Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 23 z 24
Akty 881–920
Wpisy od 1 VIII 1770 do 9 VIII 1770
Akt nr 881
Manifestacja kahałów strzyżawskiego i woronowickiego (starsi Moszko Jakuszyński i Icko Jowelowicz [?]) in diligentia z przysięgą – o pogłówne żydowskie zapłacone w 1768 r. konfederacji barskiej (kwit regimentarza Potockiego) i bonifikację w Skarbie Koronnym
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 545v (skan 0548, strona lewa – pusta, zakreślona); k. 546 (skan 0548, strona prawa – pusta, zakreślona); k. 546v (skan 0549, strona lewa – pusta, zakreślona); k. 547 (skan 0549, strona prawa) – k. 547v (skan 0550, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 545v (skan 0548, strona lewa)
1[strona pusta, zakreślona]
k. 546 (skan 0548, strona prawa)
1[strona pusta, zakreślona]
k. 546v (skan 0549, strona lewa)
1[strona pusta, zakreślona]
k. 547 (skan 0549, strona prawa)
1Mensis Augustus, Millesimi, Septingentesimi, Septuagesimi, Anni
2Roku. Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
3Miesiąca Augusti Pierwszego Dnia,
4Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
22denta Prowincyi Ukraińskiey, Przysięgę na Rodale w
23Szkole Żydowskiey Wykonali, prosząc hoc totum Actis
24Connotari, Co y Otrzymali Ciż Comparentes Moszko Ja-
25kuszyński, Jcko Jowelowicz [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Moszko JAKUSZYŃSKI i Icko JOWELOWICZ [?] (w akcie 859 „Icko Jelowicz [?]”; tu „Jewelowicz/Jowelowicz”), starsi kahalni miasta STRZYŻAWKI, w imieniu całej gminy żydowskiej Strzyżawki (kahał obejmował także WORONOWICĘ). W 1768 r. konfederacja (barska) przymusiła kahał strzyżawski i woronowicki do zapłacenia do skarbu konfederackiego 540 zł pol. za ratę marcową pogłównego 1768 r.; komparenci przytaczają treść kwitu wystawionego 24 IV 1768 w POHREBYSZCZACH przez Potockiego, chorążego pancernego, regimentarza generalnego wojsk skonfederowanych (zapewne Joachim Potocki). Komisja Skarbu Koronnego zarządziła (dyspozycja z 7 VI 1770), by superintendenci uwzględniali takie kwity, jeśli kahały potwierdzą przysięgą ich autentyczność; komparenci złożyli więc przysięgę na Torę (Rodale) w synagodze, w obecności urzędu (?) i superintendenta prowincji ukraińskiej Marcina RAKOWSKIEGO, że kwit jest rzetelny, a suma rzeczywiście zapłacona Potockiemu – i że należy się im bonifikacja w Skarbie Koronnym. Na marginesie notka o odczytaniu z kopią (Szandyrowski [?]). Por. akt 859 (ten sam kahał – zniszczenie Strzyżawki i Woronowicy).
Odczyty niepewne: „Jowelowicz [?]”; „Szandyrowski [?]” w notce marginesowej (może pisarz grodzki); „w Zmiarkowane [?]” (może „w zmiarkowanej”/„zmniejszonej”); „Solic. [?]” – zapewne „Solito” (zwykłej roty) albo skrót statutu.
Łacina: Mensis Augustus Millesimi Septingentesimi Septuagesimi Anni – „miesiąc sierpień roku 1770” (nagłówek miesiąca w księdze); in diligentia sui cum iuramento – „dla dopełnienia swej staranności, z przysięgą”; comparentes personaliter – stawiwszy się osobiście; Rata Marcowa Anni 1768 – rata marcowa roku 1768; in serie tali – „w takim brzmieniu”; die vigesima quarta Aprilis 1768 – 24 kwietnia 1768; dico – „mówię (słownie)”; odebratum (ut acceptum) – „jako odebrane”; in eam iuramenti rotham – „według tej roty przysięgi”; bonifikacya – zaliczenie, zwrot; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; Rodale (rodał) – zwój Tory; szkoła żydowska – synagoga; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko wpisano do akt”.
Streszczenie
1VIII 1770 starsi kahalni Strzyżawki Moszko Jakuszyński i Icko Jowelowicz [?] zamanifestowali, że w 1768 r. kahał strzyżawski i woronowicki zapłacił konfederacji barskiej 540 zł pol. raty marcowej pogłównego (kwit regimentarza Potockiego z 24 IV 1768, Pohrebyszcze), i zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 zaprzysięgli na Torę w synagodze rzetelność kwitu, domagając się bonifikacji w Skarbie Koronnym.
Akt nr 882
Manifestacja Marianny z Mikulskich Pawłowskiej, wdowy po Michale Pawłowskim, podstolim czernihowskim, przeciw Stanisławowi Kordyszowi, cześnikowi winnickiemu – o nieważność wszelkich tranzakcji (kontraktu rezygnacji, donacji, kwitów) o dziedzictwo wsi Cybulów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 547v (skan 0550, strona lewa – dolna część) – k. 548 (skan 0550, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 547v (skan 0550, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego.
2Miesiąca Augusti Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
5grabstwa y Viceregentem Grodzkim Winnic. Comparens per-
6sonaliter Wielm. Pani Maryanna z Mikulskich Pawłowska
7[reklamant:] niegdy
k. 548 (skan 0550, strona prawa)
1niegdy Wiel. Jmć Pana Michała Pawłowskiego Podst. Czer.
2pozostała Małż. Wdowa, zapatrzywszy się przy osierocia-
3łym bez Opiekuna wstanie Swoim na zniszczenie
4y wyzucie Swe z własney Substancyi, ze nayuroczyściey
5ptko Wielmożnemu Jmć Panu Stanisławowi Kordy-
6szowi Cześnikowi Winnickiemu zanosi Manifestacyą
7oto, Jż Wiel. Obżałowany Widząc w Sierocttwie nie
8wiadomą Prawa wadległości bliskich y Pokrew-
9nych Przyiacioł nie usłuzonemi [?] przez się y przez Przy-
10iacioł od Siebie użytych, perswazyami remonstruiąc
11nieszczęśliwość Kraiu, a sam mniey tęże zważaiąc
12reprezentuiąc, y kassuiąc procesa, w ktorych y Sam do
13odpowiedzi to na WMć Komparentce wymogł że
14Wielmożna Komparentka będąc Trzech Części Zupeł-
15ney Cybulowa Prawem natury y Spadkowym Dzie-
16dziczka, w przod do Kontraktu Rezygnacyonis in-
17post do Donacyi Kwitu y Jnnych Tranzakcyi przy-
18stąpić zniewolona musiała, y przystąpiła lecz że
19te wszystkie Actus iako bez wszelkiey Rady y po-
20rady y nay mnieyszey assystencyi pokrewnych po-
21dziełane, y Stały, a dotego bez żadney przyczyny y
22nay mnieyszego włożku Prawa natury Dziedzictwa,
23w zastawne przywrocone Possessyą y to tylko te
24wszystkie nastąpione Tranzakcye w Sobie wyrażaią
25iedyne W. Komparentki pokrzywdzenie nad
26łamanie Praw y przywrocenie y mniey potrzebne zgu-
27bę Sukcessorów z Substancyi Wyzucie wynika, więc W.
28Komparentka wracaiące się do Praw Dziedzicznych y te
29Dobra Swych Jstotnych Wsi Cybulowce o nieważność
30Kontraktu Rezygnationis Donacyi Kwitów zamian Cessyi,
31Jntromissyi y Jnnych wszelkich, o Dobra Cybulow między sobą
32a W. Kordyszem Cz. Winn. zaszłych Tranzakcyi iako Pra-
33wem tak W. Komparentki Dziedzicznym, tudziesz Koronny
34przeciwnych zaswiadczeniem, powrotu do Jstoty Prawa
35Dziedzicznego y Dobr Cybulowa Dziedzictwa, od Oczekania Szka-
36wicznego [?] każdego czasu oddane, Cum Salvo regressu ad pri-
37mevum processum opretensye Manifestatur et protestatur
38Maryanna Pawłowska.
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifestantka: Marianna z MIKULSKICH PAWŁOWSKA, wdowa po Michale PAWŁOWSKIM, podstolim czernihowskim; obżałowany: Stanisław KORDYSZ, cześnik winnicki. Wdowa, osierocona bez opiekuna i nieznająca prawa, pod naciskiem perswazji Kordysza i jego przyjaciół (powołujących się na nieszczęście kraju), który też kasował procesy i wymuszał na niej odpowiedzi, została zmuszona do zawarcia najpierw kontraktu rezygnacji, potem donacji, kwitu i innych tranzakcji dotyczących trzech części wsi CYBULÓW (CYBULOWCE), których była dziedziczką z prawa natury i spadku. Ponieważ wszystkie te akty zawarto bez rady i asystencji krewnych, bez przyczyny, z krzywdą jej i sukcesorów, wnosi o nieważność kontraktu rezygnacji, donacji, kwitów, zamiany, cesji, intromisji i innych tranzakcji z Kordyszem i o powrót do dziedzictwa, z zastrzeżeniem powrotu do pierwotnego procesu.
Odczyty niepewne: „Szandyrowski [?]” w notce marginesowej (ta sama ręka co w akcie 881); „wadległości” (= zawiłości? „wadliwości”?); „nie usłuzonemi [?]”; „Stały” (= „stały się”); „włożku” (= „wkładu/wyłożenia”?); „Cybulowce/Cybulów” – ta sama wieś; „od Oczekania Szkawicznego [?]” – fragment niejasny; „opretensye” = „o pretensye”. Tekst miejscami składniowo zawiły (pisarz zapewne przepisywał z brulionu).
Łacina: de nullitate – „o nieważność”; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; contractus resignationis – kontrakt rezygnacji (zrzeczenia się dóbr); inpost (in post) – potem; actus – akty prawne; cum salvo regressu ad primaevum processum – „z zachowaniem prawa powrotu do pierwotnego procesu”; manifestatur et protestatur – „manifestuje się i protestuje”; Legi cum copia – „przeczytałem (zgodnie) z kopią” (notka kolacjonującego).
Streszczenie
1VIII 1770 Marianna z Mikulskich Pawłowska, wdowa po podstolim czernihowskim Michale Pawłowskim, zamanifestowała się przeciw Stanisławowi Kordyszowi, cześnikowi winnickiemu, o nieważność kontraktu rezygnacji, donacji, kwitów, cesji, intromisji i innych tranzakcji o jej trzy części wsi Cybulów, do których została zmuszona bez rady krewnych, i zastrzegła powrót do dziedzictwa.
Akt nr 883
Protestacja Jana Wisławskiego [?] w imieniu Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, zastawnego posesora części Majanowa (śmiertelnie rannego), przeciw Marcinowi Łastowieckiemu, cześnikowi lubaczowskiemu, jego synowi Dawidowi, urzędnikowi Budzyńskiemu [?] i poddanym – o przeszkody w posesji, zasadzkę i napad na polu, zabójstwo dwóch żeńców, postrzelenie i okrutne pobicie, z obdukcją postrzału przez woźnego Michała Radzińskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 VIII 1770, Winnica (napad: „dnia dzisiejszego”, poprzedzony zbiórką „trzeciem [?] lipca wieczorem”)
Karty / skanyk. 548v (skan 0551, strona lewa) – k. 549 (skan 0551, strona prawa) – k. 549v (skan 0552, strona lewa) – k. 550 (skan 0552, strona prawa) – k. 550v (skan 0553, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 548v (skan 0551, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti, Pierwszego Dnia,
3Przed Urzędem, y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickie y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namies-
5nikiem Burgrabstwa y Viceregentem Grodu Winnickie-
6go. Osobiście Stanowszy Urod. Jmć Pan Jan Wisławski [?] z wy-
7raźney Woli W. Jmć Pana Franciszka Żaboklickiego Łowcz.
8Żydacz. Dobr Części Wsi Maianowa Zastawnego Possessora,
9teraz na Smiertelney pościeli bez nadziei Życia Zostaiącego
10Jmieniem Czyniący, Widząc tak wielki gwałt Prawa Bo-
11skiego, y Swieckiego, przez niżey wyrażonych Obżał. absolu-
12tnym bezprawiem wykonany, Zapobiegaiąc, więc takowym
13Nieprzyzwoitosciom, Ażeby podobne wczasie teraznieyszey nie-
14szczęsliwosci niedziałysię bezprawia, oraz Całości, fortuny
15Bezpieczeństwa, Honoru, Zdrowia, Życia, Pryncypała swe-
16go Ostrzegaiąc z Przychileniem się do Dawnieyszych Mani-
17festow y Protestacyi wtey Sprawie nastąpionych, niemniey
18Kontraktu Zastawnego Trzyletniego Między W. Marci-
19nem Łastowieckim, Cześnikiem Lubacz. z Jedney, a
20Wielmożnym Comptis Pryncypałem Roku Tysiąc, Siedm-
21set, Sześćdziesiąt, Piątego, Dnia Osmnastego Maja o
22Część Wsi Maianowa z Drugiey Strony w Kluczowie [?]
23Spisanego, na przeciwko temuż W. Marcinowi Cz. Lubacz.
24Wspomnionych Dobr Wsi Maianowa Części swoiey Dziedzicowi
25Jurysdatorowi, Oycu, y Dawidowi Synowi Łastowieckim Urz. swe-
26go Jmieniem Budzyńskiemu [?] przez W. Łastowieckiego, Oyca,
27do tey Akcyi sprowadzonemu, y Roboczym, Kiryłowi Władyczu-
31te Przed Aktami ninieyszemi Jmieniem W. Brata swego Czy-
32ni Oswiadczenie że co się tycze nadziałanych Szkod Wiolencyi
33y Zaborow y Jnnych pretensyi z Gruntu pochodzących tych
34w Sądzie przyzwoitym do upomnienia się wolną drogę
35Zostawuie, co się zaś tycze niebespieczeństwa Życia y akcelera-
36cyi (Strzeż Boże) smierci tegoż Pryncypała swego gdzie czasu tera-
37znieyszego Sprawa należeć będzie w każdym Sądzie y Urzędzie tu-
38kowemu bezprawiu przyzwoitych Prawie Czynić niezaniedbać
39Sukcessorom onego, ofiaruie co wszystko powtornie iak nay-
40uroczyściey Manifestowawszy się, prosił mnie Urzędu o przyda-
41nie Woznego do oglądania postrzału na Roboczym Jwanie Horab-
42czenku będącego, ktorego ia Urząd zezwalaiąc prozbie przydałem
43[reklamant:] Woznego
k. 550v (skan 0553, strona lewa – góra)
1Woznego Generała Wwa. Bracł. y Jnnych Opatrznego Michała
2Radlinskiego [Radzińskiego] Ktory w przytomności Urod. JchMć PP. Łukasza Sakiewicza [?]
3y Antoniego Pawłowskiego widział y Urzędownie Oglądał, na tym
4że Roboczym Jwanie Horabczenku w Prawey Piersi postrzał smier-
5telny y głęboki Ktory to postrzał tenże Roboczy Jwan Horabczen-
6ko przez Urz. swoiego Jmienia Budzyńskiego [?] przystrzeleniu do Żeń-
7ców z W. Łastowieckim na Polu w Życie W. Żaboklickiego Łowczego
8Żydacz. z Fuzyi Kulą mienił bydź sobie zadany, co widziawszy
9y Oglądawszy Szlachtą sobie przytomną Oswiadczywszy się prze-
10demną Urzędem Prawdziwey Obdukcyi Uczynił y zeznał
11Relacyą po ktorey uczynioney Obdukcyi tenże Comparens
12Sieromięgę na prawey Piersi Kulą przestrzeloną Krwią Okrut-
13nie zbroczoną na tymże Roboczym Jwanie Horabczenku będącą
14Przed Urzędem ninieyszym prezentował, a po Prezentowaniu
15na zad one do sielię [?] wywzerywszy [?], Urząd ninieyszy zwyczzenia [?]
16Zakwitował, prosząc tak Comps swoiey protestacyi iako y Wozny
17Obdukcyi Rellatiy do akt przyięcie co y otrzymali Jan Wisławski [?]
18Wozny nieumieiący pisać Znak Krzyża S. kładnie Michał Radziński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan WISŁAWSKI [?] (w tekście i podpisie „Wisławski/Wiśławski”) z woli Franciszka ŻABOKLICKIEGO, łowczego żydaczowskiego (por. akt 874 – Michał Żaboklicki, także „łowczy żydaczowski”; tu wyraźnie „Franciszka”), zastawnego posesora części wsi MAJANOWA, leżącego „na śmiertelnej pościeli bez nadziei życia”. Obżałowani: Marcin ŁASTOWIECKI, cześnik lubaczowski (w rkp. wyraźnie „Łastowieckim” – rozstrzyga formę z aktów 865–866), dziedzic i jurysdator części Majanowa, jego syn Dawid, urzędnik („Urz.”) BUDZYŃSKI [?] sprowadzony do tej akcji, poddani (robociani) Kiryło WŁADYCZUK [?], Wasyl Weyczyszyn [?], Wasyl Dziewoń [?], Paweł Korasoniowski [?], Demko i Andryj SZULAKOWIE, Maciek i Andruch SZEWCOWIE, Kiryło Porymak [?], Wasyl Tepczyj [?], Kasper, wójt Paweł Janthowy [?] z części Łagerskiego [?], chorążego „Woyg.” [?], oraz zaciągnięty „spoteczanik” [?] dostarczający broń, kule i proch – razem ok. 20 osób z cepami, kosami, spisami i samopałami.
Treść: Łastowiecki, pożyczywszy od Żaboklickiego 2400 zł pol., wypuścił mu w zastaw część Majanowa trzyletnim kontraktem z 18 V 1765 (spisanym w Kluczowie [?]), ale przez cały pierwszy trzylecie czynił przeszkody, spasał i tratował zboża; po upływie terminu nie zwrócił sumy i nakłonił do drugiego trzylecia, w którym zganiał pługi, zasiewał sam grunty zorane przez posesora i zbierał plony, bił ludzi przy pługach; sam Łastowiecki z synem Dawidem pobił drągami Żaboklickiego i wybił mu lewą rękę w ramieniu (kilkanaście tygodni w łóżku); podburzał poddanych, zakazał wypłacać coroczne „additamenta” (80 zł 20 gr). Jesienią 1769 nie dopuścił zasiać 6 z 8 dni (morgów) ozimego pola, a teraz zabronił zbierać żyto z pozostałych dwóch. Wieczorem „trzeciego [?] lipca” (zapewne omyłka pisarza – w tekście „na dniu wczorayszym”) zebrał poddanych i obcych, uzbroił ich pożyczoną bronią, przez całą noc podburzał do boju i rozstawił na zasadzkach przy dworze i lasku. Gdy rano Żaboklicki wysłał żeńców i sam z bratem Pawłem ŻABOKLICKIM wyszedł na pole, Łastowiecki ze szturmaka nabitego kulami i lotkami strzelił w grupę: chybił braci, ale zabił na miejscu żeńców Wasyla i Mikołę i kazał zabrać ich ciała; Budzyński [?] z fuzji postrzelił śmiertelnie w piersi Iwana HORABCZENKę i Sobka. Następnie chłopi z ratyszczami i drągami dognali i okrutnie pobili Pawła Żaboklickiego, obdarli go i uwięzili we dworze; Kiryło Władyczuk [?] strzelił do Franciszka Żaboklickiego z rusznicy (przestrzelił żupan), uderzył go rusznicą w głowę, rozbijając czaszkę „do mózgu”, a gdy Łastowiecki kazał go dobić, łamał mu żebra i ręce i bił kolbą w głowę, po czym zawlókł do żyta, uważając za zabitego. Żaboklicki, odnaleziony przez swoich ludzi dopiero w nocy, leży bez nadziei życia, kości wychodzą mu z głowy, przy nim czuwa kapłan; żyto Łastowiecki kazał zebrać i zwieźć na swój tok. Komparent zastrzega drogę sądową co do szkód, a co do zagrożenia życia i ewentualnej śmierci – prawo sukcesorów do dochodzenia sprawiedliwości. Woźny generalny Michał RADZIŃSKI (w tekście „Radlinskiego”, w podpisie „Radzinski”; por. akt 877) w obecności Łukasza SAKIEWICZA [?] i Antoniego PAWŁOWSKIEGO obejrzał śmiertelną, głęboką ranę postrzałową w prawej piersi Iwana Horabczenki, zadaną mu – jak zeznał – kulą z fuzji przez Budzyńskiego [?]; przedstawiono przestrzeloną i zakrwawioną sukmanę.
Łacina i terminy: cum obductione postrzału – „z obdukcją postrzału”; in casu – „w tym wypadku”; triennium – trzylecie (okres zastawu); expiracya – upływ terminu; ligamenta – zobowiązania, klauzule; additamenta – dopłaty; absolutność – samowola; dyzgusta – przykrości; akceleracya smierci – przyspieszenie śmierci; jurysdator – właściciel sprawujący władzę dominialną; ratyszcze – drzewce, włócznia; rusznica – strzelba; żupan – wierzchnie okrycie; sieromięga (sukmana) – chłopskie okrycie; subsellia – sądy (instancje).
Streszczenie
1VIII 1770 Jan Wisławski [?] w imieniu śmiertelnie rannego Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, zastawnego posesora części Majanowa, oprotestował Marcina Łastowieckiego, cześnika lubaczowskiego, jego syna Dawida, urzędnika Budzyńskiego [?] i ok. 20 uzbrojonych poddanych: Łastowiecki od lat utrudniał posesję zastawną (kontrakt z 1765 r., 2400 zł), a teraz urządził zasadzkę na polu żyta – zabił ze szturmaka dwóch żeńców, Budzyński [?] postrzelił dwóch innych, chłopi pobili i uwięzili Pawła Żaboklickiego, a Franciszka Żaboklickiego postrzelono, rozbito mu głowę i porzucono w życie jako zabitego; woźny Michał Radziński obejrzał śmiertelną ranę postrzałową Iwana Horabczenki.
Akt nr 884
Manifestacja sukcesorów Michała Pawłowskiego, podstolego czernihowskiego – Seweryna Pawłowskiego i Joanny z Pawłowskich Łotuszyńskiej [?] – przeciw Ignacemu Kordyszowi, wojskiemu bracławskiemu – o nieważność wszelkich tranzakcji o dziedzictwo wsi Cybulów, wymuszonych na ich matce
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data1 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 550v (skan 0553, strona lewa – dolna część) – k. 551 (skan 0553, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 550v (skan 0553, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Pierwszego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
5grabstwa y Viceregentem Grodu Winnic. Comparentes persona-
6liter WW. Seweryn Pawłowski y Joanna z Pawłowskich niegdy
7Urod. Bartłomieia Łotuszyńskiego [?] Małżonka pozostała w Dowa
8Oniegdy W. Michała y Maryanny z Mikulskich Pawłowskich
9Podst. Czern. Małżonkow Syn y Corka w Pełnoletności wieku
10będący iako nayuroczyściey tak swoym iako y Jnnych Braci y
11Siostry Jmieniem ptko W. Jmć Panu Jgnacemu Kordyszowi
12Woyskiemu Bracł. Skarżą y Manifestuią się, oto, Jż W. Obżał.
13Wiedząc dowodnie o Substancyi z Głow Antecessorow na ninie-
14yszych Komparentow idącey na Ostatnie wyzucie z Substancyi
15do Zeznania Kontraktow Donacyi y Jnnych in ordine przeda-
16ży Dobr Cybulowa przyprowadził ktora nie niewiwszy [?] przez
17Przykazanego [?] Tytułem darowizny bez żadney rady y Woli Kre-
18wnych bez żadney Assystencyi podług Prawa pewnoney [?] zamie-
19na Osobę W. Obżał. zniewolona, co iako z przepisem Prawa Do
20dziejowie [?] tak o nieważność Kontraktu Resignationis, Donacyi
21Kwitu, y Jnnych Cum praeiudicio Praw Zeznanych z Spisow y
22^ we Wsi Cybulowie spadaiącey y należącey niewiadomo Prawa Tranzakcyi matkę Komp.
k. 551 (skan 0553, strona prawa – góra)
1Tranzakcyi iako gwałtownie z pokrzywdzeniem Dzieci na Matce
2wymożonych Manifestantur et protestatur Seweryn Pawłowski
3Joanna Łotuszyńska [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifestanci: Seweryn PAWŁOWSKI i Joanna z Pawłowskich ŁOTUSZYŃSKA [?], wdowa po Bartłomieju Łotuszyńskim [?], pełnoletnie dzieci Michała i Marianny z Mikulskich PAWŁOWSKICH, podstolich czernihowskich, w imieniu własnym i pozostałego rodzeństwa. Obżałowany: Ignacy KORDYSZ, wojski bracławski (w akcie 882 – „Stanisław Kordysz, cześnik winnicki”; tu wyraźnie „Jgnacemu Kordyszowi Woyskiemu Bracł.”, w nagłówku „Woysk. Bracł.” – może inna osoba z rodziny lub rozbieżność pisarska). Kordysz, wiedząc o majątku przypadającym na komparentów po przodkach, doprowadził ich matkę – bez rady i woli krewnych, bez asystencji wymaganej prawem – do zeznania kontraktów donacji i innych tranzakcji prowadzących do sprzedaży dóbr Cybulowa; dzieci wnoszą o nieważność kontraktu rezygnacji, donacji, kwitu i innych tranzakcji, wymuszonych gwałtem na matce z krzywdą dzieci. Por. akt 882 (manifestacja matki).
Odczyty niepewne: „Łotuszyńskiego/Łotuszyńska [?]” (w rkp. „Lotuszynskiego/Lotuszynska”); „Krasnosielski [?]” w notce marginesowej; „Skrow” = Sukcessorów; „niewiwszy [?]”; „Przykazanego [?]”; „pewnoney [?]”; „Do dziejowie [?]” (= „dowodnie”?). Wstawka „we Wsi Cybulowie … matkę Komp.” dopisana pod tekstem z odsyłaczem.
Łacina: in ordine – „w porządku, w celu”; contractus resignationis – kontrakt rezygnacji; cum praeiudicio – „z uszczerbkiem”; manifestantur et protestantur – „manifestują się i protestują”; Legi cum Copia et Paragrapho Uno – „przeczytałem z kopią i z jednym paragrafem (dopiskiem)”.
Streszczenie
1VIII 1770 Seweryn Pawłowski i Joanna z Pawłowskich Łotuszyńska [?], dzieci Michała i Marianny Pawłowskich, podstolich czernihowskich, zamanifestowali się w imieniu własnym i rodzeństwa przeciw Ignacemu Kordyszowi, wojskiemu bracławskiemu, o nieważność kontraktu rezygnacji, donacji, kwitu i innych tranzakcji o dobra Cybulów, wymuszonych na ich matce bez rady krewnych.
Akt nr 885
Protestacja Jana Olszewskiego w imieniu ks. Hieronima Lubartowicza Sanguszki, starosty czerkaskiego, dziedzica klucza ilinieckiego, przeciw Ludwikowi Konstantemu i Auguście z Ogińskich Platerom, wojewodom mścisławskim, dziedzicom Kalnika, ich plenipotentowi Antoniemu Klementowi, ekonomowi Kortowskiemu, namiestnikowi Skrockiemu [?] i in. – o przekroczenie granicy, wyrąb lasów ilinieckich i krasniańskich, najazd na Jabłonowicę i Podwerne Myrowe [?], pobicie ludzi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
42Ludzi Jabłonowieckich okrutnie bili Pługi y inne potłukali a-
43* na Gronie Uwołowskim [?] Myrowni niedawno Wieś
k. 551v (skan 0554, strona lewa – góra)
1Wieś Jabłonowicę y Podwerne Myrowe [?] napadli trwogę wielką we
2Wsi uczynili tak że aż do Cerkwi Ludzie uciekać musieli Ludzie Kal-
3niccy w lasach Jlinieckich y Krasniańskich szkodę czynią drzewa
4rożne Krzywemi [?] pitami podrzynaią, a potym zabieraią a Ludziom
5Klucza Jlinieckiego w tych że lasach Jlinieckich Wozy y inne
6rzeczy zabieraią, Semkowi poddanemu y Arendarzowi Dań-
7kowieckiemu [?] wozow kilka wzięli, a na rekwizycyą Zachodzące
8oddać niechcą, a przeto tenże ma wielką szkodę Wszędzie o te
9Wszystkie krzywdy Wiolencye y nieuczynienie Sprawiedliwości
10tenże czyniący zali y protestuie się Jan Olszewski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan OLSZEWSKI (por. akt 880 – ten sam plenipotent?) w imieniu ks. Hieronima LUBARTOWICZA SANGUSZKI, starosty czerkaskiego, dziedzica klucza ILINIECKIEGO (Ilińce). Obżałowani: Ludwik Konstanty i Augusta z Ogińskich PLATEROWIE, wojewodowie mścisławscy (w aktach 860–863 – „kasztelanowie troccy”), dziedzice i posesorzy KALNIKA; Antoni KLEMENT, ekonom tych dóbr (por. akty 860–863 – plenipotent Platerów); KORTOWSKI, komendant milicji nadwornej dóbr kalnickich i DASZOWA; „Urz.” SKROCKI [?]. Ludzie kalniccy, przekroczywszy dobrze znane granice (przy rzeczce KALNICKIEJ i polanie JAROWEJ [?]), podrzynają piłami jesiony [?] i inne drzewa i zabierają je; Klement na żądania nie daje sprawiedliwości. W 1769 r. Kortowski z 50 kozakami najechał grunty JABŁONOWIECKIE nad JABŁONOWICĄ (objęte komplanacją między sukcesorami książąt KORECKICH), spędzał ludzi z pól, kazał kozakom bić, sam bił, uciekających przy pługach omal nie potopił w stawie na grobli, wpadł do wsi Jabłonowicy; kozacy pobili ludzi, zabrali kilka par wołów z pługami i radłami, okrutnie pobili Michajła SZEWCZENKę (złamana ręka), Iwankowi (?) rozbili głowę, pobili Hawryła i Marka (nazwiska niepewne) w podwórzu MADYMOWYM [?], zabrali 4 siekiery. Wiosną 1770 Skrocki [?] z kozakami i szlachtą znów spędzał oraczy, bito ich i łamano pługi; napadnięto też Jabłonowicę i Podwerne MYROWE [?], tak że ludzie uciekali aż do cerkwi. Ludzie kalniccy wyrządzają szkody w lasach ilinieckich i KRASNIAŃSKICH, zabierają ludziom ilinieckim wozy; poddanemu Semkowi i arendarzowi DAŃKOWIECKIEMU [?] zabrali kilka wozów.
Odczyty niepewne: „Skrockiemu/Skrocki [?]”; „przypamięni [?]”; „na Gornemi [?] dry”; „Sytuowanym Sieli [?]”; „Jasionowo [?] sięsie [?]” (= jesionowe?); „wytasaych [?]”; „Jaśnie [?]”; „Horelał/Horelali [?]” (wyraz niejasny, może „hukał” – krzyczał); „podKtuli [?]”; „rawna [?] batogi”; imiona i nazwiska poszkodowanych: „Jwanka [?] perszka [?]”, „Hawryła Czyżnie [?]”, „Marka Roha Kalinskiego [?]”; „Madymowym [?]”; „Uwołowskim [?] Myrowni”, „Podwerne Myrowe [?]”; „Krzywemi [?]”; „Dańkowieckiemu [?]”. W rękopisie powtórzony (dittografia) fragment „mi Horelał … na Grobli”. Dopisek z odsyłaczem * u dołu k. 551 – nie w pełni zrozumiały.
Łacina i terminy: S. C. = Starosta Czerkaski; WW. M. = Wojewodom Mścisławskim; milicya nadworna – prywatne wojsko magnackie; pita/piła – piła; rekwizycya – wezwanie do zadośćuczynienia; komplanacya – ugoda; inwazya – najazd.
Streszczenie
1VIII 1770 Jan Olszewski w imieniu ks. Hieronima Sanguszki, starosty czerkaskiego (klucz iliniecki), oprotestował Ludwika i Augustę z Ogińskich Platerów, wojewodów mścisławskich (Kalnik), ich ekonoma Antoniego Klementa, komendanta milicji Kortowskiego i Skrockiego [?] o przekraczanie granic i wyrąb drzew w lasach ilinieckich i krasniańskich, zabór wozów oraz najazdy na Jabłonowicę w 1769 i 1770 r. z biciem ludzi, zabraniem wołów i narzędzi.
Akt nr 886
Manifestacja kahału pohrebyskiego (Herszko Hirszowicz [?] i Froim Kielmanowicz [?]) – o niemożności płacenia pogłównego po zniszczeniu Pohrebyszcz w 1768 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
6Herszy [?] Hirszowicz, y Froim Kielmanowicz [?], obywatele Miasta Pohre-
7byszcz, Swym y Całego Kahału, Zuboiałego tak Pohrebyskiego, Jako też
8Berezieckiego [?] ^Spiczynieckiego [?]^ Mszczyńskiego [?] y Jnnych do parafij swoiey należących
9Jmieniem Zachowuiąc pilność swoią, Oraz Ubespieczaiąc Całości
10Maiątkow swoich, Manifestuią się w ten sposob, y oto, Jż wiadomo
11Całemu Kraiowi w Cały Polszcze od Roku Tysiąc, Siedmset Sześć-
12dziesiąt Osmego Osobliwie w Kraiu Ukraińskim o działanych nie-
13szczęsliwosciach, ktore w ostatnią o zgubę niewinnego przez bunt Chłop-
14ski przyprawić usiłowały, ktore gdy się rozszyrzyło niewstrzymowanym [?]
15onym Prawie ogniem, okolicznie gdzie Miasto Pohrebyszcze pośrod-
16ku Zaiętego iuż Ognia zostaiące, w punkcie do Czekałosię tey
17Nieszczęsliwości, bo Okrutni Hultaie zaiadszy się Passyią
18Swoią napadszy, na wspomnione Miasto, niemaiąc
19iuż żadnego miłosierdzia, Kahał tameyszy iednych o
20smierci Zaraz przyprawili, Drugich Salwuiących Życie
21na Drogach Zastąpiwszy Zabijali, a Obtoczywszy Miasta
22Pohrebyszcze rabować z gruntu Zaczwawszy, Zostatniey Mi-
23zeryi zogołocili, dopiero w Roku, Tysiąc Siedmset, Sześć-
24dziesiąt Dziewiątym, Mieszkańca Miasta tego gdy się Zią-
25gać Zaczeli, w ubostwie y niedostatku Swoim ledwie trzecia
26Część Kahału Zostaiące, a spodziewaiące się dostatecznie exa-
27wowania [?], na Siebie Pogłownego, w pilności niemożność
28Płacenia, onego przy Znacznym ubostwie swoim Swym
29y Całego Jmieniem Kahału Pohrebyskiego iterate Ma-
30nifestuią się.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Herszko (w rkp. „Herszy [?]”) HIRSZOWICZ i Froim KIELMANOWICZ [?], Żydzi, obywatele miasta POHREBYSZCZ, w imieniu własnym i zubożałego kahału pohrebyskiego oraz kahałów parafii: BEREZIECKIEGO [?], SPICZYNIECKIEGO [?] (dopisane nad linią) i MSZCZYŃSKIEGO [?]. Od 1768 r., gdy na Ukrainie wybuchł bunt chłopski i rozszerzył się jak ogień, Pohrebyszcze znalazły się w jego środku; okrutni hultaje (hajdamacy) napadli miasto, jednych Żydów od razu zabili, innych uciekających dopadali na drogach, a miasto doszczętnie obrabowali. Dopiero w 1769 r. mieszkańcy zaczęli się zbierać, ale pozostała ledwie trzecia część kahału; spodziewając się wymiaru (exakcji [?]) pogłównego, manifestują niemożność jego płacenia. Akt bez podpisów komparentów. Od tego aktu namiestnik pro tunc Stanisław NOWICKI.
Łacina: comparentes personaliter – stawiwszy się osobiście; protunc – na ten czas; iterate – ponownie; Legi Fuit in Copia cum Paragrapho – „przeczytałem; było (zgodne) z kopią, z paragrafem”.
Streszczenie
3VIII 1770 Herszko Hirszowicz [?] i Froim Kielmanowicz [?] w imieniu kahału pohrebyskiego i kahałów parafialnych zamanifestowali niemożność płacenia pogłównego: w 1768 r. hajdamacy napadli Pohrebyszcze, wymordowali część Żydów i obrabowali miasto, a z kahału została ledwie trzecia część.
Akt nr 887
Manifestacja i protestacja Eliasza Szyszkowskiego [?], gubernatora dóbr miasta Pohrebyszcz (dziedzice: Stanisław Ferdynand i Katarzyna z Radziwiłłów Rzewuscy; posesor arendowny: Wróblewski, miecznik winnicki), przeciw Suchodolskiemu, gubernatorowi tetyjowskiemu, Kochaniewiczowi, rotmistrzowi nadwornemu tetyjowskiemu, Kortowskiemu i in. – o najazd na jarmark w Pohrebyszczach, pobicie Żydów i ciężkie pobicie komparenta
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 552 (skan 0554, strona prawa) – k. 552v (skan 0555, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 552 (skan 0554, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti, Trzeciego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y Przedemną Stanisławem Nowic-
5kim, protunc Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu
6Winnic. Comparens personaliter Urodzony Jmć Pan
7Eliasz Szyszkowski [?] Gubernator Dobr Miasta Pohre-
8byszcz JO. JchMć Państwa Stanisława Ferdynanda
9y Kateryny z Radziwiłłow Rzewuskich, Dziedziców
10y Pryncypałów swoich, Jmieniem tudzież Wiel.
11Jmć Pana Wroblewskiego Miecznika Winnickiego
12Dobr tychże Miasta Pohrebyszcz Arędownego Posseso-
13ra, y Jmć Ostrzegaiąc Całości Substancyi tychże Pryn-
14cypałów Swoich, niemniey bespieczeństwa Zdrowia
15y Życia swego na przeciwko Urodzonym quorum
16vis nominum Suchodolskiemu Gubernatorowi Te-
17tijowskiemu, Kochaniewiczowi Rotmistrzowi Nad-
18wornemu Tetijowskiemu, tudzież Kortowskiemu
19y Jnnym quam Solennissyme Zali Manifestuie
20y Protestuie się oto, Jż Urz. JchMć Obwinieni nie
21uważaiąc na to że Miastu Pohrebyszcze przez Zruy-
22nowanie Grassuiących Hultaiów niemały ponio-
23sło Uszczerbek, przyiechawszy na iarmark, nay przod
24Sobie Ludziom Swoim y Koniom Rozne Wymysl-
25ne Wygody y Suffiicencye do Harcza [?] wykazali,
26Za ktore przy wyieździe swoim płacić rekwiruiące
27w Upominaiących się Żydów bili rozpędzali Ozym dowie-
28dziawszy się ninieyszy Manifestans iako dostate-
29cznie maiące względy powierzone od Pryncypałów
30swoich gdy wyiechał dla Superswadowania aby
31Krzywdy tey Miastu nieczynili Urz. Kochanie-
32wicz y Kortowski niepomnawszy sprawiedliwych Re-
33flexyi ani superswadować sobie ani poprzestać hałasów
34niechcieli Co gdy Urodzony Manifestans pomiar-
35kował że nic poradzić nie może do Domu powro-
36cić umyślił ale Obżałowani JchMć daiąc do Kłu-
37tni Okazyą Koniecznie sposobu szukali aby się
38[reklamant:] na Urodz.
k. 552v (skan 0555, strona lewa – góra)
1na Urodz. Żalącym się pomscili, Jakoż Urodz. Kortowski y Ko-
2chaniewicz z przybranemi Sobie Jnnemi po Wyieździe iuż Urodz.
3Suchodolskiego Okrutnie Żalącego się bić kazali y nie Kaleczyć hurtem
4napadli Pozieni [?] utuczyć [?] y Smiertelnie bijąc Suknie
5w niwecz na Urodzonym Żalącym się podarli, a zatym
6Tak O Krzywdy niezmierne poczynione Miastu, Jakoteż
7o Obelgę y Ucisk [?] Zdrowia, Swego ninieyszy Comparens
8Swym y Pryncypałów Swoich Jmieniem, iako nay
9uroczyściey ptko wyż Wyrażonym obwinionym Żalił
10y Manifestował się, a za Manifestowawszy się Pre-
11zentował przedemną Urzędem Suknie niemiłosier-
12^przez Jchmć Obwinionych^ dnie podarte, ktore prezentowane rursus do siebie ode-
13brał przez Jchmć Obwinionych y Zedebranych Offi-
14cium praesens Zakwitował, prosząc hanc Copiam actis
15Connotari Co y Otrzymał Eliasz Szyszkowski [?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Eliasz SZYSZKOWSKI [?] (w rkp. „Szyszkowski/Szyszkiewski”; w akcie następnym „Szyszkowski”), gubernator dóbr miasta POHREBYSZCZ, w imieniu dziedziców Stanisława Ferdynanda i Katarzyny z RADZIWIŁŁÓW RZEWUSKICH (por. akt 826) oraz arendownego posesora Pohrebyszcz WRÓBLEWSKIEGO, miecznika winnickiego. Obżałowani: SUCHODOLSKI, gubernator TETYJOWSKI, KOCHANIEWICZ, rotmistrz nadworny (milicji) tetyjowski, KORTOWSKI (por. akt 885 – komendant milicji nadwornej Platerów w Kalniku i Daszowie) i inni. Mimo że Pohrebyszcze poniosły wielkie straty od hultajów (hajdamaków), obżałowani przyjechali na jarmark, wymusili dla siebie, ludzi i koni różne wygody i zaopatrzenie, a przy wyjeździe bili i rozpędzali Żydów żądających zapłaty. Gubernator wyjechał do nich, by ich odwieść od krzywd, lecz Kochaniewicz i Kortowski nie chcieli przestać hałasów; gdy chciał wrócić do domu, szukali zaczepki i – już po wyjeździe Suchodolskiego – kazali go bić, rzucili się nań gromadą, śmiertelnie bijąc, i podarli mu suknie. Komparent okazał podarte suknie, które następnie odebrał.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quorumvis nominum – „jakiegokolwiek imienia” (formuła przy nieznanym imieniu); quam solennissime – „jak najuroczyściej”; superswadować – odwodzić, perswadować; suffiicencye (sufficientiae) – zaopatrzenie; rursus – „z powrotem”; officium praesens – „obecny urząd”; hanc copiam actis connotari – „aby tę kopię wpisano do akt”.
Streszczenie
3VIII 1770 Eliasz Szyszkowski [?], gubernator Pohrebyszcz (dobra Stanisława Ferdynanda i Katarzyny z Radziwiłłów Rzewuskich, w arendzie Wróblewskiego, miecznika winnickiego), oprotestował Suchodolskiego, gubernatora tetyjowskiego, rotmistrza Kochaniewicza i Kortowskiego, którzy na jarmarku w Pohrebyszczach wymuszali zaopatrzenie, bili Żydów domagających się zapłaty, a jego samego, gdy próbował ich uspokoić, ciężko pobili i podarli mu suknie.
Akt nr 888
Manifestacja in diligentia Eliasza Szyszkowskiego, gubernatora dóbr miasta Pohrebyszcz, w imieniu Stanisława Ferdynanda i Katarzyny z Radziwiłłów Rzewuskich oraz Stanisława i Konstancji z Borzęckich [?] Wróblewskich – o zrabowaniu w 1768 r. zamku pohrebyskiego przez hajdamaków i o rzeczach odebranych buntownikom, oddanych właścicielom lub zatrzymanych na zamku (z rejestrem)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 552v (skan 0555, strona lewa – dolna część) – k. 553 (skan 0555, strona prawa) – k. 553v (skan 0556, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 552v (skan 0555, strona lewa – dół)
1Roku. Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Trzeciego, Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win.
24Czarna, z kapturkiem srybrnym, Kotdra [?] stara, Zarękawek
25Barankowy Siwy, Żelaska mosiężne, Szrow [?] nowych
26y Starych par pięć, Chomątów Furmańskich ^mosiężnych pare zdorowa [?]^ pare iedna [?]
27Kowadło iedno, Młotkow Dwa, Sierpów cztery, Pas Czarny
28Jeden, Pistoletów popsutych par dwa, Szarawary stare Sze-
29rogowe [?] iedne, Pieniędzy Zł. Pol. Osm, ktore tymże Lu-
30dziom za fatygę oddał, na ktorą Rzetelność gdy
31tego trzeba Okazywać będzie, Jdem Comparens w każdym
32Sądzie y Urzędzie, każdego czasu przysięgą Stwierdzić,
33Oswiadcza się, w czym Urz. Stawaiący się ocalaiąc Sub-
34stancyą z wyż wyrażonych Pryncypałów swoich, ite-
35rum in diligentia Eorundem przed Aktami ninie-
36yszemi, protestuie się, et inverificationem praemissorum,
37tenże Comparens rzeczy wyżey Specyfikowane, w Kan-
38cellaryi Grodzkiey Winnickiey Prezentował, a prezentowa-
39ne rursus do siebie wyiownszy [?], et hoc Officium de accep-
40[reklamant:] tis
k. 553v (skan 0556, strona lewa – góra)
1de acceptis quietavit, Prosząc hanc Copiam Actis Conno-
2tari co y Otrzymał, Elian [?] Szyszkowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Eliasz (w rkp. „Elian/Eliasz”) SZYSZKOWSKI, gubernator dóbr miasta POHREBYSZCZ, w imieniu dziedziców Stanisława Ferdynanda i Katarzyny z książąt RADZIWIŁŁÓW RZEWUSKICH, chorążych wielkich litewskich, oraz posesorów (arendarzy) Stanisława i Konstancji z Borzęckich [?] WRÓBLEWSKICH („Miecz. Wend. [?]” – w akcie 887 „Miecznika Winnickiego”). W 1768 r., gdy wybuchły bunty hajdamackie, gubernator, ukrywając się, uzyskał rozkaz (ordynans) od komendanta wojsk rosyjskich FALUTOWEGO [?] i bronił dóbr ze szlachtą i ludźmi gromadzkimi; hultaje, nie zastawszy go w zamku, zrabowali doszczętnie rzeczy dziedzica, posesora i komparenta. Z pomocą Bożą ludzie gubernatora dopadli uchodzących hultajów, odebrali im rzeczy, a jeńców (ekscepantów) odesłano do komendy w BERDYCZOWIE. U rabusiów znaleziono m.in. pojazd zamknięty, 13 koni wierzchowych, 5 wozów z kurami (?) i 6 sepetów (skrzyń) należących do pani RZEPECKIEJ [?], którym je – po przysiędze – zwrócono; inne rzeczy oddano w obecności szlachty i gromady tym, którzy się do nich przyznali. Pozostałe przetrzymał na zamku: parę sukien (żupan morowy [?] biały i kontusz sukienny tegoż koloru), nową kitajkę [?], 20 łokci czerwonego sukna saskiego, szablę czarną z kapturkiem srebrnym, starą kołdrę [?], zarękawek barankowy siwy, żelazka mosiężne, 5 par szrów [?], parę chomąt furmańskich, kowadło, 2 młotki, 4 sierpy, czarny pas, 2 pary zepsutych pistoletów, stare szarawary, 8 zł (oddane ludziom za fatygę). Gotów potwierdzić to przysięgą; rzeczy okazał w kancelarii grodzkiej i odebrał je z powrotem.
Łacina: haereditatis – „dziedzictwa”; itidem – „również”; ad praesens – „obecnie”; in diligentia eorundem principalium suorum – „dla dopełnienia staranności tychże swoich mocodawców”; ordynans – rozkaz; excepanci – pojmani; iterum – „ponownie”; in verificationem praemissorum – „na potwierdzenie powyższego”; rursus – „z powrotem”; hoc officium de acceptis quietavit – „pokwitował ten urząd z odebranych (rzeczy)”; hanc copiam actis connotari – „aby tę kopię wpisano do akt”.
Streszczenie
3VIII 1770 Eliasz Szyszkowski, gubernator Pohrebyszcz, w imieniu dziedziców Rzewuskich i posesorów Wróblewskich oświadczył, że w 1768 r. hajdamacy zrabowali zamek pohrebyski; jego ludzie odbili część łupów, jeńców odesłano do komendy rosyjskiej w Berdyczowie, rzeczy p. Rzepeckiej [?] i innych zwrócono właścicielom, a resztę (spisaną: odzież, sukno, szabla, narzędzia, pistolety) przechowuje na zamku; rzeczy okazał w kancelarii grodzkiej.
Akt nr 889
Manifestacja in diligentia z przysięgą Franciszka Felsztyńskiego, gubernatora dóbr miasteczka Hajsyna, w imieniu Czeczelowej, starościny hajsyńskiej – o 208 czerwonych złotych kwarty wymuszonych w 1768 r. przez komendanta konfederackiego Zbierzchowskiego (kwity) i bonifikację w Skarbie Koronnym
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 553v (skan 0556, strona lewa) – k. 554 (skan 0556, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 553v (skan 0556, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego.
2Miesiąca Augusti, Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y Przedemną Stanisławem Nowickim protunc
5Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu Winnickiego, Com-
6parens personaliter Urodzony Jmć Pan Franciszek
7Felsztyński Dobr Miasteczka Haysyna z przyległościami
8Dziewiąci [?], W. Czeczelowey Star. Haysyńskiey Gubernator, y-
9mieniem y w pilności teyże W. Pryncypałki swoiey Sta-
11ronnego y Rzpltey Autentycznie wydana Opiewa y na-
12kazała, przeto ninieyszy Stawaiący się zadosyć Uczyniwszy
13Dyspozycyi, podług Statutu sobie służącego, in Eam Jura-
14menti Rotham Jako Summa Złł. Pott. Dwieście Szesna-
15scie [?] z Kontrat [?] Starostwa Haysyńskiego, w Roku Tysiąc
16Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmym, do Rąk y za Kwitem Jmć
17Pana Zbierzchowskiego Regymentarza Konfederac-
18kiego iest Aktualnie wyliczona, y iako Kwit dany spra-
19wiedliwy, a niezmyslony, y Jako tey Summy kwarty Sta-
20rostwa Haysyńskiego sprawiedliwa ze Skarbu Koronnego
21Pryncypałce mojey należy bonifikacya, in attendentia Offi-
22cii sui tudzież W. Marcina Rakowskiego Superintendenta
23Prowincyi Ukraińskiey, Przysięgę Wykonał, Prosząc hoc totum
24Actis Connotari Co y Otrzymali, F. Felsztyński mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Franciszek FELSZTYŃSKI, gubernator dóbr miasteczka HAJSYNA z przyległościami, w imieniu CZECZELOWEJ, starościny hajsyńskiej („S. H.”). W czasie konfederacji (barskiej) w województwie komendant ZBIERZCHOWSKI (A. M. Zbierzchowski, „R. W. K. B.” – zapewne „regimentarz wojsk konfederacji barskiej”), przybywszy do dóbr Hajsyna i KISŁAKA, zabrał ludzi nadwornych (kozaków) starościny i kazał arendarzom dać sobie z Hajsyna 108 zł pol. i z Kisłaka drugie 108 zł pol. „na strawne” dla kozaków wziętych ze starostwa hajsyńskiego do komendy konfederacji barskiej. Przytacza oba kwity z 2 VI 1768 (Hajsyn): pierwszy dla Icka, arendarza kisłackiego, i karbowego; drugi dla Majera [?] i Ankiela [?], arendarzy hajsyńskich. Komisja Skarbu Koronnego zarządziła wypłatę kwarty z tych dóbr, ale dyspozycją z 7 VI 1770 poleciła superintendentom uwzględniać takie kwity potwierdzone przysięgą; komparent zaprzysiągł w obecności superintendenta prowincji ukraińskiej Marcina RAKOWSKIEGO (por. akt 881), że suma 216 zł pol. z kwarty starostwa hajsyńskiego została w 1768 r. rzeczywiście wyliczona Zbierzchowskiemu i należy się starościnie bonifikacja.
Odczyty niepewne: „Dziewiąci [?]” (może omyłka – „Dzierżawczyni”?); „Czerwonych Złotych Sześć [?]” (w obu kwitach – liczba czerwonych złotych odpowiadająca 108 zł pol. powinna wynosić ok. 6, co się zgadza z kursem ok. 18 zł za czerwony złoty); „Złł. Pott. Osm [?]” w drugim kwicie (omyłka pisarza za „Sto Osm”); „Majerowi [?] y Ankielowi [?]”; „Dwieście Szesnascie [?]” (= 2×108); „z Kontrat [?]” (= z kwarty?); podpis w notce marginesowej nieczytelny (zapewne Szandyrowski [?]). Wstawka „Atoli taż … na takowe” dopisana nad linią.
Łacina: in diligentia sui cum iuramento – „dla dopełnienia swej staranności, z przysięgą”; coram actis castrensibus capitanealibus Vinnicensibus – „przed aktami grodzkimi starościńskimi winnickimi”; de serie verborum sequenti – „następującego brzmienia”; Anno Domini 1768, die secunda Iunii – „Roku Pańskiego 1768, dnia 2 czerwca”; dico – „słownie”; datum die et anno ut supra – „dano dnia i roku jak wyżej”; in eam iuramenti rotham – „według tej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko wpisano do akt”; kwarta – podatek z królewszczyzn na wojsko.
Streszczenie
3VIII 1770 Franciszek Felsztyński, gubernator Hajsyna, w imieniu Czeczelowej, starościny hajsyńskiej, zamanifestował, że w 1768 r. komendant konfederacki A. M. Zbierzchowski pobrał od arendarzy Hajsyna i Kisłaka po 108 zł pol. (przytoczone kwity z 2 VI 1768), i zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 zaprzysiągł wobec superintendenta Marcina Rakowskiego, że 216 zł zapłacono, domagając się bonifikacji kwarty.
Akt nr 890
Manifestacja Jana Cebrzeńskiego [?] w imieniu Michała Hryniowieckiego [?], „Stty [?] Barskiego” (starosty barskiego), dziedzica wsi Andruszówki, i Kaspra Szembeka, generała, miecznika zatorskiego, zastawnego posesora, przeciw Michałowi Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu, dziedzicowi Pliskowa, i dyspozytorowi Antoniemu Jaworskiemu – o najazd na grunty andruszowskie, zabicie Michała Balicza i postrzelenie Andrzeja Raciborowskiego; z relacją woźnego Jana Stebelskiego o wizji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data4 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 554 (skan 0556, strona prawa – dół) – k. 554v (skan 0557, strona lewa) – k. 555 (skan 0557, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 554 (skan 0556, strona prawa – dół)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Czwartego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y Przedemną Stanisławem Nowickim protunc Namiesnikiem Bur-
5grabstwa Grodu Winn., Comparens personaliter Urodz. Jmć Pan Jan Ce-
6brzeński [?] Jmieniem W. Jmć Pana Michała Hryniowieckiego [?] Stty [?]
7Barckiego, Dobr Wsi Andruszowki Dziedzica, y W. Jmć Pana Kas-
8pra Szembeka Generała Graffa [?] Miecznika Zatorskiego, Dobr
9tychże Wsi Andruszowki Zastawnego Possessora, Pa-
10now niemniey, Urodz. Jchmć Panów, Pawła Weyciechow-
11skiego Administratora, Andrzeia Raciborowskiego y Jnnych
12Sudziest [?] Pomadnych [?] Ludzi Wsi Andruszowki osobliwie
13Sukcessorow, niegdy pracowitych Michała Balicza, Andryi
14[reklamant:] Szraia
k. 554v (skan 0557, strona lewa)
1Szraia [?], Okmitnie [?] Zabitych, y Jnnych Smiertelnie Zbitych
2y Skaleczonych przybywszy do akt ninieyszych, na przeciwko
14tiis Principalium suor., tum totalitati vitae suae ac quo [?]
15Supra iterato Vice Manifestowawszy się, Stawił przedemną
16Urzędem, Woźnego Gnłgo Opatrznego Jana Stebelskiego Kto-
17ry na Affektacyą, y Prawne Rekwizycyą Wiel. Jmć Pana
18Michała Hryniowieckiego Stty [?] Barckiego Pana y Jn-
19nych z Uproszonemi sobie do tego Aktu Szlachtą Urodz. Sta-
20nisławem Ciecierskim [?], y Jakobem Myszyńskim [?], y Jnnemi
21Ziezdzał do Wsi Andruszowki y tam widział Urodz. Racibo-
22rowskiego w Nogę lewą postrzelonego, Kul dwie z Nogi wyię-
23tych, tudzież Słyszał [?] Roboczego Michała Balicza postrzelone-
24go ^w wielkiey [?] Słabości^ y Jnnych pobitych suchemi razami które pokaleczę-
25nie mienili być przez Ludzi Pliskowskich zadanie, Co wi-
26dziawszy y Szlachtą sobie przytomną Oświadczywszy się
27Przybywszy tu do Akt o Zapisanie tak Urodz. Comparens
28tey Manifestacyi iako y Woźny Wizyi Relacyi prosili y
29Otrzymali, Jan Cebrzeński [?], Jan Stebelski Woźny nie-
30umieiący pisać znak Krzyża S. kładnie +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan CEBRZEŃSKI [?] (w akcie 822 „Cebrzeski [?]”) w imieniu Michała HRYNIOWIECKIEGO [?] („Stty Barckiego” = starosty barskiego – por. akt 894 „Stcie Barckiemu”), dziedzica ANDRUSZÓWKI, i Kaspra SZEMBEKA, generała, miecznika zatorskiego, zastawnego posesora Andruszówki (w akcie 822 odczytany jako „Kazimierz Rembek [?]” – tu nazwisko i imię wyraźne: Kaspra Szembeka; por. tytuł marginalny „JW. Szembeka”), a także administratora Pawła WOJCIECHOWSKIEGO, Andrzeja RACIBOROWSKIEGO i sukcesorów zabitych poddanych. Obwinieni: Jakubowski, podczaszy pomorski („P. P.” w tytule), dziedzic PLISKOWA; Antoni (lub inaczej nazwany) JAWORSKI, dyspozytor pliskowski; szlachta gracjaliści; kozacy pliskowscy, oratowscy, linieccy [?] i z innych dóbr – ponad 50 osób – oraz gromada andruszowska (zapewne omyłka za pliskowską).
Treść: Jaworski z rozkazu Jakubowskiego już wcześniej (por. akty 821–822) najeżdżał grunty andruszowskie (palenie młynów, chałup, zboża w tokach, zabór ze spichlerza), a 1 VIII 1770 z ludźmi uzbrojonymi w spisy, samopały, kosy [?] i cepy wpadł na sianożęci andruszowskie: zabito roboczego Andryja SZRAJA [?], jadącego z listami do LIPOWCA i popasającego konia na Dąbrowie (najpierw konia, potem jego), postrzelono śmiertelnie Michajła BALICZA kosącego w polu i Andrzeja Raciborowskiego (trzy kule w lewą nogę); kobiety zbierające siano zabrano do Pliskowa i wsadzono w dyby; zabrano woły i wóz Wasyla PASIECZNIKA, parę koni pastucha Sawona [?] i parę koni Martyna JAROWENKI [?]; skoszono niedojrzałą pszenicę – ok. 1000 kóp – i zwieziono do Pliskowa. Woźny Jan STEBELSKI ze szlachtą Stanisławem CIECIERSKIM [?] i Jakubem MYSZYŃSKIM [?] widział w Andruszówce postrzelonego Raciborowskiego (dwie kule wyjęte z nogi), postrzelonego Balicza „w wielkiej słabości” i innych pobitych.
Odczyty niepewne: „Podczaszemu Pomorskiemu” – zapis niewyraźny, odczyt ustalony wg aktu 893 („Podczę Pomor.”); „G. Z. [?]” w tytule (= Generała, [Miecznika] Zatorskiego); „Cetka [?]” w tytule (= zapewne zabity Andryj Szraj [?] lub Michajło Balicz – rozbieżność); „Stty [?]”; „Graffa [?]” (może „Graffa” = hrabiego); „Sudziest [?] Pomadnych [?]”; „Szraia [?]”, „Okmitnie [?]” (początek k. 554v); „Pomorskiemu” (podczaszy parnawski, inflancki); „Linieckim [?]” (por. „Lenice [?]” w akcie 822); „zrąbowania [?]”; „dictus [?] primus” (= die primo); „z liczbą [?]”; „z Kozakami [?]” (może „z Kosami”); „Jednych [?], bić [?], Kaleczyć [?]”; „postrzałow kilka [?]”; dwa ostatnie wiersze k. 554v wyblakłe – „Rzemieniami [?] rażonemi [?] po Kał[...] Kry[...] / Odzieże [?] rozne Aktualnie [?] [...]”; „Żeńcki [?]”; „do pisze [?]”; „Sawona [?]”, „Jarowenka [?]”; „Zboże [...] grani [?]”; „ac quo [?]”; „Ciecierskim [?]” (w akcie 822 „Ciesielski [?] Łukasz”), „Myszyńskim [?]”; „Słyszał [?]” (może „Widział”); wstawka „w wielkiey [?] Słabości” nad linią. „Pszenicę” w ramce / podkreślone.
Łacina: comparens personaliter – „stawający osobiście”; anteriores obloquuntur manifestationes – „mówią o tym wcześniejsze manifestacje”; dictus [die] primus Augusti – „pierwszego sierpnia”; in carcere – „w więzieniu”; taliter et graviter – „w taki sposób i ciężko [skrzywdzonych]”; adeoque modernus comparens obviando securitati substantiis principalium suorum, tum totalitati vitae suae … supra iterato vice manifestowawszy się – „przeto obecny komparent, zabezpieczając bezpieczeństwo majątków swych mocodawców, a także całość swego życia … ponownie się zamanifestowawszy”; Gnłgo (generalnego) – woźny generalny.
Streszczenie
4VIII 1770 Jan Cebrzeński [?] w imieniu Michała Hryniowieckiego [?], dziedzica Andruszówki, i Kaspra Szembeka, miecznika zatorskiego, zastawnego posesora, zamanifestował przeciw Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu, dziedzicowi Pliskowa, jego dyspozytorowi Jaworskiemu oraz szlachcie i kozakom pliskowskim i innym, że 1 VIII 1770 najechali sianożęci andruszowskie, zabili Andryja Szraja [?], postrzelili Michajła Balicza i Andrzeja Raciborowskiego, uwięzili kobiety w dybach, zabrali woły i konie oraz skosili niedojrzałą pszenicę; woźny Jan Stebelski zrelacjonował wizję rannych.
Akt nr 891
Manifestacja z wizją Jana Modrzyńskiego, stolnika rożańskiego, przeciw Jackowi i Annie z Jełowickich Krewskim, Ignacemu i Andrzejowi Krewskim – o zbrojny najazd na dobra Sokolińce (spadek po Michale Kaletyńskim, chorążym bracławskim) i ciężkie pobicie; z relacją woźnego Błażeja Liniewskiego o obdukcji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 555 (skan 0557, strona prawa – dół) – k. 555v (skan 0558, strona lewa) – k. 556 (skan 0558, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 555 (skan 0557, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickie-
4mi y Przedemną Stanisławem Nowickim protunc Namie-
6liter W. Jmć Pan Jan Modrzyński Stolnik Rożański, iak prętko [?]
7z Tak Ciężkiey Słabości zdrowia powstać y z Włości mogł, tak
8zaraz nayprzedzey [?] [...] [...] Państwu Jackowi y Annie z Jeło-
9[reklamant:] wickich
k. 555v (skan 0558, strona lewa)
1z Jełowickich Krewskich Małżonkom swym y WW. Jgna-
2cego y Andrzeia Krewskich tudzież wszystkich w ogolności z o-
3ymiom Dzieci swych niemniey Jnnych rownie do Substancyi W.
4Niegdy Michała Kalityńskiego Chorążego Bracławskiego Konsukcesso-
5row Jmieniem skarży Manifestuie y Protestuie się, oto: Jż WWi
6Obżałowani przywłaszczywszy sobie iakowąś nienależytą Opiekę
7Nad starszemi Wiekom Rządząc y szafuiąc wtey Substancyi ynz-
8tratą [?] Zabrawszy y przygarnowszy Wszelkie ruchomości z poszły
9Chudobę Konie pasieki, et id genus po tak znacznym w Woiewodz-
10twie Urzędniku pozostałe, y do naymnieyszey partycypacyi nikogo
11Niedopuściawszy owszem one ad libitum ac pro re et
12Commodo sui obrociwszy na żadne uspokoienie ciężarow y długow
13Ktore na Prawo niezpensuiąc [?] nawet długu przez W. Kality-
14skiego Chor. Bracł. na rzeczny [?] skrypt u W. Komparenta nie-
15oddawszy, owszem skrypt ten gwałtownie wziowszy na reście
16Dobra Wieś Sokolińce na Głowe Sukcessorum z Jmienia Kra-
17skich [?] Między Jnnemi w dziale tantisper wytyczone przez
18Wszystkie lata absolutnie dzierżąc pożytki y Jntratę biorąc pko
19Wszelkiey miłości Braci y Siostr w Cudzych Domach tułaiących
20się, y w Wieku y Potomkach uszczęśliwionych via Juridica ubiegaią-
21cych się do Possessyi porazy kilka wyganiać wyrzucać bić strzelać ob-
22dzierać y Kaleczyć ważył się, y porwolił [?] do tego iuż pod teraznie-
23szy czas niuszczęśliwy [?] utamowanych [?] w zrędzie Sądow niebojąc
24się Prawa y nieprzytomności [?] na zgube Fortuny daźąc wezas się [?]
25Niniejszym blisko przeszłym adhibito brachio militari w Dobra
26Sokolińce, na podeszły Sędziwości Wieku y Słabością z Zdrowia
27Obciążonego Komparenta niemiłosiernie y Okrutnie ztłuc, skale-
28czyć y Wygnać a raczey wytrącić porwał się, y Dowolił, dlacze-
29go ninieyszy Comparens powziowszy wiadomość, o poszkupie [?]
30Na zięcie [?] y Odięciu Życia, tak swego iako y Braci a przychyla-
31iąc się do dawnieyszych tak od siebie iako y Życia swego tudzież
32y Jnnych Braci swych zaniesionych oner in erbore [?] maiąc y
33stwierdzaiąc a w Słabości zdrowia y Wieku przeszłym będący
34Sukcessorum gdy niemożność swoię okaże salvam vindicationem
35Tak wielkich Krzywd na Zdrowiu y Życiu zostawuiąc do
36Windykacyi iterato queritur Manifestatur et protestatur, Jan
37Modrzyński S. R. mpp
38Et in continenti Stawił Woźnego Generała Województwa Bra-
39cławskiego y Jnnych Opatrznego Błażeia Liniewskiego, Ktory palam
40Publice zeznał iż on ad affectationem Juridicamq Requisitionem W.
41Jmy Pana Jana Modrzyńskiego Starosty [?] Rożańskiego Roku y Dnia
42[reklamant:] wyżey
k. 556 (skan 0558, strona prawa)
1Wyżey na Akcie Wyrażonych maiąc przy Sobie strone Szlachty
2Ludzi Wiary Godnych, Urodz. Pawła Słotwińskiego [?] y Jana Withow-
3skiego [?] sobie do tego Aktu przydanych Widział y Oglądał na W. Janie
4Modrzyńskim Stolniku Rożańskim Głowę, plecy, piersi, nogi ręce
5Zbite krwawemi razy y przetrącone, całe Ciało spuchłe, Siności ^Ran^ na
6Piersiach, Nerkach [?] y Napluczach [?] iescze nie pogoione Ktore to razy
7Przez WWch Jacka y Anny z Jełowickich Krewskich tudzież y Ludzi
8Woiennych od onych sprowadzonych zadany miał opowiedziane, wczy[?]
9z Szlachtą sobie przytomną, oświadczywszy się, przedemną Urzędem
10Jstotney y rzetelney Woźnieńskiey swey wizyi uczynił y zeznał
11Relacyą Woźny ignarus scribendi Crucem S. posuit Błażey Liniewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan MODRZYŃSKI, stolnik rożański (podpis „S. R.”; raz „Starosty [?] Rożańskiego”), jeden z konsukcesorów po zmarłym Michale KALITYŃSKIM (KALETYŃSKIM), chorążym bracławskim (por. akty 41–80 tej księgi). Skarży Jacka i Annę z JEŁOWICKICH KREWSKICH, małżonków, oraz Ignacego i Andrzeja KREWSKICH z dziećmi, że przywłaszczywszy sobie „opiekę” nad spadkiem, zabrali ruchomości, chudobę, konie i pasieki, nikogo z konsukcesorów nie dopuścili do działu, nie spłacili długów (nawet długu chorążego na skrypt u komparenta – skrypt zabrali), a wieś SOKOLIŃCE, wytyczoną w dziale, trzymają i biorą z niej intraty; konsukcesorów kilkakrotnie wyganiali, bili, strzelali; ostatnio „adhibito brachio militari” najechali Sokolińce i ciężko pobili starego i chorego komparenta. Komparent ponawia wcześniejsze manifestacje, zastrzegając sobie dochodzenie krzywd.
Relacja: woźny generalny Błażej LINIEWSKI ze szlachtą Pawłem SŁOTWIŃSKIM [?] i Janem WITKOWSKIM [?] (w rkp. „Withowskiego”) oglądał na Modrzyńskim zbitą krwawo głowę, plecy, piersi, nogi i ręce, spuchnięte ciało, sińce i rany na piersiach – zadane, jak mówił, przez Krewskich i sprowadzonych przez nich ludzi wojennych.
Odczyty niepewne: „C. Ł. [?] Małż. [?]” w tytule; „prętko [?]”; „nayprzedzey [?] [...] [...]” (ostatni wiersz k. 555 wyblakły); „ynztratą [?]”; „z poszły [?]”; „niezpensuiąc [?]”; „na rzeczny [?] skrypt”; „Kraskich [?]”; „porwolił [?]”, „niuszczęśliwy [?] utamowanych [?] w zrędzie”, „nieprzytomności [?]”, „wezas się [?]”, „poszkupie [?]”, „Na zięcie [?]”, „oner in erbore [?]” (zapewne „onera in arbore”?) – partie stylistycznie zawiłe; „Starosty [?]” (przy podpisie i w relacji – „Stolnik”); „Słotwińskiego [?]”, „Withowskiego [?]”; „Nerkach [?] y Napluczach [?]”; „wczy[?]”. Notka kolacjonowania na marginesie: „Legi cum Copia Zawracki [?]” (por. akty 881 n.).
Łacina: comparens personaliter – „stawający osobiście”; ad libitum ac pro re et commodo sui – „według upodobania, na swoją korzyść i wygodę”; via iuridica – „drogą prawną”; adhibito brachio militari – „użyto siły zbrojnej”; salvam vindicationem … zostawuiąc – „zostawiając sobie nienaruszone prawo dochodzenia”; iterato queritur, manifestatur et protestatur – „ponownie skarży się, manifestuje i protestuje”; et in continenti – „i zaraz potem”; palam publice – „jawnie i publicznie”; ad affectationem iuridicamque requisitionem – „na żądanie i prawne wezwanie”; ignarus scribendi crucem sanctam posuit – „nieumiejący pisać postawił znak krzyża świętego”.
Streszczenie
6VIII 1770 Jan Modrzyński, stolnik rożański, konsukcesor zmarłego Michała Kaletyńskiego, chorążego bracławskiego, zamanifestował przeciw Jackowi i Annie z Jełowickich Krewskim oraz Ignacemu i Andrzejowi Krewskim, że zawładnęli spadkiem (ruchomości, chudoba, wieś Sokolińce), nie dopuszczając innych sukcesorów, a ostatnio z ludźmi zbrojnymi najechali Sokolińce i ciężko pobili starego komparenta; woźny Błażej Liniewski zrelacjonował obdukcję ran.
Akt nr 892
Manifestacja in diligentia z przysięgą starszych kahału janowskiego (Moszko Kotlarz i Szmojło Taran [?]) – o 795 zł pogłównego za ratę marcową 1768 r. zapłaconych regimentarzowi konfederackiemu Chamcowi (kwit) i bonifikację w Skarbie Koronnym
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 556 (skan 0558, strona prawa – dolna część) – k. 556v (skan 0559, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 556 (skan 0558, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Szostego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
15Przysięgę na Rodale w Szkole Żydowskiey wykonali,
16prosząc hoc totum Actis connotari y to otrzymali.
17Ciż Comparentes, wyżey na początku wyrażeni.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Moszko KOTLARZ i Szmojło TARAN [?], Żydzi, starsi kahalni miasta JANOWA, w imieniu pospólstwa żydowskiego Janowa i parafian (kahałów przykahałkowych). W 1768 r. konfederacja (barska) w województwie bracławskim przynaglała kahały do wypłaty uchwalonego pogłównego; kahał janowski musiał zapłacić 795 zł pol. za ratę marcową 1768 do skarbu konfederackiego. Przytoczony kwit regimentarza konfederackiego (podjazdowego [?]) CHAMCA (w kwicie podpis „Chamiec”), wystawiony „podług ordynansu JW. Puławskiego [?] (= zapewne Józefa PUŁASKIEGO), marszałka związkowego”, nr 795. Dyspozycja Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 – superintendenci mają uwzględniać takie kwity potwierdzone przysięgą (por. akty 881, 886, 889). Komparenci złożyli przysięgę „na rodale” (zwoju Tory) w szkole (synagodze) żydowskiej w obecności urzędu i superintendenta komór prowincji ukraińskiej Marcina RAKOWSKIEGO.
Odczyty niepewne: „Taran [?]”; „podiazdowego [?]” / „podiazdowy [?]” (regimentarz podjazdowy, tj. dowódca podjazdu?); „Puławskiego [?]” (w rkp. „Puta-wskiego”, „ł” pisane jak „t”; zapewne Pułaski); „[...]” przed podpisem w kwicie (skrót „P.” lub „J.”?); „Jeżewski [?]” w notce kolacjonowania. Słowo „Pogłowne” w dyspozycji podkreślone w rkp.
Łacina: in diligentia sui cum iuramento – „dla dopełnienia swej staranności, z przysięgą”; in serie talis – „takiej treści”; Anni Millesimi Septingentesimi Sexagesimi Octavi – „roku 1768”; numero – „pod numerem”; septima Iunii – „7 czerwca”; in eam iuramenti rotham – „według tej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko wpisano do akt”; lectum cum copia – „przeczytano (porównano) z kopią”; rodale – zwój Tory, na który składano przysięgę żydowską.
Streszczenie
6VIII 1770 starsi kahału janowskiego Moszko Kotlarz i Szmojło Taran [?] zamanifestowali, że w 1768 r. kahał zapłacił konfederatom barskim 795 zł pogłównego za ratę marcową (przytoczony kwit regimentarza Chamca, wydany z ordynansu marszałka Puławskiego [?]), i zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 zaprzysięgli w synagodze, wobec superintendenta Marcina Rakowskiego, prawdziwość kwitu, domagając się bonifikacji.
Akt nr 893
Manifestacja z aresztem Andrzeja Jaworskiego, dyspozytora dóbr Plisków, w imieniu Michała Jakubowskiego, podczaszego pomorskiego, przeciw Ignacemu i Teofili z książąt Radziwiłłów Morawskim, generałom majorom WXL, dziedzicom klucza szpiczynieckiego, ekonomowi Bilskiemu, sotnikowi Omelkowi i atamanowi Morozence – o najazdy kozaków szpiczynieckich na grunty pliskowskie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 556v (skan 0559, strona lewa – dolna część) – k. 557 (skan 0559, strona prawa) – k. 557v (skan 0560, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 556v (skan 0559, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Szostego Dnia.
3Przed Urzędem, y Aktami ninieyszemi Grod.
4Winnic. y Przedemną Stanisławem Nowickim,
5pro tunc Namiesnik. Burgrabst. Grodu Winnic.
6Comprens Pliter Urodz. Jmć Pan Andrzey Jaworski Dobr
7Pliskowa Dyspozytor, swym, et ex praecommissa
8sibi potestate Jmieniem W. Michała Jakubowskiego
9Podczę Pomor. Dobr Wsi Pliskowa Dziedzica Pana,
10iakoteż Urodz. Jchmć PPw. Szlachty Gracialistow, y
11całey Wsi rzeczoney Dobr Pliskowa uciemiężonych
12Poddanych Jmieniem, postrzegaiąc całości Substancyi
13W. Pryncypała Swego, niemniey Zdrowia, y Życia
14Samego Siebie, iakoteż Urodz. Szlachty, y Poddanstwa
15iti dem [?] Zdrowia, y Życia, tudzież całości Chudob y wszelkich
16[reklamant:] maiątkow
k. 557 (skan 0559, strona prawa)
1Maiątkow Onych ostrzegaiąc quam Solennissime na pko JWW.
2Jgnacemu, y Teofili z Xiążąt Radziwiłłow Morawskim Genera-
3łom Majorom Wielkiego Xięstwa Litew. Dobr Klucza Szpi-
4czynieckiego Dziedzicom, Panom, a naypryncypalniey Urodz.
8nowi Szpiczynieckiemu Tudzież Kozakom do Osob Sześć-
9dziesiąt w tych Kommendzie będącym; a czasu Sprawy
10po Jmionach y Przezwiskach Specifikować się maiącym,
11Przy sposobionym, Andruszowce do Naiazdu gruntow Pli-
12skowskich Dziedzicznych y Ograniczonych Wiolatorom y
13Gwałtownym naiezdnikom skarży, żali, y Manifestuie się
14w Niżey Opisany sposob, y Oto, Jż Jchmć Obwinieni a nay-
15bardziey Urodz. Bilski Ekonom Szpiczyniecki Fertur et
16vere fertur że bezmiomo [?] Wiadomości Panow Swoich Ko-
17zakow w Komendzie Sotnika y Atamana do Osob Sześć-
18dziesiąt w Spisy Samopały Uarmowanych niemaiąc Żadney
19Kontrowersyi Gruntow, Ani przyległości Szpiczynieckich
20z Gruntami Pliskowskiemi, tylko iedynie będąc uproszony
21Czyli podkupiony od Dobr Andruszowki wyż pomienio-
22nych Kozakow do Osob Sześćdziesiąt dać y posłać onych
23Smiał y Ważył się, Ktorzy posłani Orężni na Własne
24Grunta Pola y Sianożęci Pliskowskie a bardziey Wieś
25Cało Otoczywszy za Ludźmi po Polach z Spisami, Samopa-
26łami, Pistoletami Uganiali się onych Obdzierali, Żywno-
27ści Onym Zabierali, kosy, siekiery, fanty, y Jnne rzeczy gwał-
28tem Powydzierali, Chudoby poraymowali, Ludzi nietylko
29Mężczyzn, Kobiet, ale y Małych Dzieci Okrutnie zbić skowa-
30wić [?] praesumpserunt, Tym się niekontentuiąc powtornie
31na Zaiutrz y potym kilka krotnie też Grunta wyż wy-
32rażonym Sposobem napadali, Wieś Około Obłaczali [?], za
33Ludźmi uganiali się, Strzelali przegrozki całey Wsi Zruy-
34nowaniem Czynili, y Jnne nieznośne krzywdy Jako to
35Urodz. Dyspozytora na Życie zabiciem od grażali się, A zatym
36Tenże Urodz. Protestans et Comparens swym Wiel. Pana
37Swego iako też Całey Wsi Dobr Pliskowskich podda-
38nych Jmieniem Manifestowawszy się, Offiaruiąc Wiel.
39Pana Swego Oto Prawnie Czynić nie Zaniechać Rerum
40atq itrum [?] Manifestatur et Protestatur Comprns ignarus
k. 557v (skan 0560, strona lewa – górna część)
1Scribendi Crucem S. posuit Andrzey Jaworski +
2Et in continenti Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wdztwa
3Bracł. y Jnnych Opatrzny Andrzey Zieliński Ktory w mocy
4Prawdziwey y Skuteczney Relacyi swoiey iawnie Ustnie y
5Dobrowolnie Zeznał, Jż on Roku Teraznieyszego Tysiąc Siedm-
6set Siedmdziesiątego Dnia Pierwszego Augusti na affek-
7tacyą y Prawną rekwizycyą Wiel. Michała Jakubowskiego
8Podcz. Pomor. y Jnnych był w Dobrach Wsi nazwaney
9Szpiczyńcach w Possessyi Dziedziczney JW. Murawskich G.
10M. W. W. X. Lit. Zostaiących, maiąc przy sobie strone Szlachty
11y Ludzi Wiary Godnych Urodz. Stanisława Gruszczyńskiego [?]
12y Michała Krasuskiego [?] do tego Aktu użytych gdzie będące
13w Zamku Szpiczynieckim Omelka Sotnika Atamana
14Morozenka y Kozakow do Osob Sześćdziesiąt wiolatorow y
15Naiezdnikow, oraz Urodz. Bilskiego u Woyta y Gromady tu-
16meyszey [?] Szpiczynieckiey Aresztował, y Prawnie przypo-
17czył [?] Ktoren areszt tak Zamek Szpiczyniecki na pomie-
18nionych Sotnika y Atamana y Jnnych iako też Gromada
19na Urodz. Bilskiego beneVolè przyiowszy, do rozprawy prawney
20Przyiąć deklarowali y Submittowali się, w Czym On Woźny
21Szlachtą sobie przytomną, oświadczywszy się, z tamtąd
22Powrocił y tu ad Acta przybywszy prawdziwego Aresztu
23Swoiego Uczynił y Zeznał Relacyą de quo Praesens eius-
24dem Ministerialis Relacia, Andrzey Zieliński
Objaśnienia i tłumaczenia
Kontrmanifest strony pliskowskiej wobec aktu 890 (i wcześniejszych 821–822). Komparent: Andrzej JAWORSKI, dyspozytor dóbr PLISKÓW (w akcie 890 „Antoni lub inaczej nazwany”), w imieniu Michała JAKUBOWSKIEGO, podczaszego pomorskiego („Podczę Pomor.”; w tytule „P. P.”), dziedzica Pliskowa, a także szlachty gracjalistów i poddanych pliskowskich. Obwinieni: Ignacy i Teofila z książąt RADZIWIŁŁÓW MORAWSCY, generałowie majorowie Wielkiego Księstwa Litewskiego, dziedzice klucza SZPICZYNIECKIEGO (Spiczyńce); ekonom szpiczyniecki BILSKI (imienia nie znano); sotnik Omelko i ataman MOROZENKO; około 60 kozaków szpiczynieckich.
Treść: Bilski, bez wiedzy swoich panów, „uproszony czyli podkupiony” przez dobra ANDRUSZÓWKA, wysłał 60 kozaków uzbrojonych w spisy i samopały, choć klucz szpiczyniecki nie miał żadnego sporu granicznego z Pliskowem. Kozacy otoczyli wieś, uganiali się po polach i sianożęciach pliskowskich za ludźmi, obdzierali ich, zabierali żywność, kosy, siekiery i inne rzeczy, zajęli bydło, okrutnie bili mężczyzn, kobiety i małe dzieci; nazajutrz i potem kilkakrotnie ponawiali napady, strzelali, grozili zrujnowaniem wsi, a dyspozytorowi grozili zabiciem. Komparent zastrzega dalsze kroki prawne; podpisu brak („Comprns ignarus [scribendi]” – komparent niepiśmienny). Komparent podpisał się znakiem krzyża. Zaraz potem woźny generalny Andrzej ZIELIŃSKI zrelacjonował, że 1 VIII 1770 na żądanie Jakubowskiego, ze szlachtą Stanisławem GRUSZCZYŃSKIM [?] i Michałem KRASSUSKIM (por. akt 894), w zamku szpiczynieckim (dobra dziedziczne Morawskich) aresztował sotnika Omelka, atamana Morozenkę i 60 kozaków, a ekonoma Bilskiego – u wójta i gromady szpiczynieckiej; zamek i gromada przyjęły areszt i zobowiązały się stanąć do rozprawy.
Odczyty niepewne: „Jmie [?]” w tytule (może „Jmieniem”); „iti dem [?]” (= itidem, „tak samo”); „bezmiomo [?]” (= bez [wiedzy]? omyłka pisarza); „skowawić [?]” (może „skrwawić”); „Obłaczali [?]” (= obłażali? oblegali?); „Oczewisto” (= oczywisto); „tumeyszey [?]” (= tuteyszey); „przypoczył [?]” (= przypowiedział?); „Gruszczyńskiego [?]”, „Krasuskiego [?]”; „JW. Murawskich” – w relacji forma „Murawscy” (w manifeście „Morawscy”); „itrum [?]” (= iterum); „Przy sposobionym” – zapewne omyłka za „przysposobionym”. Ekonom „Jakiego kolwiek Jmienia Bilski” – imię nieznane komparentowi.
Łacina: comparens personaliter – „stawający osobiście”; et ex praecommissa sibi potestate – „i z powierzonej mu władzy (pełnomocnictwa)”; quam solennissime – „jak najuroczyściej”; fertur et vere fertur – „mówi się i słusznie się mówi”; praesumpserunt – „ośmielili się”; rerum atque iterum manifestatur et protestatur – „ponownie i jeszcze raz manifestuje się i protestuje”; comparens ignarus [scribendi] – „komparent nieumiejący pisać”; cum aresto – „z aresztem”; et in continenti – „i zaraz”; benevole – „dobrowolnie”; submittowali się – poddali się; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – „o czym niniejsza relacja tegoż woźnego”.
Streszczenie
6VIII 1770 Andrzej Jaworski, dyspozytor Pliskowa, w imieniu Michała Jakubowskiego, podczaszego pomorskiego, i poddanych pliskowskich zamanifestował przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim, dziedzicom klucza szpiczynieckiego, a zwłaszcza ich ekonomowi Bilskiemu, sotnikowi Omelkowi i atamanowi Morozence, że na prośbę (czy za opłatą) Andruszówki wysłali 60 kozaków, którzy kilkakrotnie najeżdżali grunty pliskowskie, bili ludzi, zabierali rzeczy i bydło i grozili zrujnowaniem wsi (kontrmanifest do aktu 890); woźny Andrzej Zieliński zrelacjonował areszt kozaków w zamku szpiczynieckim i ekonoma Bilskiego.
Akt nr 894
Manifestacja z wizją Andrzeja Jaworskiego, dyspozytora pliskowskiego, w imieniu Michała Jakubowskiego, podczaszego pomorskiego, przeciw Michałowi Hryniowieckiemu, staroście barskiemu, i Kasprowi Szembekowi, miecznikowi zatorskiemu (Andruszówka), Janowi Cebrzyńskiemu, Pawłowi Wojciechowskiemu, Andrzejowi Raciborowskiemu, szlachcie i kozakom – o najazdy na grunty pliskowskie, wykoszenie sianożęci i pobicie ludzi; z relacją woźnego Andrzeja Zielińskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 557v (skan 0560, strona lewa – dolna część) – k. 558 (skan 0560, strona prawa) – k. 558v (skan 0561, strona lewa) – k. 559 (skan 0561, strona prawa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 557v (skan 0560, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
16siąt Odliczyli y Okrutnie onego zbili y z niego Kuntusz nebie-
17ski buty zdarli y Onymże urdeczek [?] dwie wzieli y dotąd trzymaią
18Owo zgoła Codzienne y ustawiczne Czynią krzywdy Ausi sunt et
19praesumunt, A zatym ote wszystkie y Jnne krzywdy tak też oniestr-
20szną Cyrcumskrypcyą tenże protestans et Comparens suo et Ple-
21nipotentiarum [?] suorum nominibus manifestowawszy się, protestowawszy się, y Repro-
22testowawszy Stawił przedemną Urzędem Woźnego Generała Wdztwa
23Bracł. y Jnnych Szlachetnego Andrzeia Zielińskiego, Ktory
24Stawiony Zeznał, Jż w Przytomności Urodz. Jchmć PP. Micha-
25ła Krassuskiego y Stanisława Gruszczyńskiego będąc w Plisko-
26wie Roku Teraznieyszego Dnia Pierwszego Sierpnia konia na-
27wylot Kark przestrzelony na Andryiu Słocie obydwie nogi
28Przestrzelone na Demku Groguli Rękę Prawą y Łeb przebity
29Jnnych Ludzi nietylko Mężczyzn ale y Kobiet wiele pokrwa-
30wionych ^pobitych^ Widział y Oglądał ^kowano to postrzelanych^ Ktore to postrzelanie ranienie
31y pobicie mienili sobie być zadane przez Ludzi Andruszo-
32wieckich Szpiczynieckich Konelskich Morzańskich [?] y Jnnych
33spolnikow co on Woźny Widziawszy y oglądawszy y Szlachtą
34Sobie przytomną Oświadczywszy się, y tu do Akt ninieyszych
35Przybywszy prosili mnie Urzędu tak kompparent y Protestant
36Swoiey Manifestacyi iako Woźny Wizyi Rltta [Relacyi] Oprzyięcie [?]
37Tey Kopyi Co y Otrzymali Comparens nieumieiący pisma
38Znakiem krzyża S. Podpisuie się, Andrzey Jaworski + A-
39Zieliński Woźny +
Objaśnienia i tłumaczenia
Druga (po akcie 893) manifestacja strony pliskowskiej: dyspozytor Andrzej JAWORSKI w imieniu Michała JAKUBOWSKIEGO, podczaszego pomorskiego, dziedzica Pliskowa, szlachty gracjalistów i gromady pliskowskiej – przeciw Michałowi HRYNIOWIECKIEMU, staroście barskiemu („Stcie Barckiemu” = staroście; por. „Stty” = starosty w aktach 821–822 i 890), dziedzicowi ANDRUSZÓWKI, Kasprowi SZEMBEKOWI, generałowi, mieczn. zatorskiemu, zastawnemu posesorowi, oraz Janowi CEBRZYŃSKIEMU, Pawłowi WOJCIECHOWSKIEMU, Andrzejowi RACIBOROWSKIEMU, Baranieckim [?], szlachcie gracjalistom, kozakom i gromadzie andruszowskiej, a także zaproszonym sotnikom i atamanom szpiczynieckim z 60 kozakami i kozakom konelskim i moszczeńskim [?]. Reprotestuje przeciw manifestom andruszowskim (akt 890).
Treść: strona andruszowska, „zgwałciwszy” granicę kompromisarską i rozkopawszy kopce, w 1770 r. nie przestaje zabijać, palić młynków i najeżdżać Pliskowa. Pierwszego dnia sianokosów na sianożęci pliskowskiej za kopcami od Lasku Łabuńskiego [?] przeszło stu kosarzy pod osłoną przeszło stu uzbrojonych wykosiło siano; kozacy uganiali się za poddanymi, strzelali za nimi i straszyli we wsi kobiety i dzieci. Raciborowski z uzbrojonymi napadł na łan pański pod wsią, strzelano, ranniono ludzi, rozpędzono dziewki rwące pańskie konopie, końmi stratowano m.in. dwie ciężarne kobiety; zbito wójta. Potem około stu uzbrojonych z całą gromadą andruszowską kosiło sianożęci pliskowskie, zabierano poddanym kosy, siekiery, bydło i żywność. Na samego dyspozytora Jaworskiego, jadącego bez ludzi i broni do siana, napadło kilkunastu [?] konnych; koniowi przestrzelono kark na wylot; poddanemu Andryjowi SŁOCIE [?] przestrzelono obie nogi, Demkowi GROGULI prawą rękę, Iwanowi KOWALCZUKOWI prawą nogę, Pientce [?] przebito głowę kosą. Zabrano deresowatego konia roboczego ŁABUŃSKIEGO; schwytano woźnego generalnego wracającego ze Szpiczyniec ze szlachtą (por. akt 893), Michałowi KRASSUSKIEMU wyliczono 60 nahajów (połowiczy [?]) i zdarto z niego niebieski kontusz i buty.
Relacja: woźny Andrzej ZIELIŃSKI ze szlachtą Michałem Krassuskim i Stanisławem GRUSZCZYŃSKIM 1 VIII 1770 w Pliskowie oglądał przestrzelonego konia, Andryja Słotę z przestrzelonymi nogami, Demka Grogulę (ręka, głowa) i wielu pobitych mężczyzn i kobiet. Jaworski (niepiśmienny) i woźny podpisali się krzyżykami.
Łacina: comparens personaliter – „stawający osobiście”; ex commissa sibi potestate – „z powierzonej mu władzy”; itidem – „tak samo”; aliunde – „skądinąd”; complices – „wspólnicy”; facinora – „zbrodnie”; recenter – „świeżo, niedawno”; salvante Deo – „za łaską Boga, cudem”; ausi sunt et praesumunt – „ośmielili się i nadal się ośmielają”; suo et plenipotentiarum suorum nominibus – „w imieniu swoim i swych mocodawców”; inkarcerowali – uwięzili; dyffamowali – zniesławili.
Streszczenie
6VIII 1770 Andrzej Jaworski, dyspozytor Pliskowa, w imieniu Michała Jakubowskiego, podczaszego pomorskiego, zamanifestował i reprotestował przeciw Michałowi Hryniowieckiemu, staroście barskiemu, i Kasprowi Szembekowi (Andruszówka), Cebrzyńskiemu, Wojciechowskiemu, Raciborowskiemu oraz kozakom andruszowskim, szpiczynieckim i innym, że po zgwałceniu granicy wykosili sianożęci pliskowskie, strzelali do poddanych (ranni Andryj Słota [?], Demko Grogula, Iwan Kowalczuk i in.), stratowali kobiety, napadli na samego dyspozytora i pobili woźnego i szlachcica Krassuskiego; woźny Andrzej Zieliński zrelacjonował oględziny rannych w Pliskowie.
Akt nr 895
Manifestacja Andrzeja Zielińskiego, woźnego generalnego województwa bracławskiego, przeciw Ignacemu i Teofili z Radziwiłłów Morawskim, Michałowi Hryniowieckiemu, staroście barskiemu, Kasprowi Szembekowi, Pawłowi Wojciechowskiemu, Andrzejowi Raciborowskiemu, sotnikowi Omelkowi, atamanowi Morozence i kozakom – o napaść na woźnego i szlachtę wracających z czynności urzędowej (areszt w Szpiczyńcach)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 559 (skan 0561, strona prawa – dół) – k. 559v (skan 0562, strona lewa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 559 (skan 0561, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Szostego, Dnia.
k. 559v (skan 0562, strona lewa)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki.
26kierkę y urdeczkie [?] wzięli y co tylko wymysł kozacki onych
27Złości Przymyślić mogł tak nad niewinnemi nie sobie [?] Zrzu-
28cali [?] się, y na Urodz. Dyspozytora Pliskowskiego y inne przegroźki
29bicia y Zabicia oświadczali A zatym Tenże Protestans przy-
30chilaiąc się do Manifestu W. Pryncypała swego od Ktorego
31był uproszony y Posłany Sdo et quoniam [?] Supra mne [?]
32Offerendo se actionem Jure vindicatur iterato protestatur
33et Manifestatur vice [?] Andrzey Zieliński
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Andrzej ZIELIŃSKI, woźny generalny województwa bracławskiego i innych, w imieniu własnym i szlachty przydanej do aktu – Stanisława GRUSZCZYŃSKIEGO i Michała KRASSUSKIEGO (dalej w tekście „Krasuckiego [?]”). Powołując się na prawo pospolite o bezpieczeństwie (libertas) woźnych i szlachty pełniących czynności urzędowe, skarży Ignacego i Teofilę z Radziwiłłów MORAWSKICH (w rkp. „Murawskim”), generałów W. Ks. Lit., Michała HRYNIOWIECKIEGO, starostę barskiego („Star. Barcy”), Kaspra SZEMBEKA, Pawła WOJCIECHOWSKIEGO, Andrzeja RACIBOROWSKIEGO, sotnika Omelka, atamana Morozenkę oraz kozaków szpiczynieckich i andruszowskich, że gdy wracał ze szlachtą z czynności urzędowej (aresztu w Szpiczyńcach – akt 893), na publicznym trakcie, zwłaszcza za sprawą Wojciechowskiego, schwytano ich i uwięziono, chciano podrzeć dokument (autentyk), Krassuskiego bito nahajami i obdarto, woźnego bito „suchymi razami”, zabrano mu tabakierkę i inne rzeczy; groziono też pobiciem i zabiciem dyspozytorowi pliskowskiemu (Jaworskiemu). Woźny przyłącza się do manifestu swego mocodawcy (Jakubowskiego – akt 894).
Odczyty niepewne: „autentykiem odrucali [?]” (może „autentyk im odebrali”?); „Krasuckiego [?]” (wobec „Krassuskiego” wyżej); „urdeczkie [?]” (por. akt 894 „urdeczek [?] dwie”); „nie sobie [?] Zrzucali [?] się” (może „pastwili się”?); „Sdo et quoniam [?] Supra mne [?]”; „vice [?]”.
Łacina: de libertate – „o wolności (nietykalności)”; quam solennissime – „jak najuroczyściej”; et aliunde – „i skądinąd”; offerendo se actionem iure vindicaturum, iterato protestatur et manifestatur – „ofiarując się dochodzić sprawy prawem, ponownie protestuje i manifestuje”; inkarcerowali – uwięzili.
Streszczenie
6VIII 1770 woźny generalny Andrzej Zieliński w imieniu swoim i szlachty Gruszczyńskiego i Krassuskiego zamanifestował przeciw Morawskim, Hryniowieckiemu, staroście barskiemu, Szembekowi, Wojciechowskiemu, Raciborowskiemu, sotnikowi Omelkowi, atamanowi Morozence i kozakom, że wracających z czynności urzędowej pochwycono na trakcie, uwięziono, pobito (Krassuskiego nahajami) i obrabowano.
Akt nr 896
Relacja woźnego Piotra Dworzeckiego o wizji ran i razów na Franciszku Żaboklickim, łowczym żydaczowskim, i ran postrzałowych jego żeńca Sobka – zadanych w Majanowie przez Kiryła Władyczuka, poddanego Marcina Łastowieckiego, i samego Łastowieckiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 559v (skan 0562, strona lewa – dół) – k. 560 (skan 0562, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 559v (skan 0562, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Siodmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi
5Burgrabstwa y Vicegerentem Grodzkim Winnickim Stano-
6wszy Oczewiście Woźny Generał Wdwa Bracł. y Jnnych Opatrzny
7Piotr Dworzecki w moc Wierney Rltty Swoiey Dobrowolnie
8[reklamant:] zeznał
k. 560 (skan 0562, strona prawa)
1Zeznał Jż on Roku Teraznieyszego Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Dnia Drugiego Miesiąca Sierpnia na affektacyą y prawną Rekwizy-
3cyą Wiel. Jmci Pana Franciszka Żaboklickiego Łowcz. Żydacz. ma-
4iąc Przy sobie Strone Szlachty Ludzi wiary godnych Urodz. Jchmć
5PP. Mikołaia Mysłowskiego [?] y Antoniego Dzbikiego [?] dla większego
6Swiadectwa do tego Aktu Użytych był w Dobrach Wsi Maianowie
7na Częsci W. Rekwirenta zastawney gdzie będąc na tymże Wiel.
8Rekwirencie Ranę Wielką w Głowie nad lewym Okiem do Mo-
9zgu Kurkiem Czyli kolbą przebitą, tak dalece że aż oddech tą
10raną przechodzi, y kości na mięzgę w Czerepie pogruchotanym
11widać, Zbytu Głowę całą zgruchotaną spuchłą y krwią zawrza-
12łą Twarz całą Zbitą, spuchłą, zsiniałą, y krwią zaszłą, Ręce
13Obie na Łokciach potłuczone krwią Ociekłe, pod Bokami Obama
14Guzoły Duże sinie Dutami [?] potłuczone Piersi zbite y zsiniałe
15Tudzież całego skrwawionego spuchłego mało co żywego y do wy-
16zdrowienia niepodobnego które to rany Razy y Zbicie przez Kiryła
17Władyczuka [?] Poddanego W. Łastowieckiego z Rozkazu tegoż W.
18Łastowieckiego z Strzelby, na Zabicie W. Rekwirenta gonięcego [?]
19na Polu w Życie mienił sobie być zadane, a zaś na Roboczym
20Sobku Żeńcu Requirentis Postrzałow dwa w Piersiach iuden [?] ko-
21to Drugiego wyszedł [?] łuwnie [?] na Piędź w Oboczyku [?] ramienia
22Lewego także postrzał duży y głęboki na Lewey Szczece [?] postrzał
23Także duży Ktore to postrzały tenże Roboczy Sobko od W. Łasto-
24wieckiego ze sztucznika [?] Kulami na tymże Polu mienił być
25Sobie Zadane, Widział y Oglądał Co Widziawszy y Oglądawszy
26Szlachtą sobie przytomną, oświadczywszy się, tu ad Acta przy-
27był y Przed Urzędem ninieyszym Prawdziwey Wizyi Swoiey
28Uczynił y Zeznał Rltta Woźny nieumieiący pisać Krzyż
29S. kładnie Piotr Dworzecki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego Piotra DWORZECKIEGO (w rkp. „Dwerzecki”): 2 VIII 1770, na żądanie Franciszka ŻABOKLICKIEGO, łowczego żydaczowskiego, ze szlachtą Mikołajem MYSŁOWSKIM [?] i Antonim DZBIKIEM [?] był w MAJANOWIE, w części wsi będącej w zastawie u rekwirenta. Oglądał na Żaboklickim wielką ranę głowy nad lewym okiem, zadaną kurkiem czyli kolbą (strzelby), tak głęboką, że widać zmiażdżone kości czaszki, a „oddech tą raną przechodzi”; całą głowę i twarz zbite, spuchnięte i zakrwawione, łokcie potłuczone, guzy i sińce na bokach i piersiach – stan „mało co żywego”. Rany zadał mu, jak mówił, Kiryło WŁADYCZUK [?], poddany Marcina ŁASTOWIECKIEGO, z rozkazu tegoż Łastowieckiego, gdy ten gonił Żaboklickiego w polu w życie. Na roboczym (żeńcu) SOBKU woźny widział dwa postrzały w piersiach (jeden wychodzący przy lewym ramieniu) i duże postrzały na lewym boku [?] – zadane kulami przez samego Łastowieckiego. Sprawa łączy się z aktem 883 (zasadzka w Majanowie, zabici żeńcy). Od tego aktu namiestnik burgrabstwa i wicegerent grodzki Wojciech JAGIEŁŁOWICZ.
Odczyty niepewne: „Mysłowskiego [?]”, „Dzbikiego [?]”; „Zbytu [?] Głowę” (może „Z tym”); „Dutami [?]”; „Władyczuka [?]”; „gonięcego [?]”; „iuden [?] koto Drugiego wyszedł [?] łuwnie [?] na Piędź w Oboczyku [?]” – opis drugiej rany niejasny; „Szczece [?]”; „sztucznika [?]” (sztuciec, strzelba gwintowana).
Łacina: ex re eiusdem – „z jego sprawy (na jego rzecz)”; requirentis – „rekwirenta (wnoszącego żądanie)”; ad acta – „do akt”.
Streszczenie
7VIII 1770 woźny Piotr Dworzecki zrelacjonował, że 2 VIII 1770 w Majanowie oglądał ciężką ranę głowy i pobicie Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, zadane kolbą strzelby przez Kiryła Władyczuka [?], poddanego Marcina Łastowieckiego, z jego rozkazu, oraz postrzały kulami w piersi i bok żeńca Sobka, zadane przez samego Łastowieckiego.
Akt nr 897
Prezenta żupana i chustki, zakrwawionych i przestrzelonych, Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego – przez plenipotenta Jana Wisławskiego [?] (napaść Marcina Łastowieckiego w Majanowie)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 560 (skan 0562, strona prawa – dół) – k. 560v (skan 0563, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 560 (skan 0562, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Siodmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
4krwią także Zbroczoną, przed Urzędem y Aktami ninieyszy-
5mi Prezentował, y One nazad do siebie Wyprzysięgli [?] U-
6rząd Ninieyszy z Wyprzeznia [?] Zakwitował et Jan Wisławski [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan WISŁAWSKI [?] (por. akt 883, gdzie tak samo jako plenipotent Żaboklickiego), w imieniu Franciszka ŻABOKLICKIEGO, łowczego żydaczowskiego, zastawnego posesora części wsi MAJANÓW. Okazał urzędowi żupan sukienny [?] Żaboklickiego, podarty przez Marcina ŁASTOWIECKIEGO i jego poddanych przy okrutnym pobiciu mocodawcy (o czym mówi protestacja – akt 883 – i wizja – akt 896), cały zbroczony krwią i na prawej poli przestrzelony kulą, oraz białą chustkę zakrwawioną; po okazaniu odebrał je z powrotem i pokwitował urząd.
Odczyty niepewne: „Wisławski [?]” (w rkp. „Wiystawski” / „Wiysławski”); „Sukienny [?] z Pieprzowa [?] na Krapiany [?]” – opis materiału i barwy żupana (może „pieprzowego koloru, nakrapiany”?); „rozdarty [?]”; „Criptis [?]” (może omyłka za „Zbiciu”?); „Wyprzysięgli [?]” (= wyprosiwszy, wziąwszy?); „z Wyprzeznia [?]” (= z wyjęcia?).
Łacina: ex re – „ze sprawy, na rzecz”; comparens personaliter – „stawający osobiście”; prezenta – okazanie (prezentacja) przedmiotów w urzędzie dla zaświadczenia.
Streszczenie
7VIII 1770 Jan Wisławski [?] w imieniu Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, okazał w grodzie zakrwawiony i przestrzelony kulą żupan oraz zakrwawioną chustkę mocodawcy, pobitego przez Marcina Łastowieckiego i jego poddanych w Majanowie, po czym odebrał je, kwitując urząd.
Akt nr 898
Relacja woźnego Piotra Dworzeckiego o areszcie zabójców w Majanowie z ramienia Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego – na poddanych i gracjaliście Marcina Łastowieckiego, cześnika lubaczowskiego, oraz na wójcie Pawle Jantkowym [?] z części Zagórskiego, chorążego wołyńskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 560v (skan 0563, strona lewa – od góry do dołu) – k. 561 (skan 0563, strona prawa – pierwszy wiersz)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 560v (skan 0563, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Siodmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
19nia Budzyńskiego Gratialisto modo u tegoż Wiel. Łastowieckiego
20Przebywaiącego aktualnych Wiolatorow y Zaboycow we Dworze
21Tameyszym tegoż Wiel. Łastowieckiego Cześn. Lubacz., a zaś Ro-
22boczego Pawła Jantkowego [?] Woyta z Częsci Wiel. Zagorskiego
23Chorążego Wołyńsk. w Tychże Dobrach Wsi Maianowie będącey
24Dziedziczney Broni kul y Prochu temuż W. Łastowieckiemu
25Dodawaiącego, y w tey że Akcyi na ten czas znayduiącego się,
26na Gromadę u Gromady tameyszey, w Gorzywnałk [?] Prawem
27Opisanych Aresztował y prawnie przypowiedział, Ktory Areszt
28Tak Wiel. Łastowiecki, na pomienionych Poddanych swoich
29y Urodz. Budzyńskiego Sam przez się, a zaś Gromada z Częsci Wiel.
30Zagorskiego Chorąż. Wołyńskiego na pomienionego Roboczego
31Pawła Jantkowego Woyta teyże Częsci Jmieniem Pana Swego
32Dobrowolnie przyiowszy Onych do rozprawy prawney Dotrzymać
33Deklarowali y Submitowali się, w Czym on Woźny Szlachtą
34Sobie przytomną, oświadczywszy się, tu do Akt przybył y przed
35Urzędem ninieyszym prawdziwego Aresztu Uczynił y Zeznał Rela-
36[reklamant:] Woźny
k. 561 (skan 0563, strona prawa)
1Woźny nieumieiący pisać Krzyż S. kładnie Piotr Dworzecki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego Piotra DWORZECKIEGO: 2 VIII 1770, na żądanie Franciszka ŻABOKLICKIEGO, łowczego żydaczowskiego, ze szlachtą Mikołajem MYSŁOWSKIM i Antonim DZBIKIEM [?] był w MAJANOWIE i we dworze Marcina ŁASTOWIECKIEGO, cześnika lubaczowskiego, dziedzica tej części wsi, aresztował jako „aktualnych wiolatorów i zabójców” jego roboczych (poddanych): Kiryła Władyczuka, Wasyla Wojcyszynego [?], Wasyla Dewenia [?], Wasyla Topczyja [?], Pawła Krasniańskiego, Demka i Andrzeja Szutaków [?], Maćka Szewca, Kiryła Pryjmaka [?], Andrucha Szewca oraz gracjalistę BUDZYŃSKIEGO (imienia nie znano), przebywającego u Łastowieckiego. Aresztował też – u gromady części wsi należącej dziedzicznie do ZAGÓRSKIEGO, chorążego wołyńskiego – wójta Pawła JANTKOWEGO [?], który dodawał Łastowieckiemu broni, kul i prochu i brał udział w akcji. Łastowiecki sam przyjął areszt na swoich poddanych i Budzyńskiego, a gromada – na wójta, zobowiązując się stawić ich do rozprawy. Por. akty 883, 896, 897 (napaść w Majanowie).
Łacina: ex re – „na rzecz, ze sprawy”; gratialista – szlachcic mieszkający „z łaski” (na gracji) u pana; modo – „obecnie”; submitowali się – zobowiązali się, poddali się.
Streszczenie
7VIII 1770 woźny Piotr Dworzecki zrelacjonował, że 2 VIII 1770 na żądanie Franciszka Żaboklickiego, łowczego żydaczowskiego, aresztował w Majanowie jako zabójców i gwałtowników dziesięciu poddanych i gracjalistę Budzyńskiego z części Marcina Łastowieckiego, cześnika lubaczowskiego, oraz wójta Pawła Jantkowego [?] z części Zagórskiego, chorążego wołyńskiego, który dostarczał Łastowieckiemu broń i proch; areszt przyjęto.
Akt nr 899
Manifestacja Kazimierza Kownackiego i Romana z Jaxów Bykowskiego, dziedziców części Zarwaniec (Jakusynic [?]), przeciw Józefowi Kolumnie Czosnowskiemu, staroście winnickiemu, urzędowi miejskiemu i mieszczanom Winnicy oraz dyspozytorowi starostwa – o najazd na sianożęci zarwanieckie, zabranie siana i pobicie poddanych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 561 (skan 0563, strona prawa) – k. 561v (skan 0564, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 561 (skan 0563, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
14ią krzywdę, y Życia niebespieczeństwo Oraz y wspoł Braci Swo-
15ich także y Poddanych swoych Solennie manifestuią się, y
16Do Akt Grodz. Winnickich Kopią przyniosłszy prosili o przy-
17ięcie Co y Otrzymali Roman z Jaxow Bykowski, J. K. Kownacki mpp
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Kazimierz KOWNACKI i Roman (z Jaxów) BYKOWSKI, dziedzice swoich części ZARWANIEC (inaczej JAKUSYNIC [?]). Skarżą Józefa Kolumnę CZOSNOWSKIEGO, starostę winnickiego, urząd miejski i mieszczan WINNICY oraz dyspozytora starostwa winnickiego, że rządcy starostwa, nie poprzestając na corocznych najazdach pospólstwa, 4 VIII 1770 zebrawszy szlachtę czynszową, pospólstwo i kozaków – kilkudziesięciu ludzi konno i z wozami, z rusznicami, spisami i pistoletami – wjechali na sianożęci zarwanieckie szukając gotowego siana Kownackiego; uganiali się za poddanymi, zmuszali ich bijąc ratyszczami i nahajami, by wskazali siano, wiązali ich, kazali nakładać siano na wozy, a kosarzy bili, grożąc, że samemu Kownackiemu „uczynią czerwonego raka” (pobiją do krwi). Kownacki, nadszedłszy, wpadł w zasadzkę: kozak siedzący na dębie strzelił do niego, inni konno z brzezin otoczyli go kołem; kazał więc kosarzom iść z sobą ku niedobranym kopicom. Najeźdźcy, łając i grożąc, zabrali 18 wozów siana, porzuciwszy około stu niedobranych kopic.
Odczyty niepewne: „Jakusynice [?]” (dwukrotnie; w rkp. „Jakusynice / Jakustynice”); „pytali [?]”; „Aceby [?]” (= „Aby”); „bendziemy [?]” (zapewne „będziemy”, przejście w mowę zależną); „z Brzezin [?]” (może nazwa uroczyska); „Załęgego [?]” (zapewne zniekształcone „samego [Kownackiego]”?); „za kore [?] porwawszy ukoszących [?]” (może „za kosę porwawszy”); „Nastani [?]”. Podpis „J. K. Kownacki” – w tekście „Kazimierz”.
Łacina: comparens – „stawający”; manifestantes – „manifestujący”; wiolentowie – gwałtownicy; czerwony rak – zwrot potoczny: pobić do krwi.
Streszczenie
7VIII 1770 Kazimierz Kownacki i Roman z Jaxów Bykowski, dziedzice części Zarwaniec, zamanifestowali przeciw Józefowi Kolumnie Czosnowskiemu, staroście winnickiemu, urzędowi miejskiemu i mieszczanom Winnicy oraz dyspozytorowi starostwa, że 4 VIII 1770 kilkudziesięciu uzbrojonych ludzi ze starostwa najechało sianożęci zarwanieckie, bili i wiązali poddanych, strzelali z zasadzki do Kownackiego i zabrali 18 wozów siana.
Akt nr 900
Manifestacja Jacka i Anny z Jełowickich Krewskich, podstolich żydaczowskich, przeciw Andrzejowi Krewskiemu, cześnikowi nowogrodzkiemu, Tomaszowi i Antoninie z Modrzyńskich Słotwińskim, Janowi Modrzyńskiemu, stolnikowi rożańskiemu, Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, Kajetanowi Bohdanowskiemu [?], łowczemu smoleńskiemu, i kozakom tywrowskim i wasiłowskim – o nocny najazd na dwór w Sokolińcach (19 VII 1770), napad na klasztor dominikanów w Tywrowie i najazd na Słobodę Kołaczów (24 VII 1770)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 561v (skan 0564, strona lewa – dolna część) – k. 562 (skan 0564, strona prawa) – k. 562v (skan 0565, strona lewa) – k. 563 (skan 0565, strona prawa) – k. 563v (skan 0566, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 561v (skan 0564, strona lewa – dolna część)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
12Swoiey Honoru y życia a maiąc tak Wielki uszczer-
13bek w Ruynowaniu y zabraniu iako y pilypom
14Markitanom [?] takież krzywdy uczynione oto wszyst-
15ko quo supra Contra praememoratos Jn Culpatos Offe-
16rendo se ubi iure Agere Jterum atque Jterum Ma-
17nifestatur et protestatur Salva huius manifestati-
18onis Melioratione Quam Actis Connotari prosili co
19y Otrzymali Jacek Krewski, Anna z Jełowickich Krewska
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Jacek i Anna z JEŁOWICKICH KREWSCY, podstolowie żydaczowscy, małżonkowie (por. akt 891 – oskarżeni przez Jana Modrzyńskiego). Przyłączają się do swego pierwszego manifestu „de expulsione” (o wygnanie) z tego roku i manifestują w obronie dóbr SOKOLIŃCE i nowo erygowanej Słobody zwanej KOŁACZÓW [?] (pilipowskiej [?]) przeciw spadkobiercom zmarłych Władysława i Heleny z KALETYŃSKICH KREWSKICH, cześnikostwa nowogrodzkich (wymienionym w intromisji z tego roku), a zwłaszcza: Andrzejowi KREWSKIEMU, cześnikowi nowogrodzkiemu, ich bratu; Tomaszowi i Antoninie z MODRZYŃSKICH SŁOTWIŃSKIM; Janowi MODRZYŃSKIEMU, stolnikowi rożańskiemu; pomocnikom: Zachariaszowi JAROSZYŃSKIEMU, podstolemu winnickiemu, Kajetanowi BOHDANOWSKIEMU [?], łowczemu smoleńskiemu; Budzińskim (ojcu i synowi), braciom DRACKIM [?], pułkownikom KORZENIOWSKIEMU, ZATORSKIEMU, WOJCIECHOWSKIEMU; kozakom Jaroszyńskiego z dóbr miasta TYWROWA (Dzwoniki [?], Szeszniów [?], Kurnik, Kuny – ok. 80 osób) oraz z dóbr WASIŁÓWKA [?] Bohdanowskich (pułkownik Rechoziński [?], ataman Jacek Rudyj [?], ok. 30 kozaków).
Treść: 19 VII 1770 nocą Andrzej Krewski z Drackimi, Budzińskimi, pułkownikami i kozakami (wymienieni z przezwisk: Koliniczenko [?], Safijanik [?], Porytucki [?], Piłyp Winnik, Zawierucha, Lewczenko, pastuch Muzyka, syn Hryćka, syn Cegielnika, syn Nawrockiego, Dziadek Szewc, syn pasiecznika Jakowa i in. z Kun, Tywrowa, Dzwonik, Wasiłówki i Kurnika) „z krzykiem hajdamackim” napadł na śpiących w dworze sokolinieckim, zabrał kilkanaście strzelb, strzelał do ludzi, bił, wiązał i obdzierał szlachtę, ciężko potrącił samego komparenta (będącego w leczeniu [?]); zabrano suknie, bieliznę, papiery, dokumenty, skrypty, listy, klucze do skrzyń, szkatuł, apteczki, spiżarni, skarbca, spichlerza i lochu; komparentów wygnano ze dworu i wsi. Ratując życie, schronili się w klasztorze dominikanów (Ordinis Praedicatorum) w TYWROWIE; Andrzej Krewski z kozakami tywrowskimi napadł z pistoletami na klasztor, lżył i znieważał – przeor tywrowski z organistą odebrali kozakom przy furcie dwie pary pistoletów i rusznicę. Obwinieni wygnali arendarza (podarto kontrakt na arendę karczemną sokoliniecką i słobodzką), zatrzymali kotły i długi gromady. Słotwiński z kozakami zastąpił na moście tywrowskim wozowi komparentów i zabrał 5 strzelb. Następnie we dworze powyjmowano okna, zabrano rzeczy ze skarbca, spiżarni i spichlerza (m.in. srebrny pozłacany kubek [?] z paskami na srebrnej taśmie wart 30 czerwonych złotych, cynę, miedź, skóry, uprząż, kulbaki), zrujnowano szopy, stajnie, chlewy, obory i parkany, wykoszono konopie i mak, wybrano ogrodowiznę; zabrano zboże (pszenicę, hreczkę, słód, siemię konopne, owies, żyto, jęczmień – część Andrzej Krewski sprzedał Pilipom), wybito drób, wieprze, świnie, owce, wypito jabłecznik, piwo i miód, zjedzono konfekty; szkody na ok. 80 000 zł. 24 VII 1770 ciż (A. Krewski, Tomasz Słotwiński, Kajetan Bohdanowski [?] z bratem, pułkownik Rechoziński [?], kozacy wasiłowscy i tywrowscy) napadli na Słobodę Kołaczów [?], obrabowali gospodarzy (Pilipów [?]) i dzieci z całego dobytku na kilkanaście tysięcy, porozwozili łupy do Tywrowa, Wasiłówki i in. i mimo wezwań nie zwracają.
Łacina: de expulsione anni praesentis in actis castrensibus Vinnicensibus – „o wygnanie, z roku bieżącego, w aktach grodzkich winnickich”; solenniter cum magna querimonia – „uroczyście, z wielką skargą”; apraecipue (a praecipue) – „a zwłaszcza”; nocturno tempore – „nocną porą”; quorumvis nominum – „jakichkolwiek imion”; armata manu turmatimque – „zbrojną ręką i gromadnie”; quid ad hanc causam spectare videmini – „którzy zdajecie się mieć związek z tą sprawą”; de cognominibus – „z przezwiskami”; addendo maiora violentiarum – „dodając większe gwałty”; anno eodem – „tegoż roku”; anni praesentis – „roku bieżącego”; ad multas requisitiones – „mimo wielu wezwań”; adeoque magnifici moderni comparentes – „przeto wielmożni obecni komparenci”; offerendo se ubi iure agere iterum atque iterum manifestantur et protestantur salva huius manifestationis melioratione – „ofiarując się dochodzić prawem, gdzie należy, raz po raz manifestują się i protestują z zastrzeżeniem poprawienia tej manifestacji”; plus minus – „około”.
Streszczenie
7VIII 1770 Jacek i Anna z Jełowickich Krewscy, podstolowie żydaczowscy, zamanifestowali przeciw Andrzejowi Krewskiemu, cześnikowi nowogrodzkiemu, Słotwińskim, Janowi Modrzyńskiemu (konsukcesorom Kaletyńskich Krewskich) oraz Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, Kajetanowi Bohdanowskiemu [?] i kozakom tywrowskim i wasiłowskim, że 19 VII 1770 nocą najechali dwór w Sokolińcach, pobili ludzi, zrabowali dobytek i dokumenty i wygnali komparentów, napadli na nich w klasztorze dominikanów w Tywrowie, a 24 VII obrabowali Słobodę Kołaczów [?]; szkody ok. 80 000 zł (por. akt 891 – kontrmanifest Modrzyńskiego).
Akt nr 901
Manifestacja Jacka Krewskiego, podstolego żydaczowskiego, przeciw bratu Ignacemu Krewskiemu, cześnikowi nowogrodzkiemu – o zawładnięcie trzecią częścią miasta Tywrowa po śmierci brata Jana, oddanie altanki i gruntu dominikanom tywrowskim, zabór rzeczy po dziadzie Michale Kaletyńskim, przepędzenie bydła, zabór pieniędzy z deputatu, wyzucie z dzierżawy Sokoliniec wspólnie z Zachariaszem Jaroszyńskim, podstolim winnickim, oraz kontrakt rezygnacji Tywrowa i Słobody Huty (Ludki [?], 8 I 1770)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 563v (skan 0566, strona lewa – dolna część) – k. 564 (skan 0566, strona prawa) – k. 564v (skan 0567, strona lewa) – k. 565 (skan 0567, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 563v (skan 0566, strona lewa)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Siodmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namie-
5snikiem Burgrabstwa y Vicegerentem Grodu Winnic.
6Comparens personaliter W. Jmć Pan Jacek Krewski Podstoli
7Żydaczewski Quam primum Acta praesentia Castrensia Win-
8nicensia adire Valuit tak zaraz praecavendo Omnimodae
9Jntegritati Fortunae suae Honoris + Cum Magna Querimo-
10nia na przeciwko W. Jmć Panu Ignacemu Krewskiemu Cześn.
11Nowogrodzkiemu Skarży manifestuie się y protestuie
12W ten niżey opisany sposob y Oto Jż Wiel. Obwiniony
13nieuważaiąc mai Prawa pospolitego warowney miłości w
14Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiątym Trzecim za Czw[a]r-
15ty proceder Gospodarstwa w Dobrach Częsci Trzeciey Mia-
16sta Tywrowa zaraz post Fata niegdy W. Jmć P. Jana Krew-
17skiego Cześnika Nowogrodz. natu Brata Starszego Obiow-
18szy w Possessyą swoią pomienioną Część z Zamkiem
19Dworu w Okolicy będącym kilka tysięcy wart [?] [...]
21cyi y Kwitu de Actu et data Superius Expressorum ile
22Maiąc pretensyą Sprawiedliwą do Częsci w Dobrach mieście
23Tywrowie y Słobodce Hucie Wiel. Obwinionego oto wszy-
24stko quo supra Jdem Magnificus Protestans iure offert
25Agere Czasu każdego teraz Contra praememoratum Jn-
26Culpatum Jterum atq Jterum Manifestatur et Prote-
27statur Salva huius Manifestationis melioratione Quam
28Actis Connotari prosili co y Otrzymali Jacek Krewski
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jacek KREWSKI, podstoli żydaczowski; obwiniony: jego młodszy brat Ignacy KREWSKI, cześnik nowogrodzki. Według manifestu: w 1763 r., zaraz po śmierci starszego brata Jana KREWSKIEGO, cześnika nowogrodzkiego, Ignacy objął w posesję trzecią część miasta TYWROWA z zamkiem-dworem, oficynami, spichlerzem, stajnią, wozownią, studnią, ogrodem, folwarkiem, młynami, winnicą, poddanymi, arendą karczemną, Żydami i mieszczanami – nie płacąc długów i czyniąc szkody; bez wiedzy sukcesorów oddał dominikanom tywrowskim (Ordinis Praedicatorum) altankę wymurowaną kosztem kilku tysięcy przez Jana Krewskiego i komparenta, wraz z kilkoma poddanymi i gruntem. Zatrzymał rzeczy po dziadzie Michale KALETYŃSKIM, chorążym bracławskim (spisane w rejestrze przez babkę, Domicellę KALETYŃSKĄ [?]): kiereje amarantowe podszyte futrem, bekiesze perłowe [?] podszyte czarnymi popielicami, żupany, szlafrok, tureckie jupki, kontusze ze złotym sznurem, srebro, strzelby, cynę, miedź. Przepędził do Tywrowa bydło (warte kilkanaście tysięcy) i zatrzymał pszenicę z Sokoliniec (50 czetweryków). W czerwcu 1769 na Wołyniu, sfałszowawszy list i plenipotencję z podpisem komparenta, odebrał od deputatów chorągwianych SAWICKIEGO (325 zł 27 gr) i JGAŃSKIEGO [?] (ponad 200 zł) pieniądze należne komparentowi; listami zniesławiał komparenta i jego żonę (m.in. 2 IV 1770). Wreszcie, sam wyzuty (wraz z młodszym bratem) przez Zachariasza JAROSZYŃSKIEGO, podstolego winnickiego, z trzeciej części Tywrowa, nie zważając na kalkulację z Sokoliniec ustaloną dekretem trybunalskim (1 XII 1766) i kondescencją (limitacja 1768, w poniedziałek po Matce Boskiej Gromnicznej, przez urzędy latyczowski i winnicki) na sumę 32 773 zł 15 gr, zawarł 8 I 1770 w PODLISIACH [?] z Jaroszyńskim kontrakt rezygnacji całej schedy w Tywrowie i Słobodce HUCIE, roborował go w grodzie ŁUCKIM (8 I 1770), zeznał donację na rzecz Jaroszyńskiego (z gruntem za Bohem [?]) i pokwitował go z kalkulacji sokolinieckiej. Komparent protestuje o nieważność (de nullitate et invaliditate) kontraktu, roboracji, donacji i kwitu.
Łacina: quam primum acta praesentia castrensia Vinnicensia adire valuit – „skoro tylko mógł przybyć do niniejszych akt grodzkich winnickich”; praecavendo omnimodae integritati fortunae suae, honoris (ac ut ne in post aliquod patiatur detrimentum) – „zabezpieczając całkowitą nienaruszalność swego majątku, czci (i aby potem nie poniósł jakiejś szkody)”; cum magna querimonia – „z wielką skargą”; post fata – „po śmierci”; natu [maior] – „starszy wiekiem”; sine scitu – „bez wiedzy”; binominis – „dwojga imion”; his non contentus magnificus inculpatus – „nie poprzestając na tym, wielmożny obwiniony”; expulsus – „wyzuty”; ex limitatione – „z odroczenia”; per officia Laticoviense et Vinnicense – „przez urzędy latyczowski i winnicki”; remissa – „odesłana”; ad affectationem – „na żądanie”; resignationis – „rezygnacji (zrzeczenia)”; roboracja – zatwierdzenie (wpis do akt); subdole – „podstępnie”; eodem anno et die – „tegoż roku i dnia”; de nullitate et invaliditate … de actu et data superius expressorum – „o nieważność i bezskuteczność … opisanych wyżej co do aktu i daty”; iure offert agere – „ofiaruje się dochodzić prawem”.
Streszczenie
7VIII 1770 Jacek Krewski, podstoli żydaczowski, zamanifestował przeciw bratu Ignacemu Krewskiemu, cześnikowi nowogrodzkiemu, że ten po śmierci brata Jana (1763) zawładnął trzecią częścią Tywrowa, oddał dominikanom tywrowskim altankę i grunt, zatrzymał rzeczy po dziadzie Michale Kaletyńskim, bydło i zboże, podstępnie pobrał pieniądze komparenta od deputatów chorągwianych i znieważał go listami, a 8 I 1770 wbrew dekretowi trybunalskiemu zrzekł się na rzecz Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, schedy w Tywrowie i Słobodce Hucie (kontrakt w Podlisiach [?], roboracja w Łucku); komparent protestuje o nieważność tych aktów.
Akt nr 902
Relacja woźnego Jakuba Mazurenki o areszcie w Szpiczyńcach – z ramienia Aleksandra z Konarzewa [?] Borzęckiego, podstolego [?], starosty przemyskiego [?] – na ekonomie Bilskim, oficjalistach i kozakach szpiczynieckich, kumelskich [?], żydenieckich [?] i malinkowskich [?], sprawcach napaści na ludzi klucza porytuckiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 565 (skan 0567, strona prawa – dół) – k. 565v (skan 0568, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 565 (skan 0567, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki.
27ich Przyiowszy do Rozprawy Prawney tychże Aresztowa-
28nych Dotrzymać deklarowali, a tak on Woźny Szlachtą
29Sobie Przytomną oświadczywszy się, tu przybył y tego
30Aresztu Zeznał Relacyą Woźny nieumieiący pisać krzyż
31Swięty kładnie Jakub Mazurenko +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego Jakuba MAZURENKI: 11 VII 1770, na żądanie Aleksandra z Konarzewa [?] BORZĘCKIEGO („Podstolego Koronnego [?] Przemyskiego Starosty [?]” – por. akt 880, gdzie „podstoli przemyski”; w tytule „Podczaszy [?] Kor. [?]”), ze szlachtą Józefem PIOTROWSKIM i Antonim BAGIŃSKIM zjechał do SZPICZYNIEC (dobra Ignacego i Teofili MORAWSKICH – por. akty 893–895). U wójta i gromady aresztował ekonoma szpiczynieckiego BILSKIEGO, a we dworze u Bilskiego – szlachtę: POLAŃSKIEGO, administratora smichorodeckiego [?], ORŁOWSKIEGO, namiestnika tychże dóbr, JURKOWSKIEGO, namiestnika lewkowieckiego [?], PTASZKOWSKIEGO, osadczego, NARGODZIŃSKIEGO [?] mieszkającego w Sarnach [?], oraz kozaków (ataman Hryćko MOROZ, Semen Hołowkowy [?], najmita Iwan Kułyk, Trochim Szydło, Hryćko Wyczypowenko [?], Kornij Fedorenkowy, Pyłyp Upir, Swyryd Wasyl, dwaj bracia Błyskowie, parobek Cymbałowego Rozum, Nazar Zajko [?], dziesiętnik Mikoła Sereda, Iwan Dyszłowy, osawuła Łuka Marzysz [?], Kociuba, Iwan Hryszczykowy [?], Tymczenkowy i in.) – kozaków szpiczynieckich, kumelskich [?], czeremoszeńskich [?], żydenieckich [?] i malinkowskich [?], nasłanych na ludzi klucza przytuckiego [?] (w używaniu porytuckim [?]) pracujących w polu, którzy bili ludzi i czynili zabory. Ekonom przyjął areszt na szlachtę i kozaków, a wójt i gromada – na ekonoma, w imieniu Morawskich.
Odczyty niepewne: tytuł „Podczaszy [?] Kor. [?]” i w tekście „Podstolego Koronnego [?] Przemyskiego Starosty [?]”; „z Konarzewa [?]”; „Smichorodeckiego [?]”, „Lewkowieckiego [?]”, „Nargodzińskiego [?]”, „w Sarnach [?]”; imiona i przezwiska kozaków: „Hołowkowy [?]”, „Wyczypowenka [?]”, „Zayke [?]”, „Marzysza [?]”, „Hryszczykowego [?]”; nazwy osad kozaków „Kumelskich [?]”, „Czeremoszeńskich [?]”, „Żydenieckich [?]”, „Malinkowskich [?]”; „Klucza Przytuckiego [?] … w Używaniu Porytuckim [?]” (por. akt 900 – przezwisko „Porytucki [?]”); „Wtorny [?]”.
Łacina: brak dłuższych wtrętów; rekwizycja – prawne wezwanie; osawuła (asauł) – oficer kozacki; dziesiętnik – dowódca dziesiątki.
Streszczenie
7VIII 1770 woźny Jakub Mazurenko zrelacjonował, że 11 VII 1770 na żądanie Aleksandra Borzęckiego aresztował w Szpiczyńcach (dobra Morawskich) ekonoma Bilskiego, szlachtę oficjalistów (Polański, Orłowski, Jurkowski, Ptaszkowski, Nargodziński [?]) oraz kilkudziesięciu kozaków, którzy napadali na ludzi klucza przytuckiego [?] pracujących w polu; areszt przyjęli ekonom oraz wójt i gromada.
Akt nr 903
Relacja woźnego Jakuba Mazurenki o areszcie w Szpiczyńcach roboczego Jakowa Stolarczuka [?], młynarza z Barasza [?] – z ramienia Aleksandra Borzęckiego, podstolego [?] koronnego [?], starosty przemyskiego [?] (o zbiegłego poddanego, posesora wsi Korostek – biskupa Młodziejowskiego [?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data7 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 565v (skan 0568, strona lewa – dolna część) – k. 566 (skan 0568, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 565v (skan 0568, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
12Jmieniem JWWych Morawskich iest przyięty y tak ten
13Szlachtą sobie przytomną Oświadczywszy się, tu przybył
14y tego Aresztu zeznał Relacyą Woźny nieumieiący
15pisać krzyż Swięty kładnie Jakob Mazurenko +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego Jakuba (Jakowa) MAZURENKI: 11 VII 1770, na żądanie Aleksandra BORZĘCKIEGO („Podstolego Koronnego [?] Przemyskiego Starosty [?]” – por. akty 880, 902), ze szlachtą Józefem PIOTROWSKIM i Józefem (w akcie 902 „Antonim”) BAGIŃSKIM, we dworze w SZPICZYŃCACH aresztował roboczego Jakowa STOLARCZUKA [?], młynarza, który zbiegł z dóbr BARASZ [?] do Szpiczyniec i tam osiadł, a o którego upomina się biskup poznański ks. MŁODZIEJOWSKI, posesor wsi KOROSTKI, twierdząc, że zbiegł z Korostek; przypowiedział go do rozprawy z biskupem i posesorem Korostek. Areszt przyjął ekonom szpiczyniecki BILSKI w imieniu Morawskich. Dlaczego rekwirentem jest Borzęcki – z tekstu nie wynika (może dobra Barasz [?] należały do niego).
Odczyty niepewne: „P. K.” / „Podstolego Koronnego [?] Przemyskiego Starosty [?]”; „Stolarczuka [?]”; „z Barasza [?]” (może „z Baraszy”); „Uszłego [?]”; „Młodziejowski” – Andrzej Młodziejowski był w 1770 r. biskupem poznańskim i kanclerzem wielkim koronnym (identyfikacja prawdopodobna).
Łacina: brak dłuższych wtrętów; rekwizycja – prawne wezwanie; przypowiedział – wezwał do stawienia się w sądzie.
Streszczenie
7VIII 1770 woźny Jakub Mazurenko zrelacjonował, że 11 VII 1770 na żądanie Aleksandra Borzęckiego aresztował we dworze w Szpiczyńcach roboczego Jakowa Stolarczuka [?], młynarza zbiegłego z Barasza [?], o którego upomina się biskup poznański Młodziejowski, posesor Korostek; areszt przyjął ekonom Bilski w imieniu Morawskich.
Akt nr 904
Manifestacja in diligentia z przysięgą starszych kahału pohrebyskiego (Froim Kielmanowicz, kwartalny, i Szaja Chaimowicz, ławnik) – o 1169 zł pogłównego za ratę marcową 1768 r. zapłaconych do kasy konfederackiej (kwit Pułaskiego [?]) i bonifikację w Skarbie Koronnym
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 566 (skan 0568, strona prawa – dolna część) – k. 566v (skan 0569, strona lewa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 566 (skan 0568, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
33cyi Ukraińskiey Przysięgę na Rodale w Szkole Żydowskiey
34Wykonali prosząc hoc totum Actis Connotari co y O-
35trzymali Ciż Comparentes Froim Kielmanowicz y
36Szaia Chaimowicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Froim KIELMANOWICZ, kwartalny, i Szaja CHAIMOWICZ, ławnik, starsi miasta POHREBYSZCZE (por. akt 886, gdzie Froim „Kielmanowicz [?]” – forma tu potwierdzona), w imieniu pospólstwa żydowskiego. W 1768 r. konfederacja koronna (barska) w województwie bracławskim zmusiła kahał pohrebyski do zapłacenia 1169 zł pol. pogłównego za ratę marcową 1768. Przytoczony kwit (z 20 [?] kwietnia 1768): kahał pohrebyski z parafiami, z województwa kijowskiego, powiatu żytomierskiego, mający według dawnej taryfy sejmowej pogłównego od głów obojga płci 1169 zł, wypłacił je do kasy na wojska koronne konfederackie według prawa związku; podpis z pieczęcią „Pułaski [?] P. N. K. Z. W. S. Mar. Z. W. K.” (tytuły skrócone – zapewne m.in. „marszałek związku wojewódzkiego …”), „na ten czas regimentarz wojsk konfederowanych generalny”. Zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 (por. akty 881, 886, 889, 892) komparenci zaprzysięgli na rodale w szkole (synagodze) żydowskiej, w obecności urzędu i kasjera prowincji ukraińskiej Andrzeja MIERZEJOWSKIEGO [?], prawdziwość kwitu i wypłatę sumy, domagając się bonifikacji.
Rozbieżności i odczyty niepewne: w przysiędze kwit przypisany „Wiel. Potockiemu, marszałkowi związkowemu”, z datą 2 IV 1768 w Pohrebyszczach, a suma wyliczona „do rąk tegoż Wiel. Pułaskiego [?]”; w tekście kwitu data „Dnia Dwudziestego Miesiąca Kwietnia” (może „Dwudziestego [Drugiego]”); w przysiędze suma „Tysiąc sto [Sześćdziesiąt – skreślone ?] Dziewięć” – wyraz zamazany; dopisek nad linią przy sumie „Dziewięć Złotych [?]”; „Pułaskiego [?]” / „Pułaski [?]” (w rkp. „Putawskiego”, „Putaski” – „ł” pisane jak „t”); skrót tytułów nierozwiązany; „Mierzeiowskiego [?]”; „opiewaa” – powtórzona litera w rkp.
Łacina: in diligentia sui cum iuramento – „dla dopełnienia swej staranności, z przysięgą”; comparentes personaliter – „stawający osobiście”; in serie talis – „takiej treści”; datum ut supra – „dano jak wyżej”; die septima Iunii – „dnia 7 czerwca”; in eam iuramenti rotham – „według tej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko wpisano do akt”; rodale – zwój Tory.
Streszczenie
8VIII 1770 Froim Kielmanowicz i Szaja Chaimowicz, starsi kahału pohrebyskiego, zamanifestowali, że w 1768 r. kahał zapłacił do kasy konfederackiej 1169 zł pogłównego za ratę marcową (przytoczony kwit Pułaskiego [?], regimentarza generalnego wojsk konfederackich), i zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 zaprzysięgli w synagodze, wobec kasjera prowincji ukraińskiej Andrzeja Mierzejowskiego [?], prawdziwość kwitu, domagając się bonifikacji.
Akt nr 905
Manifestacja in diligentia z przysięgą starszych kahału bitołowskiego [?] (Jankiel Froimowicz, kahalny, i Berko Josiowicz, ławnik) – o 409 zł pogłównego za raty wrześniową i marcową 1768 r. zapłaconych Pułaskiemu [?] (kwit z 22 IV 1768) i bonifikację w Skarbie Koronnym
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 566v (skan 0569, strona lewa – dół, nagłówek) – k. 567 (skan 0569, strona prawa) – k. 567v (skan 0570, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 566v (skan 0569, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki[emi]
6ińskiey Przysięgę na Rodale w szkole Żydowskiey Wykonali
7Prosząc hoc totum Actis Connotari Co y Otrzymali Ciż Com-
8parentes Jankiel Froimowicz y Berko Josiowicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Jankiel FROIMOWICZ, kahalny, i Berko JOSIOWICZ, ławnik, starsi miasta BITOŁÓWKI [?] (w rkp. „Bitołowki”, „Bitołowce”, „Bityłowce”; może Białołówka / Białyłówka [?] w województwie kijowskim), w imieniu pospólstwa żydowskiego. W 1768 r. konfederacja koronna (barska) w województwie bracławskim przymusiła kahał do zapłacenia 409 zł pol. pogłównego za dwie raty – wrześniową i marcową. Przytoczony kwit (Bitołówka [?], 22 IV 1768), podpisany z pieczęcią przez Pułaskiego [?] (skrót tytułów „S. C. R. P. R. K. O. K. S.” – nierozwiązany). Zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 (por. akty 881, 886, 889, 892, 904) przysięga na rodale w synagodze w obecności urzędu i kasjera prowincji ukraińskiej Andrzeja MIERZEJOWSKIEGO [?].
Odczyty niepewne: nazwa miasta „Bitołowka [?]”; „Pułaskiego [?]” (w rkp. „Putaskiego”, „Putawskiego”; „ł” pisane jak „t”); skrót tytułów; „Czterysta Dziewięć” dopisane nad linią; „Mierzeiowskiego [?]”; „albo kwit … na in Serie talis” – pisarz pominął zapewne wyraz „dany”.
Łacina: in diligentia sui cum iuramento – „dla dopełnienia swej staranności, z przysięgą”; comparentes personaliter – „stawający osobiście”; in serie talis – „takiej treści”; ad mentem ustawy – „według myśli (postanowienia) ustawy”; L. S. (locus sigilli) – „miejsce pieczęci”; in eam iuramenti rotham – „według tej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko wpisano do akt”.
Streszczenie
8VIII 1770 Jankiel Froimowicz i Berko Josiowicz, starsi kahału bitołowskiego [?], zamanifestowali, że w 1768 r. kahał zapłacił konfederatom barskim 409 zł pogłównego za raty wrześniową i marcową (kwit Pułaskiego [?] z 22 IV 1768), i zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego zaprzysięgli w synagodze, wobec kasjera Andrzeja Mierzejowskiego [?], prawdziwość kwitu, domagając się bonifikacji.
Akt nr 906
Manifestacja in diligentia z przysięgą starszych kahału białopolskiego (Lejba Szmujłowicz, kwartalny, i Mo[szko?] Josyfowicz, ławnik) – o 176 zł pogłównego za ratę marcową 1768 r. zapłaconych oboźnemu konfederackiemu Bohdanowiczowi (kwit, Koziatyn 23 IV 1768) i bonifikację w Skarbie Koronnym
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 567v (skan 0570, strona lewa – od y≈560) – k. 568 (skan 0570, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 567v (skan 0570, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
21na rodale u Szkole Żydowskiey wykonali prosząc hoc
22totum Actis Connotari Co y Otrzymali Ciż Comparen-
23tes Leyba Szmuyłowicz y Mo[...] Josyfowicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Lejba SZMUJŁOWICZ, kwartalny, i Mo[szko?] JOSYFOWICZ, ławnik (imię urwane na końcu wiersza: „Mo-” / w podpisie „Mol”), starsi miasta BIAŁOPOLA, w imieniu pospólstwa żydowskiego. W 1768 r. konfederacja koronna (barska) w województwie bracławskim przymusiła kahał do zapłacenia 176 zł pol. pogłównego za ratę marcową 1768. Przytoczony kwit oboźnego wojsk konfederackich W. BOHDANOWICZA („Oboźny U. K.” – zapewne oboźny ukraiński konfederacki [?]), wydany mocą powierzoną od marszałka związkowego (Dobrz[…] [?] – może „Dobrodzieja mego”), „ad mentem” uchwał województwa kijowskiego, w KOZIATYNIE 23 IV 1768. Zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 (por. akty 881, 886, 889, 892, 904, 905) przysięga na rodale w synagodze w obecności urzędu i kasjera prowincji ukraińskiej Andrzeja MIERZEJOWSKIEGO [?].
Rozbieżności i odczyty niepewne: w przysiędze suma podana omyłkowo jako „Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt” (pisarz wpisał zapewne początek daty zamiast „Sto Siedmdziesiąt Sześć”); „zaraz [?] mocą”; „Dobrz [?] mego” (zapewne „Dobrodzieja mego”); „Oboźny U. K.” – skrót nierozwiązany; imię drugiego komparenta niepełne; „Mierzeiowskiego [?]”.
Łacina: in diligentia sui cum iuramento – „dla dopełnienia swej staranności, z przysięgą”; comparentes personaliter – „stawający osobiście”; in serie talis – „takiej treści”; ad mentem – „według myśli (postanowienia)”; L. S. (locus sigilli) – „miejsce pieczęci”; die septima Iunii – „dnia 7 czerwca”; in eam iuramenti rotham – „według tej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko wpisano do akt”.
Streszczenie
8VIII 1770 Lejba Szmujłowicz i Mo[szko?] Josyfowicz, starsi kahału białopolskiego, zamanifestowali, że w 1768 r. kahał zapłacił konfederatom barskim 176 zł pogłównego za ratę marcową (kwit oboźnego W. Bohdanowicza, Koziatyn 23 IV 1768), i zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego zaprzysięgli w synagodze, wobec kasjera Andrzeja Mierzejowskiego [?], prawdziwość kwitu, domagając się bonifikacji.
Akt nr 907
Manifestacja in diligentia z przysięgą starszych kahału pieczarskiego (Mordko Ickowicz i Jos[ek?] Szmulowicz) – o 167 zł pogłównego za ratę marcową 1768 r. zapłaconych komisarzowi i pułkownikowi konfederackiemu Węglińskiemu (kwit z 21 IV 1768) i bonifikację w Skarbie Koronnym
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 568 (skan 0570, strona prawa – dolna część) – k. 568v (skan 0571, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 568 (skan 0570, strona prawa – dolna część)
1Roku, Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Osmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Na-
5miesnikiem Burgrabstwa y Vicegerencyi Grodu Winn.
6Stanowszy Osobiście Starozakonni Mordko Jckowicz y Jos-
7Szmulowicz Kahalni Starsi Miasta Pieczary Swym y Ca-
8łego Pospolstwa Żydowskiego w tymże Mieście Pieczary
9Znayduiącego się, tudzież Parafianow swoich Jmieniem
10w Pilnosci swoiey Manifestuią się, Oto Jż gdy w Roku
11Tysiąc Siedmset Sześćdziesiątym Osmym wszczęta była
12konfederacya w Woiewodztwie tuteyszym Bracławskim
13Rożne kahały do wypłacenia Pogłownego uchwalonego
14Przynaglała, na ten czas y Kahał Pieczarski teraznieyszy Ma-
15nifestuiący się
k. 568v (skan 0571, strona lewa)
1Manifestuiący się, do zapłacenia Złł. Pott. Sto Sześćdziesiąt siedm
2w istocie samey za Rathę Marcową, Roku Tysiąc Siedmset
3Sześćdziesiąt Osmego do skarbu konfederackiego był przymu-
4szony; Jako kwit od Wo. Jmć Pana Węglińskiego kommissa-
5rza y Pułkownika Woysk konfederackich in serie talis: z Wła-
6dzy y Woli JW. Jmć Pana Regimentarza, Ktory mi dał
7Moc odebrania Pogłownego z Klucza Pieczarskiego to iest
8za Rathę Jedną Marcową, Ktore Uczyni Według kwitu
9Złł. Pott. Sto Sześćdziesiąt y siedm numero Sto Sześćdziesiąt
10Siedm Ktorem odebrał do rąk moich na co się podpisuię y
11Ten kwit ma być przyięty w Kancelaryi Przeswietney Kon-
12federacyi, y Węgliński Kommissarz y Pułkownik Woysk
13Konfederackich, Dnia Dwudziestego Pierwszego Aprilis Roku
14Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt, Osmego, swiadczy Teraz
15Zaś lubo od Przeswietney Kommissyi Skarbu Koronnego
18Rzpltey na takowe kwity WW. Superintendentom swoim
19wzgląd mieć zaleciła, y aby kahały takowe kwity iako
20nie są zmyslone przysięgą stwierdzali; iako też dyspozy-
21cya w Roku teraznieyszym Tysiąc Siedmset Siedmdziesią-
22tym Dnia Siodmego Junij od wyż rzeczoney Przeswietney
23Kommissyi autentycznie wydana Opiewa y nakazała
24Przeto ninieysi stawiący się, Zadosyć czyniąc tey Dyspozy-
25cyi Przysięgę podług Statutu sobie służącego in Eam Ju-
26ramenti Rotham, iako ten kwit Ktory nam od konfe-
27deracyi na wypłacone Pogłowne to iest na Summę Złł.
28Pott. Sto Sześćdziesiąt Siedm Dico Sto Sześćdziesiąt Siedm
29Przez Wo. Węglińskiego Konsyliarza y Pułkownika Woysk
30Konfederackich dany iest rzetelny y iako taż Summa
31Przez nas w istocie Samey Aktualnie podczas konfede-
32racyi do Rąk tegoż Wiel. Węglińskiego iest Wyliczona,
33a przeto sprawiedliwa tegoż kwitu ze Skarbu Koronnego
34Nam należy Benifikacya in Attendentia ^tudzież^ Officij Sui
35Wiel. Rakowskiego Superintendenta Komor Prowin-
36cyi Ukraińskiey Skarbu Koronnego przysięgę na Rodale
37w Szkole Żydowskiey Wykonali Mordko Jckowicz, Jos
38Szmulowicz
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparenci: Mordko ICKOWICZ i Jos[ek?] SZMULOWICZ (imię w rkp. skrócone „Jos”), kahalni, starsi miasta PIECZARY, w imieniu pospólstwa żydowskiego i parafian. W 1768 r. konfederacja (barska) w województwie bracławskim zmusiła kahał do zapłacenia 167 zł pol. pogłównego za ratę marcową 1768. Przytoczony kwit WĘGLIŃSKIEGO, komisarza (konsyliarza) i pułkownika wojsk konfederackich, który z władzy i woli regimentarza odebrał pogłówne z klucza pieczarskiego (nr 167); kwit ma być przyjęty w kancelarii konfederacji; datowany 21 IV 1768. Zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego z 7 VI 1770 przysięga na rodale w synagodze, w obecności urzędu i superintendenta komór prowincji ukraińskiej (Marcina) RAKOWSKIEGO (por. akty 881, 889, 892).
Odczyty niepewne: imię „Jos” (Josek? Josel?); „Wo.” (= Wielmożnego) przy nazwisku Węglińskiego; „Ktore Uczyni” (= co czyni, czyli wynosi); notka kolacjonowania „Zawracki [?]”; wstawka „tudzież” nad linią.
Łacina: in diligentia sui cum iuramento – „dla dopełnienia swej staranności, z przysięgą”; in serie talis – „takiej treści”; numero – „pod numerem”; dico – „słownie”; in eam iuramenti rotham – „według tej roty przysięgi”; in attendentia officii sui – „w obecności swego urzędu”.
Streszczenie
8VIII 1770 Mordko Ickowicz i Jos[ek?] Szmulowicz, starsi kahału pieczarskiego, zamanifestowali, że w 1768 r. kahał zapłacił 167 zł pogłównego za ratę marcową konfederackiemu komisarzowi i pułkownikowi Węglińskiemu (kwit z 21 IV 1768), i zgodnie z dyspozycją Komisji Skarbu Koronnego zaprzysięgli w synagodze, wobec superintendenta Rakowskiego, prawdziwość kwitu, domagając się bonifikacji.
Akt nr 908
Manifestacja Józefa Jankiewicza w imieniu własnym i Michała Zielonki [?], podkomorzego lwowskiego [?], posesora Popowej Grobli, przeciw Brzeźniowskiemu [?], gubernatorowi łukaszowieckiemu [?], i arendarzom Majorkowi i Herszkowi Kopelukom [?] – o zaaresztowanie jego pieniędzy w Elizabecie i przyczynienie się do zaboru bydła; z relacją woźnego Michała Bołeckiego o areszcie arendarzy w Łukaszówce [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 568v (skan 0571, strona lewa – sam początek, ostatni wiersz) – k. 569 (skan 0571, strona prawa) – k. 569v (skan 0572, strona lewa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 568v (skan 0571, strona lewa – dół)
1Roku
k. 569 (skan 0571, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Osmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
28iest przyięty przeto tenże Woźny Szlachtą sobie przyto-
29mną Oświadczywszy się, tu przybył y tego Aresztu zeznał
30Relacyą Woźny nieumieiący pisać krzyż S. kładnie
31Michał Bołecki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Józef JANKIEWICZ (wicegubernator [?] dóbr Popowej Grobli), w imieniu własnym i Michała ZIELONKI [?] („Podkomorzego Lwows. [?]” – odczyt tytułu niepewny), posesora POPOWEJ GROBLI. Obwinieni: BRZEŹNIOWSKI [?] (w relacji ekonom „Borowniewski [?]”), gubernator ŁUKASZOWIECKI [?], oraz Żydzi Majorko i Herszko KOPELUKOWIE [?], arendarze łukaszowieccy. Treść: obwinieni, będąc razem z komparentem w niewoli w ELIZABECIE (twierdza św. Elżbiety, Jelizawetgrad), po uwolnieniu zaaresztowali jego pieniądze (zwracane z zaboru), twierdząc, że Jankiewicz wydał za granicę ich swata, Srula NESYMOWICZA [?], arendarza popowogrobelskiego, a oni ponieśli straty na jego uwolnienie; u komendantów moskiewskich w Elizabecie uzyskali wydanie im z pieniędzy Jankiewicza 29 rubli i 80 lewów tureckich, z pieniędzy u Hryhorija DULINY [?] oddanych kapitanowi Iwanowi GRUSZY [?] 20 rubli 50 kopiejek, a 34 ruble 60 kopiejek zostało w kaźni (skarbie) hospodarskiej; wtrącili się do sprawy bydła zagrabionego z Popowej Grobli do Elizabetu przez Hawryła BANDURĘ [?], rozdawali je oficerom, a siedem wołów podkomorzego przez ich konszachty zabrał kapitan Grusza. Jankiewicz twierdzi, że nie jest przyczyną ich strat: gdy hajdamacy zrabowali go w Popowej Grobli, podjazd konfederacji koronnej schwytał nocą poddanych popowogrobelskich Romana HANCZARYKA [?], Dmytra JAUSYNEGO [?] (teraz mieszkających na Wołoszczyźnie w Tarasowej [?]) i Pawła TURKANOWSKIEGO [?] ze strzelbami i sukniami Jankiewicza; ci w zeznaniach przyznali, że w zmowie z Srulem Nesymowiczem zrabowali Jankiewicza i zabili ZWINOGRODZKIEGO, a potem mieli zabić Jankiewicza; Srula wzięto do podjazdu i wywieziono za granicę wołoską. Majorko i Herszko jeździli kilkakrotnie do wojska konfederackiego za granicę, by go wykupić. Relacja: woźny generalny Michał BOŁECKI 18 VI 1770 na żądanie Zielonki [?] ze szlachtą Stanisławem SIENKOWICZEM i Józefem GOLEMIOWSKIM [?] w dworze w miasteczku ŁUKASZÓWKA [?] aresztował arendarzy Majorka i Herszka z całą chudobą; areszt przyjął ekonom w imieniu Stanisława WORCELLA, sędziego ziemskiego halickiego, starosty dołhańskiego, dziedzica tych dóbr.
Łacina i terminy: konfessaty – zeznania (wyznania) przestępców; inkwizycje – przesłuchania śledcze; kaźń hospodarska – skarb hospodara (wołoskiego?) lub skarbiec; lewy tureckie – monety tureckie (lewki, talary lewkowe); podjazd – oddział zwiadowczy; windykować z niewoli – wykupić.
Streszczenie
8VIII 1770 Józef Jankiewicz w imieniu swoim i Michała Zielonki [?], posesora Popowej Grobli, zamanifestował przeciw Brzeźniowskiemu [?], gubernatorowi łukaszowieckiemu [?], i arendarzom Majorkowi i Herszkowi Kopelukom [?], że po wspólnej niewoli w Elizabecie zaaresztowali jego pieniądze i przyczynili się do zaboru bydła, obwiniając go o wydanie za granicę Srula Nesymowicza [?] – który w rzeczywistości współdziałał z hajdamakami w zrabowaniu Jankiewicza i zabójstwie Zwinogrodzkiego; woźny Michał Bołecki zrelacjonował areszt arendarzy w Łukaszówce [?] (dobra Stanisława Worcella).
Akt nr 909
Relacja woźnego Michała Bołeckiego o doręczeniu pozwu grodzkiego winnickiego (z rejestru instygatorskiego) Marcinowi Dydyńskiemu, kasztelanowi lubaczowskiemu, w Deszkowicach [?] – na instancję instygatora i delatora Łukasza Mirowskiego – o zaległą należytość z kalkulacji prowentów dóbr Deszkowice [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 569v (skan 0572, strona lewa – dół) – k. 570 (skan 0572, strona prawa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 569v (skan 0572, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Na-
5miesnikiem Burgrabstwa y Vicegerentem Grodzkim Win-
6nickim Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wdztwa Bracł.
7y Jnnych Opatrzny Michał Bołecki w moc Wierney Relacyi
8swoiey zeznał Jż on Roku teraznieyszego Dnia Osmego
9Sierpnia
k. 570 (skan 0572, strona prawa)
1Sierpnia Pozew Grodzki Winnicki od niosł do Dobr Deszkowiec [?]
2y tam ten pozew we Dworze tameyszym w Jzbie na stole Po-
3łożył y zostawił Ktory Pozew pisany był w te słowa Jozef
4z Ober Kolumna Czosnowski Winnicki y Ułanowski Sta-
20nascie zapłacenie za zboże na Ordynaryą należące u nie-
21dobrane za Żyta korcy Siedm po Złł. Pott. Siedm Złł. Pott. Czter-
22dzieści Dziewięć za Jęczmienia korcy Sześć po Złł. Cztery
23Złł. Pott. Dwadzieścia Cztery za Hreczki korcy Sześć po Złł. Pięć
24Pott. Trzydzieści za Grochu korcy trzy po Złł. Dziesięć Złł.
25Pott. Trzydzieści, za Jagieł korcy Dwa y puł po Złł. Pott.
26Dwanascie Złł. Pott. Trzydzieści za Siemienia korcy Dwa
27y puł po Złł. Pott. Dwanascie Złł. Pott. Trzydzieści in Sum-
28ma za Zboże Złł. Pott. Sto Dziewięćdziesiąt Trzy niemniey
29o winy Prawne za renitencyą Słuchania Kalkulacyi ^ y
30Wniesienie oney przez Oblatę do Grodu Winn. O przysta-
31chania się winom Prawnym za niewinną Wesy [?], y włożenie
32na na Urodzonego Aktora napaściwie iedynie dla Ochydzenia
33Tegoż Aresztu na Wmć, wskazać się maiącym o wskazanie nie-
34należytego czynienia w Pretensyach Wmć, O wrocenie ex-
35pens na Prawo łożonych na wyż oznaczonym Terminie
36Pozwany [?] [będziesz] Pisan w Winnicy Dnia Dwudziestego
37Czwartego Julij Tysiąc Siedmset, Siedmdziesiątego Roku
38Woźny nieumieiętny pisać Krzyż Swięty kładnie Mi-
39chał Bołecki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego Michała BOŁECKIEGO: 8 VIII 1770 zaniósł do dóbr DESZKOWICE [?] i położył na stole w izbie dworskiej pozew grodzki winnicki wystawiony (Winnica, 24 VII 1770) przez Józefa z Ober Kolumnę CZOSNOWSKIEGO, starostę winnickiego i ułanowskiego, wzywający Marcina DYDYŃSKIEGO, kasztelana lubaczowskiego, na roczki grodzkie winnickie, gdy sprawa przypadnie z rejestru – na instancję instygatora sądowego i jego delatora, powoda Łukasza MIROWSKIEGO. Mirowski pozywa o: złożenie przez siebie przysięgi na rzetelność kalkulacji percept i ekspens z prowentów dóbr Deszkowice [?], które trzymał (por. akt 191 tej księgi – Mirowski, rachunki klucza dechowieckiego [?]); zapłatę zaległej pensji 297 zł 15 gr; zapłatę za niedobrane zboże ordynaryjne (żyto 7 korcy po 7 zł = 49 zł, jęczmień 6 korcy po 4 zł = 24 zł, hreczka 6 korcy po 5 zł = 30 zł, groch 3 korce po 10 zł = 30 zł, jagły 2½ korca po 12 zł = 30 zł, siemię 2½ korca po 12 zł = 30 zł; razem 193 zł); kary prawne za uchylanie się od słuchania kalkulacji i wniesienia jej oblatą do grodu; za niesłuszne nałożenie aresztu na powoda (dla zniesławienia); szkody z powodu zwłoki i zwrot kosztów (dopisek na marginesie).
Odczyty niepewne: tytuł „Rellatia na RZW [?]” (może „na Rzecz W.”?); „Deszkowiec [?]” (por. w akcie 191 „klucz dechowiecki” – może Dechowce / Daszkowce?); „Rozwanemu [?] Pozwaga [?]” (zniekształcone „Rozkazuię [?] Powaga”); „Obliczanie y zawicie” (= oblicznie i zawicie, osobiście); „atterowanie” (= „attestowanie [?]”); „wrotuiący [?]”; „Wesy [?]”; „O przystachania [?]”; „Pozwany [?]”; marginalna notka na zewnętrznym marginesie słabo czytelna. Suma za zboże podana jako 193 zł; składniki dają 193 zł.
Łacina i terminy: instygator – oskarżyciel publiczny; delator – donosiciel, oskarżyciel prywatny; in summa – „razem”; renitencja – opór, uchylanie się; oblata – wpis dokumentu do ksiąg; ordynaria – deputat w naturze; korzec – miara zbożowa.
Streszczenie
8VIII 1770 woźny Michał Bołecki zrelacjonował, że tego dnia doręczył w Deszkowicach [?] Marcinowi Dydyńskiemu, kasztelanowi lubaczowskiemu, pozew starosty winnickiego Józefa Kolumny Czosnowskiego (z 24 VII 1770) na instancję instygatora i delatora Łukasza Mirowskiego, który domaga się rozliczenia kalkulacji prowentów dóbr, zapłaty zaległej pensji 297 zł 15 gr i 193 zł za niedobrane zboże ordynaryjne oraz kar i kosztów.
Akt nr 910
Protestacja Jana Odrowąża Pieniążka, plenipotenta księżnej Joanny ze Świętopełków Czetwertyńskiej, podkomorzynej bracławskiej, dożywotniej dziedziczki Łatanic, przeciw Józefowi Czosnowskiemu, staroście winnickiemu, ekonomowi winnickiemu Zarczyńskiemu, arendarzom wsi Chyżyńce Sulimowskiemu i Dzielińskiemu [?], pułkownikowi kozackiemu Leszczyńskiemu i kozakom – o rozkopanie grobli łatanieckiej i zabranie siana
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 570 (skan 0572, strona prawa – nagłówek na dole) – k. 570v (skan 0573, strona lewa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 570 (skan 0572, strona prawa – dół)
1Roku
k. 570v (skan 0573, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Osmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
32y Ważyli się, dlaczego ninieyszy Comparens postrzega-
33iąc Całości Dobr wyż wspomnianych JO. Pryncypałki
34swoiey y Sukcessorow Jterum atq iterum Manifestatur Sal-
35va Ejusdem Manifestationis melioratione Ktora do Akt
36Przyięcie prosił Co y Otrzymał Jan Odrz. Pieniążek
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan ODROWĄŻ PIENIĄŻEK („Jan Odrz. Pieniążek”), działający w imieniu i z polecenia (ex speciali commisso) księżnej Joanny ze ŚWIĘTOPEŁKÓW CZETWERTYŃSKIEJ, podkomorzynej bracławskiej, dożywotniej pani dóbr ŁATANICE (por. spory Czetwertyńskich w aktach 166–167, 189–190). Obwinieni: Józef CZOSNOWSKI, starosta winnicki; ekonom winnicki ZARCZYŃSKI; arendowni posesorzy wsi CHYŻYŃCE (należącej do starostwa winnickiego) SULIMOWSKI i DZIELIŃSKI [?]; LESZCZYŃSKI, pułkownik kozacki starostwa winnickiego; kozacy i inni uzbrojeni ludzie. Zarczyński – z rozkazu starosty lub z własnej inicjatywy, w zmowie (communi consilio) z posesorami Chyżyniec – wysłał nocą pułkownika Leszczyńskiego z uzbrojonymi kozakami na grunty łatanieckie (od dawna niesporne), którzy zabrali większą połowę stogu (sterty) siana i doszczętnie rozkopali odwieczną groblę należącą do Łatanic; gwałtowne wypuszczenie wody spowodowało przerwanie grobli niższych stawów łatanieckich i porwanie młynów. Komparent zapowiada wizję i zastrzega dochodzenie.
Łacina: nomine et ex speciali commisso – „w imieniu i ze specjalnego polecenia”; quorumvis nominum – „jakichkolwiek imion”; inito consilio – „po naradzie, w zmowie”; iterum atque iterum manifestatur salva eiusdem manifestationis melioratione – „raz po raz manifestuje się z zastrzeżeniem poprawienia tej manifestacji”.
Streszczenie
8VIII 1770 Jan Odrowąż Pieniążek w imieniu księżnej Joanny ze Świętopełków Czetwertyńskiej, podkomorzynej bracławskiej, dożywotniej pani Łatanic, zaprotestował przeciw staroście winnickiemu Józefowi Czosnowskiemu, ekonomowi Zarczyńskiemu, posesorom Chyżyniec Sulimowskiemu i Dzielińskiemu [?] oraz pułkownikowi kozackiemu Leszczyńskiemu, że nocą najechali grunty łatanieckie, zabrali siano i rozkopali groblę, przez co spuszczona woda porwała niższe groble i młyny.
Akt nr 911
Relacja woźnego Hryćka Oleksijenki o aresztach gwałtowników w różnych miejscach (Tywrów, Wasiłówka, Pryłuwce [?]) z ramienia Jacka Krewskiego, podstolego żydaczowskiego – na ludziach Jaroszyńskiego, Bohdaszewskich i Borowskich oraz na rzeczach zabranych z Sokoliniec
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 570v (skan 0573, strona lewa – dół) – k. 571 (skan 0573, strona prawa – całość) – k. 571v (skan 0574, strona lewa – dwa wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 570v (skan 0573, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Osmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Win-
4nickiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełł[owiczem]
5[reklamant:] Namiesnikiem
k. 571 (skan 0573, strona prawa)
1Namiesnikiem Burgrabstwa y Viceregentem Grodu Win.
2Stanowszy oczewiście Woźny Generał Woiewodztwa Bra-
3cławskiego y Jnnych Opatrzny Hrycko Olexijenko [?] w moc
4Skuteczney Rltt[acy]i swoiey dobrowolnie zeznał Jż on na
5affektacyą y Prawną Rekwizycyą Wiell. Jacka Krewskie-
6go Podst. Żydacz. Roku wyż na Akcie wyrażonego Dnia
7Szostego Miesiąca Augusta był w Dobrach Miescie Tywro-
8wie, gdzie będąc w przytomności Ur. Jchmć PP. Michała Kor-
9walskiego [?], y Szymona Karskiego, we Dworze tameyszym u
10Wiell. Słotwinskiego Komisarza tameyszego Ur. quorvis
11Nominum Brudzińskiego Pułkownika Ludzi Nadwornych
12Wiell. Jaroszyńskiego, iako też Szlachty Gracyalistow Ur. Woy-
Relacja woźnego generalnego Hryćka OLEKSIJENKI (w rkp. „Hrycko Olexijenko [?]” w tekście, „Hrycko Olexyenko” w podpisie): 6 VIII 1770, na żądanie Jacka KREWSKIEGO, podstolego żydaczowskiego, w obecności szlachty Michała KOR[W]ALSKIEGO [?] i Szymona KARSKIEGO, (1) w mieście TYWROWIE, we dworze u komisarza tywrowskiego SŁOTWIŃSKIEGO, aresztował BRUDZIŃSKIEGO, pułkownika ludzi nadwornych Zachariasza JAROSZYŃSKIEGO, szlachtę gracjalistów: Wojciechowskiego, Korzeniowskiego, dwóch braci Drackich, Nawrockiego, Zatorskiego oraz kozaków (Safianik Szewc, Ślusarczuk, Cegielnik, syn Paszczenkowy [?], Lewczyk syn Kołesnikowy, syn Hryćka Muzyki, Semen Łuniarz [?], Petro Pawchowy [?], Pyłyp Winnik i in.); (2) tego samego dnia w WASIŁÓWCE, we dworze BOHDASZEWSKICH, aresztował BRODZIŃSKIEGO (imię nieznane), atamana Bokotylika [?], Zakrynicznika [?], Dobozę [?] i innych kozaków – ok. 30 osób – wprowadzonych wcześniej na gwałty do SOKOLINIEC; areszt przyjęli Słotwiński w imieniu swego pana i Bohdaszewscy; (3) tegoż dnia we wsi PRYŁUWCE [?], we dworze BOROWSKICH, cześnika i skarbnika bracławskich, aresztował rzeczy (dywany [?], sepety, skrzynie, srebra, cynę, miedź, szory i inne ruchomości) zabrane przez Andrzeja i Wiktorię KREWSKICH ze dworu w Sokolińcach i tam schowane. Por. akty 891, 900, 901 (spór Krewskich o spadek po Kaletyńskich). W akcie 900 łowczy smoleński odczytany „Bohdanowski [?]” z dopiskiem, że w rkp. też „Bochdaszewski” – tu wyraźnie „Bohdaszewskich”, „Bohdaszewscy”; w akcie 900 „Rechoziński [?]” – może ten sam co „Brodziński” tutaj. Tytuł marginalny brzmi „Areszt Wiolatorow w roznych Miejscach” (nie „w Wasiłówce”).
Odczyty niepewne: „Olexijenko [?]” w tekście (podpis „Olexyenko” wyraźny); „Kor-walskiego [?]” (może Kowalskiego); „Paszczenkowego [?]”; „Łuniarza [?]”; „Pawchowego [?]”; „Bokotylika [?] Zakrynicznika [?] Doboza [?]” (nie wiadomo, czy to trzy osoby, czy przydomki atamana); „Pryłuwcach [?]”; „Dawanie [?]” (może „dywany”); „bez [?]” i początek następnego wiersza (zabrudzenie); ostatnie wiersze i podpis wyblakłe, uzupełnione formułą.
Łacina: quorumvis nominum / cuiusvis nominis – „jakiegokolwiek imienia” (imię nieznane); ante hac – „przedtem”; itidem – „podobnie, również”; benevole – „dobrowolnie”; submittowali się – zobowiązali się; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – „o czym niniejsza relacja tegoż woźnego”.
Streszczenie
8VIII 1770 woźny Hryćko Oleksijenko zrelacjonował, że 6 VIII 1770 na żądanie Jacka Krewskiego, podstolego żydaczowskiego, aresztował w Tywrowie (we dworze komisarza Słotwińskiego) pułkownika ludzi nadwornych Jaroszyńskiego Brudzińskiego, szlachtę gracjalistów i kozaków, w Wasiłówce (we dworze Bohdaszewskich) Brodzińskiego i ok. 30 kozaków uczestniczących w najeździe na Sokolińce, a w Pryłuwcach [?] u Borowskich – ruchomości zabrane przez Andrzeja i Wiktorię Krewskich z dworu sokolinieckiego; areszty przyjęto.
Akt nr 912
Remanifest Jacka Krewskiego, podstolego żydaczowskiego, przeciw bratu Andrzejowi Krewskiemu, cześnikowi nowogrodzkiemu, i Janowi Modrzyńskiemu, stolnikowi rożańskiemu – w odpowiedzi na manifest z 22 VI 1770 o dział Tywrowszczyzny i Sokoliniec
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 571v (skan 0574, strona lewa – od y≈420 do dołu) – k. 572 (skan 0574, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 571v (skan 0574, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti, Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winn. y przedemną
4Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabstwa y
5Viceregentem Grod. Winn. Postawiwszy się Osobiście W. Jmć Pan Ja-
6cek Krewski Podst. Żyd. z wielkim użaleniem pko W. Jmć Panu An-
8naymłodszemu y W. Jmć Panu Janowi Modrzynskiemu Stoln.
9Rożan. manifestuie się y tak na Manifest Wiell. Andrzeja
10Krewskiego Cz. Now. Dnia Dwudziestego Drugiego Junij iako
11Widende Manifestacyi Wiell. Modrzynskiego meum praesenti poczy-
12nione remanifestuie się w ten sposob y oto. A naypierw Jż Wiell.
13Andrzey Krewski Brat Wiell. Comparentis naymłodszy wiedząc do-
14brze o tym że iako z Prawa Natury do rownych Partycypa-
15cyi Tywrowszczyzny wraz z Wiell. Comparentem, należąc też bę-
16iąc [?] Miasta Tywrowa Sam tylko z Wiell. Jgnacym Krew-
17skim Cz. Nowog. Bratem Srzednim trzymał y dziedziczył, od kto-
18rych Wiell. Comparens ani nic nieprofitował, ani się impliko-
19wał krom iedney Wioski, Wsi Sokoliniec, ktorey to Wioski pro-
20cesy z Wiell. Zachariaszem Jaroszynskim Podst. Winn. kilkanaście Tysię-
21cy Wiell. Kompta kosztuie iako też procesy y Dekreta Czasu
22Prawa swiadczyć będą trzymali, Prowenta wszelkie Jn Com-
23modum swoi obracali, tak też wspomniony Miasta poło-
24wy Tywrowa y Jnnych Attynencyi do Tywrowa należących
25mimo wiadomości Wiell. Komparenta iako naystarszego Brata
26subdole wyzuwszy się na osobę Wiell. Jaroszyńskiego Podst. Winn.
27o czym Donacya w Grodzie Łuckim nastąpiona do zadosyć bę-
28dzie, gdy iuż Dziedzictwa ale y przytułenia tenże Wiell.
29Andrzey Krewski Cz. Nowog. do posiedzenia dla siebie nie
30widział tedy Jnito Concilio z Wiell. Słotwinskim Komisa-
31rzem W. Pod. Winn. zebrawszy Ludzi zbroynych Kozaków y Gracyalistow
32z całey Tywrowszczyzny iako o tym osobliwy swiadczy Manifest
33ninieyszego Wiell. Kompta rożnym sposobem we Wsi Sokolińcach
34napadli wygnali ze wszystkim zabrali y gdy w tymże Czasie tam
35w Sokolińcach na Słobodzie Pilipowskiey Markitane y nie ktorzy
36Wiell. Obżałowanych napadłszy porabowali a za udaniem się do
37komendy Woyska Ros. wspomnieni Markitani z Ładyżyna Porucz-
38[reklamant:] nika
k. 572 (skan 0574, strona prawa)
1Porucznika z Ludźmi Dwudziestu sprowadzonemi y Jchmć Obża-
2łowanym ze Wsi Sokoliniec ustąpić iako wiolatorom kazali, tedy Jchmć
3Obżałowani acz [?] przez Wiell. Jego Kompta sprowadzeni byli nienależycie
4Wnoszą sobie iako to W. Modrzynski wyż wspomnioną Widendą oskarża [?]
5Jakoby z przyczyny W. Kompta przez Ludzi Woyska Rosyiskiego miał być
6Zbity ktory na ten czas audendo Consilia Jchmć Obżałowanym tam że
7się w Sokolińcach znaydował Dla czego ninieyszy Comparens tak
8Co do Prawa natury w niczym Jchmć Obżałowanym nie ubliżył [?], iako
9też ani z przyczyny W. Kompta Woyska Rosyiskiego Kommenda
10zprowadzona ninieyszym Protestuie się Remanifestem Jacek Krewski
Objaśnienia i tłumaczenia
Remanifest Jacka KREWSKIEGO, podstolego żydaczowskiego, przeciw najmłodszemu bratu rodzonemu Andrzejowi KREWSKIEMU, cześnikowi nowogrodzkiemu, i Janowi MODRZYŃSKIEMU, stolnikowi rożańskiemu – odpowiedź na manifest Andrzeja z 22 VI 1770 i „widendę” (tekst manifestu) Modrzyńskiego. Twierdzi, że choć z prawa natury wszyscy bracia mieli równy udział w Tywrowszczyźnie, miasto Tywrów trzymali i dziedziczyli tylko Andrzej ze średnim bratem Ignacym KREWSKIM, cześnikiem nowogrodzkim, czerpiąc dochody, a on sam miał tylko wieś SOKOLIŃCE, o którą procesy z Zachariaszem JAROSZYŃSKIM, podstolim winnickim, kosztowały go kilkanaście tysięcy. Andrzej podstępnie, bez wiedzy najstarszego brata, wyzbył się połowy miasta TYWROWA z przyległościami na rzecz Jaroszyńskiego (donacja w grodzie ŁUCKIM), a nie mając już gdzie się podziać, w zmowie z komisarzem Jaroszyńskiego SŁOTWIŃSKIM zebrał zbrojnych kozaków i gracjalistów z całej Tywrowszczyzny, najechał Sokolińce i wszystko zabrał (osobny manifest – por. akt 900). Gdy ludzie obwinionych zrabowali markietanów na Słobodzie PILIPOWSKIEJ [?] w Sokolińcach, markietani sprowadzili z ŁADYŻYNA porucznika wojsk rosyjskich z 20 ludźmi, który kazał obwinionym ustąpić z Sokoliniec jako gwałtownikom. Obwinieni twierdzą, że wojsko sprowadził Krewski, a Modrzyński – że został przez rosyjskich żołnierzy pobity; komparent zaprzecza: ani nie uchybił braciom, ani nie sprowadził komendy rosyjskiej. Por. akty 891, 900, 901, 911.
Odczyty niepewne: „bęiąc [?]” (koniec wiersza „należąc też bę-”, początek następnego niejasny – może „będąc”); „acz [?]”; „oskarża [?]”; „nie ubliżył [?]”; „Pilipowskiey” – może przymiotnik od imienia (Słoboda Pilipowska) albo od nazwiska; „Markitane” = markietani (handlarze przy wojsku).
Łacina: meum praesenti – (zapewne „mea praesenti”, „niniejszym moim [remanifestem]”); widenda (vidimus) – kopia, tekst manifestu do wglądu; inito consilio (w rkp. „Jnito Concilio”) – „w zmowie”; in commodum suum – „na swoją korzyść”; subdole – „podstępnie”; audendo consilia – (zapewne „dodając rady”, „będąc doradcą”) [?].
Streszczenie
8VIII 1770 Jacek Krewski, podstoli żydaczowski, zremanifestował się przeciw bratu Andrzejowi Krewskiemu, cześnikowi nowogrodzkiemu, i Janowi Modrzyńskiemu, stolnikowi rożańskiemu: Andrzej, mimo że dzierżył z Ignacym Tywrów, podstępnie oddał połowę miasta Jaroszyńskiemu, a potem z komisarzem Słotwińskim i kozakami najechał Sokolińce; komendę rosyjską z Ładyżyna sprowadzili markietani, których ludzie obwinionych obrabowali, a nie komparent, który też nie pobił Modrzyńskiego.
Akt nr 913
Relacja woźnego Jana Sawickiego o areszcie gwałtowników w Kuźmińcach i w Semenkach z ramienia Rozalii z Baybuzów Łacyńskiej, cześnikowej bracławskiej – na kozakach i poddanych klucza kuźminieckiego (Ostrowskiego, chorążego bracławskiego)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 572 (skan 0574, strona prawa – środek)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 572 (skan 0574, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Osmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
4Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabstwa y Vi-
5ceregentem Grodu Winnic. Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wdwa Bra-
6cławskiego y Jnnych Opatrzny Jan Sawicki w moc wierney Relacyi Swoiey
7Zeznał Jż on Roku na Akcie wyrażonego Dnia Dziesiątego Lipca na Prawne
8Wezwanie Wiell. Jmć Pani Rozalii z Baybuzow Łacyńskiey Cześny Bracł.
9y Sukcessorow oney, maiąc przy sobie strone Szlachty Ludzi Wiary god-
10nych, Ur. Jchmć PP. Mikołaia Łabęcewskiego [?], y Andrzeia Zawtoskiego [?]
11Dla tym Większey wiary do tego Aktu Użytych był w Dobrach Wsi Kuź-
12mińcach, gdzie będąc Urodz. Jchmć PP. Michała Tarnawskiego Kuźminiec-
13kiego, Szygockich dwoch Braci Nożowieckiego [?], y Semeńskiego Admini-
34nił y Zeznał Relacyą O czym ninieysze tego Woźnego Zeznanie
35Ktory nieumieiący pisać krzyż S. kładnie Jan Sawicki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego Jana SAWICKIEGO: 10 VII 1770, na wezwanie Rozalii z BAYBUZÓW ŁACYŃSKIEJ, cześnikowej bracławskiej, ze szlachtą Mikołajem ŁABĘCEWSKIM [?] i Andrzejem ZAWTOSKIM [?] był we wsi KUŹMIŃCE i u wójta i gromady kuźminieckiej aresztował administratorów: Michała TARNAWSKIEGO (kuźminieckiego), dwóch braci SZYGOCKICH (administratorów Nożowiec [?] i Semenek) oraz kozaków klucza kuźminieckiego (ataman Łuty, Szamraj [?], Fedko Ślusarz [?], Fedor Tkaczenko z synem, Musij Tkaczenko, Martyn Kozoriz, Stepan, Taras, Łeśko Niepytajło [?] i in.) jako najeźdźców gruntów KROPIWNY [?], należących do Łacyńskiej i pozostających w jej spokojnym używaniu. 7 VIII 1770 we wsi SEMENKI aresztował u dyspozytora semeńskiego SZYGOCKIEGO poddanych klucza kuźminieckiego – Fedora Tkaczenkę (ojca) i synów Musija, Onufreja i Wasyla – którzy nocą kradli i wywozili żyto z łanów kropiwiańskich [?]. Areszt przyjęli wójt i gromada kuźminiecka oraz Szygocki w imieniu swego pana, OSTROWSKIEGO, chorążego bracławskiego (dziedzica klucza kuźminieckiego).
Odczyty niepewne: nazwiska świadków „Łabęcewskiego [?]”, „Zawtoskiego [?]”; „Nożowieckiego [?]” (przymiotnik od nazwy wsi); większość przezwisk kozaków (Szamraj, Niepytajło, Szczuchajło, Batamenko, Chychtenko, Hnych, Kizdryh, Łysobokylski, Gulowatenko, Kenewodenko, Wołoszczuk, Ładowny, Sokolicki) – odczyt przybliżony, podział na osoby niepewny; „Kropiwny [?]”, „Kropiwiańskich [?]” – nazwa gruntów/wsi Łacyńskiej niepewna (w rkp. „Kro-piwny”, „Kropisiańskich”?); „naszłszy [?]”.
Łacina: ex parte – „ze strony, z ramienia”; submitowali się – zobowiązali się.
Streszczenie
8VIII 1770 woźny Jan Sawicki zrelacjonował, że 10 VII 1770 na wezwanie Rozalii z Baybuzów Łacyńskiej, cześnikowej bracławskiej, aresztował w Kuźmińcach administratorów (Tarnawskiego, braci Szygockich) i kilkudziesięciu kozaków klucza kuźminieckiego, najeźdźców jej gruntów Kropiwny [?], a 7 VIII 1770 w Semenkach – poddanych Tkaczenków, kradnących nocą żyto z jej łanów; areszt przyjęli wójt i gromada oraz Szygocki w imieniu Ostrowskiego, chorążego bracławskiego.
Akt nr 914
Protestacja Anny z Dunin-Borkowskich Weykowskiej, wdowy, przeciw Łukaszowi Mirowskiemu, gubernatorowi wachnowieckiemu – o pobicie i zatrzymanie rzeczy w Wachnówce; z relacją woźnego Błażeja Liniewskiego o obdukcji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data8 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 572 (skan 0574, strona prawa – nagłówek na dole) – k. 572v (skan 0575, strona lewa – całość) – k. 573 (skan 0575, strona prawa – trzy wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 572 (skan 0574, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Osmego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
2Burgrabstwa y Viceregentem Grodu Winnic. Comparens Pertt.
3W. Jmć Pani Anna z Duninow Borkowskich Weykowska pozosta-
4ła Wdowa Ostrzegaiąc Całości Honoru y Zdrowia Swego iako nay-
5solenniey na pko Ur. Jmć P. Łukaszowi Mirowskiemu Gu-
6bernatorowi Wachnowieckiemu Skarży y Manifestuie się,
7O to, Jż Ur. Obżało. zapomniawszy Dobrodzieystwo Sobie w Eduko-
8waniu przez niegdy Ur. Jana Weykowskiego Ekonoma Klu-
9cza Przyłuckiego na dyspozycyi Wachnowieckiey y Wyżywie-
10niu przez niedziel kilka ile w początkach własnym Chlebom
11Comparentis Swiadczonych niegodziwie też Dobrodzieystwa
12Sobie swiadczone zawdzięczaiąc gdy ninieysza Stawaiąca
13Czasu niedawno Przeszłego do Dobr Wachnowki Dyspozy-
14cyi Obżałowanego podległych, pereczy [?] swoiey y naczynia
15Rożne tak Mleczne Jako y Browarne tamże przez niegdy
16Męża Swego Zostawione, y Aktualnie teraz na Folwarku Wa-
17chnowieckim Znayduiące się przyiechała y oddania Sobie
18wspomnionych Rzeczy u Jmć Pana Obżałowanego do-
19praszała się Jmć Obwiniony chcąc Sobie nienależycie
20Tey Wszystkie Rzeczy, przywłaszczyć pierwey Zatłumiać a gdy
21Tym ukurażać [?] nic niemogł, Łżyć y dyffamować Słowy nie-
22uczciwemi zaczoł, potym zaś w nieprzyzwoitey w pazury [?] Passyi
23tak Urodzoną Protestantkę Cięszko [?] Uderzyć ważył się, że wspułt [?]
24Zemglała O Ziemie padła, gdzie leżącą nogami kopiąc Twarz Całą
25z Lewey Strony stłukł, tak dalece że Cała Siniała, y Oko krwią
26Zayszło, Opuchło zostało, po od ratowaniu zaś przez Ludzi tey-
27że Obwiniony Protestantkę z litą [?] ze krwawioną, Rzeczy nie-
28oddawszy ze Dworu wygnał, a zatym ninieysza Comparens
29O takowe krzywdy bez Prawnie Sobie poczyniane, powtornie na pko
30Temuż Jmć Obżałowanemu zaManifestowawszy się, prosiła
31mnie Urzędu o przydanie Woźnego do Oglądania razow, ktorey
32Ja Urząd Annuendo affectationi przydałem Woźnego Generała
33Wdwa Bracłskiego Szlachetnego Błażeia Leniewskiego, ktory w
34Przytomności Szlachty Ur. Jana Szymańskiego, y Antoniego
35Pawłowskiego [?] Widział na Ur. Protestantce Oko, Twarz Całą z-
36siniałą, z Puchłą Oko krwią Zaszłe [?] w Czym z Szlachtą
37Sobie przytomną Oświadczywszy się Przedemną Urzędem praw-
38dziwey Obdukcyi Swoiey uczynił, y zeznał Relacyą prosząc
39[reklamant:] tak
k. 573 (skan 0575, strona prawa – góra)
1tak Kompta Protestacyi iako y Woźny Obdukcyi Rltt Copiam Actis Con-
2notari y otrzymali Anna Weykowska Woźny nieumieiący pi-
3sać krzyż S. kładnie Błażey Liniewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparentka: Anna z DUNINÓW BORKOWSKICH WEYKOWSKA, wdowa po Janie WEYKOWSKIM, ekonomie klucza przyłuckiego w dyspozycji wachnowieckiej (podpis w rkp. czytelny raczej jako „Woykowska” – forma niepewna; w tytule i tekście „Weykowska”). Obwiniony: Łukasz MIROWSKI, gubernator wachnowiecki (dobra Wachnówka – por. akt 880, Aleksander Borzęcki, podstoli przemyski; akt 909 – Łukasz Mirowski jako instygator). Według protestacji Mirowski, niewdzięczny za dobrodziejstwa wyświadczone mu przez Weykowskich (wychowanie, utrzymanie przez kilka tygodni na początku), gdy przyjechała do Wachnówki po swoje rzeczy i naczynia (mleczne i browarne) zostawione przez męża na folwarku wachnowieckim, odmówił ich wydania, łajał ją i znieważał, w końcu uderzył tak, że zemdlała i upadła, a leżącą kopał, stłukł jej lewą stronę twarzy (sińce, oko zaszłe krwią), po czym zakrwawioną wygnał ze dworu bez rzeczy. Na jej prośbę urząd przydał woźnego generalnego Błażeja LINIEWSKIEGO (w tekście „Leniewskiego”), który w obecności szlachty Jana SZYMAŃSKIEGO i Antoniego PAWŁOWSKIEGO [?] obejrzał sińce i opuchnięte oko i złożył relację obdukcyjną.
Łacina: comparens pertt. (personaliter) – „stająca osobiście”; solennissime – „najuroczyściej”; comparentis – „komparentki”; annuendo affectationi – „przychylając się do żądania”; copiam actis connotari – „aby kopię zapisano w aktach”.
Streszczenie
8VIII 1770 Anna z Dunin-Borkowskich Weykowska, wdowa po Janie Weykowskim, ekonomie klucza przyłuckiego, zaprotestowała przeciw Łukaszowi Mirowskiemu, gubernatorowi wachnowieckiemu, że gdy upomniała się w Wachnówce o rzeczy zostawione przez męża, znieważył ją, pobił do omdlenia, skopał i wygnał bez rzeczy; woźny Błażej Liniewski stwierdził obdukcją sińce i zakrwawione oko.
Akt nr 915
Protestacja i remanifest Andrzeja Krewskiego, cześnika nowogrodzkiego, w imieniu własnym, brata Ignacego, Jana Modrzyńskiego i Słotwińskich (konsukcesorów Kaletyńskich) przeciw Jackowi i Annie z Jełowickich Krewskim, podstolim żydaczowskim – o przywłaszczenie spadku, dobra Sokolińce i sprowadzenie komendy wojskowej; z relacją woźnego Błażeja Liniewskiego o obdukcji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 573 (skan 0575, strona prawa – od 4. wiersza do dołu) – k. 573v (skan 0576, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 573 (skan 0575, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Augusti Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winn. y przedemną
4Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice-
5gentem Grod. Winn. Comparens personaliter Wiell. Jmć Pan Andrzey
6Krzewski tak swoym iako y Wiell. Jmć Panow Jgnacego Krzewskie-
7go Brata swego rodzonego, W. Jana Modrzynskiego Stol. Rożan.,
8Tomasza Antoniny z Modrzynskich Słotwinskich Skarb. Halic. [?]
9Małż. y Jnn. z Głowy niegdy Wiell. Władysława y Heleny z Kaletyń-
10skich Krzewskich Konsukcessorow a po niegdy Wiell. Michale Ka-
11letyńskim Choąż. Bracł. z mocy Prawa Natury Sukcesso-
12row Jmieniem iako nayuroczyściey pko Wiell. Jmć Panstwu
13Jackowi y Annie z Jełowickich Krzewskim Małż. skarży Mani-
14festuie y Remanifestuie się o to Jż Wiell. obżałowani po wydanych
15ieszcze stante vite W. Kaletyńskiego Siostrach w młodszym zas wieku
16Komparenta y Brata iego przywłaszczywszy sobie titulo natu Majo-
17ris opiekę a raczey ulubiwszy podyarmione [?] w Dobrach ruchomo-
18sciach y sprzętach Substancyę tak po niegdy S. P. Rodzicach iako
19y W. Kaletyńskim Choąż. Bracł. z spadku [?] sprzęt wszystek ma-
20to [?] Dwochkroć sto Tysięcy wartuiący w Całemu [?] Woiewodztwu pełu- [?]
21[…] rozszafowawszy y rozporządziwszy w bez potomno- [?]
22it [?] ad velle sui […] Krzewiani [?] Capitis tantisper [?]
23sui będąc Dobra Wieś Sokolińce nie skodę [?] […] z Jntrat Arędy
24wyłączone sam osiągnowszy od tylu lat usum fructu z Jntrat Arędy [?]
25y Poddaństwa pro Persona sui sine ulla dispartitione na Jnnych Kon-
26sukcessorow biorąc y partycypacyi natury urodzenie powinney
27Braterskiey wspomniawszy, od naymnieyszey fruktyfikacyi oddać [?]
28[…] y na iedne urąganie Braci y Siostry rodzonych podać [?] wszyst-
29kie [?] gdy W. Komparenta maiąc swych iuż Sukcessorow przyteraz-
30nieyszey w Kraiu Anestyi [?] przy ustałych [?] Prawa Koronnego Subsel-
31liach, via Juridica Jntromissionis do rowney na siebie należący
32w Dobrach Sokolińcach Schedy [?] y Dziedzictwa Starać się omieszkał [?]
33[…] Wiell. Obżałowani wziąwszy Brachium
34y przymuszeni [?] natychmiast […]
35Militare sprowadziwszy w tey Dobra Sokolińce zastawiwszy in Parafia [?] Ma- [?]
36[…] y Sukcessorie [?] W. Modrzynskiego Stol. Rożan. z Ledochowskią [?]
37y Jedności [?] Osoby znaczney [?] […] Brata rodzonego
k. 573v (skan 0576, strona lewa)
1Jnormiem [?] więcey bić Kalicyi [?] odbierać dopuscili a nareszcie na ubicie
2gonić przekupuiąc y namawiaiąc w Wiernem okrutnie [?] gadali,
3a do tego w tylko sami szkod sobie poczynili przyprowadzeniem ludzi
4obcych też wszystkie odrosso [?] Calamo fluide super Jnnocentes na
5Komparentow zwracaiąc, opisać ważyli się, a nareszcie cale nic nie-
6winne Osoby to iest W. Jaroszynskiego Podst. Winn. y Ludzi onegoż
7przez napaść iedyną Jmplikowali, co iako in rerum natura nie-
8było y z gruntu Jrrealibus opposita [?] przez tychże Wiell. obżałowanych
9napełniony Manifest, tak Wiell. Komparent nomine sui et aliorum
10Pko tymże Wiell. Obżałowanym Manifestatur et remanifestatur ac [?]
11[ut] in Actis patet Donacya ex re Wiell. Obżałowanych pro re JO. Xiążąt Czetwer-
12tyńskich wynikła na Dobra Sokolińce, przeto attentis oneribus lu-
13tentibus [?] de nullitate wszelkich aktow y Tranzakcyi cum Laesione Prawa
14następionych protestatur dopomnieć się wolność tak o Substancyą
15y wszelki sprzęt tudzież o kalkulacyą z Dobr y sprzętow dla siebie
16y Konsukcessorow swych zachowuiąc y ocalaiąc Andrzey Krzewski.
17Et in Continenti stawił Woźnego Generała Wdwa Bracł. y Jnn. Opatr.
18Błażeia Liniewskiego ktory maiąc przy sobie strone Szlachty Ludzi wiary
19godnych Ur. Jana Fedorowicza y Sebestyana Siniewicza [?] palam pu-
20blice uznał iż ad Affectationem Juridicamq requisitionem W. Andrzeia
21Krzewskiego sprowadzony widział y oglądał na tymże Wiell.
22Krzewskim plecy ręce poprzesiekane [?] z siniałe krwią za-
23szłe na ramieniu iakby od spisy razow trzy zadanych
24całe Ciało od Głowy aż do nog zbite zsiniałe ktore to ra-
25ny y razy przez Ludzi W. Wiell. Krzewskich Małż. spro-
26wadzonych ze zadane opowiadziane miał y tak Szla-
27chtą sobie przytomną oświadczywszy się przede-
28mną Urzędem pomieniony Woźny Jstotne rze-
29telne uczynił y zeznał Rellacyą Woźny nieumie-
30iący pisać krzyż Swięty kładnie Błażey Liniewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Remanifest Andrzeja KREWSKIEGO (w rkp. „Krzewski”), cześnika nowogrodzkiego, w imieniu własnym, brata Ignacego KREWSKIEGO, Jana MODRZYŃSKIEGO, stolnika rożańskiego, Tomasza i Antoniny z Modrzyńskich SŁOTWIŃSKICH (skarbnikostwa halickich [?]) i innych – konsukcesorów po rodzicach Władysławie i Helenie z KALETYŃSKICH KREWSKICH oraz po Michale KALETYŃSKIM, chorążym bracławskim – przeciw najstarszemu bratu Jackowi i Annie z JEŁOWICKICH KREWSKIM, podstolim żydaczowskim; odpowiedź na manifesty Jacka (por. akty 900, 911, 912). Zarzuca, że Jacek, gdy młodsi bracia byli małoletni, przywłaszczył sobie opiekę „tytułem starszeństwa” (titulo natu maioris), rozporządzał całą ruchomą substancją po rodzicach i Kaletyńskim (sprzęt wart prawie 200 000 zł [?]), sam przez lata pobierał dochody z arend i poddanych SOKOLINIEC bez działu z rodzeństwem; gdy konsukcesorzy chcieli drogą prawną (intromisja) uzyskać swoje części w Sokolińcach, obwinieni sprowadzili „brachium militare” (komendę wojskową) do Sokoliniec, kazali bić i gonić ich ludzi, a winę za własne szkody zwalili w manifestach na komparentów oraz na niewinnego Zachariasza JAROSZYŃSKIEGO, podstolego winnickiego. Komparent zaznacza, że donacja Sokoliniec została dokonana przez obwinionych na rzecz książąt CZETWERTYŃSKICH, protestuje „de nullitate” wszelkich aktów i transakcji zawartych z jego krzywdą i zastrzega dochodzenie substancji i obrachunku. Zaraz potem woźny generalny Błażej LINIEWSKI (ze szlachtą Janem FEDOROWICZEM i Sebastianem SINIEWICZEM [?]) zeznał, że na żądanie Andrzeja Krewskiego oglądał jego plecy i ręce posieczone, sine i zakrwawione na ramieniu jak od trzech razów spisą (drzewcem), całe ciało od głowy do nóg zbite – rany zadane, jak mówił, przez ludzi sprowadzonych przez Jacka i Annę Krewskich.
Odczyty niepewne: znaczna część środka i dołu k. 573 (wiersze od „ma-/to [?] Dwochkroć…” do końca strony) – odczyt przybliżony, kolejność wyrazów w ukośnie biegnących wierszach miejscami niepewna; „Skarb. Halic. [?]”; „podyarmione [?]”; „Anestyi [?]” (może „anarchii”?); „Ledochowskią [?]”; początek k. 573v „Jnormiem [?] … Kalicyi [?]”; „odrosso [?] Calamo fluide” (zapewne „odioso calamo fluide” – „nienawistnym, płynnym piórem”); „Jrrealibus opposita [?]”; „lutentibus [?]” (zapewne „latentibus”); „Siniewicza [?]”; „poprzesiekane [?]”.
Łacina: stante vita – „za życia”; titulo natu maioris – „tytułem starszeństwa”; ad velle sui – „według swej woli”; usus fructus – „użytkowanie”; pro persona sui sine ulla dispartitione – „na swoją osobę bez żadnego działu”; via iuridica intromissionis – „prawną drogą wwiązania”; brachium militare – „ramię wojskowe, pomoc zbrojna”; in rerum natura – „w rzeczywistości”; nomine sui et aliorum – „w imieniu swoim i innych”; manifestatur et remanifestatur – „manifestuje się i remanifestuje”; ut in actis patet – „jak widać z akt”; attentis oneribus latentibus [?] – „zważywszy na ukryte ciężary”; de nullitate – „o nieważność”; cum laesione – „z naruszeniem, z krzywdą”; et in continenti – „i natychmiast”; palam publice – „jawnie i publicznie”; ad affectationem iuridicamque requisitionem – „na żądanie i prawne wezwanie”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9VIII 1770 Andrzej Krewski, cześnik nowogrodzki, w imieniu swoim, brata Ignacego, Jana Modrzyńskiego i Słotwińskich (konsukcesorów Kaletyńskich) zremanifestował się przeciw Jackowi i Annie z Jełowickich Krewskim, podstolim żydaczowskim: Jacek pod pozorem opieki przywłaszczył substancję po rodzicach i Michale Kaletyńskim, sam użytkował Sokolińce, sprowadził komendę wojskową przeciw rodzeństwu, a w manifestach oczernił ich i Jaroszyńskiego; woźny Błażej Liniewski stwierdził obdukcją pobicie Andrzeja przez ludzi Jacka.
Akt nr 916
Manifestacja Daniela Gorczewskiego [?] w imieniu Józefa Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, o niemożność zapłacenia kwarty ze starostwa winnickiego z powodu szkód konfederackich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 573v (skan 0576, strona lewa – dół) – k. 574 (skan 0576, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 573v (skan 0576, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winn. y Przedemną
10wszelkiey Całości onego w potrzebie świadczy y Manifestuie się
11[reklamant:] wniżey
k. 574 (skan 0576, strona prawa)
1Wniżey opisany sposob y oto. Jż JW. Starosta Winnicki po-
2wziąwszy wiadomość że kwarty Starostw y Krolewszczyzn nietylko niemo-
3gących ale y Spuszczonych [?] assumpto Brachio Militari maią być wybierane
4aby z tąd nie poniosł uszkodzenia, oświadcza iż z Starostwa Winnic. wypła-
5cić kwarty niema sposobności ponieważ w czasie Konfederacyi w Arędach kar-
6czemnych, Włoszczyznach [?] likwidowaną w Jntratę pańszczyzną Robiznych [?]
7y Jnnych tegoż Stwa importancyach iako osobny Regestr w porządku
8Zaprzysiężenia spisany dostatecznie swiadczy JWiell. Stawiącego się
9Pryncypał, Czterdzieści y Dwa Tysięcy Sto Siedmdziesiąt y Cztery
10Złł. Poll. y Groszy Dwadzieścia y Trzy Szkody y Defektow mieć
11Przymuszony został, nadto Ludzi nadwornych z Barwą Boro-
12nią [?] y wszelkim moderunkiem Jedynaście Tysięcy Siedmset
13Siedmdziesiąt Sześć Złł. Poll. kosztuiących ktorych JWiell. Starosta Winn.
14w Pogranicznym tym Grodowym Starostwie z Prawa obowiąza-
15ny był trzymać Zabrano, a po Konfederacyi z Aręd Karczemnych
16bardzo [?] Pańszczyzna zaś Żadney niczyni importancyi bo Zasie-
17wow niema y Jntraty nawet pro Expensis fundi niewystar-
18czaią gdyż za wszystko na potrzeby Woysk wychodziło y
19Wychodzi z tych tedy przyczyn Ur. Stawaiący Jmieniem
20JWiell. Starosty Winnickiego o niemożność płace-
21nia kwarty Powtornie iako nayuroczyściey
22Manifestowawszy się gotowości Zaprzysiężenia
23Regestru Szkod y Defektow Ofiaruie Daniel Gorczewski [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Daniel GORCZEWSKI [?] (w podpisie raczej „Gorzewski”), działający w imieniu i z woli Józefa (Kalasantego) z Obornik [?] na Wielkim Czosnowie [?] CZOSNOWSKIEGO, starosty winnickiego i ułanowskiego, rotmistrza chorągwi pancernej wojsk JKM i Rzeczypospolitej. Starosta, dowiedziawszy się, że kwarty ze starostw i królewszczyzn, także zaległe, mają być ściągane przy pomocy wojska (assumpto brachio militari), oświadcza, że kwarty ze starostwa winnickiego zapłacić nie może: w czasie konfederacji (1768) poniósł szkody w arendach karczemnych, włościach [?], pańszczyźnie i innych dochodach starostwa na 42 174 zł 23 gr (wg osobnego rejestru gotowego do zaprzysiężenia), a ponadto zabrano mu ludzi nadwornych z barwą, bronią [?] i rynsztunkiem, wartych 11 776 zł, których jako starosta grodowy na pograniczu musiał utrzymywać z mocy prawa. Po konfederacji arendy karczemne dają bardzo mało, pańszczyzna nic, bo nie ma zasiewów, a dochody nie wystarczają nawet na wydatki gospodarcze, bo wszystko idzie na potrzeby wojsk. Ofiaruje gotowość zaprzysiężenia rejestru szkód. Por. akt 892 i nn. (kwity konfederackie, Komisja Skarbu 1770).
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta; „in dilicę [?]” w tytule; „z Obornik [?] na Wielkim Czosnowie [?]” (przydomek rodowy Czosnowskich – odczyt przybliżony); „Spuszczonych [?]” (może „zaległych”); „Włoszczyznach [?]”, „Robiznych [?]”; „Boronią [?]” (zapewne „bronią”); „bardzo [?]” (dalszy wyraz pominięty?).
Łacina: assumpto brachio militari – „przy użyciu ramienia (pomocy) wojskowego”; pro expensis fundi – „na wydatki gospodarstwa (dóbr)”.
Streszczenie
9VIII 1770 Daniel Gorczewski [?] w imieniu Józefa Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, zamanifestował, że starosta nie może zapłacić kwarty ze starostwa winnickiego, bo w czasie konfederacji poniósł szkody na 42 174 zł 23 gr, stracił ludzi nadwornych z rynsztunkiem wartych 11 776 zł, a obecne dochody pochłaniają potrzeby wojsk; ofiarował zaprzysiężenie rejestru szkód.
Akt nr 917
Manifestacja Ludwika Szymańskiego w imieniu własnym i brata – o eliminację (unieważnienie) manifestu z 15 VII 1769 przeciw Rylskiemu, stolnikowi owruckiemu, wobec zawartej ugody
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 574 (skan 0576, strona prawa – dolna część) – k. 574v (skan 0577, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 574 (skan 0576, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
5mnienia się de Eliminatione Tey Tranzakcyi Jako też de Securi-
6tate Sui et Cujus Interest nomine Ofteratis [?] wtyże Ostrożno-
7ści będąc y Uwalniaiąc W. Stolnika Owruckiego od wszelkiey Jm-
8petycyi tą Tranzakcyą naszą Ktorą do Akt ninieyszych podaiąc
9Manifestowawszy się, viritus [?] Prosił Urzędu mnie o przyięcie onego
10Manifestu Urodzony Comparens y otrzymał. Ludwik Szymański
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Ludwik SZYMAŃSKI, w imieniu własnym i brata. Odwołuje (znosi) swój manifest z 15 VII 1769 wniesiony do akt grodu winnickiego przeciw RYLSKIEMU, stolnikowi owruckiemu, o pewną sumę, gdyż strony porozumiały się i zawarły ugodę, aby nie wszczynać dalszych procesów. Manifest ten wraz z sumą w nim opisaną kasuje i unieważnia, z zastrzeżeniem jednak zawartej ugody, która ma trwać w pełnym zadośćuczynieniu; gdyby nie została dotrzymana – zastrzega sobie prawo regresu i dochodzenia unieważnienia tej transakcji oraz zabezpieczenia swojego i zainteresowanych; uwalnia stolnika owruckiego od wszelkich roszczeń z tytułu tej sprawy.
Odczyty niepewne: „nein [?] pert. [?]” (zapewne „ne in parte”); „cyto niecznego [?]”, „Osuommę [?] natucą [?]” (może „o sumę należycie”?); „Ofteratis [?]” (zapewne „praeteritis” lub „alteratis”); „viritus [?]”; „Niedosiłaby” = nie dosiedziałaby (nie dotrwałaby) [?].
Łacina: cum eliminatione – „z usunięciem, unieważnieniem”; ne in parte aliquod patiatur damnum – „aby w żadnej części nie poniósł szkody”; de essentia eiusdem – „co do istoty tegoż”; de actis et data superius expressis – „o aktach i dacie wyżej wyrażonych”; inquantum – „o ile”; salvum regressum – „zastrzeżony regres (powrót do roszczeń)”; de securitate sui et cuius interest – „o bezpieczeństwo swoje i tego, kogo dotyczy”; impetycja – roszczenie, pozew.
Streszczenie
9VIII 1770 Ludwik Szymański w imieniu swoim i brata odwołał i unieważnił swój manifest z 15 VII 1769 przeciw Rylskiemu, stolnikowi owruckiemu, wobec zawartej z nim ugody, zastrzegając sobie powrót do roszczeń, gdyby ugoda nie została dotrzymana.
Akt nr 918
Manifestacja Antoniego Klementa w imieniu Konstantego Konstantego Ludwika Platera, kasztelana trockiego, przeciw Aleksandrowi Borzęckiemu, podstolemu koronnemu, dziedzicowi klucza przyłuckiego, ekonomowi Przyłuk i gromadzie wsi Turbów – o zabójstwa i rabunek Żydów, obywateli Kalnika, w czasie hajdamaczyzny 1768
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 574v (skan 0577, strona lewa – od y≈700 do dołu) – k. 575 (skan 0577, strona prawa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 574v (skan 0577, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
37Manifestacyę, prosząc to wszystko Actis Connotari Co y otrzy-
38mali Antoni Klement
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Antoni KLEMENT, plenipotent Konstantego Ludwika PLATERA, kasztelana trockiego, dziedzica miasta KALNIKA (por. akty 885 i wcześniejsze – Platerowie, Kalnik, plenipotent Klement). Obwinieni: Aleksander BORZĘCKI, podstoli koronny, dziedzic klucza PRZYŁUCKIEGO (por. akty 880, 902–903, 914), ekonom miasta PRZYŁUKI (imienia nie znano) i gromada wsi TURBÓW tegoż klucza. Treść: w czasie hultajstwa (hajdamaczyzny 1768) poddani z Turbowa współdziałali z czterema buntownikami (hajdamakami), zabierając przemocą rzeczy pozostałe po wymordowanych Żydach. Żyda Szmujłę MICHAŁOWICZA, obywatela kalnickiego, ukrywającego się w lasku, znaleźli i zbili do nieprzytomności; jego żona Frejda (z pierwszego męża „Matężkowa” [?], z drugiego – żona Berka ICHOWICZA [?]) po wyjściu z lasku próbowała uratować wóz z rzeczami i pieniędzmi (180 zł srebrem i 5 czerwonych złotych); gromada groziła jej śmiercią, syn młynarza z Turbowa obiecał jej pomoc, lecz wydał ją; w końcu chłopi z Turbowa zabrali rzeczy, a Szmujłę zatłukli polanami na śmierć. Zabili też Josia, brata kramarza Woli [?], i obrabowali jego żonę Hanię (Matężkównę [?]), obywateli Kalnika, zabierając 450 zł srebrem, 265 zł drobną monetą [?] i 15 spustów (beczek) gorzałki. Szczegóły szkód zostaną przedstawione w osobnym rejestrze. Manifestacja powtórna.
Odczyty niepewne: „Konstantego, Ludwika” – Konstanty Ludwik Plater (potwierdzone aktem 919); „unaszaiących [?]”, „Waszi [?] Uciekaiącym [?]”; „Matężki [?]”, „Matężkow [?]” (przydomek / nazwisko pierwszego męża Frejdy i rodziny Hani); „zanieżywego [?]” (= za nieżywego); „przetrwałonym [?]”; „uiawszy [?]”; „pokłonych [?] wszystkiemi [?]”; „depobliższego [?] manoc [?]”; „do Wierzki [?]”, „Zrenty [?]”, „na sitach [?]”; „Wolę [?] Kramarza”; „wszystkach [?]”, „Okrzyknę [?] zadali dobicie [?]”; „małogroszami [?]”. Fragment o losach Frejdy i Szmujły ma składnię miejscami niejasną – streszczenie przybliżone.
Łacina: comparens personaliter – „stający osobiście”; cuiusvis nominis atque cognominis – „jakiegokolwiek imienia i nazwiska”; violento modo – „gwałtownym sposobem”; primo voto / secundo voto – „z pierwszego / drugiego małżeństwa”; hostiliter – „po nieprzyjacielsku”; manifestantis – „manifestującego”; actis connotari – „zapisać w aktach”.
Streszczenie
9VIII 1770 Antoni Klement w imieniu Konstantego Ludwika Platera, kasztelana trockiego, pana Kalnika, zamanifestował przeciw Aleksandrowi Borzęckiemu, podstolemu koronnemu, dziedzicowi klucza przyłuckiego, ekonomowi Przyłuk i gromadzie wsi Turbów, że w czasie hajdamaczyzny chłopi z Turbowa wraz z czterema buntownikami zabili kalnickiego Żyda Szmujłę Michałowicza i Josia, brata kramarza, obrabowali ich żony Frejdę i Hanię oraz zabrali pieniądze, rzeczy i 15 beczek gorzałki.
Akt nr 919
Protestacja Antoniego Klementa w imieniu Konstantego Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanostwa trockich, dziedziców klucza daszowskiego, przeciw ks. Szybińskiemu, przeorowi, i konwentowi dominikanów w Murafie oraz Żydom Szmujle i Ichowi Moszkowiczom z Murafy – o wódkę i należność Lejzora Kunelewicza z Daszowa
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 575 (skan 0577, strona prawa – nagłówek na dole) – k. 575v (skan 0578, strona lewa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 575 (skan 0577, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
35Jndebite extra jura gentis ad Jncompetens forum przez moni-
36toria ewokacyi a zkądyon [?] quem onus attingit
37Prawnie Jn foro Competenti dopomnieć się y wszepnić [?] dekla-
38ruiąc y oświadczaiąc, teraz ratione praemissorum uti juri decioni [?]
39iterato queritur protestatur etc. Antoni Klement mppria
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Antoni KLEMENT, plenipotent Konstantego Ludwika PLATERA i Augusty z OGIŃSKICH PLATEROWEJ, kasztelanostwa trockich, dziedziców klucza DASZOWSKIEGO (w rkp. „JJWW. Konstantego, Ludwika, y Augusty” – Konstanty Ludwik to jedna osoba; por. akt 918). Obwinieni: ks. SZYBIŃSKI, przeor konwentu dominikanów w MURAFIE („Morachwiański”; por. ks. Wojciech Szybiński w aktach 803, 819), cały konwent, a przede wszystkim Żydzi bracia Szmujło i Icho MOSZKOWICZOWIE, obywatele Murafy (spod zwierzchności zamkowej / dworskiej [?]). Treść: Moszkowiczowie, wspólnicy w handlu Żyda Lejzora KUNELEWICZA, obywatela daszowskiego (trzymającego wspólnie z nimi majdan daszowski – zakład wytwórczy, zapewne gorzelnię / potażarnię), zawiedli go i zabrawszy przypadające mu dochody, zbiegli; zwierzchność dworska nie zmusiła ich do zapłaty. Gdy Moszkowiczowie, zbankrutowawszy, korzystali z protekcji wojska rosyjskiego jako „podradczykowie” (dostawcy), Platerowie zatrzymali 130 wiader gorzałki i 70 czerwonych złotych, przekazując je Kunelewiczowi na poczet jego pretensji; wtedy Moszkowiczowie wymyślili, że wódkę skupowali dla konwentu murafskiego, a konwent – szukając zysku – zaczął manifestować się, wykonywać areszty i wszczynać procesy, jakoby chodziło o własność duchowną, niepokojąc dziedziczną szlachecką dzierżawę wbrew prawom koronnym i pozywając przed niewłaściwy sąd (forum incompetens). Komparent zastrzega dochodzenie praw przed sądem właściwym i ponawia protestację.
Łacina: nomine et ex parte – „w imieniu i z ramienia”; ac eorum meliorando defectus – „i poprawiając ich braki”; ordinis Praedicatorum – „zakonu kaznodziejskiego (dominikanów)”; principaliter – „głównie”; in vim – „tytułem, w charakterze”; indebite extra iura gentis ad incompetens forum per monitoria evocationis – „bezprawnie, poza prawem narodu, przed niewłaściwy sąd przez monitoria (wezwania) pozwu”; quem onus attingit – „kogo obowiązek dotyczy”; in foro competenti – „przed właściwym sądem”; ratione praemissorum uti iuri decisioni [?] iterato queritur, protestatur – „z racji powyższego, jako prawu i rozstrzygnięciu [?], ponownie skarży się i protestuje”; manu propria – „własną ręką”.
Streszczenie
9VIII 1770 Antoni Klement w imieniu Konstantego Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanostwa trockich, dziedziców klucza daszowskiego, zaprotestował przeciw przeorowi Szybińskiemu i konwentowi dominikanów w Murafie oraz braciom Szmujle i Ichowi Moszkowiczom z Murafy: Moszkowiczowie oszukali wspólnika Lejzora Kunelewicza z Daszowa, a gdy Platerowie zatrzymali na jego rzecz 130 wiader gorzałki i 70 czerwonych złotych, konwent pod pretekstem własności duchownej wszczął przeciw nim manifesty i procesy przed niewłaściwym sądem.
Akt nr 920
Relacja woźnego Wawrzyńca Jarzyńskiego o areszcie gwałtowników w Turbowie (młynarz z synem i gromada turbowska) z ramienia Konstantego Ludwika Platera, kasztelana trockiego – w zamku przyłuckim Aleksandra Borzęckiego, podstolego koronnego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VIII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 575v (skan 0578, strona lewa – dół) – k. 576 (skan 0578, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 575v (skan 0578, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Siedmdziesiątego,
2Miesiąca Augusti, Dziewiątego Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
1grabstwa y Vice Regentem Grod. Winn. Stanowszy oczewisto Woźny
2Gratt. Wdwa Bracł. y Jnn. Opatr. Wawrzyniec Jarzyń-
3ski w moc wierney, prawdziwey y Skuteczney Rltt. swoiey
4iawnie ustnie y dobrowolnie zeznał Jż on Anno Praesenti
5Millesimo, Septingentesimo Septuagesimo, Die Nona Au-
6gusti na Prawne żądanie JW. Konstantyna Ludw. Platera Kasztell.
7Trock. maiąc przy sobie strone Szlachty Ludzi wiary godnych Ur.
8Jchmć Panow Antoniego Tyszewicza [?], y Michała Budkiewicza [?] był
9w Dobrach Wsi Turbowie do Klucza Przyłuckiego należący JW.
10Borzęckiego Podstolego Koronnego Dziedziczney, gdzie
11będąc pracowitych Mielnika z Synem y Całą Groma-
12dę Turbowską w Zamku Przyłuckim aresztował w
13Grzywnach Prawnych przypowiedział, Ktory to Arest
14Ur. Cujusvis Nominis atq Cognominis Ekonom Przyłu-
15cki Jmieniem JWiell. Alexandra Borzęckiego Pod.
16Koron. Pana swoiego benevole przyiowszy ac libere spon-
17dendo se do rozprawy Prawney dotrzymać przydekla-
18rował y Submittował się, w Czym tenże Woźny tą Stroną
19Szlachty sobie przydaną oświadczywszy się z tamtąd odie-
20chał y tu ad Acta praesentia Castr. Capitt. Vinn. przybywszy
21przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu swego uczy-
22nił zeznał Rltt. o czym tegoż Woźnego ninieysze zezna-
23nie ktory nieumieiący pisma Krzyż S. kładnie Wawrzyniec
24Jarzyński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Wawrzyńca JARZYŃSKIEGO: 9 VIII 1770 (Anno praesenti 1770, die nona Augusti), na żądanie Konstantego Ludwika PLATERA, kasztelana trockiego, ze szlachtą Antonim TYSZEWICZEM [?] i Michałem BUDKIEWICZEM [?], był we wsi TURBÓW, należącej do klucza PRZYŁUCKIEGO, dziedzicznego Aleksandra BORZĘCKIEGO, podstolego koronnego, i w zamku PRZYŁUCKIM aresztował pod grzywnami prawnymi młynarza z synem i całą gromadę turbowską (obwinionych w akcie 918 o zabójstwo i rabunek Żydów kalnickich). Areszt przyjął dobrowolnie ekonom przyłucki (imię i nazwisko nieznane) w imieniu Borzęckiego, zobowiązując się stawić aresztowanych do rozprawy. Data relacji w rkp. ta sama co data wpisu (9 VIII).
Odczyty niepewne: „Tyszewicza [?]” (w rkp. „Tysiewicza” / „Tyszewicza”), „Budkiewicza [?]”; nazwisko woźnego „Jarzyński” – odczyt dość pewny. W tym akcie „Przyłuckiego”, „Przyłuckim” pisane z wyraźnym „ł” – rozstrzyga odczyt w aktach 914 i 918.
Łacina: anno praesenti millesimo septingentesimo septuagesimo, die nona Augusti – „roku bieżącego 1770, dnia 9 sierpnia”; cuiusvis nominis atque cognominis – „jakiegokolwiek imienia i nazwiska”; benevole – „dobrowolnie”; ac libere spondendo se – „i swobodnie zobowiązując się”; ad acta praesentia castrensia capitanealia Vinnicensia – „do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich”.
Streszczenie
9VIII 1770 woźny Wawrzyniec Jarzyński zrelacjonował, że tego dnia na żądanie Konstantego Ludwika Platera, kasztelana trockiego, aresztował w zamku przyłuckim młynarza z synem i całą gromadę wsi Turbów (klucz przyłucki Aleksandra Borzęckiego, podstolego koronnego); areszt przyjął ekonom przyłucki w imieniu Borzęckiego.
Podcast do tej części
Odcinek 23
Przemoc szlachecka w księgach grodzkich winnickich