7ogoła [?] cum omnibus attinentiis et pertinentiis tak iak się
8te Dobra z dawien dawna miały i zawierały, i teraz maią i za-
9wieraią, nemine impugnante et contradicente, temuż wspomnio-
10nemu JmćPanu Bazylemu Bagnickiemu [?] do realney, aktu-
11alney i spokoyney podał i postąpił Possessyi – Ow[s]zem Poddanym
12zwoławszy, aby Podatki płacili i posłuszeństwo Jegomości
13pełnili przykazał. – A iż wolnego wiazdu w te dobra Possessyi
14nikt niebronił, i nie kontradikował, owszem libere dopuszczoną
15tedy on woźny w spokoyney Possessyi JmćPana Bazylego Bagnickie-
16go pozostawiwszy, Szlachtę sobie przytomną oświadczywszy, ztąd
17z tamtąd powróciwszy oneż tą swoią przedemną Urzędem uczynił
18i zeznał Possessyi Relacyą – Prosząc oney przyięcia do xiąg co i otrzymał. Andrzey
19Mikołajewicz Woźny Pisać nie umieiący –
20[parafa:] Zapis [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Pierwszy odpis z roku 1713 (na marg. kredką „1713”, numer „N 281”, przekreślony znak „X”). Formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim: „Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho Miesiaca Marca Dwadcat wtoroho dnia” – 22 marca 1713; urząd grodzki w mieście JKM Owruczu, przed Michałem SYNHAJEWSKIM; tytuł w rkp. „Komornikom Khrodzkim” [?] – w aktach 276–280 „Komornik Khraniczny” (komornik graniczny), tu wyraz zapewne zniekształcony przez kopistę. Nowy woźny generał województwa kijowskiego – „Opatrzny Andrzej Mikołajewicz”, niepiśmienny („Pisać nie umieiący”); tytuł „opatrzny” wskazuje na stan nieszlachecki.
Nazwisko aplikanta zapisane „Bagnickiego” (tytuł, w. 16 k. 239), „Bagnickim”, „Bagnickiemu”, w. 15 k. 239v „Bagnickie-” – lekcja dość pewna, ale pierwsza litera może być też „Rz-”/„Bz-” – stąd [?]. Wieś „Zakwitowcu” – por. akt z 1709 r. (I. SOŁECKI i E. MASZEWICZ [?] – Zakwitowce [?]). Strona szlachty: „Jakóba Zerebiłę [?]” (może Żerebiło) i Jan PADLEWSKI. W wyliczeniu przynależności błędy kopisty: „Lasowami” [?] (zapewne za „Lasami”, które powtórzono niżej), „iezioranie” (= jeziorami), „owo ogoła” [?] – niejasne (może „ogółem”).
Łacina: iure suo naturali – prawem swym przyrodzonym (dziedziczenia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – gdy nikt nie przeszkadzał ani się nie sprzeciwiał; libere – swobodnie.
Streszczenie
22III 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego, opatrzny Andrzej Mikołajewicz, zeznał, że 18 III 1713 na prośbę Bazylego Bagnickiego [?], mając przy sobie szlachtę Jakuba Zerebiłę [?] i Jana Padlewskiego, był w części wsi Zakwitowce [?] w województwie kijowskim i powiecie owruckim, przypadłej aplikantowi z prawa przyrodzonego po zmarłym ojcu Wojciechu Bagnickim [?], i podał mu ją w realną, aktualną i spokojną posesję ze wszystkimi poddanymi osiadłymi i nieosiadłymi, ich powinnościami i podatkami, polami, zaroślami, sianożęciami, lasami, rzekami, stawami, młynami, jeziorami i wszelkimi przynależnościami; zwołanym poddanym nakazał płacić podatki i być posłusznym nowemu panu. Nikt nie bronił wjazdu ani się nie sprzeciwiał. Woźny, niepiśmienny, prosił o przyjęcie relacji do ksiąg.
Akt nr 282
Wieczysta donacja Jana Kazimierza Bardeckiego [?], syna Tomasza, stolnika parnawskiego [?], dla Franciszka Drowolskiego [?], strażnika polnego koronnego [?] – część wsi Kamienna [?] (oblata w Owruczu; odpis urwany)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 240 – 240v (skan 0241, strona prawa – cała strona; skan 0242, strona lewa – cała strona); dalszy ciąg odpisu nie zachował się (k. 241 zaczyna się od końca innego dokumentu – akt 282a)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 240 (skan 0241, strona prawa)
1Zapis Donationis Bardeck[ie]go [?]
2Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho
3Miesiaca Xbr. czetyrnadcatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy
5Myłosti Owruczu peredomnoiu Michałem Synhaiew-
6skim Komornikom Khranicznym namiestnikom pod-
7woiewodztwa Rehentom Khrodzkim General Woiewodztwa
8Kijowskoho i Knyhami nynisznymi Khrodzkimi Kijow-
9skimi: Comparens personaliter WJPan Jan Kazi-
10mierz Bardecki [?] dla wpisania do Knyh nynisznich
11Khrodzkich Kijowskich ten zapis perpetuae donatio-
12nis dobr części wsi Kamienney [?] od siebie z[e]znaią-
13cego in rem et personam WJPanu Franciszko-
14wi Drowolskiemu [?] Stras[nikowi] pol[nemu] koron[nemu] [?] dany i służący
15podpisem ręki własney JPP. przyniósł i pieczętny [?]
16zatwierdzony podawszy, ad acta praesentia prosiał [?]
17prosząc mnie Urzędu o przyięcie onego i do akt wpi-
18sania; a tak ja Urząd annuendo affectationi
19JeHmości przyimuiącego pomieniony zapis ad
20acticandum przyimuię czytałem, którego tenor
21sequitur talis – Ja Jan Kazimierz Bardecki [?] z WP.
22Tomasza Bardeckiego [?] Stol[nika] parnaw[skiego] [?] Syn, a ś.p. Tadeusza [?]
23Bardeckiego [?] byłego Chorążego woysk polskich Wnuk,
24swem i Synów moich JPP. Floryana Antoniego
25i Józefa Bardeckich [?] imieniem czyniący, za
26których pewny [?] i otrzymanie [?] tego zapisu się, pot[...]
k. 240v (skan 0242, strona lewa)
1daiąc wcielaiąc i umacniaiąc, wiadomo iawno czynię
2ustnie i dobrowolnie zeznaię, iż ja zeznawaiący maiąc
3Dobra moie Dziedziczne część wsi Kamienney [?] z 8
4poddanych składaiącą się, tu w Woiew[ództwie] Kijowskim po-
5wiecie Owruckim leżące, po prawie natury od przod-
22czasy rezygnuię – Wolen tedy iuż iest i będzie WJP.
23Franciszek Drowolski [?], pomienioną część wsi
24Kamienney [?], ze wszystkiemi do niey przynale-
25żytościami do possessyi swoiey wieczystey wziąwszy,
26oną iak chcieć rządzić, szafować, dysponować, i ku
27[dalszy ciąg odpisu nie zachował się]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis z 14 XII 1713 („Miesiaca Xbr. czetyrnadcatoho dnia” – Xbr = december; ta sama data przy akcie 283). Oblata przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem granicznym. Tytuł odpisu przy prawym brzegu: „Zapis Donationis Bardeck[ie]go” (końcówka w grzbiecie/na brzegu karty). Nazwisko donatora w rkp. „Bardecki”, „Bardeckiego”, raz „Bardzińskiego” [?] (dziad) – lekcja niepewna. Obdarowany: „Franciszkowi Drowolskiemu Stras. pol. koron.” i na k. 240v „JP. Franciszkowi Dro-wolskiemu Stras. polnemu koronnemu” – skrót rozwinięty jako „strażnikowi polnemu koronnemu” [?]; nazwisko niepewne (może Drohojowski lub Dzwonowski – por. kolejne akty). Ojciec donatora Tomasz – „Stol. parnaw.” [?] (stolnik parnawski [?]); dziad Tadeusz [?] – chorąży wojsk polskich; synowie Florian Antoni i Józef.
Odpis urywa się na końcu k. 240v w połowie zdania („i ku [pożytkowi…]”); k. 241 zaczyna się od końca innego dokumentu – kwitu Wojciecha, syna Andrzeja, stolnikowica przemyskiego [?] (akt 282a). Najpewniej kopista lub introligator pominął kartę – brak dalszego ciągu donacji (formuła zrzeczenia, świadkowie, podpisy). Koniec w. 16 k. 240 („prosiał” [?]) niepewny – składnia zdania zaburzona przez kopistę. Formularz jak w innych donacjach (por. akty 270, 275).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; perpetuae donationis – (zapis) wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acta praesentia – do akt niniejszych; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ad acticandum – do wpisania w akta; tenor sequitur talis – brzmienie jest następujące.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Jan Kazimierz Bardecki [?] przedstawił do wpisania zapis wieczystej darowizny części wsi Kamienna [?] na rzecz Franciszka Drowolskiego [?], strażnika polnego koronnego [?]. W zapisie Bardecki, syn Tomasza, stolnika parnawskiego [?], wnuk Tadeusza [?], byłego chorążego wojsk polskich, działając w swoim imieniu i synów Floriana Antoniego i Józefa, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Kamienna [?] (8 poddanych) w województwie kijowskim, powiecie owruckim, odziedziczoną po przodkach, ze wszystkimi przynależnościami – poddanymi i ich powinnościami, daninami i robociznami, polami, sianożęciami, borami, lasami, zaroślami, dworem i zabudowaniem folwarcznym, karczmą i intratami – daruje, zapisuje i na wieczne czasy rezygnuje Drowolskiemu [?], który może ją objąć w wieczną posesję i nią swobodnie rozporządzać. Odpis urywa się w połowie zdania (brak dalszej karty).
Akt nr 282a
Koniec nieznanego odpisu – kwit Wojciecha, syna Andrzeja, stolnika przemyskiego [?], z odebranych 5000 [?] zł i zrzeczenie się prawa do części wsi Kropiwna [?] (początek odpisu nie zachował się)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data[brak daty – początek odpisu nie zachował się; zapewne Owrucz 1713]
Karty / skanyk. 241 (skan 0242, strona prawa – górna część, w. 1–13)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 241 (skan 0242, strona prawa)
1[...]stania i osobnym zapisem upewnia, i w[...] [?] nay-
2prędszym czasie oddać mi przyrzeka, więc ja
3upoważniaiąc poprzednią [?] Tranzakcyą z odebranych
45000 [?] Złotych kwituię i wolności Intromitto-
5wania się do tey części wsi Kropiwny [?] dziedzicznej [?]
6da którey ani ja ani Sukcessorowie moi żadnego
7prawa mieć niemaią mocą dobrowolnego kwi-
8towego zeznania mego – Woyciech Syn Andrzeja
9Mey [?] Stol[nika] Przemysł[skiego] – Quam actis connotari
10eadem recognoscens mnie Urzędu prosił co
11i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment bez numeru marginalnego – stąd numer 282a (por. akt 76a). Na k. 241 przed nagłówkiem aktu 283 znajduje się zakończenie odpisu, który nie jest kontynuacją donacji J. K. Bardeckiego [?] (akt 282, urwany na k. 240v): wystawcą jest „Woyciech Syn Andrzeja Mey [?] Stol. Przemysł.” – zapewne Wojciech, syn Andrzeja, stolnika przemyskiego [?] (wyraz „Mey” niejasny – może skrót nazwiska lub błąd kopisty). Treść: wystawca kwituje (prawdopodobnie nabywcę) z odebranych 5000 [?] zł zgodnie z poprzednią transakcją i zrzeka się – za siebie i sukcesorów – prawa do części wsi Kropiwna [?]; druga strona „osobnym zapisem upewnia” i przyrzeka coś „w najprędszym czasie oddać” (początek zdania nie zachował się). Początek odpisu (tytuł, formuła oblaty, data) – na brakującej karcie.
Łacina: intromittowanie się – wwiązanie się (w posiadanie); quam actis connotari eadem recognoscens … prosił – i, zeznając to samo, prosił o zapisanie tego do akt.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Zakończenie nieznanego odpisu (początek na brakującej karcie): Wojciech, syn Andrzeja, stolnika przemyskiego [?], potwierdzając wcześniejszą transakcję, kwituje z odebranych 5000 [?] zł i oświadcza, że ani on, ani jego sukcesorowie nie mają żadnego prawa do części wsi Kropiwna [?] ani wolności wwiązania się w nią; druga strona osobnym zapisem zabezpieczyła i przyrzekła w najkrótszym czasie oddać [resztę należności?]. Zeznający prosił urząd o wpisanie kwitu do akt.
Akt nr 283
Relacja woźnego generała Bazylego Mazyłowskiego [?] – podanie w posesję Janowi Dobrowolskiemu, synowi Mikołaja, wojskiego podolskiego [?], połowy części wsi Radziejowce [?] z donacji stryja Piotra Dobrowolskiego, łowczego [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 9 XII 1713)
Karty / skanyk. 241 – 242 (skan 0242, strona prawa – dolna część; skan 0243, strona lewa – cała strona; skan 0243, strona prawa – górna część)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
9tę sobie przytomną oświadczywszy się i ztamtąd po-
10wróciwszy oneż swoią prawdziwą uczynił i zeznał
11Rellacyą prosząc cum actis connotari co i o-
12trzymał. – Bazyli Mazyłowski [?] woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 14 XII 1713 („Miesiaca Xbr. czetyrnadcatoho dnia” – grudzień; ta sama sesja co akty 282 i 284) przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem granicznym; czynność woźnego 9 XII 1713. Nowy woźny generał województwa kijowskiego i innych – szlachetny Bazyli MAZYŁOWSKI [?] (w rkp. tu „Mazy-ławski” [?]; w aktach 287–288 wyraźniej „Mazyłowski” – „Mazytowski”, ł jak t); podpisuje relację (nie zaznaczono, że niepiśmienny).
Tytuł odpisu zniekształcony przez kopistę: „Possessya WJPana adyna [?] Mikołaja Dobrowolskiego do połowy części dobr wsi Radziejowni [?] w Gubernii [?] podol.” – zapewne „WJPana Jana Syna Mikołaja”; „w Gubernii Podolskiey” [?] (jeśli lekcja trafna) – anachronizm (gubernia podolska od 1793/1796) wskazujący na czas sporządzenia odpisu; w tekście relacji wieś bez lokalizacji. Nazwa wsi w rkp. „Radziejowcach”, „Radziejowiec”, w tytule „Radziejowni” [?] – forma ujednolicona Radziejowce [?].
Suma darowizny: „dwatysiące Dziewięćset Dziewięćdziesiąt cztery Czer. Złotych” (2994 czerwonych złotych [?]; skrót „Czer.” może też oznaczać złote „czeskie”). Darczyńca – Piotr DOBROWOLSKI, „Łow.” (łowczy [?]), stryj aplikanta; ojciec aplikanta Mikołaj – „Woy. Podol.” (wojski podolski [?]). Strona szlachty: Prokop DYMIŃSKI [?], Jan JANNOWSKI [?] (może Janowski) „i inni”. W wyliczeniu przynależności „nic z niczey niewyłączaiąc” – zapewne za „nic z niczego”; „powietrzami” [?] – lekcja niepewna.
Łacina: vigore – mocą; nemine impugnante et contradicente – gdy nikt nie przeszkadzał ani się nie sprzeciwiał; intromittował – wwiązał (w posiadanie); cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
14XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Bazyli Mazyłowski [?], zeznał, że 9 XII 1713 na prośbę Jana Dobrowolskiego, syna Mikołaja, wojskiego podolskiego [?], mając przy sobie szlachtę Prokopa Dymińskiego [?], Jana Jannowskiego [?] i innych, był w połowie części wsi Radziejowce [?] i – na mocy zapisu wieczystej darowizny na sumie 2994 czerwonych złotych, wystawionego przez stryja aplikanta, Piotra Dobrowolskiego, łowczego [?] – podał Janowi Dobrowolskiemu w spokojną, realną i aktualną posesję tę połowę wsi z dworem, budynkami, poddanymi według inwentarza wraz z ich robocizną, powinnościami i podatkami, sadami, lasami, osobnym stawem z młynem, gruntami, polami, siedliskami, podlesiami, chrustami, zaroślami, sianożęciami, jeziorami, błotami i wszelkimi pożytkami; nikt się nie sprzeciwiał. Zwołanym poddanym nakazał posłuszeństwo nowemu panu. Woźny podpisał relację i prosił o jej wpisanie.
Akt nr 284
Plenipotencja Michała Jakubowskiego dla syna Michała do dochodzenia sumy u Teofila Niewiarowskiego [?], zabezpieczonej na wsi Antynińce [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 242 – 242v (skan 0243, strona prawa – dolna część; skan 0244, strona lewa – górne 2/3)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 242 (skan 0243, strona prawa – od w. 13)
1Plenipotencya Jakubowskiego
2Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho
3Miesiaca Xbr. czetyrnadcatoho dnia
4Na Uradzie Khrodzkim w Miesti JeHo Korolewskoy Mi-
Oblata 14 XII 1713 – ta sama sesja co akty 282–283 i 285 (przed Michałem SYNHAJEWSKIM, komornikiem granicznym). Plenipotent – syn mocodawcy, też Michał JAKUBOWSKI („JP. Michała Jakubowskiego Syna mego”; „Michał Jakubowski Syn móy”); mocodawca podpisuje „Michał Jakubowski” (ojciec i syn tego samego imienia albo błąd kopisty).
Suma u Teofila NIEWIAROWSKIEGO [?]: „Złotych Polskich [k. 242v:] pięćset [?]” – początek liczby mógł zaginąć przy przepisywaniu (na końcu k. 242 brak liczebnika tysięcy); lekcja „pięćset” niepewna. Wieś „Antynińcach” [?] (może Andruszyńce, Antonińce) – lekcja niepewna. „nieoddana wypłacona” – kopista połączył dwa warianty. „grzywny lisy [?]” – zapewne „grzywny, winy” lub „grzywny listy” – niejasne.
Łacina: eo nomine – z tego tytułu; ad omnes causas – do wszystkich spraw; plenariam facultatem omnimodamque absolutamque potestatem – pełne upoważnienie i wszelką, nieograniczoną władzę; decreta iuste lata acceptować, a iniusta ad maius subsellium appellować – wyroki słusznie wydane przyjmować, a niesłuszne zaskarżać do wyższego sądu; recognoscendo – zeznając; pro rato, firmo et grato – za ważne, trwałe i miłe; submittuję się – poddaję się; actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
14XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Michał Jakubowski oświadczył, że ma u Teofila Niewiarowskiego [?] sumę [...] pięćset [?] złotych polskich, zabezpieczoną na dziedzicznej wsi dłużnika Antynińce [?], która nie została mu wypłacona; ponieważ zajęty innymi sprawami nie może sam jej dochodzić, ustanawia swoim plenipotentem syna Michała Jakubowskiego do wszystkich spraw, dając mu pełną władzę występowania przed wszystkimi sądami, przyjmowania wyroków słusznych i apelowania od niesłusznych do wyższego sądu, odbierania zasądzonych sum i grzywien, zawierania ugód polubownych i kwitowania z odebranych pieniędzy; wszystko, co syn uczyni, uzna za ważne. Prosił o wpis do akt.
Akt nr 285
Plenipotencja Józefa Wysockiego, syna Macieja, dla brata Jana Wysockiego, starosty czernihowskiego [?], do dochodzenia sumy 2200 zł u Leona Hawarnickiego [?], zabezpieczonej na części wsi Stupnica [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 242v – 244v (skan 0244, strona lewa – dolna część; skan 0244, strona prawa – cała strona, k. 243; skan 0245, strona lewa – górna część, k. 243v [foliacja „244b” [?]])
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Oblata 14 XII 1713 (ta sama sesja co akty 282–284 i 286). Komparent: WJP. Józef WYSOCKI, syn Macieja (w rkp. „Wysocki”, tytuł „Plenipotencya Wysockiego”; pierwsza litera nazwiska blada). Plenipotent – rodzony brat Jan WYSOCKI, „Staros. Czernichow.” / „Star. Czernichowski” – starosta (może starościc) czernihowski [?]. Dłużnik: JP. Leon „Hawarnicki” [?] (w rkp. „Hawarnickiego”, „Huwarnickiego” – lekcja niepewna); suma 2200 zł p. zabezpieczona na części wsi „Stupnicy” [?].
K. 243 (skan 0244 prawa) – dolna połowa strony bardzo blada, z silnym przebiciem z odwrotu; ostatni wiersz („Obligacyą [?] …”) i pierwszy wiersz k. 243v odczytane tylko częściowo. Foliacja na k. 243v zapisana „244b” [?] (zapewne omyłka zamiast 243b; następna karta ma 244). „zeznał” w w. 7 zamiast „zeznaię” – zmiana osoby przez kopistę.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; ad omnes causas – do wszystkich spraw; plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełne upoważnienie i wszelką, nieograniczoną władzę; decreta iuste lata acceptować, a iniusta ad maius subsellium appellować – wyroki słuszne przyjmować, od niesłusznych apelować do wyższego sądu; recognoscendo – zeznając; pro rato, firmo et grato – za ważne, trwałe i miłe; actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
14XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Józef Wysocki, syn Macieja, oświadczył, że na mocy obligu należy mu się od Leona Hawarnickiego [?] suma 2200 zł polskich, zabezpieczona na jego dziedzicznej części wsi Stupnica [?], dotąd niewypłacona; ponieważ zajęty innymi sprawami nie może sam jej windykować, ustanawia plenipotentem do wszystkich spraw swego rodzonego brata Jana Wysockiego, starostę czernihowskiego [?], z pełną mocą występowania przed sądami grodzkimi i Trybunałem Głównym, przyjmowania wyroków słusznych i apelowania od niesłusznych, odbierania zasądzonych sum i grzywien, zawierania ugód i kwitowania; wszystko, co brat uczyni, uzna za ważne. Prosił o wpis do akt.
Akt nr 286
Zapis dożywocia Jerzego (Jędrzeja [?]) Osuchowskiego, syna Maurycego, chorążego wojsk polskich [?], dla żony Magdaleny ze Szczepanowskich na części wsi Kalinówka, z zastrzeżeniem dziedzictwa dla małoletniego syna Jana
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (zapis: Kalinówka 11 V 1713)
Karty / skanyk. 243v – 244v (skan 0245, strona lewa – od w. 6; skan 0245, strona prawa – cała strona, k. 244; skan 0246, strona lewa – górna część, k. 244v)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 243v (skan 0245, strona lewa – od w. 6)
1Zapis JP. Jerzego Osuchowskiego –
2Roku Tysiąc Siedmset trzynastego
3Miesiąca Dekabra Czetyrnadcatoho dnia
4Na uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
1Przyiaciel Maxymilian Choynacki mp. Proszony ustnie od JP. Jędrzeia [?]
2Osuchowskiego podpisuię się Franciszek Pawłowski mp. Przyiaciel Prosper
3Leśnicki mp. Który to Zapis za podaniem i Prośbą stawaiącego a za moim
4Urzędownym przyięciem słowo w słowo iak się w sobie ma do xiąg Grodzkich
5Kijowskich iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 14 XII 1713 („Miesiąca Dekabra Czetyrnadcatoho dnia”; ta sama sesja co akty 282–285 i 287–288). Rozbieżność imienia: w tytule i formule oblaty „JP. Jerzy Osuchowski”, w tekście zapisu, w podpisie i w podpisie przyjaciela „Jędrzey” / „Jędrzeia” [?] (lekcja dość wyraźna) – kopista pomylił imiona (Jerzy / Jędrzej). Tytuł „Chor. W. Pol.” / „Chor. W. P.” – rozwinięty jako chorąży wojsk polskich [?] (może chorąży województwa…). Ojciec – Maurycy OSUCHOWSKI, „Sto. Bus.” – stolnik buski [?] (por. akt 287: „Stolnika Buskiego” przy M. KOMOROWSKIM).
Akt nazwany „Zapis Simplicis Debiti” (zapis prostego długu), choć treścią jest zapis dożywocia dla żony z zastrzeżeniem dziedzictwa dla syna – formuła seryjna kopisty. Skrót „Małż.” – małżonka. W w. 4 k. 244 „bez pośrednego władania” – zapewne za „bezpośredniego”; „władania władania” – dittografia. W w. 18 „używać” [?] – wyraz zniekształcony.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; simplicis debiti – (zapis) prostego długu; in rem et personam – na rzecz i osobę; per oblatam – przez oblatę (do wpisania); forum – sąd właściwy; vigore – mocą; datum – dan; mp. (manu propria) – ręką własną; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
14XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Jerzy (w tekście Jędrzej [?]) Osuchowski, chorąży wojsk polskich [?], podał do oblaty swój zapis dany żonie Magdalenie ze Szczepanowskich i małoletniemu synowi Janowi. W zapisie (Kalinówka, 11 V 1713) syn Maurycego Osuchowskiego, stolnika buskiego [?], oświadcza, że część wsi Kalinówka w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu, zapisuje w dożywocie żonie, a synowi Janowi – w wieczyste posiadanie po dojściu do pełnoletności, jednak syn nie będzie miał do niej prawa, dopóki żyje matka, która ma mu dać przyzwoite wychowanie; żona może objąć tę część z poddanymi, polami, lasami i sianożęciami w dożywotnią posesję i korzystać ze wszystkich dochodów. Podpisali: wystawca oraz przyjaciele Maksymilian Choynacki, Franciszek Pawłowski (na ustną prośbę wystawcy) i Prosper Leśnicki. Zapis wpisano słowo w słowo do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 287
Relacja woźnego generała Bazylego Mazyłowskiego [?] – podanie w posesję Michałowi Komorowskiemu, stolnikowi buskiemu, części wsi Somówka [?] w województwie kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 5 XII 1713)
Karty / skanyk. 244v – 245 (skan 0246, strona lewa – od w. 6; skan 0246, strona prawa – górna część)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 244v (skan 0246, strona lewa – od w. 6)
1Possessya JP. Komorowskiego
2Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho
3Miesiaca Dekabra Czetyrnadcatoho dnia
4Na uradie Khrodzkom w Miestie EHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
5danych tameyszych zwoławszy aby ichmości Posłuszeństwo
6pełnili i za pana mieli przykazał – a tak on woźny przy-
7tomną Szlachtę oświadczywszy się odiechał i ztamtąd powróciwszy
8oneż swoią prawdziwą uczynił i zeznał Rellacyą prosząc
9cum actis Connotari co i otrzymał – Bazyli Mazyłowski [?]
10Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 14 XII 1713 – ta sama sesja co akty 282–286 i 288; czynność woźnego 5 XII 1713. Woźny generał – szlachetny Bazyli MAZYŁOWSKI [?] (w rkp. „Mazytowski”, „Mazyłowski” – ł jak t; ten sam co w aktach 283 i 288). Aplikant: Michał KOMOROWSKI, stolnik buski (tytuł rozpisany w w. 14 i skrócony „Stoln. Bus.”, „S.B.”). Strona szlachty: Wincenty SIĄGAYŁO [?] (może Ciągayło) i Dominik OSKIERKA. Wieś „Somówki” [?] – lekcja niepewna (może Sowiówka). W formule oblaty „Kenerału” zamiast „Generału”, „EHo” zamiast „JeHo” – błędy kopisty.
Łacina: nic nie excypując – niczego nie wyłączając; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
14XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Bazyli Mazyłowski [?], zeznał, że 5 XII 1713 na prośbę Michała Komorowskiego, stolnika buskiego, mając przy sobie szlachtę Wincentego Siągayłę [?] i Dominika Oskierkę, był w części wsi Somówka [?] w województwie kijowskim, przypadłej Komorowskiemu z prawa, i podał mu ją w spokojną, realną, dziedziczną posesję ze wszystkimi przynależnościami – poddanymi, polami, lasami, domami, ogrodami, pastwiskami, sianożęciami, daninami i wszelkimi pożytkami, niczego nie wyłączając; zwołanym poddanym nakazał posłuszeństwo nowemu panu. Woźny podpisał relację i prosił o wpis do akt.
Akt nr 288
Relacja woźnego generała Bazylego Mazyłowskiego [?] – podanie w posesję Janowi Zwierzchowskiemu, podstarościemu żytomierskiemu [?], części wsi Zwierzchówka [?] po stryju Piotrze, cześniku zakroczymskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 10 XII 1713)
Karty / skanyk. 245 – 245v (skan 0246, strona prawa – dolna część; skan 0247, strona lewa – górne 3/4)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 245 (skan 0246, strona prawa – od w. 13)
1Possessya JP. Jana Zwierzchowskiego [?]
2do Części wsi Zwierzchówki [?] wzięta
3Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho
4Miesiaca Dekabra Czetyrnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkim w Miestie EHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
13mu Żytomierskiemu [?] w spokoyną Realną Dziedziczną podał i postąpił Possessyą,
14poczem poddanych tameyszych do gromady zebrawszy o nowym ich panie
15teraźnieyszym Aplikancie oświadczenie [?] i pełnić posłuszeństwo przykazał –
16a tak on woźny Szlachtę będącą przy sobie, oświadczywszy się odiechał
17i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał Rellacyą, prosząc cum actis
18Connotari co i otrzymał – Bazyli Mazyłowski [?] woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 14 XII 1713 – ta sama sesja co akty 282–287 i 289; czynność woźnego 10 XII 1713 („Decembra dziesiątego dnia”). Woźny generał – szlachetny Bazyli MAZYŁOWSKI [?] (por. akty 283, 287). Aplikant: JP. Jan ZWIERZCHOWSKI [?], „Podstarościego Żytomierskiego” – podstarości (lub podstarościc [?]) żytomierski; spadek po bezdzietnym stryju Piotrze ZWIERZCHOWSKIM [?], cześniku zakroczymskim. Nazwisko i nazwa wsi w rkp. „Zwierzchowskiego”, „Zwierzchówki” [?] – pierwsze litery niepewne (może Wierzchowski / Wierzchówka). Strona szlachty: Michał SOCHACZEWSKI [?] i Jan KUJAWSKI.
Inwentarz części wsi: poddani „Siedmiu” [?] (siedmiu poddanych), karczma, wydzielony las, dwie chałupy czynszowe, pola, ogrody, zabudowania, pastwiska; „przyporzyskami” [?] – wyraz niejasny (może „pożytkami”). „o nowym ich panie … oświadczenie [?]” – zapewne „oświadczywszy”.
Łacina: nic nie excypując – niczego nie wyłączając; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
14XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Bazyli Mazyłowski [?], zeznał, że 10 XII 1713 na prośbę Jana Zwierzchowskiego [?], podstarościego żytomierskiego [?], mając przy sobie szlachtę Michała Sochaczewskiego [?] i Jana Kujawskiego, był w części wsi Zwierzchówka [?] w województwie kijowskim, przypadłej aplikantowi po bezdzietnym stryju Piotrze Zwierzchowskim [?], cześniku zakroczymskim, i podał mu ją w spokojną, realną, dziedziczną posesję z siedmioma [?] poddanymi, karczmą, wydzielonym lasem, dwiema chałupami czynszowymi, polami, ogrodami, zabudowaniami, pastwiskami i wszystkimi przynależnościami; zebranym w gromadę poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał mu posłuszeństwo. Woźny podpisał relację i prosił o wpis do akt.
Akt nr 289
Relacja woźnego generała Bazylego Mazyłowskiego [?] – podanie w posesję Michałowi Krzywowiczowi [?], synowi Jana, kasztelana łomżyńskiego [?], części wsi Krzywin [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 8 XII 1713)
Karty / skanyk. 245v – 246v (skan 0247, strona lewa – dół; skan 0247, strona prawa – cała strona, k. 246; skan 0248, strona lewa – w. 1–4, k. 246v)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 245v (skan 0247, strona lewa – dół)
1Possessya JP. Michała Syna Jana Krzywowicza [?]
2do Części dla [!] Krzywina [?] –
3[reklamant:] Roku
k. 246 (skan 0247, strona prawa)
1Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho
2Miesiaca Dekabra Czetyrnadcatoho [dnia]
3Na Uradie Khrodzkim w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
22mi, zaroślami, Stawami, Stawiskami i Młynami, Jeziorami
23i ze wszystkiem tym co z dawien dawna do tey Części
24przynależało i przynależy temuż JP. Michałowi Krzywowi-
25czowi [?] do spokoyney i aktualney Dziedziczney podał i po-
26stąpił Possessyi, Poddanych do siebie zwoławszy o panie ich no-
27wym oświadczył i pełnić posłuszeństwo zalecił owszem
28[reklamant:] stronę
k. 246v (skan 0248, strona lewa – w. 1–4)
1stronę szlachty oświadczywszy się ztamtąd odiechał
2i tu przybywszy prawdziwą swoią Rellacyą uczynił
3i zeznał Rellacyą – prosząc cum actis Connotari
4co i otrzymał. Bazyli Mazyłowski [?] woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 14 XII 1713 – ta sama sesja co akty 282–288 i 290; czynność woźnego 8 XII 1713. Tytuł odpisu: „Possessya JP. Michała Syna Jana Krzywowicza do Części dla Krzywina” – „dla” zapewne błąd kopisty za „wsi”. Nazwisko aplikanta w rkp. „Krzywowicza”, „Krzywowiczowi” (lekcja niepewna – może Krzyżanowicz / Krzywonicz); ojciec Jan – „Kasztelanie Łomżyńskim” [?] (lekcja niepewna). Wieś „Krzywinie” [?] – może Krzywin. Strona szlachty: Józef [?] BARANOWSKI i Marek ZARĘBIŃSKI [?]. K. 246 (skan 0247 prawa) bardzo blada – w. 19–20 odczytane częściowo. W formule „vigore iuris et naturalis” – kopista opuścił wyraz (zapewne „iure naturali”).
Łacina: vigore iuris [et] naturalis – mocą prawa przyrodzonego (dziedziczenia); cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
14XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Bazyli Mazyłowski [?], zeznał, że 8 XII 1713 na prośbę Michała Krzywowicza [?], mając przy sobie szlachtę Józefa [?] Baranowskiego i Marka Zarębińskiego [?], był we wsi Krzywin [?] i podał aplikantowi w spokojną, aktualną, dziedziczną posesję część tej wsi, przypadłą mu z prawa przyrodzonego po ojcu Janie Krzywowiczu [?], kasztelanie łomżyńskim [?], z poddanymi, ich daninami i powinnościami, polami, rolami, lasami, borami, puszczami [?], zapustami, zaroślami, stawami, stawiskami, młynami, jeziorami i wszystkim, co z dawna do niej należało; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny podpisał relację i prosił o wpis do akt.
Akt nr 290
Zapis zastawny Doroty z Mokrów [?] Gałeckiej [?], wdowy, dla Józefa Jasielskiego [?], cześnika łomżyńskiego – część wsi Lipowa [?] za 2000 [?] złotych
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (zapis: Hołubkowce [?] 20 [?] XI 1713)
Karty / skanyk. 246v – 247 (skan 0248, strona lewa – od w. 5; skan 0248, strona prawa – górne 2/3)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 246v (skan 0248, strona lewa – od w. 5)
1Zapis zastawny między [?] JP. Dorotą [?]
2Gałecką [?] a JP. Józefem Jasielskim [?] Cz[eśnikiem] [?]
3Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho
4Miesiaca Dekabra piatnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
6Owruczom peredomnoiu Mychaiłom Synhaiewskim Ko-
7mornikom Khranicznym Namiestnikom Podwoiewodztwa
8Rejentom Khrodzkim Generału W[oiewodz]twa Kijewskoho i Knyha-
20szczam Część moią Wsi Lipowey [?] z Poddanemi Polami
21i Sianożęciami Borem bartnym i niebartnym – ze
22wszystkiemi przynależytościami które należą do tey Części
23[reklamant:] zastawnym
k. 247 (skan 0248, strona prawa)
1zastawnym sposobem do oddania pieniędzy które mam
2nadać [?] Roku [Tysiąc] Siedmset pietnastego [?] na przewodną
3niedzielę, zastrzegłszy [?] że który będzie poźniey [?] wolno będzie
4zebrać i po oddaniu pieniędzy in quantum by[m] niemiała
5oddać naten termin to znowu do Roku tenże JmćP. Józef
6Jasielski [?] Cześnik Łomżyński trzymać ma, naco się podpisuię
7moią własną ręką i iako nieumieiący pisać, u tego Zapisu
8przy Krzyżyku napisanym podpisy Ręki Dorota z Mo-
9krowna [?] Gałecka [?] + Jako proszony przyiaciel podpisuię się
10Alexander Kałuski [?] Jako uproszony przyiaciel Jan Piotrowski
11Działo się w Hołubkowcach [?] Roku Tysiąc Siedmset trzy-
12nastego dnia dwudziestego [?] Nowembra – Który to Zapis za poda-
13niem i prośbą wyż mianowaney Rejentowey [?] [i] Ur[zędu]
14podaiącey, a za moim Urzędowym przyięciem
15do Knyh nynisznych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 15 XII 1713 („Miesiaca Dekabra piatnadcatoho dnia”) – nazajutrz po sesji 14 XII (akty 282–289). Komparentka: WJP. Dorota „z Mokrów” [?] / „z Mokrowna” [?] „Gałecka” [?] (w rkp. „Gałecka”/„Gałeckat” – lekcja niepewna; może Gutecka), wdowa; niepiśmienna – podpis krzyżykiem. Wierzyciel: JP. Józef „Jasielski” [?] (w rkp. „Jasielskim”, „Jasielskiemu”, „Jasielskiego”), cześnik łomżyński. Tytuł odpisu częściowo nieczytelny („Zapis zastawny niegdy [?] JP. Doroty … a JP. Józefem Jasielskim Cz…”).
Treść zapisu niejasna w szczegółach (pismo blade, k. 247 górne wiersze z przebiciem): wystawczyni wzięła na pilną potrzebę 2000 [?] złotych („Ostrych” [?] – zapewne „ostrej monety” / polskiej monety) – data w tekście „Roku Tysiąc Siedmset Ósmego [?] Decembra dwudziestego szóstego” (26 XII 1708 [?] – może data pożyczki albo błąd kopisty) – i puszcza w zastaw swoją część wsi Lipowa [?] z poddanymi, polami, sianożęciami, borem bartnym i niebartnym do czasu zwrotu pieniędzy, z terminem „Roku Siedmset pietnastego [?] na przewodną niedzielę” (Niedziela Przewodnia 1715 [?]); jeśli w terminie nie odda, wierzyciel trzyma zastaw przez kolejny rok. Świadkowie (przyjaciele): Aleksander KAŁUSKI [?] i Jan PIOTROWSKI. Zapis z Hołubkowców [?] (w rkp. „Hołubkowcach” [?]), 20 [?] XI 1713. Na końcu „wyż mianowaney Rejentowey [?]” – zapewne zniekształcone „wyżmianowanej Ur[odzonej] podającej”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione infra contentorum – z racji niżej zawartych (rzeczy); per oblatam – przez oblatę; tenoris sequentis – następującej treści; in quantum – o ile.
Streszczenie
15XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, wdowa Dorota z Mokrów [?] Gałecka [?] podała do wpisania zapis zastawny dla Józefa Jasielskiego [?], cześnika łomżyńskiego. W zapisie (Hołubkowce [?], 20 [?] XI 1713) oświadcza, że wzięła od Jasielskiego [?] na pilną potrzebę 2000 [?] złotych polskiej monety i w zamian oddaje mu w zastaw swoją część wsi Lipowa [?] z poddanymi, polami, sianożęciami, borem bartnym i niebartnym i wszelkimi przynależnościami do czasu zwrotu pieniędzy (termin – Niedziela Przewodnia 1715 [?]); w razie niespłacenia wierzyciel będzie trzymał zastaw przez kolejny rok. Niepiśmienna wystawczyni postawiła krzyżyk; podpisali przyjaciele Aleksander Kałuski [?] i Jan Piotrowski.
Akt nr 291
Dymisja Michała Derewińskiego [?], syna Wawrzyńca, podczaszego wołyńskiego [?], dla syna Andrzeja – część wsi Horbasze [?] w województwie kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (zapis: Horbasze [?] 13 XII 1713)
Karty / skanyk. 247 – 248v (skan 0248, strona prawa – dolna część; skan 0249, strona lewa – cała strona, k. 247v; skan 0249, strona prawa – cała strona, k. 248; skan 0250, strona lewa – w. 1–5, k. 248v)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Oblata 15 XII 1713 (ta sama data co akt 290). Komparent: WJPan Michał „Derewiński” [?] (w rkp. „Dzrewinskiego” w tytule, „Derewiński”, „Derewinski mp.” – lekcja dość pewna, ale [?]), syn ś.p. WJP. Wawrzyńca, „Podczaszym Woł.” – podczaszego wołyńskiego [?]. Wieś „Horbaszy” [?] (w rkp. „Horbaszy”/„Korbaszy”, „w Horbaszy” – może Horbasze / Horbacze). Obdarowany – syn Andrzej.
Pismo k. 247v–248 (skan 0249) bardzo blade, z silnym przebiciem; dolne wiersze obu stron prawie niewidoczne – odczyt częściowy (motywacja dymisji: dobre wychowanie, nauka i miłość synowska Andrzeja). Wyrażenie „prawa przez Konstytucyą Woynom [?] Generalnym [?] Woiewództwa Kijowskiego wsparty” – niejasne (może „przez Konstytucyą Woźnym Generalnym…” lub odwołanie do konstytucji sejmowej); lekcja niepewna. Formuła „tak oby mianowane niemianowanemi a niemianowane mianowanemi” – zwykle: „tak mianowanymi jak i niemianowanymi”. Podpisy świadków: „Graciian [?] Kalinow[ski] [?]”, „Wa…styn [?] Radwan [?]” (ostatni wiersz k. 248 prawie niewidoczny) i na k. 248v „Hieronim [?] Bankowski [?]” – lekcje niepewne.
Łacina: ad acta praesentia – do akt niniejszych; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ad acticandum – do wpisania w akta; tenor talis – brzmienie takie; forum – sąd właściwy; dymittuję – zwalniam, odstępuję; zaintromittować się – wwiązać się; mp. (manu propria) – ręką własną.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
15XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Michał Derewiński [?] przedstawił do wpisania zapis dymisji na rzecz syna Andrzeja. W zapisie (Horbasze [?], 13 XII 1713) oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Horbasze [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Wawrzyńcu Derewińskim [?], podczaszym wołyńskim [?], z której może swobodnie rozporządzać, przekonawszy się o dobrym prowadzeniu się, nauce i synowskiej miłości Andrzeja, odstępuje mu wieczyście w bezpośrednie władanie ze wszystkimi przynależnościami – poddanymi ciągłymi i pieszymi, polami, lasami, łąkami, daninami i wszelką intratą; syn może ją objąć i wwiązać się, z obowiązkiem nieobciążania poddanych; wystawca zrzeka się wszelkiego prawa powrotu. Zapis podpisali wystawca i świadkowie (Gracjan [?] Kalinowski [?], …styn [?] Radwan [?], Hieronim [?] Bankowski [?]). Odczyt częściowy – karty bardzo blade.
Akt nr 292
Wieczysta donacja (rezygnacja) Jana Kotwickiego [?], syna Antoniego i Anny z Łapczyńskich [?], dla Adama Witkowickiego [?], chorążego wojsk polskich – część wsi Kalinówka za 3600 złotych polskich
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (zapis: Żytomierz 3 XII 1713)
Karty / skanyk. 248v – 250 (skan 0250, strona lewa – od w. 6; skan 0250, strona prawa – cała strona, k. 249; skan 0251, strona lewa – cała strona, k. 249v; skan 0251, strona prawa – górne 2/3, k. 250)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 248v (skan 0250, strona lewa – od w. 6)
1Zapis perpetuae Donationis od WJP.
2Jana Kotwickiego [?] WJP. Adamowi
3Witkowickiemu [?] dany i służący
4Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho
5Miesiaca Dekabra piatnadcatoho dnia
6Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
11personaliter WJP. Jan Kotwicki [?] ten Zapis per-
12petuae Resignationis od siebie zeznawaiącego in
13rem et personam WJP. Adama Witkowickiego [?] Chor[ążego]
14Woysk Pols[kich] dany i służący dla zapisania do xiąg
15ninieyszych przyznał prosząc mnie Urzędu
16aby przyięty i w xięgi wpisany był, a tak
17Ja Urząd Zapis ten ad acticandum przyimu-
18ię czytałem i ten tak się w sobie ma – Ja
19Jan Kotwicki [?] z JP. Antoniego i Anny z Łapczyń-
20[reklamant:] skich [?]
k. 249 (skan 0250, strona prawa)
1Kotwickich [?] Syn swem [!] i Synów swoich Jana
2Kazimierza, Bartłomieja i Tomasza Jmieniem
3czyniący zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstą-
4piwszy swey własney należney Ziemskiey Ju-
5ryzdykcyi prawa, Forum, Powiatu i W[oiewódz]twa
6a pod teraźnieyszy Zapis moy cale się poddaię
7i wcielaiąc wiadomo iawno czynię ustnie i dobro-
8wolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący maiąc Dobra
9moie własne Dziedziczne Części Wsi Kalinowki
10w W[oiewódz]twie Kij[owskim] sytuowane po Oycu moim Antonim
11na mnie spadłe, którymi mocen iestem iako
12swoią własnością rządzić szafować i dysponoe-
13wać, komu chcieć dać, darować i na wieczność
14Rezygnować, używaiąc tedy tey wolności
15prawem pospolitym dozwoloney naradziw-
16szy się przytem Bliskich Krewnych i przy-
17iaciół, umyśliłem pomienione Dobra ze
18wszystkiemi Poddanemi, Polami, Rolami, Lasami,
19wygonami, wypustami, zaroślami, ogrodami
20pastwiskami, Uroczyskami, Wodami, Jeziorami
k. 249v (skan 0251, strona lewa)
1Sadzawkami niemniey ze wszystkiemi innemi
2mianowanemi i niemianowanemi pożytkami
3przychodami i przynależytościami WJP. Ada-
4mowi Witkowickiemu [?] Chor[ążemu] W[oysk] Pols[kich] dać, darować i na
5wieczność Rezygnować, Jakoż przyrodzonego [?]
6takowy móy zamiar do skutku, wyżey
7pomienione Dobra Części Wsi Kalinowki
8temuż WJP. Witkowickiemu [?] potomkom
9i Sukcessorom onego daię, daruię i ustępuię a to
10za Summę dobrowolnie umówioną i postano-
11wioną trzy tysiące Sześćset Złotych Polskich
12z którey Summy iako iuż wypłaconey niniey-
13szym Zapisem moim Kwituię – i żadney
14zaliczy [?] oto czynienia ani sobie wyżey wy-
15wspomnionym Synom moim Janowi, Kazi-
16mierzowi, Bartłomiejowi i Tomaszowi
17Kotwickim [?] niepozostawiam vigore tego
18Zapisu mego – Który Ręką moią własną
19przy uproszonych świadkach i przyiaciołach
20podpisuię – Datum w Żytomierzu dnia trzeciego
k. 250 (skan 0251, strona prawa – w. 1–17)
1Decembra Tysiąc Siedmset trzynastego Roku –
2u tego Zapisu podpisy Ręki tymi słowy –
3Jan Kotwicki [?] mp. Jako świadek i przy-
4iaciel na tym Zapisie podpisuię się Józef
5Maczyński [?] mp. Świadek przyproszony uczynio-
6na tego Zapisu podpisuię się Andrzey Woy-
7narowski mp. Za świadka i przyiaciela na
8tym Zapisie perpetuae Donationis podpi-
9suię się Wawrzyniec Brzeziński C[ześnik] Łom[żyński] [?] mp.
10Który to Zapis za podaniem i prośbą
11a za moim Urzędowym przyięciem
12do Knyh nynisznych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 15 XII 1713 – ta sama sesja co akty 290–291 i 293. Wystawca: WJP. Jan „Kotwicki” [?] (w rkp. „Kotwickiego”, „Kotwicki mp.”, „Kotwickim”; litery „tw” niepewne – por. akt 161, Sz. KOTWICKI [?]), syn Antoniego i Anny „z Łapczyń-[skich]” [?] (koniec wyrazu na reklamancie), działający także w imieniu synów Jana Kazimierza [?] (albo Jana i Kazimierza – por. k. 249v „Janowi, Kazimierzowi”), Bartłomieja i Tomasza. Nabywca: WJP. Adam „Witkowicki” [?] (w rkp. „Witkowickiemu”, „Wikwickiemu”), chorąży wojsk polskich („Chor. W. Pols.”). Tytuł mówi o donacji, tekst – o rezygnacji za umówioną sumę 3600 zł polskich (w istocie sprzedaż).
Część wsi Kalinówka – zapewne ta sama wieś co w akcie 286 (Osuchowscy, 1713). Świadkowie: Józef MACZYŃSKI [?], Andrzej WOYNAROWSKI, Wawrzyniec BRZEZIŃSKI, „C. Łom.” [?] (cześnik łomżyński [?] – por. akt 290, J. JASIELSKI [?], cześnik łomżyński). „Syn swem” (k. 249, w. 1) – zapewne za „Syn, swoim”; „zaliczy [?] oto czynienia” – niejasne (może „żadney zaliczki”/„żadnego prawa do upominania”); „przyrodzonego [?]” – zapewne „przywodząc”.
Łacina: perpetuae donationis / resignationis – (zapis) wieczystej darowizny / rezygnacji; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania w akta; forum – sąd właściwy; vigore – mocą; datum – dan; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
15XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Jan Kotwicki [?] przedstawił do wpisania zapis wieczystej rezygnacji na rzecz Adama Witkowickiego [?], chorążego wojsk polskich. W zapisie (Żytomierz, 3 XII 1713) Kotwicki [?], syn Antoniego i Anny z Łapczyńskich [?], działając także w imieniu synów Jana, Kazimierza, Bartłomieja i Tomasza, po naradzie z krewnymi i przyjaciółmi oddaje, daruje i wieczyście ustępuje Witkowickiemu [?], jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną część wsi Kalinówka w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Antonim, ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, wygonami, wypustami, zaroślami, ogrodami, pastwiskami, uroczyskami, wodami, jeziorami, sadzawkami i wszelkimi pożytkami – za umówioną sumę 3600 zł polskich, z której kwituje jako już wypłaconej, nie zostawiając sobie ani synom żadnych praw. Podpisali: wystawca oraz świadkowie Józef Maczyński [?], Andrzej Woynarowski i Wawrzyniec Brzeziński, cześnik łomżyński [?].
Akt nr 293
Dymisja Michała Norwertha, syna Antoniego, dla syna Tomasza – część wsi Załuckówka [?] w województwie kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XII 1713, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 250 – 250v (skan 0251, strona prawa – dolna część; skan 0252, strona lewa – górne 3/4)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 250 (skan 0251, strona prawa – od w. 13)
1Dymissya WJPana Michała Norwertha
2Synowi swemu Tomaszowi dana i służąca
3Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho
4Miesiaca Dekabra piatnadcatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti Owruczom
8Kijew[skoho] i Knyhami nyniesznymi Khrodzkimi Kijewskimi Compa-
9rens personaliter WJPan Michał Norwerth zdrowy będąc
k. 250v (skan 0252, strona lewa)
1na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey
2Juryzdykcyi prawa, Forum, Powiatu i W[oiewódz]twa, a pod teraźnieysze
3dobrowolne zeznanie swoie czyli Zapis Dymissyonis cale się
4poddaię i wcielaiąc wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowol-
5nie zeznaię: Jż zeznawaiący maiąc Dobra swoie dziedziczne
6Części Wsi Załuckówki [?] tu w W[oiewódz]twie Kijow[skim] sytuowane, po
7Oycu swoim ś.p. Antonim Norwerth na zeznawaiącego
8prawem Sukcessyi dostawszą się i prawnie zaintromittowaną
9gdy z przyczyny podeszłego wieku Comparentis, nadto przez
10affekt ku Synowi swemu W[ielmożnemu] Tomaszowi Norwerthowi
11[...] [?]
12widząc onego Kreacyą, pomienioną Części Wsi Załuckówki [?] iako
13swoią własną, temuż Synowi swemu wypuszcza i Dy-
14mittuie, całową Część mocen obiąć w swoie władanie i ma
15podług woli swoiey rozrządzać, komu chcieć dać, przedać,
16darować i na wieczność Rezygnować, zeznawaiący zaś raz
17zrzekłszy się prawa własności do pomienioney Części żadnego
18zwrotu mieć niebędzie, i owszem tegoż Syna swego od
19wszelkich Jmpedimentów zastaniać będzie – mocą tego
20dobrowolnego zeznania swego – Michał Syn Antonie-
21go Norwerth mp. Quam actis Connotari mnie
22Urzędu prosił co i otrzymał. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 15 XII 1713 – ta sama sesja co akty 290–292. Komparent: WJPan Michał NORWERTH (w rkp. wyraźnie „Norwerth”, „Norwerthowi”), syn ś.p. Antoniego; zeznanie ustne zapisane w trzeciej osobie („zeznawaiący … wypuszcza i dymittuie”). Wieś „Załuckówki” [?] (w rkp. „Załuckowki”/„Załęckówki”) – lekcja niepewna. Między w. 10 a 11 k. 250v jeden wiersz w zakładce pasów nieodczytany (zapewne ciąg motywacji).
Akt bez numeru ołówkowego (przy numerze 293 brak cyfry). Pod tekstem, na dole k. 250v, tytuł następnego odpisu – „Dymissya WJP. Józefa Głogowskiego [?] Synowi swemu Janowi dana i służąca” (akt 294; numer 294 na k. 251).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; dimissionis – (zapis) dymisji; comparentis – komparenta; zaintromittowaną – wwiązaną (w posiadanie); dymittuje – zwalnia, odstępuje; impedimentów – przeszkód; quam actis connotari – którą (prosił) zapisać do akt; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
15XII 1713 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Michałem Synhajewskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Michał Norwerth, syn Antoniego, zeznał dobrowolnie zapis dymisji: swoją dziedziczną część wsi Załuckówka [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Antonim i prawnie objętą, z powodu podeszłego wieku i z miłości do syna Tomasza, widząc jego zdolności, oddaje synowi jako jego własność; syn może całą część objąć we władanie, sprzedać, darować lub wieczyście zrezygnować, a ojciec zrzeka się prawa powrotu i będzie bronił syna przed wszelkimi przeszkodami. Podpisał Michał Norwerth i prosił o wpis do akt.
Akt nr 293a
Sam nagłówek odpisu: dymisja Józefa Głogowskiego [?] dla syna Jana (tekst nie wpisany)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Pod dymisją M. NORWERTHA (akt 293) kopista wpisał tylko tytuł kolejnego odpisu, bez numeru marginalnego i bez tekstu; następna karta (k. 251, skan 0252 prawa) to wklejona mniejsza karta z innym odpisem z 1716 r. (akt 294, numer marginalny „294”). Tekst dymisji Głogowskiego [?] nie został przepisany albo zaginął – stąd numer 293a (por. akty 58a, 77a, 199a). Nazwisko „Głogowskiego” [?] – lekcja niepewna (może Głębowskiego).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Sam tytuł odpisu: dymisja Józefa Głogowskiego [?] dana jego synowi Janowi; treść dokumentu nie została wpisana.
Akt nr 294
Relacja woźnego generała Prokopa Masikowskiego [?] – podanie w posesję Janowi Siemieniewskiemu [?], towarzyszowi, części wsi Teptów [?] w województwie kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 VI 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 6 VI 1716)
Karty / skanyk. 251 – 251v (wklejona mniejsza karta: skan 0252, strona prawa – cała strona, powtórnie na skanie 0253; skan 0254, strona lewa – górne 2/3)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 251 (skan 0252, strona prawa; wklejona karta)
1Possessya JP. Jana Siemieniewskiego [?]
2Roku Tysiacza Semsot szesnadcatoho
3Miesiaca Junii desiatoho dnia
4Na Uradie Khrodzkim w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
14go [?] w realną i spokoyną aktualną Panu Janowi [?]
15Synowi Pawła Siemieniewskiemu [?] prawem spadku na-
16turalnego podał i postąpił possessyą, a wyżey wy-
17rażonego JmW. Regnanta [?] w mianowaną część intro-
18mittowawszy i spokoyney possessyi postawiwszy,
19też stronę szlachty przy sobie będącą oświadczyw-
20szy się ztamtąd powrócił, i o tem tę swoią [?] danej
21possessyi przedemną Urzędem prawdziwą uczynił
22i zeznał Rellacyą, prosząc mnie, cum anteactis [?]
23praesentibus Connotari co i otrzymał. Prokop Ma-
24sikowski [?] woźny pisać nieumieiący –
25[na dole strony, ołówkiem:] 1110 [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z 1716 r. na mniejszej, wklejonej karcie (inna ręka, bardzo blady atrament); na lewym marginesie numer „294.” i data „1716” (na skanie 0253 – powtórne zdjęcie tej samej rozkładówki – przed numerem przekreślone „X”). Foliacja „251” wpisana dwukrotnie. Między odpisami z XII 1713 (akt 293) a tym aktem brak odpisów z lat 1714–1715.
Formuła oblaty: „Roku Tysiacza Semsot szesnadcatoho Miesiaca Junii desiatoho dnia” – 10 VI 1716, Owrucz; urzędnik: „Szymonom [?] Walewskim [?] Ludkowskim [?] Woyskim Żytomirskim Komornikom Khranicz[nym]” – pismo bardzo blade; lekcję rozstrzyga wyraźny tekst aktu 297 (Owrucz 9 XII 1716): „Szymonom Walewskim Ludkowskim [?] Woyskim Żytomir. Komor. Khrodz. Namiestnikom podwoiewodztwa Rehentom Khrodzkim” – nowy namiestnik podwojewództwa i rejent grodzki w miejsce M. SYNHAJEWSKIEGO. Woźny generał – opatrzny Prokop MASIKOWSKI [?] (tu blado „Masiowski”; w aktach 297–298 wyraźnie „Masikowski”), niepiśmienny. Strona szlachty: Jan BARANOWSKI i Michał W[…]owski [?].
Aplikant: „Jana Syna Jana [?] S…niewskiego [?] Towarzysza” – na k. 251v „Panu Janowi Synowi Pawła Siemieniewskiemu [?]”; imię ojca rozbieżne (Jan / Paweł) – lekcja niepewna. Podstawa: zapis ojca aplikanta z 2 III 1710, oblatowany w aktach grodzkich kijowskich, na część wsi „Teptowa” [?] (może Teptów / Ceptów). „JmW. Regnanta” [?] – zapewne zniekształcone „rekwirenta”. Środkowe wiersze k. 251 (w. 20–29) bardzo blade – odczyt częściowy.
Łacina: ex officio – z urzędu; vigore – mocą; ad acta castrensia – do akt grodzkich; de actu et data – z datą i miejscem; coram actis praesentibus castrensibus – przed niniejszymi aktami grodzkimi; post fatum – po śmierci; in genere et in specie – ogólnie i szczegółowo; nemine impugnante et contradicente, imo libere admittentibus partibus – gdy nikt nie przeszkadzał ani się nie sprzeciwiał, owszem strony swobodnie dopuszczały; cum anteactis praesentibus connotari – zapisać do niniejszych akt.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10VI 1716 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Ludkowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, opatrzny Prokop Masikowski [?] (niepiśmienny), zeznał, że 6 VI 1716 na prośbę Jana Siemieniewskiego [?], towarzysza, syna Pawła [?] (w nagłówku „syna Jana”), mając przy sobie szlachtę Jana Baranowskiego i Michała W…owskiego [?], był w części wsi Teptów [?] w województwie kijowskim i – na mocy zapisu ojca aplikanta z 2 III 1710, oblatowanego w aktach grodzkich kijowskich – podał aplikantowi, z prawa naturalnego spadku po ojcu, realną i spokojną posesję tej części ze wszystkimi przynależnościami: poddanymi, czynszami, powinnościami, robociznami i podatkami, gruntami, polami oranymi i nieoranymi, zaroślami, chrustami, sianożęciami, borami, drzewem bartnym z pszczołami i bez, rzekami, jeziorami z łowami rybnymi i gonami bobrowymi oraz wszelkimi pożytkami i intratami; nikt się nie sprzeciwiał. Woźny prosił o wpisanie relacji do akt. Odczyt częściowy – karta bardzo blada.
Akt nr 295
Relacja woźnego generała Samuela Osińskiego [?] – podanie w posesję Andrzejowi Grabowskiemu wsi Domanówka [?] po ojcu Janie, rotmistrzu chorągwi pancernej (oblata w zamku żytomierskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 X 1716, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki starostwa żytomierskiego (czynność woźnego 5 X 1716)
Karty / skanyk. 252 – 252v (skan 0254, strona prawa – cała strona; skan 0255, strona lewa – cała strona)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 252 (skan 0254, strona prawa)
1Possessya JP. Andrzeia Grabowskiego
2Roku Tysiąc Siedmset Szesnastego
3Miesiąca Oktobra trzynastego dnia
4Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JeHo Krolew[skiey] Mości Żytomirskim
2ną pszczelną [?], owo ogoła ze wszystkiemi wszelakiemi
3in genere et specie antiquis do pomienionych Dobr wsi poło-
4wy Domanówki [?] znaydującymi się przychodami, dochoda-
5mi, i pożytkami, temuż wyż specyfikowanemu Andrzejowi
6Grabowskiemu, modo Rekwirentowi do spokoyney realney i aktual-
7ney nemine contradicente et impugnante podał i postąpił
8possessyi, oraz poddanych tameyszych tychże dobr wsi połowy
9Domanówki [?] do Gromady zwoławszy, o panie ich nowym dzie-
10dzicznym opowiedział aby go za pana sobie przyięli i posłu-
11szeństwo wszelkie onemu pełnili iuridice przykazał, którzy
12poddani niebędąc niewczem opornymi [?], za pana sobie teraźniey-
13szego Rekwirenta przyiąwszy, powinności wszelkie, co im
14kazano pełnić zaraz zaczęli – i tak ten Woźny
15też stronę Szlachty przy sobie będącą oświad-
16czywszy się, ztamtąd powrócił i o tem ten
17przedemną Urzędem tę swoią prawdziwą
18Possessyi Rellacyą uczynił i zeznał, prosząc eiusdem actis co i otrzymał Samuel Osiński [?] Woźny scribendi
19ignarus –
Objaśnienia i tłumaczenia
NOWY ROK 1716 (druga sesja tego roku w odpisach) i inne miejsce oblaty: „Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JeHo Krolew. Mości Żytomirskim” – przed Konstantym DIDKOWSKIM [?] (w rkp. „Didkowskim”), namiestnikiem grodzkim starostwa żytomierskiego; akt wpisany do ksiąg grodzkich żytomierskich. Formuła oblaty już po polsku (nie ruszczyzną). Nowa ręka kopisty (pismo kaligraficzne, pochyłe, wyraźne).
Woźny generał województwa kijowskiego i innych – szlachetny Samuel OSIŃSKI [?] (w rkp. „Osiński”, w podpisie „Osinski”; por. akty 158–159 – Samuel OLSZYŃSKI [?], woźny gen. kijowski 1701 – możliwe, że ta sama osoba), niepiśmienny („scribendi ignarus”). Strona szlachty: Aleksander MURAWIŃSKI [?] i Dominik CHYŻEWSKI [?]. Wieś „Domanówce”, „Domanówki” [?] (w rkp. „Domanowce/Domanówki”) – por. akt 176 (Jan GRABOWSKI, rotmistrz pancerny – Domanówka [?] z darowizny A. NIEMIRYCZA, 1701): zmarły Jan GRABOWSKI to ten sam rotmistrz, aplikant Andrzej – jego syn. „połowy [?]” i „nakoyzi [?] połowie” – lekcja niepewna (połowa wsi). „Dziesięciną pszczelną [?]” – lekcja niepewna.
Łacina: die quinta octobris – dnia 5 października; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; post fata – po śmierci; iure devoluto et naturali – prawem przypadłym i przyrodzonym; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; antiquis – dawnymi; modo – obecnie; nemine contradicente et impugnante – gdy nikt się nie sprzeciwiał ani nie przeszkadzał; iuridice – prawnie; eiusdem actis [connotari] – (prosząc o wpisanie) tejże do akt; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
13X 1716 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Konstantym Didkowskim [?], namiestnikiem grodzkim starostwa żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego i innych, szlachetny Samuel Osiński [?] (niepiśmienny), zeznał, że 5 X 1716 na prośbę Andrzeja Grabowskiego, mając przy sobie szlachtę Aleksandra Murawińskiego [?] i Dominika Chyżewskiego [?], był w (połowie [?]) wsi Domanówka [?] w województwie kijowskim i powiecie żytomierskim, przypadłej aplikantowi z prawa przyrodzonego po śmierci Jana Grabowskiego, rotmistrza chorągwi pancernej, i podał mu ją w spokojną, realną i aktualną posesję z poddanymi osiadłymi ciągłymi i nieciągłymi, ich powinnościami i robociznami, polami, ogrodami, sianożęciami, lasami, rzekami, stawami, młynami, groblami, pasiekami, karczmą i wszelkimi dochodami; nikt się nie sprzeciwiał. Zwołanym w gromadę poddanym oznajmił o nowym dziedzicu i nakazał posłuszeństwo – poddani przyjęli go za pana i zaraz zaczęli pełnić powinności. Woźny prosił o wpisanie relacji.
Akt nr 296
Manifestacja Gabriela Jachimowskiego, podczaszego ziemi wieluńskiej, w imieniu szlachty województwa kijowskiego przeciw urzędnikom ziemskim kijowskim – o sądzenie spraw wbrew prawu i konfederacji tarnogrodzkiej
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 XII 1716, Żytomierz (zamek) – urząd grodzki starostwa żytomierskiego
Karty / skanyk. 252v – 253v (skan 0255, strona lewa – dół; skan 0255, strona prawa – cała strona, k. 253; skan 0256, strona lewa – cała strona, k. 253v)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 252v (skan 0255, strona lewa – dół)
1Manifestacya JP. Gabryela Jachimowskiego
2Roku Tysiąc Siedmset Szesnastego
3Miesiąca Decembra dziewiątego dnia
4[reklamant:] Na Urzędzie
k. 253 (skan 0255, strona prawa)
1Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JeHo Krolewskiey Mości
28i na to się ręką własną podpisawszy eodem actum Ma-
29nifestu actis praesentibus connotari prosił co i otrzymał
30Gabryel Jachimowski podczaszy Ziemi Wieluńskiey
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifestacja z 9 XII 1716 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim przed namiestnikiem grodzkim starostwa żytomierskiego Konstantym „Witowskim” [?] (w akcie 295 – „Didkowskim” [?]; ta sama osoba, nazwisko odczytane rozbieżnie). Komparent: WJPan Gabriel JACHIMOWSKI, podczaszy ziemi wieluńskiej. Akt nawiązuje do wcześniejszych manifestacji z 1715 r.: WJPana „Czaplica” [?] (zapewne CZAPLICA, podkomorzego kijowskiego) w grodzie żytomierskim oraz szlachty i obywateli województwa kijowskiego w grodzie owruckim.
Manifestacja wymierzona w urzędników ziemskich kijowskich: „Antoniemu Kraińskiemu [?] na Wiatyniu [?] Sienickiemu [?] Podstaroście [?]” (lekcja bardzo niepewna – może dwie osoby), „Lucinemu [?] Grodzkiemu Sędziemu” (niejasne), Aleksandra „na Klewaniu [?] Niemirycza”, podsędka (por. akt 274 – Aleksander NIEMIRYCZ z Olewska, podsędek kijowski: „Klewaniu” [?] to zapewne zniekształcone „Olewsku”), i Bogusława „z Wołanowa Mierze [?]” (może MIERA lub MIER), pisarza. Zarzuty: sądzenie spraw sądów ziemskich kijowskich wbrew prawom pozytywnym (contra leges positivas); podjęcie sądów bez czekania na laudum województwa i bez złożenia przysięgi na konfederację (konfederacja tarnogrodzka 1715–1716 pozostawiła sądy uznaniu województw); sądzenie poza terminem kadencji, bez zgłoszenia prorogacji do grodu (szlachta rozjechała się, a potem nie mogła stawić się z powodu wejścia taborów wojska koronnego); nieprawidłowości w kancelarii ziemskiej (wpisywanie bez relacji); spisywanie dekretów przez regenta zamiast pisarza; sądzenie bez kompletu i stronnicze wyroki. Manifestant protestuje przeciw ważności tych sądów i dekretów i zastrzega sobie poprawienie manifestu.
Pismo k. 253 i 253v bardzo blade (zwłaszcza dolne partie k. 253v); tekst miejscami zniekształcony przez kopistę (łacina) – odczyt częściowy, liczne [?]. Kontekst historyczny: konfederacja tarnogrodzka (1715–1716) przeciw Augustowi II i wojskom saskim; sejm niemy 1717.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; solenniter – uroczyście; in anteactum – poprzednio; in iudicando – w sądzeniu; contra leges positivas – wbrew prawom pozytywnym (stanowionym); quo ad statum praesentem Reipublicae – co do obecnego stanu Rzeczypospolitej; ad libitum – według uznania; ad reassumendum – do wznowienia; in termino – w terminie; legibus positivis circumscripto – określonym prawami stanowionymi; innotescentia – zawiadomienie; anteriori actu – wcześniejszym aktem; adhaerentes et favorantes – sprzyjający i faworyzujący; praeiudicia – uprzedzenia, szkody prawne; contra mentem praemissae confederationis – wbrew myśli wspomnianej konfederacji; leges publice ferowane – prawa publicznie uchwalone; iterum iterumque – raz po raz; etiam atque etiam – usilnie; meliorationem – poprawienie; actis praesentibus connotari – zapisać do niniejszych akt.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9XII 1716 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Konstantym Witowskim [?] (Didkowskim [?]), namiestnikiem grodzkim starostwa żytomierskiego, Gabriel Jachimowski, podczaszy ziemi wieluńskiej, powołując się na manifestacje z 1715 r. – podkomorzego kijowskiego Czaplica [?] w grodzie żytomierskim i szlachty województwa kijowskiego w grodzie owruckim – uroczyście zamanifestował przeciw urzędnikom ziemskim kijowskim: Antoniemu Kraińskiemu [?] (Sienickiemu [?]), […] [?], podsędkowi Aleksandrowi Niemiryczowi i pisarzowi Bogusławowi z Wołanowa Mierze [?]. Zarzucił im, że w zeszłym i bieżącym roku sądzili sprawy ziemskie kijowskie wbrew prawom: nie czekając na laudum województwa i nie złożywszy przysięgi na konfederację (tarnogrodzką), poza terminem kadencji i bez zgłoszenia prorogacji do grodu, gdy szlachta rozjechała się do domów, a potem z powodu wejścia wojsk koronnych nie mogła stawić się na sądy; że w kancelarii ziemskiej wpisywano sprawy bez relacji, dekrety spisywał regent zamiast pisarza, a sądy odbywały się bez kompletu i stronniczo. Manifestant protestował przeciw ważności tych sądów i dekretów, zastrzegł prawo do uzupełnienia manifestu i prosił o wpis do akt. Odczyt częściowy – karty bardzo blade.
Akt nr 297
Relacja woźnego generała Prokopa Masikowskiego [?] – intromisja Jana Nasińskiego [?] w część wsi Liszanów [?] po ojcu Antonim, poruczniku chorągwi pancernej
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 XII 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 254 – 254v (skan 0256, strona prawa – cała strona; powtórnie na skanie 0257; skan 0258, strona lewa – górna część)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 254 (skan 0256, strona prawa)
1Jntromissya JP. Jana Nasińskiego [?] do
2Części wsi Liszanowa [?] w W[oiewódz]twie Kij[owskim] Leżący
3Roku Tysiąc Siedmset Szesnastego
4Miesiąca Decembra dziewiątego dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Miłosti Owruczu
3missyą, poczem poddanych do Gromady zwoławszy o nowym ich
4Panie Afektancie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo zlecił, wszem
5stronę Szlachty oświadczywszy się ztamtąd powrócił, i o tem tę swoią
6o danej Jntromissyi przedemną Urzędem uczynił i zeznał Rellacyą
7prosząc cum actis praesentibus Connotari co i otrzymał – Prokop Ma-
8sikowski [?] Woźny Pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 9 XII 1716 w Owruczu (ta sama data co manifestacja G. JACHIMOWSKIEGO w Żytomierzu, akt 296, i relacja z aktu 298). Urzędnik: Szymon WALEWSKI „Ludkowskim” [?] (w akcie 298 „Lubowskim” [?] / „Lutkowskim” [?] – lekcja drugiego członu niepewna), wojski żytomierski, „Komor. Khrodz.” (w akcie 298 „Komornikom Khraniczym” – komornik graniczny), namiestnik podwojewództwa i rejent grodzki generału województwa kijowskiego – rozstrzyga lekcję w akcie 294. Woźny: opatrzny Prokop „Masikowski” [?] (wyraźnie „Masikowski”), niepiśmienny.
Aplikant: JP. Jan „Nasiński” [?] (w rkp. „Nasinskiego”, „Nasinskim”, „Nasinskiemu” – pierwsza litera może być też M/W), syn ś.p. Antoniego, „Por. Znaku Pancer.” – porucznika znaku (chorągwi) pancernego. Wieś „Liszanowa” [?] (w rkp. „Liszanowa”/„Lisranowa”) – lekcja niepewna. Strona szlachty: Jan WITKOWSKI i „Lo-…a Suzinowicza” [?] (imię i nazwisko niepewne, może Łukasza Szymanowicza). Ostatni wiersz k. 254 (po „cum omnibus pertinentiis”) w grzbiecie/nieczytelny. W tekście „tou[t]” [?] – niejasne (może „to iest”).
Łacina: vigore – mocą; pertynencyami – przynależnościami; cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; cum actis praesentibus connotari – zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
9XII 1716 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Ludkowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, opatrzny Prokop Masikowski [?] (niepiśmienny), zeznał, że na prośbę Jana Nasińskiego [?], mając przy sobie szlachtę Jana Witkowskiego i … Suzinowicza [?], był w części wsi Liszanów [?] w województwie kijowskim i – na mocy prawa spadku po zmarłym Antonim Nasińskim [?], poruczniku chorągwi pancernej – wwiązał aplikanta w realne, spokojne i bezprzeszkodne posiadanie tej części ze wszystkimi przynależnościami: poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, pastwiskami, strumykami, rzeczkami, błotami i zaroślami; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny prosił o wpisanie relacji do akt.
Akt nr 298
Relacja woźnego generała Prokopa Masikowskiego [?] – podanie w posesję Antoniemu Markowskiemu części wsi Kreczmerówka [?] po ojcu Janie, cześniku lwowskim [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 XII 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 5 XII 1716)
Karty / skanyk. 254v – 255v (skan 0258, strona lewa – od w. 10; skan 0258, strona prawa – cała strona, k. 255; skan 0259, strona lewa – górne 2/3, k. 255v)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 254v (skan 0258, strona lewa – od w. 10)
1Possessya JP. Antoniego Markowskiego do Części wsi
2Kreczmerówki [?]
3Roku Tysiacza Siemsot Szesnadcatoho
4Miesiaca Dekabra Dewiatoho dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JKM. Owruczu peredomnoiu Szymonom
10prosząc actis Connotari co i otrzymał – Prokop Masikowski [?] Woźny Pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 9 XII 1716 w Owruczu – ta sama sesja co akt 297 (przed Szymonem WALEWSKIM „Lubowskim” [?] – w akcie 297 „Ludkowskim” [?], w akcie 299 „Lewkowskim” [?]; wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim). Czynność woźnego 5 XII 1716. Woźny – opatrzny Prokop MASIKOWSKI [?], niepiśmienny.
Aplikant: JP. Antoni MARKOWSKI (na początku k. 255 imię powtórzone przez kopistę), syn ś.p. Jana MARKOWSKIEGO, „Cześniku Lwowskim” [?] (lekcja dość pewna). Wieś „Kreczmerówki”, „Kreczmerówce” [?] (w rkp. „Kreczmerowki”) – lekcja niepewna. Strona szlachty: „Hapona [?] Chodakowskiego” (Hapon – ruska forma imienia Agafon [?]) i „Kuźmę Hołowińskiego” [?] (w rkp. „Hołowinskiey” [?] – koniec wiersza). „modernu requirenti” – zapewne za „moderno requirenti” (obecnemu rekwirentowi).
Łacina: vigore iuris naturalis – mocą prawa przyrodzonego; generaliter – ogólnie; antiquitus suis in metis, limitibus, distantiis et circumferentiis extendebat et nunc extendit – od dawna rozciągała się i teraz rozciąga w swoich granicach, kopcach, odległościach i obwodzie; in sua possessione – w swym posiadaniu; moderno requirenti – obecnemu wnioskodawcy; nemine impugnante – gdy nikt nie przeszkadzał; actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
9XII 1716 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Lubowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, opatrzny Prokop Masikowski [?] (niepiśmienny), zeznał, że 5 XII 1716 na prośbę Antoniego Markowskiego, mając przy sobie szlachtę Hapona [?] Chodakowskiego i Kuźmę Hołowińskiego [?], był we wsi Kreczmerówka [?] w województwie kijowskim i podał Markowskiemu i jego sukcesorom w realną, aktualną i dziedziczną posesję część tej wsi, przypadłą mu z prawa przyrodzonego po ojcu Janie Markowskim, cześniku lwowskim [?], ze wszystkimi przynależnościami – poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, domami, daninami, czynszami, gruntami, polami oranymi i nieoranymi, zasianymi i niezasianymi, siedliskami, lasami, drzewem bartnym z pszczołami i bez, gonami bobrowymi, łowami zwierza i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach; nikt się nie sprzeciwiał. Zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo – poddani nie byli oporni i zaraz zaczęli wykonywać polecenia. Woźny prosił o wpisanie relacji do akt.
Akt nr 299
Oblata kapitulacji (patentu na porucznikostwo) hetmana wielkiego litewskiego Ludwika Konstantego Pocieja dla Michała Strzemeskiego [?], podporucznika w szarży cudzoziemskiej
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XII „1713” [!] (zapewne 1716), Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (patent: Leżna [?] 19 VI 1715)
Karty / skanyk. 255v – 256 (skan 0259, strona lewa – dolna 1/3; skan 0259, strona prawa – cała strona)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
18Dan w Leżney [?] die decima nona Junii Anno Millesimo Septingentesimo Decimoquinto Lud[wik]
19Pociey H[etman] W[ielki] W[ielkiego] X[ięstwa] L[itewskiego] (L.S.) która to Kapitulacya co do słowa w xięgi ninieysze iest wpisana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Data oblaty w rkp. „Roku Tysiacza Siemsot trynadcatoho Miesiaca Dekabra Desiatoho dnia” – 10 XII 1713; to niemożliwe, gdyż oblatowany patent jest z 19 VI 1715, a oblatę przyjmuje Szymon WALEWSKI (w rkp. tu „Lewkowskim” [?]), namiestnik podwojewództwa od 1716 (akty 294, 297–298). Zapewne błąd kopisty za „szesnadcatoho” (10 XII 1716) – dzień po sesji 9 XII 1716 (akty 297–298); potwierdza to akt 300 – oblata bliźniaczego patentu Pocieja (Leżna [?] 20 VI 1715) z datą „Szesnadcatoho … Dekabra Dziesiatoho dnia” (10 XII 1716).
Wystawca patentu: Ludwik Konstanty POCIEJ na Włodawie i Różanie, kasztelan wileński, hetman wielki litewski, starosta „Borciański” [?] (zapewne brasławski [?]), ratneński [?] („Ratyński”), szereszewski, piński (por. akty 256, 269a – dymisje od tegoż hetmana). Obdarowany: WJmPan Michał STRZEMESKI [?] (w rkp. „Strzemeskiego”/„Strzemeskiemu”), podporucznik „w Szarży Cudzoziemskiey” (w autoramencie cudzoziemskim); otrzymuje porucznikostwo „przy boku” hetmana do czasu wakansu odpowiedniej szarży w regimentach, z gażą porucznikowską z generalnej dystrybucji wojskowej. „Dan w Leżney [?]” – miejsce niepewne (może Łosośna, Leźno). „pracniące [?]”, „quantamus [?]” – wyrazy zniekształcone przez kopistę.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; merita et capacitatem – zasługi i zdolność; in occasionibus belli – w okazjach wojennych; dignitatis eius vacans szarża – wakująca szarża odpowiednia jego godności; konferuję – nadaję; de loco et praerogativa – co do miejsca i pierwszeństwa; praesentibus – niniejszym; die decima nona Iunii anno millesimo septingentesimo decimo quinto – dnia 19 czerwca 1715; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
Na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim (data w rkp. 10 XII 1713, zapewne 1716), Michał Strzemeski [?] podał do wpisania kapitulację, czyli patent, wydany mu przez Ludwika Konstantego Pocieja, kasztelana wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego, w Leżnej [?] 19 VI 1715. Hetman, uznając zasługi i zdolności Strzemeskiego [?], podporucznika w autoramencie cudzoziemskim i w okazjach wojennych, nadaje mu porucznikostwo przy swoim boku do czasu, gdy w regimentach kawalerii lub piechoty Rzeczypospolitej i Wielkiego Księstwa Litewskiego zwolni się odpowiednia szarża; poleca regimentarzom, generałom, brygadierom, pułkownikom, oberszterlejtnantom, majorom i wszystkim oficerom uznawać go za prawdziwego porucznika i ustępować mu miejsca i pierwszeństwa; zapewnia mu gażę porucznikowską z generalnej dystrybucji wojskowej. Patent podpisany przez hetmana i opatrzony pieczęcią wojskową Wielkiego Księstwa Litewskiego wpisano słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 300
Oblata patentu hetmana wielkiego litewskiego Ludwika Konstantego Pocieja dla Mikołaja Szelegi [?] Markowskiego, kapitana w szarży cudzoziemskiej, na szarżę majorską
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XII 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (patent: Leżna [?] 20 VI 1715)
14Ratyński, Szereszeski, Piński Starosta wszem wobec i każdemu z osobna komu by
15o tem wiedzieć należało osobliwie JWW. JmPanom Regimentarzom, Generałom
16Brygadierom Półkownikom, oberszterlejtenantom, Maiorom i wyższy
17i niższy szarży officerom tak od Kawaleryi iako i Jnfanteryi Woysk
18Rzpltey i W[ielkiego] X[ięstwa] Litt[ewskiego] i całemu in genere Rycerstwu oznaymuię, iż
19maiąc sobie zalecone merita et capacitatem WJmPana Miko-
20łaia Markowskiego Kapitana w Szarży Cudzoziemskiey et in occasionibus
21belli, a chcąc nietylko prodignitate ci pomienionego Jmci pracniące [?] lecz do usług
22Rzpltey zachęcić, nim tedy pod Regimentami lub Kawaleryi iako i Jnfanteryi
23Rzpltey i W[ielkiego] X[ięstwa] Lit[ewskiego] znaydzie się per dignitatis Ejus vacans Szarża konfe-
24ruię przy boku moim Szarżę Maiorską, którego W. Jmci Mikołaia Markowskiego
25aby wszyscy JmPanowie Sztab i ober Officerowie i całe Rycerstwo Cudzoziemskiego Za-
26ciągu za prawdziwego Maiora mieli, znali de loco et praerogativa in occasionibus belli
27ustąpili, pilno praesentibus zalecam i mieć chcę – od mnie zaś quantamus [?] Ma-
28iorska gaża przy dystrybucyi Generalney woyskowey pomienionego
29[reklamant:] Jmci
k. 257 (skan 0260, strona prawa – w. 1–7)
1Jmci dochodzić będzie naco dla lepszey wiary ten Patent podpisa-
2wszy pieczęć Woyskową W[ielkiego] X[ięstwa] Litt[ewskiego] przycisnąć kazałem Dan w Łężney [?]
3dnię Dwudziestego Junii Tysiąc Siedmset piętnastego Anno
4Ludwik Pociey Hetman W[ielki] X[ięstwa] L[itewskiego] (L.S.) Który to Patent za po-
5daniem i prośbą, a za moim Urzędowym przyięciem
6do xiąg ninieyszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 10 XII 1716 – ta sama sesja co akt 299 (tam rok omyłkowo „trynadcatoho”); przed Szymonem WALEWSKIM „Ludkowskim” [?] (tu „Leokowskim”/„Ludkowskim”), wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym. Wklejona mniejsza karta (k. 256v), blady atrament. Formularz patentu identyczny jak w akcie 299 (patent hetmana L. K. POCIEJA z 19 VI 1715 dla M. STRZEMESKIEGO [?]) – teksty wzajemnie się rozstrzygają: „Borciański [?] Ratyński, Szereszeski, Piński Starosta”, „prodignitate … pracniące [?]”, „quantamus [?]”; miejsce wystawienia „w Łężney” [?] (w akcie 299 „w Leżney” [?]).
Komparent: WJmPan Mikołaj „Szeleyga [?] Markowski” (drugi człon nazwiska / przydomek niepewny), kapitan w szarży cudzoziemskiej (w autoramencie cudzoziemskim); patent nadaje mu szarżę majorską przy boku hetmana do czasu wakansu w regimentach, z gażą majorską z generalnej dystrybucji wojskowej. Data patentu: 20 VI 1715 („dnię Dwudziestego Junii Tysiąc Siedmset piętnastego Anno”). Por. akt 298 – Antoni MARKOWSKI (Kreczmerówka [?]).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (in extenso); in genere – ogółem; merita et capacitatem – zasługi i zdolność; in occasionibus belli – w okazjach wojennych; per dignitatis eius vacans szarża – wakująca szarża odpowiednia jego godności; konferuję – nadaję; de loco et praerogativa – co do miejsca i pierwszeństwa; praesentibus – niniejszym; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
10XII 1716 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Ludkowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Mikołaj Szelega [?] Markowski podał do wpisania patent hetmana wielkiego litewskiego Ludwika Konstantego Pocieja (Leżna [?], 20 VI 1715). Hetman, uznając zasługi i zdolności Markowskiego, kapitana w autoramencie cudzoziemskim, nadaje mu szarżę majorską przy swoim boku do czasu zwolnienia się odpowiedniej szarży w regimentach kawalerii lub piechoty Rzeczypospolitej i Wielkiego Księstwa Litewskiego, poleca wszystkim oficerom i rycerstwu zaciągu cudzoziemskiego uznawać go za prawdziwego majora i ustępować mu miejsca, a gaża majorska ma mu przypadać z generalnej dystrybucji wojskowej. Patent, podpisany przez hetmana i opatrzony pieczęcią wojskową Wielkiego Księstwa Litewskiego, wpisano do ksiąg.
Akt nr 301
Dymisja Stefana Moczulskiego, syna Samuela, skarbnika czernihowskiego, dla syna Jana Aleksandra – część wsi Chodaków
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 [?] XII 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (zapis: Owrucz 21 XI 1716)
Karty / skanyk. 257 – 258 (skan 0260, strona prawa – od w. 8; skan 0261, strona lewa – cała strona, k. 257v; skan 0261, strona prawa – górna połowa, k. 258)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 257 (skan 0260, strona prawa – od w. 8)
1Dymissya WJP. Stefana Moczulskiego
2go [!] Synowi Janowi Alexandrowi uczyniona
3Roku Tysiacza Siemsot Szesnadcatoho
4Miesiaca Dekabra desiatoho [?] dnia
5Na Uradie Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
4remi z prawa pospolitego będę mocen iako własnością
5swoią rządzić szafować i dysponować, a przy tem do-
6świadczywszy od Syna mego Jana Alexandra i Moczulskie[go]
7ku osobie moiey Rewerencyą, oraz niemogąc niewidzieć
8w nim doskonałey sposobności ku rządzeniu persona sua
9i maiątkiem swoim, umyśliłem przeto Dobra Te
10wyż mianowaną Części ze wszystkiemi Poddanemi
11Polami, Rolami, Lasami, Borami, Wodami Rzeka-
12mi i ze wszystkiemi innemi mianowanemi i nie-
13mianowanemi pożytkami dochodami i przynależy-
14tościami WJP. Janowi Alexandrowi Moczulskiemu
15Synowi memu dać, darować i na wieczność Dymitto-
16wać, iakoż ninieyszym przywodząc takowy
17móy Zamiar do skutku wyż wspomnioną Część
18Synowi memu daię, daruię i Dymittuię niezagradza-
19iąc onemu prawa przysłużenia [?] do Dóbr Moczudy [?] Mo-
20czulskich [?] i Kukiłek [?] w Woiewództwie Podlaskim [?] i Ziemi
21Drohickiey [?] Sukcessive spadaiących – Wolen tedy odtąd
22iuż iest i będzie wyż. Jan Alexander dwoiga Jmion
23Moczulski Syn móy Dobrami temi iako swoią
24własnością rządzić szafować i dysponować komu chcieć
25dać, darować i na wieczność Rezygnować, a Ja zeznawa-
26iący żadnego prawa powrotu do tych Dóbr mieć niebędę
27i na to daię ten móy List Zapis Dymissyiny który
28[reklamant:] Ręką
k. 258 (skan 0261, strona prawa – w. 1–16)
1Ręką moią własną przy uproszonych Świadkach
2i przyiaciołach podpisuię. Datum w Owruczu Tysiąc
3Siedmset szesnastego Roku Nowembra dwudziestego
4pierwszego dnia. U tego Zapisu Dymissyinego
5podpisy Ręki tymi słowy – Stefan Moczulski Skar-
6bnik Czernihows[ki] Jako Świadek i przyiaciel na tey
7Dymissyi podpisuię się Józef Skarzewski [?] Świadek
8przyproszony tey Dymissyi podpisuię się Antoni Kwo-
9ciński [?] – Także uproszony za świadka i przyiaciela do
10tego Zapisu Dymissyinego podpisuię się Piotr Omie-
11ciński [?] – Którego to Zapis Dymissyonis za poda-
12niem i prośbami, a za moim Urzędowym przyięciem
13do Knyh nynisznych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata w grudniu 1716 („Miesiaca Dekabra desiatoho [?] dnia” – zapewne 10 XII, ta sama sesja co akty 299–300 i 302) przed Szymonem WALEWSKIM LUDKOWSKIM [?]. Komparent: WJP. Stefan MOCZULSKI, skarbnik czernihowski, syn ś.p. Samuela, wnuk ś.p. Jana – zapewne ten sam Stefan Moczulski, który w 1712 r. był namiestnikiem i wicerejentem w Owruczu (akt 275). Obdarowany: syn Jan Aleksander („dwoiga Jmion” – dwojga imion). W tytule „Moczulskiego go Synowi” – dittografia kopisty.
Część wsi Chodaków w województwie kijowskim (por. akty 34–36, 159, 187, 191, 192, 271 – Chodaków) – „Części po Stryiu [?] moim ś.p. Samuelu [?] i Moczulskim niemniey spadłe [?]” – wiersz zniekształcony (może: „po Oycu moim ś.p. Samuelu Moczulskim na mnie spadłe”). Wystawca nie zagradza synowi prawa do dóbr „Moczudy [?] Moczulskich [?] i Kukiłek [?]” w województwie podlaskim [?] i ziemi drohickiej [?], przypadających sukcesyjnie (zapewne gniazdo rodowe Moczulskich na Podlasiu – może Moczydły i Kukiełki; lekcje niepewne). Świadkowie: Józef SKARZEWSKI [?], Antoni KWOCIŃSKI [?], Piotr OMIECIŃSKI [?] (por. akt 271 – J. OMIECIŃSKI [?]).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; dimissionis – (zapis) dymisji; persona sua – swoją osobą; dymittować – odstąpić, zwolnić; sukcesywnie – w drodze sukcesji; datum – dan.
Streszczenie
W grudniu 1716 (zapewne 10 XII) na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Ludkowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Stefan Moczulski, skarbnik czernihowski, podał do wpisania zapis dymisji dla rodzonego syna Jana Aleksandra. W zapisie (Owrucz, 21 XI 1716) syn Samuela i wnuk Jana Moczulskiego oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Chodaków w województwie kijowskim, widząc szacunek syna i jego zdolność do zarządzania majątkiem, daje, daruje i wieczyście odstępuje Janowi Aleksandrowi ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, borami, wodami, rzekami i wszelkimi pożytkami, nie zagradzając mu prawa do dóbr rodowych Moczulskich i Kukiłek [?] w województwie podlaskim [?] i ziemi drohickiej [?]; syn może tymi dobrami swobodnie rozporządzać, a ojciec zrzeka się prawa powrotu. Podpisali: wystawca i świadkowie Józef Skarzewski [?], Antoni Kwociński [?] i Piotr Omieciński [?].
Akt nr 302
Relacja woźnego generała Prokopa Masikowskiego [?] – podanie w posesję Michałowi Głębockiemu części wsi Wierzchowce [?] (Zwierzchówka [?]) po ojcu Łukaszu, łowczym lwowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 [?] XII 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 1 XII 1716)
Karty / skanyk. 258 – 258v (skan 0261, strona prawa – dolna połowa; skan 0262, strona lewa – cała strona)
Językpol. (formuła oblaty ruszczyzną kancelaryjną w alfabecie łacińskim), łac.
Transkrypcja
k. 258 (skan 0261, strona prawa – od w. 17)
1Possessya WJPana Michała Głębockiego
2w Dobra Części Wsi Zwierzchówki [?] Służąca
3Roku Tysiacza Siemsot Szesnadcatoho
4Miesiaca Dekabra desiatoho [?] dnia
5Na [Uradie] Khrodzkom w Miestie JeHo Korolewskoy Myłosti
Oblata w grudniu 1716 („Dekabra desiatoho [?] dnia” – zapewne 10 XII; ta sama sesja co akty 299–301); czynność woźnego 1 XII 1716. Woźny – opatrzny Prokop MASIKOWSKI [?], niepiśmienny. Aplikant: WJP. Michał GŁĘBOCKI, syn ś.p. Łukasza GŁĘBOCKIEGO, łowczego lwowskiego. Strona szlachty: Jan KŁODNICKI i Jakub BRZEŻKOWSKI [?].
Nazwa wsi rozbieżna: w tytule odpisu „Zwierzchówki” [?] (może „Wierzchówki”), w tekście „wsi Wierzchowce” [?] – forma ujednolicona Wierzchowce [?]; być może ta sama wieś co Zwierzchówka [?] w akcie 288 (J. ZWIERZCHOWSKI [?], 1713). „i affektanta [?] pomienionego … intromittował” – zapewne „i affektanta … intromittował” (wwiązał aplikanta).
Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore iuris divini et naturalis – mocą prawa boskiego i przyrodzonego; nemine contradicente et impugnante – gdy nikt się nie sprzeciwiał ani nie przeszkadzał; intromittował – wwiązał; ad acta – do akt; cum actis praesentibus connotari – zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
W grudniu 1716 (zapewne 10 XII) na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Ludkowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, opatrzny Prokop Masikowski [?] (niepiśmienny), zeznał, że 1 XII 1716 na prośbę Michała Głębockiego, mając przy sobie szlachtę Jana Kłodnickiego i Jakuba Brzeżkowskiego [?], był we wsi Wierzchowce [?] w województwie kijowskim i podał aplikantowi w spokojną, realną, aktualną i dziedziczną posesję część tej wsi, przypadłą mu z prawa boskiego i przyrodzonego po ojcu Łukaszu Głębockim, łowczym lwowskim, ze wszystkimi gruntami, polami, rolami, lasami, sianożęciami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi, poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami, daninami, dziesięcinami i wszelkimi pożytkami; nikt się nie sprzeciwiał. Zwołanym w gromadę poddanym oznajmił o nowym panu i dziedzicu. Woźny prosił o wpisanie relacji do akt.
Akt nr 303
Testament Antoniego Chmielowskiego, wojskiego żydaczowskiego, z rozporządzeniem majątku (część wsi Duszka [?] w pow. łuckim) – podany do akt przez brata Józefa
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (testament spisany 1716 w Duszce [?])
Karty / skanyk. 259 – 261 (skan 0262, strona prawa; skan 0263, obie strony; skan 0264, strona lewa i strona prawa – góra)
1z woli boskiey Sędziwego wieku lubom na siłach os-
2łabiony, iednak zdrowy na umyśle nim mi Bóg
3śmiertelności z wyroku boskiego wypłacić [?] przyidzie [?]
4takową czynię duszy moiey i ciała mego dyspo-
5zycyą, i tego Testamentu mego obieram Executorem
6brata rodzonego mego Jozefa Chmielowskiego i Ma-
7teusza Trypolskiego Chorążego Żytomirskiego i pro-
8szę ich aby tey ostatniey woli moiey zadosyć uczy-
9nili 1mo gdy mię za Dekretem Boskim nieuch-
10ronne zakończą fata, tedy duszę moią grzeszną
11do rąk Stwórcy, który ią stworzył iako też Syna [Jego?]
12który mię w wierze Chrześciańskiey powołał [?]
13oddaię niemylną pokładaiąc nadzieię iż Pan
14Bóg w Troycy świętey iedyny tak drogiego okupu
15Swego za grzeszny naród [?] przenayświętszey Matki
16Syna Bożego wzaiem Matki opiekunki i Dobro-
17dzieyki moiey i wszystkich świętych patronów i
18patronek moich na wieczne duszy moiey nie da [?]
19[...]czy [?] przyść [?] zatracenia, tak rozporządziwszy
20Duszę proszę miłą mą Małżonkę a pulum [?] z Br-
21dziejowskich [?] Chmielowską by ciało moie pocho-
22wane było w Monastyrze Mroktowskim [?] do którego
23[...] dziesięć [?] legiuię [?] – Moią zaś [?] [...]
24i połowę Wsi Duszki [?] w Woiewodztwie Wołyń-
25skim a powiecie Łuckim położoney [...]
26daię w dożywocie teyże Żonie moiey a po Jey
27[reklamant:] [...]
k. 260 (skan 0263, strona prawa)
1z Dziedziców [?] [onych?] Chmielowskich tak iak iuż w
2Roku Tysiąc Siedmset [trzecim?] Dwunastego [?]
3Marca w Zamku [?] Załozanym [?] i tego czasu przed
4urzędem i Xięgami Grodzkiemi Łuckiemi wyzna-
5nanym wspólnym zapisem Jey to obwarowa-
6łem a po Jey śmierci to wszystko co tylko po
7mnie pozostało prócz mobiliów srebra nie-
8dzi[e]dzicznego [?] [...] [talarów?] bydła [?] co do wolney dyspozycyi Żo-
9ny moiey zostawuię, Na dyszczen [?] do lat [...]
10pełnych [?] Syna mojego [...] [...]
11Rozalii [?] a Córce moiey lubo [...] [...]
12żywota lubym [?] dziedzicznym naszym Daię daru-
13ię zapisuię a to ze wszystkiemi do siebie należy-
14[tościami?] wsi Duszka [?] attynencyami i pertynencyami pod-
15daniemi lasami łąkami pastwiskami z dobrą [?] wszy-
16stkim co tylko do mnie należało. Kochanego brata
17mego Jozefa Mości Chmielowskiego Współopie-
18kuna i Exekutora tego Testamentu moiego
19[upra]szam by Syna moiego Jozefa a Synowca swe-
20go rodzonego z Synem swym Stefanem a moim
21Synowcem wspólnie wychowywał do szkół
22oddawał, i aby iako sam dobry obywatel swe-
23mu go oyczyznie i Krolowi uczynił – Gdy-
24żeć [?] tenże brat moy przez ogień podupad-
25ł [?] po maiątku mego zapisuię mu Złotych
k. 260v (skan 0264, strona lewa – bardzo wyblakła)
1Dwa tysiące pięćset u Jmć Pana Mysławskiego [?]
2po[?] będącą [?] zapisanych [?] i niniejszym testamentem
3wolności [?] odebrania [?] by Summy brata mego nie [...]
4ie i proszę miłey małżonki moiey iako i Pana
5Mateusza Trypolskiego Chorążego Żytomirskiego
6współexekutora tey ostatniey woli moiey by te Sum-
7mę przez Jmć Mysławskiego [?] bratu memu wypła-
8cić [?] zostało [?] – Długów żadnych nie mam i proszę
9[...] tey [?] małżonki moiey iako i Panów Exe-
10kutorów [...] [...] połowę [?] [...] żadne-
11go [?] [...] [nie] czynili [?] tak rozporządziwszy
12wszystko [?] [...] [...] miło [?] małżonkę i kochane-
13go Syna [...] [...] [...]
14[...] i [...] – i dla lepszego waloru
15ten testament przy przyiaciołach ręką własną
16podpisuię – Działo się w [...] [...] [...]
17[...]set Szesnastym roku u tego testamentu pod-
18pisy [?] ręką [...] [...] – Antoni Chmielowski
19Woyski Żydaczewski Syn Walentego Wnuk
20Stanisława a prawnuk Grzegorza Podstaroś-
21ciego Zakroczymskiego Mości Chmielowskiego
22Jako tyż [?] świadek [?] i do tego proszony
23świadek podpisuię się. L. Miłosławski [?] my [?]
24ustnie proszony świadek – Który to Te-
25stament za podaniem i prośbą wyż po-
26dawaiącego akta moim urzędowym przyię-
27[reklamant:] [...]
k. 261 (skan 0264, strona prawa – góra)
1[ciem?] [...] [...] [...] [...] napisany
2do Xiąg ninieyszych iest ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Strony k. 259v–260v są bardzo wyblakłe (zwłaszcza k. 260v – odczyt tylko z odejmowaniem tła, wiele miejsc nieczytelnych) – akt oznaczony #PARTIAL. Odczyt środkowej części k. 260 (rozporządzenie ruchomościami, opieka nad synem) i k. 260v (dług brata, prośby do egzekutorów, datacja testamentu) niepewny.
Urzędnik: w nagłówku „Walewskim Leukowskim [?]”, w akcie 304 wyraźnie „Ludkowskim” – por. akty 294–302 (Szymon WALEWSKI LUDKOWSKI [?]). Komparent Józef CHMIELOWSKI, syn Walentego, wnuk Stanisława, prawnuk Grzegorza; urząd pradziada w nagłówku odczytany „Podskarbiego [?] Zakroczymskiego”, w testamencie (k. 259 i 260v) wyraźnie „Podstarościego Zakroczymskiego” – w PERSON przyjęto podstarościego zakroczymskiego. „Jnwerowany [?]” – może „inserowany” lub „in originali”.
Pod ostatnim wierszem k. 259 (z prawej) wyraz „niwozy [?]”, zapewne reklamant zniekształcony przez kopistę; tekst k. 259v zaczyna się od „z woli boskiey” (po „dopo-” brak ciągłości – może „dopóki [żywy]”).
Żona testatora – nazwisko rodowe odczytane „z Br-dziejowskich [?]” (może „z Brzeziejowskich”/„z Dziejowskich”); imię żony nieczytelne („a pulum [?]” – może „Apolonię”); córka – Rozalia [?]; syn – Józef. Bratanek (syn brata Józefa) – Stefan. Wieś „Duszka [?]” (w rkp. „Duszki”, „Duszka”, może „Duszki/Dubiszcze”) w woj. wołyńskim, pow. łuckim; zapis wspólny dla żony w grodzie łuckim „w roku 17[..] dwunastego marca” (rok nieczytelny). Pochówek w „Monastyrze Mroktowskim [?]” (lekcja niepewna). Dłużnik – JMP. „Mysławski [?]” (2500 zł), może = świadek „L. Miłosławski [?]”.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – przez oblatę (do wpisania do akt); 1mo (primo) – po pierwsze; attynencye i pertynencye – przyległości i przynależności; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14XII 1716 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Ludkowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim generału województwa kijowskiego, Józef Chmielowski, syn Walentego, wnuk Stanisława, prawnuk Grzegorza, podstarościego zakroczymskiego, podał do akt testament swego brata rodzonego Antoniego Chmielowskiego, wojskiego żydaczowskiego. Testator, w podeszłym wieku i osłabiony, lecz zdrów na umyśle, polecał duszę Bogu, Matce Bożej i świętym patronom, prosił żonę (z domu Br…dziejowską [?]), by pochowała go w monasterze „Mroktowskim” [?], i ustanowił egzekutorami brata Józefa i Mateusza Trypolskiego, chorążego żytomierskiego. Połowę wsi Duszka [?] w powiecie łuckim województwa wołyńskiego dał żonie w dożywocie, zgodnie z wcześniejszym wspólnym zapisem zeznanym w grodzie łuckim; po jej śmierci majątek (poza ruchomościami pozostawionymi do jej dyspozycji) miał przypaść dzieciom – synowi Józefowi i córce Rozalii [?] – z wszelkimi przyległościami, poddanymi, lasami, łąkami i pastwiskami. Brata Józefa prosił, by syna wychowywał razem ze swoim synem Stefanem, oddał do szkół i wychował na dobrego obywatela; bratu, który podupadł przez pożar, zapisał 2500 zł należnych od JMP. Mysławskiego [?], które egzekutorzy mieli mu wypłacić. Oświadczył, że długów nie ma. Testament podpisał w 1716 r. przy świadkach (podpisany m.in. L. Miłosławski [?]); urząd przyjął go do akt i wpisał słowo w słowo. Odczyt dużej części k. 260–260v niepewny (strony bardzo wyblakłe).
Akt nr 304
Relacja woźnego generała Prokopa Masikowskiego [?] – podanie w posesję Gabrielowi Lewickiemu [?] części wsi Domanów [?] po ojcu Franciszku [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 2 XII 1716)
Karty / skanyk. 261 – 261v (skan 0264, strona prawa – od ok. 1/6 wysokości; skan 0265, strona lewa – górne 2/3)
Językpol. (formuła oblaty po polsku), łac.
Transkrypcja
k. 261 (skan 0264, strona prawa)
1Possessya WJPana Gabryela Lewickiego [?]
2w Dobra Części Wsi Domanowa [?] wzięta
3Roku Tysiąc Siemset Szesnastego
4Miesiąca Decembra Czternastego dnia
5Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JKMci Krolewskiey
6Mości Owruczu przedemną Szymonem Walewskim
7Ludkowskim Woyskim Żytomierskim Komornikiem
8Granicznym i Namiestnikiem podwoiewodztwa Regen-
9tem Grodz. Generału W[oiewódz]twa Kijow. i Xięgami ninieyszemi
10Grodz. Kijow. Stanowszy oczewisto woźny Generał W[oiewódz]twa
11Kijow. i innych opatrzny Prokop Masikowski [?] w moc
12prawdziwey wierney i autentyczney Rellacyi swoiey iawnie
13ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych
14zeznał iż on Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset
15Szesnastego dnia drugiego Decembra na affektacyą
17maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary god-
18nych WWJPP. Kajetana Kuleszę i Piotra Kłodnickiego
19maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi
20adhibitos był w Dobrach Wsi Domanowym [?] tu w W[oiewódz]twie
21Kijowsk. sytuowany, gdzie będąc Części tey Wsi vigore
22iuris et naturalis po Oycu WJ. Rekwirenta ś.p. Fran-
23ciszku [?] Lewickim na tegoż Affektanta spadłą i należącą
24ze wszystkiemi Gruntami, Polami, Rolami, Lasami
25Sianożęciami, z wszelkiemi Zabudowaniami Dworskiemi
26i Chłopskiemi z poddanymi ciągłymi i pieszymi ich powin-
27[reklamant:] nościami
k. 261v (skan 0265, strona lewa)
1[powin]nościami, Daninami i ze wszystkiemi tey Części attynen-
2cyami et pertynencyami do spokoyney realney
3i aktualney dziedziczney podał i postąpił possessyi
4i officiose Jntromittował – Poczem poddanych
5do Gromady zwoławszy o nowym ich Panie
6i Dziedzicu teraźnieyszym affektancie uwiadomił
7owszem wszystkim stronie szlachty przy sobie
8będącey oświadczywszy się ztamtąd tu ad acta
9przybywszy przedemną Urzędem uczynił i zeznał
10Possessyi Rellacyą prosząc cum actis praesenti-
11bus connotari co i otrzymał. Prokop Masikowski [?]
12woźny pisać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 14 XII 1716 (ta sama sesja co akty 303 i 305); czynność woźnego 2 XII 1716. Formularz identyczny z aktem 302 (posesja M. Głębockiego) – tekst równoległy. Urzędnik tu wyraźnie „Walewskim Ludkowskim” (w akcie 303 „Leukowskim [?]”, w akcie 305 „Lubowskim”). Woźny opatrzny Prokop MASIKOWSKI [?], niepiśmienny.
Wieś: w tytule „Części Wsi Domanowa [?]”, w tekście „w Dobrach Wsi Domanowym [?]” – zapewne Domanów [?] (por. akty 150, 153, 224). Ojciec aplikanta – „ś.p. Franciszek [?] Lewicki” (imię częściowo nieczytelne). W formule „vigore iuris et naturalis” kopista opuścił wyraz „divini” (por. akt 302).
Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore iuris [divini] et naturalis – mocą prawa [boskiego] i przyrodzonego; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; ad acta – do akt; cum actis praesentibus connotari – zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
14XII 1716 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Ludkowskim [?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego i innych, opatrzny Prokop Masikowski [?] (niepiśmienny), zeznał, że 2 XII 1716 na prośbę Gabriela Lewickiego [?], mając przy sobie szlachtę Kajetana Kuleszę i Piotra Kłodnickiego, był we wsi Domanów [?] w województwie kijowskim i podał aplikantowi w spokojną, realną, aktualną i dziedziczną posesję część tej wsi przypadłą mu po ojcu, ś.p. Franciszku [?] Lewickim, ze wszystkimi gruntami, polami, rolami, lasami, sianożęciami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi, poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami i daninami; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i dziedzicu. Woźny prosił o wpisanie relacji do akt.
Akt nr 305
Dymisja Mikołaja Znaczewskiego [?], syna Jacka [?], sędziego ziemskiego owruckiego [?], dla syna Konstantego – część wsi Dobryna [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 XII 1716, Owrucz (miasto) – urząd grodzki kijowski (zapis z Owrucza 9 XII 1716)
Karty / skanyk. 261v – 262v (skan 0265, strona lewa – dolna 1/3 i strona prawa; skan 0266, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 261v (skan 0265, strona lewa – od ok. 2/3 wysokości)
1Dymissya WJP. Mikołaia Jna-
2cewskiego [?] Synowi swemu Kon-
3stantemu dana i służąca –
4Roku Tysiąc Siedmset Szesnastego
5Miesiąca Decembra Czternastego dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JeyoKrolewskiey
7Mości Owruczu przedemną Szymonem Walew-
8skim Lubowskim Woyskim Żytomirskim Komor.
9Granicznym Namiestnikiem podwoiewodztwa
10Regentem Grodz. Gtu W[oiewódz]twa Kij. i Xięgami ninie-
11yszemi Grodzkiemi Kijowsk. Comparens personali-
12ter WJP. Mikołay Jnacewski [?] ten Zapis Dymissyi
13Dziedzicznej zeznawaiącego in rem et personam
k. 262 (skan 0265, strona prawa)
1WJPana Konstantego Znaczewskiego [?] Syna swego
2dany i służący dla zapisania do Xiąg ninieyszych
3przyznał. Który Ja Urząd przyimuiąc czytałem [?]
4i ten tak się w sobie ma: Ja Mikołay Syn Jacka [?]
5Sędziego Ziem. Owr. [?] Znaczewski [?] zdrowy będąc na ciele
7będę – Gna to [Na to] daię ten moy List Zapis Dymissy-
8onis [?] który ręką moią własną przy uproszonych [?]
9Świadkach i przyiaciołach podpisuię
10Dat w Owruczu dnia dziewiątego Decembra
11Tysiąc Siedmset Szesnastego Roku. Mikołay
12Znasewski [?] m.p. Jako świadek i przyiaciel
13na tym Zapisie podpisuię się Prokop Morzkowski [?]
14Za świadka i przyiaciela na tym Zapisie
15Dymissyonis podpisuię się Jerzy Dubiski [?]
16Jako świadek i przyiaciel na tym Zapisie
17Dymissyonym [?] podpisuię się Marcin Piętrze-
18iowski [?] m.p. Który to Zapis Dymissy-
19onis za podaniem i prośbą wyż miano-
20waney osoby podawaiącey, a za mną
21Urzędownym [?] przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany
Objaśnienia i tłumaczenia
Nazwisko wystawcy w rkp. zmienne: w tytule „Jnacewskiego” [?], w formule oblaty „Jnacewski” [?], w tekście „Znaczewskiego/Znaczewski/Znaczewskiemu” [?], w podpisie „Znasewski” [?]; inicjał J/Z (typowa pomyłka kopisty). Forma ujednolicona: ZNACZEWSKI [?]. Ojciec wystawcy – „Jacek [?], Sędzia Ziem. Owr.” (skrót niepewny – może sędzia ziemski owrucki); urzędnik – „Walewskim Lubowskim” (por. Ludkowski w aktach 294–304).
Formularz dymisji jak w aktach 141, 144, 149, 154, 155 („odstąpiwszy swey rodzinney … Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu i Województwa”). „Dobryna [?]” – por. akt 128 (Dobryna [?]). Świadkowie: Prokop MORZKOWSKI [?], Jerzy DUBISKI [?] (por. T. DUBISKI [?] w akcie 271), Marcin PIĘTRZEJOWSKI [?].
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Forum – sąd właściwy; Dymissyonis – (zapis) dymisji; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
14XII 1716 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Szymonem Walewskim Lubowskim [Ludkowskim?], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, Mikołaj Znaczewski [?], syn Jacka [?] (sędziego ziemskiego owruckiego [?]), zeznał zapis dymisji dziedzicznej dla syna Konstantego. W zapisie, wydanym w Owruczu 9 XII 1716, wystawca, zdrów na ciele i umyśle, poddając się jurysdykcji urzędu, z uwagi na szacunek syna względem siebie dał, darował i dymitował mu swoją dziedziczną część wsi Dobryna [?] w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, wodami, wygonami, wypasami, sianożęciami i zabudowaniami, z prawem swobodnego rządzenia, sprzedaży i rezygnacji, zrzekając się prawa powrotu tych dóbr. Zapis podpisali: Mikołaj Znaczewski [?] oraz świadkowie Prokop Morzkowski [?], Jerzy Dubiski [?] i Marcin Piętrzejowski [?]. Urząd wpisał go do ksiąg.
Akt nr 306
Protestacja Ichmościów [...] podczaszyców kijowskich [?] (manifestantów, zastawników połowy dóbr Brahin) przeciw JP. Grabowskiemu, komisarzowi ks. Michała Korybuta Wiśniowieckiego, kasztelana wileńskiego, hetmana wielkiego litewskiego – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data[1]1 [?] I 17[1]7 [?], Owrucz [?] – urząd grodzki kijowski (przed Szymonem Walewskim)
Karty / skanyk. 263 – 264 (skan 0266, strona prawa; skan 0267, strona lewa i strona prawa – góra) – wszyty fragment ORYGINALNEJ księgi grodzkiej („Xięgi [Grodzkie] Pot[oczne]”), karta z dużym ubytkiem
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 263 (skan 0266, strona prawa) – fragment oryginału; zachowane tylko lewe początki wierszy (górna i środkowa część) oraz pas tekstu przy prawym brzegu i u dołu; środek karty wydarty
26nemu [?] Zygmontowi y Helenie Patkowskiey Szulistom [?] Małżon-
27[kom] [...]
k. 263v (skan 0267, strona lewa) – zachowana tylko prawa kolumna wierszy (lewa część karty wydarta), u dołu kilka wierszy pełnych
1[...]się oto Iż Ichmość Komissarz y Szulistom [?]
2[...]ie Zostawnym [?] na połowicę mian[owanych] [...]
3[...] Lat blisko dwoch set ieszcze od [...]
4[...] Xiążąt Ichmw Wiśniowieckich [...]
5[...]iącym et in pacifica tych Dobr
6[...] maiąc Komissią y Consens za
7[...]c Ichmość do pomienionych Dobr
8[...]ie sprawuiące się według Prawa
9[...]awo mieć chcę nescitur czy z ro[...]
10[...]ci Wojewody Wileńskiego czy
11[...]ność iakowąs nad poddane[mi]
12[...]mentuią Za namisię [?] ogła[...]
13[...]wich Słuchali grożą straszą
14[...] samości [?] rządzić się poczy[...]
15[...]e fortia od Ichmw Proteo[...] [Protestantów]
16[...]wiella dorzynała [?] y prope
17[oyca?] [...] [...] przeciwko samey słuszno-
18[ś]ci a[...] [...]im kolwiek sposobem z
19Dobr u[...] [...] przestali długi czas
20Mym[...] [...]szey obeyść się nie
21mo[...] [...]ilito[...] [...]inte
22respe[...] [...]lea sprawa non
23minoris [...] [...]cidi nie może, al-
24bowiem y dobra prze[...] [...] w zastawney Po-
25ssessyey rożnym Creditorom [...] [...]kroć. A zatym moder-
26ni Protestantes widząc [...] [...]wią opressyą ze [...]ve
27lub ex insidiis chcą Protestantów niespodzianie obruere
28takim sposobem iterum iterumque przeciwko Ichmm Obża-
29łowanym udaią się Sub tutellam Legis publice świadczą y
30protestuią się.
k. 264 (skan 0267, strona prawa – góra; dawna foliacja 364) – fragment oryginału; zachowane początki wierszy i pas przy prawym brzegu
1protestuiąc się czyni prawnie rezerwuiąc [?] [...] [Co]ntrarij in Subsequens
2następić miasto siebie y Brata swe[go] [...] [...]tram me[...]
3[me]liorationem tey Manifestacyi y
4Correctionem Zostawiwszy o przy[ięcie] [...]
5co y otrzymał Michał Silicz [?] do[...]
Objaśnienia i tłumaczenia
Od k. 263 (skan 0266 prawa) w zbiorze odpisów znajduje się wszyty fragment ORYGINALNEJ księgi grodzkiej kijowskiej (pismo XVIII w., atrament brunatny, nagłówek drukowanymi literami „XIĘGI S[…] / POT[…] / Annu[s] …” – zapewne „Xięgi [Grodzkie Kijowskie] Potoczne Annus 17[..]”), z dawną foliacją 363 przekreśloną i poprawioną na 263. Karta silnie uszkodzona: z k. 263 zachowały się tylko początki wierszy z lewej strony, pas przy prawym brzegu i dolne wiersze; z k. 263v – prawa kolumna i dolne wiersze. Transkrypcja obejmuje wyłącznie zachowane fragmenty; uzupełnienia w nawiasach kwadratowych są domysłem.
Data: „Roku Tysiąc Siedmset Si[…] / Miesiąca Januarij Jedy[…]” – zapewne 11 I 1717 (urzędnik ten sam co w aktach 294–305, Szymon WALEWSKI [LUDKOWSKI] [?]). Na marginesie „N 30 [?]” – może numer aktu w oryginalnej księdze.
Treść (rekonstrukcja z fragmentów): manifestanci – „Ichmość … Podczaszycowie Kijowscy [?]” (nazwisko nieczytelne; może „Kroymy [?]”), wraz z małżonkami Zygmuntem i Heleną z Patkowskich [?] Szulistami [?], trzymający w zastawie (od blisko dwustu lat, jeszcze od książąt Wiśniowieckich [?]) połowę dóbr Brahin, protestują przeciw JP. Grabowskiemu [?], komisarzowi księcia Michała Serwacego Korybuta WIŚNIOWIECKIEGO, kasztelana wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego, który z komisją i konsensem księcia wkroczył do tych dóbr, buntuje poddanych („za namową … ogłaszają … grożą, straszą”), ingeruje w zastawną posesję i „iterum iterumque” nachodzi manifestantów. Wobec tego manifestanci oddają się pod opiekę prawa i publicznie protestują.
Zakończenie protestacji na k. 264 (dawna foliacja 364 – karta następująca bezpośrednio po k. 363/263): formuła zastrzeżenia prawa do poprawy („meliorationem … y Correctionem zostawiwszy”) i podpis komparenta „Michał Silicz [?]” (nazwisko częściowo w ubytku; w akcie 307 komparent „Urodzony JmPan Michał Sz[…]” działa za siebie i brata starszego) – por. T. SILICZ [?] w akcie 92. Na marginesie „1mo” – pierwsza z dwóch protestacji tych samych manifestantów (akt 307 – „2do”).
Łacina: [Co]ntrarii in subsequens – (zastrzegając) przeciwne w dalszym ciągu; meliorationem et correctionem – poprawę i uzupełnienie; Veniens personaliter – przybywszy osobiście; in Possessione – w posiadaniu; in pacifica [possessione] – w spokojnym posiadaniu; nescitur – nie wiadomo; non minoris [momenti] – niemniejszej wagi; ex insidiis – z zasadzki; obruere – przytłoczyć, napaść; iterum iterumque – raz po raz; Sub tutellam Legis – pod opiekę prawa; publice – publicznie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginalnej księgi grodzkiej kijowskiej (zapewne 11 I 1717), wszyty do zbioru odpisów; karta mocno uszkodzona. Przed Szymonem Walewskim [Ludkowskim], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, stawili się Ichmościowie … podczaszycowie kijowscy [?] i wnieśli protestację przeciw JP. Grabowskiemu, komisarzowi księcia Michała Korybuta Wiśniowieckiego, kasztelana wileńskiego, hetmana wielkiego litewskiego, w sprawie połowy dóbr Brahin, które manifestanci (a także małżonkowie Zygmunt i Helena z Patkowskich [?] Szulistowie [?]) trzymają w zastawnej posesji od dawna (od czasów książąt Wiśniowieckich). Zarzucali komisarzowi, że wkroczywszy do dóbr z komisją i konsensem księcia, rządzi się w nich samowolnie, buntuje poddanych, grozi i nachodzi manifestantów, wbrew słuszności i prawu; dlatego oddali się pod opiekę prawa i publicznie zaprotestowali. Odczyt fragmentaryczny.
Akt nr 307
Protestacja Michała Silicza [?] (za siebie i brata) oraz Ichmościów podczaszyców kijowskich [?] przeciw Aleksandrowi Bandynellemu, wojskiemu mielnickiemu, Krzysztofowi Przysieckiemu, staroście romeńskiemu, N. Belikowskiemu [?] i innym – o zbrojny najazd na dwór w Miliuliczach [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
DataI 1717 [?], Owrucz [?] – urząd grodzki kijowski (przed Szymonem Walewskim); najazd w 1717 [?]
Karty / skanyk. 264 – 266 (skan 0267, strona prawa – od ok. 1/3 wysokości; skan 0268, obie strony; skan 0269, strona lewa i strona prawa – góra) – fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej, karty z dużym ubytkiem pośrodku
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 264 (skan 0267, strona prawa) – zachowane początki wierszy i pas przy prawym brzegu
23Suum factum [...] [...] [Pr]otestacyą swoią JmPan
24Przysiecki Ichmw Pro[testantów] [...] [...]wynit [?] że iakoby mieli zapraszać
25y porąbać, y Szychami [?] pokłóć co samiż słudzy Ichmw rąbaiąc
26y kłoląc JmPana Szechowskiego przez niego w nogę iegoż Sa[mego]
27JmPana Przysieckiego obrazili, bowiem żaden z Sług Ichmw
28Protestantów do tego się nie mieszał, tylko sam JmPan Silicz y
29to bez szabli salwował, y rozbraniał co wszystko Ichmm Inqui-
30[reklamant:] sitione
k. 266 (skan 0269, strona prawa – góra)
1Inquisitione deducetur o co tedy wszy[stko] [...] [...]m e se Idem [?]
2Comparens Suo et Nomine quorum Sup[ra] [...]
3wyżmianowanym Ichmm obżałowan[ym] [...]
4czyni prawnie oto wszystko z Se[...]
5dicio [?] deklarował Salvam me[liorationem]
6[et] aliam faciendam Seu [...] [...]
7komu będzie należało a teraz [...]
8co y otrzymał Michał Silicz [...]
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akt 306) – karty 264–266 mają duży ubytek pośrodku (wydarty pas), stąd tekst zachowany tylko częściowo; uzupełnienia w nawiasach kwadratowych są domysłem. Na marginesie „2do” – druga protestacja tych samych manifestantów (akt 306 – „1mo”, akt 308 – „3tio”).
Komparent – „Urodzony JmPan Michał Sz[…]” w formule oblaty, w podpisach „Michał Silicz” (akty 306–307); w opisie zajścia występuje też JmPan Jan SILICZ (broniący się, „bez szabli salwował”). Pokrzywdzeni w dworze: JmPan SZECHOWSKI (podstoli [?]), Jerzy KAŁOWSKI [?] (w rkp. „Kałowski/Hałowski”) i Antoni SZEMET (SZEMETH). Obżałowani: Wielmożni Aleksander BANDYNELLI, wojski mielnicki, Krzysztof PRZYSIECKI, starosta romeński, N. BELIKOWSKI [?] („cuiuscunque nominis”) jako pryncypałowie, oraz Stanisław SZOPNIEWSKI [?], Kazimierz MICHAŁOWSKI, Marcin KUCZYŃSKI, N. WRĘCIECKI [?], N. ZATOCKI [?] i in. ze sługami i czeladzią. Miejsce zajścia: dwór w „Miliuliczach” [?] (lekcja niepewna); „w Dobrce Sołkowey [?]” – niejasne.
Przebieg (z fragmentów): w 1717 r. obżałowani z czeladzią zbrojną (bandolety, pistolety, szable), wbrew prawu pospolitemu zakazującemu najazdów, najechali wieczorem dwór manifestantów; JmP. Szechowski z Jerzym Kałowskim [?] i Antonim Szemetem zamknęli się w izbie; napastnicy podstępem (przez Belikowskiego [?]) kazali otworzyć, wtargnęli do izby, niemiłosiernie zrąbali Szechowskiego i Kałowskiego [?], porąbali ściany i podwoje, uszkodzili obraz Najświętszej Panny wiszący na ścianie; na podwórzu strzelali i hałasowali, Przysiecki rzucił się z dobytą szablą na Jana Silicza; postrzelono chłopa u wrót, poraniono białogłowę, zrabowano wiele rzeczy. Manifestanci odpierają też zarzuty protestacji, którą wniósł Przysiecki (jakoby to oni zapraszali i porąbali, a sam Przysiecki miał być raniony w nogę przez sługi pokrzywdzonych – co manifestanci tłumaczą tym, że raniły go własne sługi rąbiące Szechowskiego). Wizja woźnego („visio ministerialis”) opisuje rany szerzej.
Łacina: adire – udać się; cumque querella – i ze skargą; cuiuscunque nominis – jakiegokolwiek imienia (imię nieznane); seorsive – osobno; vetat et poenam irrogat – zakazuje i nakłada karę; [securitatem publ]icam violando – gwałcąc bezpieczeństwo publiczne; ex destinatione – z zamiaru; visio ministerialis enarrat – wizja woźnego opowiada; suum factum – swój czyn; Inquisitione deducetur – zostanie wykazane w śledztwie (inkwizycji); Comparens suo et nomine quorum supra – stawający w swoim imieniu i tych, o których wyżej; salvam meliorationem et aliam faciendam – z zastrzeżeniem poprawy i wniesienia innej (protestacji).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału (karty z dużym ubytkiem). W styczniu 1717 [?] na urzędzie grodzkim kijowskim przed Szymonem Walewskim, komornikiem granicznym kijowskim, namiestnikiem i rejentem grodzkim, Michał Silicz [?] w imieniu własnym, brata starszego i innych (m.in. JmP. Szechowskiego, podstolego [?], Jerzego Kałowskiego [?] i Antoniego Szemetha) wniósł protestację przeciw Aleksandrowi Bandynellemu, wojskiemu mielnickiemu, Krzysztofowi Przysieckiemu, staroście romeńskiemu, N. Belikowskiemu [?] jako pryncypałom oraz Stanisławowi Szopniewskiemu [?], Kazimierzowi Michałowskiemu, Marcinowi Kuczyńskiemu, N. Wręcieckiemu [?] i innym, ich sługom i czeladzi. Zarzucał im zbrojny wieczorny najazd na dwór manifestantów w Miliuliczach [?] w 1717 r., wtargnięcie podstępem do izby, w której zamknęli się Szechowski z Kałowskim i Szemetem, okrutne pobicie i porąbanie ich szablami, zniszczenie ścian, drzwi i obrazu Matki Bożej, strzelanie na podwórzu, napaść z szablą na Jana Silicza, postrzelenie chłopa, zranienie białogłowy i rabunek rzeczy. Odpierał zarzuty kontrprotestacji Przysieckiego, że to manifestanci ranili go w nogę, twierdząc, że zrobili to jego własni słudzy. Wnosił o wpisanie protestacji z zastrzeżeniem prawa do jej poprawy.
Akt nr 308
Manifestacja Tomasza Krzywickiego [?], horodniczego kijowskiego, przeciw ks. Urbanowi [...] [?] (posesorowi dóbr Norzyńskich [?]), podstarościemu norzyńskiemu i poddanym – o najazdy i szkody w dobrach Peterańskich [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
DataI 1717 [?], Owrucz [?] – urząd grodzki kijowski (przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [?]); najazd 15 XII 1716
Karty / skanyk. 266 – 266v (skan 0269, strona prawa – od ok. 1/3 wysokości; skan 0270, strona lewa – górna połowa) – fragment ORYGINAŁU, karty z dużym ubytkiem pośrodku
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 266 (skan 0269, strona prawa) – zachowana lewa część wierszy i końcówki przy prawym brzegu
1Manifesta[cia] [...]
2Horodniczego [Kijowskiego] [...]
3[...]nom y Jnnym
4Roku Tysiąc Sie[dmset] [...]
5Miesiąca Januarij Sz[...] [?]
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieś[cie] [...] [...]wem [?]
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej 1717 (zob. akty 306–307); duży ubytek pośrodku kart. Na marginesie „3tio” – trzeci z serii wpisów; akt ten nie dotyczy jednak Siliczów (kolejność wpisów w sesji). Manifestant – Urodzony JmPan Tomasz KRZYWICKI [?], horodniczy kijowski (nazwisko uzupełnione z podpisu „[…]wicki Horodniczy Kijowski”). Obwinieni – JmX. Urban „Pogyr” [?] (nazwisko w ubytku, lekcja bardzo niepewna), zapewne posesor (dzierżawca) dóbr Norzyńskich [?], oraz podstarości norzyński i poddani norzyńscy.
„Norzyńskie dobra”, „Podstaroście Norzyński” – zapewne Narodycze (w rkp. „Norzyn…”) lub Norzyn [?] w pow. owruckim; „Dobra Peterańskie [?]” – dobra manifestanta (lekcja niepewna). „ze swey kiessum [?]” – może „ze swey [ziemi?]”.
Łacina: vindykuiąc – dochodząc; cum attinentiis – z przynależnościami; ausu proprio – z własnej śmiałości (samowolnie); die decima quinta Decembris – dnia 15 grudnia; vi et violenter – gwałtem i przemocą; [salvam melior]ationem – z zastrzeżeniem poprawy; m.p. (manu propria) – ręką własną.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału (karty z dużym ubytkiem). W styczniu 1717 [?] przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], komornikiem granicznym kijowskim, namiestnikiem i rejentem grodzkim, Urodzony Tomasz Krzywicki [?], horodniczy kijowski, dochodząc swej krzywdy, wniósł manifestację przeciw ks. Urbanowi „Pogyr” [?], [posesorowi?] dóbr Norzyńskich [?] z przynależnościami, oraz [podstarościemu] i poddanym norzyńskim. Zarzucał, że obwinieni, a zwłaszcza podstarości norzyński (nie wiadomo, czy z rozkazu pana, czy samowolnie), zebrawszy kilkudziesięciu poddanych, od dawna wyrządzają mu krzywdy i szkody w jego dobrach Peterańskich [?]: corocznie koszą sianożęci, używają gruntów, zbierają zboże, pustoszą lasy; a 15 XII 1716 gwałtem z kupą ludzi najechali [rudnię?], podczas bytności rudników zabrali zboże (kopy) i inne rzeczy. Manifestant protestował i zastrzegł sobie poprawę manifestacji; podpisał: Krzywicki, horodniczy kijowski.
Akt nr 309
Relacja woźnego generała Stefana [?] Stachowskiego – oświadczenie w domu Bandynellich w Brahiniu [?] i pozew do rozprawy w sprawie najazdu (na żądanie Jana i Michała Siliczów, podczaszyców kijowskich, oraz Jana Szechowskiego, podstolego starodubowskiego) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 [?] I 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (czynność woźnego 16 I 1717)
Karty / skanyk. 266v – 267 (skan 0270, strona lewa – dolna połowa; strona prawa – górna połowa) – fragment ORYGINAŁU, karty z ubytkiem
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 266v (skan 0270, strona lewa – od połowy wysokości) – z lewej części wierszy zachowane tylko początki
1[Relacya] [...] [...]Sług u Wielm. JmPana
2[...] [...]dzkiego [?] Mielsk. [?] y Jnnych
3[...] Panów Siliczów
4[Roku Tysiąc Siedmset] Siedmnastego
5[Miesiąca Januarij] Dziewiętnastego [?] Dnia
6Na Urzę[dzie Grodzkim w Mieśc]ie Jego Krol. Mści Owruczym Prze-
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–308). Na marginesie numer „309.” (numer odpisu) – marginalne numery serii („4to” itd.) w ubytku. Czynność woźnego 16 I 1717 („Die decima sexta Januarij”), zeznanie przed urzędem zapewne 19 I 1717 („Dziewiętnastego [?] Dnia”).
Akt dopełnia akty 306–307: aplikanci – Jan i Michał SILICZOWIE, podczaszyce kijowscy, i Jan (Aleksander) SZECHOWSKI, podstoli starodubowski (pokrzywdzeni w najeździe opisanym w akcie 307). Woźny – [Stefa]n STACHOWSKI (imię z podpisu „Stefan”). Strona szlachty: Franciszek LISOWICZ [?], Konstanty CYPORSKI [?], Stanisław KAŃSKI [?] („Cześn. Zakl.” – może cześnik zakroczymski [?]) i Michał WISTOUCH [?] (lekcja niepewna). Woźny był w mieście Brahiniu [?] w domu (zamku?) Bandynellich, nie zastał Aleksandra BANDYNELLEGO, wojskiego mielnickiego, oświadczył się u jego żony („Jeymć Pani Woyska”), czeladzi i ich ludzi (Kazimierz MICHAŁOWSKI i in.), pozywając ich do rozprawy prawnej; wojska miała zadeklarować, że rozprawy dotrzyma.
Łacina: Die decima sexta Januarij – dnia 16 stycznia; [con]notari – zapisać.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału (karty z ubytkiem). W styczniu 1717 (zapewne 19 I) na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Ludkowskim, wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał województwa kijowskiego [Stefa]n Stachowski zeznał, że 16 I 1717 na żądanie Jana i Michała Siliczów, podczaszyców kijowskich, oraz Jana Szechowskiego, podstolego starodubowskiego, mając przy sobie szlachtę Franciszka Lisowicza [?], Konstantego Cyporskiego [?], Stanisława Kańskiego [?] i Michała Wistoucha [?], był w Brahiniu [?] w domu Bandynellich; nie zastawszy Aleksandra Bandynellego, wojskiego mielnickiego, oświadczył się u jego żony, czeladzi i ludzi (m.in. Kazimierza Michałowskiego) i wezwał ich do prawnej rozprawy (w sprawie najazdu, akt 307); wojska zadeklarowała, że rozprawy dotrzyma. Woźny prosił o wpisanie relacji.
Akt nr 310
Protestacja Jana Aleksandra Szechowskiego, podstolego starodubowskiego (przez sługę Wadziboga Ostrowskiego), przeciw Krzysztofowi Przysieckiemu, staroście romeńskiemu, Aleksandrowi Bandynellemu, wojskiemu mielnickiemu, i innym – o napaść i zranienie w dworze w Miliuliczach [?], z relacją wizji woźnego Stefana Stachowskiego – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
DataI 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (napaść 5 I 1717; wizja woźnego 14 I 1717)
Karty / skanyk. 267 – 269v (skan 0270, strona prawa – od ok. 3/5 wysokości; skan 0271, strona lewa; skan 0272, obie strony; skan 0273, strona lewa) – fragment ORYGINAŁU, karty z dużym ubytkiem pośrodku
19skiego y innych Szlachetn[ego] [Stefana Stachow]skiego który
20oczewiście Dnia dzisiey[szego] [...] [...] [...]wszy iawnie
21[ustn]ie y dobrowolnie d[la zapisania do Xiąg] Ninieyszych
22zeznał Iż on Roku [teraźnieyszego wyż wyra]żone-
23go Dnia Czternastego Januarij [na affek]tacyą y prawną re-
24quizycyą Urodzonego JmPana Jana Szechowskiego Podstolego
25Starodubowskiego maiąc przy sobie Stronę Szlachty Urodzonych
26Ichmw Panów Franciszka Piorowicza [?] Konstantego Cyporskie-
27go Mikołaja Wistoucha [?] y innych Ichmw ex officiosa addi-
28tione był we wsi Listwinie [?] we Dworze tameyszym w Woiewódz-
29twie Kijowskim a Powiecie Owruckim leżących Dobrach gdzie
k. 269v (skan 0273, strona lewa) – zachowana prawa część wierszy
1będąc widział tegoż JmPana Szechowskiego na łóżku leżącego
2ciężko chorego dla tyrańs[ki]ego zbicia y kaleczenia, y rany razy o-
3glądał takowe, na lewey ręce razów cztyry ciężkich, piąty szty-
4chowy duży przy samym ramieniu w głowę także raz duży z po-
5[...]rzu [?] nie mi się kościami, ręki prawey rowienych [?] palców obcię-
6[...] [...] [...]ectwem grożący w nodze lewey raz sztychowy pchnięty
7[...] [...] [...] [nie]zliczonych po bokach na plecach razów drugie
8[...] [...] [...] widział. Także kontusz włosowy porąbany
9oc[...] [...] [...] pokłóty, na lewym rękawie dziur
10ześ[...] [...] [...]ey strony dziurę sztychem przekłóty
11pięć [...] [...] [...] przecięty, szapkę alias kuczmę wy-
12na[...] [...] [...] [...]o cięty, pochwy złamane w ednym [?]
13drza[...] [...] [...] y przecięte y w muszkulu znak
14mieyś[...] [...] [...] zględał które wszystkie razy y ra-
15cięte [...] [...] [Sze]chowski być sobie mienił
16ny rem[...] [...] [prz]ey w Protestacyey wyrażonych
17przez Ichm[ciów] [...] [we] Dworze w Miliuliczach [?] Urodz[onych]
18przy gwałto[wnym] [...] [Podczaszyców] Kijowskich czasu y sposobem w
19Ichmw Panów [...] [...] [wy]dane. Co widziawszy y od nie-
20p[ro]testacyi wyr[...] [...] Szlachtą przy sobie przytomną
21downie oglądał [...] [...] [o]dpowrócił y o tym te prawdzi-
22będącą oświadcz[ywszy] [...] Ninieyszym uczynił y ze-
23wą Vizyi Relacyą [...] [...] [...] [Pr]otestacyi iako y woźny
24nał prosząc tak Pro[testans] [...] [...] co y otrzymał Wadzibog Os-
25Relacyi o przyięcie do Xiąg [...]
26trowski pisać nie umieiący Stefan Stachowski woźny
27pisać także nie umieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–309) – protestacja pokrzywdzonego w najeździe opisanym w akcie 307: Jana Aleksandra SZECHOWSKIEGO, podstolego starodubowskiego, wniesiona przez jego sługę Wadziboga OSTROWSKIEGO, gdyż pan „dla tyrańskiego zbicia … porąbania” nie mógł sam przybyć do akt. Protestujący przyłącza się do wcześniejszych protestacji (Michała SILICZA, akt 307). Dodatkowo zarzuca K. PRZYSIECKIEMU, że wcześniej kilkakrotnie godził w jego honor i fortunę – pozwem przed Trybunał Wileński (extra provinciam) odjął mu dobrą sławę, opacznie go przedstawiał, a w 1716 r. ścigał go w sądach ziemskich kijowskich w sprawie z „Pokunami [?] Stolnikami [?]”.
Opis napaści (k. 268v): Belikowski [?] łagodnie namówił Kałowskiego [?] do otwarcia drzwi izby („otwórz mnie, ja Belikowski, twój krewny”), po czym napastnicy z szablami wtargnęli; Przysiecki napadł protestującego, rąbał go, odcięto mu palce, zadawano ciosy w głowę (przez czapkę-kuczmę) i pchnięcia sztychem w ramię i nogę; Bandynelli także bił; Jana SILICZA cięto, kontusz przedziurawiono pchnięciem w pierś – uratował go obraz Matki Bożej Częstochowskiej noszony na piersi. Zginęły m.in. cudowny obraz Matki Bożej Częstochowskiej w srebro oprawny, obligi i karty na różnych dłużników na kilkaset talarów, 10 talarów bitych, połamano pochwy, chustkę perską.
Relacja wizji (k. 269–269v): woźny gen. województwa kijowskiego szlachetny Stefan STACHOWSKI (niepiśmienny) 14 I 1717 na żądanie J. Szechowskiego, ze stroną szlachty Franciszkiem PIOROWICZEM [?] (w akcie 309 „Lisowicz [?]”), Konstantym CYPORSKIM [?] i Mikołajem WISTOUCHEM [?] (w akcie 309 „Michał”), był we wsi „Listwinie” [?] w dworze (pow. owrucki, woj. kijowskie) i oglądał rannego Szechowskiego leżącego w łóżku: cztery ciężkie rany na lewej ręce, piąta sztychowa przy ramieniu, rana głowy z naruszeniem kości, obcięte palce prawej ręki, sztych w lewą nogę, niezliczone razy na bokach i plecach; porąbany i pokłuty kontusz włosowy, przecięta czapka (kuczma), złamane pochwy.
K. 268: Przysiecki miał też pozwać Szechowskiego do sądu grodzkiego [?] i narazić na straty (rok sądowy); 5 I 1717 („die quinta praesentis”) wraz z Bandynellim i Choynickim [?] zaczaił się na niego; ludzie obwinionych (m.in. Kuczyński) i sługa Stanisław SZEPNIOWSKI [?] (= Szopniewski z aktu 307 [?]) napadli Szechowskiego w sieni dworu, uderzyli go, rzucili się z szablami, ten zaś „disponente sic divina providentia” schronił się do izby, gdzie zamknął się z Kałowskim [?] i Szemetem; dalszy ciąg – k. 268v.
Łacina: nomine et ex commisso – w imieniu i z polecenia; ob [im]potentiam – z powodu niemocy; quam primum eadem Acta adire mógł – skoro tylko mógł przybyć do tych akt; solenniter – uroczyście; in primario – w pierwszym rzędzie; per evocationem extra Provinciam – przez pozwanie poza prowincję (do sądu innej prowincji); honorem, famam ac bonam reputationem summopere detraxit – w najwyższym stopniu ujął czci, sławy i dobrego imienia; infamis – pozbawiony czci; his formalis [verbis] – tymi słowy; verbis – słowami; latius enarrabunt – szerzej opowiedzą; valoris – wartości; violarunt et poenas [incurrerunt] – pogwałcili i [popadli w] kary; iterum iterumque – raz po raz; salvam meliorationem – z zastrzeżeniem poprawy; ex officiosa additione – z urzędowego przydania; vizyi relacya – relacja z wizji (oględzin).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału (karty z dużym ubytkiem). W styczniu 1717 przed Szymonem Walewskim Ludkowskim, wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, w Owruczu, Wadzibog Ostrowski, sługa Jana Aleksandra Szechowskiego, podstolego starodubowskiego, w imieniu pana, który z powodu ran nie mógł stawić się osobiście, przyłączając się do wcześniejszych protestacji (m.in. Michała Silicza), zaprotestował przeciw Krzysztofowi Przysieckiemu, staroście romeńskiemu, Aleksandrowi Bandynellemu, wojskiemu mielnickiemu, N. Belikowskiemu, Szopniowskiemu, Kazimierzowi Michałowskiemu, Janowi Nicieckiemu [?], Marcinowi Kuczyńskiemu, Zatockiemu [?] i ich czeladzi (ok. 20 osób, zbrojnych w bandolety, pistolety i szable). Zarzucał, że Przysiecki już wcześniej szkodził mu na czci (pozew do Trybunału Wileńskiego) i majątku (sprawy w sądach ziemskich kijowskich w 1716), a podczas najazdu na dwór w Miliuliczach [?] napastnicy podstępem otworzyli izbę, ciężko porąbali Szechowskiego, poranili Jana Silicza (uratował go obraz Matki Bożej Częstochowskiej na piersi), zniszczyli ściany i obraz oraz zrabowali cudowny obraz Matki Bożej Częstochowskiej w srebrze, obligi na dłużników, pieniądze i rzeczy. Do protestacji dołączono relację woźnego Stefana Stachowskiego z oględzin rannego Szechowskiego 14 I 1717 we wsi Listwin [?] (pow. owrucki): liczne rany szablą i sztychem, obcięte palce, porąbana odzież. Napaść miała miejsce 5 I 1717. Odczyt fragmentaryczny.
Akt nr 311
Manifestacja Andrzeja Lubisza [?] Rudnickiego, cześnika owruckiego, przeciw Kaszewskiemu [?] i synowi Antoniemu – o napaść w gospodzie w czasie interesów w dobrach grodzkich [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 I 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (napaść w X 1716 [?])
Karty / skanyk. 270 – 270v (skan 0273, strona prawa; skan 0274, strona lewa) – fragment ORYGINAŁU, karty z ubytkiem (prawa część k. 270 i lewa część k. 270v)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 270 (skan 0273, strona prawa) – zachowana lewa część wierszy (u dołu pełne wiersze)
1Manifestacia Jmci Pana Rudnicki-
2go Cześnika Owruckiego przeciwko Jm[ci]
3Panu Kaszewskiemu [?] y Jnnym
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Januarij Dwudziestego Dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. M[ości] [...] [...]m
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–310); na marginesie „6to” – szósty wpis serii z sesji styczniowej 1717. Data przyjęcia: 20 I 1717. Urzędnik w nagłówku – „Mikołaiem [?] Walew. Lewko[wskim]”, „na ten czas Podwoiewodztwa Vice Regentem” (w aktach 294–310 – Szymon WALEWSKI LUDKOWSKI [?]; imię „Mikołaj” tu zapewne omyłka lub inny członek rodziny – lekcja niepewna).
Manifestant: Andrzej LUBISZ [?] RUDNICKI, cześnik owrucki (podpis). Obżałowani: Urodzeni Kaszewscy [?] (w rkp. „Kaszewski”, „Haszewski”) – ojciec (imię w ubytku), syn Antoni, a także żona ojca („Jeymść Pani”). Zdarzenie: w październiku 1716 manifestant, jadąc w interesach, stanął na popas w dobrach w posesji Kaszewskich; Kaszewski przysłał sługę z zaproszeniem, manifestant podziękował i nie poszedł; wtedy obżałowany z czeladzią najechał gospodę, zaczął zwadę, mimo uległości manifestanta (kazał zaprzęgać i układać rzeczy) porwał go obiema rękami i wywlókł na dwór, znieważył słowami, kazał synowi go bić; Kaszewska („Jeymść Pani”) wbrew przyzwoitości swego wieku i płci wołała „na gwałt” i biła we drzwi; zbiegli się chłopi i omal nie zabili manifestanta – ostatecznie ludzie manifestanta go obronili.
Łacina: sumendo [?] – podejmując; in Octobri – w październiku; multas legalitates suas [?] – wiele swoich prawnych [spraw]; eo in puncto – w tej chwili; omnis submissionis pacisque [et] iura amans – miłujący wszelką uległość, pokój i prawo; de extortoribus – (konstytucja) o zdziercach [?]; praeconceptum animum – powzięty zamiar; a lascivis verbis ad verbera – od swawolnych słów do razów; tumultuose – z wrzawą; ex odio et crudelitate – z nienawiści i okrucieństwa; indecentiam – nieprzyzwoitość; ut permissum est – jak pozwolono; iterato – ponownie; vicibus – razy; in omni Foro, Iudicio et Officio Regni – w każdym sądzie, trybunale i urzędzie Królestwa; salva … reservata melioratione et citationis correctione – z zastrzeżeniem poprawy i poprawienia pozwu; m.p. – ręką własną.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału (karty z ubytkiem). 20 I 1717 na urzędzie grodzkim kijowskim (Owrucz) przed Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], wicerejentem podwojewództwa, Andrzej Lubisz [?] Rudnicki, cześnik owrucki, wniósł manifestację przeciw Kaszewskim [?] – ojcu i synowi Antoniemu. Opowiedział, że w październiku 1716, jadąc w interesach, stanął na popas w dobrach w ich posesji; gdy nie przyjął zaproszenia Kaszewskiego, ten z czeladzią najechał gospodę, wszczął zwadę, mimo ugodowej postawy manifestanta wywlókł go obiema rękami na dwór, lżył i kazał synowi bić; żona Kaszewskiego wszczęła krzyk, zbiegli się chłopi i omal go nie zabili, dopiero ludzie manifestanta go obronili. Manifestant zastrzegł sobie dochodzenie sprawy w każdym sądzie i poprawę manifestacji; podpisał ją własnoręcznie.
Akt nr 312
Relacja obdukcji z proklamacją ciała (zabitego chłopa) woźnego Stefana Stachowskiego na żądanie Jana i Michała Siliczów, podczaszyców kijowskich – oględziny dworu w Miliuliczach [?] po najeździe – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 I 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (oględziny 14 I 1717 [?])
Karty / skanyk. 271 – 272 (skan 0274, strona prawa; skan 0275, strona lewa i strona prawa – góra) – fragment ORYGINAŁU, karty z ubytkiem
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 271 (skan 0274, strona prawa) – zachowana lewa część wierszy (u dołu pełne wiersze)
1Relacia obdukcyey cum procla-
2matione cadaveris w Sp[rawi]e Ichmw
3Panów Siliczów Podczaszyców Kijowskich
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Januarij Dwudziestego Dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. M[ości] [Owruczu] [...] [...]
25go Jana Trypolskiego Łowczego Mścisławskiego Andrze-
26ia Bogusławskiego Pawła Macieszy y innych wielu
27Ichmw Szlachty Dworzan y Mieszczan Owruckich prezen-
28towanego ut moris et iuris est wysokim głosem
29[reklamant:] obwołał
k. 272 (skan 0275, strona prawa – góra) – zachowana lewa część wierszy
1obwołał y publikował w Zamku y na mieście pokilka razy
2donosząc do wiadomości iż ten człowiek zestrzelon nazad
3Dworu Miliulickiego przez Ichmw Panów Bandynelle-
4go y Przysieckiego iako y Belikowskiego niedziez [?] ku
5czeladz nie wiedzieć czyli przez samego Jmci Pana
6[Przy]sieckiego czyli też przez Sługę [?] [...] [Ku]-
7czyńskiego zabity został obwoła[w]-
8szy o tym tę swoią Relac[yą] [...]
9wą przed Urzędem [...]
10uczynił y zez[nał] [prosząc] [...]
11eam actis co[nnotari] [co y]
12otrzymał [...]
13ski woźny [...] [pisać]
14nie [umieiący]
15[poniżej duży zawijas kończący wpis]
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–311); na marginesie „7mo” – siódmy wpis serii z sesji 20 I 1717. Dalsza część k. 272 i 272v – zawijas zamykający; fragment oryginalnej księgi kończy się na k. 272 (skan 0275 prawa).
Obdukcja z proklamacją ciała: woźny gen. Stefan STACHOWSKI 14 I 1717 [?] (data w wierszu częściowo w ubytku, przyjęto z aktu 310) na żądanie Jana i Michała SILICZÓW, podczaszyców kijowskich, ze stroną szlachty F. PIOROWICZEM [?], K. CYPORSKIM [?], M. WISTOUCHEM [?], obejrzał dwór w Miliuliczach [?]: cięcia szablą w drzwiach i ścianach, ślady rąbania Szechowskiego w izbie i sieni (porąbana i zakrwawiona gotowalnia, potłuczone duże zwierciadło gdańskie, porąbany drewniany obraz Najświętszej Panny), przecięte kontusze (atłasowy biały Jana [?] Silicza), dziury od kul w drzwiach i wrotach; ponadto ciało chłopa zastrzelonego kulą. Ciało przywieziono do Owrucza i w obecności m.in. Andrzeja RUDNICKIEGO, cześnika owruckiego, Jana TRYPOLSKIEGO, łowczego mścisławskiego, Andrzeja BOGUSŁAWSKIEGO, Pawła MACIESZY oraz szlachty, dworzan i mieszczan owruckich, woźny „wysokim głosem” obwołał (proklamował) je przed zamkiem i na mieście, ogłaszając, że człowiek ten został zastrzelony podczas najazdu na dwór miliulicki przez ludzi Bandynellego, Przysieckiego i Belikowskiego – nie wiadomo, czy przez samego Przysieckiego, czy przez sługę Kuczyńskiego [?].
Łacina: obdukcya – oględziny (obdukcja); cum proclamatione cadaveris – z obwołaniem ciała; vigore protestacyi – na mocy protestacji; ut moris et iuris est – jak jest w zwyczaju i prawie; in praesentia – w obecności; eam actis connotari – zapisać ją do akt.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału (karty z ubytkiem). 20 I 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał szlachetny Stefan Stachowski zeznał relację z oględzin dokonanych (14 I 1717 [?]) na żądanie Jana i Michała Siliczów, podczaszyców kijowskich, w ich dworze w Miliuliczach [?] po najeździe opisanym w protestacji Michała Silicza: ślady cięć szablami i pchnięć w drzwiach, ścianach i sprzętach, zakrwawiona porąbana gotowalnia, potłuczone zwierciadło gdańskie, porąbany obraz Matki Bożej, przecięte kontusze, przestrzelone drzwi i wrota, a także zastrzelony kulą chłop. Ciało chłopa woźny przywiózł do Owrucza i w obecności Andrzeja Rudnickiego, cześnika owruckiego, Jana Trypolskiego, łowczego mścisławskiego, Andrzeja Bogusławskiego, Pawła Macieszy oraz szlachty i mieszczan kilkakrotnie publicznie obwołał przed zamkiem i na rynku, ogłaszając, że został zabity w najeździe przez ludzi Bandynellego, Przysieckiego i Belikowskiego (może przez samego Przysieckiego lub sługę Kuczyńskiego). Woźny (niepiśmienny) prosił o wpisanie relacji.
Akt nr 313
Relacja woźnego Stefana Stachowskiego o rekwizycji (poszukiwaniu) w kancelarii grodzkiej kijowskiej przywileju i intromisji na dobra Bojarka [?] i Kamienny Bród – w sprawie Antoniego i Konstantego Młodeckich – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data27 II 1717 [?], Owrucz – urząd grodzki kijowski (rekwizycja 2[7?] II 1717)
Karty / skanyk. 272v – 273 (skan 0276, strona lewa i strona prawa – góra) – fragment ORYGINAŁU, karta z ubytkiem (lewa część k. 272v)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 272v (skan 0276, strona lewa) – zachowana prawa część wierszy (u dołu pełne wiersze)
1Februarius
2Relacya Requizycyi w Sprawie
3Jmci Pana Młodeckiego
4[Roku] Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5[Miesiąca Febru]arij dwudziestego Siódmego Dnia
6[Na Urzędzie Grodzkim w] Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
7iali opowiedziałem, który woźny Szlachtą sobie przytom-
8ną oświadczywszy się y pomienionych Transakcyi rekwi-
9rowawszy poniewasz się nie znayduią przedemną Urzędem
10tey teraźnieyszey Requizycyi uczynił
11Relacyą et coram praesenti officio
12zeznał prosząc eam actis
13Connotari co y otrzymał
14Stefan Stachowski
15scribendi ignarus
16[poniżej duży zawijas kończący wpis]
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (ciąg dalszy wszytych kart oryginalnej księgi grodzkiej kijowskiej 1717 – zob. akty 306–312); nagłówek miesiąca „Februarius”, na marginesie „8vo” – ósmy wpis serii (numeracja wpisów w oryginale ciągła od stycznia). Data: 27 II 1717 („Februarij dwudziestego Siódmego Dnia”; czynność „die vigesima septima Februarij” – data w ubytku częściowo).
Rekwizycja: woźny gen. Stefan STACHOWSKI na żądanie Urodzonego Antoniego (i Konstantego [?]) MŁODECKICH, ze stroną szlachty (m.in. Ichmw Panów SALEUBA [?] ME[DWEDOWSKI?] [?] – lekcja niepewna), stawił się w kancelarii grodzkiej kijowskiej i prosił o wydanie oblaty przywileju królewskiego na dobra Bojarka [?] i Kamienny Bród (komukolwiek danego) i zapisu posesji tych dóbr. Urzędnik (Sz. Walewski), przeszukawszy protokoły od 13 III 1699 do chwili obecnej, nie znalazł takiego przywileju – tylko przywileje na dobra Dyhaczkę [?] i Kropiwnicę [?] i inne, należące do Antoniego TRYPOLSKIEGO, chorążego owruckiego; o czym oznajmił woźnemu, a woźny złożył relację. Nazwa „Boiarkę [?]” – pierwsze litery w rkp. niepewne („[…]iarkę”, „Boiarkę”).
Łacina: vera ac fidelis relationis – prawdziwej i wiernej relacji; ad affectationem – na żądanie; in praesentia – w obecności; iuridice – prawnie; adhaerendo legi publicae nec non satis faciendo muneri officii mei – trzymając się prawa pospolitego oraz czyniąc zadość powinności mego urzędu; ad annum et actum praesentem – do roku i aktu niniejszego; coram praesenti officio – przed niniejszym urzędem; eam actis connotari – zapisać ją do akt; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału. 27 II 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Stachowski zeznał, że tegoż dnia na żądanie Antoniego i Konstantego Młodeckich, w obecności szlachty, był w kancelarii grodzkiej kijowskiej i zażądał wydania oblaty przywileju królewskiego na dobra Bojarka [?] i Kamienny Bród oraz zapisów posesji tych dóbr. Urzędnik przeszukał protokoły kancelarii od 13 III 1699 do chwili obecnej i nie znalazł takiego przywileju, a jedynie przywileje na Dyhaczkę [?], Kropiwnicę [?] i inne dobra Antoniego Trypolskiego, chorążego owruckiego. Woźny (niepiśmienny) złożył o tym relację.
Akt nr 314
Świadectwo (testimonium) mieszczanina owruckiego Nazara Hleba na rzecz Tomasza [?] Hurki i innych sukcesorów Hermana Trypolskiego – o położeniu placu w mieście Owruczu – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 273v (skan 0277, strona lewa) – fragment ORYGINAŁU, karta z ubytkiem pośrodku (klinowy wydarty fragment)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 273v (skan 0277, strona lewa)
1Martius
2Testimonium Jmci Panu Hurko [?]
3[sł]użący y Jnnym
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Marca Pierwszego Dnia
6Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym Przedemną
7Przedemną [Miko]łaiem [?] Walew. Lewkowskim Namiesnikiem na
8ten czas Po[dwoiew]odztwa Vice Regentem Grodzkim Generału
9Woiewodztwa Kijowskiego y Xięgami Ninieyszemi Grodz. Kijowskiemi
10Stanowszy oczewiście Sławetny Nazar Hleb Mieszczanin Miasta
11Jego Krol. M[ości] [O]wrucza człowiek sędziwy lat maiący kilkoset [?] [kilkadziesiąt]
12dziesiąt [?] [na af]fektacyą y prawną requizycyą Urodzonego Jmci
16nie ustnie y dobro[wo]lnie in praesentia na ten czas wielu Ichmw
17Szlachty Obywatelów [W]oiewództwa Kijowskiego dla spraw swo-
18ich przybyłych [...] [...]wa zeznał. Iż plac w mieście Jego
19Krol. Mści Owru[czu] [...] [mię]dzy drogami iedną drogą idąc wiel-
20ką z Rynku od [...] [...]ku bramie Kijowskiey na północ
21po lewey stronie o[...] [...] [...]u zeszłego z tego świata JmPa-
22na Stefana Trypols[kiego] [...] [P]odstolego Kijows. a drugą drogą
23nazywaiącą się Pisz[...] [?] [...] [...] Kosztoru [?] Dominikańskiego
24idąc także ku tey że Bra[mie] [na] północ, gdzie teraz Franci-
25szek Krawiec mieszka wła[ś]ny wyżmianowanego zeszłe-
26go JmPana Hermana Trypolskiego którego zeznania
27swego mnie Urzędu prosił aby do Xiąg ninieyszych
28przyięte y zapisane było co y otrzymał.
29[poniżej duży zawijas kończący wpis]
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–313); nagłówek miesiąca „Martius”, na marginesie „9no” – dziewiąty wpis serii. Urzędnik – „[Miko]łaiem [?] Walew. Lewkowskim” (jak w akcie 311; zapewne Szymon WALEWSKI LUDKOWSKI [?] – imię w rkp. niepewne), namiestnik i wicerejent.
Świadek – sławetny Nazar HLEB, mieszczanin owrucki, człowiek sędziwy („lat maiący kilka[dziesiąt]” [?] – liczba częściowo w ubytku). Requirent – Urodzony Jmć Pan „Th[omasz]” [?] HURKO [?] (nazwisko w tytule „Hurko”, w tekście „[…]rka”) i inni sukcesorowie zmarłego Hermana TRYPOLSKIEGO. Świadek zeznał, że plac w Owruczu między dwiema drogami – wielką drogą od rynku ku bramie Kijowskiej na północ (po lewej stronie, obok placu zmarłego Stefana TRYPOLSKIEGO, podstolego kijowskiego [?]) i drogą zwaną „Pisz[…]” [?] od kościoła [?] dominikańskiego ku tejże bramie – gdzie teraz mieszka Franciszek KRAWIEC [?] (może zawód: krawiec), jest własnością zmarłego Hermana Trypolskiego.
Łacina: testimonium – świadectwo; in praesentia – w obecności.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału. 1 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], namiestnikiem i wicerejentem grodzkim kijowskim, sławetny Nazar Hleb, sędziwy mieszczanin owrucki, na żądanie Tomasza [?] Hurki [?] i innych sukcesorów zmarłego Hermana Trypolskiego, w obecności wielu szlachty województwa kijowskiego, zeznał, że plac w Owruczu położony między wielką drogą od rynku ku bramie Kijowskiej (obok placu zmarłego Stefana Trypolskiego, podstolego kijowskiego) a drogą od klasztoru [?] dominikańskiego ku tejże bramie, na którym mieszka obecnie Franciszek Krawiec, był własnością zmarłego Hermana Trypolskiego. Zeznanie wpisano do ksiąg.
Akt nr 315
Relacja woźnego Stefana Stachowskiego o areszcie pieniędzy chorągwi pancernej u Józefa Rahozy na żądanie Franciszka Iwaniewicza [?], towarzysza chorągwi pancernej JmP. Steckiego, chorążego kijowskiego – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data3 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 274 – 274v (skan 0277, strona prawa; skan 0278, strona lewa – górna połowa) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 274 (skan 0277, strona prawa)
1Relacia Aresztu w Sprawie Jmci
2Pana Iwaniewicza [?] Chorągwi Pancer[ney]
3Wiel. JmPana Steckiego Chorąż. Kijows.
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Marca Trzeciego Dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
27skiemu Namiesnikowi na ten czas wyżrzeczoney Chorągwi
28Pancerney deklarowane y na osobę Jmci należące u tegoż
29JmPana Rahozy aresztował y prawnie przyporęczył aby
30Jmść nikomu tych pieniędzy nie wydawał, a to za sługę Jmci
31Requirentowi winny to iest złotych polskich dwieście
k. 274v (skan 0278, strona lewa – górna połowa)
1czterdzieści y cztery przez Jmci Pana Olizarowskiego na pilną po-
2trzebę przed lat dwiema u Jmci Requirenta wziętych y pożyczo-
3nych y do tych czas ad saepissimam requisitionem Jmci nie odda-
4nych y niewypłaconych. Który to areszt na pomienione pienią-
5dz[e] założony JmPan Rahoza dobrowolnie przyiowszy tey Sum-
6my w siebie będącey na osobę JmPana Namiesnika należą-
7cey ani samemu JmPanu Namiesnikowi ani komu inszemu
8wydawać a[ż] do należytego uspokoienia się z Jmcią deklaro-
9wał Co on woźny słyszawszy o tym tę swoią założonego a-
10resztu praw[dz]iwą przed Urzędem Ninieyszym uczynił y ze-
11znał relacyą prosząc eam actis connotari co y otrzymał Ste-
12fan St[achow]ski woźny [p]isać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–314); na marginesie „10mo” – dziesiąty wpis serii. Urzędnik – Szymon WALEWSKI LEWKOWSKI [LUDKOWSKI] [?].
Requirent – Urodzony Franciszek IWANIEWICZ [?] (w rkp. „Iwaniewicza”/„Wanewicza”), towarzysz chorągwi pancernej Wielmożnego JmPana STECKIEGO, chorążego kijowskiego. Woźny Stefan STACHOWSKI, ze stroną szlachty – Mikołajem LUBECZNICKIM [?] i Michałem BOBICKIM [?] (kompania tejże chorągwi), w gospodzie Józefa RAHOZY, towarzysza i deputata do odbioru hiberny chorągwi, w Owruczu, zaaresztował pieniądze (donatywy od chorągwi i z łaski rotmistrzowskiej) przypadające Szymonowi OLIZAROWSKIEMU, namiestnikowi chorągwi pancernej, na poczet długu 244 zł pol. (pożyczonych dwa lata wcześniej i mimo wielokrotnych upomnień niezwróconych). Rahoza dobrowolnie przyjął areszt i zobowiązał się nie wydawać pieniędzy aż do zaspokojenia requirenta.
Łacina: ex officiosa additione – z urzędowego przydania; ad saepissimam requisitionem – mimo bardzo częstych upomnień; eam actis connotari – zapisać ją do akt. Hiberna – podatek na utrzymanie wojska (leża zimowe); donatywa – dar pieniężny dla żołnierzy.
Streszczenie
Fragment oryginału. 3 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Stachowski zeznał, że tegoż dnia na żądanie Franciszka Iwaniewicza [?], towarzysza chorągwi pancernej Wielmożnego Steckiego, chorążego kijowskiego, ze stroną szlachty Mikołajem Lubecznickim [?] i Michałem Bobickim [?], w gospodzie Józefa Rahozy, towarzysza i deputata do odbioru hiberny chorągwi, w Owruczu, zaaresztował należne Szymonowi Olizarowskiemu, namiestnikowi chorągwi, pieniądze (donatywy) z tytułu długu 244 zł, pożyczonych przed dwoma laty i niezwróconych. Rahoza przyjął areszt i zobowiązał się nie wydawać tych pieniędzy do czasu zaspokojenia requirenta. Woźny (niepiśmienny) złożył relację.
Akt nr 316
Relacja woźnego Stefana Stachowskiego o doręczeniu pozwów do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana Aleksandra i Katarzyny Szechowskich, podstolich starodubowskich, przeciw Aleksandrowi Bandynellemu, wojskiemu mielnickiemu, Krzysztofowi Przysieckiemu, staroście romeńskiemu, i innym – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data17 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozwy doręczone 10, 12 i 13 III 1717)
Karty / skanyk. 274v – 276v (skan 0278, strona lewa – dolna połowa i strona prawa; skan 0279, obie strony; skan 0280, strona lewa – górna połowa) – fragment ORYGINAŁU; k. 274v z ubytkiem (klinowy wydarty fragment)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 274v (skan 0278, strona lewa – od połowy wysokości)
1Relac[ia] [...] od Ichmw Panów Sze-
2[cho]wskich Podstolich Starodub[owskich]
3[przeci]wko JmPana Bandynellego
4[Woys]kiego Mielnickiego y Jnnych
5Roku [Tysiąc] Siedmset Siedmnastego
6Miesiąca [Mar]ca Siedmnastego Dnia
7Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczu
24szałkowey cum assistentia Mariti uti Tutoris coniugalis
25Pozwanych pisany ten Pozew w sprawie y Akcyey do ewin-
26kowania actorów od Impetitiey Prawney Urodzonego Jmci
27Pana Krzysztofa Przysieckiego et Interesse do Dóbr wsi Jur-
28kiewicz [?] (na które Aktorów Summa zastawna dana
29[?] zrebat) kosztów na Procesa w tey sprawie erogowanych
30actoribus nagrodzenia winom prawnym ratione non
k. 276v (skan 0280, strona lewa – górna połowa)
1evictionis secundum Contractus Pozwanych pochodzących
2a przez Aktorów pomieszonych [?] przysłuchania się Jako też do
3Comportowania Zapisu tegoż przez Urodz. JmPana Józefa
4Wolskiego [?] Łowczego Mozyrskiego do siebie od Aktorów dla
5podpisu odebranego a incondicto do tych czas zatrzymanego y
6nie oddanego y o inne pretensye w Protestacyach wyrażo-
7ne Intentowaney, o czym wszystkim Protestacye y Pozwy ori-
8ginalne do których się y ninieysza woźnego Relacya in toto re-
9fertur szyrzey w sobie obmawią, Na których to Pozwach
10tenże woźny Roki Termin Stronom obom Powodowey y
11Pozwaney przed Sądem Głównym Trybunalskim Koronnym
12Lubelskim w ten czas gdy ta Sprawa z Regestru sobie nale-
13żytego przypadnie y sądzona będzie ku rosprawie prawney
14stanowienia się złożył y naznaczył de quo eiusdem Minis-
15[t]erialis Relacia Stefan Stachowski woźny pisać nie
16umieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–315); na marginesie „11mo”. Dolna połowa k. 274v z ubytkiem (klinowy wydarty fragment) – brak części nagłówka.
Treść: woźny Stefan STACHOWSKI 10, 12 i 13 III 1717 doręczył trzy pozwy główne do Trybunału Koronnego Lubelskiego, pisane na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów – Jana Aleksandra i Katarzyny z „Lezerskich” [?] SZECHOWSKICH, podstolich starodubowskich (żona z asystencją męża jako opiekuna małżeńskiego): (1) 10 III – w dobrach miasta Brahinia (pow. owrucki) po Aleksandrze BANDYNELLIM, wojskim mielnickim – o gwałty w dobrach aktorów we wsi Listwin [?] (nasyłanie ludzi, popsucie miodu, spędzanie ludzi z pól, zabieranie koni, zabranie kop [?] zboża z pola listwińskiego), we wsi „Jurkiewicze” [?] (zniszczenie jazów na rzece Brahince [?] i narzędzi do łowienia ryb, porąbanie i próba zabicia aktora, niedotrzymanie asekuracji co do rozgraniczenia gruntów), oraz o najazd 5 I 1717 na dwór SILICZÓW w Miliuliczach [?] i porąbanie tam aktora; (2) 12 III – we wsi „Chotiwcza” [?] w pow. owruckim po Krzysztofie i Konstancji z […] „Czyhrowskiego” [?] PRZYSIECKICH, starostach romeńskich – o najazd na dwór aktorów w Listwinie i porąbanie tam Jerzego [?] KOZŁOWSKIEGO [?], porucznika starosty mozyrskiego, przybyłego z jarmarku w Choynikach, o strzelanie z pistoletów, o niesłuszne pozwanie aktora do Wilna (poza prowincję) i obciążenie procesem, o aggrawację w sądzie ziemskim kijowskim; w drugiej kategorii – o zmowę z Bandynellim w I 1717 i porąbanie aktora w dworze Siliczów; żądanie kasacji wyroku wileńskiego i przywrócenia czci; (3) 13 III – we wsi „Hubarewicze” [?] po Antonim i Annie GRABOWSKICH, marszałkach mozyrskich – o ewikcję (obronę) aktorów od pretensji K. Przysieckiego do dóbr wsi „Jurkiewicze” [?] (na których aktorzy mają sumę zastawną) oraz o zwrot zapisu zatrzymanego przez Józefa WOLSKIEGO [?], łowczego mozyrskiego. Woźny wyznaczył stronom termin przed Trybunałem Lubelskim, gdy sprawa przypadnie z regestru.
Nazwy miejscowe niepewne: „Listwin” [?] (por. akt 310), „Jurkiewicze” [?] (w rkp. „Jurkiewiczach”, „Jurkiewicz”), rzeka „Brahinka” [?], „Chotiwcza” [?], „Hubarewicze” [?], „Choyniki” (Chojniki – miasteczko nad Prypecią). Urząd „Starostów Romanowskich” – w innych aktach „Romeńskich”.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji; diversae essentiae – różnej treści; in numero trzy – w liczbie trzech; disiunctim – osobno; ad notitiam deduxit – podał do wiadomości; ad instantiam – na żądanie; uti tutoris coniugalis – jako opiekuna małżeńskiego; actores – powodowie; iuribus actorum – prawem powodów; locatos amicos ad fundum differentiarum cognitione et discernentia proprietatis – przyjaciół (komisarzy) ustanowionych na gruncie dla rozpoznania sporów i rozgraniczenia własności; ad expensas litis – do kosztów procesu; anno praesenti millesimo septingentesimo decimo septimo die quinta Ianuarii – roku bieżącego 1717 dnia 5 stycznia; poenis stantis constitutionibus Regni – kar opisanych w konstytucjach Królestwa; pro sumendis ex illis poenis – dla poniesienia przez nich kar; anno eodem – tegoż roku; in districtu Ovrucensi, Palatinatu vero Kijoviensi existentium – położonych w powiecie owruckim, w województwie kijowskim; de iure – z prawa; evocatione indebitissime extra provinciam non ad proprium districtum Kijoviensem ubi consistunt actoris bona – przez najniesłuszniejsze pozwanie poza prowincję, nie do właściwego powiatu kijowskiego, gdzie leżą dobra powoda; ad incompetens forum – do niewłaściwego sądu; non exportatis citationibus – bez doręczenia pozwów; illegaliter – nielegalnie; forum standi – prawo stawania przed sądem; inito mutuo consilio et condictamine ad interimendum actorem – po wspólnej naradzie i zmowie, by zgładzić powoda; cum aliis quorum complicibus – z innymi wspólnikami; iudicialiter sententiowanym – sądownie osądzonym; ad pristinum gradum restituowania – przywrócenia do pierwotnego stanu; ex evocatorio processu – z procesu pozwu (poza prowincję); erogowanych – wyłożonych; cum poenis – z karami; arbitrowanych – zasądzonych według uznania; evictio, ewinkowanie – obrona przed roszczeniem osób trzecich; in toto refertur – w całości odwołuje się; de quo eiusdem ministerialis relatio – o czym relacja tegoż woźnego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment oryginału. 17 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Stachowski zeznał, że 10, 12 i 13 III 1717 doręczył trzy pozwy główne do Trybunału Koronnego Lubelskiego, wystawione na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów – Jana Aleksandra i Katarzyny Szechowskich, podstolich starodubowskich: Aleksandrowi Bandynellemu, wojskiemu mielnickiemu, w Brahiniu – o gwałty i szkody w ich dobrach Listwin [?] i Jurkiewicze [?] oraz o najazd 5 I 1717 na dwór Siliczów w Miliuliczach [?], gdzie porąbano Szechowskiego; Krzysztofowi i Konstancji Przysieckim, starostom romeńskim, w Chotiwczy [?] – o najazd na dwór w Listwinie i porąbanie porucznika starosty mozyrskiego, o niesłuszne pozwanie Szechowskiego do sądu w Wilnie i o udział w napadzie w Miliuliczach (z żądaniem kasaty wyroku wileńskiego i przywrócenia czci); Antoniemu i Annie Grabowskim, marszałkom mozyrskim, w Hubarewiczach [?] – o obronę Szechowskich przed roszczeniami Przysieckiego do dóbr Jurkiewicze [?] (na których mają sumę zastawną) oraz o zwrot zapisu zatrzymanego przez Józefa Wolskiego [?], łowczego mozyrskiego. Woźny oznaczył stronom termin przed Trybunałem Lubelskim i złożył relację (niepiśmienny).
Akt nr 317
Relacja woźnego Stefana Stachowskiego o doręczeniu pozwu do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana z Rybna Rybińskiego, stolnika żytomierskiego, i jego dzieci przeciw Jerzemu i Katarzynie z Surynów Siestrzewitowskim – o spadek po Janie Surynie, stolniku żytomierskim (dobra Hostomla [?]) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 18 III 1717 w Obychodowie [?])
Karty / skanyk. 276v – 277v (skan 0280, strona lewa – dolna połowa i strona prawa; skan 0281, strona lewa – górne 3/5) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 276v (skan 0280, strona lewa – od połowy wysokości)
1Relacia [od] Wiel. Jmci Pana Rybin-
2skiego Stol. Żytomir. po Urodzon[ych]
3Ichmw Panów Siestrzewitowskich
4Mitronków [?]
5Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
6Miesiąca Mar[ca] Dwudziestego Dnia
7Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
15Panów Jerzego Siestrzewitowskiego y Kata[r]zyny Surynówny
16Małż. Rodziców sameyże Jeymści Paniey Si[estrz]ewitowskiey cum assis-
17tentia maritali de iure debita Józefa [...] [Ryb]ina [?] y Córek tudzież
18JmPana Grodzickiego Zięcia Ichmw [...] [no]mine et cognomi-
19ne specificatorum do Dóbr także po śmierci wyżrzeczonego
20JmPana Jana Suryna Stol. Żytomir. [p]ozostałych aequaliter
21należących Consuccessorów Pozwan[y]ch, a to w sprawie y Ak-
22cyey do oddania y zapłacenia połowicy Summy in libera-
23tionem Dóbr Hostomla [?] y Rozstupowicz [?] Surynowskich
24Dziedzicznych y innych Długów przez Aktora popłaconych
25iako się z Dokumentów przez Aktora samego wydana po-
26każe, A per medium dopłacenia insimul et semel Ich-
27mm Pozwanym wespół z Jmcią Aktorem należy iako na-
28turalnym Successorom po wyżmianowanym zeszłym Jm
29Panu Janie Surynie Stol. Żytomir. Iure Haereditario na-
k. 277v (skan 0281, strona lewa – górna część)
1Ichmw Aktorów y Pozwanych spadłych po wyliczeniu za tey
2Summy do rozdzielenia tych tych Dóbr wszystkich po połowie
3Ichmm Pozwanym należących, tudzież do pomiarkowania
4innych pretensyi wszelkich respectu Successyi
5po tymże nieboszczyku JmPanu Stol. Żytom. zachodzących
6na nadgrodzenia szkód na expensa prawne w dochodzeniu
7tych Dóbr własnym kosztem Actoris spendowanych w
8Protestacyi y Originalnym Pozwie wyrażonych Intento-
9waney do których się y ta teraźnieysza Relacya in toto re-
10fertur. Za [któ]rym to Pozwem on woźny Roki Termin Stro-
11nom obom Powodowey y Pozwaney stanowienia się do rospra-
12wy prawney w Sądzie Główn. Trybun. Koron. Lubelskim
13z Regestru którego kolwiek zawity złożył y naznaczył
14y o tym tę swoią relacyą przedemną Urzędem uczynił y zez-
15nał prosząc eam [a]ctis connotari co y otrzymał Stefan Sta-
16chowski woźny p[isać] nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–316); numer serii na marginesie („12do” [?]) – częściowo nieczytelny.
Aktorzy: Wielmożny Jan z Rybna RYBIŃSKI, stolnik żytomierski, sędzia grodzki owrucki, ojciec (jako opiekun) Józefa i Anny RYBIŃSKICH, syna i córki spłodzonych z żoną Marianną SURYNÓWNĄ (in primo voto) – naturalni sukcesorowie zmarłego bezpotomnie Jana SURYNA, stolnika żytomierskiego, wuja (Marianny). Pozwani: Jerzy i Katarzyna z SURYNÓW SIESTRZEWITOWSCY (małżonkowie; żona z asystencją męża), ich syn Józef [?] i córki oraz zięć JmP. GRODZICKI – konsukcesorowie. Przedmiot: zwrot połowy sumy zapłaconej przez aktora na wykup (liberację) dziedzicznych dóbr Surynowskich – Hostomla [?] i „Rozstupowicze” [?] – oraz innych długów, podział dóbr po połowie, inne pretensje spadkowe i koszty. Pozew doręczono 18 III 1717 w dworze we wsi „Obychodów” [?] (pow. żytomierski) Katarzynie Siestrzewitowskiej. W tytule „Mitronków [?]” – może przydomek Siestrzewitowskich (por. akt 69: D. SIESTRZEWITOWSKI [?]).
Łacina: ad instantiam instygatora sądowego y jego delatorów – na żądanie instygatora sądowego i jego donosicieli (formuła pozwów trybunalskich); in primo voto – w pierwszym małżeństwie; sterili[ter] decessi – zmarłego bezpotomnie; cum assistentia maritali de iure debita – z asystencją męża prawem wymaganą; nomine et cognomine specificatorum – określonych z imienia i nazwiska; aequaliter – po równo; in liberationem – na wykup (uwolnienie od długów); per medium – przez połowę; insimul et semel – razem i jednorazowo; iure haereditario – prawem dziedzicznym; respectu successionis – co do sukcesji; in toto refertur – w całości odwołuje się; eam actis connotari – zapisać ją do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 20 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Stachowski zeznał, że 18 III 1717 doręczył w dworze we wsi Obychodów [?] (pow. żytomierski) Katarzynie Siestrzewitowskiej pozew główny do Trybunału Koronnego Lubelskiego, wystawiony na żądanie instygatora i delatorów – Jana z Rybna Rybińskiego, stolnika żytomierskiego, sędziego grodzkiego owruckiego, i jego dzieci Józefa i Anny (z Marianny Surynówny), naturalnych sukcesorów zmarłego bezpotomnie Jana Suryna, stolnika żytomierskiego – przeciw Jerzemu i Katarzynie z Surynów Siestrzewitowskim, ich dzieciom i zięciowi Grodzickiemu, współsukcesorom: o zwrot połowy sum wyłożonych przez Rybińskiego na wykup dziedzicznych dóbr Surynowskich Hostomla [?] i Rozstupowicze [?] oraz na spłatę długów, o podział dóbr po połowie i o koszty. Woźny wyznaczył stronom termin przed Trybunałem Lubelskim i złożył relację (niepiśmienny).
Akt nr 318
Relacja woźnego Andrzeja Ciklowskiego [?] o doręczeniu pozwu do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Daniela Żyhowskiego [?], kasztelana mińskiego, przeciw Aleksandrowi na Łachowiczach i Zwoniowie [?] Jabłonowskiemu, chorążemu koronnemu, staroście korsuńskiemu – o wyzucie z dóbr Łysianka [?] i Murzyńce [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 13 III 1717 w Łysiance [?]; pozew wystawiony w Lublinie 22 II 1717)
4Jaśnie Wiel. Aktora nadane są w których Possessyi mianowane
5Dobra przez czas nie mały zostawały iednakże Uprzeymość
6Wasza nescitur quo praetextu znać nullo iure eadem Bona ap-
7prehendere de pacifica Possessione Jaśnie Wiel. Aktora
8exturbare demandasti proinde usus fructus privare cau-
9sasti Jaśnie Wiel. Actora iniuriasti et ad damna ex ra-
10tione privatorum Bonorum et litis expensa induxisti A zatym
11Modernus Actor Uprzeymość Wasze pro reinductione in
12eadem Bona uti nulliter adempta restitutione proven-
13tuum refusione damnorum cum poenis na termin wyż
14oznaczony pozywa na którym iako na zawitym Uprzey-
15mość Wasza stanowszy we wszystkim sądownie odpo-
16wiadać [...] [...]ienie usprawiedliwił. Pisan w Lubli-
17nie Roku Tysiąc [Siedm]set Siedmnastego Miesiąca Febru-
18arii Dwudziestego Wtórego Dnia Za którym to Pozwem
19on mianowany woźny Roki Termin Stronom obom Stano-
20wienia się przed Sądem Głów. Trybun. Koron. Lubelskim
21y odpowiadania z Regestru expulsionum incarceratorum
22violatae securitatis Militum Judiciorum gravior[um] excessuum
23ex mandato Judicii lub Woiewództw którego kolwiek
24etiam prostego nullo excepto złożył y naznaczył y o tym
25tę swoią Relacyą uczynił y zeznał
26prosząc eam actis connotari co
27y otrzymał Andrzey Ciklow-
28ski [?] woźny scribendi
29ignarus
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–317); na marginesie numer serii („13tio” [?]) częściowo nieczytelny. Pozew trybunalski przytoczony in extenso (formuła królewska Augusta II).
Aktor: Jaśnie Wielmożny Daniel ŻYHOWSKI [?] (w tytule odpisu „Żyhowskiego” [?], w tekście „Żyhowskiego”), kasztelan miński, syn Konstantego ŻYHOWSKIEGO [?], któremu dobra Łysianka [?] i Murzyńce [?] (w rkp. „Łysianki”/„Żysianka”, „Murzynice”) z przyległościami w województwie kijowskim nadano dziedzicznie konstytucją sejmową. Pozwany: Wielmożny Aleksander na Łachowiczach i „Zwoniowie” [?] JABŁONOWSKI, chorąży koronny, starosta korsuński – miał bez prawa zająć te dobra, wyzuć z nich aktora i pozbawić go pożytków. Żądanie: przywrócenie do dóbr, zwrot pożytków, wynagrodzenie szkód z karami. Pozew wystawiony w Lublinie 22 II 1717; woźny opatrzny Andrzej CIKLOWSKI [?] (niepiśmienny) zaniósł go 13 III 1717 do miasteczka Łysianka [?] i oznajmił w dworze i ludziom tamtejszym; termin – z regestru „expulsionum” (wyzuć) itd.
Łacina: a primo notitia – na początek do wiadomości; iure haereditario per constitutionem – prawem dziedzicznym na mocy konstytucji; nescitur quo praetextu – nie wiadomo pod jakim pretekstem; nullo iure eadem bona apprehendere de pacifica possessione … exturbare demandasti – bez żadnego prawa kazałeś te dobra zająć i z ich spokojnego posiadania (aktora) wyrugować; proinde usus fructus privare causasti – przez co spowodowałeś pozbawienie (go) pożytków; iniuriasti et ad damna … et litis expensa induxisti – skrzywdziłeś i naraziłeś na szkody … i koszty procesu; modernus actor – obecny powód; pro reinductione in eadem bona uti nulliter adempta – o ponowne wprowadzenie do tych dóbr jako nieważnie odjętych; restitutione proventuum, refusione damnorum cum poenis – o zwrot dochodów, wynagrodzenie szkód z karami; regestr expulsionum, incarceratorum, violatae securitatis militum, iudiciorum, graviorum excessuum ex mandato iudicii – rejestr spraw o wyzucie, uwięzienie, naruszenie bezpieczeństwa, wojskowych, sądowych, cięższych występków z polecenia sądu; nullo excepto – bez wyjątku; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Fragment oryginału. 20 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim [Ludkowskim], wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim kijowskim, woźny generał opatrzny Andrzej Ciklowski [?] zeznał, że 13 III 1717 zaniósł do miasteczka Łysianka [?] w województwie kijowskim i oznajmił w dworze i ludziom pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (wystawiony w Lublinie 22 II 1717 w imieniu Augusta II) przeciw Aleksandrowi na Łachowiczach Jabłonowskiemu, chorążemu koronnemu, staroście korsuńskiemu, na żądanie instygatora i delatora – Daniela Żyhowskiego [?], kasztelana mińskiego. Kasztelan zarzucał Jabłonowskiemu, że wiedząc, iż dobra Łysianka [?] i Murzyńce [?] nadano dziedzicznie konstytucją jego ojcu Konstantemu, bezprawnie kazał je zająć, wyzuł go z posiadania i pozbawił pożytków; domagał się przywrócenia do dóbr, zwrotu dochodów i odszkodowania z karami. Woźny (niepiśmienny) wyznaczył termin przed Trybunałem i złożył relację.
Akt nr 319
Relacja woźnego Marcina Pawlukiewicza o doręczeniu przypozwu do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Seweryna Sulimy i Katarzyny z Pichcianków [?] Kamińskich, podstolich czernihowskich, i innych sukcesorów dóbr miasta Nowe Narodycze przeciw Mariannie z Potockich Zasławskiej [?] i synom Kazimierzowi i Janowi Potockim – w sprawie dóbr Stare i Nowe Narodycze – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (przypozew doręczony 20 III 1717)
Karty / skanyk. 279 – 280 (skan 0282, strona prawa; skan 0283, strona lewa i strona prawa) – fragment ORYGINAŁU; na k. 279v u góry ołówkiem „1717” (przekreślone „117”)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 279 (skan 0282, strona prawa)
1Relacia od Ichmw Panów Kamin-
2skich Podstolich Czernihows. Małżonk[ów]
3po Wiel. Jeymść Panią Potocką Starości[nę]
4Owrucką y Jnnych
5Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
6Miesiąca Marca Dwudziestego Czwartego Dnia
7Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
4y Maryanny Mikulskiego Jedybylańskiey [?] przychilaiąc się
5do dawnieyszych Manifestacyi Pozwów Relacyi zapisów w
6rożnych Regestrach zostaiących y całego Processu prawnego
7eam Causa a quo dies zaszłego a nayba[r]dziey do Mem-
8branu na Redonatią Dóbr Miasta Starego Narodycz cum atti-
9nentiis danego y o inne pretensy[e] [w Po]zwie wyrażone. Tudzież
10o szkody y winy prawne z tąd pochodzące Intentowaney o
11czym cały Process w tey sprawie za[...]dy y originalny Pozew
12do których się y ta teraźnieysza [woź]nego Relacia in toto
13referuie szyrzey a dostateczniey [w] sobie obmawiaią. Za któ-
14rym to Pozwem położonym albo Przypozwem on miano-
15wany woźny Roki Termin Stronom obom Powodowey y Poz-
16wanej przed wyżmianowanym Sądem Głównym Trybun.
17Koron. Lubelskim od daty y położenia tego [Pozwu] za Niedziel
18cztyry albo w ten czas gdy ta sprawa z Rege[str]u Woiewodztw
19Wołyńskiego Bracławskiego Czernihow. Kijowskiego y ich
20Conservat albo innego iakowego [któr]iech iako nayprędze-
21go sprawie tey mere należącego do sądzenia przypadnie y
22przez woźnego Sądowego przywołana będzie Stanowie-
23nia się zawity ku rosprawie prawney złożył y naznaczył
24o czym swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił y
25zeznał Relacią prosząc eam actis connotari co y otrzy-
26mał Marcin Pawlukiewicz woźny pisać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU (zob. akty 306–318); na marginesie „14to”. Urzędnik w nagłówku – „Mikołaiem Walew. Lewkowskim Namiesnikiem na ten czas Podwoiewodztwa Vices Regentem” (jak w aktach 311 i 314; w innych aktach serii – Szymon Walewski Lewkowski, wojski żytomierski) – możliwe, że w zastępstwie działał inny członek rodziny (Mikołaj).
Woźny gen. szlachetny Marcin PAWLUKIEWICZ („authenticatus iuratus officio praesenti” – uwierzytelniony i zaprzysiężony przed niniejszym urzędem), niepiśmienny, 20 [?] III 1717 włożył przypozew w bramę zamku w „[Ko]rodniku” [?] / dobrach miasta pozwanych (Narodycze? – nazwa w ubytku) i oznajmił stróżowi i czeladzi zamkowej. Aktorzy (delatorzy instygatora): Seweryn SULIMA i Katarzyna z „Pichcianków” [?] KAMIŃSCY, podstoli czernihowscy; sędzicowie [?] ziemi gostyńskiej Hieronim BYSINA [?], Jerzy (stolnik trembowelski), Jan (podstoli bracławski) – stryjowie, i Józef, starosta „miechworski” [?], synowiec – DOGIŁŁOWIE [?]; Cyprian [?] BYSTRZYNA [?] ŁYSAKOWSKI [?] (?); Mateuszowa POPIEŁKOWA [?], powtórnie TALMUNTOWA, starościna nurska; potomkowie Michała KORDYSZAKOWSKIEGO [?], podczaszego bracławskiego, podstarościego grodzkiego winnickiego; bracia Michał, Franciszek, Karol i Władysław JAKUBOWSCY – potomkowie Jana JAKUBOWSKIEGO, chorążego bracławskiego; Jan JAKUBOWSKI, miecznik żytomierski; potomkowie Aleksandra Zbigniewa JAKUBOWSKIEGO, porucznika chorągwi pancernej Wielmożnego Zasława [?], starosty „kymirskiego” [?]; Stefan i Jan PAWSZOWIE, podstoli owruccy, i inni – wszyscy sukcesorowie dóbr miasta Nowe Narodycze (pow. owrucki); a także Marianna z POTOKA, primo voto Krzysztofowa ZASŁAWSKA [?], secundo „NAMIECKA” [?], chorążyna czernihowska. Pozwani: Katarzyna z „Silnice” [?] POTOCKA, wdowa po Franciszku na Potoku POTOCKIM, staroście owruckim, oraz jej synowie Kazimierz (starosta lubecki) i Jan POTOCCY. Przedmiot: wznowienie sprawy („revivicando causam”) po śmierci niektórych aktorów (Jana i Aleksandra Zbigniewa JAKUBOWSKICH, Teodora PAWSZY, podstolego owruckiego, Mikołaja Antoniego ROGIEŁŁY [?] CYPRYNA [?], pisarza ziemskiego bracławskiego, podstarościego grodzkiego owruckiego i sędziego grodzkiego, Teofili z Cyprianów [?] PROMIŃSKIEJ [?], wojskiej bracławskiej, Marianny z Mikulskich JEDYBYLAŃSKIEJ [?]) – o redonację (zwrot nadania) dóbr miasta Stare Narodycze z przyległościami, szkody i winy prawne; termin przed Trybunałem Lubelskim z regestru województw wołyńskiego, bracławskiego, czernihowskiego, kijowskiego.
Wiele nazwisk i urzędów w liście aktorów (k. 279v) odczytanych niepewnie – lista przepisana przez pisarza z licznymi skrótami, bez interpunkcji; podział na osoby częściowo domysłowy.
Łacina: authenticatus iuratus officio praesenti – uwierzytelniony i zaprzysiężony przy niniejszym urzędzie; ad instantiam – na żądanie; cum attinentiis – z przyległościami; primi voti … secundi – z pierwszego męża … z drugiego; revivicando causam post decessum – wznawiając sprawę po śmierci; eam causam a quo die – tę sprawę od którego dnia; redonatio – ponowne nadanie (zwrot); in toto refertur – w całości odwołuje się; conservata – konserwata (rejestr spraw zachowanych); mere – wyłącznie; eam actis connotari – zapisać ją do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 24 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Marcin Pawlukiewicz zeznał, że 20 [?] III 1717 włożył w bramę zamku w dobrach pozwanych (pow. owrucki) i oznajmił stróżowi i czeladzi przypozew główny do Trybunału Koronnego Lubelskiego, wystawiony na żądanie instygatora i delatorów – Seweryna Sulimy i Katarzyny Kamińskich, podstolich czernihowskich, oraz licznych innych sukcesorów dóbr miasta Nowe Narodycze (Dogiłłów [?], Łysakowskich [?], Kordyszakowskich [?], Jakubowskich, Pawszów, Marianny z Potoka Zasławskiej [?] i innych) – przeciw Katarzynie Potockiej, wdowie po Franciszku Potockim, staroście owruckim, i jej synom Kazimierzowi, staroście lubeckiemu, i Janowi Potockim. Sprawa, wznowiona po śmierci niektórych aktorów (Jakubowskich, Teodora Pawszy, Mikołaja Antoniego Rogiełły [?] Cypryna, Teofili Promińskiej [?], Marianny Jedybylańskiej [?]), dotyczyła redonacji dóbr miasta Stare Narodycze z przyległościami oraz szkód. Woźny wyznaczył stronom termin przed Trybunałem Lubelskim i złożył relację (niepiśmienny).
Akt nr 320
Manifestacja Bogumiły z Szyrmanów [?] Sokołowskiej [?], wdowy po Andrzeju Sokołowskim [?], przeciw Katarzynie z Czerkasów [?] Dydyńskiej (primo voto Proskurzynie, podczaszynie kijowskiej) i jej synom Janowi, Michałowi i Gabrielowi Suszczańskim Proskurom – o ponowne wyzucie z dóbr wsi Żuhowicze [?] i Steblów [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 280 (dół) – 281v (skan 0283, strona prawa – dół; skan 0284, strona lewa i strona prawa; skan 0285, strona lewa – góra) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 280 (skan 0283, strona prawa – dół)
1Manifestacia Jeymci Paniey
2Sokołowskiey [?] przeciwko Jeymci
3Paniey Dydyńskiey y innym
k. 280v (skan 0284, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
2Miesiąca Marca Dwudziestego Czwartego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
19nis Melioratione, aut [am]plificatione [?] Correctione praesentem
20vero actis praesentibus [in]scri[bi] [?] prosiła co y otrzymała.
21Bogumiła Sołokowska [?] ręką swą własną
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–319); na marginesie „15to”, ołówkiem „15”. Urzędnik – „Mikołaiem Walew. Lewkowskim Namiesnikiem na ten czas Podwoiewodztwa Vices Regentem Grodz.” (jak w aktach 311, 314, 319).
Nazwisko manifestantki w tytule „Sokołowskiey” [?], w tekście „Sokołowska” [?], w podpisie wyraźniej „Sołokowska” (lub „Sołotowska” – „ł” pisane jak „t”); nazwisko panieńskie „Szyrmianka” [?]. Obwinieni: Katarzyna z Czerkasów [?] („Czerkasówna”), primo voto Proskurzyna, podczaszyna kijowska, secundo Kazimierzowa Dydyńska, i jej synowie Jan, Michał, Gabriel Suszczańscy Proskurowie.
Nazwa wsi zmienna: „Żuhowicz”, „Żuhowicki”, „Żuhowski”, „Żuhowiców” – ujednolicono Żuhowicze [?]; druga wieś „Steblów” [?]. „Rzeka Uszy” – zapewne rzeka Uż (Usza), dopływ Prypeci płynący przez Owrucz i okolice.
Łacina: iterato expulsa – powtórnie wyzuta; quam primum acta praesentia Castrensia Kijoviensia adire potuit – skoro tylko mogła przybyć do niniejszych akt grodzkich kijowskich; solenniter magnoque cum dolore – uroczyście i z wielkim żalem; primi voti … secundi ad praesens – z pierwszego męża … z drugiego obecnie; de actu eius millesimo septingentesimo decimo quinto anno die vigesima secunda Martii – z dnia 22 marca 1715 r.; ab actu Decreti in quatuor septimanis in praesentia Urzędu Ziemskiego – w ciągu czterech tygodni od daty dekretu w obecności urzędu ziemskiego; reindukowali – przywrócili w posiadanie; fusius in se obloquuntur – obszerniej w sobie mówią; cum consensu … suopte proprio ausu – za zgodą … z własnej zuchwałości; Moderna Protestans – niniejsza protestująca; in pacifica Possessione – w spokojnym posiadaniu; Juribus suis excluzowała się – zasłoniła się swymi prawami; annuendo affectationi – przychylając się do życzenia; ne denegaret – aby nie odmówić; electionis Deputatów – (sejmik) elekcji deputatów (na Trybunał); in scriptis – na piśmie; personam … in absentia – (asekuracja) w nieobecności protestującej zabrana spośród papierów; supellectilia – sprzęty; fruktifikowania – czerpania pożytków (z barci); in puncto non reinductionis in bona imo eiusdem iterato expulsionis – w przedmiocie niewprowadzenia w dobra, a nawet ponownego z nich wyzucia; de nullitate et invaliditate – o nieważność i bezskuteczność; omni Iudicio et officio Regni Iure agere – dochodzić prawem w każdym sądzie i urzędzie Królestwa; salva manente … huiusce protestationis melioratione, amplificatione, correctione – z zachowaniem prawa do poprawienia, rozszerzenia i sprostowania niniejszej protestacji; praesentem vero actis praesentibus inscribi – niniejszą zaś do niniejszych akt wpisać. Część formuły końcowej w ubytku/niepewna.
Asekuracja Michała Suszczańskiego Proskury została – jak twierdzi manifestantka – zabrana podczas jej nieobecności spośród papierów w gospodzie; zdanie na przełomie k. 281/281v częściowo niejasne.
Streszczenie
Fragment oryginału. 24 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Bogumiła z Szyrmanów [?] Sokołowska [?], wdowa po Andrzeju, powtórnie wyzuta z dóbr Żuhowicze [?] i Steblów [?], zamanifestowała przeciw Katarzynie z Czerkasów [?], primo voto Proskurzynie, podczaszynie kijowskiej, secundo Kazimierzowej Dydyńskiej, i jej synom Janowi, Michałowi i Gabrielowi Suszczańskim Proskurom. Dekret sądu ziemskiego kijowskiego (Owrucz, 22 III 1715) nakazał obwinionym przywrócić ją w posiadanie w ciągu czterech tygodni; nie uczynili tego, więc sprowadziła urząd ziemski własnym kosztem i została wprowadzona w posesję. W sierpniu 1716 Michał Suszczański Proskura przyjechał do Żuhowicz, przez JmP. Liplańskiego [?] i JmP. Jankowskiego nakłaniał ją do ustąpienia i do mediacji przyjaciół (na sejmiku deputackim w Żytomierzu), dał na piśmie asekurację, że nie będzie przeszkadzał w oddaniu zapisanej jej sumy – którą potem zabrano spośród papierów w gospodzie pod jej nieobecność. Następnie zabrał bydło, konie i sprzęty, zakazał chłopom powinności, połowu ryb w rzece Uszy [Uż] i jeziorach oraz korzystania z barci, i ponownie ją wyzuł. Manifestantka protestuje o niewykonanie dekretu, ponowne wyzucie, nieważność kwitu i szkody, zastrzegając dochodzenie praw. Podpis: Bogumiła Sołokowska [?].