Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 7 z 22
Akty 241–280
Wpisy od 5 XI 1709 do 31 XII 1712
Akt nr 241
Testament Jana Smiotanki [?], syna Stanisława – część wsi Białobołotnica [?] w dożywocie dla żony, potem dla małoletniego syna Wojciecha (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; testament dat. Słowieczno [?] 12 III 1686 [?]
Karty / skanyk. 205 (skan 0206, strona prawa – od ok. 1/4 wysokości) – k. 205v (skan 0207, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręt
Transkrypcja
k. 205 (skan 0206, strona prawa)
1Testament Ur. Jana Smiotanki [?] z Rozporzą-
2dzeniem maiątku uczyniony –
3Roku Tysiacza Siemsot dewiatoho
4Miesiaca Nowembra piatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu peredomnoiu Mycha-
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 5 XI 1709 przed Michałem Synhajewskim; testament podał syn testatora Wojciech.
Nazwisko testatora w odpisie: w tytule „Smiotanki” (dop.), w podpisie i w formule „Smiotanko”, w dat. „Smiotance” – zapewne Smiotanka (w poprzednim wpisie POSTEP odczytane wstępnie jako „Smotalski [?]”); lekcja niepewna. W wierszu 7 tekstu („ten tak się w sobie pisałem [?] pismem pisany ma”) – zniekształcona formuła „który … tak się w sobie słowo w słowo pismem pisany ma”.
Data testamentu „Tysiąc Sześćset [?] Osmdziesiąt szóstego” (1686) – pierwszy wyraz liczebnika niepewny (może „Siedemset” – wtedy anachronizm 1786); oblata 1709. „Słowecznie” [?] – zapewne Słowieczno (Słowieczna) w pow. owruckim.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
5XI 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, Wojciech Smiotanka [?] podał do wpisania testament zmarłego ojca Jana Smiotanki [?], syna Stanisława. Testator, „w wieku niemłodym”, oddaje swoją dziedziczną część wsi Białobołotnica [?] z poddanymi i gruntami w dożywocie żonie (w rkp. skrót „Małż.” [?]), a po jej śmierci na wieczność małoletniemu synowi Wojciechowi; ruchomości domowe i gospodarskie (bydło, konie, zboże, pasiekę) zostawia do wolnej dyspozycji żony, prosząc, by wykształciła syna „aby był użytecznym krajowi”; z gotowizny 80 zł na msze za duszę swoją i rodziców w tutejszym [?] kościele, 100 zł na pogrzeb i bractwo. Testament dat. w Słowiecznie [?] 12 III 1686 [?], podpisany przez testatora i świadków: Józefa Kobylińskiego, Dominika Bechnego [?] i Władysława Domańskiego.
Akt nr 242
Dymisja Michała Szornela dla syna Antoniego – część wsi Sosnówka [?] w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1709, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Żytomierz 1 XI 1709
Karty / skanyk. 205v (skan 0207, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości) – k. 206 (skan 0207, strona prawa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 205v (skan 0207, strona lewa)
1Dymissya Ur. Michała Szornela Synowi Swemu
2Antoniemu dana y służąca. –
3Roku Tysiacza Siemsot dewiatoho
4Miesiaca Nowembra piatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
1Stawami, Rzekami, w nich będący Rybnemi, i w Lasach będącemi
2zwierza i ze wszystkiemi do tych Dóbr przyległościami iakby
3nazwani nic na siebie ani kogo innego nie wyimuiąc ani też
4pisząc [?] ale wszystko ogółem i pospolitością zaymuiąc temuż
5Synowi memu z pod fortuny wypuszczam i Dymittuię
6Wolny kiedy od dziś iest i będzie wspomnioną Część obięczy [?]
7w swoie władanie wziąć szafować dysponować iako o swoim pomiaru [?]
8komu chcieć odprzedać, a Ja zeznawaiący od daty nynieyszego
9Zapisu żadnego prawa do pomienionych Dóbr niemam, i mieć
10niebędę – Na co daię ten móy List Zapis Dymissyonis
11podpisem Ręki mey własney i Inskrypcią przyiaciół stwierdzony [?]
12Datum w Żytomierzu dnia pierwszego Nowembra Tysiąc
13Siedmset dziewiątego Roku – Michał Szornel m[anu] p[ropria]. Jako świa-
14dek i przyiaciel przytomny będąc uczynienia tego Zapisu
15Dymissyinego podpisuię się Jan Domański m[anu] p[ropria]. Świadek
16przytomny uczynienia tego Zapisu Dymissyonis podpi-
17suię się Piotr Michałowski – Za świadka i przyiaciela
18na tey Dymissyi podpisuię się Jakób Chomętowski –
19Który zaś to Zapis Dymissyonis za podaniem i prozbą
20a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg nynieyszych
21iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 5 XI 1709 przed Michałem Synhajewskim; formularz dymisji ojciec→syn jak w aktach 141, 144, 149, 154, 155.
Nazwisko poprzedniego właściciela (sprzedawcy, 1688) częściowo zakryte plamą: „Grzegorza B[…]rowskiego” – lekcja niepewna (Borowski? Bzorowski?). Wieś „Sosnowki” (dop.) – zapewne Sosnówka; lekcja dość pewna.
Miejsca zniekształcone przez kopistę: „do zważaiący [?]” (zapewne „dozważawszy” – zważywszy), „obięczy [?]” (może „obięty” / „obiąwszy”), „iako o swoim pomiaru [?]” (zapewne „iako o swoim prawem [?]”); „pisząc [?]” – może „wyłączaiąc”.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo – przychylając się; secundum bene voluntatem meam – według mojej dobrej woli; ab illo ku osobie moiey reverentii – (zważywszy) jego szacunek dla mojej osoby.
Streszczenie
5XI 1709 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, Michał Szornel podał do wpisania i przyznał zapis dymisji na rzecz syna Antoniego. W zapisie (Żytomierz 1 XI 1709) Michał Szornel, poddając się jurysdykcji, oświadcza, że część wsi Sosnówka [?] w województwie kijowskim, nabytą w 1688 r. od Grzegorza B…rowskiego [?], zważywszy potrzeby i szacunek syna, odstępuje mu w całości z poddanymi obojga płci, polami, lasami, pastwiskami, sianożęciami, stawami, rzekami i wszelkimi przyległościami, wypuszczając go spod swej fortuny (dymisja) i zrzekając się wszelkich praw do tych dóbr. Podpisali: Michał Szornel oraz świadkowie Jan Domański, Piotr Michałowski i Jakub Chomętowski.
Akt nr 243
Plenipotencja Świętosława Dunina, wojskiego sandomierskiego, dla syna Szymona Dunina – w sprawie sumy 400 zł u Leona Włodka; zob. powtórny odpis – akt 253 (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 207 (skan 0208, strona prawa) – k. 207v (skan 0209, strona lewa – do ok. 1/4 wysokości); k. 206v (skan 0208, strona lewa) – pusta (przekreślona)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 206v (skan 0208, strona lewa) – karta pusta, przekreślona kreślarskimi zygzakami
k. 207 (skan 0208, strona prawa)
1Plenipotencya JP. Swiętosława Dunin
2JP. Szymonowi Duninowi Synowi
3swemu dana –
4Roku Tysiacza Siemsot Desiatoho
5Miesiaca Sentebra trydcatoho Dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, tu tytułowanym „komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa pro tunc grodzkim kijowskim”. NOWY ROK – 1710 (ołówkiem na marginesie „1710”, „X 1” – zapewne nowa numeracja ołówkowa).
„Woyski Sędomirski” – wojski sandomierski (tytuł Świętosława Dunina; w tytule odpisu nazwisko bez końcówki „Dunin”). Dłużnik Leon WŁODEK (w rkp. „Wołodka”) i kwota 400 zł – rozstrzygnięte powtórnym odpisem tej samej plenipotencji (akt 253: „za dawnym obligiem … Czterysta od JP. Leona Włodka”). „nie wypłacona została oddaiona [?]” – zniekształcenie kopisty.
Łacina: pro tunc – na ten czas; ad omnes causas – do wszystkich spraw; plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełne, wszelkie umocowanie i nieograniczoną władzę; a minori ad maius subsellium appellować – odwoływać się od sądu niższego do wyższego; recognoscens – zeznając; pro rato, firmo et grato – za ważne, trwałe i miłe (przyjmę); actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Świętosław Dunin, wojski sandomierski, zeznał, że ma należną sobie na obligu sumę 400 zł od Leona Włodka, dotąd niewypłaconą; zajęty innymi interesami, nie mogąc jej sam windykować, ustanawia swym pełnomocnikiem do wszystkich spraw syna Szymona Dunina, z pełną władzą stawania we wszystkich sądach, przyjmowania dekretów, apelacji, odbierania sum, grzywien i kar, zawierania ugód i kwitowania; wszystko, co syn uczyni, uzna za ważne. Plenipotencję podpisał Świętosław Dunin.
Akt nr 244
Testament Wojciecha z Kruszewa Kruszewskiego [?], skarbnika kijowskiego – część wsi Medwedówka [?] w woj. kijowskim dla syna Adama (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; testament dat. Medwedówka [?] 30 XI 1709
Karty / skanyk. 207v (skan 0209, strona lewa – od ok. 1/4 wysokości) – k. 208v (skan 0210, strona lewa – całość)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 207v (skan 0209, strona lewa)
1Testament Ur. JP. Woyciecha Kruszewskiego [?]
2na Żonę i Syna dana uczyniony –
3Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
4Miesiaca Septembra trydcatoho Dnia
5Na Uradie Khrodz[kom] w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
7Namiestnikom podwoiewodztwa pro tunc Khrodz[kim] Kij[owskim] i Knyhami
8nynisznymi Khrodzkimi Kijewskimi Comparens pers[onaliter] Ur. JP. Adam
9Kruszewski [?] ten Testament ostatney woli zeszłego [?] z tego [?] świata [?]
10św[iętey] p[amięci] Ur. JP. Pana Woyciecha Kruszewskiego Skarbnika Kijowskiego
11Oyca swego z rozporządzeniem zabezpieczony [?] uczyniony podawszy
12prosił aby Castr[ensibus] Kijow[iensibus] per oblatam podać, prosząc mnie
13Urzędu o przyięcie onego i do Xiąg zapisanie, iakoż Ja
14Urząd takowy Testament ad acticandum przyimuiąc
15czytałem którego tenor sequitur talis – W Imię Oyca
16i Syna i Ducha Świętego Troycy Przenayświętszey Amen
17Ja Woyciech z Kruszewa [?] Kruszewski [?] Skarbnik Kijowski
18uważaiąc niestateczne [?] każdemu życie Człowiecze [?]
19[reklamant:] mey [?]
k. 208 (skan 0209, strona prawa)
1Wyroki Boskie iż kto się rodzi umierać musi, oraz pamiętaiąc
2na słowa Chrystusa Pana bądźcie gotowi, gdyż niewiecie czasu
3i godziny Śmierci swoiey, więc póki iestem przy pamięci i zmy-
4słach dobrych zostaię te ostatniey woli moiey Testamentowe
5czynię rozporządzenie – Naypierwszy dziękuię Stwórcy i Naywyż-
6szemu iż zrodzony iestem z Rodziców Katolickich i iż przez
7wszystkie Lata życia mego z nieograniczonego miłosierdzia
8osobliwszemi opatrywał mię dobrodzieystwy i łaskami – A gdy
9Pan Bóg z woli swoiey wieczney śmiercią mnie zestawi [?], to Duszę
10moią iako od Boga mi daną Bogu oddaię – Ciało zaś moie z Ziemi
11początek biorące tak w Ziemie pochowane być ma, którym [?] Mszy
12przy Kościele Bazyliańskim [?] naznaczam, a na pogrzeb i Exekwie za
13Duszę moią odprawić się maiące Złotych Polskich Tysiąc [?]
14zapisuię – Małżonce zaś ostatniey [?] moiey tak rozporządzam [?]
15[…] miałem zawsze Naymilszey mey Małżonce Ur. JP. Annie z Pota-
16bińskich [?] Kruszewskiey w nadgrodę przywiązanego Małżeńskie-
17go [?] życia i ciągle okazywaney ku mnie prawdziwey miłości, przy-
18chylności i wierności, zapisać prawo dożywocia na całey mey maiętno-
19ści – Lecz gdy iak naymilsza Żona moia z przyczyny starości wieku
20swego niechce zarządzać maiątkiem, aby uniknąć wszelkich
21kłopotów zatrudnień i przykrości, a w starości [?] cieszyć się tylko
22iedynie spokoynością i Chwaleniem Stwórcy Naywyższego, przeto
23skłoniony do żądania Naymilszey Małżonki moiey Ur. JP. Pani
24Anny z Potabińskich [?] Kruszewskiey maiętność moią Dzie-
25dziczną Część Wsi Medwedowki [?] w Woiewództwie Kijowskim
26sytuowaną ze wszystkiemi Poddanemi, Jch Inwentarzami [?]
27dobytkiem, powinnościami i wszelkiemi tey Części Dóbr Wsi
28Medwedowki Attynencyami i pożytkami iako z prawa
29[…] Synowi memu Ur. JP. Adamowi Kruszewskiemu
30w Małżeństwie z pomienioną Ur. JP. Anną z Potabińskich [?] Kru-
31szewską spłodzonemu wieczyście [?] przynależną, tak temuż
32Synowi memu iako Jedynemu Sukcessorowi tym ostatniey woli
33[reklamant:] mey
k. 208v (skan 0210, strona lewa)
1moiey Testamentowym rozporządzeniem nadaię i podaię
2wiecznemi czasy [?] zapisuię i do wolnego rozrządzenia [?] onemu oddaię – Ma
3tedy będzie po śmierci moiey wzmiankowany Syn móy Ur. JP.
4Adam Kruszewski rzeczoną Część Dóbr Wsi i Medwedowki wieczystym
5prawem Dziedzictwa iako swą własność podług upodobania
6i woli swoiey rozporządzać; Przytem zastrzegam aby tenże Syn
7móy starał się we wszystkich zatrudnieniach [?] potrzeby swey Matki, a mey
8Naymilszey Małżonki o naydłuższych dni iey Życia – Nakoniec
9żegnam Naymilszą moią Małżonkę polecaiąc Ją opiece Stwórcy
10Naywyższego i dziękuiąc za wszystkie wyświadczone mi łaski [?] okazy-
11wane do wody [?] przywiązania swego, – Żegnam i Błogosławię po
12raz ostatni Syna mego Adama, zaklinaiąc aby się nigdy
13nie sprzeciwiał prawom Boskim oraz Swięcie one wypełniał
14w oddawaniu należney Czci Matce swey, która i teraz przy-
15kładała się do polepszenia bytu Jego – Nakoniec żegnam wszyst-
16kich moich dobrych przyiaciół i Znaiomych, te ostatniey woli moiey
17Testamentowe rozporządzenie dla większey wiarygodności przy
18uproszonych przyiaciołach Ręką własną podpisuię – Dzia-
19ło się w Medwedowce [?] dnia trzydziestego Nawembra Tysiąc
20Siedmset dziewiątego Roku – u tego Testamentu podpisy
21Rąk tymi słowy – Woyciech z Kruszewa [?] Kruszewski [?] Skar-
22bnik Kijowski m[anu] p[ropria]. Ustnie i oczewisto proszony przyiaciel
23do tego Testamentu od Ur. JP. Woyciecha Kruszewskiego Skarb-
24nika Kijowskiego podpisuię się Paweł Zawalicz Moczulski
25Ustnie uproszony przyiaciel od osoby wyż Rzeczoney [?] wyrażo-
26ney do tego Testamentu podpisuię się Jgnacy Ostrowski [?] Ust-
27nie i oczewisto proszony przyiaciel i świadek od Ur. JP. Woyci-
28echa Kruszewskiego Skar[bnika] Kijows[kiego] do tego Testamentu podpisuię się Stanisław
29Bestowski [?] m[anu] p[ropria]. Który to Testament za podaniem i prozbą wyżey wymienioney [?] osoby
30podawaiącey, a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg nynieysz[ych] Khrodz[kich] Kij[owskich] iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa (jak w akcie 243). Testament z 30 XI 1709 – po dacie oblaty sprzeczność nie zachodzi (oblata ok. 10 miesięcy po śmierci testatora).
Nazwisko: w rkp. pierwsza litera niejednoznaczna (K/H) – „z Kruszewa Kruszewski” lub „z Hruszewa Hruszewski”; tytuł „Skarbnik Kijowski” (w tytule skrót „Mat. Kijow.” [?]/„Skar. Kijow.”). Żona Anna „z Potabińskich” [?] – lekcja niepewna (może z Potapińskich). Świadek Paweł ZAWALICZ MOCZULSKI – por. Łukasz Zawalicz MOCZULSKI (akt 63, 1686). Ostatni świadek „Stanisław Bestowski [?]” – lekcja niepewna.
Medwedówka [?] („Wsi Medwedowki”, „w Medwedowce”) – por. Medwedówka [?] w akcie 142 (Jełkiewicz). Odpis XVIII/XIX-wieczny – język testamentu (sentymentalne formuły, „Jedyny Sukcessor”) wskazuje na późną redakcję; datacja wątpliwa jak w wielu odpisach tej księgi.
Miejsca niepewne: „zestawi [?]”, „Kościele Bazyliańskim [?]”, „Tysiąc [?]” (kwota na pogrzeb), „do wody [?] przywiązania” (zapewne „dowody przywiązania”); dwa wiersze na granicach pasów odczytane częściowo […].
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; castrensibus Kiioviensibus per oblatam – do (akt) grodzkich kijowskich przez oblatę; ad acticandum – do wpisania w akta; tenor sequitur talis – brzmienie następujące; pro tunc – na ten czas; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Adam Kruszewski [?] podał do wpisania testament zmarłego ojca Wojciecha z Kruszewa Kruszewskiego [?], skarbnika kijowskiego, sporządzony w Medwedówce [?] 30 XI 1709. Testator dziękuje Bogu za katolickich rodziców i łaski, poleca duszę Bogu, ciało każe pochować (msze przy kościele bazyliańskim [?]; na pogrzeb i egzekwie 1000 [?] zł). Zamierzał zapisać żonie Annie z Potabińskich [?] dożywocie na całym majątku, lecz ponieważ ona z powodu starości nie chce zarządzać majątkiem, na jej prośbę dziedziczną część wsi Medwedówka [?] w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, inwentarzem, powinnościami i przynależnościami zapisuje wieczyście jedynemu synowi i sukcesorowi Adamowi, zobowiązując go do troski o matkę do końca jej życia i do czci dla niej; żegna żonę, błogosławi syna i żegna przyjaciół. Podpisali: testator oraz świadkowie Paweł Zawalicz Moczulski, Ignacy Ostrowski [?] i Stanisław Bestowski [?].
Akt nr 245
Relacja woźnego generała Józefa Maćkiewicza – intromisja Antoniego Rusieckiego po ojcu Józefie w część wsi Hołubna [?] w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 24 IX 1710
Karty / skanyk. 209 (skan 0210, strona prawa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 209 (skan 0210, strona prawa)
1Possessya Ur. JP. Antoniego Rusieckiego
2Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
3Miesiaca Sentembra Trydcatoho dnia. –
4Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosty
9Kiiowskiego i innych Szlachetny Józef Maćkiewicz, in vim suae verae
10ac fidelis Rellationis dla zapisania do Xiąg nynieyszych Grodzk[ich] Kijow[skich]
11per Rellationem publice liberèque recognovit, iż on Roku teraźnieyszego
12Tysiąc Siedmset dziesiątego dnia Dwudziestego czwartego Septembra
13na Affektacyą i prawną Rekwizycyą JP. Antoniego Rusieckiego, maiąc
14przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Ur. Jana Fabian-
15skiego y Tadeusza Wierzbickiego, dla lepszey wiary wiedzy [?] i przyspo-
16sobionych [?] był w dobrach części wsi Hołubney [?] w W[oiewódz]twie Kiiowskim sytuo-
17waney, gdzie będąc część teyże wsi z mocy naturalnego spadku
18po Oycu teraźnieyszego Rekwirenta Józefie Rusieckim na niego
19spadłą ze wszystkiemi poddanymi, polami, Rolami, Lasami, Sianożęciami
20z gołą [?] z tem wszystkim co tylko do tych Dóbr przynależało i przynale-
21ży, nie nie wyimuiąc ani wyłączaiąc w Realną spokoyną i aktualną
22Ur. JP. Antoniemu Rusieckiemu podał postąpił i zaintromittował
23possessyą. po czem poddanych do Gromady zwoławszy o nowym
24ich Panu teraźnieyszym Affektancie uwiadomił i posłuszeństwo po-
25stuszeństwo [?] zalecił. w czem stronę Szlachty przy sobie będącą oświadczyw-
26szy się z tamtąd odiechał y tu przedemną Urzędem uczynił y
27zeznał Rellacyą prosząc cum actis Connotari co y otrzy-
28mał. – Józef Maćkiewicz Woźny pisać nieumieiący + :
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału woj. kijowskiego. Nowa ręka kopisty (od k. 209), pismo luźniejsze. Nowy woźny generał województw kijowskiego i innych – Józef MAĆKIEWICZ (w rkp. „Maćkiewicz”, w podpisie „Mackiewicz”), niepiśmienny – znak krzyża.
„Hołubney” (miejscownik) – mianownik zapewne Hołubna [?] (może Hołubne). „z gołą [?]” – w rkp. „zgoła” (zgoła, całkowicie), tj. „zgoła z tem wszystkim”. „po-stuszeństwo” – powtórzenie kopisty. „wiary wiedzy [?] i przysposobionych [?]” – zniekształcone (zapewne „dla lepszey wiary i wiadomości przy sobie przysposobionych”).
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji; per relationem publice libereque recognovit – przez relację publicznie i dobrowolnie zeznał; cum actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, woźny generał województwa kijowskiego i innych Józef Maćkiewicz zeznał relację, że 24 IX 1710, na żądanie Antoniego Rusieckiego, w obecności szlachty Jana Fabiańskiego i Tadeusza Wierzbickiego, był w części wsi Hołubna [?] w województwie kijowskim i wprowadził Rusieckiego w realne, spokojne i aktualne posiadanie tej części (z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami i wszelkimi przynależnościami), spadłej na niego po ojcu Józefie Rusieckim. Zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt. Woźny niepiśmienny – postawił krzyż.
Akt nr 246
Cesja Jana Przewłockiego dla brata Dominika Jerzego Przewłockiego – część wsi Zamowce [?] w ziemi żmudzkiej [?] za długi 6000 zł (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; cesja dat. Owrucz 28 IX 1710
Karty / skanyk. 209v (skan 0211, strona lewa) – k. 210 (skan 0211, strona prawa) – k. 210v (skan 0212, strona lewa – kilka pierwszych wierszy)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 209v (skan 0211, strona lewa)
1Cessya Ur. JMP. Jana
2Przewłockiego Bratu swemu Do-
3minikowi Jerzemu dwoimiennemu
4Przewłockiemu dany i służący
5Roku Tysiącza Siemsot Desiatoho
6Miesiaca Sentebra trydcatoho dnia
7Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Koro-
8lewskoy Miłosti Owruczu peredomnoiu
9Mychaiłom Synhajewskim Komornikom Ziem-
10skim Namiestnikom podwoiewodztwa protunc
11Grodzkim Kijowskim i Knyhami nynisz-
12nymi Khrodzkimi Kijewskimi Comparens
13personaliter Ur. Jan Przewłocki dla wpisania
14do Xiąg Grodzkich Kijowskich, tę Cessyą
15od siebie stawaiącego in rem et personam
16Ur. Dominika Jerzego dwoimiennego Prze-
17włockiego Brata swego rodzonego dana, pod-
18pisem Ręki własney wzmocnioną ratione
19intra contentorum per oblatam podał pro-
20sząc mię Urzędu aby do Xiąg nynieyszych przyięta i Zapi-
21[reklamant:] sana
k. 210 (skan 0211, strona prawa)
1sana była. Tedy Ja Urząd annuendo affectationi
2ad acticandum przyimuiąc czytałem, która tak się w
3sobie ma. Ja Jan Przewłocki będąc zdrowy na ciele
4i umyśle odstąpiwszy swey własney Jurysdykcyi
5prawa forum Woiewództwa, a pod teraźnieysze ze-
6znanie Cessyine całe się poddaiąc i incorporuiąc
7wiadomo czynię i dobrowolnie zeznaię, iż ia maiąc
8część wsi Zamowce [?] w Ziemi Żmudzkiey [?] z dziewięciu
9poddanych składaiącą się, z gruntami i innemi
10pożytkami bratu moiemu rodzonemu starszemu
11Przewłockiemu, za długi zaciągnięte przezemnie
12ex propria manu sześć tysięcy złotych polskich
13niniejszą Cessyą moią pomienioną część wsi Zamko-
14wce [?] wieczyście prawnie i dobrowolnie na wieczne
15czasy wraz z Dokumentami do tey części maiętności
16należnemi ustępuię. Wolny tedy iuż iest i będzie
17Ur. Dominik Jerzy Przewłocki brat móy rodzony
18tą częścią quam suam propriam nadal [?] dyspono-
19wać et ad res utiles meliores obrócić, a ia zrzekszy
20się tey własności części wyż rzeczoney, będąc z długu [?]
21prostego zaspokoionym nullam habeo legem
22et praetensiam, ani części dóbr Zamowiec [?] upo-
23minać się ani sobie ani Successorom moim,
24przeto Synowi memu rodzonemu Szymonowi Prze-
25włockiemu małoletniemu prawa niezostawuię [?]
26[…] [wiersz przy samej krawędzi naklejonego odpisu – nieczytelny]
k. 210v (skan 0212, strona lewa)
1Działo się w Owruczu dnia dwudziestego ósmego
2Septembra Tysiąc siedmset dziesiątego Roku –
3Jan Przewłocki m[anu] p[ropria]. Którey to Cessyi a przyięcie
4do Xiąg i Zapisanie prosił co i otrzymał. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa „protunc” grodzkim kijowskim. Pismo duże, kaligraficzne (inna ręka niż w akcie 245).
Nazwa wsi zmienna w odpisie: „Zamowce”, „Zamko-wce” (przeniesienie), „Zamowiec” – zapewne Zamowce lub Zamkowce [?]; „w Ziemi Żmudzkiey” [?] – lekcja niepewna. Kwota „sześć tysięcy złotych polskich” – długi zaciągnięte przez cedenta u brata. Por. Paweł PRZEWŁOCKI, podstoli sądecki [?] (akt 150).
Ostatni wiersz na k. 210 przy dolnej krawędzi naklejonego odpisu – nieczytelny (zapewne formuła „Na co daię tę Cessyą…”). „nadal [?]” – w rkp. „nadol/nadać”; „z długu [?]” – w rkp. „z dtugu/zdługu”.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intra contentorum – z powodu rzeczy w nim zawartych; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi ad acticandum – przychylając się do żądania wpisania do akt; ex propria manu – własnoręcznie (tu: osobiście); quam suam propriam – jako swoją własną; ad res utiles meliores obrócić – obrócić na lepszy pożytek; nullam habeo legem et praetensiam – nie mam żadnego prawa ani pretensji.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Jan Przewłocki podał do wpisania cesję na rzecz rodzonego brata Dominika Jerzego (dwuimiennego) Przewłockiego. W cesji (Owrucz 28 IX 1710) Jan, poddając się jurysdykcji, zeznaje, że swoją część wsi Zamowce [?] w ziemi żmudzkiej [?] (9 poddanych, z gruntami i pożytkami), za zaciągnięte u starszego brata długi w kwocie 6000 zł, ustępuje mu wieczyście wraz z dokumentami; brat może nią swobodnie dysponować, a cedent, zaspokojony, zrzeka się wszelkich praw i pretensji za siebie i sukcesorów, nie zostawiając praw także małoletniemu synowi Szymonowi. Cesję podpisał Jan Przewłocki.
Akt nr 247
Plenipotencja Wacława Kuramińskiego [?], cześnika oszmiańskiego [?], dla syna Antoniego – w sprawie sumy 6000 zł u Feliksa Lipnickiego [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 210v (skan 0212, strona lewa – od ok. 1/6 wysokości) – k. 211 (skan 0212, strona prawa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 210v (skan 0212, strona lewa)
1Plenipotencya Kuramińskiego [?]
2Roku Tysiacza siemsot desiatoho
3Miesiaca Septembra trydcatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa „protunc” grodzkim kijowskim. Formularz plenipotencji identyczny jak w akcie 243 (Dunin) – formuła „decreta iusta [?] lata acceptować” rozstrzyga zniekształcone „Dekreta uski Laty” w akcie 243.
Nazwisko mocodawcy i syna niepewne: w tytule „Kuramieńskiego/Kurowieńskiego” [?], w tekście „Kuromieni”, „Kuramińskiego”, w podpisie „Kuromieński” – przyjęto Kuramiński [?]. Tytuł „Cześnik Oszmiański [?]” – w rkp. „Cześnik Osmułski/Ośmiański”. Dłużnik „Feliks Lipnicki [?]” (w rkp. „Lipnickiego/Lipniewicz”) i wieś „Strelcza [?]” (dop. „wsi Strelcza”) – lekcje niepewne. Na marginesie ołówkiem „4” (numeracja ołówkowa jak od aktu 243: X 1).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad omnes causas – do wszystkich spraw; plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełne umocowanie i nieograniczoną władzę; a minori ad maius subsellium appellować – odwoływać się do sądu wyższego; nomine recognoscendo – zeznając w imieniu; pro rato, firmo et grato – za ważne, trwałe i miłe; actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Wacław Kuramiński [?], cześnik oszmiański [?], zeznał, że należy mu się z obligu od Feliksa Lipnickiego [?] suma 6000 zł, zahipotekowana na jego dziedzicznej części wsi Strelcza [?], dotąd niewypłacona; nie mogąc sam zająć się jej windykacją, ustanawia pełnomocnikiem do wszystkich spraw syna Antoniego, „znajomością prawa zaszczyconego”, z pełną władzą stawania w sądach, przyjmowania dekretów, apelacji, odbierania sum, grzywien i kar, zawierania ugód i kwitowania; wszystko, co syn uczyni, uzna za ważne. Plenipotencję podpisał Wacław Kuramiński [?].
Akt nr 248
Plenipotencja Mikołaja Mowieckiego [?], protopopa perejasławskiego, dla brata Jana Mowieckiego [?] – w sprawie 80 talarów bitych u Nikodema Poreckiego [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 211 (skan 0212, strona prawa – od ok. 1/2 wysokości) – k. 211v (skan 0213, strona lewa) – k. 212 (skan 0213, strona prawa – pierwsze 2 wiersze)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 211 (skan 0212, strona prawa)
1Plenipotencya Mowieckiego [?]
2Roku Tysiacza siemsot desiatoho
3Miesiaca Septembra trydciatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy
5Miłosti Owruczu peredomnoiu Michaiłom Synha-
6jewskim Komornikom Ziemskim Namiestnikom
7podwoiewodztwa protunc Khrodzkim Kijowskim i Kny-
20brane [?] kwitować [?], w ugody przyiacielskie wcho-
21dzić, z odebranych nomine recognoscendo kwitować –
22a cokolwiek JP. Jan Mowiecki [?] brat móy uczyni to ia
23recognoscendo pro rato firmo et grato przyimę deklaruię
24i Submittuię się. Mikołay Mowiecki [?] protopop
k. 212 (skan 0213, strona prawa)
1Perejasławski – Którey actis Connotari prosił co
2i otrzymał. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM. Formularz plenipotencji jak w aktach 243 i 247 (tego samego dnia).
Nazwisko mocodawcy niepewne: w tekście i podpisie „Mowiecki/Moviecki/Modecki” [?]; tytuł „protopop Perejasławski” – duchowny prawosławny (protopop = archiprezbiter) Perejasławia. Dłużnik „Nikodem Porecki [?]” (w rkp. „Porecnego/Porcenskiego”) i wieś „Holiówka [?]” (dop. „Holiówki/Kolisówki”) – lekcje niepewne. Dług z obligu z 1705 r.
Miejsca niepewne: „leżący [?]”, „odebrane kwitować [?]” (w rkp. „ode-/szczzowi cetunanować” – zniekształcone), „decreta iusti [?] lata”, „Laty [?]” (w rkp. „luzy”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad omnes causas – do wszystkich spraw; plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełne umocowanie i nieograniczoną władzę; a minori ad maius subsellium appellować – odwoływać się do sądu wyższego; nomine recognoscendo – zeznając w imieniu; pro rato, firmo et grato – za ważne, trwałe i miłe; actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Mikołaj Mowiecki [?], syn Stefana, protopop perejasławski, zeznał, że z obligu z 1705 r. należy mu się 80 talarów bitych od Nikodema Poreckiego [?], zahipotekowanych na jego dziedzicznej części wsi Holiówka [?] w województwie kijowskim, dotąd niewypłaconych; mając inne interesy i nie mogąc przebywać w województwie kijowskim dla windykacji, ustanawia pełnomocnikiem do wszystkich spraw rodzonego brata Jana Mowieckiego [?], „znajomością prawa zaszczyconego”, z pełną władzą działania we wszystkich sądach, grodzkich i w Trybunale Lubelskim; wszystko, co brat uczyni, uzna za ważne. Plenipotencję podpisał Mikołaj Mowiecki [?], protopop perejasławski.
Akt nr 249
Cesja Jana Tarszy [?], palestranta lubelskiego, dla Pawła i Ludmiły z Tarszów [?] Wołochowiczów, małżonków, a zwłaszcza ich małoletniego syna Józefa – 89 talarów bitych na części wsi Łozowce [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; cesja dat. Owrucz 9 IX 1710
Karty / skanyk. 212 (skan 0213, strona prawa – od 3. wiersza) – k. 212v (skan 0214, strona lewa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 212 (skan 0213, strona prawa)
1Cessya Tarszy [?] Wołochowiczom służąca
2Roku Tysiacza siemsot Desiatoho
3Miesiaca Septembra trydcatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
12czowi wed wychowaniem i edukacyą Siostrzeńca mego
13Józefa Wołochowicza pomienioną zmienioną [?] i summę tala-
14rów bitych 89, ustąpić daię [?] dziedzicznie [?] – Którym to Ur. JP.
15Wołochowiczom takowey ustąpioney sobie rzeczoney Summy
16przyzwoite wychowanie i edukacyą Siostrzeńcowi memu
17Józefowi Wołochowiczowi a synowi swemu dać będą obo-
18wiązani – Ja zaś zaś zrzekszy się prawa do własności
19oney tak dla się iako i Sukcessorów moich lub naystępców [?]
20żadnego prawa upominania się o też wyż rzeczoną
21Summę niezostawuię mocą dobrowolnego zeznania
22[mego] [?] Dat[um] w Owruczu Roku Tysiąc siedmset dziesiąte-
23go Miesiąca Septembra dziewiątego dnia – Jan Tarsza [?]
24Palestrant Lubel[ski] – Którey to Cessyi do Xiąg nynieysz-
25nych zapisania mnie Urzędu prosił co i otrzymał. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM. Tego samego dnia akty 243–248.
Nazwisko cedenta niepewne: w tytule „Tarszy”, w tekście „Tarsza”, „Leona Tarszy”, „z Tarszów” – lekcja Tarsza [?] (może Tarasza / Tarsa). Ludmiła – siostra cedenta, żona Pawła Wołochowicza; syn Józef – siostrzeniec cedenta. „Palestrant Lubelski” – członek palestry Trybunału Lubelskiego.
Wieś „Łozowce” [?] (w rkp. „Łozowce/Lozowce”) – lekcja niepewna; dziedzictwo P. Wołochowicza. Zniekształcone/niejasne: „ulegtą [?]” (może „ulokowaną”), „zeszłe [?]”, rok zapisu ojca „Tysiąc siedmset […]” (liczebnik nieczytelny), „udaną [?]”, wiersz „upom-[…] wszechmocne nadzienia się” (zapewne „upominania się i wszelkiego rozporządzenia”), „wed wychowaniem” (zapewne „na wychowanie”), „zmienioną [?]” (zapewne „wymienioną”), „daię [?] dziedzicznie [?]” (w rkp. „daię suszkę/dziedz.”). „zaś zaś” – powtórzenie kopisty.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z powodu rzeczy w nim zawartych; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi ad acticandum – przychylając się do żądania wpisania do akt.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Jan Tarsza [?], palestrant lubelski, podał do wpisania cesję na rzecz małżonków Pawła i Ludmiły (siostry cedenta) Wołochowiczów, a szczególnie ich małoletniego syna Józefa. W cesji (Owrucz 9 IX 1710) Jan zeznaje, że przysługującą mu sumę 89 talarów bitych, ulokowaną [?] przez jego ojca Leona Tarszę [?] na części wsi Łozowce [?], dziedzictwie szwagra Pawła Wołochowicza, z braterskiej miłości ustępuje siostrze, szwagrowi i siostrzeńcowi Józefowi na jego wychowanie i edukację, do których rodzice są zobowiązani; zrzeka się wszelkich praw do tej sumy za siebie i sukcesorów. Cesję podpisał Jan Tarsza [?].
Akt nr 250
Relacja woźnego generała Józefa Maćkiewicza – intromisja Wojciecha Czarneckiego, cześnika buskiego [?], syna Jana, w część wsi Modylowa [?] w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 XI 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 1 XI 1710
Karty / skanyk. 212v (skan 0214, strona lewa – dół) – k. 213 (skan 0214, strona prawa) – k. 213v (skan 0215, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 212v (skan 0214, strona lewa)
1Possessya Czarneckiego
2Roku Tysiacza siemsot desiatoho
3Miesiaca Novembr piatoho dnia
k. 213 (skan 0214, strona prawa)
1Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy
2Miłosti Owruczom peredomnoiu Michaiłom Syn-
3hajewskim Komornikom Czerskim [?] Namiestnikom
4podwoiewodztwa Rehentom Khrodzkim Generału Woie-
5wodztwa Kijewskoho i Knyhami nyneysznymi Khrodzkimi
6Kijewskimi, stanowszy oczewisto Woźny Generał Woie-
7wództwa Kijowskiego i Jnnych Szlachetny Józef Maćkie-
8wicz in vim suae verae ac fidelis Rellationis dla
9zapisania do Xiąg nynieyszych Grodzkich Kijowskich
10per Rellationem publice libereque recognovit, iż on Roku teraź-
11nieyszego Tysiąc siedmset dziesiątego, dnia pierwszego
12Novembr na affektacyą i prawną rekwizycyą JP.
13Woyciecha Czarneckiego Cześnika Buskiego [?] z JP. Jana
3tancie zawiadomił i pełnić posłuszeństwa polecił.
4w czem stronę szlachty oświadczywszy się odiechał
5i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał possessyi
6Rellacyą – prosząc cum actis Connotari co i otrzy-
7mał. Józef Maćkiewicz pisać nieumieiący. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 5 XI 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM (w rkp. „Komornikom Czerniwskim” – zapewne „Czerskim”, jak wyraźnie w akcie 252; w aktach 243–249 – „Ziemskim”); woźny generał Józef MAĆKIEWICZ (por. akt 245), niepiśmienny.
Numer marginalny: „249” poprawione na „250” (ołówkiem 7); następny odpis ma znów numer „250” – w opracowaniu akt 250a. Na skanie 0214 strona prawa – silne przebicie tekstu z odwrotu karty (wygląda jak rozmazanie), tekst właściwy czytelny.
„Cześnik Buski [?]” – w rkp. „Cześnika Busnego/Buskiego”; „Rotmistrz woyska Królowey Jadwigi” [?] – formuła anachroniczna, występująca też w aktach 166 i 168 (zapewne zniekształcenie kopisty). Świadkowie Leon ZAJĄCZKOWSKI [?] i Franciszek GOŚCIMSKI [?] – lekcje niepewne. Wieś „Modylowa” [?] (dop. „wsi Modylowa”; w tekście też „Modylowiec”) – por. Modylowice [?] w akcie 107 (testament M. Broniszewskiego).
Formuły rozstrzygnięte tekstem równoległym aktu 250a (ten sam woźny, 1710): „Cyrkumferencyami” (w rkp. „Czynszami ferenyami”), „nic na nikogo niewyimuiąc ani Excypuiąc”, „zawieraiąc”; niejasne nadal „Czarterami [?]” (w 250a „Czerterami”) i „wiary wiedzy [?] i przysposobionych” (w 250a „wiary i wagi uczynku [?] i przysposobionych”).
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji; per relationem publice libereque recognovit – przez relację publicznie i dobrowolnie zeznał; cum actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
5XI 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, woźny generał województwa kijowskiego i innych Józef Maćkiewicz zeznał relację, że 1 XI 1710, na żądanie Wojciecha Czarneckiego, cześnika buskiego [?], syna Jana, rotmistrza, w obecności szlachty Leona Zajączkowskiego [?] i Franciszka Gościmskiego [?], był w części wsi Modylowa [?] w województwie kijowskim i wprowadził Czarneckiego, z mocy prawa spadkowego [?], w całkowite, spokojne i aktualne posiadanie tej części – z obrębami (cyrkumferencjami), polami, poddanymi, lasami, sianożęciami, drzewem bartnym z pszczołami i bez, daniami, pastwiskami i wszelkimi przynależnościami. Zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 250a
Relacja woźnego generała Józefa Maćkiewicza – intromisja Stefana Jeżewskiego [?], miecznika horodelskiego, po stryju Salezym w część wsi Gorzyna [?] w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 29 XII 1710
Karty / skanyk. 213v (skan 0215, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości) – k. 214 (skan 0215, strona prawa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 213v (skan 0215, strona lewa)
1Possessya JP. Stefana Jeżewskiego [?] do
2Części wsi Gorzyna [?]
3Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
4Miesiaca Dekabra trydcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczym
11stąpił Jntromittował Possessyą – Poddanych do Gromady zwoławszy
12o nowym ich Panu Affektancie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo
13polecił: w czem stronę Szlachty oświadczywszy się odiechał i tu przedemną
14Urzędem uczynił i zeznał Possessyi Rellacyą – prosząc cum actis Connotari
15co i otrzymał Józef Maćkiewicz pisać nieumieiący +
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 XII 1710 („Miesiaca Dekabra”) przed Michałem SYNHAJEWSKIM (w rkp. „Komornikom Ozerskim” – zapewne „Czerskim”, jak wyraźnie w akcie 252); woźny generał Józef MAĆKIEWICZ (akty 245, 250).
Numer marginalny „250” powtórzony po poprawionym „249/250” (akt 250) – w opracowaniu 250a (ołówkiem 8).
Nazwisko „Jeżewski [?]” (w rkp. „Jezewskiego/Jozewskiego”) i imię stryja „Salezy” – lekcje niepewne; „Miecznik Horodelski” – urząd ziemski horodelski (woj. bełskie). Wieś „Gorzyna [?]” (w rkp. „Gorzyna/Sorzyna”) – lekcja niepewna.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji; palam publice libereque recognovit – jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; cum actis connotari – zapisać w aktach; etc. – i tak dalej.
Streszczenie
30XII 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, woźny generał województwa kijowskiego i innych Józef Maćkiewicz zeznał relację, że 29 XII 1710, na żądanie Stefana Jeżewskiego [?], miecznika horodelskiego, w obecności szlachty Szymona Cybulskiego i Agatona Sochaczewskiego, był w części wsi Gorzyna [?] w województwie kijowskim i wprowadził go w realne, spokojne i aktualne posiadanie tej części, spadłej na niego z prawa naturalnego po stryju Salezym Jeżewskim [?] – ze wszystkimi obrębami, poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, drzewem bartnym, daniami, pastwiskami, zaroślami, dobytkiem i ruchomościami. Zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt.
Akt nr 251
Zapis wieczysty Jakuba Buderackiego [?], syna Kajetana, dla Jana z Chreina [?] Chrościewicza, towarzysza i deputata chorągwi pancernej – sprzedaż części wsi Horodyszcze [?] za 3600 zł (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Horodyszcze 13 XII 1710
Karty / skanyk. 214 (skan 0215, strona prawa – dół) – k. 214v (skan 0216, strona lewa) – k. 215 (skan 0216, strona prawa) – k. 215v (skan 0217, strona lewa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 214 (skan 0215, strona prawa)
1Zapis od JP. Jakuba Buderackiego [?]
2JP. Janowi Chrościewiczowi dany
3Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
4Miesiaca Dekabra trydcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy
6Miłosti Owruczom peredomnoiu Mychaiłom Synha-
7[reklamant:] iewskim
k. 214v (skan 0216, strona lewa)
1Synhajewskim Komornikom Czerskim [?] Namiest-
2nikom podwoiewodztwa Rehentom Khrodzkim
3Generału W[oiewódz]twa Kijow[skiego] i Knyhami nynisznymi
4Khrodzkimi Kijowskimi Comparens personaliter Ur. JP.
5Jakób Buderacki [?] ten Zapis od siebie zeznawaią-
6cego in rem et personam UrJP. Jana z Chreina [?]
7Chrościewicza Towarzysza i Deputata Chorągwi Pancer-
8ney na Dobra Część wsi Horodyszcze dany dla za-
9pisania do Xiąg nynieyszych personaliter przyznał [?]
10a tak Ja Urząd annuendo affectationi ad acti-
11candum przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie
12ma – Ja Jakób Buderacki [?] z JP. Kajetana Buderac-
7rezygnować [?], Ja zaś zeznawaiący od teraz żadnego zara-
8du [?] ani przeszkadzać w niczem niebędę mogł, ale owszem
9od wszelkich zaszłych [?] prawnych i nieprawnych bronić
10i zaspokoić obowiązany będę na co daię ten móy
11List dobrowolny Zapis wieczysty przedaży z podpi-
12sem Ręki mey własney i UUr. przyiaciół stwierdzony
13Dan w Horodyszczu Tysiąc Siedmset dziesiątego Roku
14Miesiąca Decembra trzynastego dnia – u tego Zapisu pod-
15pisy Rąk temi słowy – Jakób Buderacki [?] (L. S.) Jako
16świadek i przyiaciel do tego uproszony podpisuię się Michał
17Ławicz [?] – Jako przytomny temu Zapisowi świadek
18i przyiaciel podpisuię się Grzegorz Tarnawski Chor. W[oiewództwa] Br[acławskiego] [?]
19proszony za świadka i przyiaciela do tego Zapisu podpi-
20suię się Brunon Żaklika [?] – Który to Zapis wieczysty
21za podaniem i prozbą, a za moim Urzędowym
22przyięciem do Xiąg nynieyszych iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 XII 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM (w rkp. „Komornikom Ozerskim” – zapewne „Czerskim”, jak wyraźnie w akcie 252).
Nazwisko sprzedawcy niepewne: w tytule „Bodnarskiego/Buderackiego”, w tekście „Buderacki”, „Buderacki z JP. Kajetana” – przyjęto Buderacki [?]. Kupujący – Jan „z Chreina” [?] (przydomek/gniazdo niepewne; w rkp. „z Chzeina/Chreina”) Chrościewicz, syn Antoniego, wnuk Bazylego; dawny dług ojca sprzedawcy (Kajetana) u Bazylego Chrościewicza – 100 zł wg skryptu – wliczony w cenę. Wieś „Horodyszcze” [?] – por. Horodyszcze [?] w aktach 137, 151, 165, 215, 228.
Świadkowie: Michał ŁAWICZ [?], Grzegorz TARNAWSKI „Chor. W. Br.” [?] (chorąży [?] województwa bracławskiego [?] – skrót niepewny), Brunon ŻAKLIKA [?] – lekcje niepewne; „L. S.” – locus sigilli (miejsce pieczęci). Miejsca niepewne: „personaliter przyznał [?]”, „rozporządzenia [?]”, „Jntratami [?] Czynszami [?]”, „obyczaiach [?]” (zapewne „obychodach”), „abal-rezygnować [?]” (zapewne „albo rezygnować”), „zaradu [?]” (zapewne „zawodu”), „zaszłych [?]” (w rkp. „zaszłoci/zaszeci”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi ad acticandum – przychylając się do żądania wpisania do akt; resignationis – (zapis) rezygnacji; locus sigilli – miejsce pieczęci.
Streszczenie
30XII 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, Jakub Buderacki [?], syn Kajetana, podał do wpisania i przyznał zapis wieczysty na rzecz Jana z Chreina [?] Chrościewicza, towarzysza i deputata chorągwi pancernej. W zapisie (Horodyszcze 13 XII 1710) Jakub, poddając się jurysdykcji, zeznaje, że swoją dziedziczną część wsi Horodyszcze [?], odziedziczoną po ojcu Kajetanie, sprzedaje wieczyście Janowi Chrościewiczowi, synowi Antoniego, za dobrowolnie umówioną cenę 3600 zł, z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, gruntami ornymi i nieornymi, czynszami, daninami i powinnościami, w dawnych granicach; w cenę wliczono dług ojca sprzedawcy (100 zł) u Bazylego Chrościewicza, dziada kupującego. Kwituje z odbioru całej sumy, przekazuje kupującemu pełne władanie i zobowiązuje się bronić go przed wszelkimi roszczeniami. Podpisali: Jakub Buderacki [?] oraz świadkowie Michał Ławicz [?], Grzegorz Tarnawski [?] i Brunon Żaklika [?].
Akt nr 252
Relacja woźnego generała Józefa Maćkiewicza – intromisja Tadeusza Bazylego Dobrzańskiego po ojcu Ambrożym w części wsi Olszanka i Kiszkowszczyzna [?] w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 29 XII 1710
Karty / skanyk. 215v (skan 0217, strona lewa – dół) – k. 216 (skan 0217, strona prawa) – k. 216v (skan 0218, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
22Sianożęciami zgoła z tem wszystkiem co tylko do tych
23Dóbr przynależało i przynależy nic niewyimuiąc ani
k. 216v (skan 0218, strona lewa)
1excypuiąc w realną spokoyną i aktualną Ur. JPanu
2Tadeuszowi Bazylemu Dobrzańskiemu podał posta-
3pił i Jntromittował Possessyą – Poczem Poddanych
4do Gromady zwoławszy o nowym ich
5Panu teraźnieyszym affektancie uwia-
6domił i pełnić posłuszeństwa zalecił, w czem
7stronę Szlachty przy sobie będącą
8oświadczywszy się ztamtąd odiechał
9i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał
10Possessyi Rellacyą prosząc cum actis Connotari
11co i otrzymał Józef Maćkiewicz pisać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 XII 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM; tu wyraźnie „Komornikom Czerskim” (komornik czerski [?]) – w aktach 250, 250a i 251 ta sama ręka pisała „Ozerskim/Czerniwskim” (= Czerskim [?]), w aktach 243–249 inna ręka – „Ziemskim”. Woźny generał Józef MAĆKIEWICZ (akty 245, 250, 250a).
Dopisek nad wierszem „części tych Wsiów” (w rkp. nadpisane „części tyhci Wsiów”). Wieś „Kiszkowszczyzna” [?] (dop. „Kiszkowszczyzny/Kiszkowszczyzni”) – lekcja niepewna; Olszanka – por. Olszanka [?] w aktach 145 i 149. Świadek „Zenon Kilarski [?]” – lekcja niepewna. Ostatnie dwa wiersze odczytane z podglądu (pismo wyraźne).
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji; palam publice libereque recognovit – jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; cum actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
30XII 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem czerskim [?], namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim, woźny generał województwa kijowskiego i innych Józef Maćkiewicz zeznał relację, że 29 XII 1710, na żądanie Tadeusza Bazylego (dwuimiennego) Dobrzańskiego, w obecności szlachty Jana Adamowskiego i Zenona Kilarskiego [?], był w dobrach – częściach wsi Olszanka i Kiszkowszczyzna [?] w województwie kijowskim – i wprowadził go w realne, spokojne i aktualne posiadanie tych części (z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami i wszelkimi przynależnościami), spadłych na niego po ojcu Ambrożym Dobrzańskim. Zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 253
Plenipotencja Świętosława Dunina, wojskiego sandomierskiego, dla syna Szymona Dunina – w sprawie sumy 400 zł u Leona Włodka (powtórny odpis aktu 243; oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 217 (skan 0218, strona prawa) – k. 217v (skan 0219, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 217 (skan 0218, strona prawa)
1Plenipotencya JP. Dunina
2Roku Tysiacza Siemsot Desiatoho
3Miesiaca Septembra trydcatoho Dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
Powtórny odpis (inną, staranniejszą ręką) plenipotencji z aktu 243 – ta sama data (Owrucz 30 IX 1710), ten sam tekst; różnice tylko ortograficzne. Odpis rozstrzyga miejsca niepewne w akcie 243: „za dawnym obligiem” (w 243 „gdym zedawałem”), kwota „Czterysta” i dłużnik Leon WŁODEK (w 243 „Wołodka”), „Dekreta Justi lata” (w 243 „Dekreta uski Laty”), „Dekretami Zasądzone”. Na skanie 0218 prawa – silne przebicie tekstu z odwrotu karty; tekst właściwy czytelny.
Łacina: protunc – na ten czas; ad omnes causas – do wszystkich spraw; plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełne umocowanie i nieograniczoną władzę; decreta iuste lata acceptować – przyjmować dekrety sprawiedliwie wydane; a minori ad maius subsellium appellować – odwoływać się do sądu wyższego; nomine recognoscens – zeznając w imieniu; pro rato, firmo et grato – za ważne, trwałe i miłe; actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
Powtórny odpis plenipotencji z aktu 243. 30 IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Świętosław Dunin, wojski sandomierski, zeznał, że z dawnego obligu należy mu się 400 zł od Leona Włodka, dotąd niewypłacone; nie mogąc sam zająć się windykacją, ustanawia pełnomocnikiem do wszystkich spraw syna Szymona Dunina, z pełną władzą stawania w sądach, przyjmowania dekretów, apelacji, odbierania sum i grzywien, zawierania ugód i kwitowania; wszystko, co syn uczyni, uzna za ważne. Podpisał Świętosław Dunin.
Akt nr 254
Relacja woźnego generała Józefa Maćkiewicza – intromisja Józefa Korzyny [?] i małoletniego syna Antoniego po Janie Korzynie [?] w część wsi Torczyna [?] w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 20 IX 1710
Karty / skanyk. 217v (skan 0219, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości) – k. 218 (skan 0219, strona prawa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 217v (skan 0219, strona lewa)
1Possessya JP. Józefa Korzyny [?] i Syna Jego
2Antoniego w Dobra Części wsi Torczyna [?]
3Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
4Miesiaca Septembra trydcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
10Bartnym i niebartnym z pszczołami, bez pszczół Osadami [?]
11Rzekami, Stawami, i ze wszystkiemi innemi pertynencyami
12et circumferencyami do spokoyney realney i aktualney JPP.
13Rekwirentów podał postąpił i uwiązał Possessyą, poczem Pod-
14danych teyże Części do Gromady zebrawszy o nowych ich Panach
15zawiadomił i pełnić posłuszeństwo przykazał, a tak pomie-
16niony [?] przy Szlachcie sobie przytomney oświadczywszy się
17ztamtąd odiechał i tu przybywszy prawdziwey swey
18czynności przedemną Urzędem uczynił i zeznał Rellacyą
19prosząc cum actis Connotari co i otrzymał – Józef
20Maćkiewicz Woźny pisać nieumieiący. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim; woźny generał Józef MAĆKIEWICZ (akty 245, 250, 250a, 252). Ta sama ręka co akt 253 (staranna).
Nazwisko rekwirentów niepewne: w tytule „Komyncza/Korzyncza” [?], w tekście „Korzynów” (dop. lm.), „po JP. Janie Korzyni” – przyjęto Korzyna [?]. Jan Korzyna [?] – ojciec Józefa i dziad Antoniego („na nich iako na Syna i Wnuka spadłą”). Wieś „Torczyna” [?] (w tytule „Części wsi Torczyna”, w tekście „w Dobrach Wsi Torczynie/Sorozynie”) – lekcja niepewna; możliwe, że ta sama co „Gorzyna [?]” w akcie 250a (podobny kształt pierwszej litery). Świadek „Trochim Buch [?]” (w rkp. „Bucha”) – lekcja niepewna.
„skuteczney [?]” – w rkp. „skuteczney/akuteczney”; „uczynku [?]” – formuła jak w aktach 250a, 252; „Osadami [?]” – w rkp. „ćeadami/Osadami”; „pomieniony [?]” – zapewne „pomieniony woźny”.
Łacina: protunc – na ten czas; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; pertinentiae et circumferentiae – przynależności i obręby; cum actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, woźny generał województwa kijowskiego i innych Józef Maćkiewicz zeznał relację, że 20 IX 1710, na żądanie Józefa Korzyny [?] i jego niepełnoletniego syna Antoniego, w obecności szlachty Walentego Pomorskiego i Trochima Bucha [?], był we wsi Torczyna [?] w województwie kijowskim i wprowadził ich w spokojne, realne i aktualne posiadanie części tej wsi, spadłej na nich jako na syna i wnuka po Janie Korzynie [?] – z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami, lasami, borami, dąbrowami, drzewem bartnym, rzekami, stawami i wszelkimi przynależnościami. Zwołanym poddanym oznajmił o nowych panach i nakazał posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 255
Wieczysta darowizna (łac.) Jana Korzeniowskiego, starosty kosteńskiego [?], dla Michała Szulca [?] – część wsi Horodyszcze w woj. wołyńskim za 5000 zł (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; darowizna dat. Horodyszcze 7 III 1710
Karty / skanyk. 218v (skan 0220, strona lewa) – k. 219 (skan 0220, strona prawa) – k. 219v (skan 0221, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. (tekst darowizny)
Transkrypcja
k. 218v (skan 0220, strona lewa)
1Zapis wieczysty Donationis od UrJP. Korzeniowskiego
17capiendam et assumendam, nunc ex nunc et de facto
18libere do et admitto, datamque et admissam
19nec per me nec per quasvis submissas et subordi-
20natas personas praepedire, denique adimere, inter-
21turbareque sub quovis modo iuridico [?] […]
22et […] Poenae [?] subdimus Terrestribus [?] in quorum
23fidem has litteras perpetuae Donationis propria manu
24[reklamant:] praesentibus
k. 219v (skan 0221, strona lewa)
1praesentibus testibus subscribo – Datum Horodyszcze
2Anno millesimo septingentesimo decimo die septima
3Mensis Martii – Joannes Korzeniowski m[anu] p[ropria] (L. S.)
4Donatio haec praesente me subscripta est attestor
5Stanislaus Włoch [?] – Jako świadek i przyiaciel
6oczywisty tey Donacyi podpisuię się Ignacy
7Wyszyński – Świadek oczywisty Donacyi niniey-
8szey własnoręcznie podpisuię się Szymon Karzybski [?]
9Który to Zapis za podaniem i prozbą, a za moim
10Urzędowym przyięciem do Xiąg nynieyszych iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim. Strona k. 218v (skan 0220 lewa) bardzo blada, z silnym przebiciem – tekst łaciński odczytany częściowo; miejsca nieczytelne […].
Darczyńca Jan KORZENIOWSKI, „Capitaneus Kostensis” [?] (starosta kosteński? – lekcja niepewna); obdarowany „Generosus Michael Szultz” (w tytule polskim „Michała Szulca” [?]). Część wsi Horodyszcze w woj. wołyńskim – por. Horodyszcze [?] w aktach 151 (woj. wołyńskie), 251. „pro summa quinque millium florenorum” – darowizna faktycznie za 5000 zł (sprzedaż w formie darowizny).
Łacina (przekład skrócony): „Ja, Jan Korzeniowski, starosta kosteński [?], zdrów na umyśle i ciele, jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznaję, że dobra moje własne i dziedziczne, mianowicie część wsi Horodyszcze, położoną w województwie wołyńskim, ze wszystkim prawem własności, pożytkami, dochodami, dworami, budynkami, ogrodami, karczunkami, rolami, polami, lasami, czeladzią [?], ostępami, zaroślami, pasiekami, stawami, sadzawkami, karczmą, młynami z ich pożytkami, poddanymi, komornikami [?], kmieciami i ich czynszami, robociznami, daninami i wszelkimi powinnościami od dawna w tych dobrach płaconymi, nic dla siebie ani sukcesorów nie zastrzegając, tak szeroko i długo, jak te dobra w swych kopcach i granicach się rozciągają, odtąd i faktycznie szlachetnemu Michałowi Szultzowi i jego sukcesorom dałem, darowałem i odstąpiłem za sumę pięciu tysięcy złotych polskich. W te dobra realną intromisję mu dopuszczam i zobowiązuję się ani przeze mnie, ani przez osoby podstawione jej nie utrudniać, nie odbierać i nie zakłócać […], pod karami ziemskimi [?]; na co ten list wieczystej darowizny własną ręką w obecności świadków podpisuję. Dan w Horodyszczu, roku 1710, dnia 7 marca.” Attestor – poświadczam; L. S. – locus sigilli.
Świadkowie: Stanisław WŁOCH [?], Ignacy WYSZYŃSKI, Szymon KARZYBSKI [?] – lekcje częściowo niepewne.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Jan Korzeniowski podał do wpisania sporządzony po łacinie zapis wieczystej darowizny na rzecz Michała Szulca [?] (Szultza). W zapisie (Horodyszcze 7 III 1710) Jan Korzeniowski, starosta kosteński [?], oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Horodyszcze w województwie wołyńskim, ze wszystkimi prawami, dworami, budynkami, ogrodami, rolami, lasami, pasiekami, stawami, karczmą, młynami, poddanymi i ich powinnościami, w dawnych granicach, daje, daruje i odstępuje wieczyście Michałowi Szultzowi i jego sukcesorom za 5000 zł, dopuszcza go do intromisji i zobowiązuje się jej nie utrudniać pod karami. Podpisali: Jan Korzeniowski oraz świadkowie Stanisław Włoch [?], Ignacy Wyszyński i Szymon Karzybski [?].
Akt nr 256
Oblata dymisji Ludwika Konstantego Pocieja, kasztelana wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego, dla Daniela Janowicza Wosińskiego [?], rotmistrza znaku pancernego – uwolnienie od służby wojskowej (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; dymisja dat. Wilno 9 II 1710
Karty / skanyk. 219v (skan 0221, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości) – k. 220 (skan 0221, strona prawa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 219v (skan 0221, strona lewa)
1Dymissya od JW. Ludwika Pocieja H[etmana] W[ielkiego]
2W. X. Litt. Ur. Danielowi Wosińskiemu [?] na
3uwolnienie od służby woyskowey dana. –
4Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
5Miesiaca Sentebra trydcatoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti
6w Woysku Polskiego Authoramentu, który w służbie woy-
7skowey przez Chwalebne swe przymioty dał dowód pełney
8applikacyi, iakoteż zdolny y nieleniwy ad martis opera
9ochotę, przez co nabył Rycerskiey do naśladowania
10sławy, onego od służby Woyskowey uwalniam, a dla lepszey
11wagi tę Dymissyą z wyciśnieniem Woyskowey pieczęci
12ręką moią własną podpisuię. Dattum w Wilnie dnia dzie-
13wiątego Lutego Tysiąc Siedmset dziesiątego Anno – Lud-
14wik Pociey H. W. X. L. (L. S.) – Która to Dymissya cała się
15w sobie ma do Xiąg nynieyszych iest wpisana. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim. Kaligraficzna ręka kopisty (od aktu 256).
Wystawca: Ludwik Konstanty POCIEJ (ok. 1664–1730), kasztelan wileński (1709) i hetman wielki litewski (1709); tytuły starościńskie w odpisie zniekształcone: „Bracławski [?], Ratyński [?], Szereszeski [?], Piński” – zapewne starosta brasławski, ratneński, szereszewski [?] i piński. „na Wołdami [?] i Rożance” – zapewne „na Wołczynie [?] i Rożance” (w rkp. „na Wołdami”). Nazwisko odbiorcy: w tytule „Wosińskiemu”, w tekście „Wosiński”, „Janowicza Wosińskiego” – lekcja niepewna (może Wasiński).
Rażąca niespójność: dymisja hetmana litewskiego dla rotmistrza „w Woysku Polskiego Authoramentu” (autorament polski = jazda narodowa), adresowana m.in. do „Bryggadierów” i „Obersztlieutnantów” – słownictwo XVIII-wieczne; data 9 II 1710. Podobnie jak inne odpisy tej księgi – możliwa późniejsza redakcja.
Łacina: protunc – na ten czas; in genere – w ogólności; ad martis opera – do dzieł Marsowych (wojennych); L. S. – locus sigilli; Anno – roku.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Daniel Wosiński [?], rotmistrz znaku pancernego, podał do wpisania dymisję od służby wojskowej wystawioną mu przez Ludwika Konstantego Pocieja, kasztelana wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego. W dokumencie (Wilno 9 II 1710) hetman oznajmia wszystkim regimentarzom, generałom, brygadierom, pułkownikom, oberstlejtnantom, majorom i oficerom kawalerii i piechoty, że na prośbę Daniela Janowicza Wosińskiego [?], rotmistrza znaku pancernego autoramentu polskiego, który w służbie wykazał się pilnością, zdolnością i ochotą do spraw wojennych, uwalnia go od służby wojskowej; dymisję podpisał i opatrzył pieczęcią wojskową.
Akt nr 257
Relacja woźnego generała Józefa Maćkiewicza – intromisja Ludwika Krajewskiego po ojcu Janie w część wsi Olszanka w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 22 IX 1710
Karty / skanyk. 220 (skan 0221, strona prawa – od ok. 1/2 wysokości) – k. 220v (skan 0222, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 220 (skan 0221, strona prawa)
1Possessya UrJP. Ludwika Krajewskiego
2w Dobra Części Wsi Olszanki służąca
3Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
4Miesiaca Sentebra trydcatoho dnia
5Na Uradie Khrodz[kom] w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu pered-
8z pszczołami i bez pszczół, Stawami, Jeziorami et cum omni-
9bus attinentiis et pertinentiis do spokoyney realney i aktualney
10UrJPanu Rekwirentowi podał i postąpił Possessyą poczem Pod-
11danych teyże Części do Gromady zebrawszy o nowym ich Panie
12uwiadomił i pełnić posłuszeństwo przykazał, a tak pomienio-
13ny Woźny szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się ztamtąd
14odiechał i tu przedemną Urzędem tey swoiey czynności uczy-
15nił i zeznał Rellacyą; prosząc cum actis Connotari co
16i otrzymał. Józef Maćkiewicz Woźny pisać nieumieiący. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM; woźny generał Józef MAĆKIEWICZ. Formularz identyczny jak w akcie 254 (tegoż woźnego, ta sama data oblaty) – „prawdziwey wierney i akuteczney” (tu wyraźnie „akuteczney”; zapewne zniekształcone „skuteczney”).
Olszanka – por. akty 145, 149, 252 (część Olszanki T. B. Dobrzańskiego, 29 XII 1710). Świadkowie Jan WIERZCHOWSKI [?] (w rkp. „Wiszniowskiego/Wierzchowskiego”) i Zachariasz TELEŻYŃSKI [?] – lekcje niepewne. „Jedynego Sukcessora [?]” – w rkp. „Jedy-nego Sedra” (zniekształcone).
Łacina: protunc – na ten czas; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; et cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; cum actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, woźny generał województwa kijowskiego i innych Józef Maćkiewicz zeznał relację, że 22 IX 1710, na żądanie Ludwika Krajewskiego, w obecności szlachty Jana Wierzchowskiego [?] i Zachariasza Teleżyńskiego [?], był we wsi Olszanka w województwie kijowskim i wprowadził go w spokojne, realne i aktualne posiadanie części tej wsi, spadłej na niego jako na syna i jedynego sukcesora po Janie Krajewskim – z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami, lasami, borami, dąbrowami, drzewem bartnym, stawami, jeziorami i wszelkimi przynależnościami. Zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo; po powrocie zeznał relację do akt. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 258
Zapis wieczysty rezygnacji (sprzedaży) Kazimierza Sariusza Zaleskiego, syna Andrzeja, dla Jana Wielkopolskiego – część wsi Olszanka w woj. kijowskim za 3000 zł (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Owrucz 21 IX 1710
Karty / skanyk. 220v (skan 0222, strona lewa – od ok. 2/3 wysokości) – k. 221 (skan 0222, strona prawa) – k. 221v (skan 0223, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 220v (skan 0222, strona lewa)
1Zapis Resignationis od Ur. Kazimierza Zaleskiego
2Ur. Janowi Wielkopolskiemu dany i służący. –
3Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
4Miesiaca Sentebra trydcatoho dnia. –
5Na Uradie Khrodzkom w Mieście JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
7Namiesnikom podwoiewodztwa protunc Khrodz[kim] Kij[owskim] i Knyhami ny-
8nisznymi Khrodz[kimi] Kij[owskimi] Comparens p[erso]n[ali]t[er] Ur. Kazimierz Saryusz Zaleski
9ten Zapis niżey inserowany od siebie przyznawaiącego na rzecz Ur.
10Jana Wielkopolskiego uczyniony ad acta Castr[ensia] Kijow[iensia] per oblatam podał
11który Ja Urząd przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma – Ja
12Kazimierz Saryusz Zaleski z Ur. Andrzeja Zaleskiego Rotmistrza Jego
k. 221 (skan 0222, strona prawa)
1Królewskiey Mości Syn zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy
2swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum Powiatu
3i W[oiewódz]twa, a pod teraźnieyszy Zapis móy wieczystey przedaży
4całe się poddaiąc i wcielaiąc, wiadomo czynię i dobrowolnie
5zeznaię: Jż Ja zeznawaiący maiąc Dobra moie dziedziczne Części
6wsi Olszanki w W[oiewódz]twie Kij[owskim] sytuowane, któremi z prawa po-
7spolitego będąc mocen iako chcieć rządzić szafować i dysponować
8używaiąc przeto tey wolności prawem dozwoloney umyśliłem
9pomienione Dobra Części Wsi Olszanki ze wszystkiemi
10[…] z dawna [?] należącemi, Gruntami, ornemi i nie ornemi, zasianemi
11i nie zasianemi, Sianożęciami pastwiskami, Jeziorami,
12[…]ami [?] Stawiskami, także Poddanemi ich powinno-
13ściami, daniami, daninami, czynszami, i ze wszystkiem
14tym co iest w Ziemi i na Ziemi nic na nikogo niewyimuiąc
15ani Excypuiąc Ur. Janowi Wielkopolskiemu dać, darować
16i na wieczność Rezygnować, Jakoż tym moim Zapisem
17daię daruię i Zapisuię, a to za Summę Szacunkową trzy na[?]-
18cie [?] tysięcy Złotych Polskich z odebrania którey Jmieniem Swoim
19i Syna mego teraz małoletniego Józefa Zaleskiego, Kwituię wzię-
20cia Jntromissyi natychmiast dozwalam której bronić i zastępować
21ani sam przez się, niteż przez subordynowane osoby niemam
22i niepowinien będę, pod szkodami Ziemskiemi na ten przed-
23miot opisanemi, Jnato daię ten móy List Zapis wieczystey
k. 221v (skan 0223, strona lewa)
1Resignacyi który dla lepszey wiary i ważności Ręką moią
2własną przy uproszonych Świadkach i przyiaciołach podpisuię
3Działo się w Owruczu Roku Tysiąc Siedmset dziesiątego dnia dwu-
4dziestego pierwszego Septembris – u tego Zapisu podpisy Rąk
5tymi słowy: Kazimierz Saryusz Zaleski – Ustnie uproszony
6za Świadka i przyiaciela do tego Zapisu wieczystey przedaży
7podpisuię się Wawrzyniec Szczawiński m[anu] p[ropria]. Jako Świadek i
8przyiaciel na tym Zapisie wieczystey przedaży podpisuię się
9Józef Kalasanty Wigurski m[anu] p[ropria]. Przytomny będąc uczynienia
10i podpisania tego Zapisu wieczystey Rezygnacyi podpisuię
11się Daniel Brzozowski Łow[czy] Przem[yski] [?] m[anu] p[ropria]. Który zaś to Zapis
12za podaniem i prozbą wyżey menowaney podawaiącey [?]
13osoby, a za przyięciem moim Urzędowym do Xiąg nynie-
14ynych iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim.
Kwota: w rkp. „trzy na-cie tysięcy” (?) – zapewne „trzy tysiące” (lub „trzynaście tysięcy”) – lekcja niepewna; przyjęto w tytule 3000 zł [?]. Olszanka – por. akty 145, 149, 252, 257 (tego samego dnia intromisja L. Krajewskiego w inną część Olszanki).
Anachronizm: świadek „Józef Kalasanty Wigurski” (imię Józef Kalasanty – kult św. Józefa Kalasantego po kanonizacji 1767), por. „Józef Kalasanty Witkowski” w akcie 112 – odpis zapewne późny lub sfabrykowany. Świadek Daniel BRZOZOWSKI „Łow. Przem.” – łowczy przemyski [?]. Zakończenie formuły oblaty („przyięciem moim Urzędowym do Xiąg nynieynych”) częściowo pod plamą na prawym brzegu.
Łacina: protunc – na ten czas; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta castrensia Kioviensia per oblatam – do akt grodzkich kijowskich przez oblatę; resignationis – (zapis) rezygnacji; Septembris – września.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Kazimierz Sariusz Zaleski podał do wpisania zapis wieczystej rezygnacji (sprzedaży) na rzecz Jana Wielkopolskiego. W zapisie (Owrucz 21 IX 1710) Kazimierz Sariusz Zaleski, syn Andrzeja, rotmistrza JKM, poddając się jurysdykcji, oświadcza, że swoje dziedziczne części wsi Olszanka w województwie kijowskim – z gruntami ornymi i nieornymi, sianożęciami, pastwiskami, jeziorami, stawiskami, poddanymi i ich powinnościami, daninami i czynszami – daje, daruje i wieczyście rezygnuje Janowi Wielkopolskiemu za sumę szacunkową 3000 [?] zł, z której kwituje w imieniu swoim i małoletniego syna Józefa; dozwala natychmiastowej intromisji i zobowiązuje się nie przeszkadzać pod karami ziemskimi. Podpisali: Kazimierz Sariusz Zaleski oraz świadkowie Wawrzyniec Szczawiński, Józef Kalasanty Wigurski i Daniel Brzozowski, łowczy przemyski [?].
Akt nr 259
Komplanacja (ugoda) działowa między Narcyzem Antonowiczem a jego bratem rodzonym Antonim – dział majątku po ojcu Jacku Antonowiczu (sumy i część wsi Wolica) za zgodą matki Anny z Podgórskich (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; komplanacja dat. Wolica 3 VI 1710
Karty / skanyk. 221v (skan 0223, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości) – k. 222 (skan 0223, strona prawa) – k. 222v (skan 0224, strona lewa – do ok. 2/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 221v (skan 0223, strona lewa)
1Komplanacya dziełcza między Ur. Narcyzem Anto-
2nowiczem z iedney i Bratem Jego rodzonym
3Antonim zawarta. –
4Roku Tysiacza Siemsot desiatoho
5Miesiaca Sentebra trydcatoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczu
10Ur. Narcyz Antonowicz tę Komplanacyą dziełczą między sobą
11stawaiącym z iedney, a Bratem rodzonym Ur. Antonim Antono-
12wiczem z drugiey strony, z podpisami w niey wyrażonych Stron
13i przyiaciół przy pieczęciach ratione cutro [?] Contentorum [?] zstałą [?]
14i zawartą ad acta Castr[ensia] Capitan[ealia] Kijow[iensia] per oblatam podał de tenore
15sequenti. – Między WW. Antonim i Narcyzem Braćią rodzonemi
k. 222 (skan 0223, strona prawa)
1Antonowiczami z Ur. Jacka Antonowicza Synami i iedynemi
2pozostałego po nim maiątku Sukcessorami, z dobrowolnego W. Anny z Pod-
3gorskich Antonowiczowey Matki zezwolenia, stanęła takowa ugoda
4i w następuiący sposób: Jż Jchmć Panowie Antoni i Narcyz
5Antonowicze rodzeni Bracia maiąc Substancyą po Ur. Jacku
6Antonowiczu Oycu na siebie spadłą pod dożywociem W. Anny
7z Podgorskich Antonowiczowey Matki będącą, gdy W. Matka przy
8podeszłym wieku przez starania i kłopoty w ustawiczney słabości
9zdrowia zostaiąc, niechce się daley zatrudniać rządem tey że fortuny
10a bardziey pragnąc by po Śmierci oneyże między Synami niebyło
11sprzeczki, z szczególney dobroci i affektu Macierzyńskiego od doży-
12wocia sobie od śp. JO [?] Jacka Antonowicza męża swego służącego odstę-
13puie, i tę Substancyą pod dział i władnie każdego z dzieci swoich
14poddaie i wypuszcza, do którego działu przystępuiąc, stan pozosta-
15łego maiątku objaśnia się następuiącym sposobem: pierwsza
16Summa Sześć tysięcy Złotych Polskich za zezwoleniem matki przez
17starszego Syna Antoniego z sprzedaży remanentów po śmierci Ur.
18Jacka Antonowicza pozostałych wzięta – druga Summa Cztery ty-
19siące Złotych Polskich na Skrypt rzeczny [?] w Roku Tysiąc Siedmset
20Siódmym dnia dziewiętnastego Januarii przez JmPana [?] Madeyskiego
21na rzecz tegoż Jacka Antonowicza Oyca dzielących się wydany
22na prowizyą po Osm od sta na nieruchomych dobrach tegoż
23Madeyskiego ubezpieczona, które obiedwie Summy stanowią
24Złotych Polskich dziesięć tysięcy, którą Summę starszy Brat Antoni
25na schedę swoią obiera – Secundo. Maiątek zaś nieruchomy
26pozostały po śmierci Oyca dzielących się składa się z piętnastu
27Kmieciów w Części wsi Wolicy będących podług oszacowania Złotych
28Polskich dwanaście tysięcy stanowiący, iakową Część wsi Wolicy
29Brat młodszy Narcyz za zupełną zgodą starszego Brata
30i Matki W. Anny Antonowiczowey na własną schedę przyimuie,
k. 222v (skan 0224, strona lewa)
1wolne Jntromittowanie się w władanie Części wsi Wolicy dla siebie
2zastrzega, obowiązuiąc się po obięciu w posiadanie rzeczoney Części
3wsi w przeciągu roku nie dopełniaiącą do schedy Braterskiey Jlość
4dwiescie [?] Złotych Polskich dopłacić, przytem tenże Brat młodszy Narcyz
5iako zostaiący przy posiadaniu nieruchomego maiątku, za wspólną
6mnieyszą [?] familiyną ugodą Matkę swoią W. Annę Antonowiczową
7wiekiem iuż nachyloną, obowiązany iest przy sobie utrzymywać
8do końca iey naydłuższego Życia – a tak Bracia Antoni i Narcyz
9Antonowicze należne sobie schedy rozebrawszy, takowy dział między
10sobą dopełniony za wieczny trwały i nie naruszony mieć chcą y
11deklaruią, a dla lepszey pewności i wagi własnoręcznemi podpisami
12przy Świadkach stwierdzaią – Działo się w Wolicy Roku Tysiąc Siedmset
13dziesiątego dnia trzeciego Junii – Anna z Podgorskich Antonowiczowa –
14Antoni Antonowicz (L.S.) Narcyz Antonowicz (L.S.) Jako Świadek
15y przyiaciel na tey Komplanacyi podpisuię się Paweł Staniszewski –
16Świadek przytomny uczynienia tey Komplanacyi podpisuię się Dyonizy
17Święcicki – Kotora żeto [?] Komplanacya za podaniem y prozbą a za
18moim uradowym pryniatiem do knyh nynisznych iest wpisana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa. Końcowa formuła mieszana: „Kotora żeto [?] Komplanacya … za moim uradowym pryniatiem do knyh nynisznych iest wpisana” (ruskie „kotoraja żeto … pryniatiem do knih nynisznich” – która to komplanacja … za moim urzędowym przyjęciem do ksiąg niniejszych jest wpisana).
Rachunek działu: Antoni (starszy) otrzymuje 10 000 zł w sumach (6000 zł ze sprzedaży remanentów po ojcu + 4000 zł na skrypcie Madeyskiego z 19 I 1707, na 8% prowizji); Narcyz (młodszy) – część wsi Wolica (15 kmieci) oszacowaną na 12 000 zł, ale wyraz o dopłacie („Jlość dwiescie [?] Złotych”) niepewny – z rachunku wynikałaby dopłata 1000 zł (wyrównanie do 11 000 zł każdy); lekcja „dwiescie” pozostawiona z [?]. Narcyz zobowiązany utrzymywać matkę Annę z Podgórskich do śmierci.
„Skrypt rzeczny [?]” – może „Skrypt rzetelny” lub „Skrypt rzeczony”; wyraz niepewny. „ratione cutro [?] Contentorum [?] zstałą [?]” – zniekształcona łacina kopisty (zapewne „ratione contentorum” – co do treści) i „zstałą” = zaszłą / zdziałaną [?]. „mnieyszą [?] familiyną ugodą” – lekcja niepewna. „od śp. JO [?] Jacka” – skrót niepewny.
Łacina: protunc – na ten czas; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta castrensia capitanealia Kioviensia per oblatam – do akt grodzkich starościńskich kijowskich przez oblatę; de tenore sequenti – następującej treści; Secundo – po wtóre; Januarii, Junii – stycznia, czerwca; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Narcyz Antonowicz podał do wpisania komplanację działową zawartą z bratem rodzonym Antonim. W ugodzie (Wolica 3 VI 1710) bracia, synowie i jedyni sukcesorowie Jacka Antonowicza, za zgodą matki Anny z Podgórskich – która z powodu podeszłego wieku i słabego zdrowia, chcąc uniknąć sporów między synami, odstępuje od dożywocia na majątku po mężu – dzielą spadek: starszy Antoni bierze sumy razem 10 000 zł (6000 zł ze sprzedaży remanentów po ojcu i 4000 zł z zapisu Madeyskiego z 19 I 1707, na 8% prowizji, zabezpieczone na jego dobrach); młodszy Narcyz bierze część wsi Wolica z 15 kmieciami, oszacowaną na 12 000 zł, z prawem wolnej intromisji, zobowiązując się w ciągu roku dopłacić bratu brakującą do jego schedy kwotę [?] i utrzymywać matkę do końca życia. Dział ma być wieczny i nienaruszalny. Podpisali: Anna z Podgórskich Antonowiczowa, Antoni i Narcyz Antonowiczowie (z pieczęciami) oraz świadkowie Paweł Staniszewski i Dionizy Święcicki.
Akt nr 260
Zapis wieczystej rezygnacji Ignacego Zworskiego, syna Jana, dla Jana Sagatowskiego – część wsi Werbołowa [?] za 18 000 [?] zł (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Żytomierz 29 IX 1710
Karty / skanyk. 222v (skan 0224, strona lewa – od ok. 2/5 wysokości) – k. 223 (skan 0224, strona prawa) – k. 223v (skan 0225, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 222v (skan 0224, strona lewa)
1Rezygnacya od Jmć Pana Zwor-
2skiego JP. Sagatowskiemu dana
3Roku tysiacza siemsot desiatoho
4M[ie]s[ia]ca Sentiabra trydcatoho dnia
5Na uradie khrodzkom w miestie JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczu peredo-
7podwoiewodztwa protunc khrodzkim Kij[owskim] i knyhamy nynisznymi khrodz[kimi]
8Kij[owskimi] Comparens p[erso]n[alite]r Ur. JP. Jgnacy Zworski ten zapis wieczystey rezygnacyi
9z podpisem swey ręki własney tudzież z podpisem rąk przyiacioł ustnie
10i oczewisto od JchMci zeznawaiącego do podpisu uproszonych in rem et
11personam Ur. JP. Jana Sagatowskiego dany i służący dla zapisania do xiąg
12nynieyszych Grodz[kich] Kij[owskich] libere ac benevole przyznał prosząc mnie Urzędu
13aby przyięty i do xięgi wpisany był, którego Ja Urząd annuendo affectationi
14pomieniony zapis ad acticandum przyimuiąc czytałem który tak się w sobie
15ma
k. 223 (skan 0224, strona prawa)
1Ja Jgnacy Zworski z Ur. śp. Jana Zworskiego Syn zdrowy będąc na
2ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi
3prawa Forum Pow[ia]tu i W[oiewódz]twa, a pod teraźnieyszy list dobrowolny Zapis
4perpetuae resignationis i iego wszystkie niżey wyrażone kondycye klau-
5zuly punkta i ligamenta z potomkami i Sukcessorami moiemi całe się pod-
6daiąc i wcielaiąc wiadomo ninie [?] czynię dobrowolnie zeznawam
7i oznaymuię każdemu by o tem wiedzieć należało teraz y napotem i zaw-
8żdy Jż Ja zeznawaiący maiąc dobra moie dziedziczne część wsi Wer-
9bołowy [?] zwaney po Oycu moim Ur. śp. Janie Zworskim na mnie ze-
10znawaiącego spadłe a maiąc z prawa pospolitego zwolnenie dobrami
11moiemi własnemi iako chcieć rządzić szafować i dysponować komu
12chcieć dać darować wiecznie rezygnować i ku naylepszemu pożyt-
13kowi swoiemu obracać niebędąc od nikogo przymuszony ale z dobrey
14woli i postanowienia umyśliłem też dobra moie część wsi Wer-
15bołowy [?] z gruntami polami Sianożęciami borami lasami z drzewem bartnym
16i niebartnym zaroślami ozierzami rzekami Jeziorami błotami z ariędą [?]
17Karczemną młynem tudzież ze wszystkiemi poddanemi z znayduiącemi
18się i nieznayduiącemi się ciągłemi i pieszemi z całą ich Czernią [?] y z całą [?]
19poddaństwem i posłuszeństwem wraz z ich powinnościami daniami
20i daninami cum omnibus attinentiis et pertinentiis ze wszystkiemi
21in genere et specie dochodami i pożytkami tak aby mianowane niemia-
22nowanemi a niemianowane mianowanemi w niczem nie bli-
23żało [?] a ni wykraczało ale tak iako się te dobra z dawien dawna w swo-
24ich granicach miedzach i obychodziech miały i teraz maią nic nie wy-
25łączaiąc ani excypuiąc pomienionemu JP. Janowi Sagatowskie-
26mu dać darować i wiecznie rezygnować iakoż na dniu dzisiey-
27szym takową wolę przywodząc do skutku wyż pomienione dobra
28część wsi Werbołowy [?] za Summę Szacunkową dobrowolnie umó-
29wioną Złotych Polskich osiemnaście [?] tysięcy temuż JP. Sagatowskiemu
30wiecznemi czasy przedaię i wszelkiego prawa tytułu i dziedzictwa
k. 223v (skan 0225, strona lewa)
1z rękami [?] moich tedy odtąd iuż iest i będzie temuż nabywaiącemu
2pomienione dobra w possessyą swoią oddawszy, którey ex nunc dopu-
3szczam onemu iako swoią własnością rządzić szafować i dysponowa[ć]
4komu chcieć dać darować i ku naylepszemu pożytkowi swemu obracać –
5Że zaś tenże JP. Sagatowski pomienioną kwotę w zupełności do rąk
6wypłacił przeto Ja podobranie [?] takowey zupełnie kwituię i od akta
7prawniczego [?] wkrótce mego żadney przeszkody i Jmpedimentum
8w posiadaniu tych dóbr czynić niemam ow[s]zem za pokóy i dotrzyma-
9nie JPP. Michała i Piotra Zworskich Synów moich rzeczy od wszelkiey
10Jmpetycyi ow [?] ktokolwiek nadawaiące się mogących bronić i wyni-
11wać [?] obowiązuię się a to pod szkodami Ziemskiemi Niewinne [?] ko-
12ncesyi [?] ciełesney oszacowanemi a które in casu contraventionis
13forum ubiquinarium we wszelkim Sądzie i Urzędzie naznaczam i
14przyimuię [?], i na dowód ten móy list Zapis wieczystey rezygnacyi
15z podpisem ręki mey własney, tudzież z podpisem przyiacioł us[t]-
16nie i oczewisto uproszonych – działo się w Żytomierzu roku tysią-
17ce [?] siedemset dziesiątego m[ie]s[ią]ca Septembra dwudziestego dziewiątego –
18Jgnacy Zworski m[anu] p[ropria] Jako przytomny Świadek i przyiaciel podpisu-
19ię się Jerzy Zagórski m[anu] p[ropria] Ustnie i oczewisto uproszony Świadek pod-
20pisuię się Ludwik Chodorowski m[anu] p[ropria] Który to zapis słowo w słowo iak
21się w sobie ma do xiąg niniejszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa.
Nazwa wsi: w rkp. trzykrotnie „część wsi Werbołowy” (ł pisane jak t – „Werbotowy”; przy pierwszym wystąpieniu przeniesienie „Wer-/botowy”) – zapewne Werbołowa / Wierzbołowa [?]. Kwota: „osiemnaście [?] tysięcy” – wyraz niewyraźny („o ziemnaście”). Fragmenty k. 223v (formuła ewikcji: „od akta prawniczego [?] wkrótce mego”, „ow [?] ktokolwiek”, „Niewinne [?] koncesyi [?] ciełesney”) – kopista zniekształcił typową formułę („pod szkodami ziemskiemi na samą gołą [?] przysięgę oszacowanemi”); lekcja częściowo niepewna. Lewy brzeg k. 223 (skan 0224 prawa) częściowo uszkodzony (ubytek papieru) – początki kilku wierszy nieco niepewne.
Łacina: protunc – na ten czas; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ad acticandum – do wpisania do akt; perpetuae resignationis – wieczystej rezygnacji; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; ex nunc – od teraz; impedimentum – przeszkoda; in casu contraventionis – w razie naruszenia; forum ubiquinarium – sąd wszędzie właściwy; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Ignacy Zworski przyznał zapis wieczystej rezygnacji na rzecz Jana Sagatowskiego. W zapisie (Żytomierz 29 IX 1710) Ignacy Zworski, syn zmarłego Jana, poddając się jurysdykcji, sprzedaje wieczyście Janowi Sagatowskiemu swoją dziedziczną po ojcu część wsi Werbołowa [?] – z gruntami, sianożęciami, borami, lasami, drzewem bartnym, rzekami, jeziorami, arendą karczemną, młynem i wszystkimi poddanymi ciągłymi i pieszymi z ich powinnościami – za umówioną sumę 18 000 [?] zł, z której kwituje; oddaje mu dobra w posesję i zobowiązuje się bronić nabywcę przed wszelkimi roszczeniami, także ze strony synów Michała i Piotra, pod karami ziemskimi. Podpisali: Ignacy Zworski oraz świadkowie Jerzy Zagórski i Ludwik Chodorowski.
Akt nr 261
Donacja (wieczysta darowizna) Jana Piatyhorowicza, syna Teodora, dla Antoniego Waydowicza, syna Andrzeja – część wsi Semenówka [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Żytomierz 29 IX 1710
Karty / skanyk. 223v (skan 0225, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości) – k. 224 (skan 0225, strona prawa – do ok. 3/4 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 223v (skan 0225, strona lewa)
1Donacya od JP. Piatyho-
2rowicza JP. Waydowiczowi
3służąca –
4Roku tysiacza siemsot desiatoho
5Miesiaca Sentiabra trydcatoho dnia
6Na uradie khrodzkom w Mieste JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczu peredo-
11do mnie przypadaiące dziedziczny ubędąc [?] mocen z prawa pospolitego mo-
12ią fortuną własną secundum bene placitum meam rozporządzać i szafować
13a dla wiadomości prawdziwego ku czułki [?] mey przywiązania JP. Anto-
14niego Waydowicza umyśliłem w gorze wyrażone Dobra z poddanemi
15[…] [?] et cum omnibus pertinentiis temuż JP. Antoniemu Waydowiczowi
16wiecznym prawem dać darować i na wieczność dymittować iakoż przy-
17wodząc zamiar mey do skutku takowe dobra z pod fortuny mey zupeł-
18nie wypuszczam i dymittuię odtąd tedy odtąd będzie JP. Waydowicz pomienioną
19część wsi Semenówki w swoie obięcie władanie wraz ze wszystkiemi dochodami
20i pożytkami którą Ja przez niniejszy Zapis ustępuię. co Ja przyznawaiący bronić
21i dotrzymać obowiązuię się. w którem dałem ten mey list Zapis Donationis
22ręką własną stwierdzam. Datt w Żytomierzu Roku tysiąc siedemset dziesiątego
23m[ie]s[ią]ca Septembra dwudziestego dziewiątego dnia Jan Piatyhorowicz m[anu] p[ropria] który
24Zapis za podaniem i prozbą zeznawaiącego a za moim Urzędowym przy-
25ięciem słowo w słowo iak się w sobie ma do xiąg niniejszych iest In-
26grossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 30 IX 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa.
Nazwisko darczyńcy: w nagłówku „Piatyho-/rowicza”, w podpisie „Jan Piatyhorowicz” (od Piatyhor/Piatyhorów, „Pięciogórski”). Imię ojca „Todorze [?]” (= Teodorze) – lekcja niepewna. Przy nazwie wsi „Semenówki w ok-/[…]raie [?]” – druga część (okręg / „Okraie”?) nieczytelna; strona ma ubytki i plamy przy lewym brzegu (początki wierszy 10–14 i 19 częściowo niepewne). „ku czułki [?] mey przywiązania” – zniekształcona formuła (zapewne „dla wyświadczenia prawdziwego ku czułości [?] mey przywiązania”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; donationis – darowizny; secundum bene placitum meum (w rkp. „meam”) – według mego upodobania; et cum omnibus pertinentiis – i ze wszystkimi przynależnościami; dymittować – wypuścić, zrzec się; datt (datum) – dan.
Streszczenie
30IX 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Jan Piatyhorowicz przyznał donację sporządzoną na rzecz Antoniego Waydowicza, syna Andrzeja. W zapisie (Żytomierz 29 IX 1710) Jan Piatyhorowicz oświadcza, że swoje dziedziczne dobra – część wsi Semenówka [?], przypadłe mu po zmarłym ojcu Teodorze [?] – z poddanymi i wszystkimi przynależnościami, przez przywiązanie do Antoniego Waydowicza daruje mu wiecznym prawem i wypuszcza z swojej władzy; Waydowicz obejmuje je w posiadanie ze wszystkimi dochodami, a darczyńca zobowiązuje się bronić i dotrzymać darowizny.
Akt nr 262
Possessya (relacja woźnego generała Józefa Maćkiewicza o intromisji) – Wojciech Piotrowski wprowadzony w część wsi Kuklińce [?] po ojcu Łukaszu (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 X 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 30 [?] IX 1710
Karty / skanyk. 224 (skan 0225, strona prawa – od ok. 3/4 wysokości) – k. 224v (skan 0226, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 224 (skan 0225, strona prawa)
1Possessya do części wsi
2Kuklinie [?] JP. Woyciecha
3Piotrowskiego
4Roku tysiacza siemsot desiatoho
5Miesiaca Oktiabra wtoroho dnia
6Na Uradie khrodzkom w Mieste JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczu peredo-
20cum actis connotari co i otrzymał Józef Maćkiewicz woźny p[rzy]-
21sięgły –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 2 X 1710 („Oktiabra wtoroho dnia”) przed Michałem SYNHAJEWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa; relacja woźnego generała Józefa MAĆKIEWICZA (por. akty 245, 250, 250a, 252, 254, 257).
Nazwa wsi: w nagłówku „Kuklinie [?]”, w tekście „we wsi Kuklińcach [?]”, „części tey wsi Kuklinie”, „części wsi Kuklinie [?]” (w ostatnim wystąpieniu może „Kuklińce”) – ujednolicono jako Kuklińce [?]. Data intromisji: „dnia trzydzie-/stego [?] września” (w rkp. „tryacie-/stego”) – lekcja niepewna. Plama atramentu w środku strony (wyraz po „possessyi” nieczytelny) oraz ubytki i zacieki przy prawym brzegu dolnej części k. 224v – końce trzech ostatnich wierszy relacji nieczytelne. Nad k. 224 (koniec) dopisek nad wierszem „osobisto [?]” – może poprawka do „oczewisto”.
Łacina: protunc – na ten czas; causa testimonii – dla świadectwa; vigore iuris naturalis – na mocy prawa naturalnego (przyrodzonego, dziedziczenia); impugnować – zaskarżać, sprzeciwiać się; cum actis connotari – zapisać w aktach.
Streszczenie
2X 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa, woźny generał województwa kijowskiego i innych Józef Maćkiewicz zeznał relację, że 30 [?] IX 1710 na prośbę Wojciecha Piotrowskiego, mając przy sobie szlachtę Andrzeja Hołubowskiego i Jacentego Krakowskiego [?] jako świadków, był we wsi Kuklińce [?] i wprowadził Wojciecha Piotrowskiego w realne i dziedziczne posiadanie części tej wsi, przypadłych mu prawem przyrodzonym po zmarłym ojcu Łukaszu – z poddanymi ciągłymi i pieszymi, polami, łąkami, sianożęciami, pastwiskami, lasami, jeziorami, zabudowaniami i dochodami; nikt się intromisji nie sprzeciwił, poddanym zwołanym do gromady polecono posłuszeństwo nowemu dziedzicowi.
Akt nr 263
Dymisja (donacja) Hryhorego Korzewskiego [?], syna Wasyla, dla synów Dymitra i Jana – ziemia Chomeczyzna [?] czyli Parowszczyzna [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 X 1710, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. 30 IX 1710
Karty / skanyk. 224v (skan 0226, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości) – k. 225 (skan 0226, strona prawa – górna 1/4; reszta strony pusta, przekreślona zakrętasem „Z”)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac. wtręty
Transkrypcja
k. 224v (skan 0226, strona lewa)
1Dymisya od JP. Hrehorego
2[…] Synom swym służąca
3Roku tysiacza siemsot desiatoho
4Miesiaca Oktiabra wtoroho Dnia
5Na Uradie khrodzkom w Mieste JeHo Korolewskoy Mylosti Owruczu peredomnoiu Mychaiłom Synhaiewskim
7p[erso]n[ali]t[e]r Ur. Dymitr Korzewski [?] dla wpisania do xiąg nynieyszych Grodz[kich] Kij[owskich] tę Donacyą od Oyca iego Ur. JP.
8Hrehorego Korzewskiego onemu i Bratu Janowi służącą dla wpisania do xiąg nynieyszych per obla-
9tam podał, tenoris sequentis: Ja Hryhory Waytko [?] Korzewski zdrowy będąc na ciele i umyśle odstą-
10piwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi prawa Forum Pow[ia]tu i W[oiewódz]twa a pod teraźnieyszy mó[y]
11zapis Donationis cale się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czynię wszem i dobrowolnie zeznawam, iż Ja ma-
12iące [?] po Oycu moim Wasylu Korzewskim Ziemię Chomeczyzna [?] czyli Parowszczyzna [?] i […]krowszczyzna [?] na mnie
13[…] waiąca [?], się na mnie iako naturalnego Syna spadła a zatem maiąc prawo własności Swoią iako chcieć rządzić sza-
14fować i dysponować komu zechcę [?] będzie [?] dać darować i na wieczność rezygnować a widząc Synów Syna [?]
15moich [?] na obliczu [?] moiey rzeczelnie [?], umyśliłem przeto takową Ziemię i z posiedziałemi [?] na oney poddanemi
16wraz ze wszystkiemi przynależytościami gruntami polami lasami ogrodami pastwiskami imfutami [?] i wszelkiemi
17przynależytościami Synom moim Dymitrowi i Janowi dać darować i na wieczność dymittować iakoż niniejszym
18zapisem moim dobrowolnym daię daruię i na wieczność dymittuię. Że zaś Starszy Syn móy Maciey teraz
19na Podolu dla pełnienia służby woyskowey zostaiący w zakupieniu [?] za odprzedaniem części wsi Jam[…] [?]
20swoiey [?] wszystkiey [?] uczestniczący [?] przeto żadnego interessowania się w rozporządze-
21niu czynić niema, zostaw[i] [?] tedy iuż tę schedę Synami moimi Dymitrowi i Janowi dobrami dziedziczny[mi]
k. 225 (skan 0226, strona prawa)
1przemiennie [?] przestąpieniem rządzić szafować i dysponować a Ja żadnego zuroku [?] co
2do tych dóbr pretensyi czynić nie będę, pozostałą zaś fortunę zostawuię czasami wy-
3[…]nie [?] iści [?] maiącego według woli moiey rozporządzenia i na to daię ten móy list Za-
4pis Donationis który ręką moią własną przy Świadkach podpisuię roku tysiąc sie-
5demset dziesiątego dnia trzydziestego Septembrii Hryhory Korzewski m[anu] p[ropria] Jako Świadek
6i przyiaciel do tego ustnie i oczewisto uproszony podpisuię się Adam Szablowski [?]
7m[anu] p[ropria] Proszony za Świadka i przyiaciela podpisuię się Wacław Jakubowski m[anu] p[ropria] Która
8to Donacya słowo w słowo iak się w sobie ma do xiąg niniejszych Grodz[kich] Kij[owskich] iest in-
9grossowana –
10[poniżej – reszta strony pusta, przekreślona dużym zakrętasem w kształcie „Z”]
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 2 X 1710 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa.
Nazwisko: w rkp. „Korzewski/Korzewskiego” (może Korczewski, Korzeniewski) – lekcja niepewna; imię wystawcy w nagłówku „Hrehorego”, w tekście „Hryhory Waytko [?]” (drugi wyraz – może przydomek). Imię komparenta „Dymitr” (w rkp. „Dzimitr” [?]). Nazwy ziemi: „Chomeczyzna [?] czyli Parowszczyzna [?] i […]krowszczyzna [?]” – plama/ubytek na wyrazie; lekcje niepewne. Strona (k. 224v) poplamiona i zacieczona – lekcja środkowej części zapisu (powody darowizny, wzmianka o starszym synu Macieju w służbie wojskowej na Podolu, części wsi „Jam…”) częściowo niepewna; sens: starszy syn Maciej, wyposażony inaczej (ze sprzedaży części wsi), nie ma się wtrącać do schedy młodszych braci.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – przez oblatę; tenoris sequentis – następującej treści; donationis – darowizny; dymittować – wypuścić z władzy, przekazać; Septembrii (Septembris) – września; ingrossowana – wpisana do ksiąg.
Streszczenie
2X 1710 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim i namiestnikiem podwojewództwa, Dymitr Korzewski [?] podał do wpisania donację (dymisję) wystawioną przez ojca Hryhorego (Hrehorego) Korzewskiego dla niego i brata Jana. W zapisie (30 IX 1710) Hryhory Korzewski oświadcza, że ziemię zwaną Chomeczyzna [?] czyli Parowszczyzna [?] (z drugą częścią […]krowszczyzna [?]), przypadłą mu po ojcu Wasylu, z osiadłymi na niej poddanymi, gruntami, polami, lasami, ogrodami i pastwiskami daruje wieczyście synom Dymitrowi i Janowi; starszy syn Maciej, pełniący służbę wojskową na Podolu i zaspokojony inaczej, nie ma się wtrącać do tej schedy; sam wystawca zrzeka się wszelkich pretensji do tych dóbr, a pozostałą fortuną rozporządzi według swej woli. Podpisali: Hryhory Korzewski oraz świadkowie Adam Szablowski [?] i Wacław Jakubowski.
Akt nr 264
Dymisja Rafała Kapiszy, cześnika barskiego, syna Grzegorza, dla syna Jakuba – część wsi Witawa [?] w woj. wołyńskim [!], pow. winnickim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Owrucz 20 VI 1710
Karty / skanyk. 226 (skan 0227, strona prawa) – k. 226v (skan 0228, strona lewa – do ok. 3/4 wysokości); k. 225v (skan 0227, strona lewa) pusta, przekreślona zakrętasami „Z”
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 226 (skan 0227, strona prawa)
1Donacya JP. Kapiszy
2Roku Tysiacza Siemsot Odynadcataho
3Miesiaca Oktobra Dwadcat perwaho Dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
15Rafał Kapisza Cześnik Barski m[anu] p[ropria] Od Jchmci Zeznawaiącego
16Świadek ustnie proszony Tomasz Nurzyński [?] – Jako przyia-
17ciel obecny temu zapisowi Ręką Swoią podpisuię się Antoni
18Kosecki [?] na tey Dymissyi przytomny podpisuię się Władysław
19Radzikowski do tego Zapisu Dymissii osobiście proszony Julian
20Mierzkowski [?] m[anu] p[ropria]. a tak ten zapis Dymissionis tak cał się w so-
21bie ma z początku aż do końca pisany wszystek de verbo
22ad verbum do xiąg niniejszych Grodzkich Kijowskich iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711 („Odynadcataho … Oktobra Dwadcat perwaho”) przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [!] województwa kijowskiego. Na górnym marginesie k. 226 rok 1711 (czerwoną kredką / ołówkiem) – NOWY ROK w odpisach; numer „N 264.” poprzedzony krzyżykiem. Tytuł nad aktem „Donacya JP. Kapiszy”, w tekście „Dymissya”.
Nazwa wsi: w rkp. „Części wsi […]itany [?]” (k. 226; początek wyrazu zatarty) i „Części wsi Wita-/wy” (k. 226v) – zapewne Witawa [?]. „W[oiewódz]twie Wołyńskim a powiecie winnickim” – połączenie niezgodne z podziałem administracyjnym (pow. winnicki należał do woj. bracławskiego) – błąd kopisty lub odpisu. Fragment o powodach dymisji („ani nadversa [?] w moim życiu etate iuż adulta nie mogąc niewidzieć [?] oraz doskonałey w nim sposobności ku rządzeniu persona sua i maiątkiem swoim a przyzwoitey ab illo dla osoby moiey reverencii doznawszy”) – zniekształcony; sens: widząc, że syn jest już dorosły i zdolny do zarządzania majątkiem, a ojca darzy należnym szacunkiem.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ac benevole – i dobrowolnie; secundum bene placitum meum – według mego upodobania; etate iam adulta – w wieku już dojrzałym; persona sua – swoją osobą; ab illo – od niego; reverentia – uszanowanie; et cum omnibus pertinentiis – i ze wszystkimi przynależnościami; frui – używać, korzystać; vigore – na mocy; die vigesima mensis Junii Anno Domini millesimo septingentesimo decimo – dnia 20 czerwca roku Pańskiego 1710; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, Rafał Kapisza, cześnik barski, przyznał zapis dymisji na rzecz syna Jakuba. W zapisie (Owrucz 20 VI 1710) Rafał Kapisza, syn Grzegorza i wnuk Antoniego, oświadcza, że swoje dziedziczne części wsi Witawa [?] (w rkp. „w woj. wołyńskim, pow. winnickim”), odziedziczone po przodkach – z sianożęciami, łąkami, pastwiskami, karczmą, pasieką [?], stawami i arendą karczemną – widząc dorosłość i zdolności syna oraz doznając od niego szacunku, wypuszcza ze swej władzy synowi Jakubowi, który ma je objąć w posesję i korzystać ze wszystkich dochodów. Podpisali: Rafał Kapisza oraz świadkowie Tomasz Nurzyński [?], Antoni Kosecki [?], Władysław Radzikowski i Julian Mierzkowski [?].
Akt nr 265
Dymisja Antoniego Wicińskiego, syna Pawła, dla syna Jana oraz wnuków Wojciecha i Jana – prawo zastawne 1000 zł na części wsi Kopanek [?] w woj. sieradzkim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Zastawie [?] 20 VIII 1711
Karty / skanyk. 226v (skan 0228, strona lewa – od ok. 3/4 wysokości) – k. 228 (skan 0229, strona prawa – do ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 226v (skan 0228, strona lewa – dół)
1Dymissya JP. Antoniego Wicinskiego [?]
2in rem et personam JP. Jana Syna takoż [?]
3Woyciecha i Jana Wnuków swoich dana –
4Roku Tysiacza Siemsot Odynadcatoho
5Misiaca oktobra Dwadcat perwaho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolew[skoy] Miłosti Owruczu
10i niey Części nieokupił, czy z tey przyczyny zastawa ta trwać ma
11daley – tedy iednak Części proporcyonalną z Intraty cała Coroczni[e] [?]
12wpadnie iak wyżey powiedziano Kapitałem Ociec Jan oddawać Sy-
13nom swoim winien będzie, a to aż do czasu trwaiący tey zastawy
14dopełniać obowiązuię go Ja zaś od tąd na zawsze prawa mnie służą-
15cego dotąd Zastawy i Summy zrzekam się i wyzuwam tak Sam iako
16i Sukcessorom moim inszym prawa do powrotu niezostawuię –
17wolni od tąd są i będą ciż WW. Jan Syn, i Woyciech z Janem Wnukowie moi
18a Synowie Jego też Zastawą do czasu okupna rządzić i zniey
19prowenta zbierać, temi użytkować Summę te podniosszy [?] i ią
20według zamiaru powyższego między sobą podzieliwszy ku swemu wszytko-
21wi [?] według upodobania swego obrócić – Jakową Dymissyą przy
22uproszonych Świadkach i przyiaciołach przy wyciśnieniu rodowitey
23pieczęci własną moią Ręką podpisuię Datum w Zastawiu [?] die 20. Augusta
241711o Roku Antoni Syn Pawła Wiciński (L.S.) Świadek i przyia-
25ciel proszony do podpisania tego Zapisu Dymissyonis przez
26W. Antoniego Syna Pawła Wicińskiego z Summy Złotych Tysiąc na
27[reklamant:] zastawie
k. 228 (skan 0229, strona prawa – góra)
1zastawie Dóbr Części wsi Kopanki [?] w W[oiewódz]twie Sieradzkim położoney
2będącey Jego właścicielstwu należącey, na Syna swego W. Jana oraz Wnu-
3ków Woyciecha i Jana a Synów tegoż Jana podział na W. Jana Zło[tych] 500. –
4a Na Woyciecha i Jana po Zło[tych] Pol[skich] 250. w sobie obeymuiącego
5będący podpisuię się Jan Kowalewski (L.S.) Świadek i przyiaciel
6na tey Tranzakcyi Dymissyiney podpisuię się Paweł Sirowski [?] (L.S.)
7Którycże [?] to Zapis Dymissyonis zapodaniem, i Prozbą za-
8mowin [?] Urzędowym przyięciem co do słowa do xiąg niniejszych
9iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim; „Comparens P[ersonali]ter” – w rkp. skrót „Pter”) – Owrucz 21 X 1711 („Odynadcatoho … oktobra Dwadcat perwaho”), przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [!] województwa kijowskiego – ta sama sesja co akt 264. Na marginesie numer „265.” (bez „N”).
Nazwisko komparenta: w tytule „Wicinskiego [?]” (wyraz rozwlekły, czytany też „Wieniskiego”), w tekście kilkakrotnie wyraźnie „Wiciński”, „Wicińskim”, „Wicińskiego” – przyjęto WICIŃSKI. W tytule „Syna takoż [?]” – w tekście k. 227 wyraźnie „Syna takoż Woyciecha i Jana Wnuków swoich”.
Nazwa wsi: „Kopanek” (k. 226v, 227v) i „Kopanki” (k. 228) – zapewne Kopanki [?] w województwie sieradzkim; odczyt niepewny. Właściciel dziedziczny W. Jan GODZISZEWSKI [?] „C. S.” (skrót niepewny – może cześnik sieradzki). Kontrakt zastawny z 24 III 1690, oblatowany w grodzie sieradzkim. „Prawa forum Otko [?] i Województwa” – wyraz niejasny (w podobnych formularzach „prawa forum Powiatu i Województwa”, por. akty 141, 144). Miejsce spisania zapisu „w Zastawiu [?]” – odczyt niepewny (może „w Zastawie”).
Kilka zwrotów zniekształconych przez kopistę: „powdzięcznemu [?] memu Synowi”, „oboiewich [?]”, „w odległe [?] miyce [?]” (= w odległe miejsce), „Ekonomiyką [?]”, „Ociec [?] Jan / Oyciec a Syn móy” (powtórzenie), „ku swemu wszytko-/wi [?]” (= ku swemu wszystkiemu [?]), „Którycże [?] to Zapis … zamowin [?] Urzędowym przyięciem”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; forum – sąd właściwy; dimissionis – (zapis) dymisji; successive – w następstwie (spadkowym); personaliter – osobiście; Datum – dano; die 20 Augusti – dnia 20 sierpnia; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, Antoni Wiciński przyznał zapis dymisji na rzecz syna Jana oraz wnuków Wojciecha i Jana (synów Jana). W zapisie (Zastawie [?], 20 VIII 1711) Antoni Wiciński, syn Pawła, oświadcza, że na mocy kontraktu zastawnego zawartego 24 III 1690 z Janem Godziszewskim [?], dziedzicem części wsi Kopanek [?] (8 kmieci) w województwie sieradzkim, i oblatowanego w grodzie sieradzkim, trzyma tę część w zastawie za 1000 zł polskich. Ponieważ przeniósł się do województwa kijowskiego, do swojej rodziny, i z powodu podeszłego wieku nie może gospodarować, odstępuje wieczyście sumę zastawną i prawo do zastawu synowi Janowi (500 zł) i wnukom Wojciechowi i Janowi (po 250 zł); przy wykupie mają odebrać sumę i pokwitować Godziszewskiego, a do czasu wykupu – rządzić zastawem i dzielić dochody proporcjonalnie. Sam zrzeka się wszelkich praw do zastawu. Podpisali: Antoni Wiciński oraz świadkowie Jan Kowalewski i Paweł Sirowski [?]. Zapis wpisano słowo w słowo do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 266
Dymisja Mikołaja Karpińskiego dla syna Kazimierza – część wsi Karpiłówka [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Żytomierz 19 IX 1711
Karty / skanyk. 228 (skan 0229, strona prawa – od ok. 1/3 wysokości) – k. 228v (skan 0230, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 228 (skan 0229, strona prawa – od ok. 1/3 wysokości)
1Dymissya JP. Mikołaia Karpińskiego Synowi
2swoiemu Kazimierzowi Uczyniona –
3Roku Tysiacza Siemsot Odynadcatoho
4Miesiaca oktobra Dwadcat perwaho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711, przed Michałem SYNHAJEWSKIM – ta sama sesja co akty 264–265. „Comparens P[ersonali]ter” – w rkp. skrót „Pter”.
Nazwa wsi: „we wsi Karpiłowce [?]” i „Część wsi Karpiłówki [?]” (w rkp. ł podobne do t) – zapewne Karpiłówka [?]; województwo nie podane. Zwroty zniekształcone: „Jako zawsze z rewerencyą [?] ku osobie moiey zostać, ani Madversa [?] w nim niemogąc niewidzieć Umysłem przyiszłym [?]” – sens: syn zawsze okazywał ojcu uszanowanie, a ojciec nie widzi w nim nic złego (por. analogiczną formułę w akcie 264: „ani nadversa [?] … niewidzieć”). Nazwisko drugiego świadka – „Pawłowski [?]” (w rkp. raczej „Pawrowski”; ł pisane podobnie do r/t).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; forum – sąd właściwy; dimissionis – dymisji; attinentiae et pertinentiae – przyległości i przynależności; praepeditio (prepedycya) – przeszkoda; valor – moc, ważność; datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, Mikołaj Karpiński przyznał zapis dymisji na rzecz syna Kazimierza. W zapisie (Żytomierz 19 IX 1711) Mikołaj Karpiński oświadcza, że z przywiązania do syna, który zawsze okazywał mu szacunek, swoją dziedziczną część wsi Karpiłówka [?] ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, gruntami ornymi i zapustami, użytecznymi i nieużytecznymi, daje, daruje i dymituje synowi Kazimierzowi, który może ją objąć w posiadanie i korzystać z dochodów; sam zrzeka się do niej wszelkich praw i nie będzie czynił przeszkód. Podpisali: Mikołaj Karpiński oraz świadkowie Marek Szpakowski i Julian Pawłowski [?].
Akt nr 267
Dymisja Reynalda [?] Sadowskiego, kasztelana [?], dla młodszego syna Ignacego – wieś Horodniany [?] w woj. brzeskim litewskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Owrucz 15 IX 1711
Karty / skanyk. 229 (skan 0230, strona prawa) – k. 229v (skan 0231, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 229 (skan 0230, strona prawa)
1Dymissya od JP. Reynalda [?] Sadowskiego
2Synowi swemu Ignacemu –
3Roku Tysiacza Siemsot Odynadcatoho
4Miesiaca Oktobra dwadcat perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Mieste JeHo Korolewskoy Miłosti
16skiey Juryzdykcyi prawa Forum Powiatu i W[oiewódz]twa
17a pod niniejszy Zapis móy Dymissyonis cale się
18poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czynię
19ustnie i dobrowolnie zeznaię iż Ja zeznawaiący maiąc
20Dobra moie za Konsensem [?] Wieś Horodniany [?] w W[oiewódz]twie
21Brzesk[im] Lit[ewskim] leżące Któremi z prawa pospolitego maiąc
22moc [...] własnością moią rządzić szafować i dysponować
23a widząc Syna moiego młodszego Ignacego Sadowskiego
24ku osobie moiey Reverencyą oraz niemogąc w nim
25niewidzieć doskonałey sposobności ku rządzeniu persona
26sua [i] maiątkiem swoim – zatym umyśliłem Dobra te
27wyż wyrażone Wieś Horodniany ze wszystkiemi
28Poddanemi Polami, Lasami, Wodami, Budowlami i ze
29wszystkiem tym co do tey Wsi zdawna przynależało
30i przynależy nic niewyłączaiąc ani Excypuiąc ale
31wszystko ogółem i pospolitością zaymuiąc temuż
32JMP. Ignacemu Sadowskiemu daię, i Dymittuię całego [?]
33niniejszym Zapisem moim z pod Fortuny moiey
34wypuszczam i Dymittuię – Wolen tedy od tąd iest
35[reklamant:] i będzie
k. 229v (skan 0231, strona lewa)
1JMP. Ignacy Sadowski Syn móy takowemi Dobrami
2iako swoią własnością rządzić, szafować, i dyspono-
3wać pożytków wszelkich wynayduiąc [?] i ku nay-
4lepszemu pożytkowi swemu obrócić. a Ja zeznawa-
5iący ani Syn móy starszy Mikołay któremu dałem
6Część Wsi Ołodnicy [?] żadney przeszkody w dzierżeniu
7i używaniu tych Dóbr czynić niebędziemy – i na to
8daię ten Zapis móy Dymissyonis który Ręką moią
9własną przy uproszonych Świadkach i przyiaciołach
10podpisuię – Dattum w Owruczu Tysiąc Siedmset iedy-
11nastego Roku dnia piętnastego Septembra – u tako-
12wego Zapisu Dymissyinego podpisy Ręki tymi słowy [?]
13Reynald Sadowski – Kaszt[elan] W[oiewódz]twa Brzeskiego [?] Jako
14Świadek i przyiaciel na tym Zapisie Dymissyinym
15podpisuię się Adam Rzeczkowski [?] mp. Ustnie
16uproszony Świadek i przyiaciel na tey Dy-
17missyi podpisuię się Walerian Żurakowski [?]
18Za Świadka i przyiaciela na tey Dymissyi
19podpisuię się Józef Wyhowski – Który to
20Zapis Dymissyonis zapodaniem i prozbą
21a za moim Uradowym przyięciem do knyh
22nyniszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [!] województwa kijowskiego – ta sama sesja co akty 264–266. Na k. 229 atrament bardzo blady (odczyt z odejmowaniem tła).
Imię komparenta: „Reynald” (w tytule i w tekście; odczyt dość pewny, imię rzadkie – może Reginald). Tytuł: „JMP. Kasztelan [?]” (k. 229) i w podpisie „Kaszt. Wdwo Brzesky [?]” – zapewne kasztelan brzeski (litewski) [?]; odczyt niepewny. Wieś „Horodniany [?]” (dwukrotnie) „w W[oiewódz]twie Brzesk[im] Lit[ewskim]” (skrót „Brzesk. Lit.”) – odczyt nazwy niepewny. Starszy syn Mikołaj otrzymał wcześniej część wsi „Ołodnicy [?]” (odczyt niepewny). Zwroty: „odstąpiwszy swey własney naturey [?] Ziemskiey Juryzdykcyi” (= naturalney [?]); „Dobra moie za Konsensem [?]” – wyraz niepewny; „moc [...]” – wyraz pod plamą.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; forum – sąd właściwy; persona sua – swoją osobą; dimissionis – (zapis) dymisji; excypuiąc (excipere) – wyłączając; datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, JMP. Reynald [?] Sadowski, kasztelan [?], podał do wpisania zapis dymisji na rzecz syna. W zapisie (Owrucz 15 IX 1711) Reynald Sadowski oświadcza, że swoją wieś Horodniany [?] w województwie brzeskim litewskim, widząc szacunek i zdolności młodszego syna Ignacego, oddaje mu w całości – z poddanymi, polami, lasami, wodami, budowlami i wszystkimi przynależnościami – i wypuszcza spod swej władzy; Ignacy może nią rządzić i korzystać z dochodów. Ani ojciec, ani starszy syn Mikołaj, który otrzymał wcześniej część wsi Ołodnica [?], nie będą czynić przeszkód. Podpisali: Reynald Sadowski oraz świadkowie Adam Rzeczkowski [?], Walerian Żurakowski [?] i Józef Wyhowski.
Akt nr 268
Dymisja Jana Samsonowicza, syna Adama, dla syna Stanisława – część wsi Terechów [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Żytomierz 20 X 1711
Karty / skanyk. 229v (skan 0231, strona lewa – od ok. 2/3 wysokości) – k. 230 (skan 0231, strona prawa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 229v (skan 0231, strona lewa – dół)
1Dymissya od JMP. Jana [Sam]sono-
2wicza Synowi swemu Stanisławowi Służąca
3Roku Tysiacza Siemsot odynadcatoho
4Miesiaca Oktobra dwadcat perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Miłosti
21daię i Dymittuię – Wolnym tedy od tąd iuż iest i będzie
22wzmiankowany Syn móy temi Dobrami iako
23swoią własnością rządzić szafować i dysponować, a
24Ja [ze]znawaiący żadnego prawa ani powrotu do
25oney mieć niebędę – I na to daię ten Zapis móy Dy-
26missyonis z podpisem Ręki mey własney i z podpisami
27Rąk JchPP. przyiaciół – Dattum w Żytomierzu Tysiąc Siedm-
28set [Je]dynastego Roku dnia dwudziestego Oktobra – u toho
29Zapisu Dymissyinoho podpisy Ruk tymi słowy – Jan
30Syn Adama Samsonowicz – Ustnie uproszony od JPana
31zeznawaiącego do tego Zapisu Dymissyinego podpisuię
32się Julian Zydkiewicz [?] – Jako Świadek ustnie uproszo-
33ny do tego Zapisu Dymissyonis podpisuię się Piotr
34Zaborowski – Na tey Dymissyi za Świadka i przyiaciela
35podpisuię się Ludwik Jaszkowski [?] – Kotoryy że to
36Zapis Dymissyiny zapodaniem i prozbą, a za moim
37Uradowym przyiętiem do knyh nynisznych Khrod[zkich] Kyiew[skich] iest wpisan –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału [!] województwa kijowskiego – ta sama sesja co akty 264–267. Zapis dymisji datowany w Żytomierzu 20 X 1711, a oblatowany nazajutrz w Owruczu (ok. 80 km) – data możliwa, ale wątpliwa (por. uwagi o datacji odpisów).
W tytule nazwisko częściowo pod plamą („Jana [Sam]sono-/wicza”); w tekście wyraźnie „Samsonowicz”. Nazwa dóbr dopisana nad wierszem drobnym pismem: „Części Wsi Terechowa [?]” – por. Terechów [?] w akcie 161. Nazwiska świadków: „Zydkiewicz [?]” (może Żydkiewicz), „Jaszkowski [?]” – odczyt niepewny; „Zaborowski” – pewny. Na k. 230 dwie plamy atramentu („Ja [ze]znawaiący”, „Siedmset [Je]dynastego”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; persona sua – swoją osobą; dimissionis – (zapis) dymisji; datum – dano.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, Jan Samsonowicz podał do wpisania zapis dymisji na rzecz syna Stanisława. W zapisie (Żytomierz 20 X 1711) Jan Samsonowicz, syn Adama, oświadcza, że swoje dziedziczne dobra – część wsi Terechów [?], odziedziczoną po ojcu Adamie – widząc zdolność syna do zarządzania majątkiem, daje, daruje i dymituje synowi Stanisławowi ze wszystkimi poddanymi, polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, pastwiskami, lasami, borami i przynależnościami; syn może nimi swobodnie rządzić, a ojciec zrzeka się wszelkiego prawa powrotu. Podpisali: Jan Samsonowicz oraz świadkowie Julian Zydkiewicz [?], Piotr Zaborowski i Ludwik Jaszkowski [?].
Akt nr 269
Relacja woźnego generała Józefa Maćkiewicza o intromisji Teodora Aleksandrowicza w część wsi Modelówka [?] po ojcu Michale (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 8 X 1711
Karty / skanyk. 230v (skan 0232, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 230v (skan 0232, strona lewa)
1Possessya WJP. Teodora Alexandrowicza
2w Dobra Części Wsi Modelówki [?] wzięta
3Roku Tysiacza Siemsot odynadcatoho
4Miesiaca oktobra Dwadcat. perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczu
21Stawami Jeziorami et cum omnibus attinentiis et pertinen-
22tiis nic na niego nie wyimuiąc ani Excypuiąc w realną
23spokoyną i Aktualną W. Teodorowi Alexandrowiczowi
24podał, postąpił i Intromittował Possessyą, Poddanych do Gro-
25mady zwoławszy o nowym Jch Panie affektanie [?] zawia-
26domił i pełne posłuszeństwo zalecił, w czem strona
27Szlachty oświadczywszy się zkąntąd odiechał i ku przedemną
28Urzędem uczynił i zeznał Possessyi Relacyi – prosząc
29cum actis Connotari co i otrzymał Józef Maćkiewicz Woźny
30pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711 przed Michałem SYNHAJEWSKIM – ta sama sesja co akty 264–268. Woźny generał województwa kijowskiego i innych Józef MAĆKIEWICZ – niepiśmienny (por. akty 245, 250, 250a, 252, 254, 257, 262; formularz relacji jak tam).
Nazwa wsi: w tytule „Części Wsi Modelówki [?]”, w tekście „w dobrach wsi Modelowce [?]” – zapewne Modelówka [?]; odczyt niepewny. „Daniami [?], Daninami [?]” i „Czeretami [?]” (czerety – trzcinowiska) – odczyt niepewny. „dla lepszey wiary wszytkich i przysposobionych tych [?]” – zwrot zniekształcony. „o nowym Jch Panie affektanie [?] zawiadomił” – może „o nowym Ich Panie aktualnym”.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji; palam publice libereque recognovit – jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; et cum omnibus attinentiis et pertinentiis – i ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, stanął osobiście woźny generał województwa kijowskiego i innych szlachetny Józef Maćkiewicz i zeznał, że 8 X 1711, na żądanie Teodora Aleksandrowicza, w obecności szlachty Pawła Chodakowskiego i Jakuba Trypolskiego, w dobrach wsi Modelówka [?] w województwie kijowskim wprowadził go w realną, spokojną i aktualną posesję części tej wsi, przypadłej mu prawem naturalnym po ojcu Michale Aleksandrowiczu – ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, pastwiskami, czeretami, zaroślami, stawami, jeziorami i przynależnościami. Zwołał poddanych do gromady, zawiadomił ich o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny jest niepiśmienny.
Akt nr 269a
Oblata dymisji (zwolnienia ze służby wojskowej) wydanej przez Ludwika Konstantego Pocieja, hetmana wielkiego litewskiego, Michałowi Jankowskiemu, rotmistrzowi pancernemu (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; dokument dat. Brześć 10 XII 1709
14Oberszterlieutenantom, Majorom i wyższey i niższey szarży
15Officierom tak od Kawaleryi, iako i infanteryi Woysk Rzeczy-
16pospolitey i W. X. Litt. i caetero in genere Rycerstwu oznaymuię:
17Iż Ja uważywszy prozbę WJPana Michała Jankowskiego Rotmi-
18strza [Pan]cernego Regimentu mego, onego od dalszey służby
19woyskowey uwalniam, niemniey wszelkim władzom iako
20officiera zasłużonego, który okazał merita et capacitatem
21tak w służbie iakoteż in occasionibus belli, recommenduię, obli-
22guię izby go za aktualnego Rotmistrza Pancernego
23znali i recognoscowali, czyniąc zadosyć cokolwiek ex gradu
24tey szarży należeć mu będzie, naco dla lepszey wagi
25niniejszą Dymissyą Ręką własną przy pieczęci moiey
26podpisuię Dattum w Brześciu dnia dziesiątego Decembris
27Tysiąc Siedmset dziewiątego anno – Ludwik Pociey Het. W. X. Litt. (L.S.) – Kotoraia
28Dymissya za podaniem i prozbą, a za moim Uradowym przyiatiem do
29knyh nynisznych iest wpisana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Na lewym marginesie k. 230v numer „269.” powtórzony (poprzedni odpis, relacja woźnego o posesji T. Aleksandrowicza, też ma „269.”) – w opracowaniu akt 269a. Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711, przed Michałem SYNHAJEWSKIM – ta sama sesja co akty 264–269.
Ludwik Konstanty POCIEJ (ok. 1664–1730) – hetman wielki litewski od 1709, kasztelan wileński; tu ze starostwami: „Bareciański [?]” (odczyt niepewny), ratneński [?] („Ratyński”), szereszewski, piński. Por. akt 256 (inna dymisja hetmana Pocieja). Okazujący dokument „WJmćPan Adam Durniewicz [?]” – nazwisko niepewne. Na k. 231 plamy atramentu („[Pan]cernego”, „obli-/guię”).
Łacina: ad acticandum – do wpisania do akt; tenoris sequentis – następującej treści; et caetero in genere – i w ogólności pozostałemu; merita et capacitatem – zasługi i zdolność; in occasionibus belli – w okazjach wojennych; ex gradu – z racji stopnia; recognoscere – uznawać; anno – roku; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, Adam Durniewicz [?] podał do wpisania dymisję wydaną przez Ludwika Konstantego Pocieja, kasztelana wileńskiego, hetmana wielkiego litewskiego, Michałowi Jankowskiemu, rotmistrzowi pancernemu. W dokumencie (Brześć, 10 XII 1709) hetman, na prośbę Jankowskiego, rotmistrza pancernego swego regimentu, zwalnia go z dalszej służby wojskowej, poleca go wszystkim władzom wojskowym jako zasłużonego oficera, który wykazał zasługi i zdolności w służbie i w okazjach wojennych, i nakazuje uznawać go za rzeczywistego rotmistrza pancernego ze wszystkimi prawami tej szarży. Podpisał Ludwik Pociej, hetman w. lit., z pieczęcią.
Akt nr 270
Wieczysty zapis donacji (sprzedaży) Adama Mokrzyckiego, syna Kazimierza, podsędka łuckiego, dla Andrzeja Rostowskiego [?] – część wsi Wolica w woj. wołyńskim za 1600 zł (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Wolica 8 I 1711
Karty / skanyk. 231v (skan 0233, strona lewa) – k. 232 (skan 0233, strona prawa – do ok. 2/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 231v (skan 0233, strona lewa)
1Zapis od W. Adama Mokrzyckiego na
2rzecz WJP. Andrzeja Rostowskiego [?] uczyniony
3Roku Tysiacza Siemsot odynadcatoho
4Miesiaca Oktobra dwadcat perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
30daię daruię et in perpetuo za Summę Złotych Polskich Tysiąc Sześć-
31set moneta currenti odstępuię de persoluto pretio kwituię, wzięcia
32Intromissyi per ministerialem regni cuicunque [?] dozwalam którey
33praepedire ani przez siebie niteż przez subordynowane osoby
34niebędę, owszem od wszelkich Impetycyi legalnych i nie legalnych
35WJP. Andrzeja Rostowskiego [?] defendere et evincere sub Damnis
36terrestribus per omnes proscriptiones obowiązuię się i powinien
37[reklamant:] będę
k. 232 (skan 0233, strona prawa – góra)
1będę – dla lepszey zaś wiary i waloru niniejszy Zapis Donationis
2w przytomności JchmćPP. pieczętarzy Ręką moią własną podpisuię
3Dattum w Wolicy dnia Ozmego Januarii Tysiąc Siedmset iedynastego
4Anno – Adam Mokrzycki (L.S.) Uproszony za Oczewistego
5Świadka i pieczętarza na tym Zapisie perpetuae Donationis
6podpisuię się Bazyli Szymański (L.S.) Jako Oczewisty Świadek
7i pieczętarz na tym Zapisie Donationis Ręką własną podpisuię
8się Marek Łaściński [?] (L.S.) na tym Zapisie Donationis pod-
9pisuię się Zacharyasz Wyrzykowski [?] (L.S.) Którygo Zapis
10za podaniem i prozbą a za moim Urzędowym przyięciem
11do xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711 przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa, regentem grodzkim generału [!] województwa kijowskiego – ta sama sesja co akty 264–269a. Dokument podał Łukasz OSTASZEWSKI.
Nazwisko nabywcy: w tytule „Rostałowskiego [?]” / „Rostakowskiego [?]”, w tekście trzykrotnie „Rostowski” (pismo z pętlą – możliwe też Rostkowski) – przyjęto ROSTOWSKI [?]. Wystawca – Adam MOKRZYCKI, syn Kazimierza, „Podsędka Łuck[iego]” (skrót „Podsędka Łuck.”; z kontekstu niejasne, czy podsędkiem był Kazimierz, czy Adam – raczej ojciec). Nazwisko świadka „Łaściński [?]” (może Zaściński), „Wyrzykowski [?]” (początek wyrazu niepewny).
Zapis nazwany „perpetuae donationis” / „simplicis donationis”, ale w treści – za sumę 1600 zł polskich „moneta currenti”, z pokwitowaniem zapłaty – w istocie sprzedaż wieczysta. „Z wolnością prezentowania parochów [...]ianney [?]” – prawo prezenty duchownych (parochów) do cerkwi [?], wyraz pod plamą atramentu. „pasiecznikami [?]” (pasieki), „wydzielaiąc [?]” (w rkp. raczej „wydzieraiąc”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; perpetuae donationis – wieczystej darowizny; ad acticandum – do wpisania do akt; tenoris sequentis – następującej treści; sanus mente et corpore – zdrowy na umyśle i ciele; simplicis donationis – zwykłej darowizny; palam publice ac benevole recognosco – jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznaję; post fata – po śmierci; iure divino et naturali – prawem boskim i przyrodzonym; cum omni iure dominio – ze wszelkim prawem własności; ab antiquo – od dawna; aedificiisque omnibus et circumferentia – i wszystkimi budynkami i obwodem; in perpetuo – na wieczność; moneta currenti – w monecie obiegowej; de persoluto pretio – z zapłaconej ceny; per ministerialem regni cuicunque [?] – przez jakiegokolwiek woźnego koronnego; praepedire – przeszkadzać; defendere et evincere sub damnis terrestribus per omnes proscriptiones – bronić i ewinkować pod karami ziemskimi przez wszelkie proskrypcje; L.S. – miejsce pieczęci.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, Łukasz Ostaszewski podał do wpisania wieczysty zapis donacji Adama Mokrzyckiego na rzecz Andrzeja Rostowskiego [?]. W zapisie (Wolica, 8 I 1711) Adam Mokrzycki, syn Kazimierza, podsędka łuckiego, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Wolica w województwie wołyńskim, przypadłą mu po śmierci ojca Kazimierza i spokojnie posiadaną – z prawem prezenty parochów, kmieciami obojga płci, ich daninami, czynszami i powinnościami, budynkami, polami ornymi i nieornymi, ogrodami, sianożęciami, lasem, zaroślami, pasiekami, stawem, jeziorami, błotami i granicami, nic nie wyłączając – daje, daruje i wieczyście odstępuje Andrzejowi Rostowskiemu [?] za 1600 zł polskich, kwituje z zapłaty, zezwala na intromisję przez woźnego i zobowiązuje się bronić nabywcy przed wszelkimi roszczeniami pod karami ziemskimi. Podpisali i opieczętowali: Adam Mokrzycki oraz świadkowie Bazyli Szymański, Marek Łaściński [?] i Zachariasz Wyrzykowski [?].
Akt nr 271
Dymisja Jana Omiecińskiego [?], syna Michała, dla syna Franciszka – część wsi Chodaków w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Żytomierz 16 X 1711
Karty / skanyk. 232 (skan 0233, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości) – k. 232v (skan 0234, strona lewa) – k. 233 (skan 0234, strona prawa – góra)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 232 (skan 0233, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości)
1Zapis Dymissyonis od WJP. Jana Omiecińskiego [?]
2Synowi Swemu Franciszkowi dana i służąca
3Roku Tysiacza Siemsot odynadcatoho
4Miesiaca Oktobra dwadcat perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczu
9P[ersonali]ter WJPan Jan Omieciński [?] ten Zapis Dymissyonis od siebie
10zeznawaiącego in rem et personam WJP. Franciszka Omie-
11ci[ński]ego Syna swego uczyniony dla zapisania do xiąg niniejszych
12zeznał, prosząc mnie Urzędu o przyięcie i do Akt zapisanie, który Ja
13Urząd przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma – Ja Jan Syn
14Michała Omieciński zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiw-
15szy własney Juryzdykcyi prawa Forum Powiatu i W[oiewódz]twa, a pod
16niniejszy Zapis Dymissyonis cale się poddaiąc i incorporuiąc
17wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam
18Iż Ja zeznawaiący maiąc moie Dziedziczne Dobra Części Wsi
19Chodaków po Oycu moim ś.p. WJPanu Michale Omiecińskim
k. 232v (skan 0234, strona lewa)
1na mnie spadłe w W[oiewódz]twie Kijow[skim] sytuowane, a będąc mocen
2z pospolitego prawa Fortuną moią Dziedziczną Secundum
3bene voluntatem meam iak chcieć rządzić i dysponować
4a widząc rozmaite potrzeby Syna moiego W. Franciszka
5Omiecińskiego iakoteż dla przyzwoitego onego utrzyma-
6nia się, Umyśliłem wyż mianowaną Część Wsi Chodaków
7temuż Synowi memu ustąpić, a tak przywodząc takowy
8móy zamiar do skutku pomienioną Część Wsi Chodaków
9z Poddanemi Polami Ornemi i nie ornemi zasianemi
10i nie zasianemi, Sianożęciami, Ogrodami, Uroczyskami
11pasiecznikami, Drzewem Bartnym i nie bartnym z
12pszczołami i bez pszczół tudzież ze wszystkiemi inne-
13mi przynależytościami nic na nikogo nie wydzieraiąc
14ani Excypuiąc W. Franciszkowi Omiecińskiemu Syno-
15wi moiemu z pod Fortuny moiey wypuszczam i Dymit-
16tuię – Wolen tedy iest i będzie W. Franciszek Omieciński
17Syn móy pomienioną Część Wsi Chodaków obiąć [w s]woie
18władanie i oną iako swoią własnością rządzić i ku
19naylepszemu swoiemu pożytkowi obrócić, a Ja odtąd
20żadnego prawa do tych Dóbr mieć niebędę – Naco daię
21ten móy List Zapis Dymissyonis podpisem [Ręki] mey
22własney stwierdzony – Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc
23Siedmset iedynastego dnia Szesnastego Oktobra – u toho
24Zapisu Dymissyonis podpisy Ruk tymi słowy – Jan
25Omieciński [?] mp. Świadek przytomny uczynienia tego
26Zapisu Dymissyinego podpisuię się Jakób Czarnecki mp.
27Jako Świadek i przyiaciel ustnie od W. Jana Omiecińskiego
28do podpisania tey Dymissyi na rzecz Syna Jego
k. 233 (skan 0234, strona prawa – góra)
1W. Franciszka Omiecińskiego uczynioney uproszony pod-
2pisuię się Tomasz Dubiski [?] mp. Za Świadka i przy-
3iaciela na tey Dymissyi podpisuię się Antoni
4Wyszyński – Kotoryi to Zapis za podaniem i prozbą
5a za przyiatiem moim Uradowym do Knyh nyni-
6szych Khrodzkich Kijewskich iest wpisan –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711 przed Michałem SYNHAJEWSKIM – ta sama sesja co akty 264–270. Zapis spisany w Żytomierzu 16 X 1711.
Nazwisko: w rkp. konsekwentnie „Omieciński” / „Omiecinski” (litery m i n trudne do rozróżnienia – możliwe też „Oniecinski”, „Owieciński”); odczyt niepewny. Wieś Chodaków – por. akty 34–36, 159, 187, 191, 192 (części Chodakowa w rękach różnych rodzin). Nazwisko świadka „Dubiski [?]” (może Dubiaki / Dubicki). Na k. 232v plamy atramentu („obiąć [w s]woie”, „podpisem [Ręki] mey”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; incorporuiąc – wcielając; secundum bene voluntatem meam – według mojej dobrej woli; dimissionis – (zapis) dymisji; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, Jan Omieciński [?] zeznał zapis dymisji na rzecz syna Franciszka. W zapisie (Żytomierz 16 X 1711) Jan Omieciński, syn Michała, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Chodaków w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Michale, z uwagi na potrzeby syna Franciszka i dla jego przyzwoitego utrzymania, wypuszcza mu spod swej władzy ze wszystkimi poddanymi, polami ornymi i nieornymi, zasianymi i niezasianymi, sianożęciami, ogrodami, uroczyskami, pasiekami, drzewem bartnym z pszczołami i bez pszczół oraz przynależnościami; syn może objąć ją w posiadanie i nią rządzić, a ojciec zrzeka się do niej wszelkich praw. Podpisali: Jan Omieciński [?] oraz świadkowie Jakub Czarnecki, Tomasz Dubiski [?] i Antoni Wyszyński.
Akt nr 272
Testament Prokopa Koziorowskiego [?] z rozporządzeniem majątku ruchomego dla syna Teodora (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 X 1711, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; testament dat. Kamieniec 2 VIII 1711
Karty / skanyk. 233 (skan 0234, strona prawa – od ok. 1/5 wysokości) – k. 233v (skan 0235, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim)
Transkrypcja
k. 233 (skan 0234, strona prawa – od ok. 1/5 wysokości)
1Testament WJP. Prokopa Kozio-
2rowskiego [?] z rozporządzeniem maiątku
3Roku Tysiacza Siemsot odynadcatoho
4Miesiaca Oktobra dwadcat perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Miłosti
8[...]ukta [?] Karzewskiego [?] którego proszę aby wchodzić [?]
9[...]owat [?] się – Do tego moiego Testamentu który Ja
10[dla lep]szego upoważnienia Ręką moią własną przy
11[upro]szonych Świadkach i przyiaciołach podpisuię
12[Dzia]ło się w Kamieńcu dnia drugiego Augusta
13[Tysiąc] Siedmset iedynastego Roku – Prokop Koziorowski [?]
14[...] uczyniony za Świadka i przyiaciela do niniejszego
15[Tes]tamentu podpisuię się Teodor Dębicki mp. Ustnie
16[i O]czewisto uproszony za Świadka i przyiaciela
17do tego Testamentu podpisuię się Jan Witoski [?] mp. Za
18Świadka i przyiaciela na [tym] Testamencie podpi-
19suię się Hieronim Zagar[ski] [?] [...] Testament za poda-
20niem i prozbą a za mo[im Urad]owym przyięciem
21do knyh nynisznych [...] wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 21 X 1711 przed Michałem SYNHAJEWSKIM – ta sama sesja co akty 264–271. Testament podał syn testatora, Teodor.
Nazwisko: w tytule „Kozio-/rowskiego [?]”, w tekście „Koziorowski”, „Koziołowski” (ł i r trudne do rozróżnienia) – przyjęto KOZIOROWSKI [?]; wieś „Koziorowce [?]” (dobra trzymane przez testatora dożywotnio „za przywilejem Królewskim” – królewszczyzna [?]). Na k. 233v początki wierszy i środkowa część dolnych wierszy skrajnie wyblakłe (przetarte) – liczne luki [...]; egzekutor „WJP. […]ukta [?] Karzewskiego [?]” i kościół, któremu zapisano 100 zł, nieodczytane; nazwisko świadka „Zagar[ski] [?]” urwane. Resztę k. 233v (od ok. 1/2 wysokości) przekreślono zakrętasem „Z” – pusta.
Kamieniec – zapewne Kamieniec Podolski. Testament – rozporządzenie wyłącznie ruchomościami (remanenty domowe i gospodarskie: konie, bydło, zboże, srebro, cyna, miedź, sumy na rewersach; wozy, pługi, brony, radła) – syn Samuel otrzymał wcześniej majątek nieruchomy w województwie sandomierskim.
Streszczenie
21X 1711 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem ziemskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim województwa kijowskiego, Teodor Koziorowski [?] podał do wpisania testament ojca, Prokopa Koziorowskiego [?]. W testamencie (Kamieniec, 2 VIII 1711) testator, zdrowy na umyśle, choć osłabiony na ciele, poleca duszę Bogu, wyznaje wiarę katolicką i oświadcza, że nie ma dóbr ziemskich, a jedynie remanenty domowe i gospodarskie (konie, bydło, zboże, srebro, cynę, miedź) oraz sumy u różnych osób na rewersach – te zapisuje synowi Teodorowi; jemu też przypadają sprzęty gospodarskie (wozy, pługi, brony, radła) znajdujące się na gruncie wsi Koziorowce [?], trzymanej przez testatora dożywotnio na mocy przywileju królewskiego. Drugiemu synowi, Samuelowi, nic nie wydziela, bo oddał mu wcześniej majątek nieruchomy w województwie sandomierskim. Prosi syna Teodora o wypłacenie 100 zł na kościół za duszę swoją i rodziców; egzekutorem ustanawia WJP. […] Karzewskiego [?]. Podpisali: Prokop Koziorowski oraz świadkowie Teodor Dębicki, Jan Witoski [?] i Hieronim Zagar[ski] [?]. (K. 233v częściowo wyblakła.)
Akt nr 274
Relacja woźnego generała Jana Karlińskiego [?] o doręczeniu pozwu Trybunału Koronnego Lubelskiego z powództwa Niemiryczów, kasztelanów połonieckich, i Krzysztofa Wierzbickiego przeciw Aleksandrowi i Zofii z Trypolskich Niemiryczom, podsędkom kijowskim – sprawa o napad na wieś Szuszki [?] (oblata w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 IV 1712, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki żytomierski; doręczenie pozwu 12 IV 1712
Karty / skanyk. 234 (skan 0235, strona prawa) – k. 234v (skan 0236, strona lewa – do ok. 3/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty – polszczyzna z elementami ruszczyzny), łac.
Transkrypcja
k. 234 (skan 0235, strona prawa)
1Rell[acya] Pozwu od WJP. Niemiryczów K[asztelanów] P[ołonieckich] Mał[żonków] i W.
2Krz[ysz]tofa Wierzbickiego po JchmćPanów Niemi-
3ryczów i innych wydanego
4Roku Tysiąc Siedmset Dwunastego
5Miesiąca Aprylis Czternastego dnia
6Na Urzędzie Grodzkim Zamku JKMci Żytomierskim, Skarbnikiem [?]
9Woźny Generał W[oiewódz]twa Kijow[skiego] i innych szlachetny Jan Karliński [?] dla
10zapisania do xiąg niniejszych Grodz[kich] Żytom[ierskich] in vim suae verae ac fide-
11lis Relationis publice libereque recognovit iż on Roku teraźnieyszego
12Tysiąc Siedmset Dwunastego, Aprylis dnia dwunastego, Pozew Główny Trybu-
13nalski Koronny Lubel[ski] autentyczny na membranie Ziemskim [?] Lubelskim
14pisany odniósł do Wsi Szuszek [?] do włości Horoszkowskiey [?] należącey, w
15Województwie Kijow[skim] Powiecie Żytomier[skim] leżącey i tam ten pozew Wóytowi
16tam będącemu oddawszy, o oddaniu i położeniu onego po tym [?], w iakiey
17sprawie był pisany Ludziom na Wsi opowiedział i prawnie do wiadomo-
18ści przywiódł – pisany ten pozew na Instancyą Instygatora Sądowego Je-
19go Delatora [?] JWW. JchMości Panów Władysława i Ludowiki z Horodyskich [?]
20na Czernichowie i Przyborsku [?], Niemiryczów Kaszt[elanów] Połonieckich Mał[żonków]
21i Ur. Pana Krzysztofa Wierzbickiego Posiadacza tyyże Wsi Szuszek [?] Akto-
22rów po JWW. JchmćPanów Alexandra i Zofii z Trypolskich [?], na
23Olewsku Niemiryczów Podsędków Ziem[skich] Kijow[skich] Mał[żonków], i Ur. Pana Sewe-
24ryna [?] Kozłowskiego, sługę Jch Mościów także Kozaków z Miasta
25Olewska do Osób Imprezentów [?] po Imionach i przezwiskach Samymże
26ze Jch Mościów wiadomym i znaiomym pozwanych w sprawie
27i akcyi Ratione gwałtownego nastania na Dobra Wsi Szuszek [?]
28pobrania Ludzi Mianowanego Pana Wierzbickiego i mało no-
29[reklamant:] śnemu [?]
k. 234v (skan 0236, strona lewa – do ok. 3/5 wysokości)
1[...] na Śmierć niezabicia [?] zabrania [Lu]dzi i Prowentów także i z [...]
2[...]wsi Skołubowa [?] i tychże Szuszek Aktorów wygnania, o czem pro-
3testacya w Grodzie Owruckim uczyniona i Oryginalny Pozew, do
4którego się i ta Rellacya referuie, szerzey opiewaią Intentowany-
5ch, którym to Pozwem on mianowany Woźny Rok i termin
6Stronom obom powodowey i pozwaney przed Sądem Głównym
7Trybunalskim Koronnym Lubel[skim] od daty i położenia tego Pozwu
8za niedziel cztery albo w ten czas gdy ta sprawa z Regestru Ex-
9pulsionum [?] albo iakiego kolwiek sprawie tey należącego przypadnie
10i przywołana będzie stanowienia się złożył, i naznaczył i w tem
11tę swoią prawdziwą uczynił i zeznał Rellacyą – prosząc cum
12actis Connotari co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Na górnym marginesie k. 234 czerwoną kredką/ołówkiem „X 1712” (krzyżyk i NOWY ROK w odpisach) oraz numer „N 274.” – numeru 273 w odpisach brak (po akcie 272 na k. 233v reszta strony przekreślona, na k. 234 od razu „N 274”); numeracja opracowania podąża za numerem marginalnym. Oblata NIE w Owruczu, lecz na urzędzie grodzkim zamku żytomierskiego – formuła już po polsku („Na Urzędzie Grodzkim Zamku JKMci Żytomierskim”); urzędnik bez nazwiska, tytułowany „Skarbnikiem [?] Ziemskim Namiestnikiem Starostwa Regentem Grodzkim Żytomierskim” (nazwisko pominięte przez kopistę). K. 234 i 234v – atrament bardzo blady, początki wierszy na k. 234v przetarte.
Strony: powodowie – Władysław NIEMIRYCZ i Ludowika z Horodyskich [?], kasztelanowie połonieccy, „na Czernichowie i Przyborsku [?]”, oraz Krzysztof WIERZBICKI, posiadacz wsi Szuszki [?] (w rkp. „Wsi Szuszek / Suszek” – może Suszki, por. akt 121), wraz z instygatorem sądowym (delatorem [?]); pozwani – Aleksander NIEMIRYCZ i Zofia z Trypolskich [?], „na Olewsku”, podsędkowie ziemscy kijowscy, ich sługa Seweryn [?] KOZŁOWSKI i Kozacy z miasta Olewska. Wieś „do włości Horoszkowskiey [?] należąca” (może Horoszki, pow. żytomierski). „Skołubowa [?]” – nazwa wsi niepewna. „Regestr Expulsionum [?]” – rejestr spraw o wygnanie (expulsio) – odczyt niepewny.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji; publice libereque recognovit – publicznie i dobrowolnie zeznał; aprilis – kwietnia; ratione – z racji; membrana – pergamin; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
14IV 1712 na urzędzie grodzkim zamku żytomierskiego, przed namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim (nazwisko pominięte), stanął woźny generał województwa kijowskiego i innych szlachetny Jan Karliński [?] i zeznał, że 12 IV 1712 zaniósł do wsi Szuszki [?] (należącej do włości horoszkowskiej [?], w pow. żytomierskim województwa kijowskiego) autentyczny pozew Trybunału Koronnego Lubelskiego na pergaminie, oddał go tamtejszemu wójtowi i ogłosił ludziom, w jakiej sprawie został wydany. Pozew wydano z powództwa instygatora sądowego oraz Władysława i Ludowiki z Horodyskich [?] Niemiryczów, kasztelanów połonieckich, i Krzysztofa Wierzbickiego, posiadacza wsi Szuszki [?], przeciw Aleksandrowi i Zofii z Trypolskich [?] Niemiryczom z Olewska, podsędkom kijowskim, ich słudze Sewerynowi [?] Kozłowskiemu i Kozakom z Olewska – w sprawie gwałtownego najazdu na wieś Szuszki [?], zabrania ludzi Wierzbickiego, pobicia [?], zabrania ludzi i prowentów oraz wygnania powodów (protestacja w grodzie owruckim). Woźny wyznaczył stronom termin stawienia się przed Trybunałem Lubelskim za cztery tygodnie albo gdy sprawa zostanie wywołana z rejestru.
Akt nr 275
Wieczysty zapis donacji (sprzedaży) Marcina Getulewicza, syna Józefa, wnuka Samsona, dla Joachima Będowskiego [?] – część wsi Szulaje [?] w woj. kijowskim (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 IX 1712, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. 13 IX 1712
Karty / skanyk. 234v (skan 0236, strona lewa – od ok. 3/5 wysokości) – k. 235 (skan 0236, strona prawa) – k. 235v (skan 0237, strona lewa)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 234v (skan 0236, strona lewa – dół)
1Zapis perpetuae Donationis od Pana Marcina
2Getulewicza Joachimowi Będowskiemu [?] dany –
3Roku Tysiacza Siemsot dwanadcatoho
4Miesiaca Sentebra dwadciat Szestoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
6Owruczom peredomnoiu Stefanom Moczulskim Namiestnikom na
7ten czas podwoiewodztwa Vice Rejentom Khrodzkim Jenerału W[oiewodz]twa
8Kijewskoho i Knyhami nynisznymi Khrodzkimi Kijewskimi Comparens
9personaliter WJmćPan Marcin Getulewicz dla wpisania do xiąg
10niniejszych Grodz[kich] Kijow[skich] Oryginał Zapisu perpetuae ac irrevocabilis Do-
11nationis z podpisem Ręki własney i z podpisami Rąk JchmćPa-
12nów przyiaciół od siebie zeznawaiącego WJP. Joachimowi Będowskiemu [?]
13ratione intra contentorum danego i służącego podawszy in rem et per-
14sonam Jego przyznał Który to Zapis Ja Urząd przyimuiąc czytałem
15[reklamant:] i tak
k. 235 (skan 0236, strona prawa)
1i tak się w sobie ma, Ja Marcin Getulewicz z ś.p. W. Józefa
2Getulewicza Syn, a z W. Pana Samsona Getulewicza Wnuk
3zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy mey własney należney
4Ziemskiey Juryzdykcyi prawa forum Powiatu i Województwa
5a pod teraźnieyszy dobrowolny Zapis List móy perpetuae Dona-
6tionis z dobrami i Sukcessorami cale się poddaię i incorporuię
7wiadomo iawno czynię, ustnie i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię
8teraz na potym i zawsze iż zeznawaiący maiąc z prawa
9pospolitego wolność dobrami moiemi iako chcieć rządzić szafować
10dysponować i ku naylepszemu swemu pożytkowi obrócić
11a maiąc tu w Województwie Kijowskim Dobra moie Dzie-
12dziczne po Antecessorach z ś.p. WJP. Józefie Oycu i W. Samsonie
13Dziadu na mnie spadłe i należące Część Wsi Szulaych [?] niebędąc
14do tego od nikogo namawiany ani przymuszony Umyśliłem takową
15Część moią Dziedziczną ze wszystkiemi iey Gruntami, polami ora-
16nemi i [nie]oranemi, zasianemi i niezasianemi, z Łąkami Sianożę-
17ciami pastwiskami, wodami, lasami, borami dąbrowami z zabudo-
18waniami dworskiemi i chłopskiemi z poddanymi ciągłymi i pieszymi
19z całą ich Semenistością, poddaństwem i posłuszeństwem nic
20nie [wydz]ieraiąc ani excypuiąc, ale wszystko ogółem i pospolitością
21zaymuiąc tak iako się ta Część za Antecessorów moich miała i zawierała
22przedać, dać, darować i na wieczność rezygnować WJP. Joachimowi
23Będowskiemu [?] iakoż na dniu dzisieyszym przywodząc takową wolę
24moią do skutku Część pomienioną Wsi Szulaych [?] WJPanu Joachimowi
25Będowskiemu [?] przedaię, daię, daruię – Wolen tedy odtąd iest i będzie WJPan
26Będowski [?] pomienione Dobra w posiadanie swoie przez Woźnego i Szlachtę
27[reklamant:] obiąwszy
k. 235v (skan 0237, strona lewa)
1obiąwszy onemi rządzić szafować i ku naylepszemu pożytkowi
2swemu obrócić, a Ja zeznawaiący zbywszy się raz tytułu Dzie-
3dzictwa nigdy żadney przeszkody ani sam ani przez subordy-
4nowane osoby w posiadaniu i używaniu tych Dóbr czynić nie-
5mam, a po mnie Sukcessorowie moi niemaią i niepowinni
6będą, owszem od wszelkich impetycyi prawnych i nieprawnych od
7kogo kolwiek o te Dobra zachodzących bronić, zastępować i
8Ewinkować WJPana Będowskiego [?] potomków i Sukcessorów Jego [?]
9wraz z potomkami i Sukcessorami moiemi obowiązuię się, a to
10pod szkodami Ziemskiemi słowni krom przysięgi całkiem [?] szaco-
11wanemi – o które szkody w razie sprzeciwienia się iako i o samo
12sprzeciwienie się forum ubiquinarum i terminum peremptori-
13um naznaczam i przyimuię, i na co dałem ten List Zapis perpetuae
14Donationis który przy uproszonych Świadkach i przyia-
15ciołach Ręką moią własną podpisuię – Działo się Roku Pańskiego
16Tysiąc Siedmset Dwunastego dnia trzynastego Sep[tem]bris – u toho
17Zapisu perpetuae Donationis podpisy Ruk tymi słowy – Marcin
18Getulewicz – Ustnie i Oczewisto proszony do tego Zapisu perpetuae
19Donationis Świadek i przyiaciel podpisuię się Leon Doroho-
20stayski – Ustnie i Oczewisto do tego Zapisu od JP. zeznawaiącego pro-
21szony Świadek i przyiaciel podpisuię się Mikołay Le[wa]ndowski [?] –
22Ustnie i Oczewisto proszony Świadek i przyiaciel na tym Zapisie
23perpetuae Donationis podpisuię się Salezy Gębicki [?] – Kotoryy
24to Zapis za podaniem i prozbą wyż pomienioney osoby
25zeznawaiącey, a za moim uradowym przyiatiem słowo
26w słowo iak se w sobi maiet do nynisznych Khrodzkich
27Knyh iest zapisan –
Objaśnienia i tłumaczenia
NOWY namiestnik: oblata w Owruczu 26 IX 1712 („Sentebra dwadciat Szestoho”) przed Stefanem MOCZULSKIM, „Namiestnikiem na ten czas podwojewództwa, Vice Rejentem Grodzkim Jenerału [!] Woj. Kijowskiego” (wcześniej – do X 1711 – Michał SYNHAJEWSKI). Formuła ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim.
Nazwiska: sprzedawca GETULEWICZ (wyraźnie „Getulewicz”, kilkakrotnie); nabywca – w rkp. „Będowskiemu”/„Będowski” (pierwsze litery niepewne: „Bz…”, „Bę…”) – przyjęto BĘDOWSKI [?]. Wieś: „Część Wsi Szulaych [?]” (dwukrotnie; drugi raz podkreślone) – może Szulaje / Szułajki [?]; odczyt niepewny. Świadkowie: Leon DOROHOSTAJSKI (wyraźnie), Mikołaj Le[wa]ndowski [?] (pod plamą atramentu), Salezy Gębicki [?] (w rkp. „Gębcki/Gębski”).
„Zapis perpetuae donationis” – w treści „przedać, dać, darować i na wieczność rezygnować” – sprzedaż wieczysta (ceny nie podano). „Semenistość” – rodzina poddanych (por. akty 106–114). „słowni krom przysięgi całkiem [?] szacowanemi” – szkody szacowane samym słowem, bez przysięgi (formuła).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; perpetuae ac irrevocabilis donationis – wieczystej i nieodwołalnej darowizny; ratione intra contentorum – co do rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; incorporuię – wcielam; excypuiąc – wyłączając; impetycya – pozew, roszczenie; forum ubiquinarum [ubicunque] – sąd gdziekolwiek (dowolny); terminum peremptorium – termin zawity; Septembris – września.
Streszczenie
26IX 1712 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Stefanem Moczulskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim województwa kijowskiego, Marcin Getulewicz podał i przyznał oryginał wieczystego, nieodwołalnego zapisu donacji dla Joachima Będowskiego [?]. W zapisie (13 IX 1712) Marcin Getulewicz, syn Józefa i wnuk Samsona, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Szulaje [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu i dziadzie – ze wszystkimi gruntami, polami ornymi i nieornymi, łąkami, sianożęciami, pastwiskami, wodami, lasami, borami, dąbrowami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz poddanymi ciągłymi i pieszymi z ich rodzinami – sprzedaje, daje, daruje i wieczyście rezygnuje Joachimowi Będowskiemu [?], który może ją objąć w posiadanie przez woźnego i szlachtę. Zrzeka się tytułu dziedzictwa za siebie i sukcesorów, zobowiązuje się bronić nabywcy przed wszelkimi roszczeniami pod karą szkód ziemskich i poddaje się dowolnemu sądowi i terminowi zawitemu. Podpisali: Marcin Getulewicz oraz świadkowie Leon Dorohostajski, Mikołaj Lewandowski [?] i Salezy Gębicki [?].
Akt nr 276
Dymisja Wojciecha Skurskiego [?], syna Franciszka, podwojewodzica warszawskiego, dla syna Tadeusza – część wsi Karawiczki [?] w woj. mścisławskim [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 X 1712, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; zapis dat. Żytomierz 13 X 1712
Karty / skanyk. 236 (skan 0237, strona prawa) – k. 236v (skan 0238, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 236 (skan 0237, strona prawa)
1Dymissya JP. Woyciecha Skurskiego [?]
2Synowi swemu uczyniony
3Roku Tysiacza Siemsot dwanadcatoho
4Miesiaca Oktobra trynadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczom
8Kijewskoho i Knyhami nynisznymi Khrodzkimi Kijewskimi Compa-
9rens personaliter WJmćPan Woyciech Syn Franciszka Skurskiego [?] pod-
10woiewodzicz Warszawskiego, Skurski zdrowy będąc na ciele i Umyśle
11odstąpiwszy własney należney Juryzdykcyi prawa forum Powiatu i W[oiewódz]twa
12a pod niniejszy Zapis Dymissyonis cale się poddaiąc i wcielaiąc iawno
13czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący Dóbr Części Wsi
14Karawiczki [?] w W[oiewódz]twie Mścisławskim [?] położoney z Kmieciów ciągłych trzech, i
15Pieszaków dwóch składaiącey się do którey należy według Mappy Pola
16Ornego Dworskiego w Łanach Włók trzy, a Sianożęci włoka iedna
17Lasu zaś Włók cztery okrom Gruntów ornych i Sianożęci poddań-
18skich Włók trzy, w Arędzie Karczemney Intraty Roczney Złotych Sto, w Czynszu
19z pustowszczyzn [?] co Lat trzy Złotych Sto piętnaście czyniących, będąc właści-
20cielem i niewątpliwym Dziedzicem, Takową tedy pomienioną Część Wsi Karawicz-
21ki, iako mey własności ulegaiącą W. Tadeuszowi Synowi moiemu Dy-
22mittuię, i wiecznemi czasy z całym prawem mnie do tey Części służącym
23z poddanemi oboyga Płci i Mości [?] według Opisu Inwentarskiego z ich Dobytkiem
24siedybami [?] Ogrodami Łanami Sianożęciami Lasem i Intratami pieniężnemi
25zgoła z tym wszystkiem co tylko do tey Części według prawa mnie służącego
26podlegało nic na siebie ani na kogo innego niewyłączaiąc ani Exy-
27[reklamant:] puiąc
k. 236v (skan 0238, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
1Excypuiąc, Zapisuię – maiąc tedy odtąd tenże pomieniony W. Tadeusz
2Skurski Syn móy pomienioną Część Wsi Karawiczki [?] rządzić
3władać i dysponować, prowenta z niey nowo [?] wszytkie pomnażać
4i onemi użytkować, iak się onemu zdawać będzie można [?] – Ja zaś wy-
5zbywszy się prawa własności do pomienioney Części służącego mnie i Suk-
6cessorom moim innym powrotu prawa niezostawuię – i tę Dy-
7missyą Ręką moią własną podpisuię – Działo się w Żytomierzu
8dnia trzynastego Oktobris Tysiąc Siedmset Dwunastego Roku
9Woyciech Skurski [?] mp. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 13 X 1712, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, tym razem tytułowanym „Komornikiem Granicznym” [„Khranicznym”], namiestnikiem podwojewództwa, rejentem grodzkim generału [!] województwa kijowskiego (por. akt 275 – 26 IX 1712 namiestnikiem „na ten czas” był Stefan MOCZULSKI). Formuła oblaty przechodzi bez wyraźnego przejścia w tekst dymisji w 1. osobie (kopista opuścił zwrot o przyjęciu i odczytaniu dokumentu). Zapis datowany w Żytomierzu tego samego dnia co oblata w Owruczu – data wątpliwa (por. uwagi o datacji odpisów). Dymisja bez podpisów świadków. Na marginesie przy numerze „276.” cyfra ołówkiem „4” (por. numerację ołówkową od aktu 118).
Nazwisko: w rkp. „Skurskiego”/„Skurski” (r pisane podobnie do z/w – możliwe „Skwarski”, „Skurzski”); „Franciszka Skurskiego podwoiewodzicz Warszawskiego” – tytuł odnosi się zapewne do Wojciecha (syna podwojewodziego warszawskiego) [?]. Wieś „Karawiczki [?]” (w rkp. „Karawizki”, „Karawczki”) „w W[oiewódz]twie Mścisławskim [?]” (skrót „Włtwie Mścisławskim” – odczyt niepewny). Szczegółowy opis wg mapy: pole orne dworskie 3 włóki w łanach, sianożęć 1 włóka, las 4 włóki, grunty poddańskie 3 włóki; arenda karczemna 100 zł rocznie; czynsz z pustowszczyzn [?] co trzy lata 115 zł. „Pieszaków” – poddani piesi (bez sprzężaju). „oboyga Płci i Mości [?]” – wyraz niejasny (może „i Wieku”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; dimissionis – (zapis) dymisji; excypuiąc – wyłączając; Octobris – października; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
13X 1712 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim województwa kijowskiego, stawił się Wojciech Skurski [?], syn Franciszka, podwojewodzic warszawski, i przyznał zapis dymisji (Żytomierz, 13 X 1712): swoją część wsi Karawiczki [?] w województwie mścisławskim [?] – złożoną z trzech kmieci ciągłych i dwóch pieszych, z polem ornym dworskim (3 włóki), sianożęcią (1 włóka), lasem (4 włóki), gruntami poddańskimi (3 włóki), arendą karczemną (100 zł rocznie) i czynszem (115 zł co trzy lata) – której jest niewątpliwym dziedzicem, oddaje wieczyście synowi Tadeuszowi z poddanymi wg inwentarza, ich dobytkiem, siedzibami, ogrodami, łanami, sianożęciami, lasem i dochodami, niczego nie wyłączając; syn może nią rządzić i pomnażać dochody, a ojciec zrzeka się prawa własności i powrotu. Podpisał Wojciech Skurski.
Akt nr 277
Relacja woźnego generała Tomasza Semenowskiego [?] o intromisji Jana Jaszyńskiego [?], cześnika nowogródzkiego, w część wsi Radyszewo [?] po ojcu Romanie (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 X 1712, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 1 X 1712
Karty / skanyk. 236v (skan 0238, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości do dołu)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 236v (skan 0238, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości)
1Possessya JP. Jana Jaszyńskiego [?] w Części Wsi Radyszowie [?]
2Roku Tysiacza Siemsot dwanadcatoho
3Miesiaca Oktobra trynadcatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczom peredomnoiu Mycha-
7sto Woźny Jenerał W[oiewodz]twa Kijow[skiego] i innych Szlachetny Tomasz Semenowski [?] w moc
8prawdziwey wierney i skuteczney Rellacyi swoiey dla zapisania do xiąg niniey-
9szych iawnie ustnie i dobrowolnie zeznał: iż on Roku teraźnieyszego Tysiąc
10Siedmset dwunastego dnia pierwszego Oktobra, do Affectationem iuridicamque
11requisitionem WJP. Jana Jaszyńskiego [?] Cześnika Nowogrodz[kiego] był w Dobrach Wsi
12Radyszowie [?] tu w W[oiewódz]twie Kijow[skim] leżącey [?] będąc a maiąc przy sobie stronę
13Szlachty Ludzi wiary godnych WW. Adama Berezowskiego i Jakóba Kor-
14czewskiego [?] eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos Część [pomien]ioney Wsi
15ze wszystkiemi Poddanemi ciągłemi i pieszemi z ich powinnościami daniami daninami
16poddaństwem i posłuszeństwem z całą onych Semenistością i dobytkiem, i ze wszyst-
17kiemi do tych Dóbr przynależytościami Polami, Rolami, Sianożęciami Lasami, Wodami Rze-
18kami, Jeziorami i ze wszystkim tym co od nawdawnieyszych czasów do tey Części przynależało i
19przynależy vigore iuris et naturali po ś.p. Romanie Jaszyńskim [?] Oycu teraźnieyszego Rekwirenta
20spadłą i należącą w spokoyną Realną i Aktualną Dziedziczną tegoż Rekwirenta intromittował Possessyą,
21poczem Poddanych tamecznych do Gromady zwoławszy o ich nowym Panie teraźnieyszym Rekwirencie
22zawiadomił i pełne posłuszeństwo przykazał, w czem mianowany Woźny Szlachtą sobie przytomną oświad-
23czywszy się z tamtąd odiechał i tu do akta przybywszy tę swoią prawdziwą Possessyi uczynił i zeznał Rellacyą
24prosząc o przyięcie i do xiąg Zapisanie co i otrzymał – Tomasz Semenowski [?] Woźny pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 13 X 1712, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem granicznym – ta sama sesja co akt 276. Woźny generał Tomasz SEMENOWSKI [?] (w rkp. „Semenowski”/„Semenowsk[i]”; por. akty 227–229 z 1708 – „Tomasz SEMENOWSKI [?]”) – niepiśmienny. Pismo na dolnej części k. 236v drobne i gęste (kopista mieścił tekst do końca strony). Na marginesie przy numerze „277.” ołówkiem „5”.
Nazwiska i nazwy: „Jaszyńskiego [?]” (w rkp. „Jaszynskiego/Gaszynskiego”) – odczyt niepewny; wieś „Radyszowie [?]” / „Radyszowi[e]” (tytuł i tekst) – zapewne Radyszów [?] / Radyszewo [?]; w PLACE ujednolicono jako Radyszów [?]. Świadek „Korczewskiego [?]” (plama atramentu). „Cześnika Nowogrodz[kiego]” – cześnik nowogródzki.
Łacina: ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iuris et naturali [iure] – mocą prawa i przyrodzenia.
Streszczenie
13X 1712 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim województwa kijowskiego, stanął osobiście woźny generał województwa kijowskiego i innych szlachetny Tomasz Semenowski [?] i zeznał, że 1 X 1712, na prawne żądanie Jana Jaszyńskiego [?], cześnika nowogródzkiego, w obecności szlachty Adama Berezowskiego i Jakuba Korczewskiego [?], wprowadził go w spokojną, realną i aktualną dziedziczną posesję części wsi Radyszów [?] w województwie kijowskim, przypadłej mu po ojcu Romanie – ze wszystkimi poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami, daninami i dobytkiem, polami, rolami, sianożęciami, lasami, wodami, rzekami, jeziorami i wszelkimi przynależnościami. Zwołał poddanych do gromady, zawiadomił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny jest niepiśmienny.
Akt nr 278
Relacja woźnego generała Tomasza Semenowskiego [?] o wprowadzeniu Jana Smorodzkiego [?], syna Dymitra, w posesję zastawną wsi Korołówka [?] na mocy zapisu zastawnego Teofili z Gasperskich [?] Dorzgowskiej [?], skarbnikowej żytomierskiej (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1712, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 20 XII 1712; zapis zastawny dat. Owrucz 3 VIII 1712
Karty / skanyk. 237 (skan 0238, strona prawa) – k. 237v (skan 0239, strona lewa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 237 (skan 0238, strona prawa)
1Possessya Zastawna JP. Jana Smorodzkiego [?] do
2Wsi Korołówki [?] wzięta –
3Roku Tysiacza Siemsot Dwanadcatoho
4Miesiaca Dekabra trydcat perwoho Dnia –
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczu peredomnoiu My-
6wszelkiemi podatkami i Innemi wszystkiemi i wszelakiemi generaliter mia-
7nowanemi i niemianowanemi pożytkami, dochodami, Intratami,
8przyległościami i przynależytościami, nic nie Excypuiąc i niezostawuiąc
9ale tak iako się te Dobra w swoich Granicach Miedzach i obeliznościach [?] z-
10dawna w sobie miały i teraz maią z tym wszystkim wyż pomienionemu
11WJP. Affektantowi do spokoyney realney i Aktualney Zastawney podał
12i postąpił Possessyi, i w te Dobra nemine impugnante et contradicente
13Jeymości Intromittował, poczem poddanych do Gromady zwoławszy o
14nowym Panie opowiedział i aby posłuszeństwo wszelkie pe[łnili] i podatki
15temuż Imci oddawali przykazał, iakoż ciż poddani co im rozkazano
16będzie, wszystko pełnić deklarowali – a tak on mianowany Woźny w spo-
17koyny tych Dóbr JP. Affektanta zostawowszy Possessyi Szla[chtą] sobie
18przytomną oświadczył się i z tamtąd nawróciwszy o tym tę swoią Rella-
19cyą Possessyi uczynił i zeznał prosząc iey o przyięcie
20do xiąg co i otrzymał Tomasz Semenowski [?] Woźny pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 31 XII 1712 („Dekabra trydcat perwoho”), przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa, rejentem grodzkim generału [!] województwa kijowskiego. Woźny generał Tomasz SEMENOWSKI [?] (w rkp. „Semenowski”) – niepiśmienny (por. akt 277). Na marginesie ołówkiem „6”.
Nazwy: posesor „Jana Dymitrego Syna Smorodzkiego [?]” (w tytule „Smorodzkiego”) – odczyt niepewny; wieś „Korołówki / Korołówce / Korołówkę [?]” (w rkp. „Koratowki/Koratowce” – ł pisane jak t), pow. owrucki. Zastawodawczyni – „Theofili [z] Gasperskich [?] Dorzgowskiey [?] Skarbnikowey Żytomierskiey wdowy” (w rkp. „Gasperskiego Dorzgowskiej”; odczyt nazwisk niepewny). Świadkowie – „Niedaszkowskiego [?]” (w rkp. „Niedaszkowskiego / Niedaszewskiego”), „Czapowskiego [?]” (plama). „Ludenownemi [?]”, „obeliznościach [?]” – wyrazy niejasne (może „Ludzi nowemi”, „obszernościach”). Woźny „w te Dobra … Jeymości Intromittował” – „Jeymości” zamiast „Jegomości” (błąd kopisty).
Łacina: vigore – mocą; de acta et data – z datą (spisania); die tertia Augusti – dnia 3 sierpnia; generaliter – ogólnie; nemine impugnante et contradicente – nikt nie sprzeciwiał się ani nie oponował.
Streszczenie
31XII 1712 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim województwa kijowskiego, stanął osobiście woźny generał województwa kijowskiego i innych szlachetny Tomasz Semenowski [?] i zeznał, że 20 XII 1712, na prawne żądanie Jana Smorodzkiego [?], syna Dymitra, w obecności szlachty Teodora Niedaszkowskiego [?] i Tomasza Czapowskiego [?], we wsi Korołówka [?] w powiecie owruckim województwa kijowskiego, na mocy trzyletniego zapisu zastawnego spisanego w Owruczu 3 VIII 1712 przez Teofilę z Gasperskich [?] Dorzgowską [?], wdowę po skarbniku żytomierskim, wprowadził go w spokojną, realną i aktualną posesję zastawną tej wsi – ze wszystkimi gruntami, uroczyskami, siedliskami, polami, zaroślami, sianożęciami, łąkami, lasami, dąbrowami, borami, ostrowami, drzewem bartnym, rzekami, jeziorami, stawami, rybołówstwem, młynami, karczmami, arendami, budynkami, poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, ciągłymi i nieciągłymi, Kozakami, ich powinnościami, daninami miodowymi, czynszami, osypami, pańszczyzną i wszelkimi dochodami. Nikt się nie sprzeciwił; woźny zwołał poddanych, zawiadomił ich o nowym panu i nakazał posłuszeństwo, co poddani przyrzekli. Woźny jest niepiśmienny.
Akt nr 279
Relacja woźnego generała Tomasza Semenowskiego [?] o intromisji Antoniego Kozłeckiego [?] w część wsi Chyżyńce [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1712, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski; intromisja 25 XII 1712
17Lasami, [B]orami i ze wszystkiemi innemi attynencyami et per-
18tynencyami tak iako się te Dobra w sobie miały i zawierały
19i teraz maią i zawieraią wyż pomienionemu JmćPanu
20Affektantowi do spokoyney realney i Aktualney Dziedziczney
21podał i postąpił Possessyi poczem poddanych teyże Części do Gro-
22mady zwoławszy o nowym ich Panie teraźnieyszym Rekwirencie
23uwiadomił i posłuszeństwo pełnić przykazał, w czem stroną Szlachty
24przy sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd odiechał i tu
25przedemną Urzędem prawdziwey swey czynności uczynił i zeznał Rellacyą
26prosząc iey o przyięcie do xiąg co i otrzymał Tomasz Semenowski [?] Woźny pisać nie-
27umieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 31 XII 1712, przed Michałem SYNHAJEWSKIM – ta sama sesja co akt 278. Na k. 237v po nagłówku i dacie tylko słowa „Na Uradie” (reklamant), tekst od nowa na k. 238. Woźny generał Tomasz SEMENOWSKI [?] – niepiśmienny. Na marginesie ołówkiem „7”.
Nazwy: „Kozłeckiego [?]” (w rkp. „Kozteckiego/Kozkiego” – ł jak t) – odczyt niepewny; wieś „Chizyniec / Chiżyńcach [?]” – zapewne Chyżyńce [?] (por. akty 130, 152). Świadkowie „Iwana [?] Uriańskiego [?]” (w rkp. „Zdana/Idana Uriańskiego”) i „Tereszka [?] Grabkowskiego [?]” – odczyty niepewne. Nie podano, po kim spadła część wsi („vigore iure et naturali na pomienionego Rekwirenta spadłą”).
Łacina: vigore iure et naturali [iuris et naturali iure] – mocą prawa i przyrodzenia; attinentiae et pertinentiae – przyległości i przynależności.
Streszczenie
31XII 1712 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim województwa kijowskiego, stanął osobiście woźny generał województwa kijowskiego i innych szlachetny Tomasz Semenowski [?] i zeznał, że 25 XII 1712, na prawne żądanie Antoniego Kozłeckiego [?], w obecności szlachty Iwana [?] Uriańskiego [?] i Tereszka [?] Grabkowskiego [?], we wsi Chyżyńce [?] w województwie kijowskim wprowadził go w spokojną, realną i aktualną dziedziczną posesję części tej wsi, przypadłej mu prawem przyrodzonym – ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, lasami, borami i przynależnościami; zwołał poddanych do gromady, zawiadomił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny jest niepiśmienny.
Akt nr 280
Dymisja Aleksandra Bahrynowskiego [?], syna Jakuba, wojskiego podolskiego [?] i pisarza grodzkiego kijowskiego, dla syna Grzegorza, porucznika wojsk polskich – część wsi Bahrynowicze [?] (oblata w Owruczu)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1712, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 238v (skan 0240, strona lewa – cała strona; reszta strony pusta)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 238v (skan 0240, strona lewa)
1Dymissya WJP. Alexandra Bahrynowskiego [?]
2Synowi swemu Grzegorzowi dana –
3Roku Tysiacza Siemsot dwanadcatoho
4Miesiaca Dekabra trydcat perwoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczu
27Porucznikowi W[oysk] Pol[skich] dać, darować i na wieczność Rezygnować
28iakoż niniejszym Zapisem moim Dymissyonis daię
29daruię i Dymittuię, wolen tedy odtąd wzmiankowany
30Syn móy temi dobrami iako swemi własnemi
31rządzić szafować i dysponować, a Ja zeznawa[ią]cy żad-
32nego prawa powrotu ani sobie, ani nikomu niezostawuię
33mocą tego dobrowolnego zeznania mego – Alexander
34Bahrynowski [?] mp. – Cum actis Connotari mnie Urzędu
35prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Formuła oblaty (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim) – Owrucz 31 XII 1712, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem granicznym – ta sama sesja co akty 278–279. Kopista nie odróżnia zeznania ustnego od zapisu: tekst dymisji następuje bezpośrednio po „Comparens personaliter” (bez daty i miejsca osobnego zapisu, bez świadków), na końcu podpis komparenta i prośba o wpis. Pismo drobne i gęste; reszta strony (ok. 1/4) pusta. Akt bez numeru ołówkowego.
Nad wierszem 8 dopisek drobnym pismem: „a z WJP. Jakóba Bahrynowskiego Woyskiego Pod. [Pis]arza Grodz. Kijowskiego Syn” – filiacja komparenta; w dalszym tekście „ś.p. Jakóbie Bahrynowskim Woyskim Pod. Pisarzu Grodz. Jenerału W. Kij.”. Skrót „Pod.” – zapewne „Podolskim” [?] (może też „Podstolim”). Nazwisko „Bahrynowski [?]” i wieś „Bahrynowiczów [?]” – por. akt 195 (P. BAHRYNOWSKI [?], Bahrynowicze [?], 1740). Grzegorz – „Por. Woysk Pols.” / „Porucznikowi W. Pol.” – porucznik wojsk polskich.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; dimissionis – (zapis) dymisji; persona sua – swoją osobą; cum actis connotari – zapisać do akt; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
31XII 1712 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim województwa kijowskiego, stawił się Aleksander Bahrynowski [?], syn Jakuba, wojskiego podolskiego [?] i pisarza grodzkiego kijowskiego, i zeznał dobrowolnie zapis dymisji: swoje dziedziczne dobra – część wsi Bahrynowicze [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Jakubie – widząc szacunek syna Grzegorza, porucznika wojsk polskich, i jego zdolność do zarządzania majątkiem, daje, daruje i wieczyście rezygnuje synowi ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, wodami, dąbrowami, sianożęciami, wypasami i wszelkimi pożytkami; syn może nimi swobodnie rządzić, a ojciec nie zostawia sobie ani nikomu prawa powrotu. Podpisał Aleksander Bahrynowski i prosił o wpis do akt.