Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 24 z 24
Akty 921–961
Wpisy od 9 VIII 1770 do 27 I 1769
Akt nr 921
Manifestacja z przysięgą starszych kahału woroszyłowskiego (Tatko [?] Dawidowicz, Anczel Mordkowicz) o pogłówne zapłacone w 1768 r. regimentarzowi podjazdowemu konfederackiemu Okunińskiemu [?] i o jego bonifikację w Skarbie Koronnym
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 576 (skan 0578, strona prawa – dół) – k. 576v (skan 0579, strona lewa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 576 (skan 0578, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y przede-
32sięgę na Rodale w Szkole Żydowskiey wykonali, y to Actis
33connotari prosili co y otrzymali, Tatko Dawidowicz Anczel
34Mordkowicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Tatko [?] (w nagłówku raczej „Fałko” / „Tatko”) DAWIDOWICZ i Anczel MORDKOWICZ, obywatele i starsi kahalni miasta WOROSZYŁÓWKA, w imieniu kahału i parafii (gmin podległych). W 1768 r., gdy w województwie bracławskim wybuchła konfederacja (barska), kahał woroszyłowski został zmuszony do zapłacenia skarbowi konfederackiemu 146 zł pogłównego za ratę wrześniową 1767 r. (kahał miał według taryf komisarzy sejmu konwokacyjnego 1764 r. 146 głów żydowskich). Kwit wystawił regimentarz podjazdowy konfederacki OKUNIŃSKI [?] w Woroszyłówce 10 IV 1768. Zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 (por. akty 881, 886, 892, 904–907) starsi zaprzysięgli na rodale w szkole (synagodze) prawdziwość kwitu i wpłaty w obecności Marcina RAKOWSKIEGO, superintendenta komór prowincji ukraińskiej Skarbu Koronnego, domagając się bonifikacji.
Odczyty niepewne: imię „Tatko [?]” (w podpisie „Tatko”, w nagłówku może „Fałko”); nazwisko regimentarza „Okunińskiego [?]” (w rkp. „Okunińskiego” / „Okniń-skiego”).
Łacina: cum iuramento – „z przysięgą”; Millesimi Septingentesimi Sexagesimi Septimi Anni – „roku 1767”; in serie tali – „w takim brzmieniu”; datum ut supra – „dane jak wyżej”; die septima Iunii – „dnia 7 czerwca”; in eam iuramenti rotham – „według takiej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; actis connotari – „zapisać w aktach”. Rodale – zwoje Tory (hebr. sefer Tora; tu „rodał”).
Streszczenie
9VIII 1770 starsi kahału woroszyłowskiego Tatko [?] Dawidowicz i Anczel Mordkowicz zamanifestowali, że w 1768 r. zapłacili konfederatom 146 zł pogłównego za ratę wrześniową 1767 r. (kwit regimentarza podjazdowego Okunińskiego [?], Woroszyłówka 10 IV 1768), i zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu z 7 VI 1770 zaprzysięgli to na rodale w synagodze wobec superintendenta Rakowskiego, domagając się bonifikacji.
Akt nr 922
Manifestacja z przysięgą starszych kahału niemirowskiego (Srul Judkowicz [?], Benis Aronów) o pogłówne zapłacone w 1768 r. Kazimierzowi [?] Augustowi Pułaskiemu, staroście czereszeńskiemu [?], rotmistrzowi konfederackiemu, i o jego bonifikację; wzmianka o pożarze Niemirowa w 1768
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 576v (skan 0579, strona lewa – dół) – k. 577 (skan 0579, strona prawa – całość) – k. 577v (skan 0580, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 576v (skan 0579, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego.
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winn. y przedemną
4Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabstwa y Vicere-
40ronney Dany iest rzetelny y iako taż Summa przez nas
41w Jstocie samey Aktualnie podczas Konfederacyi do Rąk
42tegoż Wiell. Pułaskiego iest wyliczona a przeto sprawiedliwa
43tegoż kwitu u Skarbu Koronnego nam należy bonifikacya y
44iako Miasto Niemirow Domow Pięćdziesiąt y Jeden y Kramnic
45Osmdziesiąt w Roku, Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Osmym
46[reklamant:] przed
k. 577v (skan 0580, strona lewa – góra)
1przed Zielonemy Swiątami Polskiemi wygorzał, iako Ju-
2rament przez Mieszczan Niemirowskich w Kancelaryi Grodu
3Winnic. wypełniony swiadczy, Zaniesiony in attendentia
4Offitij sui tudzież W. Rakowskiego Superintendenta Komor
5Prowincyi Ukrainskiey Skarbu Koronnego, przysięgę na
6Rodale w Szkole Żydowskiey wykonali, y to Actis Connotari
7Prosili Co y Otrzymali Srul Jdkowicz [?] Benis Aronow
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Srul JUDKOWICZ [?] (w podpisie „Jdkowicz” – może „Idkowicz”) i Benis ARONÓW [?], starsi kahału miasta NIEMIRÓW, w imieniu kahału i parafii (gmin podległych). W 1768 r. konfederaci zmusili kahał do zapłacenia 774 zł pogłównego za ratę marcową 1768 r. Kwit (Niemirów, 18 IV 1768) wystawił August PUŁASKI – „S. C. R. P. R. K. O. K. S.” (zapewne „starosta czereszeński [?], regimentarz partii Rzeczypospolitej koronnej, ...”), z pieczęcią w czerwonym wosku. Starsi zaprzysięgli na rodale w synagodze, wobec superintendenta Marcina RAKOWSKIEGO, prawdziwość kwitu i wpłaty (dyspozycja Komisji Skarbu z 7 VI 1770). Dodatkowo powołują się na to, że przed Zielonymi Świątkami 1768 r. w Niemirowie spłonęło 51 domów i 80 kramnic, co poświadcza przysięga mieszczan niemirowskich złożona w kancelarii grodu winnickiego. W akcie 892 regimentarz odczytany jako „Puławski [?]” – tu w rkp. „Pułaskiego” (ł jak t: „Putawskiego”), por. akty 904–905.
Odczyty niepewne: „Judkowicz [?]” / „Jdkowicz [?]”; „Aronow” (może „Aronowicz” w skrócie); „Czereszyńskiego [?]” (w rkp. „Czereszyńskiego”, „Czereszeńskiego” – Kazimierz Pułaski był starostą zezulińskim, a ojciec Józef – starostą warecki; tu August Pułaski – odczyt tytułu niepewny); rozwinięcie skrótu „S. C. R. P. R. K. O. K. S.” niepewne.
Łacina: in diligentia sui cum iuramento – „w swojej pilności (dla zabezpieczenia) z przysięgą”; anno millesimo septingentesimo sexagesimo octavo – „roku 1768”; in serie tali – „w takim brzmieniu”; ad mentem taryfy – „według taryfy”; in cera rubra expressi – „odciśniętej w czerwonym wosku [pieczęci]”; in eam iuramenti rotham – „według takiej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; actis connotari – „zapisać w aktach”.
Streszczenie
9VIII 1770 starsi kahału niemirowskiego Srul Judkowicz [?] i Benis Aronów zamanifestowali, że w 1768 r. zapłacili konfederatom 774 zł pogłównego za ratę marcową (kwit Augusta Pułaskiego, Niemirów 18 IV 1768), i zaprzysięgli to na rodale wobec superintendenta Rakowskiego, żądając bonifikacji; dodali, że przed Zielonymi Świątkami 1768 w Niemirowie spłonęło 51 domów i 80 kramnic.
Akt nr 923
Manifestacja z przysięgą starszych kahału januszgrodzkiego (Jos Herszkowicz, Icko Wigdorowicz) o pogłówne zapłacone w 1768 r. Pułaskiemu, staroście czereszeńskiemu [?], rotmistrzowi konfederackiemu, i o jego bonifikację
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 577v (skan 0580, strona lewa – od y≈540 do dołu) – k. 578 (skan 0580, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 577v (skan 0580, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
17przysięgę na Rodale w Szkole Żydowskiey wykonali Hoc
18totum Actis Connotari prosili co y otrzymali, Jos Hersz-
19kowicz, Jcko Wigdorowicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Jos HERSZKOWICZ i Icko WIGDOROWICZ, obywatele i starsi kahału miasta JANUSZGRÓD (Januszpol? – w rkp. „Januszgroda”, „w Januszgrodzie”), w imieniu kahału i parafii. W 1768 r. konfederaci zmusili kahał do zapłacenia 314 zł pogłównego za dwie raty: wrześniową 1767 i marcową 1768. Kwit wystawił PUŁASKI, starosta czereszeński [?] (w rkp. „Czereszeńskiego”, „Czereszańskie-go”), rotmistrz konfederacki (podpis „Pułaski S. C. T. U. R. P. R. K. O. K. S.”), w Miastkówce [?] 13 V 1768. Przysięga na rodale w synagodze wobec superintendenta Marcina RAKOWSKIEGO (dyspozycja Komisji Skarbu z 7 VI 1770). Por. akt 922 (August Pułaski, kwit dla Niemirowa) – tytuł starosty czereszeńskiego nosił historycznie Antoni Pułaski, brat Kazimierza; tu imienia nie podano.
Odczyty niepewne: „Czereszeńskiego [?]” (forma tytułu starościńskiego; zapis chwiejny); „Miastkowce” (miejscowość wystawienia kwitu – Miastkówka); skróty pod podpisem.
Łacina: cum iuramento – „z przysięgą”; in serie tali – „w takim brzmieniu”; dico – „mówię (słownie)”; die septima Iunii – „dnia 7 czerwca”; in eam iuramenti rotham – „według takiej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko zapisano w aktach”.
Streszczenie
9VIII 1770 starsi kahału januszgrodzkiego Jos Herszkowicz i Icko Wigdorowicz zamanifestowali, że w 1768 r. zapłacili konfederatom 314 zł pogłównego za raty wrześniową 1767 i marcową 1768 (kwit rotmistrza Pułaskiego, starosty czereszeńskiego [?], Miastkówka 13 V 1768), i zaprzysięgli to na rodale wobec superintendenta Rakowskiego, żądając bonifikacji.
Akt nr 924
Manifestacja z przysięgą starszych kahału żywotowskiego (Majorko Jampolski, Mordko Łosiak) o pogłówne zapłacone w 1768 r. Pągowskiemu, generałowi wojsk konfederackich, i o jego bonifikację
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 578 (skan 0580, strona prawa – dół) – k. 578v (skan 0581, strona lewa – prawie całość)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 578 (skan 0580, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winn. y przedemną
4Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabstwa y Viceregen-
33Przysięgę na Rodale w Szkole Żydowskiey wykonali y pro-
34sząc hoc totum Actis Connotari co y otrzymali Coz Com-
35parentes Maiorko Jampolski, y Mordko Łosiak
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Majorko JAMPOLSKI i Mordko ŁOSIAK, obywatele i starsi kahału miasta ŻYWOTÓW, w imieniu kahału i parafii. W 1768 r. kahał zapłacił konfederatom 726 zł pogłównego za dwie raty (wrześniową 1767 i marcową 1768; po 363 zł). Kwit wystawił PĄGOWSKI, generał wojsk konfederackich, „za ordynansem” Pułaskiego, marszałka związkowego konfederacji koronnej, w GRANOWIE 5 V 1768. Przysięga na rodale w synagodze wobec superintendenta Marcina RAKOWSKIEGO (dyspozycja Komisji Skarbu z 7 VI 1770). Por. akty 921–923.
Odczyty niepewne: „nakrącey [?]” (zapewne „należącej” lub „na kwotę”); „Łosiak” – odczyt dość pewny; „Coz Comparentes” (zapewne „Coram Comparentes” – zbędne słowo pisarza).
Łacina: in diligentia cum iuramento – „w pilności (dla zabezpieczenia) z przysięgą”; anno millesimo septingentesimo sexagesimo octavo die quinta Maii – „roku 1768 dnia 5 maja”; in serie tali – „w takim brzmieniu”; dico – „słownie”; die et anno ut supra – „dnia i roku jak wyżej”; in eam iuramenti rotham – „według takiej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko zapisano w aktach”.
Streszczenie
9VIII 1770 starsi kahału żywotowskiego Majorko Jampolski i Mordko Łosiak zamanifestowali, że w 1768 r. zapłacili konfederatom 726 zł pogłównego za raty wrześniową 1767 i marcową 1768 (kwit Pągowskiego, generała wojsk konfederackich, Granów 5 V 1768), i zaprzysięgli to na rodale wobec superintendenta Rakowskiego, żądając bonifikacji.
Akt nr 925
Manifestacja z przysięgą starszych kahału winnickiego (Majorko Szmujłowicz, Abramko Fajbisowicz [?], Szaja Dawidowicz) o pogłówne i dostawy wypłacone w 1768 r. konfederatom (kwity Dionizego Pułaskiego, Wieleckiego [?], Potockiego [?] i A. Pułaskiego) oraz o ich bonifikację
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 578v (skan 0581, strona lewa – sam dół) – k. 579 (skan 0581, strona prawa – całość) – k. 579v (skan 0582, strona lewa – całość) – k. 580 (skan 0582, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 578v (skan 0581, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc […]
k. 579 (skan 0581, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Win-
5Prowincyi Ukrainskiey Skarb. Kor. w Szkole Żydowskiey
6na Rodale wykonali prosząc hoc totum Actis Connotari
7Co y Otrzymali Ci Comparentes Maiorko Szmuyłowicz Abram-
8ko Faybisowicz [?] Szaia Dawidowicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Majorko SZMUJŁOWICZ, Abramko FAJBISOWICZ [?] i Szaja DAWIDOWICZ, starsi kahału miasta WINNICY, w imieniu kahału i parafii. Przedstawili (w kopiach) kwity konfederackie z 1768 r.: (1) Dionizego PUŁASKIEGO, regenta konfederackiego – 555 zł pogłównego za ratę marcową 1768 (Winnica, 15 IV 1768); (2) MIELECKIEGO [?] (w rkp. „Wieleckiego” / „Mieleckiego”), generała wojsk konfederackich – 380 zł wydane na „lonugę” [?] (żołd / lenungę) dla piechoty Józefa CZOSNOWSKIEGO, starosty winnickiego i ułanowskiego, pozostającej w konfederacji (Winnica, 13 V 1768); (3) J. POTOCKIEGO [?], regimentarza konfederackiego – 314 zł należne „rabinowi, kupcowi winnickiemu” z raty wrześniowej (Winnica, 16 V 1768); (4) A. PUŁASKIEGO – 314 zł wzięte od „Wołka [?], rabina, obywatela winnickiego” na nowo zrekrutowanych ludzi do konfederacji, do potrącenia z raty wrześniowej (Winnica, 8 V 1768), oraz dalsze ok. 50–55 zł [?] za woły i masło dla wojska konfederackiego. Zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu z 7 VI 1770 starsi zaprzysięgli na rodale w synagodze, wobec superintendenta Marcina RAKOWSKIEGO, rzetelność kwitów i wpłat, domagając się bonifikacji. Por. akty 921–924.
Odczyty niepewne: „Faybisowicz [?]”; „Wieleckiego / Mieleckiego [?]” (inicjał niejasny – w akcie 924 występuje generał Pągowski, w innych aktach Mielecki nie występował); „na Lonugę [?]” (może „lenungę” – żołd); końcowe wiersze k. 579 i 579v (lista kwitów w przysiędze) prawie nieczytelne; kwota ostatniego kwitu Pułaskiego (50 / 55 / 550 zł [?]) niepewna; „Wołkowi [?]”, „Woły Wołki [?]”.
Łacina: in diligentia sui cum iuramento – „w swojej pilności z przysięgą”; pro anno millesimo septingentesimo sexagesimo octavo – „za rok 1768”; in serie tali – „w takim brzmieniu”; anno ut supra – „roku jak wyżej”; in vim – „tytułem, na poczet”; dico – „słownie”; datum ut supra die et anno – „dane dnia i roku jak wyżej”; de serie eiusmodi – „tej samej treści”; in eam iuramenti rotham – „według takiej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; manu propria (mppa) – „własnoręcznie”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9VIII 1770 starsi kahału winnickiego Majorko Szmujłowicz, Abramko Fajbisowicz [?] i Szaja Dawidowicz zamanifestowali, że w 1768 r. kahał zapłacił konfederatom pogłówne i dostarczył im pieniądze i żywność według kwitów Dionizego Pułaskiego (555 zł), generała Mieleckiego [?] (380 zł na piechotę starosty Czosnowskiego), J. Potockiego [?] (314 zł) i A. Pułaskiego (314 zł na rekrutów i drobna kwota za woły i masło), i zaprzysięgli to na rodale wobec superintendenta Rakowskiego, żądając bonifikacji.
Akt nr 926
Relacja woźnego Jana Sawickiego o wizji wyżętego środkiem łanu żyta kropiwiańskiego [?] z ramienia Rozalii z Baybuzów Łacyńskiej, cześnikowej bracławskiej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 580 (skan 0582, strona prawa – środek)
Językpol.
Transkrypcja
k. 580 (skan 0582, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y Przedemną
4Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesn. Burgr. y Vice Re-
6Bracł. y Jnn. Opatr. Jan Sawicki w moc wierney Rltt. swoiey do-
7browolnie zeznał Jż on Roku na Akcie wyrażonego Dnia
8Trzydziestego Lipca na Prawne wezwanie Wiell. Jmć Pani Roza-
9lii z Baybuzow Łacyńskiey Cześn. Bracł. y Sukcessorow oney ma-
10iąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Ur. Jchmć
11Panow Mikołaia Sołuczewskiego [?] y Andrzeia Sautoskiego [?]
12dla tym większey wiary do tego Aktu Użytych
13chodził na Łan Dworski Żyta niżey Kropiwny [?] w Samy [?]
14spokoynie zawsze Używany, gdzie naprzod widział y Ogle-
15dał środek tegoż łanu wyżęty, a w około to Żyto nayprzod [?]
16stoiące y Snopy z tegoż śrzodka wyżętego uwiezione,
17ktore wyżęcie y uwiezienie Snopow mieniono naste-
18pie w nocy przez Poddanych Klucza Kuźminieckiego Fe-
19dora Tkaczenka Oyca y Musija Onufreia y Wasyla Synow
20co widziawszy y Oglądawszy Szlachtą Sobie przytomną
21Oświadczywszy się z tamtąd odiechał y tu przybywszy
22przedemną Urzędem prawdziwey Wizyi uczynił y zeznał
23Rltt. O czym Ninieysze tegoż Woźnego Zeznanie kto-
24ry nieumieiący Pisma krzyż kładnie Jan Sa[wicki +]
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego Jana SAWICKIEGO: 30 VII 1770, na wezwanie Rozalii z BAYBUZÓW ŁACYŃSKIEJ, cześnikowej bracławskiej, ze szlachtą Mikołajem SOŁUCZEWSKIM [?] i Andrzejem SAUTOSKIM [?] (w akcie 913 odczytani jako „Łabęcewski [?]” i „Zawtoski [?]” – zapewne te same osoby; formy nadal niepewne), obejrzał dworski łan żyta pod KROPIWNĄ [?], zawsze spokojnie używany przez Łacyńską: środek łanu był wyżęty, żyto dokoła stało, a snopy z wyżętego środka wywieziono. Wyżęcie i wywiezienie przypisywano poddanym klucza KUŹMINIECKIEGO – Fedorowi TKACZENCE (ojcu) i synom Musijowi, Onufrejowi i Wasylowi (por. akt 913 – areszt tychże w Semenkach 7 VIII 1770).
Odczyty niepewne: w tytule „Kropiwiańskiego [?]”, w tekście „Kropiwny [?]” (nazwa wsi / gruntów Łacyńskiej – por. akt 913); „w Samy [?]”; „nayprzod [?]”; „mieniono nastepie [?]” (zapewne „mieniono, że nastąpiło”); nazwiska świadków. Pismo bladym atramentem, inna ręka.
Streszczenie
9VIII 1770 woźny Jan Sawicki zrelacjonował, że 30 VII 1770 na wezwanie Rozalii z Baybuzów Łacyńskiej, cześnikowej bracławskiej, oglądał jej dworski łan żyta pod Kropiwną [?], którego środek wyżęli i wywieźli nocą poddani klucza kuźminieckiego Fedor Tkaczenko z synami.
Akt nr 927
Manifestacja A. P. Żabawskiego, towarzysza chorągwi pancernej generała Skórzewskiego [?], w imieniu sukcesorów zabitego Pawła Kwiatkowskiego przeciw Michałowi Michałowskiemu, podstolemu bracławskiemu [?] – o zabójstwo Kwiatkowskiego na zasadzce w polu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 580 (skan 0582, strona prawa – nagłówek na dole) – k. 580v (skan 0583, strona lewa – górna połowa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 580 (skan 0582, strona prawa – dół)
1[reklamant:] Roku
k. 580v (skan 0583, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y Prze-
5y Vice Regentem Grod. Winnic. Comparens personaliter Ur. Jmć Pan
6Potr. [?] Żabawski Towarzysz Chorągwi Pancerney W. Generała
7Skorzewskiego [?] swym y Sukcessorow niegdy Ur. Pawła Kwiatkowskiego
8Niewinnie Zabitego Jmieniem przychilaiąc się do dawnieyszych Ma-
9nifestow w tey Sprawie Zaszłych Solennie na przeciwko W. Jmć Panu
10Michałowi [?] Michałowskiemu Podsto. [?] Bracł. uformowawszy sobie iakowoś
11nienawiść do niego Urodz. Pawła Kwiatkowskiego nic Jmć Ob-
12żałowanemu niewinnego dla iakowey sa prywaty zawziętey umy-
13ślnie ludzi swoich dobrze uzbroionych na zabicie wyż wspomnio-
14nego niegdy Urodz. Pawła Kwiatkowskiego ich Ordynował ktorzy
15zrobiwszy [?] onego swego zasadzkę w Polu w tamtym gruncie
16Owa Ułani [?] uczynili na ktorą gdy Urodz. niegdy Paweł Kwiatkowski
17do pol swoich żadney niczego niespodziewaiąc się trafił, oraz zasadzeni
18nowani [?] kupą nań rzuciwszy się iakoby oskoczywszy okrutnie ze
19strzelby zabili, a zatym ninieyszy Komparens o takowe okrutne
20Z pomienionego swego Zabicie swym y Sukcessorow niegdy
21Urodz. Kwiatkowskiego Jmieniem powtornie na przeciwko temuż
22W. Jmć Panu Michałowskiemu Podst. [?] Bracł. protestuie się
23y o to y tegoż niegdy Urodz. Kwiatkowskiego prawem dowinko- [?]
24wać [?] Swiadczą A. P. Żabawski mppa
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: A. P. ŻABAWSKI (w tekście skrót „Potr.” [?] przed nazwiskiem – może imię Piotr lub „porucznik”), towarzysz chorągwi pancernej generała SKÓRZEWSKIEGO [?], w imieniu własnym i sukcesorów zabitego niewinnie Pawła KWIATKOWSKIEGO, przyłączając się do wcześniejszych manifestów w tej sprawie. Obwiniony: Michał [?] MICHAŁOWSKI, podstoli [?] bracławski (por. Michałowscy w aktach 561–871 – „stolnikowie krakowscy”; tytuł tutaj niepewny). Według manifestu Michałowski, z jakiejś prywatnej nienawiści do Kwiatkowskiego, rozkazał swoim uzbrojonym ludziom go zabić; urządzili na niego zasadzkę w polu, a gdy Kwiatkowski niczego się nie spodziewając przyszedł na swoje pola, rzucili się na niego gromadą i zastrzelili. Komparent ponownie protestuje i zapowiada dochodzenie kary za zabójstwo.
Łacina: comparens personaliter – „stający osobiście”; manu propria – „własnoręcznie”.
Streszczenie
9VIII 1770 A. P. Żabawski, towarzysz chorągwi pancernej generała Skórzewskiego [?], w imieniu sukcesorów zabitego Pawła Kwiatkowskiego ponownie zamanifestował przeciw Michałowi [?] Michałowskiemu, podstolemu [?] bracławskiemu, że z prywatnej nienawiści kazał swoim zbrojnym ludziom zasadzić się na Kwiatkowskiego w polu i go zastrzelić.
Akt nr 928
Protestacja Jana Gordowicza [?] w imieniu Ignacego i Teofili z Radziwiłłów Morawskich, generałów majorów WXL, przeciw Michałowi Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu [?], o zajęcie wsi Pędosy (Pidosy) i pobicie ludzi; z relacją woźnego Jędrzeja Wajdeckiego o obdukcji rannego Pawła
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 580v (skan 0583, strona lewa – dolna połowa) – k. 581 (skan 0583, strona prawa – całość) – k. 581v (skan 0584, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 580v (skan 0583, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Jedynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y Przede-
4mną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesn. Burgr. y
5Vice Regentem Grod. Winn. Comparens personalit. Ur. Jmć Pan
6Jan Gordowicz [?] Jmieniem y z wyraźney woli JWW. Jgnacego
7y Teofili z Xiążąt Radziwiłłow Morawskich Morawskich
8Generałow Maiorow W. X. Litt. Ostrzegaiąc wszelkiey Ca-
9łości Substancyi y Ubespieczaiąc Dobr przez [?] […]
10zaiechawszy [?] Wiell. Obżało. Desola- […]
11nalno [?] Wiell. Pana […]
12cymi Walem [?] […] Manife- [?]
13[…]
k. 581 (skan 0583, strona prawa)
1staie w ten Sposob y oto Jż Wiell. Obwiniony niedosyć na tym że
2w traktacie [?] Possessyi Kontraktem Arędownym od
3JWo. Comptis Pryncypałow wypuszczoney Dobr Wsi Pędosow
4w Wdwie Bracł. a powiecie Winn. Sytuowanych też Do-
5bra Wsi zmiędzeniem [?] Poddanych nad Kontrakt do powinno-
6ści przez Całe trzy lata Zażywanych, Zabraniem Chudoby
8z pomienioney Wsi Pędosow Poddanych do szczętu Zde-
9zolował y spustoszył iako pierwsze Manifesta poczynio-
10ne w Grodzie Winn. Swiadczą ale dopełniaiąc złe gorszym
11nie maiący Prawa fundamentalnego wytrzymał się [?] ad Elo-
12quentiam Summa Jmportata przez lat trzy wspomnione
13wyż Dobra Wieś Pędosy y onej iesce in Super podatki
14wybrawszy, pomienione Dobra przywłaszczywszy sobie umy-
15ślił, a tak w noc z ludźmi z rożną kupą ludzi w Oręż zbro-
16iny uzbroionych do tey że Wsi Pędosow nullo dato wpadł-
17szy też Dobra na Skarb odebrane rursus na siebie ode-
18brać usiłował, Ludzi tameyszych oraz Kozakow y
19Szlachtę Szpiczyniecką we Dworze będąca bić zabiiać
20y do onych z oręża strzelać, kaliczyć, obdzierać, kom-
21bulbali [?] o czym zakrzyczy, ausus fuerat Attendem [?] na
22WW. Komissarzow y Ekonoma Klucza Szpiczynieckie-
23go biciem na rożnych miescach przegrozeli czynić nie
24przestaie Kozm. [?] kulbaki, Odzieży rożney zabrany Ad ad
25requisita Wiell. Obżałowa. wydać recusavit, y do szczętu niszcząc […]
26Odaie Et Jn Continenti, Stanowszy Osobiście Woźny Gnał
27Wdwa Bracł. y Jnn. Opatr. Jędrzey Waydecki ktory w moc
28prawdziwey wierney y Skuteczney Rltt. swoiey iawnie
29ustnie y Dobrowolnie zeznał Jż on Roku teraz bieżącego
30Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego na Affektacyą y Prawną
31Rekwizycyą JWW. Morawskich Generałow Maiorow W. X. Litt.
32Maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych
33Urodz. Jchmć PP. Kazimierza Zaborskiego [?] y Stanisława
34Wierzyńskiego [?] dla tym większey wiary Sobie Użytych
35[…]nowionych był w Dobrach Wsi Szpiczyncach
36[…] Dnia [?] y Urodzonemu Oglądał Ur. […]
37[…] Szpiczynieckiego [?] Pawła [?] na
38[…] Sledzia [?] Podbe- [?]
k. 581v (skan 0584, strona lewa – góra)
1nego Szpiczynieckiego podobnie zbitego, twarz lewą kablo [?]
2przecięto, Szyię y brodę przebito, Rękę Prawą przerąbano w
3Ręce lewey rany y razow kilka od cięcia nożem niezliczonych [?]
4całe Ciało a vertice usque ad plantas zbite z Siniałe krwią
5Ociekłe, ktore te razy y rany tak Urodz. Pawełek [?] iako y ro-
6botny [?] Ludzie podali mieniąc być sobie od Wo. Antoniego [?] Ka-
7minskiego [?] Cześn. Zytomir. [?] zadane a tak on Woźny Stroną
8Szlachty oświadczywszy się z tamtąd odiechał y tu ad A-
9cta przybywszy tak Compareus swoiey Manifestacyi Ja-
10ko y Woźny Wizyi Rltt. prosili do Akt przyięcia Co y
11Otrzymali J. Gordowicz [?] Woźny nieumieiący pisać krzyż
12święty kładnie Jędrzey Waydecki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan GORDOWICZ [?], plenipotent Ignacego i Teofili z książąt RADZIWIŁŁÓW MORAWSKICH, generałów majorów WXL (por. akty 893–895: klucz SZPICZYNIECKI Morawskich). Obwiniony (tytuł marginalny): JAKUBOWSKI, zapewne Michał, podczaszy pomorski, dziedzic Pliskowa (por. akty 890, 893–894 – spór z Morawskimi). Treść: obwiniony trzymał w arendzie (na mocy kontraktu od Morawskich) wieś PĘDOSY (Pidosy) w województwie bracławskim, powiecie winnickim; przez trzy lata ściągał od poddanych powinności ponad kontrakt, zabierał bydło, wybierał nadzwyczajne podatki, rozpędził poddanych i spustoszył wieś (wcześniejsze manifesty w grodzie winnickim); następnie, choć dobra zostały mu odebrane i przejęte na skarb (Morawskich), nocą najechał Pędosy z uzbrojoną kupą ludzi, próbując je odebrać, bił, zabijał, strzelał do ludzi miejscowych, kozaków i szlachty szpiczynieckiej przebywającej we dworze, kaleczył i obdzierał ich, groził komisarzom i ekonomowi klucza szpiczynieckiego, a zabranych kulbak (siodeł) i odzieży nie chciał wydać. Zaraz potem woźny generalny Jędrzej WAJDECKI zeznał, że na żądanie Morawskich, ze szlachtą Kazimierzem ZABORSKIM [?] i Stanisławem WIERZYŃSKIM [?], był w SZPICZYŃCACH i oglądał rannego – szpiczynieckiego [?] (Pawła [?]): lewa strona twarzy przecięta, szyja i broda przebite, prawa ręka przerąbana, na lewej ręce wiele ran i cięć nożem, całe ciało od głowy do stóp (a vertice usque ad plantas) zbite i zakrwawione; ranni twierdzili, że razy zadał im Antoni [?] KAMIŃSKI [?], cześnik żytomierski [?] (zapewne jeden z ludzi obwinionego).
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta („Gordowicz” / „Jordowicz”); tytuł Jakubowskiego w nagłówku („C. P.” – zapewne „P. P.” = podczaszy pomorski; w tekście właściwym nazwisko obwinionego nie pada w czytelnych partiach); dolna część k. 580v (5 wierszy) i k. 581 (4 wiersze) prawie nieczytelne; „zmiędzeniem [?]”, „wytrzymał się [?] ad Eloquentiam”, „kombulbali [?]”, „Attendem [?]”, „Kozm. [?]”; nazwiska świadków; imię i opis rannego; „Antoniego [?] Kaminskiego [?] Cześn. Zytomir. [?]”.
Łacina: comparens personaliter – „stający osobiście”; in super – „ponadto”; nullo dato – (zapewne „nullo dato [motivo]” – „bez żadnego powodu”); rursus – „ponownie”; ausus fuerat – „ośmielił się”; requisita – „żądanie”; recusavit – „odmówił”; et in continenti – „i natychmiast”; a vertice usque ad plantas – „od czubka głowy aż do stóp”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
11VIII 1770 Jan Gordowicz [?] w imieniu Ignacego i Teofili z Radziwiłłów Morawskich, generałów majorów WXL, zaprotestował przeciw (Michałowi) Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu [?], że jako arendarz wsi Pędosy zdewastował ją, a po odebraniu mu dóbr najechał ją nocą z uzbrojonymi ludźmi, bił i kaleczył ludzi i szlachtę szpiczyniecką i zabrał rzeczy; woźny Jędrzej Wajdecki stwierdził w Szpiczyńcach ciężkie rany pobitego, zadane – jak mówiono – przez Antoniego [?] Kamińskiego [?].
Akt nr 929
Protestacja Adama Popławskiego w imieniu Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, dziedzica Kuźminiec i Husenowy [?] (klucz kuźminiecki), przeciw Rozalii z Baybuzów Łacyńskiej, cześnikowej bracławskiej, i jej synom – w odpowiedzi na jej protestacje (akty 913, 926) o grunty kropiwniańskie i semeńskie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 581v (skan 0584, strona lewa – dół) – k. 582 (skan 0584, strona prawa) – k. 582v (skan 0585, strona lewa) – k. 583 (skan 0585, strona prawa) – k. 583v (skan 0586, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 581v (skan 0584, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Jedynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y Przedemną
29[…] Protestacyi niewinnie [?] zastawia, iako przyiechawszy W. Prott.
30Prott. [?] y Ur. Tarnawskiego do Kropiwney nie tylko bezprawnie, lecz
31[…] umyślnie y okrutnie gwałtownie było, gdy W. Łacyńska Kropi-
32wnie [?] do się kierunek [?] y W. Ostrowskiego Chorąż. [?] Prott. y Ur.
33Tarnawskiego Ziemia [?] Kuźminieckiego [?] sposobem Assaltu do Kropiwney
34zaprowadzili, gdzie przyłąc [?] obiegły [?] z tey przymilantowaniem [?] W. Ła-
35cyńskiego [?] tak od tychże wszystkich [?], iako y od Ur. Baryńskiego [?]
36znosić musieli. Bo tego W. Łacyńska wsławę [?] pietnasie [?] dawał [?], a tyra-
37nskim [?] Ur. Tarnawski przez Kozakow bity był, z tego przeto niewinnie [?]
38Honoru Szlacheckiego przez […] na dopuścił [?] bardziey samo-
39tym [?] W. Łacyńska przybyła [?] na tan [?] w tey [?] Semeński [?] z Assaltu w wolności [?] […]
40wypuściło [?], nie dopuszczo [?] Roku przeszłego przez W. Łacyńską wyżey
41zwyczaiu [?], gdzie Ur. Tarnawski z Żonami [?] […] W. Łacyńskiego [?] Ko-
42zakow dwoch y Kropiwniańskiego Tołwiugo [?] […]
43bijąc zapłacane [?] […] aby nie
44[…] Ur. Tarn-
45[awskiego] […] kow [?] o kilkoro [?] […]
k. 583 (skan 0585, strona prawa)
1miłosiernie zbił, rozganiał, Fantow Sierpow y Jnnych rzeczy na Dz. [?] Żyta
2wynoszących zabrał, przepuścił [?] y sam zabierał [?] […] iako [?] w lwiey [?] Człowie-
3czeństwo [?] gdzie, y gdy tak Ludzi zdarli y rozegnali, za Ur. Tar-
4nawskim do Kuźminiec Zadaiącym [?] Prawowity [?] Wasyl Ataman Kropiwian-
5ski z dwoma Kozakami Obiemi [?] pobiegłszy zawrocił, do Wsi Kropi-
6wny pod Arestem przyprowadził, gdzie powtornie tychże Koza-
7kow W. Łacyńska namawiała y przekupiała [?], aby Ur. Tarnawskiego
8bili y koniecznie [?] zabarwili [?], powtarzaiąc te Słowa do Ur. Tarnawskiego:
9zabić cię każe. Wasyl Ataman Kozakow Kropiwniańskich z dwoma
10Kozakami Obiemi [?] przyiechawszy dla [?] Łacyńskiey do Wsi Semenkowe [?] Dwo-
11ra [?] chałupy y Łachwałe [?] wygrozili [?], rabuiąc [?] Ur. Dyspozytora Ku-
12źminieckiego dymił [?], strzelał, wyiechawszy ze Wsi zastał nad Sta-
13wem Semeńskim Pracowitych [?] Kmieciow [?] Trzech [?] Poddanych
14Semeńskich Żyto zwożących z pola wiozących, y tych z Wołami
15trzema [?] po parze Wołow y ze Zbożem do Wsi Kropiwny zapro-
16wadził, ktorych Wiell. Łacyńska na Rekwizycyą oddać nie chciała,
17Zboże na swoy pożytek obrocił, Ludzi przez Dni Dwanaście
18w Dybach więził y Chudobę zrabował [?], na tym większe […]
19[…]: Ubogich tych że Poddanych z własney niwy Onych Żyta
20kop Sześćdziesiąt Wiell. Łacyńska zabrała, za Dziesięć kop
21sam z Kozakami iedząc [?] Arestował; Ur. Pirzczewskiego [?]
22Żyta kop Jedynaście Snopow Czterdzieści, Ur. Grabowskiego
23Żyta w Snopach kop trzy y Snopow Trzydzieści przez samych
24wspomnionych Gwałtownikow [?] Wiell. Łacyńska zabrała, po
25Dwu Dniach Żyto Ur. Grabowskiego nie zostawiwszy [?] wypuściła [?] Za-
26brać kazała, na Dni kilka Arestował Ur. Pientowskiego [?] Rotmistrza
27z Pięćdziesiąt Kosiarzy [?] Szlachty y Kozakow Trzydziestu Kinie-
28dych [?], Ur. Chmielewskiego [?] Dyspozytora Raygrodzkiego z Trzydzie-
29stu Kozakami z Raygroda zprowadziwszy, na Zasadzce w Sta-
30wie [?] postawił, gdyby się do Bronienia swoiey własności Lu-
31dzie Semeńscy brali, kiedy bić y zabić Ordynował, ktorych
32nie doczekawszy się, potym pośpiesznie [?] wywoływali, na zachowuiący-
33ch się w cierpliwości y spokoynie Listy rożne y Ordynanse
34Woynowe [?] Wiell. Łacyńska prokurować nie przestała, po uwol-
35nieniu Dwunastodniowey niewoli Poddanych Kropiwniańskich [?]
36przysłał naiętego Kozaka do Ur. Dyspozytora Kuźminieckiego
37z perswazyą, aby mu zapłacono za Exekucyą [?], czego Ur. Dyspo-
38zytor uczynić nie chciał, Barzem [?] Protekcyi takowey niell[…]
39ład [?] nie chce odpowiedział. Do czego Wiell. Łacyńska ie-
40dnak [?] przywodzić Wiell. Krewski [?] usiłował, lecz bez skutku [?] [ali]e [?] do
41siebie własnie [?] z Jnteressu Kropiwniańskiego przybytych Woy-
42[…]
43Nowey [?] […] Dobr Husenowy [?] y Jnnych Kuźminieckich
44przy pismie […] Szkod do Akt niezmiernych przyprowa-
45[dził] […] ktore wymienionych [?] Ur. Barzyński [?] Atamana
46[…] z Kozakami
k. 583v (skan 0586, strona lewa – góra)
1Kozakami Trzech Poddanych Husenowskich w Polu Orzących [?] w Kandebeni-
2mi [?] zbił, myśliciel [?] Platynerem [?] głowę przewalił, sam do Wsi Hora-
3wice [?] przyiechawszy […] bez płacy dawać sobie kazał, y Jnne przez
4siebie y Subordynowanych czynią y czynić nie przestaią Szkody,
5krzywdy y Uciemiężenia [?], o ktore po odebraniu pol Semeńskich y
6Husenowskich, zabraniu Zboż y Sian, pokaleczeniu Ludzi niewinnych,
7Jnkarceracyi [?] y Jnne wyżey Opisane krzywdy, Szkody y gwałto-
8wności, Salvo Eius Melioramento [?] quo supra, to Powtornie Zaniosł Protestacyą.
9Adam Popławski
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: Anno praesenti – roku bieżącego; in arbitrio – według uznania; affectate – rozmyślnie, na pokaz; Salvo eius melioramento [?] quo supra – z zastrzeżeniem poprawienia (protestacji), jak wyżej; Comptis [?] – zapewne „w rachunkach / w imieniu pryncypała”.
Odczyt bardzo trudny: k. 581v–582v pisane bladym atramentem, inną ręką (czytane po odjęciu tła); k. 582v gęsta, dolne 4 wiersze prawie wytarte; dół k. 583 zalany. Nazwisko dyspozytora kropiwniańskiego niepewne: na k. 582 odczytane „Barański [?]”, na k. 582v–583 raczej „Baryński / Barzyński [?]”. Wieś HUSENOWA [?] („Husenowy”, „Husynowskiey”, „Husenowskich”) – druga wieś klucza kuźminieckiego obok Semenek. W tekście (k. 582v) wzmianka „W. Michała [Ostro]wskiego [?]”, opiekującego się dobrami kuźminieckimi w czasie zamieszek – odczyt bardzo niepewny. „Wiell. Krewski [?]” (k. 583) – odczyt niepewny.
Por. akty 913 (areszt Tkaczenków w Semenkach 7 VIII 1770), 926 (wizja wyżętego łanu żyta) – protestacja Łacyńskiej z 11 VII 1770, na którą odpowiada niniejszy akt (wzmianka na k. 582v).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
11VIII 1770 Adam Popławski w imieniu Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, dziedzica klucza kuźminieckiego (Kuźmińce, Husenowa [?], folwark Semenki), oraz dyspozytora Michała Tarnawskiego i braci Szygockich, zaniósł reprotestację przeciw Rozalii z Baybuzów Łacyńskiej, cześnikowej bracławskiej, jej synowi, dyspozytorowi kropiwniańskiemu Barańskiemu / Baryńskiemu [?] oraz kozakom i gromadzie Kropiwnej [?], a także przeciw relacjom woźnego Jana Sawickiego. Zarzuca, że protestacja Łacyńskiej z 11 VII 1770 jest fałszywa (wymieniono w niej ludzi dawno zmarłych lub zbiegłych), a sama Łacyńska od 1768 r., korzystając z zamieszek, zajmowała grunty, lasy, niwy i sianożęci semeńskie; w 1770 r. jej ludzie zabrali siano semeńskie, strzelali z pistoletów do Tarnawskiego, pobili go i pod aresztem zaprowadzili do Kropiwnej, gdzie Łacyńska namawiała kozaków, by go zabili; ataman Wasyl z kozakami napadł na Semenki, uprowadził trzech poddanych z wołami i zbożem i więził ich 12 dni w dybach, zabrano też żyto poddanych i szlachty (Pirzczewski [?], Grabowski), urządzono zasadzkę z kozakami z Rajgrodu (dyspozytor Chmielewski [?]), pobito poddanych husenowskich. Protestujący zastrzega prawo poprawienia protestacji. Odczyt fragmentaryczny.
Akt nr 930
Protestacja Adama Popławskiego w imieniu Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego, dziedzica dóbr buckich i kalnibłockich, oraz szlachty z Ryżyny, przeciw ks. Józefowi Aleksandrowi i Antoniemu Jabłonowskim, dziedzicom Łysianki, komisarzowi Antoniemu Piotrowskiemu, dyspozytorowi Krzyżanowskiemu i kozakom łysiańskim – o granicę, najazd na Ryżynę i Kobrynową, rabunki i utopienie dwóch pobereżników; reprotestacja przeciw protestacji z 4 X [?] 1769
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 [?] VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 583v (skan 0586, strona lewa – od środka) – k. 584 (skan 0586, strona prawa) – k. 584v (skan 0587, strona lewa) – k. 585 (skan 0587, strona prawa) – k. 585v (skan 0588, strona lewa – do y≈1880)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 583v (skan 0586, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti, Jedynastego [?] Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y Przedemną Woy-
4ciechem Jagiełłowiczem Namiesn. Burgr. y Vice Regentem Gro-
5dzkim Winn. Comparens Personaliter Ur. Jmć Pan Adam Popławski Cześn.
6Gostyń. nomine et ex speciali commisso Wiell. Jmć Pana Franciszka
7Salezego Potockiego Woiewody [y] […] [?] Ziem Kijowskich,
8Bełzkiego [?], Hrubieszowskiego, Opalińskiego etc. Star., Dobr
9klucza [?] Buckiego [?] y Kalnybłockiego Dziedzica, tudzież Wiel-
10[…] Pinowskiego [?] Dobr Wsi Kułyney [?] Arendownego Possesso-
11ra, Tomasza Kudzkiego [?] Łowcy [?] Smoleńskiego [?] Ekonoma Wsi Kułyń-
12skiey [?], niemniey Ur. Padgawskiego [?] u Klucza [?] Turłańskie-
13go [?] Gracyalistow y całey Gromady Kułyńskiey [?], Jnhaerendo
14przychylaiąc się do dawnieyszey Protestacyi Wizyi y Are-
12we Sto kilkadziesiąt [?] Kozakow Orężnych naiechawszy na własne
13Grontа Kobrynowskie, żadney Dysputacyi nie podległe,
14od Dobr Kalnybłockich tamże [?] Starościa [?] z rożnych Dobr
15JWo. Pryncypała nasiedzone [?], na Dwadzieścia Osob [?] pa-
16strzątych [?] napadłszy na samą Wieś Kobrynowę y tam za-
17stawszy Ur. Pietruchę [?] Leśniczego Kalnobłockiego z Pobe-
18reżnikami tak z Klucza Kalnobłockiego, tako też z Bu-
19ckiego, Lasy obydwoch Kluczow strzegącego y we Wsi
20żadnych naiazdow nie spodziewaiącego się, a tym bar-
21dziey nikomu nie broniącego się, bez żadnego Pro-
22testu, sola violentia pro lege posita z Dobr y Gron-
23tow […] Arogantersko [?] w Areszt wziął [?], y z Pobe-
24reżnikow Broń y konie po-
25zabierał [?], Dwoch zaś przeciw Boskiemu y Naturalnemu
26Prawu bez Dyspozycyi Duszney w Stawie potopił, y
27Jnne niewypowiedziane krzywdy y Opresyie poczynił
28y dotąd czynić nie przestaią, lecz ieszcze większemi odgra-
29żaią, a za tym tenże Comparens zapobiegaiąc dalszym gwał-
30townościom [?] y tey wymienić mogącym przy Obronie [?]
31[…] quo supra, wyż. wyrażonym
32Jchmć Obżał. tam ratione Attentat quam aliorum perpetra-
33torum Criminum futuro in termino deducendorum
34powtorną Solenną do Akt Ninieyszych Zanosi Protestacyą,
35oraz respectu Suae Circumscriptionis reprotestatur.
36Adam Popławski
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: nomine et ex speciali commisso – w imieniu i ze szczególnego zlecenia; inhaerendo – trzymając się (wcześniejszej protestacji); intrusive – wtargnąwszy, bezprawnie; retorquendo – odwracając (zarzut); irrealiter – nieprawdziwie; de data – z datą; quo temerario ausu – którym zuchwałym czynem; sola violentia pro lege posita – samą przemoc postawiwszy w miejsce prawa; tam ratione attentatorum quam aliorum perpetratorum criminum futuro in termino deducendorum – tak z racji zamachów, jak i innych popełnionych przestępstw, które zostaną dowiedzione w przyszłym terminie; respectu suae circumscriptionis reprotestatur – w odniesieniu do jej opisania (tj. zarzutów w protestacji przeciwnej) reprotestuje.
Tytuł marginalny: „JW. Potockiego WK.” = Jaśnie Wielmożnego Potockiego, Wojewody Kijowskiego; „JO. X. Jabłonowskim WN. y KP.” = Jaśnie Oświeconym Książętom Jabłonowskim, Wojewodzie Nowogródzkiemu i Kasztelanowi Poznańskiemu (Józef Aleksander i Antoni Barnaba Jabłonowscy – dziedzice Łysianki). W tekście tytulatura Potockiego częściowo nieodczytana. Formę „Ryżyna” (Wsi Ryżyny, w Ryżyney) potwierdza kilka miejsc na k. 585; w tytule marg. i na k. 584 odczyt niepewny. „atopienie” w tytule – zapewne omyłka pisarza za „utopienie”.
Odczyt k. 584v (spis szkód) bardzo trudny – drobne, ściśnięte pismo; imiona poddanych i nazwy sprzętów w dużej części niepewne. Dół k. 585 zalany.
Por. akt 876 (Lubomirski – Łuka i Werbka na Pobereżu); spór graniczny dóbr buckich (Buki nad Gniłym Tykiczem) i kalnibłockich Potockiego z łysiańskimi Jabłonowskich; wzmiankowana kontrprotestacja strony łysiańskiej z 4 X [?] 1769 i kartelusz Krzyżanowskiego podany do akt grodu winnickiego 4 IX 1769.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
11[?] VIII 1770 Adam Popławski, cześnik gostyński, w imieniu Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego (dobra Buki i Kalnibłota), oraz dzierżawców, ekonomów, gracjalistów i gromady wsi Kułyna [?] zaniósł protestację przeciw ks. Józefowi Aleksandrowi i Antoniemu Jabłonowskim, dziedzicom Łysianki, ich komisarzowi Antoniemu Piotrowskiemu, dyspozytorowi Krzyżanowskiemu, atamanowi, wójtowi i kozakom łysiańskim (ok. 150 osób). Zarzuca, że wbrew dawnej granicy buckiej (mogiły, Suche Doły, szlak tatarski do ujścia Gniłego Tykicza) osadzili słobody Kobylaki i inne na gruntach Potockiego, zabrali pola, lasy i stawy; Krzyżanowski sporządził fałszywy kartelusz graniczny (podany do akt 4 IX 1769), a w 1768 r., gdy hajdamacy z chłopami łysiańskimi wyrżnęli szlachtę w Ryżynie, zawłaszczył jej pola; w 1769 r. z kozakami najechał Ryżynę, spalił kilka chałup, ograbił i pobił szlachtę i poddanych, pędził ich z podwodami do Łysianki, zabrał zboże, woły, bydło; groził spaleniem wsi Kobrynowa, a w 1770 r. ponad 100 kozaków napadło Kobrynową, aresztowało leśniczego kalnibłockiego Pietruchę [?], rozbroiło pobereżników i dwóch utopiło w stawie. Jednocześnie reprotestuje przeciw protestacji strony łysiańskiej (rzekomy najazd 400 kozaków umańskich na Kobylaki), jako zmyślonej.
Akt nr 931
Manifestacja Andrzeja Brudnickiego w imieniu Józefa Potockiego, krajczego koronnego, starosty leżajskiego, dziedzica dóbr Zabołotycze [?] i Wojciechówka, przeciw Andrzejowi i Wiktorii z Miastkowskich Iwanowskim oraz Szymonowi Podgórskiemu, rzekomemu woźnemu – o bezprawną intromisję do tych dóbr
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 585v (skan 0588, strona lewa – dół) – k. 586 (skan 0588, strona prawa) – k. 586v (skan 0589, strona lewa) – k. 587 (skan 0589, strona prawa – góra)
5et Validitatem in se Sonantium, manifestuie się. Andrzey
6Brudnicki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: nomine et ex speciali commisso – w imieniu i ze szczególnego zlecenia; subveniendo integritati hereditatis – przychodząc z pomocą nienaruszalności dziedzictwa; in socium vitae – za towarzyszkę życia; post initum matrimonium – po zawarciu małżeństwa; Contractus resignationis – kontrakt rezygnacji (zbycia dóbr); satisfactione sufficienti – za dostateczną zapłatą; ad fata sua – aż do swej śmierci; ante fata sua – przed swoją śmiercią; post fata sua in minorennitate – po swojej śmierci w małoletności; in mense Julio – w miesiącu lipcu; antelatius – wcześniej; plusquam sufficienter – więcej niż dostatecznie; in paterna substantia – w ojcowskiej majętności; per fratres sui pecuniis donata – wyposażona pieniędzmi przez swoich braci; obstantibus Constitutionibus Regni de exdotatione filiarum – wobec przeszkody konstytucji Królestwa o wyposażeniu córek; hic modo de dote per fratres sui constituenda contentari – zadowolić się posagiem, który mają ustanowić jej bracia; Videndi – (manifestacja) „widzenia”, tj. wezwania do okazania praw; in absentia mariti sui – pod nieobecność męża; indebite – nienależnie; ceu – jako (rzekomy) woźny; privati et non officiose – prywatnie, nie urzędowo; praevia sollennitate jurium – po uprzednim uroczystym dopełnieniu praw; de validitate eorundem Legi positivae conformium robur et validitatem in se sonantium – o ważności tychże (praw), zgodnych z prawem pozytywnym, mających w sobie moc i ważność.
Nazwa dóbr niepewna: „Zabołotycz / Zabołotycza [?]” (w rkp. również odczytywane jako „Zabokrzycza”); obok Wojciechówka (Woyciechowka) i Żorkowa [?]. Tytuł marginalny częściowo nieczytelny. Na marginesie przy końcu aktu 930 / początku aktu 931 pionowa notka „Legi per […]” – przypisana w pliku aktu 930.
Streszczenie
14VIII 1770 Andrzej Brudnicki w imieniu Józefa Potockiego, krajczego koronnego, starosty leżajskiego, dziedzica dóbr Zabołotycze [?] i Wojciechówka, zaniósł manifestację przeciw Andrzejowi i Wiktorii z Miastkowskich Iwanowskim, Szymonowi Podgórskiemu (rzekomemu woźnemu) i szlachcie im towarzyszącej. Dobra te nabył niegdyś Józef Miastkowski od matki swej żony Agaty z Bykowskich [?]; po jego śmierci synowie Tadeusz i Michał Miastkowscy sprzedali je (donacja) Komorowskiemu, a ten odstąpił je Potockiemu. Wiktoria, młodsza córka Miastkowskiego, która w lipcu 1770 wyszła za Andrzeja Iwanowskiego i powinna zadowolić się posagiem od braci, pod nieobecność męża wniosła manifestację o nieważność tych transakcji, a następnie z mężem i Podgórskim bez upoważnienia dokonała intromisji (wwiązania) w dobra i kazała ją zapisać w aktach. Manifestant protestuje przeciw nieważnej intromisji i przemocy oraz potwierdza ważność praw Potockiego.
Akt nr 932
Manifestacja Andrzeja Brudnickiego w imieniu Józefa Potockiego, krajczego koronnego, opiekuna Franciszka Potockiego i dóbr klucza niemirowskiego, przeciw Eleonorze Granowskiej, podczaszynie smoleńskiej [?] – o „circumscriptio” w sprawie pasieki i substancji Obornickich, zabranej przez Granowską, i protekcji wojskowej dla Żydówki Meni Kołtunki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 587 (skan 0589, strona prawa – od y≈480) – k. 587v (skan 0590, strona lewa – do y≈1400)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 587 (skan 0589, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Czternastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winn. y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem
5Namiesn. Burgr. Grodu Winn. y Vice Regentem
6Grodzkim Winn. Compar. Personaliter Ur. Jmć Pan Andrzey
7Brudnicki nomine et ex speciali Commisso JWo. Jozefa K. Kr.
8Sty Leżayskiego, Opiekuna Franciszka Woiewodzica Poznan-
14się o to, iż lubo JW. Jozef Potocki K. K. Sta. Leż. qua
15Tutor tak Osoby JWo. Franciszka Potockiego W. P. [?] Brata
16swego Rodzonego, iako y Dobr Klucza Niemirowskiego,
17tudzież dla rożnych Jnteressow w Zimie do Niemirowa ziechał, y
18do Stary [?] Meni Kołtunki Żydowki Niemirowskiey, od niegdy
19Ur. Obornickich w Torkowie [?] za Czasu Wiell. Sławkowskiego [?]
20mieszkaiących, w Zimie Lesie [?] Torkowskim Haydamackim
21sposobem zrabowaney y zrobaney [?], Supliki do siebie
22za [?] Wiell. Granowską względem przez Oręż zabrania Za-
23liczy [?] całey Substancyi po niegdy Ur. Obornickich
24w liczbie w Sądach Woyskowych Partyi Ukraińskiey
25straconych podane miał, y w Jnteressie teyże Meni
26Kołtunki w Przyiacielstwie swego Plenipotenta do
27Wiell. Granowskiey przysłał y Oney, aby Substancyi
28zabraney Ur. Obornickich iako zrabowaney we-
29dług Testamentu mogła nadgrodzić y uczynić Sa-
30tysfakcyą, wypraszał y powtornie do teyże Wiell. Gra-
31nowskiey List za Życzliwością [?] pisał, a że żadney Satys-
32[reklamant:] Sa [?]
k. 587v (skan 0590, strona lewa – góra)
1[Satysfakcyi] do Uczynienia Satysfakcyi tenże Wiell. Krayczy Kor. nie-
2otrzymał, Prawem dochodzić umyślił y tylko Pasiekę y
3Chudobę z Rzeczami rożnemi Ur. Obornickich własną
4przez Wiell. Granowską zabraną, uniey [?] że zastawiące [?]
5Arestowai [?] ad adiudicationem Causae kazał, y natym
6przestał, Żydowce zaś doszczęśliwego Czasu y do docze-
7kania się Sądowo [?] czekać kazał y sam odiechał, za
8ktorey dyspozycyi w Niemirowie do dania Protekcyi
9Żydowce nikomu nie zlecał ani dawał, a gdy też Stara
10Menia Kołtunka dla wzięcia Testamentu Ur. Obor-
11nickich, Dekretu y konfessat z Xiąg Woyskowych
12do Kodni poiechała y tam sobie Protekcyą Woysko-
13wą do Exekwowania Testamentu sobie służącego y
14odebrania Pasieki in Vim Satysfakcyi sobie nazna-
15czoney uprosiła, o ktorą Protekcyą JWiell. Krayczy
16Kor. nie prosił, ani sprowadzał, ani wiedział, Lu-
17dzi swoich dawać nie kazał, ani dawał, y Wiell. Sarzyń-
18ski [?] Gubernator y Niemirowski natenczas nie był,
19Wiell. Granowska za Podiazd Woyskowey Partyi U-
20kraińskiey Pretensyą sobie uroiwszy z Wiell. Kray-
21czego Kor. sinistre et […] [?] manifestem swoim w
22Grodzie tuteyszym opisała, irrealia zadała, o ktorą
23Circumscriptio y zadanie Rzeczy, iakoby o napa-
24dzie [?] Żydowkę Meni za Zdego [?] Czasu deklaruiący, ma-
25nifestuie się. Andrzey Brudnicki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: nomine et ex speciali commisso – w imieniu i ze szczególnego zlecenia; quorum subveniendo integritati honoris – przychodząc z pomocą nienaruszalności ich czci; qua tutor – jako opiekun; ad adiudicationem causae – do rozstrzygnięcia sprawy; in vim satisfactionis – tytułem zadośćuczynienia; sinistre – opacznie, fałszywie; irrealia – rzeczy nieprawdziwe; circumscriptio – fałszywe przedstawienie, oszczerczy opis.
Kontekst: po koliszczyźnie 1768 sądy wojskowe tzw. partii ukraińskiej (wojsk koronnych pod regimentarzem Stempkowskim) w KODNI skazywały i stracały hajdamaków i ich wspólników; wśród straconych byli „Ur. Oborniccy”, których substancję (pasiekę, chudobę) zabrała Eleonora Granowska. Żydówka niemirowska Menia Kołtunka, obrabowana przez nich zimą w lesie torkowskim [?] na sposób hajdamacki, uzyskała w Kodni wypis testamentu (zapewne zapisu na jej rzecz), dekretu i konfesat z ksiąg wojskowych oraz protekcję wojskową do odebrania pasieki. Granowska w manifeście zarzuciła stronie Potockich najazd (podjazd wojskowy) – tu odpierane. Por. następny akt 934 (manifest Meni Kołtunki c/a Granowskiej) [do weryfikacji przy odczycie].
Odczyty niepewne: tytulatura Franciszka Potockiego („Woiewodzica Poznańskiego [?]”, „W. P. [?]”); urząd Granowskiej („P. S.” – podczaszyna smoleńska [?]); nazwisko „Oborniccy (Piotr i Baltazar; por. akt 934)”; „w Torkowie [?] … Lesie Torkowskim”; „Sławkowskiego [?]”; „Sarzyński [?]” – gubernator niemirowski.
Streszczenie
14VIII 1770 Andrzej Brudnicki w imieniu Józefa Potockiego, krajczego koronnego, starosty leżajskiego, opiekuna małoletniego brata Franciszka Potockiego i dóbr klucza niemirowskiego, zaniósł manifestację przeciw Eleonorze Granowskiej. Wyjaśnia, że Potocki, będąc zimą w Niemirowie, otrzymał suplikę od starej Żydówki niemirowskiej Meni Kołtunki, obrabowanej niegdyś przez Obornickich [?] (straconych potem przez sądy wojskowe partii ukraińskiej), przeciw Granowskiej, która zabrała całą ich substancję; prosił Granowską listownie o zadośćuczynienie, a nie uzyskawszy go, kazał tylko zaaresztować pasiekę i chudobę Obornickich do rozstrzygnięcia sprawy. Kołtunka sama wyjednała w Kodni protekcję wojskową do egzekucji testamentu i odebrania pasieki – bez udziału Potockiego i gubernatora niemirowskiego. Manifestant odpiera więc zarzuty Granowskiej o podjazd wojskowy jako fałszywe (circumscriptio).
Akt nr 933
Relacja woźnego Błażeja Liniewskiego o areszcie Żyda Naftalego, arendarza we wsi Posenec [?] (klucz suprunowski), z rekwizycji Jakuba Zarczyńskiego, byłego posesora klucza suprunowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 587v (skan 0590, strona lewa – dół) – k. 588 (skan 0590, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 587v (skan 0590, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Czternastego Dnia
3Przed Urzędem y Urzędem [!] y Aktami Ninieyszemi Grod.
4Winn. y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Na-
5miesn. Burgr. y Vice Regentem Grod. Winn. Stano-
6wszy Osobiście Woźny Gnałł Wdwa Bracł. y Jnnych
7Szlachetny Błażey Liniewski, w moc wierney Relacyi
8swoiey dobrowolnie zeznał, Jż On Roku Teraznie-
9yszego Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego Dnia Trze-
10ciego Miesiąca Sierpnia na Affectacyą [?] y Prawną
11Rekwizycyą Wiell. Jmć Pana Jakuba Zarczyńskiego Ce-
Jakub ZARCZYŃSKI – dawny arendowny posesor klucza SUPRUNOWSKIEGO (dobra Mniszcha); por. wcześniejsze akty (Zarczyński – wicegerent grodzki latyczowski, posesor klucza suprunowskiego). Tytuł urzędu niepewny: w tytule marg. „C. P. [?]”, w tekście „Ce-/[śnika] … Sieradz. [?]”. Nazwa wsi niepewna: „Posenec / Poseneckich [?]”. Właściciel klucza: Mniszech, chorąży nadworny koronny.
Streszczenie
14VIII 1770 woźny Błażej Liniewski zrelacjonował, że 3 VIII 1770 na żądanie Jakuba Zarczyńskiego, dawnego arendownego posesora klucza suprunowskiego, w obecności szlachty Józefa Gurzkiewskiego [?] i Marcina Jeleniewicza [?] obłożył w Posenecu [?] aresztem arendarza Żyda Naftalego z żoną, dziećmi i całym dobytkiem (konie, woły, bydło, naczynie) oraz długi gromady klucza suprunowskiego – za niespłaconą ratę z czasu dzierżawy; dyspozytor, wójt i gromada w imieniu Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, przyjęli areszt i zobowiązali się go dotrzymać do rozprawy sądowej.
Akt nr 934
Manifestacja Stanisława Karczewskiego [?] w imieniu starozakonnej Meni Kołtunki, wdowy, obywatelki niemirowskiej, i jej synów przeciw Eleonorze Granowskiej, podczaszynie smoleńskiej [?] – o zabranie substancji straconych braci Obornickich (napad na Żydów w lesie torkowskim) i remanifestacja przeciw jej manifestowi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 588 (skan 0590, strona prawa – od y≈1250) – k. 588v (skan 0591, strona lewa) – k. 589 (skan 0591, strona prawa) – k. 589v (skan 0592, strona lewa) – k. 590 (skan 0592, strona prawa – góra)
5y Jnne mobilia y supellectilia, naczynia, sypanie [?] wszy-
6stkie zabrała, do siebie zawiozła, a za pieniądze Żydow-
7skie przez Ur. Obornickich zabrane y schowane Wołow
8nakupiła, po lochach, Jzbie, Stayniach, Chlewach Ludziom
9swoim kopać kazała y co odkopali zabrać, Chlewy,
10Szopy porozwalać kazała. Komenda zaś Woyskowa Par-
11tyi Ukraińskiey, maiąc moc y władzę nad Excessantami
12y Onych pozostałemi rzeczami, iż tych czasow powstałych
13wszelkich Jurysdykcyach Sądowych, chcąc ad effectum
14Testament przywieść dla Ukrzywdzonych, iako y odebrania
15Rzeczy rożnych tymże Testamentem od Urodz. niegdy Obor-
16nickich Konwentowi Oycow Augustynow w Kodni będące-
17mu zapisanych satysfakcyą uczynić, Podiazd do Dworku
18y Gospodarstwa Urodzonych Obornickich w Torkowie będącego
19posłała, ktory Podiazd żadnych rzeczy w Torkowie we Dwor-
20ku Ur. Obornickich niezastawszy, ale iż miały być zape-
21wne przez Wiell. Granowską zabrane, od Ludzi dobrze o
22tym wiedzących informowawszy doskonale, tyle Pszczoł pni
23Pięćdziesiąt [?], Woły y Owce za Żydowskie pieniądze przez Urodz.
24Obornickich zabrane y schowane, przez Wiell. Granowską
25znaydziome [?] y zabrane, potrzebowane [?] odebrał, y Jedne Woły
26Pasieki [?] Starozakonney Meni Żydowce Niemirowskiey za
27zabranie Trzydziestu Dwoch Czerwonych Złotych y Rub-
28low Dwieście przez Urodz. Obornickich w Lesie na drodze
29oddał, a Drugie Woły do Kodni dla Uiszczenia Testamentu
30zaprowadził. A Wiell. Granowska uformowawszy sobie
31Protext y Pretensye do Starozakonney Meni Żydowki Nie-
32mirowskiey, niby nasłanie Ludzi na Dwor, Wyolencyi
33poczynienie, irrealia zadała y opisała, więc Jdem Compa-
34rens Nomine quo supra Jterato przeciwko teyże Wiell. Gra-
35nowskiey o zabranie całey Substancyi Urodz. niegdy Obor-
36nickich własney bez prawa [?] żadnego do niey mianey y
37o wymyślenie y wypretextowanie sobie […] dwoch [?]
38[reklamant:] Skryptow [?]
k. 590 (skan 0592, strona prawa – góra)
1Skryptow niby od Tychże niegdy Urodzonych Obornickich
2sobie danych, tudzież zadanie irrealium Obiectorum [?] Ma-
3nifestem Opisane pretextuose Jterato manifestuie się, et salva
4reservata melioratione Sua Manifestationis Protestuie się.
5St. [?] Karczewski [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: quorum subveniendo integritati fortunae – przychodząc z pomocą nienaruszalności ich majątku; contra manifestationem … ad Acta Winnicensia podaney – przeciw manifestacji podanej do akt winnickich; uti testantur illorum confessata – jak świadczą ich zeznania; Viae Publicae – (gwałciciele) drogi publicznej; vacantibus officiis et iudiciis – przy wakujących urzędach i sądach (tj. w czasie bezkrólewia sądowego / zawieszenia sądów ziemskich); libere in liberis confessatis – swobodnie w dobrowolnych zeznaniach; testamento ultimae suae voluntatis – testamentem swej ostatniej woli; executoribus – wykonawcom (testamentu); capitibus Plutoni [?] odesłani – „głowami do Plutona odesłani”, tj. ścięci (odczyt niepewny); mobilia y supellectilia – ruchomości i sprzęty domowe; ad effectum – do skutku; iterato – ponownie; pretextuose – pod pozorem; salva reservata melioratione – z zastrzeżeniem poprawienia.
Kontekst: napad braci Piotra i Baltazara OBORNICKICH (szlachty z Torkowa) i poddanego Nazara KOLESNIKA na Żydów niemirowskich (Menię Kołtunkę z synem) w lesie torkowskim po jarmarku w PIECZARZE; sprawców ujął podjazd kozaków dońskich pułkownika rosyjskiego CZEKUNOWA [?] (wezwanego przez synów Kołtunki), a sąd wojskowy partii ukraińskiej w KODNI ich stracił; testamentem przeznaczyli Kołtunce zrabowane pieniądze i 22 pnie pasieki, a reszta rzeczy miała przypaść konwentowi augustianów w Kodni. Por. akt 932 (manifestacja J. Potockiego, krajczego kor., w tej samej sprawie). W rkp. nazwisko pisane „Obornicki”, kilkakrotnie „Obernicki”; Granowska w tytule marg. „Granskiey”.
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta („Karczewski [?]”, podpis „St. [?] Karczewski [?]”); „Zarubskiem [?]” przy nazwisku pułkownika Czekunowa; „kilka put beczkowa [?]”; „Pianami [?] o Drzewo zawadził [?]”; liczba uli („Trzysta [?]”) i pni („Pięćdziesiąt [?]”); rozbieżność w kwocie: 30 czerwonych złotych (k. 589, w. 2), 36 [?] (k. 589, „Trzydzieści … sześć”) i 32 (k. 589v).
Streszczenie
14VIII 1770 Stanisław Karczewski [?] w imieniu starozakonnej Meni Kołtunki, wdowy, obywatelki niemirowskiej, i jej synów zaniósł manifestację przeciw Eleonorze Granowskiej, podczaszynie smoleńskiej [?], i remanifestację przeciw jej manifestowi. Opisuje, jak Kołtunka, przybywszy z synem na jarmark do Pieczary po miód, została zwabiona przez braci Piotra i Baltazara Obornickich z Torkowa, którzy przy pomocy poddanego Nazara Kolesnika zastawili zasadzkę w lesie torkowskim, napadli Żydów, porąbali ich i zrabowali 30 czerwonych złotych i 200 rubli, ukrywając je w swoim chlewie. Na prośbę synów Kołtunki rosyjski pułkownik Czekunow [?] posłał podjazd kozaków dońskich, który ujął sprawców; sąd wojskowy partii ukraińskiej w Kodni, po ich przyznaniu się, skazał ich na śmierć, a oni testamentem kazali oddać Kołtunce pieniądze i pasiekę. Granowska, uznawszy się ich spadkobierczynią, najechała dworek Obornickich i zabrała cały ich majątek; podjazd wojskowy odebrał część (woły, pszczoły) i przekazał Kołtunce oraz do Kodni. Manifestant odrzuca zarzuty Granowskiej o najazd i przemoc oraz jej rzekome skrypty dłużne Obornickich.
Akt nr 935
Relacja woźnego Błażeja Liniewskiego o areszcie Łukasza Mirowskiego, dyspozytora wachnowieckiego, w Przyłukach, z rekwizycji Anny z Duninów Borkowskich Weykowskiej, wdowy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 590 (skan 0592, strona prawa – od y≈420)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 590 (skan 0592, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Czternastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic.
4y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesni-
5kiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodz. Winnickim
6Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wdwa Bracł.
7y Jnnych Opatrzny Błażey Liniewski in vim Suae
8Verae ac Fidelis Rltt. palam publice libereque recogno-
9vit, Jż on Roku Teraznieyszego Tysiąc Siedmset Siedm-
10dziesiątego Miesiąca Sierpnia Dziewiątego Dnia ad
11Affectationem Juris diuinque [!] requisitionem Wiell. Jmć
12Pani Anny z Duninow Borkowskich Weykowskich [!] po-
13stały Wdowy, maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi
14Wiary godnych Urod. Jchmć PP. Jozefa Gurzkiewskiego [?]
25Woźny Szlachtę sobie przytomną oświadczywszy się
26z Tamtąd odiechał y tu do Akt przybywszy przedemną
27Urzędem prawdziwego Aresztu swego uczynił y zeznał
28Relacyą. Woźny nie umieiący Pisma krzyżem S. podpisu-
29ie się. Błażey Liniewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; ad affectationem iuris diu[tin]amque [?] requisitionem – na prawne żądanie i [usilną] rekwizycję; maioris evidentiae testimonii gratia sibi adhibito – przybranymi dla większej oczywistości świadectwa.
Por. akt 914 – Anna z Duninów Borkowskich WEYKOWSKA, wdowa po Janie (ekonomie klucza przyłuckiego), c/a Łukasz MIROWSKI, gubernator wachnowiecki – pobicie; tu areszt osoby Mirowskiego w dworze przyłuckim, przyjęty przez ekonoma klucza przyłuckiego w imieniu Aleksandra BORZĘCKIEGO (por. akty 918, 920 – klucz przyłucki Borzęckiego). W rkp. „Bachnowieckiego” w pierwszym wystąpieniu (B zamiast W), dalej „Wachnowieckiego”. Ci sami szlachcice towarzyszą Liniewskiemu w akcie 933.
Streszczenie
14VIII 1770 woźny Błażej Liniewski zrelacjonował, że 9 VIII 1770 na żądanie Anny z Duninów Borkowskich Weykowskiej, wdowy, w obecności szlachty Józefa Gurzkiewskiego [?] i Marcina Jeleniewicza [?], w dworze w Przyłukach obłożył aresztem Łukasza Mirowskiego, dyspozytora wachnowieckiego, u ekonoma klucza przyłuckiego Dobrowolskiego [?], który przyjął areszt w imieniu swego pana, Borzęckiego, i zobowiązał się go dotrzymać do rozprawy sądowej.
Akt nr 936
Manifestacja kahału lipowieckiego in diligentia [?] sui cum iuramento – zaprzysiężenie kwitu regimentarza podjazdowego Okunińskiego [?] na 702 zł pogłównego wypłaconego konfederacji barskiej w 1768 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data16 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 590v (skan 0593, strona lewa) – k. 591 (skan 0593, strona prawa – do y≈1650)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 590v (skan 0593, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Szesnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
19Konfederackich dany iest rzetelny, iako też Sum-
20ma przez nas wyżey Samey Aktualnie podczas
21Konfederacyi do Rąk tegoż Urod. Jmć Pana Okuniń-
22skiego [?] iest wyliczona, a przeto Sprawiedliwa tegoż
23Kwitu ze Skarbu Koronnego nam należy Bo-
24nifikacya, in Attendencyą Officij sui tudzież Urod.
25Rakowskiego Superintendenta Prowincyi Ukrain-
26skiey Skarbu Koronnego przysięgę na Rodale [?] w
27Szkole Żydowskiey wykonali.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: in diligentia sui cum iuramento – w swojej pilności (staranności), z przysięgą; Anno millesimo septingentesimo sexagesimo octavo die vigesima Aprilis – roku 1768 dnia 20 kwietnia; in serie tali – w takim brzmieniu; in eam iuramenti rotham [?] – według tej roty przysięgi; in attendentiam officii sui – w obecności swego urzędu (tu: w obecności grodu oraz superintendenta). „Rodale [?]” – zapewne rodał, tj. zwój Tory, na który składano przysięgę żydowską.
Seria kwitów konfederackich zaprzysięganych wobec superintendenta Marcina RAKOWSKIEGO wg dyspozycji Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 – por. akty 881, 886, 889, 892, 904–907, 921–925. Regimentarz podjazdowy OKUNIŃSKI [?] – także w akcie 921 (kahał woroszyłowski, kwit z 10 IV 1768). „Działdzi [?]” – zapewne miejsce wystawienia kwitu, odczyt niepewny. Pospolstwo kahału lipowieckiego: 350 głów.
Streszczenie
16VIII 1770 starsi kahału lipowieckiego Lewi Ickowicz i Lejba Szkolnik w imieniu pospólstwa żydowskiego Lipowca i parafii oświadczyli, że w 1768 r. konfederaci barscy zmusili ich do zapłacenia 702 zł pogłównego (raty marcowa i wrześniowa, za 350 głów wg taryfy z 1764 r.), na co mają kwit regimentarza podjazdowego Okunińskiego [?] z 20 IV 1768. Zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 zaprzysięgli w szkole żydowskiej, wobec superintendenta prowincji ukraińskiej Rakowskiego, rzetelność kwitu i domagają się bonifikacji tej sumy ze Skarbu Koronnego.
Akt nr 937
Manifestacja Antoniego Odyńca Sokołowskiego, stolnika mińskiego [?], przeciw bratu rodzonemu Łukaszowi Odyńcowi Sokołowskiemu, cześnikowi mińskiemu [?] – o przywłaszczenie spadku po siostrze Helenie z Sokołowskich Wieczkowskiej [?] (suma na Moskalówce, gotówka, ruchomości)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 591 (skan 0593, strona prawa – dół) – k. 591v (skan 0594, strona lewa – góra)
Językłac., pol.
Transkrypcja
k. 591 (skan 0593, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
Tłumaczenie (łac.): Osobiście stawający wielmożny Antoni Odyniec Sokołowski, stolnik miński [?], dla zabezpieczenia swojej substancji manifestuje się przeciw wielmożnemu Łukaszowi Odyńcowi Sokołowskiemu, cześnikowi mińskiemu [?], swemu bratu rodzonemu, z racji niżej opisanych [krzywd]. Ten bowiem pozostałe po niegdy urodzonej Helenie z Odyńców Sokołowskich, niegdy żonie urodzonego Tomasza Wieczkowskiego [?], również już zmarłej, sumy – mianowicie pierwszą, zahipotekowaną na kapitale dóbr Moskalówka w formie obligacji, 6000 zł polskich, w gotowiźnie 4000 zł, następnie szaty dworskie różne i kosztowniejsze, klejnoty, srebra i cynę [?], stosowne dla przyzwoitego domu szlacheckiego, do oszacowania na 8000 zł, a także w wołach, koniach, bydle i trzodzie, nadto w [zapasach?], wódkach [?] w beczkach pozostałych i wyrobionych, słoninie, maśle, [miodzie?] i innych [ruchomościach] wartości przekraczającej 10 000 zł pol. – które w drodze sukcesji miały przypaść manifestującemu i innym braciom, równym naturalnym sukcesorom – zabrał i obrócił na swój użytek, nic manifestującemu ani bratu nie dawszy, i w ten sposób wszystkich skrzywdził. Dlatego manifestujący ponownie i ponownie manifestuje się przeciw temuż bratu, deklarując, że krzywdy dochodzić będzie prawem.
Nowy namiestnik pro tunc: Wojciech BURBIŃSKI [?] (w akcie „Burbińskim … protunc Namiesnikiem”; też w akcie 938) – odczyt nazwiska niepewny (por. ostrzeżenie: B/K – Burbiński/Kurbiński). Urzędy obu braci niepewne: „Dapifer Minscensis [?]” (stolnik miński), „Pincerna Minscensis [?]” (cześnik miński); w tytule marg. „Mińsk. [?] … C. M. [?]”. Odczyt środkowej części (wyliczenie ruchomości) przybliżony.
Streszczenie
17VIII 1770 Antoni Odyniec Sokołowski, stolnik miński [?], zaniósł manifestację przeciw swemu bratu rodzonemu Łukaszowi Odyńcowi Sokołowskiemu, cześnikowi mińskiemu [?], że ten zagarnął cały spadek po ich zmarłej siostrze Helenie z Sokołowskich, żonie Tomasza Wieczkowskiego [?] – sumę 6000 zł zabezpieczoną na dobrach Moskalówka, 4000 zł gotówką, szaty, klejnoty i srebra (ok. 8000 zł) oraz bydło, konie i zapasy wartości ponad 10 000 zł – nie dzieląc się z rodzeństwem; zapowiada dochodzenie krzywdy prawem.
Akt nr 938
Manifestacja Antoniego Odyńca Sokołowskiego, stolnika mińskiego [?], przeciw synom Piotra Odyńca Sokołowskiego – Jakubowi, Antoniemu i Kazimierzowi, swoim bratankom – o przywłaszczenie spadku po siostrze Katarzynie z Sokołowskich Żółkowskiej [?] (suma na dobrach Sobkowie [?] i ruchomości)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 591v (skan 0594, strona lewa – dół) – k. 592 (skan 0594, strona prawa – do y≈1600)
24vit [?], quapropter Manifestans in rationibus Vin-
25dicandis Se Concernentis ex eadem Successione
26portionis Jterum ac Jterum contra Supra dictos
27Gnsos Jacobum, Antonium et Casimirum Sokołow-
28skie Odyniec Sui Filiastros manifestatur. J. A. [?] Ody-
29niec Sokołowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Tłumaczenie (łac.): Osobiście stawający wielmożny Antoni Sokołowski Odyniec, stolnik miński [?], dla zabezpieczenia swej fortuny, aby nie poniósł w niej dalszej nienależnej szkody, z racji niżej wyszczególnionych manifestuje się przeciw urodzonym Jakubowi, Antoniemu i Kazimierzowi Odyńcom Sokołowskim, synom i sukcesorom niegdy urodzonego Piotra Sokołowskiego Odyńca, a swoim bratankom, w tym, że oni, a zwłaszcza niegdy urodzony Piotr Sokołowski Odyniec, ich rodzic, z pominięciem mnie, manifestującego, i innych – mianowicie braci Stanisława i Łukasza – sumy i różne rzeczy, bydło, trzodę, konie, woły, krowy, srebra, klejnoty, a także pisma na pergaminie [?] i chirografy, pozostałe po niegdy urodzonej Katarzynie z Odyńców Sokołowskich, żonie niegdy wielmożnego Stanisława Żółkowskiego [?], zmarłego bezpotomnie, rodzonej siostrze manifestującego, także zmarłej bezpotomnie – mianowicie sumę 3000 [zł] zahipotekowaną obligacyjnie na kapitale dóbr Sobkowie [?], a także szaty, klejnoty, konie, woły, bydło, trzodę, różne zboża, częściowo wymłócone, częściowo w stogach [?], i inne potrzeby gospodarskie, oprócz gotowych sum, do oszacowania na 10 000 – bez żadnego odniesienia do manifestującego i braci zaczęli sukcesywnie [zabierać] i nic manifestującemu ani innym braciom nie dali; a po śmierci [ojca] synowie obrócili to na swój użytek, krzywdząc manifestującego, który z Bożego zrządzenia ma następców, oraz jego braci. Dlatego manifestujący, w sprawach dochodzenia przypadającej mu z tej sukcesji części, ponownie manifestuje się przeciw wyżej wymienionym Jakubowi, Antoniemu i Kazimierzowi, swoim bratankom.
Por. akt 937 – manifestacja tegoż Antoniego Odyńca Sokołowskiego przeciw bratu Łukaszowi o spadek po siostrze Helenie (Moskalówka). Rodzeństwo: Antoni (stolnik miński [?]), Łukasz (cześnik miński [?]), Stanisław, Piotr (niegdy; synowie Jakub, Antoni, Kazimierz), Helena (Wieczkowska [?]), Katarzyna (Żółkowska [?]). Nazwa dóbr „Sobkowie [?]” i nazwisko „Żołkowski [?]” – odczyt niepewny. „Filiastros” – w łacinie klasycznej „pasierbów”, tu w znaczeniu „bratanków”.
Streszczenie
17VIII 1770 Antoni Odyniec Sokołowski, stolnik miński [?], zaniósł manifestację przeciw bratankom Jakubowi, Antoniemu i Kazimierzowi Odyńcom Sokołowskim, synom zmarłego Piotra, że ich ojciec, a po nim oni, z pominięciem pozostałych braci (Antoniego, Stanisława i Łukasza) zagarnęli spadek po bezdzietnie zmarłej siostrze Katarzynie, żonie Stanisława Żółkowskiego [?]: sumę 3000 zł zabezpieczoną na dobrach Sobkowie [?] oraz ruchomości, inwentarz, zboże i zapasy o wartości do 10 000 zł; zastrzega sobie dochodzenie przypadającej mu części.
Akt nr 939
Relacja woźnego Jędrzeja Grzegorzewskiego o areszcie gwałtowników (poddanych) w miasteczku Dzieńków [?] (dobra Przeździeckiego, podkanclerzego litewskiego), z rekwizycji Wiktorii Iwaszkiewskiej [?], cześnikowej [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 592 (skan 0594, strona prawa – dół) – k. 592v (skan 0595, strona lewa – do y≈1430)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 592 (skan 0594, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkie-
4mi Winn. y Przedemną Woyciechem Burbińskim [?]
5protunc Namiesn. Burgrabstwa Grodu Winnickiego
6Stanowszy Osobiście Woźny Gnałł Wdwa Bracł.
7y Jnn. Gnałł.
k. 592v (skan 0595, strona lewa)
1y Jnn. Opatrz. Jędrzey Grzegorzewski in Vim Suae verae ac fidelis
2Rellationis palam publice libereque ac per Expressum reco-
3gnovit, Jż On Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset Siedmdzie-
4siątego Dnia Jedynastego Augusti na Affektacyą y Prawną
5Rekwizycyą Wiell. Jmć P. Wiktoryi Jwaszkiewskiey [?]
6Cześny Portyng. [?], maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi
7Wiary godnych Ur. Błażeia Zuminskiego [?] y Samuela Try-
8niewieckiego [?] eo Maioris ac evidentioris Testimonij gra-
9tia Sibi adhibitos, był w Dobrach Miasteczku Dzienko-
23o co [?] on Woźny Szlachtę Sobie przytomną oświadczy-
24wszy się z tamtąd odiechał y tu ad Acta przybywszy
25Prawdziwą przedemną Urzędem uczynił y zeznał Aresztu
26swego Rellacyą. Woźny nie Umieiący Pisma krzyż
27S. kładnie. Jendrzey Grzegorzewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice libereque ac per expressum recognovit – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie zeznał; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; benevole – dobrowolnie; „Jnnodowanych” – zapewne omyłka pisarza za „innodowanych”, tj. obłożonych (aresztem).
Odczyty niepewne: nazwa miasteczka „Dzienkowie / Dzienkowskiego [?]” (Dzieńków [?]); nazwisko rekwirentki „Jwaszkiewskiey [?]” i jej tytuł „C. Portyng. / Cześny Portyng. [?]”; świadkowie „Zuminskiego [?]”, „Tryniewieckiego [?]”; gubernator „Zajączkowskiego [?]”; imiona aresztowanych; „u Przywnach [?] Prawem Przypisanych [?]” (formuła jak w aktach 933 i 935); „za Zabory na pasiekę [?] na Gronta” – przyczyna aresztu niejasna (najazd na grunty rekwirentki). Podkanclerzy litewski – Antoni Tadeusz Przeździecki.
Streszczenie
18VIII 1770 woźny Jędrzej Grzegorzewski zrelacjonował, że 11 VIII 1770 na żądanie Wiktorii Iwaszkiewskiej [?], cześnikowej [?], w obecności szlachty Błażeja Zumińskiego [?] i Samuela Tryniewieckiego [?] udał się do miasteczka Dzieńków [?], dziedzicznego Przeździeckiego, podkanclerzego litewskiego, i u gubernatora tamtejszego Michała Zajączkowskiego [?] obłożył aresztem kilkunastu poddanych (m.in. Ostapa, pobereżników, Andrzeja Jurczuka, Iwana Krywczenkę, wójta Jurka, Iwana i Wasyla Cyganów) za zabory na jej gruntach; gubernator w imieniu swego pana przyjął areszt i zobowiązał się go dotrzymać do rozprawy.
Akt nr 940
Manifestacja Piotra Bożeńca Jełowickiego, starosty perejasławskiego [?], przeciw żonie Justynie z Krewskich (w rkp. „Krzeskich”) Jełowickiej – o porzucenie domu i zabranie rzeczy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 592v (skan 0595, strona lewa – dół) – k. 593 (skan 0595, strona prawa) – k. 593v (skan 0596, strona lewa – pierwszy wiersz)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 592v (skan 0595, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y Przedemną Woyciechem Burbin-
5skim protunc Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu
6Winnickiego. Comparens Personaliter Wiell. Jmć Pan Piotr
k. 593v (skan 0596, strona lewa – pierwszy wiersz)
1quam Actis firmatori posito y […] [?] Piotr Bożeniec Jełowicki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: summopere laesum – w najwyższym stopniu pokrzywdzonym; comptis integritati substantiae suae providendo – dbając o nienaruszalność swojego majątku; contra Mcam Inculpatam solenniter – przeciw wielmożnej obwinionej uroczyście; idque et pro eo – a to z tej przyczyny; honesto victu – przyzwoitym utrzymaniem; erogowanemi – wyłożonymi; secundum statum nobilitatis conditionis – stosownie do stanu szlacheckiego; nec obolum substantiae – ani grosza majątku; in usum sui – na swój użytek; in fundamento decreti tribunalitii Leopoliensis – na podstawie dekretu trybunalskiego lwowskiego; respectu comportationis earundem rerum – w odniesieniu do wywiezienia tych rzeczy; nulla subsecuta satisfactio – nie nastąpiło żadne zadośćuczynienie; rigorem eiusdem decreti – surowość (rygor) tegoż dekretu; salvam vindicationem in post – z zachowaniem dochodzenia na przyszłość; de diligentia et securitate sui – dla swej staranności i bezpieczeństwa; salva eiusdem manifestationis melioratione si opus fuerit et per rationem correctione – z zastrzeżeniem poprawienia tej manifestacji, jeśli zajdzie potrzeba, i jej korekty.
Odczyt k. 593 (wyliczenie zabranych rzeczy) w wielu miejscach przybliżony. Urząd komparenta („S. Ksz. Pclui [?]”) – zapewne starosta perejasławski (por. akt 942, podpis „S. P.”). Nazwisko rodowe żony w rkp. „Krzeski”, w akcie 942 „Krzewski” – to Krewscy (por. akty 891, 912, 915). Nazwa siedziby „Ostrogu [?]” niepewna. Por. następny akt 941 – manifestacja tegoż Piotra Jełowickiego przeciw Krzeskim (rodzinie żony).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18VIII 1770 Piotr Bożeniec Jełowicki zaniósł manifestację przeciw swej żonie Justynie z Krewskich (w rkp. Krzeskich) Jełowickiej, że – choć utrzymywał ją przyzwoicie, nie wziął za nią żadnej wyprawy ani majątku, a sam ponosił koszty jej podróży i procesów – pod jego nieobecność opuściła dom, zabierając liczne rzeczy (obicia, serwety, suknie, pawilony, pościel, futra, pierścień z rubinem, kolczyki diamentowe, srebra) oraz ok. 6000 [?] zł gotówką, i zamieszkała u swego brata w powiecie winnickim; mimo dekretu trybunału lwowskiego nakazującego zwrot rzeczy nie dała zadośćuczynienia; manifestujący zastrzega sobie dalsze dochodzenie.
Akt nr 941
Manifestacja Piotra Bożeńca Jełowickiego i Justyny z Krewskich (w rkp. „Krzeskich”) Jełowickiej przeciw Krewskim (Jackowi [?], Ignacemu i Andrzejowi), Janowi Modrzyńskiemu, staroście rożańskiemu [?], oraz Antoniemu i Zuzannie z Krzeskich Mysłowskim – o dział spadku po Białoczyńskich [?] (klucz żorniszczański) i sumę 15 000 zł
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 593v (skan 0596, strona lewa) – k. 594 (skan 0596, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 593v (skan 0596, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y Przedemną Woyciechem Burbińskim
5protunc Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu Winn.
6Compens Personaliter Wiell. Jmć Pan Piotr Bożeniec Jałowi-
7cki [!] S[tolnik] [?] Peryesł. [?] swoim [?] y Wiell. Jmć Pani Justyny z
1dysławowi [?] Krzeskiemu Wnukowi na Dobrach Polanach [?]
2Piętnaście Tysięcy zapisane, per Cessionem ustąpiwszy y zakwi-
3towawszy zapłacili, zaczym moderna [?] Compens będąc Sukces-
4sorem oraz z Temiż do teyże Summy Piętnastu Tysięcy tako
5y Prowentow należącym praetentionem et Jndivisio-
6nem u Tychże Wiell. Krzeskich in perituli [?] Substan-
7tia uiacunque [?] Oświadczy [?], id circo de Diligentia
8Sui et Nomine quo supra manifestatur, salva
9Ejusdem Manifestationis Melioratione. Piotr Bo-
10żeniec Jałowicki [!] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: quam primum acta praesens adivalut [?] – (formuła niejasna, zapewne „skoro tylko stawający dotarł do akt”); praecustodiendo integritati substantiae – zabezpieczając nienaruszalność majątku; de diligentia sui – dla swej staranności; ante hac – dotychczas; in pacifica possessione – w spokojnym posiadaniu; in varia forma – w różnej postaci; per cessionem – przez cesję; praetentionem et indivisionem – roszczenie i niedział (współwłasność niepodzieloną); nomine quo supra – w imieniu jak wyżej; salva eiusdem manifestationis melioratione – z zastrzeżeniem poprawienia tej manifestacji.
Odczyt bardzo trudny, liczne skróty: tytuły („S. Peryesł. [?]” – starosta perejasławski, por. akt 942; „Kasz. Nowogr. [?]”, „Cześn. Nowogr. [?]”, „Star. Mścisł. [?]”, „Star. Rożańskiemu [?]”), nazwiska („Białoczyńskim [?]”, „Jackowi [?] Podst. [?] Żydacz. [?]” (wg aktu 942: Jacek Krewski, podstoli żydaczowski), „Horodelski [?]”), nazwy dóbr („Żorniszczyna / klucz Żorniszczański”, „Władowska [?]”, „Polany [?]”). W podpisie i w tekście „Jałowicki”, w tytule marginalnym „Jełowicki”. Jan MODRZYŃSKI, starosta (stolnik) rożański – por. akty 891, 912 (spór o spadek po Kaletyńskim). Por. akty 940 i 942; „Krzescy” tego aktu to KREWSCY (w akcie 942 „Krzewscy”) – spadkobiercy Kaletyńskiego, por. akty 891, 912, 915.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18VIII 1770 Piotr Bożeniec Jełowicki (Jałowicki), w imieniu swoim i żony Justyny z Krewskich (Krzeskich), zaniósł manifestację przeciw jej krewnym – Jackowi [?], Ignacemu i Andrzejowi Krewskim (w rkp. Krzeskim), Janowi Modrzyńskiemu, Antoniemu i Zuzannie z Krzeskich Mysłowskim (oraz Jadwidze [?]), dotychczasowym posiadaczom dóbr klucza żorniszczańskiego po zmarłych Białoczyńskich [?] – że przez kilkanaście lat czerpali z nich dochody, nic nie udzielając jemu jako naturalnemu współsukcesorowi, wciągnęli go w kosztowny proces, a sumę 15 000 zł zapisaną wnukowi Władysławowi [?] Krzeskiemu (Krewskiemu [?]) na dobrach Polany [?] spłacili z pominięciem jego udziału; zgłasza roszczenie do części tej sumy i dochodów oraz do działu.
Akt nr 942
Manifestacja Piotra Bożeńca Jełowickiego, starosty perejasławskiego [?], i Justyny z Krewskich (Krzewskich) Jełowickiej przeciw Krewskim (Krzewskim), Modrzyńskim, Lutomirskim [?], Bohdaszewskim i innym spadkobiercom Michała Jana Kaletyńskiego, chorążego bracławskiego – o nieważność donacji i transakcji dotyczących Tywrowa i Sokoliniec
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 594 (skan 0596, strona prawa – od y≈760) – k. 594v (skan 0597, strona lewa) – k. 595 (skan 0597, strona prawa – do y≈1720)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 594 (skan 0596, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzkiemi Winni-
4ckiemi y Przedemną Woyciechem Burbińskim protunc Na-
5miesnikiem Burgrabstwa Grodu Winnickiego. Com-
6pens Personaliter Wiell. Jmć Pan Piotr Bożeniec Jałowicki Sta-
7rosta Peryesł. Swym y Wiell. Jmć Pani Justyny z Krzew-
8skich Jełowickiey Małż. Swey Jmieniem Tylnemu [?], quam
9Primum Acta praesens proprii districtus Dobr adire mogł,
19świecaiących, iako też restytucyą Kalkulacyi ex iisd. Bonis et proven-
20tibus spectantibus Bonificationem tenże W. Compt. czasu każdego
21totalnem praesenti Mane. Ostrzega. Quo vero attinet ad Acte Ap-
22prehensionis Bonor. Tywrow et Sokolince cum attinen. per Mgcos
23Krzewskie, zabrania Jntrat in quovis genere et spetie seorsivam
24zostawiwszy repetitionem super Sortibus et Summis Mgcor. Krzew-
25skie, ktore przypadną, viam agendi in quovis Foro et Judicio za-
26chowawszy et diligentiam seorsivam coram Actis oświadczywszy,
27przeciw tymże Wiell. Obwinionym iter. atque iter. quam Sollenissime
28Manifestatur et protestatur. Salva Ejusdem M[anifestat]ionis Melioratione
29si opus fuerit. Piotr Bożeniec Jełowicki S. P. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: quam primum acta praesens proprii districtus bonorum adire mógł – skoro tylko mógł stawić się do akt własnego powiatu (dóbr); praecavendo omnimodae integritati fortunae – zabezpieczając wszechstronnie nienaruszalność fortuny; post decessum – po śmierci; ab ascendenti [?] gradu rite et legitime spadłey – w linii wstępnej [?], prawnie i prawowicie przypadłej; cum magna querimonia – z wielką skargą; quorum omnium nominum – których wszystkich imiona; de diligentia sui – dla swej staranności; in participationem et fructificationem sui – dla swego udziału i pobierania pożytków; per praeiudicium – z uszczerbkiem; zapis abrenuntiationis – zapis zrzeczenia się; circa haereditatem – przy dziedzictwie; adeoque – a zatem; de nullitate ac invaliditate – o nieważność i bezskuteczność; contractus resignationis – kontrakty rezygnacji (zbycia); de pretio soluto – o zapłaconą cenę; restitutio calculationis ex iisdem bonis et proventibus spectantibus – zwrot wyrachowania z tychże dóbr i należnych dochodów; quo vero attinet ad actum apprehensionis bonorum … cum attinentiis – co zaś dotyczy aktu zajęcia dóbr Tywrów i Sokolińce z przyległościami; intratae in quovis genere et specie – dochody wszelkiego rodzaju; seorsivam repetitionem super sortibus et summis – odrębne dochodzenie kapitałów i sum; viam agendi in quovis foro et iudicio – drogę dochodzenia w każdym sądzie; iterum atque iterum quam solennissime manifestatur et protestatur – ponownie i ponownie jak najuroczyściej manifestuje się i protestuje; salva eiusdem manifestationis melioratione si opus fuerit – z zastrzeżeniem poprawienia manifestacji, jeśli zajdzie potrzeba.
Kontekst: spadek po Michale Janie KALETYŃSKIM, chorążym bracławskim (zm. bezpotomnie) – dobra TYWRÓW (część miasta), HATA (Słobódka), WASYLÓWKA, ZARWANICA, PILAWA [?], SOKOLIŃCE ze Słobódką Kolubowo [?] – dzielony dekretem kompromisarskim w Tywrowie (1759). Por. akty 891, 900–901, 911–912, 915 (spór Modrzyński c/a Jacek i Anna z Jełowickich KREWSCY; remanifesty Krewskich; donacja Tywrowa na rzecz Jaroszyńskiego i Czetwertyńskich). W tym akcie rękopis pisze nazwisko „Krzewski” (raz „Krewscy”) – to ci sami KREWSCY (Jacek, podstoli żydaczowski; Ignacy i Andrzej, cześnicy nowogródzcy [?]); Justyna, żona Piotra Jełowickiego, to ich siostra (por. akty 940–941, gdzie odczytano „Krzeskich”). Zachariasz JAROSZYŃSKI, podczaszy winnicki – nabywca części Tywrowa (por. akt 912). Ks. Gabriel Świętopełk CZETWERTYŃSKI, podkomorzy bracławski.
Odczyty niepewne: lista obwinionych (Pollewscy [?], podczaszy mielnicki [?]; Piotr [?] Krzewski [?] i miecznikowa [?], wdowa; Laterscy [?], podstoli włodzimierski [?]; Tomasz i Antonina z Modrzyńskich LUTOMIRSCY [?], chorąży hajsyński [?]; Wacław i Felicjanna BOHDASZEWSCY, podczaszy mozyrski [?]); „Słobodka Kolubowo [?]”; „Pokasz [?]”; fragmenty wyliczenia przedmiotów. Kwota kalkulacji sokolinieckiej: 32 7[..] zł i kilkanaście groszy.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18VIII 1770 Piotr Bożeniec Jełowicki, starosta perejasławski [?], w imieniu swoim i żony Justyny z Krewskich (w rkp. Krzewskich), współspadkobierców po Michale Janie Kaletyńskim, chorążym bracławskim, zaniósł manifestację przeciw pozostałym sukcesorom – Krewskim (Jackowi, podstolemu żydaczowskiemu, Ignacemu i Andrzejowi, cześnikom nowogródzkim [?]), Janowi Modrzyńskiemu, stolnikowi rożańskiemu [?], Lutomirskim [?], Bohdaszewskim i innym. Zarzuca, że po dekrecie kompromisarskim z 1759 r. podzielili oni między siebie bez udziału manifestujących dobra Tywrów (część), Hata, Wasylówka, Zarwanica, Pilawa i Sokolińce z całym inwentarzem, dochodami i dokumentami, wbrew dekretowi trybunalskiemu i kalkulacji sokolinieckiej (ok. 32 700 zł) wprowadzili w posiadanie części Tywrowa Zachariasza Jaroszyńskiego, podczaszego winnickiego, a Jacek Krewski transakcjami z 8 VIII 1770 przekazał Sokolińce i części Tywrowa, Haty, Wasylówki i Pilawy (donacja, kwit, zapis zrzeczenia) – zapewne na rzecz ks. Gabriela Czetwertyńskiego. Manifestujący domaga się uznania nieważności tych kontraktów i donacji, zachowania niepodzielnej substancji i zwrotu dochodów, zastrzegając drogę prawną.
Akt nr 943
Manifestacja Jana [?] Słotwińskiego przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, opiekunowi Wincentego i Franciszka Potockich, gubernatorowi niemirowskiemu Szawińskiemu [?] oraz kozakom niemirowskim – o przeszkodzenie w aresztowaniu sumy Józefa Archipowicza na kahale niemirowskim i zniewagi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 595 (skan 0597, strona prawa – dół) – k. 595v (skan 0598, strona lewa) – k. 596 (skan 0598, strona prawa – pierwszy wiersz)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 595 (skan 0597, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzk. Winnic. y Przedem-
7Kondratowi Sahaydaczkowi Atamanowi Kozakow Niemirowskich y Jnn. Koza-
8kom do uczynienia wiolencyi przez Ur. Gubernatora Subordynowanym skarży
9Lati [?] y Manifestuie się o to, Jż W. Manifestans widząc zapewne że Summa
10Ur. Jozefa Archipowicza na Kahale Niemirowskim iest ulokowana, a
11Maiąc pewny Dług u Tego Ur. Archipowicza Złł. Polsk. Tysiąc Dwie-
12ście, Wiell. Stawaiący ktorą Summę że odebrać niemogł u tegoż Ur.
13Archipowicza ani Go widział w stanie sposobnym oddania, bo ani Posse-
14syi Ur. Archipowicz żadney tu nie pokazuie, ani fixum locum tu nie-
15ma, owszem ztąd wyiechał, przeto W. Stawaiący szukaiąc bezpieczeństwa
16Summy swoiey, Summę Ur. Archipowicza na Kahale Niemirowskim
17będącą iaką prawą mieć chce, w Zamku Niemirowskim Arestować
18Woźnemu zlecił, a wprzod sam rekwizycyą zanosił, chcąc pozyskać
19Satysfakcyą przez Zwierzchność Zamkową z Kahału Niemirowskiego,
20ale gdy Ur. Gubernator żadney łatwości niepokazał, tedy Woźnemu
21Pawłowi Matiaszewskiemu ze Szlachtą Ur. Jozefem y Antonim Jaz-
22niewskiemi [?] Braćmi dla Włożenia Arestu na Summę wyżey zmian-
23kowaną Ur. Archipowicza iść kazał, lecz skoro Woźny za próg ustą-
24pił do Jzby, tak wnet Ur. Gubernator z Passyą za Stołu porwał się
25y Zielkim [?] krzykiem zawołał na Sotnika y Kozakow Niemirowskich,
26aby nahaiow nagotowali, a Woźnemu zatykaiąc [?] zagrożaiąc palce te
27słowa mowił do Woźnego cicho: Skurwysynu, ani Ducha szpaczy [?]
28niepuszczay, a wtym Kozacy tłumem do Jzby wpadli; co widząc W. zalę-
29kły [?] się, dla uniknienia niebezpieczeństwa Zdrowia y Życia, y że ze
30wczasie teraznieyszym naywiększą maią Zawziętość Chłopi do Szlach-
31ty, a dopiero gdy zwierzchność Onym licencyię [daie], tym większą ma-
32ią Śmiałość y chęć zemszczenia się, Skłonił [?] się W. Manifestans z
33Jzby wyszedł, ale Ur. Gubernator niedość maiąc na tym, ieszcze z
34Zamku aż do Stancyi kilku Kozakow za W. Komparentem posłał, kto-
35rzy idąc przez Miasto z lewey y prawey strony y wprzod W. zalękłe-
36go [?] się rożne przykrości, dysgusta wyrządzali, szukaiąc okazyi tylko do
37wzniecenia kłutni, y aż do samey Stancyi zaprowadzili, o ktore
38Protestacyą
k. 596 (skan 0598, strona prawa – pierwszy wiersz)
1Protestacyą Tenże Komparent powtornie Manifestuie się. J. Słotwiński
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: ad praesens – obecnie; fixum locum – stałe miejsce (pobytu); „z Passyą” – w gniewie. „Ur. Jakiego kolwiek Jmienia” – formuła używana, gdy nie znano imienia obwinionego.
Gubernator niemirowski: w rkp. „Szawińskiemu [?]” (w akcie 932 odczytane „Sarzyński [?]” – zapewne ta sama osoba; forma nadal niepewna). Komparent podpisał się „J. Słotwiński” (imię „Jan [?]” w tekście niepewne); por. komisarz SŁOTWIŃSKI w aktach 911–912 i 915 (Tywrów) – identyczność niepewna. Szlachcice towarzyszący woźnemu – „Jazniewscy [?]”. Wincenty i Franciszek Potoccy, wojewodzice poznańscy – małoletni bracia Józefa, krajczego koronnego (por. akty 931–932).
Streszczenie
18VIII 1770 Jan [?] Słotwiński, w imieniu swoim i innych, zaniósł manifestację przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, opiekunowi małoletnich braci Wincentego i Franciszka (panom Niemirowa), gubernatorowi niemirowskiemu Szawińskiemu [?], kahałowi niemirowskiemu oraz sotnikowi Danilence, atamanowi Kondratowi Sahajdaczkowi i kozakom niemirowskim. Mając u Józefa Archipowicza dług 1200 zł, a wiedząc, że ten ma sumę ulokowaną na kahale niemirowskim, chciał ją zaaresztować; gdy gubernator odmówił pomocy, posłał do zamku woźnego Pawła Matiaszewskiego ze szlachtą, lecz gubernator wpadł w gniew, kazał kozakom szykować nahajki, groził woźnemu i obrzucił go wyzwiskami, a kozacy wtargnęli do izby; manifestujący, obawiając się o życie, wyszedł, a kozacy odprowadzili go przez miasto aż do kwatery, lżąc go i szukając zaczepki.
Akt nr 944
Relacja woźnego Macieja Szczygielskiego o wizji spustoszonego dworu i łanów we wsi Krupoderyńce (klucz pohrebyski), z rekwizycji Aleksandra Czerniewskiego, łowczego wendeńskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 596 (skan 0598, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 596 (skan 0598, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Dwudziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzk. Winnic. y Przedemną
Łac.: maioris evidentiorisque testimonii gratia – dla większego i oczywistszego świadectwa; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego.
W rkp. data wizji: „Roku Teraznieyszego Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego Dnia Dziewiętnastego Augusti” – sprzeczność („teraźniejszego” = 1770); spustoszenie przypisane „buntom chłopskim” (koliszczyzna 1768), wizja zapewne 19 VIII 1770 – omyłka pisarza. W tytule marg. „Czerniowskiego”, w tekście „Czerniewskiego”. Namiestnik pro tunc zapisany tu „Sistawskim [?]” (w aktach 937–943 „Burbińskim”) – inna ręka pisarska; forma niepewna. „Ullnych” – omyłka za „Urodzonych”. Klucz POHREBYSKI (Pohrebyszcze) – por. akty 886–888.
Streszczenie
21VIII 1770 woźny Maciej Szczygielski zrelacjonował, że 19 VIII [1770; w rkp. 1768] na żądanie Aleksandra Czerniewskiego, łowczego wendeńskiego, w obecności szlachty Jakuba Pomorskiego i Bonifacego Wierzbowskiego oglądał we wsi Krupoderyńce (klucz pohrebyski) dwór całkowicie spustoszony – powybijane okna i drzwi, porozbijane naczynia, beczki, obdarte chlewy i stajnie – oraz łany dworskie zasiane zbożem, lecz doszczętnie wytratowane i wypasione; poddani krupoderynieccy twierdzili, że zniszczenie nastąpiło w czasie buntów chłopskich przeciw szlachcie.
Akt nr 945
Manifestacja Seweryna Pawłowskiego i Joanny z Pawłowskich Łoluszyńskiej [?], wdowy, z eliminacją manifestu z 1 VIII 1770 przeciw Ignacemu Kordyszowi, wojskiemu bracławskiemu – o części dóbr Cybulów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
7Ulr. [!] Jchmć Państwo Seweryn Pawłowski y Joanna
8z Pawłowskich Łoluszyńska [?], niegdy Ur. Bartłomie-
9ia Łoluszyńskiego [?] Małż. pozostała Wdowa, a Wiell.
10Michała iuż zmarłego y Maryanny z Mikulskich
11Pawłowskich Podstt. Czerne. [?] Małż. Syn y Corka,
12Brat y Siostra między sobą rodzeni, Swym y Jnnę
13Braci y Siostr rodzonych Jmieniem, Manifestuią się
14w ten niżey Opisany Sposob y o to: Jż Jchmć Compa-
15rentes, ponieważ w Roku teraznieyszym Tysiąc Siedm-
16set Siedmdziesiątym, Dnia pierwszego Miesiąca
17Sierpnia w Grodzie tuteyszym z namowy y za po-
18wodem niektorych Jchmciow Jnteress swoy w tym
19maiących, przeciwko W. Jmć Panu Jgnacemu Kor-
20dyszowi Woyskiemu Bracł. z przyczyny: że W. Jmć
21Pani Maryanna z Mikulskich Pawłowska Podstt.
22Czerne. [?] Matka Comparentium Dobr Części w Cybu-
23łowie własciwa Dziedziczka, też Części pomienio-
24nych Dobr praecedentibus Omnibus de Jure et Justi-
25tia debitis Solemnitatibus in talibus fieri solitis
26wyż wyrazonemu W. Jmć Panu Jgnacemu Kordy-
27szowi Woysk. Bracł. wiecznie rezygnowała, ma-
28nifestowali się, że tedy z przepisu Prawa za życia
29Wiell. Matki Swoiey tey Substancyi Właściciel-
30ki bywszey Dziedziczki y we wszystkim rządze-
31niu Wolney do teyże Substancyi z zakazu Prawa
32[reklamant:] wspomionego
k. 597v (skan 0600, strona lewa – góra)
1wspomionego należeć y Jnteressować się Ciż mani-
2festantes nie mogą ani powinni. Przeto z wyż wy-
3razonych przyczyn pomieniony Manifest Coram
4Actis praesentibus uczyniony Jchmć Comparentes
5psuią, kassuią, annihiluią, y za Eliminowany
6z Xiąg mieć chcąc, za nieważny w każdym Sądzie
7być wiecznemi czasy deklaruią, y w tym pow-
8tornie Solennie manifestuią się. S. Pawłowski,
9J. Łoluszyńska [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: cum eliminatione manifestationis die prima Augusti uczynionego – z eliminacją (wykreśleniem) manifestu uczynionego 1 sierpnia; comparentes personaliter – stawający osobiście; praecedentibus omnibus de iure et iustitia debitis solemnitatibus in talibus fieri solitis – po dopełnieniu wszystkich należnych z prawa i sprawiedliwości formalności, zwykle w takich sprawach czynionych; coram actis praesentibus – przed niniejszymi aktami; kassują, annihilują – kasują, unieważniają.
Nowy dział: „Miesiąc September 1770” (k. 597, skan 0599 prawa; k. 596v – skan 0599 lewa – pusta, z ozdobnym przekreśleniem). Od 3 IX 1770 namiestnikiem ponownie Wojciech JAGIEŁŁOWICZ („protunc Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice-Regentem”). Nowa, staranna ręka pisarska. Por. akty 882, 884 – spór Marianny z Mikulskich PAWŁOWSKIEJ c/a KORDYSZOWIE o Cybulów. Urząd ojca: „Podstt. Czerne. [?]” – podstoli czernihowski [?]. Nazwisko siostry „Łoluszyńska [?]” – odczyt niepewny (w podpisie „J. Łoluszyńska”). Notka marginalna „Ławski [?] Mła” – odczyt niepewny.
Streszczenie
3IX 1770 Seweryn Pawłowski i jego siostra Joanna z Pawłowskich Łoluszyńska [?], wdowa po Bartłomieju, dzieci zmarłego Michała i Marianny z Mikulskich Pawłowskich, podstolich czernihowskich [?], w imieniu własnym i rodzeństwa odwołali (eliminowali) swój manifest z 1 VIII 1770 przeciw Ignacemu Kordyszowi, wojskiemu bracławskiemu, dotyczący wieczystej rezygnacji części Cybulowa przez ich matkę: uznali, że za życia matki – właścicielki i dziedziczki – nie mają prawa ingerować w jej majątek, a manifest wnieśli z namowy osób zainteresowanych; uznają go za nieważny w każdym sądzie.
Akt nr 946
Protestacja Kazimierza Tederensa [?] w imieniu Antoniego Bielskiego, łowczego nadwornego koronnego, zastawnego posesora Miastkówki i Szarapanówki, przeciw Tomaszewskiemu, gubernatorowi czetwertynowskiemu [?], i słudze Antoniego Dembowskiego, cześnika podolskiego – o wyrąb dębów i grabów oraz zniszczenie sianożęci w Dembinie, wraz z relacją woźnego Wawrzyńca Romańskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 597v (skan 0600, strona lewa – od y≈790) – k. 598 (skan 0600, strona prawa) – k. 598v (skan 0601, strona lewa – do y≈1760)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 597v (skan 0600, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego.
2Miesiąca Septembris, Trzeciego, Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnic. y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem
5protunc Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Re-
6gentem Grodzkim Winnickim Osobiście postano-
7wiwszy się Wmć Pan Kazimierz Tederens [?] Jmieniem
8JW. Jmć Pana Antoniego Bielskiego Łowczego Nadwor.
9Koronn. Dobr Miasta Miastkowki, Wsi Szarapa-
10nowki y Jnnych do Miastkowki należących Zastaw-
11nego Possessora, tudzież Urodz. Michała Pendziwy [?]
12Czarnkowskiego [?] Gubernatora Miastkowskiego, przeciwko
13Ur. Janowi lub innego Jmienia Tomaszewskiemu
14Gubernatorowi Cetinowskiemu [?], y Słudze Wiell. Jmć
15Pana Antoniego Dembowskiego Cześn. Podolt. [?]
16protestuie się o to: Jż Ur. Tomaszewski Gubernator
17Cetinowski [?], a Sługa W. Antoniego Dembowskiego
18Cześn. Podolt. [?] Swoim domysłem czyli za rozkazem
16paney Sianożęci więcey na Sto Kosarzow. Ktore to
17ścięcie Dembow, y Grabow, wypasienie, wytratowa-
18nie, zawalenie y pokopanie Gałęziami Sianożęci
19słyszał od Ludzi z Kietrowa [?], że przez nich te Sa-
20mych, y z drugich Dobr Cetinowskiey [?] Dzierżawy na-
21stąpiło, y że te Drzewo nie na Staynie dla Koni Ułar-
22skich rąbane, ale na Reparacyę Młynow Kietrow-
23skiego [?] y Podlesowskiego [?]. Co widziawszy Szlachtą Sobie
24przytomną oświadczył się, oraz co słyszał, a prze-
25demną Urzędem stanowszy, tak Comparens Prote-
26stacyą, iako y Woźny Wizyi Relacyą zeznali. Com-
27parens y Woźny pisać nie umieiący Znak Krzyża
28Świętego kładną. Kazimierz Tederens [?] + Wawrzy-
29niec Romański Woźny +
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: iterum iterumque nomine quo supra – ponownie i ponownie w imieniu jak wyżej; pro verificatione praemissorum – dla potwierdzenia powyższego; ad actum praesentem – do niniejszego aktu; immediate przed Kosowicą – tuż przed sianokosami.
Kontekst: wyrąb lasu w czasie stacjonowania „wojska zagranicznego” (rosyjskich ułanów) w 1770 r. Odczyty niepewne: nazwisko komparenta („Tederens / Sederens [?]” – w podpisie znak krzyża, zatem niepiśmienny); gubernator miastkowski „Michał Pendziwa [?] Czarnkowski [?]” (w rkp. „Czarnkowski”); „Cetinowski / Cetinowskiey [?]” – dobra Dembowskiego (Czetwertynówka [?]); „Dunica [?]” – zapewne „za Dunica (Duńca?) przybrany” – przebrany; młyny „Kietrowski [?]” i „Podlesowski [?]”; „Samoszost [?]”. Urząd Dembowskiego: „Cześn. Podolt. [?]” – cześnik podolski [?]. Na marginesie przy akcie „2do”.
Streszczenie
3IX 1770 Kazimierz Tederens [?] w imieniu Antoniego Bielskiego, łowczego nadwornego koronnego, zastawnego posesora miasta Miastkówki, wsi Szarapanówki i innych, oraz gubernatora miastkowskiego Michała Czarnkowskiego [?] zaniósł protestację przeciw Janowi [?] Tomaszewskiemu, gubernatorowi cetinowskiemu [?], słudze Antoniego Dembowskiego, cześnika podolskiego [?]: w lipcu 1770 Tomaszewski z asystencją stacjonujących wojsk obcych (ułan i przebrany parobek), zgromadziwszy 57 podwód z dóbr Dembowskiego, najechał lasy szarapanowskie, wyciął 57 dębów i kilkadziesiąt grabów, podciął wiele innych, zniszczył sianożęci w Dembinie (ponad 100 kosarzy), a gdy gubernator miastkowski bronił lasu, podburzał ludzi przeciw niemu; drewno, rzekomo na stajnie dla koni ułańskich, w istocie przeznaczone było na naprawę młynów kietrowskiego [?] i podlesowskiego [?]; następnie komenda ułanów usiłowała gwałtem odebrać zatrzymane drewno. Woźny Wawrzyniec Romański zrelacjonował wizję z 23 VII 1770 (57 świeżych pni dębowych, 33 podcięte dęby, 12 grabów, zniszczona sianożęć).
Akt nr 947
Manifestacja kahału żorniszczańskiego cum iuramento – zaprzysiężenie kwitu Pułaskiego, starosty czereszeńskiego [?], rotmistrza konfederackiego, na 215 zł pogłównego wypłaconego konfederacji barskiej w 1768 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data4 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 598v (skan 0601, strona lewa – dół) – k. 599 (skan 0601, strona prawa) – k. 599v (skan 0602, strona lewa – do y≈1290)
15Nam należy bonifikacya, in Attendencyą Officij sui
16tudzież Wiell. Jmć Pana Rakowskiego Superinten-
17denta Skarbu Koronn. Prowincyi Ukraińskiey
18Przysięgę na Rodale w Szkole Żydowskiey wy-
19konali, prosząc hoc totum Actis Connotari, co
20y Otrzymali. Nosym Wolfowicz, Szloma Judkowicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: cum iuramento – z przysięgą; in serie tali – w takim brzmieniu; in eam iuramenti rotam – według tej roty przysięgi; in attendentiam officii sui – w obecności swego urzędu; hoc totum actis connotari – aby to wszystko zapisano w aktach; L. S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Seria kwitów konfederackich z 1768 r. zaprzysięganych wobec superintendenta Marcina RAKOWSKIEGO wg dyspozycji Komisji Skarbu z 7 VI 1770 – por. akty 921–925, 936. Wystawca – Pułaski, starosta czereszeński [?], rotmistrz konfederacki (por. akt 923 – kahał januszgrodzki, „Pułaski, starosta czereszeński [?]”); skrót po podpisie „S. C. R. P. R. K. O. K. S.” – zapewne tytulatura (Starosta Czereszeński, Rotmistrz Pancerny [?], Regimentarz Konfederacji…), nierozwinięta. Miejsce wystawienia kwitu „Kiniowce [?]” – odczyt niepewny. Rewizor generalny prowincji ukraińskiej z 1765 r.: Kazimierz „Butkiewski [?]”. Dolne wiersze k. 599 zalane; notka marginesowa z odsyłaczem # częściowo odczytana. Na marginesie przy akcie „3tio”.
Streszczenie
4IX 1770 starsi kahału żorniszczańskiego Nosym Wolfowicz i Szloma Judkowicz w imieniu pospólstwa żydowskiego Żorniszcza i parafii oświadczyli, że w 1768 r. konfederaci zmusili ich do zapłacenia w złocie 215 zł pogłównego (rata marcowa), na co mają kwit Pułaskiego, starosty czereszeńskiego [?], rotmistrza konfederackiego, z 18 III 1768; zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 zaprzysięgli na rodał w szkole żydowskiej, wobec superintendenta Rakowskiego, rzetelność kwitu i domagają się bonifikacji tej sumy.
Akt nr 948
Manifestacja Macieja Szwechowskiego [?] w imieniu Honoraty z Dzierzbickich Michałowskiej, łowczyny zwinogrodzkiej, wdowy, i sukcesorów Waleriana Michałowskiego, dożywotnich posesorów Chomutyńca, przeciw Adamowi [Myszce Chołoniewskiemu], kasztelanowi buskiemu, jego synom Ignacemu, staroście kołomyjskiemu, i Rafałowi, staroście dubienieckiemu, oraz ich gubernatorowi janowskiemu Dybrowskiemu [?], komendantowi Suchakowi [?] i gromadom – o najazd na Chomutyniec i rozkopanie grobli, wraz z wizją woźnego Pantelejmona Pilipowicza
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 599v (skan 0602, strona lewa – od y≈1260) – k. 600 (skan 0602, strona prawa) – k. 600v (skan 0603, strona lewa) – k. 601 (skan 0603, strona prawa) – k. 601v (skan 0604, strona lewa – do y≈1650)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 599v (skan 0602, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Septembris Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzk. Win-
4nic. y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem
5protunc Namiesnikiem Burgr. y Viceregentem
6Przysięgłym Grodzkim Winnickim Comparens
7personalit. Urodz. Jmć Pan Maciey Szwechowski [?]
8Jmieniem y z wyraźney Woli W. Jmć Pani Honora-
9ty z Dzierzbickich Michałowskiey Łowczyny Zwi-
10nogr. pozostałey Wdowy y Sukcessorow niegdy
11Wiell. Waleryana Michałowskiego Łowcz. Zwinogr.
12Dobr Chomutyńca Dożywotnich Possessorow, wi-
13[…] dące coraz [?]
k. 600 (skan 0602, strona prawa)
1dząc coraz bardziey a bardziey przez niżey wyra-
2zić się maiących Jchmciow obwinionych wynika-
3iące krzywdy y zniepraktykowanych naiazdow
4Wsi Chomutyńce Uciemiężenia y Oppressye po-
5chodzące, iako nayuroczyściey przed Aktami ninie-
6yszemi Grodzkiemi Winnic. przychiliwszy się do Ma-
7nifestow, Wizyi, dawniey o takowe pokrzywdze-
8nia poczynionych, przeciwko JW. Adamowi Kasz-
9telanowi Buskiemu Oycu, Jgnacemu Kołomys-
10kiemu, y Rafałowi Dubienieckiemu Starostom
11Synom Myszkom Chołoniewskim Panom, Urodz.
12iakiego kolwiek Jmienia Suchakowi Komendę nad
13Ludźmi Nadwornemi maiącemu, Ur. Dybrowskiemu [?]
14Gubernatorowi Janowskiemu, et cuiusvis Cognomi-
15nis Dyspozytorom rożnych Wsi Sługom, tudzież Cho-
16rążemu Garnizonu Nadwornego Janowskiego, y
17całemu Garnizonowi, iako też Kozakom, y Groma-
18dom: Janowskim, Hulowieckim, Pisarowieckim [?], y
19Baykowieckim do Osob blisko Tysiąca zbroy-
20nie przybranym, y naniżey wyrażone Wiolen-
21cye Licencyowanym Manifestuie y protestuie się
22w takowy Sposob: Jż Jchmość obwinieni nie-
23poprzestawszy na dawniey poczynionych Na-
24iazdach, y wiolencyach mniey dbaiąc na Pra-
25wo Pospolite de Securitate Bonorum et Honorum
26opisane, kiedy puściwszy w niepamięć że iesz-
27cze rozebrawszy z Dobr Swoich Gromady et in
28Subsidium Onych Dragonią y kozakow kilkuset
29dodawszy, na Dobra Chomutyńce pod nie bytność
30Wiell. Pryncypałow Komparenta, naiechać licen-
31cyowali, a naiechawszy Młyn z Zarcieżem [?] rozrucić [?]
32y Groble w końcu Wsi Chomutyńce ku Holakom [?]
33zaraz przy Groble starodawney od wiekow będą-
34cey, iako y teraz Oney wyniosłe znaki dosyć iaś-
35nie dowodzą, Dokumenta rożne bycia Oney świa-
36dczą, usypaną rozkopać, y rożne Krzywdy, y
37Oppressye poczynić, iako świadczą dawniey-
38sze Manifesta, y Wizye dopuścili, ale y teraz
39[reklamant:] powtornie
k. 600v (skan 0603, strona lewa)
1powtornie niemaiąc żadnych względow na Stan
2Wieku y Płci Wiell. Pryncypałow Protestuiącego się,
3bez baczności na Czasy teraznieysze, zewsząd mar-
4nieszczęśliwe, w Czasie ktorych rożni Ludzie od Ko-
5mend y Zwierzchności czynią pokrzywdzenia #,
6Zbuntowane Haydamactwo po całych prawie Wo-
7iewodztwach, tuteyszym y Kijowskim grassuiąc,
8nie dość, że zbiory y Apparencye, ale y Życie odbie-
9raią, w tych tedy krytycznie nieszczęśliwych
10Czasach, nie tylko Płeć damińska ktora Kożdy [!] z
11Płci Swoiey do strachu y Alteracyi iest skłonna,
12ale też y męzka widząc takie rozruchy trwożyć
13y lękać się musi. Jchmość Obwinieni wielko-
14mnożstwo z Dobr Swoich Gromad zebrać Kozakow
15y Dragonią zbroynie przydać kazawszy, Arma-
16tim et tumultuose na Dobra Chomutyńce nasła-
17li, ktorzy w Nocy, w Same Pierwosny [?], napadłszy
18naypierwiey uzyli Sobie Rossyiski [!] zmyśliwszy
19Okrzyk na całą Wieś uczynili, Ludzi kilku na War-
20cie za Wsią od grassuiącego Powietrza stoiących
21powiązawszy pobrali, Serca u Drzewow y po-
22wozy [?] by nie było czym na Gwałt dzwonić po-
23cinali, rożnych wielki y Zgiełk niewypowiedzia-
24ny wszczęli, Warty około Dworu y po Ulicach
25postawiali, tak dalece, że Poddaństwo całey
26Wsi sądząc, że praktykowane niedawno Hay-
27damakow buntownicze powrocily czasy, gdzie
28ktory mogł, po Burzanach y pokrzywach
29z Żonami y Dziećmi pokrył się, Sama Wiell.
30Pryncypałka stawiącego, — posłyszawszy te
31tumulty, tak ciężko przestraszoną została,
32że po ciężkich mdłościach zaledwie otrzeźwio-
33na była, a nayhardziey słysząc ustawicznie,
34że iakowyści Zbroyni Ludzie po Ulicy koło Dwo-
35ru na koniach biegaią, y Strzelania gęste sły-
36szeć się daią, zostawszy cokolwiek Otrzeźwio-
37na z Mdłości, a będąc w wielkim strachu,
38gdyż wszyscy rozumieli, że iacyś nieprzyiaciel-
39scy Ludzie chcący Ochronić życie na podworze
40[reklamant:] wybiezyć
k. 601 (skan 0603, strona prawa)
1wybiezyć chciała, y w tym Razie powtornie mdłe cięż-
2ką słabość y konwulsye wpadła, że bliższą Śmierci niż
3życia każdy z przytomnych przyznawał, # nawet [niewiedzieć] czyli
4z tey konwulsyi, czyli z wiatru Ręka okrutnie skrzy-
5wiała, ktorą rożnemi kondyatami odetrzeć zaledwo
6mogli, y chociaż w ten czas naraże te Rękę odtarto,
7atoli iednak y teraz częstokrotne cierpi trzęwienie [?].
8W tym chcący dostatecznieyszą powziąć wiadomość co
9by za Ludzie byli przytomni, ktory W. Pryncypałkę
10pilnowali, Urodz. Jaworskiego dla dowiedzenia się po-
11słali, ktorego Ludzie Jchmć Wiell. Obwinionych ob-
12aczywszy złapali y okrutnie biiąc Onego z sobą ku
13Grobli zaprowadzili, y dopiero Jchmość Komendę
14y Zwierzchność maiące z rozkazem też Groble rozko-
15pywać kazali, Wiell. zaś Sukcessorowie niegdy
16W. Waleryana Michałowskiego Łowcz. Zwinogr.
17in minorennitate zostaiące śpiący na Podworzu
18w Ganku Spichlerza z tego tumultu y Strzelania
19okrutnie poprzestraszały się. Gdy zaś powzięto wia-
20domość, że nie żadni nieprzyiacielscy są Ludzie, ale
21z Dobr Włości Janowskiey od JWiell. wyżey obwi-
22nionych dla rozkopania Grobli Chomutynieckiey
23są przysłani, W. Jmć Pan Zatwarnicki [?] Podczaszy
24Czern. dla wyperswadowania Jchmciom obwinio-
25nym, by tych hałasow y Strzelania po Wsi nieczyni-
26li, y W. Pryncypałki # iako tez # Jey małoletnich Sukcessorow
27nie przestraszali y Grobli nierozkopywali, do nich
28na Groblę poszedł, Lecz kiedy przekładaiąc rygor
29Prawa, że Swego czasu JWiell. Kasztelan za te po-
30krzywdzenia w każdym Sądzie ukarany będzie, per-
31swadować począł, na te perswazyą z wielką wzgar-
32dą te odebrał odpowiedź: Jż kiedy Słońce zeydzie, to
33iasna Oczy wyjdą [?] a potym iak JWiell. Kasztel. iedney
34Wsi Pisarowki [?] odtąd Jntratę, to y większe Wi-
35olencye uspokoić potrafi. Dlaczego ninieyszy
36Compns zapobiegaiąc dalszym inkonweniencyom
37[…] y do Prawa y Sprawiedliwości Jmieniem
38wyż wyrażonych Wiell. Pryncypałow Swoich przeciw
39tymże JWiell. Obwinionym iako nayuroczyś-
40ciey zamanifestowawszy się, na potwierdzenie
41[reklamant:] prawdziwych
k. 601v (skan 0604, strona lewa)
1prawdziwych w swoich zarzutach Pretensyi Woźne-
2go Gnała Wdwa Kijow. y Jnn. Opatrznego Pantelej-
3mona Pilipowicza stawił, ktory w moc wierney Relacyi
4swoiey dobrowolnie zeznał, Jż On Roku Tysiąc
5Siedmset Siedmdziesiątego Dnia Szostego Septem-
6bris na Prawną Rekwizycyą Wiell. Honoraty z
7Dzierzbickich Michałowskiey Łowczyny Zwinogr.
8pozostałey Wdowy, y Sukcessorow z niegdy Wiell.
9Waleryanem Michałowskim Łowczym Zwinogr.
10spłodzonych, Dobr Chomutyńce dożywotnich Pos-
11sessorow, maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi
12wiary godnych Urodz. Jchmć Panow Marcina Bu-
13rzymskiego [?] y tegoż Jmienia Koruchowskiego [?] Urzę-
14downie do tego Aktu użytych, ziezdzał do Dobr
15Wsi Chomutyńce, gdzie będąc Groble głębiey iak
16na Łokci półtrzecia w kilku mieyscach w kilku
17mieyscach rozkopane, Pale popodcinane, y drzewa
18rożne na potrzeb Grobli przysposobione, w kawał-
19ki porąbane widział y oglądał, ktore rozkopanie
20Grobli, wycięcie Palow, Drzewa rożnego porąbanie
21słyszał od rożnych Ludzi, że nastąpiło od Gromad
22z Włości Janowskiey przysłanych, Co widziawszy,
23słyszawszy, y Urzędownie oglądawszy, Szlachtą So-
24bie przytomną oświadczywszy się, z tamtąd odiechał,
25y tu do Akt przybywszy, przedemną Urzędem praw-
26dziwey Wizyi uczynił, y zeznał Relacyą, y ninie-
27ysze tak Comparens Swoiey manifestacyi, iako y Woźny
28Wizyi Kopią do Akt oprzysięgli [?] co y Otrzymali. Com-
29parens y Woźny pisać nieumieiące przy krzyży-
30kach podpisuią się Comparens Maciey Szwechowski [?]
31+ Panteleon Pilipowicz Woźny +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: de securitate bonorum et honorum – o bezpieczeństwie dóbr i czci; in subsidium – na pomoc; armatim et tumultuose – zbrojnie i tumultem; in minorennitate – w małoletności; cuiusvis cognominis – jakiegokolwiek nazwiska.
Adam MYSZKA CHOŁONIEWSKI, kasztelan buski (por. ustalenie w 44-1-4 i 44-1-5, akty 12, 36), synowie Ignacy, starosta kołomyjski, i Rafał, starosta dubieniecki – właściciele włości JANOWSKIEJ (Janów). Wieś CHOMUTYNIEC – w dożywociu Michałowskich (Walerian, łowczy zwinogrodzki, zm.; wdowa Honorata z Dzierzbickich). „Zatwarnicki [?] Podczaszy Czern.” – odczyt niepewny. Gromady: janowska, hulowiecka (Hułowce [?]), pisarowiecka [?] (Pisarówka [?]), bajkowiecka (Bajkowce [?]). „uzyli Sobie Rossyiski zmyśliwszy Okrzyk” – udając wojsko rosyjskie. „od grassuiącego Powietrza” – warty przeciw zarazie (dżuma 1770). Odpowiedź obwinionych przy grobli w części niejasna. Kustosz „rozu” na k. 599v – w miejscu zasłoniętym. Komparent niepiśmienny – podpis krzyżykiem; nazwisko „Szwechowski [?]” (w tekście raczej „Szwetowski”).
Streszczenie
7IX 1770 Maciej Szwechowski [?] w imieniu Honoraty z Dzierzbickich Michałowskiej, łowczyny zwinogrodzkiej, wdowy, i jej małoletnich dzieci z Walerianem Michałowskim, dożywotnich posesorów Chomutyńca, zaniósł manifestację przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, jego synom Ignacemu (staroście kołomyjskiemu) i Rafałowi (staroście dubienieckiemu), ich gubernatorowi janowskiemu Dybrowskiemu [?], komendantowi ludzi nadwornych Suchakowi [?], garnizonowi, kozakom i gromadom z Janowa, Hułowiec [?], Pisarówki [?] i Bajkowiec [?] (blisko 1000 osób). Zarzuca, że nie poprzestając na dawnych najazdach i rozkopaniu starodawnej grobli przy młynie, ludzie Chołoniewskich znów nocą, udając wojsko rosyjskie, z dragonią i kozakami napadli Chomutyniec, związali wartowników stojących przeciw zarazie, odcięli serca dzwonów, by nie można było bić na gwałt, strzelali po wsi, wywołując panikę (poddani sądzili, że wróciła hajdamaczyzna); wdowa ze strachu dostała konwulsji, dzieci się przestraszyły; posłanego Jaworskiego pobito; podczaszego czernihowskiego Zatwarnickiego [?], który ich upominał, zbyli wzgardliwą odpowiedzią; groblę rozkopali. Woźny Pantelejmon Pilipowicz zrelacjonował wizję z 6 IX 1770: grobla rozkopana na głębokość 2,5 łokcia w kilku miejscach, pale podcięte, drewno porąbane – przez gromady z włości janowskiej.
Akt nr 949
Manifestacja kahału daszowskiego in diligentia cum iuramento – zaprzysiężenie zapłaty 1000 zł pogłównego komendantom konfederackim Pągowskiemu i Rozwadowskiemu w 1768 r. (kwit zaginął w czasie koliszczyzny)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
31Rotham: iako Złł. Polsk. Tysiąc z Pogłownego Ży-
32dowskiego do Rąk wyż wyrażonych Jchmć
33Panow Pągowskiego y Rozwadowskiego od
34[Kon]federacyi do Miasta Daszowa zesłanych
35[…] zapłaciliśmy, y iako kwity od nich
36[…] Boruchowicz Kwartalny zabrał
37z ktoremi
k. 602v (skan 0605, strona lewa – góra)
1z ktoremi przed Haydamakami uciekaiąc w Raszko-
2wie został zabity, y kwity tamże przepadły, y
3iako tey Summy do Konfederacyi wyliczoney
4Sprawiedliwa nam ze Skarbu należy Bonifi-
5kacya, in Attentia Officij Sui tudzież Wiell. Jmć
6Pana Rakowskiego Superintendenta Skar-
7bu Koronnego Komor Ukraińskich Przysięgę
8na Rodale w Szkole Żydowskiey wykonali,
9Prosząc hoc totum Actis Connotari, co y Otrzy-
10mali.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: in diligentia cum iuramento – w pilności, z przysięgą; in vim – tytułem; in eam iuramenti rotam – według tej roty przysięgi; in attentia officii sui – w obecności swego urzędu; hoc totum actis connotari – aby to wszystko zapisano w aktach.
Seria kwitów konfederackich (por. akty 921–925, 936, 947): tu kwit zaginął – kwartalny (poborca) [?] Boruchowicz [?], uciekając przed hajdamakami, został zabity w Raszkowie, a kwity przepadły. Komendanci konfederaccy PĄGOWSKI (por. akt 924 – „generał wojsk konf.”, Granów) i ROZWADOWSKI. Dolne wiersze k. 602 częściowo zasłonięte (łatka papieru, zalanie). Imię starszego „Eło [?]” niepewne. Notka marginalna częściowo nieodczytana.
Streszczenie
7IX 1770 starsi kahału daszowskiego Eło [?] Dawidowicz i Lejba Nosymowicz w imieniu pospólstwa żydowskiego Daszowa oświadczyli, że w 1768 r. zapłacili 1000 zł zaległego pogłównego komendantom konfederackim Pągowskiemu i Rozwadowskiemu, lecz kwit przepadł w czasie koliszczyzny wraz z kwartalnym Boruchowiczem [?], zabitym przez hajdamaków w Raszkowie. Zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770, która pozwalała stwierdzać przysięgą zaginione kwity, zaprzysięgli na rodał w szkole żydowskiej, wobec superintendenta Rakowskiego, dokonanie tej zapłaty i domagają się bonifikacji.
Akt nr 950
Manifestacja Ignacego Danieleckiego, palestranta grodzkiego winnickiego, przeciw Potockiemu, krajczemu koronnemu (w rkp. „Saleriusz [?]”), Tadeuszowi i Michałowi Miastkowskim, Janowi Żółtowskiemu [?], komisarzowi, i Niedziałkowskiemu, pułkownikowi kozackiemu – o pobicie i zabranie rzeczy w Zabokrzyczu [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 602v (skan 0605, strona lewa – od y≈800) – k. 603 (skan 0605, strona prawa – do y≈1640)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 602v (skan 0605, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego.
2Miesiąca Septembris Siedmnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Win-
4nic. y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Na-
5miesnikiem protunc, y Viceregentem przysię-
6głym Grodzkim Winnic. Comparens personaliter
7Urodzony Jmć Pan Jgnacy Danielecki Palestrant
8Grodzki Winnic. prestrzegaiąc całości Zdrowia Życia
9y Substancyi mianey, iak prędko po zabraniu Sobie y
10zrabowaniu, zbiciu okrutnym, pod czas naiaz-
11dow Wiell. Szawłowskich w Zabokrzyczu [?], przez
3Życie y zabor wszystkich rzeczy goniącym, insoli-
4tum skarży, żali, Manifestuie się, y protestuie o to:
5Jż Jchmość Obwinieni a naybardziey Wiell. Tade-
6usz Miastkowski, Ur. Niedziałkowski wyż wyra-
7zonemi kozakami w Swoiey Komendzie maiącemi
8Ur. Protestanta o żadnych tumultach naiazdach nie
9niewiadomego przybyłego, a tam Swoy Depozyt y
10rzeczy maiącego iako w Swoich bliskich krewnych,
11nie sobie niewinnego y żadney rzeczy niewiado-
12mego, y owszem w tym Kraiu y czasie teraznieyszym
13na taki tumult patrzącego, słysząc Ci tumult czy-
14niący Kozacy Zwierzchności Jchmciow ad libitum
15sui wyż wyrażonych zostaiące ninieyszego Urodz.
16Pryncypała [!] Słowami Jm przyzwoitemi na Sam przod
17Stył [?] dyffamować, a potym to Dalami [?] to Batożysca-
18mi opprimować, Sukmie [?], Rzeczy, Pieniądze to
19iest Złotem y monetą białą Srebrną Złł. Polsk. Sie-
20dm, kulbakę, Burkę, Szable, y Jnnych rzeczy na
21tysięcy połtora plus minus zabrać, Suknię nową
22z Grzbieta zedrzeć, y One podrzeć, y Jnnych dys-
23gustow, y przegrozek czynić ważyli się, zachwalaiąc
24y nieprzestaią na wiele Rekwizycyi rzeczy oddać
25niechcą, y owszem uchiblaią, A za tym tenże Urodz.
26Protestans quo supra Opisane, y podziałane krzywdy y
27Szkody iterato manifestat et protestatur. Urb[a]-
28bus [?] Jgnacy Danielecki P. G. Winn. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: quam solennissime – jak najuroczyściej; complicibus – ze wspólnikami; insolitum – (krzywdę) niezwykłą; ad libitum sui – według swego upodobania; quo supra – jak wyżej; iterato manifestat et protestatur – ponownie manifestuje się i protestuje.
„P. G.” = Palestrant Grodzki. Odczyty niepewne: „Szawłowskich” (najazd na część Zabokrzycza Szawłowskich – por. akt 951, manifestacja Katarzyny Szawłowskiej, skarbnikowej mielnickiej, z asystencją Danieleckiego), „Zabokrzyczu [?]” (por. akt 931 – dobra Zabołotycze [?] / Zabokrzycze Potockiego), „Saleriusz [?]-owi Potockiemu Krayczemu Koronn.” (w akcie 951 „Franciszkowi Saleriuszowi Potockiemu Krayczemu Koronn.”; krajczym koronnym był Józef Potocki – omyłka pisarza), „Żółtowskiemu [?]”, „Mieczn. [?] Ukr. [?]”; „Dalami [?] to Batożyscami” – (kijami [?]) i batogami; „Urbabus [?]” przed podpisem – nieodczytane. W tle: spór Iwanowskich/Miastkowskich z Potockim o Zabołotycze [?] (akt 931); warty przeciw zarazie („grassuiące Powietrze”, 1770).
Streszczenie
17IX 1770 Ignacy Danielecki, palestrant grodzki winnicki, zaniósł manifestację przeciw Potockiemu, krajczemu koronnemu (w rkp. imię „Saleriusz [?]”), komisarzowi Janowi Żółtowskiemu [?], Tadeuszowi i Michałowi Miastkowskim oraz pułkownikowi kozackiemu Niedziałkowskiemu z kilkudziesięcioma kozakami, że w czasie najazdów na Zabokrzycze [?] (przybył tam do krewnych, gdzie miał swój depozyt i rzeczy) kozacy z rozkazu Tadeusza Miastkowskiego i Niedziałkowskiego zelżyli go, pobili kijami i batogami, zabrali mu pieniądze w złocie i srebrze, kulbakę, burkę, szablę i inne rzeczy wartości ok. 1500 zł, zdarli z niego nową suknię i grozili mu; mimo wezwań rzeczy nie oddali. Do grodu mógł przybyć dopiero teraz z powodu wart przeciw zarazie.
Akt nr 951
Manifestacja Katarzyny z Kinderskich [?] Szawłowskiej, skarbnikowej mielnickiej, w asystencji Ignacego Danieleckiego, przeciw Franciszkowi Salezemu [?] Potockiemu, krajczemu koronnemu, komisarzowi Żółtowskiemu, Tadeuszowi i Michałowi Miastkowskim, burgrabiemu Wawrzyńcowi Szymańskiemu i pułkownikowi kozackiemu Niedziałkowskiemu – o spustoszenie, wypędzenie i zbiór plonów w jej części Zabokrzycza [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 603 (skan 0605, strona prawa – dół) – k. 603v (skan 0606, strona lewa) – k. 604 (skan 0606, strona prawa) – k. 604v (skan 0607, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 603 (skan 0605, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego.
2Miesiąca Septembris, Siedmnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn.
4y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem protunc
5Namiesnikiem Burgrabstwa y Viceregentem Przy-
6[reklamant:] sięgłym
k. 603v (skan 0606, strona lewa)
1sięgłym Grodzkim Winnickim Comparens personali-
2ter Wmć Pani Katarzyna z Kinderskich [?] Szawłowska
3Skarbnikowa Mielnic. w Assystencyi Ur. Jmć Pana Jgnace-
4go Danieleckiego Palestranta Grodz. Winnic. Swym
5y Wiell. Jmć Pana Kazimierza Szawłowskiego Skar.
6Mielnic. Męża Swego y małoletnich Sukcessorow
7Swoich Jmieniem, Jak prędko w niebytności
8Wiell. Męża Swego, ile w czasie teraznieyszym to dla
9przechodzących Woysk rożnych, to Grassuiących Hay-
10damakow a naybardziey przez ciężkie przyiazdy
11po wielu mieyscach grassuiącego Powietrza, przez
12warty ciężkie wszędzie stoiące, po zaiezdzie zabrania
13wszystkiego, po przestraszeniu Dzieci, y potrąceniu
14Siebie do Akt ninieyszych przybyć mogła, tak
15zaraz Solennie, o Wybicie z Dobr części Zabokrzycza [?]
29manifestatum est) ze wszystkiego obnażyli, zbili,
30y zabić nawet, ieżeli by salvante Deo był nieu-
31ciekł, pretendowali, wygnana, wytrącona y iuż
32na własney Swoiey Dziedziczney Części zostaiącą
33ciż Violatores Kozacy napadli, y tam napadłszy
34[…]li, dyffamowali, potrącali, Kabanow y Maciorek [?]
35[…] sztuk pokłuli y zabrali, y Jnnych
36[…] y niepraktykowanych naczynili
37[…] nie przestaią. O co Eadem protestans
38[sa]lva tamen melioratione in Assistentia
k. 604v (skan 0607, strona lewa – góra)
1Cuius supra manifestuie się y protestuie. Katarzyna
2Szawłowska S. M. Jako Assistens do tego manifestu
3podpisuię się J. Danielecki P. G. W. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: nescitur an mandato … an proprio temerario ausu – nie wiadomo, czy z rozkazu … czy z własnej zuchwałości; penitus – zupełnie; cuius assistentia manifestatum est – w którego asystencji złożono manifest; salvante Deo – za Bożym ocaleniem; violatores – gwałciciele; salva tamen melioratione in assistentia cuius supra – z zastrzeżeniem jednak poprawienia, w asystencji jak wyżej.
Akt związany z aktem 950 – „przybyły bliski krewny” pobity w czasie najazdu to Ignacy DANIELECKI, palestrant grodzki winnicki (asystent przy tym manifeście). W rkp. „Franciszkowi Saleriuszowi Potockiemu Krayczemu Koronn.” – zapewne omyłka (krajczym koronnym był Józef Potocki; Franciszek Salezy Potocki – wojewoda kijowski); w akcie 950 imię odczytano „Kalikstu [?]-wi”. Nazwisko rodowe „z Kinderskich [?]” i nazwa dóbr „Zabokrzycze [?]” (Zabokrzyki?) niepewne. Dół k. 603v i k. 604 zalany / zasłonięty. Na marginesie „7mo” skreślone.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17IX 1770 Katarzyna z Kinderskich [?] Szawłowska, skarbnikowa mielnicka, w asystencji Ignacego Danieleckiego, w imieniu swoim, męża Kazimierza (skarbnika mielnickiego, nieobecnego – w służbie Rzeczypospolitej przy chorągwi) i małoletnich dzieci, zaniosła manifestację przeciw Potockiemu, krajczemu koronnemu (w rkp. „Franciszek Saleriusz”), komisarzowi Janowi Żółtowskiemu, Tadeuszowi i Michałowi Miastkowskim, burgrabiemu mielnickiemu Wawrzyńcowi Szymańskiemu i pułkownikowi kozackiemu Niedziałkowskiemu z kilkudziesięcioma kozakami: dowiedziawszy się przez szpiegów o nieobecności jej męża, najechali jej dziedziczną część Zabokrzycza [?] w czasie żniw, zabrali siano, zboże i całe gospodarstwo, ją z dziećmi zelżyli i wypędzili, pobili krewnego (Danieleckiego) i chcieli go zabić, a potem napadli ją ponownie, kłując i zabierając świnie. Z powodu wojsk, hajdamaków i wart przeciw zarazie mogła stawić się w grodzie dopiero teraz.
Akt nr 952
Protestacja Szymona Wilińskiego i Franciszki z Chmielewskich Wilińskiej, dziedziców części Torkowa, przeciw Ludwikowi i Janowi Granowskim i innym – o pobicie żony brzemiennej i sługi, z wizją woźnego Błażeja Liniewskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 604v (skan 0607, strona lewa – od y≈420) – k. 605 (skan 0607, strona prawa – do y≈1200)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 604v (skan 0607, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Septembris Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi
4Winn. y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem
5protunc Namiesnikiem Burgrabstwa y Viceregen-
6tem Grodzkim Winn. Przysięgłym Comparens per-
7sonaliter W. Szymon Wiliński Dobr Części Torko-
8wa pewney Dziedzic, Swym y Wiel. Jmci Pani z
9Chmielewskich Franciszki Wilinskiey Małż. Swey przez
13niego Kaptuńskiego [?] widział ranow trzy kurkiem [?]
14na łopatce lewey przebitych do kosci, na Ciele
15wszystkim wiele ranow zsiniałych Obrzmiałych
16krwią Ocibłych [?] widział, y bliższą poronienia y
17Smierci bydź Sądził, y tey Wizyi prawdziwey u-
18czynił y zeznał Relacyą. Woźny nieumieiący pisać
19krzyż Swięty kładnie Błażey Liniewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in partu – w ciąży (dosł. przy porodzie); quam solennissime – jak najuroczyściej; iterato manifestatur et protestatur – ponownie manifestuje się i protestuje; et in continenti – i zaraz potem; cum visione – z wizją (oględzinami woźnego).
Dolny prawy róg k. 604v zniszczony zaciekiem – końcówki 5–6 ostatnich wierszy (od „Satisf[akcyi]”) i reklamant nieczytelne mimo odejmowania tła. Sens: Granowscy po pobiciu sługi Wilińskich (Jana Stank-greta [?]) nie dali zadośćuczynienia, a wkrótce sami napadli tegoż sługę, ściągnęli go z konia; Wilińska, nadbiegłszy (?), wyrwała [?] go z rąk napastników i sama została pobita.
„wyrzta [?]” – prawdopodobnie zniekształcone „wyrwała”; „w tey mozbie [?]” – niejasne (może „w tey bójce”/„rozbiórce”); „Starszym [?] Małż. [?]” – może określenie Granowskich (starsi małżonkowie?); „kurkiem [?]” – może kurkiem (strzelby); „Ocibłych [?]” – może „obiegłych” (krwią podbiegłych). „do niesnaszki” = do niesnaski (kłótni). Torków – por. akt 934 (bracia Obornicccy z Torkowa) i akty z Granowską (932, 934).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17IX 1770 Szymon Wiliński, dziedzic części Torkowa, w swoim i żony Franciszki z Chmielewskich (pobitej, w ciąży, niezdolnej do stawienia się) imieniu, zaniósł protestację przeciw Ludwikowi i Janowi Granowskim, ich sługom, poddanym i wspólnikom: od objęcia przez niego części Torkowa wyrządzają mu krzywdy i szukają zwady; pobili okrutnie jego sługę Jana Stank-greta [?] na gruncie protestujących i nie dali zadośćuczynienia, a później napadli tegoż sługę w drodze, ściągnęli z konia; Wilińska, ratując go, została ciężko pobita (rany, siniaki). Woźny Błażej Liniewski zeznał, że 14 IX w dworze Wilińskich, w obecności Macieja Głowackiego i Antoniego Kaptuńskiego [?], oglądał Wilińską: trzy rany na lewej łopatce przebite do kości, całe ciało w siniakach i obrzękach; sądził ją bliską poronienia i śmierci.
Akt nr 953
Protestacja Tomasza Mokrzyckiego, wojskiego winnickiego, przeciw Joachimowi Potockiemu, podczaszemu W. Ks. Lit., ekonomowi murafskiemu Ostrowskiemu, leśniczemu Gołogowskiemu i gromadom – o gwałty na sianożęciach i w lesie wsi Stwinice [?], z wizją woźnego Teodora Szewczyńskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 605 (skan 0607, strona prawa – od y≈1220) – k. 605v (skan 0608, strona lewa – do y≈1430)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 605 (skan 0607, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego.
2Miesiąca Septembris, Siedmnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn.
4y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem protunc
5Namiesnikiem Burgr. y Wice-Regentem Grodzkim
6Winn. przysięgłym. Comparens personaliter Wmc Pan
7Tomasz Mokrzycki Woyski Winn. przychilaiąc się
8do dawnieyszych Manifestow Solennie na y pko JW.
9[Jo]achimowi Potockiemu Podczaszemu W. X. Litt. tu-
21iey uczynił, y zeznał Relacyą, Prosząc tak Comparens
22Protestacyi iako y Woźny Wizyi Relacyi Copiam Actis
23connotari co y otrzymał. Tomasz Mokrzycki mpp Woź-
24ny nieumieiący pisać krzyż S. kładnie Teodor Szewczyński [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; violenter – gwałtem; in verificationem praemissorum – na potwierdzenie powyższego; idem comparens – tenże stawający; copiam actis connotari – (prosił) o wpisanie kopii do akt; cum visione – z wizją.
Lewy brzeg dolnej części k. 605 (5 wierszy przed reklamantem) zniszczony i podklejony – początki wierszy nieczytelne. Odczyty niepewne: „Oscianożę [?]” (może „sianożęć”/„Sianożęcie”), „Kurbowieckiego [?]”, nazwa wsi „Stwinice [?]” / „Stwinieckie [?]” (pisane wyraźnie „Stwinice”, identyfikacja niepewna), „Las Carny [?]” (= Czarny?), „derewać [?]” (= drzewo rąbać?), „ziechał [?]” (= zjechał), „Szewczyński [?]” (w rkp. „Szewczyński”/„Rzewczyński”).
„Morachwa” = Murafa (por. akty o dominikanach murafskich – „Murachwiański”); Joachim (Karol) Potocki, podczaszy litewski, dziedzic klucza murafskiego. „Cyrkumskrypcya” – opisanie (oskarżenie) w aktach; Mokrzycki był wcześniej oskarżony przez stronę przeciwną w grodzie winnickim. „Pni” – pni (pniaków).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17IX 1770 Tomasz Mokrzycki, wojski winnicki, ponawiając dawniejsze manifesty, protestował przeciw Joachimowi Potockiemu, podczaszemu litewskiemu, ekonomowi murafskiemu Ostrowskiemu, leśniczemu Gołogowskiemu i innym, że z gromadami murafską i kurbowiecką [?] (kilkaset osób) najechali gwałtem jego sianożęci (należące od dawna do wsi Stwinice [?]), zabrali siano, resztę stratowali wozami, końmi i bydłem, ścięli na sianożęciach 20 dębów i wywieźli do Murafy, niszczą las należący do wsi i dopuszczają się innych gwałtów, a nadto bezpodstawnie oskarżyli go w grodzie winnickim. Woźny Teodor Szewczyński [?] zeznał, że 23 VI 1770 z dwoma szlachcicami (Piotrem Stwinczyńskim [?] i Józefem Świdnickim) oglądał na gruntach stwinieckich [?] pnie 20 świeżo ściętych dębów, o których słyszał, że zawieziono je do Murafy.
Akt nr 954
Areszt poddanych zbiegłych z Pikowa do Koranówki [?] z rekwizycji ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego – relacja woźnego Jakuba Jankowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 IX 1770 (areszt 13 IX 1770), Winnica
Karty / skanyk. 605v (skan 0608, strona lewa – od y≈1460) – k. 606 (skan 0608, strona prawa – do y≈1640)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 605v (skan 0608, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Septembris Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem
5protunc Namiesnikiem Burgr. y Wiceregentem
6Grodz. Winn. przysięgłym. Stanowszy Oczewisto
7Woźny Grtt Wwa Bracł. y Jnnych Opa[trzny Jakub]
8Jankowski w moc wierney Relacyi Swo[iey dobro-]
9wolnie zeznał, iż On Roku teraznieyszego [Tysiąc]
k. 606 (skan 0608, strona prawa)
1Siedmset Siedmdziesiątego Dnia Trzynastego Września
2na Rekwizycyą JO. X. Jmci Antoniego Lubomirskiego Wo-
3iewody Lubell. Dobr Miasta Pikowa z przyległosciami Dzie-
4dzica, maiąc przy Sobie Stronę Szlachty Urr. Jchmciow
5Panow Jozefa Jaworskiego, Pawła Jakubowskiego evi-
6dentioris testimonij gratiâ do tego Aktu użytych zie-
7chał do Dobr Wsi Koranowki [?], w Wwie Bracł. Powie-
8cie Winn. a Włosci Umańskiey Sytuowanych, gdzie bę-
25Ktorym Woźny Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczyw-
26szy się prawdziwą przed Urzędem ninieyszym Arestu
27Swego, uczynił, y zeznał Relacyą. Woźny nieumieią-
28cy pisać znak Krzyża S. kładnie Jakub Jankowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: ex requisitione – z rekwizycji (na żądanie); evidentioris testimonii gratia – dla wyraźniejszego świadectwa; benevole – dobrowolnie. „Wina prawna” – kara (wadium) przewidziana prawem; „Assawuła” = osauł (asawuła, starszy wiejski/kozacki).
Odczyty niepewne: „Koranowka [?]” (wieś w powiecie winnickim, we włości umańskiej), „mieszkańcow [?]” (w rkp. raczej „mieszkańcow”/„niewolnych [?]”), imiona „Mandzinka [?]”, „Musiatinka [?]”, „Jacha [?] Kutyka [?]”, „Szczerbaka [?]”, „Chimicza [?]”, posesorka „Trzębowiecka [?]”. Uszkodzony prawy dolny róg k. 605v – końcówki 3 wierszy uzupełnione w nawiasach [ ] wg formuły i podpisu woźnego.
Antoni Lubomirski (1718–1782), wojewoda lubelski, dziedzic Pikowa.
Streszczenie
13IX 1770 woźny Jakub Jankowski, na żądanie ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, dziedzica Pikowa, ze szlachtą Józefem Jaworskim i Pawłem Jakubowskim, zjechał do wsi Koranówka [?] (pow. winnicki, włość humańska) i zaaresztował osiadłych tam poddanych zbiegłych z Pikowa z żonami, dziećmi, dobytkiem i sprzętami (wymieniono ok. 20 osób: Anton Sydorenko, Hryćko Mandzinka [?], Matwij Derewlanka, Iwan Hołubiec, Martyn Musiatinka [?], Dmitro Kuczer, Andry Gargan, Iwan Krawiec, Jach [?] Kutyk [?], Petro Hajdaj, Andrej Hajdajenko, Zachar Konowat czyli Szczerbak [?], Ławryn Krawczuk z bratem Stepanem Chimiczem [?] i dwoma synami, Orlik Tkacz, Semen Mielnik, Andrej Lewada z bratową wdową) – u posesorki Trzębowieckiej [?], wójta, osauła i gromady, pod karami prawnymi do rozprawy sądowej; areszt przyjęli, deklarując zatrzymać zbiegów. Relację zeznał 17 IX 1770.
Akt nr 955
Remanifestacja Janiszewskich, skarbników mozyrskich, i małoletnich sukcesorów Lemieszówki przez plenipotenta Józefa Kaczorowskiego przeciw Stanisławowi Kostce i Franciszce z Kondrińskich [?] Bielskim, miecznikom czernihowskim, Marcinowi Bielskiemu i in. – o gwałty, zajęcie wołów i sianożęci, oraz przeciw woźnemu Grzegorzowi Okulnickiemu [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 606 (skan 0608, strona prawa – od y≈1690) – k. 607 (skan 0609, strona prawa – do y≈1230)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 606 (skan 0608, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Septembris Dwudziestego Czwartego Dnia.
3[Przed Urzędem] y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnick.
10iedynie czawaiąc [?] na zgubę, y Utratę Substancyi Pre-
11zentował, y Jnne niesłychane krzywdy, y naiazdy
12codziennie czyniąc, na Samychże Wiell. Comparentis
13Pryncypałow przechwalaiąc się Ludzi Lemieszowskich
14łapać karą y bić dopuszczaią. Oco powtornie pnie Duo-
15na y pko Wiell. tymże Obżałowanym remanifestuie się,
16y tak o podzielania Wiolencyi, Naiazdow, Zaprowadza-
17nie Sianożęci contra praenominatos Jnculpatos, ia-
18ko też y pko Woźnemu Opatrznemu Grzegorzowi Okul-
19nickiemu [?] wiarołomnemu protestuie się. J. Kaczorowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; vigore iurium sibi servientium – na mocy przysługujących sobie praw; primo … secundo ad praesens – z pierwszego (męża) … z drugiego, obecnie; quovis titulo – z jakiegokolwiek tytułu; ab evo – od wieków; contra praenominatos inculpatos – przeciw wyżej wymienionym obwinionym.
Tytuł w rkp.: „S. M.” = skarbników mozyrskich; „M. C.” = miecznikom czernihowskim. Dolna część k. 606 (zaciek, łata) i prawy dolny róg k. 606v uszkodzone – początki 3 wierszy na k. 606 uzupełnione wg formuły, końcówki ostatnich 6 wierszy k. 606v nieczytelne. Odczyty niepewne: „Galiczowey [?]”/„Galiczu [?]” (pierwszy mąż Tekli; w akcie 956 „Primo Galiczowey [?]”), „Lulince [?]”, „Kondrinskich [?]”, „Mieczn. Nurskie. [?]” (tytuł Marcina Bielskiego), „ab evo niezbędnie [?]”, „kosmus [?] waryt[…]”, „dyskwizycyi [?]”, „czawaiąc [?]”, „pnie Duona [?]” (może „pomienionym”), woźny „Okulnicki [?]” (w rkp. „Okutnicki”/„Oklutnicki”).
„Haydaie” – hajducy (strażnicy, pasterze dworscy); „licencyował” – pozwolił; „morzył” – głodził (woły), następnie przypędził je do grodu jako rzekomą szkodę (prezenta) i kazał swemu woźnemu zeznać fałszywą wizję.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
24IX 1770 Józef Kaczorowski, plenipotent Michała i Tekli z Dąbrowskich (1° Galiczowej [?]) Janiszewskich, skarbników mozyrskich, oraz małoletnich sukcesorów zm. Stanisława Galicza [?] – zastawnych i dożywotnich posesorów wsi Lemieszówka, ponawiając dawne manifesty, wniósł remanifestację przeciw Stanisławowi Kostce i Franciszce z Kondrińskich [?] (1° Krechowieckiej) Bielskim, miecznikom czernihowskim, posesorom wsi Lulince [?], Marcinowi Bielskiemu (bratu Stanisława) i ich ludziom: zbrojnie, w kilkadziesiąt koni najechali sporne od dawna grunty Lemieszówki, zajęli pasące się stado wołów i zapędzili do Lulinców, kazali powiązać i bić hajduków, zajęli sianożęci lemieszowskie, wypuścili na nie stada wołów i wytratowali siano (została jedna kopa), a pędząc zajęte woły przez swoje łąki i zboża, kazali swemu woźnemu Grzegorzowi Okulnickiemu [?] zeznać w grodzie fałszywą wizję szkody; woły kilka dni głodzili i przypędzili do grodu; grożą chwytaniem i biciem ludzi lemieszowskich. Protestuje także przeciw woźnemu jako wiarołomnemu.
Akt nr 956
Protestacja Janiszewskich, skarbników mozyrskich, i małoletnich sukcesorów Galicza [?] (przez plenipotenta Józefa Kaczorowskiego) przeciw Jakubowi Szczymarnowskiemu [?], plenipotentowi wojewodów lubelskich, i Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi klucza pikowskiego – o pretensje do Lemieszówki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 607 (skan 0609, strona prawa – od y≈1240) – k. 607v (skan 0610, strona lewa – do y≈1630)
21większey Osiadłosci coraz przychodzą, y zabudowa-
22nia, łapiąc Prawa y Annihiluiąc chcąc do Swo-
23ich Dobra Wieś Lemieszowkę, z pod Prawa tak Do-
24żywotniego iako y Zastawnego wyrwać, Summy
25należące tylko prezentuią, y na One Akcepta [?] od
26mieniaiących Sposobu Osob odpowiedzi przymo-
27wią, naiazdy czynią, y czynić oswiadczaią się, o-
28co Salva manente huius Manifestationis me-
29lioratione si opus fuerit iterato manifestuie
30y protestuie się. Vice Jozef Kaczorowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: et ex speciali commissione – i z osobnego zlecenia; ad praesens – obecnie; nullo habito praetextu – nie mając żadnego pozoru (podstawy); vi et violento modo – siłą i gwałtownie; ut supponitur – jak się przypuszcza; salva manente huius manifestationis melioratione si opus fuerit – z zastrzeżeniem poprawienia tej manifestacji, jeśli zajdzie potrzeba; iterato – ponownie; vice – w zastępstwie (podpis plenipotenta).
Dolna lewa część k. 607 (zaciek, łata) – początki 2 ostatnich wierszy przed końcem strony nieczytelne. Odczyty niepewne: „Szczymarnowski [?]” (w nagłówku „Szczy-/marnowskiemu”), „Galiczowey [?]” (por. akt 955; na skanie 0610 prawa „Stanisława … Galicza”), „zrne [?]”, „Ubrazkliwe [?]” (może „obraźliwe”), „waruiąc się [?]”, „nauszczaiąc [?]”, „Akcepta [?]”.
„Woiewodowie Lubelscy” – książę Antoni Lubomirski, wojewoda lubelski, i jego żona; dziedzice klucza pikowskiego (por. akt 954).
Streszczenie
24IX 1770 Józef Kaczorowski, plenipotent Michała i Tekli z Dąbrowskich (1° Galiczowej [?]) Janiszewskich, skarbników mozyrskich, i małoletnich sukcesorów (z pierwszego małżeństwa), dożywotnich i zastawnych posesorów wsi Lemieszówka, protestował przeciw Jakubowi Szczymarnowskiemu [?], samozwańczemu plenipotentowi wojewodostwa lubelskich (Lubomirskich), i Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi klucza pikowskiego: bez podstawy roszczą pretensje do Lemieszówki, oczerniają jego mocodawców w grodzie winnickim, prawdopodobnie bez wiedzy książąt podburzają ludzi lemieszowskich do nieposłuszeństwa i zakazują im odrabiania powinności, chcą wyrwać wieś spod prawa dożywotniego i zastawnego, prezentują jedynie należne sumy, grożą najazdami.
Akt nr 957
Remanifestacja Tekli z Dąbrowskich Janiszewskiej, skarbnikowej mozyrskiej, i małoletnich sukcesorów Stanisława Galicza [?] (przez plenipotenta Józefa Kaczorowskiego) przeciw Janowi [?] Galiczowi [?], podwojewodziemu bracławskiemu – o cyrkumskrypcję, zabór schedy po Turczynowiczu [?] i areszt sumy
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 [?] IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 607v (skan 0610, strona lewa – od y≈1640) – k. 608v (skan 0611, strona lewa – do y≈2030)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 607v (skan 0610, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset, Siedmdziesiąte[go]
2Miesiąca Septembris Dwudzie[stego …]
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi [Grodzkiemi]
k. 608 (skan 0610, strona prawa)
1Winnickiemi y Przedemną Michałem Jedleckim Na-
2miesnikiem Burgrabstwa Grodu Winnickiego Przy-
3sięgłym. Comparens Personaliter Urodzony Jmć Pan
4Jozef Kaczorowski Wiell. Jmć Pani Tekli z Dąbrow-
5skich Primo Galiczowey, Secundo ad praesens Jani-
6szewskiey Skarbn. Mozyr. y pozostałych po niegdy
7S. P. Wiell. Stanisławie Mieczn. [?] Galiczu P. P. Ma-
8łoletnych Łukasza, Stefana Successorow, Dobr Wsi
9Lemieszowki wraz z Wiell.ną Matką swoią, doży-
10wotnich y Zastawnych Possessorow, Jmieniem, y z wy-
11raźney woli solennie na y pko Wiell. Antoniemu [?]
22y oto: Jż Wiell. Podwoie. Bracł. iako kiedy post
23Fata Wiell. Turczynowicza [?], Wuia swegoż zie-
24chawszy do Dobr Wsi Lemieszowki, tak za-
25raz z niegdy Wiell. Stanisławem Galiczem P. P.
26Bratem swoim rodzonym zgodziwszy się
27Sukcessyą należącą podzielić [?], y wszytkie
28rzeczy tak ruchome iako y nieruchome na O-
29be swoie przypadłe zabrał, y do Dobr swoich
30w Litwie zaprowadził, gdzie wszytko ad sui
31Libitum rozporządziwszy, y hoynie poroździaw-
32szy powtore [?] tak do Sukcessyi S. P. Wiell. Turczy-
33nowicza pretentuiąc się [?], quo ad sui sortem [?],
34wzięta [?] chcąc resztę należycie zabrać, y przez Ma-
35nifest wyswiadcza się [?], iako też y do pozostałey po-
36[…] Panie [?] Bracie swoim rodzonym
37[…]zdaiąc [?] na pozostałych Successorow,
38[…] y wdzięcznie [?], iako z czasow
39[…]szłe do Lemieszowki roszcząc
40[…] Successyi potrzyw- [?]
41[…]
k. 608v (skan 0611, strona lewa)
1dzenie [?], Już po smierci Wiell. Podczaszy [?] Pare [?] Brata
2swego rożne rzeczy tam ex Sorte Successionali quan-
3ctam [?] ustawne [?] po onymże pozostałe pokrzywdzaiąc [?]
4pozostałych Successorow y Wiell. Comptts Pryncy-
5pałkie, tudzież konie kazawszy z stani [?] powypro-
6wadzać zabrał, y do tych czas One trzyma, y nawyżu-
7cie [?] Substancyi Urodz. Komparenta Pryncypał-
8kie y Wiell. Synowcow Swoich rożnych usiłuiąc
9tak Prawnych iako y nieprawnych sposobow gdzie
10dzie swoim Manifestem Dnia Dziewiętnastego
11Junij w Grodzie tuteyszym podanym Sat Crudo [?]
12Calamo opisał, abusum w dożywociu zadaiąc
13oczernił, na ostatek na ostatek pokrzywdzenie
14pozostałych Successorow Wiell. Matki onychże
15zarzucić umie [?] y waży się mniey nato dbaiąc
16iż sam wziąwszy z pod dożywocia na skrypt [?] tyż [?]
17pozostałey summy Czerwonych Złł. Sto kilka
18Dziesiąt oddać niechce y prowizyi należącey nie
19wypłaca, a do tego iescze summę na zastaw
20daną y na Dobrach wsi Lemieszowce ubezpie-
21czoną nescitur quo ausu Arestował, y do wy-
22cisnienia z pomienionych Dobr niemaiąc żad-
23nego Prawa sobie służącego uczyniwszy Cessyą
24w Grodzie Lubelskim JO. X. Lubomirskie-
25mu W. Lubel. namawiać y do podzielania rożnych
26krzywd pobudza co wczasie insinuacya [?] w Sądzie [?]
27dowiedziona będzie o co wszystko et Principaliter [?] o
28nienależyte Arestowanie Summy w Skarbie JO.
29X. Jmci Woiewody Lubelskiego o nieoddanie Sum-
30my na Skrypt wziętey y wszystkie wyżey wyra-
31żone krzywdy Jmieniem Wiell. Pryncypałki
32y WW. Pozostałych Successorow na y pko temuż Wiell.
33Jmć Panu Galiczowi Podwoie. Bracł. oświad-
34czaiąc prawnie Wiell. Pryncypałki upomn[…] [?]
35protestuie [y] powtore [?] remanifestuie się J. K[aczorowski mpp] [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; post fata – po śmierci; ad sui libitum – według swego upodobania; quo ad sui sortem – co do swojej części (schedy); ex sorte successionali – z części spadkowej; sat crudo calamo – dość surowym (ostrym) piórem; abusum – nadużycie; nescitur quo ausu – nie wiadomo jaką śmiałością (z jakim prawem); et principaliter – a głównie.
Akt pisany inną, niestaranną ręką (pismo rozmazane, nierówne); dolna część k. 607v i lewy dolny róg k. 608 zniszczone zaciekiem i podklejone – początki 6 ostatnich wierszy k. 608 i koniec daty (dzień) nieczytelne; data prawdopodobnie 24 IX 1770 (jak akty 955–956; namiestnik M. Jedlecki). Odczyty bardzo niepewne: imię obżałowanego („Antoniemu [?] Janowi [?]”), „Mieczn. [?]”, „Turczynowicz [?]” (wuj rodzeństwa Galiczów), „Burgr. [?] Winn. [?]”, „Podczaszy [?] Pare [?]”, „insinuacya [?]”. „P. B.” w tytule = podwojewodzi bracławski; „P. P.” (przy zmarłym Stanisławie) – pozostałych (sukcesorów) [?].
Por. akty 955–956 (te same sprawy Lemieszówki; Janiszewscy, skarbnikowie mozyrscy). Galicz, podwojewodzi bracławski, uczynił cesję (prawa do sumy) w grodzie lubelskim na rzecz ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego (stąd pretensje klucza pikowskiego – akt 956).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
24[?] IX 1770 Józef Kaczorowski w imieniu Tekli z Dąbrowskich (1° Galiczowej, 2° Janiszewskiej, skarbnikowej mozyrskiej) i jej małoletnich synów Łukasza i Stefana, sukcesorów zm. Stanisława Galicza, dożywotnich i zastawnych posesorów Lemieszówki, wniósł remanifestację przeciw Janowi [?] Galiczowi, podwojewodziemu bracławskiemu, bratu zmarłego i stryjowi małoletnich: po śmierci wuja Antoniego Turczynowicza [?] Galicz, zgodziwszy się z bratem na podział spadku, zabrał wszystkie ruchomości i wywiózł do swoich dóbr na Litwie, a po śmierci brata zabrał dalsze rzeczy i konie; manifestem z 19 VI 1770 oczernił w grodzie winnickim wdowę, zarzucając jej nadużycia w dożywociu; sam nie oddaje ponad stu kilkudziesięciu czerwonych złotych wziętych na skrypt ani prowizji, zaaresztował sumę zastawną zabezpieczoną na Lemieszówce, a cesją uczynioną w grodzie lubelskim na rzecz ks. Antoniego Lubomirskiego, wojewody lubelskiego, podburza go do wyzucia małoletnich z dóbr. Protestuje głównie o areszt sumy w skarbie wojewody i nieoddanie sumy ze skryptu.
Akt nr 958
Manifestacja Jana Byczkowskiego w imieniu Józefa Szpendowskiego, skarbnikowicza owruckiego, dziedzica Rajgrodu, przeciw Michałowi Jełowieckiemu, staroście bracławskiemu, ks. Jełowieckiemu, proboszczowi bracławskiemu, ekonomowi Janowi Broniakiewiczowi i licznym gracjalistom, kozakom i chłopom starostwa bracławskiego – o gwałtowne najazdy na grunty rajgrodzkie, zabór koni, wołów i stada, z relacją woźnego Michała Rudzińskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 IX 1770, Winnica
Karty / skanyk. 608v (skan 0611, strona lewa – nagłówek od y≈2030) – k. 612 (skan 0614, strona prawa – do y≈560)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 608v (skan 0611, strona lewa)
1[…]
k. 609 (skan 0611, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedemdziesiątego
2Miesiąca Septembris Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz.
4Winnickiemi y Przedemną Michałem Jedleckim
5Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu Winn.
6Przysięgłym. Stawiwszy się Osobiscie Ur.
7Jegomość Pan Jan Byczkowski Jmieniem y
8z wyraźney woli Wiell. Jmci Pana Jozefa Szpen-
9dowskiego Skarbnikowicza Owruckiego Dobr
10Miasta Raygroda mocą Prawa natury Dzie-
11dzica ostrzegaiąc całosci Grontow własnych
12Raygrodzkich a gwałtownym Naiazdom zapo-
13biegaiąc uroczyscie na y pko Wiell. Michałowi
14Jełowieckiemu Staroscie Bracł., tudzież Wiel.
15Jmci Xiędzu Jełowieckiemu Proboszczowi Bracł.
16a na mieyscu W. Sty Bracł. tymże Starostwem
17Bracł. władnącemu y Ur. Janowi Bronia-
18kiewiczowi rzeczonego Stwa Bracł. Ekono-
19mowi wszelkie gwałtownosci pełnić y wyko-
20nywać zwykłemu, iako też Wiell. Szpendowskiey
21Cześnikowey Żydmirskiey [?] Dobr Części Ostołopowa [?] pra-
22wem swoim Possessorce Matce, y Wiell. Sta-
23nisławowi Szpendowskiemu Cześnikowiczowi
24Żydmirskiemu [?] Synowi tejże Części Ostołopowa [?]
25Nazdziercemu [?] oraz Ur. Jakubowi Brzostow-
26skiemu Szlachty Samczynieckich [?] Gracyalis-
27tow Namiesnikowi swego Jmienia [?] Karczewskie- [?]
22przytomnosci Urr. Jchmciow PP. Gabryela Pawłowskiego
23y Franciszka Ormińskiego [?] dla tym większey wiary
24do tego Aktu użytych Podeszłka [?] Cisawego [?] Łysego
25za Złł. P. osm Podeszłka Karego za Złł. P. osm Pod-
26eszłka Szpakowatego za Złł. P. szesnascie Podeszł-
27ka Karego Starego za Złł. P. pięc Klacz Szpako-
28watą za Złł. P. szesnascie klacz Gniadą Starą
29za Złł. P. osm klacz Zbarogniadą [?] za Złł. P. osm
30Klacz Gniadą Starą za Złł. pięć klacz Źrebną [?] Gnia-
31dą za Złł. P. sześć Wołow cztery każdy po Złł. P. […]
32otaxował a otaxowawszy Szlachtą sobie przytom-
33ną Oświadczywszy się przedemną Urzędem Ta-
34xy swoiey uczynił y zeznał Relacyą. Pod […]
35przez Zakłone [?] podłeżdki [?] y woły przez […]
36zowane Jmieniem Wiell. Pryncy[pała swego Ur. …]
37bie odebrał y zwyrzeczonych [?] Urząd niew[…]
38[…]
k. 612 (skan 0614, strona prawa)
1tował. Jan Byczkowski. Woźny nieumieiący pisać
2Krzyż Swięty kładnie Michał Rudziński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Wieś Szpendowskiej, cześnikowej, pisana „Ostołopow” (w akcie 959 wyraźniej); w tym akcie odczyty ujednolicone na Ostołopów [?].
Część nazwisk poprawiona wg tekstu równoległego – akt 959 (areszt tych samych osób): Jarczewscy (nie „Szarnie Czerscy”), Plewiecki, Draczewski, Karczewski [?] senior alias Dobosz; szlachta „czynszowa” samczyniecka [?].
Łac.: in verificationem praemissorum – na potwierdzenie powyższego; in sequestro officii – w areszcie (przechowaniu) urzędu; hac formalia – tymi słowy.
Akt pisany niestaranną, rozmazaną ręką (jak akt 957); dolne części k. 609v–611v zniszczone zaciekiem i podklejone – końcówki i początki kilku wierszy na każdej stronie nieczytelne; nagłówek aktu na k. 608v częściowo zniszczony (tytuł odczytany fragmentarycznie). Bardzo wiele odczytów niepewnych, zwłaszcza imion i przezwisk kozaków i chłopów, nazw „Ostołopów [?]”, „Samczyńce [?]”, „Horodnica [?]”, tytułu „Cześnik Żydmirski [?]” (może żytomierski) oraz kwot taksy koni.
„Filipowie” (Filiponi) – staroobrzędowcy; kazano im udawać Dońców (kozaków dońskich, tj. wojsko rosyjskie); „Gracyaliści” – szlachta osiadła na gruntach starostwa (z łaski starosty), obowiązana do służby; „Prosa” (Las Prosa [?]) – może pole prosa; „Tłoka” – pastwisko [?]; „podeszłek” – źrebak / młody koń; „klacz źrebna” – źrebna klacz. Powietrze (zaraza) w 1770 r. utrudniało dowóz pojmanych do grodu; ks. Jełowiecki wezwał komendę moskiewską z Bracławia i o północy najechał zamek rajgrodzki.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27IX 1770 Jan Byczkowski w imieniu Józefa Szpendowskiego, skarbnikowicza owruckiego, dziedzica miasta Rajgrodu, wniósł manifestację przeciw Michałowi Jełowieckiemu, staroście bracławskiemu, ks. Jełowieckiemu, proboszczowi bracławskiemu (zarządzającemu starostwem pod nieobecność starosty), ekonomowi Janowi Broniakiewiczowi, Szpendowskiej, cześnikowej żydmirskiej [?] (posesorce części Ostołopowa [?]) i jej synowi Stanisławowi, namiestnikowi szlachty gracjalistów samczynieckich [?] Jakubowi Brzostowskiemu oraz kilkudziesięciu wymienionym z imienia szlachcicom-gracjalistom, kozakom starostwa bracławskiego i chłopom odolskowskim [?]. Zarzuty: starosta kazał ludziom ze starostwa (filiponom przebranym za Dońców) skosić zielone żyto ozime na gruncie rajgrodzkim (kilkaset kop) i zwieźć do Horodnicy [?] – szkoda na kilka tysięcy zł; Stanisław Szpendowski zajął bydło z pastwiska rajgrodzkiego; na pisemny rozkaz proboszcza Brzostowski z uzbrojoną szlachtą i kozakami starostwa wraz z Szpendowskim najechał pastwisko rajgrodzkie, zajął całe stado i konie i zapędził do Ostołopowa [?], kazał rznąć barany; potem zajętymi wołami najechano las (pole?) rajgrodzki, strzelano do robotników, postrzelono Pelipa Oranicza [?] w rękę przy gubernatorze rajgrodzkim Chrzanowskim, poraniono konia; gdy gromada rajgrodzka pojmała kilku napastników, ks. Jełowiecki z komendą rosyjską z Bracławia o północy najechał zamek rajgrodzki, budząc dziedzica i grożąc mu. Na potwierdzenie plenipotent przedstawił w grodzie pojmanych napastników (pozostawionych w areszcie urzędu) oraz 11 zabranych koni i 4 woły; woźny Michał Rudziński w obecności Gabriela Pawłowskiego i Franciszka Ormińskiego [?] otaksował konie (po 5–16 zł) i woły.
Akt nr 959
Areszt w Bracławiu i w Ostołopowie [?] gwałtowników (gracjalistów, kozaków i chłopów) z rekwizycji Józefa Szpendowskiego, skarbnikowicza owruckiego, dziedzica Rajgrodu – relacja woźnego Jana Sawickiego (ostatni akt księgi)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 IX 1770 (areszty 15 i 17 IX 1770), Winnica
Karty / skanyk. 612 (skan 0614, strona prawa – od y≈560) – k. 612v (skan 0615, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 612 (skan 0614, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedemdziesiątego
2Miesiąca Septembris Dwudziestego Siodmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz. Winn.
4y Przedemną Michałem Jedleckim Namies-
5nikiem Burgrabstwa Grodu Winnickiego Przysię-
6głym. Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wwa
7Bracł. y Jnnych Opatrz. Jan Sawicki w moc
8wierney Relacyi swoiey dobrowolnie zeznał, iż on
9Roku y Miesiąca na Akcie wyrażonych Dnia
10piętnastego na prawne wezwanie Wiell. Jozefa
11Szpendowskiego Skarbnikowicza Owruckiego Dobr
12Miasta Raygroda mocą Prawa natury Dziedzi-
13ca maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary
14godnych Urr. Jchmciow PP. Woyciecha Zawadzkie-
15go y Stefana Smereczyńskiego dla tym większey
16wiary do tego Aktu użytych, był w Dobrach miey-
17scie [?] Sty [?] Bracławskiey gdzie będąc Urr. Jchmciow
Łac.: ad affectationem – na żądanie; submittowali się – poddali się (zobowiązali).
Ostatni akt księgi 44-1-5 (k. 612 opisana u góry „Pagina Ultima”). Na k. 613 (skan 0615, strona prawa) – poświadczenie z 1835 r. po rosyjsku z pieczęcią lakową: Komisja Najwyżej ustanowiona dla uporządkowania ksiąg metrykalnych i aktowych w guberniach kijowskiej, wołyńskiej i podolskiej przesznurowała i opieczętowała numerowanych 612 kart (dnia 26 … 1835), podpisy członków komisji i sekretarza gubernialnego – element archiwalny, nie akt księgi (nie transkrybowany).
Akt jest tekstem równoległym do aktu 958 (lista tych samych gwałtowników) – posłużył do poprawy odczytów w 958. Nazwa wsi pisana „Ostołopow” (w 958 najpierw odczytana „Odolsków [?]”). Dolny prawy róg k. 612 i k. 612v zniszczone zaciekiem. Bardzo wiele imion chłopów i kozaków odczytanych niepewnie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27IX 1770 woźny generalny Jan Sawicki zeznał, że na wezwanie Józefa Szpendowskiego, skarbnikowicza owruckiego, dziedzica Rajgrodu, w obecności szlachty Wojciecha Zawadzkiego i Stefana Smereczyńskiego, 15 IX 1770 w Bracławiu zaaresztował u komisarza starostwa bracławskiego Broniakiewicza oraz u wójta i gromady bracławskiej licznych szlachciców-gracjalistów czynszowych samczynieckich [?] (namiestnik Jakub Brzostowski, senior Karczewski alias Dobosz, Jarczewscy, Jarocy, Podhorodeccy i in.), kozaków i filiponów – najeźdźców gruntów rajgrodzkich (por. akt 958), a 17 IX we wsi Ostołopów [?], w części Szpendowskiej, cześnikowej żydmirskiej [?], zaaresztował u wójta (osauła) jej sługi (Hałuziński, Dzierżaczeński [?]) i chłopów; aresztowanych przyjęto do rozprawy sądowej.
Akt nr 960
Manifestacja Zofii z Pulimowskich [?] Benetowej, wdowy po Józefie Benecie, chorążycu [?] świętorzyskim [?], i jej synów przeciw stryjom i krewnym Benetom, współdziedzicom Zarwanicy – o gwałty, zabór dworu, zboża, siana i ruchomości (luźna karta z I 1769 r., wszyta na końcu księgi)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[I 1769 ?], Winnica
Karty / skanyk. 614 [?] (skan 0617 – luźna karta) – k. 614 (skan 0616, strona prawa – do y≈560)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 614 [?] (skan 0617 – luźna karta, strona z numerem marginalnym „614”)
1[…]
2[Roku …] [?]
3[Miesiąca …] [?]
4Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod[zkiemi Winnickiemi y przedemną …]
5[…] y manifestuiąc się de nullitate wszelkich Tranzakcyi y Juwi[…]
6[…] Dzieci ac Ratione Emipost [?] Jure agere Offeruie [?]
7[…] iterato suo et quorum supra nomine queritur et manifestatur.
8Zofia Benetowa mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; pro principali – w imieniu mocodawcy; mobilia – ruchomości; splendida argenteria – kosztowne srebra; de nullitate – o nieważność; iure agere offert – ofiaruje się dochodzić prawem; iterato suo et quorum supra nomine queritur et manifestatur – ponownie w swoim i wyżej wymienionych imieniu skarży się i manifestuje.
Luźna karta (k. 614, skany 0617 i 0616 prawa), pisana inną, niestaranną ręką, wszyta na końcu księgi po „Pagina Ultima” (k. 612) i poświadczeniu komisji z 1835 r. (k. 613). Data nieczytelna (góra karty zniszczona); następny akt na tej karcie (961) ma datę 27 I 1769 i namiestnika Antoniego Jałowickiego, więc i ten pochodzi zapewne z I 1769 r. Górna część obu stron zniszczona zaciekiem i ubytkami papieru; bardzo wiele odczytów niepewnych lub niezrozumiałych – transkrypcja orientacyjna.
Odczyty niepewne: „Pulimowskich [?]”, „Chorążyca [?] Świętorzyskiego [?]”, „Bylowska/Bylowski [?]”, „Podst. [?] Bracł.” (podstoli bracławski?), „Swiętorzyskim [?]” (może „Świętokrzyskim”), wiele wyrazów w środkowej części karty (nieporządnie zapisanych). „Wtrynie [?] … y Miarki” – może miarki (młynowe); „Karczma Stanowa” – karczma wspólna.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Zofia z Pulimowskich [?] Benetowa, wdowa po Józefie Benecie, w imieniu swoim i synów Jana i Stanisława, dziedziców części Zarwanicy, oraz Bogumiły Bylowskiej [?] i jej synów Romana i Stanisława, ponawiając dawniejsze manifesty, skarżyła się na współdziedziców Zarwanicy – Benetów: pozbawili jej część udziału w młynie, lesie i karczmie, zabrali pole, siano (10 wozów), sad poddanemu Markowi [?], którego pogróżkami zmusili do ucieczki, grozili spaleniem dworu, strzelali, straszyli dzieci, wyrąbują las, przywłaszczyli wspólne użytki; nadto po śmierci Jerzego Beneta, starosty świętorzyskiego [?], regenta mińskiego, brata Ignacego (ojca jej męża?), z pominięciem naturalnych sukcesorów zabrali na Litwie ruchomości (srebra, broń, suknie, cynę, miedź) wartości ponad 20 000 zł i podzielili między siebie. Manifestuje się o nieważność wszelkich transakcji i ofiaruje dochodzić praw sądownie.
Akt nr 961
Manifestacja Macieja Matkowskiego [?], podczaszyca [?] bracławskiego [?], przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi pikowskiemu, i Żydowi Dawidowiczowi, arendarzowi pikowskiemu – o zatrzymanie stada koni w zamku pikowskim (luźna karta z I 1769 r., wszyta na końcu księgi)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 I 1769, Winnica
Karty / skanyk. 614 (skan 0616, strona prawa – od y≈560)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 614 (skan 0616, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Dziewiątego
2Miesiąca Januarij Dwudziestego Siodmego Dnia
3[P]rzed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną
5[Wi]nn. Comparens personaliter W. Jmć Pan Maciey Matkowski [?]
6[…] Dobrzyniecki [?] na y pko Ur. Jmć Panu Jozefowi Poznańskie-
7[mu Gu]bernatorowi [?] y Niewiernemu Jckowi [?] Dawidowiczowi Ob-
8[…]atelowi [?] y Arendarzowi przeszłemu Pikowskim uroczyscie ma-
9[nif]estował się oto: Jż Wiell. Manifestans prowadziwszy przez
10Dobra Pikowskie w Roku niedawno przeszłym Stadniczą
11[…]to [?] Sześćdziesiąt Kamieni [?] do Dobr swoich w Szpiro- [?]
12[…]kie [?] gdzie dla nastąpioney naprzod [?] Rezolucyi nie
13[mo]gąc już samą Drogą do zamierzonego prowadzić
14[mi]eyscu [?] u Jmć Pana Poznańskiego Gubernatora Pikow-
15[ski]ego uprosił, aby z wspomnionym Stadem mogł to
16[…] na miejscu [?] bezpiecznieyszym Jako Obżałowan[y]
17[…] z nimi [?] Oświadczenia dobrego Afektu ku W. Ma-
18[ni]festantowi Tenże Stado w Zamku Pikowskim
19[prze]chować pozwolił, y na Łożowanie [?] dla Lep-
20[sz]ego Bezpieczeństwa temuż W. Zakazcemu [?] się
21[…]f [?] Dokument czyli Rewers. Po ktorym złożeniu
22[…] wnyżu [?] y odebraniu Rewersu tenże Manifestans
23[dla Ru]chawszey [?] poprawienia Drogi to Samo Stado wiosną
24[odebrać y] zaraz na Wiosnę po tenże Stado przyiechał
25[…]it [?] y odebrać go zamyslał, tedy publiczne nie-
26[bez]pieczeństwo y zamieszanie w Kraiu tuteyszym
27[…] rychło [?] Jechać zabronito [?] y do tych czas ten Jnte-
28[…]ciel [?] adwers [?] musiał Jmć Pan Poznański wiedząc że żadney
29[…] o tem Stadzie nie ma ochoty [?] a podobno może
30[…] ninieyszy Manifestans ale Dobra we Włosci
31Humańskiey
Objaśnienia i tłumaczenia
Łac.: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście.
Luźna karta wszyta na końcu księgi (po k. 612 „Pagina Ultima” i poświadczeniu z 1835 r.), z I 1769 r. (namiestnik Antoni Jałowicki – w rkp. „Jakowicki”, jak często w 1769 r.). Lewy brzeg strony wszyty w grzbiet / zatarty – początki wierszy nieczytelne (uzupełnienia w [ ] przypuszczalne). Tekst urywa się na końcu strony („…Dobra we Włosci Humańskiey”); dalszy ciąg nie zachował się w skanach – akt niekompletny.
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta „Matkowski [?]” (w tytule „Mathowskiego”), jego tytuł „P. P. B. [?]” / „Dobrzyniecki [?]”, „Jckowi [?] Dawidowiczowi”, „Stadniczą … Sześćdziesiąt Kamieni [?]” (może „Stadninę … sześćdziesiąt koni”), „Szpiro-[…]kie [?]”, „W. Zakazcemu [?]” (może „Zakładającemu”). Por. Józef Poznański, gubernator klucza pikowskiego Lubomirskich, w aktach 711–713 i 956.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
27I 1769 Maciej Matkowski [?] manifestował się przeciw Józefowi Poznańskiemu, gubernatorowi pikowskiemu, i Żydowi Ickowi [?] Dawidowiczowi, byłemu arendarzowi pikowskiemu: w poprzednim roku (1768) przeprowadzając przez dobra pikowskie stado (ok. 60 koni [?]) do swoich dóbr, nie mogąc go dalej pędzić, uprosił gubernatora o przechowanie stada w zamku pikowskim, na co ten się zgodził i wydał rewers; gdy wiosną przyjechał odebrać stado, z powodu publicznego niebezpieczeństwa i zamieszania w kraju (koliszczyzna 1768) nie mógł go zabrać, a gubernator [stada nie wydaje …]. Dalszy ciąg aktu się nie zachował.