Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 1 z 24
Akty 0a–40
Wpisy od 28 I 1769 do 11 II 1769
Akt nr 0a
[karta luźna przed k. 1] koniec nieznanego wpisu (zalany) oraz początek manifestacji Wiratyckich (z Tchorzewskich) przeciw Michałowi Rakowskiemu, podczaszemu[?] …, mężowi Joanny z Bukowskich 1° voto Tchorzewskiej, o dożywocie i substancję dzieci Tchorzewskich (urwane)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 I 1769, Winnica
Karty / skanykarta luźna z ołówkowym numerem „1a”[?] (skan 0002, strona prawa)
30[?] pierwszy Wiel. Joanny z Bukowskich primo voto Tchorzewskiey
31[?] [?] ten[?] Małżonki Swoiey niby dla [?] Manife-
32[stanta] do Grodu Lubelskiego[?] sprowadziwszy, Dożywocie Sobie
33[?] Zapisać na ninieyszy Małżonce Swoiey podpisać
34[?] sine Minus[?] Consensu et benevolentia, subreptitie [?]
35[?] iniuria Dzieci Otrzymał y wymógł, Po tym otrzymaw-
36[szy] takowe dla Siebie dożywocie, Substantiam omnem mo-
37[bili]um et Immobilium pod Swoię władzę zabrawszy y abso-
38[lute] [?] Woły, Konie, Krowy, Owce, y inne domowe Rzeczy
39[?] Cogenite[?] accepitate[?] niezostawszy, żadnych Długów
40[?] [?] Pieniądze na Swóy pożytek obrócił y ad Summam
41[?] [?]tatem Małżonki Swoiey y Dzieci Tchorzewskich Dziedzicow
42[?] przyprowadził, Proszę[?] y ad Summy dzienne
43[?] Roczny odbierał y one na Swóy pożytek obracał,
44[?] Swoie wyposażał, y Substancyą iakową w Ciepły[?] zastał
45[?] Stracił, y nareszcie zbawił[?] Sama Wiel. Małżonka
46[S]woię Źle traktuie, iż[?] y wyganie[?] Wiel. Angeli z Tcho-
47[rzew]skich Wiratyckiey Córki z Dziećmi do Matki Swoiey
48[kustosz:] pod czas
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Czystopis tego wpisu = akt 21 (k. 11v–12): komparent Marcin Karczewski[?], obżałowany Michał Rakowski, podczaszy ciechanowski; Stanisław i Angela Wiratyccy – skarbnikowie owruccy. Luźna karta (ołówkowy numer archiwalny odczytany jako „1a”[?] lub „12”[?]) oprawiona przed k. 1 księgi; strona recto. Górne 5 wierszy – koniec innego wpisu, zalane i prawie nieczytelne. Dalej manifestacja z 28 I 1769 (data słownie) złożona przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem podwojewodstwa grodu winnickiego, przez pełnomocnika (imię nieczytelne) w imieniu Joanny z Bukowskich 1° v. Tchorzewskiej, 2° v. Rakowskiej, oraz dzieci zmarłego Michała Tchorzewskiego – Stanisława i Angeli z Tchorzewskich Wiratyckich (małżonków), Michała Antoniego (braci) i Maryanny (siostry) – przeciw Michałowi Rakowskiemu (urząd ziemski niepewny: Pod…), drugiemu mężowi Joanny i opiekunowi małoletnich, o to, że wymusił na żonie zapis dożywocia (w grodzie lubelskim[?]), zabrał ruchomości i nieruchomości, bydło i sprzęty, nie płacił długów, obracał dochody na swój pożytek, źle traktuje żonę i wygania córkę Angelę z dziećmi. Lewy brzeg karty obcięty – początki wierszy uzupełnione w nawiasach kwadratowych. Ciąg dalszy (kustosz „pod czas”) nie znajduje się na odwrocie (skan 0003 lewa zawiera inny tekst – akt 0b); dalszej części należy szukać w księdze (k. 11v–12?).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment manifestacji z 28 I 1769 (gród winnicki): Joanna z Bukowskich, 1° v. Tchorzewska, 2° v. Rakowska, i dzieci zmarłego Michała Tchorzewskiego oskarżają Michała Rakowskiego, jej drugiego męża i opiekuna dzieci, o wymuszenie zapisu dożywocia, zagarnięcie i roztrwonienie majątku dzieci oraz złe traktowanie żony i pasierbicy (tekst urwany).
Akt nr 0b
[karta luźna przed k. 1, verso] fragment manifestacji (o dzierżawę dóbr ze słobodą, kontrakt, rabunek w Humaniu i bunt chłopski 1768) – początek i koniec poza kartą
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[1769 ?], Winnica
Karty / skanykarta luźna „1a”[?] (skan 0003, strona lewa; górna część zalana)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
[karta luźna, „1a”[?], verso] (skan 0003, strona lewa; górna część silnie zalana)
46[czeń]stwa przynaymniey pozwolić nie chciał, przez ktorą [?]
47[?]czynność do takowey nieszczęśliwości Manifestanta
48[przy]prowadził, że podczas Rabunku w Umaniu bliskiego [?]
49[?] ustawni Żadnych[?] Rzeczy z Wsi Zaduża[?] Samego tylko załączając[?]
50[?] Wypuściwszy z Kretesem zabrawszy na [?]
51[?] dzieciały[?] Zyski[?], iako ozdobnym Regestrem czasu Sąd[?]
52specyfikowane będzie, Szkody naczynił y do wielkiey [?]
53[?]ny przyprowadził. A Zatym ninieyszy Manifest [?]
54[kustosz:] sędzią do Owr[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Odwrocie luźnej karty „1a”[?]; tekst nie łączy się z rectem (akt 0a) – zapewne karty pierwotnie w innym miejscu księgi lub zachowany tylko jeden liść z bifolium. Górna część zalana, odczyt w pierwszych wierszach prawie niemożliwy (obraz wzmacniany odejmowaniem tła). Treść: manifestant (nazwisko niewidoczne), dzierżawca dóbr (ze słobodą), które własnym kosztem doprowadził do „perfekcji” (arenda przynosiła tysiące złotych), skarży „obwinionego” (właściciela?) o niezwrócenie 400 zł i 273 zł za niedobór, przeszkody w posesji, nakaz wydania kotłów i ruchomości pod jego nieobecność oraz odmowę pozwolenia na wywiezienie ruchomości w obliczu nadciągającego „buntu chłopskiego” – przez co podczas „rabunku w Umaniu” (rzeź humańska, VI 1768) stracił mienie (wieś Zaduża[?]). Szkody miały być wyszczególnione w rejestrze. Liczne odczyty niepewne.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Fragment manifestacji (1769?) dzierżawcy dóbr ze słobodą przeciw właścicielowi, który nie rozliczył się z nakładów i zaliczek oraz nie pozwolił wywieźć ruchomości przed buntem chłopskim 1768, przez co manifestant utracił mienie podczas rabunku w Humaniu.
Akt nr 1
Manifestacja hr. Franciszka Szembeka, przeciw Wielm. Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu[?] (dziedzicowi Pliskowa) i jego dyspozytorowi Łohadyńskiemu o zabranie krzyżni (stogów zboża?) i gwałty na ludziach wsi Andrusiówka[?]: napad z kozakami i gromadą Pliskowa na dom młynarza Andrusiowskiego, pobicie i związanie ludzi, zabranie zboża do Pliskowa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
11temuż W. Obżał. y Dyspozytorowi Iego, manifestowawszy się, prae-
12sentem Copiam Actis Annotari prosit y otrzymał. Andrzey Raciborowski[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Por. akt 8 (relacja z aresztu i pozew w tej sprawie: Franciszek Szembek, Stanisław Jakubowski, Sawka Łohadyński). Pierwszy wpis księgi grodzkiej winnickiej z 1769 r. (sygnatura 44-1-5), poprzedzony ozdobnym nagłówkiem „Annus Millesimus Septingentesimus Sexagesimus Nonus. Mensis Januarius” (nad nagłówkiem ołówkiem późniejszy dopisek, odczytany jako „Nowotrzecia”[?] – sens niejasny). Data wpisu: 2 I 1769. Urzędnik: Antoni Jałowicki (nazwisko niepewne), namiestnik ówczesnego burgrabstwa grodu winnickiego (w akcie 0a – „namiestnik podwojewodstwa”). Komparent – Grzegorz Raciborowski (na końcu podpis „Andrzey Raciborowski[?]” – rozbieżność imion; podpis może należeć do innej osoby lub być błędem pisarza), plenipotent Wielm. Szembeka (hrabiego – „Graffa”; imię Franciszek według aktu 8; formuła „Gnatta” nierozwiązana), pana dóbr wsi Andrusiówka[?]. Obżałowani: Wielm. Jakubowski, podczaszy pomorski[?], dziedzic Pliskowa, jego dyspozytor Łohadyński oraz kozacy i gromada pliskowska (ok. 150 osób). Zarzuty: najazd na dom młynarza Hrycka Wasylenka z Andrusiówki, związanie i pobicie ludzi, zabranie z toku ponad 20 kóp „krzyżni”[?] (zboża w snopach), wcześniej czterokrotne zabieranie zboża (ponad 40), niszczenie snopów (ponad 50) na ogrodzie, wyrąb lasów andrusiowskich, zabór siana w czasie kosowicy. Dolna część k. 1 zalana; wyraz „Krzyżni”[?] w nagłówku i tekście niepewny. Na lewym marginesie k. 1 pionowa notatka (Lecta per…?).
Streszczenie
Manifestacja z 2 I 1769 (gród winnicki): plenipotent hr. Szembeka, pana Andrusiówki, skarży podczaszego Jakubowskiego, dziedzica Pliskowa, i jego dyspozytora Łohadyńskiego[?] o najazd z kozakami i gromadą pliskowską na dom młynarza w Andrusiówce, pobicie i związanie ludzi, zabór zboża z toku oraz wcześniejsze gwałty (zabór snopów i siana, wyrąb lasu).
Akt nr 2
Areszt (zajęcie) wołów i krów Wasyla Szakuna[?], poddanego ze Stadnicy, dokonany przez woźnego Daniela Bodakowskiego[?] na rzecz Katarzyny z Potockich[?] Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej[?], i Michała Stoińskiego[?], podstolego krzemienieckiego, possessora dóbr Kłuka[?] Kossakowskiego, za dług Szakuna wobec poddanego z Pieńkówki[?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 I 1769 (zeznanie woźnego), Winnica
Karty / skanyk. 1v (skan 0004, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 1v (skan 0004, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Drugiego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną
[Uwagi transkrybenta:] Relacja woźnego (zeznanie aresztu): woźny generalny województwa bracławskiego Daniel Bodakowski[?] (nazwisko niepewne) zeznaje, że 2 I 1769, na żądanie Katarzyny z Potockich[?] Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej[?], i Michała Stoińskiego[?], podstolego krzemienieckiego, possessora dóbr „Kłuka[?] Kossakowskiego” (odczyt niepewny), w asyście szlachty Marcina Skowrońskiego i Józefa Pigłowskiego[?], był we wsi Stadnica, dziedzicznej Grocholskich, i zaaresztował u administratora dworu i gromady całą „chudobę” (woły, krowy) poddanego Wasyla Szakuna[?] z powodu długu za parę wołów wziętych od poddanego z Pieńkówki[?]; gromada przyjęła areszt. Woźny niepiśmienny – krzyżyk. Wiele nazwisk i tytułów niepewnych. Nagłówek „Arest … w Stadnicy ex parte WW. Kossakowskich y innych”.
Streszczenie
Zeznanie woźnego z 2 I 1769 (gród winnicki): na żądanie Katarzyny Kossakowskiej i Michała Stoińskiego[?] woźny Daniel Bodakowski[?] zaaresztował we wsi Stadnica (Grocholskich) woły i krowy poddanego Wasyla Szakuna[?] za dług za parę wołów.
Akt nr 3
Manifestacja Pawła Rakowskiego, miecznika winnickiego, przeciw Jakubowi Zarzyńskiemu, cześnikowi sieradzkiemu[?], arendarzowi klucza Supronowskiego[?], o niezwrócenie 335 czerwonych złotych: reszty z 600 czerw. zł pożyczonych na kontraktach lwowskich 1767 pod dostawę potażu do Kazimierza (sprzedanego w Gdańsku z niedoborem)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data5 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 1v (skan 0004, strona lewa – dół) – k. 2 (skan 0004, strona prawa) – k. 2v (skan 0005, strona lewa – do ok. 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 1v (skan 0004, strona lewa – dół, zalany)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Piątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną
30uprowadził, ale Expensą własną W. Komparenta z Samego miejsca Sa-
31pronowa[?] tożoną do Kazimierza przystawił, z kąd gdy pomieniony Potasz
32Łaś Siedmnaście do Gdańska był spławiony y do sprzedania
33na Dworze Popielnym w Gdańsku był wyłożony, tedy tam nie więcey
34się tylko Osmdziesiąt Cztery Szyfuntów y Łyżek Osmnaście po wytrze-
35niu Zwyczaynych za Łasy Szyfuntów Cztery Łyżek do Zapłacenia
36zaważył, iako o tym Ważeniu y sprzedaniu y defrauduc[?] Swy[?] ruy[?]
37ny Kwitach w Gdańsku dany Attestatur. Który Potaż Osmdziesiąt
38Cztery Szyfuntów y Łyżek Osmnaście ważący W. Compns sprzedawszy
39tylko każdy Szyfunt po Talerów Gdańskich Piętnaście Zł. przyczyny
40iako też y Expensa Frachtowego znaczny poniósł Detryment, y Utra-
41tę. Ale niedosyć natym bo Jmć Obżałowany biorąc od W. Manifestan-
42ta Summę Sześćset Czerwonych Zł. opisał się Skryptami wyżey wy-
43rażonemi Potaszu tyle przystawić ile za pomienioną Summę
44Sześćset Czerwonych Zł. należało rachuiąc podług Swego Skryptu
45na miejscu po Cztery Czerwone Zł. a że tylko Osmdziesiąt Cztery Szy-
46funtów y Łyżek Osmnaście przystawiony Potasz w Gdańsku zaważył,
47[?], a Jmć Pan Zarzyński Skryptom Swoim gdyby nie wystarczało
48zato ogulny Summę Potaszu przystawionym[?] pod Akt W. Kom-
49parenta z Kwitu z Popielnego Dworu resztuiącą Summę za niedo-
50starczony Potasz należycie wrócić W. Komparentowi apelluiąc się
51y obligowany został, Tenże zaś gdy iuż [?] [?] Pokazanego Gdań-
52skiego[?]
k. 2v (skan 0005, strona lewa)
1skiego Attestatu że Jmć Obżałowany in vim Summy Sześćset Czerwonych Zł.
2Potaszu Osmdziesiąt Cztery Szyfuntów y Łyżek Osmnaście za Summę Trzysta Trzy-
3dzieści Dziewięć Czerwonych Zł. y Zł. Pol. Dziesięć y Groszy Dwadzieścia Cztery
4wypłacił, resztą zaś ad Complementum Summy Sześćset Czerwonych Zł. Sum-
5ma Dwieście Sześćdziesiąt Czerwonych Zł. y Zł. Siedm, Groszy Sześć Pol. naSkrypt
6wzięta Oryginalna, oprócz tego na Sprowadzenie Potaszu za Grobelne, Spasne, Mo-
7stowe y inne Podróżne Expensa Czerwonych Zł. Dwadzieścia ieden za Matt[?]
8Osmnaście do Nakrycia Potaszu na Podwodach będącego Zł. Pol. Trzy-
9dzieści y Cztery, Insuper Prowizya Dwuletnia od Oryginalney Summy Dwuch-
10set Sześćdziesiąt Czerwonych Zł. Pięćdziesiąt y Dwa Czerwone złote wyno-
11sząca wraz z łączona Trzysta Trzydzieści Pięć Czerwonych Zł. y Zł. Pięć
12Groszy Sześć Pol. Summa W. Komparentowi słusznie do oddania należą-
13ca przy Jmć Obżałowanym do tych czas została, ktorey Summy Trzysta
14Trzydzieści Pięciu Czerwonych Zł. y Zł. Pięć y Groszy Sześć sprawiedliwie
15należącey ani na różne y częste Listowne y Osobiste Rekwizycye ani
16na rzetelne Prośby y Perswazye niechce Jmć Obwiniony oddać,
17owszem z Domu Swego y widzenia się z W. Komparentem zawsze
18unika y nie stępnie do tych czas Satisfakcyi zwłacza, a w tym czasie
19gdy iuż y Tenuta Dobr Klucza Supronowskiego Jmć Obwinionemu
20skończy się, Jmć zaś Obwiniony nie maiąc inney Possessyi nawet y z Woy-
21ewództwa tuteyszego w inny Kray wyprowadza się, Zaczym W.
22Comparens ubespieczaiąc całość Fortuny Swoiey oraz przychylaiąc się
23do dawnieyszey Swoiey co do równie zaniesioney Manifestacyi y zano-
24tego w Grodzie tuteyszym o to Protestu, hanc ad Acta offert Manifesta-
25tionem oświadczaiąc się respectu Jmć[?] porro prawnie czynić. Paweł
26Rakowski Miecznik Winnicki m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Por. akt 25 (protest plenipotenta dziedzica klucza Supronowskiego, chorążego Mniszcha[?], przeciw aresztom na rzeczach arendarza Zarczyńskiego/Zarzyńskiego). Manifestacja z 5 I 1769. Paweł Rakowski, miecznik winnicki (podpis własnoręczny), oskarża Jakuba Zarzyńskiego (nazwisko i urząd – „C. S.” – cześnik sieradzki – niepewne), arendarza (tenutariusza) dóbr klucza Supronowskiego[?] (Sapronów[?]): na kontraktach lwowskich (skrypt 14 I 1767) pożyczył 500 czerw. zł, zobowiązując się dostarczyć na nie 125 szyfuntów potażu kotłowego (po 4 czerw. zł) do Kazimierza; drugi skrypt (Kolibabińce[?], 8 II 1767) – dalsze 100 czerw. zł na rozkręcenie majdanu (potażarni) – razem 600 czerw. zł = 150 szyfuntów. Zarzyński dostarczył spóźniony potaż (17 łasztów) – na koszt Rakowskiego – który spławiony do Gdańska i zważony na „Dworze Popielnym” dał tylko 84 szyfunty i 18 łyżek (po 15 talarów gdańskich), wartych 339 czerw. zł 10 zł 24 gr; brakująca reszta 260 czerw. zł 7 zł 6 gr, koszty spławu (grobelne, spasne, mostowe – 21 czerw. zł), maty (34 zł) i 2-letnia prowizja (52 czerw. zł) – razem 335 czerw. zł 5 zł 6 gr. Dłużnik unika spotkań, a po skończeniu dzierżawy wyprowadza się z województwa. Lewy margines k. 2: pionowa notka „Lecta p[er] Jmć …”. Dół k. 1v zalany. Rachunki odczytane z dobrą pewnością; nazwy własne Supronowski/Sapronów i Kolibabińce niepewne.
Streszczenie
Manifestacja z 5 I 1769 (gród winnicki): Paweł Rakowski, miecznik winnicki, skarży Jakuba Zarzyńskiego, arendarza klucza Supronowskiego[?], że z 600 czerwonych złotych pożyczonych w 1767 r. pod dostawę potażu (spławionego do Gdańska) nie oddał reszty wraz z kosztami i prowizją – 335 czerwonych złotych – i wyprowadza się z województwa.
Akt nr 4
Manifestacja Kazimierza Kownackiego[?], pisarza[?], przeciw wdowie Obodyńskiej i sukcesorom Jakuba Obodyńskiego o zboże (26 kóp pszenicy, 4 korce i gieletkę pszenicy, żyto) złożone w depozycie w spichlerzu Obodyńskiego i niewydane
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 2v (skan 0005, strona lewa – od ok. 1/2) – k. 3 (skan 0005, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 2v (skan 0005, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Siódmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną
5Grodu Winnic. Compns Pter Urodz. Jmć Pan Jan Bal Miedzwiecki
6nne[?] et ex parte Urodz. Jmć Pana Kazimierza Kownackiego[?] solenniter
7przeciwko Urodz. Jmć Pani de Sztegne[?] Obodyńskiey niegdy Urodz. Jakuba
8Obodyńskiego pozostałey Małżonce Wdowie y Sukcessorom de Iure
9ż[?] onegoż idącym skarży y manifestuie się o to: Iż Urodz. niegdy
10Jakub Obodyński za Życia Swego wstateczney[?] z Urodz. Kownackim
11będąc Przyiaźni y Sąsiedztwie[?], przez Szczupłość u Siebie mieysca spe-
12cyalnie[?] depozyta w Spichlerzu onegoż zostawił y odumarł, Żyta Kor[cy?]
13[?]y Dwadzieścia Sześć, Pszenicy Korcy Cztery y Gieletkę[?] Jedną, ze też
14Sukcessorowie wspomnianego Urodz. Obodyńskiego ad requisi-
15tionem tegoż Urodz. Kownackiego ani odbierać nie chcą y nie[?] [?]
16[?]zystuie[?] do Skłonności takowey y Sami przyjść a w prożną napaść
17y nieśminy[?] Urodz. Kownackiego przyprowadzić mogą, tedy
18ninieyszy Comparens ostrzegaiąc całości tegoż Urodz. Kownackiego
19ażeby przy Szkodzie w tymże Zbożu zaszłey iakowey nie
20ponosił Krzywdy oświadczaiąc się in promptitudine zawsze
21oddania należącego[?] Zboża[?] [?] między Urodz. Jakuba
22Obodyńskiego [?]
k. 3 (skan 0005, strona prawa; w górze „3”)
1Obodyńskiego zaciągnionego, tudzież o istotę y całość onegoż przy-
2chylaiąc się do dawnieyszey eiusdem[?] manifesta iterato Nomi-
3ne quo supra ratione Jmć porro queritur et Maatur[?]. Jan Bal[?]
4Miedzwiecki[?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 7 I 1769. Komparent: Jan Bal Miedzwiecki (nazwisko niepewne) w imieniu Kazimierza Kownackiego[?] (w nagłówku z urzędem skróconym – „Pisa…”[?]). Pozwani: wdowa po Jakubie Obodyńskim („de Sztegne”[?] – nazwisko rodowe niepewne) i jego sukcesorzy. Zmarły Obodyński, z braku miejsca u siebie, zdeponował w spichlerzu Kownackiego (albo odwrotnie – sens zdania wskazuje, że zboże Kownackiego pozostało w spichlerzu Obodyńskiego; formuła „depozyta w Spichlerzu onegoż zostawił” – odczyt dwuznaczny) 26 korcy żyta, 4 korce i jedną gieletkę pszenicy. Sukcesorzy nie chcą odebrać (lub wydać) zboża; manifestant zabezpiecza się przed odpowiedzialnością za szkody w zbożu i deklaruje gotowość oddania. Dół k. 2v wyblakły; zakończenie na k. 3 (nawiązanie do wcześniejszej manifestacji, podpis komparenta). Sens prawny wymaga weryfikacji z oryginałem.
Streszczenie
Manifestacja z 7 I 1769 (gród winnicki) w imieniu Kazimierza Kownackiego[?] przeciw wdowie i sukcesorom Jakuba Obodyńskiego w sprawie zboża (żyto, pszenica) pozostawionego w depozycie w spichlerzu, którego sukcesorzy nie odbierają; manifestant zastrzega się przed odpowiedzialnością za jego zepsucie.
Akt nr 5
Manifestacja Marianny z Łyszkowskich[?], 1° v. Witkowskiej, 2° v. Czyżowskiej, wdowy, w imieniu własnym i siostrzenicy Zawadzkiej, przeciw Stanisławowi Worcellowi[?] i Pawłowi Gutowskiemu[?] o zmowne zawarcie transakcji na jej części we wsi Sobolówka[?] należące jej prawem natury
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 3 (skan 0005, strona prawa – górna połowa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 3 (skan 0005, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Siódmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną Anto-
8stancyi Prawem Natury sobie należącey, a przychylaiąc się do daw-
9nieyszych Manifestów, ty Protestu[?] naprzeciwko W. Jmć Panu Sta-
10nisławowi Worcellowi[?] S.Z.K.[?] y Pawłowi Gutowskiemu[?] świadczy y
11manifestuie się o to: Iż Jchmć Oskarżeni wiedząc dostatecznie że na
12Urodz. Komparentkę y Siestrzenicę oney Część w Dobrach Wsi Sobolowce[?]
13Prawem Natury należy, y że Protest o to iest zaczęty, ważyli się czy-
14niąc na Szkodę Komparentki Tranzakcyą iakowąś między sobą o tę Wła-
15sność Komparentki spisać y zawrzeć, a zatym Urodz. Komparentka
16suo et eius supra nne[?] Pro tym[?] wyż Oskarżonym o zmowne
17zawarcie Tranzakcyi na Substancyą Maantis iako też o niewa-
18żność tychże Tranzakcyi powtórnie manifestuie się. Maryanna
19Czyżowska.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Krótka manifestacja z 7 I 1769. Manifestantka: Marianna (Maryanna) z Łyszkowskich[?] (nazwisko rodowe niepewne – może Jaszkowskich), 1° v. Witkowska, 2° v. Czyżowska, wdowa – w imieniu własnym i panny (domicelli) Zawadzkiej, swojej siostrzenicy. Pozwani: Stanisław Worcell[?] (z tytułem skróconym „S.Z.K.” – np. stolnik/skarbnik ziemi …; nierozwiązany) i Paweł Gutowski[?]. Zarzut: mimo wiedzy, że manifestantce i siostrzenicy należą prawem natury (dziedzicznie) części we wsi Sobolówka[?] (Sobolowce[?]) i że toczy się o to protest, zawarli między sobą zmowną transakcję o te dobra. Manifestantka nawiązuje do wcześniejszych manifestów i protestuje o nieważność transakcji. Podpis własnoręczny.
Streszczenie
Manifestacja z 7 I 1769 (gród winnicki): Marianna Czyżowska, wdowa, w imieniu własnym i siostrzenicy Zawadzkiej protestuje przeciw Stanisławowi Worcellowi[?] i Pawłowi Gutowskiemu[?], którzy zawarli między sobą zmowną transakcję o należące jej części wsi Sobolówka[?].
Akt nr 6
Manifestacja (z publikacją banicji) w imieniu księcia Janusza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego bracławskiego[?], przez instygatora grodzkiego Jana Jedleckiego, przeciw księciu Antoniemu Świętopełkowi Czetwertyńskiemu, staroście danickiemu[?], o niezapłacenie 587 zł 6 gr (połowa intraty z Kamionohorki[?]) wbrew dekretowi kondescensoryjnemu z 11 VI 1767; obwołanie banicji wiecznej przez woźnego Michała Kadlińskiego[?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 3 (skan 0005, strona prawa – dolna połowa) – k. 3v (skan 0006, strona lewa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 3 (skan 0005, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Siódmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną
9y Publikował, a obwoławszy y Publikowawszy Relacyą tey Publikaty przede-
10mną Urzędem zeznał y uczynił. Ktora Urodz. Komparent Maancyi
11Woźny zaś Publikaty Relacyi o przyięcie do Akt prosili, y otrzyma-
12li. Jan Jedlecki Inygr[?] Grodz. Winn. m.p. Woźny nie umieiący pisać położył
13Krzyżyk. Michał Kadliński[?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja połączona z publikacją banicji, 7 I 1769. Plenipotent księcia Janusza Świętopełka Czetwertyńskiego (podkomorzego – województwo w nagłówku skrócone, odczyt „Bracł.”[?]) – Jan Jedlecki, instygator grodu winnickiego (podpis). Pozwany: ks. Antoni Świętopełk Czetwertyński, starosta „Danic.”[?] (odczyt niepewny – może dancki/daniłowiecki). Podstawa: dekret kondescensoryjny (wydany na gruncie, na zjeździe sądu) z 11 VI 1767 we wsi Krasnołki[?], z mocy dekretu grodu winnickiego, nakazujący zapłatę 587 zł 6 gr tytułem połowy intraty z dóbr Kamionohorka[?], należnej z działu Janusza, a pozostającej pod dożywociem W. Wiernicarza[?] – termin: nazajutrz po Trzech Królach (7 I) pod rygorem banicji wiecznej. Wobec niezapłacenia woźny generalny Michał Kadliński[?] (niepiśmienny, krzyżyk) obwołał banicję przed wrotami kancelarii grodzkiej w obecności szlachty Onufrego Czajkowskiego i Andrzeja Brudnickiego. Dwa wiersze na k. 3v zdublowane przez pisarza (powtórzone „Michała Kadlińskiego, który…”).
Streszczenie
Manifestacja z 7 I 1769 (gród winnicki): plenipotent ks. Janusza Czetwertyńskiego wykazał, że ks. Antoni Czetwertyński nie zapłacił w terminie 587 zł 6 gr (połowa intraty z Kamionohorki[?]) zasądzonych dekretem z 11 VI 1767; woźny Michał Kadliński[?] obwołał na niego banicję wieczną przed kancelarią grodzką.
Akt nr 6a
[wpis niewprowadzony] Manifestacja w imieniu WW. Płatonowskich[?] przeciw JW. Branickiemu, hetmanowi wielkiemu koronnemu, y innym – sam nagłówek i data, reszta strony przekreślona zakrętasem (wpis niewprowadzony)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
3[dalej puste miejsce na tekst, przekreślone dużym zakrętasem w kształcie „Z”]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Wpis bez numeru marginalnego: nagłówek i data, poniżej puste miejsce (ok. 2/3 strony) skreślone wielkim zakrętasem – tekst nie został wpisany. Pozwany: JW. Branicki, hetman wielki koronny (Jan Klemens Branicki, zm. 9 X 1771). Nazwisko manifestantów „Płatonowskich”[?] niepewne.
Streszczenie
Niewprowadzony wpis z 7 I 1769 (gród winnicki): nagłówek manifestacji Płatonowskich[?] przeciw hetmanowi wielkiemu koronnemu Branickiemu; tekst nie został wpisany.
Akt nr 7
Manifestacja Franciszka Ksawerego Dorożyńskiego[?] w imieniu ks. Antoniego Świętopełka Czetwertyńskiego, starosty danickiego[?], przeciw ks. Januszowi Czetwertyńskiemu, podkomorzemu, i instygatorowi Janowi Jedleckiemu oraz suscepantowi Antoniemu Jałowickiemu o pospieszną publikację banicji (akt 6) – mimo że Czetwertyński chciał wpłacić 587 zł 6 gr, spóźniwszy się przez złe drogi tylko po zapaleniu świecy; prezentacja sumy i fideiusorów, wniesienie jej do sekwestru
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
[Uwagi transkrybenta:] Kontrmanifestacja do aktu 6, tego samego dnia (7 I 1769), złożona przed Onufrym Moszkowskim[?] (nazwisko niepewne), subdelegatem „uproszonym” – bo namiestnik Antoni Jałowicki (tu nazwisko wyraźne: „Antoniemu Jałowickiemu Susceptantowi Grodzkiemu Winnickiemu”) jest stroną. Plenipotent ks. Antoniego Czetwertyńskiego, Franciszek Ksawery Dorożyński[?] (podpis), twierdzi, że jego mocodawca wcześnie wyjechał z dóbr Janusgród[?] (Januszpol?), lecz przez złe drogi („Drakty”[?]) przybył dopiero po zapaleniu świecy (koniec urzędowania), a instygator Jedlecki pośpiesznie wyrobił publikację banicji. Prezentował sumę 587 zł 6 gr zasądzoną dekretem działowym kondescensoryjnym i chciał złożyć z poręczycielami (fideiusorami); strona przeciwna odmówiła przyjęcia, a gród „z powodu publicznej klęski” (obstante publica Calamitate – konfederacja barska / zamieszki 1768) nie przyjął sumy do sekwestru, więc ją zabrał z powrotem i pokwitował gród. Nagłówek („cum Praesentatione Zł. 587 et Fideiussorum”) na dole k. 3v (skan 0006 lewa), tekst na k. 4.
Streszczenie
Kontrmanifestacja z 7 I 1769 (gród winnicki): plenipotent ks. Antoniego Czetwertyńskiego protestuje przeciw pospiesznemu obwołaniu banicji na wniosek ks. Janusza Czetwertyńskiego (akt 6) – jego mocodawca spóźnił się przez złe drogi tylko nieco po zapaleniu świecy; zaprezentował zasądzoną sumę 587 zł 6 gr, której strona i gród nie przyjęły.
Akt nr 8
Relacja woźnego Jana Stebeckiego[?] o areszcie (zajęciu) w dobrach Pliskowa i podaniu pozwu grodzkiego na rzecz Franciszka Szembeka, hrabiego, pana Andrusiówki, przeciw Stanisławowi Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu, dziedzicowi Pliskowa, gracjaliście Jaworskiemu, dyspozytorowi Sawce Łohadyńskiemu i kozakom pliskowskim (o gwałty na ludziach andrusiowskich, spalenie młyna i zabór 500 kóp krzyżni – por. akt 1)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data10 I 1769 (relacja; areszt i pozew 7 I 1769), Winnica
Karty / skanyk. 4 (skan 0006, strona prawa – dół) – k. 4v (skan 0007, strona lewa – do ok. 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 4 (skan 0006, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dziesiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Antonim
5wszy oczewisto Woźny Gnatt[?] Wwa Bracł. y Innych Opatrzny Jan Ste-
6becki[?] w moc wierney Relacyi Swoiey, iawnie y dobrowolnie zeznał. Iż on
7Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego Dnia Siódme-
8go January na Affektacyą y Prawną Rekwizycyą W. Szembeka Gnatta[?] Graffa,
9Pana Dobr Wsi Andrusiówki vigore Prawa Swego Possessora Pana, maiąc
10przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urodz. Pawła Woyciecho-
11wskiego[?] y Dominika Tomaszewskiego, maioris evidentioris Testimo-
12nii Gratia do tego Aktu wziętych, był w Dobrach Wsi Pliskowie[?] gdzie
13będąc Sawki Łohadyńskiego, rządzącego w Czasie teraźnieyszym
14Dobrami Pliskowskiemi, tudzież W. Jaworskiego Gracyalisty
15y Roboczych Kozaków Pliskowskich, u Dyspozytora, a Dyspozytora
16u Gromady
k. 4v (skan 0007, strona lewa)
1u Gromady w Grzywnach Prawem opisanych, aresztował, po ktorym Areszcie
2tenże Woźny zaraz tamże we Dworze w Izbie na stole Pozew Grodzki
3Winnic. położył, o położeniu onego y Sperancyi każdemu prawnie opowie-
4dział Tenoris Sequentis. Józef Kurumna[?] z Bor na Wielkim Czarnowie[?]
5Czosnowski Winnic. Starosta. Tobie Wiel. Stanisławowi lub innego Imie-
6nia Jakubowskiemu Podczaszemu Pomorskiemu Dobr Wsi Pliskowa
7Dziedzicowi Panu Pozwanemu, niemniey Urodz. Cuiuscis nominis Ja-
8worskiemu Gracyaliście, iako też Sawce Łohadyńskiemu y Kozakom
9Pliskowskim, Arestem innodowanym, stawić się maiącym z Sprawy
10niżey pisaney Powagą JKMci y moią Starościńską przykazuię, Aby
11ście przedemną Samym czyli Urzędem moim Grodz.
12Winnic. w ten czas gdy ta Sprawa z Regestru sobie należytego do
13Sądzenia przypadnie y przywołana będzie, Sami osobiście y Zani-
14ście stanęli, na Instancyą Instygatora Sądowego y Jego Delat. W. Fran-
15ciszka Szembeka Gnatta[?] Graffa Jmci y Urodz. Andrzeia Raciborowskie-
16go, Józefa y Stanisława Barańskich Braci Aktorów, ktorzy przy-
17chylaiąc się do Prawa pospolitego y Manifestów hac in Causa zaniesio-
18nych, niemniey Aresztu Wasz pozywaią, pro poenis ratione nasy-
19łania Ludzi Swoich Pliskowskich, z wyrażonym Sawką Łohadyń-
20skim, y Kozaków, dla czynienia Krzywd różnych y Wiolencyi Lu-
21dziom Andrusiowskim, y Samemu Aktorowi, Zabierania pokil-
22karazy[?] Wymiarów, w Młynach Andrusiowskich Młynarzów bicia,
23zasadzek na nich czynienia, Młyna spalenia, Krzyżni Sterte większey
24Kop Pięćset gwałtownie zabrania, y o inne Pretensye na Termin
25oznaczony pozywaią się pariter. Datt. w Winnicy die Trigesima Pri-
26ma Decembris Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo
27Anno. Imkis[?] ignarus scribendi Crucem posuit Jan Stebecki[?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Jana Stebeckiego[?] (niepiśmienny), zeznana 10 I 1769: 7 I 1769, na żądanie Franciszka Szembeka, hrabiego (formuła „Gnatta Graffa” – nierozwiązana; „Gnatt.” występuje też przy tytule woźnego – może skrót „Generalnego”/„Generosi”), pana dóbr Andrusiówka, w asyście Pawła Wojciechowskiego[?] i Dominika Tomaszewskiego zaaresztował w Pliskowie (w grzywnach prawem opisanych) dyspozytora Sawkę Łohadyńskiego, gracjalistę Jaworskiego i kozaków pliskowskich, i położył na stole w izbie dworskiej pozew grodzki. Treść pozwu (wystawiony 31 XII 1768 przez Józefa Czosnowskiego, starostę winnickiego): pozwani – Stanisław Jakubowski, podczaszy pomorski, dziedzic Pliskowa, gracjalista Jaworski, Sawka Łohadyński i kozacy pliskowscy; powodowie (aktorzy) – instygator, Franciszek Szembek, Andrzej Raciborowski, Józef i Stanisław Barańscy, bracia; zarzuty: nasyłanie ludzi, krzywdy ludziom andrusiowskim, zabieranie wymiaru w młynach, bicie młynarzy, zasadzki, spalenie młyna, zabór sterty krzyżni (ponad 500 kóp). Por. akt 1 (manifestacja z 2 I 1769), gdzie: komparent Grzegorz Raciborowski (tu Andrzej – zgodnie z podpisem w akcie 1). Tytulatura starosty: „Józef Kurumna[?] z Bor na Wielkim Czarnowie[?] Czosnowski” – część odczytu niepewna (u Czosnowskich herb Kurozwęcki?).
Streszczenie
Relacja woźnego z 10 I 1769 (gród winnicki): na żądanie hr. Franciszka Szembeka, pana Andrusiówki, woźny Jan Stebecki[?] zaaresztował w Pliskowie dyspozytora Sawkę Łohadyńskiego, gracjalistę Jaworskiego i kozaków oraz położył pozew grodzki dla nich i dziedzica Pliskowa, podczaszego pomorskiego Stanisława Jakubowskiego, o gwałty na ludziach andrusiowskich, spalenie młyna i zabór zboża.
Akt nr 9
Relacja woźnego Jana Drobotowskiego[?] o areszcie rzeczy w kluczu Supronowskim (Supronówka[?], Lisijówka[?], Sośnie[?], Majdan Supronowski) na rzecz Pawła Rakowskiego, miecznika winnickiego: zboże, siano, gorzałka, miód, pasieki, kotły, potaż i sumy z arend i czynszów należne b. arendarzowi Zarzyńskiemu – do sumy 400 czerwonych złotych (por. akt 3)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data10 I 1769 (areszt 9 I 1769), Winnica
Karty / skanyk. 4v (skan 0007, strona lewa – dolna połowa) – k. 5 (skan 0007, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 4v (skan 0007, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dziesiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Antonim Jało-
3my z Arend Czynszów pochodzące do przerzeczonego W. Zarzyńskiego nale-
4żące na Gruncie dotrzymać y do rozprawy prawney dochować w cało-
5ści deklarowali y submittowali się, w czym on Woźny Szlachtę sobie
6przytomną oświadczywszy się prawdziwego Aresztu przedemną Urzędem
7uczynił y zeznał Relacyą Woźny nieumieiący pisać, kładzie znak
8Krzyża Świętego Jan Drobotowski[?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Por. akt 25 (protest plenipotenta dziedzica klucza Supronowskiego, chorążego Mniszcha[?], przeciw aresztom na rzeczach arendarza Zarczyńskiego/Zarzyńskiego). Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Jana Drobotowskiego[?] (niepiśmienny), zeznana 10 I 1769: 9 I 1769, na żądanie Pawła Rakowskiego, miecznika winnickiego, w asyście Michała Kożuchowskiego i Stanisława Szostowskiego[?], zaaresztował we dworach wsi klucza Supronowskiego (Supronówka[?], Lisijów/Lisiówka[?], Sośnie/Sosna[?], Majdan Supronowski) zboże, siano, gorzałkę, miody, pasieki, kotły, potaż oraz sumy z arend karczemnych i czynszów należące do byłego arendarza tych dóbr Zarzyńskiego – do wysokości 400 czerwonych złotych; dozorcy (wójt supronowski Wasyl Dmytrenko, przysiężni Janko z Majdanu i Wasyl z Lisijowa, dawny gajowy[?] Wasyl z Sośni) i gromady przyjęli areszt i zobowiązali się dochować rzeczy do rozprawy. Związek z manifestacją Rakowskiego przeciw Jakubowi Zarzyńskiemu, akt 3.
Streszczenie
Relacja woźnego z 10 I 1769 (gród winnicki): na żądanie Pawła Rakowskiego, miecznika winnickiego, zaaresztowano w kluczu Supronowskim zboże, siano, gorzałkę, miód, kotły, potaż i dochody z arend należące do byłego arendarza Zarzyńskiego, do sumy 400 czerwonych złotych.
Akt nr 10
Relacja woźnego Szymona Kortowskiego[?] o areszcie ludzi nadwornych w dobrach Telatyńce[?] na rzecz Józefa Wrzepira[?], łowczego czernihowskiego[?]: zaaresztowani ludzie nadworni ks. Kajetana Czetwertyńskiego, starosty woronskiego[?], i Gabriela Bobrowskiego, skarbnika kowelskiego[?] – szlachta, gracjaliści i kozacy, sprawcy gwałtów (Majewski[?], Ostrowski, Pęski[?], Biesiadecki[?], Malicki, Czapliński, Leśniczy Paweł Pałka[?], Mandrzycki[?] i in.)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data10 I 1769 (areszt 5 I 1769), Winnica
Karty / skanyk. 5 (skan 0007, strona prawa – środek)
Językpol.
Transkrypcja
k. 5 (skan 0007, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca January Dziesiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną An-
19Pilipaka[?], Mikitę Bilika[?], Danila Kratiuka[?], Jurka Szewca y innych
20Kozaków y prostych Kmieciów do Wiolencyi przybranych, u W. Bobro-
21wskiego Skarbnika Kowelsk.[?], iako też Woyta y Gromady tamecz-
22ney w Grzywnach Prawem opisanych aresztował y prawnie
23przyporęczył, ktory Areszt, tak W. Bobrowski Skarbnik Kowelski[?], ia-
24koteż Woyt y Gromada dobrowolnie przyiowszy do rozprawy Pra-
25wney dotrzymać deklarowali y submittowali się, w czym on
26Woźny Szlachtę sobie przytomną oświadczywszy się tu ad Acta
27przybył y przed Urzędem ninieyszym prawdziwego Aresztu
28swego uczynił y zeznał Relacyą, Woźny nieumieiący Krzyż Świę-
29ty kładzie Szymon Kortowski[?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Szymona Kortowskiego[?] (niepiśmienny), zeznana 10 I 1769: 5 I 1769, na żądanie Józefa Wrzepira[?] (nazwisko i tytuł „Ł. C.” – łowczy czernihowski[?] – niepewne), w asyście Jana Pastawskiego[?] i Ignacego Czajkowskiego, w dobrach Telatyńce[?] (wcześniej w posesji wnoszącego) zaaresztował ludzi nadwornych ks. Kajetana Czetwertyńskiego (starosta „Woron.”[?]) i Gabriela Bobrowskiego (skarbnik „Kowelski”[?]) – szlachtę, gracjalistów i kozaków, czynnych sprawców gwałtów – wymienionych z nazwiska (wiele odczytów niepewnych), oraz kozaków i chłopów „do wiolencji przybranych”; areszt przyjęli Bobrowski, wójt i gromada. Nazwy własne w tym akcie w znacznej części niepewne.
Streszczenie
Relacja woźnego z 10 I 1769 (gród winnicki): na żądanie Józefa Wrzepira[?] zaaresztowano w Telatyńcach[?] ludzi nadwornych ks. Kajetana Czetwertyńskiego i Gabriela Bobrowskiego – szlachtę, gracjalistów i kozaków oskarżonych o gwałty; areszt przyjęli Bobrowski, wójt i gromada.
Akt nr 11
Relacja woźnego Józefa Domaradzkiego o areszcie zbiegłych chłopów we wsi Radawce[?] (klucz janowski Chotoniewskich[?], w posesji Piaseckiego, subdelegata grodu bełskiego) na rzecz Marcina Gardlińskiego[?], skarbnika wyszogrodzkiego: zbiegli z Samkowiec[?] poddani-dłużnicy oraz arendarze Żydzi Aron i Lejba jako ich przewodnicy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 I 1769 [?] (areszt 15 I 1769), Winnica
Karty / skanyk. 5 (skan 0007, strona prawa – dół) – k. 5v (skan 0008, strona lewa – górna połowa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 5 (skan 0007, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca January Szesnastego[?] Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przede-
6y Innych Opatrzny Józef Domaradzki w moc prawdziwey y Wia-
7rogodney Relacyi Swoiey, iawnie ustnie y dobrowolnie zeznał. Iż
8on Roku teraźnieyszego Dnia Piętnastego Stycznia na Affekta-
9cyą y prawną Rekwizycyą W. Jmć Pana Marcina Gardlińskiego[?]
10Skarbnika
k. 5v (skan 0008, strona lewa)
1Skarbnika Wyszogrodzkiego maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych
2Urodz. Jchmw Panów Kazimierza Choieckiego y Mikołaia Pacholickiego[?]
3dla większey wiary do tego Aktu wziętych był w Dobrach Wsi Radaw-
4cach[?] JW. Chotoniewskiego[?] Kaszt. Bełskiego[?] dziedzicznych do Klu-
5cza Janowskiego należących, tu w Wwie Bracł. a Powiecie Winnic.
6leżących w Possessyi W. Piaseckiego Subdelegata Grodu Bełsk. zostaiących,
7gdzie będąc Roboczych Chwedora Primaka[?] Pawła Korzykowego[?] Pasierba[?],
8Ostapa[?] Mazura, Iwana Surmy y Syna Iego, Szynkarów[?] Wasyla Nabury[?], Kiryła Szy-
9mona[?] z Dobr Wsi Samkowiec[?] Possessyi W. Rekwirenta podległych, z ktorych
10zbiegłych zasiedziałych aktualnych Dłużników y złodzieiów do Dobr Radaw[iec] zbiegłych
11y tam bytem osiadłych, tudzież niewiernych Arona y Lejby Arendarzów
12Radawieckich, onychże Przewodników y Spólników, u tegoż W. Piaseckie-
13go Subdel. Bełsk. Possessora oraz u Woyta y Gromady z Żonami, Dziećmi,
14Końmi, Wołami, y wszelką chudobą aresztował y prawnie przyporęczył,
15ktory Areszt, tak W. Piasecki Possessor, iako też Woyt y Gromada na Pa-
16mienionych Zbiegów y Przewodników dobrowolnie przyiowszy tychże do
17rozprawy prawney dotrzymać deklarowali y submittowali się, w
18czym on Woźny Szlachtę Sobie przytomną oświadczywszy się tu ad Acta
19przybył y przed Urzędem ninieyszym prawdziwego Aresztu Swego uczy-
20nił y zeznał Relacyą Woźny nie umieiący pisać Krzyż kładzie Józef
21Domaradzki +
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Józefa Domaradzkiego (niepiśmienny). Data zeznania „Szesnastego”[?] (cyfrowo niepewna – czternastego/szesnastego), areszt 15 I 1769. Na żądanie Marcina Gardlińskiego[?], skarbnika wyszogrodzkiego (S. W.), w asyście Kazimierza Chojeckiego i Mikołaja Pacholickiego[?], we wsi Radawce[?] (należącej do klucza janowskiego, dziedzicznej Chołoniewskiego (pis. Chotoniewskiego), kasztelana buskiego, w województwie bracławskim, powiecie winnickim, w posesji Piaseckiego, subdelegata grodu bełskiego) zaaresztował zbiegłych z Samkowiec[?] (wsi w posesji wnoszącego) poddanych – dłużników i złodziei – z żonami, dziećmi, końmi, wołami i całym dobytkiem, oraz Żydów Arona i Lejbę, arendarzy radawieckich, jako przewodników i wspólników zbiegów. Imiona zbiegów w części niepewne. Nazwa wsi zapisana „Radawce/Radawcach” – możliwe też Kadawce.
Streszczenie
Relacja woźnego ze stycznia 1769 (gród winnicki): na żądanie Marcina Gardlińskiego[?], skarbnika wyszogrodzkiego, zaaresztowano we wsi Radawce[?] (w posesji Piaseckiego) zbiegłych z Samkowiec[?] poddanych z rodzinami i dobytkiem oraz arendarzy Arona i Lejbę jako ich przewodników.
Akt nr 11a
[wpis niewprowadzony] Protestacja w imieniu JW. Chotoniewskich[?] K. B.[?] przeciwko Urodz. Mysłowskim[?] y Innym – sam nagłówek i data, reszta strony pusta
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
3[dalej strona pusta, wyblakła i poplamiona; na dole kustosz:] Maa
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Wpis bez numeru marginalnego: nagłówek protestacji Chotoniewskich[?] (K. B. – kasztelan buski, Chołoniewski; por. akt 12) przeciw Mysłowskim[?] i innym z datą, bez tekstu (pozostawione miejsce niewypełnione). Kustosz „Maa” zapowiada następny wpis (nr 12, k. 6).
Streszczenie
Niewprowadzony wpis ze stycznia 1769 (gród winnicki): nagłówek protestacji Chotoniewskich[?] przeciw Mysłowskim[?]; tekst nie został wpisany.
Akt nr 12
Manifestacja Jana Witaszyńskiego[?] w imieniu Józefa Krasickiego[?], koniuszego[?] …, opiekuna, i Franciszka …, dziedzica małoletniego dóbr klucza Niemirowskiego[?] (z Potockich), przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, i Krynickiemu, administratorowi Ometyniec, o najazdy na grunta i lasy Kryłowiec[?], pobicie leśniczego Ktosińskiego[?] i zelżenie dyspozytora Łosia[?] we dworze Kryłowieckim; na dowód okazano szablę i spis[?] zabrane Kozakowi Józefowi Kwintowi[?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
39w Gruntach y Lasach nie ponosili Tenże Urodz. Protestans nomine
40quo supra iterato manifestował się, et in Verificationem Commissorum[?] [?] [?]
41tegoż W. Krynickiego Administratora Ometynieckiego w Dobrach
42Wsi Kryłowcach y w Samym Dworze poczynionych Wiolencyi od-
43wożnego[?] Józefa Kwinta[?] Urlowiniecz[?] Syna, Kozaka Ometynieckiego,
44co na tym naieżdżał, Szablę Swoią y Spis[?] tegoż W. Krynickiego
45Anwazkora[?] W Kłanie[?] coram Actis Castrensibus prezentował, y w Kancellaryi
46[kustosz:] Ninieyszey
k. 6v (skan 0009, strona lewa)
1Ninieyszey do wyrzeczenia Parti[?] zostawuie, prosząc to wszystko Actis
2Commovari[?] y otrzymał. Jan Witaszyński[?] pisać nieumieiący
3Krzyż kładzie +
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 17 I 1769 (nagłówek: „Maa WW. Potockich Contra W. Chotoniewskiemu K. B. y Innym” – „Chotoniewski” to forma pisarza nazwiska Chołoniewski; kasztelan buski Adam Myszka Chołoniewski – por. 44-1-4, gdzie ten sam magnat jako „kasztelan buski/bełski” – rozstrzyga to dawną wątpliwość: w tekście „Kasztelanowi Buskiemu”). Akty 11a (protestacja Chotoniewskich przeciw Mysłowskim) i 12 wskazują, że i w akcie 11 „Chotoniewski K. B.[?]” = Chołoniewski, kasztelan buski. Komparent: Jan Witaszyński[?] (niepiśmienny – krzyż, choć wyrażenie „pisać nieumieiący” dotyczy może woźnego/świadka). Mocodawcy: opiekun Józef Krasicki[?] (tytuł skrócony, nierozwiązany) i małoletni Franciszek – Potoccy, bracia rodzeni, dziedzice klucza (Niemirowskiego[?] – odczyt niepewny) i wsi Kryłowce[?]. Obwiniony administrator Ometyniec Krynicki: wielokrotne najazdy z Kozakami na grunta i lasy Kryłowiec, pobicie leśniczego Ktosińskiego[?], napad na dwór kryłowiecki i zelżenie administratora Łosia[?] (groźby pistoletem i szablą, kazał Kozakowi bić go), wycinanie lasów, odbieranie gruntów, odmowa sprawiedliwości poddanym. Na dowód złożono w kancelarii szablę i „spis”[?] Kozaka ometynieckiego Józefa Kwinta[?]. Wiele nazw własnych niepewnych.
Streszczenie
Manifestacja z 17 I 1769 (gród winnicki) w imieniu małoletnich Potockich, dziedziców Kryłowiec[?], przeciw kasztelanowi buskiemu Adamowi Chołoniewskiemu i administratorowi Ometyniec Krynickiemu o najazdy z Kozakami na lasy i grunta, pobicie leśniczego i napad na dwór kryłowiecki; złożono w grodzie szablę zabraną Kozakowi.
Akt nr 13
Manifestacja Jana Bala Miedzwieckiego przeciw Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, de diligentia: o skrypt na 30 czerwonych złotych zapłacony za Stanisława Radzkiego[?] i dworek z placem w Winnicy (cesja na Jaroszyńskiego z 1765[?]); wobec procesu w trybunale radomskim zastrzeżenie, by sukcesorowie komparenta nie ponieśli szkody
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 6v (skan 0009, strona lewa – od ok. 1/6 do ok. 3/4)
Językpol.
Transkrypcja
k. 6v (skan 0009, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przede-
4mną Antonim Jałowickim Namiesnikiem protunc Bur-
5grabstwa Grodu Winnickiego. Compns Pter Urodz. Jmć Pan Jan
6Bal Miedzwiecki[?] ostrzegaiąc całości Prawa y Cessyi na Budowę[?]
7Dworku[?] w Mieście Jchmć Winnicy od W. Jmć Pana Zacharyasza Jaroszyńskie-
8go Podstolego Winnickiego Komparentowi Ninieyszey zapisaney, y za-
9razem wynikaiące odmiany Życia y Ruiny Fortuny Dobr y Osob
10ut innotescat Sukcessorom przyczyna Cessyi nastąpioney, te zaniósł oświad-
11czenie: Iż W. Zacharyasz Jaroszyński Podst. Winn. zaciągnął był
12Skrypt Złoty[?] u W. Niegdy Stanisława Radzkiego[?] Czerwonych
13Zł. Trzydzieści, o ktorą to Summę gdy w Prześwietnym Trybuna-
14le Radomskim wypadł Dekret Solutionis una cum Poenis[?]
15ad alterum tantum pendente z W. Woyciechem Radzkim Woyskim[?]
16Radomskim, Urodz. Komparent przyjął pomienioną kwotę takowąż
17W. Radzkiemu Woyskiemu Radomsk. zapłacił, y Prawa Cessyi pro
18Persone sui nabył, za ktorą Obowiązek długu W. Jaroszyński znosząc
30de Praemissis queritur et protestatur, vice Jan Bal Miedzwiecki m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja („de diligentia” – dla zachowania pilności) z 20 I 1769. Jan Bal Miedzwiecki (nazwisko pisane „Bal Miedzwiecki”, w akcie 4 jako komparent; tu podpis) przedstawia historię nabycia od Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, prawa (cesji) do dworku z placem w Winnicy: Jaroszyński był winien Stanisławowi Radzkiemu[?] 30 czerw. zł ze skryptu; dekret trybunału radomskiego (o zapłatę z podwójną karą, „ad alterum tantum”) w sprawie z Wojciechem Radzkim, wojskim[?] radomskim; komparent zapłacił dług Radzkiemu i nabył cesję, a Jaroszyński oddał mu część gotówką, a w resztę scedował dworek. Manifestacja ma zabezpieczyć sukcesorów komparenta. Kilka wierszy w środku i rok (1756[?]/1765[?]) niepewne; składnia pisarza mętna.
Streszczenie
Manifestacja z 20 I 1769 (gród winnicki): Jan Bal Miedzwiecki zabezpiecza swoje prawa do dworku w Winnicy, nabytego cesją od podstolego winnickiego Zachariasza Jaroszyńskiego w zamian za spłatę jego długu wobec Radzkich (dekret trybunału radomskiego).
Akt nr 14
Manifestacja Jana Bala Miedzwieckiego[?] przeciw bratu rodzonemu Józefowi Balowi Miedzwieckiemu o zatrzymanie i przywłaszczenie ruchomości po rodzicach Andrzeju i Helenie z Romanowskich Bal Miedzwieckich, zmarnowanie rzeczy (bielizna i in. zgniłe w ziemi), wymuszenie skryptów i zabór pieniędzy i srebra (182 zł) oraz inne pretensje
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 6v (skan 0009, strona lewa – dół) – k. 7 (skan 0009, strona prawa – górne 2/3)
Językpol.
Transkrypcja
k. 6v (skan 0009, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przede-
5stwa Grodu Winnic. Comparens Pter Urodz. Jmć Pan Jan Bal
6Miedzwiecki, niegdy WW. Andrzeja y Heleny z Romanowskich Balów
7Miedzwieckich Stołn.[?] Mozyrskich[?] Syn, solennie Pro W. Jmć Panu Józe-
8fowi Balowi Miedzwieckiemu Stołn.[?] Mozyr.[?] Bratu rodzonemu, skarży y
9manifestuie się o to: Iż W. Obżałowany bę-
10dąc przy śmierci wyż wspomnionych Rodziców tak Komparenta
11iako y rownie
k. 7 (skan 0009, strona prawa; w górze „7”)
1iako y rownie Obżałowanego, wszystkie Dokumenta y mobilia, gdy fatis Paren-
2tum pozostałe, zabrał, ktorych to Rodziców Pogrzeby Urodz. Komparent pro
3pro peculio Swoim kosztem[?] Zł. Pol. Trzysta zapłacił. Gdy W. Obżałowany w
4Dom Komparenta do Winnicy przyiachał y w Obecności Godnych Ziemian Wwa
5Bracł. Komplanacyą in Ordine oddania rzeczy po Rodzicach, tudzież Sum-
6my u Wmścia[?] Koszewskiego[?] Officyała Bracł. będącey z Urodz. Kom-
7parentem zawarł, podług zaszłey Komplanacyi, ani rzeczy tych nie stawił
8ani zaprzysiągł, lecz siedne[?] pomarnotrawił, Inne zaś na zatłumienie pogni-
9ły y popsuł, a wziowszy u ninieyszego Komparenta Zł. Dwadzieścia Cztery
10gotowych, Kontusz wartuiący Zł. Osmdziesiąt, Szablę z rapciami iedwab-
11nemi wartuiącą Czerwonych Zł. Trzy, Czapkę z Siwem Baranem wartuią-
12cą Zł. Dwadzieścia Cztery, wprzód wymógłszy na Komparencie Skryp-
13tów Dwa, ieden na kwotę Zł. Dwieście Pięćdziesiąt, Drugi na Zł. Trzy-
14dzieści Dwa, po tych wszystkich Swoich Obłudach y Wymożeniach skrzy-
15nie próżne trzy, w ktorych posiele[?], Futra, Bielizna z gruntu pognite były,
16y Klepek[?] Wóz cały z Dobr Sosan[?] przysłał, ktore gdy Urodz. Komparent uyrzał
17że z gruntu popsute y naniesione[?] nieznały w Obecności Woźnego y Godnych Szla-
18chty przyiąć niechciał y przez też Podwody nazad onemuż odesłał, teraz zaś
19tak o zatracenie wszelkich mobiliów po Rodzicach Komparentowi przy-
20należytych, iako et de nullitate Skryptów podstępnie na Komparencie
21wymożonych, tudzież o wzięte Pieniądze y rzeczy, kwotę Zł. Pol. Sto
22Osmdziesiąt Dwa wynoszących, przeciwko temuż Urodz. Józefowi Balowi
23Miedzwieckiemu iterato quam solennissime queritur et manifestatur.
24Jan Bal Miedzwiecki m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 20 I 1769. Rodzice: Andrzej i Helena z Romanowskich Bal Miedzwieccy (tytuł skrócony – odczytany „Stołn. Mozyrskich”[?] – niepewny). Komparent Jan (podpis „Jan Bal Miedzwiecki m.p.”, por. akty 4, 13) oskarża brata Józefa: po śmierci rodziców zabrał dokumenty i ruchomości (Jan zapłacił za pogrzeby 300 zł), nie dotrzymał komplanacji (ugody) zawartej w Winnicy przy ziemianach (m.in. w sprawie sumy u oficjała bracławskiego Koszewskiego[?]), zmarnował rzeczy, wziął od Jana 24 zł gotówką, kontusz (80 zł), szablę z jedwabnymi rapciami (3 czerw. zł), czapkę z siwym barankiem (24 zł) i wymusił dwa skrypty (250 zł i 32 zł), a potem przysłał z dóbr Sosan[?] trzy puste skrzynie i wóz zgniłej bielizny i futer, których Jan przy woźnym i szlachcie nie przyjął. Suma pretensji pieniężnych 182 zł. Na marginesie k. 7 pionowo „Lecta p[er] Jmć …”.
Streszczenie
Manifestacja z 20 I 1769 (gród winnicki): Jan Bal Miedzwiecki skarży brata Józefa, że po śmierci rodziców przywłaszczył i zmarnował ich ruchomości, nie dotrzymał ugody, zabrał mu pieniądze, kontusz, szablę i czapkę oraz wymusił skrypty dłużne.
Akt nr 15
Wizja (relacja) woźnego Błażeja Linickiego[?] o oględzinach zepsutych i zgniłych ruchomości po zmarłych Bal Miedzwieckich – trzech skrzyń malowanych, kowanych, z futrami, pościelą, bielizną, suknią i futrem matki, kołdrami itp. – przysłanych z Sosan[?] przez Józefa Miedzwieckiego i odesłanych z powrotem (por. akt 14)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 I 1769 (wizja 14 XII 1768), Winnica
Karty / skanyk. 7 (skan 0009, strona prawa – dół) – k. 7v (skan 0010, strona lewa – 1. wiersz)
Językpol.
Transkrypcja
k. 7 (skan 0009, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną Antonim
5oczewisto Woźny Gnatt Wwa Bracł. y Innych Opatrzny Błażey Linicki[?]
6autenticatus Juratus Officio praesenti notus in vim suae verae et fidelis Relatio-
7nis palam publice liberoque per expressum recognovit, Iż on Roku Prze-
8szłego Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Ósmego Miesiąca Decembris Czte-
9rnastego Dnia na Affektacyą y prawną Rekwizycyą U. Jmć Pana Jana
10Bala Miedzwieckiego St.[?] Mozyr.[?] maiąc przy Sobie Stronę Szlachty
11Ludzi wiary Godnych Urodz. Jchmw Panów Jana Wielogórskiego[?] y Ja-
12kuba Dąbrowskiego, tudzież w obecności wiele przytomnych Urodz.
13Jchmw Panów Palestry Grodz. Winnickiey był w Dworku tegoż Urodz.
14Jmć Pana Bala Miedzwieckiego w Mieście Jchmć Winnicy na
15przeciw Klasztoru y Kościoła WWOO. Kapucynów[?] sytuowanym, gdzie
16będąc widział y oglądał Skrzyń trzy malowanych, kowanych, ze
17szczętami[?] zgniłych y w onych Pościel, Bieliznę, Suknie, Futro Matki
18y Inne Drobiazgi, materye, Kołdry zgnoione y doszczętnie zepsute y
19zbutwiałe, tudzież Klepki z Ułtów[?] y wszystko Gospodarskie z gruntu
20nie zdatne, o ktorych rzeczach zgnoionych y popsutych
21przez W. Józefa Miedzwieckiego Brata Rekwirenta y że po śmierci
22Rodziców onegoż pozostałe od Ludzi ktory to wszystko z Sosan przywie-
23źli słyszał y te wszystkie nazad do Sosan odesłane widział, ktorey
24to Wizyi swoiey istotną y rzetelną przedemną Urzędem uczynił
25y zeznał
k. 7v (skan 0010, strona lewa)
1y zeznał Relacyą. Błażey Linicki[?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja wizji woźnego generalnego województwa bracławskiego Błażeja Linickiego[?] (podpis własnoręczny m.p.), zeznana 20 I 1769: 14 XII 1768, na żądanie Jana Bala Miedzwieckiego, w asyście Jana Wielogórskiego[?] i Jakuba Dąbrowskiego oraz przy obecności palestry grodzkiej, oglądał w dworku Miedzwieckiego w Winnicy, położonym naprzeciw klasztoru i kościoła [OO. Kapucynów?], trzy malowane, okute skrzynie z zgniłą pościelą, bielizną, sukniami, futrem matki, kołdrami itd., przywiezione z Sosan[?] przez ludzi Józefa Miedzwieckiego i odesłane tam z powrotem. Por. akt 14. Zakon klasztoru – odczyt „Kapucynów”[?] niepewny (w Winnicy byli jezuici, dominikanie, kapucyni).
Streszczenie
Relacja woźnego z 20 I 1769 (gród winnicki) o oględzinach w dworku Jana Bala Miedzwieckiego w Winnicy trzech skrzyń z zepsutymi i zgniłymi ruchomościami po jego rodzicach, przysłanych przez brata Józefa i odesłanych z powrotem.
Akt nr 16
Manifestacja Barbary z Poniatowskich Chmieleckiej, podczaszyny zwinogrodzkiej[?], de expleta possessione dóbr Korżowy Kut[?] (w kluczu humańskim) – po śmierci męża Mikołaja Chmieleckiego, podczaszego zwinogrodzkiego, i intromisji z 24 IX 1768 spokojnie posiada te dobra wraz z małoletnim synem Mikołajem
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 7v (skan 0010, strona lewa – od 2. wiersza do ok. 4/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 7v (skan 0010, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną An-
5Compns pter W. Jmć Pani Barbara z Poniatowskich Chmielecka Podcza-
6szyna Zwinogrodzka[?] Dobr Wsi Korżowego Kuta w Kluczu Umańskim
7leżących zastawna Possessorka Swoim y U. Mikołaia Chmieleckiego Syna
8Swego małoletniego, z niegdy W. Jmć Panem Mikołajem Chmieleckim
9Podczaszym Zwinogrodzkim Towarzyszem Znaku Pancernego W. Woyskiego[?]
10[?] Matt. Swoim spłodzonego Imieniem de diligentia Sui Ma-
11nifestował się o to: Iż teraźnieysza Manifestka po ostatnim przez Na[y]-
12[wyższego] wspomnionego Męża Swego Zabiciu[?] z wspomnianym Synem
13Swoim pozostała, w Dobra wyż wyrażone Wsi Korżów Kut Urzędo-
14wnie podług Praw sobie służących y naturalnego Syna Swego Opieki
15Intromittowała się (ktora Intromissya w Grodzie tuteyszym Włodzi-
16mierskiego[?] Powiatu Dnia Dwudziestego Czwartego Septembris Roku Tysiąc
17Siedmset Sześćdziesiąt Ósmego iest zeznana) y podług tychże Praw
18Swoich iako y wyrażoney Intromissyi w tychże Dobrach od cza-
19su tegoż aż dotąd spokoynie bez żadney od nikogo przeszkody wy-
20siedziała Possessyą, y o tey zupełnie wysiedzianey [possessyi] całości Swoiey
21y Syna Swego manifestował się. Barbara z P[oniatowskich] Chmielecka nieumie-
22iąca pisać Znak Krzyża Świętego kładzie +
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja „de expleta possessione” (o wysiedzeniu spokojnej posesji – zabezpieczenie prawa do zastawu) z 20 I 1769. Barbara z Poniatowskich Chmielecka (niepiśmienna – krzyż), wdowa po Mikołaju Chmieleckim, podczaszym zwinogrodzkim[?] („Z.” – odczyt tytułu niepewny), towarzyszu znaku pancernego, w imieniu własnym i małoletniego syna Mikołaja, zastawna posesorka dóbr Korżowy Kut[?] w kluczu humańskim (Potockich). Fraza o śmierci męża („po ostatnim … Zabiciu”[?]) niepewna – może zginął w 1768 r. (bunt hajdamacki/koliszczyzna). Intromisja zeznana 24 IX 1768 (powiat – odczyt niepewny).
Streszczenie
Manifestacja z 20 I 1769 (gród winnicki): wdowa Barbara z Poniatowskich Chmielecka, w imieniu swoim i małoletniego syna, oświadcza, że od intromisji z 24 IX 1768 spokojnie posiada zastawne dobra Korżowy Kut[?] w kluczu humańskim.
Akt nr 16a
[wpis niewprowadzony] Protestacja W. Kotowicza[?] S. W. B.[?] przeciw Urodz. Czerniawskiemu P. G. W.[?] – sam nagłówek i data, reszta strony przekreślona zakrętasem
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 7v (skan 0010, strona lewa – dół)
Językpol.
Transkrypcja
k. 7v (skan 0010, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Dnia.
3[dalej puste miejsce przekreślone zakrętasem]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Nagłówek i data bez tekstu, miejsce skreślone (wpis niewprowadzony). Tytuły skrócone: „S. W. B.” (np. stolnik/skarbnik województwa bracławskiego?), „P. G. W.” (pisarz grodzki winnicki?) – nierozwiązane.
Streszczenie
Niewprowadzony wpis z 20 I 1769 (gród winnicki): nagłówek protestacji Kotowicza[?] przeciw Czerniawskiemu[?]; tekst nie został wpisany.
Akt nr 17
Manifestacja Ignacego Niepokojczyckiego[?] w imieniu Mikołaja Junoszy Piaskowskiego[?], podkomorzego krzemienieckiego, kawalera orderu św. Stanisława, dziedzica klucza Krasnianskiego[?] i wsi Ujarzyńce[?], in diligentia z prezentacją i złożeniem w depozyt 10 000 zł na spłatę sumy zastawnej z Ujarzyniec (kontrakt z 4 III 1750 Józefa Lubomirskiego z Andrzejem Godziembą Wardeńskim, stolnikiem latyczowskim) dla Jana Wardeńskiego, podkomorzego sarnowskiego[?], który nie stawił się po odbiór
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 8 (skan 0010, strona prawa) – k. 8v (skan 0011, strona lewa – do ok. 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 8 (skan 0010, strona prawa; w górze „8”; u góry strony puste miejsce skreślone zakrętasem)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną
35Część w Ujarzyńcach znaleźć może, Trzecią też Część y Summy
36na Zastawie będący w Kontrakcie Zastawnym wyż wyrażonym ogulnie
k. 8v (skan 0011, strona lewa)
1ogulnie Trzydzieści Tysięcy na Zabokrzyczu Wielkim y Ujarzyńcach wyrażoney,
2być z Działu tak też Trzecią Część na Dobrach Ujarzyńcach extenduiącą się to
3iest Dziesięć Tysięcy Zł. Pol. przez Akta Grodz. Winnic. Wwa Bracł.
4Dobr sytuowanych Właściwemi, W. Janowi Wardeńskiemu Podkomorze-
5mu Sarnowskiemu[?], naturalnemu Sukcessorowi Sp. W. Wardeńskiego
6St. Lat. oddać y wyliczyć cum Quietatione pretendował, a że Wiel.
7Wardeński Podkomorzy Sarnowski[?] lubo o maiącym dostateczne uwiadomił
8nil, ani Sam przez Siebie, ani Umocowany Tegoż tu się nieznaydo-
9wał, Liczenia nie attentował, więc też Dziesięć Tysięcy w monecie różney
10Polskiey Kurrencyi odliczywszy reponować ad Fideiussionem Par-
11tis W. Wardeńskiego Podkomorzego Sarnowskiego chciał, a że Kancel-
12larya Grodu Winnic. obstante publica Calamitate niema Skarbu
13Swego[?] do przyięcia, iakoż y przyiąć niechce[?] [nad wierszem: ex praemissiorum Summy], przeto ninieyszy Maans
14Zapobiegaiąc wszelkiey całości W. Pryncypała Swego in diligentia
15manifestował y [?] do należytego Interessowania się Possessyi Wsi
16Ujarzyniec brania się zamyślał y Intraty wszelkie na rzecz W.
17Piaskowskiego Podk. Krzem. Pryncypała Swego odbieraiące z chęci
18wyż wyrażoną Summę Dziesięć Tysięcy Zł. Pol. w różney Monecie
19iako będącą na Okupno Wsi Ujarzyniec W. Wardeńskiemu Podk.
20Sarnowskiemu[?] [?] [?]
21[?] odlicza, prezentował, a prezentowaną y dziesięcią Grodowi Przy-
22zwoitą zapieczętowaną, dla niebezpieczeństwa Inkursyami Groźnego[?]
23y przez Kancellaryą Grodu Winnickiego, z odebrania Dziesięciu
24Tysięcy Zł. Pol. prezentowanych kwitował, otrzymał W. War-
25deńskiemu Podk. Sarnowskiemu[?] każdego Czasu sobie Quietationem od-
26dania oświadcza. Ignacy Niepokojczycki[?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja „in diligentia” z prezentacją sumy, 23 I 1769. Komparent Ignacy Niepokojczycki[?] (podpis; nazwisko niepewne), plenipotent Mikołaja Junoszy Piaskowskiego[?] (podkomorzy krzemieniecki, kawaler orderu św. Stanisława – „P. K.” w nagłówku), dziedzica klucza Krasnianskiego[?] i wsi Ujarzyńce[?]. Ujarzyńce i Zabokrzycz Wielki[?] (klucz Kapłonowski[?]) były w zastawie 30 000 zł u Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego, z kontraktu zastawnego i dożywotniego z 4 III 1750 zawartego z ks. Józefem Lubomirskim (podstolim litewskim[?]); Piaskowski nabył Ujarzyńce od ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego. Chcąc wykupić Ujarzyńce (1/3 sumy, tj. 10 000 zł), plenipotent szukał spadkobiercy Jana Wardeńskiego, podkomorzego „Sarnowskiego”[?] (urząd niepewny – może sanockiego/żarnowskiego), który nie stawił się; gród wobec „publicznej klęski” (najazdy, konfederacja barska) nie chciał przyjąć pieniędzy do skarbca, więc zapieczętowaną sumę prezentowano i kancelaria grodzka pokwitowała jej okazanie. Liczne nazwy własne niepewne; jeden wiersz na przejściu strip (koniec k. 8v, ok. w. 23) nie odczytany. Na lewym marginesie k. 8 pionowa notka z odsyłaczem „#” – dopisek do tytułu (prawdopodobnie „# S. Stawa Orderu Kawalera”) – nieczytelna w całości.
Streszczenie
Manifestacja z 23 I 1769 (gród winnicki): plenipotent Mikołaja Piaskowskiego[?], podkomorzego krzemienieckiego, przedstawił 10 000 zł na wykup z zastawu wsi Ujarzyńce[?] od spadkobiercy Andrzeja Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego; ponieważ Jan Wardeński się nie stawił, a gród nie przyjął pieniędzy do depozytu, sumę okazano i zapieczętowano.
Akt nr 18
Manifestacja Zofii z Kulimowskich[?] Benetowej, wdowy po Ignacym Benecie, starościcu świętorzeckim[?], w imieniu własnym i synów Jana i Stanisława, przeciw wdowie Bogumile[?] Bykowskiej i synom Romanowi i Stanisławowi Bykowskim, współdziedzicom Zarwanicy[?]: zabór miarki w młynie, wypędzenie arendarza, odbieranie pól, zabór siana, sadu, rozebranie karczmy, groźby spalenia dworu; ponadto zagarnięcie po śmierci Jerzego Beneta, regenta mińskiego, ponad 20 000 zł i ruchomości (srebra, broń, suknie)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
32a Bracie rodzonym niegdy W. Jgnacego Beneta Starościca Swiętorze-
33ckiego, a Comparentium Oyca Sukcessorami, pominowszy[?] Mniey-
34szych Komparentów, iako naturalnych Sukcessorów y Rodzo-
35nych Synowców, na Tysięcy Dwadzieścia lub więcey odebrali,
36y pod siebie podgarnęli, mobilia gdy splendida argenterye
37y apparencye Żołnierskie y Domowe Szlacheckiemu y Urzędni-
38ka Stanowi przyzwoite w Sukniach Pasach, Karabelach
39Łatach[?] Orężu rozmaitym, Cynie, Miedzi y Srebrze między sobie
40dysportymentowali[?], y podzielili, y Samiż nie całe nienależące
41iakby bez potomności Brata rodzonego y Domu Benetów kupi-
42towali y Zabrali, Dlaczego ninieysza Komparentka Swymy
43Dzieci Swoich z niegdy W. Jgnacym Benetem a Małżonkiem
44Swym spłodzonych Imieniem, czyniąca ile przy Sieroctwie wda
45wiego Stanu, pokrzywdzona ostrzegaiąc całości wszelkiey
46Substancyi Dziedziczney tak spadkowey iako y w ręku
47onegoż ad praesens będącey, tudzież Zdrowie Życia y Honoru
48Swego
k. 9v (skan 0012, strona lewa)
1y Honoru Swego przy tak wielkich Zamachach, Przechodach, Krzy-
2wdach, Przechwałkach, ażeby peiora mala non accrescant zapo-
3biegaiąc de nullitate wszelkich Tranzakcyi y kwitów z pokrzy-
4wdzeniem Dzieci ac ratione Praemissorum Jure agere oświadczaiąc
5się, teraz iterato suo et quorum supra nomine queritur et ma-
6nifestatur. Zofia Benetowa m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 24 I 1769. Manifestantka (podpis „Zofia Benetowa m.p.”): Zofia z Kulimowskich[?] (nazwisko rodowe niepewne), wdowa po Ignacym Benecie, starościcu „Swiętorzeckim”[?], dożywotniczka; w imieniu synów Jana i Stanisława, dziedziców części Zarwanicy[?]. Pozwani: Bykowscy – wdowa po Macieju Bykowskim, podstolim bracławskim (zapis „Bogumiłom Bykowskim” – może imię Bogumiła albo forma liczby mnogiej), oraz synowie Roman i Stanisław. Zarzuty: w młynie wspólnym zabronili pobierania miarki na część manifestantki, oddalili jej arendarza karczmy szlakowej (później karczmę rozebrali), zabierali połowę zboża, odbierali pola, bili sługi, zabrali z łąk ponad 10 wozów siana, odebrali sad poddanemu Markowi i grozili mu śmiercią, napadali na podwórze, lżyli i grozili spaleniem dworu, strzelając zapalili snopek, ich czeladnik Demianko napadł na wozy z ruchomościami, wzbraniają drewna z lasów, które sami sprzedają, zagarnęli wielki sad. Ponadto, „będąc w Litwie”, po śmierci Jerzego Beneta, regenta mińskiego (brata Ignacego), pominąwszy małoletnich bratanków, zabrali ponad 20 000 zł i kosztowne ruchomości (srebra, rzędy żołnierskie, suknie, pasy, karabele, broń, cynę, miedź). Liczne odczyty niepewne (oznaczone).
Streszczenie
Manifestacja z 24 I 1769 (gród winnicki): wdowa Zofia Benetowa w imieniu swoim i synów oskarża współdziedziców Zarwanicy[?], Bykowskich, o liczne gwałty i zabory (młyn, karczma, pola, siano, sad, las, groźby spalenia dworu) oraz o zagarnięcie spadku po Jerzym Benecie, regencie mińskim (ponad 20 000 zł i kosztowności).
Akt nr 18a
[wpis niewprowadzony] Manifestacja W. Jchmw Panów Palestry Grodz. Winnic. przeciw Urodz. Baranowskiemu – nagłówek i data, tekst nie wpisany (strona przekreślona)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 9v (skan 0012, strona lewa – od ok. 1/4 do dołu)
Językpol.
Transkrypcja
k. 9v (skan 0012, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Czwartego Dnia
3[reszta strony pusta, przekreślona długą kreską i zakrętasem; u dołu kustosz:] Maa W.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Nagłówek manifestacji palestry (adwokatów) grodu winnickiego przeciw Baranowskiemu (może temuż, co w akcie 8 – Józef/Stanisław Barańscy? – inna pisownia), z datą 24 I 1769; tekst niewpisany, strona przekreślona. Na odwrocie (przebitka) widać pismo z k. 10. Kustosz „Maa W.” zapowiada akt 19 (k. 10).
Streszczenie
Niewprowadzony wpis z 24 I 1769 (gród winnicki): nagłówek manifestacji palestry grodzkiej winnickiej przeciw Baranowskiemu.
Akt nr 19
Manifestacja Macieja Małkowskiego, łowczego drohickiego, przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi pikowskiemu, i Żydowi Jchowi[?] Dawidowiczowi, b. arendarzowi pikowskiemu, o samowolne sprzedanie na kredyt 160 kamieni hanyżu[?] (anyżu?) złożonych w zamku pikowskim (z powodu buntu chłopskiego 1768) po zaniżonej cenie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 10 (skan 0012, strona prawa) – k. 10v (skan 0013, strona lewa – do ok. 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 10 (skan 0012, strona prawa; w górze „10”)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Ósmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Prze-
32wi y Arendarzowi Pikowskiemu sine scitu Manifestan-
33tis tenże Hanyż zgodziwszy się za Kamień po Zł. Pol. Siedm-
34[naście?] nietylko nie wzdał[?] tow Pieniędze, ale co większa iesce na potrzeb-
35nie do Swięta S. Piotra Ruskiego w Roku teraźnieyszym
36przypadaiącego, z wielką Krzywdą y Utratą Manifestanta
37bo samiż Żydzi tenże Hanyż zaraz sprzedaiąc po Tynfów
38Czterynaście za ieden Kamień brali, nad sprawiedliwość
39modo Creditorey dać y Skrypt na Osobę Swoią od tegoż
40niewiernego Żyda Dawidowicza tylko na Sto Dziesięć Kamie-
41ni wziąć[?], resztę zaś niewiedzieć gdzie po-
42dział Śmiał y odważył się. Przez tedy W. Querelans po-
43[kustosz:] uspokoieniu
k. 10v (skan 0013, strona lewa)
1po Uspokoieniu się Buntów Chłopskich przybywszy w Kray tuteyszy
2gdy u tegoż Obżałowanego o swoią własność dopominał się, Jmć Ob-
3winiony wszystkiego Zł. Pol. Trzydzieści Dziewięć y Groszy Piętnaście in
4vim szczegulney Satisfakcyi W. Manifestantowi Sam z Swoiey osoby
5dał, a na Siedmset Siedmdziesiąt Sześć Złotych Polskich Skrypt
6aby Żyd dał przykazał, co nietylko przez tęnią[?] Ugodę z pokrzywdze-
7niem y Utratą iest Manifestanta, ale też przez poczekanie w Czasie
8teraźnieyszym niebezpiecznym do tak długiego Terminu Pieniędzy
9gotowym iest Upadkiem. A zatym ninieyszy Querelans widząc tak
10nieznośną Krzywdę Swoią na Pko[?] wyż wyrażonym Obżałowa-
11nym et Praecipue Urodz. Poznańskiemu, tak o niesłuszne cudzy-
12ch własności dysponowanie, iako też za taniey kwoty na Kredyt do
13długiego Czasu dać Hanyżu ważenie się, tudzież o niewaźność
14tey Ugody z pokrzywdzeniem bez woli Maanta nastąpioney,
15powtórnie a solennie Salva huius Maationis melioratione żalił
16y manifestował się. Maciey Małkowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Odpowiedź Poznańskiego – akt 40. Manifestacja z 28 I 1769. Manifestant: Maciej Małkowski (podpis), „Ł. D.” – łowczy drohicki (potwierdzone w akcie 20). Obżałowani: Józef Poznański, gubernator (rządca) Pikowa, i Żyd „Jcho”[?] (Icko?) Dawidowicz, mieszkaniec i były arendarz pikowski. Małkowski wiózł w ubiegłym roku przez Pików 160 kamieni „hanyżu”[?] (towaru – może anyżu albo „hanysu”, czyli konopi/lnu; odczyt niepewny) do swoich dóbr w Kijowskiem; z powodu „raptownej rezolucji” (odwilży – nie mogąc już jechać saniami) złożył go za rewersem w zamku pikowskim. Bunt chłopski (koliszczyzna 1768) uniemożliwił odbiór na wiosnę. Poznański, sądząc, że Małkowski – trzymający dobra we włości humańskiej – padł ofiarą „publicznej klęski”, bez jego wiedzy sprzedał towar Dawidowiczowi na kredyt po 17[?] zł za kamień (gdy Żydzi sprzedawali po 14 tynfów), z terminem płatności do św. Piotra ruskiego, przy czym skrypt Żyda wystawiono tylko na 110 kamieni. Po uspokojeniu buntów Poznański zapłacił 39 zł 15 gr, a na 776 zł polecił Żydowi wystawić skrypt. Manifestant żąda unieważnienia ugody.
Streszczenie
Manifestacja z 28 I 1769 (gród winnicki): Maciej Małkowski skarży gubernatora pikowskiego Józefa Poznańskiego i arendarza Dawidowicza, że towar (160 kamieni hanyżu[?]) złożony przez niego w zamku pikowskim na czas buntu chłopskiego 1768 sprzedano bez jego zgody, tanio i na kredyt.
Akt nr 19a
[wpis niewprowadzony] Manifestacja W. Małkowskiego przeciw W. Ka[?]mienieckiemu[?] P. O.[?] o różne krzywdy – nagłówek i data, tekst nie wpisany
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
3[reszta strony pusta, przekreślona zakrętasem; na dole kustosz:] Arest
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Nagłówek kolejnej manifestacji Małkowskiego, bez tekstu (strona skreślona). Nazwisko pozwanego i tytuł „P. O.” niepewne.
Streszczenie
Niewprowadzony wpis z 28 I 1769 (gród winnicki): nagłówek manifestacji Małkowskiego przeciw Kamienieckiemu[?] o różne krzywdy.
Akt nr 20
Relacja woźnego Teodora Janowskiego o areszcie w Pikowie (dobra ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego) Józefa Poznańskiego, gubernatora, i Żyda Jcha[?] Dawidowicza, b. arendarza pikowskiego, na rzecz Macieja Małkowskiego, łowczego drohickiego (por. akt 19)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 11 (skan 0013, strona prawa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 11 (skan 0013, strona prawa; w górze „11”)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Ósmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim Na-
5miesnikiem protunc Burgrabstwa Grodu Winnickiego
6Stanowszy oczewisto Woźny Gnatt Woiewodztwa Bra-
7cławskiego y Innych Opatrzny Teodor Janowski w
8moc wierney Relacyi Swoiey dobrowolnie zeznał, Iż
9on Roku, Miesiąca y Dnia na Akcie wyrażonych
10na Affektacyą y Prawną Rekwizycyą Wiel. Jmć
11Pana Macieja Małkowskiego Łowczego Drohic-
12kiego maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi Wia-
13ry Godnych Urodzonych Jchmw Panów Józefa Tomasze-
14wskiego y Jana Kubinowskiego[?] dla większey Wiary do tego
15Aktu Użytych był w Dobrach Miescie Pikowie, tu w Wwie
16Bracł. a Powiecie Winnickim leżących, JOXcia Jmci Antonie-
17go Lubomirskiego Wwdy Lubel. Dziedzicznych, gdzie bę-
18dąc Niewiernego Jcha[?] Dawidowicza Obywatela y Arenda-
19rza Przeszłego Pikowskiego, W. Józefa Poznańskiego Gu-
20bernatora tychże Dobr, tudzież Woyta y Gromady, a zaś te-
21goż W. Poznańskiego Gubernatora u tychże Woyta y Groma-
22dy Pikowskich w Grzywnach Prawem opisanych Areszto-
23wał y prawnie przyporęczył, ktory Arest tak Urodz.
24Poznański Gubernator na wyż wspomnionego niewierne-
25go Jcha[?] Dawidowicza iako też Woyt y Gromada na W.
27Pana Swoiego dobrowolnie przyiowszy, onych do roz-
28prawy Prawney dotrzymać deklarowali y Submitto-
29wali się, w czym on Woźny Szlachtę Sobie przy-
30tomną oświadczywszy się tu ad Acta przybył
31y przed Urzędem Ninieyszym prawdziwego Are-
32sztu Swego uczynił y zeznał Relacyą. Woźny nie
33umieiący pisać Krzyż S. kładzie. Teodor Janowski +
34[kustosz:] Maa
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Teodora Janowskiego (niepiśmienny), zeznana 28 I 1769 (areszt tego samego dnia – „Roku, Miesiąca y Dnia na Akcie wyrażonych”). Na żądanie Macieja Małkowskiego, łowczego drohickiego, w asyście Józefa Tomaszewskiego i Jana Kubinowskiego[?] w mieście Pikowie (pow. winnicki, dziedzicznym ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego) zaaresztował Żyda Jcha[?] (Icka) Dawidowicza u gubernatora Józefa Poznańskiego, wójta i gromady, a Poznańskiego – u wójta i gromady. Kontynuacja sprawy z aktu 19.
Streszczenie
Relacja woźnego z 28 I 1769 (gród winnicki): na żądanie Macieja Małkowskiego, łowczego drohickiego, zaaresztowano w Pikowie gubernatora Józefa Poznańskiego i arendarza Jcha[?] Dawidowicza.
Akt nr 21
Manifestacja Marcina Karczewskiego[?] w imieniu Joanny z Bukowskich 1° v. Tchorzewskiej, 2° v. Rakowskiej, oraz Stanisława i Angeli z Tchorzewskich Wiratyckich, skarbników owruckich, i Michała Antoniego oraz Maryanny Tchorzewskich, przeciw Michałowi Rakowskiemu, podczaszemu ciechanowskiemu, mężowi i opiekunowi, o wymuszenie dożywocia, roztrwonienie substancji pasierbów i złe traktowanie (czystopis wpisu z luźnej karty – akt 0a)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 11v (skan 0014, strona lewa) – k. 12 (skan 0014, strona prawa – górne 3/4)
Językpol.
Transkrypcja
k. 11v (skan 0014, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca January Dwudziestego Ósmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic.
8mo Voto Tchorzewskiey, Secundo ad praesens Rakow-
9skiey, Acta praesentia dla Choroby adire niemogącey,
10tudzież Imieniem WW. Stanisława y Angeli z Tchorze-
11wskich Wiratyckich Skarbników Owruckich Matt.
12y Urodz. Michała Antoniego Braci y Maryanny
13Siostry Tchorzewskich, niegdy W. Michała Tchorze-
14wskiego Synów y Córki, quorum subveniendo Inte-
15gritati Substantiae et Summarum ne in eis
16patiantur Jacturam, solenniter Contra W. Mi-
17chałowi Rakowskiemu Podczaszemu Ciechanowskie-
18mu, niżey wyrażoney W. Joanny z Bukowskich
19primo voto Tchorzewskiey a teraźnieyszey Rako-
20wskiey Ślubnemu Maritum et Tutorem mani-
21festuie y protestuie się o to: Iż Tenże W. Michał
22Rakowski Podczaszy Ciechanowski Ślubny Maritus
23et Tutor derelictorum minorennium Genero-
24sorum Tchorzewskich goniąc in ultimam perniciem
25et dilapidationem Substantiae Eorundem nayprzod
26W. Joannę z Bukowskich primo Tchorzewską
27ad praesens Małżonkę Swoią niby dla uczynienia Ma-
28nifestu do Grodu tuteyszego sprowadziwszy Dożywocie
29Sobie służące napisać y na nim się podpi-
30sać Małżonce Swoiey kazał, sine illius assensu et be-
31nevolentia, subreptitie cum Summa Iniuria Dzie-
32ci otrzymał y wymógł, potym otrzymawszy
33dla Siebie takowe Dożywocie, Substantiam omnem
34mobilem et immobilem pod Swoią władzę zabrawszy
35y absolute
k. 12 (skan 0014, strona prawa; w górze „12”)
1y absolute podbiwszy, Woły, Konie, Krowy, Owce y inne
2różne rzeczy nulla cogente necessitate niezostawuiąc
3żadnych Długów wyprzedał, Pieniądze na Swoy pożytek
4obrócił, y ad Summam egestatem Małżonkę Swo-
5ią y Urodz. Tchorzewskich Pasierbów przyprowadził.
6Prowizyą od Summy Dziewięćdziesięciu[?] corocznie odbierał one
7na Swoy Pożytek obracał, Córki Swoie wyposażał y
8Substancyą iakową w Possessyi zastał Dzieciny[?] stra-
9cił y zaprzepaścił, Samą W. Małżonkę Swoią źle tra-
10ktuie, łży, dyffamuie, W. Angelę z Tchorzewskich Wira-
11tycką Córkę z Dziećmi do Matki Swoiey pod czas U-
12cieczki przed Koliami przybyłą źle traktował, łżył,
13dyffamował, Dzieciom Swoim bić odgrażał, Dzieci
14w Ospie małe będące na Zimno do Piekarni wynieść
15kazał, ktore z Zaziębienia umarło, Samą zaś W. Wiraty-
16cką z Drugiemi Dziećmi małemi prawie gołemi ze Dwor-
17ku od Siebie pod czas Samey Zawieruchy Wiatrów
18Śnieżnych y Mrozów wygnał, z ktorey okazyi Dzieci
19małe nogi poodmrażali z Małżonką Swoią, a W. Wira-
20tyckiey Matkę na Śmiertelnym Łożku leżącą, Hanie-
21bnie łżył, dyffamował. W. zaś Antoniego Tchorzewskie-
22go Pasierba Swego indignissime traktuie, w Piecu palić, iść[?]
23gotować, Koniom Siana y Obroku dawać, napawać
24etiam niebyrgate[?] bydło każe, do robot nieprzyzwoitych
25zażywa, Edukacyi żadney niedaie, Zgoła wszystkich
26od Swoiey własności wygania y wszelkie Oppresye
27czyni. Zaczym idem Maans Nomine supra expres-
28sorum Suorum Principalium ratione Praemissorum Infra scri-
29ptorum Contra Eundem Magnificum Rakowski, ut nullitate
30et invaliditate Iuris Advitalitii subdolo emunctio-
31ne Libera Tutoria Matki Swey et mala tractatione
32y Dzieci oneyże, tudzież de abusu Iuris Advitalitii Emar-
33citivi[?] manifestuie się. Marcin Karczewski[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Czystopis manifestacji, której wcześniejsza (urwana) wersja znajduje się na luźnej karcie przed k. 1 (akt 0a – tam data 28 I 1769 i te same strony). Komparent: Marcin Karczewski[?] (podpis). Mocodawcy: Joanna z Bukowskich 1° v. Tchorzewska, 2° v. Rakowska (chora, nie mogła przybyć do akt), oraz dzieci zmarłego Michała Tchorzewskiego: Stanisław i Angela z Tchorzewskich Wiratyccy (małżonkowie, skarbnikowie owruccy), Michał Antoni i Maryanna. Obżałowany: Michał Rakowski, podczaszy ciechanowski (P. C.), mąż Joanny i opiekun małoletnich Tchorzewskich. Zarzuty: podstępnie wymusił na żonie zapis dożywocia w grodzie, zagarnął całą substancję, sprzedał bydło i ruchomości, nie płacił długów, brał prowizję od sumy i wyposażał z niej własne córki; źle traktuje żonę; córkę Angelę Wiratycką, która z dziećmi uciekła do matki „przed Kolijami” (hajdamacy – koliszczyzna 1768), lżył, kazał jej dzieci chore na ospę wynieść na zimno do piekarni (jedno zmarło), samą z dziećmi wygnał w zamieć i mróz (dzieci odmroziły nogi); pasierba Antoniego zmusza do prac służebnych (palić w piecu, karmić konie, paść bydło) i nie daje mu edukacji. Wnosi o nieważność dożywocia i odjęcie opieki. Nazwiska: „Wiratycki” – w akcie 0a odczytane „Wratycki[?]” – poprawić na Wiratycki; mąż Joanny w 0a – urząd nieodczytany (tu: podczaszy ciechanowski).
Streszczenie
Manifestacja z 28 I 1769 (gród winnicki): w imieniu Joanny Rakowskiej (1° v. Tchorzewskiej) i dzieci Tchorzewskich oskarżono jej drugiego męża, podczaszego ciechanowskiego Michała Rakowskiego, o wymuszenie dożywocia, roztrwonienie majątku pasierbów, okrutne traktowanie żony, pasierbicy Angeli Wiratyckiej i jej dzieci (wygnanie w mróz, śmierć dziecka) oraz pasierba Antoniego.
Akt nr 22
[wpis niewprowadzony] Manifestacja w imieniu JO. ks. Czetwertyńskiego P. B. (Janusza, podkomorzego bracławskiego) przeciw JO. ks. Czetwertyńskiemu S. D. (Antoniemu, staroście danickiemu[?]) – nagłówek i data; następna strona (k. 12v) przekreślona napisami „Vacuum”
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
1[na górnych 2/3 strony trzykrotnie wielkim ozdobnym pismem:] Vacuum. Vacuum. Vacuum.
2[pod spodem przebija pismo z odwrocia]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Nagłówek kolejnej manifestacji w sporze książąt Czetwertyńskich (por. akty 6–7): Janusz, podkomorzy bracławski (P. B.) przeciw Antoniemu, staroście danickiemu[?] (S. D.), 31 I 1769. Tekst nie został wpisany – następną stronę pisarz oznaczył trzykrotnym „Vacuum” (miejsce puste). Numer marginalny 22 nadany.
Streszczenie
Niewprowadzony wpis z 31 I 1769 (gród winnicki): nagłówek manifestacji ks. Janusza Czetwertyńskiego przeciw ks. Antoniemu Czetwertyńskiemu; miejsce na tekst oznaczone jako „Vacuum”.
Akt nr 23
Manifestacja Szymona Prucknickiego[?] in diligentia z odwołaniem (recessus) manifestu: odstępuje od manifestu wniesionego 29 XII 1768 imieniem Wojciecha Jełowickiego[?], stolnika bracławskiego, przeciw Kazimierzowi, skarbnikowi owruckiemu (ojcu), i synowi Dominikowi Szpendowskim[?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
10Imieniem W. Jełowickiego[?] Stoł.[?] Bracł. Contra W. Kazimierzowi
11Skarbnikowi Owruckiemu Oycu y Dominikowi Synowi Szpen-
12dowskim[?] niesłusznie y złożoną w Aktach ninieyszych
13uczynionego odstępuie y ten Manifest za Kassowany
14mieć chce y maiąc powtórnie w pilności Swoiey
15Manifestuie się. S. Prucknicki[?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Krótka manifestacja „in diligentia cum recessu” (z odstąpieniem od wcześniejszego manifestu), 31 I 1769. Szymon Prucknicki[?] (nazwisko niepewne, podpis „S. Prucknicki m.p.”) odstępuje od manifestu, który złożył 29 XII 1768 w imieniu Wojciecha[?] Jełowickiego[?] (tytuł „St. Bracł.” – stolnik bracławski[?]) przeciw Kazimierzowi (skarbnikowi owruckiemu) i jego synowi Dominikowi Szpendowskim[?], i chce go mieć za skasowany. Tekst w części zalany. Nazwiska Jełowicki i Szpendowski – odczyty niepewne.
Streszczenie
Manifestacja z 31 I 1769 (gród winnicki): Szymon Prucknicki[?] odstępuje od manifestu z 29 XII 1768, który wniósł w imieniu Jełowickiego[?] przeciw Kazimierzowi i Dominikowi Szpendowskim[?], i uznaje go za skasowany.
Akt nr 24
Manifestacja in diligentia Teresy z Kopystyńskich[?], 1° v. Łasotowej, 2° v. Witkowskiej, o zaginięcie dokumentów i substancji po pierwszym mężu Antonim Łasocie, okrutnie zabitym przez hajdamaków (koliszczyzna 1768), oraz o zapis zeznany przez drugiego męża Stanisława Witkowskiego w grodzie (Statut litewski) – w obronie małoletnich dzieci z pierwszego małżeństwa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
7Grodu Winnic. Stanąwszy Oczewiście W. Jmć Pani Teresa z Kopystyńskich[?]
8pierwszego Łasocina, powtórnego zaś Stanisława Witkowskiego Szcze-
9gulnieyszey Opatrzności Boga ocalona w czasie przed Aktami Grodzkie-
10mi Winnickiemi przez niehamowane Hultaystwa w Narodzie Pod-
11danych rozpuszczenie ktore z doświadczenia stanowi Szlacheckiemu okru-
12ten[?] nayzym praktykowało się męczeństwem w Czasie ktorego niegdy Urodz.
13Antoni Łasota pierwszy Małżonek teraźnieyszey Manifestuiącey
14się okrutnie zabitym został przy zabiciu ktorego tak do Substancyi
15teraźnieyszey Manifestuiącey się iako y pozostałych Sukcessorów
16z niegdy Urodz. Łasoty spłodzonych Dokumenta wszelkie ściągaiące
17się y okazuiące Istotność Substancyi poginęły, szczegulnie po o-
18ćcu[?] y o kazuiące[?] Istotność Substancyi […] […] aż by w tym
19mienionym Stanie nie z żadney letkomyślności aż by w tym
20Osieroconym Stanie niedowszczętu[?] ieszcze zgubioney Fortunie
21ninieyszey Manifestantki y małoletnich dać było komu radę y ratu-
22nek Dzieciom wpowtórnie Małżeństwo za Urodz. Jmć Pana Sta-
23nisława Witkowskiego za ktorego usilnym staraniem w Sądowa[?]
24Poddanego własnego mniey potrzebne Szpargały na odebra-
25ne y przez tegoż w Tawczynie[?] leżnia[?] zaraz do Manifestantki
26przywiezione między ktoremi rewiduiąc Manifestantka Dożyw-
27otniey[?] Ręczne z podpisem y Pieczęcią między S. P. pierwszego Mał-
28żonka na wszystko generalnie Substancyą przyznaną wynalazła
29ktore ieszcze za Życia niegdy S. P. Urodz. Łasota autentycznie przy-
30znać ninieysze Manifestantce upewniał, aże Czas okropny
31y przerwanie Życia upewnienia stała się przeszkodą, iednak
32w nadgrodę szczerego przywiązania Myśla y wola Zapisów
33ręcznym z mocy Statutu Litewskiego dopełnił, żeby żadney ni-
34nieysza Manifestuiąca się w Swoiey własności y pozostałych Suk-
35cessorów z niegdy pierwszym Małżonkiem spłodzonych, iako wcale
36przez nie praktykowaną ruinę Hultaystwa[?] Pozbawiona Papierów nie
37popadała uszkodzeniu Swoym y małoletnich Imieniem w Asy-
38stencyi wyżey zmiankowanego powtórnego Małżonka iako Opie-
39kuna przed Aktami Grodu Winnickiego w pilności zanosi u-
40żalenie ktore ta[?] do Akt przyiąć prosi. Teresa Witkowska Jakobina[?]
k. 13v (skan 0016, strona lewa – 1. wiersz)
1Assystent Żony moiey podpisuię się Stanisław Witkowski m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja „in diligentia” z 1 II 1769 (pierwszy wpis lutego; ozdobny nagłówek „Mensis Februarius Anni 1769ni”). Manifestantka: Teresa z Kopystyńskich[?] (nazwisko rodowe niepewne), 1° v. Łasotowa, 2° v. Witkowska (podpis – ostatni wyraz niejasny, może „Jakobina”/„m.p.”), osobiście, z asystencją drugiego męża Stanisława Witkowskiego jako opiekuna. Pierwszy mąż, Antoni Łasota, został okrutnie zabity w czasie rozruchów chłopskich („hultajstwa w narodzie poddanych rozpuszczenie”, męczeństwo stanu szlacheckiego – koliszczyzna 1768), a jego dokumenty i dowody majątku zaginęły. Witkowski odzyskał przez poddanego część papierów (przywiezione z Tawczyna[?]), wśród których znalazł się ręczny zapis dożywotni z podpisem i pieczęcią Łasoty na rzecz żony, zgodny ze Statutem litewskim. Manifestacja zabezpiecza jej prawa i prawa małoletnich dzieci z pierwszego małżeństwa. Liczne miejsca składniowo mętne i kilka słów nieczytelnych.
Streszczenie
Manifestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): Teresa Witkowska, 1° v. Łasotowa, oświadcza, że jej pierwszy mąż Antoni Łasota zginął w czasie buntu chłopskiego 1768, a jego dokumenty zaginęły; zabezpiecza odnaleziony zapis dożywocia na swoją rzecz i prawa małoletnich dzieci.
Akt nr 25
Manifestacja in diligentia Ignacego Radanowicza[?] w imieniu JW. Mniszcha[?], chorążego nadwornego koronnego[?], dziedzica klucza Supronowskiego[?]: protest przeciw aresztom w dobrach klucza (m.in. aresztowi Pawła Rakowskiego, miecznika winnickiego, na rzeczach arendarza Zarzyńskiego – akt 9) jako krzywdzącym dziedzica, oraz przeciw arendarzowi Zarzyńskiemu o dewastację lasów, angarie poddanych i niewypełnienie kontraktu; zastrzeżenie, że rzeczy w kluczu należą do dziedzica (tekst gęsty, poplamiony – odczyt fragmentaryczny)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 13v (skan 0016, strona lewa – od 2. wiersza do ok. 3/4)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 13v (skan 0016, strona lewa; pismo bardzo gęste, liczne kleksy)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną Antonim
6pronowskiego[?] Dziedzica Plenipotent [?] [?] de diligentia
7[?] [?] Pryncypała Swego manifestuie się o to: Iż to Jmć Pan Jakób Zarczyński[?]
8[?] [?] trzymaiąc przez arendę z wspomnionych Dobr Klucza Supronowskiego [?]
9[?] [?] Dobr Wsi niektóre Wsi [?] [?] Dzierżawcom, Dębnowskiemu[?], Potoczyńskiemu[?]
10[?] innym Subarendował a inne Sam trzymał, y nie dość na tym że przez te subarendowanie
11Poddaństwo iest uciemiężone ale też y Pretensye[?] [?] do wspomnionych Possessorów Subarendownych
12[?] [?] to do Jmć Pana Czeczela[?] Stra[żnika?] [?] [?] a niegdy do [?]towickiego[?] do tych Intratnych
13[?] [?] y wielu Possessorów pozachodziły, [?] [?] [?] wspólney[?] Chudoby
14Zarczyńskiego Woytów y Gromad Possessye tegoż z tey będących[?] dobrowolnie były przyięte
15w Procesach [?] Pryncypała czyniącego niewinnie iest dotknięty y też
16y [?] areszta[?] do tey rzeczy zakończone, a Wiel. Zarczyński na uspokoienie wyż wyrażonych
17pretensyi [?] [?] że Areszt pod czas iego Possessyi zayszły [?] miał wziąć kwotę [?] dostarczaiące[?]
18od Arendarzów [?] [?] Possessorów swoich y tenże z mocy tychże aresztów uspokoić nie
19ma [?] [?] nadto Jure że nie w possessyi tychże Dobr będący o Areszta[ch]
20nie wiedząc y do tychże Dobr zbytych Interessować się nie mogąc nie winnie w
21też Procesu iest zawołowany y też Pretensye żadnym Sposobem do Dobr wyż wyra-
22żonych Klucza Supronowskiego [?] ściągaiąc się nie powinny, owszem do W. Zarczyńskiego
23regulowane być maią. Podobnym Sposobem W. Jmć Pan Rakowski Miecznik Winn.
24za iakiś Dług sobie od Wiel. Zarczyńskiego winny Czynsze z Arend Karczemnych
25Wiel. y inne Prowenta Pasieki Zboża Gorzałki tegoż Wiel. Zarczyńskiego w tychże Dobrach
26[?] aresztował y ten Areszt przez Woytów y Gromady w Asystencyi tegoż obżałowanego
27[?] [?] niby dobrowolnie przyięty, tym Sposobem W. Rakowski do Dobr Klu-
28cza Supronowskiego pretensyą Swoią, a Dług Sobie od W. Zarczyńskiego winny
29[?] uregulować usiłuie, a też że Nawet Imieniem JW. Chorążego N[adwornego] K[oronnego] czyni
30oświadczenie że Possessya Arendowna W. Zarczyńskiego trwać będzie do Roku
31[?] w Roku teraźnieyszym [?] Jmć[?] Pana Chorążego nadto ieszcze maiąc daleko większe
32pretensye o angarye y zepsucie Poddanych o Dezolacyą Lasów y spustoszenie
33[?] Ziemi [?] Dobr [?] [?] [?] Z przyczyn że teraz w Zarczyńskiego Intraty
34nowe [?] wybrać a pasieki zwyczay[?] Zedrzy[?] nie umie[?] y nie wypełniwszy
35nic y pod [?] opisu Kontraktu nie może, owszem przy Expiracyi tegoż Possessyi
36[?] Zu[?] Rędyca[?] przyiacht[?] nadgrodą nie na[?] [?] [?] [?] Pozwanie z tymże Ozymina[?]
37będzie a W. Rakowski choćby tenże Zboża Gorzałki Pasieki Chudoby Sprzęty
38domowe iest się iakie znaydują w Kluczu Supronowskim nayechawszy[?] chce[?]
39Dobra zabrał y tylko by Poddaństwa nie pokrzywdził Ipe[?] Opieki[?] Komisarz[?]
40[?] [?] nie myśle[?] ani będzie, a pretensya tu z mocy Aresztu do Osoby y Sub-
41stancyi Wiel. Zarczyńskiego Ściągać się powinny, o to teraz Wiel.
42[?] Imieniem JW. Pryncypała Swego manifestuie się o nieważność
43Aresztów. Ignacy Radanowicz[?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja „in diligentia” z 1 II 1769, nagłówek: „Maa Nomine JW. Mniszka[?] Chorą[żego] N. K.” (chorąży nadworny koronny – w 1769 urząd ten piastował Józef Mniszech? – identyfikacja niepewna; nazwisko odczytane z nagłówka jako „Mniszka”). Komparent i plenipotent: Ignacy Radanowicz[?] (podpis; nazwisko niepewne – może Radanowicz/Radziwonowicz). Treść: arendarz klucza Supronowskiego (Supranowskiego) Jakub Zarczyński (= Zarzyński z aktów 3 i 9; tu pisownia „Zarczyński”) podarendował niektóre wsie innym dzierżawcom (m.in. Dębnowskiemu[?], Potoczyńskiemu[?]), uciskając poddanych; wierzyciele Zarczyńskiego (m.in. Paweł Rakowski, miecznik winnicki – akt 9) zaaresztowali w dobrach klucza czynsze, prowenta, pasieki, zboże i gorzałkę. Plenipotent dziedzica protestuje, że pretensje te nie dotyczą dóbr ani dziedzica, lecz osoby i substancji Zarczyńskiego; że posesja arendowna Zarczyńskiego trwa do określonego roku; że dziedzic ma własne, większe pretensje do arendarza (angarie i zepsucie poddanych, dewastacja lasów, spustoszenie ziemi, niewypełnienie kontraktu), i wnosi o nieważność aresztów. Strona bardzo gęsto zapisana, z kleksami i przekreśleniami – znaczna część tekstu odczytana tylko fragmentarycznie; liczne [?].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Manifestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): plenipotent dziedzica klucza Supronowskiego, chorążego Mniszcha[?], protestuje przeciw aresztom nałożonym w dobrach klucza przez wierzycieli arendarza Jakuba Zarczyńskiego (m.in. Pawła Rakowskiego, miecznika winnickiego) i zgłasza własne pretensje do arendarza o ucisk poddanych i dewastację lasów (odczyt fragmentaryczny).
Akt nr 26
Manifestacja in diligentia Tomasza Majewskiego, podstolego brzeskokujawskiego[?], rewizora komory raszkowskiej skarbu koronnego, przeciw Ludwikowi Górskiemu, pisarzowi tejże komory, który przywłaszczył sobie komendę nad ludźmi wojskowymi i strażą, rozstawiał ich po ługach skarbowych i zabierał od ludzi krajowych (nie zagranicznych) broń, woły, konie, bydło i inne ruchomości na kilka tysięcy – dla zabezpieczenia się przed odpowiedzialnością
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 13v (skan 0016, strona lewa – dół) – k. 14 (skan 0016, strona prawa – górne 2/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 13v (skan 0016, strona lewa – dół, zalany)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickie-
4mi y przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Bur-
5grabstwa Grodu Winnic. Comparens personaliter W. Jmć Pan To-
13kazał, w czym ninieyszy Manifestant przestrzegaiąc całości Swo-
14iey aby w dalszym Czasie iakowego nieponiósł uszczerbku iako
15nie partycypował, żali w Czesne zanosi oświadczenie w pilności
16Swoiey. Tomasz Majewski m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja „in diligentia” z 1 II 1769. Manifestant: Tomasz Majewski (podpis), podstoli brzeskokujawski (P. B. K.), rewizor komory celnej raszkowskiej skarbu koronnego (Raszków nad Dniestrem – komora na granicy z Mołdawią). Obwiniony: Ludwik Górski, pisarz tejże komory, który bez porozumienia z rewizorem objął komendę nad strażnikami i ludźmi wojskowymi zaciągniętymi w służbie skarbu, rozstawiał ich po „ługach skarbowych” (nadrzecznych zaroślach – posterunki celne) i kazał im pobierać – nie tylko od cudzoziemców, ale i od krajowców – pieniądze i fanty (broń, woły, konie, bydło, ruchomości) na kilka tysięcy złotych, na własny pożytek. Majewski zastrzega, że w tym nie uczestniczył. Dół k. 13v częściowo zalany.
Streszczenie
Manifestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): rewizor komory celnej raszkowskiej Tomasz Majewski zastrzega swoją niewinność wobec nadużyć pisarza komory Ludwika Górskiego, który samowolnie objął komendę nad strażą skarbową i kazał zabierać od ludzi pieniądze, broń i bydło na własny pożytek.
Akt nr 27
Manifestacja Mikołaja Obuchowskiego, administratora dóbr Żabokrzycz[?] w imieniu i z polecenia Józefa Potockiego, krajczego koronnego, starosty leżajskiego, i Józefa Komorowskiego[?], pułkownika wojsk koronnych, posesora, przeciw Kazimierzowi Szawłowskiemu[?], miecznikowi[?] …, bezprawnie roszczącemu do części Żabokrzycza, i Józefowi Wilińskiemu[?]: wymuszenie kontraktu i skryptu na Michale Miastkowskim groźbą zabicia, gwałtowne odbieranie pól, sianożęci, zabór siana, zbicie i zelżenie ludzi, kradzieże koni, zbóż i broni, najazd z uzbrojonymi ludźmi (kosy, cepy, spisy, samopały) na dwór i chaty poddanych, zabór koni pod Winnicą
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 14 (skan 0016, strona prawa – od ok. 2/5) – k. 14v (skan 0017, strona lewa) – k. 15 (skan 0017, strona prawa – do ok. 3/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 14 (skan 0016, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickie-
4mi y przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Bur-
28iąc nato że te Dobra Żabokrzycza dla Wiel. Manifestuiącey
29Jaśnie Wiel. Comparentis Pryncypałom iure Hereditario przypadli,
30utrzymuiąc się violenter przy Possessyi, Łany, Grunta, Pola, Siano-
31żęci, bo odbierał y też Pola przez Lat kilka zasiewał y zbie-
32rał, Sianożęci kosił y Siana zabierał na Pasieki[?] Dworskie
33Wiel. Komorowskiego Possessora nayeżdżał y Pni Pszczół piętna-
34ście, y u Poddanych Jego własnych Pni Sześć Siana kopic osiem-
35dziesiąt na własney Sianożęci Wiel. Possessora Dworskiey zabrał,
36Urod. Tomasza Rakowskiego sługę Wiel. Komorowskiego ale Siebie
37z Listem przyiechałego zbił, skrwawił, Żupan y Kontusz na
38nim podarł, oczy popodbiiał, nogami onegoż deptał. Roku
39przeszłego Siano na Sianożęci do Siebie nienależące po brał, y Prętem[?]
40zasiał, y pozbierał. Ludziom tamecznym Wiolencye różne przez te wszystkie Lata
41za tak Dworowi iako y Poddanym czynił, Kozakowi z Listem
k. 15 (skan 0017, strona prawa; w górze „15”)
1do Urodz. Dyspozytora y Plenipotentów Zapał[?], bił, Konie odbierał z
2Listami y one darł, Kozaków w Dobrach trzymał y niezil[?] Konie
3niewinnie zabrane przetrzymał, Ludzi Poddanych Wiel. Possesso-
4ra grabił, Siekiery, Świdra, Fanty, onym zabierał, nawet po-
5zbiegłym Poddanym Wiel. Komorowskiego własnym w pade[?] ze
6zLudźmi na Gumnie Żyta Korcy kilka zabrał, Pracowitego Wasy-
7la Juszynka[?] zawołowszy do Siebie do Dworu zbił. Roku zaś te-
8raźnieyszego tenże Wiel. Szawłowski[?] zabrawszy Podwody z Ludźmi
9kilku zbrojno y orężem przybranych Summowane na Gumna Wiel. Komo-
10rowskiego Possessora własne violenter naiechał y tam w tymże Gumnie
11Jęczmienia Sztyrty[?] y Grochu Stóg, Pszenicy tamże w tymże Gumnie
12Płóg zabrał y do Dworu Swego zaprowadził przy ktorym za-
13bieraniu zboża Ludzi Swoich Zbroynych po wszystkich Traktach
14Drog porozstawiał, ktorzy za Ludźmi Szlachta z Orężem tak po
15Wsi iako y po drogach uganiali się y Urod. Dębickiego aż do Młyna
16wypędzili. Sam zaś Wiel. Szawłowski[?] z Urod. Wilińskim zebrawszy Ludzi
17Swoich uzbroionych Kosami, y Cepami, Spisami, Samopałami,
18pod Dwór Wiel. Komorowskiego Possessora podszedłszy na front
19y Chaty Dwie Poddanych Wiel. Possessora własnych naszedł,
20y tam Koni Trzy, Kulbaki Trzy, Sakwy, Samopał Jeden, Spis
21y tam Dwie w Chałupach będące gwałtownie zabrał Ludziom tam
22będącym violencyi Krzywd naczynił wraz z Urod. Wilińskim
23złączywszy się, Ktorych też Urod. Wiliński Jtidem[?] Ludzi Swoich z Pod-
24wodami zabrawszy na Piątą Sianożęć własną Wiel. Komorowskiego
25Possessora Żabokrzycza naiechał y Siana Sztyrtę Sążni sześć ko-
26szowych[?] Wołkiem maiącą violenter zabrał. Wiel. zaś Szawłowski[?] roz-
27nych[?] violencye Krzywdy czym Konie zabrane Kozackie do Winni-
28cy przyprowadziwszy przez Dni Pięć nieprzetrzymuiąc w Siebie
29trzymał głodem Onemorzał[?] y przetrzymane nazad zabrał y onych
30Stronie Oddać niechciał. O co wszystko ninieyszy Comparens po-
31wtórnie Manifestuie się. Mikołay Obuchowski m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Protestacja z 1 II 1769 (nagłówek: „Protta nne JW. Potockiego K. K.” – krajczego koronnego – „Jako y W. Szawłowskiemu[?] S. M.[?] y Innym”; w nagłówku zapewne „Contra”). Komparent: Mikołaj Obuchowski (podpis), administrator dóbr Żabokrzycz[?] (Żabokrzycze/Żabokrzyki, odczyt niepewny), w imieniu dziedzica – Józefa Potockiego, krajczego koronnego, starosty leżajskiego – i posesora Józefa Komorowskiego[?], pułkownika wojsk koronnych. Obżałowani: Kazimierz Szawłowski[?] (tytuł „S. M.”/„miecznik” – niepewny) oraz Józef Wiliński[?]. Szawłowski, choć nie dał Michałowi Miastkowskiemu żadnej sumy gotówką, a jedynie jakiś „rządzik” (tani towar?), groźbą zastrzelenia wymusił na nim skrypt, a potem kontrakt zastawny i inwentarz na jego części Żabokrzycza; uzyskał w trybunale lwowskim dekret reindukcyjny (powrót do posesji), choć części przeszły przez Miastkowskiego na Ruszkowskiego i Krynieweckiego[?], starościca bareckiego; latami odbierał pola i sianożęci, zasiewał i zbierał, zabrał 15 pni pszczół, 6 pni poddanych i 80 kopic siana, pobił sługę Tomasza Rakowskiego, bił kozaków z listami, zabierał konie, siekiery, świdry, zboże; w bieżącym roku najechał z uzbrojonymi ludźmi gumna i zabrał jęczmień, groch i pszenicę, a jego ludzie gonili szlachtę po drogach; z Wilińskim i ludźmi uzbrojonymi w kosy, cepy, spisy i samopały napadł dwie chaty poddanych, zabierając konie, kulbaki, broń; Wiliński zabrał sztyrtę siana; zagarnięte konie kozackie Szawłowski trzymał 5 dni o głodzie w Winnicy. Wiele nazw własnych i słów niepewnych; strony zalane w dolnej części.
Streszczenie
Protestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): administrator dóbr Żabokrzycz[?] w imieniu dziedzica, krajczego koronnego Józefa Potockiego, i posesora Józefa Komorowskiego[?] oskarża Kazimierza Szawłowskiego[?] i Józefa Wilińskiego[?] o wymuszenie kontraktu zastawnego groźbą zabicia oraz wieloletnie gwałty: zabory pól, siana, pszczół, zboża, koni i broni, pobicia ludzi i zbrojny najazd na dwór i chaty poddanych.
Akt nr 28
Manifestacja Jana Antoniego Felda[?] Bukojemskiego, podstolego podlaskiego, w imieniu własnym i Józefa Kurkowskiego[?], przeciw Janowi i Franciszce z Załęskich Kupczyńskim, małżonkom, i Józefowi Malinowskiemu, siostrzeńcowi, o zastąpienie drogi i zabór: Kupczyńska z ludźmi uzbrojonymi w kije 28 I 1769 zatrzymała na drodze publicznej podwody manifestanta jadące na Podole i zabrała zboże, mięso, wędliny i inne żywności na 6000 zł, a Kurkowskiego kazała gonić i wiązać
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 15 (skan 0017, strona prawa – dół) – k. 15v (skan 0018, strona lewa) – k. 16 (skan 0018, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 15 (skan 0017, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca February Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Bur-
5grabstwa Grodu Winnic. Comparens personaliter Wiel. Jmć Pan
6Jan Antoni Feld[?] Bukojemski Podstoli Podlaski Swoim y Urod.
7Kurkowskiego[?] Józefa Imieniem czyniący iako prędko atak znaczney
8[kustosz:] Krzywdzie
k. 15v (skan 0018, strona lewa)
1Krzywdzie Swoiey y publicznym Stalu[?] zastąpieniu nietylko Podwód
2ze Zbożem, Leguminami, Mięsiwem, Rybami, Motkami[?] y Końmi
3Samiami[?] przez niżey wyrażonych maiących zabraniu do wiedzia-
4ność[?] tak zaraz przychylaiąc się do Prawa y Konstytucyi pu-
5blicznych Drog y przejazdów ubespieczaiące, y iako też wszelkich zabie-
6rów grabieży y złera[?] zabraniaiący solennie na przeciw W. Jch Panstwa
7Janowi y Franciszce z Załęskich Kupczyńskim małżonkom tu-
8dzież Józefowi Malinowskiemu[?] Siestrzeńcowi cuiusvis Nominis Bu-
9ranskiemu[?] Dereblowemu[?] iakiego kolwiek Imienia y nazwiska
10Gospodarzowi y innym do Osob Dzieściu[?] z drągi, Kije przybra-
11nym drogi publiczney zastąpieniem skarży y protestuie się o to. Iż
12Wiel. Kupczyńska nie dosyć maiąc na ustawicznym Wiel. Kom-
13parenta Krzywd czynieniu y przez rozne Osobami rożnych
14Czasach, Honoru czernieniu, łzeniu, Dyffamowaniu, iako dawniey-
15sze świadczą Manifesta, ale tylko w naymnieyszym Punkcie nie
16zachowuiąc Prawa Spokoynosci, ile już po wypadłym Dekre-
17cie w Prześwietnym Trybunale Lwowskim na Woiewodztwie
18Bracławskim, peior a Malis addendo Die Vigesima Octava Janu-
19arii Anno praesenti Millesimo Septingentesimo Sexagesimo No-
20no z Ludźmi wyżey wyrażonemi Sama w Osobie Swoiey Podwód
21kilka do Wiel. Komparenta na Podole idące na drodze Publicz-
22ney zastąpiwszy, Ludzi Podwodników z Końmi, Saniami, na
31townie zabrała y zaprowadziła do Dworku Swego, za Urod.
32Kurkowskim z Kijami goniąc, wiązać y łapać kazała, w czym
33wszystkim tenże Comparens uciekaiąc się do Prawa y Sprawie-
34dliwości w tak wielkiey Krzywdzie przeciwko Wiel. Janowi Kup-
35czyńskiemu iako Mężowi onie[?] wstrzymanie Wiel. Mał-
36żonki Swoiey przeciwko zaś Wiel. Kupczyńskiey y Innym
37wyżey wyrażonym tak o zastąpienie z Kijami na do-
38browolney Drodze iako też o zabranie Zboża, Mięsiwa,
39Jagieł, Rzeczy, Sani[?] y Innych rzeczy na 6 Tysięcy Złotych
40idące wynoszących, Iterata de praemissis Inju-
41riis Supra[?] Nominatos Inculpatos[?] Violatores et Obsessores[?] …
42[podpis:] … res[?] Strutt[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Odpowiedź Kupczyńskiej (Kopczyńskiej), subdelegatowej grodu winnickiego – akt 38. Manifestacja z 1 II 1769. Manifestant: Jan Antoni Feld[?] Bukojemski (nazwisko niepewne), podstoli podlaski, w imieniu własnym i Józefa Kurkowskiego[?]. Obżałowani: Jan i Franciszka z Załęskich Kupczyńscy, małżonkowie, Józef Malinowski[?], siostrzeniec, gospodarz (Burański[?] Derebłowy[?]) i inni – razem ok. 20 osób uzbrojonych w drągi i kije. Mimo dekretu trybunału lwowskiego w sprawie (na województwo bracławskie), Kupczyńska 28 I 1769 osobiście zastąpiła na drodze publicznej podwody manifestanta jadące na Podole i zabrała: 16 korcy pszenicy, 6 korcy jagieł (kaszy jaglanej), 6 karmnych wieprzy oprawionych, 12 połci słoniny, 6 „pochrzybcin”[?], 12 schabów, 24 kumpie (szynki), 80 kiełbas, kiszki, nóżki, podroby, kilkadziesiąt motków przędzy, 6 korcy owsa, kilkadziesiąt (?), 18 kapłonów, 8 gęsi, 9 indyków, 6 prosiąt – na 6000 zł, zawiozła to do swego dworku, a Kurkowskiego kazała gonić z kijami i wiązać. Na marginesie k. 15v gwiazdki (*) – poprawka w wierszu 2. Zakończenie na k. 16: manifestuje się o zastąpienie drogi publicznej („Stratae publice”) i zastrzega dochodzenie prawem; podpis „Jan Antoni Feld[?] Bukojemski m.p.” (nazwisko potwierdzone podpisem i nagłówkiem aktu 29). UWAGA: wcześniejsza wersja tego pliku błędnie uznała wpis za urwany – wyraz „Krzywdzie” na dole k. 15 to kustosz, a nie podpis.
Streszczenie
Manifestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): podstoli podlaski Bukojemski oskarża Franciszkę Kupczyńską (z mężem Janem i ludźmi z kijami), że 28 I 1769 zatrzymała na drodze publiczną jego podwody jadące na Podole i zabrała zboże, mięso, wędliny, drób i przędzę wartości 6000 zł, a jego człowieka Kurkowskiego kazała gonić i wiązać.
Akt nr 29
Manifestacja Jana Antoniego Felda[?] Bukojemskiego, podstolego podlaskiego, plenipotenta Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego (dóbr ukraińskich), przeciw Pociejowi, strażnikowi wielkiemu litewskiemu, i Antoniemu Czajkowskiemu, regentowi koronnemu[?], o nieważność punktu dekretu trybunału koronnego lwowskiego wydanego bez pozwu i zawiadomienia komparenta (w sprawie wynikłej z zapisu z 1758 r. między Pociejem a Stanisławem Dalbą[?], Remigianem Długim[?], susceptantem grodzkim Leonem Maszkiewiczem[?], Piotrem Potockim i Franciszkiem Sobolewskim[?], podstolim latyczowskim)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 16 (skan 0018, strona prawa – od ok. 1/6) – k. 16v (skan 0019, strona lewa – do ok. 2/5)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 16 (skan 0018, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Win-
10ścił w czym Urod. Compns maiąc Swoię sprawiedliwe Obrony
11Czasu Prawa pokazać się maiące, ile niemaiący żadnego
12Pozwu ani Wiel. Czajkowskiego ad defensionem tey Spra-
13wy obliguiący, de insubsistentia Puncti Decreti Superi-
14us de Dato et de Data Expressi quo spectat Cathegoriam
15Mantis Comptis et Juditium Inferentis Lege et Justitia subsistere non va-
16lentis ratione praemissorum Omnium iterata Contra Supranomina-
17tos Inculpatos manifestatur vice offerendo hanc Injuriam ju-
18re vindicaturum ac veritatem expressam juramento Corpo-
19raturam[?] velle. Jan Antoni Feld[?] Bukojemski m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja „de insubsistentia puncti decreti” (o nieważność punktu dekretu trybunału koronnego lwowskiego), 1 II 1769. Komparent i podpisujący: Jan Antoni Feld[?] Bukojemski (podstoli podlaski – akt 28), plenipotent Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego, dla dóbr ukraińskich. Spór wynikał z transakcji (zapisu) zawartej w sobotę przed św. Tomaszem Apostołem 1758[?] między Pociejem, strażnikiem wielkim litewskim (i Stanisławem Dalbą[?]) a regentem Remigianem Długim[?], susceptantem grodzkim kamienieckim Leonem Maszkiewiczem[?], Piotrem Potockim, Franciszkiem Sobolewskim[?], podstolim latyczowskim, i komparentem. Bukojemski zarzuca, że dekret trybunału lwowskiego zapadł tuż przed limitą bez pozwu, bo nie posiada on dóbr w województwie bracławskim, a Antoni Czajkowski (regent – tytuł skrócony „R. Z. L.”[?]), bez pełnomocnictwa od niego, dopuścił do „zmownego” dekretu. Środkowa część tekstu na k. 16 (ok. 10 wierszy) odczytana tylko fragmentarycznie (gęste skróty, zalanie). Rok transakcji („Pięćdziesiątym Ósmym”[?]) niepewny.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Manifestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): Jan Antoni Feld[?] Bukojemski, plenipotent starosty śniatyńskiego Piotra Potockiego, protestuje przeciw strażnikowi wielkiemu litewskiemu Pociejowi i Antoniemu Czajkowskiemu o nieważność punktu dekretu trybunału lwowskiego wydanego bez pozwu i bez jego pełnomocnictwa.
Akt nr 30
Manifestacja in diligentia Jana Felda[?] Bukojemskiego, podstolego podlaskiego, w imieniu Józefa Bukojemskiego, syna rodzonego [bratanka?], o wydatkach poniesionych w 1768 r. na edukację i odzież synowca (buty, pas, sukno, płótno, baranki, krawiec, kuśnierz, kontusz, kałamarz, czapka, szkoła) – razem 24 zł i 241 zł z groszami
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 16v (skan 0019, strona lewa – od ok. 2/5) – k. 17 (skan 0019, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 16v (skan 0019, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca February Pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
2Effectibus[?] Złotych Pol. Sto Dwadzieścia Jeden, Jest Dwadzieścia Czte-
3ry de Diligentia et promptitudine Sui iterata manifestatur vice.
4Jan Antoni Feld[?] Bukojemski
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja „in diligentia” z 1 II 1769: Jan Antoni Feld[?] Bukojemski (por. akty 28–29) wylicza wydatki poniesione w 1768 r. na wychowanie („pro educatione”) i odzież synowca (bratanka) Józefa Bukojemskiego (w tekście „Syny[?] Rodzony” – zapewne syn brata rodzonego): buty (9 zł/rok), pas, sukno na bekieszkę (4 łokcie, 16 zł), baranki (11 zł), krawiec i kuśnierz (4 zł), kontrybucja i kałamarz[?], czapka (6 zł), gospodyni (24 zł), dyrektor (szkoły?) 43 zł, „effectibus”[?] 121 zł. Kilka pozycji i wyrazów niepewnych; suma końcowa niejasna.
Streszczenie
Manifestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): Jan Antoni Feld[?] Bukojemski, podstoli podlaski, zabezpiecza swoje roszczenia z tytułu wydatków na wychowanie i odzież bratanka Józefa Bukojemskiego w 1768 r.
Akt nr 31
Manifestacja Barbary z Tchorzewskich Zekrzdziny[?], wdowy po Macieju Zekrzdzie[?], przeciw Józefowi Borzkowi[?], cześnikowi s…[?], marszałkowi i komisarzowi dóbr kochanowskich[?] wojewody wielkopolskiego, o konie: sprzedał jej mężowi trzy konie za 21 czerw. zł, po czym konie odebrał, pieniędzy nie oddał i od sześciu lat zalega z kwotą, a teraz aresztuje jej chudobę w Przyborowcach[?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 17 (skan 0019, strona prawa – od ok. 1/5) – k. 17v (skan 0020, strona lewa – 1. wiersz)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 17 (skan 0019, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
5Grodu Winnic. Comparens personaliter Urod. Jmć Pani Bar-
6bara z Tchorzewskich Zekrzdzina[?] Wdowa niegdy Urod. Macieja
7Zekrzdy[?] Mał[żonka] Pozostała, Subveniendo integritati substantiae et
8Mariti Sui demortui ne aliquam in posterum patiatur Jacturam solenniter Ita
9de diligentia Sui przeciwko W. Jmć Panu Józefowi Szambowi[?] Borzkowi[?]
10[?]owskiemu Cześnikowi S…[?] Marszałkowi y Kommissarzo-
11wi Ante hac Dobr Kochanowskich[?] JW. Wielkopolskiego Komissarzowi[?]
12manifestuie się o to. Iż W. Borzki[?] Cześnik S…[?] siedząc
13w Dobrach Kossakowce[?] przy Urod. Komparentki Małżonku na-
14ten czas na Dyspozycyi w Dobrach Kossakowce[?] u JW. Katarzy-
15ny z Potockich Kossakowskiey Kasztelanowey Kamien[ieckiey?] będących, tey-
16że z Potockich Kossakowskiey … Dwadzieścia y Jeden wzię-
17giem Koni Trzy za Czerwonych Złotych Dwadzieścia y Jeden wzię-
18wszy y stargowawszy, też same Konie targiem wzięte przedał pienię-
19dze odebrał y w Zanie[?] Urod. Manifestuiącey się Małżonkowi tey
20Kwoty Dwadzieścia y Jeden Czerwonych Zł. nie oddał, y owszem
21Sukien put Trzech Parę, Ładownice y Parę put Pistoletów[?] wzięt
22Dwudziestu y Jeden Czerwonych Zł. zatrzymał od Lat Sześciu, przez
23tyle ich Rekwizycyi Przyiacielskich oddał, y przez lat Sześć
24przez tyle rekwizycyi y Przyia-
25cielskich ani Sukien swoich odebrać, a Dwudziestu y Jeden Czerwo-
26nych Zł. oddać niechciał y niechce, ale ieszcze in Ultimam perniti-
27em Urod. Protestantki czyniąc in Viduali Statu będącey Gruntu
28Pretensya[?] satisfactione Onemuż oddaiącey Całą Chudobę y Rzeczy
29w Dobrach Wsi Przyborowce[?] będące ważył się Sine Ulla
30iusta Pretensione Aresztować, a pieniędzy oddawać
31niechce, a zatym ninieysza Manifestuiąca się te Sukne W.
32Obżałowanemu ex nunc oddać deklaruiąc Każdego Dnia
33y Jedyny[?] Gdy W. Obwiniony chciał oddać Dwa-
34dzieścia y Jeden Czerwonych Złotych A teraz
35Iterate de Indebite Aresto Imposito y Nieoddanie Tey
36[kustosz:] Sobie
k. 17v (skan 0020, strona lewa)
1Sobie należącey Summy Manifestuie się. Barbara Zekrzdzina[?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 1 II 1769. Manifestantka: Barbara z Tchorzewskich Zekrzdzina[?] (nazwisko niepewne; podpis), wdowa po Macieju Zekrzdzie[?]. Obżałowany: Józef … Borzki[?] (nazwisko i tytuł „C. S.” – cześnik s…[?] – niepewne), b. marszałek i komisarz dóbr kochanowskich[?] wojewody wielkopolskiego[?]. Gdy był w dyspozycji w dobrach Kossakowce[?] Katarzyny z Potockich Kossakowskiej (por. akt 2 – kasztelanowa kamieńska), kupił od jej męża trzy konie za 21 czerw. zł, sprzedał je, a pieniędzy przez sześć lat nie oddał; zastawił też (?) trzy pary sukien, ładownicę i parę pistoletów; teraz bez podstawy aresztował jej chudobę we wsi Przyborowce[?]. Manifestantka deklaruje zwrot jego rzeczy i żąda 21 czerw. zł. Kilka wierszy (pisarz powtarzał wiersze) mętnych; liczne [?].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Manifestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): wdowa Barbara Zekrzdzina[?] skarży Józefa Borzkiego[?], że od sześciu lat nie zapłacił jej zmarłemu mężowi 21 czerwonych złotych za trzy konie, a teraz bezprawnie zaaresztował jej dobytek w Przyborowcach[?].
Akt nr 32
Manifestacja in diligentia ks. Trofima[?] Pawłowicza OSBM (bazylianina), w imieniu własnym, superiora i całego konwentu nowosieleckiego[?] bazylianów, przeciw Leonowi i Dawidowi Abramowiczom, podczaszym[?], braciom, o niezwrócenie 2000 zł pożyczonych od konwentu (skrypt z 7 V 1768 [?]) wraz z prowizją
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 17v (skan 0020, strona lewa – od ok. 1/10 do ok. 4/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 17v (skan 0020, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca February Pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki-
10przeciwko WW. Jchm Panom Leonowi y Dawidowi Abramo-
11wiczom Podczaszym[?] Jeste[?] Braciom między Sobą rodzo-
12nym in diligentia Sui ac Suorum Manifestuie y Protestu-
13ie się o to. Iż Ci Wielmożni Podczaszowie Jeste[?] na Skrypt
14ręczny zaciągnowszy Summy Dwa Tysiące Zł. Polskich
15u Konwentu wyż wyrażonego, Roku Tysiąc Siedm-
16set Sześćdziesiątego Siódmego, Dnia Szóstego[?] Maja,
17a w Roku niedawno Przeszłym Tysiącznym, Siedmsetnym,
18Sześćdziesiątym, Ósmym, w tymże Dniu y Czasie w
19Skrypcie ręcznym ad Satisfactionem wyrażonym oddać deklarowali
20raz z prowizyą onemy należącą, oddać deklarowali,
21y Opisali się, Ale ani Summy ani Prowizyi nie oddali y
22Konwentu wspomnionego nie uspokoili ratione Contraventionis opisaniu
23swemu więc considerando integritatem Ejusdem totius
24Conventus nomine Cujus Supra Manifestat et protestatur,
25Salva manente Melioratione si opus fuerit huius Mani-
26festationis Melioratione Eandem vero Actis Connotari pro-
27sit co y otrzymał. X. Trofim[?] Pawłowicz Ord. D. B.
28[na lewym marginesie, pod tekstem:] Magni.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 1 II 1769. Komparent: ks. Trofim[?] Pawłowicz, zakonnik Zakonu św. Bazylego Wielkiego (OSBM; podpis „X. Trofim Pawłowicz Ord. D. B. [Magni]”), w imieniu własnym, superiora ks. Arsemiusza[?] Nowosieleckiego[?] (lub superiora klasztoru nowosieleckiego) i całego konwentu. Pozwani: Leon i Dawid Abramowiczowie (tytuł „P. S.” – podczaszowie s…[?]), bracia rodzeni. Pożyczyli od konwentu na skrypt ręczny 2000 zł w 1767 r. (6[?] maja), zobowiązując się oddać w 1768 r. z prowizją, czego nie uczynili. Imię zakonnika i nazwa superiora/klasztoru niepewne.
Streszczenie
Manifestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): bazylianin ks. Trofim[?] Pawłowicz w imieniu konwentu protestuje przeciw braciom Leonowi i Dawidowi Abramowiczom o niezwrócenie pożyczonych w 1767 r. 2000 zł wraz z prowizją.
Akt nr 33
Protestacja Antoniego Drużbowicza przeciw Franciszkowi Rokickiemu, łowczemu …, posesorowi części dóbr Sałchebuwki[?], i podstarościemu Przerowiczowi[?] oraz gromadzie: poddani Rokickiego w zmowie z hultajami (hajdamakami) w czasie buntu 1768 napadli i obrabowali dwór komparenta, spalili go wraz z rzeczami, papierami i dokumentami do posesji dóbr Smarzyńce[?]; Rokicki nie wydał winnych, a jego brat ks. Rokicki udzielał im schronienia
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 17v (skan 0020, strona lewa – dół) – k. 18 (skan 0020, strona prawa – do ok. 3/4)
Językpol.
Transkrypcja
k. 17v (skan 0020, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca February Pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim Na-
5miesnikiem Burgrabstwa Grodzkim Winnickim
6[kustosz:] Comparens
k. 18 (skan 0020, strona prawa; w górze „18”)
1Comparens personaliter Urod. Jmć Pan Antoni Drużbowicz
2przychylaiąc się do Inquizycyi y dowodów solennie Contra
4Dobr Sałchebuwki[?] Części pewney Possessorowi iako Panu,
5Urod. Przerowiczowi[?] Podstarościemu y Gromadzie tey-
6że Części Skarży y Manifestuie się o to. Iż Gromada Poddan-
7stwa W. Rokickiego wziowszy wspułeczność z Hultajami y Za-
8bóycami a gdzie niektorzy sprowadziwszy Onych z umysłu na
9rabunki y Zabóystwa, iako się w Czasie dostatecznie dowiedział,
10napadłszy na Dwór Urod. Obżałowanego[?] z gruntu zrabowawszy
11wszystkie dobra y sprzęty wszelkie zabrawszy y między Siebie
12rozebrawszy podstarości y Gromada zalili[?] tenże Dwór spalili, w ktorym
13za Spaleniu nietylko rzeczy same w Osobności ale y Skrzynie[?]
14Sepet[?] w ktorych do między rzeczami y Apparencye Szlache-
15ckie Papiery do różnych Fortun Skrypta Zebrany na różne
16Summy, a Mianowicie Papiery do Possessyi Dobr Smarzyń-
17niec[?] pogorzeli, gdy zaś ponadeyściu dla uspokoienia Bun-
18tów Kommendy z woli Onegoż stawienia Tych Hultajów w
19Zwierzchności Dworu W. Rokickiego Urod. Komparent do-
20magał się, Jmć Xiądz Rokicki Brat Obżałowanego pod ten-
21czas znaiduiących się Ludzi do usprawiedliwienia się niestawił, na-
22reszcie wyznawaiących dla ucięcia od Kary do od przy-
23służenia się dopuścił, a przeto Komparenta do wielkiey Szko-
24dy y w dalszym Czasie do niebespieczeństwa Życia przy-
25prowadził. Dlaczego ninieyszy Comparens inquoviszero[?] y szko-
26dy y Zabóystwa przez Poddaństwo wyrażone popełnione de pomnie-
27się de Klauzulą[?] teraz rożne permissum omnium ut Innotescat Actis
28et Successoribus Eiusdem przeciwko wyż wyrażonym obżałowa-
29nym queritur et Manifestat. Antoni Drużbowicz
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Protestacja z 1 II 1769. Komparent: Antoni Drużbowicz (podpis). Obżałowani: Franciszek Rokicki (łowczy – województwo w skrócie niepewne), posesor części dóbr Sałchebuwka[?] (nazwa niepewna), podstarości Przerowicz[?] i gromada tej części. Poddani Rokickiego w czasie buntu 1768 sprzymierzyli się z hultajami (hajdamakami), niektórzy umyślnie ich sprowadzili; napadli i doszczętnie zrabowali dwór komparenta (w tekście „Obżałowanego” – pomyłka pisarza), rozebrali łupy i spalili dwór wraz ze skrzyniami z dokumentami, skryptami na różne sumy i papierami do posesji dóbr Smarzyńce[?]. Gdy po nadejściu komendy (wojska) do uspokojenia buntu komparent domagał się wydania winnych, ks. Rokicki, brat obżałowanego, nie stawił ich, a nawet pomógł im uniknąć kary. Kilka wierszy (koniec tekstu) składniowo mętnych.
Streszczenie
Protestacja z 1 II 1769 (gród winnicki): Antoni Drużbowicz oskarża Franciszka Rokickiego, jego podstarościego i gromadę o to, że poddani w zmowie z hajdamakami obrabowali i spalili jego dwór wraz z dokumentami w czasie buntu 1768, a winnych nie wydano.
Akt nr 33a
[wpis niewprowadzony] Protestacja w imieniu … Sanguszkówny[?] przeciw W. Tomaszewiczowi o opuszczenie urzędu[?] – sam nagłówek; reszta k. 18 i cała k. 18v puste, przekreślone zakrętasami
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
1[poniżej puste miejsce i zamaszysty zakrętas – tekst nie wpisany na tej stronie]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Nagłówek protestacji (bez numeru marginalnego w widocznej części), z pustym miejscem skreślonym zakrętasem; odczyt nagłówka bardzo niepewny („Protta nne … Sanguszkówny … W. Tomaszewiczowi o opuszczenie Urz…”). Także górne 3/5 k. 18v puste i skreślone zakrętasem; wpis niewprowadzony, bez numeru marginalnego.
Streszczenie
Nagłówek protestacji przeciw Tomaszewiczowi[?] (1769); tekst nie został wpisany lub znajduje się na następnej karcie.
Akt nr 34
Manifestacja Stefana Lewskiego w imieniu ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, dziedzica klucza pikowskiego, Ostrożka i in., przeciw Adamowi Czesnikowi[?], Ignacemu, łowczemu żarnowskiemu[?], i Janowi, podczaszemu malborskiemu, Przytulskim, braciom: na mocy prawa dożywotniego danego niegdyś ich ojcu na dobra Ostrożek (po jego śmierci wygasłego) nie ustępują z dóbr; urzędowa intromisja księcia nie została dopuszczona – nasłali zbrojnych ludzi na dobra Ostrożek, wypędzili posesorów Szulatyckich[?] i sami dobra odebrali
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 18v (skan 0021, strona lewa – dół) – k. 19 (skan 0021, strona prawa – górna połowa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 18v (skan 0021, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem
21festat vicibus prosząc hanc Copiam do Akt przyjęcia co y otrzy-
22mał. Stefan Lewski m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Odpowiedź Przytulskich – akt 35. Manifestacja z 3 II 1769. Komparent: Stefan Lewski (podpis), w imieniu ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego (por. akt 20 – dziedzic Pikowa), dziedzica klucza pikowskiego i dóbr Ostrożek (nazwa potwierdzona w akcie 35). Obwinieni: bracia Przytulscy – Adam (cześnik zwinogrodzki[?]), Ignacy (łowczy nowogrodzki[?]) – tytuły według aktu 35 i Jan (podczaszy malborski). Po śmierci ich ojca, Andrzeja[?] Przytulskiego, chorążego[?], któremu dano dożywocie na Ostrużku, prawo dożywotnie wygasło i książę kazał urzędowo wziąć intromisję; tymczasem bracia nasłali zbrojnych ludzi, wypędzili spokojnych posesorów (szlachtę Szulatyckich[?]) i objęli dobra. Kilka słów w połowie k. 19 nieodczytanych.
Streszczenie
Manifestacja z 3 II 1769 (gród winnicki): plenipotent ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, oskarża braci Przytulskich[?], że po wygaśnięciu dożywocia ich ojca na dobrach Ostrożek zbrojnie wypędzili posesorów i bezprawnie objęli dobra księcia.
Akt nr 35
Kontrmanifestacja Jana Przytulskiego, podczaszego malborskiego, w imieniu własnym i braci Adama, cześnika zwinogrodzkiego, i Ignacego, łowczego nowogrodzkiego, przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi klucza pikowskiego: dobra Ostrożek z przyległościami (w woj. bracławskim, kijowskim i wołyńskim) posiadają z mocy transakcji sandomierskiej z ks. Januszem Sanguszką, marszałkiem nadwornym litewskim (Konstantynów, 10 VIII 174…), na rzecz ojca Andrzeja, podstarościego grodzkiego krzemienieckiego, potwierdzonej konstytucją sejmu 1768; Poznański bezprawnie z nasłaną szlachtą intromitował się i wsławił gwałtami w Kaleczach[?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data4 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 19 (skan 0021, strona prawa – dolna połowa) – k. 19v (skan 0022, strona lewa – do ok. 2/3)
Językpol.
Transkrypcja
k. 19 (skan 0021, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Czwartego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y przedemną Antonim Jałowickim
5Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu Winnic. Comparens
6personaliter Wiel. Jmć Pan Jan Przytulski Podcz[aszy] Malbor[ski]
7Swoim y Braci Swoich Wiel. Adama Cześ[nika] Zwinogr[odzkiego]
8Ignacego Łowczego Nowogr[odzkiego] Przytulskich Imieniem czy-
9niący, ktora mogł powziąć wiadomość o takowym nieuzna-
10łamaniu[?] poprzedni czyniącym przestrzegaiąc Całości Praw
11Sobie y Braci Swoim służących y nadanych, ażeby przez
12zamilczenie iakowego uszczerbku nie poniosł, tak zaraz zna-
8czaszemu Malbor[skiemu] Synom Przytulskim na Dobra Wieś Ostrożek y In-
9sze[?] [?] y Nowy Ostrożek y na Inne w Woiewodztwach Bracł. Kijowskim
10y Wołyńskim leżące, vigore ktorych Praw in Actuali Possessione prae-
11sentanei Comparentes iako też y Konstytucyi na Seymie Warszawskim
12Extraordynaryinym świeżo nastąpioney w Roku Tysiąc Siedmset
13Sześćdziesiątym Ósmym, wszystkie Prawa nadane przed Tranzak-
14cyami Sendomirskiemi vigore Juris Ordinationis y utwierdzaiącey
15Iż Sukcessorowie Tranzakcyom Possessorów maiący Sobie Służące
16y nadane przed temiż Tranzakcyami Sendomirskiemi Prawa do
17dzierżenia Dobr Prawu Ich dożywotniemu podległych do da-
18lszy[?] niebyli w Aktualnym dzierżeniu Dobr zostawie maią zpe-
19[łnie][?] winni będą, Jeden zas[?] Oskarżony śmiał y ważył się w Dobra Wieś
20Ostrożek cum Attinentiis Intromitować się z nasłaniem Szlachty
21ktorzy iako Inwazorowie postępowali Ludzi po Wsi Kaleczach[?] bi-
22ciem niemiłosiernym y Inne wiolencye czyniąc, Zaczym użalaiąc
23się tak o nieważność tego bez Prawnego uważywania się iako
24o Inwazyą Dobr niesłusznie przez Szlachtę uczynioną Iterum
25atque Iterum Manifestuie się offerendo se ex praemissis Omnibus Ju-
26re mediante Actorum Transactiones hanc Causam evincentes Fore
27in termino nullo vicio Juris Subjectam demonstraturum poenasque
28ratione vexationis ac refusionem damnorum causatorum et cau-
29sandorum expatiturum velle Salva Ejusdem Mantis agendo J. Przy-
30tulski m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Kontrmanifestacja z 4 II 1769 do aktu 34. Jan Przytulski (podpis), podczaszy malborski, w imieniu swoim i braci Adama (cześnika zwinogrodzkiego) i Ignacego (łowczego nowogrodzkiego), przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi klucza pikowskiego (por. akty 19–20). Przytulscy dzierżą Ostrożek (Stary i Nowy) i inne dobra w województwach bracławskim, kijowskim i wołyńskim na mocy nadania ks. Janusza Sanguszki, marszałka nadwornego litewskiego, danego przed transakcjami sandomierskimi (ordynacja ostrogska) ojcu Andrzejowi, podstarościemu grodzkiemu krzemienieckiemu (data: 10 VIII 174…[?], Konstantynów Stary[?]), utrzymanego w mocy konstytucją sejmu nadzwyczajnego warszawskiego 1768. Poznański mimo to intromitował się w Ostrożek z nasłaną szlachtą, która jak najeźdźcy biła ludzi we wsi Kalecze[?]. Kilka miejsc (rok nadania, część wiersza o miejscowości wydania) nieodczytanych. Nazwa dóbr: tu wyraźnie „Ostrożek” – w akcie 34 odczytana jako „Ostrużek[?]”.
Streszczenie
Kontrmanifestacja z 4 II 1769 (gród winnicki): bracia Przytulscy bronią swojego prawa do dóbr Ostrożek, nadanych ich ojcu przez ks. Janusza Sanguszkę i potwierdzonych konstytucją 1768, przeciw gubernatorowi pikowskiemu Józefowi Poznańskiemu, który z nasłaną szlachtą przemocą intromitował się w te dobra.
Akt nr 36
Manifestacja Antoniego Pawlickiego[?] w imieniu Barbary z Duninów, marszałkowej wielkiej litewskiej, matki, oraz Józefa (marszałka wielkiego litewskiego), Hieronima (starosty czerkaskiego) i Janusza, synów, książąt Lubartowiczów Sanguszków, dziedziców Krasnenkiego[?] z przyległościami, przeciw Adamowi i Salomei z Kąckich Chołoniewskim, kasztelanostwu buskim, dziedzicom Ometyniec: wbrew transakcji z 1766 i protestacji z IX 1768 Chołoniewscy przywłaszczają grunty, lasy, sianożęcia (uroczyska Worszczanka, Las Wielki, Róg, Las Martynców zwany Dąbrowa Sołtusza[?]) należące do Krasnenkiego i przesunęli granice
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 19v (skan 0022, strona lewa – dół) – k. 20 (skan 0022, strona prawa) – k. 20v (skan 0023, strona lewa – do ok. 4/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 19v (skan 0022, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dziewiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winni-
36Xiążęta Jchm Sanguszkowie nikomu nigdy niezwykli czynić, ale szczegulnie
37tylko własności Swoiey przestrzegaią. Atoli JW. Chołoniewski Ka-
38sztelan Buski wyraża w Manifeście Swoim wyżey de Actu wyra-
39żonym że czynił Przyiacielską Kroki w zachodzącey o Grunta Kłu-
40tni do JO. Xiężney Jeymci Sanguszkowey Marszałkowey Wiel-
41kiey W. X. Lit. Sąsiadkami[?] Sam tego JW. Chołoniewski Kaszt.
42Buski że y JOO. Xiążęta Jchm Sanguszkowie Dziedzice Dobr
43Wsi
k. 20v (skan 0023, strona lewa)
1Wsi Krasnenkiego niebyli dalecy od Zakończenia y uspokoienia Przy-
2iacielskiego a tym końcem porazy kilka według umowy Przyiaciół
3z Strony Swoiey uproszonych na Grunt Krasnenkiego sprowadzali bez
4żadnego iednak uspokoienia y zakończenia Interessu, albowiem lubo kol-
5wiek uproszeni z Obudwóch Stron Przyiaciele na Grunt wyieżdżali
6znaleźli zawsze Silnuiącą Oppozycyą z Jedney Strony Dziedziców
7Dobr Krępiwny z Drugiey Strony Dziedziców Dobr Krasno[?]-
8wiec przez ktorych Granice JW. Chołoniewski Kaszt. Buski prze-
9stępuiąc y Grunta ciech Dobr do Wsi Ometyniec zabieraiąc ustę-
10powat ieszcze od Dobr Wsi Krasnenkiego Grunta, Pola, Lasy, y Siano-
11żęci do tychże Dobr Swoich Wsi Ometyniec przywłaszczyć
12y przyłączyć, dlatego sprowadzeni Przyiaciele widząc oczywiście
13niesprawiedliwe wdzieranie się y odbieranie cudzych Gruntów przez JW.
14Chołoniewskiego Kaszt. Buskiego a niemogąc Onemu po Przyiaciel-
15sku wyperswadować musieli bez żadnego Skutku rozjeżdżać się.
16Co zas przynależy ostatniey Tranzakcyi w Lubartowie Roku
17Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Szóstego Dnia Piętnaste-
18go Grudnia przez JW. Chołoniewskiego Kaszt. Buskiego ekspe-
19dyowaney JO. Xiężnie Jeymci Sanguszkowey Marsz. Wielkiey W. X.
20Lit. podaney, ktora ponieważ Oczewiście na potwierdzenie
21Gruntów do Dobr Krasnenkiego zdawna należących iest na-
22pisana, dlatego przez Manifest w Grodzie Krzemienieckim wyżey
23de Actu wyrażonego zreklamowana, Jako y Teraźnieyszy
24Manifestans nomine JOO. Xiążąt Jchm Pryncypałów
25Swoich de nullitate et Invaliditate pomienioney Tran-
26zakcyi tum ratione praemissorum Omnium Manifestuie y pro-
27testuie się oraz przeciwko wyżey de Actu zaniesionemu Imie-
28niem JW. Chołoniewskich Matt. z Niesprawiedliwym
29Opisaniem Manifestowi reprotestuie się oświadczaiąc Imie-
30niem JOO. Xiążąt Jchm Pryncypałów Swoich Staro-
31dawne Granice y Używanie Gruntów zdawna do Dobr Wsi
32Krasnenkiego należących utrzymywać. Salva praesenti
33Manifestationis si opus fuerit melioratione reservata.
34Antoni Pawlicki[?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja i reprotestacja z 9 II 1769. Komparent: Antoni Pawlicki[?] (podpis; nazwisko niepewne). Mocodawcy: Barbara z Duninów Sanguszkowa, marszałkowa wielka litewska (wdowa po Pawle Karolu Sanguszce), i jej synowie, książęta Lubartowicze Sanguszkowie: Józef (marszałek wielki litewski), Hieronim (starosta czerkaski) i Janusz – dziedzice Krasnenkiego[?] (Krasne?) w województwie bracławskim. Przeciw: Adam i Salomea z Kąckich Chołoniewscy, kasztelanostwo buscy (por. akt 12), dziedzice Ometyniec. Nawiązanie do manifestu w grodzie krzemienieckim z 9 IV 1768 i reprotestacja przeciw protestacji Chołoniewskich w grodzie winnickim z 9 IX 1768. Argumentacja: konstytucja 1601 (approbata „listu Meleszkowego”) ogranicza grunty Ometyniec do pół mili; po konstytucji 1717 wieś przeniesiono w inne miejsce, wyżej nad rzeką Ometynką, i Chołoniewski rozszerzał grunty, zabierając je od Krępiwny[?] (Spędowskiego[?]), przechodząc dawne granice i groble kropiwiańskie[?] i zabierając z pomocą kozaków grunty, lasy i sianożęcia Krasnenkiego (uroczyska Worszczanka, Las Wielki, Róg, Las Martynców zwany Dąbrowa Sołtusza[?]). Przyjacielskie zjazdy rozjemców nie przyniosły skutku. Transakcja w Lubartowie z 15 XII 1766, wydana przez Chołoniewskiego i podana marszałkowej, ma być nieważna. Dolne partie kart zalane; nazwy uroczysk i wsi częściowo niepewne.
Streszczenie
Manifestacja z 9 II 1769 (gród winnicki) w imieniu Barbary Sanguszkowej, marszałkowej wielkiej litewskiej, i jej synów przeciw Adamowi i Salomei Chołoniewskim, kasztelanostwu buskim, o zabór gruntów, lasów i sianożęci dóbr Krasnenkie[?] do Ometyniec i przesunięcie granic; zarzut nieważności transakcji lubartowskiej z 1766 r.
Akt nr 37
Manifestacja de expleta possessione Stefana Lewskiego w imieniu ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, dziedzica dóbr Chomutyńce: po śmierci dożywotnika Waleriana Michałowskiego, łowczego zwinogrodzkiego, książę intromitował się do Chomutyniec przez Nowickiego i Glińskiego i spokojnie wysiedział posesję
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 20v (skan 0023, strona lewa – dół) – k. 21 (skan 0023, strona prawa – górne 2/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 20v (skan 0023, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dziewiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzki-
4mi Winn[ickiemi]
k. 21 (skan 0023, strona prawa; w górze „21”)
1Winnickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim Namiesni-
[Uwagi transkrybenta:] Por. akt 39 (zajęcie Chomutyniec przez wdowę Honoratę Michałowską). Manifestacja „de expleta possessione” z 9 II 1769. Stefan Lewski (podpis; nazwisko tu wyraźne – w akcie 34 odczytane z [?]) w imieniu ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, dziedzica dóbr Chomutyńce: po śmierci dożywotnika Waleriana Michałowskiego (łowczego – województwo w skrócie „Zwinogr.”[?]) i wygaśnięciu jego prawa książę jako dziedzic przez Nowickiego i Glińskiego intromitował się i spokojnie, bez przeszkód, wysiedział posesję.
Streszczenie
Manifestacja z 9 II 1769 (gród winnicki): plenipotent ks. Antoniego Lubomirskiego oświadcza, że po śmierci dożywotnika Waleriana Michałowskiego książę objął i spokojnie posiada dobra Chomutyńce.
Akt nr 38
Kontrmanifestacja Franciszki z Załęskich[?] Kupczyńskiej, subdelegatowej grodu winnickiego, w imieniu własnym i męża Feliksa[?] Kupczyńskiego, subdelegata, z asystencją instygatora Jana Jedleckiego, przeciw Janowi Bukojemskiemu, podstolemu podlaskiemu (por. akt 28): nie było napadu na drodze – podwody z rzeczami (żyto, pszenica, jagły, wieprzowina, kiełbasy, motki konopne itd.) z jej własnego majątku, zabranego wcześniej przez Bukojemskiego ze wsi Łuki[?], odebrała jako swoje; Bukojemski wcześniej wygnał z części Łuki Zabokrzyckiej jej i męża posesorów z kozakami, uzyskał w trybunale lwowskim podstępny dekret; żąda zwrotu dwóch podwód parokonnych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 21 (skan 0023, strona prawa – od ok. 2/5) – k. 21v (skan 0024, strona lewa – do ok. 4/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 21 (skan 0023, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca February Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
4y Przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Bur-
5grabstwa Grodu Winnic. Stanowszy się Osobiście Wiel. Jey-
6mć Pani Franciszka Kopczyńska[?] Subdelegatowa Grod.
7Winnic. Swym y Wiel. Feliksa Kopczyńskiego[?] Subdelegata
8Grod. Winnic. Małż[onka] Swego Imieniem w Assystencyi Urod. Jana Jedle-
7y Małżonka Oney z Ich własności przy wyieździe y wy-
8gnaniu z Dobr Łuki zabraney y zagarnięney Łakat[?]
9natychmiast pretendować Kwotę ile nie przystał y nad dwóch Podwo-
10dach Parokonnych żadnym Sposobem pomieścić się nie
11mogło, aże Wiel. Komparentka nie naważywszy iak należy oną mała
12Sobie z Własności Swoiey przysłanego Kwit dać z Sprawiedli-
13wości powinna była y ten podpisawszy Podwodnikom Ja o-
14dać kazała, Czas widząc iż nie natychmiast Kwit był dany na Sie
15Wiel. Bukojemski Pod. Podl. pretendować go niesłusznie przy-
16kazał ale tylko nale co przywiezli na Dwóch Podwodach Kwi-
17tu nieprzyjmujący Wiel. Bukojemskiemu donieśli przeto W. Oskar-
18żony zemsty ten Sposób tak podstępny nie Udat za Mani-
19festował się niesprawiedliwie przeciwko Wiel. Manifestance usiłując
20przymieć oczywistość prawney y Sprawiedliwey Wiel. Kompa-
21rentki y Oney Małżonka Sprawy niby o iakąś gwałt Zabor
22y zastąpienie na Drodze, lecz iako wszystkie Kroki W. Bukojem-
23skiego Podst. Podl. we Sprawie Wiel. Manifestantki y Mał[żonka]
24Oney z Sobą oskarżonym zmianą są podstępne y niesprawie-
25dliwe Tak y Obietnica uprzerzeczonym Manifeście iest nie-
26słuszna ponieważ rzecz do wierzenia niepodobna aby Dwie
27Podwody Parokonnych tyle unieść mogły ile W. Oskar-
28żony w Manifeście Swoim wyraził, że zaś nie były gra-
29bione też Dwie Podwody ale Sam One iako z własności Ma-
30nifestantów W. Bukojemski przysłał, ktore W. Oskar-
31żony w Łuce przy nayeździe zabrał. A zatym W. Komparentka
32Swym y W. Małż. Swego Imieniem w Assystencyi Prawny
33Contra temuż W. Bukojemskiemu Pod. Podl. o niesłusznie
34Manifestem opisanie y niesprawiedliwe Obietnice oświadcza-
35jąc się z przystanego Sobie słodnie odebrała to w Czasie Rez[?]
36… … … do żądzenia się przyiąć powtórnie Manifestuie się y Remani-
37festuie. Franciszka Kopczyńska. Jako Assystent podpi-
38suię się Jan Jedlecki Instyg. Grod. Winnic. m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Kontrmanifestacja z 9 II 1769 do aktu 28. Manifestantka (podpis „Franciszka Kopczyńska”): Franciszka (z Załęskich – akt 28) Kopczyńska/Kupczyńska, subdelegatowa grodu winnickiego (S. G. W.), w imieniu własnym i męża Feliksa[?] Kopczyńskiego, subdelegata grodu winnickiego, z asystencją instygatora Jana Jedleckiego (podpis). Twierdzi, że Bukojemski wcześniej z nasłanymi kozakami wygnał ją i męża, prawnych posesorów części wsi Łuka Zabokrzycka[?], zabrał zboże, bydło i rzeczy, nadużył powierzonego blankietu i podstępnie uzyskał w trybunale lwowskim dekret zysku; dwie podwody parokonne z żywnością (pszenica, jagły, słonina, sadło, schaby, kumpie, nogi wieprzowe, głowy, polędwice, kiełbasy, motki konopne, worki) były z jej własnego, zabranego w Łuce dobra i zostały przysłane przez Bukojemskiego; przyjęła je jako swoje i chciała dać kwit; niemożliwe, by dwie podwody uniosły tyle, ile Bukojemski wymienił. Nazwisko pisane tu „Kopczyńska”, w akcie 28 „Kupczyńska”; imię męża (Feliks) w akcie 28 – Jan; rozbieżność pozostawiona. Kilka wierszy (koniec) zalanych i niejasnych.
Streszczenie
Kontrmanifestacja z 9 II 1769 (gród winnicki): Franciszka Kopczyńska (Kupczyńska), subdelegatowa grodu winnickiego, zaprzecza zarzutom Bukojemskiego (akt 28) – podwody z żywnością były jej własnością zabraną wcześniej przez niego przy zbrojnym wygnaniu jej i męża z części wsi Łuka; oskarża Bukojemskiego o najazd i podstępny dekret.
Akt nr 39
Manifestacja Józefa Poznańskiego, ekonoma klucza pikowskiego, w imieniu ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, dziedzica Chomutyniec, przeciw Honoracie z Dzierżbickich[?] Michałowskiej, wdowie po Walerianie Michałowskim, łowczym zwinogrodzkim, Sieleckiemu[?] i innej szlachcie oraz poddanym sprowadzonym z Polesia: po śmierci dożywotnika i intromisji księcia wdowa bez prawa zajęła Chomutyńce, wygnała dwóch szlachciców dyspozytorów z zamku, groziła kijami, zabrała konie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 21v (skan 0024, strona lewa – dół) – k. 22 (skan 0024, strona prawa – do ok. 4/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 21v (skan 0024, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Jedynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi
k. 22 (skan 0024, strona prawa; w górze „22”)
1Winnickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim Namie-
30pokryć ukrzywdzenia tam ne et Bonis Supra memoratis
31expulsionis quam etiam circa expulsionem variarum perpetra-
32tarum violentiarum nne Cuius Supra contra Nominatos In-
33culpatos Salva manente melioratione Iterum Iterumque Ma-
34nifestatur. J. B. D.[?] Poznański m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 11 II 1769. Komparent: Józef Poznański (podpis „J. B. D.[?] Poznański”), ekonom (w aktach 19–20 – gubernator) klucza pikowskiego, w imieniu ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, dziedzica Chomutyniec (por. akt 37 – intromisja i spokojne wysiedzenie posesji). Obwinieni: Honorata z Dzierżbickich[?] Michałowska, wdowa po Walerianie Michałowskim, łowczym zwinogrodzkim, Sielecki[?] i inna szlachta oraz poddani sprowadzeni z Polesia. Dożywocie na Chomutyńce służyło tylko zmarłemu Walerianowi; mimo intromisji księcia wdowa z nasłanymi ludźmi zajęła dobra, wygnała dwóch szlachciców-dyspozytorów z zamku, grożąc im kijami i kalecząc konie. Imię dożywotnika: tu „Walerian” (w akcie 37 odczytane „Walery[?]”).
Streszczenie
Manifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki): ekonom pikowski Józef Poznański w imieniu ks. Antoniego Lubomirskiego oskarża wdowę Honoratę Michałowską i jej ludzi o przemocowe zajęcie Chomutyniec po wygaśnięciu dożywocia jej męża i wygnanie dyspozytorów księcia.
Akt nr 40
Kontrmanifestacja Józefa Poznańskiego (ekonoma pikowskiego) przeciw Maciejowi Małkowskiemu, łowczemu drohickiemu, w sprawie hanyżu (akt 19): Małkowski, wiozący w 1768 hanyż z Pobereża na wiosnę, zostawił go w Pikowie; z braku wieści, za zgodą obu stron przy rozmowie przed św. Michałem, Poznański w trudnych czasach sprzedał go Żydowi Leonowi[?] Dawidowiczowi po 17 zł za kamień (dobra cena), a dopiero w styczniu 1769 Małkowski przyjechał i pieniądze odebrał; sprzedaż była za jego wiedzą i zobowiązaniem
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 22 (skan 0024, strona prawa – dół) – k. 22v (skan 0025, strona lewa – do ok. 4/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 22 (skan 0024, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Jedynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim
5Namiesnikiem Burgrabstwa Grod. Winnic. Comparens
6Personaliter Urod. Jmć Pan Józef Poznański iak tylko
7[kustosz:] o Manifeście
k. 22v (skan 0025, strona lewa)
1o Manifeście od Wiel. Małkowskiego Contra Sobie w Aktach Ninie-
2yszych Grod. Winnic. Anno praesenti Die Vigesima Octava Janu-
3arii zaniesionym wiele Niesprawiedliwemi Zarzutami napełnio-
4nym mogł powziąć wiadomość tak zaraz przychyliwszy się do
5Samey Słuszności solennie naprzeciwko W. Maciejowi Małkowskie-
6mu Łowczemu Drohickiemu Manifestuie y remanifestuie się w takowy
7Sposob. Iż Jmć Obwiniony prowadząc z Pobereża Hanysz[?]
8ieszcze w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmym
9na Wiosnę Stanął w Dobrach JO. Xięcia Jmci Woiewody
10Lubel. w Pikowie stał niemogąc żadnym Sposobem daley
11prowadzić z przyczyny że Droga mocno popsuła na nie
12zbyt Jmć Obwinionego uproszeniu na przytrzymanie Sie mu-
13siał Urod. Manifestans pozwoliwszy mieysca na Złożenie
14mie ten Hanysz przyjąć po ktorym Złożeniu zobaczy-
15wszy się Urod. Manifestans z Wiel. Obżałowanym Jmć[?] przed Swiętym
25mu dobrze się maiącemu y pewnemu, obawiaiąc się aby w
26Czasie teraźnieyszym iakowym Sposobem ten Hanysz
27nieprzepadł na Kartę oddał ktorego Hanyszu Kamieni
28Sto Szesnaście y Ok. kilkanaście wyszło po ktorym prze-
29daniu W. Obwiniony dopiero Anno praesenti in Januario
30przyiechawszy y Zakamiem Sześć pieniądze odebrawszy
31Coram Actis praesentibus Castr. Winnic. o przedanie tego Ha-
32nyszu niby swoim domysłem bez żadney Obligacyi W. Obża-
33łowanego Zamiost ktore przedanie iako niewiele przymdo-
34mysłem lecz za usilną Obligacyą W. Obwinionego nastą-
35piło tak oniesłuszne opisanie tenże Urod. Comparens Con-
36tra Nominatum Inculpatum iteratis quam Solennissi-
37me Manifestat ac Remanifestat vicibus. J. B. D.[?]
38Poznański m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Kontrmanifestacja z 11 II 1769 do aktu 19 (manifestacja Małkowskiego z 28 I 1769). Józef Poznański (podpis „J. B. D.[?] Poznański”) twierdzi, że Maciej Małkowski, łowczy drohicki, wioząc wiosną 1768 r. hanysz[?] (towar – może anyż/konopie) z Pobereża, zatrzymał się w Pikowie z powodu zepsutej drogi i na jego prośbę złożono towar; przed św. Michałem przy spotkaniu Małkowski prosił, by wobec braku możliwości odbioru Poznański sprzedał go po 17[?] zł za kamień; w trudnych czasach Poznański z trudem znalazł kupca – pewnego Żyda Jcha (Icka)[?] Dawidowicza, mieszczanina pikowskiego – i sprzedał na kartę (kredyt) 116 i kilkanaście kamieni; w styczniu 1769 Małkowski przyjechał i odebrał część pieniędzy. Sprzedaż nastąpiła na wyraźne zobowiązanie Małkowskiego, a jego manifest jest niesłuszny. Kilka słów (zwłaszcza fragment o zobowiązaniu i cena „po Zł. Siedm…”) niepewnych.
Streszczenie
Kontrmanifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki): Józef Poznański odpiera zarzuty Macieja Małkowskiego (akt 19) – towar złożony w Pikowie sprzedał Żydowi Dawidowiczowi na prośbę samego Małkowskiego, w trudnych czasach i za dobrą cenę, a Małkowski odebrał już pieniądze.
Podcast do tej części
Odcinek 1
Osiemdziesiąt kiełbas i brutalna rzeczywistość szlachty