Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 1 z 21
Akty 1–20
Wpisy od 2 stycznia 1768 do 12 stycznia 1768
Akt nr 1
Manifestacja z przysięgą Piotra Wróblewskiego, sługi Kazimierza Burchackiego[?], skarbnika przemyskiego, o wołach skupionych za granicą i odprawionych na komorze celnej w Bohopolu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 stycznia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 1 (skan 0002, strona prawa, góra i środek)
15wraz z Bykami Numero Pięćdziesiąt za Granicą skupiwszy na Ko-
16morze Cel. Rzeczypospol. w Bohopolu przy pokazaniu Atestacyi
17Expediował, y kwit tamże otrzymawszy Jurament podług opi-
18su Praw Koronnych, iako Woły wyż wyrażone na Skarb Wiel. Bur-
19chackiego[?] Skarbnika Przemyskiego Pana swoiego za Granicą sku-
20pione na Komorze Cel. Rzeczypospol. w Bohopolu przy nastą-
21pionym kwicie Expediował, y w Łukowie[?] są sprzedane, y Specyfi-
22kacyą skupionych Wołow wraz z Bykami Numero Pięćdziesiąt
23juramento pretendował, ale Wiel. Radawski[?] Pisarz Komory Boho-
24polskiey tego Juramenta słuchać niechciał. Przeto Urod. Compars
25na Fundamencie Praw Koronnych, y Dyspozycyi Prześwietney Kom-
26missyi Skarbu Koronnego, przybywszy tu do Akt Ninieyszych Grodz.
27Winnickich prosił mnie Urzędu o wysłuchanie Juramentu a
28tak ja Urząd assistente[?] Legi[?] Rothizanti[?] Ministeriali Grodo[?] Regni
29Generali Laurentio Ostalski[?] in Eam Rotham: Jako Woły wraz
30z Bykami Nro Pięćdziesiąt dla WJmćPana Kazimierza Barchackiego[?] Ska-
31rbnika Przem. za Granicą przezemnie skupione, y w Łukowie[?] są sprze-
32dane, Przysięgi w Przytomności Urod. JchMciow Panow Pawła Pawlikow-
33skiego y Jana Rokickiego Ninieyszego Komparenta Wysłuchałem. Kto-
34ry tenże Komparent o przyięcie, y do Akt tego Juramenta wpisanie
35prosił, y otrzymał. Comparens Jgnarus Scribendi Crucem Sanctam
36posuit Piotr Wroblewski +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Księga 44-1-4 otwiera się tym samym dniem co księga 44-1-3 (2 I 1768) – jest to równoległa seria ksiąg grodu winnickiego z 1768 r., zawierająca (przynajmniej na początku) manifestacje i relacje. Karta 1 uszkodzona (ubytki prawego i dolnego brzegu, otwory po owadach).
Niepewne: skrót w nagłówku marginalnym „Maa” (zapewne Manifestatio); nazwisko pryncypała – w tekście raz „Burchackiego”, raz „Barchackiego” (a/u nierozróżnialne); „w Łukowie[?]” – miejsce sprzedaży wołów (odczyt niepewny; może inna miejscowość); nazwisko pisarza komory „Radawski[?]”; formuła łacińska przy rocie przysięgi („assistente Legi Rothizanti Ministeriali … Regni Generali”) – zapis zniekształcony, sens: przy asystencji woźnego generalnego Królestwa, który dyktował rotę; nazwisko woźnego „Ostalski[?]”. „Komora Cel. Rzeczypospol. w Bohopolu” – rozwinięcie skrótów „Cel Krzczy pospol” na podstawie sensu (komora celna Rzeczypospolitej w Bohopolu na granicy z Turcją).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; praevia manifestatione facta in eo – po uprzednim złożeniu manifestacji w tym, że; juramento praetendował – chciał (potwierdzić) przysięgą; in eam rotam – według tej roty; comparens ignarus scribendi crucem sanctam posuit – stawający, nie umiejąc pisać, położył znak krzyża świętego.
Kontekst: konstytucje sejmowe z 1764 i 1766 r. (reforma ceł generalnych) oraz dyspozycje Komisji Skarbu Koronnego wymagały poświadczania pochodzenia towarów (tu wołów pędzonych z zagranicy) przysięgą; gdy pisarz komory odmówił przyjęcia przysięgi, złożono ją przed urzędem grodzkim.
Streszczenie
2stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, stawił się Piotr Wróblewski, sługa Kazimierza Burchackiego[?], skarbnika przemyskiego. Zamanifestował, że z polecenia swego pana skupił za granicą 50 sztuk wołów z bykami, które odprawił na komorze celnej Rzeczypospolitej w Bohopolu, okazując atestację i otrzymując kwit; woły sprzedano następnie w Łukowie[?]. Chciał potwierdzić przysięgą, że woły zostały skupione za granicą na rachunek swego pana, a także specyfikację skupionych wołów, lecz pisarz komory bohopolskiej Radawski[?] nie chciał przyjąć przysięgi. Dlatego, powołując się na prawa koronne i dyspozycję Komisji Skarbu Koronnego, złożył przysięgę przed urzędem grodzkim według roty dyktowanej przez woźnego generalnego Wawrzyńca Ostalskiego[?], w obecności Pawła Pawlikowskiego i Jana Rokickiego. Na prośbę stawającego przysięgę wpisano do akt; Wróblewski, nie umiejąc pisać, postawił znak krzyża.
Akt nr 2
Manifestacja Józefa Rybczyńskiego, sługi Pawła Starzyńskiego, generała lejtnanta wojsk koronnych, przeciw pisarzowi komory Turyi[?] i oficjalistom Skarbu Koronnego o niesłuszne pozwanie (de indebita vexa)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
45[Kl]auzulowych[?] Tranzakcyi, y Omne Pretensye Jteratis vice quo-
46[dolna część karty oderwana]
k. 2 (skan 0003, strona prawa, góra)
1[u góry numeracja:] 2
2rum Supra Manifestatur Vice Offerendo hanc injuriam jure vindi-
3caturus Velle. Józef Rybczyński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa, CZĘŚCIOWY: k. 1 i k. 1v mają oderwane dolne części oraz postrzępiony lewy brzeg k. 1v – brak kilku wierszy na przejściu k. 1→1v, początków wierszy w dolnej części k. 1v i końca tekstu k. 1v. Miejsca [...] oznaczają ubytki papieru.
Niepewne: nagłówek marginalny (nazwisko zapisane „Rybczewskiego”, w tekście i podpisie „Rybczyński”); „ex Parte Urod. Raczewskiego[?]” na k. 1 (zapewne kapitan Józef Raczewski z aktów 4–5); nazwa komory „Turyi[?]” (zapisana kilkakrotnie „Turyi”/„Turzy”; nie zidentyfikowana – może komora celna lub przykomorek na pograniczu ukraińskim); data konstytucji („Tysiąc Czterysto Pięćdziesiąt Czwartey … folio Dziewięćdziesiąt Czwartey” – zapis zapewne zniekształcony); imię kupca „Antypermenk[?]”; „do Mińska[?]”; szereg wyrazów w dolnej części k. 1v.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; de indebita vexa – o niesłuszne nękanie (pozwanie); de calumnia – o oszczerstwo (potwarz); in realibus objectis – w zarzutach rzeczowych; cuiusvis nominis et cognominis – jakiegokolwiek imienia i nazwiska (tj. nieznanemu z imienia); satisfactus – zaspokojony; iteratis vice – po raz wtóry; quorum supra manifestatur vice offerendo hanc iniuriam iure vindicaturus velle – o co wyżej się manifestuje, oświadczając, że tę krzywdę zamierza dochodzić prawem; mpp – ręką własną.
Związek: akt 3 – manifestacja tegoż Rybczyńskiego w tej samej sprawie (imieniem własnym i Starzyńskiego) z tego samego dnia.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
STRESZCZENIE (tekst częściowo uszkodzony). 2 stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Rybczyński, występując w interesie swego pryncypała Pawła Starzyńskiego, generała lejtnanta wojsk koronnych (który z powodu obowiązków służby nie mógł stawić się osobiście), złożył manifestację przeciw pisarzowi komory Turyi[?] (z imienia nieznanemu), strażnikom i oficjalistom Skarbu Koronnego. Zarzucał im, że zamiast pilnować interesu skarbu, nękają podróżnych na traktach i wymuszają pieniądze. Pryncypał kupił w kraju 250 wołów, które przez całą zimę pasły się w Smilańszczyźnie, 12 mil od granicy, od kupca Antypermenka[?], który już wcześniej zapłacił należne cło. Mimo to pisarz komory oskarżył go przed superintendentem i innymi oficjalistami skarbowymi o przemyt i uzyskał w Komisji Skarbowej Koronnej kondemnatę przeciw niemu i Starzyńskiemu. Rybczyński oświadczył gotowość wykazania świadkami i przysięgą, że woły kupiono w kraju, a nie sprowadzono z zagranicy i nie przemycono przez komorę; zastrzegł dochodzenie kar za niesłuszne pozwanie, zniesienia kondemnaty i zwrotu kosztów.
Akt nr 3
Manifestacja Józefa Rybczyńskiego, imieniem własnym i Pawła Starzyńskiego, generała lejtnanta wojsk koronnych, przeciw pisarzowi komory Turyi[?] i oficjalistom Skarbu Koronnego o niesłuszną kondemnatę Komisji Skarbu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 stycznia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 2 (skan 0003, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 2 (skan 0003, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Januarii Drugiego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
4Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Bur-
5grabstwa Grodu Winnickiego. Comparens Pltr Urod. JmćPan Jozef Ryb-
6czyński swoim y JW Pawła Starzyńskiego Generała Lejtnanta Woysk
7Koronnych Starosty mierzwickiego[?] Pana swego Jmieniem iak predko po-
8wrociwszy z podroży o wydanych Terminach y niesłuszney Kondem-
15Officialistom Ceł Prowincyi Ukrainskiey ac mala narrata Processuią-
16cym, y do niewinnych Expens in Dolum[?] Prawa przyprowadzaiącym
17Skarży, Protestuie się oto; Jż Urod. Pisarz Turyi[?] przestąpiwszy Prawo
18ktore Neminem in juriare każe, y Obowiązki swoiey Funkcyi przysię-
19gą stwierdzoną śmiał y ważył się Urod. Comparenta nigdy niewidzące-
20go, ani żadnych Wołow kupuiącego y przeprowadzaiącego na iedyne
21Prawa uwikłanie Manifestem swoim y Terminami Exportowanemi.
22tak po JW Starzyńskiego Pana ni o czym niewiedzącego, iako też Urod.
23Comparenta Nieznaiomego Siniste[?] ac in realibus Objectis napełnio-
24nemi opisać niezapłacenia Cła y niby przeprowadzenia Wołow Dwie-
25ście Pięćdziesiąt. temiż Terminami swemi zadać presumpsit y w Prze-
26świetney Kommissyi Warszawskiey Skarbu Koronnego tak JW Pana Com-
27parentis, iako też samego Urod. Comparenta o niczym niewiadomego wrażać do
28pusczył[?] y dalszy Process intentuie, a zatym tenże Comparens przychyla-
29iąc się zewszystkim do Prawa, y Sprawiedliwości oświadczaiąc tak Pańską[?] ia-
30ko y swoią Niewinność. Ubi de jure Venerit, Juramentem Ewinkować[?]
31tak oniewaźność niesprawiedliwey y niesłusznie otrzymaney Kondem-
32naty, iako też na Urod. Obżałowanych Officialistach Skarbu Koronnego
33o Winy za niesprawiedliwe Zarzuty wskazać się maiące Jtende[?] Homine[?]
34Cujus Supra Manifestatur Vice Offerendo Hanc Objectionis Jnjuriam
35jure Vindicaturum ac juramento Comprobaturum Velle. prosząc
36hanc Coram Actis Connotari Co y otrzymał Józef Rybczyński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: tytuł starościński Starzyńskiego „Starosty mierzwickiego[?]” (zapis wyraźny „mierzwickiego”, starostwa nie zidentyfikowano); nazwa komory „Turyi[?]” (jak w akcie 2); „subdole[?]”, „in Dolum[?]”, „Siniste[?]”, „Ewinkować[?]”, „Jtende[?] Homine[?]” – wyrazy zniekształcone lub o niepewnym odczycie; skrót w nagłówku marginalnym „Maa Wne”.
Tłumaczenia łaciny: de indebita vexa – o niesłuszne nękanie; in realibus objectis – w zarzutach rzeczowych; ac mala narrata – i na podstawie fałszywego przedstawienia; neminem iniuriare – nikogo nie krzywdzić (zasada prawa); presumpsit – ośmielił się; ubi de iure venerit – gdy według prawa przyjdzie (do tego); cuius supra manifestatur vice offerendo hanc obiectionis iniuriam iure vindicaturum ac iuramento comprobaturum velle – o co wyżej się manifestuje, oświadczając, że krzywdę z tego zarzutu zamierza dochodzić prawem i potwierdzić przysięgą; hanc coram actis connotari – (prosił) aby to zapisano w aktach.
Związek: akt 2 – manifestacja tegoż w tej samej sprawie (250 wołów); akt 4 – relacja woźnego o doręczeniu pozwu pisarzowi komory i oficjalistom skarbowym na Komisję Skarbu Koronnego.
Streszczenie
2stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Rybczyński złożył – we własnym imieniu i imieniem swego pana Pawła Starzyńskiego, generała lejtnanta wojsk koronnych, starosty mierzwickiego[?] – manifestację przeciw nieznanemu z imienia pisarzowi przygranicznej komory Turyi[?], jej strażnikom i oficjalistom ceł prowincji ukraińskiej. Po powrocie z podróży dowiedział się o pozwach i o niesłusznej kondemnacie wydanej przez Komisję Skarbu Koronnego w Warszawie. Pisarz komory zarzucił jemu i Starzyńskiemu niezapłacenie cła i przeprowadzenie przez granicę 250 wołów, choć Rybczyński nigdy go nie widział i żadnych wołów nie kupował ani nie przepędzał. Manifestant zapewnił o niewinności swojej i pana, zadeklarował gotowość potwierdzenia jej przysięgą, gdy prawo tego wymaga, i zastrzegł dochodzenie zniesienia kondemnaty oraz ukarania oficjalistów za fałszywe zarzuty.
Akt nr 4
Relacja woźnego Eliasza Ihnatowicza o doręczeniu pozwu Komisji Skarbu Koronnego (prowincji ukraińskiej) pisarzowi komory we wsi Turyi[?] i oficjalistom skarbowym na instancję instygatora oraz Pawła Starzyńskiego i Józefa Raczewskiego[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 stycznia 1768, Winnica (doręczenie pozwu 10 grudnia 1767)
28ku napastliwie, y bez niewinnie w Process Jnbolwiesz[?] gdzie za-
29bierać Dysponuiesz; iakoż Urod. Raczewskiego[?] w Dobrach Smi-
30lańszczyznie in Regno o mil Dwanaście od Granicy Moskiew-
31skiey Woły Pasącego y przez połtora Roku wypasuiącego, o żad-
32ne Cło, niewspominaiącego się, że od Kupca przed wyprowa-
33dzeniem będąc Satisfakcyi, do Sądow Kommissyi Skarbu
34Koronnego Zapozwaliście, y tam Subdole tak na JW Starzyń-
35skim Panu iako też Urod. Aktorze Kondemnatę Otrzymaliś-
36cie, a zatym do poniesienia Win za niesłuszne Obiekcye z odda-
37leniem Funkcyi na Wmć y Urod. Strażnikow wskazać się po-
38winney, do Zniesienia, y Skasowania Kondemnaty bez niewin-
39nie podstępnym Sposobem na Aktorach otrzymaney, o osobliwsze
40zaś Winy za znieważenie niewinności y Ciężkie Tranzakcya-
41mi Opisanie juramentem y Jnkwizycyami wyprobować, y Eman-
42dować[?] się przez Urod. Raczewskiego[?] maiącą, niemniey
43o nagrodzenie Szkod y Expens na Prawo y Podroż z przy-
44[dolny brzeg karty oderwany]
k. 3 (skan 0004, strona prawa, góra)
1[u góry numeracja:] 3
2czyny WaszMościow Exagerowanych, y omne Pretensye, Czasu Prawa dowieść
3się maiące na wyż oznaczony Termin Pozywaią. Dan w Warszawie Dnia
4Czternastego Decembris, Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego [sic] Roku. de quo
5praesens Ejusdem Ministerialis Relatio illius qui supra Jgnarus Lite-
6rarum Crucem Sanctam posuit Eliasz Jhnatowicz +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Na k. 2v dolny brzeg uszkodzony (ubytek końcowych wyrazów ostatniego wiersza). Daty sprzeczne: pozew doręczono 10 XII 1767, a w tekście pozwu jako data jego wydania figuruje „14 Decembris 1768” – zapewne błąd pisarza (w analogicznym pozwie z aktu 5 data 28 XI 1767).
Niepewne: nazwisko aktora „Raczewski[?]” (litera początkowa R/K; w akcie 2 odczytane „Kaczewski[?]”, w akcie 5 „Józef Raczewski”, kapitan; możliwe, że chodzi o tę samą osobę co Józef Rybczyński z aktów 2–3 – pisarz zapisywał nazwiska niekonsekwentnie); wieś i komora „Turyi[?]”; „in Lim[?]” (zapewne zniekształcone „in Limine”); „Capitanei[?] de Actorow”; „de praetextuosis Actorahibus[?]” (zniekształcony łaciński tytuł prawa); „Jnbolwiesz[?]”; „Emandować[?]”; „Pisarskiego[?]” w nagłówku marginalnym.
Tłumaczenia łaciny: ministerialis (woźny) … sed vere ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit – (woźny) jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał prawdziwą i wierną relację; de tenore sequenti – następującej treści; generaliter – ogólnie; hac in re – w tej sprawie; subdole – podstępnie; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; illius qui supra ignarus literarum crucem sanctam posuit – (podpis) tego, który – jak wyżej – nie znając pisma położył krzyż święty.
Związek: akty 2–3 – manifestacje J. Rybczyńskiego w tej samej sprawie (kondemnata o 250 wołów); akt 5 – relacja tegoż woźnego o doręczeniu drugiego (podobnego) pozwu przed Komisję Ekonomiczną Skarbu Koronnego w Warszawie.
Streszczenie
2stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Eliasz Ihnatowicz zeznał, że 10 grudnia 1767 doręczył do dóbr wsi Turyi[?], kładąc na stole i ustnie opowiadając, pozew komisarzy Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego prowincji ukraińskiej. Pozwem tym instygator sądów skarbowych i jego delatorzy – Paweł Starzyński, generał lejtnant wojsk koronnych, oraz kapitan Raczewski[?] – pozywali pisarza komory Turyi[?] i oficjalistów skarbowych. Zarzucali im, że z chęci zysku napastują niewinnych. Raczewskiego[?], który przez półtora roku pasł woły w dobrach smilańskich, 12 mil od granicy moskiewskiej, i za którego cło zapłacił kupiec, pozwali do Komisji Skarbowej i podstępnie uzyskali kondemnatę na niego i na Starzyńskiego. Aktorzy domagali się ukarania pozwanych z oddaleniem od urzędu, skasowania kondemnaty, kar za zniesławienie oraz zwrotu szkód i kosztów. Wpisano też treść pozwu z datą wydania w Warszawie (14 XII „1768” – błędnie). Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 5
Relacja woźnego Eliasza Ihnatowicza o doręczeniu pozwu Komisji Ekonomicznej Skarbu Koronnego w Warszawie pisarzowi komory Turyi[?] i oficjalistom ceł prowincji ukraińskiej na instancję instygatora, Pawła Starzyńskiego i Józefa Raczewskiego[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 stycznia 1768, Winnica (doręczenie 10 grudnia 1767; pozew z 28 listopada 1767)
26ani przechodzącego z Wołami widząc o iakowe Cło czyli przymyce[?]
27nie Pozywać Ważyliście się, y Subdole w Kommissyi Warszawskiey Skar-
28bu Koronn. na Ninieyszych Aktorach Kondemnatę Otrzymaliście Zadane-
29mi Obiekcyami Niewinność y Honor Aktorow szczerniliście[?] a zatym
30do attentowania Juramentu przez Urod. Rybczyńskiego wykonać się
31maiącego niewinność Emenduiącego[?] do Skasowania Kondemnaty
32niesprawiedliwie Otrzymaney, do poniesienia Win na WaszMciow za
33niegodziwe Obiekcye, y niesłusznie w Process inwolwanie z Prawa y
34Słuszności z oddaleniem Funkcyi wskazać się maiących, o Eliminowa-
35nie Tranzakcyi wszelkich przez WaszMciow zełżywie popisanych, y
36do Akt podanych, o nagrodzenie Szkod, y Przywrocenie Kosztow na Pro-
37cess, y Drogi z przyczyny WaszMciow Exagerowanych, y o inne krzywdy Cza-
38su Prawa dowieść się maiące na wyż naznaczony Termin Pozywaią. Dan w War-
39szawie Dnia Dwudziestego Osmego Novembris. Tysiąc Siedmset
40Sześćdziesiąt Siodmego Roku. de quo Praesens Ejusdem Mini-
41sterialis
k. 3v (skan 0005, strona lewa, góra)
1sterialis, Relatio illius qui Supra Crucem Sanctam posuit Eli-
2asz Jhnatowicz +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Treść równoległa do aktu 4 (ten sam woźny, ta sama data doręczenia, ta sama wieś); różni się tekstem pozwu: tu przed Komisję Ekonomiczną Skarbu Koronnego w Warszawie, z datą 28 XI 1767, i z odwołaniem do prawa „de indebita vexa ac in realibus obiectis”. W pozwie wymieniony też Rybczyński (por. akty 2–3) jako ten, który miał złożyć przysięgę oczyszczającą.
Tłumaczenia łaciny: cuiusvis nominis et cognominis – jakiegokolwiek imienia i nazwiska; de indebita vexa ac in realibus obiectis – o niesłuszne nękanie i o zarzuty rzeczowe; hac in re – w tej sprawie; subdole – podstępnie; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio illius qui supra crucem sanctam posuit – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego, który jak wyżej położył znak krzyża.
Streszczenie
2stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Eliasz Ihnatowicz zeznał, że 10 grudnia 1767 doręczył do dóbr wsi Turyi[?] pozew komisarzy Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego, wydany w Warszawie 28 listopada 1767. Pozew skierowano do nieznanego z imienia pisarza komory Turyi[?] i oficjalistów ceł prowincji ukraińskiej. Instygator i delatorzy – Paweł Starzyński oraz Józef Raczewski[?], kapitan – zarzucali pisarzowi, że pozwał Rybczyńskiego o cło, choć nigdy go nie znał ani nie widział przechodzącego z wołami, i podstępnie uzyskał przeciw aktorom kondemnatę w Komisji Skarbu Koronnego, szkalując ich zarzutami. Żądali dopuszczenia Rybczyńskiego do przysięgi oczyszczającej, skasowania kondemnaty, ukarania oficjalistów z oddaleniem od urzędu, eliminacji ich zapisów z akt oraz zwrotu szkód i kosztów procesu i podróży. Woźny postawił znak krzyża.
Akt nr 6
Relacja woźnego Michała Radlińskiego[?] o doręczeniu w zamku bracławskim pozwu Komisji Ekonomicznej Skarbu Koronnego Ignacemu Nowowiejskiemu, staroście bracławskiemu, o niezapłaconą kwartę z starostwa bracławskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data4 stycznia 1768, Winnica (doręczenie 2 stycznia 1768; pozew z 13 grudnia 1767)
Karty / skanyk. 3v (skan 0005, strona lewa, góra i środek)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 3v (skan 0005, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Januarii Czwartego Dnia.
3Przed Urzędem, y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
4y Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesni-
Tłumaczenia łaciny: de tenore sequenti – następującej treści; de quo praesens ministerialis relatio ministerialis qui supra ignarus scribendi crucem posuit – o czym niniejsza relacja woźnego, który (jak wyżej) nie umiejąc pisać położył krzyż.
Kontekst: kwarta – podatek z dóbr królewskich (starostw) na utrzymanie wojska; Komisja Skarbu Koronnego (od 1764) ścigała zaległości, grożąc sekwestrem dochodów i uznaniem starostwa za wakujące. „Kwarta dupla” – podwójna kwarta (kara za zaległość).
Streszczenie
4stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Michał Radliński[?] zeznał, że 2 stycznia 1768 położył w zamku w królewskim mieście Bracławiu pozew komisarzy Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego, wydany w Warszawie 13 grudnia 1767. Pozew wzywał Ignacego Nowowiejskiego, starostę bracławskiego, by stawił się przed Komisją w Warszawie na instancję oficjalistów Skarbu Koronnego. Zarzucano mu, że wbrew prawu nie zapłacił należnej skarbowi podwójnej kwarty ze starostwa bracławskiego i przez to utracił prawo do starostwa. Oficjaliści żądali złożenia przywileju na starostwo, oddania jego dochodów w sekwestr na rzecz skarbu, uznania starostwa za wakujące i innych skutków prawnych. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 7
Relacja woźnego Andrzeja Solarskiego o doręczeniu w Rajgrodzie pozwu grodu lwowskiego Maryannie z Bajbuzów[?] Niehrebeckiej, chorążynie łomżyńskiej, i Kazimierzowi Spendowskiemu, skarbnikowi owruckiemu, na instancję konwentu dubieńskiego panien zakonnych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data4 stycznia 1768, Winnica (doręczenie 24 grudnia 1767; pozew z 3 listopada 1767)
1jungi Citamini, Sitis Paritori[?] Terminum attentaturi et ad
2Praemissa judicialiter responsuri: Datum in Castro Jnferiori
3Leopoliensi Feria Tertia post Festum Sanctorum Omni-
4um proxima Anno Domini Millesimo Septingentesi-
5mo, Sexagesimo, Septimo. Woźny ut Supra Jgnarus scribendi
6Crucem Sanctam posuit Andrzey Solarski +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo staranne; niepewne: „Jnrchivo[?]” (może zniekształcone „in hoc”), nazwisko rodowe „de Bayburzy[?]”/„Bayburzanko[?]”/„Bayburzovianos[?]” (ród Bajbuzów), imię zakonnicy „Alexandrae Ilirowska[?]”, rok dekretu „Quinquagesimo Secundo[?]” (zapis skrócony „Scdo”/„Atond.”), „vigore Regii[?]”, „Sitis Paritori[?]”.
Tłumaczenia łaciny (pozew): „Antoni z Potoka Potocki, starosta generalny lwowski. Wam, Wielmożna Maryanno z Bajbuzów[?] Niehrebecka, wdowo po wielmożnym Niehrebeckim, chorążym łomżyńskim, dawniejsza (posesorko) części w dobrach Rajgród, oraz Wielmożnemu Kazimierzowi Spendowskiemu, skarbnikowi owruckiemu, obecnemu dziedzicowi lub posesorowi tejże części – mocą królewskiej i naszej starościńskiej władzy nakazujemy, abyście stawili się osobiście i zawicie przed naszym urzędem grodzkim lwowskim na najbliższych roczkach (sądach) spraw urzędowych w zamku niższym lwowskim, na instancję instygatora naszego urzędu i jego delatorek: zakonnej siostry Aleksandry Ilirowskiej[?], (przełożonej) konwentu dubieńskiego panien zakonnych dawnej reguły ścisłej obserwancji, i całego zgromadzenia tegoż konwentu. Pozywają was – opierając się na kontrakcie zawartym w 1720 r. między zakonnicą Marcelliną Bajbużanką[?] a nieżyjącym Feliksem Bajbuzą, cześnikiem bracławskim, z tytułu rezygnacji tychże dóbr Rajgród, oraz na innych dokumentach – do gotowej sprawy, gotowych pozwów, dekretów, kondemnat i procesu przeprowadzonego przeciw tobie, chorążyno łomżyńska; abyście widzieli, jak ty, Spendowski, (będziesz) zmuszony do zaspokojenia z twego prawa posesorskiego lub dziedzicznego do tej części – wobec dekretu naszego urzędu z 1752[?] r., nakazującego zapłatę 1000 złotych z prowizją, rozłożoną na części między sukcesorów Bajbuzów – części przypadającej na Niehrebecką jako w pełni przekonaną; aby za sprzeciw wobec dekretu i dla zniesienia procesu nałożono kary i zasądzono szkody i koszty. Dano w zamku niższym lwowskim we wtorek po Wszystkich Świętych 1767.”
Datowanie pozwu: wtorek po Wszystkich Świętych 1767 = 3 listopada 1767.
Streszczenie
4stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Andrzej Solarski zeznał, że 24 grudnia 1767 doręczył do dworu w miasteczku Rajgród pozew grodu lwowskiego, wydany 3 listopada 1767 przez Antoniego Potockiego, starostę generalnego lwowskiego. Pozew wzywał Maryannę z Bajbuzów[?] Niehrebecką, wdowę po chorążym łomżyńskim, dawną posesorkę części dóbr Rajgród, oraz Kazimierza Spendowskiego, skarbnika owruckiego, obecnego dziedzica lub posesora tej części, na instancję instygatora i delatorek – siostry Aleksandry Ilirowskiej[?] i konwentu dubieńskiego panien zakonnych. Na podstawie kontraktu z 1720 r. między zakonnicą Marcelliną Bajbużanką[?] a Feliksem Bajbuzą, cześnikiem bracławskim, dotyczącego rezygnacji dóbr Rajgród, i dekretu lwowskiego z 1752[?] r., który nakazał zapłatę 1000 zł z prowizją, zakonnice żądały zmuszenia Spendowskiego, jako posiadacza tej części, do zapłaty części długu przypadającej na Niehrebecką, a także kar i zwrotu kosztów. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 8
Areszt w Czarnym Polu[?] Jutewicza[?] i innych na instancję Dziurów[?] – wpis niewprowadzony (tylko nagłówek marginalny)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data4 stycznia 1768 (?), Winnica
Karty / skanyk. 4v (skan 0006, strona lewa)
Językpl
Transkrypcja
k. 4v (skan 0006, strona lewa)
1[poniżej strona pusta, przekreślona dużym znakiem „Z”; tekst aktu nie został wpisany]
2[u dołu strony, innym wpisem (zapowiedź następnego aktu):] Approbata Relacyi
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pisarz wpisał tylko numer i nagłówek marginalny; reszta strony została pusta i skasowana znakiem „Z”, co oznacza, że aktu nie wprowadzono do księgi. Niepewne: „w Czarnym Polu[?]” (zapis „w Szarnymipolu”/„Czarnymi Polu”), nazwiska „Jutewicza[?]” i „Dziurow[?]”.
Streszczenie
Pod numerem 8 pisarz zanotował na marginesie tylko tytuł: areszt (zajęcie) w Czarnym Polu[?] na majątku urodzonego Jutewicza[?] i innych na instancję urodzonych Dziurów[?]. Treści aktu nie wpisano; stronę pozostawiono pustą i przekreślono.
Akt nr 9
Aprobata relacji przez Józefa Rybczyńskiego, plenipotenta Józefa Raczewskiego, w sprawie pozwu przeciw pisarzowi komory Turyi[?] i oficjalistom ceł prowincji ukraińskiej
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data4 stycznia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 5 (skan 0006, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 5 (skan 0006, strona prawa)
1[u góry numeracja:] 5
2Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego.
3Miesiąca Januarii Czwartego Dnia.
4Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickie-
5mi y Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem
6Burgrabstwa Grodu Winnickiego. Comparens pltter WJmćPan Jozef
7Rybczyński Zdrowy będąc na Ciele y Umyśle, odstąpiwszy Swey Własney
8należney Ziemskiey Jurisdikcyi, Prawa, Forum Powiatu, y Woie-
9wodztwa, a pod ten Akt approbationis cale się z Potomkami y
10Sukcessorami Swemi poddaiąc y wcielaiąc wiadomo iawno czyni
11Ustnie y dobrowolnie Zeznaie: Jż JmćPan Zeznawaiący Relacyą ad Cas-
12sandam[?] Wmci, iako też ad Jnstantiam Urod. Jozefa Raczew-
13skiego Vigore Plenipotencyi Dnia Dziesiątego Decembris Tysiąc
14Siedmset Sześćdziesiąt, Siodmego Roku w Kleninach[?] Datowaney
15Plenipotencyi y w Ziemskie Aktum[?] Służący po Urod. Pisarza Komory
16Turyi[?] y Officialistow Skarbu Koronn. Ceł Prowincyi Ukrainskiey wy-
17daną in Omnibus Punctis Clausulis, et Ligamentis approbuię
18Konfirmuię, y ratyfikuię praesentis recognitionis Sue vigore. Jozef
19Rybczyński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: „ad Cassandam[?] Wmci” (może „ad Cassandam Kondemnatam” – „do skasowania” kondemnaty), miejsce wystawienia plenipotencji „w Kleninach[?]” (zapis wyraźny, miejscowości nie zidentyfikowano), „w Ziemskie Aktum[?] Służący” (zapis zniekształcony), nazwa komory „Turyi[?]” (por. akty 2–5).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; actus approbationis – akt zatwierdzenia; ad instantiam – na wniosek; vigore plenipotentiae – mocą pełnomocnictwa; in omnibus punctis, clausulis et ligamentis – we wszystkich punktach, klauzulach i zobowiązaniach; praesentis recognitionis suae vigore – mocą niniejszego swego zeznania; mpp – ręką własną.
Związek: akty 4–5 – relacje woźnego Eliasza Ihnatowicza o doręczeniu pozwów; akt 9 wyjaśnia, że Rybczyński działał jako plenipotent Józefa Raczewskiego (pełnomocnictwo z 10 XII 1767).
Streszczenie
4stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Rybczyński, poddając się jurysdykcji grodu, zeznał, że relację (o doręczeniu pozwu) wydaną przeciw pisarzowi komory Turyi[?] i oficjalistom Skarbu Koronnego ceł prowincji ukraińskiej – złożoną dla skasowania[?] (kondemnaty) i na instancję Józefa Raczewskiego, na mocy jego pełnomocnictwa datowanego 10 grudnia 1767 w Kleninach[?] – zatwierdza, potwierdza i ratyfikuje we wszystkich punktach i klauzulach. Podpisał Józef Rybczyński.
Akt nr 10
Manifestacja Antoniego Pawłowskiego, komornika [nowogrodzkiego?], o niemożności stawienia na kondescensję w sprawie Platerów z Sanguszkami o grunt wsi Paryjówka[?] z powodu zaginięcia strażnika i szeregowego Pawła Kowalskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
6ni Pawłowski Komornik Nowogr[?] Swym y Jnnym do tey Sprawy wchodzą-
7cych Jmieniem in diligentia manifestuie się oto: Jż WJmćPan Comparens
8przy pisaniu Kompozycyi[?] w Dekrecie Pleni Officii Grod. Winn. między
9JW Platerem WWm Dobr Paryiowki[?] Dziedzicem, Sobą y Jnnemi, a JOOKK
10Sanguszkami Marszałkową[?] W. Litewską[?] y Jnnemi, ferowanym, ktorym
11nakazana iest Kondescensya na Grunt Dobr Wsi Paryiowki[?] w Spra-
12wie uczynkowey między wyż wyrażonemi Stronami gdyby był pociągnio-
13ny od JOO Sanguszkow, ażeby od prawdziwego Stroża[?] y Urod. Pawła
14Kowalskiego Szeregowego Swoiego ex vi Aresztu stawić się maiących
15zapiął[?] Kompozycyą, tak tedy będąc w Possessyi Dobr Paryiowki[?] Czasie
16ferowanego Dekretu, od tychże stawić się maiących, pisał się y obo-
17wiązek stawienia Onych na Terminie Kondescensyi przez to Samo
18na Siebie zabrał: że zaś w Czasie teraźnieyszym Dobr Paryiowki[?] Wiel.
19Comparens nietrzyma, ale w Zastawney Possessyi Wiel. Oraczewskiego[?]
20Stolnika Wiskiego[?], ktory y w Dekret wyż wyrażony niewchodzi, zostaią,
21przeto tegoż Stroża Wiel. Comparens żadnym Sposobem na Termi-
22nie Kondescensyi z wyż wyrażonego Dekretu przypadłym z Zmianko-
23waney przyczyny stawić niemoże, Urod. zaś Paweł Kowalski Sze-
24regowy także Stawiony bydź niemoże, ponieważ w Czasie teraźniey-
k. 5v (skan 0007, strona lewa, góra)
1szym za Ordynansem wyszedł z innemi Pocztami na obluzowa-
2nie Forwalki[?] Poberezkiego[?] od Tatarskiey Granicy, gdy Wiel. Com-
3parens czyniąc zadosyć Dekretowi często wspomnianemu chciał
4tegoż Kowalskiego Szeregowego na Termin przypadaiący Konde-
5scensyi od Chorągwi w Czerkasach na Zimowey Leżey[?] stoiącey spro-
6wadzić umyślnie, po niego ordynował, odebrał Listowną od Wiel. Komen-
7danta rezolucyą: że żadnym Sposobem tenże Kowalski stawić się
8maiący niemoże z nadmienionych Przyczyn na ktorą Forwalkę[?]
9zabawki ma aż do Wiosny, aby tedy Wiel. Comparens niebył do stawie-
10nia wyż wyrażonych Stroża, y Szeregowego in Termino Kondescensyi
11futurae podług Kompozycyi pisaney w Dekrecie pociągany, iż z
12ważnych y Prawnych Przyczyn stawić niemoże; ato, powtor-
13nie in Diligentia Sui manifestuie się. Antoni Pawłowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: urząd „Komornik Nowogr[?]” (zapis skrócony, częściowo przekreślony); nazwa dóbr „Paryiowki[?]” (zapis „Paryiowki”/„Paryiówki” – może Parijówka); „Kompozycyi[?]” (może „Kaucyi”); „Marszałkową[?] W. Litewską[?]” (zapis skrócony; rozwinięcie wg aktu 11); „Stroża[?]” (stróż, dozorca – świadek uczynku?); „zapiął[?]”; „Oraczewskiego[?] Stolnika Wiskiego[?]” (nazwisko i urząd zastawnika – może „Graczewskiego”; „Wiskiego” może być skrótem „Witebskiego”/„Wiskiego” – od Wizny); „Forwalki[?] Poberezkiego[?]” (zapis niejasny – może forpoczta/forwachta nad Pobereżem przy granicy tatarskiej); „na Zimowey Leżey[?]”.
Tłumaczenia łaciny: in diligentia sui – dla zachowania swej pilności (by nie ponieść skutków zaniedbania); pleni officii – pełnego urzędu (grodzkiego); ex vi aresztu – z mocy aresztu (zatrzymania); in termino condescensionis futurae – w terminie przyszłej kondescensji (zjazdu sądowego na grunt).
Kontekst: spór Platerów (Kalnik, Paryjówka[?]) z Sanguszkami (Barbara z Duninów Sanguszkowa, marszałkowa wielka litewska, i Hieronim Sanguszko, starosta czerkaski – wg aktu 11) – por. w księdze 44-1-3 akty 227 i 238 (spór graniczny Platerów z Sanguszkami) oraz 341, 359–360 (limitacje komisji granicznych). Akt 11 – prorogacja kondescensji w tejże sprawie.
Streszczenie
4stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Antoni Pawłowski, komornik [nowogrodzki?], złożył – w imieniu własnym i innych uczestników sprawy – manifestację dla zachowania swej pilności. W dekrecie grodu winnickiego w sprawie uczynkowej między Platerem, dziedzicem dóbr Paryjówka[?], Pawłowskim i innymi a książętami Sanguszkami (marszałkową wielką litewską i innymi) nakazano kondescensję na grunt wsi Paryjówka[?]. Pawłowski jako ówczesny posesor tych dóbr zobowiązał się wówczas stawić na tym terminie stróża oraz szeregowego Pawła Kowalskiego, zatrzymanych na żądanie Sanguszków. Obecnie jednak dobra Paryjówka[?] są w zastawnej posesji Walentego Oraczewskiego[?], stolnika wiskiego[?] (por. akt 11), który w dekret nie wchodzi, więc Pawłowski nie może stawić stróża. Kowalski zaś wyszedł z innymi pocztami na rozkaz dowództwa na luzowanie straży[?] nad granicą tatarską; komendant chorągwi stojącej na leżach zimowych w Czerkasach odpisał listownie, że Kowalski nie może się stawić do wiosny. Dlatego Pawłowski zastrzegł, by nie pociągano go do odpowiedzialności za ich niestawiennictwo na terminie kondescensji.
Akt nr 11
Relacja woźnego Stanisława Skomorowskiego o doręczeniu w Paryjówce[?] prorogacji kondescensji (z przypozwem) w sprawie książąt Sanguszków z Platerem i Antonim Pawłowskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data5 stycznia 1768, Winnica (doręczenie 2 stycznia 1768; prorogacja z 2 grudnia 1767, przypozew z 18 grudnia 1767)
21wiczow Sanguszkow, y Jnnych Aktorow ktorzy przychylaiąc się do Prawa
22Pospolitego y Dekretu Grod. Winn. wyż wyrażonego Wmci iako
23Possessora Dobr Paryiowki[?] do gotowey Sprawy między wyż wspomnio-
24nemi Stronami z Dekretu wspomnianego agitować się maiącey, o sta-
25wienie Obwinionych w Processie wyrażonych y przez Jnkwizycye
26od kogo się maiących w Dobrach Paryiowce[?] mieszkaiących y Pod-
27danych na wyż oznaczony Termin przypozwany iesteś, Pisan
28w Winnicy Dnia Osmnastego Decembris, Tysiąc Siedmset Sześćdzie-
29siąt Siodmego, Roku. Woźny nieumieiący pisać Krzyż stawił
30Stanisław Skomorowski +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko plenipotenta Sanguszków „Radazłowicza[?]”; przydomek „z Hrabiow na Okrzymie[?] Duninow” (zapis „na Okrzymie”/„na Skrzynnie”); „Maltii” – tak w tekście (zapewne skrót związany z Hieronimem Sanguszką, kawalerem maltańskim, lub omyłka); „Synia[?]”; nazwa wsi „Paryiowki[?]”; „odrożnego[?]” (może „odrocznego”); przydomek starosty „z Ober Kolumna[?]”, „Wanowski[?]” (drugie starostwo J. Czosnowskiego – zapis „y Wanowski”); nazwisko i urząd przypozwanego „Walentemu Oraczewskiemu[?] Stolnikowi Wiskiemu[?]”.
Tłumaczenia/objaśnienia: prorogacja (odroczenie) i limitacja – przesunięcie terminu kondescensji (sądowego zjazdu na grunt); vicesgerent grodzki – zastępca sędziego grodzkiego (podstarości); przypozew – wezwanie dodatkowej strony (tu obecnego posesora dóbr) do sprawy już toczącej się; „pod rygorem dekretu” – pod sankcją przewidzianą w dekrecie.
Związek: akt 10 – manifestacja A. Pawłowskiego o niemożności stawienia świadków na tę kondescensję (stąd przypozew zastawnika Oraczewskiego[?]). Starosta winnicki Józef Czosnowski – por. księga 44-1-3, akt 371.
Streszczenie
5stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Stanisław Skomorowski zeznał, że 2 stycznia 1768 doręczył w Paryjówce[?] przypozew (we dworze) i prorogację (we dworku Antoniego Pawłowskiego). W prorogacji z 2 grudnia 1767 vicesgerent grodzki winnicki Paweł Berezowski – na rekwizycję Ignacego Radazłowicza[?] w imieniu księżnej Barbary z Duninów, marszałkowej wielkiej litewskiej, i księcia Hieronima, starosty czerkaskiego, Sanguszków – odroczył kondescensję na grunt wsi Paryjówka[?], nakazaną dekretem grodu winnickiego z 3 lutego 1767 w sprawie Sanguszków z Pawłowskim, Platerem, wojewodą mścisławskim, i innymi. Kondescensję przesuwano już dwukrotnie (z 8 maja 1767 na 8 stycznia 1768); teraz, z powodu jego zajęć, odłożono ją na 18 stycznia 1768. Przypozwem z 18 grudnia 1767 starosta winnicki Józef Czosnowski wezwał Walentego Oraczewskiego[?], stolnika wiskiego[?], jako posesora dóbr Paryjówka[?], by stawił się 18 stycznia 1768 na gruncie Paryjówki[?] i stawił obwinionych oraz mieszkających tam poddanych wskazanych w procesie i inkwizycjach. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 12
Manifestacja Stanisława Harczewskiego[?] imieniem Jana Bukojemskiego, podstolego podolskiego, przeciw Janowi i Franciszce z Zalewskich Kopczyńskim, subdelegatom grodzkim winnickim, o niewydanie zapisu na część Lukii[?] Zabokrzyckiej
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Odczyt Opusa. Pismo pośpieszne, wiele miejsc niepewnych: nazwisko manifestanta „Harczewski[?]” (podpis „Harczewski”; inicjały niepewne); nazwa części dóbr „Lukii[?] Zabokrzycky[?]” (zapis „Części Lukii Zabokrzyckiey” – może część wsi Zabokrzycze lub Łuki); „zapozwaney[?]”; świadkowie „Antonim Jarkowskim[?]” i „Michałem Stefanowiczem”; środkowe wiersze k. 6v („przed Sangrytem[?] … Pena swego kryminalne Winy … Kopiowki[?] … o Łeżą[?] y Wybić[?]”) – odczyt orientacyjny, sens tylko ogólnie uchwytny.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter … nomine et ex parte – stawiwszy się osobiście … w imieniu i ze strony; videndi – (pozew) „do oglądania” (wyroku); nullo iure possessoribus – posesorom bez żadnego prawa; subdelegatus (Subdelle) – subdelegat grodzki; sine ulla satisfactione – bez żadnego zaspokojenia; de insubsistentia – o niezasadność, nieważność; iterata manifestat vice offerendo laesionem magnifici principalem iure vindicaturum velle – po raz wtóry manifestuje się, oświadczając, że krzywdę wielmożnego pryncypała zamierza dochodzić prawem.
Związek: w księdze 44-1-3 (akt 402) – plenipotencja Bukojemskiego; Jan Kopczyński występuje jako subdelegat grodzki winnicki.
Streszczenie
5stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Stanisław Harczewski[?], w imieniu Jana Bukojemskiego, podstolego podolskiego, złożył manifestację przeciw Janowi i Franciszce z Zalewskich Kopczyńskim, subdelegatom grodzkim winnickim, bezprawnym posesorom części dóbr Lukii[?] (Zabokrzyckiej[?]). Powołał się na rewers dany przez Kopczyńskiego Bukojemskiemu 4 marca 1767 oraz na pozew na 15 stycznia 1768. Kopczyński, mimo wielokrotnych listownych upomnień, nie dał żadnej satysfakcji. Wobec przyjaciół Antoniego Jarkowskiego[?] i Michała Stefanowicza nazwał skrypt na 3500 złotych polskich, którego zwrotu się domagano, fałszerstwem i obelżywymi słowami szkalował honor wszystkich; potem miał także znieważyć pryncypała. Manifestant zastrzegł dochodzenie nieważności donacji i wszelkich transakcji Bukojemskiego na rzecz Kopczyńskiego, zawartych bez zaspokojenia, dotyczących dziedzictwa części Lukii[?], oraz zadośćuczynienia za naruszenie honoru pryncypała.
Akt nr 13
Manifestacja Franciszka z Leżan Leżeńskiego, łowczego podolskiego, deputata na Trybunał, z ofertą zaspokojenia sukcesorów Kochanówki i złożeniem przed urzędem sumy 20 000 zł na spłatę dóbr Kochanówka
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
4Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem
5Burgrabstwa Grodu Winnickiego. Comparens Pltr JW Franciszek
6z Leżan[?] Leżeński Łowczy Podolski Deputat na Trybunał
7Prowincyi Małopolskiey z teyże Woiewodztwa, solennie in diligen-
8tia Sui manifestuie się w ten Sposob, Jż JW manifestans Primo
9et Primitive będąc nayblizszym z Konsukcessorow Kiewickich[?]
10Dobr pozostałych y na Siebie spadaiących, a in post spolnie na
11wszystkich do teyże Substancyi Jdących Linea Sanguinis, et Succes-
12sionis że cum Consensu prawie wszystkich Sukcessorow Dobra Wieś
13Kochanowka y Jnnę z Swiadectwem Każdemu z należących do
14tychże Dobr Kochanowki Satysfakcyą Oferty z każdemi Jstotnie
15Zgodę Oświadcza, przeto in Ordine nieukrzywdzenia nikogo
16Summę Dwadzieścia Tysięcy Zło. Pol. Sua coram Officio prezentowa-
17wszy dla Opłacenia Dobr Kochanowki z Przyległościami y Zapła-
18cenie Wszystkich w post Konsukcessorow Officium Plenis[?] za-
19kwitowawszy na Zad do Siebie wyrzekł. Franciszek Leżeński
20Łowczy Podolski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: przydomek „z Leżan[?]”; „Konsukcessorow Kiewickich[?]” (nazwisko lub przymiotnik – zapis „Kiewickich”/„Klewickich”); „Officium Plenis[?]”; skróty w nagłówku marginalnym („cum P[?]ne et Exhibitione[?] Summae” – zapis „Effidessione”); kilka wyrazów w środku tekstu (składnia zdania zagmatwana w oryginale).
Tłumaczenia łaciny: in diligentia sui – dla zachowania swej pilności; primo et primitive – przede wszystkim i pierwotnie; linea sanguinis et successionis – linią krwi i dziedziczenia; cum consensu – za zgodą; in ordine – w porządku, celem; sua coram officio praesentavit – (sumę) swoją okazał przed urzędem.
Kontekst: Leżeński, jako najbliższy krewny i współsukcesor, chciał wykupić (spłacić pozostałych współdziedziców) dobra Kochanówka; okazanie gotowej sumy przed urzędem zabezpieczało go przed zarzutem zwłoki. W księdze 44-1-3 (akt 496) występuje Leżeński[?], łowczy podolski, jako zastawnik dóbr we włości humańskiej.
Streszczenie
7stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Franciszek z Leżan[?] Leżeński, łowczy podolski, deputat na Trybunał Koronny prowincji małopolskiej z województwa (bracławskiego), złożył manifestację dla zachowania swej pilności. Oświadczył, że jako najbliższy ze współsukcesorów dóbr Kiewickich[?] i – za zgodą prawie wszystkich sukcesorów – gotów jest zaspokoić każdego z uprawnionych do dóbr wsi Kochanówka i innych. Aby nikogo nie skrzywdzić, okazał przed urzędem 20 000 złotych polskich na spłatę dóbr Kochanówka z przyległościami i zaspokojenie wszystkich współsukcesorów, po czym sumę zabrał z powrotem do siebie.
Akt nr 14
Manifestacja Piotra Jastrzębskiego imieniem Antoniego Peszyńskiego[?], cześnika płockiego[?], o upływie (wyjściu) posesji dóbr wsi Łabarzówka[?] trzymanej kontraktem od Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
4JmćPan Piotr Jastrzębski Nne et ex Speciali praecommisso WJmćPana
5Antoniego Peszyńskiego[?] Cześnika Płockiego[?] Pana swego przestrzega-
6iąc Dobr Całości Wsi Łabarzowki[?] Kontraktem pewnym Dnia Pięt-
7nastego Octobris, Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Siodmego Roku mię-
8dzy JW Piotrem Potockim Starostą Sniatyńskim z iedney, a Urod.
9Comptis Panem z drugiey Strony oznaczonym, tudzież z Dnia
10pierwszego Grudnia w Possessyą Swiętą od wyż wyrażonego Com-
11parenta wyiechałey; iako też y dotąd bez żadney Prepedycyi w
12tychże Dobrach zostaie, zaczym Urod. Compars o Ważność Posses-
13syi, y o wyiechanie Oney ultra Cujus Supra zanosi Manife-
14stacyą prosząc hanc Coram Actis Connotari; Co y otrzymał.
15Comparens nieumieiący pisać Znakiem Krzyża Swiętego pod-
16pisuie się Piotr Jastrzembski +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko pryncypała „Peszyńskiego[?]” (zapis „Peszyńskiego”/„Pecyńskiego”) i urząd „Cześnika Płockiego[?]” (zapis skrócony „Płdckiego”); nazwa wsi „Łabarzowki[?]” (zapis „Labarzowki”/„Lubarzowki”); „w Possessyą Swiętą[?] … wyiechałey” – sformułowanie niejasne (może „w Possessyą wziętą” lub „wyiechaney”); skrót w nagłówku „Cz. P.”.
Tłumaczenia łaciny: nomine et ex speciali praecommisso – w imieniu i ze szczególnego polecenia; de expleta possessione – o wypełnionej (upłyniętej) posesji; cuius supra – o czym wyżej; hanc coram actis connotari – aby to zapisano w aktach.
Streszczenie
7stycznia 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Piotr Jastrzębski, w imieniu i z polecenia swego pana Antoniego Peszyńskiego[?], cześnika płockiego[?], złożył manifestację w sprawie dóbr całej wsi Łabarzówka[?], trzymanych na podstawie kontraktu z 15 października 1767 zawartego między Piotrem Potockim, starostą śniatyńskim, a pryncypałem. Oświadczył, że od 1 grudnia (1767) pryncypał objął te dobra w posesję i dotąd trzyma je bez żadnej przeszkody; manifestację złożono dla zabezpieczenia ważności posesji i terminu jej wyjścia. Jastrzębski, nie umiejąc pisać, podpisał się znakiem krzyża.
Akt nr 15
Wizja (obdukcja) ran Jana, poddanego z Chomutyniec[?], zadanych przez Andrzeja Zielewicza[?], administratora Kołakowskiego[?], na rekwizycję Waleriana Michałowskiego, łowczego zwinogrodzkiego – relacja woźnego Karola Dytłowa[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data11 stycznia 1768, Winnica (wizja 10 stycznia 1768)
11czego Zwinogrod. maiąc przy Sobie Stronę Szlachty, Ludzi Wiary
12godnych Urod. JchMciow PPow Marcina Podrzedzkiego[?], y Woyciecha
13Dąbrowskiego, do tego Aktu użytych, był w Dobrach Wsi Chomutyń-
14cach[?], gdzie będąc, Widział, y Oglądał Pracowitego Jana Poddanego
15Chomutynieckiego[?], u ktorego na Ręku, Nogach Widział razy Zbitego,
16z Pierwszego[?], Piersi, pariter z Plecami[?] y napuchłe, Ranę u tegoż
17na Głowie Smiertelną w Posrodku Ciemienia szeroką, y głęboką
18długą na Cały Palec, ktore razy, Rany smiertelne, nie przez kogo
19jnnego; tylko przez Urod. Andrzeia Zielewicza[?] Administratora
20Kołakowskiego[?] JW Krzysztofa Michałowskiego Podczaszego Bracł. y De-
21putata na Trybunał Koronny Lwowski z Woiewodztwa Bracł. mienił[?] bydź
22zadane, a tak On Woźny z Szlachtą Sobie przytomną Oświadczywszy się
23z tamtąd powrocił, a przedemną Urzędem Stanowszy prawdzi-
24wey Wizyi Uczynił, y Zeznał Relacyą de quo praesens Ejusdem Ministeria-
25lis qui Supra Jgnarus Literarum Crucem posuit Karol Dytłow[?] +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: imię namiestnika burgrabstwa (zapis częściowo przekreślony/poprawiony; w akcie 16 z tego samego dnia wyraźnie „Tomaszem Czarkowskim”); nazwisko woźnego „Dytłow[?]”; świadek „Podrzedzkiego[?]”; nazwa wsi „Chomutyńcach[?]”/„Chomutynieckiego[?]”; nazwisko sprawcy „Zielewicza[?]” (zapis „Zielwicza”/„Ziłewicza”) i określenie „Administratora Kołakowskiego[?]” (zapis „Kolakowskiego” – zapewne administrator dóbr „kołakowskich” lub nazwisko); opis obrażeń „z Pierwszego[?] … z Plecami[?]”; „mienił[?]” (wskazywał – zapewne pokrzywdzony).
Tłumaczenia łaciny: de quo praesens eiusdem ministerialis qui supra ignarus literarum crucem posuit – o czym niniejsza (relacja) tegoż woźnego, który jak wyżej, nie znając pisma, położył krzyż.
Kontekst: Krzysztof Michałowski, podczaszy bracławski, deputat na Trybunał Koronny lwowski, i Walerian Michałowski, łowczy zwinogrodzki – por. w księdze 44-1-3 akt 413 (Michałowscy, Hołaki, Stupnik).
Streszczenie
11stycznia 1768 przed Tomaszem[?] Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Karol Dytłow[?] zeznał relację z wizji. 10 stycznia 1768, na rekwizycję Waleriana Michałowskiego, łowczego zwinogrodzkiego, w obecności szlachty Marcina Podrzedzkiego[?] i Wojciecha Dąbrowskiego, był we wsi Chomutyńce[?] i oglądał poddanego Jana. Widział na jego rękach i nogach ślady bicia, napuchłe piersi i plecy[?] oraz śmiertelną ranę na środku ciemienia, szeroką, głęboką i długą na cały palec. Rany te miał zadać – jak wskazywano – Andrzej Zielewicz[?], administrator kołakowski[?] Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego bracławskiego i deputata na Trybunał Koronny lwowski. Woźny, nie znając pisma, postawił krzyż.
Akt nr 16
Manifestacja ks. Kajetana na Chodorstawie[?] Rościszewskiego, kanclerza łuckiego, scholastyka katedry kijowskiej, przeciw Bejzymowi o dekret Trybunału Koronnego lwowskiego w sprawie dóbr Szebłowa[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Odczyt Opusa. Niepewne: przydomek „na Chodorstawie[?]” (zapis „na Chodorstawie”/„Chodorsławie”); nazwa dóbr „Szebłowa[?]” (zapis „Szeblowa”/„Seblowa”); „Pisaną Grodzką Krzemieńską[?]” / „Pisarzowi Grod. Krzemieńc.[?]” (zapis skrócony; Bejzym jako pisarz grodzki – zapewne krzemieniecki); fragment „ac si juris quaesiti, niegdy Wiel. Któ-ry[?]” (zapis niejasny); „Zali[?]” (może „żali się” – skarży się).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ac si iuris quaesiti – jakby (z tytułu) prawa nabytego; copiam actis connotari – aby odpis (manifestacji) zapisano w aktach.
Kontekst: Kajetan Rościszewski – kanonik, scholastyk katedry kijowskiej i kanclerz łucki (por. w księdze 44-1-3 akty 147–154: przeniesienie klucza żorniskiego przez Rościszewskiego).
Streszczenie
11stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, ks. Kajetan na Chodorstawie[?] Rościszewski, kanclerz łucki i scholastyk katedry kijowskiej, gdy tylko dowiedział się o dekrecie Trybunału Koronnego lwowskiego z 1767 r., wydanym w sprawie między Bejzymem a nim, złożył manifestację przeciw Bejzymowi i przeciw temu dekretowi. Twierdził, że wykazał dostateczne prawo nabycia dóbr Szebłowa[?] z przyległościami przez swoich poprzedników i dowiódł dania i przyjęcia zapłaty za nie. Tymczasem Trybunał, pomijając jego prawa i dokumenty, bez żadnej podstawy przyznał dziedzictwo tych dóbr Bejzymowi, pisarzowi grodzkiemu krzemienieckiemu[?], a jemu nakazał najpierw oddać dokumenty, a dopiero potem procesować się. Z tych i innych przyczyn manifestant zastrzegł dochodzenie uchylenia dekretu.
Akt nr 17
Manifestacja Floriana Kanickiego imieniem Marcina Rakowskiego, komornika granicznego halickiego[?], przeciw Franciszkowi Leżeńskiemu, łowczemu podolskiemu, i innym o gwałtowne odebranie posesji dóbr Kochanówka i Kozińce[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
7na Swoię potrzebę kazali, Pasieki, y Jnwentarz tymże Skryptem
8ustąpione zabrali, Ludzi Manifestanta Kozakom rzeczy niektó-
9re zabierać, poobdzierać, bić kazali, y Jnne Wiolencye y Odgroż-
10ki czynili, Urod. zaś Gałęzowski od JW Wielopolskiego Koniuszego Ko-
11ronnego na pilnowaniu tychże Dobr Manifestanta Pryncypałowi że-
12stał[?] niewiedzieć dla iakowey przyczyny Jnwentarza tychże Dobr nie od-
13dał. Oco wszystko Urod. Manifestant zapobiegaiąc Całości Pryncypała
14Swego, iako nayuroczyściey manifestuie się, y Protestuie Salva popra-
15wienia teraźnieyszey Protestacyi, każdego czasu wolną zachowuiąc Sobie
16Floryan Kanicki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: „Opowiadaiąc[?] się” (zapis „Opowiadawszy się”); urząd pryncypała „Komornika Granicznego Halickiego[?]” (przeniesienie „Ha-/lickiego”); „Cześnikowi Wiskiemu[?]”; „z Wąsowiczow[?]”; „Subde. Grodzkiemu[?] Winnickiemu[?]” (wiersz skrócony); nazwa drugiej wsi „Kozińce[?]” (zapis „Kozińce”/„Kozince”); „Sabdywizyi[?]” (tj. subdywizji – podziału); „Juris Jnkwizytorami[?]”, „Chlewickich[?]” (nazwisko spadkodawców; por. akt 13 – „Kiewickich[?]”); „Wydzenia[?]”; „żestał[?]” (może „zostawał”); nagłówek marginalny „K. G. H.[?]”.
Tłumaczenia łaciny: feria sexta post festum Sanctae Catharinae Virginis – w piątek po święcie św. Katarzyny Dziewicy (1767: 27 XI); violenter – gwałtem; salva (facultate) poprawienia – z zastrzeżeniem prawa do poprawienia.
Związek: akt 13 – manifestacja F. Leżeńskiego z ofertą spłaty sukcesorów Kochanówki (7 I 1768); tu strona przeciwna oskarża go o zbrojny zajazd dóbr 9 I 1768. W komplanacji uczestniczył Wielopolski, koniuszy koronny (Jan Wielopolski).
Streszczenie
11stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Florian Kanicki, w imieniu Marcina Rakowskiego, komornika granicznego halickiego[?], złożył manifestację przeciw Franciszkowi Leżeńskiemu, łowczemu podolskiemu i deputatowi na Trybunał, Michałowi Zalewskiemu, cześnikowi wiskiemu[?], i jego żonie Barbarze z Wąsowiczów[?], Ludwikowi Ożarowskiemu, subdelegatowi grodzkiemu[?], Gałęzowskiemu oraz Grocholskiemu, sędziemu ziemskiemu bracławskiemu, i jego kilkudziesięciu Kozakom. Rakowski, na podstawie komplanacji zawartej w Warszawie 28 listopada 1767 i dekretu kompromisarskiego z Wielopolskim, koniuszym koronnym, objął w posesję dobra Kochanówka i Kozińce[?] do czasu podziału (subdywizji) między współsukcesorami Chlewickich[?] i zostawił w Kochanówce manifestanta dla utrzymania posesji. Tymczasem 9 stycznia 1768 obwinieni, nie czekając na podział nakazany dekretem Trybunału lubelskiego, gwałtownie najechali dobra z Kozakami, odebrali posesję, wygnali manifestanta, kazali młócić na swoją potrzebę zboże ustąpione Rakowskiemu osobnym skryptem, zabrali pasieki i inwentarz, a Kozakom kazali obdzierać i bić ludzi manifestanta. Gałęzowski, pilnujący dóbr z ramienia Wielopolskiego, nie oddał inwentarza. Kanicki zastrzegł sobie prawo do poprawienia protestacji.
Akt nr 18
Manifestacja Jana Sity[?] Nowickiego imieniem Franciszka Ksawerego Dorożyńskiego i małoletnich sukcesorów (Pietruszewskiej i Michała Kaletyńskiego[?], chorążego bracławskiego) przeciw Putawskim[?], Podlewskim, Bogdaszewskim, Modrzyńskim i Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, o kontrakt rezygnacji dóbr Tywrów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
29nifestatione meliorandi aut augendi sive alterius porrigendi Copia-
30[...]custodita facultate. Jan Sito[?] Nowicki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo pośpieszne; wiele miejsc niepewnych: nazwisko komparenta „Sito[?] Nowicki” (może „Sito Nowicki” – przydomek); określenie mocodawców („Sukcessorki niegdy Wiel. Pietruszewskiey Synom[?] Matki[?] maiącego, tudzież in Virginali Statu et Tutoria zostaiącey[?]” – składnia niejasna: chodzi zapewne o małoletnie dzieci pozostające pod opieką); nazwisko „Kaletyńskim[?]”; „aeque[?] Sct[?]”; „Putawskim[?]” (może „Pułaskim”); „Kondykt[?]”, „Amicli[?]”, „Frontow[?]”, „Kiedyśtney[?]” (może „dziedzicznej”); „Starości[?]” przy Jaroszyńskim; ubytek papieru na początku przedostatniego wiersza.
Tłumaczenia łaciny: nomine et ex speciali commisso – w imieniu i ze szczególnego polecenia; in virginali statu et tutoria – w stanie panieńskim i pod opieką; quorumvis nominum – jakichkolwiek imion; contractus resignationis – kontrakt rezygnacji (odstąpienia) dóbr; cum praeiudicio – ze szkodą; inter duos acta tertio ne praeiudicent – czynności między dwiema stronami nie szkodzą trzeciemu (zasada prawa); de nullitate ac invaliditate omnium contractuum, quarumvis transactionum, decretorum, si quae extant – o nieważność i bezskuteczność wszystkich kontraktów, jakichkolwiek transakcji i dekretów, jeśli istnieją; providendo iurium securitati contra supra latos nomine quo supra de praemissis queritur et manifestatur – dbając o bezpieczeństwo praw, przeciw wyżej wymienionym, w imieniu jak wyżej, o powyższe skarży się i manifestuje; salva … meliorandi aut augendi sive alterius porrigendi copia … custodita facultate – z zachowaniem prawa do poprawienia, rozszerzenia lub złożenia innej (manifestacji).
Kontekst: Tywrów – miasteczko nad Bohem w pow. winnickim; w księdze 44-1-3 (akt 240) donacja części Tywrowa dla Z. Jaroszyńskiego (podstolego winnickiego). Franciszek Ksawery Dorożyński – z rodziny występującej licznie w księdze 44-1-3.
Streszczenie
11stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Sito[?] Nowicki, w imieniu i z polecenia Franciszka Ksawerego Dorożyńskiego oraz pozostających pod opieką małoletnich sukcesorów (po zmarłej Pietruszewskiej i po zmarłym Michale Kaletyńskim[?], chorążym bracławskim), współdziedziców, złożył manifestację przeciw Putawskim[?], Podlewskim, Bogdaszewskim, Modrzyńskim i innym, którzy zawarli kontrakt rezygnacji dóbr Tywrów z Jaroszyńskim, podstolim winnickim, a także przeciw samemu Jaroszyńskiemu. Zarzucał im, że porozumiawszy się między sobą przywłaszczają sobie cały majątek ze szkodą pozostałych pretendentów, alienują go, dzielą, obciążają sumami i – zapominając o innych krewnych – uważają się za jedynych sukcesorów. Powołując się na zasadę, że umowa dwóch stron nie szkodzi trzeciej, zastrzegł nieważność wszelkich kontraktów, transakcji i dekretów dotyczących tych dóbr oraz prawo do poprawienia lub rozszerzenia manifestacji.
Akt nr 19
Manifestacja Jana Sity[?] Nowickiego imieniem Stanisława Bała Miedzwieckiego, podstolego bracławskiego, przeciw Zalewskiemu, zastawnemu posesorowi dóbr Słobódka, o niezwrócenie dóbr mimo złożenia sumy zastawnej
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data[11?] stycznia 1768, Winnica (dzień nie wpisany)
10nemu ad modernum Actum Possessorowi Skarży manifestuie: Oto: Jż
11Wiel. wspomniony Stanisław Miedzwiecki satisfaciendo Opisom Kontraktu
12Zastawnego o wyż rzeczone Dobra Słobudkę między Wiel. Obżałowanym, a So-
13bą zawartego, na Ninieyszym Terminie Summę Kontraktem Ozna-
14czoną w Grodzie Ninieyszym Wyliczył, y Oddał, aże Wiel. Zalewski Jedną
15mę wziowszy, a resztę tylko ad manus dla Jedyney Konserwacyi y
16bezpieczeństwa o przyięcie Wiel. Stanisława Miedzwieckiego Uprosił, Strony zaś Oby-
17dwie nienaruszoną między Sobą zachowuiąc Przyiaźń żadnego Wyliczę-
18nia y Uspokoienia między Sobą zaczego niezeznali kwitu, Zobowiązku Pra-
19wa, a dla Całości iuż Wszystkiego Kontraktu powinnego; Przeto Ninieyszy Com-
20parens suffragando defectum juris a providendo Omnimode Securi-
21tati, iako po wszystkim, y intoto Uspokoionym Kontrakcie Zastawnym oswo-
22bodzoney de Ejusdem[?] Possessionis Wsi Słobudki Wiel. Pryncypała Dziedziczney
23ostrzegaiąc: ażeby Ejusmodi Amicabilis Compositio Stron a Wiel.
24Zalewskiego Konkredytowanie ad depositum Summy, non impediat
25wolnego Odebrania Dobr z Possessyi zastawney Wszystkich Dziedzico-
26wi, a Wiel. Zalewskiemu Czas zamiany[?] Kontraktem oznaczonej na
27Termin Possessionem Nomine quo Supra de praemissis queritur
28et manifestatur Jan Sito[?] Nowicki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pisarz nie wpisał dnia miesiąca (po słowach „Miesiąca Januarii” brak liczebnika); akt stoi między wpisami z 11 i 12 stycznia. Niepewne: „Sito[?]” (przydomek Nowickiego, por. akt 18); „Jedną mę” (zapewne „jedną (częścią) sumę”/„Jedną Summę” – zapis niepełny); „de Ejusdem[?]”; „Czas zamiany[?]” (może „zamknięcia”/„zakończenia” kontraktu); kilka form składniowo zniekształconych w oryginale.
Tłumaczenia łaciny: nomine et ex speciali commisso – w imieniu i ze szczególnego polecenia; providendo omnimodo securitati substantiae – dbając wszelkimi sposobami o bezpieczeństwo majątku; de diligentia – dla zachowania pilności; ad modernum actum – w chwili obecnej; ad manus – do rąk (w depozyt); suffragando defectum iuris – zaradzając brakowi (formalnego) aktu prawnego; amicabilis compositio – przyjacielska ugoda; concreditowanie ad depositum summae – powierzenie sumy w depozyt; non impediat – niech nie przeszkadza; de praemissis queritur et manifestatur – o powyższe skarży się i manifestuje.
Kontekst: Stanisław Bał Miedzwiecki, podstoli bracławski – por. Jan Bał Miedzwiecki, subdelegat i namiestnik burgrabstwa winnickiego w księdze 44-1-3; Słobódka – por. 44-1-3, akt 486 (intromisja Wardeńskich w zastaw Słobódki).
Streszczenie
W styczniu 1768 (dnia nie wpisano) przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Sito[?] Nowicki, w imieniu Stanisława Bała Miedzwieckiego, podstolego bracławskiego, złożył manifestację przeciw Zalewskiemu, obecnemu zastawnemu posesorowi dziedzicznej wsi Miedzwieckiego Słobódka. Miedzwiecki, wypełniając kontrakt zastawny, na obecnym terminie wyliczył i oddał w grodzie winnickim sumę zastawną. Zalewski przyjął część sumy, a resztę poprosił, by przyjął ją do rąk na przechowanie Miedzwiecki. Ponieważ strony, zachowując przyjaźń, nie spisały kwitu ani zobowiązania, manifestant zastrzegł, że kontrakt zastawny został w całości zaspokojony, dobra Słobódka są wolne od zastawu, a przyjacielska ugoda i powierzenie sumy w depozyt nie mogą przeszkodzić dziedzicowi w swobodnym odebraniu dóbr z posesji zastawnej.
Akt nr 20
Manifestacja Maurycego Wróblewskiego, podczaszego smoleńskiego[?], imieniem własnym i ojca Stanisława, miecznika wendeńskiego, przeciw Franciszkowi i Ludwice z Dönhoffów Ledóchowskim, starostom włodzimierskim, i ich komisarzowi generalnemu Tomaszowi Szelucie[?] Markusowi o dalsze trzymanie posesji dóbr Kossów[?] (rkp. „Teosow”) i Pohreby w kluczu tetyjowskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
11Franciszkowi, y Ludowice z Dnhoffow[?] Ledochowskim[?] Starostom Wło-
12dzimirskim Małżonkom; y Tomaszowi Szelucie[?] Markusowi
13Kommissarzowi Generalnemu z Dobr tychże JWW Starostow Włodzi-
14mirskich magna cum querimonia świadczy, y Protestuie się w ten Sposob y Oto: Jż
15WMość Obwinieni mniey uważaiąc Prawo Pospolite w Oyczyźnie, za-
16wszey nienaruszenie trwaiące de Authoritate Kontraktow
17Obligacyinych, a mianowicie Wiel. Markus Kommissarz z mieć[?]
18[kustosz:] y ważył
k. 9 (skan 0010, strona prawa)
1[u góry numeracja:] 9.–
2y ważył się na Affiducyą manus Stipulatae z Wiel. Protestanta Ro-
3dzicem Summy na Terminie w Kontrakcie między JO Xięciem JmćPanem San-
4guszkiem Marszałkiem Wielkim Xięstwa Litt. z iedney, a Wiel. Brzezińskim Pod-
5czaszym Opoczyń.[?] Jurisdatorem Moderni Querulantis Oyca o Dobra Wsie Teo-
6sow[?], y Pohreby te w Woiewodztwie Bracł. a Powiecie Winn. Sytuowane Dnia
7Dwudziestego Drugiego Decembris. Tysiąc, Siedmset, Pięćdziesiąt, Drugiego Ro-
8ku, z Drugiey Strony zawartym za Summę pewną w Kontrakcie wyra-
9żoną, wraz z Summą Osobliwym Zapisem przez Tegoż Xięcia JmćPana Mar-
10szałka W. Xię. Litt. assekurowaną Dnia Dwudziestego Piątego Czerwca Tysiąc
11Siedmset, Pięćdziesiąt Trzeciego w Kolbuszowey et cum natura Summy Kon-
12traktowey złączoną, y przyimowaną nierozdzielnie, injuriose w Domu Ma-
13gnifici Contestantis Rodzica non in qualitate et quotitate Contractu Spe-
14cificatam, bo Zagraniczną szalującą się Monetą żadney Currencyi w Oyczyź-
15nie niemaiącą prezentować et ad Sui rursus depositu odebrać Sum-
16mę, in Supplementum Rewersu, ale Assekuracyą dać rzetelną dla
17wyznaczenia z Swoiey Strony ad nanem[?] Contradictas przywiodł[?] praeso-
18lutione[?] Pretensionum tandem na Dzień Jedynasty Januarii Anni nunc Cur-
19rentis y tego niedotrzymał. Owszem, wcześnie[?] do Rąk odebrał Jnwen-
20tarz y dotąd dla całości Swey prywatney Jntencyi nieoddał. A zatym
21Magnificus Protestans widząc bydź Wiel. Rodzica Swego Summy pewney
22frustratum[?] Stając Contra jus Sui Originale Contractus niedotrzymaniem One-
23go in Omnibus Punctis Clausulis et Ligamentis przez Wiel. Kommi-
24sarza iako de Continuanda Possessione post Transactum Terminum
25w też Dobra in Diligentia manifestuie się, y Protestuie prosząc Actis Con-
26notari Co y otrzymał. Mawrycy Wroblewski. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: urzędy „Podczaszy Smol.[?]” (skrót „Smol.”) i „Miecznika Wendyń.[?]” (zapis „Wendyński”); nazwisko starostów włodzimierskich „z Dnhoffow[?] Ledochowskim[?]” (zapis „z Dnhoffów Leduchowskim”); „Szelucie[?] Markusowi” (zapis „Szeluciu”/„Szelucie” – może przydomek); „z mieć[?]”; „Podczaszym Opoczyń.[?]” (zapis skrócony); nazwa wsi „Teosłow[?]” (przeniesienie „Teo-/słow”; nie zidentyfikowana – może Jezioro/Jesiołów); „ad nanem[?]”, „przywiodł[?]”, „praesolutione[?]”, „wcześnie[?]”, „frustratum[?]”.
Tłumaczenia łaciny: filius legitimus et naturalis successor – syn prawy i naturalny następca; tum ex speciali commisso eiusdem parentis sui – a także ze szczególnego polecenia tegoż swego ojca; acta praesentia adire valuit – mógł przybyć do niniejszych akt; magna cum querimonia – z wielką skargą; de authoritate contractuum obligatoriorum – o mocy kontraktów zobowiązujących; affiducya manus stipulatae – zobowiązanie przez podanie ręki (ślubowanie); jurisdator moderni querulantis – poprzednik prawny (zbywca) obecnego skarżącego; injuriose – krzywdząco; non in qualitate et quotitate contractu specificata – nie w jakości i ilości określonej w kontrakcie; ad sui rursus depositum – z powrotem do swego depozytu; in supplementum rewersu – na uzupełnienie rewersu; anni nunc currentis – roku bieżącego; contra ius sui originale – wbrew pierwotnemu prawu swemu; de continuanda possessione post transactum terminum – o dalsze utrzymywanie posesji po upływie terminu; in diligentia – dla zachowania pilności; actis connotari – zapisać w aktach.
Kontekst: Kossów[?] i Pohreby – wsie klucza tetyjowskiego Sanguszków (wg aktu 32); kontrakt zastawny z 22 XII 1752 między ks. Pawłem Karolem Sanguszką, marszałkiem wielkim litewskim, a Brzezińskim; dokument z Kolbuszowej (rezydencja Sanguszków) z 25 VI 1753. Wróblewscy, następcy Brzezińskiego, mieli – jak wynika z tekstu – otrzymać zwrot sumy zastawnej, lecz komisarz oferował ją w obcej monecie, a inwentarza nie zwrócił.
Poprawka (rewizja przed plikiem zbiorczym, 11 X 2026; sprawdzone na skanie 0010): w rękopisie „o Dobra Wsie Teo-/sow, y Pohreby te w Woiewodztwie Bracł.” – nie „Teosłów, Pohrebyszcze”. Wg aktu 32 (odpowiedź Ledóchowskich) chodzi o wsie Kossów[?] i Pohreby w kluczu tetyjowskim; akt 32 podaje też datę kontraktu 22 XII 1762 i kontrahenta ks. Janusza Sanguszkę, miecznika litewskiego – w akcie 20 pisarz wyraźnie zapisał „Pięćdziesiąt Drugiego” (1752) i „Marszałkiem Wielkim Xięstwa Litt.” (rozbieżność rękopisu, pozostawiona w transkrypcji).
Streszczenie
12stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Maurycy Wróblewski, podczaszy smoleński[?], prawy syn i następca, we własnym imieniu i z polecenia ojca Stanisława Wróblewskiego, miecznika wendeńskiego, złożył manifestację przeciw Franciszkowi i Ludwice z Dönhoffów Ledóchowskim, starostom włodzimierskim, oraz ich komisarzowi generalnemu Tomaszowi Szelucie[?] Markusowi. Według kontraktu z 22 grudnia 1752 między ks. Sanguszką, marszałkiem wielkim litewskim, a Brzezińskim, podczaszym opoczyńskim[?] (poprzednikiem prawnym ojca manifestanta), o wsie Kossów[?] i Pohreby w województwie bracławskim, powiecie winnickim, wraz z sumą zabezpieczoną osobnym zapisem Sanguszki z 25 czerwca 1753 w Kolbuszowej, sumę miano oddać w określonej monecie. Komisarz Markus, zobowiązawszy się podaniem ręki, chciał jednak krzywdząco wypłacić ją w domu ojca manifestanta w obcej, nieobiegowej monecie, sumę odebrał z powrotem, nie dał rzetelnej asekuracji, nie dotrzymał też terminu 11 stycznia 1768, a inwentarz zabrał i dotąd go nie oddał. Wobec niedotrzymania kontraktu manifestant zastrzegł prawo dalszego trzymania posesji tych dóbr po upływie terminu.
Podcast do tej części
Odcinek 1
Przemoc i biurokracja w osiemnastowiecznym sądownictwie