intromisja Reginy z Sołeckich [?] Czaykowskiej (dożywocie) i jej małoletniego syna Andrzeja Czaykowskiego (dziedzictwo) w część wsi Domanów [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 2 III 1706
Karty / skanyk. 192v (skan 0194, strona lewa – od ok. 4/5 wysokości) – k. 193 (skan 0194, strona prawa – do ok. 3/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 192v (skan 0194, strona lewa)
1Possessya UU. Czaykowskich w Części W[si]
2Domanowa służąca –
3Roku Tysiacza Siemsot Szestoho
4Miesiaca Marta Osmnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owru-
18stawiszczami ze wszystkiemi wobec co iest w Ziemi i na Ziemi
19nic nie wyimuiąc ani Excypuiąc, w spokoyną dożyw-
20otnią WJPani Reginy z Sołeckich [?] Czaykowskiey, a Ur.
21Andrzeiowi Czaykowskiemu w dziedziczną possessyą podał
22y Intromittował Possessyą zaczym poddanych do
23tey Części należących do Gromady zwoławszy
24i nakazawszy [?] JchM. dożywotnikom i dziedzicznym panom
25uległość i pełne posłuszeństwo zalecił, oczym
26strona Szlachty przy mnie będąca oświadczywszy się
27zemną [?] odiechał i ten przedemną Urzędem uczynił
28i zeznał Rellacyą prosząc onym actis Connotari co
29i otrzymał – Trochim Duchowski woźny pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–223); woźny generał Trochim DUCHOWSKI (jak w aktach 203–219). Brak zwykłego zakończenia formuły oblaty – odpis kończy się podpisem woźnego.
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; in rem suam vere ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit – zeznał na swoją rzecz prawdziwą i wierną relację jawnie, publicznie i swobodnie; actis connotari – zapisać w aktach; excypuiąc – wyłączając.
Panieńskie nazwisko „z Sołeckich” [?], nazwiska szlachty-świadków „Sołtuszyński” [?] i „Piech” [?] (w rkp. „Pecha”/„Wrocha”) – lekcje niepewne (pismo zatarte). Wieś „Domanów” [?] (w rkp. „Części Wsi Domanowa”) – zapewne ta sama co Domanów [?] w aktach 69, 150 i 153. „Nawozami zasiewami zasianemi” – wyrazy częściowo zatarte. Kolejność: dożywocie dla wdowy (matki), dziedzictwo dla małoletniego syna – według zapisu dożywotniego zmarłego męża Jana Czaykowskiego.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał relację, że 2 III 1706, na prośbę Reginy z Sołeckich [?] Czaykowskiej (matki, z prawa dożywotniego) i jej małoletniego syna Andrzeja (całego dziedzica Czaykowskich), w obecności szlachty Jana Sołtuszyńskiego [?] i Adama Piecha [?], był w części wsi Domanów [?] w województwie kijowskim i – według zapisu dożywotniego zmarłego Jana Czaykowskiego na żonę i z prawa naturalnej sukcesji syna – wprowadził matkę w spokojne dożywotnie, a syna w dziedziczne posiadanie tej części ze wszystkimi przynależnościami (poddanymi, polami, rolami, łazami, sianożęciami, ogrodami, zaroślami, stawami i stawiszczami), niczego nie wyłączając. Zwołanym poddanym nakazał posłuszeństwo nowym dożywotnikom i dziedzicom. Woźny, niepiśmienny, prosił o wpisanie relacji do akt.
Akt nr 225
Relacja woźnego generała Trochima Duchowskiego – intromisja Michała Smoleńskiego [?] po ojcu Dominiku w część wsi Mirotyńce [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 III 1706, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja [8?] III 1706
Karty / skanyk. 193 (skan 0194, strona prawa – od ok. 3/5 wysokości) – k. 193v (skan 0195, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 193 (skan 0194, strona prawa)
1Possessya Ur. Michałowi Smo-
2leńskiemu [?] w Dobra Części
3Wsi Miratyniec służąca –
4Roku Tysiacza Siemsot Szestoho
5Miesiaca Marta Osmnadcatoho [?] dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Koro-
7lewskoy Miłosti Owruczu peredomnoiu
8Michałom Synhajewskim Namiestnikom
9Pod woiewodztwa Rehentom Khrodzkim
10Generała woiewodztwa Kijewskaho i Aktami
11nynisznymi Khrodzkimi Kijewskimi
12Comparens pers[onaliter] Wozny Generał Woie-
13wództwa Kijowskiego i innych Szlachetny Trochim Du-
14chowski [...] dla zapisania do xiąg nynieyszych
15grodzkich Kijowskich swoią prawdziwą [?]
16Rellacyą
k. 193v (skan 0195, strona lewa)
1[ustnie?] iawnie i dobrowolnie zeznał – Jż on
2Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Szostego
3Dnia ośmego [?] Marca na affektacyą i pra-
4wną Rekwizycyą UrJP. Michała Smoleńskie-
5go maiąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary
6godnych UUr. Fedora Osieckiego [?] i Marcina Cho-
7mentowskiego był w Dobrach Części Wsi Mira-
8tyńcach w Województwie Kijowskim leżącey
9gdzie będąc wyż wspomnioną Część Wsi Miratyń-
10[ce] [?] ze wszystkiemi przynależytościami
11poddanemi, polami, Sadybami [?], Łazami
12Drzewem bartnym, borami, Stawami, Młynami [?]
13i całym obwodem przynależnym tak iako
14zdawna ab antiquo in suis metis limitibusque
15circumstantiis circumferentiis swoie mieysce [?] i
16[...] zawierało, w realną spokoyną i aktualną
17vigore prawa spadku po Oycu JP. Domini-
18ku Smoleńskim na Syna Michała iako
19naturalnego Sukcessora spadła, podał
20y [wiecznie?] possessyą – poddanych do
21Gromady zwoławszy one JchM.
22Panie [?] zaleciwszy [?] pełnie posłuszeń-
23stwo zalecił i nawołyszy się [?] nazad z
24[Którą?] stroną Szlachty oraz z Dzierżawcy [?]
25się odiechał i ten przedemną Urzędem
26uczynił i zeznał Wieczystey possessyi
27Rellacyą prosząc onym actis conno-
28tari co i otrzymał – Trochim Duch-
29owski Woźny pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – sesja owrucka 18 III 1706 przed Michałem Synhajewskim (akty 203–224); dzień w dacie oblaty („Osmnadcatoho” [?]) słabo czytelny, przyjęty wg sesji. Woźny generał Trochim DUCHOWSKI. Tekst k. 193b bardzo blady (karta przykryta przezroczystą warstwą), dolna 1/3 strony bez tekstu (tylko przebicie z drugiej strony).
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; ab antiquo in suis metis limitibusque circumstantiis circumferentiis – od dawna w swoich granicach, miedzach, okolicznościach i obwodach; vigore – mocą; actis connotari – zapisać w aktach.
Michał SMOLEŃSKI [?], syn Dominika – zapewne ten sam co w akcie 220 (dymisja dla syna Andrzeja – Krzewińce [?]); nazwisko w nagłówku mniej wyraźne. Wieś „Miratyniec”/„Miratyńce” – Mirotyńce [?] (akty 123, 127, 222). Świadkowie Fedor OSIECKI [?] i Marcin CHOMENTOWSKI (por. Chomentowscy w akcie 139). Część zdań w końcówce relacji niepewna.
Streszczenie
18III 1706 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Trochim Duchowski zeznał relację, że w marcu 1706 (zapewne 8 III), na prośbę Michała Smoleńskiego [?], w obecności szlachty Fedora Osieckiego [?] i Marcina Chomentowskiego, był w części wsi Mirotyńce [?] w województwie kijowskim i wprowadził Michała w realne i spokojne posiadanie tej części – z poddanymi, polami, sadybami, łazami, drzewem bartnym, borami, stawami, młynami [?] i całym dawnym obwodem – która z prawa spadku po ojcu Dominiku Smoleńskim przypadła mu jako naturalnemu sukcesorowi. Zwołanym poddanym nakazał posłuszeństwo nowemu panu. Woźny, niepiśmienny, prosił o wpisanie relacji do akt.
Akt nr 226
Zapis dymisji Michała Kowalewskiego, syna Andrzeja, podsędka ziemskiego żytomierskiego, dla syna Jana – suma 6700 zł ze sprzedaży części wsi Kowalenki [?] (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 IX 1708, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki żytomierski; zapis z Żytomierza, 9 IX 1708
Karty / skanyk. 194 (skan 0195, strona prawa) – k. 194v (skan 0196, strona lewa) – k. 195 (skan 0196, strona prawa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 194 (skan 0195, strona prawa)
1Dymissya JP. Andrzeia Kawalskiego [?]
2PZŻ. [?] Synowi swemu Janowi uczyniona –
3Roku Tysiacza Siemsot Wosmoho
4Miesiaca Septembra Desiatoho dnia
5Na uradie Khrodzkom w Zamku JeHo Korolewskoy Miłosti
6Żytomirskom peredomnoiu Bazylim z Wyhowa Wyhowskim
13waiącego i podpisami Rąk UUr. JJPP. Przyiaciół stwierdzoną do Akt
14nynieyszych Grodz[kich] Żyto[mierskich] podawszy ustnie i dobrowolnie przyznał
15prosząc mnie o przyięcie i do xiąg zapisanie – A tak Ja Urząd
16affektationi JP. zeznawaiącego annuendo, z początku aż do
17końca czytać przed sobą kazałem i tak się w sobie pisana
18ma – Ja Michał Syn Andrzeia, a Wnuk Abrahama Kowalewski
19zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney
20Ziemskiey Juryzdykcyi prawa Forum Powiatu i Woiewództwa
21a pod ten dobrowolny List moy Zapis dymissyonis cale się
22poddaiąc i wcielaiąc wszem wobec i każdemu z osobna komu by
23o tem wiedzieć należało, wiadomo czynię, iawnie ustnie i do-
24[reklamant:] browolnie
k. 194v (skan 0196, strona lewa)
1i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię, iż Ja zeznawaiący od-
2przedawszy Część moią dziedziczną wsi Kowalenek [?] w W[oiewódz]twie
3Kijowskim, a Powiecie Żytomirskim Sytuowany, i z Szacunku
4za tę Część maiąc Summę Sześć tysięcy Siedmset Złotych Polskich
5naprawnie [?] u W. JP. Wawrzyńca Burzaka [?] Abramowicza Stol[nika] Wend[eńskiego]
6lokowaną, a będąc z pospolitego prawa mocen Fortuną moią
7własną cało chcieć rządzić szafować Dysponować, i widząc
8Syna mego Ur. Jana Kowalewskiego aetate iuż adulta, widząc
9przytem w nim doskonałą sposobność rządzenia maiątkiem, a
10doznaiąc ciągłe od niego przysługi dla osoby moiey reverencyi,
11wyż wyrażoną Summę Sześć tysięcy Siedmset Zło[tych] z possiedania
12moiego temuż moiemu Synowi wypuszczam i dymittuię
13z Kondycyą, aby tenże Syn moy Summę tę podniósłszy
14i nie na co innego iey użył, iedno na Kupno Dobr Ziemskich
15w dogodney porze, aby przezto ten wyż wyrażony Fundusz
16i dla siebie i dla swoich Potomków zapewnił na wieczne
17czasy, wolen tedy odtąd iest i będzie Syn moy Ur. Jan Kowa-
18lewski wyż pomienioną Summę podnieść z podniesienia oney
19z należytych [?] prowentów kogo należy będzie zakwitować, a ia
20ani o tę Summę, ani o procenta do nikogo żadney Pretensyi
21recursu resursu [?] i regressu mieć niebędę vigore nynieyszey
22Dymissyi, którą Ja zeznawaiący ziścić i dotrzymać obowiązu-
23ię się – Naco daiem ten nynieyszy List dobrowolny Zapis Dymissy-
24[reklamant:] onis
k. 195 (skan 0196, strona prawa)
1Dymissyonis i ten przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach
2własną moią ręką podpisuię. Datt[um] w Żytomierzu dnia dziewią-
3tego Septembris Tysiąc Siedmset Ósmego Roku – U toho
4Zapisu Dymissyonis podpisy Ruk tymi słowy – Michał Kowalewski mp.
5Ustnie i oczewisto od WJP. zeznawaiącego uproszony do tego
6Zapisu Dymissyonis sporządzonego in rem et personam
7UrJP. Jana Kowalewskiego Swiadek i przyiaciel podpisuię się
8Stefan Michałowski mp. Ustnie i oczewisto proszony do tego
9Zapisu Dymissyonis Swiadek i przyiaciel podpisuię się Konstanty
10Bielski mp. Ustnie i oczewisto proszony Swiadek i
11przyiaciel na tym Zapisie Dymissyonis podpisuię się
12Walenty Zalewski – Kotoryiżeto Zapis Dymissyonis za podaniem
13i Prozboiu wyż mienowanoy zeznawaiuczoy Osoby, a za
14moim uradowym pryniatiem słowo do słowa do nynisz-
15nych Khrodzkich Knyh iest zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Nowy rok i nowe miejsce: oblata 10 IX 1708 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim przed Bazylim z Wyhowa WYHOWSKIM, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim (jak w aktach 157, 176, 185–188). Na marginesie ołówkiem „1708”, krzyżyk; obok foliacji przekreślona stara paginacja.
Rozbieżność imion i nazwiska: w nagłówku „Dymissya JP. Andrzeia Kawalskiego [?] PZŻ. [?] Synowi swemu Janowi”, w tekście i w podpisie wystawcą jest Michał, syn Andrzeja, wnuk Abrahama, KOWALEWSKI (w formule oblaty „Kawalewski”), podsędek ziemski żytomierski (skrót „PZŻ.” [?] w nagłówku zapewne = podsędek ziemski żytomierski); syn – Jan. Kopista pomylił w nagłówku imię ojca z imieniem dziada/ojca wystawcy.
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; ratione intra contentorum – z racji treści niżej zawartej; in rem et personam – na rzecz i osobę; affectationi … annuendo – przychylając się do żądania; aetate adulta – w wieku dorosłym; reverentia – cześć, uszanowanie; recursus, regressus – zwrot, prawo odwołania (resursu [?] – może zniekształcone „recursu”); vigore – mocą; mp. (manu propria) – ręką własną. „Oczewisto” (rus.) – osobiście.
Przedmiotem dymisji jest nie ziemia, lecz suma 6700 zł polskich ze sprzedaży („z szacunku”) części wsi „Kowalenek” [?] (Kowalenki [?]) w woj. kijowskim, pow. żytomierskim, ulokowana u Wawrzyńca BURZAKA [?] ABRAMOWICZA, stolnika wendeńskiego [?] (nazwisko i skrót urzędu niepewne) – z warunkiem, że syn przeznaczy ją na kupno dóbr ziemskich. Świadkowie: Stefan MICHAŁOWSKI, Konstanty BIELSKI, Walenty ZALEWSKI.
Streszczenie
10IX 1708 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Bazylim z Wyhowa Wyhowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Michał Kowalewski, syn Andrzeja, podsędek ziemski żytomierski, osobiście przyznał i podał do akt zapis dymisji dla syna Jana. W zapisie (Żytomierz, 9 IX 1708) Michał, syn Andrzeja i wnuk Abrahama Kowalewski, oświadcza, że sprzedawszy swoją dziedziczną część wsi Kowalenki [?] w województwie kijowskim, powiecie żytomierskim, i mając z niej sumę 6700 zł polskich ulokowaną u Wawrzyńca Burzaka [?] Abramowicza, stolnika wendeńskiego [?], widząc dorosłość syna Jana, jego zdolność do zarządzania majątkiem i doznając od niego stałych usług i szacunku, wypuszcza i dymituje mu tę sumę – pod warunkiem, że syn podejmie ją i użyje wyłącznie na kupno dóbr ziemskich w dogodnej porze, aby zabezpieczyć fundusz dla siebie i potomków. Syn może sumę podnieść i kwitować, a ojciec zrzeka się do niej i do procentów wszelkich pretensji. Zapis podpisali Michał Kowalewski oraz świadkowie Stefan Michałowski, Konstanty Bielski i Walenty Zalewski; wpisano go słowo w słowo do ksiąg grodzkich.
Akt nr 227
Relacja woźnego generała Tomasza Semenowskiego [?] – intromisja braci Dominika, Bartłomieja i Stefana Oporzyńskich [?], podkomorzyców, po ojcu Lwie, podkomorzym kijowskim, we wsie Diwoczki [?] i Raczki [?] w powiecie owruckim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 XI 1708, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 3 XI 1708
Karty / skanyk. 195 (skan 0196, strona prawa – od ok. 4/5 wysokości) – k. 195v (skan 0197, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 195 (skan 0196, strona prawa)
1Possessya JJPP. Dominika Bartłomieia i Stefana
2Oporzyńskich [?] do Dobr wsiów Diwoczek [?] i Raczek –
3Roku Tysiacza Siemsot Wosmoho
4Miesiaca Nowembra Szestoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczom
8Wozny Generał W[oiewódz]twa Kijewsk[aho] i innych Szlachetny Tomasz Semenowski [?] swoiey
9prawdziwey wierney i słuszney Rellacyi swoiey dla zapisania do xiąg ny-
10[reklamant:] nieyszych
k. 195v (skan 0197, strona lewa)
1nynieyszych iawnie ustnie i dobrowolnie zeznał iż on Roku teraźnieysze-
2go dnia trzeciego Nowembra, ad affektationem, iuridicamque requisitionem
3UUr. JJPP. Dominika, Bartłomieia i Stefana Oporzyńskich [?] Podkomorzyców
4braci między sobą rodzonych był w dobrach Wsiach Diwoczkach [?] i Raczkach [?]
5tu w W[oiewódz]twie Kij[owskim] a Powiecie Owr[uckim] sytuowanych, gdzie będąc a maiąc stro-
6nę Szlachtę ludzi wiary godnych UUr. JJPP. Teodora Kozińskiego [?] i Ma-
7teusza Lewandowskiego, eo maioris ac evidentioris testimonii gratia
8sibi adhibitos dobra te ze wszystkiemi Poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi
9ciągłymi i pieszymi, z ich powinnościami, daniami, dannicami, pod-
10daństwem i posłuszeństwem z całą onych Siemienistością i dobytkiem
11z Domem znayduiącym się w Diwoczkach [?], z Karczmami, Młynami,
12z Polami, Sianożęciami, borami, Lasami, gaiami, z drzewem bartnym
13i niebartnym z pszczołami i bez pszczół, zaroślami czeretami [?], rzeka-
14mi, Jeziorami, ze wszystkiemi innemi dobr tych przynależytościami
15z całą onych Siemienistością, prawem, Pańskiem, tytułem i wła-
16snością, nic niewyimuiąc ani Exypuiąc, tak iako się te Dobra z dawien
17dawna w swoich miedzach i Granicach miały i zawierały i teraz maią
18i zawieraią vigore iuris naturalis et divini po ś[więtey] p[amięci] [?] Lwie Oporzyńskim [?]
19Podkomorzym Kijowskim Oycu teraźnieyszych Rekwirentów spadłe i należące
20w spokoyną realną i aktualną dziedziczną tychże Rekwirentów Intromitto-
21wał Possessyą – Poczem Poddanych do Gromady zwoławszy o nowych ich
22Panach teraźnieyszych Rekwirentach zawiadamił i posłuszeństwo pełnić, oraz dany [?]
23czynsze oddawać przykazał – oczem wszystkim przytomną sobie szlachtę oświad-
24czywszy się, mianowany z tamtąd Woźny odiechał i tu ad acta przybywszy, tey swoiey prawdzi-
25wey dziedziczney Possessyi uczynił i zeznał Rellacyą prosząc o przyięcie
26i do xiąg zapisanie co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 6 XI 1708 przed Michałem Synhajewskim (jak w aktach 203–225). Nowy woźny generał województwa kijowskiego i innych – szlachetny Tomasz SEMENOWSKI [?] (w rkp. „Tomasz Semenowski”). Odpis kończy się bez podpisu woźnego.
Łacina: ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawną rekwizycję; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iuris naturalis et divini – mocą prawa naturalnego i boskiego; ad acta – do akt; Exypuiąc (excipere) – wyłączając. „Siemienistość” – rodzina poddanych (por. akt 114); „podkomorzyc” – syn podkomorzego.
Nazwisko „Oporzyński” [?] (w rkp. „Oporzynskich/Oporzynskim”, w nagłówku „Oporzyńskich”) i nazwy wsi „Diwoczki” [?] (w rkp. „Diwoczkach”, w nagłówku „Diwozek/Biwozek” [?]) i „Raczki” [?] – lekcje niepewne. „Po ś[więtey] p[amięci]” [?] – w rkp. skrót „po zesp.” (por. „po ś. p.” w akcie 228); ojciec – Lew Oporzyński [?], podkomorzy kijowski. Świadkowie: Teodor KOZIŃSKI [?], Mateusz LEWANDOWSKI.
Streszczenie
6XI 1708 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Tomasz Semenowski [?] zeznał relację, że 3 XI 1708, na żądanie braci rodzonych Dominika, Bartłomieja i Stefana Oporzyńskich [?], podkomorzyców, w obecności szlachty Teodora Kozińskiego [?] i Mateusza Lewandowskiego, był we wsiach Diwoczki [?] i Raczki [?] w województwie kijowskim, powiecie owruckim, i wprowadził braci w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie tych dóbr, które spadły na nich prawem naturalnym po ojcu Lwie Oporzyńskim [?], podkomorzym kijowskim – z poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami i daninami, z dworem w Diwoczkach [?], karczmami, młynami, polami, sianożęciami, borami, lasami, gajami, drzewem bartnym, zaroślami, rzekami i jeziorami, w dawnych granicach. Zwołanym poddanym oznajmił o nowych panach i nakazał im posłuszeństwo oraz oddawanie czynszów; po powrocie zeznał relację do akt.
Akt nr 228
Relacja woźnego generała Tomasza Semenowskiego [?] – intromisja Pawła Suchny Majewskiego po ojcu Romanie w część wsi Horodyszcze [?] w województwie kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 XI 1708, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 4 XI 1708
Karty / skanyk. 196 (skan 0197, strona prawa) – k. 196v (skan 0198, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 196 (skan 0197, strona prawa)
1Possessya JP. Pawła Suchny Maiewskiego
2w Dobra Części Wsi Horodyszcze wzięta –
3Roku Tysiacza Siemsot Wosmoho
4Miesiaca Nowembra Szestoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miło-
6teraźnieyszym Rekwirencie zawiadamił i pełnić posłu-
7szeństwo przykazał oczem mianowany Woźny Szlach-
8tę sobie przytomną oświadczywszy się z tamtąd odiechał
9i tu ad acta przybywszy tey swoiey prawdziwey Possessyi
10uczynił i zeznał Rellacyą prosząc o przyięcie i do
11xiąg zapisanie co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 6 XI 1708 przed Michałem Synhajewskim; woźny generał Tomasz SEMENOWSKI [?] (jak w akcie 227; formularz relacji identyczny).
Łacina: ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawną rekwizycję; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iure naturali (błędnie za vigore iuris naturalis) – mocą prawa naturalnego; ad acta – do akt. „Siemienistość” – rodzina poddanych.
Suchna MAJEWSCY – por. dożywocie Suchny Majewskich w oblatach żytomierskich 1664–1665 (akty 37–56). Wieś „Horodyszcze” [?] (w rkp. „Wsi Horodyszcze”, „w Dobrach Wsi Horodyszczach”) – nazwa częsta; por. Horodyszcze [?] w aktach 137, 151, 165, 216 (tożsamość niepewna). Świadkowie Jan ZAKORSKI [?] i Prokop ŚWIĘCICKI [?] – lekcje niepewne.
Streszczenie
6XI 1708 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Tomasz Semenowski [?] zeznał relację, że 4 XI 1708, na żądanie Pawła Suchny Majewskiego, w obecności szlachty Jana Zakorskiego [?] i Prokopa Święcickiego [?], był we wsi Horodyszcze [?] w województwie kijowskim i wprowadził Pawła w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie części tej wsi – z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami, daninami, rodzinami, dobytkiem i wszelkimi przynależnościami – która spadła na niego prawem naturalnym po ojcu Romanie Suchnie Majewskim. Zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt.
Akt nr 229
Relacja woźnego generała Tomasza Semenowskiego [?] – intromisja Łukasza Raciborzyńskiego po ojcu Janie w część wsi Korytyszcz [?] w województwie kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 XI 1708, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 30 X 1708
Karty / skanyk. 196v (skan 0198, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości) – k. 197 (skan 0198, strona prawa) – k. 197v (skan 0199, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 196v (skan 0198, strona lewa)
1Possessya JPana Łukasza Raciborzyń-
2skiego w Dobra Części Wsi Korytyszcz –
3Roku Tysiacza Siemsot Wosmoho
4Miesiaca Nowembra Szestoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 6 XI 1708 przed Michałem Synhajewskim; woźny generał Tomasz SEMENOWSKI [?] (jak w aktach 227–228).
Łacina: in rem suam vere ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit – zeznał na swoją rzecz prawdziwą i wierną relację jawnie, publicznie i swobodnie; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawną rekwizycję; eo maioris ac evidentioris testimonii (w rkp. „testimonium”) gratia ad hunc actum sibi adhibitos – przybranych do tej czynności dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iuris naturalis et successive post fata – mocą prawa naturalnego i sukcesyjnie po śmierci; ad praesens – obecnie; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; attynencye, pertynencye, circumferencye – przynależności, przyległości, obwody; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i zaprzeczenia; actis connotari – zapisać w aktach.
Wieś Korytyszcz [?] – por. akt 168 (dymisja T. ŁUSZCZEWSKIEGO, 1701). Świadkowie Trochim MATYŃSKI [?] i Paweł KARSKI [?] – lekcje niepewne. Wyraz „[...] ostkiem [?] zabudowaniem” zatarty (plama).
Streszczenie
6XI 1708 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Tomasz Semenowski [?] zeznał relację, że 30 X 1708, na żądanie Łukasza Raciborzyńskiego, w obecności szlachty Trochima Matyńskiego [?] i Pawła Karskiego [?], był w części wsi Korytyszcz [?] w województwie kijowskim i bez niczyjego sprzeciwu wprowadził Łukasza – jako jedynego sukcesora – w aktualne dziedziczne posiadanie tej części, która po śmierci ojca Jana Raciborzyńskiego spadła na niego prawem naturalnym, ze wszystkimi poddanymi (obecnymi i zbiegłymi), ich rodzinami i powinnościami, polami, łąkami, sianożęciami, lasami, barciami, pasieczyskami, zabudowaniami i wszelkimi pożytkami, w granicach, w jakich ją posiadał ojciec. Zwołanym poddanym ogłosił nowego pana i nakazał pełnić powinności; po powrocie zeznał relację do akt.
Akt nr 230
Zapis wieczystej darowizny Józefa Kosińskiego, syna Jana, wnuka Trojana, i jego synów Mikołaja i Dominika dla Piotra na Hulankach Hulanickiego – część wsi Berezyny [?] w województwie kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 XI 1708, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Owrucza, 20 X 1708
Karty / skanyk. 197v (skan 0199, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości) – k. 198 (skan 0199, strona prawa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 197v (skan 0199, strona lewa)
1Zapis perpetuae Donationis od JJPP. Józefa Oyca
2Mikołaia i Dominika Synów Kosińskich
3JP. Piotrowi Hulanickiemu uczyniony –
4Roku Tysiacza Siemsot Wosmoho
5Miesiaca Nowembra Szestoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczom
11bartnym i niebartnym ze pszczołami, bez pszczół Lasami Gaj-
12ami Dąbrowami i innemi wszystkiemi pożytkami i dochodami
13tak iako się te Dobra w swoich miedzach granicach i okolicznościach
14z dawnych czasów miały i zawierały nic nie Excypuiąc, ani wyimu-
15iąc UrJPanu Piotrowi na Hulankach Hulanickiemu potomkom
16i Sukcessorom JegoMości dawamy, darowamy i rezygnuiemy – Wolno tedy iuż
17iest i będzie pomienionemu Piotrowi na Hulankach Hulanickiemu
18wyż pomienione Dobra w Possessyą swoią obiąwszy onemi iako
19iuż swemi własnemi rządzić szafować i dysponować, a my zezna-
20waiący odtąd żadnego regressu recessu ani pretexta do pomienionych Dob-
21r mieć niebędziemy, owszem od wszelkich Jmpetycyi prawnych i nieprawnych
22bronić mamy i powinni będziemy – i na to daliśmy ten nasz List Zapis
23perpetuae Donationis który Rękami naszemi przy Swiadkach i przy-
24iaciołach podpisuiemy – Dattum w Owruczym Tysiąc Siedmset Osmego
25Roku dnia dwudziestego Oktobris – U toho Zapisu perpetuae Dona-
26tionis podpisy Ruk tymi słowy – Józef Syn Jana a Wnuk Troiana Kosiński mp.
27Mikołay Kosiński – Dominik Kosiński – Swiadek i przyiaciel na
28tym Zapisie podpisuię się Jan Ogrodzki [?] (L.) – Swiadek i przyiaciel na
29tym Zapisie wieczystey darowizny podpisuię się Antoni Feliczyń-
30ski [?] – Kotoryiżeto Zapis za podaniem i prozbou, a za moim Urado-
31wym pryniatiem do Knyh nynisznych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 6 XI 1708 przed Michałem Synhajewskim (jak w aktach 227–229).
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; affectationi annuendo – przychylając się do żądania; Forum – sąd; excypuiąc – wyłączając; regressus, recessus – powrót, odstąpienie (prawo odwołania); pretext – pretekst; impetycye – napaści, roszczenia; mp. (manu propria) – ręką własną; (L.) – zapewne locus sigilli albo znak pieczęci przy podpisie.
HULANICCY „na Hulankach” – por. pisarz grodzki kijowski Tomasz na Hulankach HULANICKI w roczkach owruckich 1684 (akty 57–61). Wieś „Berezyny” [?] (w rkp. „Części Wsi Berezyny/Bereznny”) – lekcja niepewna. W nagłówku zapisu i w tekście nazwisko darczyńców „Kosiński/Kosińscy” (w nagłówku z kreską „Koźińskich” [?]); dziad Józefa – Trojan. Świadkowie Jan OGRODZKI [?] i Antoni FELICZYŃSKI [?] – lekcje niepewne. Akt bez dzielenia ręką kopisty – wyrazy przenoszone dowolnie.
Streszczenie
6XI 1708 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Józef Kosiński oraz jego synowie Mikołaj i Dominik osobiście przyznali i podali do ksiąg zapis wieczystej darowizny dla Piotra na Hulankach Hulanickiego. W zapisie (Owrucz, 20 X 1708) Józef, syn Jana i wnuk Trojana Kosiński, wraz z synami Mikołajem i Dominikiem oświadczają, że bez niczyjej namowy i przymusu dają, darują i rezygnują Piotrowi Hulanickiemu, jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną (po przodkach) część wsi Berezyny [?] w województwie kijowskim – z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, moczarami, rzekami, młynami, borami, ostrowami, drzewem bartnym i niebartnym, lasami, gajami, dąbrowami i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach, niczego nie wyłączając. Hulanicki może objąć dobra w posiadanie i rządzić nimi jak własnymi; darczyńcy zrzekają się prawa powrotu i zobowiązują się bronić go przed wszelkimi roszczeniami. Zapis podpisali Józef, Mikołaj i Dominik Kosińscy oraz świadkowie Jan Ogrodzki [?] i Antoni Feliczyński [?]; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 231
Zapis dymisji Józefa Pińkowskiego [?] dla synów Jana i Pawła – części wsi Pińków [?] (ziemia halicka) i Mirotyńce [?] (województwo kijowskie) (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 XI 1708, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Żytomierza, 5 XI 1708
Karty / skanyk. 198v (skan 0200, strona lewa) – k. 199 (skan 0200, strona prawa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 198v (skan 0200, strona lewa)
1Dymissya od JPana Józefa Pińkowskie-
2go [?] na rzecz Synów swych JJana i Pawła
3Pińkowskich [?] uczyniona –
4Roku Tysiacza Siemsot Wosmoho
5Miesiaca Nowembra Szestoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
3i użytkami na zawsze odstępuię i Dymittuię – Wolni zatem
4pomienieni oba Synowie moi UUr. JJPP. Jan i Paweł Pińkow-
5scy rzeczone Dobra obiąć w swe władanie, i onemi podług
6woli swoiey rozrządzać, komu chcieć dać, przedać, daro-
7wać i na naylepszy pożytek swoy obrócić, a Ja raz rzeką
8Zrzekam [?] się prawa na rzecz Synów moich UUr. JJPP. Jana
9i Pawła Pińkowskich odtąd żadnego powrotu do po-
10mienionych Dobr Części wsiów Pińkowa i Miratyniec
11nie mam i mieć niebędę – Ynato daiem ten moy List czyli
12Zapis Dymissyonis podpisem Ręki mey własney i przyiaciół
13do tego uproszonych stwierdzony – Dattum w Żytomierzu
14Roku Tysiąc Siedmset Osmego Miesiąca Nowembris
15piątego dnia – u tego Zapisu podpisy Rąk tymi słowy –
16Józef Pińkowski [?] mp. Proszony Za Swiadka i przyia-
17ciela podpisuię się Józef Malicki [?] Podcz[aszy] Sandecki [?] mp. –
18Jako Swiadek i przyiaciel przytomny przy opisaniu
19tey Dymissyi podpisuię się Jan Lewkowski mp. Za Swiad-
20ka na tey Dymissyi podpisuię się Józef Ostrowski mp.
21Kotoryito Zapis Dymissyonis Za podaniem i prozboiu
22a Za moim Uradowym pryniatiem do Knyh nynisznych
23Khrodzkich Kijewskich iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 6 XI 1708 przed Michałem Synhajewskim (jak w aktach 227–230). Akt pisany inną, ozdobniejszą ręką (pętlowe „Z”, „J”).
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad actitandum (w rkp. „ad acticandum”) – do wpisania do akt; incorporuiąc – wcielając; attynencye – przynależności; mp. (manu propria) – ręką własną. „Kreacya” – wychowanie, ułożenie; „applikacya” – pilność, przyłożenie się.
Nazwisko „Pińkowski” [?] i wieś „Pińków” [?] (w rkp. „Pińkowskiego”, „we wsi Pińkowie”, „wsiów Pińkowa”; może Pieńkowski / Pieńków) – lekcje niepewne. Część w Pińkowie [?] leży w województwie ruskim, ziemi halickiej (3 poddanych), część w Mirotyńcach [?] (w rkp. „Miratyniec”, „we Wsi Miratyńcach”) w woj. kijowskim (3 poddanych) – por. akty 123, 127, 222, 225. Świadek Józef MALICKI [?], „Podcz. Sandecki” [?] (podczaszy sądecki [?]), Jan LEWKOWSKI, Józef OSTROWSKI. „Raz rzeką Zrzekam [?] się” – wyrażenie niepewne.
Streszczenie
6XI 1708 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Józef Pińkowski [?] osobiście podał do ksiąg grodzkich kijowskich zapis dymisji na rzecz synów Jana i Pawła. W zapisie (Żytomierz, 5 XI 1708) Józef Pińkowski [?], zdrowy na ciele i umyśle, oświadcza, że mając dwie dziedziczne części dóbr – jedną we wsi Pińków [?] w województwie ruskim, ziemi halickiej, i drugą we wsi Mirotyńce [?] w województwie kijowskim, każdą z trzema poddanymi – z powodu podeszłego wieku nie może nimi zarządzać, a widząc dobre ułożenie i pilność synów, odstępuje i dymituje na zawsze starszemu synowi Janowi część w Pińkowie [?], a młodszemu Pawłowi część w Mirotyńcach [?], z poddanymi, powinnościami i pożytkami; synowie mogą nimi swobodnie rozporządzać, a ojciec zrzeka się prawa powrotu. Zapis podpisali Józef Pińkowski [?] oraz świadkowie Józef Malicki [?], podczaszy sądecki [?], Jan Lewkowski i Józef Ostrowski; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 232
Oblata patentu Stanisława Mateusza Rzewuskiego, hetmana wielkiego koronnego, na porucznikostwo w wojsku autoramentu cudzoziemskiego dla Józefa Heybowicza [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 XI 1708, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; patent – Zamość [?], 10 V 1706
Karty / skanyk. 199 (skan 0200, strona prawa – od ok. 4/5 wysokości) – k. 199v (skan 0201, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 199 (skan 0200, strona prawa)
1Patent od JW. Rzewuskiego UrJ. Józefowi
2Heybowiczowi [?] dany i służący
3Roku Tysiacza Siemsot Wosmoho
4Miesiaca Nowembra Szestoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
29Chełm[ski] Nowosiel[ecki] etc. – Kotoryiżeto Patent za podaniem
30y prozbou, a za moim Uradowym pryniatiem
31do Knyh nynisznych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 6 XI 1708 przed Michałem Synhajewskim (jak w aktach 227–231).
Wystawca patentu – Stanisław Mateusz RZEWUSKI (ok. 1662–1728), hetman wielki koronny (od 1706), wojewoda podlaski, starosta chełmski, nowosielecki, lubomelski i drohowyski [?] (w rkp. „Drohowyski”). Przydomek „na Rozdole i Rzejowie [?]” – lekcja niepewna (Rozdół – siedziba Rzewuskich). Miejsce wystawienia „w Zamoyscu” [?] – zapewne Zamość.
Łacina i wojskowość: comparens personaliter – stawający osobiście; ad actitandum (w rkp. „ad acticandum”) – do wpisania do akt; ad militaria opera (w rkp. „admilitaris opera”) – do służby wojskowej; en virtute (zapewne in virtute) – na mocy; per oblatam – przez oblatę; szarża – stopień; „authorament cudzoziemski” – zaciąg cudzoziemski (piechota i dragonia wzorowane na wojskach zachodnich); „chorąży od przedniej straży” – chorąży straży przedniej pułku. „Wielemiłą [?]” – wyraz niepewny (może „niezmierną”).
Nazwisko obdarowanego „Heybowicz” [?] (w rkp. „Heybowiczowi/Heybowicza”) – lekcja niepewna.
Streszczenie
6XI 1708 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Józef Heybowicz [?] osobiście podał do ksiąg patent na stopień porucznika wydany mu przez Stanisława Mateusza Rzewuskiego, hetmana wielkiego koronnego. W patencie (Zamość [?], 10 V 1706) Rzewuski – wojewoda podlaski, hetman wielki koronny, starosta chełmski, nowosielecki, lubomelski i drohowyski [?] – oznajmia pułkownikom, majorom, kapitanom, porucznikom i chorążym wojska polskiego autoramentu cudzoziemskiego, że widząc w Józefie Heybowiczu [?], chorążym straży przedniej swego pułku, zdolność i ochotę do służby wojskowej, nadaje mu porucznikostwo i poleca, by wojsko koronne uznawało go za prawdziwego porucznika i oddawało mu należne tej szarży miejsce, tytuł i prerogatywy. Patent podpisany przez hetmana i opatrzony pieczęcią wojskową wpisano do ksiąg.
Akt nr 233
Testament Jana Czarneckiego, cześnika żytomierskiego – część wsi Skłodenny [?] dla syna Jana; pochówek u dominikanów czarnobylskich (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 IX 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; testament ze Skłodennej [?], 10 IX 1709
12iako i bieliznę Żony niegdy nieboszki Żony moiey, przytem Krowę siwą doyną
13po Smierci moiey oddać powinien – wszystkie zaś Remanenta w Stadach
14Bydle powozach rzeczy i sprzęt znayduiące się do wolnego rozporządzenia temuż
15Synowi moiemu zostawiam – Aby nikt nieprzeczył temu Testamentowi
16i aby Syn moy niżey warunki na niego włożone wypełnił – za Exekutora
17obieram JPana Jana Paliszewskiego [?] który ten Testament zaraz po moiey
18Smierci oblatować ma – A tak rozporządziwszy wszystko żegnam
19lubego Syna moiego i przyiaciół – prosząc ich aby niebronili [?] i nie łamali [?]
20tego moiego Testamentu niedozwolili, który Ja przy podpisie przyiaciół
21przezemnie uproszonych ręką moią własną podpisuię. Działo
22się w Skłodenny [?] Tysiąc Siedmset dziewiątego Roku dnia Dzie-
23siątego Miesiąca Septembra – U toho Testamentu podpisy Ruk temi
24słowy Jan Czarnecki Cześ[nik] Żytom[ierski] ręką własną – Za Ustną prozbą
25od JegoMości Pana Cześnika Żyto[mierskiego] proszony przyiaciel do podpisu
26tego Testamentu podpisuię się Michał z Bork [?] Zborowski [?] mp. Ja Ustnie proszony przyia-
27ciel do tego Testamentu od JP. Jana Czarneckiego C[ześnika] Ż[ytomierskiego] podpisuię się Teofil Zubowicki [?] – Kotory-
28żeto Testament za podaniem i prozboiu JeHo Miłosti podawaiuczoho, a za moim Uradowym pryniatiem do
29Knyh nynisznych Khrodzkich iest zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 23 IX 1709 przed Michałem Synhajewskim. Nowy rok: na marginesie ołówkiem „1709”, krzyżyk.
Rozbieżność: w testamencie wymieniony najpierw „Syn moy Stanisław”, który ma pochować ciało, a dziedzicem części wsi jest „Syn moy niżey [młodszy?] Jan” („Synowi moiemu niżeymu Janowi”) – może dwaj synowie albo błąd kopisty. Nazwa wsi „Skłodenna” [?] (w rkp. „we wsi Skłedenny”, „w Skłedenny”) – lekcja niepewna. Podający oblatę i egzekutor – Jan PALISZEWSKI [?] (w rkp. „Paliszewski/Paliszewskiego”). „JP. Annie Michałowey [?] szwagierce [?] naszey kilkonastoletniey” – lekcja niepewna. Świadkowie: Michał z Bork [?] ZBOROWSKI [?] (może „Zberowski”), Teofil ZUBOWICKI [?].
Legaty: 200 zł dla dominikanów czarnobylskich za duszę (u nich pochówek „bez żadnej pompy światowej”); część wsi (4 chłopów ciągłych i 2 pieszych) – synowi Janowi; z długów na kartach (rewersach) – 150 zł, bielizna zmarłej żony i siwa dojna krowa dla Anny Michałowej [?]; remanenty (stada, bydło, powozy, sprzęty) – synowi.
Streszczenie
23IX 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Jan Paliszewski [?] podał do ksiąg testament Jana Czarneckiego, cześnika żytomierskiego. W testamencie (Skłodenna [?], 10 IX 1709) Czarnecki, złożony chorobą, lecz przytomny, wyznaje wiarę katolicką, poleca duszę Bogu i prosi, by syn Stanisław pochował go bez pompy w kościele dominikanów czarnobylskich, którym zapisuje 200 zł. Swoją dziedziczną (po przodkach) część wsi Skłodenna [?] w powiecie żytomierskim województwa kijowskiego (4 chłopów ciągłych i 2 pieszych) ze wszystkimi przynależnościami daje synowi Janowi; syn ma odebrać długi z rewersów, ratować duszę ojca nabożeństwami, wypłacić z nich 150 zł Annie Michałowej [?] i oddać jej bieliznę zmarłej żony testatora oraz siwą krowę; remanenty (stada, bydło, powozy, sprzęty) zostawia synowi. Egzekutorem ustanawia Jana Paliszewskiego [?], który ma oblatować testament. Podpisali: testator oraz przyjaciele Michał z Bork [?] Zborowski [?] i Teofil Zubowicki [?]; testament wpisano do ksiąg.
Akt nr 234
Relacja woźnego generała Samuela Trzeszkowskiego [?] – intromisja Józefa Dobrzańskiego, syna Aleksandra, w połowę wsi Wielka Dąbrowa [?] w powiecie żytomierskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 IX 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 16 IX 1709
Karty / skanyk. 201 (skan 0202, strona prawa) – k. 201v (skan 0203, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 201 (skan 0202, strona prawa)
1Possessya UrJP. Józefa Dobrzańskiego
2w Dobra połowy Wsi Wielkiey Dąbrowy służąca –
3Roku Tysiacza Siemsot Dewiatoho
4Miesiaca Septembra Dwadcat osmoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 28 IX 1709 przed Michałem Synhajewskim. Nowy woźny generał województwa kijowskiego i innych – szlachetny Samuel TRZESZKOWSKI [?] (w rkp. „Trzeszkowski”); „ignarus scribendi” – nie umiejący pisać.
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; in rem suam vere ac fidelis relationis palam … recognovit – zeznał na swoją rzecz prawdziwą i wierną relację jawnie; ad affectationem – na żądanie; vigore iuris naturalis post fata – mocą prawa naturalnego po śmierci; conzernentis [?] – zapewne „concernentem” (dotyczącą) – wyraz niepewny; ab antiquitus (w rkp. „z antiquitus”) – od dawna; nemine contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; requirenti – rekwirentowi; actis connotari – zapisać w aktach.
Wieś „Wielka Dąbrowa” [?] (w rkp. „Wsi Wielkiey Dąbrowy”, „we wsi Wielkiey Dąbrowie”) w powiecie żytomierskim – lekcja niepewna. Świadkowie Samuel MICHNIEWSKI [?] i Jan WOLSKI [?] – lekcje niepewne. „Nabywszy poddanemi” – zapewne zniekształcone „z nabytemi poddanemi”; „uredowmie” [?] – zapewne „urzędownie”. Kilka zdań zniekształconych przez kopistę.
Streszczenie
28IX 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Samuel Trzeszkowski [?] zeznał relację, że 16 IX 1709, w obecności szlachty Samuela Michniewskiego [?], Jana Wolskiego [?] i innych, na żądanie Józefa Dobrzańskiego, syna Aleksandra, był we wsi Wielka Dąbrowa [?] w województwie kijowskim, powiecie żytomierskim, i – prawem naturalnym po śmierci ojca rekwirenta – bez niczyjego sprzeciwu wprowadził go w posiadanie połowy tej wsi z połową ogrodów, siedlisk, gruntów, ostrowów, borów, łazów, sianożęci, drzewa bartnego, rzek, jezior, stawów, grobli, łowów rybnych, zwierzęcych i ptasich, z karczmą, poddanymi, robocizną, powinnościami oraz daniną pieniężną i miodową, tak jak tego używał ojciec. Zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał pełnić powinności oraz oddawać czynsze i daniny; poddani ochoczo zadeklarowali posłuszeństwo. Woźny, niepiśmienny, prosił o wpisanie relacji do akt.
Akt nr 235
Relacja woźnego generała Stefana Komara – intromisja Aleksandra i Teofili z Boguckich [?] Hordyńskich, cześnikostwa drohickich [?], w trzyletnią posesję arendowną części wsi Potijówka [?] w powiecie żytomierskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 30 X 1709
Karty / skanyk. 202 (skan 0203, strona prawa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 202 (skan 0203, strona prawa)
1Possessya JP. Hordyńskiego –
2Roku Tysiacza Siemsot Dewiatoho
3Miesiaca Nowembra Piatoho Dnia
4Na urzędzie Kgrodzkim w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
6twa Rehentom Khrodzkim Generału W[oiewódz]twa Kijewskaho i Knyhami
7Nynisznymi Khrodzkimi Kijewskimi Stanowszy oczewisto Woźny Generał
8W[oiewódz]twa Kijowskiego i Jnnych Szlachetny Stefan Komar w moc pra-
9wdziwey wierney i słuszney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i do-
10browolnie dla Zapisania do xiąg nynieyszych zeznał Jż on na afekta-
11cyą i prawną Rekwizycyą UUr. W. Alexandra i Teofili z Boguckich [?] Hordyńskich
12Cześnikowstwa Drohickich [?] maiąc przy sobie stronę Szlachty UUr. Jana
13Białoszyckiego [?] i Piotra Szockiego [?] dla lepszey wiary użytych i przysposobionych
14Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset dziewiątego dnia trzydziestego
15Października był w Dobrach wsi Potijowie [?] w W[oiewódz]twie Kijowskim
16a powiecie Żytomierskim leżących, gdzie będąc vigore Kontraktu Arendo-
17wnego Requirentom służącego Część tyże wsi ze wszystkiemi pod-
18danemi polami i Sianożęciami do tey Części należącemi wyż wspo-
19mnionym requirentom do spokoyney realney trzechletniey podał
20i postąpił Possessyi wte nazywane [?] dobra nemine impugnante
21et contradicente, oczem szlachtę przy tym sobie przytomną oświad-
22czywszy się z tamtąd powróciwszy otym tey swoiey Rellacyi possessyi
23uczynił i zeznał prosząc o przyięcie do xiąg co i otrzymał. Stefan
24Komar Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim; w tym akcie „Na urzędzie Kgrodzkim” – forma mieszana) – Owrucz 5 XI 1709 przed Michałem Synhajewskim. Woźny generał Stefan KOMAR (ten sam co w aktach 169–173, tam „Kamar [?]”/„Komar”; tu nazwisko wyraźne, także w podpisie).
Łacina: vigore – mocą; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i zaprzeczenia. Intromisja nie w dziedzictwo, lecz w trzyletnią posesję z kontraktu arendownego (dzierżawnego).
Panieńskie nazwisko Teofili „z Boguckich” [?] i tytuł „Cześnikowstwa Drohickich” [?] (cześnikostwo drohickie?) – lekcje niepewne. Wieś „Potijów/Potijówka” [?] (w rkp. „we wsi Potijowie”) – por. sumy z Potijówki w testamencie M. MARTYNOWSKIEGO (akt 84). Świadkowie Jan BIAŁOSZYCKI [?] i Piotr SZOCKI [?] – lekcje niepewne. „Wte nazywane [?] dobra” – wyrażenie niepewne (może „w te nazwane dobra”).
Streszczenie
5XI 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Stefan Komar zeznał relację, że 30 X 1709, na żądanie Aleksandra i Teofili z Boguckich [?] Hordyńskich, cześnikostwa drohickich [?], w obecności szlachty Jana Białoszyckiego [?] i Piotra Szockiego [?], był we wsi Potijówka [?] w województwie kijowskim, powiecie żytomierskim, i – na mocy przysługującego im kontraktu arendownego – bez niczyjego sprzeciwu wprowadził ich w spokojne, realne, trzyletnie posiadanie części tej wsi z poddanymi, polami i sianożęciami. Po powrocie zeznał relację do akt.
Akt nr 236
Kwit Józefa Piotrowicza, syna Jakuba, z zapłaty reszty sumy szacunkowej za połowę wsi Kucharów [?] w województwie wołyńskim sprzedaną Janowi Skibickiemu [?] (w nagłówku: dany Makaremu Sołkaczowi [?]) (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 202 (skan 0203, strona prawa – od ok. 4/5 wysokości) – k. 202v (skan 0204, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 202 (skan 0203, strona prawa)
1Kwit JP. Józefa Syna Jakoba Piotrowicza JP. Ma-
2karemu Sołkaczowi [?] dany –
3Roku Tysiacza Siemsot Dewiatoho
4Miesiaca Nowembra Piatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu peredomnoiu Mychaiłom
6Synhajewskim Namiestnikom Podwoiewodztwa Rehentom Khrodzkim Generału W[oiewódz]twa Kij[ewskaho] i Knyhami
7nynisznymi Khrodzkimi Kijewskimi Comparens Pers[onaliter] WJP. Józef Piotrowicz zdrowy będąc
8[reklamant:] na
k. 202v (skan 0204, strona lewa)
1na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Juryzdykcyi prawa Forum
2W[oiewódz]twa, a pod teraźnieysze kwitacyi zeznanie poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno
3czynię i dobrowolnie zeznaię iż Ja zeznawaiący maiąc moie własne Dobra a szcze-
4golnie połowę wsi Kucharów [?] w W[oiewódz]twie Wołyńskim leżące ze wszystkiemi do tych
6nożęciami, Łazami, Drzewami bartnemi i niebartnemi, i ze wszystkiemi innemi wszel-
7kiemi i wszelakiemi attynencyami i Cyrkumferencyami po Oycu moim WJP. Jakobie
8i Stryiu Antonim Piotrowiczach otrzymaniu [?] się zdarzonych i Successive na
9mnie spadłych, a maiąc wolność maiątkiem swoim iak chcieć rządzić szafować i dy-
10sponować komu chcieć dać, darować i zwyczaiem prawem Rezygnować, umyśli-
11łem pomienione Dobra połowę wsi Kucharów [?] WJP. Janowi Skibickiemu [?] za
12Summę Szacunkową Sześć tysięcy pięćset osmdziesiąt Złotych Polskich odprzedać na co
13zawarta została między nami o wspomnione Dobra Rezygnacyina Tranzakcya [?] Lecz
14gdy WJP. Jan Skibicki [?] w dniu dzisieyszym resztę pozostałey Summy Tysiąc
15Dziewięćset pięćdziesiąt Złotych Polskich do Rąk moich wypłaca i wylicza przeto Ja
16z wypłaty takowey i iuż całkowitey Szacunkowey Summy tegoż JP. Jana Skibic-
17kiego [?] potomków i następców JegoMości kwituię niezostawuiąc żadney mocy ottoniko-
18mu [?] upominania się – mocą Dobrowolnego Kwitowego zeznania moiego Józef Syn Ja-
19kuba Piotrowicz – Który ten Kwit ad acticandum przyięty i wpisany iest –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 5 XI 1709 przed Michałem Synhajewskim. Zakończenie po polsku („Który ten Kwit ad acticandum przyięty i wpisany iest”).
Rozbieżność: w nagłówku kwit „JP. Makaremu Sołkaczowi [?] dany”, w treści kwitowany jest WJP. Jan SKIBICKI [?] (i jego potomkowie), który kupił połowę wsi Kucharów [?] za 6580 zł i dopłacił resztę 1950 zł. Nazwisko w nagłówku („Sołkacz” [?]) i „Skibicki” [?] – lekcje niepewne. Wieś „Kucharów” [?] (w rkp. „połowę wsi Kucharów”) w woj. wołyńskim – por. Kuchary [?] w aktach 112 i 117 (pow. owrucki; tożsamość niepewna).
Łacina: comparens personaliter – stawający osobiście; Forum – sąd; attynencye i cyrkumferencye – przynależności i obwody; successive – sukcesyjnie; ad actitandum (w rkp. „ad acticandum”) – do wpisania do akt. „Otrzymaniu [?] się zdarzonych” – wyrażenie niepewne; „ottonikomu” [?] – zapewne zniekształcone „nikomu”. „Rezygnacyina Tranzakcya [?]” – wyraz drugi niepewny.
Streszczenie
5XI 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Józef Piotrowicz osobiście zeznał kwit (w nagłówku odpisu określony jako dany Makaremu Sołkaczowi [?]). Oświadcza w nim, że posiadając połowę wsi Kucharów [?] w województwie wołyńskim, odziedziczoną po ojcu Jakubie i stryju Antonim Piotrowiczach, sprzedał ją Janowi Skibickiemu [?] za sumę szacunkową 6580 zł polskich na mocy zawartej transakcji rezygnacyjnej; ponieważ Skibicki [?] wypłacił mu tego dnia resztę – 1950 zł – Piotrowicz kwituje go oraz jego potomków i następców z całej sumy, zrzekając się wszelkich dalszych roszczeń. Kwit wpisano do ksiąg.
Akt nr 237
Relacja woźnego generała Stefana Komara – intromisja Ignacego Sołeckiego po ojcu Augustynie, sędzi grodzkim poznańskim, w część wsi Zakwitowce [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 29 X 1709
Karty / skanyk. 202v (skan 0204, strona lewa – od ok. 2/3 wysokości) – k. 203 (skan 0204, strona prawa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 202v (skan 0204, strona lewa)
1Possessya UrJP. Ignacego Sołeckiego
2w Dobra Części Wsi [Zakwitowiec] –
3Roku Tysiacza Siemsot Dewiatoho
4Miesiaca Nowembra piatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
6Owruczom peredomnoiu Mychaiłom Synhajewskim Na-
7miestnikom Podwoiewodztwa Rehentom Khrodzkim
8Generału W[oiewódz]twa Kij[ewskaho] i Knyhami nynisznymi Khrodz[kimi]
9Kij[ewskimi] stanowszy oczewisto Woźny Generał W[oiewódz]twa Kijowsk[iego]
10i innych szlachetny Stefan Komar w moc prawdziwey
11wierney i słuszney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobro-
12[reklamant:] wolnie
k. 203 (skan 0204, strona prawa)
1Dla zapisania do xiąg nynieyszych zeznał iż on na affektacyą
3przy sobie stronę Szlachty UUr. Pawła Uchańskiego [?] i Marcina
4Jerzewskiego [?] dla lepszey wiary użytych i przysposobionych
5Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset dziewiątego dnia
6Dwudziestego dziewiątego Października był w Dobrach Wsi
7Zakwitowce [?] w W[oiewódz]twie Kij[owskim] sytuowaney, gdzie będąc Część
8tey wsi ze wszystkiemi poddanemi, Polami, Rolami, Łąkami
9Wodami, Sianożęciami, wygonami, tudzież ze wszystkie-
10mi zabudowaniami tak Dworskiemi iako i Chłopskiemi
11temuż UrJP. Ignacemu Sołeckiemu teraźnieyszemu
12Rekwirentowi po Oycu Jego UrJP. Augustynie So-
13łeckim Sędzi Grodz[kim] Poznańskim na niego spadłą, do spo-
14koyney realney i aktualney podał postąpił i Jntromittował
15Possessyą – poczem poddanych do Gromady zwoławszy
16o nowym ich Panie opowiedział, i pełnić posłuszeń-
17stwo zalecił, w czem stronę Szlachty przy sobie
18będącą oświadczywszy się z tamtąd tu powrócił
19i o tem tę swoią prawdziwą przedemną Urzędem
20uczynił i zeznał Rellacyą prosząc onym actis in-
21scribere co i otrzymał – Stefan Komar Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 5 XI 1709 przed Michałem Synhajewskim; woźny generał Stefan KOMAR (jak w akcie 235).
W nagłówku odpisu nazwy wsi brak („w Dobra Części Wsi –”), uzupełniono z tekstu. Wieś „Zakwitowce” [?] (w rkp. „w Dobrach Wsi Zakwitowce”) – lekcja niepewna; zapewne ta sama co „Zakwitówka” w akcie 238. SOŁECCY – por. Regina z Sołeckich [?] Czaykowska (akt 224). Świadkowie Paweł UCHAŃSKI [?] i Marcin JERZEWSKI [?] – lekcje niepewne. Ojciec – Augustyn SOŁECKI, sędzia grodzki poznański (urząd w Wielkopolsce – może przybysz z Wielkopolski albo zniekształcenie kopisty).
Łacina: actis inscribere – wpisać do akt.
Streszczenie
5XI 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Stefan Komar zeznał relację, że 29 X 1709, na żądanie Ignacego Sołeckiego, w obecności szlachty Pawła Uchańskiego [?] i Marcina Jerzewskiego [?], był we wsi Zakwitowce [?] w województwie kijowskim i wprowadził Ignacego w spokojne, realne i aktualne posiadanie części tej wsi – z poddanymi, polami, rolami, łąkami, wodami, sianożęciami, wygonami oraz zabudowaniami dworskimi i chłopskimi – która spadła na niego po ojcu Augustynie Sołeckim, sędzi grodzkim poznańskim. Zwołanym poddanym ogłosił nowego pana i polecił posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt.
Akt nr 238
Relacja woźnego generała Stefana Komara – intromisja Eliasza Maszewicza [?] po ojcu Feliksie w część wsi Zakwitowce [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 29 X 1709
Karty / skanyk. 203 (skan 0204, strona prawa – od ok. 2/3 wysokości) – k. 203v (skan 0205, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 203 (skan 0204, strona prawa)
1Possessya Ur. Elliasza Maszewicza [?] w Części
2Wsi Zakwitowki służąca –
3Roku Tysiacza Siemsot Dewiatoho
4Miesiaca Nowembra piatoho dnia –
5Na Uradie Khrodz[kom] w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczom pere-
18onym actis inscribere co i otrzymał. Stefan Komar Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 5 XI 1709 przed Michałem Synhajewskim; woźny generał Stefan KOMAR. Formularz relacji i data intromisji (29 X 1709) identyczne jak w akcie 237 (I. Sołecki) – zapewne dwie części tej samej wsi.
W nagłówku wieś „Zakwitówka” („w Części Wsi Zakwitowki”), w tekście „w Dobrach Wsi Zakwitowce” – ujednolicono jako Zakwitowce [?] (por. akt 237). Nazwisko „Maszewicz” [?] (w rkp. „Maszewicza/Maszewiczowi/Maszewiczu”, z dużym zawijasem na początku – może „Mazewicz”) i świadek „Chuchrowski” [?] – lekcje niepewne. Słowo „pełne” dopisane nad wierszem.
Łacina: actis inscribere – wpisać do akt.
Streszczenie
5XI 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych Stefan Komar zeznał relację, że 29 X 1709, na żądanie Eliasza Maszewicza [?], w obecności szlachty Jana Michalskiego i Józefa Chuchrowskiego [?], był we wsi Zakwitowce [?] w województwie kijowskim i wprowadził Eliasza w spokojne, realne i aktualne posiadanie części tej wsi – z poddanymi, polami, rolami, łazami, wodami, sianożęciami, wygonami oraz zabudowaniami dworskimi i chłopskimi – która spadła na niego po ojcu Feliksie Maszewiczu [?]. Zwołanym poddanym ogłosił nowego pana i polecił pełne posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt.
Akt nr 239
Zapis cesji Pawła Goszczyckiego [?], syna Wojciecha, dla brata rodzonego Szczęsnego Goszczyckiego [?] – połowa części miasteczka Kilikijów [?] za 2000 zł (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis z Żytomierza, 2 XI 1709
Karty / skanyk. 203v (skan 0205, strona lewa – od ok. 2/3 wysokości) – k. 204 (skan 0205, strona prawa) – k. 204v (skan 0206, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 203v (skan 0205, strona lewa)
1Zapis Cessyonis od UrJP. Pawła Goszczyckiego [?] Ur. Szczęs-
2nemu Goszczyckiemu [?] Bratu swemu dany i służący –
3Roku Tysiacza Siemsot dewiatoho
4Miesiaca Nowembra piatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
8Polem ornem, Sianożęciami, Karczmami, Młynkiem, teraz do mnie
9należącymi, za Umówioną kwotę i przekazanemi Bratu memu
10Szczęsnemu Goszczyckiemu [?], Kartami ręcznemi przez niego wyda-
11wanemi mnie dziś ustąpionemi temuż Bratu memu Szczęsne-
12mu, ze wszystkiemi wyżey mianowanemi Dobrodzieystwami
13przezemnie używanemi i poddanemi, całkowicie przeustępuię
14za wydaną mi przez tegoż Summę w gotowiźnie Złotych dwa
15tysiące i Kart ręcznych do odebrania takowey dwóch tysięcy Zło[tych]
16Którą Część złączywszy do swoiey połowy wolen i mocen
17będzie tenże JmćP. Szczęsny Goszczycki [?] władać, arędować w
18zastawy wypuszczać, lub komu chcieć dać, darować, i ku
19naylepszemu swemu pożytkowi obrócić, a Ja raz zrzekłszy
20się tytułu prawa sobie służącego, ani sam przez siebie
21ani przez Subordynowane Osoby niteż Syn moy Tomasz
22dziś małoletni za doyściem Lat zupełnych onego żadney opug-
23ny czynić nie będziemy i niepowinniśmy pod Karami
24praw na ten cel zamierzonemi – Dato w Żytomierzu dnia
25drugiego Nowembra Tysiąc Siedmset dziewiątego Roku
k. 204v (skan 0206, strona lewa)
1Paweł Syn Woyciecha Goszczycki [?] mp. (L.S.) Na tym Zapisie
2Cessyonis za Swiadka i przyiaciela podpisuię się Antoni
3Jankowski mp. (L.S.) Ustnie i oczewisto proszony za Swiadka
4na tym Zapisie Cessyinym podpisuię się Łukasz Kostromski [?]
5mp. (L.S.) Ustnie i dobrowolnie proszony za Przyiaciela Mar-
6cin Tchorzewski [?] mp. – Który to Zapis Cessyiny iak się w sobie
7ma, do xiąg nynieyszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 5 XI 1709 przed Michałem Synhajewskim. Zakończenie po polsku.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acta praesentia castrensia Kijoviensia per oblatam – do niniejszych akt grodzkich kijowskich przez oblatę; ad actitandum (w rkp. „ad acticandum”) – do wpisania do akt; mp. (manu propria) – ręką własną; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci. „Opugna” (oppugnatio) – zaskarżenie, sprzeciw; „subordynowane osoby” – osoby podstawione.
Nazwisko „Goszczycki” [?] (w rkp. „Goszczycki/Goszczyckiego/Goszczyckiemu”; może Goszczyński) i nazwa „Miasteczka Kilikijowa” [?] – lekcje niepewne. Paweł odstępuje bratu swoją połowę części miasteczka (odziedziczonej po ojcu Wojciechu) za 2000 zł – w gotówce i rewersach („kartach ręcznych”) do odebrania; zrzeka się roszczeń także w imieniu małoletniego syna Tomasza. Świadkowie: Antoni JANKOWSKI, Łukasz KOSTROMSKI [?], Marcin TCHORZEWSKI [?]. Zdanie o „kartach ręcznych” zawiłe w odpisie.
Streszczenie
5XI 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Paweł Goszczycki [?] osobiście podał do akt grodzkich kijowskich zapis cesji na rzecz brata rodzonego Szczęsnego Goszczyckiego [?]. W zapisie (Żytomierz, 2 XI 1709) Paweł, syn Wojciecha, oświadcza, że posiadając w równym podziale z bratem części miasteczka Kilikijów [?] odziedziczone po ojcu, a mając inne zamiary, odstępuje bratu całkowicie swoją połowę – przyległą do części brata, z poddanymi mieszczanami, wypasami, czynszami, dziesięcinami, polem ornym, sianożęciami, karczmami i młynkiem – za 2000 zł wypłacone w gotówce i rewersach. Szczęsny może tę część połączyć ze swoją połową i swobodnie nią rozporządzać (arendować, zastawiać, darować); Paweł zrzeka się praw i zobowiązuje, że ani on, ani osoby podstawione, ani jego małoletni syn Tomasz po dojściu do pełnoletności nie będą zapisu zaskarżać, pod karami prawnymi. Zapis podpisali Paweł Goszczycki [?] oraz świadkowie Antoni Jankowski, Łukasz Kostromski [?] i Marcin Tchorzewski [?]; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 240
Relacja woźnego generała Stefana Komara – intromisja Stanisława Łozińskiego i Katarzyny z Łozińskich Zakrzewskiej po ojcu Jerzym w część wsi Obychodów [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 25 X 1709
Karty / skanyk. 204v (skan 0206, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości) – k. 205 (skan 0206, strona prawa – do ok. 1/4 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 204v (skan 0206, strona lewa)
1Possessya UUr. Stanisława Łozińskiego
2i Katarzyny z Łozińskich Zakrzewskiey
3w Dobra Części Wsi Obychodów służąca
4Roku Tysiacza Siemsot dewiatoho
5Miesiaca Nowembra piatoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
10Woźny Generał W[oiewódz]twa Kijowskiego Szlachetny Stefan Komar
11w moc prawdziwey Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie
12zeznał: Jż on na prawną Rekwizycyą UUr. JchmciP. Stanisława
13Łozińskiego i Katarzyny z Łozińskich Zakrzewskiey, maiąc przy
14sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych UUr. Jana Skrzyckiego [?]
15i Piotra Ławickiego [?], Roku teraźnieyszego dnia Dwudziestego piątego
16Oktobris, był w Dobrach Wsi Obychodach [?] w W[oiewódz]twie Kijows[kim] sytuowaney,
17gdzie będąc Część tey wsi z Czterech Poddanych ciągłych
18a dwóch pieszych składaiącą się z Polami, Rolami, Sianożęcia-
19mi, Lasami, i innemi użytkami UUr. Stanisławowi
20Łozińskiemu i Katarzynie z Łozińskich Zakrzewskiey teraź-
21nieyszym Rekwirentom po Oycu ich ś[więtey] p[amięci] UrJP. Jerzym Łozińskim
22na nich spadłą, w spokoyną realną i aktualną podał
k. 205 (skan 0206, strona prawa)
1postąpił i zaintromittował Possessyą, poczem poddanych
2do Gromady zwoławszy o nowych ich dziedzicznych Panach
3obwieścił i bydź im posłusznemi zalecił, w czem szlachtę
4przy sobie będącą oświadczywszy się odiechał i powróciwszy
5otem przed Aktami uczynił i zeznał tey swoiey Possessyi Rellacyą
6prosząc onym actis connotari co i otrzymał – Stefan Komar Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 5 XI 1709 przed Michałem Synhajewskim; woźny generał Stefan KOMAR (akty 235, 237, 238).
Wieś „Obychodów” [?] (w nagłówku „Części Wsi Obychodów”, w tekście „w Dobrach Wsi Obychodach”) – por. Obychodów [?] w darowiźnie T. ŁOZIŃSKIEGO dla syna Jerzego (akt 87, 1690) – zapewne ten sam Jerzy Łoziński, ojciec rekwirentów. Świadkowie Jan SKRZYCKI [?] (pierwsza litera pod plamą) i Piotr ŁAWICKI [?] – lekcje niepewne.
Łacina: actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
5XI 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego Stefan Komar zeznał relację, że 25 X 1709, na żądanie rodzeństwa Stanisława Łozińskiego i Katarzyny z Łozińskich Zakrzewskiej, w obecności szlachty Jana Skrzyckiego [?] i Piotra Ławickiego [?], był we wsi Obychodów [?] w województwie kijowskim i wprowadził ich w spokojne, realne i aktualne posiadanie części tej wsi (4 poddanych ciągłych i 2 pieszych, z polami, rolami, sianożęciami, lasami i innymi użytkami), która spadła na nich po ojcu Jerzym Łozińskim. Zwołanym poddanym oznajmił o nowych dziedzicznych panach i nakazał posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt.