Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 2 z 24
Akty 41–80
Wpisy od 11 II 1769 do 9 III 1769
Akt nr 41
Manifestacja de expleta possessione Józefa Sieleckiego, cześnika drohickiego, w imieniu Honoraty z Dzierżbickich Michałowskiej, wdowy po Walerianie Michałowskim, łowczym zwinogrodzkim, i jej dzieci: na mocy praw nadanych przez ks. Janusza Sanguszkę, marszałka nadwornego litewskiego, wdowa jako aktualna i dożywotnia posesorka intromitowała się do Chomutyniec (klucz pikowski) i od 4 I do 3 II 1769 spokojnie wysiedziała posesję
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 22v (skan 0025, strona lewa – dół) – k. 23 (skan 0025, strona prawa – górne 2/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 22v (skan 0025, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Jedynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4[kustosz:] nickiemi
k. 23 (skan 0025, strona prawa; w górze „23”)
1Winnickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim Namie-
2snikiem Burgrabstwa Grod. Winnic. Veniens personaliter W.
3Jmć Pan Józef Sielecki Cześnik Drohicki Jmieniem y z Obli-
4gu y zlecenia W. Jeymci Pani Honoraty z Dzierzbickich
5Michałowskiey Łowczey Zwinogr. niegdy W. Waleryana Mi-
7Matki y Sukcessorow z tymże niegdyś W. Waleryanem Mi-
8chałowskim Łowcz. Zwinogr. spłodzonych, de Diligentia
9Jch ze Wszech[?] Pryncypałow Swoich w ten Sposob Mani-
10festowawszy, Jż W. Honorata Michałowska Łowcz. Zwinog.
11na fundamencie Praw od JO. Xięcia Jmci Janusza Sanguszka
12Marszałka Nadwornego W. X. L. Sobie y Suk-
13cessorom Swoim na Dobra Wieś Chomutyńce w Wdztwie
14Bracł. a Kluczu Pikowskim Sytuowane nadanych secun-
15dum abloquentium Prawa Juridice w Pomienione Dobra
16Wieś Chomutyńce iako Aktualna y Dożywotnia Possessorka intro-
17mittowawszy się tęż Possessyą zaczowszy a Die Quarta Januarii ad Diem
18Tertiam February Spokoynie bez żadney od Nikogo in Continuan-
19da eadem Possessione prepedycyi wysiedziała o ktorey pacifice wysiedzia-
20ney Possessyi Idem Comparens necnon de Diligentia Mgcorum[?] Prin-
21cipalium Suorum Akta Ninieysze uwiadomiaiąc iterum atque iterum
22manifestatur. J. Sielecki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 11 II 1769 – przeciwstawna do aktów 37 i 39 (Lubomirski / Poznański w sprawie Chomutyniec). Komparent Józef Sielecki, cześnik drohicki (w akcie 39 – „Sielecki[?]” wśród obwinionych), działa w imieniu Honoraty z Dzierżbickich Michałowskiej, łowczyni zwinogrodzkiej, wdowy po Walerianie Michałowskim, oraz ich dzieci (sukcesorów). Wdowa powołuje się na prawa nadane jej i sukcesorom na wieś Chomutyńce (woj. bracławskie, klucz pikowski) przez ks. Janusza Sanguszkę, marszałka nadwornego litewskiego (poprzedniego dziedzica klucza pikowskiego) – zatem uważa się za dożywotnią posesorkę niezależnie od dożywocia męża.
Łacina: „Veniens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „de diligentia” – dla zachowania staranności (dla dowodu), „secundum abloquentium [=alloquentium] Prawa” – według brzmienia praw; „juridice” – prawnie; „a Die Quarta Januarii ad Diem Tertiam Februarii” – od 4 stycznia do 3 lutego; „in continuanda eadem possessione” – w kontynuowaniu tej posesji; „pacifice” – spokojnie; „necnon de diligentia Magnificorum Principalium suorum” – a także dla zachowania staranności swoich wielmożnych mocodawców; „iterum atque iterum manifestatur” – raz po raz się manifestuje. Nagłówek: „in diligentia et Expleta Possessione” – dla dowodu i (o) wypełnionej (dopełnionej) posesji.
Streszczenie
Manifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki): Józef Sielecki, cześnik drohicki, w imieniu Honoraty Michałowskiej, wdowy po łowczym zwinogrodzkim Walerianie Michałowskim, i jej dzieci oświadcza, że wdowa – na mocy nadania ks. Janusza Sanguszki – intromitowała się do Chomutyniec jako dożywotnia posesorka i od 4 I do 3 II 1769 spokojnie posesję wysiedziała (odpowiedź na manifestacje strony ks. Lubomirskiego, akty 37 i 39).
Akt nr 42
Manifestacja Jana Modrzyńskiego, stolnika rożyńskiego[?], we własnym imieniu i dzieci zrodzonych z Zofii[?] z Krzeskich, przeciw braciom Krzeskim (Jackowi, podstolemu lidzkiemu[?], Andrzejowi i Ignacemu, cześnikowiczom nowogródzkim), plenipotentowi Moskiewskiemu[?] i Antoniemu Leonowiczowi[?]: współspadkobiercy po Michale Kaletyńskim, chorążym bracławskim, od 1759 zagarnęli cały spadek (klucz tywrowski[?] i in.), w 1760 odebrali komparentowi przydział w Sokolińcach[?] z bydłem i sprzętem, a później otworzyli skrzynię i zabrali jego dokumenty (intercyzę, kontrakty, skrypty, manifesty); wznowienie dawniejszych manifestów, spóźnione z powodu zamieszek w kraju
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 23 (skan 0025, strona prawa – od ok. 2/5) – k. 23v (skan 0026, strona lewa) – k. 24 (skan 0026, strona prawa – górna 1/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 23 (skan 0025, strona prawa – dół; dolna część zalana)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Jedynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim Namiesni-
3mi y słabością zdrowia obciążony o Swoie y Dzieci Swych
4pokrzywdzenie y Zniszczenie pacificato Regno czyli Sam
5czyli też Dzieciom Swoim do upomnienia się zostawuiąc
6drugą ratione praemissorum Omnium Contra iterata quae-
7ritur et Manifestatur vice. J. Modrzynski S. R.[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 11 II 1769, rozpoczęta na k. 23 (dolna część karty zalana), kontynuowana na k. 23v–24 (podpis „J. Modrzynski S. R.[?]”). Urząd Michała Kaletyńskiego zapisany skrótem „Chor.[?] Bracł.” – w akcie 43 rozwinięty: „Chorążym Bracł.”. Jan Modrzyński (urząd odczytany „Stolnik Rożyński[?]”; skrót przy podpisie „S. R.”) występuje we własnym imieniu i dzieci zrodzonych z nieżyjącej żony Zofii[?] z Krzeskich, siostry obwinionych. Wszyscy są konsukcesorami (współspadkobiercami) po Michale Kaletyńskim, chorążym bracławskim. Według manifestanta: bracia Krzescy po intromisji w 1759 r. wzięli cały spadek w swój zarząd (dobra w kluczu tywrowskim[?], Tahancza[?] i in.), nie udzielając mu żadnej części; dali mu jedynie poddziałek (kilku poddanych i grunty) we wsi Sokolińce[?], lecz w 1760 r. i to gwałtownie odebrali, zabierając 29 sztuk bydła rogatego, 14 cieląt[?], sprzęty domowe, cynę, miedź, wozy, pługi, brony, radła i naczynia, przez co z żoną i nieletnimi dziećmi popadł w nędzę; następnie (rok odczytany niepewnie) za radą plenipotenta Moskiewskiego dobranym kluczykiem otworzyli jego skrzynię[?] i zabrali dokumenty: oryginał intercyzy przedślubnej, kontrakt zastawny na wieś Nakazne[?], skrypt Michała Kaletyńskiego na 2000 zł[?], karty (rewersy) od Jacka Krzeskiego na 14 czerwonych złotych, od Sadkowskiego[?] i od nieżyjącego Jana Krzeskiego, manifest o spalenie dworu w Troszczy[?] i o inne gwałty Krzeskich, rejestr bydła oraz inne papiery – i mimo wielu polubownych upomnień ich nie oddali. Komparent, obciążony latami i słabym zdrowiem, wnosi manifestację, by on sam lub jego dzieci mogli dochodzić praw po uspokojeniu kraju („pacificato Regno”). W wielu miejscach (zwłaszcza wyliczenie ruchomości i dokumentów) odczyt niepewny.
Łacina: „iako prędko Acta praesentia adire mógł ile w kraju disturbii publici et grassante hostilitate” – jak tylko mógł przystąpić do niniejszych akt, zważywszy na zamieszki publiczne w kraju i szerzącą się wrogość (koliszczyzna, konfederacja barska); „succurrendo defectui opóźnionego czasu” – zaradzając uchybieniu z powodu opóźnienia; „eo tempore” – w tym czasie; „in complicitatem facti et causae wchodzącym” – wchodzącym we współudział czynu i sprawy; „post fata” – po śmierci; „substantiae mobilis et immobilis” – majątku ruchomego i nieruchomego; „in Anno Millesimo Septingentesimo Quinquagesimo Nono” – w roku 1759; „ad vota sua” – według swej woli; „Millesimo Septingentesimo Sexagesimo” – 1760; „in ultimam perniciem” – ku ostatecznej zgubie; „ante connubium” – przedślubna; „in originali” – w oryginale; „sed multas requisitiones amicabiles” – mimo wielu polubownych upomnień; „pacificato Regno” – po uspokojeniu Królestwa; „ratione praemissorum omnium contra iterata quaeritur et manifestatur vice” – z powodu wszystkiego powyższego ponownie skarży się i manifestuje przeciw (nim).
Streszczenie
Manifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki): Jan Modrzyński, stolnik [rożyński?], we własnym imieniu i dzieci po zmarłej żonie z Krzeskich oskarża jej braci Jacka, Andrzeja i Ignacego Krzeskich (oraz ich plenipotenta Moskiewskiego i Antoniego Leonowicza[?]), że jako współspadkobiercy po Michale Kaletyńskim, chorążym bracławskim, od 1759 zagarnęli cały spadek, w 1760 odebrali mu wydzieloną część w Sokolińcach[?] wraz z bydłem i sprzętem, a następnie zabrali mu ze skrzyni dokumenty majątkowe (intercyzę, kontrakty, skrypty, manifesty) i ich nie zwrócili; spóźnioną manifestację tłumaczy zamieszkami w kraju i zostawia sprawę do dochodzenia po uspokojeniu.
Akt nr 43
Manifestacja Jana Wielogórskiego[?] w imieniu sukcesorów Michała Kaletyńskiego, chorążego bracławskiego (Krzeskich, Jałowickich[?], Modrzyńskich, Myszkowskich[?], Patockich[?], Borzęckich[?], Lenkiewiczów, Bohdaszewskich), przeciw Andrzejowi Jerlewskiemu[?], podczaszemu mścisławskiemu, Staruszeskim[?] i Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu: Jaroszyński na mocy krzywdzących dekretów i transakcji zajechał zbrojnie trzecią część Tywrowa, wygnał dziedziców i pobiera dochody; protest o nieważność wszystkich transakcji, kontraktów, donacji, kwitów i dekretów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 24 (skan 0026, strona prawa – od ok. 1/5 do dołu; dolna część zalana) – k. 24v (skan 0027, strona lewa – do ok. 2/3)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 24 (skan 0026, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Jedynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Win-
28sive assensu[?] Małżonek iako Naturalnych Dziedziczek
29stałych de non Substantia Omnium Decretorum vim Legis
30Jnde Sapientium Nomine Cuius iterata queritur et Mani-
31festat vice Jan Wielogurski iako nieumieiący Pisać
32na[?] Krzyża S. Kładnie (+)
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 11 II 1769 związana z aktem 42 (spadek po Michale Kaletyńskim, chorążym bracławskim, zmarłym bezpotomnie). Komparent Jan Wielogurski (Wielogórski[?]), niepiśmienny – stawia znak krzyża. Działa w imieniu szerokiego kręgu naturalnych sukcesorów Kaletyńskiego: Jacka (podstolego lidzkiego), Ignacego i Andrzeja Krzeskich; Piotra i Justyny z Krzeskich Jałowickich[?] (starostów – urząd nieczytelny); Tomasza i Antoniny z Modrzyńskich [Stol…]ińskich[?]; Marianny i Rozalii Modrzyńskich, panien, córek zmarłej Zofii z Krzeskich Modrzyńskiej; Antoniego i Zuzanny z Krzeskich Myszkowskich[?]; Stanisława i Konstancji z Szeplickich[?] Patockich[?], cześników [włodzimierskich?]; Macieja i Wiktorii z Bohdaszewskich Borzęckich[?], cześników [dobrzyńskich?]; Kazimierza i Anny z Bohdaszewskich Lenkiewiczów; Kajetana, Józefa i Marianny Bohdaszewskich – dzieci nieżyjących Wacława i Felicjanny z Kaletyńskich Bohdaszewskich, łowczych mścisławskich. Obwinieni: Andrzej Jerlewski[?] (w nagłówku „Ju…terewski[?]”), podczaszy mścisławski, Herasimowie[?] Staruszescy[?] (dalej „Horaimowie[?] Starszescy[?]”) i Zachariasz Jaroszyński, podstoli winnicki.
Treść (odczyt częściowy – dolna część k. 24 zalana, pismo kursywne): Jerlewski[?] wspólnie z Jaroszyńskim, krzywdząc substancję przez wyliczenia i likwidacje oraz dekrety uzyskane bez umocowania i bez udziału sukcesorów (którzy dóbr nie trzymali ani z nich nie korzystali), doprowadzili do kontraktu rezygnacji trzeciej części Tywrowa; na podstawie tej transakcji Jaroszyński, wbrew prawu, w dzień świąteczny w czasie nabożeństwa, zbrojnie i gromadnie z ludźmi nadwornymi, kozakami i żołnierzami zajechał trzecią część Tywrowa, wygnał dziedziców i pobiera wielkie dochody; ponadto z „Horaimami Starszeskimi[?]” wyrobili dekret przysądzający czwartą część całej substancji Kaletyńskich. Komparent, z powodu niebezpieczeństw obecnego czasu (rozległe zamieszki w kraju), zapowiada stawiennictwo w sądzie po uspokojeniu Królestwa i protestuje przeciw ważności wszystkich transakcji, kontraktów, donacji, kwitów i dekretów jako zawartych z naruszeniem prawa i z oderwaniem substancji od rodziny, także dokonanych bez zgody żon – naturalnych dziedziczek. Wiele wyrazów niepewnych; #PARTIAL.
Łacina: „nomine et ex parte ac speciali commisso” – w imieniu, ze strony i ze szczególnego zlecenia; „gradu successionis naturalis” – w stopniu naturalnego dziedziczenia; „omnium ac singulorum mobilium et sese moventium” – wszystkich i poszczególnych (dóbr) ruchomych i samoporuszających się (inwentarz); „unito cum dicto” – wespół z rzeczonym; „respectu calculi et liquidationis” – co do rachunku i likwidacji; „contra mentem legis” – wbrew duchowi prawa; „armatim et catervatim” – zbrojnie i gromadnie; „ante disturbio publico” – przed zamieszkami publicznymi; „pacificato Regno” – po uspokojeniu Królestwa; „de nullitate omnium transactionum, contractorum, donationum, quietationum ac decretorum” – o nieważności wszystkich transakcji, kontraktów, donacji, kwitów i dekretów; „cum laesione” – z pokrzywdzeniem; „familiae substantiae avulsione” – z oderwaniem majątku od rodziny; „nomine cuius iterata queritur et manifestat vice” – w czyim imieniu ponownie skarży się i manifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Manifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki), odczyt częściowy: Jan Wielogórski[?] (niepiśmienny) w imieniu licznych krewnych-sukcesorów zmarłego bezpotomnie Michała Kaletyńskiego, chorążego bracławskiego (Krzeskich, Modrzyńskich, Bohdaszewskich i ich powinowatych), oskarża Andrzeja Jerlewskiego[?], podczaszego mścisławskiego, Staruszeskich[?] i Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, że krzywdzącymi dekretami i transakcjami odebrali sukcesorom spadek, a Jaroszyński zbrojnie, w czasie nabożeństwa, zajechał trzecią część Tywrowa i wygnał dziedziców; zastrzega dochodzenie praw po uspokojeniu kraju i protestuje o nieważność wszystkich tych aktów.
Akt nr 44
Manifestacja Tomasza Pstruińskiego[?], skarbnika halickiego, przeciw Tadeuszowi Lipkowskiemu, podstolemu inflanckiemu, i Antoniemu Szawłowskiemu, łowczemu przemyskiemu, o nieważność skryptu: Lipkowski, dłużny Szawłowskiemu 988 zł, nakłonił komparenta do przejęcia długu i wydania skryptu na rzecz Szawłowskiego w zamian za wydanie papierów; komparent oferuje retrocesję i zastrzega regres do Lipkowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 24v (skan 0027, strona lewa – dół) – k. 25 (skan 0027, strona prawa – do ok. 3/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 24v (skan 0027, strona lewa – dół; częściowo zalana)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Jedynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim
5Namiesnikiem Burgrabstwa Grod. Winnic. Com-
6parens Personaliter Wiel. Tomasz Pstruiński[?] Skar-
19dinem każdego Czasu prędce Wiel. Szawłowskiego retroces-
20syi uczynienia cum Salva repetitione Onemuż iako długu
21Jstotnego u Wiel. Lipkowskiego per quem res contracta teraz
22zaś De nullitate Skryptu przez Siebie danego prędce Wiel.
23Szawłowskiego iako Jmpertinenter sine Ulla Contractione wy-
24możonego iterata queritur et Manifestat oraz reliquendo
25se ac Successores suy aneżu[?] płacenia z tegoż długu pro-
26testatur Tomasz Pstruiński[?] S. H. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 11 II 1769. Tomasz Pstruiński[?] (podpis „Tomasz Pstruiński[?] S. H.” = skarbnik halicki; nazwisko niepewne) twierdzi: Tadeusz Lipkowski, podstoli inflancki, oddał papiery do windykacji swego majątku w ręce Antoniego Szawłowskiego, łowczego przemyskiego, i pożyczył[?] od niego 988 zł pol.; na usilne prośby (ustne, swoje i przyjaciół) skłonił komparenta, by ten – dla uwolnienia papierów i dokumentów – przyjął na siebie obowiązek zapłaty długu i wystawił Szawłowskiemu skrypt. Ani Lipkowski nie spłaca długu, ani Szawłowski nie chce odstąpić od pretensji, a niewinny komparent ponosi ciężar na majątku i osobie. Komparent oferuje Szawłowskiemu w każdej chwili retrocesję (zwrotne ustąpienie) z zachowaniem jego prawa do dochodzenia długu od Lipkowskiego, protestuje o nieważność wydanego przez siebie skryptu jako wymuszonego bez żadnego rzeczywistego kontraktu i uwalnia siebie i sukcesorów od płacenia.
Łacina: „subveniendo indemnitati substantiae suae” – zabezpieczając swój majątek przed szkodą; „ad sollicitas postulationes” – na usilne prośby; „oretenus” – ustnie; „offert promptitudinem” – oświadcza gotowość; „retrocessio” – zwrotne ustąpienie (praw); „cum salva repetitione” – z zachowaniem prawa dochodzenia; „per quem res contracta” – przez którego (dług) został zaciągnięty; „de nullitate” – o nieważności; „impertinenter sine ulla contractione” – niewłaściwie, bez żadnego (rzeczywistego) kontraktu; „iterata queritur et manifestat” – ponownie skarży się i manifestuje; „reliquendo se ac successores suos” – uwalniając siebie i swoich sukcesorów; „protestatur” – protestuje.
Streszczenie
Manifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki): Tomasz Pstruiński[?], skarbnik halicki, protestuje o nieważność skryptu na 988 zł wydanego Antoniemu Szawłowskiemu, łowczemu przemyskiemu, za długi Tadeusza Lipkowskiego, podstolego inflanckiego – skrypt wymuszono na nim w zamian za wydanie papierów Lipkowskiego; oferuje Szawłowskiemu retrocesję z prawem dochodzenia długu od właściwego dłużnika.
Akt nr 45
Manifestacja i protestacja Piotra Makowskiego, cześnika drohickiego (dotychczasowego rządcy starostwa bracławskiego), przeciw ks. Jałowickiemu, karmelicie trzewiczkowemu: ksiądz bez dyspozycji wdziera się w rządy starostwa bracławskiego, odebrał komparentowi zarząd, odmówił należnej pensji kilkuset złotych i grozi pretensjami; Makowski, który z narażeniem życia utrzymywał starostwo w czasie zamieszek, składa rządy i dziękuje staroście
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 25 (skan 0027, strona prawa – dół; częściowo zalana) – k. 25v (skan 0028, strona lewa – do ok. 4/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 25 (skan 0027, strona prawa – dół; częściowo zalana)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca February Jedynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Win-
18cowidząc W. Comparens chcąc uniknąć dalszych dla Siebie
19stąd niespodziewanych[?] a bardziey niemogąc znieść tak wielkich
20na Siebie włożonych ciężarow aby bez żadnego ukrzywdze-
21nia tak Skarbu iako y Ludzi uciśnienia przez rożne po-
22czas tych Czasow okoliczności zabraniaiące należytego Go-
23spodarowania y Rządow iako w czasie spokoynym być
24musiały Lisłownie[?] zkładaiąc też z Siebie Ciężary JW. Sta-
25roście Bracł. Panu Swemu podziękował y iuż odtąd sta-
26racyi[?] odebraney Sobie Dyspozycyi iako też y ustawicznie[?]
27z[…][?] Swoich Expensow ochraniaiąc Skarb Pański
28od dezolacyi tudzież dla niezniesionych włożonych Cięża-
29row w rządy Tegoż Sta[rostwa] po skończonym w tak Roku wdawać
30niechce y Ażeby[?] ztąd iakowey niemiał Prawney lub
31Nieprawney prosekucyi, przestrzega Oświadczaiąc o
32Ostrożność[?] Swoię Prawnie czynić niezaniechać de pro-
33missis[?] Jtaque Omnibus contra Nominatum Jnculpatum
34iterum atque iterum Manifestat et protestatur Piotr
35Makowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja i protestacja z 11 II 1769. Piotr Makowski, cześnik drohicki (w nagłówku „W. Makowskiego C. D.”; w tekście na k. 25 nazwisko zapisane niewyraźnie – „Maleczyski[?]”, rozstrzygnięte przez podpis i nagłówek aktu 46), był – jak wynika z treści – rządcą (dyspozytorem) dóbr starostwa bracławskiego. Obwiniony: ks. Jałowicki (może Jełowicki – por. akt 96, starosta bracławski Michał Jełowicki) z zakonu karmelitów trzewiczkowych (imię nieczytelne w zalanej części k. 25), który bez dyspozycji i zezwolenia wdziera się w rządy starostwa. Makowski twierdzi, że w krytycznych czasach i przy wielkim zamieszaniu na Ukrainie (koliszczyzna 1768) z narażeniem życia utrzymywał gospodarstwo, zaopatrywał przechodzące wojska; ksiądz, nie bacząc na jego zasługi i wydatki, nie tylko nie zwrócił mu kosztów ze skarbu, lecz odebrał mu rządy, odmówił należnej pensji kilkuset złotych i groził niesłusznymi pretensjami. Dlatego Makowski złożył rządy, podziękował „JW. Staroście Bracławskiemu, Panu swemu”, i zastrzega, że po zakończonym roku nie będzie się w rządy starostwa wdawał i nie odpowiada za ich skutki. Kilka wyrazów (zwłaszcza w zalanej części k. 25 i w pierwszych wierszach k. 25v) niepewnych.
Łacina: „praetextu” – pod pretekstem; „de promissis” – co do powyższego; „itaque omnibus contra nominatum inculpatum iterum atque iterum manifestat et protestatur” – a zatem w tym wszystkim przeciw wymienionemu obwinionemu raz po raz manifestuje się i protestuje; „prosecutio” – ściganie (sądowe); „neglectus” – zaniedbanie.
Streszczenie
Manifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki): Piotr Makowski, cześnik drohicki, dotychczasowy rządca starostwa bracławskiego, protestuje przeciw ks. Jałowickiemu, karmelicie trzewiczkowemu, który bez upoważnienia wdarł się w rządy starostwa, odebrał mu zarząd i odmówił pensji; Makowski, który z narażeniem życia utrzymywał dobra w czasie zamieszek na Ukrainie, składa rządy i zastrzega, że nie ponosi odpowiedzialności za dalsze gospodarowanie.
Akt nr 46
Manifestacja „in diligentia sui” Piotra Makowskiego, cześnika drohickiego, komisarza (generalnego dyspozytora) miasta Bracławia i wsi starostwa bracławskiego, z oblatą 15 kwitów gromad (Bracław, Grabowiec, Anczypałówka[?], Dłużek, Wotczek[?], Samczyńce, Śniegosza[?], Manasterskie[?], Bukatów[?], Cukowce[?], Szurowce[?], Sorzyckie[?], Ziankowce, Horodnica, Makówka[?]) z 10–15 XI 1768 i 7 I 1769: gromady kwitują go z pieniędzy poboru na milicję konfederacką województwa bracławskiego, darują mu sumy utracone przy ucieczce przed hajdamakami i dziękują za ochronę przed uciskiem i furażami przechodzących wojsk
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica (kwity: 10 XI 1768 – 7 I 1769)
Karty / skanyk. 25v (skan 0028, strona lewa – dół) – k. 29v (skan 0032, strona lewa – do ok. 2/3)
Językpol. (kwity: pol.; formuły dat łac.)
Transkrypcja
k. 25v (skan 0028, strona lewa – dół; częściowo zalana)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca February Jedynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic.
4[kustosz:] y Przedemną
k. 26 (skan 0028, strona prawa; w górze „26”)
1y Przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Bur-
2grabstwa Grod. Winnic. Osobiście postanowiwszy się Jmć Pan
3Piotr Makowski Cześn. Drohic. iak tylko Acta praesentia Castr.
4Capitan. Winnic. adire valuit Tak zaraz zapobiegaiąc
5wszelkiey Całości Substancyi Swoiey aby w potrzebie[?] Cza-
26zaś przy posowaniu słowo w słowo Kwitach oprzyię-
27cie do Akt W. Comparens prosił co y otrzymał
28Piotr Makowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 11 II 1769, uzupełniająca akt 45 (spór Makowskiego z ks. Jałowickim, karmelitą, o rządy starostwa bracławskiego). Piotr Makowski, cześnik drohicki, jako generalny komisarz (dyspozytor) miasta Bracławia i należących do niego wsi starostwa, wykładał z własnych pieniędzy na potrzeby przechodzących wojsk i na milicję konfederacką (pobór uchwalony przez województwo bracławskie – konfederacja barska), nie otrzymując zwrotu ze skarbu; gromady, wdzięczne za jego starania, pokwitowały go z poborów. Makowski przedstawił kwity w kancelarii grodzkiej winnickiej i prosił o ich wpisanie do akt; urząd je odczytał i wpisał (oblata).
Kwity (wszystkie o tej samej treści: gromada jest „zupełnie uspokojona z należytą satysfakcją” co do pieniędzy wybranych z poboru na milicję konfederacką, kwituje komisarza i dziękuje mu, że „podczas przechodzącego wojska różnego zastaniał i zastępował od zbytniego uciemiężenia i furażów”; podpisy znakiem krzyża): 1) pospólstwo miasta Bracławia, 15 XI 1768 (m.in. Jan Moderzycki[?], wójt Iwan Matyjenko, burmistrz Semen Andymia[?]); 2) gromada Grabowiecka[?], w Grabowcu 15 XI 1768; 3) koło szlacheckie i gromada wsi Anczypałówka[?], 13 XI 1768; 4) gromada z Dłużka, 10 XI 1768; 5) gromada Wotczecka[?], 12 XI 1768; 6) koło szlacheckie z gromadą Samczyniecką, w Samczyńcach 7 I 1769 (z dodatkowym zastrzeżeniem: to, co komisarz utracił z poboru „przez ucieczkę swoją przed hajdamakami”, wszystkie gromady starostwa darowały mu „darem darmo”; podpisał Jakub Brzeski[?], namiestnik, i szlachta zagrodowa); 7) gromada ze wsi Śniegosza[?], 11 XI 1768; 8) gromada Manasterska[?], 15 XI 1768; 9) gromada wsi Bukatów[?], 15 XI 1768 (komisarz „i dotychczas kosztem swoim zastępuje”); 10) pospólstwo wsi Cukowce[?], 15 XI 1768; 11) gromada Szurowska[?], w Szurowcach[?] 12 XI 1768; 12) gromada Sorzycka[?], 14 XI 1768; 13) gromada Ziankowiecka[?], 13 XI 1768; 14) gromada Horodnicka, 10 XI 1768 (podpisał Paweł Mieczniewicz, namiestnik); 15) gromada Makowska[?], w Makówce[?] 14 XI 1768. Nazwy wsi i liczne imiona chłopskie odczytane niepewnie (pismo kursywne, zapis fonetyczny imion ruskich); identyfikacja wsi z miejscowościami starostwa bracławskiego wymaga sprawdzenia.
Łacina: „in diligentia sui” – dla zachowania swej staranności (dla dowodu); „una cum Kwitów produkcyą” – wraz z przedłożeniem kwitów; „iak tylko Acta praesentia Castrensia Capitanealia Winnicensia adire valuit” – jak tylko mógł przystąpić do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich; „quam solennissime” – jak najuroczyściej; „annuendo affectationi” – przychylając się do prośby; „extensive” – w całości; „data ad acta” – podane do akt; „tenor sequitur” – brzmienie następuje; „in eum (eundem) modum / in eum sensum” – w ten sam sposób / w tym samym sensie; „Die Decima Quinta Novembris Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo Anno” – dnia 15 listopada 1768 r. (analogicznie dni 10–14 XI); „Die Septima Januarii … Sexagesimo Nono” – 7 stycznia 1769.
Streszczenie
Manifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki): Piotr Makowski, cześnik drohicki, komisarz miasta Bracławia i wsi starostwa bracławskiego, dla dowodu swej rzetelności wnosi do akt 15 kwitów gromad starostwa (10 XI 1768 – 7 I 1769), w których mieszczanie, szlachta zagrodowa i chłopi kwitują go z pieniędzy poboru na milicję konfederacką województwa bracławskiego, darują mu sumy utracone podczas ucieczki przed hajdamakami i dziękują za obronę przed uciskiem i furażami przechodzących wojsk.
Akt nr 47
Manifestacja Wojciecha Ignacego Burlińskiego, w imieniu własnym i małoletniego brata Macieja, przeciw Mikołajowi Janowi Piaskowskiemu[?], podkomorzemu krzemienieckiemu[?], jego komisarzowi Karolowi Domaniewskiemu, gubernatorowi taraszczańskiemu Franciszkowi Biernackiemu, Józefowi Przygodzkiemu oraz poddanym z Berezianki Małej i Wetmanki (starostwo taraszczańskie): w czasie buntu hajdamackiego 1768 poddani zamordowali jego ojca Macieja Antoniego, matkę Mariannę z Wrzeszewskich[?] i siostrę Teresę Burlińskich i rozgrabili majątek; zabójcy Ostap Kalicz[?] i Cerko zbiegli do Kijowa, a dwór i gubernator nie dali satysfakcji; z relacją woźnego Andrzeja Grzegorzewskiego o aresztowaniu poddanych (4 II 1769)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 II 1769, Winnica (relacja woźnego: 4 II 1769)
Karty / skanyk. 29v (skan 0032, strona lewa – dół) – k. 30 (skan 0032, strona prawa) – k. 30v (skan 0033, strona lewa) – k. 31 (skan 0033, strona prawa) – k. 31v (skan 0034, strona lewa – do ok. 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 29v (skan 0032, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Jedynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim
5Namiesnikiem Burgrabstwa Grodz. Winnic. Compa-
6rens p[erson]al[ite]r Urod. Woyciech Jgnacy Burliński Swym y
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 11 II 1769 dotycząca mordu na rodzinie Burlińskich w czasie koliszczyzny 1768. Komparent Wojciech Ignacy Burliński (podpis „Woyciech Jgnacy Burliński”), działający też w imieniu małoletniego brata Macieja pozostającego pod jego opieką. Obwinieni: dziedzic – „JW. Mikołaj Jan[?] Piaskowski[?], podkomorzy krzemieniecki[?]” (tytuł i drugi przymiotnik – „Pierwszyński[?] Taraszczański[?] starosta” – niepewne; dalej w tekście „Mikołaj[?] Janusz[?] Piaskowski Podk. Krzem.”), jego komisarz Karol Domaniewski, gubernator (ekonom) taraszczański Franciszek Biernacki, Józef Przygodzki oraz poddani z Berezianki Małej i Wetmanki (wsie należące do starostwa taraszczańskiego), zbrojni w spisy, samopały, kije, cepy i drągi, w liczbie ok. dwustu[?] osób.
Przebieg według manifestanta: poddani, wiedząc, że ojciec Maciej Antoni Burliński leży śmiertelnie chory w swoim dworku w Bereziance Małej, wyciągnęli go na podwórze, nie pozwolili na sprowadzenie popa, kłuli spisami i zamęczyli, a ciało rzucili na pożarcie psom, zabraniając pochówku; majątek rozgrabili. Danił i Matwij Jewczenkowie, konno i zbrojnie, zarządzili obławę całej wsi (w Wetmance Semeniuk i inni wypędzali ludzi pod karą 10 rubli i kijów); chłopi znaleźli matkę, Mariannę z Wrzeszewskich[?] Burlińską, siedzącą w lesie na pniu i czytającą książkę, i zabili ją kilkunastoma pchnięciami spis; siostrę Teresę, pannę, siekli kosami, obcięli jej ręce i długo męczyli, a ciało porzucili; dopiero po tygodniu chłopi z miasteczka Taraszczy, ulitowawszy się, pochowali ciała na rozstajnych drogach. Zabójcy rozebrali majątek, zdzierając nawet koszule z ciał; Ostap Kalicz[?] z Cerkiem[?] zabrali parę koni i część majątku i uciekli do Kijowa. Po uśmierzeniu buntu manifestant przybył do Berezianki, by odzyskać majątek; gubernator Biernacki wraz z Przygodzkim sami odebrali rzeczy od chłopów i je przywłaszczyli, nie dając mu satysfakcji; listy do gubernatora kijowskiego, generała wojsk rosyjskich (Woyeyk[ow][?] – zapewne Fiodor M. Wojejkow), o wydanie zbiegów doręczono, lecz bez skutku. Majątek ruchomy szacuje na kilkanaście tysięcy (złotych) wg rejestru. Wiele fragmentów, zwłaszcza na zalanej dolnej części k. 30 i na k. 30v, odczytanych niepewnie.
Relacja woźnego (wpisana „in continenti”, z powtórzonym początkiem formuły): woźny generalny województwa bracławskiego Andrzej Grzegorzewski, w obecności szlachty – Jana Bil[…]skiego[?] i Baltazara Rudnickiego – 4 II 1769 był w Bereziance Małej i w Wetmance (wsiach starostwa taraszczańskiego) i aresztował wymienionych z imienia poddanych (aktualnych zabójców), a także całe gromady, wójtów i „wodzów” tamtejszych, oddając ich pod poręczenie do ostatecznego rozsądzenia; poddani, ręcząc jeden za drugiego, przyjęli areszt w imieniu panów. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Łacina: „in minorennitate” – w małoletności; „et praecipue” – a szczególnie; „querela” – skarga; „in actione” – w procesie; „in verbis tylko, a opere nihil” – tylko w słowach, a w czynie nic; „iterato quam solennissime vice et nomine quo supra manifestat et protestatur” – ponownie jak najuroczyściej, w zastępstwie i w imieniu jak wyżej, manifestuje się i protestuje; „salva reservatione si opus fuerit meliorationis” – z zastrzeżeniem poprawy (uzupełnienia), jeśli zajdzie potrzeba; „et in continenti” – i zaraz potem; „ad praesens” – obecnie; „literarum ignarus crucem posuit” – nieznający pisma postawił krzyż.
Streszczenie
Manifestacja z 11 II 1769 (gród winnicki): Wojciech Ignacy Burliński w imieniu własnym i małoletniego brata Macieja oskarża poddanych z Berezianki Małej i Wetmanki (starostwo taraszczańskie) o okrutne zamordowanie w czasie buntu hajdamackiego 1768 r. jego ojca Macieja Antoniego, matki Marianny i siostry Teresy Burlińskich oraz rozgrabienie majątku (szacowanego na kilkanaście tysięcy), a dziedzica Piaskowskiego[?], komisarza Domaniewskiego, gubernatora Biernackiego i Przygodzkiego – o przywłaszczenie odebranych od chłopów rzeczy i niedanie sprawiedliwości; dołączona relacja woźnego A. Grzegorzewskiego o aresztowaniu sprawców i gromad (4 II 1769).
Akt nr 48
Manifestacja i reprotestacja Adama Popławskiego w imieniu Stanisława Fortunata Nowowiejskiego, stolnika owruckiego[?], dawnego posesora starostwa bracławskiego, przeciw Michałowi Jałowickiemu, staroście bracławskiemu: gwałtowne usunięcie z posesji starostwa (V 1768) wbrew kontraktowi, zabór inwentarza i produktów, przejęcie ok. 30 sług, uwięzienie kredencerza Łukaszewicza, najazd na Semenki, zaniżony inwentarz podany lustratorowi Ostaszewskiemu; odparcie zarzutów z manifestu Jałowickiego z 24 VI 1768 (podjazd Obińskiego, sprawa Tymka Popłowicza i chorążego pruskiego Schultza)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 31v (skan 0034, strona lewa – dół) – k. 34 (skan 0036, strona prawa – pierwszy wiersz)
Językpol.
Transkrypcja
k. 31v (skan 0034, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Czternastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
31Szlachtę y Kozacy Bracławscy przez W. Obińskiego
32pobrani od Kommendy Tegoż przyzwawszy z Urod. Pie-
33niążkiem[?] y Zielińskim gracialistami Bracł. przechodząc
34przez Wieś Semenki gdzie żadnego Traktamentu[?] niema
35tamże Furaże wymyślne wybierali y udzi[?] Owce rąbali
36nawet we Dworze niezwyczayne Swary wszczynali y Jn-
37ne Krzywdy y Hałasy czynili y Całemu Woysku Trakt tam
38[…]nedy[?] Sprawili dla Jedyney Dobrom y Ludziom W.
39[kustosz:] Pryncypała
k. 33v (skan 0036, strona lewa)
1Pryncypała Comparentis czynienia przykrości. Ale Tymko Po-
2płowkęz[?] Syn Pisarzego[?] Bracł. niebędąc ani Poddanym
3Bracławskim ani glebae adnexus ani żadnym Prawem
4do Wiel. Obżałowanego nienależący zostawszy się w Dzie-
5ciństwie Sierotą y będąc od niegdy JW. Mikołaia Swie-
6ykowskiego[?] Sta[rosty] przeszłego Bracł. przed Lat Osmiu czyli
7Dziewięciu z Kommiseracyi do Gdańska wzięty y Znacznym
8Kosztem Edukowany, a potym W. Jmć Panu Schultzowi[?]
9Chorążemu Woysk Pruskich w Polszcze za Stopieniem[?]
10Kum[?] bawiącemu dany, tandem z tymże Jmć Panem Cho-
11rążym Pruskim przeieżdżaiąc przez Bracław gdy był
12gwałtownie przez Kozakow Bracł. z Urod. Makowskim
13y Nammockim[?] nasłanych z Barwą Kosztowną Węgier-
14ską y rożnemi rzeczami do Zamku Starościńskiego za-
15wzięty, Tedy pomieniony Jmć P. Chorąży Schultz pod-
16czas przechodu W. Obińskiego z Podiazdem wyżey
17wyrażonym przyremonstracyi[?] Ordynansow Swoich y
18opowiedzenie Krzywdy Swoiey uprosił, że Jmć Wiel.
19Obiński czyniąc Sprawiedliwość Officerowi Za-
20granicznemu Ordynansami Patentowanemu na do-
21browolney Drodze pokrzywdzonemu pomienionego Tym-
22ka Popłowicza[?] Sierotę wychowanego Spokoynie bez
23naymnieyszey Violencyi nawet bez Jego własney Barwy
24z Bracławia odebrał y przerzeczonemu Jmć P. Chorążemu
25Schultzowi natenczas w Semenkach znayduiącemu się
26oddał iednakże Barwa Publiczna Węgierska y wszy-
27stkie tegoż Chłopca Rzeczy w Bracławiu zostały, o kto-
28rą Swoię Krzywdę często rzeczony Jmć P. Schultz Cho-
29rąży w Granicach Pruskich od ktorego kolwiek z O-
30bywatelow z Wdztwa Bracł. Swego Czasu upomnieć się
31zamierzył[?] a Wiel. Obwiniony y ale przez Kogo Jnne-
32go wzięcie Tymka Popowicza Węgrzynka niewinnie
33do Wiel. Pryncypała Comptis w a Manifeście Swo-
34im informował pretensyą zgoła niesłusznie opisał
35o ktorą niesłuszną Circumscriptio y nienależącą
36Zarzuty Tenże Comparens Jmieniem W. Pryncypała
37Swego protestowawszy się że wszystkie Krzywdy y Ma-
38gnificum Principalem Suum prawnie windykować Obwiaz[uie][?]
39[kustosz:] Oraz[?]
k. 34 (skan 0036, strona prawa – góra; w górze „34”)
1Oświadcza Adam Popławski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja (remanifestacja) z 14 II 1769. Komparent Adam Popławski (podpis „Adam Popławski”), plenipotent Stanisława Fortunata Nowowiejskiego (tytuł skrócony „S. O.” – prawdopodobnie stolnik owrucki; w tekście żona: „W. Jmć Pani z Xiążąt Czetwertyńskich Nowowieyska Stolnikowa Owruc[ka][?]”), byłego posesora (dzierżawcy) starostwa bracławskiego. Obwiniony: Michał Jałowicki, starosta bracławski (w akcie 96 zapisany wyraźnie „Jełowicki” – zapewne ta sama osoba: Michał Jełowicki). Manifestacja odpowiada na manifest Jałowickiego z 24 VI 1768 (zaniesiony w grodzie lwowskim[?]) i nawiązuje do dawniejszych protestacji wniesionych w Winnicy.
Zarzuty (według mocodawcy): w maju 1768, wbrew kontraktowi o ustąpieniu dóbr starostwa bracławskiego, Jałowicki gwałtownie usunął Nowowiejskiego z posesji, zabrał bydło rogate i nierogate, jagły[?], siano, kotły majdańskie, popioły, potaże, pasieki i inne rzeczy (wg rejestru – ponad sto[?] tysięcy złotych), część sprzedał, część zatrzymał; przejął około trzydziestu ludzi z jego służby (forysiów, stangretów, lokajów, hajduków, pajuków, kucharzy, dziewki – część z barwami i pobranymi zasługami, nawet dyspozytorów nierozliczonych i sekretarza Szatkowskiego[?]) – wbrew prawu zakazującemu przyjmowania sług bez atestacji; kredencerza Łukaszewicza, poddanego dziedzicznego, jadącego przez Szurowce, kazał złapać, odprowadzić do Bracławia i długo więzić, zabrał mu zasiewy ozime i nie pozwolił zasiać, przez co ten z żoną i dziećmi został bez chleba; przyjął zbiegłego Józefa Szatnego[?], zarządzającego garderobą i skarbcem, który utracił pas za 60 czerwonych złotych, strzelbę, szable i inne rzeczy wartości kilku tysięcy; przyjął Stefana Dobesza[?] (Pakotyłę[?]), wykształconego kosztem Nowowiejskiego i wysłanego do Gdańska, który uciekł do Bracławia z nową barwą i koniem; przyjął stangreta Michała Mazura, który w czasie buntów chłopskich porzucił w drodze zaprzężony pojazd i uciekł z parą koni kozackich – przez co Nowowiejski nie mógł ruszyć z miejsca, dopóki sąsiedzi nie przysłali mu ludzi. Ponadto urodzony Jałowicki (z rozkazu starosty lub z własnego domysłu) z ludźmi dworskimi zbrojno najechał wieś Semenki[?] i dwór Nowowiejskiego. Dla pokrycia tych krzywd starosta podał lustratorowi Ostaszewskiemu, wysłanemu przez Komisję Skarbu do opisania dóbr starostwa, inwentarz z umniejszeniem poddaństwa i powinności, a stolnikowej Nowowiejskiej z domu Czetwertyńskiej nie wpuścił do zamku.
Odpowiedź na zarzuty Jałowickiego: w połowie kwietnia 1768 Ludwik Obiński, chorąży, towarzysz znaku pancernego i komendant podjazdu, z wojskiem komputowym zabierał ludzi nadwornych w Spikowie[?], Sulczynie[?] i Bracławiu; Jałowicki niesłusznie obciąża tym Nowowiejskiego, jakoby ten nasłał podjazd na Bracław – Obiński nie podlegał jego dyspozycji, a wzięta szlachta-gracjaliści i kozacy bracławscy (z Pieniążkiem[?] i Zielińskim) przechodząc przez Semenki sami wybierali tam furaże, rąbali owce i wszczynali swary. Sprawa Tymka Popłowicza[?] (Popowicza, „Węgrzynka”): sierota, syn pisarza[?] bracławskiego, nie poddany, przed 8–9 laty wzięty przez zmarłego starostę Mikołaja Swiejkowskiego[?] do Gdańska i wykształcony, następnie oddany na służbę p. Schultzowi[?], chorążemu wojsk pruskich; gdy przejeżdżał z nim przez Bracław, kozacy bracławscy z Makowskim (por. akt 45–46) zabrali go z barwą węgierską do zamku; Obiński na prośbę Schultza odebrał chłopca bez przemocy i oddał chorążemu w Semenkach, lecz barwa i rzeczy zostały w Bracławiu. Wiele miejsc odczytanych niepewnie; tekst częściowo zalany (k. 31v, 32).
Łacina: „glebae adnexus” – przypisany do ziemi (poddany); „mediis Aprilis” – w połowie kwietnia; „praeterea” – ponadto; „prevenit” – uprzedził; „circumscriptio” – oszustwo, wykrętne przedstawienie; „magnificum principalem suum” – swego wielmożnego mocodawcę; „de actu” – z (podanej) daty; „in compassionem” – dla wzbudzenia współczucia.
Streszczenie
Manifestacja z 14 II 1769 (gród winnicki): Adam Popławski w imieniu Stanisława Fortunata Nowowiejskiego, stolnika [owruckiego?], dawnego posesora starostwa bracławskiego, protestuje przeciw Michałowi Jałowickiemu, staroście bracławskiemu, i odpiera jego manifest z 24 VI 1768: zarzuca mu gwałtowne usunięcie Nowowiejskiego z dóbr starostwa w maju 1768 wbrew kontraktowi, zabór inwentarza i produktów (ponad sto[?] tysięcy złotych), przejęcie kilkudziesięciu sług, uwięzienie kredencerza Łukaszewicza, najazd na Semenki i podanie lustratorowi zaniżonego inwentarza; wyjaśnia, że podjazd Obińskiego i odebranie chłopca Tymka Popłowicza dla pruskiego chorążego Schultza nie były jego sprawą.
Akt nr 49
Manifestacja Jana Bala Miedzwieckiego, plenipotenta Antoniego i Joanny z Niłostawskich[?] Pruszyńskich, łowczych trembowelskich, przeciw Stanisławowi i Urszuli z Niłostawskich[?] Szeniowskim, starostom brechtskim[?]: Szeniowscy, pożyczywszy od Pruszyńskich sumę pod zastaw dóbr Bochenniki[?] (woj. bracławskie, klucz siedliski[?]), wypuściwszy je, przez intrygi, szkodzenie poddanym i niszczenie dworu zmusili Pruszyńskich do odstąpienia od kontraktu z obietnicą zwrotu sumy, a sumy nie oddali i dobra trzymają; protest o niewypłacenie sumy i prowentu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 34 (skan 0036, strona prawa – od ok. 1/10 do ok. 9/10)
Językpol.
Transkrypcja
k. 34 (skan 0036, strona prawa; w górze „34”)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Szesnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
4y Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namie-
26tiae Tychże WW. Pruszyńskich Łowcz. Trębow. a Pryncy-
27pałow Swoich et de Diligentia Eorundem tak o niewypła-
28canie Summy iako y od Onyże Prowentu corocznego zatrzy-
29manie ostrzegaiąc Całość y Jstatę[?] WW. Pryncypałom przyna-
30leżytą Anno Currente[?] de Scripsit[?] przeciwko Tymże WW. Sze-
31niowskim Stary[?] Brechtskim[?] iterata querit et Manifestatur
32vice. Jan Bal Miedzwiecki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 16 II 1769 – pierwszy wpis przed nowym urzędnikiem: „Przedemną Janem Jedleckim Instygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodz. Winnic.” (dotąd namiestnikiem był Antoni Jałowicki). Komparent Jan Bal Miedzwiecki (podpis; por. akty wcześniejsze 44-1-5 – plenipotent), działający z umocowania Antoniego i Joanny z Niłostawskich[?] Pruszyńskich, łowczych trembowelskich. Obwinieni: Stanisław i Urszula z Niłostawskich[?] Szeniowscy, starostowie „Brechtscy[?]” (odczyt tytułu niepewny – w nagłówku i tekście zapisany jako „Sta[rostowie] Brechtscy”). Żony obu stron to zapewne siostry Niłostawskie („miłość rodzeństwa między sobą”). Szeniowscy zaciągnęli u Pruszyńskich sumę pod zastaw (kontrakt) dóbr Bochenniki[?] w województwie bracławskim, w kluczu siedliskim[?]; następnie intrygami, szkodzeniem poddanych i dworu skłonili Pruszyńskich do odstąpienia od kontraktu w zamian za zwrot sumy, lecz sumy nie oddali i dobra trzymają. Komparent protestuje o niewypłacenie sumy i o zatrzymanie corocznego prowentu.
Łacina: „nomine et ex parte” – w imieniu i ze strony; „ut inscriptus ab iisdem plenipotens” – jako ustanowiony przez nich (wpisany) plenipotent; „anno currente” – w roku bieżącym; „ut inde abloquitur [alloquitur] contractus” – jak o tym mówi kontrakt; „succurrendo indemnitati substantiae” – zapobiegając szkodzie w majątku; „de diligentia eorundem” – dla zachowania ich staranności; „iterata queritur et manifestatur vice” – ponownie skarży się i manifestuje.
Streszczenie
Manifestacja z 16 II 1769 (gród winnicki, przed instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa Janem Jedleckim): Jan Bal Miedzwiecki w imieniu Antoniego i Joanny Pruszyńskich, łowczych trembowelskich, protestuje przeciw Stanisławowi i Urszuli Szeniowskim, starostom [brechtskim?], którzy po pożyczeniu sumy pod zastaw dóbr Bochenniki[?] intrygami i szkodami zmusili Pruszyńskich do odstąpienia od kontraktu, a mimo to sumy nie zwrócili i dobra wraz z prowentem zatrzymują.
Akt nr 50
Manifestacja „de diligentia recuperatae possessionis” Antoniego Drużbowicza, dzierżawcy (arendarza) dóbr Smarzyńce: przez czwartą część roku lub dłużej, z powodu hajdamaczyzny w kraju, nie korzystał z dzierżawy; po uspokojeniu i ustaniu swawoli wraca do posesji wsi Smarzyńce na mocy kontraktu arendownego i zastrzega przedłużenie kontraktu o czas utracony oraz potrącenie z sumy rocznej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 34 (skan 0036, strona prawa – dół, sam nagłówek) – k. 34v (skan 0037, strona lewa – do ok. 3/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 34 (skan 0036, strona prawa – dół)
k. 34v (skan 0037, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Szesnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi
4y Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namie-
6Urod. Jmć Pan Antoni Drużbowicz subveniendo indemnitati
7Substantiae Suj niemniey na fundamencie Kontraktu Arędownego
8o Dobra Wieś Smarzyńce zawartego Opisu y Prawa[?] zut[?]
9wnim że wyrażonych te zanosi Oświadczenie. Jż lubo przez
10Czasu Czwierci Roku lub więcey przez racyę grassuiącego
11Haydamactwa w kraiu nie Kontraktu odstępuiąc ale u-
12tensyi[?] Tych Dobr y Użytkow Sobie Dzierżawcy powinnych
13był oddalony, A że w teraźnieyszey porze uspokoienie tegoż
14hultaystwa bespiecznie y Szczęśliwie[?] wrocenie się do Swey Possessyi
15pokazuie się przeto Ninieyszy Comparens do Possessyi Tey-
16że Wsi Smarzyńce vigore Contractus exterioris ac Possessio-
17nis et Jntromissionis Suae premere biorąc się teraz ut
18innotescat Actis et Parti Czas aprehendo[?] ab hinc Pos-
19sessionis, ile przy zastrzyciu[?] Kontraktu Arędownego y Doied-
20nego Wybrani Summy na Dobra Dawney Roku pod Dzier-
21żawcę[?] służącego ac de diligentia Suj iterato queritur et protes-
22tatur Antoni Drużbowicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 16 II 1769 (przed instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa Janem Jedleckim). Antoni Drużbowicz (podpis; w nagłówku zapisano „Dziebowicza[?]”/„Drużbowicza”) – arendarz (dzierżawca) wsi Smarzyńce na podstawie kontraktu arendownego. Oświadcza, że przez ćwierć roku lub dłużej, z powodu „grasującego hajdamactwa” w kraju (koliszczyzna 1768), nie odstępując od kontraktu, był pozbawiony użytków należnych dzierżawcy; teraz, po uspokojeniu kraju, bezpiecznie wraca do posesji Smarzyniec na mocy kontraktu i wcześniejszej intromisji, aby było wiadome aktom i stronie (wydzierżawiającemu), od kiedy na nowo objął posesję; zastrzega przedłużenie kontraktu i odpowiednie potrącenie z rocznej sumy dzierżawnej. Kilka wyrazów (zwłaszcza w końcowej formule o sumie) niepewnych. Por. wcześniejszy akt 44-1-5 z wzmianką o Smarzyńcach (dokumenty posesji spalone).
Łacina: „subveniendo indemnitati substantiae suae” – zabezpieczając swój majątek przed szkodą; „vigore contractus exterioris ac possessionis et intromissionis suae” – na mocy kontraktu zewnętrznego (aktykowanego) oraz swojej posesji i intromisji; „ut innotescat actis et parti” – aby było wiadomo aktom i stronie; „ab hinc” – odtąd; „de diligentia sui iterato queritur et protestatur” – dla zachowania swej staranności ponownie skarży się i protestuje. Nagłówek: „de diligentia recuperatae[?] possessionis” – dla dowodu odzyskanej posesji.
Streszczenie
Manifestacja z 16 II 1769 (gród winnicki): Antoni Drużbowicz, arendarz wsi Smarzyńce, oświadcza, że z powodu hajdamaczyzny przez ćwierć roku lub dłużej był pozbawiony użytków dzierżawy, a teraz po uspokojeniu kraju wraca do posesji na mocy kontraktu arendownego; zastrzega odpowiednie przedłużenie kontraktu i potrącenie z sumy dzierżawnej.
Akt nr 51
Protestacja z reprotestacją Stanisława Barańskiego w imieniu Kazimierza Szawłowskiego, zastawnego posesora części Żabokrzycza, przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, Józefowi Komorowskiemu, posesorowi części Żabokrzycza, komisarzowi i ekonomowi klucza niemirowskiego, dyspozytorom Suszkowieckiemu[?] i Obuchowskiemu oraz kozakom niemirowskim: najazdy, pobicia sług i poddanych, zabór zbóż, siana i gruntów; odparcie zarzutów z manifestu z 3 II 1769
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 34v (skan 0037, strona lewa – dół) – k. 35 – k. 35v – k. 36 – k. 36v – k. 37 (skan 0039, strona prawa – do ok. 1/2)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 34v (skan 0037, strona lewa – od ok. 3/5)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Szesnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
4y Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namie-
15czone y prezentowane wyręczyć także musiał. Ale tedy
16y Jnne Krzywdy Czasu Prawa obszerniey pokazać się
17y Jnkwizycyami dowieść się maiące, niemniey one Krzyw[dy]
18y Opisywania y oczernienia Tenże Comparens Jmieniem
19Tegoż Wiel. Pryncypała Swoiego powtornie a Solen-
20nie Manifestuiące się zostawuie Sobie Salve Tyko-
21wey[?] meliorowania y Oto wszystko Prawnie czynić niezza-
22niedbania S. Barański mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Protestacja z reprotestacją z 16 II 1769 (przed instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa Janem Jedleckim). Komparent Stanisław Barański (podpis „S. Barański”) w imieniu Kazimierza Szawłowskiego, skarbnika [mielnickiego?] (w nagłówku „S. M.[?]”), zastawnego posesora części wsi Żabokrzycz (nabytej w zastaw od Michała Miastkowskiego – ten po dziale z bratem starszym Tadeuszem Miastkowskim wypuścił mu swoją połowę gruntów, pól, lasów, sianożęci i poddanych wraz z folwarkiem). Obwinieni: Józef Potocki, krajczy koronny, dziedzic ruskiej części Żabokrzycza; Józef Komorowski, „pakownik[?]” (może pułkownik) wojsk koronnych, posesor tej części; bracia Zuliowscy[?] – komisarz i ekonom klucza niemirowskiego; Paweł Suszkowiecki[?] i Mikołaj Obuchowski – dyspozytorzy Komorowskiego; Bogusławski[?], chorąży kozacki, oraz kozacy i ludzie nadworni niemirowscy (kilkadziesiąt osób). Manifestacja odpowiada na manifest strony przeciwnej z 3 II 1769 i powtarza dawniejsze protesty, terminy, wizje, obdukcje i areszty.
Zarzuty: od objęcia posesji przez Komorowskiego kozacy niemirowscy wielokrotnie najeżdżali dwór Szawłowskiego, bili i kaleczyli ludzi, rozstawiali kozaków z końmi na kwaterach u poddanych, wymuszali furaże, zabierali zboża i bydło, odebrali pola, grunty, lasy i sianożęci objęte kontraktem zastawnym, zabrali kilkaset kop zboża i ponad tysiąc kop siana, zabraniali połowu ryb w stawie (a sami wyłowili ryby), narzucali poddanym robociznę i dziesięciny pszczelne, zmuszali ich do ucieczki. Kozacy napadli na drodze Tymka, kozaka (sługę Szawłowskiego) z Szarogrodu, obdarli go z odzienia i oręża, zawiedli do dworu Komorowskiego, zabili w dyby i okrutnie zbili, zmuszając do przysięgi, że nie będzie dłużej służył Szawłowskiemu, zabrali mu konia z kulbaką; zabrali też innego kozaka, poddanego dziedzicznego Antoniego Szawłowskiego. Ostatnio, z rozkazu Suszkowieckiego i Obuchowskiego, pod samym dworem pobili kańczugami ludzi Szawłowskiego. W odpowiedzi na zarzuty przeciwnika (że Szawłowski zagarnął ponad swój dział grunty, sianożęci i pasieki, zabrał zboże i trzy konie kozackie) komparent wyjaśnia, że Komorowski nie był jeszcze posesorem, gdy Miastkowski wypuścił Szawłowskiemu swój dział; zboże zabrano za wiedzą i w obecności Obuchowskiego jako należne (z własnego folwarku, wcześniej zagarnięte przez przeciwników); konie zabrano jako zastaw za krzywdy po bezskutecznych upomnieniach i propozycjach polubownych. Dolna część k. 36v bardzo wyblakła i zalana – odczyt fragmentaryczny (#PARTIAL); w całym akcie liczne niepewne wyrazy.
Łacina i terminy: „protestatio cum reprotestatione” – protestacja z reprotestacją (odpowiedzią na protest przeciwnika); „sub die tertia mensis labentis” – dnia 3 bieżącego miesiąca; „cum suis nominis” – z ich imionami; „jus fructuum” – prawo do pożytków; „pro tunc” – wówczas; „nolens volens” – chcąc nie chcąc; „salva melioratione” – z zastrzeżeniem uzupełnienia; „quidni” – czemu nie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Protestacja z reprotestacją z 16 II 1769 (gród winnicki): Stanisław Barański w imieniu Kazimierza Szawłowskiego, zastawnego posesora części Żabokrzycza, odpiera manifest strony przeciwnej z 3 II 1769 i oskarża Józefa Potockiego, krajczego koronnego, oraz posesora jego części Józefa Komorowskiego, jego dyspozytorów i kozaków niemirowskich o liczne najazdy, pobicia sług i poddanych, zabór zbóż, siana, pól i sianożęci oraz uniemożliwianie korzystania z dóbr; wyjaśnia, że zabór zboża i trzech koni kozackich był uzasadniony, i zastrzega dalsze dochodzenie praw.
Akt nr 52
Relacja woźnego generalnego Jana Karpowskiego o doręczeniu pozwu na Trybunał Koronny Lwowski ks. Antoniemu Światopełkowi Czetwertyńskiemu (14 II 1769), z wpisem pozwu królewskiego (Lwów, 6 II 1769) w sprawie wytoczonej przez ks. Janusza Tomasza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego kor., o proces „vexatorius” z 1765 r. i dekret uzyskany w Trybunale; oraz zgoda wiceregenta Michała Jedleckiego na przyjęcie relacji (plenipotent ks. Janusza)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 II 1769, Winnica (doręczenie 14 II 1769; pozew datowany we Lwowie 6 II 1769)
Karty / skanyk. 37 (skan 0039, strona prawa – dół; częściowo wyblakła i zalana) – k. 37v (skan 0040, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 37 (skan 0039, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Osmnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
4y Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Na-
5miesnikiem Burgrabstwa Grodz. Winnic. Stanow-
6szy Oczewisto Woźny Generalny Wdztwa Bracł. y Jmć
7Opatrzny Jan Karpowski[?] zwykłą[?] wiernocią relacyi Swoiey
8dobrowolnie zeznał, Jż On Roku y Miesiąca na Akcie wy-
9rażonych Dnia Czternastego Pozew Jniuncy[?] Trybuna-
10łowemu Lwowsk[iego] autentyczny odniosł do Dobr Mia[stka][?]
11[…]szy[?] […] z[…][?] y tam Ten Pozew we Dworze
12[…] y […]ny[?] w Ręce na Stole położył[?] po[…]
13Onego Brzmienie[?] powiedział […] […]
14[…] […] […]
k. 37v (skan 0040, strona lewa)
1Stanislaus Augustus Dei Gratia Rex Poloniae Magnus Dux
2Lithuaniae Smolensciae Severiae Brac[l]aviae Czerniechoviae[?] Russiae Prussiae Ma-
12statis Cassandae[?] Actoris qui in hebreo[?] Labilibus[?] Regni tam ma-
13nifestationi Sua hac in re facta insistendo citat Te ad
14videndum audiendum attentandumque Processum seu con-
15demnationem in Causa vexatoria instituta, ex in simplione[?]
16Anno Millesimo, Septingentesimo, Sexagesimo, Quinto
17ea parte Jllustrissimi Actoris et Cujus alii contra Jllustrissimos Duces
18Czetwertyńskie Capitanei Voronovien[sis][?] conjuges itaque comporta-
19tionis documentorum non autem contra Jllustrissimum Acto-
20rem facto cum Causa et terminis deformiter seu labe[n]-
21te in judicio Tribunali Regni Leopoliensi illegaliter et ve-
22xatoria super Jllustrissimo Actore obtentum, nec non pro[?] Suo poenis[?] Sopes[?]-
23si[?] Jllustrissimi Actoris ad pristinum honoris gradum restitui in[que][?] e[x]pen[sas][?]
24tis[?] Expensis condemnari caeteraque statui et decerni cita-
25ris Tu itaque pariturus Terminum attentaturus et Judi-
26cialiter Responsurus Datum Leopoli Die Sexta Febru-
27arii Millesimo, Septingentesimo, Sexagesimo No-
28no, Anno de quo Praesens Nullis Relatio Nullis Jgnarus Li-
29teras Crucem posuit Jan Karpowski (+) Et in continenti
30Comparens Personaliter Urod. Jmć Pan Michał Jedlecki Vice-
31Regent Grodzki Winnic. na fundamencie Specialney Ple-
32nipotencyi od Tego Aktu daney y przez[?] te relacyą
33od JO. Xięcia Jmci Janusza Tomasza Swiat[opełka] Czetwer-
34tyńskiego P. Kor. Jmnaa[?] po JO. Xiążę Jmci Antoniego
35Czetwertyńskiego Sta[rostę] Dannickiego[?] na Trybunał Koronny
36Lwowski ad acceptandam wydaną we wszystkich Onęy
37punktach Klauzulach y Ligamentach approbuie
38Kumpsicerye[?] gratysikuie[?] Michał Jedlecki W[ice]R[egent] Winnic.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja woźnego z 18 II 1769 (przed instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa Janem Jedleckim). Woźny generalny województwa bracławskiego Jan Karpowski[?] (niepiśmienny – znak krzyża) zeznaje, że 14 II 1769 doręczył autentyczny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego do dóbr pozwanego (nazwa nieczytelna w zalanej części k. 37), zostawiając go we dworze. Następuje łaciński tekst pozwu w imieniu króla Stanisława Augusta: ks. Antoni Światopełk Czetwertyński (starosta [dannicki?] – tytuł niepewny) wzywany jest przed Trybunał Koronny Lwowski na instancję ks. Janusza Tomasza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego koronnego (J. K. Mości), który – trwając przy swojej manifestacji – pozywa go, by zobaczył i wysłuchał unieważnienia procesu („causa vexatoria” – sprawa szykanująca) wszczętego w 1765 r. przez stronę ks. Antoniego i jego żony („Czetwertyńscy, starostowie woronowscy[?]”) o złożenie (wydanie) dokumentów, a nie przeciw powodowi – oraz dekretu uzyskanego w Trybunale lwowskim nielegalnie i szykanująco; żąda też przywrócenia powoda do pierwotnego stanu czci (honoris gradum) i zasądzenia kosztów. Pozew datowany we Lwowie 6 II 1769. Następnie (in continenti) Michał Jedlecki, wiceregent grodzki winnicki, jako specjalny plenipotent ks. Janusza Czetwertyńskiego, aprobuje relację we wszystkich punktach. Tekst łaciński z licznymi skrótami – miejsca oznaczone [?] wymagają weryfikacji (zwłaszcza tytuły starostw).
Tłumaczenie pozwu (w przybliżeniu): „Stanisław August, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki, kijowski, wołyński, podolski, podlaski, smoleński, siewierski i czernihowski. Tobie, Jaśnie Oświecony Antoni Światopełku książę Czetwertyński, staroście [dannicki?], nakazujemy, abyś stanął osobiście przed naszym sądem zwyczajnym, Trybunałem Koronnym Lwowskim, wtedy, gdy niniejsza sprawa z właściwego Ci rejestru zostanie wywołana do sądzenia, na instancję Jaśnie Oświeconego Janusza Tomasza dwojga imion księcia Światopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego Jego Królewskiej Mości, powoda, który – trwając przy swojej manifestacji w tej sprawie – pozywa Cię, abyś zobaczył, wysłuchał i był obecny przy kasacji procesu czyli zasądzenia w sprawie szykanującej, wszczętej w roku 1765 ze strony … przeciw … książętom Czetwertyńskim, starostom woronowskim, małżonkom, o złożenie dokumentów, a nie przeciw Jaśnie Oświeconemu powodowi, z naruszeniem sprawy i terminów, nielegalnie i szykanująco uzyskanego w sądzie Trybunału Koronnego Lwowskiego, a także aby Jaśnie Oświecony powód został przywrócony do pierwotnego stopnia czci, a Ty skazany na koszty i w innych sprawach, jak postanowi sąd. Ty więc stawisz się, termin przypilnujesz i sądownie odpowiesz. Dan we Lwowie dnia 6 lutego 1769 roku.”
Łacina formuł: „de quo praesens nullus relatio, nullus ignarus literarum crucem posuit” – o czym niniejsza relacja; nieznający pisma postawił krzyż; „et in continenti” – i zaraz potem; „ad acceptandam” – do przyjęcia; „we wszystkich punktach, klauzulach i ligamentach” – formuła aprobaty.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Relacja z 18 II 1769 (gród winnicki, odczyt częściowy): woźny generalny Jan Karpowski[?] zeznaje, że 14 II 1769 doręczył ks. Antoniemu Światopełkowi Czetwertyńskiemu pozew na Trybunał Koronny Lwowski, wydany 6 II 1769 we Lwowie na instancję ks. Janusza Tomasza Światopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego koronnego, o kasację szykanującego procesu z 1765 r. i dekretu trybunalskiego oraz przywrócenie czci; wiceregent grodzki Michał Jedlecki jako plenipotent ks. Janusza aprobuje relację.
Akt nr 53
Protestacja z reprotestacją Józefa Sieleckiego, cześnika drohickiego, w imieniu Honoraty z Dzierżbickich Michałowskiej, łowczyni zwinogrodzkiej, i sukcesorów Waleriana Michałowskiego, przeciw ks. Antoniemu Lubomirskiemu, wojewodzie lubelskiemu, Józefowi Poznańskiemu, ekonomowi pikowskiemu, i innym: odpiera manifest z 11 II 1769 (akt 39) – wdowa ma prawo dożywocia do Chomutyniec z nadania ks. Janusza Sanguszki, a Poznański, „najezdnik cudzej posesji”, nasłał dwóch szlachciców dyspozytorów i usiłował ją z dóbr usunąć; protest o nieważność posesji księcia
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 37v (skan 0040, strona lewa – dół, sam nagłówek) – k. 38 (skan 0040, strona prawa; dolna część wyblakła i zalana) – k. 38v (skan 0041, strona lewa – do ok. 1/4)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 37v (skan 0040, strona lewa – dół)
k. 38 (skan 0040, strona prawa; w górze „38”)
1[kustosz/dokończenie nagłówka:] Woiewodzie Lubelskiemu y Jnn.
2Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
3Miesiąca February Osmnastego Dnia.
4Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Win[nickiemi]
5y Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Na-
6miesnikiem Burgrabstwa Grodz. Winnic. Postano-
7wiwszy się Osobiście W. Jmć Pan Józef Sielecki Cześnik
8Drohicki Nomine et Commisso Speciali W. Jmć Pani Ho-
9noraty z Dzierżbickich Michałowskiey Łowczyney Zwi-
10nogr. pozostałey Wdowy y Sukcessorow z niegdy W.
11Waleryanem Michałowskim Łowczym Zwinogr. spło-
12dzonych. Powziowszy wiadomość o Manifeście w Gro-
13dzie Winnic. Anno Millesimo Septingentesimo Se-
14xagesimo Nono, Die Undecima February za-
15niesionym indelite, et Fucatibus[?] napełnionym pun-
16ctis, Solenniter przeciwko JO. Xiążęciu Jmci Antoniemu Lubo-
17mirskiemu Woiewodzie Lubelskiemu Panu, a Osobliwie
9pałow Swoich Jterum Jterumque Manifestuie się Sal-
10va si opus fuerit melioratione reservata J. Sielecki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Protestacja z reprotestacją z 18 II 1769 – odpowiedź strony wdowy Michałowskiej na manifestację ks. Lubomirskiego (akt 39, z 11 II 1769; por. też akty 37 i 41). Komparent Józef Sielecki, cześnik drohicki (podpis „J. Sielecki”), działa ze specjalnego zlecenia Honoraty z Dzierżbickich Michałowskiej, łowczyni zwinogrodzkiej, wdowy po Walerianie Michałowskim, i ich dzieci. Obwinieni: ks. Antoni Lubomirski, wojewoda lubelski, a szczególnie Józef Poznański, ekonom pikowski, Nowosielski[?] i inni jako „inwazorowie” (najeźdźcy cudzej posesji). Argument: wdowa i sukcesorowie mają prawo dożywocia na wsi Chomutyńce (woj. bracławskie, klucz pikowski) z nadania ks. Janusza Sanguszki, marszałka nadwornego litewskiego, a dobra są obciążone różnymi sumami pożyczonymi przez Sanguszkę na skrypty (zabezpieczonymi na Chomutyńcach). Poznański, lekceważąc prawa przeciw najeźdźcom cudzej posesji, nasłał dwóch szlachciców do Chomutyniec, gdzie przez kilka dni przebywali, naruszając posesję wysiedzianą prawnie przez wdowę, wymuszali podwody i powinności od poddanych i szkodzili posesji; wpis intromisji księcia uczyniono niezgodnie z prawem. Komparent protestuje o nieważność tej posesji jako dokonanej niezgodnie z prawem, o najazd na dobra posiadane przez jego mocodawców i o wyrządzone krzywdy. Dolna część k. 38 bardzo wyblakła i zalana – odczyt fragmentaryczny (#PARTIAL).
Łacina: „nomine et commisso speciali” – w imieniu i ze specjalnego zlecenia; „indelite [?] et fucatis [?] napełnionym punctis” – pełnym nierzetelnych i fałszywych punktów; „remanifestando” – odpowiadając manifestacją; „de invasoribus in alienam possessionem” – o najeźdźcach na cudzą posesję (konstytucje przeciw zajazdom); „juridice” – prawnie; „non ad mentem prawa” – niezgodnie z duchem prawa; „de nullitate” – o nieważności; „iterum iterumque” – raz po raz; „salva, si opus fuerit, melioratione reservata” – z zastrzeżeniem uzupełnienia, jeśli zajdzie potrzeba.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Protestacja z 18 II 1769 (gród winnicki): Józef Sielecki, cześnik drohicki, w imieniu Honoraty Michałowskiej, wdowy po łowczym zwinogrodzkim, i jej dzieci odpiera manifest ks. Antoniego Lubomirskiego z 11 II 1769 – wdowa ma prawo dożywocia do Chomutyniec z nadania ks. Janusza Sanguszki, a ekonom pikowski Józef Poznański bezprawnie nasłał na dobra swoich ludzi; protestuje o nieważność posesji księcia i o najazd.
Akt nr 54
Relacja woźnego generalnego Wawrzyńca Romańskiego o doręczeniu (21 II 1769) dwóch pozwów na Trybunał Koronny Lwowski – do dóbr Oczeretna[?] i Stefanówka – ks. Januszowi i Kajetanowi Światopełkom Czetwertyńskim, podkomorzym J. K. Mości, na instancję ks. Antoniego Światopełka Czetwertyńskiego, starosty [daniczowskiego?], z wpisem pozwu (o zniesienie dekretów trybunalskich i kompromisarskich oraz ekstraktu grodu winnickiego w sprawie substancji po ks. Ignacym, w zakonie Tadeuszu Czetwertyńskim, pijarze, i o równy dział dóbr Hniewań[?] i Borowiec[?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 II 1769, Winnica (doręczenie 21 II 1769; pozew datowany we Lwowie 20 II 1769[?])
Karty / skanyk. 38v (skan 0041, strona lewa – od ok. 1/4) – k. 39 (skan 0041, strona prawa) – k. 39v (skan 0042, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 38v (skan 0041, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dwudziestego Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
4y Przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namie-
34stitutionem ac Aliarum rerum mobilium Sententiam Restitu-
35tionemque Earundem demandari ad jura Naturae ac Succes-
36sionis Jllustrissimum Actorem Restitui pro Dispen-
37sione[?] Juris ac Tribunalis Te Jllustrissimum Janussium Ducem
38Czetwertyński poenis condignis multari et in expensas
39refundi Caeteraque pro Causae praesentis et negotii exigentia Su-
40per Vobis Statui et Sententiari. Vos enim igitur Sitis
41Parituri Terminum Attentaturi et ad praemissa Om-
42nia Judicialiter responsuri Datum Leopoli Feria
43[kustosz:] Secunda
k. 39v (skan 0042, strona lewa – góra)
1Secunda post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem
2proxima scilicet Die Vigesima February Millesimo,
3Septingentesimo, Sexagesimo, Nono Anno de quo Praesens
4Ejusque Ministerialis relatio Ministerialis Qui Supra
5Jgnarus Scribendi Crucem Sanctam Posuit (+).
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja z 23 II 1769 (przed instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa Janem Jedleckim). Woźny generalny województwa bracławskiego Wawrzyniec Romański (niepiśmienny – znak krzyża) zeznaje, że 21 II 1769 doręczył dwa jednobrzmiące pozwy autentyczne na Trybunał Koronny Lwowski: pierwszy do dóbr wsi Oczeretna[?], drugi do dóbr wsi Stefanówka, zostawiając je we dworach. Pozwani: książęta Janusz i Kajetan Światopełkowie Czetwertyńscy, podkomorzowie J. K. Mości, bracia rodzeni. Powód: ks. Antoni Światopełk Czetwertyński (z Nowej Czetwertni[?], Janusz-Grodu[?], Kołodenki i Kamiennego[?]), starosta [daniczowski?] – tytuł starostwa niepewny, w nagłówku „S. D.”; por. akt 52 (pozew przeciwny ks. Janusza przeciw ks. Antoniemu).
Treść pozwu: powód, opierając się na prawach Królestwa, dokumentach i manifestacjach, pozywa (a ks. Janusza w miejsce egzekucji) do wysłuchania zatwierdzenia wcześniejszego procesu i kasacji wszelkich transakcji zawartych z krzywdą prawa naturalnego w czasie opieki ks. Janusza nad małoletnim powodem; dotyczących substancji (majątku) po ks. Ignacym – w zakonie Tadeuszu – Czetwertyńskim, nowicjuszu pijarów (dziadowskiej, spadkowej i przyszłej, ruchomej i nieruchomej); o uchylenie dekretów trybunalskich i kompromisarskich w tej sprawie, kasację publikacji dekretu kondescensjonalnego grodu winnickiego uzyskanego podstępnie i nielegalnie, zniesienie działu między ks. Januszem a Kajetanem i nakazanie równego działu substancji po ks. Ignacym-Tadeuszu między powodem a pozwanymi; o wydzielenie dóbr Hniwań[?] i Borowiec[?] z przynależnościami wraz z rachunkiem pobranych dochodów, zapłatę sum z prowizjami, ustąpienie dóbr Kisielin[?] (dziedzicznych powoda), zwrot dokumentów masy spadkowej i rzeczy ruchomych, przywrócenie powoda do praw natury i sukcesji, ukaranie ks. Janusza i zasądzenie kosztów. Pozew datowany we Lwowie „feria secunda post Dominicam Reminiscere” = poniedziałek 20 II 1769 (Wielkanoc 26 III 1769); data doręczenia (21 II) w relacji jest z tą datą trudna do pogodzenia – możliwy błąd odczytu lub pisarza ([?]). Wiele nazw własnych w tekście łacińskim niepewnych.
Łacina formuł: „authenticatus, juratus, officio praesenti bene notus … suae verae ac fidelis relationis palam, publice, libere ac per expressum recognovit” – uwierzytelniony, zaprzysiężony, dobrze znany niniejszemu urzędowi … swojej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie zeznał; „in una eademque essentia” – jednej i tej samej treści; „distinctim” – osobno; „tenor talis” – brzmienie takie; „personaliter peremptorie compareatis” – stawcie się osobiście, zawito; „ad instantiam instigatoris judicii nostri eiusque delatoris” – na instancję instygatora naszego sądu i jego delatora; „loco peragendae executionis” – w miejsce przeprowadzenia egzekucji; „Scholarum Piarum novitius” – nowicjusz zakonu pijarów; „desaisitio” – ustąpienie (z posiadania); „comportatio documentorum” – złożenie dokumentów; „qui supra ignarus scribendi crucem sanctam posuit” – który, nie umiejąc pisać, postawił znak krzyża świętego.
Streszczenie
Relacja z 23 II 1769 (gród winnicki): woźny generalny Wawrzyniec Romański zeznaje, że 21 II 1769 doręczył do dworów w Oczeretnej[?] i Stefanówce pozwy na Trybunał Koronny Lwowski dla książąt Janusza i Kajetana Czetwertyńskich, podkomorzych J. K. Mości, na instancję ks. Antoniego Czetwertyńskiego – w sprawie kasacji transakcji i dekretów dotyczących spadku po ks. Ignacym (Tadeuszu) Czetwertyńskim, pijarze, i równego działu majątku (m.in. Hniwań[?], Borowiec[?], Kisielin[?]).
Akt nr 55
Manifestacja Benedykta Ryło[?], administratora dóbr Czeczelówka Antoniego Czeczela, chorążego zwinogrodzkiego, przeciw woźnemu Antoniemu Herochowskiemu[?]: woźny fałszywie zeznał (relacja w grodzie Bracław[?] 14 X 1768) o doręczeniu do dóbr Czeczelówka pozwu na sprawę Jana Kalinki[?] i Jadwigi z Jaleckich[?], podstarościch [grodzkich?] – pozew nie został doręczony, a woźnego w Czeczelówce nie widziano; protest o nieważność relacji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 39v (skan 0042, strona lewa – od ok. 1/7 do ok. 4/5)
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 25 II 1769 – pierwszy wpis przed Janem Balem Miedzwieckim jako namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego (dotąd występował w księdze jako plenipotent, np. akt 49). Komparent Benedykt Ryło[?] (podpis „B. Ryło[?]”), administrator (dyspozytor) dziedzicznych części dóbr Czeczelówka należących do Antoniego Czeczela, chorążego zwinogrodzkiego. Obwiniony: woźny Antoni[?] Herochowski[?] (imię w tekście tylko w formie „Antoniemu”; nazwisko w nagłówku i tekście niepewne). Woźny w relacji zeznanej w grodzie (bracławskim[?]) 14 X 1768 twierdził, że doręczył do Czeczelówki, do rąk dyspozytora (którym był wówczas komparent), pozew wydany na instancję Jałowskich[?] (urząd odczytany „Chorążych Kolmen.[?] Podstarościch Grodzkich”), Kalinki[?] i Jaleckiej[?] – co miało pociągnąć Czeczela do sprawy; tymczasem pozwu nie oddano do rąk komparenta, a woźnego w Czeczelówce nikt nie widział. Komparent protestuje o fałszywe zeznanie relacji i jej nieważność. Wpis częściowo wyblakły; strony pozwu odczytane bardzo niepewnie.
Łacina: „contra juratam fidem et authoritatem muneris sui” – wbrew zaprzysiężonej wierze i powadze swego urzędu; „specifice” – wyraźnie; „succurrendo integritati fortunae” – zabezpieczając całość majątku; „iterum iterumque” – raz po raz.
Streszczenie
Manifestacja z 25 II 1769 (gród winnicki, przed namiestnikiem burgrabstwa Janem Balem Miedzwieckim): Benedykt Ryło[?], administrator Czeczelówki Antoniego Czeczela, chorążego zwinogrodzkiego, oskarża woźnego Herochowskiego[?] o fałszywą relację z 14 X 1768, jakoby doręczył do Czeczelówki pozew na Czeczela – woźny tam nie był, a pozwu nie oddano; protestuje o nieważność relacji.
Akt nr 56
Manifestacja Konstancji z Załubowskich[?] Sokołowskiej, łowczyni ciechanowskiej, wdowy po Michale Sokołowskim, łowczym ciechanowskim, w imieniu własnym i córek, przeciw Mikołajowi Turskiemu: za życia męża, pod władzą małżeńską, została przez niego zmuszona do podpisania przed aktami winnickimi cesji (transakcji), o której treści jej nie powiadomiono; protest o nieważność cesji co do sum na nią spadających
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 39v (skan 0042, strona lewa – dół, sam nagłówek) – k. 40 (skan 0042, strona prawa – do ok. 3/4)
6Osobiście W. Jeymć Pani Konstancya z Załubowskich[?] So-
7kołowska Łowczyna Ciechanowska niegdy W. Jmć Pana Micha-
8ła Sokołowskiego Łowczego Ciechanowskiego pozostała Mał-
9żonka Wdowa Swym y Corek swoich Jmieniem w Wdowim
10stanie zostawszy tak zaraz obrzydłą[?] Swoią Co Moc
11Prawa y Puszcz[?] Sprawiedliwości pod posłuszeństwem[?]
12Stanu Małżeńskiego zostaiąc przeniknowszy y ad Acta
13przybywszy iako nayuroczyściey Krzywdę Swoię opisa-
14wszy[?] pko W. Jmć Panu Mikołaiowi Turskiemu y Mani-
15festuie się pilność zachowuiąc Jż Jeymć Załubowska[?] będąc
16przymuszona od niegdy S. P. W. Michała Sokołowskiego
17Łowcz. Ciechan. Małżonka Swoiego do podpisania się
18przed Aktami Winnic. na Tranzakcyi bez żadnego
19uwiadomienia y obiaśnienia iaka była Tranzakcya
20y iaki Jnteres w Sobie zawierała niebędąc uwiadomio-
21na pod Pisała się na Cessyi nieprawnie y niesprawiedli-
22wie de sub Jego Maritali pod tenczas zostaiąc ani o
23rozumieiąc Życia ze Mężem Swoim W. Załubowska[?] y przeni-
24knąwszy[?] Swoiey Szkody y Krzywdy Sukcessorow Swoych
25a zatym de nullitate Tey Cessyi et invaliditate uti
26pro materia Summ na Siebie spadaiących suo ac Suarum
27Filiarum Nomine Tako Tymże Manifestuie y Protestuie się
28Salva manente ulterioris Manifestationis in Quibus-
29vis Actis melioratione, eandem ad Jnterim Connotari
30poprosiła y Otrzymała K. Sokołowska.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 25 II 1769 (przed namiestnikiem burgrabstwa Janem Balem Miedzwieckim). Konstancja Sokołowska (podpis „K. Sokołowska”), łowczyni ciechanowska, wdowa po Michale Sokołowskim, łowczym ciechanowskim; nazwisko rodowe odczytane „z Załubowskich[?]” (w tekście dwukrotnie „Jeymć Załubowska[?]” – lekcja niepewna). Działa we własnym imieniu i córek. Twierdzi, że zmarły mąż, gdy pozostawała pod władzą małżeńską („sub [potestate] maritali”), zmusił ją do podpisania przed aktami grodu winnickiego transakcji – cesji (na rzecz Mikołaja Turskiego), bez poinformowania jej o treści i przedmiocie; po owdowieniu, poznawszy swoją krzywdę i szkodę sukcesorów, protestuje o nieważność cesji co do sum, które na nią spadają. Kilka wyrazów w pierwszej części (zwłaszcza fraza o stanie wdowim) niepewnych.
Łacina: „sub [potestate] maritali” – pod władzą męża; „de nullitate tey cessyi et invaliditate” – o nieważności i bezskuteczności tej cesji; „uti pro materia summarum” – jako w przedmiocie sum; „suo ac suarum filiarum nomine” – w imieniu swoim i swoich córek; „salva manente ulterioris manifestationis in quibusvis actis melioratione” – z zachowaniem prawa do uzupełnienia dalszej manifestacji w jakichkolwiek aktach; „eandem ad interim connotari” – (prosiła) by tymczasem ją zanotować.
Streszczenie
Manifestacja z 25 II 1769 (gród winnicki): Konstancja Sokołowska, wdowa po łowczym ciechanowskim Michale Sokołowskim, w imieniu swoim i córek protestuje przeciw Mikołajowi Turskiemu o nieważność cesji, którą podpisała przed aktami winnickimi pod przymusem męża i bez wiedzy o jej treści.
Akt nr 57
Manifestacja Konstancji z Załubowskich[?] Sokołowskiej, łowczyni ciechanowskiej, przeciw ks. Kasprowi Lubomirskiemu, wojewodzicowi krakowskiemu, generałowi-lejtnantowi wojsk [rosyjskich?]: sumy jej antecesorów zapisane na wsi Marianówka w kluczu [?] ks. Antoniego Lubomirskiego miały jej być wypłacone, lecz książę, korzystając z jej wdowieństwa i sieroctwa dzieci, nie płacąc należnej sumy, przez prośby przyjaciół i perswazje zmusił ją do napisania cesji ręcznej (1 IX 1768); protest o nieważność cesji i o krzywdy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 40 (skan 0042, strona prawa – dół; zalana) – k. 40v (skan 0043, strona lewa – do ok. 2/5)
Językpol.
Transkrypcja
k. 40 (skan 0042, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dwudziestego Piątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkie-
4mi Winnic. y Przedemną Janem Balem Miedzwiec-
5kim Namiesnikiem Burg. Grodzkim Winnic. Compa-
6rens p[erson]al[ite]r W. Jeymć Pani Konstancya z Załubowskich[?] So-
7kołowska Łowczyna Ciechanowska iak tylko do Akt przyiść[?]
8[mo]gła, tak zaraz przestrzegaiąc Substancyi[?] Swoiey[?] […]
9[kustosz nieczytelny]
k. 40v (skan 0043, strona lewa)
1Jdąc de diligentia Suj Swiadczy y Manifestuie się etc.
2Jż W. Jeymć Manifestuiąca podług Prawa y Delinea-
3mentow[?] Sobie służących oddać likwidowana w Sub-
4stancyi Swoiey przez Summ de dumbis[?] Antecesso-
5row Swoich na Dobrach Wsi Maryanowce w Kluczu Kalen-[?]
6skim niegdy JO. Xięcia Jmci Antoniego Lubomirskiego Woi[ewody]
7Krakowskie[go][?] zapisane, a widząc o Wdowiałości y Sieroctwie Dzie-
8ci[?] że W. Manifestantki JO. X. Jmć Kasper Lubo-
10skiey[?] Tenutarius[?] Tych Dobr Dziedzic […][?] […]
11postąpiwszy ani Summy przynależytey niemaiąc[?] u-
12calenia[?] Dobr wyciśniona wszystkiemi Sposobami z
13nieznośną Krzywdą przez prośby rożnych Przyiaciół
14perswazye przymusiwszy do napisania Cessyi ręczney
15de Actu Ejus Die Prima Septembris Millesimo, Se-
16ptingentesimo, Sexagesimo Octavo, Anno uno vero
17Solennym uczynioney tak de nullitate wyż Specyfiko-
18waney Cessyi iako y poczynione Krzywdy Taz W. Ma-
19nifestans powtornie Żali y Manifestuie się K. Soko-
20łowska mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 25 II 1769 (przed namiestnikiem burgrabstwa Janem Balem Miedzwieckim), druga tego dnia tej samej komparentki (por. akt 56). Konstancja z Załubowskich[?] Sokołowska, łowczyni ciechanowska (podpis „K. Sokołowska”), oświadcza, że sumy jej antecesorów, zapisane na dobrach wsi Marianówka (Maryanowce) w kluczu [kaleńskim?] ks. Antoniego Lubomirskiego, powinny jej zostać wypłacone (zlikwidowane); tymczasem ks. Kasper Lubomirski, wojewodzic krakowski, lejtnant [generał-lejtnant?] wojsk [rosyjskich?] (odczyt niepewny), dzierżawca/dziedzic tych dóbr, wykorzystując jej wdowieństwo i sieroctwo dzieci, nie płacąc należnej sumy, wszelkimi sposobami – przez prośby różnych przyjaciół i perswazje – zmusił ją do napisania ręcznej cesji z 1 IX 1768. Protestuje o nieważność cesji i o wyrządzone krzywdy. Tytuły ks. Antoniego („wojewody krakowskiego[?]” – w innych aktach księgi: wojewoda lubelski) i ks. Kaspra oraz nazwa klucza odczytane niepewnie; dolna część k. 40 zalana.
Łacina: „de diligentia sui” – dla zachowania swej staranności; „de dumbis [?] antecessorum suorum” – (z sum) swoich poprzedników; „de actu eius die prima Septembris 1768” – z datą 1 września 1768; „de nullitate” – o nieważności.
Streszczenie
Manifestacja z 25 II 1769 (gród winnicki): Konstancja Sokołowska, wdowa po łowczym ciechanowskim, protestuje o nieważność ręcznej cesji z 1 IX 1768, do której – zamiast wypłaty sum jej antecesorów zapisanych na Marianówce w dobrach Lubomirskich – zmusił ją, korzystając z jej wdowieństwa, ks. Kasper Lubomirski, wojewodzic krakowski.
Akt nr 58
Manifestacja „in diligentia” Konstancji z Załubowskich[?] Sokołowskiej, łowczyni ciechanowskiej, przeciw Maciewiczowi[?], subdelegatowi grodu latyczowskiego: przestępując prawo, nie wydał jej w czasie prawnym kopii manifestu o nieważność cesji, przez co poniosła szkodę w substancji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 40v (skan 0043, strona lewa – od ok. 2/5 do dołu; dół zalany) – k. 41 (skan 0043, strona prawa – pierwsze 5 wierszy)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 40v (skan 0043, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
4y Przedemną Janem Balem Miedzwieckim Namiesnikiem
5Burg. Grodzkim Winnic. Veniens p[erson]al[ite]r W. Jeymć Pa-
6ni Konstancya z Załubowskich[?] Sokołowska Łowczyna Ciechan.
7niegdy S. P. W. Jmć Pana Michała Sokołowskiego Łowcz. Ciechan.
8Małżonka Pozostała Wdowa de Diligentia Suj pko W.
9Maciewiczowi Subdelegatowi Grodz. Latycz. Żali y przed Akta-
10mi Ninieyszemi protestuie się. Jż Jmć Obżałowany prze-
11stępuiąc Prawa śmiał y ważył się będąc Jnkoło[?] beze-
12[…]dał[?] y Zupełnie rekwizycyowany[?] nie pisawszy kopię
13Manifestu w Czasie Prawnym[?] Prawa de nullitate
14Cessyi de Actu Ejus uczynioney zaniesie ad Acta
15[…]maica[?] przyięła[?] bez Zupełney Jnformacyi y nie pod-
16pisaną[?] nie dał[?] ad Acta niepodał[?] przez[?] Co niezna[?]-
17[…]rzyła[?] y Szkody w Substancyi W. Jmć Załub[owska][?] po-
18niosła y ponieść przez ktore Wielki upadek […] […]
k. 41 (skan 0043, strona prawa – góra; w górze „41”)
1y Zawod iak tylko doświadczała o niepodaniu wzwyż
2wspomnioney Kopii Manifestu przez W. Obżałowa-
3nego a Ostrzegaiąc Całość Substancyi Swoiey pomie-
4nił Succurrendo Jntegritati Solennie manifestuie się
5K. Sokołowska.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 25 II 1769 (przed namiestnikiem burgrabstwa Janem Balem Miedzwieckim), trzecia tego dnia Konstancji Sokołowskiej (por. akty 56–57). Obwiniony: Maciewicz[?] (nazwisko niepewne), subdelegat grodu latyczowskiego (w nagłówku „S. G. L.”). Treść odczytana tylko częściowo – dolna część karty zalana i wyblakła: komparentka zarzuca subdelegatowi, że wbrew prawu przyjął do akt (oblatował) jej manifest o nieważność cesji bez pełnej informacji i nie wydał jej kopii tego manifestu w czasie prawnym, przez co poniosła wielką szkodę i zawód; podpis „K. Sokołowska” na k. 41; zapewne chodzi o cesję z 1 IX 1768 opisaną w akcie 57. Wiele wyrazów niepewnych; #PARTIAL.
Łacina: „de diligentia sui” – dla zachowania swej staranności; „veniens personaliter” – przybywszy osobiście; „de nullitate cessionis de actu eius factae” – o nieważności cesji uczynionej w jej (podanej) dacie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Manifestacja z 25 II 1769 (gród winnicki, odczyt częściowy): Konstancja Sokołowska, wdowa po łowczym ciechanowskim, protestuje przeciw Maciewiczowi[?], subdelegatowi grodu latyczowskiego, który wbrew prawu nie wydał jej w porę kopii manifestu o nieważność cesji (i przyjął go bez pełnej informacji), przez co poniosła szkodę.
Akt nr 59
Protestacja Józefa Wilskiego[?], gubernatora dóbr Łuka Mieleszkowiecka[?], w imieniu Józefa Zagórskiego, chorążego wołyńskiego, dziedzica tych dóbr, przeciw Józefowi Kolumnie Czosnowskiemu, staroście winnickiemu, ekonomowi winnickiemu Kazimierzowi Perplewiczowi[?], atamanowi kozackiemu Szpakowi, kozakom Muzykowi[?] Trezygence[?], Andrenkowi[?] i Chwedkowi Kozłowi[?] i in.: zawłaszczenie gruntów granicznych Łuki, zajazd na dwór, pobicie ludzi, zabór wołów, koni i rzeczy; z relacją woźnego Chwedora Artemenki o obdukcji pobitych i oględzinach (25 II 1769)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 41 (skan 0043, strona prawa – od ok. 1/5) – k. 41v (skan 0044, strona lewa) – k. 42 (skan 0044, strona prawa – do ok. 2/3)
[Uwagi transkrybenta:] Protestacja (remanifestacja) z 25 II 1769 (przed namiestnikiem burgrabstwa Janem Balem Miedzwieckim). Komparent Józef Wilski[?] (nazwisko niepewne; podpis pod kwitem „J. Wiewski[?]”), gubernator dóbr wsi Łuka Mieleszkowiecka[?] należących do Józefa Zagórskiego, chorążego wołyńskiego. Obwinieni: Józef Kolumna Czosnowski, starosta winnicki; Kazimierz Perplewicz[?], ekonom starostwa winnickiego; Szpak, ataman kozacki, kozacy Muzyka[?] Trezygenko[?], Andrenko[?], Krysa[?], Chwedko Kozioł[?] i inni (do 20 osób). Starostwo winnickie graniczy z dobrami Łuka, oddzielonymi znakami granicznymi; obwinieni zamierzają zatrzeć znaki i przywłaszczają lasy Czarne, od dawna należące do Łuki i używane przez jej ludzi. Gdy ludzie z Łuki bez broni poszli oglądać własny las, ataman Szpak z ok. 20 kozakami ich zelżył, bił i zabrał (rzeczy), a pojmanych zaprowadził do kancelarii grodu winnickiego, gdzie ekonom Perplewicz przedstawił ich jako sprawców rzekomej dewastacji lasu winnickiego. Gdy komparent prosił o zwrot zabranych rzeczy (burka Kondratiuka, czapka Iwana, czekman[?], kożuch Iwana Łomaki[?]), otrzymał tylko obietnicę – ludzie czekali od rana do wieczora i wracając po nocy zostali powtórnie napadnięci przez Szpaka z kozakami; Iwana, Matwija i Kondratiuka bito i spisami pędzono do samego zamku, gdzie bito ich dalej. Następnie komparent odebrał z kancelarii grodzkiej trzy konie z kulbakami, zabrane przez kozaków Czosnowskiego na gruncie Łuki, i pokwitował ich odbiór. Relacja woźnego generalnego Chwedora Artemenki (Artymenki; niepiśmienny), w obecności szlachty Jana Borowskiego[?] i Kazimierza Ostaszewskiego, z 25 II 1769: w Łuce oglądał u Iwana Łamaki[?] przebitą prawą rękę i ciało pełne sińców, u Matwija i Kondratiuka ciała zbite i posiniaczone, kożuch Iwana podarty na kawałki i czuhaj Matwija podarty. Liczne wyrazy (zwłaszcza na k. 41, dolna część, i początku k. 41v) niepewne.
Łacina: „cum effractione [?]” – z (opisem) zaboru; „contiguitas” – przyległość, sąsiedztwo; „antiquitus” – od dawna; „iterata suo et cuius supra nomine idem solennissime manifestat, protestatur et reprotestatur vice” – ponownie w swoim i wyżej wymienionego imieniu tenże jak najuroczyściej manifestuje się, protestuje i reprotestuje; „salva reservatione meliorationis” – z zastrzeżeniem uzupełnienia; „et in continenti” – i zaraz potem; „ad effidejussionem partis adstantis” – za poręczeniem obecnej strony; „et in verificationem praemissorum” – a dla sprawdzenia powyższego; „de quo praesens nullus relatio, nullus ignarus literarum crucem posuit” – o czym niniejsza relacja; nieznający pisma postawił krzyż.
Streszczenie
Protestacja z 25 II 1769 (gród winnicki): Józef Wilski[?], gubernator dóbr Łuka Mieleszkowiecka[?] chorążego wołyńskiego Józefa Zagórskiego, oskarża starostę winnickiego Józefa Kolumnę Czosnowskiego, jego ekonoma Perplewicza[?] i atamana kozackiego Szpaka z kozakami o zawłaszczanie granicznych lasów Łuki, pobicie i uwięzienie ludzi oglądających las oraz zabór ich rzeczy i trzech koni (konie odebrano z kancelarii grodzkiej); dołączona relacja woźnego Chwedora Artemenki o obdukcji pobitych poddanych.
Akt nr 60
Relacja woźnego generalnego Józefa Szydłowskiego o doręczeniu do zamku w mieście Przyłuka[?] pozwu przed Komisję Skarbu Koronnego w Warszawie, wydanego na instancję instygatora i delatorów: braci Grochowskich z Grabowa (Marcina, chorążego winnickiego i rotmistrza pancernego, i Franciszka, podstolego bracławskiego, podstarościców grodzkich winnickich), Michała Dobrowolskiego[?], Mikołaja Sałkowskiego[?] i Franciszka Ruszalskiego[?] przeciw Aleksandrowi Borzęckiemu[?], podstolemu koronnemu, dziedzicowi Przyłuki i Wachnówki, posesorowi Sułatyckiemu[?] i dyspozytorowi Wachnówki – o pobieranie zakazanego myta mostowego i groblowego od podwód ze zbożem (pozew z 3 II 1769)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 II 1769, Winnica (pozew: Warszawa, 3 II 1769)
Karty / skanyk. 42 (skan 0044, strona prawa – dół; zalana) – k. 42v (skan 0045, strona lewa) – k. 43 (skan 0045, strona prawa – pierwszy wiersz)
Językpol.
Transkrypcja
k. 42 (skan 0044, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dwudziestego Piątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y Przedemną Antonim Jałowickim
5Namiesnikiem Burg. Grodzkim Winnic. Stano-
6wiwszy Oczewisto Woźny Generał Wdztwa Bracł. y Jnnych O-
7patrzny Józef Szydłowski wmoc wierney relacyi
8Swoiey iawnie zeznał Jż On Roku Teraźnieysz[ego]
9Tysiąc, Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
10Dnia Dwudziestego[?] February Pozew Kommi[ssyi]
11Skarbowey Koronney Dniesł do Dobr Miasta [Przyłuki][?]
12[…] […]
k. 42v (skan 0045, strona lewa)
1Przyłuki[?] y tam Ten Pozew w Zamku tamecznym w
2Jzbie na Stole położywszy o Essencyi Onego Prawnie
3wszystkich uwiadomił de tenore tali. My Kommissarze
[Uwagi transkrybenta:] Relacja z 25 II 1769 – wpis przed „Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkim winnickim” (choć wcześniejsze wpisy tego dnia, akty 55–59, sporządzono przed Janem Balem Miedzwieckim). Woźny generalny województwa bracławskiego Józef Szydłowski (niepiśmienny – znak krzyża) zeznaje, że (dnia 2x[?] II 1769) doręczył pozew Komisji Skarbu Koronnego do dóbr miasta Przyłuka[?] i położył go w zamku na stole w izbie. Pozew (Warszawa, 3 II 1769) wzywa przed Komisję Skarbu Koronnego w Warszawie w dwa tygodnie po doręczeniu: Aleksandra [Ła…][?] Borzęckiego[?], podstolego kor.[?], dziedzica dóbr miasta Przyłuka[?] i Wachnówka, posesora Sułatyckiego[?], dyspozytora Wachnówki i arendarza (arędarza[?]) – na instancję instygatora sądowego i jego delatorów: Marcina, chorążego winnickiego i rotmistrza pancernego wojsk koronnych, i Franciszka, podstolego bracławskiego, braci Grochowskich z Grabowa, podstarościców grodzkich winnickich (lekcja potwierdzona w analogicznym akcie 61), oraz Michała Dobrowolskiego[?], Mikołaja Sałkowskiego[?] i Franciszka Ruszalskiego[?] – o myto mostowe i groblowe, zakazane prawem z 1764 r., pobierane od podwód ze zbożem (na targ i na własne potrzeby, z dóbr ukraińskich do wołyńskich) przechodzących przez Przyłukę i Wachnówkę; żąda się zakazu, zabezpieczenia wolnego przejazdu, wynagrodzenia szkód i kosztów. Dolna część k. 42 zalana; nazwiska stron i nazwa miasta niepewne (por. nagłówek).
Łacina: „de tenore tali” – takiej treści; „immunitive” (?) – mimo wolności (od myta); „Anni Millesimi Septingentesimi Sexagesimi Quarti” – roku 1764 (konstytucje sejmu konwokacyjnego/koronacyjnego znoszące prywatne myta); „parituri terminum, attentaturi et ad praemissa responsuri” – stawicie się, termin przypilnujecie i na powyższe odpowiecie; „datum … die tertia Februarii 1769” – dan 3 lutego 1769.
Streszczenie
Relacja z 25 II 1769 (gród winnicki): woźny generalny Józef Szydłowski zeznaje, że doręczył do zamku w Przyłuce[?] pozew Komisji Skarbu Koronnego (Warszawa, 3 II 1769) dla Aleksandra Borzęckiego[?], dziedzica Przyłuki i Wachnówki, i jego posesora oraz dyspozytora, na instancję braci Grochowskich i innych – o pobieranie zakazanego prawem z 1764 r. myta mostowego i groblowego od podwód ze zbożem.
Akt nr 61
Relacja woźnego generalnego Józefa Szydłowskiego o doręczeniu (18 II 1769) do zamku w Pikowie pozwu przed Komisję Skarbu Koronnego w Warszawie dla ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, dziedzica Pikowa, ekonoma Poznańskiego i arendarzy pikowskich – na instancję instygatora i delatorów: braci Grochowskich z Grabowa, Michała Dobrowolskiego, Mikołaja Sałkowskiego[?], Franciszka Ruszalskiego[?] i Jana Chrostowskiego[?] – o pobieranie zakazanego myta mostowego i groblowego od podwód ze zbożem (pozew z 3 II 1769)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 II 1769, Winnica (doręczenie 18 II 1769; pozew: Warszawa, 3 II 1769)
Karty / skanyk. 43 (skan 0045, strona prawa – od ok. 1/12) – k. 43v (skan 0046, strona lewa – do ok. 1/4)
26Koron. J. K. Mci y Rzpltey, y Franciszka Podst. Bracł.
27Podstarościcow Grodz. Winnic. z Grabowa Grochowskich Braci
28między Sobą rodzonych, tudzież Urod. Michała Dobrowolskiego
29Mikołaia Sałkowskiego[?] Franciszka Ruszalskiego[?], Jana Chrostow-
30skiego[?] albo ktorzy przychylaiąc się do Prawa Anni Millesimi
31Septingentesimi Sexagesimi Quarti WMciow do wrocenia
32pieniędzy Za Myto Mostowe, y Grobelne tymże Prawem za-
33kazane od Podwod ze Zbożem tak na Targ iako też na
34własną potrzebę albo z Dobr Ukraińskich do Dobr
35Wołyńskich przez Pikow przechodzących Jmmuniti[ve][?]
36[…]tyruś[?] wziętych tudzież do przysłuchania się winnym
37Prawnym względem sprzeciwienia się wyż wyrażo-
38nemu Prawu na WMciow wskazać się maiących do[?]
k. 43v (skan 0046, strona lewa)
1Ostrzeżenia wolnego zawsze przechodu dla Podwod wszy-
2stkich podobnież ze Zbożem tak na Targ iako y na wła-
3sną potrzebę y z Jakiemi kolwiek rzeczami przechodzą-
4cych oraz do nadgrodzenia Szkod z tąd pochodzących
5y Kosztow na Process Prawny erogowanych Pozywa[my].
6Sitis Parituri Terminum Attentaturi et ad praemissa Jud[i]-
7cialiter responsuri Datt w Warszawie Die Tertia
8February Millesimo, Septingentesimo, Sexagesimo
9Nono Anno. de quo Praesens Opisy[?] Nullis Rel. Nullis Jgnarus
10Literarum Crucem S. Posuit Józef Szydłowski (+).
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja z 25 II 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa), bliźniacza do aktu 60. Woźny generalny województwa bracławskiego Józef Szydłowski (niepiśmienny – znak krzyża) zeznaje, że 18 II 1769 zaniósł pozew Komisji Skarbu Koronnego do dóbr miasta Pików i położył go na stole w izbie zamku tamecznego. Pozew (Warszawa, 3 II 1769) wzywa ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewodę lubelskiego, dziedzica Pikowa, ekonoma Poznańskiego (por. akty 19, 39–40) i „niewiernych” (Żydów) arendarzy pikowskich przed Komisję Skarbu w Warszawie w dwa tygodnie po doręczeniu – na instancję instygatora sądowego i delatorów: Marcina, chorążego winnickiego i rotmistrza pancernego, oraz Franciszka, podstolego bracławskiego, braci Grochowskich z Grabowa, podstarościców grodzkich winnickich, a także Michała Dobrowolskiego, Mikołaja Sałkowskiego[?], Franciszka Ruszalskiego[?] i Jana Chrostowskiego[?] – w sprawie zwrotu pieniędzy za myto mostowe i groblowe, zakazane prawem z 1764 r., pobierane od podwód ze zbożem przechodzących przez Pików (na targ, na własne potrzeby, z dóbr ukraińskich do wołyńskich), zabezpieczenia wolnego przejazdu, wynagrodzenia szkód i kosztów.
Łacina: „de tenore sequenti” – następującej treści; „Anni Millesimi Septingentesimi Sexagesimi Quarti” – (prawa) roku 1764; „sitis parituri, terminum attentaturi et ad praemissa judicialiter responsuri” – stawicie się, termin przypilnujecie i na powyższe sądownie odpowiecie; „datum … die tertia Februarii 1769” – dan 3 lutego 1769; „erogowane” (koszty) – wyłożone.
Streszczenie
Relacja z 25 II 1769 (gród winnicki): woźny generalny Józef Szydłowski zeznaje, że 18 II 1769 doręczył do zamku w Pikowie pozew Komisji Skarbu Koronnego (Warszawa, 3 II 1769) dla ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, jego ekonoma Poznańskiego i arendarzy pikowskich, na instancję braci Grochowskich i innych szlachciców – o pobieranie zakazanego myta mostowego i groblowego od podwód ze zbożem.
Akt nr 62
Relacja woźnego generalnego Wawrzyńca Sokalskiego o doręczeniu (28 II 1769[?]) do dworu w Pietniczanach pozwu przed Komisję Skarbu Koronnego w Warszawie dla Marcina, chorążego bracławskiego[?], i Franciszka, podstolego bracławskiego, braci Grochowskich, Michała Dobrowolskiego, Mikołaja Sałkowskiego[?], Smulskiego[?] i in. – na instancję instygatora i delatorów Aleksandra Borzęckiego, podstolego koronnego, i Adama Borzęckiego, chorążego nadwornego koronnego[?], oraz poddanych miasteczka Przyłuki i Wachnówki – o kontrpretensję: pobieranie przez pozwanych myta od drzewa i podwód w Pietniczanach, zabór kożuchów i rzeczy poddanym, i o wolny przejazd (pozew z 3 II 1769)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26 II 1769, Winnica (doręczenie 2x II 1769[?]; pozew: Warszawa, 3 II 1769)
Karty / skanyk. 43v (skan 0046, strona lewa – od ok. 1/4; dół wyblakły) – k. 44 (skan 0046, strona prawa – do ok. 2/3)
3czan Przyłuckich y Gadelanstwa[?] Przyłuckiego y Wa-
4chnowieckiego Klucza albo też Wsiow Szenkowiec[?] Lisianki[?]
5y Sobolewki w Assystencyi Panow Swoich Prze[d]-
6mieniaiących powodow. Ktorzy przychylaiąc się do Prawa wspo-
7mnionego Konstytucyi Roku Tysiąc Siedmset
8Sześćdziesiąt Czwartego WMciow Pozywaią o zwrot
9Prawny za Myto Mostowe, Grobelne, y Lodowe od
10Drew z Lasow, Zboż do Młyna y na targ wywiezionych
11także od Drew na potrzebę Dworską wywiezionych nie mniey
12od Podwod Dworskich y Jnnych rzeczy z Dobr do Dobr Woy-[?]
13pożyczanych[?] brane Oraz Osobliwsze za policie[?] Ludzi
14po Przeprawie[?] Dworskich y Ludzkich
15przegrabienie, Odarcie Kożuchow w Dworskich y Ludzkich
16Także Żydowskich, o wrocenie wszystkich Fantow do
17tąd w Zaborze zatem Myto Mostowe y Lodowe będących
18o wrocenie Pieniędzy wyspomnianey Konstytucyi
19od Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Czwar-
20tego, z Dobr całego Klucza Przyłuckiego y Wachno-
21weckiego Także ze Wsiow Szenkowiec[?], Lisianki[?], Sobolew-
22ki, y od Dworskich Podwod branych o Ostrzeżenie
23wolnego na Zawsze przechodu tak z Drwami iako
24też ze Zbożem nadgrodzenie Szkod wszelkich stąd
25pochodzących na wyż oznaczony termin pozwani
26iesteście. Pisan w Warszawie Dnia Trzeciego
27February Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dzie-
28wiątego Roku. Jako Oto in oczewisto Woźny ze-
29znanie Woźny nieumieiący Pisać Znak Krzyża S. kła-
30dnie Wawrzyniec Sokalski (+).
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja z 26 II 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa) – pozew przeciwny do aktów 60–61. Woźny generalny Wawrzyniec Sokalski (niepiśmienny – znak krzyża) zeznaje, że 28[?] II 1769 (data w zapisie późniejsza niż data wpisu 26 II – możliwy błąd pisarza lub odczytu) zaniósł pozew Komisji Skarbu Koronnego do dóbr Pietniczany i położył go we dworze. Pozwani: Marcin (chorąży [winnicki?] – tu odczytane „Bracł.[?]”) i Franciszek, podstoli bracławski, bracia Grochowscy, Michał Dobrowolski, Mikołaj Sałkowski[?], Smulski[?] oraz żydowscy arendarze karczem dóbr klucza [szyzawskiego?]. Powodowie (delatorzy instygatora): Aleksander Borzęcki, podstoli koronny (por. akt 60), Adam Borzęcki, chorąży nadworny koronny[?], Wacław[?] […], ekonom, Jan Olszewski, Domański[?], Ignacy Kozłowski, Piątkowski, Żdżitkowski, Piotr Śniowski[?], Józef Strzałkowski[?], Mikołaj Lewicki[?] oraz mieszczanie przyłuccy i poddani klucza przyłuckiego i wachnowieckiego oraz wsi Szenkowce[?], Lisianka[?] i Sobolówka, w asystencji swoich panów. Przedmiot: na mocy konstytucji z 1764 r. – zwrot pieniędzy za myto mostowe, groblowe i lodowe pobierane (przez pozwanych, zapewne w Pietniczanach) od drzewa z lasów, zboża wiezionego do młyna i na targ, drzewa na potrzeby dworskie i podwód dworskich; zwrot zabranych przy przeprawie rzeczy i zdartych kożuchów (dworskich, chłopskich i żydowskich), zabezpieczenie wolnego przejazdu z drwami i zbożem oraz wynagrodzenie szkód. Dolna część k. 43v wyblakła i zalana – kilka nazwisk powodów nieczytelnych (#PARTIAL).
Łacina i terminy: „Starozakonni arędarze” – Żydzi dzierżawcy (karczem); „myto lodowe” – opłata za przejazd po lodzie (przeprawa zimowa); „Gadelanstwo[?]” – zapewne „gromada”/„poddaństwo” (odczyt niepewny).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Relacja z 26 II 1769 (gród winnicki): woźny generalny Wawrzyniec Sokalski zeznaje, że doręczył do dworu w Pietniczanach pozew Komisji Skarbu Koronnego (Warszawa, 3 II 1769) dla braci Marcina i Franciszka Grochowskich, Michała Dobrowolskiego, Mikołaja Sałkowskiego[?] i arendarzy, na instancję Aleksandra i Adama Borzęckich, ich oficjalistów oraz mieszczan i poddanych z Przyłuki, Wachnówki i okolicznych wsi – o zwrot pobieranego wbrew prawu z 1764 r. myta mostowego, groblowego i lodowego, zwrot zabranych rzeczy i wolny przejazd (kontrpozew do aktów 60–61).
Akt nr 63
Manifestacja „in diligentia de expleta possessione” Łukasza Chechelskiego[?] w imieniu Jana Jedleckiego, [ingrosatora?] grodzkiego winnickiego: mocodawca, na mocy przysługującego mu prawa i intromisji, spokojnie wysiedział posesję (domu/placu[?]) w mieście J. K. Mości Winnicy (odczyt bardzo niepełny – tekst wyblakły)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data26[?] II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 44 (skan 0046, strona prawa – dół; silnie wyblakła) – k. 44v (skan 0047, strona lewa – górne 6 wierszy)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 44 (skan 0046, strona prawa – dół; tekst silnie wyblakły)
1Roku Tysiąc, Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dwudziestego [Szostego][?] Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y Prze-
4demną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Burg.
5Grodz. Winnic. Comparens p[erson]al[ite]r Urod. Jmć P. […] […]
6Nomine et Speciali Commisso W. […] Jana Jedleckiego
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z końca lutego 1769 (dzień niepewny – 26[?] II), wpis przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa. Tekst na dole k. 44 i u góry k. 44v silnie wyblakły – odczytano tylko formuły i fragmenty. Komparent Łukasz Chechelski[?], niepiśmienny (znak krzyża), działa w imieniu i ze specjalnego zlecenia Jana Jedleckiego, [ingrosatora? – skrót „Jngr.”] grodzkiego winnickiego (por. Jan Jedlecki, instygator i namiestnik burgrabstwa w aktach 49–54 – prawdopodobnie ta sama osoba). Z zachowanych fragmentów wynika, że chodzi o spokojne wysiedzenie posesji (zapewne nieruchomości) w mieście J. K. Mości Winnicy na mocy prawa przysługującego mocodawcy i intromisji wpisanej do akt. #PARTIAL – treść wymaga weryfikacji na oryginale lub lepszym skanie.
Łacina: „in diligentia de expleta possessione” – dla dowodu dopełnionej (wysiedzianej) posesji; „nomine et speciali commisso” – w imieniu i ze specjalnego zlecenia; „vigore juris sibi servientis” – na mocy przysługującego mu prawa; „nomine cuius supra” – w imieniu wyżej wymienionego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Manifestacja z końca lutego 1769 (gród winnicki, odczyt bardzo niepełny – tekst wyblakły): Łukasz Chechelski[?] w imieniu Jana Jedleckiego, urzędnika grodu winnickiego, oświadcza o spokojnym wysiedzeniu posesji w mieście Winnicy na mocy intromisji.
Akt nr 64
Manifestacja Konstancji z Wilczkowskich[?] Konopczyny, wdowy po Wawrzyńcu Konopce, towarzyszu znaku pancernego ks. Lubomirskiego, wojewody lubelskiego: gdy w czasie hajdamackiej koliszczyzny w dobrach Hurowce[?] (gdzie mieszkała) zginęły jej papiery, wśród nich karta ręczna Julianny z Rosaszewskich[?] Strutyńskiej[?], cześnikowej [?], na 5000 zł, dana 1763 około św. Jana Nepomucena w Żornisku[?] i oblatowana tegoż roku około św. Andrzeja w grodzie winnickim – oryginał zaginął, a karta jest wpisana w akta; zastrzega ważność długu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 II 1769, Winnica
Karty / skanyk. 44v (skan 0047, strona lewa – od ok. 1/8 do ok. 1/2; wyblakła)
Językpol.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 44v (skan 0047, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dwudziestego Osmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winnic. y
4przedemną Antonim Jałowickim Namiesnikiem Burg.
5Grod. Winnic. Osobiście stanąwszy W. Jeymć Pani Konstancya z Wil-[?]
6czkowskich[?] Konopczyna niegdy W. Wawrz[yńca][?] Konopki Towarzysza Znaku
8ła Wdowa postrzegaiąc Całości Swoiey tem[?] czyni pilność y Oświadczenie
9Jż teraźnieyszey Manifestantce w Stanie Wdowim będą-
10cey w Dobrach Hurowcach[?] mieszkaiącey gdy z dopuszczenia Bożego Hay-
11damacy w tych Dobrach Hurowcach niebespiecznie zbuntowali przy Spuszczeniu[?]
12z niepokoiach[?] Dobrowolnych[?] Papiery wszystkie y między ktoremi
13Karta ręczna od W. Jeymć Pani Julianny z Rosaszewskich[?] Strutyńskiey[?]
14Cz.[?] Abrewelskiey[?] Sobie Manifestuiącey się na Summę Złł. Pol.
15Pięć Tysięcy Pięćset Pięćdziesiąt[?] dana Roku Tysiąc Siedmset
16Sześćdziesiąt Trzeciego około S. S. Jana Nepomucena w Żornisku[?]
17datowana a zaś w Roku Tymże około S. S. Andrzeja Apostoła w Gro-[?]
18dzie[?] Winnic. per Oblatam podana a przeto teraz Manifestuiąca iako zaś Assekuracya
19Oryginalna znaydowała się[?] w wyrazeniu przyiedeniem[?] Genere[?]
20Tożsamo[?] Gotowa[?] Jest któregokolwiek Czasu iest[?] do tego Strofua[?] Przyięcia[?]
21Kwitacyą[?] Zrzeczenia[?] uroczyście Jołd.[?] Manifestuie się Comparens nieumieiący
22Pisać Znak Krzyża S. kładnie Konstancya Konopczyna (+)
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 28 II 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa); tekst wyblakły, wiele słów niepewnych. Konstancja z Wilczkowskich[?] Konopczyna (niepiśmienna – znak krzyża), wdowa po Wawrzyńcu[?] Konopce, towarzyszu znaku pancernego ks. [Antoniego] Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, mieszkająca w dobrach Hurowce[?], oświadcza, że w czasie buntu hajdamackiego w tych dobrach (1768) zaginęły jej wszystkie papiery, w tym karta ręczna (rewers) Julianny z Rosaszewskich[?] Strutyńskiej[?] na sumę 5 550[?] zł pol., datowana w 1763 r. około św. Jana Nepomucena (16 V) w Żornisku[?] i oblatowana w tymże roku około św. Andrzeja (30 XI) w grodzie winnickim; zastrzega, że dług pozostaje ważny i jest gotowa w każdej chwili przyjąć zapłatę za kwitem (odczyt końcowej formuły niepewny). Por. akty 44-1-3 (seria 147–154: Strutyńska i klucz żorniski). #PARTIAL.
Łacina: „per oblatam” – przez oblatę (wpisanie do akt); „genere” – (w) rodzaju.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Manifestacja z 28 II 1769 (gród winnicki, odczyt niepełny): Konstancja Konopczyna, wdowa po towarzyszu pancernym Wawrzyńcu Konopce, oświadcza, że podczas buntu hajdamackiego w Hurowcach[?] straciła papiery, w tym kartę ręczną Julianny Strutyńskiej[?] na ok. 5 550 zł (1763, oblatowaną w grodzie winnickim), i zastrzega ważność tego długu.
Akt nr 65
Relacja woźnego generalnego […] Romańskiego o areszcie (25 II 1769) zbiegłego poddanego Wasyla Kowala w Tulczynie[?] – na instancję ks. Antoniego Czetwertyńskiego – w obecności szlachty, w tym Jana Grzegorzewicza[?]; areszt w ręce gubernatora, wójta i gromady tamecznej; dalsza część wpisu nieczytelna (karta zalana i wyblakła); koniec lutego („Finis”)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 II 1769, Winnica (areszt: 25 II 1769)
Karty / skanyk. 44v (skan 0047, strona lewa – od ok. 1/2 do dołu; dolna część zalana, nieczytelna)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 44v (skan 0047, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca February Dwudziestego Osmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winnic. y przedemną
5nowszy Oczewisto Woźny Generał Wdztwa Bracł. y Jnne Opatrzny Wawrzy-[?]
6niec[?] Romański Jnstrumenti[?] suae verae ac fidelis Relationis palam publice libere
7recognovit Jż On Roku Teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt
8Dziewiątego Dnia Dwudziestego Piątego Febr. na Affektacyą y Praw[ną]
9rekwizycyą JO. Xcia Jmci Antoniego Czetwertyńskiego […] […] Swiadectwa[?] Czetwertyńskiego[?]
10[…] Dobra[?] […] Szlachty Ludzi wiary godnych Urod. […]
11[…] Jana Grzegorzewicza[?] […] […] Pła[…][?]
12W. Antoniego Ruhalowskiego[?] y Jana […]
13czynie[?] gdzie będąc a zastawszy Cujus vis nominis et Cognominis Guber-
14natora tamecznego wkłodzie[?] tudzież u Woyta y Całey Gromady tameczney
15[…] Wasyla Kowala Poddanego Dziedzicznego z Dobr […]
16[…] […] Dziedzicznych Księcia[?] Zbiegłego a tam będącego
17[…] […] […] […] […]
18[…] […] Opisanym […]
19[…] […] […] […]
20[…] […] […] […]
21[…] […] […]
22[…] […] Cacrum[?] posuit (+)
23[pod tekstem:] Finis
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja woźnego z 28 II 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa), ostatni wpis lutego (pod nim „Finis”). Tekst silnie wyblakły, dolna część zalana – odczytano tylko początek. Woźny generalny województwa bracławskiego (imię niepewne – Wawrzyniec[?]) Romański (por. akt 54) zeznaje, że 25 II 1769 na żądanie ks. Antoniego Czetwertyńskiego [starosty daniczowskiego?] (por. akty 52, 54), w obecności szlachty (m.in. Jana Grzegorzewicza[?], Antoniego Ruhalowskiego[?]), był w [Tulczynie?] (nazwa w nagłówku niepewna) i tam, zastawszy gubernatora, wójta i gromadę, aresztował zbiegłego poddanego dziedzicznego księcia, Wasyla Kowala; dalsze szczegóły (przekazanie pod poręczenie itp.) nieczytelne. Woźny niepiśmienny – znak krzyża. #PARTIAL.
Łacina: „suae verae ac fidelis relationis palam, publice, libere recognovit” – swojej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; „cuiusvis nominis et cognominis” – jakiegokolwiek imienia i nazwiska.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Relacja z 28 II 1769 (gród winnicki, odczyt fragmentaryczny): woźny generalny Romański zeznaje, że 25 II 1769 na żądanie ks. Antoniego Czetwertyńskiego aresztował w [Tulczynie?] zbiegłego poddanego księcia, Wasyla Kowala, oddając go pod dozór gubernatora, wójta i gromady.
Akt nr 66
Manifestacja „de diligentia cum praesentatione summ” Jana Przytulskiego, podkomorzego inflanckiego, w imieniu ks. Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego, kanclerza wielkiego koronnego, zastawnego posesora klucza żabokrzyckiego i Ułaszyniec[?]: na mocy kontraktu zastawnego z ks. Stanisławem Lubomirskim, wojewodą bracławskim (Warszawa, 12 XII 1768), przy wykupie dóbr z rąk dożywotnika przyniósł na termin 30 000 zł (w złocie, talarach i rublach), lecz strona po sumę nie stawiła się, a kancelaria grodzka z powodu klęski publicznej nie chciała przyjąć sumy w depozyt
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
7Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną An-
8tonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnicki[e]-
9go Comparens Personaliter Wiel. Jmć Pan Jan Przytulski Podkomorzy Jnflancki No-
10mine et ex speciali Commisso JW. Jmć Xiędza Młodziejowskiego Biskupa Pozn.
11Kanclerza Koronn. Dobr Klucza Żabokrzyckiego y Ułaszyniec[?] teraźniey-
12szego Zastawnego Possessora wpilności onego Manifestuie się. Jż JW. Com-
13parentis Pryncypał y na fundamencie Kontraktu Zastawnego o Dobra
14Klucz Żabokrzycki y Ułaszyńce[?] Między JO. Xięciem Jmcią Stanisławem Lubomirskim
15Woiewodą Bracł. z iedney, a sobą z drugiey strony Dnia Dwunastego Decem-
16bris Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego Roku w Warszawie spisanego y zawar-
17tego, tudzież z mocy Kontraktu oteż Dobra Zastawnego y Dożywotnego mię-
18dzy niegdy JO. Xięciem Jmć Józefem Lubomirskim Podstolim W. X. Lit. a Wiel.
19także niegdy Andrzeiem Godziembą Wardeńskim[?] Stolnikiem Latyczow. Dnia
20Czwartego Marca Tysiąc Siedmset Pięćdziesiątego Roku w Krasnym spisanego
21chcący podług zwyż wzmiankowanego Kontraktu do Possessyi Klucza Żabokrzyc-
22kiego y Ułaszyniec przyiść in exemptionem Dobr pomienionych Summę
23na Terminie dziś[?] wtymże Kontrakcie wyrażoną Trzydzieści Tysięcy Złotych Pol. na Terminie dzi-
24siey[?]szym to iest Siodmego[?] Kontraktem tymże Dożywotnim y Zastawnym wyż
25de Acta wyrażonym do wypłacenia rzeczoney Summy opisanym, w Złocie
26Obrączkowym, Talerach Starych, Nowych Kurs[?] Talerkach y Rublach w Starey
27monecie y Nowey Prezentował y Stronie natymże Terminie Jej a quieta-
28tione wypłacić albo in sequestro Officii ad effideiussionem partis zo-
29stawić chciał, Acz tak strona do podniesienia tey Summy Trzydziestu
30Tysięcy Złotych Pol. y dostatecznego zakwitowania non comparuit iako też
31Kancellarya obstante publica Calamitate tam ob insecurum locum przyiąć
32niechciała przeto JW. Manifestans po prezentowaniu y przeliczeniu tey Sum-
33my a wraz po zabezpieczowaniu oneyże Reczyiną[?] Grodzką do Siebie wyręczył y
34Grod Ninieyszy teraźnieyszemu Officio zakwitował Tranzakcyą Jan
35Przytulski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Pierwszy wpis marca 1769 (k. 45 otwiera nagłówek „Annus Millesimus Septingentesimus Sexagesimus Nonus. Mensis Martius”). Manifestacja z 1 III 1769 przed Antonim Jałowickim, „pro tunc” namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego. Komparent: Jan Przytulski, podkomorzy inflancki (podpis), w imieniu i ze specjalnego zlecenia ks. Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego, kanclerza wielkiego koronnego, obecnego zastawnego posesora klucza żabokrzyckiego i Ułaszyniec[?]. Podstawa: kontrakt zastawny zawarty 12 XII 1768 w Warszawie między ks. Stanisławem Lubomirskim, wojewodą bracławskim, a Młodziejowskim, oraz wcześniejszy kontrakt zastawny i dożywotni z 4 III 1750 (Krasne) między ks. Józefem Lubomirskim, podstolim litewskim, a Andrzejem Godziembą Wardeńskim[?], stolnikiem latyczowskim. Chcąc wejść w posesję klucza, Młodziejowski przez plenipotenta przedstawił w terminie określonym kontraktem (dzień niepewny) sumę 30 000 zł pol. – w złocie obrączkowym (dukatach), talarach starych i nowych, talarkach kursowych i rublach starej i nowej monety – do wypłaty stronie (posesorowi dożywotniemu) za kwitem lub do złożenia w sekwestrze urzędu za poręczeniem; strona jednak się nie stawiła, a kancelaria, z powodu klęski publicznej i niebezpieczeństwa miejsca, nie chciała przyjąć pieniędzy w depozyt; po przeliczeniu sumy komparent zabrał ją z powrotem i pokwitował urząd. Lekcja „Ułaszyńce[?]” i „Wardeński[?]” niepewna. Na marginesie pionowe notatki (Lect.[?]).
Łacina: „pro tunc” – na ten czas; „nomine et ex speciali commisso” – w imieniu i ze specjalnego zlecenia; „in exemptionem bonorum” – dla wykupu dóbr; „in sequestro officii ad effidejussionem partis” – w sekwestrze (depozycie) urzędu za poręczeniem strony; „non comparuit” – nie stawiła się; „obstante publica calamitate tum ob insecurum locum” – z powodu klęski publicznej, a także niebezpieczeństwa miejsca. Złoto obrączkowe – dukaty; talary bite i kursowe talarki – rodzaje monet srebrnych.
Streszczenie
Manifestacja z 1 III 1769 (gród winnicki): Jan Przytulski, podkomorzy inflancki, w imieniu ks. Andrzeja Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego i kanclerza wielkiego koronnego, oświadcza, że na mocy kontraktu zastawnego z ks. Stanisławem Lubomirskim (12 XII 1768) przedstawił w terminie 30 000 zł na wykup klucza żabokrzyckiego i Ułaszyniec[?] z rąk dożywotnika; strona się nie stawiła, a kancelaria z powodu klęski publicznej nie przyjęła pieniędzy w depozyt, więc sumę po przeliczeniu zabrał.
Akt nr 67
Protestacja Stanisława Krzeczkowskiego w imieniu własnym, żony Teofili z Kruszelnickich i krewnych (Krzeczkowskich, Kruszelnickiego, Ziemianowskich) przeciw Janowi Totharzowi[?], skarbnikowi zwinogrodzkiemu, posesorowi Szepiowiec[?], jego sługom Horbaczewskiemu, Kortowskiemu i Smolarskiemu[?], arendarzowi Ankielowi, starościnie Annie Czeczelowej i kasztelanowi buskiemu Adamowi Myszce Chołoniewskiemu: fałszywe oskarżenie o kradzież szkatułki po pożarze stajni, ponad roczne więzienie (także w fortecy janowskiej), tortury protestującego, jego żony i krewnych Ziemianowskich, zabór mienia i dokumentów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 45v (skan 0048, strona lewa) – k. 48 (skan 0050, strona prawa – do ok. 3/4)
18źwić przykazał, a gdy też Urod. Ziemianowską kobiety we Dworze będące ledwie w
19godzin kilka otarty[?] y do Jzby uniesły tedy Obżał. gorzałkę Rany zalewaiąc na-
20ziemi bezpamięci leżącą nieuczciwemi słowy dyskustował[?] Rogami w Głowę ła-
21pał y Stoczkiem zapalonym oczy wypiekał. Y tak rożne zbytki, zręty y bezprawia nad
22temi niewinnemi więźniami dokazuiąc w ciasnym onych Sekwestrze osadziwszy
23w pilney Straży do powrotu swego z Wołynia trzymać przykazał, sam zaś Obżał.
24nazaiutrz na Wołyń wyieżdżaiąc Niewiernemu Ankielowi Arędarzowi Szepiowskiemu
25y innym faworytom swoim zalecił, aby aż (: ieżliby co wątpliwego o życiu tych kto-
26rego z Jnkarceratow uyrzeli :) iak nayprędzey Obżałowanemu na Wołyń znać da-
27wali dokładaiąc że zatę pieniądze ktore z nich głową nałożą. Jakoż y tak się sta-
28ło albowiem ledwie co oskarżony o mil kilka wyiachał kiedy ktoryś z zlewnych
29obaczywszy Urod. Jana Ziemianowskiego bardziey do śmierci niźli do życia podo-
30bnego o niebespiecznym onego życiu temuż Obżał. donisł, alści obwiniony zwa-
31żaiąc konsekwencyą żeby o akcelleracyą śmierci nieprzyszło bydż w odpowiedzi
32ludzi iakowychsi obcych wierzchami około Dziedzińcu Koni pod Tytułem od Woyska
33aci Konfederackiego do Dobr Szepiowiec wraz z podwodą przysyła ktorzy przy-
34stani podług Jnformacyi prosto do Dworu przypadłszy y mało co albo nic
35zabawiwszy się tegoż Urod. Jana Ziemianowskiego Kommendant niby pomie-
36nionych subordynowanych iakoby z kompassyi dawszy kilka złotych Matce Je-
37go Urod. Ziemianowskiey Człowieka ledwie co żywego y prawie śmiertelnego wrze-
38komo do siebie na sturbę[?] w szereg na przyprowadzoną z sobą podwodę włożyć ka-
39zawszy zaraz niebawiąc wyiachali y niewiedzieć gdzie tegoż Człowieka bez na-
40dziei życia będącego (: o ktorym dotychczas Urod. Protestans dopytać się niemoże :) wy-
41wieźli y zaprowadzili. Gdzie y tu oczywista W. Obżał. pokazuie się Akcya
42albowiem ci ludzie gdyby woyskowi byli tedy za Jnteressem Woyskowym do
43wsi lub do Dworu od Kommendy swoiey byliby przysłani lecz że nietylko Jn-
44teressu woyskowego do Wsi ale nawet y podobieństwa do Woyskowych ludzi
45niemieli. A wreszcie chcieliby od Woyska kommenderowani byli iednakby śmier-
46telnego człowieka brać niemogli z nim się wozić samochcąc podczas utar-
47czek niemieliby racyi, z czego łatwo się domyśleć można że ci ludzie bez
48żadnego Jnteressu do Wsi przybyli na iedyne tylko porwanie y zatracenie Urod.
49Ziemianowskiego byli subordynowani. Urod. także Wawrzyńca Ziemianowskie-
50go z Siestrzeńcowki[?] do Kustowiec iadącego Urod. Horbaczewski w Szepiowczyń-[?]
51skiey karczmie spotkawszy bez niewinnie z Kozakami zbił Spisami Korcy kilka
52razy podkłuli y w Oko chcąc go w Twarz ugodzić Tyrańsko ranili, po-
53tym związawszy do Szepiowiec zaprowadzili, y tam W. Skarbnik simili modo
54iak y drugich w kaydany okutego traktuiąc więcey Niedziel Piętnastu a Mat-
55kę Jego Urod. Ziemianowską wraz z Żoną Querulantis więcey Pięciu Ćwierć
56a Roku u siebie w Szepiowcach, Kwerulanta zaś Rok y Niedziel Sześć w Jano-
57wie Jnkarceruiąc rożne zręty nad niewinnemi wyrządzał, y tak Ciotce
58[kustosz:] y Żonie Prott.
k. 48 (skan 0050, strona prawa; w górze „48”)
1y Żonie Prottis podwiczką[?] karę każdey z osobna po Osm Pasem w tydzień przyięć wy-
2znaczał, Kądziel[?] prać Chleb miesić y inne zbytki czego y wyrazić trudno czynić
3przymuszał, z ktorego to Tyrańtwa tak Ciotka iako y Żona Mntis (: ktorych Bog
4wie ieśli zastanie żywych :) dotychczas na śmiertelney zostaią pościeli. Naostatek nie-
5mogąc tym szkaradnym y napaśnym pokonać Protta występkiem onemu pierwey honor
6a potym życie wziąć postanowił, y tak przed rożnemi ludźmi czyniąc go bydż Jgnotae
7Conditionis a W. Aktach Autentycznych Jmię całego Domu Mntis oskarżał. W tym
8gdy między niektoremi rzeczami przez siebie zabranemi y Dokumenta Mntis do
9Rąk swoich dostał, tedy lub z nich iawne wziął oświecenie o Jmieniu Urod. Krzeczkow-
10skich iednakże dla lepszego dowodu za Metryką Cycu[?] Protta y innemi Dokumen-
11tami Familiey Antecessorow Jego mobilitami[?] na Rusi y w rożne strony posyłał
12lecz y tam nieszkodliwego Jmieniowi Jch nieznalazłszy owszem Części Dwie Dzie-
13dzicznych w Dobrach Niewgłoszczyźnie[?] Zastawną iedną a Drugą w Dobrach Nara-
14iewszczyźnie[?] przez Rodzica Mntis poniekąd zbytą wynalazłszy. Dopiero podczas
15powszechney Klęski y nieszczęśliwości gdy Bunty chłopskie ku Janowu ciągnęły di-
16ctante spiritu[?] obawiaiąc się żeby zokazyi onego w Janowie osadzony Protestans od Kolasow[?] nie
17zginął, za napisaniem Listow do WW. Rakowskiego[?] Białobłockiego niechcący go uwolnić
18kazał. Ciotkę zaś Żonę y Dzieci Querulantis w wolnieyszym iuż trzymał areszcie zalecił.
19za napisaniem Rotnego[?] Szymona Parocha Staromieyskiego[?] Pikowskiego Ritus Graeci Przy-
20sięgę uroczystą (: iako nigdzie z Gruntu nie poydą, iako przed Prottem nie wspominać y onego
21do Possessyi z Obżał. podusz[cz]ać niebędą iako na Protta wzięcie Szkatułki wyznawać ma-
22ią y tam daley :) nieustępnie zostawać na Gruncie obowiązał. Samemu zaś Prottowi z Janowa
23do Szepiowiec przybytemu lub siedzieć lub wyiść ze Wsi Listownie dysponował. Rucho-
24mości zaś wszelkie Konie, woły, bydła, Suknie, Pieniądze, Regestra, Dyspozycye, Kwity, Doku-
25menta rożne Membrany, Skrypta, Assekuracye między ktoremi Assekuracyą za Dziedzictwo
26Dobr Części Naraiewszczyzny przez Oyca Prottis zbytey y wszelką Apparencyą[?] Chudo-
27bę więcey iak na Dwa Tysiące zabrał. Urodzony Prottis niemaiąc[?] czego trzymać
28samą Żonę swoią chorą na Gruncie zostawiwszy do Urod. Kruszelnickiego Teścia
29swoiego dla samego pożywienia odeyść musiał, y u niego zachorował. O ktorym dowiedziawszy
30się Prottka upraszać poczęła żeby mogła odwiedzić Męża, lecz gdy niepozwolono tedy in
31vadimonium[?] Dzieciach dwoie małych zostawiwszy sama zbolała piechotą iść niemogąc upro-
32siła ludzi żeby ią z miłosierdzia do Oyca zawieźli, ktora przybywszy z wyż wyrazonych
33zręt y zbytkow dotychczas zostaie na śmiertelney pościeli. Dzieci zaś dotychczas także
34w Areszcie trzyma y wydać niechce. A tak nakoniec niemaiąc iuż kogo o pomienioną
35Szkatułkę obwiniać na pomienionego Urod. Kruszelnickiego y Jnnych godnych ludzi
36Possessionatow (: ktorych dla Łozyi wyrazić niemożna :) tę szkaradną potwarz wkłada
37y wszędzie pomiędzy Ludźmi honor y słowę Dobrą bierze. A zatym ninieyszy zaią-
38cy się udaiąc do Swiętey sprawiedliwości o takowe bezprawia, zbytki, zręty, y ty-
39ranie[?] tudzież honor wzięty swym y wyż wyrazonych Jmieniem naprzeciw-
40ko tymże Obżał. et Specie Wiel. Totharzowi powtornie Manifestowawszy się y
41Protestowawszy prawnie czynić niezaniedbać oświadczył się Stanisław Krzeczkowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Obszerna protestacja (k. 45v–48) z 2 III 1769, wpisana przed „Onufrym[?] Moskwickim[?], pro tunc namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego” (odczyt imienia i nazwiska urzędnika niepewny). Komparent: Stanisław Krzeczkowski (podpis), w imieniu własnym, żony Teofili z Kruszelnickich, braci rodzonych Jana Aleksandra i Daniela Krzeczkowskich, teścia Jana Kruszelnickiego, ciotki Katarzyny z Krzeczkowskich [Ziemianowskiej] oraz brata ciotecznego Wawrzyńca i jej syna [Jana] Ziemianowskich. Obwinieni: Jan Totharz[?] (nazwisko niepewne – może Tołhacz/Totharz), skarbnik zwinogrodzki, posesor wsi Szepiowce[?]; jego słudzy Horbaczewski, Kortowski i Smolarski[?]; żydowski arendarz szepiowiecki Ankiel (Aniel); Anna ze Sraszkiewiczów[?] Czeczelowa, starościna [szymska?], posesorka Kustowiec[?]; oraz Adam Myszka Chołoniewski, kasztelan buski, dziedzic Janowa.
Przebieg według komparenta: przez rok był dyspozytorem (zarządcą) skarbnika w Szepiowcach; gdy domagał się rozliczenia i zapłaty, skarbnik go zwodził. W nocy wybuchł przypadkowy pożar stajni dworskiej; Krzeczkowski ratował konie i ruchomości; skarbnik ogłosił kradzież szkatułki z pieniędzmi (krawiec Fetko Rymcha z Kustowiec widział ponoć wysokiego człowieka w białym ubraniu uciekającego ze szkatułką w zboże). Pościgi nic nie dały; skarbnik obwiniał kolejnych sług, a w końcu Krzeczkowskiego. Kazał go zakuć w żelazne pęta i dyby, żonę (tuż po połogu) w kajdany, więził w lochu i szpichlerzu; żonę z namowy arendarza Ankiela kazał rozpiąć na drągu i bić rózgami i knutami, polewając wodą święconą, i grozić rozpaloną szyną; samego Krzeczkowskiego bito prętami i nahajami do krwi; potem przy pomocy kasztelana Chołoniewskiego osadzono go w fortecy janowskiej między złoczyńcami (excepantami), przy robotach przy fabryce i w głębokiej jamie, w kłodzie, przez rok i 6 tygodni; skarbnik chciał wymusić na żonie zeznanie przeciw mężowi przed sądem magdeburskim w Janowie – bez skutku. Starościna Czeczelowa wydała mu krewnych komparenta Ziemianowskich z Kustowiec: Jana Ziemianowskiego torturowano (m.in. polewano rany wrzącym olejem), po czym ludzie podający się za wojsko konfederackie wywieźli go w nieznane miejsce – los nieznany; 80-letnią Katarzynę Ziemianowską bito do nieprzytomności; Wawrzyńca Ziemianowskiego pobili kozacy Horbaczewskiego w karczmie i więzili 15 tygodni. Skarbnik zabrał ruchomości komparenta i dokumenty (w tym assekurację na części dóbr Naraiewszczyzna[?] i Niewgłoszczyzna[?]) – wartości ponad 2000 zł – i szkalował jego szlachectwo; w czasie buntów chłopskich (1768) zwolnił go z Janowa listami do Rakowskiego i Białobłockiego[?], a od żony i ciotki wymusił przysięgę przed parochem Szymonem z Pikowa[?], że nie opuszczą gruntu; dzieci dotąd trzyma w areszcie. Krzeczkowski z żoną leżą na śmiertelnej pościeli. Wiele nazw i wyrazów niepewnych; akt długi, pismo kursywne.
Łacina: „pro tunc” – na ten czas; „ignotae conditionis” – niewiadomego stanu (pochodzenia); „animus meminisse horret” – dusza wzdryga się na wspomnienie (Wergiliusz, Eneida II 12); „simili modo” – podobnym sposobem; „motivo et consilio” – z pobudki i rady; „in vadimonium” – jako zakład (rękojmię); „per omnia fortia crimine furti redargutum” – wszelkimi siłami przekonanego o kradzież; „ritus Graeci” – obrządku greckiego; „et specie” (= specialiter) – a szczególnie.
Streszczenie
Protestacja z 2 III 1769 (gród winnicki): Stanisław Krzeczkowski, były dyspozytor dóbr Szepiowce[?], w imieniu własnym i rodziny oskarża Jana Totharza[?], skarbnika zwinogrodzkiego, jego sługi i arendarza, starościnę Czeczelową oraz kasztelana buskiego Adama Chołoniewskiego, że po pożarze stajni i rzekomej kradzieży szkatułki z pieniędzmi bezpodstawnie oskarżono go o kradzież, przez ponad rok więziono (także w fortecy janowskiej), torturowano jego i jego żonę oraz krewnych Ziemianowskich (Jan Ziemianowski zaginął), zabrano jego mienie i dokumenty i szkalowano szlachectwo.
Akt nr 68
Manifestacja Marianny z Mrowińskich[?] (primo voto Dobrzynieckiej, secundo voto Smolskiej), jedynej sukcesorki dóbr Horodyszcze[?] i części Zawrowa[?] (woj. wołyńskie, pow. łucki), w imieniu własnym i dzieci z pierwszego małżeństwa, przeciw mężowi Adamowi Smolskiemu „de laesiva tutela”: mąż, przejąwszy jej substancję, zaniedbał windykacji majątku – nie oblatował reskryptów (od Antoniego Ledóchowskiego[?], podstolego, i od Marcina Oczyńskiego[?]) i nie starał się o redukcję i rekompensatę; zastrzega, by zaniedbanie nie szkodziło jej i sukcesorom
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 48 (skan 0050, strona prawa – dół) – k. 48v (skan 0051, strona lewa – do ok. 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 48 (skan 0050, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca Martij Drugiego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winnic. y Przedemną Onu-
4frym Moskwickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic. Com-
5parens Personaliter Urod. Jmć Pani Marianna z Mrowińskich primo międ[zy]
6Wiel. Mikołaia Franciszka Dobrzynieckiego ad praesens vero secundo voto Urod.
7Adama Smolskiego Małżonka niegdy Wiel. Alexandra Mrowińskiego y Anny
8Dobrzynieckiey[?] Mał. Corka, a zaś Wiel. niegdy Marcina Mrowińskiego Sędzie-
9go Grod. Krzemienieckiego Wnuka y po tychże Antecessorach swoich iakoteż y
10po Urod. Horodyskich bezpotomnie zmarłych Dobr Wsiow Horodyszcza y Czę-
11ści Zawrowa[?] w Woiewodztwie Wołyńskim a Powiecie Łuckim leżących Dziedziczka
12[kustosz:] y iedyna
k. 48v (skan 0051, strona lewa)
1y iedyna Sukcessorka w Assystencyi Urod. Mikołaia Korzeniowskiego bliskiego Krewne-
2go swego czyniąca swym y Urod. Antoniego Joanny Urod. Budzyńskiego Anieli Urod.
3Mikołaia Sałkowskiego Mał. y Franciszki Panny z niegdy Wiel. Dobrzynieckim
4ex primo Connubio spłodzonych Syna y Corek Jmieniem naprzeciw Urod. Jmć Panu
5Adamowi Smolskiemu teraźnieyszemu Małżonkowi swemu żali y Manife-
6stuie się etc. Jż Jmć teraźnieyszy Małżonek biorąc in sociam vitae Urod. Kompa-
7rentkę obowiązał się Substancyą oney Dziedziczną y Sumiennie Prawem Natury
8po wyż wyrazonych predecessorach spadłe iakoteż inne fortune y Substancye
9Dziedziczną poniegdy Wiel. Mikołaiu Franciszku Dobrzynieckim primi Voti
10Małżonku na Sukcessorow z tymże spłodzonych Prawem przyrodzonym spadłe y
11należące Prawnie windykować, a dotychczas nietylko tey windykacyi zaniedbał, aleteż
12Reskryptow dwoch iednego od Wiel. niegdy Antoniego Ledóchowskiego[?] Podstolego
13Łomżyń.[?] Urod. niegdy Antoniemu Mrowińskiemu Bratu Comparentis na uczynio-
14ną Dobr wyż wyrazonych Donacyą a Drugiego od Urod. Marcina Oczyńskiego[?] nie-
15gdy Wiel. Mikołaiowi Franciszkowi Dobrzynieckiemu itidem na uczynioną Substan-
16tiae Dobrzynieciana Donacyą danych kuiusq[ue][?] ad Acta quaevis Authentica Re-
17gni per Oblatam niepodawał, Papierow y Dokumentow wszelkich do wolney y pier-
18wszego Męża Substancyi należących od wyż wyrazonych Jmć za Reskryptami Do-
19natariuszow nieodebrał, o uczynienie Redukcyi od tychże niestarał się y Jnnych
20Prawnych Krokow do rekompensowania pomienioney Substancyi y żadnego starania
21niełożył. Ktora zaniedbana windykacya fortuny y opoźnienie Oblaty Reskryptow
22żeby w czasie iakowego praeiudicium y uszczerbku tak Comparenti iakoteż Suc-
23cessoribus Dobrzynieciani nieprzyniosła contra praenominatum Generosum mari-
24tum Suum iterum atque iterum Manifestuie się, salva manente melioratione. Esten[?]-
25tamen vero Copiam Actis Connotari prosiła co y otrzymała, Nieumieiąca Pisać
26krzyż Swięty kładnie Marianna Smolska (+) Jako Assystens Ciotki moiey
27podpisuię się Mikołay Korzeniowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 2 III 1769 (przed Onufrym Moskwickim[?], namiestnikiem pro tunc burgrabstwa). Komparentka: Marianna z Mrowińskich, primo voto Mikołajowa Franciszkowa Dobrzyniecka, secundo voto Adamowa Smolska (w nagłówku nazwisko zapisane „Smulska[?]”; podpis „Marianna Smolska”, niepiśmienna – znak krzyża), córka Aleksandra Mrowińskiego i Anny [Dobrzynieckiej?], wnuczka Marcina Mrowińskiego, sędziego grodzkiego krzemienieckiego, dziedziczka i jedyna sukcesorka (po przodkach i po bezpotomnie zmarłych Horodyskich) dóbr Horodyszcze i części Zawrowa[?] w województwie wołyńskim, powiecie łuckim. Występuje w asystencji bliskiego krewnego Mikołaja Korzeniowskiego (jej siostrzeńca – „ciotki mojej”, podpis), w imieniu swoim oraz dzieci z pierwszego małżeństwa: Antoniego, Joanny (za Budzyńskim[?]), Anieli (za Mikołajem Sałkowskim[?]) i panny Franciszki. Zarzuca obecnemu mężowi Adamowi Smolskiemu, że wbrew obowiązkowi nie windykuje jej substancji i spadku po pierwszym mężu, nie podał do oblaty dwóch reskryptów (od Antoniego Ledóchowskiego[?], podstolego [łomżyńskiego?], dla jej brata Antoniego Mrowińskiego – na donację tych dóbr; i od Marcina Oczyńskiego[?] dla Mikołaja Franciszka Dobrzynieckiego – na donację substancji), nie odebrał dokumentów i nie starał się o redukcję ani rekompensatę. Protestuje, by zaniedbanie nie przyniosło jej i dzieciom szkody. Imiona i nazwiska w części środkowej odczytane niepewnie.
Łacina: „de laesiva tutela” – o szkodliwym (krzywdzącym) opiekuństwie; „primo / secundo voto” – z pierwszego / drugiego małżeństwa; „ex primo connubio” – z pierwszego małżeństwa; „in sociam vitae” – za towarzyszkę życia; „itidem” – podobnie; „per oblatam” – przez oblatę; „praeiudicium” – szkoda prawna; „contra praenominatum Generosum maritum suum iterum atque iterum manifestuje się, salva manente melioratione” – przeciw wymienionemu urodzonemu mężowi swemu raz po raz się manifestuje, z zachowaniem prawa uzupełnienia; „copiam actis connotari” – (prosiła) o zanotowanie kopii w aktach.
Streszczenie
Manifestacja z 2 III 1769 (gród winnicki): Marianna z Mrowińskich, 2 v. Smolska, dziedziczka Horodyszcza i części Zawrowa[?] (pow. łucki), w imieniu swoim i dzieci z pierwszego małżeństwa z Mikołajem Franciszkiem Dobrzynieckim protestuje przeciw mężowi Adamowi Smolskiemu, który zaniedbał windykacji jej majątku i spadku dzieci, nie oblatował reskryptów i nie odebrał dokumentów – aby zaniedbanie nie szkodziło jej i sukcesorom.
Akt nr 69
Manifestacja Marianny z Mrowińskich Smolskiej (w asystencji Mikołaja Korzeniowskiego), w imieniu własnym i dzieci z pierwszego małżeństwa z Mikołajem Franciszkiem Dobrzynieckim, przeciw sukcesorom Antoniego Ledóchowskiego, podstolego [łomżyńskiego?], i Marcinowi Oczyńskiemu[?]: Oczyński nabył bez wiedzy komparentki dobra Makówka[?], Rudna i część Rudzicka (ziemia lwowska) od Dobrzynieckiego i nie wypełnił zobowiązań, a Ledóchowski, otrzymawszy od jej brata Antoniego Mrowińskiego donację Horodyszcza i części Zawrowa (1741) w zamian za windykację tych dóbr własnym kosztem, niczego nie dokonał i nie oddał dokumentów; protest o nieważność kontraktów i donacji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data2 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 48v (skan 0051, strona lewa – od ok. 1/2) – k. 49 (skan 0051, strona prawa) – k. 49v (skan 0052, strona lewa – do ok. 1/3)
Językpol.
Transkrypcja
k. 48v (skan 0051, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca Martij Drugiego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną Onu-
4frym Moskwickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic.
5Comparens P[erson]al[ite]r Urodz. Jmć Pani Marianna z Mrowińskich primo Urod.
6Mikołaia Franciszka Dobrzynieckiego Secundo vero ad praesens voto Urod.
7Adama Smolskiego Małżonka, niegdy Wiel. Alexandra Mrowińskiego
8y Anny Dobrzynieckich[?] Mał. Corka, a zaś niegdy Wiel. Marcina Mrowiń-
9skiego Sędziego Grod. Krzemienieckiego Wnuka, y po tych że Antecesso-
10rach swoich iakoteż y po Urod. Horodyskich bez potomnie zmarłych Dobr
11Wsiow Horodyszcza y Części Zawrowa w Wdztwie Wołyń. a Powiecie Łuckim
12leżących Dziedziczka y Jedyna Sukcessorka w Assystencyi Urod. Mikoła-
13ia Korzeniowskiego bliskiego Krewnego swego czyniąca, swym tudzież
14Urod. Antoniego y Joanny Urodzonego Budzyńskiego Anieli Urod.
15Mikołaia Sałkowskiego Mał. y Franciszki Panny ex primo Connubio
16z Wiel. niegdy Dobrzynieckim spłodzonych Syna y Corek y po tymże Wiel.
17Rodzicu swym Dobr Wsiow Makowki[?], Rudna, y Części Rudzicka w
18Ziemi Lwowskiey leżących prawem Bożym y przyrodzonym Dziedzicow
4iezeli iakie byty oraz o nieoddanie Dokumentow przeciwko Sukcessorom
5niegdy Wiel. Antoniego Ledochowskiego iakoteż de nullitate et inva-
6liditate Donacyi rewersowaney Urod. Oczyńskiemu[?] przez niegdy Wiel.
7Dobrzynieckiego na Dobra Makowkę[?] Rudnę y Części Rudzicka uczynio-
8ney oraz o nieważność wszelkich y iakichkolwiek od kogo kolwiek na
9fundamencie tey rewersowaney Donacyi o te Dobra cum praeiudicio
10Sukcessorow nastąpionych Tranzakcyi y Dekretow z kim kolwiek za-
11szłych przeciwko często wspomnionemu Urod. Oczyńskiemu[?] et quo-
12supra nomine Manifestuie się salva pleniori Manifestationis Melio-
13ratione Hanc vero Copiam Actis connotari prosiła Co y otrzymała
14nieumieiąca pisać Krzyż S. kładnie Marianna Smolska (+) Jako
15w Assystencyi Ciotki moiey podpisuię się Mikołay Korzeniowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Druga manifestacja Marianny z Mrowińskich Smolskiej z 2 III 1769 (por. akt 68; ta sama asysta Mikołaja Korzeniowskiego, ta sama formuła tytułów). Obwinieni: sukcesorowie Antoniego Ledóchowskiego (podstolego) oraz Marcin Oczyński[?] (nazwisko niepewne; w akcie 68 odczytane „Ostrzycki[?]” – zapewne ta sama osoba). 1) Oczyński nabył od pierwszego męża komparentki, Mikołaja Franciszka Dobrzynieckiego, bez wzajemnego świadczenia, donację dóbr Makówka[?], Rudna i części Rudzicka (ziemia lwowska); reskryptem z 12 VIII 17[1]5[?] w Kobiarach[?] zobowiązał się donację tę zwrotnie zeznać (uznając ją za niesłuszną), czego nie uczynił, a dobra posiada i czerpie z nich pożytki. 2) Antoni Ledóchowski otrzymał od brata komparentki, Antoniego Mrowińskiego, donację dóbr Horodyszcze i części Zawrowa (woj. wołyńskie, pow. łucki), należnych także komparentce; reskryptem z 27 X 1741 w Sornickach[?] zobowiązał się windykować te dobra z rąk cudzych własnym kosztem, biorąc połowę za trudy, a połowę oddając Mrowińskiemu. Ledóchowski nie miał donacji ani pełnomocnictwa od komparentki, windykacji zaniechał i zmarł; brat komparentki został zabity przez zbuntowanych chłopów podczas obecnej „rewolucji” na Ukrainie (koliszczyzna 1768); dobra pozostają w cudzym posiadaniu, a dokumenty – u sukcesorów Ledóchowskiego. Komparentka protestuje o nieważność kontraktu i donacji na Horodyszcze i Zawrów, o niewydanie dokumentów, o nieważność donacji na rzecz Oczyńskiego oraz wszelkich transakcji i dekretów na jej podstawie. Rok reskryptu Oczyńskiego odczytany niepewnie.
Łacina: „ex nullo dato et accepto / sine ullo dato et accepto” – bez żadnego świadczenia wzajemnego (darmo); „de actu et data eius” – z datą i miejscem; „proprio sumptu” – własnym kosztem; „fatis cessit” – zmarł; „in bona fide” – w dobrej wierze; „ad medietatem bonorum admissio” – dopuszczenie do połowy dóbr; „offerendo refusionem litis expensarum” – ofiarując zwrot kosztów procesu; „de nullitate et invaliditate” – o nieważności i bezskuteczności; „cum praeiudicio successorum” – ze szkodą sukcesorów; „quo supra nomine” – w imieniu jak wyżej; „salva pleniori manifestationis melioratione” – z zachowaniem pełniejszego uzupełnienia manifestacji.
Streszczenie
Manifestacja z 2 III 1769 (gród winnicki): Marianna z Mrowińskich Smolska, w imieniu swoim i dzieci z pierwszego małżeństwa, protestuje przeciw Marcinowi Oczyńskiemu[?], który na mocy darmowej donacji jej pierwszego męża posiada dobra Makówka[?], Rudna i część Rudzicka, mimo zobowiązania do jej zwrotu, oraz przeciw sukcesorom Antoniego Ledóchowskiego, który z donacji jej brata (zabitego w 1768 przez buntowników) miał windykować Horodyszcze i część Zawrowa, lecz tego zaniechał i zatrzymał dokumenty; żąda unieważnienia donacji i transakcji.
Akt nr 70
Manifestacja „de diligentia” ks. Antoniego Światopełka Czetwertyńskiego, starosty [daniczowskiego?], dziedzica klucza januszgrodzkiego i wsi Kisielin: chcąc uwolnić dobra od długów, gotów wypłacić 10 000 zł zapisane na Kisielinie sukcesorom Bohdaszewskiego (zgodnie z dekretem kondescensjonalnym działowym), lecz nikt z sukcesorów sumy nie żąda; z powodu powszechnej klęski nie może złożyć jej w kancelarii ani w klasztorze, a przyjąć jej z powodu niebezpieczeństw nikt się nie odważa; oświadcza gotowość wypłaty w każdej chwili
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 49v (skan 0052, strona lewa – od ok. 1/3 do dołu) – k. 50 (skan 0052, strona prawa – górne 2 wiersze)
Językpol.
Transkrypcja
k. 49v (skan 0052, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego.
2Miesiąca Martij Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną
4Antonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic.
5Comparens P[erson]al[ite]r JO. Antoni Swiatopełk Xiążę Czetwertyński Sta[rosta] Daniczow.[?]
6Dobr Klucza Januszgrodzkiego z przyległościami y Wsi Kisielskiego[?] na
7Grontach Markowieckich[?] czyli Januszgrodzkich Sytuowaney a przez
8JO. Xięcia Jmci Janusza Swiat[opełka] Czetwertyńskiego Podkomorzego[?] Brata Star-
9szego a na ow Czas Opiekuna swego od Klucza Januszgrodzkiego oder-
10waney y do Klucza Komargrodzkiego przyłączoney, iakoteż Dobr
11Kluczow Komargrod y Borowice[?] z przyległościami Prawem Natury po JO. X.
12Jmci Jgnacym Czetwertyńskim Star. Kaszłowieckim[?] a potym Nowicyu-
13szu Scholarum Piarum spadłych Dziedzic uczaiąc fortunę swoią y dalsze-
14go[?] czasu Bożnych spadłych Dziedzic[?] […] ucalaiąc[?] […] y dalsze-
15go o niey zapobiegaiąc pokrzywdzeniu takowy w pilnym oświadczeniu
16zanosi Manifest. Jż JO. Comparens chcąc oswobodzić dobra y z wszelkich o-
17kupić długow Substancyą swoią tak Dzyznistą[?] iako y spadkową tudzież De-
18kretowi Kondescensyalnemu Działowemu co do punktu płacenia Summ
19zadosyć uczynić w ktorym Dekrecie lubo y bez Terminu Summa Dziesięć
20Tysięcy Złotych Pol. na Dobrach Wsi Kisielskim[?] będąca a przez JO. Com-
21parenta Sukcessorom niegdy Wiel. Bohdaszewskiego do wypłacenia
22przeięta oznaczona iest, o ktorą Summę gdy dotąd żaden z Sukcesso-
23row ani sam przez Siebie ani przez Ewiktora nie rekwirował y nie rekwi-
24ruie, a JO. X. Jmć Manifestuiący się iako dawniey chciał y życzył sobie
25Summę wyrzeczoną Successoribus Bohdaszewianis sive Plenum Suffi-
26cienti Evictori oddać y wyliczyć iak y w tym czasie maiąc rzeczoną
27Summę w Całości żadnego zaś od niey z przyczyn teraźnieyszych nieszczęśli-
28wości zysku mieć niemogący chce y gotow iest niemniey dla uniknienia po-
29wszechney klęski na Ninieyszym Terminie też Summę w Kancellaryi lub
30Klasztorze reponować usilnie pragnie że zaś Kancellarya y Klasztory w Kra-
31iu tuteyszym w ustawicznym niebespieczeństwie zostaiąc od dnia większego nie-
32[kustosz:] szczęścia
k. 50 (skan 0052, strona prawa; w górze „50”)
1szczęścia y upadku spodziewaią się przyiąć wyż mianowaney Summy do prze-
2chowania odważyć się niemogą. Przeto JO. Comparens unikaiąc napaści nienale-
3życie w czasie pretendować się maiącey Prowizyi a oddanie tey Summy komu na-
4leżeć będzie każdego czasu oświadczaiąc Jterata vice de diligentia sui Ma-
5nifestatur. Antoni Janusz Xiążę Xiążę Swiat. Czetwertyński S. D. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 3 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Komparent: ks. Antoni (Janusz w podpisie) Światopełk Czetwertyński, starosta [daniczowski?] (skrót „S. D.”; por. akty 52, 54, 65), dziedzic klucza januszgrodzkiego z przyległościami i wsi Kisielin (Kisielskie[?]) na gruntach markowieckich[?] czyli januszgrodzkich – wsi oderwanej od klucza januszgrodzkiego przez jego starszego brata i ówczesnego opiekuna, ks. Janusza Światopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego, i przyłączonej do klucza komargrodzkiego – oraz dóbr kluczy komargrodzkiego i borowieckiego[?], spadłych prawem natury po ks. Ignacym Czetwertyńskim, staroście [kaszłowieckim?], a potem nowicjuszu pijarów. Chcąc uwolnić dobra od długów i wypełnić dekret kondescensjonalny działowy co do płacenia sum, jest gotów wypłacić 10 000 zł pol., zabezpieczone na Kisielinie, sukcesorom zmarłego Bohdaszewskiego (lub ich ewiktorowi), lecz żaden z nich się o nią nie upomina; z powodu powszechnej klęski chciał złożyć sumę w kancelarii lub klasztorze, ale te, będąc w ciągłym niebezpieczeństwie, nie odważają się jej przyjąć na przechowanie. Oświadcza więc gotowość oddania sumy uprawnionemu w każdej chwili, aby uniknąć nienależnych roszczeń o prowizję. Nazwy starostw i niektórych wsi niepewne.
Łacina: „de diligentia” – dla zachowania staranności; „successoribus Bohdaszewianis sive pleno sufficienti evictori” – sukcesorom Bohdaszewskiego albo w pełni wystarczającemu (umocowanemu) ewiktorowi; „Scholarum Piarum” – zakonu pijarów; „reponować” – złożyć w depozyt; „iterata vice de diligentia sui manifestatur” – ponownie dla swej staranności się manifestuje.
Streszczenie
Manifestacja z 3 III 1769 (gród winnicki): ks. Antoni Światopełk Czetwertyński oświadcza gotowość wypłaty 10 000 zł zapisanych na wsi Kisielin sukcesorom Bohdaszewskiego zgodnie z dekretem działowym; ponieważ nikt jej nie żąda, a z powodu niebezpieczeństw ani kancelaria, ani klasztory nie chcą przyjąć sumy w depozyt, zastrzega, że nie będzie odpowiadał za prowizję.
Akt nr 71
Manifestacja Jana Bala Miedzwieckiego w imieniu hrabiny Krasickiej, starościny mereckiej[?], przeciw Kwaśniewskiej, cześnikowej gostyńskiej, oraz dyspozytorom dóbr Berezówka[?] i Berkowce – Rybkowskiemu i Rakowskiemu – i ich kozakom: nocny napad na wieś Michałówka (dziedziczną Krasickiej), pobicie i poranienie asauły, zabranie zbiegłego człowieka i niezapłacona wódka w karczmie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 50 (skan 0052, strona prawa – od ok. 1/9 do ok. 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 50 (skan 0052, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Martij Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną An-
4tonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic. Comparens
5personaliter Urod. Jmć Pan Jan Bal Miedzwiecki Nomine et ex speciali Commisso
6JW. Jmć Pani Hrabiny Krasickiey Star. Mer.[?] uti inscriptus ab eadem Plenipo-
7tens solennie pko Wiel. Jmć Pani Kwaśniewskiey Cześnikowey Gostyńskiey Po[s]-
8[sessorce][?] […]ni, niemniey Urod. quorumvis nominum Rybkowskiemu Dobr Wsi Bere-
9[zowki][?] y Rakowskiemu Dobr Wsi Berkowiec Dyspozytorom tudzież pomie-
10nionych Wsiow Kozakom skarży y manifestuie się etc. Jż wyż wy-
11razeni Jchmc. Dyspozytorowie napadłszy z Kozakami swemi nadwornemi
12na Dobra Wieś Michałowkę JW. Pryncypałki Dziedziczną, bez żadnego do
13niesienia Dworskiey tameczney Zwierzchności w nocną porę obskoczywszy
14Chałupę Asawuły tamecznego Czeka[?] iakowegoś zbiegłego wziowszy o
15ktorym Dwor niewiedział, Asawułę zaś samego okrutnie zbili, poranili,
16potym na Karczmę naiachawszy Kwart wodki kilkanaście wypiwszy nie
17zapłacili. O ktore to naiazd y poczynione we Wsi wiolencye pko tymże
18W. Comparens Nne quo supra manifestatur. Jan Bal Miedzwiecki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 3 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Komparent Jan Bal Miedzwiecki, plenipotent hrabiny Krasickiej, starościny [mereckiej?] (skrót „St. Mer.”; por. akt 72 – „Starościny Merechiey[?]”). Obwinieni: Kwaśniewska, cześnikowa gostyńska, posesorka [dóbr …], dyspozytorzy Rybkowski (Berezówka[?]) i Rakowski (Berkowce) oraz kozacy tych wsi. Dyspozytorzy z kozakami nadwornymi w nocy, bez zawiadomienia dworskiej zwierzchności, napadli na wieś Michałówka, dziedziczną hrabiny, obskoczyli chałupę tamtejszego asauły (dowódcy kozaków dworskich), zabrali jakiegoś zbiegłego człowieka (o którym dwór nie wiedział), asaułę okrutnie zbili i poranili, a w karczmie wypili kilkanaście kwart wódki bez zapłaty. Fragment na przejściu wierszy 7–8 (posesja Kwaśniewskiej, nazwa wsi Rybkowskiego) nieczytelny w kadrze.
Łacina: „nomine et ex speciali commisso” – w imieniu i ze specjalnego zlecenia; „uti inscriptus ab eadem plenipotens” – jako ustanowiony przez nią plenipotent; „quorumvis nominum” – jakichkolwiek imion; „nomine quo supra manifestatur” – w imieniu jak wyżej się manifestuje. Asauła (asawuła) – oficer kozacki.
Streszczenie
Manifestacja z 3 III 1769 (gród winnicki): Jan Bal Miedzwiecki w imieniu hrabiny Krasickiej, starościny [mereckiej?], skarży dyspozytorów Rybkowskiego i Rakowskiego (z dóbr cześnikowej gostyńskiej Kwaśniewskiej) i ich kozaków o nocny napad na wieś Michałówka, pobicie asauły, zabranie zbiegłego człowieka i niezapłaconą wódkę w karczmie.
Akt nr 72
Relacja woźnego generalnego Błażeja Tańskiego[?] o areszcie (na żądanie hrabiny Krasickiej, starościny mereckiej[?]) dyspozytorów Rybkowskiego i Rakowskiego oraz kozaków ze wsi Berezówka[?] i Berkowce – w obecności szlachty Bazylego i Jakuba Jędrzejowskich[?] – pod zakładem 2000 grzywien
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 50 (skan 0052, strona prawa – od ok. 1/2 do ok. 4/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 50 (skan 0052, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Martij Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną
4Antonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic. Sta-
5nowszy Oczewisto Woźny Generał Wdztwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Bła-
6zey Tańczycki[?] Authenticatus Juratus Officio praesenti notus in vim suae
7verae ac fidelis Relationis palam publice libereque ac per expressum
8zeznał. Jż on ad affectationem Juridicamque requisitionem JW. Hrabiny
9Krasickiey Starościny Merechiey[?] maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi
10wiary godnych Urod. Jchmciow Bazylego y Jakuba Jędrzeiowskich[?] Bra-
11ci między sobą Rodzonych sibi ad hunc Actum dodanych był w Dobrach
12Wsi Berezowce[?] gdzie będąc u Woyta tamecznego y Całey Gromady w nie-
13bytności Samey Pani Urod. Rybkowskiego y Rakowskiego Dyspozyto-
14row tudzież Kozakow ze Wsiow Berezowki[?] y Berkowiec Aresztował
15y w kwocie Dwoch Tysięcy Grzywien do rosprawy prawney przyporęczył,
16ktorego to Aresztu istotną przedemną Urzędem zeznał Relacyą
[Uwagi transkrybenta:] Relacja z 3 III 1769, bezpośrednio związana z aktem 71. Woźny generalny województwa bracławskiego Błażej Tańczycki[?] (nazwisko niepewne; niepiśmienny – znak krzyża), na żądanie hrabiny Krasickiej, starościny [mereckiej?], w obecności szlachty – braci Bazylego i Jakuba Jędrzejowskich[?] – udał się do wsi Berezówka[?] i tam, u wójta i całej gromady, pod nieobecność samej pani (dziedziczki), aresztował dyspozytorów Rybkowskiego i Rakowskiego oraz kozaków z Berezówki[?] i Berkowiec, oddając ich pod poręczenie (zakład) 2000 grzywien do rozprawy sądowej.
Łacina: „authenticatus, juratus, officio praesenti notus, in vim suae verae ac fidelis relationis palam, publice libereque ac per expressum” – uwierzytelniony, zaprzysiężony, znany niniejszemu urzędowi, na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; „ad affectationem juridicamque requisitionem” – na życzenie i prawne żądanie; „sibi ad hunc actum dodanych” – dodanych mu do tej czynności; „ignarus scribendi crucem sanctam posuit” – nie umiejąc pisać, postawił krzyż święty.
Streszczenie
Relacja z 3 III 1769 (gród winnicki): woźny generalny Błażej Tańczycki[?] zeznaje, że na żądanie hrabiny Krasickiej aresztował w Berezówce[?] dyspozytorów Rybkowskiego i Rakowskiego oraz kozaków z Berezówki i Berkowiec, oddając ich pod zakład 2000 grzywien do rozprawy (por. akt 71).
Akt nr 73
Manifestacja Jerzego Dowejki[?] przeciw gromadom klucza horodyskiego (dóbr dziedzicznych ks. Lubomirskiego, wojewody bracławskiego) i gromadom starostwa taraszczańskiego (w posesji Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego): zostawiwszy służbę gubernatora horodyskiego, przeniósł się z majątkiem do klucza krasnianskiego[?], lecz z powodu buntu chłopskiego najpierw w Horodyszczu chłopi zrabowali mu część majątku, a potem w hucie taraszczańskiej chłopi taraszczańscy rozebrali resztę – na kilkanaście tysięcy (wg rejestru)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 50 (skan 0052, strona prawa – dół, sam nagłówek) – k. 50v (skan 0053, strona lewa – do ok. 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 50 (skan 0052, strona prawa – dół)
k. 50v (skan 0053, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Martij Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną
4Antonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic. Com-
5parens Personaliter Urod. Jerzy Doweyko[?] ten wpilności zanosi Manifest tu-
6dzież przeciwko Gromadom Klucza Horodyskiego Dobr JW. Lubomirskiego
7Woiewody Bracł. Dziedzicznych y Gromadom Starostwa Taraszczańskiego JW.
8Piaskowskiego Podkomorzego Krzemienieckiego Possessyi podległych y Jnnym
9w Terminie specifice wyrazić się maiącym skarży y protestuie się etc. Jż Urod.
10Manifestans zostawszy w obowiązku Służby nayprzod Guberniy Horodyskiey
11Possessyi JW. Piaskowskiego Podkomorzego Krzem. podległey z całym swo-
12im maiątkiem tamże w Horodyszczu oblokował się potym z tamtąd będąc
13rewokowany do Klucza Krasniańskiego[?] przez Attencyą Obowiązkow swo-
14ich niemogł się z swoim maiątkiem zupełnie z Horodyszcza wyprowadzić
15a co większa przez odległość mieysca sprowadzał się do Huty Taraszczańskie[y]
16go y tam lokował się gdzie naypierwey w Horodyszczu przez wszczęty bunt
17Chłopski co tylko miał przez Chłopow tamecznych Horodyskich z tego
18obrany został, potym w Hucie Taraszczańskim ciż Chłopi Tara-
19szczańscy na kilkanaście Tysięcy maiątku mianego rozebrali, iako
20dostateczniey swego czasu Regestr spisany Jnformować będzie, y do
21szczętu ninieyszego Manifestanta zruynowali, w czym Urod. Prote-
22stans żadney teraz niemaiąc łatwości nadgrody o te wszystkie krzywdy
23swoie naprzeciwko wyż wyrazonym Gromadom y Jnnym czasu Prawa spe-
24cyfikować się maiącym iterata manifestatur vice. Jerzy Doweyko[?].
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 3 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Komparent Jerzy Dowejko[?] (nazwisko niepewne; w nagłówku na k. 50 „Doweyka[?]”), były gubernator (ekonom) dóbr horodyskich. Uwaga: w tekście Horodyszcze określone najpierw jako klucz dziedziczny ks. Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, następnie jako „gubernia horodyska posesji JW. Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego” – zapewne dobra Lubomirskiego w posesji (dzierżawie/zastawie) Piaskowskiego. Odwołany do klucza krasnianskiego[?], nie zdołał w całości wywieźć majątku z Horodyszcza, a część przeniósł do huty taraszczańskiej; w czasie buntu chłopskiego (koliszczyzna 1768) chłopi z Horodyszcza zrabowali jego dobytek tam pozostawiony, a chłopi taraszczańscy w hucie rozebrali majątek wart kilkanaście tysięcy (wg rejestru, który przedstawi w swoim czasie), doprowadzając go do ruiny. Zastrzega dochodzenie krzywd przeciw gromadom.
Łacina: „specifice” – szczegółowo; „iterata manifestatur vice” – ponownie się manifestuje.
Streszczenie
Manifestacja z 3 III 1769 (gród winnicki): Jerzy Dowejko[?], były gubernator dóbr horodyskich, oskarża gromady klucza horodyskiego (dóbr ks. Lubomirskiego w posesji podkomorzego krzemienieckiego Piaskowskiego) i gromady starostwa taraszczańskiego, że w czasie buntu chłopskiego zrabowały jego majątek w Horodyszczu i w hucie taraszczańskiej, wart kilkanaście tysięcy.
Akt nr 74
Relacja woźnego generalnego Eliasza Zozulińskiego o areszcie (2 III 1769) w Żorowie[?] – na żądanie ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego – gwałcicieli drogi publicznej: namiestnika Kruskiego[?] z Żorówki[?] i dwóch kozaków (dóbr Grocholskich), którzy napadli na drodze na arendarzy lipowieckich (Żydów Gdala Gdalowicza, Jojma Szlomowicza i zięcia Bilenkiego[?]) i ekonoma Michała Kempana, zabrawszy kilkadziesiąt złotych; areszt przyjęty przez dyspozytora i gromadę; zwrot zabranych spis
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 III 1769, Winnica (areszt: 2 III 1769)
Karty / skanyk. 50v (skan 0053, strona lewa – od ok. 1/2 do dołu) – k. 51 (skan 0053, strona prawa – do ok. 1/3)
Językpol.
Transkrypcja
k. 50v (skan 0053, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Martij Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przede-
4mną Antonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu
5Winnic. Stanowszy Oczewisto Woźny G[enera]ł Wdztwa Bracł. y Jnnych Opatrzny
7y dobrowolnie zeznał. Jż on Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset
8Sześćdziesiąt Dziewiątego Dnia Drugiego Mensis Martij maiąc przy so-
9bie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Jmć PP. Jana Olexińskiego y
10Woyciecha Krasnosielskiego Urzędownie do tego Aktu sobie użytych
11na afektacyą y Prawną rekwizycyą JO. X. Jmci Antoniego Jabłonow-
12skiego Woiewody Poznań. y Jnnych, był w Dobrach Wsi Zorowie[?] w
13Possessyi W. Grocholskich zostaiących gdzie będąc naypierwey we Dwo-
14rze tameyszym u Dyspozytora, a potym u Woyta y Gromady całey
15Urod. Kruskiego[?] z Zorowki[?] Namiesnika Szlacheckiego y Dwoch
16Kozakow iemu po Jmionach y przezwiskach dobrze wiadomych Dro-
17gi Publiczney obsessorow, tamże we Dworze tameyszym u Woyta y Gro-
18mady całey Aresztował y prawnie przyporęczył, ktory to Areszt tak
19Urod. Dyspozytor teraźnieyszy iako y cała Gromada Jmieniem Pa-
20now swoich na wyż wyrażonych gwałcicielow Drog publicznych
21benevole przyięli, y onych do rozprawy Prawney dotrzymać dekla-
22[kustosz:] rowali
k. 51 (skan 0053, strona prawa; w górze „51”)
1rowali y submittowali się, a tak On Woźny Szlachtą sobie przytomną oświad-
2czywszy się przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu uczynił y zeznał Rela-
3cyą. A po zeznaney Aresztu Relacyi tenże Woźny JO. Xięcia Jmci Antoniego
4Jabłonowskiego Wdy Poznań. Dobr Klucza Lipowca podług Praw swo-
5ich Possessora Pana Urod. Michała Kempana tychże Dobr Ekonoma y
6Starozakonnych Gdala Gdalowicza, Jojma Szlomowicza y Jego Bilen-
7kiego[?] Zięcia, Arędarzow Lipowieckich Jmieniem za Manifestowawszy się
8naprzeciwko Wiel. Grocholskim Dobr Zorowa y Zorowki podług Praw swoich
9Possessorom Panom, a naybardziey cuiusvis nominis Urod. Kruskiemu[?] Namie-
10snikowi y Kozakom po Jmionach y przezwiskach onemuż wiadomym, a potecz[nie][?]
11kom Drogi publiczney naieźnikom ktorzy wyż wyrazonych Starozakonnych
12na drodze niewiedzieć quo pretextu napadli y koło onych ze spisami ugania-
13li się, y onych pokłuć chcieli, pieniądze złotych kilkadziesiąt wzięli, ale w tamie
14Ciwem[?] złotowę[?] gdyż wszyscy tak Żydzi iako y Podwodnicy pouciekali, ieden
15Troin[?] dwie spisy odebrał od ktorych graty same, tenże Woźny prezentowawszy
16nazad do siebie odebrał y z odebrania Kancellaryą kwitował Woźny nieumie-
17iący pisać znak Krzyża S. kładnie Eliasz Zozuliński (+).
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja z 3 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Woźny generalny Eliasz Zozuliński (niepiśmienny), w obecności szlachty Jana Oleksińskiego i Wojciecha Krasnosielskiego, na żądanie ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, był 2 III 1769 we wsi Żorów[?] (w posesji Grocholskich) i u dyspozytora, wójta i gromady aresztował namiestnika szlacheckiego Kruskiego[?] z Żorówki[?] i dwóch kozaków – „obsessorów drogi publicznej”; dyspozytor i gromada przyjęli areszt i zobowiązali się stawić ich do rozprawy. Następnie woźny w imieniu ks. Jabłonowskiego, dziedzica klucza lipowieckiego, ekonoma lipowieckiego Michała Kempana i żydowskich arendarzy lipowieckich (Gdala Gdalowicza, Jojma Szlomowicza i zięcia [Bilenkiego?]) zaniósł manifestację przeciw Grocholskim, posesorom Żorowa i Żorówki, a zwłaszcza namiestnikowi Kruskiemu[?] i kozakom, którzy bez powodu napadli na drodze na arendarzy, ganiali za nimi ze spisami, chcąc ich pokłuć, i zabrali kilkadziesiąt złotych; Żydzi i podwodnicy uciekli, jeden z napadniętych odebrał napastnikom dwie spisy, które woźny przedstawił w kancelarii i odebrał z powrotem za kwitem. Kilka wyrazów w końcówce niepewnych.
Łacina: „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „benevole” – dobrowolnie; „quo pretextu” – pod jakim pretekstem; „obsessores / naieźnicy drogi publicznej” – ci, którzy zasadzili się na drodze publicznej (gwałt drogi publicznej – przestępstwo kwalifikowane).
Streszczenie
Relacja z 3 III 1769 (gród winnicki): woźny Eliasz Zozuliński zeznaje, że 2 III 1769 na żądanie ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, aresztował w Żorowie[?] (dobra Grocholskich) namiestnika Kruskiego[?] i dwóch kozaków, którzy napadli na drodze na arendarzy lipowieckich i zabrali im kilkadziesiąt złotych; dołączona manifestacja ekonoma i arendarzy lipowieckich.
Akt nr 75
Manifestacja Antoniego Stanisława Juriewicza, stolnika wiłkomierskiego, przeciw ks. Ferdynandowi Lubomirskiemu, miecznikowi koronnemu, i Ławtowskiemu[?]: książę, puściwszy mu kontraktem zastawnym wieś Hawratyn (woj. kijowskie) z zobowiązaniem, że nie odbierze posesji przed zapłatą reparacji, wyrzucił go z dóbr, nie zapłaciwszy uznanej przez przyjaciół reparacji 2 tys. kilkuset zł; Ławtowski bez plenipotencji zmówił dekret na kondescensję i dopuścił jego publikację; protest o ekspulsję, niezapłacenie i nieważność dekretu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 51 (skan 0053, strona prawa – od ok. 1/3 do ok. 3/4)
Językpol.
Transkrypcja
k. 51 (skan 0053, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Martij Siodmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną An-
4tonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic. Osobi-
5ście się stawiąc Wiel. Jmć Pan Antoni Stanisław Juriewicz Stoln. Wiłk.[?]
6postrzegaiąc Całości Substancyi swoiey a przychylaiąc się do Obowiązkow
13spokoiona niebędzie, niezapłaciwszy tey Reparacyi Dwoch Tysięcy kilkuset Złł.
14Pol. przez Przyiacioł uznanych Wiel. Komparenta z przyrzeczonych Dobr
15Hawratyna wygnał y wyiął. A zaś Urod. Ławtowski[?] niemaiąc od Wiel. Ma-
16nifestanta Plenipotencyi Dekret zmowny na Kondescensyą przypuściwszy
17na Termin teyże Kondescensyi nieiachał, y Wiel. Skarżącego się spublikowa[ć]
18wać zmownie dopuścił. A zatym ninieyszy Manifestant tak przeciwko
19JO. X. Jmci Ferdynandowi Lubomirskiemu Miecznikowi Koronnemu o Expulsyę z
20Dobr Wsi Hawratyna, y niezapłacenie za Reparacyą Dwoch Tysięcy kil-
21kuset Złotych Pol. iakoteż pko Urod. Ławtowskiemu o przypuszczenie zmo-
22wnego Dekretu y dopuszczenie na terminie Kondescensyi spublikowania, nie-
23mniey o nieważność teyże Publikaty powtornie Manifestuie się A. S. Juriewicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 7 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Antoni Stanisław Juriewicz (podpis „A. S. Juriewicz”), stolnik wiłkomierski[?] (skrót „Stoln. Wiłk.”; w akcie 76 rozwinięty – „Stolnik Wiłkomirski”). Obwiniony ks. Ferdynand Lubomirski, miecznik koronny, który puścił mu kontraktem zastawnym wieś Hawratyn (Hawratyń[?]) w województwie kijowskim, zobowiązując się nie odbierać posesji przed zapłatą reparacji (zwrotu nakładów), a mimo to wygnał go z dóbr, nie płacąc uznanej przez przyjaciół (polubownych arbitrów) sumy 2 tys. kilkuset zł. Drugi obwiniony, Ławtowski[?], bez pełnomocnictwa komparenta dopuścił („przypuścił”) zmówiony dekret na kondescensję (sąd na gruncie), nie przyjechał na termin i pozwolił na zmowną publikację dekretu. Komparent protestuje o wyzucie z dóbr, niezapłacenie reparacji, zmowę i nieważność publikacji dekretu.
Terminy: „dekret zmowny” – wyrok uzyskany w zmowie (kolluzji); „kondescensja” – zjazd sądu na grunt; „publikata” – ogłoszenie dekretu; „expulsio” – wyzucie (z posiadania); „reparacja” – zwrot nakładów poniesionych przez posesora.
Streszczenie
Manifestacja z 7 III 1769 (gród winnicki): Antoni Stanisław Juriewicz, stolnik wiłkomierski, protestuje przeciw ks. Ferdynandowi Lubomirskiemu, miecznikowi koronnemu, który wbrew kontraktowi zastawnemu wyrzucił go z wsi Hawratyn (woj. kijowskie) bez zapłaty reparacji 2 tys. kilkuset zł, oraz przeciw Ławtowskiemu[?], który bez pełnomocnictwa dopuścił zmówiony dekret kondescensyjny i jego publikację; żąda unieważnienia publikaty.
Akt nr 76
Manifestacja „de diligentia” Antoniego Stanisława Juriewicza, stolnika wiłkomierskiego, o zrabowaniu przez hultajstwo (koliszczyzna 1768) dokumentów: uciekając z Humania do Balty przed zbuntowanym chłopstwem, w Bałcie (w wigilię św. Piotra i Pawła) utracił pieniądze, suknie i papiery – m.in. kontrakt zastawny na Żołudówkę[?] (klucz potocki[?]) z ks. Antonim Lubomirskim (10 000 zł z addytamentem), skrypt ks. Ferdynanda Lubomirskiego, miecznika koronnego, na 100 czerwonych złotych (1760), skrypt Świrzykowskiego[?] dla Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, kontrakt arendowny na Krzytnę[?] z wojewodziną brzeską kujawską (Lwów 1767[?]) i uznanie przyjacielskie reparacji Hawratyna
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 51 (skan 0053, strona prawa – dół) – k. 51v (skan 0054, strona lewa – do ok. 2/3)
Językpol.
Transkrypcja
k. 51 (skan 0053, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Martij Siodmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną
4Antonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic.
5Stawiwszy się Osobiście Wiel. Jmć Pan Antoni Stanisław Juriewicz Stolnik
6Wiłkomirski poniosłszy ciężką klęskę w Roku dopiero przeszłym Tysiąc Siedm-
7set Sześćdziesiąt Osmym od zbuntowanego zuchwale Chłopstwa, zapobiegaiąc
8dalszemu z tąd wynikaiącemu uszkodzeniu swemu solennie w pilności świad-
9[kustosz:] czy
k. 51v (skan 0054, strona lewa)
1czy y Manifestuie się w ten sposob. Jż Wiel. Manifestant unosząc życie
2swoie przed zuchwale zbuntowanym Chłopstwem w Umaniu niezliczone
3zaboystwa Szlachty y Żydow z niesłychanym okrucieństwem czyniącym
4uiachał do Balty, gdzie po zburzeniu Umania buntownicza Chłopska ku-
5pa w Wigilią Swięta Swiętego Piotra Rzymskiego napadłszy Wiel. Stawiącego
6do uniesienia się z życiem tylko y osobą swoią porzuciwszy wszystko przymusiło
7y tak Wiel. Manifestuiący się nietylko co miał z sobą pieniędzy sukien y innych
8rzeczy na łup Buntownikom zostawić musiał, aleteż Papiery rożne y Skry-
9pta to iest Kontrakt zastawny między Wiel. Kryntem[?] zrzedney[?] a JO. Xiętey[?] Pa-
10mięci Xięciem Jmcią Antonim Lubomirskim Miecz. Koron. z drugiey stro-
11ny o Dobra Wieś Żołudowkę[?] do Klucza Potockiego[?] należącą w Summie Dzie-
12więciu[?] Tysięcy Złł. Pol. z Addytamentem spisany, Skrypt od JO. X. Jmci Ferdy-
13nanda Lubomirskiego Miecz. Koron. Wiel. Kryntowi[?] na Summę Czerwonych
14złotych Sto w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiątym do Skarbu tegoż JO. Xię-
15cia Jmci Miecz. Koron. przez Ręce Wiel. Jmć Pana Solarego[?] Kapitana Nadwor-
16nego importowaną służący od ktorey Summy Prowizya za wszystkie lata za-
17legła, Skrypt od Wiel. Swirzykowskiego[?] Podczaszego Owruckiego Wiel. Andrze-
18iowi Godziembie Wardeńskiemu Stoln. Latyczow. na Czerwonych złotych Pięćdzie-
19siąt Trzy służący, Kontrakt Arędowny trzyletni między Wiel. Komparentem
20y JO. Jmcią Woiewodziną Brzeską Kuiawską w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdzie-
21siąt Siodmym we Lwowie na Swięto Swiętych Trzech Krolow Rzymskich o Do-
22bra Wieś Krzytnę[?] za poprzedzaiącym wyliczeniem przez Wiel. Manifestanta do
30y Cieleckiego Chorążego Znaku Pancernego za Reparacyą Dobr Wsi Hawraty-
31na w Wdztwie Kijowskim leżących Wiel. Komparentowi ze Skarbu JO. X. Jmci Mie-
32cznika Koronn. należącey nastąpione ciż buntownicy zabrali. A zatym
33Wiel. Komparent, ażeby przez utracenie wyż wyrazonych papierow y Skry-
34ptow nieponiosł uszkodzenia, iako są zabrane przez zbuntowane Chłopstwo
35powtornie w pilności swoiey Manifestuie się oświadczaiąc czasu potrzeby goto-
36wość zaprzysiężenia A. S. Juriewicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 7 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc), druga tego dnia Antoniego Stanisława Juriewicza, stolnika wiłkomierskiego (por. akt 75). Uciekając przed zbuntowanym chłopstwem z Humania (gdzie chłopi dokonali niezliczonych zabójstw szlachty i Żydów – rzeź humańska, VI 1768), przybył do Balty; po zburzeniu Humania kupa chłopska w wigilię św. Piotra (28 VI 1768) napadła na Baltę, a on, ratując życie, porzucił wszystko – pieniądze, suknie i papiery. Utracone dokumenty: 1) kontrakt zastawny między [Kryntem?] a ks. Antonim Lubomirskim, miecznikiem koronnym (zm.), na wieś Żołudówkę[?] w kluczu [potockim?] za 9 [?] tys. zł z addytamentem; 2) skrypt ks. Ferdynanda Lubomirskiego, miecznika koronnego, dla [Krynta?] na 100 czerwonych złotych (1760), przekazanych do skarbu przez kapitana nadwornego Solarego[?], z zaległą prowizją; 3) skrypt Świrzykowskiego[?], podczaszego owruckiego, dla Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego, na 53 czerwone złote; 4) trzyletni kontrakt arendowny z wojewodziną brzeską kujawską, zawarty we Lwowie w święto Trzech Króli 1767, na wieś Krzytnę[?], po wyliczeniu do jej skarbu 13 000 zł z oktadem (wraz z rozliczeniem czynszów i arendy karczemnej za pierwszy i część drugiego roku); 5) przyjacielskie uznanie (Pruszyńskiego, sędziego żytomierskiego, i Cieleckiego, chorążego znaku pancernego) reparacji 2 tys. kilkuset zł za Hawratyn (por. akt 75). Oświadcza gotowość zaprzysiężenia. Kilka nazw i kwot niepewnych (zwłaszcza „Kryntem” i wsi).
Terminy: „oktad” – dodatek (ósma część) do sumy; „addytament” – dopisek do kontraktu; „Balta” – miasteczko na granicy tureckiej, napadnięte przez hajdamaków w VI 1768 (incydent bałcki).
Streszczenie
Manifestacja z 7 III 1769 (gród winnicki): Antoni Stanisław Juriewicz, stolnik wiłkomierski, oświadcza, że uciekając w 1768 r. przed buntem chłopskim z Humania do Balty, przy napadzie hajdamaków na Baltę utracił pieniądze, rzeczy i dokumenty majątkowe (kontrakty zastawny i arendowny, skrypty Lubomirskich i Świrzykowskiego, uznanie reparacji za Hawratyn); zastrzega ich ważność i gotowość zaprzysiężenia.
Akt nr 77
Relacja woźnego generalnego Ludwika Gołembiowskiego[?] o areszcie (3 III 1769) w mieście Brytawka[?] (pow. winnicki, dobra dziedziczne Borzęckiego, podstolego koronnego) – na żądanie Antoniego Jurskiego – niejakiego Ogelby[?] u rządcy zamku brytawskiego Deneszewicza[?] oraz rzeczy zaginionych Jurskiemu, rozpoznanych w zamku brytawskim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 III 1769, Winnica (areszt: 3 III 1769)
Karty / skanyk. 51v (skan 0054, strona lewa – od ok. 2/3 do dołu) – k. 52 (skan 0054, strona prawa – górne 4 wiersze)
3tu uczynił y zeznał Relacyą Ministerialis qui supra Crucem Sanctam
4posuit Ludwik Gołembiowski (+).
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Relacja z 7 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Woźny generalny Ludwik Gołembiowski (niepiśmienny – znak krzyża), w obecności szlachty (Wojciecha Dzierżkowieckiego[?], [...] Michalskiego i Piotra Grodeckiego), na żądanie Antoniego Jurskiego, był 3 III 1769 w mieście Brytawka[?] w powiecie winnickim (dobra dziedziczne Borzęckiego, podstolego koronnego) i aresztował niejakiego Ogelbę[?] u Deneszewicza[?], rządcy zamku brytawskiego, samego Deneszewicza u wójta miejskiego i gromady, oraz zaginione rzeczy Jurskiego, rozpoznane w zamku brytawskim – oddając je pod poręczenie do rozprawy sądowej. Nazwiska Ogelba i Deneszewicz odczytane niepewnie; okoliczności utraty rzeczy nie podano (zapewne rabunek w czasie zamieszek 1768).
Łacina: „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „ministerialis qui supra crucem sanctam posuit” – wyżej wymieniony woźny postawił krzyż święty; „ex re[quisitio]ne” – na żądanie.
Streszczenie
Relacja z 7 III 1769 (gród winnicki): woźny Ludwik Gołembiowski zeznaje, że 3 III 1769 na żądanie Antoniego Jurskiego aresztował w Brytawce[?] (dobra Borzęckiego, podstolego koronnego) niejakiego Ogelbę[?], rządcę zamku Deneszewicza[?] i rozpoznane w zamku zaginione rzeczy Jurskiego, oddając je pod poręczenie do rozprawy.
Akt nr 78
Manifestacja Stanisława Witkowskiego w imieniu Jakuba Sasimowskiego[?], starosty tarzańskiego[?], arendarza dóbr Tarnawa[?] i Ferlice[?] (dobra Rzewuskiego, chorążego litewskiego), przeciw Grodeckiemu, wicegerentowi chełmskiemu, komisarzowi dóbr ukraińskich Rzewuskiego, Zwierzchowskiemu, pisarzowi prowentowemu, i in.: wbrew kontraktowi arendownemu i dokumentowi dziedzica, który zastrzegał, by posesorowi nie czyniono przeszkód, Zwierzchowski podburzał ludzi do nieposłuszeństwa i niedawania powinności, nakładał na nich szarwarki i inne powinności, a w Wozubiówce[?] i Międzyrzeczu wójtowie i setnik gwałcili ludzi, zabierali do szarwarków, rozbili grobli i wybierali furaże
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 52 (skan 0054, strona prawa – od ok. 1/8 do ok. 4/5)
8chowskiemu Pisarzowi Prowentowemu w tychże Dobrach y Jnnym w niżey opisa-
9ny sposob manifestuie się. Jż Wiel. Grodecki czyli z rozkazu JW. Dziedzica czyli bar-
10dziey swoim domysłem nieuważaiąc nato (: że Wiel. Comparentis Pryncypał Do-
11bra wyżey specyfikowane Kontraktem Arędownym sobie puszczone ma, ktorym
12to Kontraktem, a co większa y osobliwym Dokumentem od JW. Dziedzica we Lwo-
13wie danym ostrzeżono iest, aby wspomnionych Dobrach żadney prepedycyi Wiel.
14Possessorowi nieczyniono :) naypierw Urod. Zwierzchowskiego na Dobra Wieś Tar-
15nawę[?] y Ferlice[?] nasłał ktory Ludzi aby posłuszeństwa y powinności iakoteż y Jn-
16nych nieoddawali, fomentował Urod. Manifestanta Kommiss. w tych Dobrach ma-
17iącego słuchać zakazywał rządzenia wszelkiego zabraniał niedosyć maiąc na
18tym ieszcze w Dobrach y Wsiach Wozubiowce[?] y Jnne w Possessyi także Com-
19parentis Pryncypała będących nietylko Ludzi na Szarwark y inne powinności
20w ktorych Wsiach Groble własne nieoprzęcto z reporowane[?] Jż Ludzie na
21inne powinności JW. Dziedzica często używane, a z tąd niemały Decess w Mły-
22nach, a przez Młyny w Arędach nawet y na Folwarkach bo niezupełnie
23zasiewy y Jnne potrzeby Wiel. Possessora upadaią, ale co większa tak Zwierz-
24chowskim iakoto Woytom y Sotnikom w Mieyscie Międzyrzeczu Dyspo-
25nuiącym dozwala iż ci na Wsie naieżdżaiąc iakoto Woyt Międzyrzecki naie-
26chawszy Sprawy przez Ukomparenta[?] Competenter Sądzonemu nienależą-
27ce dosyć sprawiedliwie sądowne przesądzał a przez to Poddaństwu iako
28wyspochop[?] do nieposłuszeństwa y swywoli dawał, tak Wasyl Sotnik na-
29padłszy na Wieś Wozubiowkę[?] Demiana Lennika, Leśka Krawczuka Jwa-
30na Hołuba, Fedora Szyiana, Semena Szewca, Tyszka Mogiłę, Żonę
31Romana Daczenka, X. Jana Filipowicza Parocha tamecznego, a nawet
32bił innych Ludzi rozpędzał, ekskuzuiących się Ludzi że własne Groble repa-
33rować trzeba gwałtem na Szarwark pędził do Miasta Międzyrze-
34cza grabił Furaże wybierał, y inne ekzorbitancye codziennie tak Zwierz-
35chowski Miasta Międzyrzecza czynienie nieprzestaią o ktore to czynione pre-
36pedycye w Possessyi y rożne wiolencye Urod. Manifestans Nomine
37quo supra protestuie się. Stanisław Witkowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 9 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Komparent: Stanisław Witkowski (podpis), w imieniu (i zapewne jako komisarz w tych dobrach) Jakuba Sasimowskiego[?], starosty [tarzańskiego?] (odczyt nazwiska i starostwa niepewny), arendarza (posesora z kontraktu arendownego) dóbr Tarnawa[?] i Ferlice[?] oraz Wozubiówka[?] i innych – należących do Rzewuskiego, chorążego litewskiego. Obwinieni: Grodecki, wicegerent chełmski, komisarz dóbr ukraińskich Rzewuskiego; Zwierzchowski, pisarz prowentowy tych dóbr; wójt i setnik (sotnik) Wasyl z miasta Międzyrzecze[?]. Mimo kontraktu i osobnego dokumentu dziedzica (wydanego we Lwowie), zabraniającego przeszkód posesorowi, Grodecki (z rozkazu dziedzica lub z własnego domysłu) nasłał Zwierzchowskiego, który podburzał ludzi do nieposłuszeństwa, zakazał słuchać komisarza i odbierał mu rządy; ludzi wyganiano na szarwarki i inne powinności na rzecz dziedzica, przez co nie naprawiono grobli – strata dla młynów, arend i folwarków; wójt międzyrzecki sądził sprawy nienależące do niego, a setnik Wasyl, napadłszy na Wozubiówkę[?], bił poddanych (wymienieni z imienia, także żona Romana Daczenki i paroch ks. Jan Filipowicz), gwałtem pędził ludzi na szarwark do Międzyrzecza i wybierał furaże. Wiele nazw miejscowych niepewnych.
Terminy: „prepedycja” – przeszkoda (w posesji); „fomentować” – podburzać; „decess” – ubytek, strata; „szarwark” – robocizna przy drogach i groblach; „sotnik” – setnik (starszy nad kozakami/milicją); „ekzorbitancje” – nadużycia.
Streszczenie
Manifestacja z 9 III 1769 (gród winnicki): Stanisław Witkowski w imieniu Jakuba Sasimowskiego[?], arendarza dóbr Rzewuskiego, chorążego litewskiego (Tarnawa[?], Ferlice[?], Wozubiówka[?]), protestuje przeciw komisarzowi Grodeckiemu, pisarzowi prowentowemu Zwierzchowskiemu oraz wójtowi i setnikowi z Międzyrzecza, którzy wbrew kontraktowi podburzali poddanych, odbierali mu rządy, pędzili ludzi na szarwarki, bili poddanych i parocha i wybierali furaże.
Akt nr 79
Manifestacja Marianny z Rycharskich[?] (1 v. Andrzejowej Krasnosielskiej, 2 v. Gabrielowej Łazowskiej), wdowy, w imieniu własnym i syna Michała Łazowskiego, przeciw sukcesorom Mikołaja Łazowskiego (synom Szymonowi, Michałowi, Danielowi i Jakubowi Łazowskim): Mikołaj Łazowski zabrał po śmierci jej męża Gabriela apparencje i srebra, a sukcesorowie, mimo żądań, nie oddają ich i z nich korzystają
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 52 (skan 0054, strona prawa – dół) – k. 52v (skan 0055, strona lewa – do ok. 1/3)
Językpol.
Transkrypcja
k. 52 (skan 0054, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Martij Dziewiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y Przedemną An-
4[kustosz:] tonim
k. 52v (skan 0055, strona lewa)
1tonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic. Comparens Per-
2sonaliter Urod. Jmć Pani Marianna z Rycharskich[?] Primo Urod. Andrzeia
3Krasnosielskiego secundo autem voto Urod. Gabryela Łazowskiego pozosta-
4ła Mał. wdowa Łazowska, adhaerendo anterioribus sui Manifestationibus
5Jż[?] niegdy Urod. Mikołaiowi Łazowskiemu zaniesionych teraz iterato swym
6y Urod. Michała Łazowskiego z niegdy Urod. Gabryelem Łazowskim Mał-
7żeym powtornym spłodzonego Syna Jmieniem solennie pko Urod. Szymo-
8nowi, Michałowi, Danielowi, y Jakubowi Łazowskim niegdy Urod. Miko-
9łaia Łazowskiego Synow żali y manifestuie się etc. Jż iako niegdy S. P.
10Urod. Mikołay Łazowski zabrawszy pasześć[?] pri trzydzieści, inne zaś prze-
11brakowawszy y stabe[?] oddawszy z tegoż Srebnika Summę kwotę znaczną ca-
12tym wiekiem[?] niegdy S. P. Urod. Gabryela Łazowskiego a Komparentki Mał-
13żonka zebraną wziął, apparencye, y Srebra wszelkie zabrał, nic a nic samey
14y Sukcessorowi onegoż nieoddał, tak y Sukcessorowie onegoż też wszystko
15u siebie dzierżą, y pożytkuią, y oddać na tyle Rekwizycyi denegant. Co J[…]
16ad praesens iterato moderna Comparens suo et cuius supra Nomine Ma-
17nifestat. Comparens nieumieiąca pisać znakiem Krzyża Swiętego podpi-
18suie się Marianna Łazowska (+).
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 9 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Marianna z Rycharskich[?], 1 v. Krasnosielska, 2 v. Łazowska, wdowa po Gabrielu Łazowskim (niepiśmienna – znak krzyża), w imieniu własnym i syna z drugiego małżeństwa, Michała Łazowskiego, nawiązując do dawniejszych manifestów przeciw nieżyjącemu już Mikołajowi Łazowskiemu, wnosi skargę przeciw jego synom: Szymonowi, Michałowi, Danielowi i Jakubowi. Mikołaj Łazowski zabrał po śmierci Gabriela ruchomości („apparencje”) i srebra oraz znaczną sumę ze „srebrnika”, zebraną przez całe życie przez zmarłego męża komparentki, część przebrakowawszy (odrzuciwszy); niczego nie oddał wdowie ani sukcesorowi, a jego synowie trzymają te rzeczy, korzystają z nich i mimo wielu żądań odmawiają zwrotu. Początek opisu zabranych przedmiotów (wiersze 10–11) niepewny.
Łacina: „adhaerendo anterioribus sui manifestationibus” – nawiązując do swoich wcześniejszych manifestacji; „primo … secundo autem voto” – z pierwszego … a z drugiego małżeństwa; „denegant” – odmawiają; „ad praesens iterato moderna comparens suo et cuius supra nomine manifestat” – obecnie ponownie niniejsza komparentka w imieniu swoim i wyżej wymienionego się manifestuje.
Streszczenie
Manifestacja z 9 III 1769 (gród winnicki): Marianna Łazowska, wdowa po Gabrielu Łazowskim, w imieniu swoim i syna Michała skarży synów zmarłego Mikołaja Łazowskiego (Szymona, Michała, Daniela i Jakuba), którzy zatrzymują zabrane przez ich ojca po śmierci Gabriela srebra, ruchomości i pieniądze i odmawiają ich zwrotu.
Akt nr 80
Manifestacja „in diligentia” Ignacego Czajkowskiego w imieniu Baltazara Ostrowskiego, regenta, i Tomasza Czarnkowskiego[?], namiestnika [?] grodzkich winnickich, przeciw Janowi Balowi Miedzwieckiemu, pro tunc namiestnikowi: w terminie przypadającym z dekretu trybunalskiego między Poczinem[?] a Bukowskim[?] i in. Miedzwiecki, ekscepcjonując się z powodu wyroku tegoż dekretu, nie wyeliminował z akt nakazanych transakcji ani nie przyjął manifestu „de contraventione” przeciw Bukowskiemu[?]; mocodawcy, gdyby byli obecni, wykonaliby wyrok Trybunału
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 III 1769, Winnica
Karty / skanyk. 52v (skan 0055, strona lewa – od ok. 1/3 do ok. 4/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 52v (skan 0055, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Martij Dziewiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Przedemną
4Antonim Jałowickim Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grodu Winnic.
5Comparens P[erson]al[ite]r Urodzony Jmć Pan Jgnacy Czaykowski Nomine et ex praecom-
6misso WW. Jmć Panow Baltazara Ostrowskiego Regenta y Tomasza Czar-
7n[k]owskiego[?] Namiesnika Łęczyckiego[?] Grodzkich Winnickich Solennie przed
8Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. przeciwko Urodzonemu Jmć Panu
9Janowi Bal Miedzwiedzkiemu et vel maxime de Diligentia eorundem
10Principalium Suorum queritur et manifestatur. Jż WW. Pryncypałowie
11Comparentis maiąc swoie rożne a pilne Jnteressa ktore Sądzenia w
12Winnicy żadnym sposobem coram Actis niedopuściłi w ktorym czasie że
13Termin z Dekretu Trybunalskiego między JW. Poczinem[?] a W. Bu-
14kowskim[?] y Jnnemi przypadł Jmć Pan Miedzwiedzki pro tunc
15Suscipitans[?] recusitur[?] quam ob rationem wyrokow tegoż Dekretu sprze-
16ciwił się y tak Tranzakcyi Eliminować ex Actis nakazanych nie
17eliminował ani Manifesta de Contraventione przeciwko W. Bu-
18kowskiemu nie przyiął, w czym ażeby WW. Pryncypałowie Comparen-
19tis niebyli w czasie sprawy w tym Jnteressie obwinieni w pilności onych
20z oświadczeniem iż gdyby byli Praesentes coram Actis pewnie by wyro-
21kom Prześwietnego Trybunału Koronnego Lwow. nie sprzeciwili lecz
22zapewne we wszystkich punktach zadosyć by onemu uczynili queritur
23et Manifestat. Jgnacy Czaykowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
[Uwagi transkrybenta:] Manifestacja z 9 III 1769 (przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem pro tunc). Komparent Ignacy Czajkowski (podpis) z polecenia Baltazara Ostrowskiego, regenta (grodzkiego winnickiego), i Tomasza Czarnkowskiego[?] (urząd odczytany „Namiesnika Łęczyckiego[?]” – niepewne), urzędników grodzkich winnickich. Obwiniony: Jan Bal Miedzwiecki (Miedźwiedzki), który jako pro tunc namiestnik (urzędujący w zastępstwie) w terminie przypadającym z dekretu Trybunału Koronnego Lwowskiego w sprawie między [Poczinem?] a [Bukowskim?] i innymi sprzeciwił się wyrokowi – nie wyeliminował (nie wykreślił) z akt transakcji, których eliminację nakazano, i nie przyjął manifestu „de contraventione” przeciw [Bukowskiemu?]. Mocodawcy, nieobecni w Winnicy z powodu innych pilnych spraw, zastrzegają, że nie ponoszą winy i że gdyby byli obecni, wykonaliby wyrok Trybunału we wszystkich punktach. Nazwiska stron dekretu i kilka wyrazów łacińskich niepewnych.
Łacina: „nomine et ex praecommisso” – w imieniu i z polecenia; „et vel maxime de diligentia eorundem principalium suorum queritur et manifestatur” – a zwłaszcza dla zachowania staranności tychże swoich mocodawców skarży się i manifestuje; „pro tunc” – na ten czas; „quam ob rationem” – z tego powodu; „eliminare ex actis” – wykreślić z akt; „de contraventione” – o sprzeciwienie się (wyrokowi); „praesentes coram actis” – obecni przed aktami.
Streszczenie
Manifestacja z 9 III 1769 (gród winnicki): Ignacy Czajkowski w imieniu Baltazara Ostrowskiego, regenta, i Tomasza Czarnkowskiego[?], urzędników grodu winnickiego, zastrzega, że nie ponoszą winy za to, iż Jan Bal Miedzwiecki, zastępujący wówczas namiestnika, nie wykonał dekretu Trybunału Lwowskiego (nie wykreślił z akt transakcji i nie przyjął manifestu przeciw Bukowskiemu[?]).