Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 9 z 22
Akty 321–360
Wpisy od 24 III 1717 do 16 X 1717
Akt nr 321
Manifestacja Jana Hrydkiewicza [?] Niedaszkowskiego przeciw Teodorze z Didkowskich [?] Łazarowej Niedaszkowskiej, wdowie, jej synowi Andrzejowi oraz braciom Janowi i Teodorowi Niedaszkowskim – o krzywdy sąsiedzkie, potwarz i pobicie we wsi Niedaszki – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 281v (dół) – 283 (skan 0285, strona lewa – dół i strona prawa; skan 0286, strona lewa i strona prawa – góra) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 281v (skan 0285, strona lewa – dół)
1Manifestacia JmPana Nie-
2daszkowskiego przeciwko Jey-
3mściPaniey Niedaszkowskiey Wdo-
4wie y Innych
5Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
6Miesiąca Marca Dwudziestego Czwartego Dnia
7Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym Prze-
8demną Mikołajem Walew. Lewkowskim Namiesnikiem Na ten czas
27bezbronnego po głowie tak tyrańsko y niemiłosiernie ude-
28rzył że aż na ziemię paść musiał, Potym pomienieni obwinieni
29[reklamant:] Ichmość
k. 283 (skan 0286, strona prawa)
1Ichmść Panowie Jan y Theodor Niedaszkowscy porwawszy się te-
2goż Protestanta bić poczęli iakoż bili kaleczyli y gdyby wyż
3wyrażeni Ichmość Panowie Skuratowscy [?] y inni przytomni nie
4salwowali pewnieby o śmierć zdrowia przywiedli, Tym się nie kon-
5tentuiąc dalszą odpowiedź na zdrowie y Życie protestantis
6zabiciem całe grożąc uczynili y czynić […]ią nieprzestaią Zło-
7dzieiem y wszetecznikiem nazywaiąc Honor szarpali dla któ-
8rych tak znacznych y iawnych diffi[dacyi] […] przechwałek Protestans
9ubivis locorum periclitatur. Którym Modernus protestans tak o przy-
10wrócenie Honoru y dobrey sławy iako o diffidacye na zdrowie y ży-
11cie Tudzież o szkody krzywdy oppressye y violencye wyżey wyrażone
12iako też o winy prawne z tąd pochodzące iterum iterumque protesto-
13wawszy się deklarował z Ichmi obwinionemi in omni Iudicio
14Regni Iure agere salvam tey Protestacyey swoiey zostawiwszy
15Meliorationem vel [am]plificationem [?] Correctionem na ten czas o przyię-
16cie y do Akt zapisanie mnie Urzęd[u] prosił co y [otrzy]mał Jan Nie-
17daszkowski scribendi ignarus.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–320); na marginesie „16mo”, ołówkiem „16”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319, 320). Karty 282v–283 mają ubytki (dziury) – brakujące wyrazy oznaczono […].
Nazwisko komparenta: „Jan Hrydkiewicz [?] Niedaszkowski” (drugi człon lub przydomek niepewny); w tytule „Niedaszkowskiego”, na końcu „Jan Niedaszkowski scribendi ignarus” (niepiśmienny). Obwinieni – Teodora z Didkowskich [?] („Teodorze Didkowskiego Łazarowey”), wdowa po Łazarzu Niedaszkowskim, jej syn Andrzej oraz bracia rodzeni Jan i Teodor Niedaszkowscy (pryncypałowie i motorowie czynu). Wieś Niedaszki – gniazdo Niedaszkowskich, w pow. żytomierskim (wg aktu 332). Tekst równoległy – pozew trybunalski w akcie 332. Świadkowie zajścia: Roman i Jan Skuratowscy [?] (w rkp. „Skuratowskich/Skutatowscy”), Teodor Bolsunowski [?].
„koczerhę” [?] – zapewne kocierha (ukr. кочерга), pogrzebacz piecowy; lekcja niepewna. „wszetecznistwo” [?] – wszeteczeństwo, rozpusta. „Kosze … trzęsą” – kosze rybackie zastawione przez protestanta (rozstrzygnięte aktem 332: „Kosze przez Aktora stawione trzęsiecie”).
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; windykując – dochodząc; Anno Millesimo Septingentesimo decimo secundo die vigesima tertia Julii – 23 lipca 1712 r. (data wcześniejszej protestacji); solenniter cum magnoque dolore – uroczyście i z wielkim żalem; in proxima contiguitate – w najbliższym sąsiedztwie (rozstrzygnięte tekstem równoległym w akcie 332); Protestantis – protestującego; uti vir pacificus – jako człowiek spokojny; litigia Iurisdyctyczne – spory sądowe; patientissime – najcierpliwiej; ad effectum przywodząc – doprowadzając do skutku; Mensis praesentis – bieżącego miesiąca; in praesentia – w obecności; contra praecepta Divina – wbrew przykazaniom Bożym; in rerum natura – w rzeczywistości; ubivis locorum periclitatur – w każdym miejscu jest zagrożony; Modernus protestans – niniejszy protestujący; iterum iterumque – raz po raz; in omni Iudicio Regni Iure agere – dochodzić prawem w każdym sądzie Królestwa; salvam … meliorationem vel amplificationem, correctionem – zachowując (prawo do) poprawienia, rozszerzenia, sprostowania; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Fragment oryginału. 24 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Jan Hrydkiewicz [?] Niedaszkowski, nawiązując do swej protestacji z 23 VII 1712, zamanifestował przeciw braciom Janowi i Teodorowi Niedaszkowskim oraz Teodorze z Didkowskich [?] Łazarowej Niedaszkowskiej, wdowie, i jej synowi Andrzejowi – sąsiadom z tej samej wsi Niedaszki (pow. żytomierski). Zarzucał, że odbierali mu grunty, wyganiali pszczoły z jego barci (dwa roje z sosen), łowili ryby w jego rzekach, nie wynagrodzili szkód mimo zapowiadanej mediacji, a w bieżącym miesiącu w domu wdowy, w obecności Romana i Jana Skuratowskich [?], Teodora Bolsunowskiego [?] i innych przyjaciół, wdowa oskarżyła go o rozpustę z nią, po czym Andrzej uderzył go pogrzebaczem [?] w głowę tak, że upadł, a Jan i Teodor bili go i kaleczyli – ocalili go obecni; grożą mu śmiercią, nazywają złodziejem i rozpustnikiem. Protestuje o przywrócenie czci, odgrażania, szkody i winy prawne, zastrzegając dochodzenie praw. Komparent niepiśmienny.
Akt nr 322
Manifestacja Michała Zerebiłły [?], administratora dóbr miasta Wieledniki [?], w imieniu Katarzyny z Silnicy [?] Potockiej, starościny owruckiej, i jej synów Kazimierza, starosty lubeckiego, Jana i Seweryna Potockich, przeciw Kazimierzowi na Skorodnym [?] Pruszyńskiemu, podstolemu żytomierskiemu – o krzywdy poddanych we wsi Bedarówka [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 283 (dół) – 284 (skan 0286, strona prawa – dół; skan 0287, strona lewa i strona prawa – góra) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 283 (skan 0286, strona prawa – dół)
1Manifestacia Wielm. Jeymci
2Paniey Potockiey Starościney Owruc.
3Przeciwko Wielm. JmPanu Pruszyn-
4skiemu Podstolemu Żytomirskiemu
5Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
6Miesiąca Marca Dwudziestego Piątego Dnia
7Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
26szów pieniężnych y innych należytości przymusza y one so-
27bie koniecznie oddawać każe które odbieraiące na swóy
28własny pożytek obraca, a Poddanych Pryncypałów Protes-
29tantis przez to zruinował, dla którego zruinowania Poddani
30[reklamant:] y precz
k. 284 (skan 0287, strona prawa)
1precz rozeyść się muszą Którym modernus Protestans Nomine
2quorum supra o niesłuszne interessowanie się do Dóbr wyż-
3mianowanych pretendowanie od Poddanych Pryncypałów Pro-
4testantis Intrat y prowentów y onych sobie oddawać przy-
5muszanie z których o uczynienie Kalkulacyey, Tudzież o
6szkody y winy prawne z tąd pochodzące iterum iterumque Pro-
7testowawszy się deklarował tychże wyżmianowanych
8Wielm. Ichmw Panów Pryncypałów swoich z Jmcią obwinio-
9nym in omni Iudicio et officio Regni Iure agere salva ma-
10nente huius Protestationis Melioratione seu [am]plificatione [?]
11Correctione ad praesens Actis praesentibus connotari prosił co
12y otrzymał Michał Zerebiło [?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–321); na marginesie „17mo”, ołówkiem „17”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–321).
Komparent – „Michał Zerebiło” [?], administrator dóbr miasta „Wieledni[ki]” [?] (Wieledniki, miasteczko w pow. owruckim; wyraz częściowo w grzbiecie); por. J. ZEREBIŁO [?] w akcie 281. Mocodawcy – Katarzyna z „Silnice” [?] Potocka, wdowa po Franciszku Potockim, staroście owruckim (por. akt 319), i jej synowie Kazimierz, starosta lubecki, Jan i Seweryn („Sewerina”) Potoccy, „starościcowie owruccy” (w akcie 319 wymieniono tylko Kazimierza i Jana). Obwiniony – Kazimierz „na Skorodnym” [?] Pruszyński, podstoli żytomierski (przydomek od wsi Skorodne [?] w pow. owruckim – lekcja niepewna). Nazwa wsi, w której obie strony mają części – „Bedarowsku” [?] (lekcja bardzo niepewna; może Bondarówka). W wierszu „Podstoli Żytom. […] maiąc” jeden wyraz nieodczytany.
Łacina: cum attinentiis – z przyległościami; Nomine et ex Speciali Comisso – w imieniu i ze szczególnego zlecenia; eo Nomine – w tym imieniu; Solenniter cum magna querimonia – uroczyście z wielką skargą; aliena non appetere – cudzego nie pożądać; violento modo – gwałtownie; Nomine quorum supra – w imieniu wyżej wymienionych; Kalkulacya – obrachunek; iterum iterumque – raz po raz; in omni Iudicio et officio Regni Iure agere – dochodzić prawem w każdym sądzie i urzędzie Królestwa; salva manente huius Protestationis Melioratione seu amplificatione, Correctione – z zastrzeżeniem poprawienia, rozszerzenia lub sprostowania niniejszej protestacji; ad praesens Actis praesentibus connotari – na teraz do niniejszych akt zapisać; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Fragment oryginału. 25 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Michał Zerebiło [?], administrator dóbr miasta Wieledniki [?], w imieniu i ze specjalnego zlecenia Katarzyny z Silnicy [?] Potockiej, wdowy, starościny owruckiej, i jej synów – Kazimierza, starosty lubeckiego, Jana i Seweryna Potockich – nawiązując do wcześniejszych protestacji, zamanifestował przeciw Kazimierzowi na Skorodnym [?] Pruszyńskiemu, podstolemu żytomierskiemu. Obie strony mają części we wsi Bedarówka [?] (pow. owrucki); Pruszyński od lat krzywdzi poddanych Potockich, gwałtem zmusza ich do pańszczyzny, dani miodowej, czynszów i innych powinności na swoją rzecz, przez co poddani zostali zrujnowani i muszą się rozchodzić. Protestacja o bezprawne roszczenia do dóbr i dochodów, o obrachunek, szkody i winy prawne, z zastrzeżeniem dochodzenia praw. Podpis: Michał Zerebiło [?].
Akt nr 323
Relacja woźnego Stefana Stachowskiego o doręczeniu w Miliuliczach [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Aleksandra i Katarzyny Szechowskich, podstolich starodubowskich, przeciw Janowi i Zofii z Bokomów [?] Siliczom, podczaszycom kijowskim, i Michałowi Siliczowi – o porąbanie Aleksandra Szechowskiego w ich domu – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 III 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew wydany w Lublinie 8 III 1717, doręczony 23 III 1717)
Karty / skanyk. 284 (dół) – 285 (skan 0287, strona prawa – dół; skan 0288, strona lewa i strona prawa) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 284 (skan 0287, strona prawa – dół)
1Relacia od Ichmw Panów Szechow-
2skich Podstolich Starodub. Mał[żonków] [?] po [?]
3Urodzonych Ichmw Panów Sili-
4czów Podczaszyców Kijows. Mał[żonków] [?]
5y innych
6Roku Tysiąc Siedmset Siedmnas[te]go
7Miesiąca Marca Dwudziestego Piątego Dnia
8Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
30oblito amore coniuncto z Domem Wierności Waszych nietylko
31[reklamant:] tumultum
k. 285 (skan 0288, strona prawa)
1tumultum non sedasti lecz y z domu swego consulto na zabi-
2cie godząc Aktora ieśliście mogąc przy potencyi swoiey
3et ex ipsa stringente conscientia [ad] melius sentire zawzię-
4tych na zdrowie Aktora przywieść quam obrem Aktor ska-
5leczony skonvulnerowany w Domu Wości Waszych czas nie-
6mały u siebie chowiąc koszt niemały in curando salute
7poniósł, Którym Wości Wasze do przysłuchania się we wo-
8szystkim tak Dekretowi Sądów Głów. Trybun. Koron. Lubel-
9skich iakowy w tey Sprawie […] [?] nastąpi, iako y
10rigorowi na Wości Waszych extendowanemu przysłucha-
11nia się y we wszystkim co szyrzey Wiernościom Waszym in
12futuro termino enucleowano będzie Sądowi y Stronie
13prawnie odpowiadaiąc skutecznie się usprawiedliwili
14citamini sibi terminum paritur et ad praemissa respon-
15suri. Datt. Lublini. Anno Millesimo Septingentesimo de-
16cimo Septimo die octava Martii. Za którym [po]łożeniem mia-
17nowany Woźny Rok y Termin Stronom oboim Powodowey y
18pozwaney Przed Sądem Głównym Trybunalskim Koron.
19Lubelskim według praefixiey w Pozwie Inserowanym
20exprimowaney Ku rosprawie praw-
21ney Stanowieniu się złożył y prae-
22figował de quo praesens eius-
23dem Ministerialis Rela-
24tio Stefan Stachowski
25Woźny Scribendi
26ignarus
27[pod spodem zakrętas]
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–322); na marginesie „18vo”, ołówkiem „18”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–322). Sprawa: najazd 5 I 1717 na dwór w Miliuliczach [?] i porąbanie Jana Aleksandra Szechowskiego, podstolego starodubowskiego (zob. akty 307, 309, 310, 312, 316); tu Szechowscy pozywają do Trybunału także samych gospodarzy – Siliczów, podczaszyców kijowskich – zarzucając, że zaprosili Szechowskiego do swego domu i z niechęci lub z namowy dopuścili, by Bandynelli i Przysiecki go porąbali, nie uśmierzyli tumultu, a nawet zmierzali do jego zabicia; ranny przez długi czas leczył się w ich domu.
Nagłówek „Relacia od Ichmw Panów Szechowskich … Mał[żonków] [?] po [?] Urodzonych Ichmw Panów Siliczów” – skróty „Mał” rozwiązane jako „Małżonków” (w tekście pozwu „Siliczom … Mał[żonkom] Pozwanym”); „po” zapewne zamiast „przeciw/do” – lekcja niepewna. Nazwisko panieńskie Zofii Siliczowej – „Bokomówna” [?] (lekcja niepewna). W tekście łacińskim „Czechowskich” – błąd pisarza za Szechowskich. Po „abyście” skrót „Wci” – W[iernoś]ci (por. akt 329).
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum recognovit – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie zeznał; Tenoris sequentis – następującej treści; a data seu positione praesentis citationis recte in quatuor Septimanis sequentium – od daty lub położenia niniejszego pozwu w ciągu czterech następnych tygodni; dum et quando causa praesens ex Regestro causarum huic Comp[etenti] circa incidentiam causae uti coniunctae … legitime incidunt – kiedy niniejsza sprawa z właściwego rejestru spraw przypadnie, łącznie (ze sprawą) z … jako połączona; ad Instantiam … Instigatoris Iudicii Nostri Tribunalitii eiusque Delatorum Generosorum Alexandri et Catharinae Szechowskich Subdapiferorum Starodubiensium Coniugum Legitimorum actorum qui vos citant – na żądanie instygatora Naszego Sądu Trybunalskiego i jego delatorów, urodzonych Aleksandra i Katarzyny Szechowskich, podstolich starodubowskich, prawowitych małżonków, powodów, którzy was pozywają; uti iunctum sanguine – jako złączonego krwią (spokrewnionego); odio aliquo ducti – powodowani jakąś nienawiścią; in conspectu – na oczach; oblito amore coniuncto – zapomniawszy o łączącej miłości; tumultum non sedasti – nie uśmierzyłeś tumultu; consulto – umyślnie; ex ipsa stringente conscientia ad melius sentire – z samego nakazu sumienia, by lepiej czuć (niejasne); quam obrem – z tego powodu; skonvulnerowany – poraniony; in curando salute – na leczenie zdrowia; enucleowano – wyłuszczone; citamini sibi terminum paritur et ad praemissa responsuri – jesteście pozwani, termin wam się wyznacza, abyście odpowiedzieli na powyższe; Datum Lublini … die octava Martii 1717 – dan w Lublinie 8 marca 1717; praefixia – wyznaczenie (terminu); de quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; scribendi ignarus – niepiśmienny.
Streszczenie
Fragment oryginału. 25 III 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Stachowski zeznał, że 23 III 1717 zaniósł do wsi Miliulicze [?] pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 8 III 1717) i położył go na stole w izbie w obecności pozwanych – Jana i Zofii z Bokomów [?] Siliczów, podczaszyców kijowskich, oraz brata Jana, Michała Silicza. Z instancji instygatora trybunalskiego i delatorów – Aleksandra i Katarzyny Szechowskich, podstolich starodubowskich – pozwano ich łącznie ze sprawą przeciw Aleksandrowi Bandynellemu, wojskiemu mielnickiemu, i Krzysztofowi Przysieckiemu, staroście romeńskiemu: Siliczowie mieli zaprosić Szechowskiego (spokrewnionego z nimi) do swego domu, gdzie na ich oczach – z niechęci lub z ich namowy – Bandynelli i Przysiecki okrutnie go porąbali; Siliczowie nie uśmierzyli tumultu, a ranny długo leczył się w ich domu kosztem własnym. Woźny wyznaczył stronom termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 324
Relacja woźnego Pawła Drzewickiego [?] o areszcie zbiegłego poddanego Aleksandra Pruszyńskiego, Lewona Skałozuba [?], osiadłego w Czerniechowie (dobrach Niemiryczów, w arendzie Andrzeja Madalińskiego) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (areszt 8 III 1717)
Karty / skanyk. 285v – 286 (skan 0289, strona lewa i strona prawa – góra) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 285v (skan 0289, strona lewa)
1Aprilis
2Relacia Aresztu w sprawie Jmci
3Pana Pruszyńskiego
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Aprila Pierwszego Dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
24nieckich [?] Braci między sobą rodzonych ad praesens w Arędowney Po-
25sessyey Urodzonego JmPana Andrzeja Madalińskiego zostaią-
26cych, gdzie będące Poddanego Dziedzicznego Requirentis na imię
27Lewona Skałozuba [?] ze wsi Skałozubowa [?] do Miasta Czerniechowa
28z Żoną Synami dwoma Końmi Bydłem et cum tota Minus [?] Supelle-
29ctili domestica zbiegłego y tam byłem osiadłego u wyżmianowa-
30nego Urodzonego JmPana Andrzeja Madalińskiego Arędownego
31[reklamant:] Possessora
k. 286 (skan 0289, strona prawa – góra)
1Possessora pomienionego Chłopa aby do rosprawy prawney do trzy-
2mał w Tysiącu grzywien Polskich aresztował y prawnie przypo-
3rzeczył. Który areszt pomieniony JmPan Mad[aliński] […] benevole
4przyiowszy Chłopa requirentis do rosprawy prawney do trzymać
5deklarował, a tak pomieniony Woźny tyż Stroną Szlachtą przy
6sobie będącą oświadczywszy z tamtąd odiec[hał] […] [Kt]órym tę swoią praw-
7dziwą Aresztu Relacyą przedemną Urzędem uczynił y zeznał pro-
8sząc eam actis praesentibus connotari co y otrzymał Paweł Drze-
9wicki [?] Woźny pisać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–323); na marginesie „19” (seria numerów ciągła, bez końcówki łacińskiej), ołówkiem „19”; nad tytułem nagłówek miesiąca „Aprilis”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–323). Nowy woźny generał – szlachetny Paweł Drzewicki [?] (niepiśmienny).
Czerniechów (Czerniachów) – miasto w pow. żytomierskim z zamczyskiem, dziedziczne dobra braci Niemiryczów: Aleksandra, starosty nowosieleckiego, Stefana, Karola, Franciszka, Augusta Stanisława i in., „kasztelaniców połanieckich” [?] (lekcja niepewna), w arendzie Andrzeja Madalińskiego. Zbiegły poddany Aleksandra Pruszyńskiego – Lewon „Skałozub” [?] z żoną, dwoma synami, końmi, bydłem i całym sprzętem domowym, ze wsi „Skałozubów” [?] (obie nazwy w rkp. „Skodozuba/Skołozubowa” – lekcja niepewna). Szlachta asystująca: Jerzy Ohyra [?] Tyszkiewicz [?] i Stefan [Wy]hyhowski [?] (wiersze z ubytkiem). W k. 286, w. 3 – kilka wyrazów w ubytku.
Łacina: a prima Notitias – z pierwszej wiadomości (wkrótce po powzięciu wiadomości); quorumcunque Nominum – jakichkolwiek imion; ad praesens – obecnie; Requirentis – wymagającego (wnioskodawcy); cum tota … Supellectili domestica – z całym sprzętem domowym; eam actis praesentibus connotari – aby ją do niniejszych akt zapisać. „Areszt … w tysiącu grzywien polskich” – zatrzymanie zbiega pod zakładem (wadium) 1000 grzywien do rozprawy sądowej; „przyporzeczył” – zapowiedział (zobowiązał).
Streszczenie
Fragment oryginału. 1 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Paweł Drzewicki [?] zeznał, że 8 III 1717 na żądanie Aleksandra Pruszyńskiego, w asyście szlachty (Jerzego Ohyry [?] Tyszkiewicza [?] i Stefana Wyhyhowskiego [?]), był w mieście Czerniechowie (pow. żytomierski), dziedzicznych dobrach braci Niemiryczów (Aleksandra, starosty nowosieleckiego, Stefana, Karola, Franciszka, Augusta Stanisława), trzymanych w arendzie przez Andrzeja Madalińskiego, i tam u Madalińskiego zaaresztował pod zakładem 1000 grzywien zbiegłego poddanego Pruszyńskiego – Lewona Skałozuba [?] ze wsi Skałozubów [?], osiadłego tam z żoną, dwoma synami, końmi, bydłem i całym dobytkiem – do rozprawy prawnej. Madaliński przyjął areszt i zobowiązał się zatrzymać chłopa do rozprawy. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 325
Manifestacja Stanisława Bohdanowicza, administratora dóbr miasta Nowe Narodycze, w imieniu Eufrozyny z Łysakowskich, primo voto Sopoćkowej [?], podstoliny mozyrskiej, secundo Talmuntowej, starościny nurskiej, przeciw Annie, wdowie, i Antoniemu, skarbnikowi bracławskiemu, Kordyszom oraz innym sukcesorom Michała Kordysza, podczaszego bracławskiego – o niezwrócone 70 talarów bitych – z przysięgą manifestanta – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 286 (dół) – 287v (skan 0289, strona prawa – dół; skan 0290, strona lewa i strona prawa; skan 0291, strona lewa – góra) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 286 (skan 0289, strona prawa – dół)
1Manifestacia Jeymci Paniey Tal-
2muntowey Starościney Nurskiey prze-
3ciwko Ichm Panom Kordyszom y innym
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Aprila wtórego Dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym
7Przedemną Mikołajem Walew. Lewkowskim Namiesnikiem na
8ten czas Podwoiewodztwa Vices Regentem Grodzkim Generału Wo-
9iewództwa Kijowskiego y Xięgami Ninieyszemi Grodzkiemi Kijows.
10Comparens per[sonali]ter Urodzony Pan Stanisław Bohdanowicz Admini-
11strator Dóbr Miasta Nowego Narodycz cum attinentiis Nomine et
12ex Comisso Wielm. Jeymci Paniey Eufrozyny Łysakowskiego antea
13Sopoćkowey [?] Podstoliney Mozyrskiey ad praesens vero Talmuntowey
14Starościney Nurskiey praecavendo omnimodae suae y tey że Jeymci
15Pryncypałki swoiey indemnitati Solenniter Przeciwko Wielm. Jeymci
29cypałki Manif[esta]ntis słuchali, na ten czas Jeymść Pryncypałka Ma-
30nifestantis z tą Summą Siedmdziesiąt talerów bitych, iako y drugą
31[reklamant:] dziesięć
k. 287 (skan 0290, strona prawa)
1dziesięć Czerwonych złotych przez JmPana Antoniego Kordysza
2Syna Ichmw u siebie wziętą na którą y kwit iest od tegoż JmPana Anto-
3niego Kordysza dany odzywałasię y jeszcze przy tey że Kalkulacyi in su-
4per Pięćdziesiąt pięć złotych poll. przez tegoż Nieboszczyka JmPana Podcza-
5szego Bracławsk. wziętych u siebie dowodziła y Solutionem tych Summ
6tamże doma[gała] się, tedy Ichmść Panowie [Succ]essorowie należycie
7wysłuchawszy Jeymci Pryncypałki Manifestantis Kalkulacyi y zu-
8pełnie kwitowawszy Jeymść ze wszystkich Pretensyi do tych Siedmdzie-
9siąt talerów bitych y dziesięciu czerwonych złotych, osobliwie Ichmść
10Panowie Cyprynowie [?] nieznali się, że ich od Ichmw obżałowanych Męża
11y Rodzica iako y samego JmPana Antoniego Kordysza nieodbierali,
12et hocce onus solutionis tych wszystkich Sum co [?] y z Kalkulacyi poka-
13zało złł. poll. pięćdziesiąt pięć do samych tylko Ichmw obżałowanych
14regulowali, w czym Modernus Manifestans widząc tantam protractio-
15nem solutionis praefatorum Summarum exindeque ne aliquod in posterum ori-
16atur dubium ile kiedy ile kiedy y tam ten List od samey Jeymci Pa-
17niey Kordyszowey przy odebraniu mianowaney Summy Siedmdzie-
18siąt talerów bitych, coby za kwit stanął pisany gdzieś się zawie-
19ruszył a y kwitu żadnego nie masz tylko że modernus Manifestans z dru-
20gim Mieszczaninem Narodyckim tę pieniądze Siedmdziesiąt talerów
21bitych samey Jeymci Paniey Kordyszowey oddał do rąk y prawdziwie wy-
22liczył, exonerando w tym conscientiam suam ad comprobationem iurato-
23riam zabierał się, y to znowu przeciwko Ichmm obżałowanym mani-
24festowawszy się, prosił Urzędu Ninieyszego o wydanie sobie Rothy Iura-
25mentu ad comprobandam rei veritatem, iako rzetelnie y prawdziwie
26Siedmdziesiąt talerów bitych do Rąk własnych Jeymci Paniey Kordy-
27szowey oddał, y iako był na ten czas List od Jeymci Paniey Kordyszowey
28przy odebraniu tey Summy pro documento pisany y teraz zginął,
29którego affektacyi Ja Urząd annuendo Rothę iuramenti wydałem, y
30tak tenże Comparens in praesentia Woźnego Generała Woiewództwa
k. 287v (skan 0291, strona lewa – góra)
1Kijowskiego Andrzeja Mikołajewicza y wielu Ichmw Szlachty na ten czas do
2Kancellaryi przybyłych, flexis ad imaginem Crucifixi Christi Domini ge-
3nibus rothisante praefato ministeriali te wykonał słowa, Ja Stanisław
4Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu w Troycy Swiętey iedynemu Iż
5Summę Siedmdziesiąt talerów bitych którą Jeymść Pani ad praesens Talmun-
6towa Starościna Nurska, ze mnie y drugiego Mieszczanina do Jmci
7Pana Kordysza posłała za Listem Jmci y wszystkie spełna nic sobie nie
8zataiwszy y prawdziwie do rąk własnych Jeymci Paniey Kordyszowey
9oddałem, y Jeymść Pani Kordyszowa nie [?] odebrała w Domu swoim w Ja-
10nowce na Wołyniu y List miasto assekuracyi czyli kwitu na ten czas
11do Jeymci Paniey Talmuntowey pisała, który teraz nie wiem quo fato
12zginął. na czym iako sprawiedliwie przysięgam tak mi Panie Boże do-
13pomóż y niewinna męka Chrystusa Pana, po którym wykonanym Iu-
14ramencie tenże Comparens hoc totum prosił actis praesentibus connotari
15co y otrzymał Stanisław Bohdanowicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–324); na marginesie „20”, ołówkiem „20”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–324). Akt wiąże się z aktem 319 (sukcesorowie dóbr Nowe Narodycze – m.in. Talmuntowa, starościna nurska, primo voto Mateuszowa „Popiełkowa” [?], potomkowie Michała „Kordysza-[kowskiego?]” [?], podczaszego bracławskiego, Cyprynowie, Pawszowie): tu nazwisko podczaszego wyraźnie KORDYSZ; Talmuntowa – Eufrozyna z Łysakowskich, „antea Sopoćkowa” [?] (por. „Popiełkowa” [?] w akcie 319 – obie lekcje niepewne), podstolina mozyrska.
Komparent – Stanisław Bohdanowicz, mieszczanin [?] narodycki i administrator dóbr miasta Nowe Narodycze, sam zawiózł pieniądze z drugim mieszczaninem narodyckim. Talmuntowa trzymała Nowe Narodycze trzyletnim kontraktem (tenutą), w 1717 sukcesorowie puścili je w trzyletnią tenutę JmP. Pawszy, podczaszemu żytomierskiemu. Przysięgę rotował woźny generał kijowski Andrzej Mikołajewicz (por. akty 281 i nast.). W przysiędze „nie [?] odebrała” – sens wymaga „odebrała” (zapewne błąd pisarza lub zła lekcja). Wieś Kordyszów – „Janówka” [?] na Wołyniu („do wsi Janówki”, „w Janowce na Wołyniu”).
Łacina: Nomine et ex Comisso – w imieniu i ze zlecenia; antea … ad praesens vero – dawniej … obecnie zaś; praecavendo omnimodae suae … indemnitati – zabezpieczając się przed wszelką szkodą swoją; stante vita sua – za swego życia; his formalibus – tymi słowami; annuendo – przychylając się; moneta currebat – moneta obiegała; modernus Manifestans – niniejszy manifestant; pro tunc – wówczas; ex quo – ponieważ; satisfakcya – zadośćuczynienie; ac tandem – a wreszcie; fatis cessit – zmarł; in super – ponadto; Solutionem – zapłaty; hocce onus solutionis – ten ciężar zapłaty; tantam protractionem solutionis praefatorum Summarum exindeque ne aliquod in posterum oriatur dubium – tak wielkie odwlekanie zapłaty wspomnianych sum, a stąd aby na przyszłość nie powstała jakaś wątpliwość; exonerando … conscientiam suam ad comprobationem iuratoriam – dla uspokojenia sumienia (zgłosił się) do dowodu przysięgą; Rotha Iuramenti ad comprobandam rei veritatem – rota przysięgi dla dowiedzenia prawdy; pro documento – jako dowód; annuendo Rothę iuramenti wydałem – przychylając się wydałem rotę przysięgi; flexis ad imaginem Crucifixi Christi Domini genibus rothisante praefato ministeriali – zgiąwszy kolana przed wizerunkiem Ukrzyżowanego Chrystusa Pana, gdy rotę czytał wspomniany woźny; quo fato – jakim losem; hoc totum prosił actis praesentibus connotari – prosił to wszystko zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 2 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Stanisław Bohdanowicz, administrator dóbr miasta Nowe Narodycze, w imieniu Eufrozyny z Łysakowskich, primo voto Sopoćkowej [?], podstoliny mozyrskiej, obecnie Talmuntowej, starościny nurskiej, zamanifestował przeciw Annie, wdowie, i jej synowi Antoniemu, skarbnikowi bracławskiemu, Kordyszom i innym sukcesorom Michała Kordysza, podczaszego bracławskiego. Kordysz za życia listami prosił Talmuntową o pożyczkę; ta posłała mu przez Bohdanowicza i drugiego mieszczanina narodyckiego 70 talarów bitych (po 10 zł) do Janówki [?] na Wołyniu, gdzie w nieobecności podczaszego odebrała je Kordyszowa, dając zamiast kwitu list – który później zaginął. Kordysz odkładał zwrot do obrachunku z trzyletniej tenuty Nowych Narodycz trzymanej przez Talmuntową, po czym zmarł. Przy obrachunku w 1717 (gdy sukcesorowie wydzierżawiali Nowe Narodycze JmP. Pawszy, podczaszemu żytomierskiemu) Talmuntowa upomniała się o 70 talarów, 10 czerwonych złotych pożyczonych przez Antoniego Kordysza (na kwit) i 55 zł pożyczonych przez podczaszego; sukcesorowie (zwłaszcza Cyprynowie [?]) nie przyznali się do tych długów i zrzucili ciężar zapłaty na Kordyszów. Bohdanowicz, wobec braku kwitu, złożył – na rotę wydaną przez urząd, wobec woźnego Andrzeja Mikołajewicza i szlachty – przysięgę, że oddał 70 talarów do rąk Kordyszowej. Podpis: Stanisław Bohdanowicz.
Akt nr 326
Relacja woźnego Bazylego Sienkiewicza o areszcie zbiegłych poddanych Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego, osiadłych we wsi Kłotówek [?] (dobra Jana z Rybna Rybińskiego, stolnika żytomierskiego) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (areszt 7 IV 1717)
Karty / skanyk. 287v (dół) – 288 (skan 0291, strona lewa – dół i strona prawa – góra) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 287v (skan 0291, strona lewa – dół)
1Relacia Aresztu w Sprawie Jmci
2Pana Niemiryczego Kom. Ziem. Kij.
3Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
4Miesiąca Aprila Dziewiątego Dnia
5Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym Przedemną
6Mikołajem Walew. Lewkowskim Namiesnikiem na ten czas Podwoie-
16y zeznał prosząc eam actis connotari co y otrzymał. Bazyli Sien-
17kiewicz Woźny pisać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–325); na marginesie „21”, ołówkiem „21”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–325). Nowy woźny generał – szlachetny Bazyli Sienkiewicz (niepiśmienny). Formularz relacji aresztu jak w akcie 324.
Zbiegli „robotni” [?] poddani Niemirycza: Józyp [?] Młynarz z synami (Czerma [?] – lekcja niepewna, może imię syna), Mikołaj Mazur z bratem Fedorem Deduchem, Semen Kowal z nieżonatym bratem i Stefan – ze wsi Międzyrzyczki [?] (por. akt 75), z żonami, dziećmi, końmi, wołami i całym dobytkiem; zbiegli w marcu 1717 do wsi „Kłotowek” [?] (lekcja niepewna), należącej do Pieniężewicz [?] (zapewne Penyzewycze w pow. owruckim/żytomierskim), w posesji Jana z Rybna Rybińskiego, stolnika żytomierskiego, sędziego grodzkiego owruckiego (por. akt 317); areszt przyjął podstarości Stanisław „seu alius Nominis” Węgrzyński.
Łacina: seu alius Nominis – albo innego imienia; in Martio – w marcu; Nomine Pana swego – w imieniu swego pana; benevole – życzliwie, dobrowolnie; eam actis connotari – aby ją zapisać do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 9 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Bazyli Sienkiewicz zeznał, że 7 IV 1717 na żądanie Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego, w asyście szlachty (Antoniego Czarnołuskiego i Stefana Skarbowicza [?]) był we wsi Pieniężewicze [?], w posesji Jana z Rybna Rybińskiego, stolnika żytomierskiego i sędziego grodzkiego owruckiego, i zaaresztował u podstarościego Stanisława Węgrzyńskiego, pod zakładem 1000 grzywien od każdego, zbiegłych w marcu 1717 z Międzyrzyczki [?] poddanych Niemirycza (Józypa [?] Młynarza z synami, Mikołaja Mazura z bratem Fedorem Deduchem, Semena Kowala z bratem i Stefana) z żonami, dziećmi, końmi, wołami i dobytkiem, osiadłych we wsi Kłotówek [?] należącej do Pieniężewicz. Podstarości przyjął areszt w imieniu pana i zobowiązał się zatrzymać chłopów do rozprawy. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 327
Relacja woźnego Bazylego Sienkiewicza o doręczeniu we wsi Czerniawka [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego, przeciw Michałowi Dubiskiemu – o wydanie zbiegłego poddanego Oniśka z Międzyrzyczki [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 12 IV 1717)
Karty / skanyk. 288 (dół) – 288v (skan 0291, strona prawa – dół; skan 0292, strona lewa) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 288 (skan 0291, strona prawa – dół)
1Relacia od Jmci Pana Niemirycki-
2go Komornika Ziemskiego Kijows. po Uro-
3dzonego JmciPana Dubiskiego
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Aprila Trzynastego Dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym Prze-
7demną Mikołajem Walew. Lewkowskim Namiesnikiem na ten
21Kijowskiego y ich Conservat albo innego iakowego kolwiek Spra-
22wiey należytego do sądzenia przypadnie y sądzona będzie Stano-
23wienia się zawity ku rosprawie prawney złożył y naznaczył, o czym
24swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił y zeznał Relacyą pro-
25sząc eam actis connotari co y otrzymał Bazyli Sienkiewicz Woźny pi-
26sać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–326); na marginesie „22”, ołówkiem „22.”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–326). Woźny – Bazyli Sienkiewicz (jak w akcie 326). Sprawa łączy się z aktem 326 (zbiegli poddani A. J. Niemirycza z Międzyrzyczki [?]); poddany Onisko zbiegł do wsi Czerniawka [?], odległej o ćwierć mili od Międzyrzyczki, i został tam wcześniej zaaresztowany pod zakładem 1000 grzywien.
„po” w tytule i w tekście („Aktora, po Urodzonego … Pozwanego”) – w znaczeniu „przeciw” (por. tytuł aktu 323). „Sprawa y Miecy” [?] – zapewne „w sprawie i mocy” (lekcja niepewna).
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum recognovit – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie zeznał; Die decima Secunda Aprilis – dnia 12 kwietnia; ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; Aktoris – powoda; in toto refertur – w całości się odwołuje; Conservat – konserwatorii (rejestrów spraw konserwatoryjnych); eam actis connotari – aby ją zapisać do akt. „Taxa w Statucie Koronnym opisana” – kara pieniężna za niewydanie zbiegłego chłopa.
Streszczenie
Fragment oryginału. 13 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Bazyli Sienkiewicz zeznał, że 12 IV 1717 zaniósł do wsi Czerniawka [?], dóbr Michała Dubiskiego, i położył na stole w izbie dworskiej pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydany z instancji instygatora i delatora – Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego – przeciw Dubiskiemu o wydanie poddanego Niemirycza, Oniśka, z żoną, trzema synami, bydłem i sprzętem, zbiegłego z Międzyrzyczki [?] do Czerniawki (o ćwierć mili) i zaaresztowanego tam pod zakładem 1000 grzywien, a w razie niewydania – o zapłatę taksy statutowej, szkody i winy. Wyznaczył stronom termin w Trybunale za cztery tygodnie lub gdy sprawa przypadnie z rejestru województw wołyńskiego, bracławskiego, czernihowskiego i kijowskiego. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 328
Relacja woźnego Andrzeja Mikołajewicza o doręczeniu we wsi Biłka [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Samuela i Konstancji z Dubnickich [?] Zerebiłłów [?] i ich synów przeciw bojarom owruckim Iwanowi i Fedorowi Sakowcom [?] Łanewiczom [?] Biełkowskim [?] (z asystencją starosty owruckiego Józefa Brzuchowskiego [?]) – o ustąpienie z części Sakowszczyzna [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 13 IV 1717)
28Dóbr Części Sakowszczyzny per cessionem nabytey o czym Zapis Cessiony
29y Possessya obszerniey świadczą, a w nie ustąpieniu z pomienionych
30Dóbr Części Sakowszczyzny do oddania y zapłacenia Summy Pięciu-
31dziesiąt y trzech Kop Litewskich dwudziestu groszy y iednego do uczynienia
k. 289v (skan 0293, strona lewa – góra)
1Kalkulacyey z Branych Prowentów do nagrodzenia szkód z tąd pocho-
2dzących Intentowaney. Za którym położonym Pozwem tenże pomieniony Woź-
3ny Rok y Termin Stronom obom powodowey y pozwaney przed Sądem Główn.
4Trybun. Koron. Lubelskim od daty y położenia Pozwu tego za Niedziel Cztery
5albo w ten czas gdy ta Sprawa z Regestru Woiewództw Wołyńskiego Brac-
6ławskiego Czernihowskiego Kijowskiego y ich Conservat, albo w ten czas
7gdy ta Sprawa z Regestru sobie należytego przypadnie y sądzona będzie
8Stanowienia się zawity ku rosprawie Prawney złożył y naznaczył o czym
9swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczyniwszy y zeznawszy Relacyą
10prosił eam actis praesentibus connotari co y otrzymał Andrzey Mikoła-
11iewicz Woźny pisać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–327); na marginesie „23”, ołówkiem „23.”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–327). Woźny – Andrzej Mikołajewicz (por. akty 281 i nast., 325).
Pozwani – bojarzy owruccy (należący do miasta JKM Owrucza, stąd „asystencja” ich pana – starosty owruckiego Józefa „z Brzybowa” [?] Brzuchowskiego; w tytule „Bruchowskiego” [?]): Iwan i Fedor „Sakowcowie” [?] „Łanewicz” [?] „Bietkowscy” [?]. Wieś „Bitki”, „we wsi Bitce” – zapewne Biłka (ł pisane jak t; stąd też przydomek „Bietkowscy” = Biełkowscy?) – wszystkie lekcje niepewne. Część „Sakowszczyzna” [?] w tej wsi: Roman Łanewicz [?], poprzednik pozwanych, puścił ją w zastaw za 53 kopy 21 groszy litewskich Tychnowi „Korkowce” [?] i Hrehoremu „Maslu” [?], a od nich nabył ją przez cesję „Jerko” [?] Zerebiło, poprzednik powodów. Powodowie: Samuel i Konstancja z Dubnickich [?] Zerebiłłowie (por. Michał Zerebiło – akt 322, J. Zerebiło – akt 281) i ich synowie Andrzej, Michał, Jakub i Zygmunt.
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; Die decima tertia Aprilis – dnia 13 kwietnia; ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Delatorów – na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów; cum assistentia – z asystencją (współpozwaniem jako opiekuna prawnego); de Iure debita – z prawa należną; per cessionem – przez cesję; Conservat – (rejestru spraw) konserwatorskich; eam actis praesentibus connotari – aby ją zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 15 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Andrzej Mikołajewicz zeznał, że 13 IV 1717 zaniósł do wsi Biłka [?] (pow. owrucki) i położył w izbie u bojarzyna JKM Fedora Sakowca [?] pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydany z instancji instygatora i delatorów – Samuela i Konstancji z Dubnickich [?] Zerebiłłów oraz ich synów Andrzeja, Michała, Jakuba i Zygmunta – przeciw bojarom owruckim, braciom Iwanowi i Fedorowi Sakowcom [?] Łanewiczom [?] Biełkowskim [?], z asystencją ich pana, starosty owruckiego Józefa Brzuchowskiego [?], o ustąpienie z części Sakowszczyzna [?] we wsi Biłka [?], zastawionej niegdyś przez Romana Łanewicza [?] Tychnowi Korkowce [?] i Hrehoremu Maslu [?] za 53 kopy 21 groszy litewskich i nabytej cesją przez Jerka [?] Zerebiłłę, a w razie nieustąpienia – o zapłatę tej sumy, obrachunek pobranych pożytków i szkody. Wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 329
Relacja woźnego Andrzeja Mikołajewicza o doręczeniu pozwów głównych do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego, przeciw sędziom ziemskim kijowskim Antoniemu na Wojutynie Sienickiemu i Aleksandrowi na Olewsku Niemiryczowi (o uciążliwy dekret) oraz Mariannie z Szumlańskich Aleksandrowej Trzeciakowej, podstolinie kijowskiej – o dział dóbr Ohaycze [?] i Bondary [?] i munimenta po zabitym Aleksandrze Trzeciaku – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data16 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozwy z Lublina 30 III 1717, doręczone 15 IV 1717)
2korzoney requizycyey tak przez osoby Przyiaciół iako y Siebie samego wydzie-
3lenia Części w Dobrach Ohayczy [?] Bondarach [?] y innych w Possessyey Wierności
4Twoiey zostaiących które iure divino per rempublicam formato concerne-
5re zwykli, przywiodłaś do straty y ruiny że ad media Iuris udaćsię
6musiał w Sądzie Ziemskim Kijows. gdzie szukałaś tyle sposobów aby
7przewlekłasię Sprawa a Wierność Twoia Dobra trzymała, A zatym do
8przysłuchania się win prawnych przez Sąd Główny Trybun. Koron. Lubelski
9tak na Wierności Waszey Sędzie Ziem. Kijowski iako Wierność Twoia Strona
10przychylna wskazanych względem uciążliwie sądzenia Strone aktorowey
11Wierność zaś Twoia Urodzona Trzeciakowa do wydzielenia Dóbr Aktorowi
12należących uczynienia Kalkulacyi z Branych Prowentów, Tudzież
13do przywrócenia munimentów po śmierci niegdy Alexandra Trzeciaka
14Podstolego Kijowskiego pozostałych w sprawie z Wielmożnymi Niemirycza-
15mi Kasztellanicami Połanieckiemi o zabicie tegoż wyż pomienionego
16Alexandra Trzeciaka których ani sama chcesz dochodzić ani Aktorowi
17iako Successorowi należącemu niedaiesz, a co większa nietylko te ale
18y insze papiry ad Massam Substantiae Trzeciakovianae ściągaiące
19się u siebie trzymasz Zaczym Aktor ratione omnium praemissorum
20na Termin wyż oznaczony Wierności Waszę pozywa, na którym
21iako na zawitym abyście Wości Wasze staneli y na wszystko sądownie
22odpowiadaiąc skutecznie się usprawiedliwili. Datum Lublini Die
23Trigesima Martii Anno Millesimo Septingentesimo decimo Septi-
24mo. Za którym to Pozwem on Woźny Rok y Termin Stronom obom Po-
25wodowey y pozwaney do przysłuchania się złożył y naznaczył y o tym
26tę swoią prawdziwą uczynił y zeznał Relacyą którą o przyięcie pro-
27sił co y otrzymał.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–328); na marginesie „24”, ołówkiem „24”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–328). Woźny – Andrzej Mikołajewicz; brak zwykłej formuły o niepiśmienności i podpisu.
Pozew skierowany do sędziów ziemskich kijowskich jako „sędziów uciążliwych” (iudices gravantes – sędziowie, którzy wydali krzywdzący dekret): Antoniego na Wojutynie Sienickiego, sędziego, i Aleksandra na Olewsku Niemirycza, podsędka, oraz do strony „przychylnej” (pars adhaerens) – Marianny z Szumlańskich, wdowy po Aleksandrze Trzeciaku, podstolim kijowskim. Powód – Jan Trzeciak, wojski kijowski, sukcesor (zapewne brat) Aleksandra; spór o połowę dóbr „Ohaycze Wielkie” [?], „Bondary” [?] (nazwy niepewne) i inne, o obrachunek pożytków oraz o wydanie munimentów, m.in. akt sprawy o zabicie Aleksandra Trzeciaka przez Niemiryczów, „kasztelaniców połanieckich” (por. akt 324). Sąd ziemski nakazał dopozwanie (adcitatio) sióstr powoda, które – jak twierdzi – same weszły do sprawy. Pierwszy pozew złożono w kancelarii ziemskiej kijowskiej w Owruczu, drugi – w dobrach Ohaycze [?].
Łacina: seorsive – osobno; de tenore sequenti – następującej treści; Parti adhaerenti – stronie przychylnej (współpozwanej); ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; nescitur quo iure – nie wiadomo jakim prawem; Iure divino et legitimo – z prawa Bożego i prawnego (naturalnego dziedziczenia); legitime – prawnie; ad comprobationem Iuratoriam – do dowodu przysięgą; super realitatem Comportationem munimentorum Fortuny całey od Dziada pradziada enucleantium quod et quanta est et erat – o rzeczywiste złożenie dokumentów całej fortuny od dziada pradziada, wykazujących, co i jak wielka jest i była; ad citare – dopozwać; adcitacya – dopozwanie; iure divino per rempublicam formato concernere zwykli – (dobra), które zwykle przypadają z prawa Bożego ukształtowanego przez Rzeczpospolitą; ad media Iuris – do środków prawnych; ad Massam Substantiae Trzeciakovianae – do masy majątku Trzeciaków; ratione omnium praemissorum – z racji wszystkich powyższych; Datum Lublini Die Trigesima Martii 1717 – dan w Lublinie 30 marca 1717.
Streszczenie
Fragment oryginału. 16 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Andrzej Mikołajewicz zeznał, że 15 IV 1717 doręczył dwa pozwy główne Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 30 III 1717) – jeden w kancelarii ziemskiej kijowskiej w Owruczu, drugi w dobrach Ohaycze [?] (pow. owrucki). Z instancji instygatora i delatora – Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego – pozwano sędziów ziemskich kijowskich Antoniego na Wojutynie Sienickiego i Aleksandra na Olewsku Niemirycza, podsędka, o krzywdzący dekret, oraz Mariannę z Szumlańskich Aleksandrową Trzeciakową, podstolinę kijowską: od lat trzyma połowę dóbr Ohaycze Wielkie [?], Bondary [?] i inne, które przypadły powodowi z prawa dziedziczenia, pobiera z nich dochody, nie chce ich dzielić, nie dopuściła powoda do dowodu przysięgą i do złożenia dokumentów fortuny, a sąd ziemski ją faworyzował, nakazując dopozwać siostry powoda; ponadto zatrzymuje munimenta po Aleksandrze Trzeciaku, podstolim kijowskim, dotyczące sprawy o jego zabicie przez Niemiryczów, kasztelaniców połanieckich, i inne papiery majątku Trzeciaków. Woźny wyznaczył termin w Trybunale.
Akt nr 330
Relacja woźnego Andrzeja Mikołajewicza o doręczeniu w Mnia [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego, przeciw Michałowi Synhajewskiemu, komornikowi granicznemu kijowskiemu, i Stefanowi Moczulskiemu, skarbnikowi czernihowskiemu – o niewykonanie dekretu sądu ziemskiego kijowskiego z 13 III 1716 (porąbanie Szymona Woronca, najście gospody) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data16 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 16 IV 1717)
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym Przedemną
4Mikołajem Walew. Lewkowskim Namiesnikiem na ten czas Podwoiewódz-
5twa Vices Regentem Grodzkim Generału Woiewództwa Kijowskiego y Xięgami
6Ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi. Stanowszy Oczewisto Woźny Gen.
7Woiewództwa Kijowskiego y innych Szlachetny Andrzey Mikołaiewicz w
8moc prawdziwey wierney y skuteczney Relacyi swoiey iawnie ustnie y do-
9browolnie dla zapisania do Xiąg Ninieyszych zeznał Iż on Roku Teraz-
10nieyszego Tysiąc Siedmset Siedmnastego Die decima Sexta Aprilis Pozew
11Główny Trybunalski Koronny Lubelski authentyczny odniósł do wioski
12Mnia [?] y tam ten Pozew niżey mianowanym Ichmm Pozwanym oddawszy
13od kogo po kogo y w iakiey Sprawie był był pisany opowiedział y prawnie
14do wiadomości doniósł. Pisany ten Pozew ad Instantiam Instygatora Sądowego
15y iego Delatora Urodzonego JmciPana Jana Trzeciaka Woyskiego Kijows.
16Aktora, po Urodzonych Ichmw Panów Michała Synhaiewskiego Komorn.
17Granic. Kijowskiego y Stefana Moczulskiego Skarbnika Czernihows.
18Pozwanych w sprawie y Mocy o sprzeciwienie się Dekretowi Ziem.
19Kijowskiemu Między Aktorem z iedney a Ichmi Pozwanemi na Rokach
20Sądowych Ziem. Kijowskich w Owruczu Roku przeszłego Tysiąc Siedmset
21Szesnastego die decima Tertia Martii stałemu y ferowanemu którym
22iniunctum, aby Ichmść Pozwani, za porąbanie Urodzonego Szymona
23Woronca y ran pięciu zadanie wieżą zamku Owruckiego ab Actu De-
24creti za Niedziel Cztery zasiadszy przez niedziel dwanaście sine in-
25termissione continuowali, a przy wyściu z wieży każdy z osoby swoiey
26dwoie Czternaście grzywien zapłacili, Osobliwie zaś za pięć ran zada-
27nych temuż Woroncowi Trzydzieści grzywien wyliczyli, za gwałtowne
28nayście na gospodę Actoris przez pozwanego JmPana Moczulskiego
29tymże Dekretem nakazano, aby tenże JmPan Moczulski po wysiedzia-
30ney pierwszey wieży, znowu za niedziel Cztery powtórnie zasiadszy
31przez Niedziel dwanaście nieschodząc kontynuował, a przy wyściu
32z wieży czworo Czternaście grzywien, zapłacił, za nayście gospody
33Siedmdziesiąt Kop Litewskich, a za porwanie za łeb y wyrwanie
k. 291v (skan 0295, strona lewa – góra)
1włosów Aktorowi przez JmPana Moczulskiego puł zakładu Starościńskiego
2zapłacił. o czym pomieniony Dekret Manifestacya Originalny Pozew
3do których się y teraznieysza Relacya in toto refertur fusius in se obloquuntur.
4Intentowaney Za którym to położonym Pozwem tenże Woźny Rok y Termin
5Stronom obom Powodowey y Pozwaney przed Sądem Głównym Trybun. Koron.
6Lubel. od daty y położenia Pozwu tego za Niedziel Cztery albo w ten czas gdy
7ta Sprawa z Regestru Woiewództw Wołyńskiego Bracław. Czerniho. Kijows.
8y ich Conservat albo inne iakowego kolwiek Sprawie tey należącego
9Stanowienia się zawity ku rosprawie prawney złożył y naznaczył o
10czym swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił y zeznał Relacyą
11prosząc eam actis connotari co y otrzymał, Andrzey Mikołaiewicz
12Woźny pisać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–329); na marginesie „25”, ołówkiem „25”. Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–329). Tytuł aktu zapisany na dole k. 290v, tekst na k. 291. Powód – Jan Trzeciak, wojski kijowski (por. akt 329); pozwani – Michał Synhajewski, komornik graniczny kijowski (zapewne ten sam, który jako namiestnik i wicerejent przyjmował oblaty w Owruczu w latach 1697–1712, zob. akty 90 i nast.), i Stefan Moczulski, skarbnik czernihowski (por. akty 275, 302).
Dekret sądu ziemskiego kijowskiego (roki w Owruczu, 13 III 1716) skazał pozwanych za porąbanie Szymona Woronca (pięć ran) na wieżę w zamku owruckim – 12 tygodni bez przerwy, do odsiadki w ciągu 4 tygodni od dekretu – oraz na zapłatę przy wyjściu z wieży po „dwoje czternaście grzywien” (2 × 14) od każdego i 30 grzywien za rany; Moczulskiego ponadto – za gwałtowne najście gospody powoda – na drugą wieżę (12 tygodni), „czworo czternaście grzywien” (4 × 14), 70 kop litewskich za najście gospody i pół zakładu starościńskiego za szarpanie powoda za łeb i wyrwanie mu włosów. Miejsce doręczenia – „do wioski Mnia” [?] (nazwa niepewna; wiersz na przełomie). Zdanie „o czym … obloquuntur. Intentowaney” – urwana konstrukcja (zapewne opuszczony fragment formuły „w niewykonaniu dekretu do … winy intentowaney”).
Łacina: Die decima Sexta Aprilis – dnia 16 kwietnia; ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; die decima Tertia Martii – dnia 13 marca; iniunctum – nakazano; ab Actu Decreti – od daty dekretu; sine intermissione continuowali – bez przerwy odsiadywali; Actoris – powoda; in toto refertur – w całości się odwołuje; fusius in se obloquuntur – obszerniej w sobie mówią; Conservat – (rejestru) konserwatorii; eam actis connotari – aby ją zapisać do akt. „Zakład starościński” – kara pieniężna za naruszenie bezpieczeństwa (płacona staroście).
Streszczenie
Fragment oryginału. 16 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Andrzej Mikołajewicz zeznał, że tegoż dnia doręczył we wsi Mnia [?] pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydany z instancji instygatora i delatora – Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego – przeciw Michałowi Synhajewskiemu, komornikowi granicznemu kijowskiemu, i Stefanowi Moczulskiemu, skarbnikowi czernihowskiemu, o sprzeciwienie się dekretowi sądu ziemskiego kijowskiego z 13 III 1716. Dekret ten skazał obu za porąbanie Szymona Woronca (pięć ran) na 12 tygodni wieży w zamku owruckim i kary pieniężne (2 × 14 grzywien od każdego i 30 grzywien za rany), a Moczulskiego dodatkowo za napaść na gospodę powoda i szarpanie go za włosy – na drugą 12-tygodniową wieżę, 4 × 14 grzywien, 70 kop litewskich i pół zakładu starościńskiego. Woźny wyznaczył stronom termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 331
Relacja woźnego Andrzeja Mikołajewicza o doręczeniu w Kienczanicy [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Katarzyny z Silnicy [?] Potockiej, starościny owruckiej, i jej synów przeciw Kazimierzowi na Skorodnym [?] Pruszyńskiemu, podstolemu żytomierskiemu – o krzywdy poddanych we wsi Weławsk [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 17 IV 1717)
16y innych należytości przymusza y one sobie oddawać koniecznie
17każe, które odbieraiąc na swóy własny pożytek obraca, przez co Pod-
18danych Aktorów zruinował dla którego zruinowania precz ro-
19zeyść się muszą. A zatym Aktorowie o niesłuszne interessowanie się
20do Dóbr wyż mianowanych praetendowanie od Poddanych Intrat
21Prowentów y onych sobie nulliter oddawać przymuszanie, do uczy-
22nienia z tychże Prowentów, Tudzież o szkody y winy prawne z tąd po-
23chodzące Intentowaney. O czym Protestacye Originalny Pozew do
24których się y teraznieysza Relacya in toto refert. szerzey a dostatecz-
25niey w sobie obmawiaią. Za którym to Pozwem tenże Woźny Rok y Ter-
26min Stronom obom powodowey y pozwaney przed Sądem Głów. Trybun.
27Koron. Lubelskim od daty y położenia Pozwu tego za Niedziel Cztery
28albo w ten czas gdy ta sprawa z Regestru Woiewództw Wołynskiego Bra-
29cław. Czernihow. Kijows. y ich Conservat albo innego iakowego kolwiek
30Sprawie tey należytego do sądzenia przypadnie y sądzona będzie Stanowie-
31nia się zawity ku rosprawie prawney złożył y naznaczył o czym swoią
32prawdziwą przedemną Urzędem uczynił y zeznał Relacyą prosząc
k. 292v (skan 0296, strona lewa – góra)
1eam actis praesentibus connotari co y otrzymał Andrzey Mikołaiewicz Woźny
2pisać nieumieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–330); numer na marginesie częściowo nieczytelny („26” – wg ciągłości serii). Urzędnik – „Mikołajem Walew. Lewkowskim” (jak w aktach 311, 314, 319–330). Treść pozwu powtarza manifestację z aktu 322 (25 III 1717) – tekst równoległy: w akcie 322 wieś odczytano „Bedarowsku” [?], tu „Weławsku” [?] (obie lekcje niepewne – może ta sama nazwa, np. Wołodarsk/Bondarówka); przydomek Pruszyńskiego „na Skorodnym” [?] potwierdzony. Wieś, w której doręczono pozew – „Kienczanica” [?] (lekcja niepewna), dobra Pruszyńskiego w pow. owruckim. W zdaniu „do uczynienia z tychże Prowentów” opuszczony wyraz (por. akt 322: „o uczynienie Kalkulacyey”).
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie; Die decima Septima Aprilis – dnia 17 kwietnia; ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Delatorów – na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów; aliena non appetere – cudzego nie pożądać; eo Nomine – w tej sprawie; violento modo – gwałtownie; nulliter – bezprawnie (nieważnie); in toto refert[ur] – w całości się odwołuje; Conservat – (rejestru) konserwatorii; eam actis praesentibus connotari – aby ją zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 19 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Andrzej Mikołajewicz zeznał, że 17 IV 1717 zaniósł do wsi Kienczanica [?] (pow. owrucki), dóbr Kazimierza na Skorodnym [?] Pruszyńskiego, podstolego żytomierskiego, i położył na stole w izbie dworskiej pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydany z instancji instygatora i delatorów – Katarzyny z Silnicy [?] Potockiej, starościny owruckiej, wdowy, i jej synów Kazimierza, starosty lubeckiego, Jana i Seweryna – przeciw Pruszyńskiemu: obie strony mają części we wsi Weławsk [?] (pow. owrucki), a Pruszyński gwałtem zmusza poddanych Potockich do pańszczyzny, dani miodowej, czynszów i innych powinności na swoją rzecz, przez co ci, zrujnowani, rozchodzą się; pozew o bezprawne roszczenia, obrachunek pożytków, szkody i winy (por. manifestację – akt 322). Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 332
Relacja woźnego Bazylego Sienkiewicza o doręczeniu w Niedaszkach [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana Hrydkiewicza [?] Niedaszkowskiego przeciw braciom Janowi i Teodorowi Niedaszkowskim oraz Teodorze z Dydkowskich [?] Łazarzowej Niedaszkowskiej i jej synowi Andrzejowi – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 20 IV 1717)
Karty / skanyk. 292v – 294 (góra) (skan 0296, strona lewa i prawa; skan 0297, strona lewa i prawa – góra) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 292v (skan 0296, strona lewa)
1Relacia od JmciPana Hrydkiewicza
2Niedaszkowskiego po Urodzonych Ich-
3mościów Panów Niedaszkowskich y innych
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Aprila Dwudziestego Wtórego Dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krol. Mści Owruczym Przedemną
7Mikołajem Walew. Lewkowskim Namiesnikiem na ten czas Podwoiewódz-
8twa Vices Regentem Grodzkim Generału Woiewództwa Kijowskiego y
12bezbronnego po głowie tak tyrańsko y niemiłosiernie udeżyłeś, że aż
13na ziemię paść musiał potym Wierności Wasze Janie y Teodorze Nie-
14daszkowscy porwawszy się tegoż Aktora bić poczęliście iakoż biliście,
15kaleczyli y gdyby wyż wyrażeni Urodzeni Skuratowscy y inni przytom-
16ni nie salwowali pewnieby o śmierć zdrowia przywiedliście, tym się
17nie kontentuiąc dalszą odpowiedź na zdrowie y życie Actoris zabiciem
18całe grożąc uczyniliście y czynić hucuą [?] nieprzestaiecie, Złodzieiem
19y wszetecznikiem nazywaiąc Honor szarpaliście dla których tak
20znacznych y iawnych dyffidacyi y przechwałek Aktor ubivis locorum
21q[ue] semper periclitat[ur] przeciwko Wiernościom Waszym tak Praecepta
22Dei iako y Prawo pospolite naruszyliście winy na siebie y Dobra swoie
23zawzieliście y zaciągneli, a Aktora do szkod niemałych przywiedliście
24y przywodzicie A zatym Aktor tak o niesłuszne infestowanie na Ho-
25norze y dobrey sławie iako o dyffidacye na zdrowie y życie emenduiąc [?]
26Honor swoy do przywrócenia onegoż do stawienia Fideiussora Szlachci-
27ca w tym Woiewództwie Dobrze osiadłego który by się ręczył za życie y
28Zdrowie Actoris a w niestawieniu do siadania wieży Zamku Owruc-
29kiego, Tudzież o szkody y winy Prawne z tąd pochodzące na Termin wyż
30oznaczony pozywa na którym iako na zawitym abyście Wierności Wa-
31sze staneli y na wszystko Sądownie odpowiadaiąc skuteczniey uspra-
32wiedliwili. Pisan w Lublinie Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego Die
33Septima Aprilis Za którym to położonym Pozwem tenże pomieniony Woź-
34ny Rok y Termin Stronom obom powodowey y pozwaney przed Sądem
35[reklamant:] Głównym
k. 294 (skan 0297, strona prawa – góra)
1Głównym Trybunalskim Koron. Lubel. według Expressiey w Pozwie wyrażo-
2ney Stanowienia się zawity ku rosprawie prawney złożył y naznaczył de quo
3praesens eiusdem Ministerialis Relatio. Bazyli Sienkiewicz Woźny pisać nieu-
4mieiący
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–331). Numer na marginesie „27” [?] (wg ciągłości serii). Woźny generał Bazyli Sienkiewicz (jak w aktach 326–327), niepiśmienny. Pozew powtarza niemal dosłownie manifestację z aktu 321 (24 III 1717) – tekst równoległy, wzajemnie rozstrzygający lekcje: „Hrydkiewicz” (w akcie 321 najpierw „Hrydlkiewicz”), „in proxima contiguitate”, „Kosze … trzęsiecie”, „Skuratowscy”, barcie „w Ostrowach”, „in rerum natura”, „koczerhę”. Wieś Niedaszki – tu wyraźnie w powiecie ŻYTOMIERSKIM. Pozew wydany w Lublinie 7 IV 1717, doręczony 20 IV 1717, relacja zapisana 22 IV 1717.
„koczerha” – kocierha (ukr. кочерга), pogrzebacz piecowy. „wszeteczeństwo” – rozpusta, nierząd. „Kosze” – kosze (więcierze) do łowienia ryb ustawione w rzece; „trzęść” – wytrząsać z nich ryby. „wyganianie Pszczół alias Roiów z Barci … w Ostrowach” – wypędzanie rojów pszczelich z barci na ostrowach (wyspach / kępach leśnych). „Fideiussor” – poręczyciel; żądanie, by pozwani postawili szlachcica osiadłego w województwie, który poręczy za bezpieczeństwo powoda, a w razie niestawienia – by odsiedzieli wieżę w zamku owruckim. „hucuą” [?] – wyraz niejasny (może zniekształcone „hucpą”?; w akcie 321 w tym miejscu ubytek). „emenduiąc” [?] – w rkp. „emunduiąc”, zapewne od emendować/emundować – oczyszczając (honor).
Łacina: Tenor sequitur eiusmodi – treść następuje taka; cum assistentia de iure indigentibus – z asystencją (opiekunów) dla potrzebujących jej z prawa; Expulsionum Violentiarum Invasionum excessuum etiam Terminorum Factorum – (z rejestru) spraw o wyzucia, gwałty, najazdy, ekscesy, a także terminów faktów; ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; eo Nomine – w tej sprawie; in proxima contiguitate – w najbliższym sąsiedztwie; uti vir pacificus – jako człowiek spokojny; litigia Iuris – spory sądowe; patientissime – najcierpliwiej; ad effectum – do skutku; in Martio – w marcu; in praesentia – w obecności; contra Praecepta Divina – wbrew przykazaniom Bożym; in rerum natura – w rzeczywistości; Actoris – powoda; ubivis locorum[que] semper periclitatur – wszędzie i zawsze jest w niebezpieczeństwie; Praecepta Dei – przykazania Boże; Die Septima Aprilis – dnia 7 kwietnia; de quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego.
Streszczenie
Fragment oryginału. 22 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Bazyli Sienkiewicz zeznał, że 20 IV 1717 zaniósł do wsi Niedaszki (pow. żytomierski) i położył na stole w domu jednego z pozwanych pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 7 IV 1717), wydany z instancji instygatora i delatora Jana Hrydkiewicza [?] Niedaszkowskiego przeciw braciom Janowi i Teodorowi Niedaszkowskim oraz Teodorze z Dydkowskich [?] Łazarzowej Niedaszkowskiej, wdowie, i jej synowi Andrzejowi. Powód, mieszkający w tej samej wsi, zarzuca im dawne krzywdy (zabieranie gruntów, wypędzanie rojów z barci na ostrowach, łowienie ryb w rzekach sukcesyjnych i wytrząsanie jego koszy rybackich, szarpanie czci, pogróżki), a zwłaszcza zajście w marcu 1717 w domu Łazarzowej Niedaszkowskiej w obecności Romana i Jana Skuratowskich i Teodora Bolsunowskiego: wdowa pomówiła go o nierząd z nią, Andrzej uderzył go kocierhą w głowę, a Jan i Teodor bili i kaleczyli, aż obecni go obronili; potem grożą mu śmiercią i nazywają złodziejem. Powód żąda przywrócenia czci, postawienia poręczyciela za jego bezpieczeństwo (pod karą wieży w zamku owruckim) oraz zapłaty szkód i win. Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny. Por. manifestację – akt 321.
Akt nr 333
Relacja woźnego Stefana Samca [?] o doręczeniu w Choczynie [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od ks. Aleksandra Tomickiego, rektora kolegium jezuickiego krasnostawskiego, i poddanych z Kuszkiewicz [?] (Turów) przeciw Aleksandrowi na Olewsku Niemiryczowi, podsędkowi ziemskiemu kijowskiemu – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 IV 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 20 IV 1717)
21ski, Czernihowski a Dziedziczny Xiążę Saski y Elector. Wielmożnemu Alexan-
22drowi na Olewsku Niemiryczowi Podsędkowi Ziemskiemu Kijowskiemu Dobr
23Olewska Dziedzicowi cum attinentiis z osoby y ze wszystkich generaliter Dobr
24Wierności Twoiey leżących ruchomych y Sum pieniężnych przykazuiemy
25abyś Wierność Twoia przed Sądem Naszym Głównym Trybun. Koron. Lubel-
26skim od daty y położenia Pozwu tego za Niedziel Cztery albo w ten czas
27gdy ta sprawa z Regestru Woiewództw Wołynskiego Bracław. Czernihow.
28Kijowskiego y ich Conservat albo innego iakowego kolwiek Sprawie tey
29należącego lub też z dawnych zapisow w Regestrach będących do Sądze-
30nia przypadnie y przez Woźnego Sądowego przywołana będzie, Sam
k. 294v (skan 0298, strona lewa)
1osobiście y zawicie stanął. ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Dela-
2torow Przewielebnego w Bogu Jmci Xiędza Alexandra Tomickiego Rektora
3Collegium Krasnostawskiego Societatis Iesu et Totius Communitatis eiusdem
4Collegii Dobr Części pewney Miasta Turowa cum attinentiis Zastawnych Po-
5sessorow Tudzież pracowitych Poddanych Dobr wsi Kuszkiewicze [?] do teyże
6Części Turowa należących oraz y Successorow niegdy Pracowitego Artema
7Białonochowicza [?] zowyta okrutnie zabitego Aktorow, którzy Aktorowie
8Sami przez się a Poddani zaś y Successorowie pomienionego Artema Bia-
9łonochowicza [?] z assystencyą Panow swoich z Prawa należytą Wierność
10Twoią przychilaiąc się we wszystkim do Prawa pospolitego y Protestacyi swoich
11Tudzież Wizyi y oblacyi ciała w Grodzie Pinskim Roku Tysiąc Siedm-
12set Trzynastego die Septima Novembris iako też y w Grodzie Krasnostaw-
13skim w Sobotę po święcie Nayświętszey Panny Gromniczney w Roku Ni-
14nieyszym oregowowane [?] violencye y Szkody eo nomine poczynionych
15pozywaią o to. Iż W[ierno]ść Twoia maiąc Dobra swoie własne Dziedziczne
16wsi Kopiszcze y Choczyn nazwane ogranice z Kuszkiewiczami [?] Ak-
17torow niekontentuiąc się dawnieyszemi rożnemi krzywdami, y violencya-
18mi Poddanym Kuszkowskim [?] przez Poddanych W[ierno]ści Twoiey Kopiskich
19poczynionemi o które krzywdy y violencye Aktorowie Sprawiedliwo-
20ści pokilkakroć u W[ierno]ści Twoiey requirowali, y żądali nietylko Podda-
21nych swoich swywolnych y gwałtownikow Iure vicinitatis karać
22niechciałeś owszem ieszcze do czynienia większych Aktorom y Pod-
23danym onych krzywd y oppressyi motorem byłeś, przez co do znacznych
24szkod Aktorow w Prowentach przyprowadziłeś tym się niekontentuiąc
25na większą ruinę y oppressyą Aktorow y ich Poddanych W[ierno]ść Twoia u-
26myślnie Poddanych swoich ze wsiow Kopiszcza y Choczyna na [...]
27licencye zuchwałych, na grunta własne do wsi Kuszkiewicz [?]
28należące nasłałeś, którzy rozkaz W[ierno]ści Twoiey wypełniaiąc Podda-
29nym Aktorow grunta z zasiewami przymocą [?] poodbierali, violencye y
30Szkody znaczne poczynili y dotychczas czynią, Poddanych Aktorow
31[reklamant:] nic sobie
k. 295 (skan 0298, strona prawa)
1nic sobie niewinnych, łapać wiązać y kijami na zabicie bić kazałeś
2od którego bicia wyszmianowany Artem we trzy dni umarł. a drudzy
3dla cięzkiego [?] skaleczenia do niczego niesposobni, iako o tym wszyst-
4kim obszerniey namieniona Protestacya w sobie opiewa. o co Wierność
5Twoia Aktorowie do Trybunału Koronnego Lubelskiego zapozwali.
6Wierność Twoia obawiaiąc się win Prawnych y karania na przestępnych
7niżey [?] opisanych uchodząc Rygoru onego przez rożnych Przyiacioł
8Aktorow do zapisania w pomienionych Pretensyach Kompromissu przy-
9prowadziłeś, Tandem do uspokoienia między sobą wszystkich Preten-
10syi y nagrodzenia Szkod w Lublinie Sub securitate Iudiciorum Tribu-
11nalitiorum we Czwartek po wszystkich Swiętych w Roku Tysiąc Siedmset
12Czternastym [?] Wierność Twoia oczewisto a Actores per Plenipotentes zapi-
13sawszy y Aktami Grodu Lubelskiego roborowawszy czas do rozsądze-
14nia na Gruncie przez Przyiacioł naznaczył którzy Przyiaciele czyniąc
15ad importunam Instantiam Wierność Twoią czyniąc na większą szkodę
16Aktorow Termin pokilkakroć progowali [?], ut suppinibus [?] W[ierno]ści Twoiey
17na ostatek Urodzony Linczewski [?] Komornik Krzemieniecki będąc requi-
18situs od Aktorow aby na Termin ex prorogatione przypadaiący raczył
19ziachać tedy odpisał in possibilitatem zaiachania exponendo przy
20revolucyach w Rzeczy pospolitey y Aktu tego daley nieprosequował
21zatym Aktores znaczne ukrzywdzenie ex quo Kompromissu skutku swe-
22go nieodebrał y mieć niemoże dla niezieachania Przyiacioł zapisanych
23Tudzież Wierność Twoia in contrarium tegoż samego Kompromissu postępu-
24iąc nieuważaiąc na to że Stante Lite nihil est innovandum, nowe vio-
25lencye y Szkody Aktorom y Poddanym ich czynisz y zadaiesz in elusio-
26nem Kompromissu a bardziey in aggravationem Bonorum et oppressionem
27Subditorum wszystko czyniąc y chcąc per renovatas violentias Aktorow
28do zgody przyciągnąć, iako o tym wszystkim. Świeżo uczyniona Pro-
29testacya dostatecznie w sobie opiewa, Przeto Aktorowie widząc nienależyty
k. 295v (skan 0299, strona lewa)
1y nierzetelny W[ierno]ści Twoiey postępek y przeto [?] od zapisanego Kompromissu
2y Ligamentow iego ex Commissis rationibus, Tudzież y od Aktoratu o rozgranicze-
3nie ponieważ Aktorom nienależy z Dziedzicem Prawnie to czynić do tego
4że pomienione Dobra Aktorow iako y wsi Twoiey z dawna są należycie
5rozgraniczone nie trzeba nowych granic czynić ad praesens odstępuią
6Processe tylko respectu violentiarum Aktorat swoy promowuią żeby
7tedy pomieniona Sprawa y poczynione violencye impune nieszły,
8zabiegaiąc dalszym inconvenienciom w nayduiąc [?] znacznych
9krzywd y szkod, Successorowie zaś Pracowitego Artema eminentem
10necem do Zaczętego Processu y Terminow gotowych in suo robore
11esse w Trybunale Koron. Lubel. wracaią się y W[ierno]ść Twoią przypo-
12zywaią post translapsum Terminum Compromissi Tudzież o wszystkie
13in genere Pretensye Krzywdy y Szkody pobicia Ludzi zabicia Artema
14iako też y teraznieysze impedymenta y violencye po zapisanym Kom-
15promissie poczynione, co wszystko obszerniey na Gruncie przez Inqui-
16zycyą W[ierno]ści Twoiey dowiedzioną będzie, na którym Terminie iako na zawi-
17tym abyś W[ierno]ść Twoia stanął Poddanych swoich ze wsiow Kopiszcz y Cho-
18czyna iako gwałtownikow y exekutorow W[ierno]ści Twoiey którzy praesenti
19Citatione arestantur pro emendis de ipsis poenis abyś stawił, a w niestawie-
20niu Sam za nich odpowiedział y na wszystko Sądownie odpowiadaiąc sku-
21teczniesię usprawiedliwił. Pisan w Lublinie Roku Tysiąc Siedmset Siedm-
22nastego die Trigesima Martii za którym to Pozwem tenże pomieniony Woź-
23ny Rok y Termin Stronom obom powodowey y pozwaney przed Sądem Głów.
24Trybunał. Koron. Lubelskim według Expressiey w Pozwie wyrażoney Stano-
25wienia się zawity ku rosprawie prawney złożył y naznaczył o czym swo-
26ią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił y zeznał Relacyą prosząc
27eam actis conn[ota]ri co y otrzymał Stefan Samiec [?] Woźny pisać nie-
28umieiący
29[pod tekstem ozdobny zakrętas kończący stronę]
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–332); numer na marginesie „28”. Nazwisko woźnego niepewne: w zeznaniu „Saniec”/„Sanżec” [?], w podpisie „Samec”/„Samiec” [?] – nowy woźny generał w tej serii. Rektor kolegium – „Alexander Tomicki” [?] (w tytule „Tomickiego”); kolegium jezuitów w Krasnymstawie [?] (w rkp. „Collegium Krasnostawskie”, akt oblaty „w Grodzie Krasnostawskim”), zastawny posesor części miasta Turowa (nad Prypecią, pow. piński). Pozwany – Aleksander na Olewsku Niemirycz, tu „podsędek ziemski kijowski” (w akcie 329 sędzia ziemski kijowski), dziedzic Olewska; jego wsie Kopiszcze i Choczyn [?] (dziś Kopyszcze i Chocziń k. Olewska) graniczą z wsią Kuszkiewicze [?] (lekcja niepewna; w rkp. też „Poddanym Kuszkowskim” [?]) należącą do części Turowa. Zabity poddany – Artem Białonochowicz [?] (zm. trzy dni po pobiciu). Wizja i oblata ciała w grodzie pińskim 7 XI 1713. Kompromis zawarty w Lublinie „we Czwartek po wszystkich Swiętych” roku „Czternastego” [?] (lekcja roku niepewna); arbiter – Urodzony Linczewski [?], komornik krzemieniecki, odmówił przyjazdu „exponendo przy rewolucyach w Rzeczypospolitey” (wojna domowa – konfederacja tarnogrodzka 1715–1716), więc aktorzy odstępują od kompromisu i wracają do procesu trybunalskiego. Pozew wydany w Lublinie 30 III 1717, doręczony 20 IV 1717 wójtowi we wsi Choczyn [?] w obecności całej gromady.
Niepewne miejsca: „oregowowane” [?] (k. 294v, może „obżałowane” lub „zregestrowane”); „na […]” (k. 294v – plama atramentu); „przymocą” [?] (= przemocą); „dla cięzkiego [?] skaleczenia”; „karania na przestępnych niżey [?] opisanych”; „progowali” [?] (= prorogowali – odraczali termin); „ut suppinibus [?] W[ierno]ści Twoiey” (niejasne); „in possibilitatem zaiachania” – zapewne zamierzone „impossibilitatem” (niemożność przyjazdu); „ziachać”, „niezieachania” – zjechać, niezjechania; „w nayduiąc [?]” (niejasne); „wyszmianowany” – wyżej mianowany.
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque ac expresse – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; die vigesima Aprilis – dnia 20 kwietnia; in praesentia – w obecności; Tenor sequitur eiusmodi – treść następuje taka; cum attinentiis – z przynależnościami; ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Delatorow – na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów; Societatis Iesu et Totius Communitatis eiusdem Collegii – Towarzystwa Jezusowego i całej wspólnoty tegoż kolegium; die Septima Novembris – dnia 7 listopada; eo nomine – w tej sprawie; Iure vicinitatis – prawem sąsiedztwa; Sub securitate Iudiciorum Tribunalitiorum – pod bezpieczeństwem sądów trybunalskich; per Plenipotentes – przez pełnomocników; ad importunam Instantiam – na natarczywe żądanie; requisitus – wezwany; ex prorogatione – z odroczenia; exponendo – wskazując (jako powód); prosequował – prowadził dalej; ex quo – skąd, przez co; in contrarium – wbrew; Stante Lite nihil est innovandum – w toku sporu niczego nie należy zmieniać; in elusionem – dla obejścia; in aggravationem Bonorum et oppressionem Subditorum – na obciążenie dóbr i uciemiężenie poddanych; per renovatas violentias – przez ponowione gwałty; ex Commissis rationibus – z powodów popełnionych (czynów); ad praesens – na teraz; respectu violentiarum – co do gwałtów; impune – bezkarnie; inconvenienciom – niedogodnościom; eminentem necem – (z powodu) oczywistej śmierci (zabójstwa); in suo robore esse – mieć swoją moc; post translapsum Terminum Compromissi – po upływie terminu kompromisu; in genere – ogólnie; praesenti Citatione arestantur pro emendis de ipsis poenis – niniejszym pozwem są zatrzymani dla poprawienia (zapłacenia) z nich kar; die Trigesima Martii – dnia 30 marca; eam actis connotari – aby ją zapisać do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 22 IV 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Samiec [?] zeznał, że 20 IV 1717 zaniósł do wsi Choczyn [?], dóbr Aleksandra na Olewsku Niemirycza, podsędka ziemskiego kijowskiego, i wręczył wójtowi w obecności gromady pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 30 III 1717), wydany z instancji instygatora i delatorów: ks. Aleksandra Tomickiego [?], rektora kolegium jezuitów krasnostawskiego [?], z całą wspólnotą – zastawnych posesorów części miasta Turowa – oraz poddanych wsi Kuszkiewicze [?] i spadkobierców zabitego poddanego Artema Białonochowicza [?]. Poddani Niemirycza z sąsiednich wsi Kopiszcze i Choczyn [?] z jego rozkazu odbierali gwałtem grunty z zasiewami, bili i wiązali poddanych kolegium; Artem zmarł po trzech dniach od pobicia (wizja ciała w grodzie pińskim 7 XI 1713). Niemirycz, uchodząc przed procesem, nakłonił powodów do kompromisu zawartego w Lublinie (1714 [?]), lecz termin wielokrotnie odraczano, a arbiter Linczewski [?], komornik krzemieniecki, odmówił przyjazdu z powodu zamieszek w Rzeczypospolitej; tymczasem Niemirycz wbrew zasadzie „w toku sporu niczego nie zmieniać” dopuszczał się nowych gwałtów. Powodowie odstępują więc od kompromisu i od sprawy o rozgraniczenie i pozywają Niemirycza o gwałty, zabójstwo Artema, szkody i nowe przeszkody; ma także stawić swoich poddanych z Kopiszcz i Choczyna jako sprawców. Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 334
Relacja woźnego Tomasza Semenowskiego o doręczeniu w Starowiczach [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Aleksandra Szeleniowskiego [?] przeciw braciom Lenkiewiczom Ipohorskim – o dług z zapisu z 1654 r. i wyrugowanie z dóbr – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 5 [?] IV 1717)
21Waszych otrzymany y całego Processu przez Antecessorow swo-
22ich z Antecessorami W[ierności] Waszych o tęż wyż mianowane
23Summę Tysiąc pięćset Złłt. Poll. toczącego się iako o tym
24tenże Proces Locuplentius in se onerat do Sądu Ziemskie-
25go Kijowskiego W[ierności] Wasze zapozwał na którym Sądach
26Ziemskich za Przestaniem do Prawa na Kontumaciach [?] Wiernoś-
27ci Waszych condemnatę [?] o tęż Summę Tysiąc pięćset Złłt. Poll. także o po-
28wtórnych [?] odkładach z tąd pochodzące pierwszy Roku Tysiąc
29Siedmset Czternastego die undecima Ianuarii Drugi Ro-
30ku Tysiąc Siedmset Pietnastego die vigesima Martii Trzeci
31Roku Tysiąc Siedmset Szesnastego die tertia Martii po
32otrzymał y Vigore onych Exekucye na Dobra W[ierności] Waszych
33[reklamant:] Wieś
k. 297v (skan 0301, strona lewa)
1Wieś Starowicze y Kolwałowkę [?] sprowadził [?] y też Dobra wyszmia-
2nowane Roku Tysiąc Siedmset Szesnastego Die quinta Maii per
3Officium Terrestre Kijoviense za temiż Condemnatami officiose [?] o-
4debrał w Possessyi onych przez czas niemały zostawał, Mieli [?] y
5wszystkie W[ierności] Wasze przez Wielm. Theofila Lenkiewicza
6Ipohorskiego Pisarza Ziemskiego Mozyrskiego medio ku[?]-
7obranego [?] Die vigesima Ima Septembris Anno Millesimo Sep-
8tingentesimo decimo sexto violenter na też Dobra wyszmia-
9nowane Wieś Starowicze a w Possessyi Actoris będące naia-
10chać y do Actora pomienioney Summy Tysiąca Pięciuset Złłt.
11Poll. nie oddawszy ani Actora nie uspokoiwszy Possessyą [?]
12Poddańską y wszelkie Intraty odebrać y samego Actora z Mał-
13żonką y z Ludźmi z pomienionych Dobr wsi Starowicz wyrzu-
14cić y wyrugować y znaczne expulsyą tymże Actorom uczy-
15nić Przez [?] własnego Actorom ad minimum na kop dwadzieścia
16bydłem połapawszy y innych niemało krzywd y szkod narzynić [?]
17a zatym do oddania pomienioney Summy Actorowi należącey
18una cum pensione et vadio y nagrodzenia Szkod z tąd pochodzą-
19cych o uczynienie przez W[ierności] Wasze Actorom expulsyi na-
20niesienie szkod o winy prawne y o Inne Pretensye Actoris W[ierności]
21Wasze ad adhaerendo Zapisowi Originalnemu y całemu Pro-
22cessowi ea in causa zaszłemu na termin wyż oznaczo-
23ny pozywaią y przypozywaią Satis itaq[ue] parituri et ad prae-
24missa omnia aliaq[ue] vobis in termino Iuris enucleanda Iu-
25dicialiter responsuri. Datum Lublini Anno Millesimo Septin-
26gentesimo decimo Septimo die Ima Aprilis Za którym to
27położonym Pozwem on Woźny Rok y Termin Stronom obom
28Powodowey według Praescriptiey [?] w Pozwie wyrażoney zawity
29ku rosprawie Prawney złożył y praefigował de quo praesens
30eiusdem Ministerialis Relacia Thomasz Seme-
31nowski scribendi ignarus.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–333); nr na marginesie „29”. OD TEGO AKTU (k. 296, wpis z 7 V 1717) NOWA RĘKA (pismo pochyłe, mniej staranne) i nowy urzędnik: „Sylwester Poqurski” [?] (lekcja nazwiska niepewna), namiestnik na ten czas podwojewództwa (bez tytułu wicerejenta). Woźny generał szlachetny Tomasz SEMENOWSKI (por. akty 225–227, 278–280 – „Semenowski [?]”, tu odczyt pewny), niepiśmienny („scribendi ignarus”). Pozew wydany w Lublinie 1 IV 1717, doręczony „dnia Piątego [?] Aprila” (lekcja dnia niepewna) we wsi Starowicze [?] w izbie wójta, bo dworu tam nie ma.
Nazwisko powoda niepewne: w tytule „Zdeniewskiego” [?] (może Zdeniowski), w pozwie „Szeleniowski” [?] (kilkakrotnie; pierwsza litera i drugi człon niepewne – może Szczeniowski; tak samo w tytule aktu 338); matka „Helena Szołuska [?]” (lekcja niepewna); w wyliczeniu przodków powoda tekst niejasny („niegdy Pawła wnuka Andrzeia Synowca zeszłego Szeleniowskich Syna”). Przodkowie: dziad Paweł (wierzyciel z zapisu długu prostego 1500 zł pol. od Aleksandra Lenkiewicza Ipohorskiego, pisarza ziemskiego mozyrskiego – Mozyrz 28 III 1654, oblata w ziemstwie łuckim 2 X 1663), ojciec Jerzy (proces: roczki grodzkie włodzimierskie 20 III 1664 – podesłanie i wywołanie kary banicji wieczystej; banicja w Trybunale Lubelskim 1 IX 1664 przeciw Aleksandrowi Lenkiewiczowi Ipohorskiemu, tu „Podsędku Mozyrskim”). Pozwani – synowie zmarłego Hieronima Lenkiewicza Ipohorskiego: Aleksander, podstoli mozyrski, Teofil, pisarz ziemski mozyrski, i Mikołaj, oraz inni sukcesorowie Aleksandra Lenkiewicza Ipohorskiego. Wyroki sądu ziemskiego kijowskiego (kondemnaty): 11 I 1714, 20 III 1715, 3 III 1716; egzekucja (intromisja) przez urząd ziemski kijowski 5 V 1716 we wsi Starowicze [?] i Kolwałówka [?] („Kolwałowski” [?], „Kolwałowkę” [?]); 21 IX 1716 Teofil Lenkiewicz Ipohorski najechał Starowicze i wyrugował powoda z żoną i ludźmi, zabierając co najmniej 20 kop (?) bydła. Kilka wyrazów niejasnych: „sprowadził” [?], „officiose” [?], „Mieli” [?], „medio ku[?]obranego” [?], „Przez [?] własnego … na kop dwadzieścia” (może „bydła własnego Actorom … kop dwadzieścia”), „narzynić” [?] (narobić?), „Kontumaciach” [?], „powtórnych [?] odkładach”.
Łacina: cum assistentia de iure debita – z asystencją należną z prawa; quocunque Iuris titulo Possessorom – posesorom z jakiegokolwiek tytułu prawnego; Illustrium Magnificorum Dominorum Tudzież Militarium Communiorum Factorum – (rejestru) spraw jaśnie wielmożnych panów, a także spraw wojskowych i zwykłych faktów; ad Instanciam Instygatora Sądowego y iego Delatorow – na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów; in assistentiis nie potrzebuiących – nie potrzebujących asystencji; post fata – po śmierci; Successor legitimus – prawowity spadkobierca; simplicis Debiti – długu prostego; moderni Actoris – obecnego powoda; latius in se sonat – szerzej w sobie brzmi; amicabiliter – polubownie; iure Divino et naturali – prawem boskim i naturalnym; ad Saepissimam Actoris requisitionem – na bardzo częste wezwanie powoda; in Anno Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo quarto die vigesima Martii – w roku 1664 dnia 20 marca; Publicanda poena Banitionis perpetuae – kara banicji wieczystej do ogłoszenia; Locuplentius [= locupletius] in se onerat – obszerniej w sobie zawiera; die undecima Ianuarii – 11 stycznia; die vigesima Martii – 20 marca; die tertia Martii – 3 marca; Vigore onych – mocą onych; die quinta Maii per Officium Terrestre Kijoviense – 5 maja przez urząd ziemski kijowski; die vigesima Ima Septembris Anno Millesimo Septingentesimo decimo sexto – 21 września 1716; violenter – gwałtem; una cum pensione et vadio – wraz z odsetkami i wadium; ad adhaerendo – przychylając się; ea in causa – w tej sprawie; Satis itaque parituri et ad praemissa omnia aliaque vobis in termino Iuris enucleanda iudicialiter responsuri – aby (temu) zadość uczynić i na wszystko powyższe oraz inne rzeczy, które wam w terminie prawnym zostaną wyłożone, sądownie odpowiedzieć; Datum Lublini … die Ima Aprilis – dano w Lublinie … 1 kwietnia (1717); praefigował – wyznaczył; de quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Fragment oryginału; nowa ręka i nowy urzędnik. 7 V 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Poqurskim [?], namiestnikiem podwojewództwa, woźny generał Tomasz Semenowski zeznał, że 5 [?] IV 1717 zaniósł do wsi Starowicze [?] (woj. kijowskie) i – ponieważ dworu tam nie ma – położył na stole w izbie wójta pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 1 IV 1717), wydany z instancji instygatora i delatora Aleksandra Szeleniowskiego [?] (w tytule „Zdeniewskiego” [?]) przeciw Aleksandrowi, podstolemu, i Teofilowi, pisarzowi ziemskiemu mozyrskiemu, oraz Mikołajowi, braciom Lenkiewiczom Ipohorskim, synom zm. Hieronima, i innym sukcesorom Aleksandra Lenkiewicza Ipohorskiego, pisarza ziemskiego mozyrskiego. Chodzi o dług 1500 zł z zapisu tegoż Aleksandra dla dziada powoda, Pawła (Mozyrz 1654), dochodzony już przez ojca powoda Jerzego (banicja w Trybunale 1664); powód uzyskał w sądzie ziemskim kijowskim trzy kondemnaty (1714–1716) i 5 V 1716 egzekucję na wsiach Starowicze [?] i Kolwałówka [?], lecz 21 IX 1716 Teofil Lenkiewicz Ipohorski najechał Starowicze, wyrugował powoda z żoną i ludźmi, zabrał intraty i bydło. Powód pozywa o dług z odsetkami i wadium, wyrugowanie, szkody i winy. Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 335
Relacja woźnego Bazylego Sienkiewicza o doręczeniu w Szołomkach [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego, przeciw Janowi z Rytna [?] Rybińskiemu, stolnikowi żytomierskiemu – o wydanie zbiegłych poddanych – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 11 V 1717)
19leżący odniosł do wsi Szołomek [?] y tam ten Pozew we Dworze
20tameyszym w Izbie na Stole położył o oddaniu y położeniu one-
21go Pozwu od kogo po kogo y w iakiey sprawie by był pisany
22opowiedział y Prawnie do wiadomości doniosł. Pisany ten Po-
23zew ad Instantiam Instigatora Sądowego y iego Delatora
24Urodzonego Jmci Pana Antoniego Joachima Niemirycze-
25go Komornika Ziemskiego Kijowskiego Aktora po Wielmo[żne]-
26go Jmci Pana Jana z Rytna [?] Rybinskiego Stolnika Żytomir-
27skiego Pozwanego w sprawie y Akcyey do wydania Podda-
28nych Josipa Młynarka z Synami Artema Mikołaia Ma-
29tieia [?] z Bratem Fedora Deducha [?] Semena Kowala z Żoną z Dzieć-
30mi z Bratem niezonatym Stefana Ruskiego [?] między innymi Dela-
31torio w Roku Teraznieyszym Tysiąc Siedmset Siedm-
k. 298v (skan 0302, strona lewa – góra)
1nastego in Martio z Żonami Dziećmi bydłem et cum tota Supel-
2lectili domestica do wsi Kłotówek [?] w Possessyą ad praesens Wielm.
3Jmci Pana Jana z Rytna Rybinskiego Stolnika Żytomirskiego
4Sędziego Grodzkiego Owruckiego będące y zbiegłych y tam by-
5łem [?] osiadłych w Tysiącu Grzywien Polskich każdego z osobna arez-
6towanych o czym Areszt y Originalny Pozew do których się ita
7Relacia in toto refert, fusius in se obloquitur Intentowaney Za któ-
8rym to Pozwem tenże pomieniony Woźny Rok y Termin Stronom
9obom Powodowey y Pozwaney przed Sądem Głownym Trybunalskim Ko-
10ronnym Lubelskim od daty y położenia tego Pozwu za Niedziel Czty-
11ry Albo w ten czas gdy ta Sprawa z Regestru Woiewodztw Wołynskie-
12go Bracławskiego Czernihowskiego Kijowskiego y Ich Conserwat
13albo innego iakiego kolwiek tey sprawie należytego do Sądzenia
14przypadnie y sądzona będzie Stanowienia się
15Zawity ku rosprawie prawney złożył y naznaczył y o tym te swoią praw-
16dziwą przedemną Urzędem uczynił y zeznał Relacyą prosząc eam
17Actis connotari co y otrzymał Bazyli Sienkiewicz Woźny pisać nie-
18umieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–334); nr na marginesie „30”. Wpis inną ręką niż akt 334, znów przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim [?] („Mikołaiem Walew. Lewkowskim”), namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem. Pisarz omyłkowo powtórzył fragment formuły (w rkp. „do Sądzenia / przypadnie y Sądzona będzie Stanowienia się / przypadnie y Sądzenia przypadnie y Sądzona będzie Stanowienia się / Zawity” – dittografia; w transkrypcji podano raz). Sprawa ciągnie areszt z aktu 326 (7/9 IV 1717): zbiegli poddani A. J. Niemirycza osiedli w Kłotówku [?], dobrach J. Rybińskiego, stolnika żytomierskiego (tu także sędziego grodzkiego owruckiego). Nazwisko w tytule „Niemirycza” [?] – zniekształcone, w tekście „Niemirycze[go]”. Wieś doręczenia „Szołomki” [?] (w rkp. „do wsi Szołomek”), dwór Rybińskiego. Imiona poddanych: Josip Młynarek z synami Artemem, Mikołajem i Matiejem [?], Fedor Deduch [?] (brat), Semen Kowal z żoną i dziećmi, Stefan Ruski [?] – brat nieżonaty (odczyty imion i przydomków niepewne). „Delatorio” – zapewne „Delatoris”.
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; ad Instantiam Instigatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; in Martio – w marcu; cum tota Supellectili domestica – z całym sprzętem domowym; ad praesens – obecnie; ita Relacia in toto refert[ur] – tak relacja w całości się odwołuje; fusius in se obloquitur – obszerniej w sobie mówi; eam Actis connotari – aby ją zapisać do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 12 V 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Bazyli Sienkiewicz zeznał, że 11 V 1717 zaniósł do wsi Szołomki [?] i położył na stole w izbie dworskiej pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydany z instancji instygatora i delatora Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego, przeciw Janowi z Rytna [?] Rybińskiemu, stolnikowi żytomierskiemu i sędziemu grodzkiemu owruckiemu, o wydanie poddanych – Josipa Młynarka z synami, Fedora Deducha [?], Semena Kowala z rodziną, Stefana Ruskiego [?] i innych – zbiegłych w marcu 1717 z żonami, dziećmi, bydłem i całym dobytkiem do wsi Kłotówek [?] w posesji Rybińskiego i tam zaaresztowanych pod zakładem 1000 grzywien od każdego (zob. akt 326). Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 336
Relacja woźnego Jana Mozylskiego [?] o doręczeniu w Liplanach [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana z Rytna [?] Rybińskiego, stolnika żytomierskiego, przeciw Wojewódzkim, Gawłowskiemu [?] i innym dziedzicom Liplan [?] oraz Franciszkowi Sienickiemu, sędziemu ziemskiemu kijowskiemu – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 27 IV 1717)
15leżącey niecorrespondnią do tego ieszcze przeszkody rożne W[ierność]
16Wasza czynicie Tedy tenże Aktor do oddania sobie Sum-
17my tak dwoch tysięcy Złł. Poll. una cum provisione Summy Uro-
18dzonego Kałusowskiego [?] altero tacto ponieważ Actor przez
19tak czas niemały Dobr tych dla Zdesolowania y prze-
20szkody Wierność Wasza trzymać niemożecie iako też y dru-
21giey Summy Dwochset Trzydziestu Złł. Poll. gdy Urodzonych
22Synhaiewskich Małżonkow na tych że Dobrach Liplanach
23y Ostrowie Zawiłym [?] nabytey o szkody z tąd pochodzące y nad-
24grodzenie onych y o Inne pretensye in Termino Iuris Wier-
25ności Waszey enukleowane, na Termin wyż oznaczony po-
26zywa Satisq[ue] parituri et ad praemissa omnia Iudicialiter
27responsuri Dat w Lublinie Anno Millesimo Septingentesimo
28decimo Septimo die tertia Aprilis Za którym to Pozwem on
29Woźny Rok y Termin Stronom obom przed wyż mianowanym
30Sądem zawity ku rosprawie Prawney według Praescriptiey wyż
k. 300v (skan 0304, strona lewa – góra)
1w Pozwie wyrażoney złożył y naznaczył de quo praesens eiu-
2dem Ministerialis Relatio. Jan Mozylski [?] Woźny pisać nie-
3umieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–335); nr na marginesie „31”. Woźny generał szlachetny Jan Mozylski [?] (w rkp. „Mozylski”, w podpisie i w akcie 337 „Moyski”/„Mozyski” [?]) – nowy w tej serii (por. Bazyli MAZYŁOWSKI [?], woźny 1713 – akty 281 i nast.). Pozew wydany w Lublinie 3 IV 1717, doręczony 27 IV 1717 we wsi Liplany [?] poddanemu pozwanych w izbie; relacja zapisana 19 V 1717 przed M. Walewskim Lewkowskim.
Historia dóbr: zmarły bezpotomnie („sterilitur” [?]) Jan Liplenski [?], sekretarz królewski („Sekretarz nasz”), zastawił swoje dziedziczne dobra – wieś Liplany z nową słobódką (18 poddanych, z gruntami, siedliskami, stawem, młynem, polami, sianożęciami, lasami i borami) – Janowi i Annie z Orłożowskich [?] Kałusowskim [?] za 2000 zł pol.; po nich trzymał je syn Aleksander Kałusowski [?], a wnuk Wacław, przyjąwszy od aktora (Rybińskiego) 2000 zł, cedował mu prawo (per cessionem iuris). Michał Synhajewski, namiestnik i rejent grodzki kijowski (zob. akty 90–184), i jego żona Marianna ze Skipotów [?] (w rkp. „Skipotowna” [?]) mieli tam część – Ostrów Zawiły [?] i Moczydło [?] – w zastawie 200 + 30 zł od Wojewódzkich (męża i synów zm. Anny z Liplenskich, Franciszkowej Wojewódzkiej, córki „Krechowego” [?] i siostry Jana); i tę część Rybiński wykupił (230 zł) – zapisy zeznane w aktach grodzkich owruckich. Pozwani – Franciszek Wojewódzki (ojciec), Antoni (syn), Andrzej Gawłowski [?] i inni dziedzice Liplan [?], a także Franciszek na Wojutynie Sienicki, sędzia ziemski kijowski i podstarości grodzki łucki, ks. Daniel, proboszcz „Remiernicki”/„Czermiernicki” [?] (lekcja niepewna), i Stanisław Liplanski [?] – bracia rodzeni – mimo braku praw przeszkadzają aktorowi: pobierają dziesięcinę, wydzierają pszczoły, biorą miód, wkraczają do poddanych. Kilka wyrazów niepewnych: „Wielm. Jmcia [?]”, „nieewinkuiecie się” (= nie ewinkujecie się – nie bronicie (dóbr) od przeszkód, łac. evincere), „Zdesolowania” (= spustoszenia), „altero tacto” (niejasne), „niecorrespondnią” (= nie odpowiadają).
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque recognovit – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; Die vigesima Septima Aprilis – dnia 27 kwietnia; Tenor sequitur – treść następuje; Illustrium Magnificorum Dominorum Tudzież Expulsionum excitationibus seu militarum [?] – (rejestru) spraw jaśnie wielmożnych panów, a także wyzuć, … lub wojskowych (fragment zniekształcony); ad Instantiam Instigatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; eo nomine – w tej sprawie; sterilitur [= sterilis] – bezpotomny; per Cessionem iuris – przez cesję prawa; cum Attinentiis – z przynależnościami; in Actis Castrensibus Ovrucensibus – w aktach grodzkich owruckich; latius in se obloquuntur – szerzej w sobie mówią; Vigore – mocą; ab impedimentis – od przeszkód; una cum provisione – wraz z prowizją (odsetkami); in Termino Iuris … enukleowane – w terminie prawnym wyłożone; Satisque parituri et ad praemissa omnia Iudicialiter responsuri – aby zadość uczynić i na wszystko powyższe sądownie odpowiedzieć; Dat[um] w Lublinie Anno Millesimo Septingentesimo decimo Septimo die tertia Aprilis – dano w Lublinie 3 kwietnia 1717; de quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego.
Streszczenie
Fragment oryginału. 19 V 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Jan Mozylski [?] zeznał, że 27 IV 1717 zaniósł do wsi Liplany [?] i położył na stole w izbie poddanego pozwanych pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 3 IV 1717), wydany z instancji instygatora i delatora Jana z Rytna [?] Rybińskiego, stolnika żytomierskiego i sędziego grodzkiego owruckiego, przeciw Franciszkowi i Antoniemu Wojewódzkim, Andrzejowi Gawłowskiemu [?] i innym dziedzicom Liplan [?] oraz przeciw Franciszkowi Sienickiemu, sędziemu ziemskiemu kijowskiemu, ks. Danielowi, proboszczowi, i Stanisławowi Liplanskim [?]. Rybiński nabył prawa zastawne do Liplan (wykupując 2000 zł od Wacława Kałusowskiego [?], spadkobiercy zastawników bezpotomnego sekretarza królewskiego Jana Liplenskiego [?], oraz 230 zł od Michała i Marianny Synhajewskich na Ostrowie Zawiłym [?]), lecz pozwani, nie mając praw do dóbr, pobierają dziesięcinę, wydzierają pszczoły i miód, krzywdzą poddanych i doprowadzili dobra do spustoszenia. Rybiński żąda zwrotu obu sum z prowizją oraz zapłaty szkód. Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 337
Relacja woźnego Jana Moyskiego [?] o doręczeniu w Obuchowiczach pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana z Rytna [?] Rybińskiego, stolnika żytomierskiego, przeciw Kazimierzowi i Katarzynie z Czerkasów [?] Dydyńskim oraz Proskurom Suszczańskim – o dług 360 zł – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 12 IV 1717)
8li. Pisan w Lublinie Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
9Miesiąca Marca Dziesiątego Dnia za którym to Pozwem
10on Woźny Rok y Termin Stronom obom Powodowey y Poz-
11waney przed Sądem Głownym Trybunalskim Koronnym
12Lubelskim według Praescriptiey w Pozwie wyrażoney Stano-
13wienia się ku rosprawie prawney zawity złożył y naznaczył
14y o tym te swoią Relacyą uczynił y zeznał prosząc iey przy-
15ięcie do Xiąg co y otrzymał. Jan Moyski [?] Woźny pisać nie-
16umieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–336); nr na marginesie „32”. Woźny – „Jan Moyski” [?] (w akcie 336 „Mozylski” [?]; zapewne ten sam woźny, nazwisko niepewne). Tytuł: „po Ichmściow PP. Piskurow” [?] – zapewne zniekształcone „Proskurow”. Pozwani: Kazimierz i Katarzyna z Czerkasów [?] („Czerkasownie”), 1° voto Proskurzyna Suszczańska, podczaszyna kijowska, 2° voto Dydyńscy, małżonkowie, oraz dzieci Katarzyny z 1. małżeństwa – Jan, Michał i Gabriel Proskurowie Suszczańscy oraz panny Helena, Izabela i Teresa (por. akt 320 – manifestacja Sokołowskiej [?] c/a Katarzyna z Czerkasów [?] Dydyńska i synowie Suszczańscy Proskurowie). Pozew (Lublin 10 III 1717) wetknięty 12 IV 1717 we wrota dworu we wsi Obuchowicze (woj. kijowskie), opowiedziany stróżowi i ludziom we wsi. Rybiński, odstępując od relacji wpisanej do sądu ziemskiego kijowskiego (ale nie od samej sprawy), pozywa o zwrot 360 zł z prowizją, pożyczonych Michałowi Proskurze Suszczańskiemu na asekurację (script assecurationis) i o sprzeciwianie się temu skryptowi. „przypłuche [?] swoię” – wyrażenie niejasne.
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque recognovit – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; Pozew seu Przypozew – pozew, czyli przypozew; primi voti … secundi ad praesens – z pierwszego małżeństwa … z drugiego, obecnego; in Virginali Statu – w stanie panieńskim; primo voto spłodzonym – zrodzonym z pierwszego małżeństwa; seu Illustrium Magnificorum Dominorum Tudzież Deputatorum excitationibus – czyli (z rejestru spraw) jaśnie wielmożnych panów, a także z przywołań deputatów; ad Instantiam Instigatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; una cum provisione – wraz z prowizją (odsetkami); Script assecurationis de Actu et data eius – skrypt asekuracyjny (z miejscem) wystawienia i datą; latius in se obloquuntur – szerzej w sobie mówią; ratione – z racji.
Streszczenie
Fragment oryginału. 19 V 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Jan Moyski [?] (Mozylski [?]) zeznał, że 12 IV 1717 zaniósł do wsi Obuchowicze (woj. kijowskie), dóbr pozwanych, i wetknął we wrota dworu pozew (przypozew) główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 10 III 1717), opowiadając go stróżowi i ludziom. Pozew wydano z instancji instygatora i delatora Jana z Rytna [?] Rybińskiego, stolnika żytomierskiego i sędziego grodzkiego owruckiego, przeciw Kazimierzowi i Katarzynie z Czerkasów [?] (1° Proskurzynie Suszczańskiej, podczaszynie kijowskiej) Dydyńskim oraz jej dzieciom z 1. małżeństwa – Janowi, Michałowi, Gabrielowi, Helenie, Izabeli i Teresie Proskurom Suszczańskim – o zwrot 360 zł z prowizją, pożyczonych Michałowi Proskurze Suszczańskiemu na skrypt asekuracyjny, o sprzeciwianie się temu skryptowi i o szkody. Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 338
Relacja woźnego Jana Moyskiego [?] o doręczeniu w Chaniowej [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana z Rytna [?] Rybińskiego, stolnika żytomierskiego, przeciw Aleksandrowi Szeleniowskiemu [?] – o stawienie zaaresztowanego Jakubskiego [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 24 IV 1717)
2ra który przychylaiący się do Prawa pospolitego y Aresztu An-
3no Millesimo Septingentesimo Decimo Tertio Die Secunda
4Maii zapisanego Wierności Twoiey w Sprawie y Akcyi do
5skrócenia [?] Urodzonego Jmci Pana Jakubskiego [?] życia
6Wierności Twey Szeleniowski [?] który Aktora porąbał
7o co protestacie y Obducta Ministerialis latius oblo-
8quuntur u Wierności Twoiey Szeleniowski [?] we Trzech ty-
9siącach Grzywien Polskich iako nieosiadłego aresztowanego
10wanego y prawnie przyrzeczonego na Termin wyż ozna-
11czony pozywa na którym abyś W[ierność] Twoia Urodzonego Ja-
12kubskiego [?] iako przy aresztowanego w Wierności Twoiey
13dla przysłuchania się Dekretowi Sądu Głownego Trybuna-
14łu Koronnego Lubelskiego stawił a w niestawieniu Sam
15za niego odpowiedział y na wszystko co Wierności Two-
16iey na Terminie prawa proponowano będzie skuteczniey
17usprawiedliwił Pisan w Lublinie Anno Millesimo Se-
18ptingentesimo decimo Septimo Die tertia Aprilis Za
19którym to Pozwem on Woźny Rok y Termin Stronom obom
20Powodowey y Pozwaney przed Sądem Głownym Trybunal-
21skim Koronnym Lubelskim według Praescriptiey w Pozwie
22wyrażoney Zawity ku rosprawie Prawney złożył y naz-
23naczył y o tym te swoią coram officio praesenti uczynił
24y zeznał Relacyą prosząc eam Actis connotari co y otrzy-
25mał. Jan Moyski [?] Woźny pisać nieumieiący.
26[reklamant:] Protestacia
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–337); nr na marginesie „33”. Woźny „Jan Moyski” [?] (zob. akty 336–337). Pozwany Aleksander Szeleniowski [?] – zapewne ten sam, który w akcie 334 pozywa Lenkiewiczów Ipohorskich (tam w tytule „Zdeniewski” [?]); tu nazwisko czytelne jako „Szeleniowski”. Pozew (Lublin 3 IV 1717) doręczony do rąk pozwanego 24 IV 1717 we wsi Chaniowa [?] (woj. kijowskie). Podstawa: areszt zapisany 2 V 1713 (w aktach grodzkich), w którym Szeleniowski [?] jako nieosiadły został zaaresztowany pod zakładem 3000 grzywien – za porąbanie aktora (Rybińskiego) w sprawie o „skrócenie życia” [?] Jakubskiego [?] (obie lekcje niepewne; zdanie zawikłane: „do skrócenia Urodzonego Jmci Pana Jakubskiego życia … Szeleniowski, który Aktora porąbał”). Pozew wzywa Szeleniowskiego, by stawił Jakubskiego [?] jako zaaresztowanego przy nim, a w razie niestawienia sam odpowiadał. W rkp. „aresztowanego / wanego” – powtórzenie sylaby na przełomie wiersza.
Łacina: in vim sui veri ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; tenor sequitur talis – treść następuje taka; excitationibus – (z rejestru) przywołań; ad Instantiam Instygatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; Anno Millesimo Septingentesimo Decimo Tertio Die Secunda Maii – roku 1713 dnia 2 maja; protestacie y Obducta Ministerialis latius obloquuntur – protestacje i obdukcja woźnego szerzej mówią; Anno Millesimo Septingentesimo decimo Septimo Die tertia Aprilis – roku 1717 dnia 3 kwietnia; coram officio praesenti – przed niniejszym urzędem; eam Actis connotari – aby ją zapisać do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 19 V 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Jan Moyski [?] zeznał, że 24 IV 1717 doręczył do rąk Aleksandra Szeleniowskiego [?] we wsi Chaniowa [?] (woj. kijowskie) pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 3 IV 1717), wydany z instancji instygatora i delatora Jana z Rytna [?] Rybińskiego, stolnika żytomierskiego i sędziego grodzkiego owruckiego. Rybiński, opierając się na areszcie zapisanym 2 V 1713, w którym Szeleniowski [?] jako nieosiadły został zaaresztowany pod zakładem 3000 grzywien za porąbanie go (sprawa o zamach na życie Jakubskiego [?] – szczegóły niejasne), pozywa go, by stawił przed Trybunałem zaaresztowanego przy nim Jakubskiego [?] dla wysłuchania dekretu, a w razie niestawienia sam za niego odpowiadał. Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 339
Protestacja z obdukcją Antoniego Czarnoluskiego [?], sługi Antoniego Trypolskiego, chorążego owruckiego, przeciw Krzysztofowi Manieckiemu [?], podczaszemu kijowskiemu, i jego sługom – o porąbanie i zniesławienie w Owruczu – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (zajście w Zielone Świątki, 16 [?] V 1717)
3tanta in praesentia wielu Ichmściow Szlachty Tudzież
4Boiar y Mieszczan Owruckich dyffamował co widzia-
5wszy y słyszawszy Relacyą swoię przedemną Urzędem
6Urzędem uczynił y zeznał y prosili mnie Urzędu tak
7Protestans swoiey Protestacyi iako y Woźny Obdukcyi
8Relacyi aby do Xiąg ninieyszych przyięte y zapisane
9były co y otrzymali. Antoni Czarnoluski [?]. Bazyli
10Sienkiewicz Woźny pisać nieumieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–338); nr na marginesie „34”. Protestujący – Antoni Czarnoluski [?] (podpis „Czarnoluski”; lekcja niepewna), sługa (dworzanin) Antoniego z Trypola Trypolskiego, chorążego owruckiego, starosty wyszogrodzkiego [?] (w rkp. „Wyszgrodzkiego”), sędziego grodzkiego kijowskiego (por. plac Trypolskich w Owruczu – akty 312 i nast.). Obwiniony – Krzysztof Maniecki [?], podczaszy kijowski (lekcja nazwiska niepewna). Zajście w Owruczu „podczas Świąt Zielonych Świąt” – 16 [?] V 1717 (Zielone Świątki w 1717 r. przypadły 16 V – zgodnie z odczytem „Szesnastego”), w rezydencji Manieckiego [?] w zamku owruckim („łaski Ichmściów Xięży Societatis Iesu pozwoloney” – w budynku udostępnionym przez jezuitów owruckich) i potem na ulicy przed karczmą. Obdukcja woźnego Bazylego Sienkiewicza w obecności Karola Grossa [?] i Jakuba Przyborowskiego: rana na twarzy z lewej strony, na brodzie, dwie na lewej ręce z naruszeniem kości; kontusz i żupan przecięte w czterech miejscach i zakrwawione. Kilka miejsc niejasnych: „obełgę” [?] (= obelgę), „[...] [?] y ośmielił się” (wyrazy niejasne, może „trzy razy …”), „Samopiąt” [?] (= sam piąty – z czterema innymi?), „drugi [?] całe [?] … nieżywić goniąc”; „kaleczy-” bez zakończenia wyrazu na przełomie wiersza; „Urzędem / Urzędem” – powtórzenie.
Łacina: cum Obductione – z obdukcją (oględzinami ran); Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; solenniter magnoque cum dolore – uroczyście i z wielkim bólem; quorum Statuitio przed Sąd dla wskazania na nich win Prawnych urgebit – których stawienie przed sąd … (powód) będzie popierał; quo praetextu – pod jakim pretekstem; Comparentis – stawającego; in Absentia – pod nieobecność; Societatis IESU – Towarzystwa Jezusowego; patientissime – najcierpliwiej; ad effectum – do skutku; in praesentia – w obecności; iterum iterumque – raz po raz; Iure agere – dochodzić prawem; Salvam … zostawiwszy meliorationem vel per Citationem Correctionem – zastrzegłszy sobie poprawę (protestacji) lub sprostowanie przez pozew; Et incontinenti – i natychmiast.
Streszczenie
Fragment oryginału. 19 V 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Antoni Czarnoluski [?], sługa Antoniego z Trypola Trypolskiego, chorążego owruckiego, starosty wyszogrodzkiego [?] i sędziego grodzkiego kijowskiego, zaniósł protestację przeciw Krzysztofowi Manieckiemu [?], podczaszemu kijowskiemu, i jego sługom: w Zielone Świątki 1717 (16 [?] V), gdy Trypolski z żoną przyjechał do Owrucza na nabożeństwo, Maniecki [?] zaprosił Czarnoluskiego [?] do swej rezydencji w zamku owruckim (użyczonej przez jezuitów), znieważał słowami jego i jego pana, uderzył go pięścią w twarz, kazał sługom podać sobie szablę i wraz z nimi go porąbał (cztery ciężkie rany – twarz, broda, lewa ręka z uszkodzeniem kości, grożące kalectwem); gdy ranny uciekał do gospody, gonił go z kilkoma ludźmi i przed karczmą w obecności szlachty, bojar i mieszczan owruckich zniesławiał jego i całą rodzinę Trypolskich. Woźny generał Bazyli Sienkiewicz w obecności Karola Grossa [?] i Jakuba Przyborowskiego obejrzał rany oraz przecięty i zakrwawiony kontusz i żupan. Podpisy: Antoni Czarnoluski [?]; woźny niepiśmienny.
Akt nr 340
Relacja woźnego Bazylego Sienkiewicza o doręczeniu w Carowie [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego (cesjonariusza Bogumiły Sokołowskiej), przeciw Katarzynie z Czerkasów [?] Dydyńskiej i Proskurom Suszczańskim – o wyrugowanie z Żuhowicz [?] – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 19 V 1717)
11o szkody y winy prawne z tąd pochodzące Actor Wierność
12Waszą na termin wyż oznaczony pozywa na którym
13iako na zawitym abyście staneli y na wszystko Sądownie
14odpowiadaiąc skuteczniey usprawiedliwili. Pisan w Lu-
15blinie Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego dnia Piętna-
16go [?] Maia za którym to położonym Pozwem tenże pomie-
17niony Woźny Rok y Termin Stronom obom Powodowey
18y Pozwaney przed Sądem Głownym Trybunalskim Ko-
19ronnym Lubelskim według Praescriptiey wyż w Pozwie wyra-
20żoney Stanowienia się zawity ku rosprawie prawney zło-
21żył y praefigował o czym swoią prawdziwą przedemną
22Urzędem uczynił y zeznał Relacyą prosząc eam Actis con-
23notari Co y otrzymał Bazyli Sienkiewicz Woźny pi-
24sać nie umieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–339); nr na marginesie „35”. Powód w tytule „Niemirycza” [?], w tekście „Antoniego Joachima Niemiryckiego” – A. J. NIEMIRYCZ, komornik ziemski kijowski (akty 326, 327, 335). Pozew (Lublin, „dnia Piętna[ste]go Maia” 1717 – w rkp. „Piętna-/go”) doręczony 19 V 1717 we wsi Carów [?] (pow. owrucki) – położony na stole w izbie „robocego” [?] (roboczego, tj. poddanego) Wasila Carenka. Niemirycz występuje jako cesjonariusz Bogumiły z Szermanów [?] (w rkp. „Szermianki”, „Szermianką”; w akcie 320 – „z Szyrmanów [?]”), wdowy po Andrzeju Sokołowskim, dożywotniczki dóbr Żuhowicze [?] i Steblów [?] – cesja spisana w Owruczu 22 IV 1717 i zeznana w aktach grodzkich kijowskich (por. manifestację Sokołowskiej – akt 320, 24 III 1717). Przebieg sporu: dekret sądu ziemskiego kijowskiego (Owrucz 22 III 1715) nakazał pozwanym reindukcję Sokołowskiej w ciągu 4 tygodni; wobec niewykonania sama sprowadziła urząd ziemski, który ją wprowadził (reindukcja, inkwizycja, tradycja); w sierpniu 1716 [?] Michał Proskura Suszczański, zjechawszy do Żuhowicz, przez Liplanskiego [?] i Jankowskiego nakłaniał ją do ustąpienia, obiecał polubowne rozstrzygnięcie na sejmiku deputackim w Żytomierzu i dał asekurację na piśmie, którą potem przez podstawioną osobę wykradł z jej papierów w gospodzie; następnie zabrał jej ruchomości (bydło, konie, sprzęty), zakazał chłopom świadczyć powinności i łowić ryby w rzece Uż [?] (w rkp. „w Rzece Uszy”) i jeziorach oraz korzystać z barci, i dokonał powtórnego wyrugowania. Pozwani: Katarzyna z Czerkasów [?], 1° Proskurzyna, podczaszyna kijowska, 2° Kazimierzowa Dydyńska, synowie Jan, Michał, Gabriel Proskurowie Suszczańscy oraz Jan Detennicki [?], nie wiadomo jakim tytułem zainteresowany dobrami Żuhowicze [?]. Kilka wyrazów niepewnych: „robocego” [?], „Steblowy” [?], „iurisdicią” [?], „niemiećcie” [?] (= nie mieć), „Sexto” [?] (rok 1716 – lekcja niepewna), „u Chołoba [?] Gospodą stanowszy”, „Uszy” [?].
Łacina: tenor sequitur eiusmodi – treść następuje taka; primi voti … secundi ad praesens – z pierwszego małżeństwa … obecnie z drugiego; cum assistentia maritali de iure debita – z asystencją męża należną z prawa; nescitur quovis Iure titulo – nie wiadomo jakim tytułem prawnym; Militarium Cassandarum Expulsionum Graviorum excessuum – (rejestr spraw) wojskowych, kasacyjnych, wyzuć i cięższych ekscesów; Zapis Cessionis – zapis cesji; Vigore Iurium Suorum – mocą swych praw; in rem et personam – na rzecz i osobę; de Actu eius Anno Millesimo Septingentesimo decimo Septimo Die vigesima Secunda Aprilis – z datą 22 kwietnia 1717; Eodem actu coram Actis Castrensibus Kijoviensibus personaliter zeznanego – tegoż dnia osobiście zeznanego przed aktami grodzkimi kijowskimi; ea in causa – w tej sprawie; Anno Millesimo Septingentesimo decimo quinto Die vigesima Secunda Martii – 22 marca 1715; Iuris datorka – cedentka (dawczyni prawa); ab Actu decreti in quatuor Septimanis – w ciągu czterech tygodni od dekretu; Inquisitis – świadkami (inkwizycji); reinductionis – reindukcji (ponownego wprowadzenia w dobra); fusius in se obloquuntur – obszerniej w sobie mówią; cum Consensu – za zgodą; suo proprio ausu – własną śmiałością (z własnej woli); In Augusto – w sierpniu; in possessia [?] … Iuribus suis – w posiadaniu … przy swoich prawach; annuendo affectationi – przychylając się do życzenia; electionis Deputatorum – (w czasie) elekcji deputatów (na Trybunał); decizia – decyzja; in scriptis – na piśmie; per Subordinatam personam – przez podstawioną osobę; in absentia – pod nieobecność; et tota Supellectilia – i całe sprzęty; fructificowaniu – korzystaniu z pożytków; in puncto reinductionis in Bona in eo ex eadem iterato expulsionis – w punkcie reindukcji w dobra, w tym ponownego z nich wyrugowania; de nullitate et invaliditate – o nieważność i bezskuteczność; praefigował – wyznaczył; eam Actis connotari – aby ją zapisać do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 21 V 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Bazyli Sienkiewicz zeznał, że 19 V 1717 zaniósł do wsi Carów [?] (pow. owrucki) i położył na stole w izbie poddanego Wasila Carenka pozew główny Trybunału Koronnego Lubelskiego (Lublin, 15 V 1717), wydany z instancji instygatora i delatora Antoniego Joachima Niemirycza (Niemiryckiego), komornika ziemskiego kijowskiego, cesjonariusza Bogumiły z Szermanów [?] Sokołowskiej, wdowy po Andrzeju, dożywotniczki dóbr Żuhowicze [?] i Steblów [?], przeciw Katarzynie z Czerkasów [?] (1° Proskurzynie, 2° Kazimierzowej Dydyńskiej), jej synom Janowi, Michałowi i Gabrielowi Proskurom Suszczańskim oraz Janowi Detennickiemu [?]. Pozwani nie wykonali dekretu ziemskiego kijowskiego z 22 III 1715 o reindukcji Sokołowskiej w Żuhowicze; gdy urząd ziemski ją wprowadził, Michał Proskura nakłonił ją obietnicą polubownego układu i asekuracją na piśmie (potem wykradzioną) do ustępstw, a następnie zabrał jej ruchomości, zakazał poddanym powinności, rybołówstwa i bartnictwa i powtórnie ją wyrugował. Powód pozywa o sprzeciwienie się dekretowi, powtórne wyrugowanie, zwrot ruchomości, nieważność kwitu, szkody i winy. Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 341
Relacja woźnego Bazylego Sienkiewicza o doręczeniu w Juwłach [?] pozwu głównego do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Antoniego Trypolskiego, chorążego owruckiego, przeciw Leonowi i Joannie Bokumom, ciwunom i stolnikom trockim – o wznowienie sprawy po śmierci Michała Nieczaja – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 20 V 1717)
Karty / skanyk. 307 (dół) – 308 (skan 0310, strona prawa – dół; skan 0311) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 307 (skan 0310, strona prawa – dół)
1Położenie Pozwu na Trybunał od Wielm. Jmci
2Pana Trypolskiego Chorążego Owruckiego Starosty
3Wyszgrodzkiego Sędziego Grodzkiego Gene-
k. 307v (skan 0311, strona lewa)
1rału Woiewodztwa Kijowskiego po
2Wielm. Ichmściow Panow Bokumow
3Ciwunow Stolnikow Trockich Małżonkow
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Maia Dwudziestego Wtorego Dnia.
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mści Owru-
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–340); nr na marginesie „36” (nr aktu 341 dopisany ołówkiem na k. 307v). Tytuł zaczyna się u dołu k. 307, ciąg dalszy na k. 307v. Pozwani: Leon Bokum i Joanna z Rybełów [?] (w rkp. „Rybełowny” [?]), 1° voto Michałowa Nieczajowa, starościna nosowska, 2° voto Bokumowa – małżonkowie, ciwunowie i stolnikowie troccy (ciwun – urzędnik ziemski w województwie trockim). Powód – Antoni z Trypola Trypolski, chorąży owrucki, starosta wyszogrodzki [?] i sędzia grodzki kijowski (por. akt 339) – wznawia (reviviscendo) sprawę po śmierci Michała Nieczaja, starosty nosowskiego, i po wtórnym zamężściu wdowy; przedmiotem są różne gwałty i pretensje opisane we wcześniejszym procesie (protestacje, relacje, pozwy, kondemnaty) – szczegółów pozew tu nie podaje. Pozew doręczony 20 V 1717 do rąk wójta we wsi Juwły [?] (lekcja niepewna; pow. owrucki). Wyrazy niepewne: „reviviscendo” [?] (w rkp. „revifscendo”), „Termines”/„Terminos”.
Łacina: ad Instanciam Instigatora Sądowego y iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; primi voti … secundi ad praesens – z pierwszego małżeństwa … obecnie z drugiego; reviviscendo Causam – wznawiając sprawę; post fata – po śmierci; post mutatum Statum Vidualem in Matrimonialem – po zmianie stanu wdowiego na małżeński; cum assistentia Maritali de iure debita – z asystencją męża należną z prawa; post translapsos quovis Terminos – po upływie jakichkolwiek terminów; Ratione variarum violentiarum et praetensionum in eodem Processu expressarum – z racji różnych gwałtów i pretensji wyrażonych w tymże procesie; fusius in se obloquitur – obszerniej w sobie mówi; eam Actis connotari – aby ją zapisać do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 22 V 1717 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Bazyli Sienkiewicz zeznał, że 20 V 1717 zaniósł do wsi Juwły [?] (pow. owrucki) i oddał do rąk tamtejszego wójta pozew (przypozew) główny Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydany z instancji instygatora i delatora Antoniego z Trypola Trypolskiego, chorążego owruckiego, starosty wyszogrodzkiego [?] i sędziego grodzkiego kijowskiego, przeciw Leonowi i Joannie z Rybełów [?] (1° Michałowej Nieczajowej, starościnie nosowskiej) Bokumom, ciwunom i stolnikom trockim – o wznowienie po śmierci Michała Nieczaja sprawy o różne gwałty i pretensje, toczącej się już wcześniej (protestacje, pozwy, kondemnaty). Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 342
Manifestacja Szymona Walewskiego Lewkowskiego, wojskiego żytomierskiego i komornika granicznego kijowskiego, w imieniu własnym i żony Joanny z Sopoćków [?], przeciw Janowi Stefańskiemu [?], gubernatorowi Korca, i Konstancji z Sopoćków [?], małżonkom, oraz przyjaciołom-kompromisarzom – o krzywdzący podział dóbr (połowy wsi Korypci [?]) po Eufrozynie z Łysakowskich Talmuntowej, starościnie nurskiej – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 308 (dół) – 310 (skan 0311, strona prawa – dół; skany 0312–0313) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 308 (skan 0311, strona prawa – dół)
1Manifestacia Jmci Pana Walew. Lewkow-
2skiego Woyskiego Żytomirskiego Komorni-
3ka Granicznego Kijowskiego przeciwko Jmci
4Panu Stefańskim [?] Gubernatorom Koreckim
5Małżonkom y Innym
k. 308v (skan 0312, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
2Miesiąca Maia Dwudziestego Czwartego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mści
2Poddanych co lepszych dziedzicznych więcey wynoszących robocizny
3z udania Jmci sine ulla optione iako de lege być powinno Jmci
4Inculpato adiudicarunt. Przez co wszystko Jmć Comparens nie-
5mnieyszą szkodę ponosi że z Dobr nic nie maiąc, wprzod one
6opłacał [?] nie tak [?] iako Inculpatus bez żadney praetensyi y szkody
7do Dobr przyszedł y one przez lat kilka trzymał y za to ieszcze
8Jmci recompensować musi. Obviando tedy tak ciężkiey swoiey krzyw-
9dzie o nieważność tey Combinacyi iako strona udaie za dekret
10Compromissarski: Co de lege nie powinno stać bo non praecedente
11recognitione coram actis publicis Inscriptionis Compromis-
12sorialis per partes utrasq[ue] tylko według daney asekuracyi [...]ze-
13ney [?] między stronami nastąpioney iterum iterumq[ue] przeciwko
14wyż mianowanym Obwinionym świadcząc y protestuiąc się czyni
15prawnie oto [?] in omni foro z Jmcią Obżałowanym declarował
16salva manente per omnia eiusdem melioratione seu peritiatio-
17nes [?] Correctione pleno in robore reservata facultate prosząc eam
18Actis connotari co y otrzymał. Szymon Walew. Lewkowski Woy-
19ski Żytomirski Komornik Graniczny Kijowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–341); nr na marginesie „37” (nr aktu 342 dopisany ołówkiem). Akt przyjmuje znów namiestnik Sylwester Poqurski [?] (jak w akcie 334; lekcja nazwiska niepewna – „Poguskim”/„Poqurskim”). Manifestant Szymon Walewski Lewkowski, wojski żytomierski i komornik graniczny kijowski (podpis własnoręczny „mp.”), zapewne krewny namiestnika Mikołaja Walewskiego Lewkowskiego. Spór rodzinny: dwie córki Eufrozyny z Łysakowskich [?], 3° voto Walerianowej Talmuntowej, starościny nurskiej (por. akt 325 – Eufrozyna z Łysakowskich Talmuntowa, 1° Sopoćkowa [?]) – Joanna (żona Walewskiego) i Konstancja (żona Jana Stefańskiego [?], gubernatora Korca); lekcja nazwiska rodowego „z domu Sopoćkowny” [?] (przez analogię do aktu 325). Stefański [?] przez kilka lat trzymał połowę wsi Korypci [?] (lekcja niepewna), nie ściągał podatków z poddanych, płacił je sam i potem domagał się zwrotu; przyjaciele-kompromisarze rozdzielili dwór na pół, przyznali Stefańskiemu zwrot podatków bez przysięgi oraz lepszych poddanych. Walewski uważa kompromis za nieważny, bo nie poprzedziło go urzędowe zeznanie zapisu kompromisarskiego (inscriptio compromissorialis), a jedynie asekuracja. Kilka wierszy na k. 309 (dół) i 309v (góra) – zwłaszcza zakończenie zdania „poki mu Satisfa[kcyi] … me-/staniesz” – odczytane tylko częściowo; plama atramentu na k. 308v (w. 21). Wiersz „a dosię [?] niey [?] mianowanym Obżałowanym Sta-/ley [?] y Uta [?] Ipsentia [?] adire mogł” – sens niejasny (zapewne: jak tylko mógł przyjść do urzędu).
Łacina: Veniens personaliter – przybywszy osobiście; in partem Sui – na swoją szkodę [dosł. na swoją część]; Comparentem – stawającego (manifestanta); praecavendo wszelkiey całości swoiey – zabezpieczając całość swoich praw; in Sociam vitae – za towarzyszkę życia (za żonę); Tertio ad praesens voto – obecnie z trzeciego małżeństwa; apprehenderat – objął; pacifice cum omni usu fructu – spokojnie z całym użytkowaniem; Comparentis et Inculpati – stawającego i obwinionego; respectem – ze względu na; curam – staranie; in vim czego – na mocy czego; in eodem statu prout antea in suam possessionem apprehenderat – w takim stanie, w jakim przedtem objął je w posiadanie; per indirectum in alienationem – pośrednio ku wyobcowaniu; non facilis ad Bona pateret accessus – aby nie był łatwy dostęp do dóbr; et invitus – i niechętnie [wbrew woli]; ex praedestinatione Divina duxit in Sociam vitae – z Bożego przeznaczenia pojął za żonę; ad portionem futuram – do przyszłej części [spadkowej]; Serio – poważnie, stanowczo; Et duobus malis unum eligendo studendo magis pacis et concordiae fraternae – z dwojga złego wybierając jedno, a dbając bardziej o pokój i zgodę bratnią; nolens volens – chcąc nie chcąc; urgente … Perswasione – za naleganiem i namową; facilem … eventum – łatwy wynik; ut noviter Accedens – jako nowo przystępujący [do sprawy]; patebat – jak było widać; iuxta libitum suum – według swego upodobania; per medium – po połowie; contra usitatam praxim – wbrew zwyczajnej praktyce; magis competit ex quo starszy Brat ex suo primatu więcey participować może – bardziej należy się [młodszemu], skoro starszy brat z racji pierwszeństwa może więcej uczestniczyć w majątku; nulla habita consideratione – bez żadnego wzięcia pod uwagę; absque ullo Iuramento Inculpati iniunxerunt – nakazali bez żadnej przysięgi obwinionego; sine ulla optione … adiudicarunt – bez żadnego wyboru przysądzili; Obviando – zapobiegając; non praecedente recognitione coram actis publicis Inscriptionis Compromissorialis per partes utrasque – skoro nie poprzedziło zeznanie przed aktami publicznymi zapisu kompromisarskiego przez obie strony; iterum iterumque – raz po raz; in omni foro – w każdym sądzie; salva manente per omnia eiusdem melioratione seu … Correctione pleno in robore reservata facultate – z zastrzeżeniem w pełnej mocy prawa do jej polepszenia lub poprawienia; eam Actis connotari – aby ją zapisać do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 24 V 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Poqurskim [?], namiestnikiem podwojewództwa, Szymon Walewski Lewkowski, wojski żytomierski i komornik graniczny kijowski, w imieniu swoim i żony Joanny z Sopoćków [?] zamanifestował przeciw szwagrowi Janowi Stefańskiemu [?], gubernatorowi miasta Korca, i jego żonie Konstancji z Sopoćków [?] oraz przeciw przyjaciołom – kompromisarzom. Stefański [?], ożeniony przed kilku laty z córką Eufrozyny z Łysakowskich [?] 3° voto Walerianowej Talmuntowej, starościny nurskiej, objął połowę wsi Korypci [?], dobra wolne od długów, trzymał je kilka lat z pożytkami, ale nie ściągał podatków z poddanych, płacąc je sam, by potem żądać zwrotu i utrudnić dostęp do dóbr drugiej siostrze. Gdy Walewski poślubił drugą córkę i upomniał się o jej część, Stefański zażądał najpierw zwrotu poniesionych kosztów. Dla zgody Walewski zgodził się na rozstrzygnięcie przez przyjaciół, ci jednak – wbrew zwyczajowi – podzielili dwór po połowie, przysądzili Stefańskiemu zwrot podatków bez przysięgi i lepszych poddanych, nie biorąc pod uwagę pobieranych przez niego pożytków. Walewski protestuje przeciw temu kompromisowi jako nieważnemu (brak zeznanego zapisu kompromisarskiego, tylko asekuracja) i zastrzega prawo poprawienia manifestu. Podpis własnoręczny manifestanta.
Akt nr 343
Relacja woźnego Jana Moyskiego [?] o doręczeniu we wsi Stara Dorohinia [?] pozwu do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Maryanny z Pruszyńskich [?] Sewerynowej Jakowickiej, wdowy, i potomków Jakowickich przeciw Zuzannie z Turynowskich [?] Janowej Żmijowskiej [?], wdowie, i potomkom – o skasowanie kondemnaty na banicję wieczną; z aprobatą pozwu przez powódkę – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 24 V 1717)
Karty / skanyk. 310 (dół) – 311 (skan 0313, strona prawa – dół; skan 0314) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 310 (skan 0313, strona prawa – dół)
1Położenie Pozwu na Trybunał od Jeymści
2Paniey Jakowickiey po Jeymść Panią Żmi-
3iowską [?]
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Maia Dwudziestego Piątego Dnia
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mści Owru-
22to w Sądzie Głownym Trybunale Koronnym Lubelskim ad Instan-
23tiam zeszłego wyż mianowanego Jmci Pana Jana Żmiowskiego
24Nulliter niewydaiąc Pozwu w tył za oczmi non servatis Iuris
25gradibus otrzymaney y tamże zaraz publikowaney o czym [plama] po-
26mianowana Condemnata fusius in se obloquitur Intentowaney
27Za ktorym to położonym Pozwem tenże Woźny Rok y Termin Stro-
28nom obom powodowey Cassandae, y Pozwaney Cassandae przed Sądem
29Głownym Trybunalskim Koronnym Lubelskim od daty y polo-
30żenia tego Pozwu za niedziel cztery albo w ten czas gdy ta spra-
31wa z Regestru Woiewodztw Wołynskiego Bracławskiego Czerni-
32howskiego Kijowskiego y Ich Conserwat albo Cassandarum Il-
33lustrium Magnificorum Dominorum Iudicum Lublin. innego iako-
34wego kolwiek do sądzenia przypadnie y przez Woźnego odwo-
35łana [?] przywołana będzie stanowienia się zawity ku rosprawie prawney
36[reklamant:] złożył y
k. 311 (skan 0314, strona prawa)
1y naznaczył et in Continenti personaliter stano-
2wszy Urodzona Jeymść Pani Maryanna Jakowic-
3ka Coram actis praesentib[us] Castrensibus Kijo-
4viensib[us] iawnie ustnie y dobrowolnie zeznała
5Iż ten Pozew ad Cassandam Condemnationem za Iey
6wolą iest wydany aprobowała y ratyfikowała prosząc
7mnie Urzędu tak Woźny swoiey Relacyi iako
8y Jeymść aprobuiąca swoiey approbacyi Actis
9praesentibus Connotari co y otrzymali. Jan Moy-
10ski Woźny pisać nieumieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–342); nr na marginesie „38” (nr aktu 343 dopisany ołówkiem). Woźny Jan Moyski [?] – zob. akty 336–338 (tam MOZYLSKI/MOYSKI [?]). Pozew kasacyjny: powódka Maryanna z Pruszyńskich [?] (w rkp. „Pruszenskiego”), wdowa po Sewerynie Jakowickim, z potomkami, przeciw Zuzannie z Turynowskich [?] (lekcja niepewna), wdowie po zmarłym Janie Żmijowskim [?] (w rkp. „Żmiowski”, w tytule „Żmi-/iowską”), i jej dzieciom – o skasowanie wyroku (kondemnaty) skazującego na banicję wieczną, uzyskanego w Trybunale Koronnym Lubelskim przez Jana Żmijowskiego [?] „nulliter” – bez doręczenia pozwu, za plecami strony i bez zachowania stopni prawnych. Pozew złożony 24 V 1717 w izbie dworu pozwanej we wsi Starego Dorohinie [?] (pow. owrucki; nazwa niepewna). Bezpośrednio po relacji powódka osobiście aprobowała i ratyfikowała pozew przed aktami. Wyrazy niepewne: „iakoweyści” [?], „z Sey [?] publicato”, „potym [?]”, „po [?] Cassandae”.
Łacina: ad Cassandam Condemnationem – do skasowania kondemnaty (wyroku zaocznego); Cassandae (strona) – w sprawie o kasację; Successorow Actorow – sukcesorów powodów; Nulliter – nieważnie; non servatis Iuris gradibus – bez zachowania stopni [porządku] prawa; fusius in se obloquitur – obszerniej w sobie mówi; Cassandarum Illustrium Magnificorum Dominorum Iudicum Lublin[ensium] – [rejestru] spraw kasacyjnych Jaśnie Wielmożnych Panów Sędziów Lubelskich; et in Continenti personaliter stanowszy – i natychmiast osobiście stanąwszy; Coram actis praesentibus Castrensibus Kijoviensibus – przed niniejszymi aktami grodzkimi kijowskimi; Actis praesentibus Connotari – zapisać do niniejszych akt; correctum – poprawiono [adnotacja kontrolna].
Streszczenie
Fragment oryginału. 25 V 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Jan Moyski [?] zeznał, że 24 V 1717 zaniósł do wsi Starego Dorohinie [?] (pow. owrucki) i położył na stole w izbie dworu pozew Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydany z instancji instygatora i delatorów – Maryanny z Pruszyńskich [?] Sewerynowej Jakowickiej, wdowy, i potomków Jakowickich – przeciw Zuzannie z Turynowskich [?], wdowie po Janie Żmijowskim [?], i jej dzieciom, o skasowanie wyroku banicji wiecznej, który Jan Żmijowski [?] uzyskał w Trybunale bez doręczenia pozwu i z pogwałceniem porządku prawnego. Termin – za cztery niedziele lub gdy sprawa przypadnie z rejestru. Zaraz potem Maryanna Jakowicka osobiście aprobowała i ratyfikowała pozew. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 344
Manifestacja Maryanny z Szumlańskich Trzeciakowej, podstoliny kijowskiej, wdowy po Aleksandrze Trzeciaku, przeciw Żydowi Jowielowi Monuszewiczowi [?], mieszczaninowi korynskiemu [?] – o niezwrócenie zapisu na 440 zł 15 gr wypłacone na mocy dekretu ziemskiego kijowskiego (1716) i cesję tej sumy na Antoniego Joachima Niemirycza – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 V 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 311 – 311v (skan 0314, strona prawa – dół; skan 0315, strona lewa) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 311 (skan 0314, strona prawa – środek i dół)
1Manifestacia Wielm. Jeymści
2Paniey Trzeciakowey Podstoliney
3Kyow. przeciwko Niewiernemu Jo-
4wielowi Monuszewiczowi [?]
5Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
6Miesiąca Maia Dwudziestego Szostego [?] Dnia
7Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolew-
8skiey Mści Owruczu przedemną Mikołaiem Walew.
9Lewkowskim Namiesnikiem na ten czas Podwoiewodz-
10twa Vices Regentem Grodzkim Generału Woiewodz-
11twa Kijowskiego y Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi
32kiemu Komornikowi Ziem. Kijow. na wszystką [?] Ruinę y
33postęp [?] Manifestantki oddąć [?] Cessyą uczynił a Summę
34zaś od Poddanych Chayeckich do płacenia na [plama]
35te Poddanym swoim Chayeckim wespoł z niemi Posses-
36rami płacić kazali ex quo Jeymść Manifestantka mino-
37rem partem Dobr Possidit a za tym moderna Manifes-
38tans de nullitate et invaliditate wyż wyrażonego
39Zapisu in puncto Cztyrechset Cztyrdziestu Złotych
40Polskich y groszy piętnastu temuż Obżałowanemu
41wypłaconych iterum iterumq[ue] Manifestowawszy się
42Declarowała in omni Iudicio et officio Regni [?] Iu-
43re agere, salva manente huius Manifestationis
44melioratione, et per [?] citationis [?] Si eo necessi-
45tas Iuris exigit Correctione ad praesens
46Actis praesentibus Connotari prosiła co y otrzymała.
47Maryanna Trzeciakowa Podstolina Kijowska.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–343); nr na marginesie „39” (nr aktu 344 dopisany ołówkiem). Data dzienna w nagłówku odczytana jako „Dwudziestego Szostego” [?] – zgodnie z wzmianką o zapisie „Die Vigesima Sexta Maii … eodem Actu” zeznanym w grodzie owruckim. Manifestantka Maryanna z Szumlańskich, wdowa po Aleksandrze Trzeciaku, podstolim kijowskim i podstarościm grodzkim owruckim (por. akt 329 – Marianna z Szumlańskich Trzeciakowa, podstolina kijowska; Aleksander Trzeciak zabity przez Niemiryczów). Dekret ziemski kijowski z 11 III 1716 (Owrucz) w sporze Żyda [„Niewierny”] Jowiela Monuszewicza [?], mieszczanina korynskiego [?], z posesorami dóbr: miasta Korynsk [?], Chayczy [?] Wielkiej, Bondarów i Zbraniek [?] (m.in. Maryanna Trzeciakowa, Kazimierz Stecki [?], chorąży kijowski, Fryderyk Lewenfatr [?]) nakazał każdej grupie posesorów zapłacić po 176 zł 20 gr, a Trzeciakowej osobno 440 zł 15 gr do Poniedziałku Przewodniego 1716. Trzeciakowa zapłaciła (puściła mu w arendę części Chayczy i Bondary), lecz Żyd nie wydał kwitu ani nie zwrócił zapisu, a zapisem z 26 V 1717 scedował całą sumę zasądzoną od posesorów na Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego. Nazwy miejscowe niepewne: „Korynsk” (może Korosteń? – brak pewności), „Chayczy”/„Chayeckich” (Chajcze [?]), „Bondary”/„Bondarów” (por. akt 329 – Bondary [?]), „Zbranki” [?]. Wyrazy niepewne: „Świat y watysię” [?], „oddąć” [?], „przy […] Zapisem”.
Łacina: praecavendo indemnitati suae solenniter – zabezpieczając się uroczyście przed szkodą; Anno millesimo septingentesimo decimo Sexto Die Undecima Martii – roku 1716, dnia 11 marca; a dato Decreti in duabus Septimanis – w dwóch tygodniach od daty dekretu; millesimo Septingentesimo decimo Septimo Die Vigesima Sexta Maii – 1717, dnia 26 maja; eodem Actu – tymże aktem; ex quo … minorem partem Dobr Possidit – skoro posiada mniejszą część dóbr; moderna Manifestans de nullitate et invaliditate – obecna manifestantka o nieważność i bezskuteczność; in puncto – w punkcie (co do); iterum iterumque – raz po raz; in omni Iudicio et officio Regni Iure agere – dochodzić prawem w każdym sądzie i urzędzie Królestwa; salva manente huius Manifestationis melioratione – z zastrzeżeniem polepszenia tej manifestacji; Si eo necessitas Iuris exigit Correctione – [i] poprawy, jeśli tego wymaga potrzeba prawna; Actis praesentibus Connotari – zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 26 V [?] 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Maryanna z Szumlańskich, wdowa po Aleksandrze Trzeciaku, podstolim kijowskim i podstarościm owruckim, zamanifestowała przeciw Żydowi Jowielowi Monuszewiczowi [?], mieszczaninowi korynskiemu [?]. Dekretem sądu ziemskiego kijowskiego (Owrucz, 11 III 1716) posesorom dóbr Korynsk [?], Chayczy [?] Wielkiej, Bondarów i Zbraniek [?] nakazano zapłacić mu po 176 zł 20 gr, a Trzeciakowej osobno 440 zł 15 gr. Trzeciakowa wypłaciła swoją sumę (m.in. przez kontrakt arendowny na części Chayczy i Bondary), Żyd jednak nie wystawił kwitu ani nie oddał zapisu, a zapisem z 26 V 1717 przelał całą należność od posesorów na Antoniego Joachima Niemirycza, komornika ziemskiego kijowskiego, przerzucając ciężar na poddanych chayeckich. Manifestantka – posiadająca mniejszą część dóbr – zgłasza nieważność zapisu co do zapłaconych 440 zł 15 gr i zapowiada dochodzenie praw w każdym sądzie. Podpis własnoręczny.
Akt nr 345
Manifestacja Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego, przeciw Maryannie z Szumlańskich Trzeciakowej, podstolinie kijowskiej, i Michałowi Zerebille – o zapis zastawny na 300 zł na wsi Wertykiłówka [?] (pow. żytomierski) z dóbr niedzielonych – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
36a Bratem Rodzonym Manifestantis wespoł należące nie-
37attentuiąc się tym że Dobra niemał wszytkie to iest
38Bondary y Chayczą pozawodziła [?] ale ieszcze czyniąc na-
39ostatnią szkodę y ruinę Manifestantis iuż os-
40tatnią wioskę wieś Wertykiłowkę [?] w Woiewodz-
41twie Kijowskim a Powiecie Żytomirskim leżącą,
42zaciągnąwszy długu Trzysta Złot. Polskich u wyż
k. 312v (skan 0316, strona lewa – góra)
1wyż mianowanego Jmci Pana Michała Zerebiłła
2ktory znać in Condicto [?] z Jmcią obwinioną posiedszy [?]
3śmiał y wazył się wiedząc o tym dobrze że Dobra in
4Controversio zostaią Summę wyż mianowaną
5Trzysta Złotych Polskich w Owruczu spisany eodem
6Anno et Mense Die Vigesima Nona Coram Actis
7praesentib[us] personaliter zeznany na Lat trzy One-
8rowała. A za tym modernus Manifestans de nulli-
9tate et invaliditate tego Zapisu tudzież o sz-
10kody y o winy Prawne z tąd pochodzące, iterum ite-
11rumq[ue] Manifestowawszy się deklarował z Ichmściami
12obwinionemi Iure agere salva manente huius
13Manifestationis zostawiwszy Meliorationem seu
14per Citationes Correctionem ad praesens Actis
15praesentib[us] Connotari prosił co y otrzymał.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–344); nr na marginesie „40” (nr aktu 345 dopisany ołówkiem). Manifestant Jan Trzeciak, wojski kijowski – brat rodzony zmarłego Aleksandra Trzeciaka, podstolego kijowskiego (por. akty 329–330, 344). Wdowa Maryanna z Szumlańskich Trzeciakowa zawarła 2 V 1717 w Owruczu i zeznała w grodzie 29 V 1717 zapis zastawny na 300 zł dla Michała Zerebiłły (por. akty 322, 328 – Zerebiłłowie), obciążając na trzy lata wieś Wertykiłówkę [?] (pow. żytomierski; lekcja niepewna) – „ostatnią wioskę” z dóbr niedzielonych między braćmi Trzeciakami, mimo toczącego się procesu; wcześniej miała „pozawodzić” [?] (zastawić?) Bondary i Chayczą [?] (por. akt 344). Wyrazy niepewne: „de Actu [?] eius”, „in Condicto [?]”, „posiedszy [?]”, „pozawodziła [?]”.
Łacina: quam primum – skoro tylko; eodem Anno et Mense Die Vigesima Nona – tegoż roku i miesiąca dnia 29; Coram Actis praesentibus personaliter – osobiście przed niniejszymi aktami; adhaerendo dawnieyszym Manifestacyom – przyłączając się do dawniejszych manifestacji; eo Nomine – z tego tytułu; solenniter magno cum dolore – uroczyście z wielkim żalem; Manifestantis – manifestanta; in Controversio – w sporze; Onerowała – obciążyła; modernus Manifestans de nullitate et invaliditate – obecny manifestant o nieważność i bezskuteczność; iterum iterumque – raz po raz; Iure agere – dochodzić prawem; salva manente huius Manifestationis … Meliorationem seu per Citationes Correctionem – z zachowaniem prawa polepszenia tej manifestacji lub poprawienia przez pozwy; Actis praesentibus Connotari – zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 29 V 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Jan Trzeciak, wojski kijowski, dowiedziawszy się o zapisie zastawnym na 300 zł (spisanym w Owruczu 2 V 1717 i zeznanym w grodzie 29 V 1717), jaki Maryanna z Szumlańskich, wdowa po jego bracie Aleksandrze Trzeciaku, podstolim kijowskim, dała Michałowi Zerebille, zamanifestował przeciw obojgu. Dobra Trzeciaków są niedzielone i sporne; wdowa już wcześniej obciążyła Bondary i Chayczą [?], a teraz – na ostatnią szkodę manifestanta – obciążyła na trzy lata ostatnią wieś Wertykiłówkę [?] w pow. żytomierskim, przy czym Zerebiłło wiedział o sporze. Manifestant zgłasza nieważność zapisu, domaga się szkód i win prawnych i zastrzega poprawienie manifestu.
Akt nr 346
Relacja woźnego Jana Zubkowskiego [?] o doręczeniu w Radomyślu i w Kucharach dwóch pozwów do Trybunału Koronnego Lubelskiego od rodzeństwa Podleskich (Jana [?], Anastazji Aleksandrowej Jakubowskiej, Anny Bazylowej Drosenkowej [?]) przeciw metropolicie kijowskiemu Leonowi Łukaszowi Kiszce, Aleksandrowi Szumlańskiemu, cześnikowi podolskiemu, Kazimierzowi Steckiemu, chorążemu kijowskiemu, Kazimierzowi Ilińskiemu i in. – o sprzeciw wobec tradycji dóbr Kuchary i Międzyrzyczka [?] i gwałtowne najazdy z 1714 r. – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 VI 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozwy doręczone 22 i 26 V 1717)
41nihowskiego Kijowskiego y Ich Conserwata albo inne-
42go iakowegokolwiek Sprawie tey należytego do-
43sądzenia przypadnie y przez Woźnego Sądowego przy-
44wołana będzie stanowienia się zawity ku rosprawie praw-
45ney złożył y naznaczył o czym swoię prawdziwą przedemną Urzę-
k. 314 (skan 0317, strona prawa – góra)
1przedemną Urzędem uczynił Relacyą prosząc ią
2actis praesentibus Connotari co y otrzymał.
3Jan Zubkowski [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–345); nr na marginesie „41” (nr aktu 346 dopisany ołówkiem). Akt przyjmuje namiestnik Sylwester Po-/gurski [?] (tu wyraźniej „Pogurskim”; w aktach 334 i 342 odczytywany jako Poqurski [?]). Nowy woźny generał Jan Zubkowski [?] – przed relacją w Owruczu złożył manifestację o nieprzyjęcie jej w grodzie żytomierskim, „właściwym” dla miejsca doręczenia; relację podpisał sam (bez formuły „pisać nieumieiący”). Data roczna w rkp. błędnie „Millesimo Sexcentesimo decimo Septimo”. Pozwani: Leon Łukasz Kiszka, unicki metropolita kijowski (bazylianin) jako dysponent i posesor dóbr Radomyśl, jego komisarze ks. Patrycy [?] Bilski, oficjał, i Antoni Pokuszyński [?], Aleksander Szumlański, cześnik podolski, dzierżawca Radomyśla, słudzy (Wojtowski [?], Siemaszko [?], Bezkowski [?]) i ok. 20 chłopów z Wojtkiewicz [?], Kazimierz na Steczance [?] Stecki, chorąży kijowski, podstarości grodzki żytomierski i włodzimierski, tenutariusz dóbr Kłucowuninskich [?] i Radomyśla (por. akt 344), oraz Kazimierz Iliński, starosta nizyński [?], major JKM, posesor Kuchar. Powodowie (delatorzy): rodzeństwo Podleskich – Jan [?] (zapewne „Jmć Pan Podstoli Aktor”), Anastazja Aleksandrowa Jakubowska, Anna Bazylowa Drosenkowa [?]. Przedmiot: sprzeciw pozwanych wobec tradycji (urzędowego wprowadzenia) dóbr Kuchary i Międzyrzyczka [?] przez gród owrucki oraz najazd 11 X 1714 na Kuchary (pobicie podstolego, wygnanie oficjalistów) i kilka dni później na Międzyrzyczkę (grożenie śmiercią urzędnikowi Piotrowi Wituszyńskiemu [?], zabranie wołów i bydła, spalenie nowego dworu z budynkami) – szkody min. 2000 zł. Szereg nazw i wyrazów niepewnych (zob. [?]); „Kłuckow-/Uninskiego” – nazwa dóbr metropolitalnych nierozpoznana.
Łacina: Praevia Manifestatione – po uprzedniej manifestacji; uti in proprio Districtu – jako we właściwym okręgu; Millesimo Sexcentesimo [!] decimo Septimo – 1617 [błąd zamiast 1717]; seorsive – osobno; ad Instantiam Instigatora y Iego Delatorow – na żądanie instygatora i jego delatorów; Itidem – również; Ordinis Sancti Basilii Magni Ritus Graeci Unitorum – zakonu św. Bazylego Wielkiego, obrządku greckiego unitów; seu alius Nominis – albo innego imienia; ipso facto Executora – w rzeczywistości wykonawcy; in genere – w ogólności; Cum assistentia … de Iure debita manu Cooperatorum – z asystencją należną z prawa ręki współdziałających; ad praesens – obecnie; inquantum by … należyć mieli – o ile by mieli należeć; Similiter – podobnie; eodem modo – tym samym sposobem; ad minimum – co najmniej; in toto Referuie – w całości odsyła; actis praesentibus Connotari – zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 1 VI 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Pogurskim [?], namiestnikiem podwojewództwa, nowy woźny generał Jan Zubkowski [?] – po uprzedniej manifestacji o nieprzyjęcie relacji w grodzie żytomierskim – zeznał, że doręczył dwa pozwy Trybunału Koronnego Lubelskiego: 22 V 1717 w miasteczku Radomyśl metropolicie kijowskiemu Leonowi Łukaszowi Kiszce i Kazimierzowi Steckiemu, chorążemu kijowskiemu, a 26 V 1717 w Kucharach Aleksandrowi Szumlańskiemu, cześnikowi podolskiemu, i Kazimierzowi Ilińskiemu, staroście nizyńskiemu [?], posesorom Kuchar (pozwy oddał wójtom i ludziom). Pozwy wydano z instancji instygatora i rodzeństwa Podleskich: Jana [?], Anastazji Aleksandrowej Jakubowskiej i Anny Bazylowej Drosenkowej [?], przeciw metropolicie, jego komisarzom, Szumlańskiemu jako dzierżawcy Radomyśla, sługom i chłopom, Steckiemu i Ilińskiemu – o sprzeciwienie się tradycji dóbr Kuchary i Międzyrzyczka [?] dokonanej przez gród owrucki oraz o najazdy z 11 X 1714 i dni następnych (pobicie, wygnanie, grożenie śmiercią, zabór bydła, spalenie dworu w Międzyrzyczce [?]; szkody co najmniej 2000 zł). Woźny wyznaczył termin w Trybunale; relację podpisał.
Akt nr 347
Relacja woźnego Stefana Stochowskiego [?] o doręczeniu w Bondarach i Chayczy Wielkiej [?] pozwów do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego, przeciw Kazimierzowi Steckiemu, chorążemu kijowskiemu, Aleksandrowi Niemiryczowi, podsędkowi ziemskiemu kijowskiemu, i Fryderykowi Lewenfatrowi [?] – o zabranie poddanych i intrat w Chayczy Wielkiej i Bondarach (z tekstem pozwu) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 VI 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozwy z 14 V 1717, doręczone 1 VI 1717)
18wdową aż podziś dzień zaszłego tudzież Tradycyey
19Dobr wsi Chayczy wielkiey [WW – skreślone?] y przypozywa o to. Iż
20WW nie widząc quo Iure ex praetextu w pomienionych
21Dobrach wsiach Chayczy wielkiey y Bondarach Pod-
22danych w Possessyą swoię poodbierawszy powinności
23wszelkie sobie pełnić y oddawać każecie Intraty y Pro-
24wenta biorąc na swoy pożytek obracacie, a Aktor
25teraznieyszy lubo na Summę na tych Dobrach Dwa-
26dzieścia Sześć Tysięcy Złotych Polskich do tych czas
27żadney Intraty nie partycypował ani onych usurpo-
28wał ale teraz pomienione Dobra wieś Chayczą
29wielką Vigore Iurium Actoris Urząd Grodzki Owruc-
30ki w Aktualną Possessyą podał. Tandem modernus Ak-
31tor WW. do pokazania Praw za iakowemi te Dobra y Pod-
32danych poodbieraliście y Intraty z nich bierzecie, a
33w niepokazaniu do przywrocenia onych do uczynienia
34Kalkulacyey zebranych Intrat y Prowentow do przy-
35słuchania się Winom Prawnym do nagrodzenia
36szkod z tąd pochodzących na Termin wyż oznaczony
37pozywa y przypozywa, na ktorym iako na zawitym [plama] [osobi]s-
38cie [?] staneli y na wszystko Sądownie odpowiadaiąc sku-
39tecznie się usprawiedliwili. Pisan w Lublinie Roku Ty-
40siąc Siedmset Siedmnastego Dnia Cztyrnastego Maia.
41Za ktoremi położonemi Pozwami tenże pomieniony
42Woźny Rok y termin Stronom obom Powodowey
43y Pozwaney przed Sądem Głownym Trybunalskim Ko-
44ronnym Lubelskim według praefixiey w Pozwie wy-
45rażoney stanowienia się zawity ku rosprawie prawney [plama]
46złożył y naznaczył. O czym swoię prawdziwą Urzędem
47uczynił y zeznał Relacyą prosząc eam Actis Con-
48notari co y otrzymał. Stefan Stochowski [?] Woźny
49pisać nieumieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–346); nr na marginesie „42” (nr aktu 347 dopisany ołówkiem). Woźny Stefan Stochowski [?] – zapewne ten sam, co St. Stachowski w akcie 323; w akcie 353 nazwisko zapisane wyraźnie „Stachowski”. Pozwy (Lublin, 14 V 1717) od Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego (zob. akty 329–330, 345), w związku z jego procesem z Maryanną z Szumlańskich, wdową po bracie Aleksandrze Trzeciaku, i z tradycją wsi Chayczy Wielkiej [?], przeciw Kazimierzowi na Steczance [?] Steckiemu, chorążemu kijowskiemu (podstarościemu grodzkiemu żytomierskiemu i włodzimierskiemu), Aleksandrowi na Olewsku Niemiryczowi, podsędkowi ziemskiemu kijowskiemu, i Fryderykowi Lewenfatrowi [?] (por. akt 344 – współposesorzy Korynska [?], Chayczy i Bondarów). Trzeciak ma na tych dobrach sumę 26 000 zł, ale z intrat nie korzystał; gród owrucki podał mu Chayczą Wielką w posiadanie, tymczasem pozwani zabrali poddanych w Chayczy Wielkiej i Bondarach i pobierają intraty. Intytulacja królewska w pozwie skrócona (pominięte m.in. „Pruski, Mazowiecki, Żmudzki, Kijowski, Wołyński …”). Wyraz po „Chayczy wielkiey” na k. 314v (zapewne „WW”) wygląda na skreślony.
Łacina: in una eademque essentia – w jednym i tym samym brzmieniu; Numero dwa – w liczbie dwóch; in proxima Contiguitate – w najbliższym sąsiedztwie; seorsive – osobno; tenor sequitur eiusmodi – brzmienie następuje takie; generaliter – ogólnie; ad Instantiam Instigatora Sądowego y Iego Delatora – na żądanie instygatora sądowego i jego delatora; quo Iure ex praetextu – jakim prawem, pod jakim pretekstem; Vigore Iurium Actoris – na mocy praw powoda; modernus Aktor – obecny powód; według praefixiey – według wyznaczenia [terminu]; eam Actis Connotari – aby ją zapisać do akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 2 VI 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Stochowski [?] zeznał, że 1 VI 1717 zaniósł i oddał w sąsiadujących wsiach Bondary i Chayczy Wielkiej [?] dwa jednobrzmiące pozwy Trybunału Koronnego Lubelskiego. Przytoczony pozew (Lublin, 14 V 1717), wydany z instancji instygatora i delatora Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego, wzywa Kazimierza na Steczance [?] Steckiego, chorążego kijowskiego, Aleksandra na Olewsku Niemirycza, podsędka ziemskiego kijowskiego, i Fryderyka Lewenfatra [?] do okazania praw, na mocy których zabrali poddanych i pobierają intraty we wsiach Chayczy Wielkiej i Bondary, choć Trzeciak ma na tych dobrach 26 000 zł, a gród owrucki podał mu Chayczą Wielką w posiadanie; żąda zwrotu, obrachunku intrat, win i nagrodzenia szkód. Termin w Trybunale za cztery niedziele. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 348
Manifestacja Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego, przeciw bratowej Maryannie z Szumlańskich Trzeciakowej, podstolinie kijowskiej – o zmyślone zapisy (obligi na 2000 i 3000 zł) wypisane po śmierci Aleksandra Trzeciaka na dwóch blankietach przechowywanych u jej matki, cześnikowej podolskiej – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
2ieden oblig dwa Tysiące Złotych Polskich na drugi
3Trzy Tysiące Złotych Polskich zaciągnąć, Co gdy Jmć
4obwiniona dowieść niemoże, żeby nieboszczyk po-
5mienioney Summy miał pożyczać, A za tym moder-
6nus Manifestans de nullitate et invaliditate wyż
7wyrażonych Zapisow iterum iterumq[ue] Manifes-
8towawszy się deklarował z Jmcią obwinioną in
9foro in fori [?] Iure agere salvam iednak tey Mani-
10festacyey swoiey zostawiwszy meliorationem vel
11per Citationem Correctionem praesentem Actis
12praesentib[us] Connotari prosił. Co y otrzymał. Jan
13Trzeciak Woyski Kijowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–347); nr na marginesie „43tio” (nr aktu 348 dopisany ołówkiem). Ciąg sporu Jana Trzeciaka z bratową Maryanną z Szumlańskich Trzeciakową (zob. akty 344–345, 347). Zmarły Aleksander Trzeciak, podstoli kijowski, jeszcze za życia zamanifestował w grodzie żytomierskim o nieważność dwóch blankietów (podpisanych in blanco), pozostających u jego teściowej – Szumlańskiej, cześnikowej podolskiej. Po jego śmierci wdowa miała na tych blankietach wypisać dwa obligi (2000 i 3000 zł), jakoby mąż zaciągnął te długi u jej matki. Podpis własnoręczny manifestanta. Wyraz „in foro in fori” [?] – prawdopodobnie zniekształcone „in omni foro”.
Łacina: quam primum – skoro tylko; praecavendo indemnitati Fortunae suae – zabezpieczając się przed szkodą w swoim majątku; adhaerendo – przyłączając się; de nullitate Blankietow – o nieważność blankietów; solenniter – uroczyście; stante vita sua – za swego życia; fusius in se obloquitur – obszerniej w sobie mówi; zapisy assecurationis – zapisy zabezpieczenia (asekuracje); modernus Manifestans de nullitate et invaliditate – obecny manifestant o nieważność i bezskuteczność; iterum iterumque – raz po raz; Iure agere – dochodzić prawem; meliorationem vel per Citationem Correctionem – polepszenie albo poprawienie przez pozew; praesentem Actis praesentibus Connotari – [aby] niniejszą zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 2 VI 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Jan Trzeciak, wojski kijowski, nawiązując do manifestacji zmarłego brata Aleksandra Trzeciaka, podstolego kijowskiego, złożonej w grodzie żytomierskim o nieważność dwóch blankietów przechowywanych u Szumlańskiej, cześnikowej podolskiej, zamanifestował przeciw bratowej Maryannie z Szumlańskich Trzeciakowej. Po śmierci męża wypisała ona na tych blankietach dwa obligi – na 2000 i 3000 zł – jakoby Aleksander pożyczył te sumy od jej matki, czego nie może udowodnić. Manifestant zgłasza nieważność tych zapisów i zastrzega dochodzenie praw oraz poprawienie manifestu. Podpis własnoręczny.
Akt nr 349
Protestacja Macieja Trypolskiego, miecznika owruckiego, przeciw Miłkiewiczom, Sobieszczańskim, Bułkiewiczom i Milwińskiemu [?] – o niewykonanie dekretu kompromisarskiego (młyn i grobla w Bołotnicy [?], grunt Opanasowszczyzna [?] w Łaskach [?], ostrów Zamczysko w Żerewie [?]); z publikacją banicji przez woźnego Pawła Drzewieckiego – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
23Actis praesentibus konotowane byli co y otrzymali.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–348); nr na marginesie „44” (nr aktu 349 dopisany ołówkiem). Protestant Maciej Trypolski, miecznik owrucki, posesor części wsi Łaski [?], Bołotnica [?] (Bołotnia [?]) i Żerew [?] (nazwy niepewne). Obżałowani: bracia Teodor, Jan, Michał, Piotr i Kazimierz Miłkiewiczowie oraz małżonkowie Wojciech i Izabela [?] z Miłkiewiczów Sobieszczańscy, Krzysztof i Barbara z Miłkiewiczów Bułkiewiczowie – dzieci i zięciowie zmarłych Jerzego Karola i Anny z Babniewskich [?] Miłkiewiczów; ponadto Jmć Pan Milwiński [?] (w rkp. „Milwinsci”, „Milwinski”). W protestacji z tego samego dnia (akt 350) lista jest inna: bracia Teodor, Mikołaj, Jan, Piotr, Kazimierz; małżonkowie Michał i Anna Sobieszczańscy, Wojciech i Izabela Milwińscy, Krzysztof i Barbara Bułkiewiczowie – tu tekst zapewne niedokładny. Wbrew dekretowi kompromisarskiemu (wydanemu we wsi Łaski [?]) nie łożą na wspólny młyn bołotnicki i groblę (zerwaną kilkakrotnie przez nagłe wody), na proces o grunt zabrany przez Steckich do wsi Hurycz [?] ani na upust, most i naprawy, a pożytki z młyna (z „rozmiaru”, tj. miary za mielenie) biorą po połowie; Sobieszczańscy nie ustępują przysądzonego gruntu Opanasowszczyzna [?] w Łaskach, a Milwiński [?] – choć zaspokojony – nie chce wystawić kwitu w grodzie i nie ustępuje ostrowu zw. Zamczysko w Żerewie [?] (przysądzonego Trypolskiemu zamiast dworu). Za nieposłuszeństwo dekretowi popadli w winę banicji wiecznej, którą na prośbę protestanta woźny generał Paweł Drzewiecki (por. akt 324 – Drzewicki [?]) obwołał i opublikował w Owruczu w obecności szlachty. Wiele miejsc niepewnych (zob. [?]); „Żołotki” [?], „z włoczyć” [?], „denowo” [?], „Graniczy” [?], „karteluszki” [?].
Łacina: Vigore Praw swoich Possessor – posesor na mocy swoich praw; praecavendo omni modo futurae indemnitati ac integritati eorundem praefatorum Bonorum suorum – zabezpieczając wszelkim sposobem przyszłą nienaruszalność i całość tychże swoich wymienionych dóbr; solenniter – uroczyście; In super – nadto; satisfactus – zaspokojony; ut Iuris et Moris est – jak jest w prawie i zwyczaju; quondam – niegdyś; in vim Dworu – w miejsce [na rachunek] dworu; idem modernus Comparens – tenże obecny stawający; annuendo affectationi Manifestantis – przychylając się do żądania manifestanta; in praesentia – w obecności; publicationibus należących – przeznaczonych do ogłoszeń; Actis praesentibus – do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 14 VI 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Maciej Trypolski, miecznik owrucki, posesor części wsi Łaski [?], Bołotnica [?] i Żerew [?], zaprotestował przeciw braciom Miłkiewiczom (Teodorowi, Janowi, Michałowi, Piotrowi, Kazimierzowi), małżonkom Sobieszczańskim i Bułkiewiczom (dzieciom i zięciom zmarłych Jerzego Karola i Anny Miłkiewiczów) oraz Milwińskiemu [?]. Wbrew dekretowi kompromisarskiemu nie dokładają się do utrzymania wspólnego młyna w Bołotnicy [?] i grobli ani do kosztów procesu o grunty zabrane przez Steckich, a pożytki z młyna dzielą po połowie; Sobieszczańscy nie oddali gruntu Opanasowszczyzna [?] w Łaskach, a Milwiński [?] nie wystawił kwitu i nie ustąpił ostrowu Zamczysko w Żerewie [?]. Za sprzeciwienie się dekretowi obżałowani popadli w banicję wieczną; na prośbę protestanta woźny generał Paweł Drzewiecki obwołał tę banicję w Owruczu na zwykłych miejscach w obecności szlachty i złożył o tym relację.
Akt nr 350
Protestacja Macieja Trypolskiego, miecznika owruckiego, przeciw sukcesorom Jerzego i Anny z Babniewskich Miłkiewiczów – o pominięcie jego matki Zofii z Babniewskich Janowej Trypolskiej w podziale ruchomości spadkowych po Stefanie Woronieckim Markiewiczu [?], sędzi ziemskim mścisławskim – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
29ni [plama] teraznieyszy za ustawiczną Requisitio-
30ne Protestantis dać y wydzielić sortem iterum nie
31chcą y nie wydzielaią o co idem Comparens iterum
32iterumq[ue] Manifestowawszy y salvo sobie dołącze-
33nie Szerzey albo przez Pozwy poprawienie
34zostawiwszy tey breviter napisaney o przyięcie
35mnie Urzędu prosił co y otrzymał. Maciey
36Trypolski Miecznik Owrucki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–349); nr na marginesie „45” (nr aktu 350 dopisany ołówkiem). Druga protestacja Macieja Trypolskiego z tego samego dnia (por. akt 349). Lista obżałowanych jest tu pełniejsza niż w akcie 349: bracia Teodor, Mikołaj, Jan, Piotr i Kazimierz Miłkiewiczowie; małżonkowie Michał i Anna z Miłkiewiczów Sobieszczańscy, Wojciech i Izabela z Miłkiewiczów Milwińscy, Krzysztof i Barbara z Miłkiewiczów Bułkiewiczowie – dzieci i zięciowie zmarłych Jerzego i Anny z Babniewskich Miłkiewiczów (w akcie 349 Michał wymieniony wśród braci, a Wojciech i Izabela jako Sobieszczańscy – zapewne niedokładność pisarza). Spadek po Stefanie Woronieckim Markiewiczu [?] (lekcja drugiego członu niepewna), sędzim ziemskim mścisławskim; matka protestanta Zofia z Babniewskich Janowa Trypolska była starszą siostrą Anny z Babniewskich Miłkiewiczowej; ruchomości podzielili między siebie Miłkiewiczowie i Bogusław Babniewski, z pominięciem Trypolskiej. Podpis własnoręczny.
Łacina: a latere – z boku (pośrednio, od osób trzecich); documenta – dokumenty; Comparentis – stawającego; solenniter – uroczyście; Protestantis – protestanta; Requisitione – żądanie; sortem – część (udział); idem Comparens – tenże stawający; iterum iterumque – raz po raz; salvo sobie dołączenie – z zastrzeżeniem sobie dołączenia; breviter – krótko.
Streszczenie
Fragment oryginału. 14 VI 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Maciej Trypolski, miecznik owrucki, dowiedziawszy się pośrednio i zdobywszy dokumenty, zaprotestował przeciw sukcesorom zmarłych Jerzego i Anny z Babniewskich Miłkiewiczów: braciom Teodorowi, Mikołajowi, Janowi, Piotrowi i Kazimierzowi Miłkiewiczom oraz małżonkom Sobieszczańskim, Milwińskim i Bułkiewiczom. Zarówno zmarli rodzice, jak i sami obżałowani – wraz ze zmarłym Bogusławem Babniewskim – podzielili między siebie ruchomości ze spadku po Stefanie Woronieckim Markiewiczu [?], sędzi ziemskim mścisławskim, pomijając matkę protestanta Zofię z Babniewskich Janową Trypolską, starszą siostrę matki obżałowanych; mimo ciągłych żądań nie chcą wydzielić jej części. Protestant zastrzega rozszerzenie lub poprawienie przez pozwy. Podpis własnoręczny.
Akt nr 351
Reprotestacja Mikołaja Sebestyanowicza w imieniu Eufrozyny z Łysakowskich Walerianowej Talmuntowej, starościny nurskiej, przeciw Katarzynie z Silnicy Potockiej, starościnie owruckiej, jej synom Kazimierzowi, Janowi i Sewerynowi oraz Żydowi Pejsachowi Kundzie, arendarzowi Starych Narodycz – o nieważność manifestacji Potockiej z 1 III 1717 (Nowe Narodycze, szkoła żydowska, spór Żydów) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
6z [...]cie [?] potrzebney Invidyi udawszy się niena-
7leżycie ad Strepitum Iuris provokuie y z do-
8brey chęci pobudza rzeczy takowe przez Protesta-
9cyą swoią w Grodzie Owruckim Roku
10Tysięcznym Siedmsetnym Siedmnastym
11miesiąca Marty pierwszego Dnia uczynio-
12ną ktorych nigdy in rerum natura nie
13było Zadaie naprzod iakoby tego to
14Żyda Kondę postawiwszy wartę do sz-
15koły Narodyckiey puszczać niekazała
16Jeymść Pani Talmontowa Starości-
17na Nurska uczynności [?] iakowey tegoż
18Żyda wymianuiąc że y Złotych tysiąc
19na szkołę dał y drzewo na nie z Starego
20miasta wozili y iakoby z Informacyi
21Jeymści Żydzi Nowego miasta pomienio-
22nego Kundę pobili y Sprawiedliwości
23z nich requiruiącemu nieuczyniła y ow-
24szem ieszcze tym Żydom onego sądzić
25kazała y talerow bitych dziesięc wy-
26musiła Co wszystko securus się stało
27bo Żydzi między sobą maiący [?] [...] [?]
28[...] [?] iako wyż zawod powadzili się y
29w tey Sprawie tenże Kunda na sąd Wielm.
30Ichmściow Panow Jana Rybinskiego
31Stolnika Żytomirskiego Sędziego Grodz-
32kiego Owruckiego y Michała Pawsze [?]
k. 318v (skan 0322, strona lewa)
1Podczaszego Żytomirskiego y Ichmściow Pa-
2nów Jakubowskich zdał się y nim się kon-
3tentował ktory aequo et iusto sądząc Ży-
4dom tegoż Kondę uznali y winy tam pew-
5ne płacić nakazali, ktorych win ex par-
6te sui iako będąc Consuccessrix Jeymść
7Pani Talmontowa nie wyciągała ani
8tych talerow bitych nie brała warty
9żadney do szkoły niedopuszczaiąc nie sta-
10wiała bo Pan Zagurski [?] sługą nigdy nie
11był Jeymści Paniey Talmontowey a Pan
12Bogdanowicz wszystkich Ichmściow Successo-
13row sługą Drzewo iezeli z starego miasta
14na szkołę wożono y Tysiąc Złotych Polskich
15Kunda co dał na szkołę to Żydzi sami w Kaha-
16le także się pomiarkowali ani Jeymść Pani
17Talmontowa do tego nikogo nie przymu-
18szała Owo żydowska [?] wszystko punkta w po-
19mienioney Manifestacyi do łożone ex
20sola invidia et temeraria vexa bo Jey-
21mść Pani Starościna Nurska żadney nay-
22mnieyszey krzywdy Ichmściom nie uczyniła
23y owszem od Ichmściow maiąc dawne krzyw-
24dy wszystko cierpliwie dla zgody sąsiedzkiey
25y przyiaźni znosiła nie tak iak Jey[mść]
26obżałowana uformowawszy takowe cale
27nie potrzebne praetensye niesłusznie Jeymść
28Panią Talmontową przez te swoię Manifesta-
29cyę opisała, a za tym modernus Comparens de
30nullitate tey Manifestacyi iako nienależy-
31cie vexatorie uczynioney iterum iterumq[ue] prze-
32ciwko wyż mianowanym Ichmściom obżało-
33wanym y Kundzie świadcząc y reprotestuiąc się
34czyni prawnie z Ichmściami też Jeymść Panią Tal-
35montową Starościną Nurską deklarował sal-
36vam oney zostawiwszy się meliorationem seu per Cita-
37ciones Correctionem o przyięcie do Xiąg prosił co
38y otrzymał. Mikołay Sebestyanowicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–350); nr na marginesie „46” (nr aktu 351 dopisany ołówkiem). Namiestnik Sylwester Pogurski (zob. akty 334, 342, 346). Pełnomocnik (nomine et commisso) Mikołaj Sebestyanowicz podpisał się sam. Pryncypałka – Eufrozyna z Łysakowskich Walerianowa Talmuntowa, starościna nurska (zob. akty 325, 342); przeciwniczki: Katarzyna z Silnicy Potocka, wdowa, starościna owrucka, i synowie Kazimierz (starosta lubecki), Jan i Seweryn (zob. akty 322, 331). Reprotestacja wobec manifestacji Potockiej z 1 III 1717 (w grodzie owruckim), w której Potocka zarzucała m.in., że Talmuntowa nie dopuszczała Żyda Pejsacha Kundy (Kondy), arendarza Starych Narodycz, do szkoły (synagogi) narodyckiej, choć dał on 1000 zł na szkołę i drzewo wożono ze Starego miasta, a Żydzi z Nowego miasta pobili go i Talmuntowa wymusiła 10 talarów bitych. Talmuntowa odpowiada, że był to spór wewnątrz gminy żydowskiej, rozstrzygnięty przez sąd polubowny Jana Rybińskiego, stolnika żytomierskiego i sędziego grodzkiego owruckiego, Michała Pawszego [?], podczaszego żytomierskiego, i Jakubowskich, który uznał winę Kundy; że Zagurski [?] nigdy nie był jej sługą, a Bogdanowicz (por. akt 325 – Stanisław Bohdanowicz, administrator Nowych Narodycz) jest sługą wszystkich sukcesorów; motywem Potockiej ma być niechęć z powodu nieustąpienia jej części miasta Nowe Narodycze. Kilka wyrazów niepewnych (zob. [?]); „Pawsze” [?] – nazwisko podczaszego nierozpoznane.
Łacina: Veniens personaliter – przybywszy osobiście; Nomine et Comisso – w imieniu i z polecenia; solenniter – uroczyście; ad Strepitum Iuris provokuie – wyzywa na drogę sądową (do zgiełku prawnego); in rerum natura – w rzeczywistości; securus [= secus?] – inaczej; aequo et iusto – słusznie i sprawiedliwie; ex parte sui – ze swej strony; Consuccessrix – współsukcesorka; ex sola invidia et temeraria vexa – z samej zawiści i zuchwałego dokuczania; modernus Comparens de nullitate – obecny stawający o nieważność; vexatorie – szykanująco; iterum iterumque – raz po raz; meliorationem seu per Citationes Correctionem – polepszenie albo poprawienie przez pozwy.
Streszczenie
Fragment oryginału. 22 VI 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Pogurskim, namiestnikiem podwojewództwa, Mikołaj Sebestyanowicz w imieniu Eufrozyny z Łysakowskich Walerianowej Talmuntowej, starościny nurskiej, złożył reprotestację przeciw Katarzynie z Silnicy Potockiej, wdowie, starościnie owruckiej, jej synom Kazimierzowi (staroście lubeckiemu), Janowi i Sewerynowi oraz Żydowi Pejsachowi Kundzie, arendarzowi Starych Narodycz. Potocka, rozgniewana, że Talmuntowa nie ustąpiła jej swojej części miasta Nowe Narodycze, w manifestacji z 1 III 1717 zarzuciła jej, że postawiła wartę, by nie dopuszczać Kundy do szkoły (synagogi) narodyckiej, choć dał on 1000 zł na szkołę, że z jej namowy Żydzi z Nowego miasta pobili Kundę, a ona wymusiła od niego 10 talarów. Talmuntowa odpowiada, że był to spór między Żydami, który Kunda sam poddał pod sąd Jana Rybińskiego, stolnika żytomierskiego, Michała Pawszego [?], podczaszego żytomierskiego, i Jakubowskich, a ci uznali jego winę; ona sama nie brała win ani talarów, warty nie stawiała, a składkę na szkołę uchwalił kahał. Zarzuty uznaje za wynik zawiści i zgłasza nieważność manifestacji Potockiej.
Akt nr 352
Protestacja ks. Michała Popankiewicza [?], jezuity z rezydencji owruckiej, przeciw ks. Wojciechowi Borzyszewskiemu [?], paulinowi, administratorowi dóbr miasta Korynsk [?], i poddanym ze Zbranek [?] – o pobicie syna poddanego rezydencji, Iwana, syna Chomy Roboczego z Dołhynicz [?], przez pastuchów – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
18Dołhynicz [?] przeciwko Przewielebnemu w Bogu Jmci
19Xiędzu Woyciechowi Borzyszewskiemu [?] Ordinis
20Sancti Pauli primi Eremitae Administratorowi
21Dobr miasta Korynska [?] świadczył y protesto-
22wał się z Roboczym [?] Poddanym z wsi Zbranków [?]
23do miasta Korynska należącey Andrzeiowi Iwa-
24nowi Tymochowi, o to. Iż pomienieni Poddani
25przymaiąc swoich Pastuszkow do pasienia
26bydła a nie skromiąc ich swey woli o czym
27pobłażaią rozpusty dopuszczaią ktory zaś ta-
28kowym pobłażaniem swoich Gospodarow by-
29to wpędziwszy na Grunt Dołhyniecki szkodę
30w zbożu czynią Roboczego Chomy Poddanego Doł-
31hynieckiego Syna na Imie Iwana bezdarnia [?]
32z [?] [plama]rey [?] ofiary [?] kiyem pobili potłukli porazili
33w głowie z lewey strony w same
34iako zrazić [?] Cerki [?] wąglowie [?] Tak ciężko krew się lała
35zadali z ktorego to razu tak ciężko krew się lała
36że wszystkie głowę twarz oblała y zekrwawiła
37przez ktore zbicie pomieniony Chłopiec kraj
38z szkoty boleści Cerki cierpieć musi. O co modernus
39Comparens przeciwko obwinionym wyż
k. 319v (skan 0323, strona lewa – góra)
1wyż mianowanym pro incontinentia pomienio-
2nych Pastuszkow iako o zbicie y potłuczenie nie-
3winnie Poddanego iterum iterumq[ue] świadcząc
4y protestuiąc się prawnie o to czyniąc Rezydencyą
5też Owrucką Societatis Jesu in omni Loco
6deklarował salvam meliorationem tey swoiey
7Protestacyi zostawiwszy peraliam faciendam
8seu per Citationes Correctionem a teraz o przy-
9ięcie do Xiąg ninieyszych prosił co y otrzymał.
10Michał Popankiewicz [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–351); nr na marginesie „47” (nr aktu 352 dopisany ołówkiem). Od tego aktu urząd sprawuje Szymon Walewski Lewkowski, wojski żytomierski i komornik graniczny, jako namiestnik podwojewództwa i regent grodzki (por. akt 342 – manifestant). W tytule „Pawlitom” – paulini (zakon św. Pawła Pierwszego Pustelnika); ks. Wojciech Borzyszewski [?] – administrator dóbr miasta Korynsk [?] (por. akt 344 – posesorzy Korynska). Protestujący – ks. Michał Popankiewicz [?] z rezydencji jezuitów owruckich (podpis własny). Pastuszkowie poddanych ze wsi Zbranki [?] (należącej do Korynska) – Andrzeja, Iwana i Tymocha – wpędzili bydło na grunt dołhyniecki [?] i pobili kijem w głowę Iwana, syna poddanego rezydencji Chomy Roboczego. Opis obrażeń (k. 319, ostatnie wiersze) odczytany tylko częściowo – kilka wyrazów niezrozumiałych (zob. [?]); część tekstu wygląda na powtórzenie przez pisarza („zadali z ktorego to razu tak ciężko krew się lała”). Pisarz pisze „Cerki” [?] – może „cierpki” lub nazwa części głowy. „Roboczy” – prawdopodobnie przydomek/nazwisko chłopa Chomy (lub określenie „poddany roboczy”).
Łacina: Veniens personaliter – przybywszy osobiście; Societatis Jesu – Towarzystwa Jezusowego; vindykuiąc – dochodząc; Ordinis Sancti Pauli primi Eremitae – zakonu św. Pawła Pierwszego Pustelnika; modernus Comparens – obecny stawający; pro incontinentia – za nieposkromienie (niepohamowanie); iterum iterumque – raz po raz; in omni Loco – w każdym miejscu; salvam meliorationem … zostawiwszy peraliam faciendam seu per Citationes Correctionem – zastrzegłszy prawo polepszenia [protestacji], które ma być dokonane inną [protestacją] albo przez pozwy poprawienia.
Streszczenie
Fragment oryginału. 1 VII 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim, wojskim żytomierskim i komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, ks. Michał Popankiewicz [?] z rezydencji jezuitów owruckich zaprotestował przeciw ks. Wojciechowi Borzyszewskiemu [?], paulinowi, administratorowi dóbr miasta Korynsk [?], oraz poddanym ze wsi Zbranki [?] – Andrzejowi, Iwanowi i Tymochowi – że ich pastuszkowie, nie powstrzymywani przez gospodarzy, wpędzili bydło na grunt wsi Dołhynicze [?] i wyrządzili szkodę w zbożu, a Iwana, syna poddanego rezydencji Chomy Roboczego, pobili kijem po głowie z lewej strony, tak że krew zalała mu całą głowę i twarz. Protestujący zastrzegł dochodzenie praw rezydencji w każdym sądzie i poprawienie protestacji.
Akt nr 353
Relacja woźnego Stefana Stachowskiego o doręczeniu w Czarniawce [?] pozwu do Trybunału Koronnego Lubelskiego od Jana Kościszewskiego, łowczego brzeskokujawskiego, przeciw braciom Michałowi i Janowi Dubiskim – o skasowanie dwóch kondemnat z banicjami wiecznymi (1715, 1716); z aprobatą pozwu przez Pawła Kościszewskiego – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 VII 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski (pozew doręczony 28 VI 1717)
11skiego y Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskie-
12mi personaliter stanowszy Woźny Generał Wo-
13iewodztwa Kijowskiego y innych Szlachetny Ste-
14fan Stachowski in vim suae verae ac fidelis Re-
15lationis palam publice liberoq[ue] ac per expressum
16dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał. Iż
17on Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset Siedm-
18nastym Miesiąca Junii Dwudziestego Osmego
19Dnia, Pozew Głowny Trybunalski Koronny Lubel-
20ski na Membranie Authentycznym pisany
21ad Cassandas Condemnationes wydany temuż
22Sądowi Głownemu Trybunałowi Koronnemu
23Lubelskiemu Sądzie należący odniosł do
24wsi Czarniawki [?] Dobr niżey mianowanych
25Cassandas Pozwanych y tam ten Pozew w Dwo-
k. 320 (skan 0323, strona prawa)
1w Dworze tameyszym położył y po położeniu onego
2Ludziom tameyszym od kogo po kogo y w iakiey
3Sprawie by był pisany opowiedział y prawnie
4do wiadomości doniosł. Pisany ten Pozew ad
5Instantiam Sądowego y Iego Delatorow Urodzo-
6nego Jmci Pana Jana Kościszewskiego Łow-
7czego Brzeskiego Kujawskiego Cassandas Actora, po
8Urodzonych Ichmściow Panow Michała y Jana
9Dubiskich Braci między sobą rodzonych Ca-
10ssandas Pozwanych w Sprawie y Akcyi Iak
11prędko dowiedzieć się mogł Aktor Cassandas o ia-
12kowychci mniemanych winach Banicyach
13wiecznych y Ich Publikach dwoch iedney
14w Roku Tysięcznym Siedmsetnym piętnas-
15tym Miesiąca Marty dnia Dwudziestego
16pierwszego, drugiey Tysięcznym Siedmset-
17nym Szesnastym Miesiąca Marty drugiego
18Dnia w Sądzie Ziemskim Kijowskim wy[ro]-
19zaocznie nie wydaiąc żadnego Pozwu dla
20korzyści zakład [?] praesencyą o tym terminie [?]
21mane Condemnaty obskurnie świadcząc [?]
22otrzymanych y tam zaraz skwapliwie non
23servatis Iuris gradibus publikowanych
24tak zaraz do zniesienia skassowania
25anihilowania pomienionych win Bani-
26cyi wiecznych y Ich publicat actor Cassan-
27das Pozwanych Cassandas pozywa, tak pro
28indebita vexa iako o szkody y winy praw-
29ne z tąd pochodzące intentowaney Za kto-
30rym to położonym Pozwem tenże Woźny Rok
31y Termin Stronom obom Powodowey Cassandas
32y Pozwaney Cassandas przed Sądem Głownym
33Trybunalskim Koronnym Lubelskim od daty
34y położenia Pozwu tego za niedziel Cztyry
35albo w ten czas gdy ta Sprawa z Reiestru
36Woiewodztw Bracławskiego Czernihowskich Kijow-
k. 320v (skan 0324, strona lewa)
1Kijowskiego Wołynskiego y Innych Conserwat
2albo innego iakowegokolwiek Sprawie tey na-
3leżytego expulsionum violentiarum gra-
4viorum ex casum Cassandarum lub też termi-
5norum tactorum iak nayprędzey do są-
6dzenia przypadnie y przez Woźnego Sądo-
7wego przywołana będzie stanowienia się
8zawity ku rosprawie prawney złożył y praefi-
9gował O czym tę swoię prawdziwą przedemną
10Urzędem uczynił y zeznał Relacyą et in Continen-
11ti personaliter stanowszy Urodzony Jmć Pan
12Paweł Kościszewski zdrowy będąc na ciele y umyś-
13le iawnie ustnie y dobrowolnie coram Actis
14praesentib[us] zeznał iż ten Pozew ad Cassandas
15Condemnationes z woli y wiadomości Jmci
16Pana Kościszewskiego Łowczego Brzeskiego
17y Kujawskiego iest wydany aprobował y ra-
18tyfikował y prosili mnie Urzędu tak Woźny
19z swoiey Relacyi iako y aprobuiący approba-
20cyi aby Actis praesentib[us] Connotowane były
21Co y otrzymali. Paweł Kościszewski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–352); nr na marginesie „48” (nr aktu 353 dopisany ołówkiem). Woźny Stefan Stachowski – tu nazwisko wyraźne; zapewne ten sam, co w aktach 323 (Stachowski) i 347 (odczytany tam „Stochowski” [?]). Pozew kasacyjny od Jana Kościszewskiego, łowczego brzeskokujawskiego (w rkp. „Łowczego Brzeskiego Kujawskiego”), przeciw braciom Michałowi i Janowi Dubiskim (por. akt 327 – Michał Dubiski) o skasowanie dwóch kondemnat z banicjami wiecznymi, uzyskanych przez Dubiskich zaocznie w sądzie ziemskim kijowskim 21 III 1715 i 2 III 1716 bez wydania pozwu i od razu publikowanych z pogwałceniem porządku prawnego. Pozew złożony 28 VI 1717 w dworze we wsi Czarniawka [?] (lekcja niepewna; por. akt 327 – Czerniawka [?]). Zaraz po relacji Paweł Kościszewski aprobował pozew jako wydany z woli łowczego. Wiersze „dla korzyści zakład [?] praesencyą o tym terminie [?] mane Condemnaty obskurnie świadcząc [?]” odczytane tylko częściowo (sens: kondemnaty uzyskane podstępnie).
Łacina: in vim suae verae ac fidelis Relationis palam publice liberoque ac per expressum – na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; ad Cassandas Condemnationes – do skasowania kondemnat; Cassandas Actor/Pozwani – powód/pozwani w sprawie o kasację; non servatis Iuris gradibus – bez zachowania porządku prawa; pro indebita vexa – za niesłuszne dręczenie; expulsionum violentiarum graviorum ex casum Cassandarum lub też terminorum tactorum – [z rejestru] spraw o wyrugowanie, cięższe gwałty, kasacje lub terminów poruszonych; praefigował – wyznaczył; et in Continenti personaliter – i natychmiast osobiście; coram Actis praesentibus – przed niniejszymi aktami; Actis praesentibus Connotowane – zapisane do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 1 VII 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim, wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, woźny generał Stefan Stachowski zeznał, że 28 VI 1717 zaniósł do wsi Czarniawka [?] i położył w tamtejszym dworze pozew Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydany z instancji Jana Kościszewskiego, łowczego brzeskokujawskiego, przeciw braciom Michałowi i Janowi Dubiskim – o skasowanie dwóch zaocznych kondemnat na banicję wieczną, uzyskanych przez nich w sądzie ziemskim kijowskim 21 III 1715 i 2 III 1716 bez pozwu i pospiesznie opublikowanych, oraz o szkody za niesłuszne dręczenie. Woźny wyznaczył termin w Trybunale. Zaraz potem Paweł Kościszewski oświadczył, że pozew wydano z woli łowczego, i go aprobował; podpis Pawła Kościszewskiego.
Akt nr 354
Manifestacja Mikołaja Walewskiego Lewkowskiego w imieniu własnym i żony Marianny z Niewmiryckich przeciw Helenie z Lewkowskich Prokopowej Mośkowej Niewmiryckiej, wdowie, i jej synowi Bazylemu Moszczenkowi Niewmiryckiemu – o zniesławienie i gwałtowne wtargnięcie Bazylego do domu manifestanta w Lewkowie w niedzielę 27 VI 1717 – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
26iąc w przedsięwzięciu swoim y swoim zawziętość ad effectum przywodząc Roku te-
27raznieyszego Tysiąc Siedmset Siedmnastego
28Miesiąca Junii Dwudziestego Siodmego
29Dnia w Niedzielę w Monastyrze tameyszym
30Lewkowskim po nabożenstwie wyż mianowa-
31ny obżałowany Jmć Pan Bazili Niew-
k. 321v (skan 0325, strona lewa)
1miryeki wyiechawszy z Cerkwi Małżonce Protestan-
2tis niesobie niewinney dawszy do zawady okazyą [?]
3słowami nieprzystoynemi osobliwie Bacia [?]
4białogłowskiey wielce szkodzącemi in praesentia
5wielu Ichmściow Braci Szlachty na ten czas
6będących. Iżył [?] sromocił y niewinne dyffamował,
7czym wszystkim niekontentuiąc się ani też res-
8pektuiąc na Rygor Prawa pospolitego o nachodze-
9niu Dobr Szlacheckich opisany śmiał y wa-
10żył się tenże pomieniony obżałowany Jmć Pan
11Bazyli Niewmiryeki tegoż Dnia na Dom Pro-
12testantis naiść [?] iako z fantazyą y gniewem
13zawziętym do komory Protestantis w ktorey na
14ten czas Protestans lethaliter choruiąc le-
15żał widząc Protestanta prawie wpoł umar-
16tego in praesentia Urodzonych Ichmściow Panow
17Jana Oyca Sylwestra Syna Pogurskich y wielu
18Ichmściow Panow Lewkowskich mężczyzny białog-
19łow na wiedząc [?] Protestanta chorego będą-
20cych iak prędko do komory wszedł tak zaraz
21Małżonkę Protestantis dyffamować począł y bić
22porywał się iakoby to y było gdyby wyż miano-
23wani Ichmść na ten czas przytomni z Komory
24nie wyprowadzili gdzie Jmć obżałowany widząc
25z swoiey zawziętości ad effectum nie może przy-
26wieść słowami nieprzystoynemi Słuchą [?] y mur-
27wą nazywaiąc bestyą [?] ali [?] iney Jmści podobało
28dyffamował przez co Ichmść obżałowani Prawo
29pospolite naruszyli winy na siebie y Dobra
30swoie zawiedli y zaciągnęli. O co wszystko ut praemissum
31est modernus Protestans iterum iterumq[ue]
32protestowawszy się deklarował z Ichmściami obża-
33łowanemi in omni Iudicio et Officio Regni Iure
34agere salva manente huius protestationis
35melioratione vel per Citationem ad praesens Actis
36praesentibus Connotari prosił co y otrzymał. Mikołay Lewkowski
37mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–353); nr na marginesie „49” (nr aktu 354 dopisany ołówkiem). Manifestant – Mikołaj Walewski Lewkowski (zapewne ten sam, który jako namiestnik i wicerejent przyjmował wcześniejsze akty; tu przed namiestnikiem Sylwestrem Pogurskim, którego ojciec Jan i on sam byli świadkami zajścia); podpis „Mikołay Lewkowski mp.”. Żona – Marianna z Niewmiryckich. Obwinieni: Helena z Lewkowskich, wdowa po Prokopie [?] Mośku [?] Niewmiryckim („Prokopowey przeżywaiącey Mośkowey”), i jej syn Bazyli Moszczenko Niewmirycki – sąsiedzi i krewni; środowisko drobnej szlachty okolicznej (Lewkowscy, Niewmiryccy) – zapewne wieś Lewków w pow. owruckim (lekcja wg „w Monastyrze tameyszym Lewkowskim”). 27 VI 1717 (niedziela) po nabożeństwie w monasterze (cerkwi) w Lewkowie Bazyli znieważył żonę manifestanta, a następnie wtargnął do domu i komory, gdzie śmiertelnie chory manifestant leżał, lżył żonę, próbował ją bić i nazwał „słuchą [?]” i „murwą”. Kilka wyrazów niepewnych (zob. [?]); „Bacia” [?] – może „cnocie”; obelgi przepisano wiernie wg rkp.
Łacina: Comparens personaliter – stawający osobiście; solenniter cum quaerimonia – uroczyście ze skargą; in proxima Contiguitate – w najbliższym sąsiedztwie; quo praetextu – pod jakim pretekstem; odium – nienawiść; diffamowali y tradykowali – zniesławiali i obmawiali; pacientissime – najcierpliwiej; ad effectum przywodząc – doprowadzając do skutku; Protestantis – protestanta; in praesentia – w obecności; lethaliter choruiąc – śmiertelnie chorując; ut praemissum est – jak wyżej powiedziano; modernus Protestans – obecny protestujący; iterum iterumque – raz po raz; in omni Iudicio et Officio Regni Iure agere – dochodzić prawem w każdym sądzie i urzędzie Królestwa; salva manente huius protestationis melioratione vel per Citationem – z zastrzeżeniem polepszenia tej protestacji lub [poprawy] przez pozew; Actis praesentibus Connotari – zapisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 12 VII 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Pogurskim, namiestnikiem podwojewództwa, Mikołaj Walewski Lewkowski w imieniu swoim i żony Marianny z Niewmiryckich zamanifestował przeciw sąsiadom – wdowie Helenie z Lewkowskich Prokopowej Mośkowej Niewmiryckiej i jej synowi Bazylemu Moszczence Niewmiryckiemu, którzy od kilku lat zniesławiali go i jego żonę. W niedzielę 27 VI 1717 po nabożeństwie w monasterze lewkowskim Bazyli znieważył żonę manifestanta przy szlachcie, po czym tego samego dnia wtargnął do jego domu i do komory, gdzie Lewkowski leżał śmiertelnie chory, i w obecności Jana i Sylwestra Pogurskich oraz wielu Lewkowskich lżył jego żonę i próbował ją bić, aż wyprowadzono go z komory. Manifestant zarzuca naruszenie prawa o najściu dóbr szlacheckich i zastrzega dochodzenie praw. Podpis własnoręczny.
Akt nr 355
Manifestacja Mikołaja Walewskiego Lewkowskiego, cesjonariusza długu Żyda Mosia Moszkowicza z Wieledników, z prezentacją i taksacją koni zabranych kupcom zadnieprskim (mieszczanom czernihowskim) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
21Tiumow trzy Kraszaniny [?] Czyrynow [?] pięćset [?] li-
22kiey [?] dobrey y gotowych pieniędzy Siedmdziesiąt
23dwa Złotych Polskich a Ukrainskiey monety Zło-
24tych trzydzieścia sześć wyż miarowanemu Mo-
25szkowiczowi tenże Dług assekurował się
26oddać w Roku Tysiącznym Siedmsetnym dzie-
27siątym na Swięty Mikołay Ruski Jarmarek
28Narodycki albo na Swiętą Bohoiawlenie [?] Rus-
29kie w Roku Tysiącznym Siedmsetnym Jede-
30nastym Jarmarek Wielednicki przypada-
31iące a in Casu nie oddania powinnym
k. 322v (skan 0326, strona lewa)
1grabieniem tak siebie samego iako y innych
2Mieszczan Czernihowskich czym pomieniona Atte-
3stacya [?] przy bytności Mieszczan Wielednickich
4dana obszernie świadczy. Potym tego długu ten
5że pomieniony Semen Menuylenko [?] nie oddaw-
6szy podczas Powietrza tamże w Czernihowie bę-
7dącego ze wszystkim Domowstwem zmarł po kto-
8rego Smierci wszystko iego ruchomość w Towa-
9rach będącą tam teyże dłużnicy porabierali
10o czym wyż mianowany Moś Moszkowicz do-
11wiedziawszy się zaraz [?] requiruiąc sprawiedli-
12wości do Czernihowa gdzie niewiznawszy [?] infecti-
13reby [?] od iechać [?] y do Roku teraznieyszego Tysiącz-
14nego Siedmsetnego Siedmnastego poczowszy od
15Roku Tysiącznego Siedmsetnego dziesiątego
16z wielką swoią szkodą czekać musiał a tandem
17nie mogąc się doczekać Satisfakcyey koniocy [?] [...]
18Szercią [?] niżey wyrażonych Roku teraznieyszego Ty-
19siącznym Siedmsetnym Siedmnastym Miesiąca
20Aprila Dwudziestego trzeciego Dnia w Mieś-
21cie Wieledniach [?] u Sławetnych Hrehorego Bitaw-
22skiego [?] y Sawy Haponowego [?] Zięcia Mieszczan Czer-
23nihowskich powracaiących z Wołynia za wyż
24mianowany Dług zabrał, Ktory to Mieszczanie
25assekurowali się słownie ten Dług przywieść
26y Satisfakcyą uczynić lub na Jarmarek Narody-
27cki Swięty Mikołay na wiosnę lub Czarnobylski
28na Zielone Swięta przypadaiący y dlatego tych
29Koni nie prezentował a gdy się nie mogł doczekać
30tenże wyż mianowany Moś pomieniony Dług na
31osobę teraznieyszego Manifestanta wlał y ustą-
32pił Ktore to Konie modernus Manifestans u-
33drze [?] zagrabione, żeby potym iakiego meritum [?] y
34praetensyi nie było stosuiąc się do Prawa pospoli-
35tego na Urzędzie ninieyszym prezentowawszy o ogląd
36onych prosił Ja tedy Urząd annuendo affec-
37tacioni Manifestantis in praesentia Urodzo-
k. 323 (skan 0326, strona prawa)
1nych Ichmściow Panow Marcina Gryuskiego [?] Mi-
2chała Jursewicza y Innych Ichmściow Szlachty
3Obywatelow Woiewodztwa Kijowskiego na ten czas
4przytomnych tudzież Woźnego Generała Woie-
5wodztwa Kijowskiego y Innych Szlachetnego An-
6drzeia Mikołaiewicza pomienione Konie to iest
7Klacz Siwoiabłkowitą Valoris Siedmdziesiąt Zło-
8tych Polskich Koni podieżdkow [?] gwardziasnych [?]
9parę nędznych [?] ussy prawe w obudwoch urzni-
10te Valoris obadwa Złotych Polskich osimdzie-
11siąt trzeciego kasztanowatego z ogonem kusym
12Valoris Złotych Polskich Trzydzieścia Czwartego
13Konia białego chudego u ktorego ucho lewe
14wzdłuż rznięto Valoris Złotych Polskich Czty-
15rdzieścia pięć potaxowałem Ktore Konie mo-
16dernus Manifestans iak potaxowane do siebie
17wyrzecz [?] y odebrał y Urząd ninieyszy z wyrzecze-
18nia [?] kwitował y prosił mnie Urzędu tak Ma-
19nifestans iako y Woźny aby ta Manifestacya
20wraz z praesentacyą y taxą Actis praesen-
21tibus Connotowana była co y otrzymał. Miko-
22łay Lewkowski Andrzey Mikołaiewicz Woźny
23pisać nie umieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–354); nr na marginesie „50” (nr aktu 355 dopisany ołówkiem). Przed Sylwestrem Pogurskim, namiestnikiem podwojewództwa (jak w akcie 354, tej samej daty). Mikołaj (Walewski) Lewkowski występuje jako cesjonariusz długu Żyda („niewierny”) Mosia [?] Moszkowicza (w rkp. raz „Moszewicza”, dalej „Moś Moszkowicz”), mieszczanina wielednickiego. Dłużnik – mieszczanin czernihowski Semen Menuylenko [?] (Manuiłenko [?]; w rkp. raz „Munuylenko”, raz „Menuylenko”) – zaciągnął dług w towarach (kitaj lipski – 3 tiumy (beli), „kraszaniny” [?] (krasznina – tkanina farbowana) i in.) oraz 72 zł pol. i 36 zł monety ukraińskiej, płatny w 1710 na św. Mikołaja (jarmark narodycki) lub w 1711 na Bohojawlenie [?] (Objawienie Pańskie wg kalendarza ruskiego; jarmark wielednicki); zmarł podczas morowego powietrza w Czernihowie z całym domem, a inni dłużnicy rozebrali jego towary. 23 IV 1717 w Wielednikach [?] Moszkowicz zabrał konie mieszczanom czernihowskim Hryhorowi Bitawskiemu [?] i Sawie, zięciowi Haponowemu [?], wracającym z Wołynia (zastaw za dług, „grabienie” wg prawa odwetu kupieckiego); dług scedował Lewkowskiemu, który prezentuje konie w urzędzie. Woźny Andrzej Mikołajewicz otaksował: klacz siwojabłkowitą – 70 zł, parę koni (podjezdków [?]) z naciętymi prawymi uszami – 80 zł, trzeciego kasztanowatego z kusym ogonem – 30 zł, czwartego białego, chudego z naciętym lewym uchem – 45 zł. Kilka wyrazów niepewnych (zob. [?]); fragment o przyczynie zwłoki („gdzie niewiznawszy infecti-/reby od iechać”) – zapewne: nie mógł z powodu infekcji (zarazy) dojechać. Nazwa miasta: „Wielednickiego”, „w Mieście Wieledniach [?]” – Wieledniki (pow. owrucki).
Łacina: cum praetensia [?] – z pretensją; Comparens personaliter – stawający osobiście; Cessionarius – cesjonariusz (nabywca wierzytelności); a in Casu nie oddania – a w razie nieoddania; a tandem – a w końcu; modernus Manifestans – obecny manifestant; meritum – istota sprawy (tu: zarzut); annuendo affectationi Manifestantis – przychylając się do żądania manifestanta; in praesentia – w obecności; Valoris – wartości; Actis praesentibus Connotowana – zapisana do niniejszych akt.
Streszczenie
Fragment oryginału. 12 VII 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Pogurskim, namiestnikiem podwojewództwa, Mikołaj Lewkowski jako cesjonariusz Żyda Mosia Moszkowicza, mieszczanina wielednickiego, zamanifestował: mieszczanin czernihowski Semen Menuylenko [?] winien był Moszkowiczowi dług w towarach (kitaj lipski i in.) i gotówce (72 zł pol. i 36 zł monety ukraińskiej), płatny na jarmarkach narodyckim (1710) lub wielednickim (1711); zmarł podczas zarazy w Czernihowie, a jego majątek rozebrali inni wierzyciele. Moszkowicz, nie mogąc się doczekać zapłaty, 23 IV 1717 w Wielednikach zabrał konie mieszczanom czernihowskim Hryhorowi Bitawskiemu [?] i Sawie, zięciowi Haponowemu [?], którzy przyrzekli spłacić dług na jarmarku narodyckim lub czarnobylskim; gdy tego nie zrobili, scedował dług Lewkowskiemu. Ten prezentuje konie w urzędzie; w obecności szlachty (M. Gryuski [?], M. Jursewicz) woźny Andrzej Mikołajewicz otaksował je (70, 80 za parę, 30 i 45 zł), po czym Lewkowski je odebrał i kwitował urząd.
Akt nr 356
Protestacja Macieja i Jana Korczowskich [?] (w tytule „Korczewskich”), braci rodzonych, w imieniu własnym i innych braci, przeciw Kazimierzowi Ilińskiemu, staroście niżyńskiemu, majorowi – o uniemożliwianie im wywodu szlachectwa nakazanego dekretem ziemskim, zamykanie głosu na sejmikach żytomierskich i pogróżki – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 IX 1717, Żytomierz – urząd grodzki kijowski (księgi wprowadzone do Żytomierza dla sądzenia roczków)
Karty / skanyk. 323 (dół) – 324 (skan 0326, strona prawa – dół; skan 0327 lewa i prawa) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 323 (skan 0326, strona prawa – dół)
1Protestacya Panow Korczewskich [?]
2przeciwko Wielm. Jmści Panu Ilinskie-
3mu Staroście Nizynskiemu.
4Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
5Miesiąca Septembra piętnastego Dnia.
6Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolew-
7skiey Mści w Zytomirzu przedemną Mikołaiem
8Walewskim Lewkowskim Namiesnikiem na ten
9czas Podwoiewodztwa Vices Regentem y [?]
k. 323v (skan 0327, strona lewa)
1Grodzkim Generału Woiewodztwa Kijowskiego
2y Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi
3na ten czas dla Sądzenia Roczkow do Zytomierza
4wprowadzonemi Venientes personaliter Urodzeni
5Panowie Maciey y Jan Korczowscy [?] Bracia Rodzeni
6swym y Innych Braci swoich Korczowskich [?] Imie-
16nor ktory aequiparatur Vitae iescze odpowiedzi pub-
17licznie y prywatnie czyni u rzędzie [?] onych infestuie [?]
18insuper sprzeciwiaiąc się Dekretowi Ziemskiemu
19Kijow. Roku przeszłego Tysiącznego Siedmsetne-
20go szesnastego Miesiąca Marca Dwunastego
21Dnia na Roczkach Ziemskich Kijow. w Owruczu mię-
22dzy Jmścią obwinionym a teraznieyszemi Protestan-
23tami ferowanemu w ktorym Uznano aby Protestan-
24tes na blisko przyszłym Seymiku w Zytomirzu na-
25zaiutrz po Deputackim odprawuiącym się z tego
26zarzutu in partibus [?] Status wywiedli się et paritatem do-
27wiedli a nie dowodząc należycie niechce [?] a nisz [?] od-
28wodzić według prawa onym nie dopuszcza
29roznych Sposobow zato wynayduie y Ludzi swo-
30ich informuie aby od tego odstraszali zabiciem
31grozili Protestantom et per Consequens aby w tym
32zarzucie według iego woli zawsze byli Prote-
33stantes zaś maiąc słuszne Dokumenta Koniecz-
34nie w Roku przeszłym na Seymiku w Zytomirzu agi-
35tuiącym się iuxta obloquentiam Decreti perfunk[...] [?]
36wywodzić się et paritatem Status Nobilitans
k. 324 (skan 0327, strona prawa)
1pokazać chcieli y gotowi byli o czym Jmść obżało-
2wany dowiedziawszy się wprzod głos wolny onym za-
3tamował y mowić Libere na Seymiku sam przez się
4y przez Subordynowane Osoby nie dopuścił,
5owszem słowami uszczypliwemi publice tryt [?]
6dyffamował toż y na teraznieyszym Seymiku
7kiedy się zabierali do wywodu Protestantes po-
8nowiał y iescze naywiększy Contempt czyniąc na
9popisie teraz pod Zytomirzem będącym popso-
10wać [?] nie dał odpowiedziami roznemi groził,
11dla ktorey takowey Jmści zawziętości Protestan-
12tes w tym rosole [?] niewiedzą pokąd leżeć muszą
13y Securi Zycia y Fortunki swoiey być nie
14mogą na co Jmść obżałowany nie uważaiąc owsz[e]m [?]
15wbrew Prawu pospolitemu czyniąc niesłu-
16sznie przy swoim uporze obstaie et Contra
17omne ius et aequum rem iustam impedit
18do Szkod nie małych przyprowadza. W czym Pro-
19testantes ponosząc summam iniuriam udaią
20się sub tutellam Prawa pospolitego żądaiąc
21distributivam iustitiam, ktorey dla szczegul-
22ney złości obżałowanego Jmści ullatenus dostą-
23pić nie mogą y znaczną uymę Zdrowia y For-
24tuny ponosić muszą przeto teraz Cum gemitu
25Cordis et intimo dolore iterum iterumque
26przeciwko wyż mianowanemu Jmści Panu Sta-
27roście Nizynskiemu świadcząc y protestuiąc się
28czynić prawnie o to in omni foro et Iudicio Regni
29Deklarowali Salvam melio-
30ratione onej zo-
31stawiwszy o przy-
32ięcie do Xiąg
33prosili co y
34otrzymali
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej; nr na marginesie „51” (cyfra częściowo nieczytelna; nr aktu 356 dopisany ołówkiem). Akt spisany w Żytomierzu, dokąd księgi grodzkie kijowskie wprowadzono na czas sądzenia roczków; przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem (zob. akty 311–354). Nazwisko protestujących w tytule „Korczewskich”, w tekście „Korczowscy”, „Korczowskich” – lekcja niepewna. Obwiniony – Kazimierz Iliński, starosta niżyński, major (zob. akt 346 – K. ILIŃSKI). Istota sporu: dekret roczków ziemskich kijowskich w Owruczu z 12 III 1716 nakazał Korczowskim oczyścić się z zarzutu (zapewne nieszlacheckiego pochodzenia) przez wywód szlachectwa (paritas status) na sejmiku żytomierskim nazajutrz po sejmiku deputackim; Iliński miał im to uniemożliwić w 1716 i ponownie na bieżącym sejmiku (1717), zamykając im głos, lżąc ich publicznie, grożąc zabiciem i przeszkadzając na popisie (okazowaniu szlachty) pod Żytomierzem. Kilka wyrazów niepewnych (zob. [?]): „a nisz [?] odwodzić”, „publice tryt [?]”, „w tym rosole [?]”, „popsować [?]”, „perfunk[...]” (może „perfunctorie” – pobieżnie [?]).
Łacina: Venientes personaliter – przybywszy osobiście; lachrimabunde solenniter – ze łzami, uroczyście; Protestantium – protestujących; Zdrowiu parcendo – (nie) oszczędzając zdrowia; honor, ktory aequiparatur Vitae – honor, który równa się życiu; insuper – ponadto; in partibus [?] Status wywiedli się et paritatem dowiedli – wywiedli się ze stanu i dowiedli równości (szlachectwa); per Consequens – w konsekwencji; iuxta obloquentiam Decreti – zgodnie z brzmieniem dekretu; paritatem Status Nobilitans – równość stanu szlacheckiego; Libere – swobodnie; publice – publicznie; Contra omne ius et aequum rem iustam impedit – wbrew wszelkiemu prawu i słuszności przeszkadza słusznej sprawie; summam iniuriam – najwyższą krzywdę; sub tutellam Prawa – pod opiekę prawa; distributivam iustitiam – sprawiedliwość rozdzielczą; ullatenus – w żaden sposób; Cum gemitu Cordis et intimo dolore – z jękiem serca i najgłębszym bólem; iterum iterumque – raz po raz; in omni foro et Iudicio Regni – w każdym sądzie i trybunale Królestwa; Salvam melioratione – z zastrzeżeniem poprawy.
Streszczenie
Fragment oryginału. 15 IX 1717 w Żytomierzu (księgi grodzkie kijowskie wprowadzone na roczki) przed Mikołajem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem, bracia rodzeni Maciej i Jan Korczowscy [?], w imieniu swoim i innych braci, protestowali przeciw Kazimierzowi Ilińskiemu, staroście niżyńskiemu, majorowi. Dekret roczków ziemskich kijowskich w Owruczu z 12 III 1716 nakazał im wywieść się ze szlachectwa na sejmiku w Żytomierzu nazajutrz po sejmiku deputackim. Iliński – który już wcześniej godził w ich honor – nie dopuszcza ich do wywodu: w 1716 zamknął im głos na sejmiku (sam i przez podległe osoby), lżył ich publicznie; to samo powtórzył na obecnym sejmiku i na popisie pod Żytomierzem, groził im, a jego ludzie mają ich odstraszać groźbą zabicia, by pozostali w zarzucie. Protestujący nie są pewni życia i majątku, ponoszą szkody i zastrzegają dochodzenie praw w każdym sądzie Królestwa.
Akt nr 357
Manifestacja Maryanny z Szumlańskich Aleksandrowej Trzeciakowej, podstoliny kijowskiej, podstarościny grodzkiej owruckiej, wdowy, przeciw Janowi Trzeciakowi, wojskiemu kijowskiemu – niewykonanie dekretu sądu kompromisarskiego (Lublin 7 VII 1717): niewypłacenie 10 000 zł, rzeczy i 50 czerwonych złotych za klejnoty; z relacją woźnego Pawła Drzewieckiego o obwołaniu banicji wiecznej – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 IX 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 324v – 325v (skan 0328, strona lewa i prawa; skan 0329 lewa) – fragment ORYGINAŁU
30łał y publikował oczewisto przed Urzędem ninieyszym
31stanowszy Relacyą swoię uczynił y prosili tak
32Jeymść Manifestuiąca Manifestacyą iako y Woź-
33ny Relacyą Actis praesentibus Connotari co y otrzy-
34mali Maryanna Trzeciakowa Podstolina Kijow. Paweł
35Drzewiecki Scribendi ignarus Woźny
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej (zob. akty 306–356); nr na marginesie „52” (nr aktu 357 dopisany ołówkiem). Przed Sylwestrem Pogurskim, namiestnikiem podwojewództwa. Dalszy ciąg sporu Maryanny z Szumlańskich Trzeciakowej, wdowy po Aleksandrze Trzeciaku, podstolim kijowskim i podstarościm grodzkim owruckim, z jego bratem rodzonym i (wobec bezpotomnej śmierci – „post sterilia onego fata”) spadkobiercą Janem Trzeciakiem, wojskim kijowskim (zob. akty 329, 344–345, 347–348). Dekret sądu kompromisarskiego w Lublinie (pod osłoną sądów trybunalskich) z 7 VII 1717 zredukował zapis 20 000 zł (prosty dług) z 27 VIII 1706, zeznany przez Aleksandra w grodzie kijowskim, do 10 000 zł płatnych w 12 tygodni przed urzędem grodzkim (termin – 29 IX 1717, „dnia wczorayszego”), nakazał zwrot rzeczy ruchomych przysądzonych dekretem ziemskim kijowskim z 16 III 1715 (wg rejestru podpisanego przez sędziego ziemskiego i superarbitra) oraz 50 czerwonych złotych za klejnoty zastawione przez Aleksandra – pod winą banicji wiecznej. Trzeciak nie stawił się; woźny Paweł Drzewiecki obwołał na nim banicję. Ustęp o obwołaniu banicji odczytany przy pomocy tekstu równoległego (akt 358). „redctor” [?] – może skrót „redditur” lub „reductor”; „Społku” – wspólnoty (spółki). Podpis wdowy i niepiśmiennego woźnego.
Łacina: Comparens personaliter – stawająca osobiście; de actu et dato – z datą i miejscem; sub securitate Iudiciorum Tribunalitiorum – pod osłoną (bezpieczeństwem) sądów trybunalskich; Anno millesimo septingentesimo decimo septimo mense Julii septima die – roku 1717, miesiąca lipca dnia 7; iniunctum – nakazano; post sterilia onego fata – po jego bezpotomnej śmierci; Coram Actis Castrensibus Kijoviensibus – przed aktami grodzkimi kijowskimi; modo simplicis debiti – na sposób prostego długu; in eodem Termino – w tymże terminie; Superarbiter – superarbiter (rozjemca nadrzędny sądu polubownego); nescitur ob quam Causam et rationem – nie wiadomo z jakiej przyczyny i racji; vigore Reiestru – na mocy rejestru; et incontinenti – i niezwłocznie; adhaerendo Legi publicae – stosując się do prawa pospolitego; ex illa Contraventione – z powodu tego sprzeciwienia się; in praesentia – w obecności; Actis praesentibus Connotari – zapisać do niniejszych akt; Scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Fragment oryginału. 30 IX 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Pogurskim Maryanna z Szumlańskich Aleksandrowa Trzeciakowa, podstolina kijowska i podstarościna grodzka owrucka, wdowa, zamanifestowała przeciw Janowi Trzeciakowi, wojskiemu kijowskiemu, bratu i spadkobiercy jej męża. Dekret sądu kompromisarskiego w Lublinie z 7 VII 1717 nakazał mu wypłacić jej 10 000 zł (zredukowany zapis 20 000 zł z 1706), zwrócić rzeczy ruchome przysądzone dekretem ziemskim kijowskim z 16 III 1715 i oddać 50 czerwonych złotych za klejnoty zastawione przez męża – w terminie 29 IX 1717 przed urzędem grodzkim, pod winą banicji wiecznej. Manifestantka czekała cały dzień do zapalenia świec, lecz Trzeciak nic nie oddał. Woźny generał Paweł Drzewiecki obwołał więc na nim w Owruczu banicję wieczną w obecności szlachty przybyłej do kancelarii, wzywając wszystkich do unikania banity, i złożył relację. Podpisy manifestantki i niepiśmiennego woźnego.
Akt nr 358
Manifestacja Maryanny z Szumlańskich Aleksandrowej Trzeciakowej, podstoliny kijowskiej, przeciw Janowi Trzeciakowi, wojskiemu kijowskiemu – niewykonanie dekretu kompromisarskiego (Lublin 7 VII 1717) co do wzajemnego oddania rzeczy ruchomych po Aleksandrze Trzeciaku w Chayczy Wielkiej [?]; z relacją woźnego Stefana Stachowskiego o obwołaniu banicji wiecznej – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
17festowała się w ten niżey opisany Sposob y o to.
18Iż co Dekretem Sądu Kompromissarskiego de Actu
19et data eius w Lublinie Sub securitate Iudicio-
20rum Tribunalitiorum Anno Millesimo Septingen-
21tesimo decimo septimo Mense July Die Septima
22między Wielmożną Jeymścią Panią Maryanną Trze-
23ciakową Podstoliną Kijowską Aktorką y Pozwa-
24ną z iedney a Wielmożnym Jmścią Panem Janem
25Trzeciakiem Woyskim Kijow. Powodem y Pozwanym
26z drugiey Strony stałym y ferowanym nakazano
27aby na zaiutrz po terminie wyliczenia Summy
28Dziesięciu Tysięcy Złotych Polskich y Innych Sum
29w Dekrecie wyrażonych przez Jmści Pana Trze-
30ciaka Woyskiego Kijowskiego Jeymści Manifes-
31tuiącey stącić [?] naznaczoney Jak Jeymść Pani
32Trzeciakowa Podstolina Kijowska rzeczy wszyst-
k. 326v (skan 0330, strona lewa)
1kie ruchome od stanu męskiego należące
2po Smierci zeszłego Urodzonego Jmści Pana Ale-
3xandra Trzeciaka Podstolego Kijow. małżonka swe-
4go pozostałe Jeymść obżałowanemu iako y Jmść
5obżałowany Pan Trzeciak Woyski Kijow. Jeymści Ma-
6nifestuiącey wszystkie rzeczy ruchome y tyczące [?]
7się per medium praevia locatione Amicorum in
8fundo Chayczy [?] Wielkiey podwod z każdey Strony na-
9znaczonych ab utrinque sobie pooddawali pod winą
10Banicyey wieczney circa manifestationem publikowa-
11niu na ktorym Terminie Dnia wczorayszego Jeymść
12Manifestantka zadosyć czyniąc pomienionemu
13Dekretowi Rzeczy wszystkie do stanu męskiego
14należące w siebie miała Przyiacioł dwoch Stro-
15ny swoiey do Dobr Chayczy [?] sprowadziła y oddać
16wszystkie rzeczy ruchome gotowa była także
17Dnia dzisieyszego przed Urzędem Ninieyszym
18w obecności Woźnego Generała Szlachetnego
19Stefana Stochowskiego y wielu Ichmściow Szlach-
20ty w Kancellaryey będących praesentowała a Jmść
21obżałowany sprzeciwiaiąc się Dekretowi wyż opi-
22sanemu, ani Przyiacioł z Strony swoiey secundum
23obloquentiam Decreti lokować, ani rzeczy ruchomych
24oddać we wszystkim zadosyć uczynić temuż Dekre-
25towi niechciał, przez co w winę Banicyey wieczney
26popadł. Manifestankę do szkod niemałych przywiodł
27y przyprawił et incontinenti stanowszy ocze-
28wisto Woźny Generał Woiewodztwa Kijow. y Innych Szla-
29chetny Stefan Stochowski adhaerendo Dekretowi wyż
30pomienionemu Kompromissarskiemu pomienioną winę
31Banicyey wieczney ex illa Contraventione stałey na tym-
32że Jmści Panu Trzeciaku Woyskiemu Kijow. na mieyscu
33zwykłym głosem wyniosłym in praesentia wielu
34Ichmściow Panow obywatelow Woiewodztwa Kijow.
35do Kancellaryey w Interesach swoich przybyłych
36obwołał y publikował przywodząc to wszystkim do
37wiadomości aby z przerzeczonym Jmścią Panem
38Trzeciakiem Woyskim Kijowskim iako Bani-
k. 327 (skan 0330, strona prawa – góra)
1tem wiecznym żadnego Społku ani obcowania
2nie mieli rady y pomocy onemu w niczym nie dodą-
3wali, ale się z Jmścią według srogości Prawa ob-
4chodzili co iż tę winę Banicyey wieczney pomie-
5niony Woźny obwołał y publikował oczewisto
6przedemną Urzędem stanowszy Relacyą swoię
7uczynił y zeznał y prosili iak Manifestanka
8Manifestuiącey iako y Woźny Relacyey o przy-
9ięcie y do Xiąg zapisanie Co y otrzymali
10Maryanna Trzeciakowa Podstolina Kijowska
11Stefan Stachowski Woźny Scribendi ignarus
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej; nr na marginesie „53tio” (nr aktu 358 dopisany ołówkiem). Przed Sylwestrem Pogurskim. Druga manifestacja Trzeciakowej (por. akt 357 z 30 IX 1717, tekst równoległy – rozstrzyga formuły obwołania banicji): tym razem o niewykonanie tej części dekretu kompromisarskiego z 7 VII 1717, która nakazywała stronom w dniu następującym po terminie wypłaty 10 000 zł wzajemnie oddać sobie rzeczy ruchome po zmarłym Aleksandrze Trzeciaku – wdowa rzeczy „od stanu męskiego” (męskie: broń, odzież, rząd koński itp.) Janowi, Jan wdowie pozostałe rzeczy – za pośrednictwem przyjaciół (po dwóch z każdej strony) w dobrach Chayczy [?] Wielkiej (zob. akty 344, 347: „Chayczy Wielkiej [?]”), pod winą banicji wiecznej. Wdowa sprowadziła przyjaciół i rzeczy, 1 X 1717 okazała je w urzędzie w obecności woźnego Stefana Stochowskiego (podpis „Stachowski”; zob. akty 323, 347, 353); Trzeciak nie wyznaczył przyjaciół i nie oddał rzeczy, woźny obwołał banicję. Wyraz „stącić” [?] (k. 326) niepewny – może „dzień” lub „płacić”; „y tyczące [?]” – może „y tycz się”.
Łacina: Comparens personaliter – stawająca osobiście; de Actu et data eius – z jego datą i miejscem; sub securitate Iudiciorum Tribunalitiorum – pod osłoną sądów trybunalskich; per medium praevia locatione Amicorum – za pośrednictwem, po uprzednim wyznaczeniu przyjaciół; in fundo – w dobrach; ab utrinque – z obu stron; circa manifestationem – przy manifestacji; secundum obloquentiam Decreti – według brzmienia dekretu; et incontinenti – i niezwłocznie; adhaerendo Dekretowi – stosując się do dekretu; ex illa Contraventione – z powodu tego sprzeciwienia się; in praesentia – w obecności; Scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Fragment oryginału. 1 X 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Pogurskim Maryanna z Szumlańskich Aleksandrowa Trzeciakowa, podstolina kijowska, wdowa, zamanifestowała przeciw Janowi Trzeciakowi, wojskiemu kijowskiemu: dekret sądu kompromisarskiego (Lublin 7 VII 1717) nakazał stronom nazajutrz po terminie wypłaty 10 000 zł wzajemnie wydać sobie przez przyjaciół rzeczy ruchome po Aleksandrze Trzeciaku w dobrach Chayczy [?] Wielkiej – wdowa rzeczy męskie, Trzeciak pozostałe – pod winą banicji wiecznej. Manifestantka przygotowała rzeczy i przyjaciół i okazała je w urzędzie przy woźnym Stefanie Stachowskim, lecz Trzeciak ani nie wyznaczył przyjaciół, ani nie oddał rzeczy. Woźny obwołał na nim publicznie banicję wieczną wobec szlachty w kancelarii i złożył relację. Podpisy manifestantki i niepiśmiennego woźnego.
Akt nr 359
Reprotestacja Jana Trzeciaka, wojskiego kijowskiego, przeciw Maryannie z Szumlańskich Aleksandrowej Trzeciakowej, podstolinie kijowskiej, wdowie – o odrzucenie przez nią dóbr lub prowizji w miejsce 10 000 zł, nieważne publikacje banicji i niewydanie rzeczy oraz papierów wg dekretu kompromisarskiego (Lublin 7 VII 1717) – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 X 1717, Owrucz – urząd grodzki kijowski
Karty / skanyk. 327 (dół) – 328v (skan 0330, strona prawa – dół; skan 0331 lewa i prawa; skan 0332 lewa – góra) – fragment ORYGINAŁU
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 327 (skan 0330, strona prawa – dół)
1Reprotestacya Wielm. Jmści
2Pana Trzeciaka Woyskiego
3Kijow. przeciwko Wielm. Jeymści
4Paniey Trzeciakowey Podstoliney
5Kijowskiey.
6Roku Tysiąc Siedmset Siedmnastego
7Miesiąca Oktobris pierwszego Dnia.
8Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolew-
9skiey Mści Owruczu przedemną Sylwestrem
10Pogurskim Namiesnikiem na ten czas Podwoiewodz-
11twa Grodzkim Generału Woiewodztwa Kijowskie-
12go y Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskie-
13mi Veniens personaliter Wielm. Jmść Pan Jan
14Trzeciak Woyski Kijowski praecavendo futurae
15indemnitati suae przeciwko Wielm. Jeymści Paniey
16Maryannie Szumlanskiego Alexandrowey Trzecia-
17kowey Podstoliney Kijowskiey pozostałey wdowie
18świadczył manifestował y reprotestował się o to.
19Iż co Dekretem Kompromissarskim między
20Jeymścią obżałowaną z iedney a Jmścią Mani-
21festantem z drugiey Strony Roku Tysiąc
k. 327v (skan 0331, strona lewa)
1Tysiąc Siedmset Siedmnastego Miesiąca July
2Dnia Siodmego w Lublinie Sub securitate Iudiciorum
3Tribunalitiorum ferowanym Uznano aby Jmść Ma-
4nifestans Summę Dziesięć tysięcy Złotych Polskich
5za niedziel dwanaście ab Actu Decreti praefati
6Jeymści obżałowaney zapłacił ktoremuto Dekretowi
7zadosyć chcąc uczynić modernus Manifestans,
8iescze przed terminem wszędzie o pieniądze się sta-
9rał na Dobra zaciągał a nie mogąc mieć gotow-
10ny unikaiąc dalszey nie potrzebney Vexy na termi-
11nie loco Solutionis Summy Dobra Summie Cor-
12respondujące lub też prowizyą należytą od Summy
13płacić offiarował się iako y teraz gotow iest y o to
14Jeymść obżałowaną przez Wielm. Jmści Pana Cho-
15rążego Owruckiego obnixe expostulował aby się
16Dobrami lub prowizyą Kontentowała ponieważ go-
17towizny żadną miarą mieć nie może. Gdzie Jey-
18mść wprzod deklarowawszy kontentować się Dobra-
19mi lub prowizyą a potym znać na dalszą szkodę
20y ruinę czyniąc od stypulacyi swego słowa ani Dob-
21rami prowizyą brać niechciała y owszem udawszy się
22ad Strepitum Iuris zaraz Manifestanta Jmści
23indebite praecipitanter przy uczynioney Manifesta-
24cyi publikować kazała insuper sama Jeymść ob-
25winiona sprzeciwiaiąc się pomienionemu Dekre-
26towi quo iniunctum aby na zaiutrz po terminie
27liczenia Summy rzeczy wszystkie ruchome do sta-
28nu męskiego należące post fata niegdy Jmści Pana
29Alexandra Trzeciaka Podstolego Kijowskiego pozostałe
30iako to Stado bydło Konie woły szabli kulbaki rzędy
31Sukni Cynę miedź y Inne komportowała y Ma-
32nifestowi pooddawała, y wzaiemnie y wzaiem-
33nie aby wszelką ruchomością obiedwie Strony
34podzielili się) pomienionych rzeczy wszystkich
35nie komportowała. Szczegulnie tylko propter
k. 328 (skan 0331, strona prawa)
1Colorem czyniąc coś barzo mało rzeczy y to na ten
2czas pożyczywszy y wziowszy od Credytora prezentowa-
3ła w Grodzie tuteyszym, ktory od rzeczy znaczną opła[...] [?]
4nie specifice w Manifestacyi swoiey co za rzeczy
5prezentowała, nie dołożyła ale tylko anonime rze-
6czy prezentowała y miała w siebie to położyła y
7zaraz non servatis Iuris gradibus skwapliwie
8uczyniwszy manifestacyą manifestacyą publiko-
9wać manifestanta kazała się woźnym. Mani-
10festans iawne krzywdę swoią widząc rzeczy żad-
11nych oddać niechce bo iedne pozostawywała a dru-
12gie iako to bydło stado woły konie pozdawała
13y te rzeczy za swoie wszystkie być udaie a po
14nieboszczyku nie pozostałych nie przyznaie z tym
15wszystkim Manifestans gotow był sprowadziw-
16szy Przyiacioł należycie bez krzywdy swoiey z Jey-
17mścią pomiarkować y temi rzeczami podzie-
18lić się lecz kiedy żadnych rzeczy nie widzi cze-
19kać z wielką swoią szkodą musi Dobra Chaycze
20y Bondary przez lat kilka po nieboszczyku trzy-
21maiąc Intraty wszystkie na siebie brała y Dobra
22zdyzolowała, Papierow wszystkich iuxta oblo-
23quentiam Decreti praefati nie pooddawała y w
24tymże reprotestans na Fortunie szkodować musi,
25przez co Jeymść obwiniona evidenter Decreto
26praefato contravenit et Rigorem eius succubuit a
27Manifestans nie uchodząc in Strepitum Iuris
28y Jeymści obżałowaney nie wprowadzaiąc w nie-
29potrzebne expensa lubo by także należało pub-
30likować Jeymść iako sonat Dekret iednakże dla
31iedney zgody y pokoiu tego zaniechał w czym że
32gotow zawsze, satisfacere Decreto praefato y Jey-
k. 328v (skan 0332, strona lewa – góra)
1mści albo Dobra lub prowizyą dać, de promtitudi-
2ne sui iterum iterumque tudzież de invalidita-
3te pomienionych publikacyi iako nienależycie po-
4czynionych przeciwko wyż mianowaney Jeymści
5obżałowaney świadcząc y reprotestuiąc się czynić
6prawnie o to we wszelakim sądzie z Jeymścią dekla-
7rował y salvam meliorationem do uczynienia
8inszey lub tey per Citationes Correctionem zos-
9tawiwszy o przyięcie do Xiąg prosił co y otrzymał
10Jan Trzeciak Woyski Kijowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej; nr na marginesie „54” (nr aktu 359 dopisany ołówkiem). Przed Sylwestrem Pogurskim. Odpowiedź Jana Trzeciaka na manifestacje bratowej (akty 357–358, tego samego okresu): twierdzi, że nie mogąc zdobyć gotówki na 10 000 zł zasądzone dekretem kompromisarskim z 7 VII 1717, ofiarował wdowie – także przez chorążego owruckiego (nazwiska nie podano) – dobra odpowiadające sumie lub prowizję; ona najpierw się zgodziła, potem odmówiła i „pośpiesznie i niesłusznie” kazała woźnemu obwołać go banitą; sama zaś nie wydała mu rzeczy męskich po Aleksandrze (stado, bydło, konie, woły, szable, kulbaki, rzędy, suknie, cynę, miedź), okazała w grodzie tylko „dla pozoru” nieco rzeczy pożyczonych od wierzyciela, bez specyfikacji, część rzeczy zostawiła, część rozdała, twierdzi że są jej własne; przez kilka lat trzymała po mężu dobra Chaycze [?] i Bondary, brała intraty i zdezolowała (zniszczyła) dobra, nie oddała papierów. Trzeciak, choć mógłby, nie każe publikować jej banicji „dla zgody i pokoju”; deklaruje gotowość dania dóbr lub prowizji i zarzuca nieważność publikacji. Słowo w wierszu „znaczną opła[...]” (k. 328) – koniec wiersza nieczytelny/ucięty. „Chaycze” – zob. akt 358 (Chayczy [?] Wielkie). Podpis własnoręczny.
Łacina: Veniens personaliter – przybywszy osobiście; praecavendo futurae indemnitati suae – zabezpieczając na przyszłość swoje bezpieczeństwo (od szkody); sub securitate Iudiciorum Tribunalitiorum – pod osłoną sądów trybunalskich; ab Actu Decreti praefati – od daty wspomnianego dekretu; modernus Manifestans – obecny manifestant; Vexa – kłopot, udręka (proces); loco Solutionis – zamiast zapłaty; obnixe expostulował – usilnie upraszał; ad Strepitum Iuris – do zgiełku prawa (procesu); indebite praecipitanter – niesłusznie, pochopnie; quo iniunctum – którym nakazano; post fata – po śmierci; propter Colorem – dla pozoru; anonime – bez wymienienia (ogólnikowo); non servatis Iuris gradibus – bez zachowania stopni (porządku) prawa; iuxta obloquentiam Decreti praefati – zgodnie z brzmieniem wspomnianego dekretu; evidenter Decreto praefato contravenit et Rigorem eius succubuit – oczywiście sprzeciwiła się wspomnianemu dekretowi i podpadła pod jego rygor; iako sonat Dekret – jak brzmi dekret; satisfacere Decreto praefato – uczynić zadość wspomnianemu dekretowi; de promptitudine sui iterum iterumque – o swej gotowości raz po raz; de invaliditate – o nieważności; salvam meliorationem – z zastrzeżeniem polepszenia; per Citationes Correctionem – poprawę przez pozwy.
Streszczenie
Fragment oryginału. 1 X 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Sylwestrem Pogurskim Jan Trzeciak, wojski kijowski, zareprotestował przeciw bratowej Maryannie z Szumlańskich Trzeciakowej, podstolinie kijowskiej. Dekret kompromisarski z 7 VII 1717 nakazał mu zapłacić jej 10 000 zł w 12 tygodni; nie mogąc zdobyć gotówki, ofiarował jej (także przez chorążego owruckiego) dobra odpowiadające sumie lub prowizję, na co najpierw przystała, potem odmówiła i pochopnie kazała obwołać go banitą. Sama nie wydała mu rzeczy ruchomych po Aleksandrze Trzeciaku należnych stanowi męskiemu (bydło, konie, woły, szable, kulbaki, rzędy, suknie, cynę, miedź), w grodzie okazała dla pozoru nieco pożyczonych rzeczy, część rozdała lub uznaje za swoje; przez lata trzymała dobra Chaycze [?] i Bondary, pobierała intraty i zniszczyła je, nie wydała też papierów. Trzeciak zaniechał publikowania jej banicji dla zgody, deklaruje gotowość dania dóbr lub prowizji i protestuje przeciw nieważnym publikacjom. Podpis własnoręczny.
Akt nr 360
Protestacja Andrzeja Demidenki Niewmiryckiego przeciw braciom rodzonym Antoniemu i Bazylemu Romanienkom Niewmiryckim – o napad z szablą przed dwoma laty i pobicie siekierą (obuchem) 12 IX 1717 we wsi przy domu Aleksandra Niewmiryckiego – fragment oryginału
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
16venerit y o przyięcie oneyże do Xiąg prosił co y otrzy-
17mał Andrzey Niewmirycki pisać nie umieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Fragment ORYGINAŁU księgi grodzkiej kijowskiej; nr na marginesie „55to” (nr aktu 360 dopisany ołówkiem). Przed Szymonem Walewskim Lewkowskim, wojskim żytomierskim, komornikiem granicznym, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim (por. akty 352 nn.). Środowisko drobnej szlachty Niewmiryckich (por. akt 354 – Niewmiryccy i Lewkowscy; Moszczenko, Demidenko, Romanienko – przydomki rodowe utworzone od imion przodków). Protestujący, Andrzej Demidenko Niewmirycki, „pisać nie umieiący” (podpis tylko imieniem i nazwiskiem pisarza). Dwa zajścia: przed dwoma laty Antoni Romanienko Niewmirycki napadł go z szablą na drodze, gdy wracał z jarmarku w Wielednikach [?] („po Dekatusie [?]” – nazwa dnia/święta jarmarku niepewna; może „po Pokrowie” lub „Desiatusze”), a w szamotaninie szabla została złamana; 12 IX 1717 młodszy brat Bazyli, mszcząc się za złamaną szablę, zaatakował go siekierą we wsi (Niewmirycze [?]) przy domu Aleksandra Niewmiryckiego i ciężko pobił obuchem. Niepewne: „opprimuiąc y bieg [?]”, „pięściami kurssami [?] potwarzy [?]” (może „kułakami po twarzy”).
Łacina: Veniens personaliter – przybywszy osobiście; solenniter – uroczyście; opprimuiąc – uciskając; propter bonum pacis – dla dobra pokoju; insperacie (insperate) – niespodziewanie; vindykuiąc – mszcząc się; etiam per Iuramentum – nawet przez przysięgę; obses (obsessus) – opętany [?] (tu: w zapamiętaniu); in impecie – w zapędzie; ex destinatione Divina – z Bożego zrządzenia; Securitatem publicam violarunt et poenas eo nomine in Lege descriptas pro tanto excessu promeruerunt – naruszyli bezpieczeństwo publiczne i zasłużyli za taki występek na kary opisane w prawie; modernus Comparens – obecny stawający; ut praemissum est iterum iterumque – jak wyżej powiedziano, raz po raz; salvam meliorationem per Citationes ubi de iure venerit – z zastrzeżeniem polepszenia przez pozwy, gdzie prawnie przypadnie.
Streszczenie
Fragment oryginału. 16 X 1717 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Szymonem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem, Andrzej Demidenko Niewmirycki protestował przeciw braciom rodzonym Antoniemu i Bazylemu Romanienkom Niewmiryckim, sąsiadom i krewnym. Przed dwoma laty Antoni bez powodu napadł go z tyłu z szablą na drodze, gdy wracał z jarmarku w Wielednikach [?]; uratowali go sąsiedzi, a szabla została w zamieszaniu złamana. 12 IX 1717 Bazyli, mszcząc się za złamaną szablę brata, zaatakował go siekierą we wsi przy domu Aleksandra Niewmiryckiego, a gdy ten odbił cios, powalił go, bił pięściami i obuchem, gniótł kolanami i ledwie żywego zostawił; protestujący przez kilka tygodni chorował i nadal cierpi na ból w boku i piersiach, a sprawca się przechwala. Zarzuca naruszenie bezpieczeństwa publicznego i zastrzega dochodzenie praw. Protestujący niepiśmienny.