Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 22 z 24
Akty 841–880
Wpisy od 20 VII 1770 do 30 VII 1770
Akt nr 841
Protestacja Jakuba Jastrzębskiego w imieniu Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, i Brzośniowskiego, gubernatora dóbr łukaszowskich, przeciw Jabłońskiemu i Widawskiemu, byłemu dyspozytorowi folwarku w Łukaszówce – o niezapłacony dług z kalkulacji i wywiezienie rzeczy folwarcznych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 512v (skan 0505, strona lewa – od y≈1080) – k. 513 (skan 0505, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 512v (skan 0505, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y prze-
4demną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice
5Regentem Grodz. Winnic. Comparens pter Urod. Jakub Jastrzębski
6Jmieniem W. JP. Worcella Sędz. Ziem. Halick. y Urod. Brzosniowskiego
7Gubernat. Dobr Łukaszowa tegoż Wgo Pltt na Prko Urod.
8Jabłonskiemu Czyli Sukcessorowi eo Jure Possessorowi y Widaw-
9skiemu na Possessyi w Łukaszowce będącemu protestuiesię
10oto Jż Urod. Widawski maiąc Dyspozycyą na folwarku w Łu-
11kaszowie Miasteczku gdy przy Kalkulacyi wpadł w Dług y
12sprawiedliwie został winnym do Skarbu W. Pryncypa-
13ła Comptis złł Poll. dwiescie piędziesiąt y pięć y Groszy
14pięć nie uiściwszy należytey [?] bo y dotąd nie iest Skwito-
15wany sposobami sobie wiadomemi iż że nie był pilnowany
16ani sekwestrowany nie tylko Sam wyiechał ale też Fol-
17wark Cały ogołocił że nie tylko Płutna motki wałowi-
18ny [?] Len przędziwa, Łosiadke [?] folwarczny, naczynia Gospo-
19darskie Folwarczne ale też Kury Kurczęta y inny Drob Sita
20[reklamant:] Rzeszota
k. 513 (skan 0505, strona prawa; nr karty w rkp. 513)
1Sita Rzeszota y wszystkie Sprzęty Gospodarskie zabrawszy wprzod
2do Szabasowki [?] wywiozłsię, a potym do Kuszczyniec zabrałsię
3y tak ani pieniędzy Skarbowi winnych ani rzeczy Folwar-
4cznych zabranych przy zachodzącym Areszcie oddać nie-
5chciał, Urod. zaś Jabłonski protekcyą onemu Daie gdy go
6w swoim Dworku mieści gdzie wszystkie rzeczy tamże znay-
7duią się y dotąd nie oddaie, dla czego ninieyszy Stawaiący
8nom. cujus supra Jterata Querit. et Protestat. vice Jakub Ja-
9strzembski
Objaśnienia i tłumaczenia
Jakub JASTRZĘBSKI (podpis „Jastrzembski”; por. akty 825, 840) w imieniu Stanisława WORCELLA, sędziego ziemskiego halickiego, oraz BRZOŚNIOWSKIEGO, gubernatora dóbr Łukaszowa (por. akt 737 – Stefan Brzośniowski [?]), protestuje przeciw JABŁOŃSKIEMU (sukcesorowi i posesorowi z tytułu prawa) oraz WIDAWSKIEMU, dzierżawcy (posesorowi) w Łukaszówce: Widawski, mając dyspozycję folwarku w miasteczku Łukaszówce, przy obrachunku (kalkulacji) okazał się winny skarbowi Worcella 255 zł 5 gr; nie zapłaciwszy i nie będąc pilnowany ani zajęty, wyjechał i ogołocił folwark – zabrał płótna, motki, len, przędzę, sprzęty i naczynia, drób, sita i rzeszota – i wywiózł je najpierw do SZABASÓWKI [?], potem do KUSZCZYNIEC; Jabłoński daje mu schronienie w swoim dworku, gdzie znajdują się te rzeczy. Por. akt 842 (areszt w Kuszczyńcach).
Odczyty niepewne: „należytey [?]” (może „należytości”), „wałowiny [?]” (może „watowiny”), „Łosiadke [?]” (może „łoszadkę” – konia, albo „posiadkę”), „Szabasowki [?]”. Rzeszoto – rodzaj grubego sita.
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; eo Jure – „tym prawem”; Comptis (= competentis) – „właściwego”; nomine cujus supra iterata [vice] queritur et protestatur – „w imieniu tego, co wyżej, ponownie skarży się i protestuje”.
Streszczenie
20VII 1770 Jakub Jastrzębski w imieniu Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, i gubernatora łukaszowskiego Brzośniowskiego zaprotestował przeciw Widawskiemu, byłemu dyspozytorowi folwarku w Łukaszówce, który pozostał winien skarbowi 255 zł 5 gr i wyjechał, wywożąc rzeczy folwarczne do Szabasówki [?] i Kuszczyniec, oraz przeciw Jabłońskiemu, który go u siebie ukrywa wraz z tymi rzeczami.
Akt nr 842
Relacja woźnego Antoniego Horochowskiego o areszcie rzeczy folwarcznych i długu Widawskiego w dworze Jabłońskiego w Kuszczyńcach, z ramienia Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 VII 1770, Winnica (areszt 17 VII 1770)
Karty / skanyk. 513 (skan 0505, strona prawa – od y≈780 do y≈1980)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 513 (skan 0505, strona prawa)
1Roku Tysiącnego siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Michałem
4Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodz. Winnic.
5Stanowszy Oczywisto Woźny Generał Wwa Bracł. y Jnn. Opatrz.
6Crochowski w moc wierney Rell. swoiey dobrowolnie zeznał, Jż on
7Roku y Mca na Akcie wyrażonych D. siedmnastego na affektacyą
8y prawne żądanie W. Worcella Sędziego Ziems. Halick. ziechał do
9Dobr Kuszczyniec gdzie będąc miawszy przy sobie stronę Szlach-
10ty Urod. Pawła Podbilskiego [?] Alexandra Botochowskiego [?]
11dla tym większey wiary do tego Aktu użytych był w Dwo-
12rze Urod. Jabłonskiego y tam Urod. Widawskiego przeszłego
13Dyspozytora Łukaszowskiego z Kalkulacyi złł Poll. dwiescie pię-
14dziesiąt y pięć y Groszy pięć w długu wpadłego iako też rze-
21o przyięciu tegoż Urod. Jabłonskiego z Rzeczami tamże Szlach-
22tą sobie przytomną oświadczałsię, a do Akt przybywszy
23Relacyą Aresztu zeznał Antoni Crochowski Woźny +
Objaśnienia i tłumaczenia
Woźny generalny województwa bracławskiego Antoni HOROCHOWSKI (w rkp. „Crochowski” – H pisane jak C; niepiśmienny, krzyżyk; por. akt 840) zeznaje, że 17 VII 1770 na żądanie Stanisława WORCELLA, sędziego ziemskiego halickiego, w obecności szlachty Pawła PODBILSKIEGO [?] i Aleksandra BOTOCHOWSKIEGO [?] (por. akt 840) zjechał do KUSZCZYNIEC i w dworze JABŁOŃSKIEGO zaaresztował dług 255 zł 5 gr byłego dyspozytora łukaszowskiego WIDAWSKIEGO oraz zabrane przez niego z folwarku łukaszowskiego rzeczy (wiadra, koszyki [?], rzeszota, drób, płótna, motki, len, przędzę i in.); Jabłoński aresztu przyjąć nie chciał, lecz woźny ogłosił jego przyjęcie wobec szlachty. Por. akt 841.
Łacina: ex Re – „ze sprawy, z ramienia”; S. Z. H. – Sędziego Ziemskiego Halickiego.
Streszczenie
20VII 1770 woźny Antoni Horochowski zeznał, że 17 VII na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, zaaresztował w dworze Jabłońskiego w Kuszczyńcach dług (255 zł 5 gr) byłego dyspozytora łukaszowskiego Widawskiego i wywiezione przez niego rzeczy folwarczne; Jabłoński aresztu nie przyjął, ale woźny ogłosił go wobec szlachty.
Akt nr 843
Protestacja Jana Byszkowskiego [?] w imieniu Józefa Spendowskiego, skarbnikowicza wendeńskiego [?], dziedzica miasta Rajgrodu, przeciw Michałowi Jełowickiemu, staroście bracławskiemu, i ekonomowi starostwa Bonialkiewiczowi [?] – o zabór żyta z łanu rajgrodzkiego i zaoranie gruntów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data21 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 513 (skan 0505, strona prawa – sam nagłówek, y≈2000) – k. 513v (skan 0506, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 513 (skan 0505, strona prawa – dół)
k. 513v (skan 0506, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Pierwszego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
4Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem
5Grodz. Winnic. Postanowiwszysię Osobiście Urod. JP. Jan Byszkowski [?]
6Jmieniem y z wyraźnego zlecenia W. JP. Jozefa Spędowskiego Skar-
7bnikowicza Wend. Dobr Miasta Raygroda y Jnnych mocą Pra-
8wa Natury Dziedzica postrzegaiąc Całości Grontow Raygrodzkich
9własnych w spokoynym używaniu byłych y będących oraz za-
10pobiegaiąc dalszym nienależytościom uroczyście na Prko W. Mi-
11chałowi Jełowickiemu Stście Bracł. tudzież Urod. swego Jmienia
12Bonialkiewiczowi [?] Stwa Bracł. Ekonomowi Oraz Szlachcie
13w Samczyncach [?] na Czynszu mieszkaiącym Sierotom [?] z Całego
14Stta Bracł. y Chłopom za Domow udanym [?] do Osob blisko
15dwoch set wynoszącym w rożny Oręż przysposobionym ska-
16rży y protestuiesię w niży Opisany sposob y to Jż W. Sta-
17rosta Bracł. nie dosyć maiąc na tym że Gronta własne Ray-
18grodzkie Szlachcie w Samczyncach [?] y Chłopom w Salinicach [?]
19mieszkaiącym gwałtownie orać, Siać y z Onych bezprawnie
20użytkować dopuszcza y pozwala ale iszcze Żyta z własnego
21Łanu Raygrodzkiego z Raygrodu wyoranego y zrodzone-
22go więcey iako na trzysta kop zabrać Gwałtownie kazał, Urod.
23Zas Bonialkiewicz [?] a bytym takowy to bezprawie wyko-
24nał spędziwszy z całego Stta Bracł. Ludzi Orężnych a Chło-
25pom ze Domow udaiącsię [?] kazawszy do Roboczyny Żyto
26zielone iszcze Kosić związać y zabrawszy razem surowo do
27Horodnicy [?] zawieść kazał a tam dopiero w pułkopki rozsta-
28wiać a Oniye [?] podobno Urod. Bonialkiewicz [?] wiedzieć Czyli
29Zwierzchność Raygrodzka ludzi swego Żyto kosiła, że przed [?]
31Bonialkiewicz [?] tegoż samego Dnia był sam w Raygrodzie, y
32Czyli to czyli iako inną myślą Babankowi [?] myślą był przy-
33tomny. A zatym Urod. Komparent o przerzeczone bezprawia
34prko tymże wyżey Obżałowanym powtornie Jako nayuroczyściey
35skarży y Protestuiesię Jan Byszkowski [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Jan BYSZKOWSKI [?] (podpis „Jan Byszkowski [?]”) w imieniu Józefa SPENDOWSKIEGO (w rkp. „Spędowski”; por. akty 753–755, 767 – Ławtowscy c/a Spendowscy, Rajgród), skarbnikowicza wendeńskiego [?], dziedzica miasta RAJGRODU, protestuje przeciw Michałowi JEŁOWICKIEMU, staroście bracławskiemu (por. akty 807, 811), BONIALKIEWICZOWI [?], ekonomowi starostwa bracławskiego, szlachcie czynszowej w SAMCZYŃCACH [?] oraz chłopom (blisko 200 osób, uzbrojonych): starosta pozwala szlachcie z Samczyniec [?] i chłopom z SALINIEC [?] orać, siać i użytkować grunty rajgrodzkie, a ponadto kazał gwałtem zabrać ponad 300 kop żyta z własnego łanu rajgrodzkiego; Bonialkiewicz [?] spędził ludzi z całego starostwa, kazał kosić jeszcze zielone żyto, wiązać i wywieźć do HORODNICY [?], gdzie stawiano je w półkopki; tegoż dnia był sam w Rajgrodzie. Fragment o kapłanie ruskim rajgrodzkim i „Babankowi [?]” odczytany niepewnie.
Łacina: brak dłuższych wtrętów; Comparens – „stawający”.
Streszczenie
21VII 1770 Jan Byszkowski [?] w imieniu Józefa Spendowskiego, dziedzica Rajgrodu, zaprotestował przeciw Michałowi Jełowickiemu, staroście bracławskiemu, i ekonomowi starostwa Bonialkiewiczowi [?], którzy pozwalają szlachcie i chłopom starościńskim zagarniać grunty rajgrodzkie, a ostatnio kazali skosić jeszcze zielone żyto z łanu rajgrodzkiego (ponad 300 kop) i wywieźć je do Horodnicy [?].
Akt nr 844
Relacja woźnego Jana Paszkowskiego o doręczeniu w Berszadzie pozwu Komisji Skarbu Koronnego z instancji Jakuba Kathala (Cathala), konsyliarza poselstwa rosyjskiego, przeciw Piotrowi, Józefowi i Antoniemu Potockim – o niezapłacony weksel na 11 000 czerwonych złotych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica (doręczenie 20 VII 1770; pozew z 15 VI 1770, Warszawa)
Karty / skanyk. 514 (skan 0506, strona prawa – nagłówek na dole strony; górna część strony pusta) – k. 514v (skan 0507, strona lewa) – k. 515 (skan 0507, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 514 (skan 0506, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3[reklamant:] Przed Urzędem
k. 514v (skan 0507, strona lewa)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
2kiemi y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namie-
3snikiem Burgrabstwa y Vicegerentem Grodu Winnickiego
4Stanowszy Oczewisto Woźny Generał Wwa Podolskiego y
5innych opatrzny Jan Paszkowski w moc wierney Rell.
6swoiey iawnie y dobrowolnie zeznał Jż on Roku teraznieyszego
7Dnia dwudziestego Lipca pozew Kommissyi Ekonomiczney
8Skarbu Koronnego na membranie autentycznym pisany
9odniosł do Dobr Miasta Berszady y tam ten pozew w Zam-
10ku tamyszym na stole położywszy o położeniu y Exprensyi [?] One-
11go wszystkim przytomnym do wiadomości podał ktorego Po-
12zwu tenor sequitur ejusmodi. My Kommissarze Rady Ekonomi-
13czney Skarbu Korónnego od Rzeczypltey naznaczeni Wam JW.
34przez WMci pozwanego JW. Piotra Potockiego przeszłego
35Starosty Sniatynskiego Powodowi danym zapłacić upew-
36nionym a dotąd niezapłaconey nie udaiącsię ieden do drugie-
37go oczyszczaiąc Dobra nadmienione Berszady z przyległosciami
38temuż Ciężarowi podległe z prowizyą natychmiast zapła-
39cenia ze sprzeciwienie się Skryptowi Wexlowemu Wa? zni-
40[reklamant:] sienie
k. 515 (skan 0507, strona prawa; nr karty w rkp. 515)
1[sienie] nadmienionej Procesu ukarania Szkod y wydatkow prawnych y
2podrożnych powrocenia, y Całey tey sprawy podług prawa y
3Statutow Rozsądzenia, Stawcież więc WMość Terminu
4pilnuycie y na wszystko odpowiedzcie. Dan w Warszawie dnia
5piętnastego miesiąca Czerwca Roku Panskiego Tysiąc siedm-
6set siedmdziesiątego de quo Pzwu exped. Manifestantis [?]
7Relacyi Woźny nie umieiący pisać znak Krzyża S. kładzie
8Jan Paszkowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Górna część k. 514 (skan 0506 prawa) pusta, przekreślona dwiema długimi liniami.
Woźny generalny województwa podolskiego Jan PASZKOWSKI (niepiśmienny; krzyżyk) zeznaje przed namiestnikiem Wojciechem JAGIEŁŁOWICZEM, że 20 VII 1770 doręczył – kładąc na stole w zamku w BERSZADZIE – pozew Komisji Ekonomicznej (Rady Ekonomicznej) Skarbu Koronnego, pisany na pergaminie, wzywający JW. Piotra POTOCKIEGO, byłego starostę śniatyńskiego, JW. Józefa POTOCKIEGO, krajczego koronnego (obecnych posesorów dóbr Berszady z przyległościami), oraz JW. Antoniego POTOCKIEGO, wojewodę wołyńskiego, by w ciągu czterech tygodni stawili się w Warszawie przed Komisją Skarbu (rejestr wekslowy) z instancji Jakuba CATHALA (w tytule „Kuthal”), konsyliarza poselstwa Najjaśniejszej Imperatorowej Rosyjskiej: chodzi o 11 000 czerwonych złotych z weksla wystawionego przez Piotra Potockiego 1 II „roku przeszłego” (w rkp. omyłkowo „1779” – zapewne 1769), dotąd niezapłaconego; dobra Berszada odpowiadają za ten dług; powód żąda natychmiastowej zapłaty z prowizją, kary procesowej i zwrotu kosztów. Pozew wystawiony w Warszawie 15 VI 1770. Por. spór o Berszadę w aktach 731, 736, 744.
Odczyty niepewne: „Exprensyi [?]” (= ekspresji, ogłoszenia), „Wa? znisienie” na przełomie stron (może „wniesienie”), „Manifestantis [?]”; skróty w tytule: „K. S. K.” = Kommissyą Skarbu Koronnego, „K. P. N. J. R.” = Konsyliarza Poselstwa Nayiaśnieyszey Jmperatorowey Rossyiskiey. W dacie weksla w rkp. „Tysiącznym Siedmsetnym Siedmdziesiątym dziewiątym” – oczywista omyłka pisarska (rok przeszły = 1769).
Łacina: tenor sequitur ejusmodi – „treść jego następuje taka”; de quo – „o czym”; Pozwu expeditio manifestantis [?] – „wydanie pozwu dla protestującego”.
Streszczenie
23VII 1770 woźny Jan Paszkowski zeznał, że 20 VII doręczył w zamku w Berszadzie pozew Komisji Skarbu Koronnego z 15 VI 1770, wzywający Piotra Potockiego, byłego starostę śniatyńskiego, Józefa Potockiego, krajczego koronnego, i Antoniego Potockiego, wojewodę wołyńskiego, na sprawę wytoczoną przez Jakuba Cathala, konsyliarza poselstwa rosyjskiego, o niezapłacony weksel na 11 000 czerwonych złotych wystawiony przez Piotra Potockiego w 1769 r., zabezpieczony na dobrach Berszady.
Akt nr 845
Manifest Józefa Petrykowskiego, ekonoma dóbr Żywotowa, w imieniu Józefa Cieszkowskiego, kasztelana czernihowskiego, przeciw Konstancji z Cieszkowskich Kempenhauzenowej, starościnie kieleckiej [?], i jej komisarzowi Dominikowi Pautowskiemu – o najazd na Żywotów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 515 (skan 0507, strona prawa – od y≈660) – k. 515v (skan 0508, strona lewa – do y≈930)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 515 (skan 0507, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego trzeciego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Woy-
4ciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Re-
5gentem Grodz. Winnic. Stanowszy Osobiście Urod. JP. Jozef Pe-
6trykowski Dobr Miasta Żywotowa z Przyległosciami Wgo
7Jgnacego Cieszkowskiego Stol. Czernich. Dziedzicznych a zas
8JW. Jozefa Cieszkowskiego Kasztelana Czern. possessyi podległych
9Ekonomom Jmieniem y z wyraźney dyspozycyi tegoż JW. Ka-
10sztelana Czern. a Pryncypała swoiego Solennie na Prko
11W. Konstancyi z Cieszkowskich Kapenhauzenowey Stark.
12Kielec. [?] Pani tudzież Urod. Dominikowi Pautowskiemu
13na niży wyrażony naiazd y violencyą Submistrowane-
14mu manifestuiesię y Protestuiesię w ten niży opisany
15sposob y oto Jż W. Kapenhauzenowa Stta Kielec. [?] nie maiąc
16żadnego prawa ani pretextu do Dobr Żywotowa Possessyi JW.
17Kasztelana Czernich. podług praw onemu służących podle-
14y Jnstrumentowanemu Manifestuie y Protestuiesię Salva
15reservata Ejusd. Maonis melioratione Jozef Petrykowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Józef PETRYKOWSKI, ekonom dóbr miasta ŻYWOTOWA z przyległościami (dziedzicznych Ignacego CIESZKOWSKIEGO, stolnika czernihowskiego – por. akty 718, 721, 726 – a w posesji JW. Józefa CIESZKOWSKIEGO, kasztelana czernihowskiego), w imieniu kasztelana protestuje przeciw Konstancji z Cieszkowskich KEMPENHAUZENOWEJ (w rkp. „Kapenhauzenowa”, w tytule „Kempenhauzenowa”), starościnie kieleckiej [?], oraz jej komisarzowi Dominikowi PAUTOWSKIEMU: Kempenhauzenowa, nie mając żadnego prawa do Żywotowa, wysłała Pautowskiego z wieloma ludźmi; ten, wziąwszy z sobą Pawła ZRAŻEWSKIEGO (rządcę żywotowskiego – por. akty 703, 721, 726) i Iwana KALIJA [?], chorążego kozackiego, z jego komendą, najechał Żywotów, próbował prywatną powagą objąć dobra, zbuntował [?] poddanych, Żydów i innych mieszkańców, odebrał posłuszeństwo, wymyślał nowe opłaty (placowe), kazał oddawać czynsze nienależne, kilku chłopów zmusił do ucieczki, wreszcie usiłował zająć rzeczy i sprzęty kasztelana i komparenta.
Odczyty niepewne: „Stark. Kielec. [?]” / „Stta Kielec. [?]” / „Starościnie Kieleckiey [?]” (tytuł Kempenhauzenowej), „wiwenta [?] Herda [?]” (może „herszta”), „Kalija [?]”, „zbuntował [?]” (w rkp. „zhometował”?), „Szparęta [?]” (może zniekształcone nazwisko lub błąd pisarza zamiast „Pautowski”). W tytule „Pautowskiemu” – może Pantowski.
Łacina: violentia submistrata – „przemoc zadana”; privato ausu – „prywatną śmiałością, samowolnie”; pro tunc – „wówczas”; ex nunc – „odtąd”; salva reservata ejusdem manifestationis melioratione – „z zastrzeżeniem prawa do poprawienia tegoż manifestu”.
Streszczenie
23VII 1770 Józef Petrykowski, ekonom Żywotowa, w imieniu Józefa Cieszkowskiego, kasztelana czernihowskiego, zaprotestował przeciw Konstancji z Cieszkowskich Kempenhauzenowej, starościnie kieleckiej [?], której komisarz Dominik Pautowski z rządcą Pawłem Zrażewskim i chorążym kozackim najechał Żywotów, próbował objąć dobra, buntował poddanych, nakładał nowe opłaty i usiłował zabrać rzeczy kasztelana.
Akt nr 846
Protestacja Marcina Gurowskiego [?] (Parowskiego [?]) w imieniu własnym i stryja Antoniego, cześnika nowogrodzkiego, zastawnego posesora wsi Burzyny [?], przeciw Konstancji z Cieszkowskich Kempenhauzenowej, starościnie kieleckiej [?], i Dominikowi Pautowskiemu – o najazd i spustoszenie wsi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 515v (skan 0508, strona lewa – od y≈940) – k. 516 (skan 0508, strona prawa – górna część; reszta strony pusta, przekreślona)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 515v (skan 0508, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y przede-
11fraius [?] wyrażoney wiolencyą podług Jnstrumentu Pani swo-
12iey wypełniaiącemu protestuiesię oto. Jż W. na Obżał. wi-
13dząc dostatecznie o Sześcioletnim Zastawnym o Dobra Wieś
14Rzeczoney Burzyny [?] z Wnego Compts Pryncypałem z ie-
15dney a W. Jgnacym Cieszkowskim Stolnikiem Czernich.
16z Drugiey Strony Kontrakcie Zawartym Smiała y
17ważyłasię Urod. Pautowskiego żadnego nie maiąc do
18Dobr Burzyny [?] prawa z Ludźmi onemuż Przydanemi
19ktory secundo [?] Rozkazy Pryncypałki swoiey wiechaw-
20szy violenter w Dobra poddanych zbuntował [?] a innych
21Goniąc na Straż do Miasta Żywotowa z Kosami y orężem
22[reklamant:] niezmiernie
k. 516 (skan 0508, strona prawa; nr karty w rkp. 516)
1niezmiernie Umęczywszy do Ucieczki przymusił Konie folwar-
2czne we Dworze będące tako Sol na potrzebę Dworską pro-
3wadzoną zabrał zgoła Wies y Dwor spustoszył Co większa
4rzeczy y Bydło we wsi Oratowie tako Possessyi W. Compts
5Pryncypała podległey niesłusznie Aresztował, przez ktorą Wio-
6lencyą y rozruch niemało Szkodę y przerwanie w Gospodar-
7stwie Causavit O co wszystko Jsz Urod. Compars Jmieniem Stya [?]
8swoiego iterata vice Querit. et Manifestat. Marcin Parowski [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Górna część k. 516 – koniec aktu; reszta strony (skan 0508 prawa) pusta, przekreślona dwiema długimi liniami.
Marcin GUROWSKI [?] (tak w tytule; w tekście i podpisie raczej „Parowski” – w tej ręce G bywa podobne do P), w imieniu własnym i stryja Antoniego, cześnika nowogrodzkiego, zastawnego posesora wsi BURZYNY [?] należącej do miasta ŻYWOTOWA, protestuje przeciw Konstancji z Cieszkowskich KEMPENHAUZENOWEJ (w rkp. „Kapenhauzenowa”), starościnie kieleckiej [?], i Dominikowi PAUTOWSKIEMU, wykonawcy jej polecenia (por. akt 845): mimo sześcioletniego kontraktu zastawnego na Burzynę zawartego między mocodawcą a Ignacym CIESZKOWSKIM, stolnikiem czernihowskim, Pautowski z przydanymi ludźmi najechał wieś, zbuntował [?] poddanych, innych zgonił na straż do Żywotowa z kosami i orężem i zmęczonych zmusił do ucieczki, zabrał konie folwarczne i sól wiezioną na potrzebę dworu, spustoszył wieś i dwór, a ponadto zaaresztował rzeczy i bydło we wsi ORATOWIE [?], będącej w posesji mocodawcy.
Łacina: violenter – „gwałtem”; secundum – „według”; causavit – „spowodował”; iterata vice queritur et manifestatur – „ponownie skarży się i manifestuje”.
Streszczenie
23VII 1770 Marcin Gurowski [?] (Parowski [?]) w imieniu własnym i stryja Antoniego, cześnika nowogrodzkiego, zastawnego posesora wsi Burzyny [?] należącej do Żywotowa, zaprotestował przeciw Konstancji Kempenhauzenowej i jej komisarzowi Dominikowi Pautowskiemu, który mimo kontraktu zastawnego z Ignacym Cieszkowskim najechał wieś, przegnał poddanych, zabrał konie i sól, spustoszył dwór i zaaresztował rzeczy i bydło w Oratowie [?].
Akt nr 847
Manifest Wojciecha Ignacego Burbińskiego w imieniu własnym i małoletniego brata Macieja, synów zamordowanych Macieja Antoniego i Marianny Burbińskich, przeciw Mikołajowi Piaskowskiemu, podkomorzemu krzemienieckiemu, dziedzicowi Taraszczy, komisarzowi Karolowi Domaniewskiemu i gubernatorowi taraszczańskiemu Franciszkowi Biernackiemu – o zagarnięcie majątku po rodzicach zamordowanych w 1768 r.
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 516v (skan 0509, strona lewa; u góry przebity tekst z k. 516) – k. 517 (skan 0509, strona prawa) – k. 517v (skan 0510, strona lewa – do y≈1700)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 516v (skan 0509, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego trzeciego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przede-
29y do czasu rozsądzenia prawnego Czekać y sprawiedliwości
30wyglądać oświadcza prosząc do Akt o przyięcie y tego wszy-
31stkiego do Ksiąg zapisania W. J. Burbinski
Objaśnienia i tłumaczenia
Wojciech Ignacy BURBIŃSKI (podpis „W. J. Burbinski”), w imieniu własnym i małoletniego brata Macieja, synów zamordowanych (w czasie koliszczyzny 1768 r.) Macieja Antoniego i Marianny z MRZEWSKICH [?] / MRAZOWSKICH [?] Burbińskich (zginęła też ich siostra), protestuje przeciw Mikołajowi PIASKOWSKIEMU, podkomorzemu krzemienieckiemu, panu dóbr TARASZCZY, jego komisarzowi Karolowi DOMANIEWSKIEMU i gubernatorowi taraszczańskiemu Franciszkowi BIERNACKIEMU (por. akty 739, 742 – Piaskowski c/a Burbiński). Zarzuty: Biernacki zakazał wypłaty długu u chłopów, zabrał i rozdysponował ruchomości pozostałe po rodzicach (przechowywane we wsi BEREZIANCE [?] Małej), wbrew zeznaniom zabójców spisanym w magdeburgii BIAŁOCERKIEWSKIEJ; atamana Matwija SEMENIKA (wskazanego jako sprawcę zabójstwa) i wójta Daniła z Bereźni [?], któremu matka komparenta oddała na przechowanie skrzynkę z sukniami, kazał bić, sam bił janczarką (samopałem), aż ją przełamał; zagarnął dobytek zbiegłego Semenika (ok. 100 sztuk bydła, ok. 500 kop zboża, miód z pasieki, fanty, pieniądze) i innych zabójców, choć z prawa należały się sukcesorom zamordowanych; komparentowi odmówił udziału, zasłaniając się komisarzem, a później przywłaszczył obrachunek (konnotatę); wójta Daniła niedawno zastrzelił z pistoletu, a innego świadka, Pawła RAFARKA [?], atamana taraszczańskiego, kazał tak zbić, że trzeciego dnia zmarł; innych wspólników zabójców i świadków groźbami wypędził (została ledwie dziesiąta część poddanych), by wszystko ukryć. Komparent, który od dwóch lat służy u Piaskowskiego i dotąd milczał, zastrzega dochodzenie pretensji w sądach, gdy zostaną otwarte; żąda aresztu Biernackiego (choć ten już oddalony ze służby).
Łacina: specifice – „szczegółowo”; ad libitum – „według upodobania”; ś. p. – świętej pamięci; Konfessaty – zeznania (oskarżonych).
Streszczenie
23VII 1770 Wojciech Ignacy Burbiński w imieniu własnym i małoletniego brata Macieja, synów zamordowanych w 1768 r. Macieja Antoniego i Marianny Burbińskich, zaprotestował przeciw Mikołajowi Piaskowskiemu, podkomorzemu krzemienieckiemu, komisarzowi Karolowi Domaniewskiemu i gubernatorowi taraszczańskiemu Franciszkowi Biernackiemu, który zagarnął majątek po rodzicach i dobytek zabójców, należący się sukcesorom, a świadków zbrodni bił, zastrzelił (wójt Daniło) lub zakatował (ataman Paweł Rafarek [?]) i wypędził, by ukryć swe nadużycia; komparent zastrzega dochodzenie praw w sądach.
Akt nr 848
Relacja woźnego Antoniego Krzyżanowskiego o wzajemnym areszcie administratorów, wójtów i gromad wsi Teleżyńce, Skała [?], Hołodki, Skomoroszki i Michałówka (klucz żywotowski) na żądanie Franciszka Rokickiego [?], łowczego smoleńskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica (areszt 25 VI 1770)
Karty / skanyk. 517v (skan 0510, strona lewa – nagłówek od y≈1780) – k. 518 (skan 0510, strona prawa – do y≈1950)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 517v (skan 0510, strona lewa – dół)
k. 518 (skan 0510, strona prawa; nr karty w rkp. 518)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y prze-
22row tudzież Gromady Teleżynskiey Skałańskiey Skomo-
23roszkiey y Michałowieckiey. Urod. Administratorow każdego
24z osobna u Woytow y Gromad tameyszych a zas Woytow u
25Administratorow y Gromady a Gromady wszystkie z pięciu
26Wsiow Teleżyniec, Skały [?] Hołotek Skomoroszek y Michało-
27wki a Urod. Administratorow y Woytow tameyszych iako
28naiezdnikow y Violatorow w Gruntach Prawem opisanych
29aresztował et officioso innotavit Aresztu ktory Areszt ab in-
30vicem na Siebie Strony benevole przyiowszy ad dijudi-
31cationem Causae Jeden drugiego dotrzymać deklarował
32y submittowałsię a tako on Woźny Szlachtą sobie przy-
33tomną oświadczywszysię z tamtąd powrocił y o tym przede-
34mną Urzędem Prawdziwego Aresztu uczynił y zeznał
35Relacyą Woźny nie umieiący pisać znakiem Krzyża S.
36podpisuiesię Antoni Krzyżanowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Woźny generalny województwa bracławskiego Antoni KRZYŻANOWSKI (niepiśmienny; krzyżyk) zeznaje, że 25 VI 1770, w obecności szlachty Jana ŁABAŃSKIEGO [?] i Piotra GRODZICKIEGO, był we wsiach TELEŻYŃCE, SKAŁA [?], HOŁODKI (Hołotki), SKOMOROSZKI i MICHAŁÓWKA (Michałowce) w województwie bracławskim, powiecie winnickim, w kluczu żywotowskim, będących w dożywotniej posesji JW. hrabiny KRASICKIEJ, starościny meralskiej [?], i na żądanie Franciszka ROKICKIEGO [?], łowczego smoleńskiego, oraz administratorów – braci rodzonych ZALESKICH (teleżyńskiego i skałańskiego) i SKULSKIEGO [?] (hołotkowskiego) – a także gromad, zaaresztował wzajemnie: administratorów u wójtów i gromad, wójtów u administratorów i gromad, a gromady wszystkich pięciu wsi oraz administratorów i wójtów jako najeźdźców i gwałcicieli gruntów; strony przyjęły areszt dobrowolnie i zobowiązały się go dotrzymać do rozstrzygnięcia sprawy.
Odczyty niepewne: „Rokickiego [?]” (w tytule i tekście inicjał podobny do B/K), „Skale [?]” / „Skały [?]” (nazwa wsi), „Merals. [?]” (tytuł Krasickiej), „Łabańskiego [?]”, „Skulskiego [?]”.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis Relationis palam publice recognovit – „mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie i publicznie zeznał”; officiose innotavit – „urzędowo obwieścił”; ab invicem – „wzajemnie”; benevole – „dobrowolnie”; ad dijudicationem Causae – „do rozsądzenia sprawy”.
Streszczenie
23VII 1770 woźny Antoni Krzyżanowski zeznał, że 25 VI 1770 na żądanie Franciszka Rokickiego [?], łowczego smoleńskiego, oraz administratorów (braci Zaleskich i Skulskiego [?]) zaaresztował wzajemnie administratorów, wójtów i gromady wsi Teleżyńce, Skała [?], Hołodki, Skomoroszki i Michałówka w kluczu żywotowskim (posesja dożywotnia hrabiny Krasickiej) jako naruszycieli gruntów; strony przyjęły areszt.
Akt nr 849
Manifest ks. Jana Śliwskiego [?], rektora Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego, w imieniu kolegium – in diligentia o niemożności sądzenia się na terminie kondescensji granicznej między dobrami Zamysłowice [?] a kluczem olewskim [?] (z dekretu Trybunału Koronnego Lwowskiego)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 518 (skan 0510, strona prawa – nagłówek na dole, nr 843) – k. 518v (skan 0511, strona lewa; dalszy ciąg tytułu i nr 844) – k. 519 (skan 0511, strona prawa – górna część; reszta strony pusta, przekreślona)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 518 (skan 0510, strona prawa – dół)
k. 518v (skan 0511, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz.
4Winnic. y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem
5Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu Winnickiego. Sta-
6nowszysię Osobiście Przewielebny w Bogu JX. Jan Sliwski [?]
7Collegium Winnic. Socie. Jesu Rektor swym y tegoż Col-
8legium Jmieniem ubespieczaiąc Całość onego uroczyście w
9pilności Swiadczy y manifestuiesię w niży opisany Sposob
10y oto Jż Collegium Winnic. Socie. Jesu na Termin Kon-
11descensyi Graniczney między Dobrami Wsią Zamysłowi-
12cami [?] Dziedzicznemi swoiemi zjedney, a Dobrami Kluczem
13Otewskim [?] y innemi z Drugiey strony Roku teraznieyszego
14Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego w pierwszy Poniedziałek
15po Swięcie Swiętego Bartłomieja z Limity przypadaiący
16dla kraiowey Rewolucyi niebezpiecznego przeiazdu y po
17wielu mieyscach grasuiącego powietrza ani Dokumentow
18Granicznych ani officialistow sprowadzić nie mogąc, nie mo-
19żność też sądzeniasię na tymże Terminie oświadcza, Jcho-
20ciaż też Kollegium Winnic. Socie. Jesu iako ukrzywdzona
21strona Decretu Trybunału Koronnego Lwowskiego na Po-
22wództwo swoie w porządku rozgraniczenia Dobr Zamysło-
23wic [?] do Dobr Olewska [?] y innych zysłanego dopełnienia
24y wykonania usilnie pragnie y żąda, gdy iednak wszelkie
25sądy zaczowszy od Nayważszych Trybunalskich dla kra-
26iowych okoliczności zatamowałysię y ato ustawy co
28y Całemu Kollegium w czasie od teraznieyszego odmiennym
29niepewności y uchylenia Judicati boiazn przynosi tedy
30[reklamant:] Przewielebny
k. 519 (skan 0511, strona prawa; nr karty w rkp. 519)
1Przewielebny Stawaiący nie mogąc Sądzić z tych przyczyn
2naprzod rzeczonym Kondescensoryalnym Terminie swym
3y Kollegium Całego Jmieniem znowu oświadczywszy. De-
4cret zas Trybunału Koronnego Lwowsk. z mocy ktorego
5Kondescensyi Termin wzmiankowany Kondescensyi przy-
6padał w mocy y ważności swoiey zachowawszy powtor-
7nie iako nayuroczyściey w pilności Manifestuiesię.
8X. Jan Sliwski [?] Collegii Vinnicien. Rector mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt ma dwa numery marginalne: na dole k. 518 nagłówek „843 Maa Collegii Vinniciensis Soc. Jesu”, na k. 518v dalszy ciąg tytułu z numerem 844 (por. akt 789 – jeden akt z dwoma numerami). Reszta k. 519 (skan 0511 prawa) pusta, przekreślona.
Ks. Jan ŚLIWSKI [?], rektor Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego, w imieniu kolegium oświadcza „w pilności” (in diligentia), że na termin kondescensji (komisji) granicznej między dziedziczną wsią kolegium ZAMYSŁOWICE [?] a dobrami klucza OLEWSKIEGO [?] i innymi, przypadający z limity w pierwszy poniedziałek po św. Bartłomieju 1770 r. (27 VIII 1770), z powodu „krajowej rewolucji”, niebezpiecznych dróg i grasującej w wielu miejscach zarazy (powietrza) nie może sprowadzić dokumentów granicznych ani oficjalistów i nie może się sądzić; choć jako strona pokrzywdzona pragnie wykonania dekretu Trybunału Koronnego Lwowskiego w sprawie rozgraniczenia, wszystkie sądy, począwszy od trybunalskich, są zatamowane, a odmienny czas grozi niepewnością i uchyleniem wyroku; dekret trybunalski zastrzega w mocy.
Odczyty niepewne: nazwisko rektora „Sliwski [?]” (w podpisie „Skiwski”?), „Zamysłowicami [?]” / „Zamysłowic [?]”, „Otewskim [?]” / „Olewska [?]” (może Ołewsk / Olewsk). Pierwszy poniedziałek po św. Bartłomieju (24 VIII, w 1770 r. piątek) = 27 VIII 1770.
Łacina: Manifestatio Collegii Vinniciensis Societatis Jesu in diligentia – „manifest Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego w pilności (dla zachowania terminu)”; z Limity – z odroczenia (limitacji) terminu; Judicati – „wyroku (rzeczy osądzonej)”; Rector mpp. (manu propria) – „rektor własnoręcznie”.
Streszczenie
23VII 1770 ks. Jan Śliwski [?], rektor Kolegium Winnickiego Towarzystwa Jezusowego, zamanifestował w imieniu kolegium, że z powodu niepokojów w kraju i zarazy nie może stawić się na termin kondescensji granicznej (27 VIII 1770) między wsią kolegium Zamysłowice [?] a kluczem olewskim [?], wyznaczony dekretem Trybunału Koronnego Lwowskiego, którego moc zastrzegł.
Akt nr 850
Protestacja Jakuba (Jana) Osuchowskiego, ekonoma klucza oratowskiego, w imieniu Józefa Cieszkowskiego, kasztelana czernihowskiego, przeciw Konstancji z Cieszkowskich Kempenhauzenowej, starościnie kieleckiej [?], Dominikowi Pautowskiemu i kozakom – o najazd na klucz żywotowski, pobicie komparenta i rozbrojenie jego ludzi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 519v (skan 0512, strona lewa; u góry duży znak „Z” – pusta część strony przekreślona) – k. 520 (skan 0512, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 519v (skan 0512, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
4y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesni-
5kiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego
6Comparens personaliter Urod. JP. Jakub Osuchoski Dobr
7Klucza Oratowskiego Ekonom Jmieniem y z wyraźney wo-
8li JW. Jozefa Cieszkowskiego Kasztelana Czerniechowskiego
9Dobr wspomnionych Possessora ostrzegaiąc całości onegoż
10solennie na Prko W. Konstancyi z Cieszkowskich Kapenhau-
11zenowey Starościnie Kieleckiey [?] Pani tudzież Urod. Domi-
12nikowi Pautowskiemu iako też Kozakom y innym naiezdni-
13kom do Osob kilkudziesiąt zebranym protestuiesię oto, Jż gdy
14Urod. Dominik Pautowski z Zlecenia W. Kapenhauzenowey
15Star. Kielec. [?] naiechał do Dobr Klucza Żywotowskiego Pos-
Górna część k. 519v pusta, przekreślona znakiem w kształcie „Z”.
Komparent w tekście „Jakub Osuchoski”, w podpisie „Jan Osuchowski”; ekonom klucza ORATOWSKIEGO (w posesji Józefa Cieszkowskiego – por. akt 846, Oratów [?]). Por. akty 845–846 (najazd Pautowskiego na Żywotów i Burzynę [?]).
Osuchowski w imieniu JW. Józefa CIESZKOWSKIEGO, kasztelana czernihowskiego, posesora klucza ŻYWOTOWSKIEGO, protestuje przeciw Konstancji z Cieszkowskich KEMPENHAUZENOWEJ, starościnie kieleckiej [?], Dominikowi PAUTOWSKIEMU oraz kozakom i innym najeźdźcom (kilkadziesiąt osób): Pautowski z polecenia Kempenhauzenowej najechał klucz żywotowski, listami od swej pani przeciągnął na swoją stronę zwierzchność miejską – braci ZRAŻEWSKICH (Kalija, chorążego kozackiego, i pisarza miejskiego) – objął rządy, zbuntował [?] ludzi i Żydów i odwiódł ich od posłuszeństwa kasztelanowi; gdy komparent z dyspozycji kasztelana odebrał dobra z powrotem, Pautowski ze wspólnikami napadł go we dworze, okrutnie zbił kolbami, związał, a jego ludzi rozbroił, pobił i obdarł (wyliczono kilkudziesięciu poddanych, m.in. atamana PODUSZKĘ [?], Hawryła PETRYSZENKA, Kiryła CHOMYKA, Iwana GROSZCZKA [?], i zabrane im rzeczy: proch, kule, burki, nahaje, dzidy, ratyszcza, pistolety, samopał, uzdy); samemu komparentowi zabrano opończę, czapkę, chustkę, pistolet i worek z pieniędzmi (7 czerwonych złotych i 32 zł białą monetą) i zadano mu kilka razów.
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; adherentes – „stronnicy”.
Streszczenie
23VII 1770 Jakub (w podpisie Jan) Osuchowski, ekonom klucza oratowskiego, w imieniu Józefa Cieszkowskiego, kasztelana czernihowskiego, zaprotestował przeciw Konstancji Kempenhauzenowej, starościnie kieleckiej [?], i jej komisarzowi Dominikowi Pautowskiemu, który najechał klucz żywotowski, przeciągnął na swoją stronę braci Zrażewskich i zbuntował mieszkańców, a gdy komparent odebrał dobra, napadł go z kozakami, zbił i związał, rozbroił i obdarł jego ludzi oraz zabrał mu rzeczy i pieniądze.
Akt nr 851
Relacja woźnego Andrzeja Głowackiego o areszcie gwałcicieli i zabójców w Kaszłowcach [?] Wielkiej i Małej oraz w Żywotowie z ramienia Józefa Cieszkowskiego, kasztelana czernihowskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica (areszt 17 VII 1770)
Karty / skanyk. 520v (skan 0513, strona lewa) – k. 521 (skan 0523, strona prawa – górna część; między k. 520v a k. 521 w skanach 0513–0523 wszyte omyłkowo karty 501–510)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 520v (skan 0513, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
5uczynił y zeznał Rell. Woźny qui supra ignarus scribendi Cru-
6cem S. posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
UWAGA (kodykologiczna): po k. 520v (skan 0513 lewa) w skanach 0513 (prawa) – 0523 (lewa) następują karty 501–510, wszyte omyłkowo w tym miejscu (to są karty uznane wcześniej za brakujące – por. akty 838–839); ciąg dalszy aktu (k. 521) – skan 0523 prawa. Reklamant „Jmieniem” na k. 520v potwierdza ciągłość z k. 521.
Woźny generalny województwa bracławskiego Andrzej GŁOWACKI (niepiśmienny; krzyżyk) zeznaje, że 17 VII 1770 na żądanie JW. Józefa CIESZKOWSKIEGO, kasztelana czernihowskiego, w obecności szlachty Sebastiana JERGNICKIEGO [?] i Józefa DZIĘBY [?] był we wsiach KASZŁOWCE [?] Wielkiej i Małej i zaaresztował u gubernatora tamtejszych włości JANISZEWSKIEGO, a Janiszewskiego (jako mającego moc rozporządzania) u wójta i gromady, „aktualnych najeźdźców, zabójców i gwałcicieli”: Iwana HAIZANA [?], Kornija SZANDRACKIEGO [?], Chacyma [?] – zięcia Szewczuka [?], Stefana MIELNIKA, atamana Ignata, Semena KORNICKA [?], atamana Ochotę, [syna] wdowy Kozakmartinchi [?], Danitkowego [?] Szandrackiego, kozaka; tegoż dnia w ŻYWOTOWIE zaaresztował u dyspozytora ZBAŃSKIEGO [?] Hawryła, zięcia Seliminka [?] i Iwana Antoniowego, a Zbańskiego u wójta i gromady – pod grzywnami prawnymi, za gwałty i zabójstwo. Strony przyjęły areszt dobrowolnie. Por. akty 845–846, 850 (najazd Pautowskiego na Żywotów).
Odczyty niepewne: nazwa wsi „Kasztowcy [?] wielkiey y Kasztowcu [?] małey” (w tytule „Kaszłowce”; ł pisane jak t), „Jergnickim [?]”, „Dzięba [?]”, „Haizana [?] Korniia [?]”, „Szandrackiego [?]”, „Chacyma [?] Szewczukowego [?]”, „Kornicka [?]”, „Kozakmartinchi [?]”, „Danitkowego [?]” (= Daniłkowego), „Zbańskiego [?]”, „Seliminkowego [?]”.
Łacina: ex parte – „ze strony”; benevole – „dobrowolnie”; ad Acta – „do akt”; qui supra ignarus scribendi Crucem Sanctam posuit – „wyżej wymieniony, nie umiejąc pisać, położył znak Krzyża Świętego”.
Streszczenie
23VII 1770 woźny Andrzej Głowacki zeznał, że 17 VII na żądanie Józefa Cieszkowskiego, kasztelana czernihowskiego, zaaresztował we wsiach Kaszłowce [?] Wielka i Mała (u gubernatora Janiszewskiego i gromady) oraz w Żywotowie (u dyspozytora Zbańskiego [?] i gromady) kilkunastu chłopów i kozaków oskarżonych o najazd, gwałty i zabójstwo; strony przyjęły areszt.
Akt nr 852
Protestacja Michała Jaworskiego w imieniu Teodora Potockiego, starosty smotryckiego, przeciw Józefowi Urbanowskiemu, skarbnikowi wołyńskiemu, o zaoranie gruntów kopiłowieckich [?] i zabranie siana z sianożęci derebczyńskiej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica (wizje 17 VI i 25 [?] VII 1770)
Karty / skanyk. 521 (skan 0523, strona prawa – od połowy) – k. 521v (skan 0524, strona lewa); k. 522 (skan 0524 prawa) przekreślona, pusta
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 521 (skan 0523, strona prawa; od 7. wiersza karty)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
12nie napotem wyż wyrażonym obżałowanym nomine quo supra
13zamanifestowawszy Stawił przedemną Urzędem Wo-
14źnego Generała Wwa Podolskiego y innych opatrzne-
15go Walentego Szastowskiego [?] ktory w moc wierney Rellacyi swo-
16iey dobrowolnie zeznał, Jż on Roku na Akcie wyrażone-
17go Dnia Siedmnastego Czerwca maiąc przy sobie strony
18Szlachty ludzi wiary godnych urodz. Jmćb. P. Stanisła-
19wa Zacharzewskiego y Stefana Jaworskiego do tego
20Aktu wziętych na Requizycyą JW. Fedora Potockiego
21St. Smott. ziezdżał na Grunt własny Kopiłowiecki [?] od
22Zwedenowki leżący gdzie będąc widział y oglądał tegoż
23Gruntu więcey iak na Dni Czterysta przez Gromadę
24Zwedenowską uprzeyście zoranego potymzas Roku tegoż
25Dnia Dwudziestego Piątego [?] Lipca na affektacyą tegoż
26z Urod. Teodorem Obodyńskim y Kazimierzem Tomaszew-
27skim ziezdżał na Sianożęć własną Derebczyniecką gdzie
28będąc z pomienioną Szlachtą widział y oglądał Miysce
29na ktorych kopice Siana były in numero Trzysta ktore to
30siano przez Ludzi Rachniańskich zabrane że było miał
31wiadomość wczym Szlachtą sobie przytomną oświad-
32czywszy y tu ad Acta przybywszy prawdziwey wizyi swoiey
33uczynił y zeznał Rell. prosząc tak Comparens prott. iako y
34woźny wizyi Rell. actis connotari co y otrzymał Michał
35Jaworski. Woźny nie umieiący Pisma Krzyż S. położył
36Walenty Szastowski [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Michał JAWORSKI w imieniu Teodora (w drugiej części „Fedora”) POTOCKIEGO, starosty smotryckiego, dziedzica dóbr klucza CZERYŁOWSKIEGO [?] i wsi do niego należących – DEREBCZYNA (w posesji zastawnej Franciszka Ksawerego URUSKIEGO [?], starosty gaiewskiego [?]) i KOPIŁÓWKI [?]. Protestacja przeciw Józefowi URBANOWSKIEMU, skarbnikowi wołyńskiemu, dziedzicowi RACHNÓW LASOWYCH, SŁEDZIÓW i ZWEDENÓWKI (por. akty 787, 801 – wykup tych dóbr z zastawu Mossakowskich w 1770 r.), oraz gromadom i szlachcie tych dóbr. Urbanowski, objąwszy w 1770 r. Rachny, Słedzie i Zwedenówkę, z kilkudziesięcioma ludźmi zbrojnymi i gromadą zwedenowską kazał zaorać ponad 400 dni gruntu kopiłowieckiego [?], niebędącego dotąd przedmiotem sporu; potem na sianożęć od dawna przydzieloną Derebczynowi, skoszoną przez zastawnego posesora Derebczyna, wysłał podwody i ludzi zbrojnych, którzy zabrali 300 kopic siana do Rachnów.
Relacja woźnego generalnego województwa podolskiego Walentego SZASTOWSKIEGO [?] (niepiśmienny): 17 VI 1770 ze szlachtą Stanisławem ZACHARZEWSKIM i Stefanem JAWORSKIM oglądał grunt kopiłowiecki [?] koło Zwedenówki, zaorany przez gromadę zwedenowską (ponad 400 dni); 25 [?] VII 1770 z Teodorem OBODYŃSKIM i Kazimierzem TOMASZEWSKIM oglądał sianożęć derebczyniecką, gdzie stało 300 kopic siana zabranych przez ludzi rachniańskich. Data drugiej wizji („Dwudziestego Piątego Lipca”) późniejsza od daty aktu (23 VII) – odczyt liczebnika niepewny albo pomyłka pisarza.
Odczyty niepewne: „Czeryłowskiego [?]” / „Czeryłowskiey [?]” (w rkp. ł podobne do t: „Czerytowskiego”), „Uruskiego [?]”, „Gaiewskiego [?]”, „Kopiłowki [?]” / „Kopiłowieckie [?]” (w rkp. „Kopiitowki”, „Kopiłowiecki”), „Sewzakom [?]”, „wynoszącym [?] naiezdnikom stary [?]”, „Compts [?]” (= Comparentis?), „otaczowe [?]”, „Szastowskiego [?]” (podpis „Szastow[ski]”). Derebczyn – pewne (dwukrotnie „Derebczyna”, „Derebczyńskiego”, „Derebczyniecką”; w pierwszym wystąpieniu zapis „Derepczyna”).
Łacina: nomine quo supra – „w imieniu jak wyżej”; in subsidium – „na pomoc”; in numero – „w liczbie”; ad Acta – „do akt”; actis connotari – „wpisać do akt”; Comparens – „stawający”; prott. (protestatio) – „protestacja”; nne (nomine) – „w imieniu”; ptko – „przeciwko”.
Miary: dzień (orny) – jednostka powierzchni gruntu (tyle, ile się zaorze w jeden dzień); kopica – stóg siana.
Streszczenie
23VII 1770 Michał Jaworski w imieniu Teodora Potockiego, starosty smotryckiego (dobra Derebczyn [?] w zastawie u F. K. Uruskiego [?] i Kopiłówka [?]), oprotestował Józefa Urbanowskiego, skarbnika wołyńskiego, nowego posesora Rachnów Lasowych, Słedziów i Zwedenówki, za kazanie zaorać ponad 400 dni gruntu kopiłowieckiego i zabranie 300 kopic siana z sianożęci derebczyńskiej. Woźny Walenty Szastowski [?] potwierdził obie szkody wizjami (17 VI i 25 [?] VII).
Akt nr 853
Manifestacja Józefa Kostrzyckiego, pułkownika starostwa czehryńskiego, in diligentia sui – o pochodzeniu rodu i zaginionych dokumentach
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
8niegdy Urod. Tomasza Kostrzyckiego legitime spłodzony Syn
9a niegdy zaś Urodz. Stefana y Teodory z Strzelbickich [?] Małł.
10Kostrzyckich Wnuk iako przeto powziowszy wiadomość o
11wyraźney Genealogii Jmienia swego tak czyniąc to oświad-
12czenie swym y Mateusza Stefana y Baltazara synow
13swoich Jmieniem in diligentia sui w ten niżey opisany spo-
14sob y oto Jż ninieyszy Comparens będąc przez Antecessorow
15swoich u Dworu Nayiaśnieyszego Regnanta Polskiego
16Stefana Batorego zasłużonych, y od tegoż Antecessora
17swego linii pochodzący Pieczętuiącegosię Miesiącem nie
18wpełni na ktorym miesiącu krzyż a nad tym krzyżem
19Ręka miecz trzymaiąca, ale ninieyszy comparens wraz
20z S. pamięci Tomaszem Kostrzyckim Rodzicem swoim
21post hosticum do żadnych Papierow sobie służących przyiść
22nie mogli y onych wynaleść tedy wyż wspomnionych
23Antecessorow swoich czynione Tranzakcye ileby się gdzie
24kolwiek znaleść mogli nikomu innemu maią być
25służące tylko ninieyszemu Comparentowi iako natu-
26ralnemu Sukcessorowi iterum manifestuie się y Prote-
27stuie się prosząc tey manifestacyi copiam actis con-
28notari co y otrzymał. J. Kostrzycki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Józef KOSTRZYCKI (drugie imię lub przydomek nieodczytane – „Jnzkall [?]”), pułkownik (milicji) starostwa CZEHRYŃSKIEGO księcia wojewody poznańskiego (Antoniego Jabłonowskiego), syn Tomasza, wnuk Stefana i Teodory ze STRZELBICKICH [?], w imieniu własnym i synów Mateusza, Stefana i Baltazara oświadcza, że jego przodkowie byli zasłużeni na dworze króla Stefana Batorego; ród pieczętuje się herbem: półksiężyc (niepełny), nad nim krzyż, a nad krzyżem ręka trzymająca miecz (opis zbliżony do herbu Leliwa/Szeliga [?] z dodaną ręką z mieczem – ustalenie herbu poza zakresem odczytu). Z powodu najazdu nieprzyjacielskiego (post hosticum – zapewne koliszczyzna 1768) on i jego ojciec nie mogli dotrzeć do żadnych dokumentów rodowych; zastrzega, że wszelkie tranzakcje przodków, gdziekolwiek by się znalazły, należą wyłącznie do niego jako naturalnego sukcesora.
Łacina: in diligentia sui – „dla zachowania swoich praw (dla pilności swojej)”; comparens personaliter – „stawający osobiście”; legitime – „prawnie (z prawego łoża)”; post hosticum [insultum] – „po najeździe nieprzyjacielskim”; iterum – „ponownie”; copiam actis connotari – „wpisać kopię do akt”.
23VII 1770 Józef Kostrzycki, pułkownik starostwa czehryńskiego księcia wojewody poznańskiego, w imieniu swoim i synów Mateusza, Stefana i Baltazara zamanifestował, że pochodzi od przodków zasłużonych za Stefana Batorego (herb: półksiężyc, krzyż, ręka z mieczem), a dokumenty rodowe zaginęły podczas najazdu; zastrzegł sobie prawa do wszelkich odnalezionych tranzakcji przodków.
Akt nr 854
Manifestacja kahału lipowieckiego in diligentia sui – o liczbie głów żydowskich (202) po rebelii
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data23 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 522v (skan 0525, strona lewa – dół) – k. 523 (skan 0525, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 522v (skan 0525, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
5Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego Comparentes
6Personaliter Starozakonni Berko Jelcowicz [?] y Leyba Szkol-
7[reklamant:] nik
k. 523 (skan 0525, strona prawa; nr karty w rkp. 523)
1Szkolnik Obywatel Miasta Lipowca swym y całego Kaha-
2łu Lipowieckiego Jmieniem czyniąc to oświadczenie z wyraże-
3niem Głow męzkich y białey płci nayduiących się w tymże
4Miescie Lipowcu manifestuią y protestuią się w ten niżey opi-
5sany sposob y oto, Jż wspomniony Kahał Lipowiecki będąc
6przez Rebellią mocno uszczuplonym y tylko nie więcey iak na
7Głow Dwieście dwa w tymże Kahale Lipowieckim znayduie
8się na ktore y Juramentem probare tenże wspomniony Ka-
9hał iest gotowy ktory to Regestr per oblatam podany przez
10tychże kahalnych od Acta Castr. capitt. Vinniensia świad-
11czy a zatym ciż Comparentes ratione Supper. [?] omnium itera-
12ta manifestuią y protestuią się prosząc tey Manifestacyi
13copiam actis connotari co y otrzymali Bera [?] Jelcowicz
14Leybo Szkolnik ktory po Hebraysku podpisuię się.
Objaśnienia i tłumaczenia
Starozakonni Berko (w końcowej formule „Bera [?]”) JELCOWICZ [?] i Lejba SZKOLNIK, obywatele miasta LIPOWCA, w imieniu całego kahału lipowieckiego oświadczają, że kahał, mocno uszczuplony przez rebelię (koliszczyznę 1768), liczy nie więcej niż 202 głowy (mężczyzn i kobiet), co gotowi są potwierdzić przysięgą; rejestr głów podali per oblatam do akt grodu winnickiego. Manifestacja związana z wymiarem pogłównego żydowskiego – por. podobne manifestacje kahałów (akty 834, 838k).
Łacina: in diligentia sui – „dla zachowania swoich praw”; comparentes personaliter – „stawający osobiście”; Juramento probare – „dowieść przysięgą”; per oblatam – „przez oblatę (wniesienie do akt)”; Acta Castrensia capitanealia Vinniensia – „akta grodzkie starościńskie winnickie”; ratione superscriptorum [?] omnium iterata [manifestatione] – „z powodu wszystkich powyższych, ponowną manifestacją”; copiam actis connotari – „wpisać kopię do akt”.
23VII 1770 Berko Jelcowicz [?] i Lejba Szkolnik w imieniu kahału lipowieckiego oświadczyli, że po rebelii w Lipowcu pozostało tylko 202 głowy żydowskie (mężczyźni i kobiety), na co gotowi są przysiąc; rejestr złożono do akt grodzkich winnickich.
Akt nr 855
Protestacja Marianny z Szawłowskich Brudzewskiej, skarbnikowej trembowelskiej, przeciw Pasterskim i Ruszkowskim, podczaszym mielnickim [?], o postrzelenie syna Antoniego Brudzewskiego w Sitnicy [?], z relacją wizji i aresztu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica (napad 12 VII 1770)
Karty / skanyk. 523 (skan 0525, strona prawa – od połowy) – k. 523v (skan 0526, strona lewa) – k. 524 (skan 0526, strona prawa) – k. 524v (skan 0527, strona lewa) – k. 525 (skan 0527, strona prawa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 523 (skan 0525, strona prawa; od 18. wiersza karty)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Osobiście Stawiwszy się WJmć Pani Marianna z Szaw-
4łowskich Brudzeska Skarbnikowa Trembowelska iako
5słaba do Akt ninieyszych przybydź niemogła tak zaraz
6swym y WJP. Jakuba Brudzeskiego Skarbnika Tremb.
7Małł. swego oraz WJP. Antoniego Szawłowskiego Łowczego
8Ziemi Przemyskiey Komornika Granicznego Ziemi Halickiey
9Dobr Części wsi Sitnicy [?] y innych Dziedzica w Assystencyi
10Urod. JPana Jozefa Przezdzieckiego [?], Bliskiego Krewnego
11swego Jmieniem czyniąca z przychyleniem się do dawniey-
12szych Manifestow Protestacyi y Aresztow eo nomine po-
13czynionych iako nayuroczyściey na ptko Urod. JchmćPP.
14Piotrowi y Agniszce z Skoroposkich [?] Pasterskim Małł. y
15WWJchmć Panstwu Janowi y Helenie z Rybnowskich [?] Ruz-
16kowskim Podczaszym Mielnick. [?] Małł. Dobr wsi Sitnicy Części swo-
18Jwana y Kondrata Tokarczynych Synow, Chomę y Michałka
19Mielnikow, Dmytra Woytowego Zięcia, Petra Dziedzika [?], Woy-
20ta Mazura, Wasyla Szaruika [?], Pawła Kuczerowego Syna, Da-
21niła Puptachę [?], Romana, Obu [?] Jwana, y Maxyma, Szymono-
22wych Synow, Szymona Starego, Romana Kuczerowego Syna,
23Kondrata Hrynkowego Zięcia, Woyta Mayborodziuka y całą
24Gromadę tey Części tudzież Urod. Michała Jusztowskiego [?] Gracyali-
25stę, y innych ludzi Służących po imionach y przezwiskach Jchmć
26wiadomych aktualnych Wiolatorow Swawolnikow [?] y Drog pu-
27blicznych zastępcow w Grzywnach prawem opisanych areszto-
28wał y prawnie przyporęczył, ktory Aresz[t] WW. Ruszkowscy
29Małł. na tych wiolatorow dobrowolnie przyiowszy onychże do
30rozprawy prawney dotrzymać deklarowali y Submittowali się
31wczym on Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczy-
32wszy się tu do Akt przybywszy przed Urzędem ninieyszym
33prawdziwey wizyi y Aresztu uczynił y zeznał Rell. Marian-
34na Brudzewska, Jako Assystent podpisuię Jozef Przezdzie-
35cki [?], Woźny nie umieiący pisać Krzyż S. kładnie Bazyli Sadkow-
36ski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparentka: Marianna z SZAWŁOWSKICH BRUDZEWSKA, skarbnikowa trembowelska (chora, przybyła z asystentem – bliskim krewnym Józefem PRZEZDZIECKIM [?]), w imieniu własnym, męża Jakuba BRUDZEWSKIEGO, skarbnika trembowelskiego, oraz Antoniego SZAWŁOWSKIEGO, łowczego ziemi przemyskiej, komornika granicznego ziemi halickiej, dziedzica części wsi SITNICY [?]. Obżałowani: Piotr i Agnieszka ze SKOROPOSKICH [?] PASTERSCY oraz Jan i Helena z RYBNOWSKICH [?] RUSZKOWSCY, podczaszowie mielniccy [?] – dziedzice drugiej części Sitnicy; Michał JUSZTOWSKI [?], „gracjalista” (szlachcic mieszkający łaskawie na części Ruszkowskich), wójtowie Paweł NAŁYPA i Hawryło Stary oraz kilkudziesięciu chłopów z części Ruszkowskich (imiona wyliczone dwukrotnie – w protestacji i w relacji woźnego; formy niepewne porównywano).
Przebieg (12 VII 1770): Pasterski z Jusztowskim [?] i chłopstwem zastąpili na drodze Feliksowi KUPRZECKIEMU [?], zięciowi komparentki, jadącemu z Sitnicy do Uiarzyniec [?], pobili go, zabrali parę koni z wozem, jego samego z czeladzią puścili pieszo; następnie Pasterski i Jusztowski przebrani w chłopskie sukmany i czapki, z chłopami uzbrojonymi w cepy i kosy oraz kilkoma nabitymi strzelbami, wyjechali zabranym wozem na zasadzkę. Gdy Antoni BRUDZEWSKI, syn komparentki, chcąc się dowiedzieć, za co zabrano konie, zatrzymał wóz (nie poznał przebranych), Pasterski z odległości półtora kroku wystrzelił do niego z karabinu nabitego pięcioma lotkami i kulą – chybiwszy piersi, zgruchotał obojczyk, staw i kość ramienia prawej ręki, podpalił na nim żupan i uciekł do lasu. Gdy matka przyjechała po rannego, chłopi z cepami i kosami nie pozwolili zabrać ciała, lżyli ją i grozili drągami, a rannego chcieli porwać i ukryć („pochować”) – uciekli, gdy zaczął jęczeć. Ranny, bez nadziei życia, został przewieziony do dóbr TOMASZPOLA (2 mile) na kurację, dlatego nie mógł być przywieziony do obdukcji. Komparentka okazała w urzędzie przestrzelony i spalony żupan syna. Por. akt 856 (wizja bydła i koni).
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Bazylego SADKOWSKIEGO (niepiśmienny), ze szlachtą Michałem SOSYŃSKIM [?] (w rkp. „Srozyńskiego”; por. akt 856 „Sosyńskiego”) i Michałem BOCHOŃSKIM [?]: 12 VII 1770 obejrzał rannego Antoniego Brudzewskiego we dworze na części Szawłowskiego w Sitnicy (rany jak wyżej; ranny wskazał Pasterskiego jako sprawcę); tegoż dnia na części Ruszkowskich zaaresztował wymienionych chłopów, gromadę i Jusztowskiego [?] u samych Ruszkowskich, którzy areszt przyjęli. Podpisy: Marianna Brudzewska, Józef Przezdziecki [?] jako asystent; woźny – krzyżyk.
Łacina i wyrazy obce: eo nomine – „z tego tytułu”; per swazyą (perswazja) – „namowa”; subordynowawszy – „nasławszy, podporządkowawszy (podburzywszy)”; amonicya – „amunicja”; lotki – śrut grubszy; sustaw – staw; piszczel – kość; obdukcya – oględziny lekarsko-sądowe; Jurisdictie y Subsellia – „sądy i instancje”; fomentowanie – „podżeganie”; gracyalista – szlachcic mieszkający łaskawie (gratis) w cudzych dobrach; cum praesenti visione et aresto – „wraz z niniejszą wizją i aresztem”.
Streszczenie
24VII 1770 Marianna z Szawłowskich Brudzewska, skarbnikowa trembowelska, w imieniu swoim, męża Jakuba i Antoniego Szawłowskiego oprotestowała Piotra i Agnieszkę Pasterskich, Jana i Helenę Ruszkowskich, podczaszych mielnickich [?], gracjalistę Michała Jusztowskiego [?] i chłopów z ich części Sitnicy [?]: 12 VII 1770 napadli na jej zięcia Feliksa Kuprzeckiego [?] i zabrali mu konie, po czym Pasterski, przebrany po chłopsku, postrzelił z karabinu jej syna Antoniego, gruchocąc mu ramię; chłopi nie pozwalali matce zabrać rannego i próbowali go porwać. Woźny Bazyli Sadkowski potwierdził rany i zaaresztował sprawców.
Akt nr 856
Relacja woźnego Bazylego Sadkowskiego z wizji skór padłego bydła i koni na żądanie Jakuba i Marianny Brudzewskich, skarbników trembowelskich (Sitnica [?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica (wizja 9 VI 1770)
Karty / skanyk. 525 (skan 0527, strona prawa – dół) – k. 525v (skan 0528, strona lewa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 525 (skan 0527, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnick.
29y od całey Gromady tey że Wsi Sitnicy osobliwie od Podda-
30nych WW. Ruszkowskich tez skory zdeymuiących y twier-
31dzących [?] słyszał co widziawszy oglądawszy y słyszawszy
32Szlachtą sobie przytomną Oświadczywszy się tu do Akt
33przybył y przed Urzędem ninieyszym prawdziwey wizyi
34Skor z zdechłego bydła y koni uczynił y zeznał Rell. Wo-
35źny nie umieiący pisać Krzyż S. kładnie Bazyli Sadkowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Woźny generalny województwa bracławskiego Bazyli SADKOWSKI (niepiśmienny) zeznaje, że 9 VI 1770 na żądanie Jakuba i Marianny ze SZAWŁOWSKICH BRUDZEWSKICH, skarbników trembowelskich, w obecności szlachty Michała SOSYŃSKIEGO [?] i Józefa CZAYKOWSKIEGO, we dworze na części Antoniego SZAWŁOWSKIEGO w SITNICY [?] oglądał skóry zdjęte z padłego bydła i koni requirentów: 2 woły siwe wołoskie (16 talarów bitych), wół czerwony (8 tal.), krowa siwa wołoska z cielęciem (6 tal.), jałowica czerwona (2 tal.), koń kary rosły (6 czerwonych złotych), klacz gniada (10 tal.), źrebiec trzeciej paszy (12 tal.), koń myszaty (6 tal.). Bydło padło z braku siana, które w grudniu 1769 gwałtem zabrał Piotr PASTERSKI (co potwierdziła manifestacja requirentów oraz gromada, zwłaszcza poddani Ruszkowskich, którzy zdejmowali skóry). Por. akt 855.
Łacina i terminy: ad Instantiam – „na żądanie”; testante manifestatione – „jak świadczy manifestacja”; w trzeciey Paszy – (źrebiec) trzyletni, trzeci rok na pastwisku; Koloris [?] – niejasne, może „koloru …” z pominiętą nazwą maści; talary bite – talary pełnej wagi (bite, nie liczeniowe); czerwone złote – dukaty.
Odczyty niepewne: „Sosyńskiego [?]” (w akcie 855 zapis „Srozyńskiego”), „Koloris [?]”, „zdechnie [?]” (w rkp. „odesie”/„zdeszie”), „twierdzących [?]”. Tytuł „Skor zdechłego” (w rkp. „Skorodesztegi”) – rozstrzygnięty przez formułę końcową „wizyi Skor z zdechłego bydła”.
Streszczenie
24VII 1770 woźny Bazyli Sadkowski zeznał, że 9 VI 1770 na żądanie Jakuba i Marianny Brudzewskich, skarbników trembowelskich, oglądał we dworze w Sitnicy [?] skóry z padłych dziewięciu sztuk bydła i koni (łącznie ok. 60 talarów bitych i 6 czerwonych złotych); bydło padło z głodu, bo w grudniu 1769 Piotr Pasterski gwałtem zabrał siano requirentów.
Akt nr 857
Reprotestacja Jana Suhaka [?] w imieniu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, przeciw Honoracie Michałowskiej, łowczynie zwinogrodzkiej, o nową groblę na rzece Sosence [?] (Hułowce [?], Pisarzówka, Chomutyńce), z relacją wizji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica (wizja 18 VII 1770)
Karty / skanyk. 525v (skan 0528, strona lewa – dół) – k. 526 (skan 0528, strona prawa) – k. 526v (skan 0529, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 525v (skan 0528, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2[reklamant:] Miesiąca
k. 526 (skan 0528, strona prawa; nr karty w rkp. 526)
1Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
2Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
5ktory w moc wierney y prawdziwey Relacyi swoiey ustnie y dobro-
6wolnie zeznał Jż on Roku teraznieyszego Tysiąc siedmset Siedm-
7dziesiątego Dnia Osmnastego Miesiąca teraznieyszego na praw-
8ne wezwanie JW. JP. Adama Myszki Chołoniewskiego Kastela-
9na Buskiego maiąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary go-
10dnych Urod. JchmćPanow Stanisława Dembowskiego y Franciszka
11Rosińskiego [?] dla tym większey wiary sobie wziętych był na miey-
12scu zaięcia Grobli przez WJP. Michałowską Łowcz. Zwinog.
13Nowofundowaney gdzie będąc widział tę Groblę nową do kra-
14iu Skały przypartą, pod Gorą za Rzykę Sosenkę [?] na Wierzcho-
15winie Stawu Hatayłkowskiego [?] zaymowaną y od tey wyży sa-
16mey Skały na Łokci Trzydzieści wzdłuż ponad wodę ciągną-
17cą się, Stary zas Grobli żadnych znakow nie masz ani mo-
18gło bydź y podobieństwa mieysca do Grobli niemasz, Co oglą-
19dawszy y widziawszy Szlachtą sobie przytomną oświadczy-
20wszy się z tamtąd ziechał y tu do Akt przybywszy przedemną
21Urzędem Prawdziwey Wizyi swoiey uczynił y zeznał Relacyą
22Prosząc tak Comparens swoiey Manifestacyi iako y Wo-
23źny Wizyi Relacyi do Akt przyięcia co y otrzymał. Jan
24Suhak [?] mp. Woźny nie umieiący Pisać Krzyż S. kładnie Teodor
25Janowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Plenipotent Jan SUHAK [?] (w tekście „Sukal [?]”, w podpisie „Suhak mp”) w imieniu Adama Myszki CHOŁONIEWSKIEGO, kasztelana buskiego, dziedzica wsi HUŁOWCE [?] (w rkp. „Hutowiec”, „Hatowieckich” – ł pisane jak t) i PISARZÓWKA, reprotestuje przeciw Honoracie MICHAŁOWSKIEJ, łowczynie zwinogrodzkiej, wdowie, i jej synowi Walerianowi (łowczycowi zwinogrodzkiemu): Michałowska, trzymając w dzierżawie wieś CHOMUTYŃCE (graniczącą z Hułowcami [?] i Pisarzówką), która nigdy nie miała na rzece SOSENCE [?] (płynącej przez Pisarzówkę do Chomutyniec) grobli ani młynów, w 1770 r. „podczas zamieszania w Ojczyźnie” wbrew prawu usypała nową groblę na wierzchowinie stawu HATAŁKOWSKIEGO [?], przez co zalewa sianożęci hułowieckie i pisarzowieckie i grozi zatopieniem dawnych młynów i grobli pisarzowieckich; ponadto w grodzie winnickim oczerniła kasztelana nieprawdziwymi skargami i nakłoniła woźnego do fałszywej relacji o rzekomych śladach starej grobli (por. akty 789, 792 – spór Michałowskiej z Chołoniewskim i Lubomirskim o groblę i młyn w Chomutyńcach).
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Fedora (w podpisie Teodora) JANOWSKIEGO (niepiśmienny), ze szlachtą Stanisławem DEMBOWSKIM i Franciszkiem ROSIŃSKIM [?]: 18 VII 1770 oglądał nową groblę, przypartą do skały pod górą za rzeką, ciągnącą się ok. 30 łokci wzdłuż wody; śladów starej grobli nie ma.
Odczyty niepewne: „Suhak [?]”/„Sukal [?]”, „Hułowce [?]” (forma ujednolicona; możliwe też Hałowce), „Sosenka [?]” (w rkp. „Sawince”/„Sosence”, „Sosenkę”), „Hatałkowskiego [?]”/„Hatayłkowskiego [?]”, „żakotow [?]” (zakłady?), „z Nayd [?]”, „Honoratce” (tak w rkp.), „zyskać [?]”, „Przyiacioł [?]”, „umysłom [?]”, „Rosińskiego [?]”.
Łacina: legitime – „prawnie”; de nova – „na nowo”; ab Ævo – „od wieków”; sinistre – „opacznie, fałszywie”; subministrowała – „podsunęła, dostarczyła”; nomine quo supra iteratis Protestationibus et Reprotestationibus vicibus – „w imieniu jak wyżej, ponowionymi protestacjami i reprotestacjami”.
Streszczenie
24VII 1770 Jan Suhak [?] w imieniu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego (Hułowce [?], Pisarzówka), zaniósł reprotestację przeciw Honoracie Michałowskiej, łowczynie zwinogrodzkiej, dzierżawczyni Chomutyniec, która w 1770 r. bezprawnie usypała nową groblę na rzece Sosence [?], zalewając sianożęci i grożąc młynom kasztelana, a w grodzie fałszywie go oskarżała. Woźny Fedor Janowski potwierdził 18 VII, że grobla jest nowa i nie ma śladów dawnej.
Akt nr 858
Protestacja braci Wojciecha i Piotra Salamonów Szaniawskich przeciw Pasterskim i Ruszkowskim, podczaszym mielnickim [?], o napad i pobicie na grobli w Sitnicy [?], z relacją wizji i aresztu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica (napad 25 VI 1770, wizja i areszt 26 VI 1770)
Karty / skanyk. 526v (skan 0529, strona lewa – dół) – k. 527 (skan 0529, strona prawa) – k. 527v (skan 0530, strona lewa) – k. 528 (skan 0530, strona prawa – większa część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 526v (skan 0529, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
32Wasyla Maybrodziuka y innych iako na Dobrowolney
33Drodze z Urod. Pasterskim z kiymi y Cepami zasadzki na
34Grobli czyniących zdradziecko Urod. affektantow z Koni
35zwłoczących biiących Drogę zastępuiących wiele sinia-
36kow y ran zadaiących na Dobrowolney Drodze obdziera-
37iących wszystko co przy nich było obdzieraiących odzienia
38na płatki natychże drących, a tegoż W. Ruszkowskiego Pod.
39Mielń. aresztował y każdego w Tysiącu Grzywnach praw-
40nych przyporęczył, a tak Jchmć Państwo Jan y Helena z Ry-
41[reklamant:] bnowskich
k. 528 (skan 0530, strona prawa; nr karty w rkp. 528)
1z Rybnowskich Ruszkowscy Podczasz. Mielń. Małł. na Aresztowanych
2u siebie Ludzi Gromadę Części Sitnicy przyiowszy tenże Areszt
3onych do Rozprawy prawney dotrzymać Deklarowali y
4Submittowali się, wczym tenże Woźny Szlachtą sobie przy-
5tomną Oświadczywszy się in verificationem Comissi [?] tegoż
6samego Dnia Mca y Roku na affektacyą y Prawną
7Requizycyą tychże Urod. Requirentow w przytomności wyż
8wyrażonych Jchmć Szlachty naypierw na Urod. Protestantis
9Rękę Lewą od Dłoni y Palcow z Sustawu wybitą stłu-
10czoną zranioną skrwawioną na Łokciu zbitą całą spuchłą
11y z Siniałą [?], także Rękę Prawą całą od Palcow do ra-
12mienia okrutnie drągami zbitą także spuchłą zsinia-
13łą y krwią zaciągłą pomiędzy Oczyma chrząstkę nad no-
14sem pięściami zbitą oczy popodsadzane nos y twarz
15całą zbitą włosy z Głowy powyrywane y samego wszy-
16stkiego krwią zbroczonego y ledwie żywego, potym na Urod.
17Piotrze Szaniawskim Bracie Prottis na Głowie nad
18prawym uchem raz ciężki Drągiem stłuczony y spu-
19chły y krwią zaszły y na Prawym Boku na żebrach niżey
20Łopatki razow dwa Drągami zbitych zsiniałych y krwią
21ościekłych [?] Ręce obydwie od samych Dłoni aż do Łokciow
22kiymi pozbiiane y popotrącane spuchłe zsiniałe y krwią
23ociekłe nogę Prawą na Goleni od stopy aż do Kolana raz
24koło razu Drągiem zbitą całą spuchłą zsiniałą y krwią
25zaszłą y całego Suchemi razami okrutnie zbitego y mo-
26cno Słabego oglądał ktore razy y rany zbicie iż Protett.
27mienili sobie bydź zadane od Urod. Piotra Pasterskiego y
28Gromady Sitnickiey z Części W. Ruszkowskiego co widzia-
29wszy y oglądawszy Szlachtą sobie przytomną oświadczy-
30wszy się tu do Akt przybył y przedemną Urzędem praw-
31dziwey wizyi y Aresztu uczynił y zeznał Relacyą Woy-
32ciech Salamon Szaniawski Woźny nie umieiący pisać
33Krzyż S. kładnie Bazyli Sadkowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Wojciech SALAMON SZANIAWSKI w imieniu swoim i brata rodzonego Piotra SALAMONA SZANIAWSKIEGO (leżącego „na śmiertelnej pościeli”), dziedziców części dóbr SZANIAWÓW [?], RYSZKÓW [?], TURKOWA [?] i SITNICY [?]. Obżałowani: Piotr i Agnieszka ze SKOROPOWSKICH [?] PASTERSCY, Jan i Helena z RYBNOWSKICH [?] RUSZKOWSCY, podczaszowie mielniccy [?], wójtowie i chłopi z części Ruszkowskich (lista imion niemal identyczna jak w akcie 855 – trzy wyliczenia w aktach 855 i 858 wzajemnie się objaśniają; tu np. „Strożuk” wobec „Szaruik [?]” w 855, „Olexa” wobec „Obu [?]”).
Przebieg: 25 VI 1770 Pasterski z kilkudziesięcioma chłopami Ruszkowskiego, uzbrojonymi w cepy i kije, urządził zasadzkę na grobli we wsi Sitnicy [?], ściągnął braci z koni, obdarł, zbił kijami, szarpał za włosy, bił pięścią między oczy i lżył; zginęliby, gdyby nie nadbiegli inni ludzie. Podarł opończe, kontusze i żupany, zabrał 2 szable, 2 rusznice [?], 2 pary pistoletów mosiężnych, róg jeleni z prochem, ładownicę z ołowiem [?], 2 rzemienne smycze od pistoletów; grozi, że będzie strzelał zza młyna do przejeżdżających, przez co bracia nie mogą dojechać do swojej części i objeżdżają ją inną wsią; Ruszkowscy kazali gromadzie słuchać Pasterskiego w biciu Szaniawskich.
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Bazylego SADKOWSKIEGO (niepiśmienny), ze szlachtą Józefem CZECZELEM [?] i Jakubem KOTORYŃSKIM [?]: 26 VI 1770 w Sitnicy [?] (woj. bracławskie, pow. winnicki) zaaresztował wymienionych chłopów u Jana Ruszkowskiego pod zakładem 1000 grzywien od każdego (Ruszkowscy areszt przyjęli); tegoż dnia obejrzał obrażenia: u Wojciecha – lewa ręka wybita ze stawu, stłuczona, łokieć zbity, prawa ręka zbita drągami, chrząstka nosa zbita, oczy podbite, włosy wyrwane; u Piotra – rana nad prawym uchem, dwa razy drągiem po żebrach, obie ręce zbite od dłoni do łokci, prawa noga od stopy do kolana – „bardzo słaby”. Pobici wskazali Pasterskiego i gromadę sitnicką.
Łacina: summopere laesus et injuriatus – „najwyżej skrzywdzony i znieważony”; et quidem primitive – „a mianowicie najpierw”; verbis opprobriosis – „słowami obelżywymi”; adhaerendo Legibus Regni – „trzymając się praw Królestwa”; iterata protestationis vice – „ponowną protestacją”; in continenti – „natychmiast”; in verificationem commissi – „dla stwierdzenia popełnionego (czynu)”; quorumvis nominum – „jakichkolwiek imion”.
Streszczenie
24VII 1770 Wojciech Salamon Szaniawski w imieniu swoim i ciężko pobitego brata Piotra oprotestował Piotra i Agnieszkę Pasterskich, Jana i Helenę Ruszkowskich, podczaszych mielnickich [?], i kilkudziesięciu chłopów z Sitnicy [?]: 25 VI 1770 Pasterski z chłopami napadł braci na grobli, pobił ich kijami i drągami, podarł odzież i zabrał broń. Woźny Bazyli Sadkowski 26 VI zaaresztował chłopów u Ruszkowskiego i opisał obrażenia obu braci.
Akt nr 859
Manifestacja kahału strzyżawskiego w pilności swojej – o spaleniu Strzyżawki i Woronowicy oraz ubytku głów żydowskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 528 (skan 0530, strona prawa – dół) – k. 528v (skan 0531, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 528 (skan 0530, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2[reklamant:] Miesiąca
k. 528v (skan 0531, strona lewa)
1Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
2Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
3nickiemi y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Na-
4miesnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winn.
21ze uchwalonego dawniey na Żydow Pogłownego y za-
22trzymanego za siebie nawet nie są zdolni, Przeto Szuka-
23iąc względow sprawiedliwych, że Głow Regestrem po-
24dług uchwały Rady [?] w Czasie zaprzysiężonym poda-
25nych Dwieście Dziewięćdziesiąt Cztery nie staie zanosząc
26Grodowi Oświadczenie gotowi Przysięgą to stwierdzić w
27Sądzie przyzwoitym po uczynioney Lustracyi Głow Ży-
28dowskich w Strzyżawce Domow Dwadzieścia Osm a
29zaś w Woronowicy Cztery, tak przez spalenie wyż wy-
30rażonych Domow iako y ciężkie od Okrucieństwa
31Hultaiow w tym Kraiu Grassuiących nie mniey przez Ty-
32rańskie pomordowanie nie znayduie się Głow Dwie-
33ście Dziewięćdziesiąt Cztery, a Głow Pięćdziesiąt y
34iedna ubostwem uciśnionych w Kahale Strzyżawskim całym
35teraz znayduie się Głow na ktore Regestr w czasie te-
36raznieyszym spisany na potwierdzenie tey Prawdy do Grodu ni-
37nieyszego podaią ofiaruiąc się gdzie z Prawa y Słuszności będzie
38należało tenże Regestr Głow Żydowskich zaprzysiąc tey Pilności swym
39y całego Kahału z Przyległościami Jmieniem y powtornie oświad-
40czaiąc się wspomnieni Compts, Moszko Jakuszyński [?] Jcko Jelowicz [?]
41ktory po Hebraysku podpisuią się.
42[reklamant:] Mća JW. Platerow Kk.
Objaśnienia i tłumaczenia
Starozakonni Moszko JAKUSZYŃSKI [?] i Icko JELOWICZ [?], kwartalni i obywatele miasteczka STRZYŻAWKI, w imieniu całego kahału (z przyległościami) ponawiają wcześniejsze manifestacje o spaleniu Strzyżawki i WORONOWICY oraz wymordowaniu kilkunastu Żydów przez hultajów (koliszczyzna 1768): część Żydów zginęła z żonami i dziećmi, część się nie wróciła, inni w nędzy rozeszli się po kraju; pozostali nie są w stanie płacić uchwalonego i zaległego pogłównego. Według lustracji w Strzyżawce jest 28 domów, w Woronowicy 4; z 294 głów podanych dawniej do rejestru pogłównego brakuje 294 [sic – tak w rkp.], a pozostało tylko 51 ubogich głów; nowy rejestr składają do grodu i są gotowi go zaprzysiąc. Por. analogiczne manifestacje kahałów: 834 (Krasne), 838k (Janów), 854 (Lipowiec).
Uwaga merytoryczna: liczba „Dwieście Dziewięćdziesiąt Cztery” występuje w rkp. dwukrotnie – raz jako liczba głów w dawnym rejestrze, raz jako liczba głów, których „nie znajduje się”; zapewne pisarz powtórzył liczbę (sens: z dawniejszej liczby ubyło tyle, że zostało 51 głów).
Odczyty niepewne: „Jakuszyński [?]”, „Jelowicz [?]”, „uchwały Rady [?]”.
Łacina i terminy: Compts (comparentes) – „stawający”; kwartalni – członkowie zarządu kahału (zmieniający się kwartalnie); pogłówne żydowskie – podatek od głowy; z Przyległościami – z gminami przykahałkowymi.
Streszczenie
24VII 1770 Moszko Jakuszyński [?] i Icko Jelowicz [?] w imieniu kahału strzyżawskiego zamanifestowali, że po spaleniu Strzyżawki i Woronowicy i wymordowaniu Żydów przez hajdamaków w kahale zostało tylko 51 ubogich głów (28 domów w Strzyżawce, 4 w Woronowicy), wobec 294 głów dawnego rejestru, więc nie mogą płacić pogłównego; złożyli nowy rejestr, gotowi go zaprzysiąc.
Akt nr 860
Manifestacja Antoniego Klementa w imieniu Konstancji Ludwiki i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanów trockich, przeciw ks. Januszowi Czetwertyńskiemu, staroście danaskiemu [?] (Kopijówka [?], Teodorówka), i braciom Pańkowi i Pawłowi Zabydtenkom [?] o kradzież pasiek
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 529 (skan 0531, strona prawa) – k. 529v (skan 0532, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 529 (skan 0531, strona prawa; nr karty w rkp. 529)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y Przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namie-
5snikiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego
6Comparens ptr Urod. JP. Antoni Klement nomine et ex p[er]-
7messo [?] JW. WW. Jchmć Konstancyi Ludwika y Augusty
21stwa Teodorowskiego przez Urod. Administratora Kopiiow. [?]
22postąpiony przychylaiąc się do Prawa pospolitego
23iterata protestat. atque remanifestat. vice. Antoni Klement.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Antoni KLEMENT w imieniu Konstancji Ludwika (Ludwika Konstantego) i Augusty z OGIŃSKICH PLATERÓW, kasztelanów trockich (dziedziców wsi BITKI [?], KRZYSZTOPÓW [?], BANDURY – pasieki poddanych), przeciw ks. Januszowi CZETWERTYŃSKIEMU, staroście danaskiemu [?] (w rkp. „St. Danarz.”, w tytule „S. D.”), dziedzicowi wsi KOPIJÓWKA [?] i TEODORÓWKA, jego dyspozytorowi oraz braciom Pańkowi i Pawłowi ZABYDTENKOM [?], poddanym z Teodorówki – nałogowym złodziejom pszczół. W poniedziałek pierwszego tygodnia po św. Piotrze (początek VII 1770) skradli 4 pnie pszczół z pasieki poddanego bitkowskiego Andrija ŁOWCZYKA [?]; poszkodowany poszedł śladem do ich pasieki, gdzie został poturbowany, ale rozpoznał swoje 4 pnie, a także 6 pni skradzionych mu w 1768 r. Zabydtenkowie oddali 4 pnie, do pozostałych 6 się nie przyznali. Tamże Iwan GEREGA [?], poddany bitecki, rozpoznał 4 ze swoich 8 skradzionych pni, a Chrystko [?], poddany z DZIERŻYNIEC (por. akt 862), rozpoznał 3 pnie (z 43 skradzionych). Administrator kopijowski [?] nie dał satysfakcji – stąd manifestacja.
Uwaga: tekst miejscami bardzo zawiły i niegramatyczny (pisarz skracał opowiadanie), stąd wiele [?]; daty: „w Poniedziałek pierwszego Tygodnia Pietrowi” – zapewne pierwszy poniedziałek po św. Piotrze i Pawle (29 VI) – 2 VII 1770 (obliczenie: 29 VI 1770 – piątek, więc poniedziałek 2 VII).
Łacina: nomine et ex permissu – „w imieniu i za pozwoleniem”; cuiusvis nominis – „jakiegokolwiek imienia”; quam solennissime queritur – „jak najuroczyściej się skarży”; quatuor truncos apum furtive simul acceperunt – „cztery pnie pszczół razem skrycie zabrali”; anno currenti – „roku bieżącego”; iterata protestationis atque remanifestationis vice – „ponowną protestacją i remanifestacją”.
Terminy: pień (pszczeli) – barć, kłoda z rojem; ul – ul; pasieka.
Streszczenie
24VII 1770 Antoni Klement w imieniu Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanów trockich, zamanifestował przeciw ks. Januszowi Czetwertyńskiemu, staroście danaskiemu [?] (Kopijówka [?], Teodorówka), i jego poddanym braciom Pańkowi i Pawłowi Zabydtenkom [?], którzy na początku VII 1770 skradli 4 pnie pszczół poddanemu z Bitek [?]; u nich rozpoznano też pnie skradzione wcześniej innym poddanym Platerów, a administrator kopijowski [?] odmówił zadośćuczynienia.
Akt nr 861
Relacja woźnego Wawrzyńca Jarzyńskiego o areszcie poddanych kopijowskich [?] Pańka i Pawła Zabydtenków [?] na żądanie Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanów trockich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica (areszt 22 VII 1770)
Karty / skanyk. 529v (skan 0532, strona lewa – dół) – k. 530 (skan 0532, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 529v (skan 0532, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
19dziwego Aresztu swoiego uczynił y zeznał Rell. de quo
20p[rae]ns [?] eiusd[em] [?] ministerialis Relatio. Ministerialis qui supra Jgnarus Li-
21terarum Signum S. Crucis posuit Wawrzyniec Jarzyński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Woźny generalny województwa bracławskiego Wawrzyniec JARZYŃSKI (niepiśmienny; „authenticatus, iuratus, officio praesenti bene notus”) zeznaje, że 22 VII 1770 na żądanie Ludwika (w rkp. „Konstancyi Ludwika”) i Augusty z OGIŃSKICH PLATERÓW, kasztelanów trockich, ze szlachtą Jakubem WRABIJEWSKIM [?] i Józefem LESZCZYŃSKIM był we wsi KOPIJÓWCE [?] ks. Janusza CZETWERTYŃSKIEGO, starosty „Dand.” [?]; nie zastawszy podstarościego, zaaresztował u wójta kopijowskiego braci Pawła i Pańka ZABYDTENKÓW [?] (w tym akcie „Zabydtęków”), poddanych ze wsi TEODORÓWKI należącej do Kopijówki [?]; wójt z gromadą w imieniu księcia przyjął areszt. Por. akt 860 (kradzież pni pszczelich).
Łacina: authenticatus iuratus officio praesenti bene notus – „uwierzytelniony, zaprzysiężony, dobrze znany niniejszemu urzędowi”; in vim suae verae ac fidelis relationis palam libere publiceque ac personaliter recognovit – „mocą swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, dobrowolnie, publicznie i osobiście zeznał”; anno currenti – „roku bieżącego”; cuiusvis nominis et cognominis – „jakiegokolwiek imienia i nazwiska”; benevole – „dobrowolnie”; affidował – „zapewnił, przyrzekł”; ad Acta Castrensia capitanealia Vinnicensia – „do akt grodzkich starościńskich winnickich”; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – „o czym niniejsza relacja tegoż woźnego”; ministerialis qui supra ignarus literarum signum Sanctae Crucis posuit – „woźny wyżej wymieniony, nie znając pisma, położył znak Krzyża Świętego”.
Odczyty niepewne: „Kopijowskich [?]”/„Kopijowce [?]” (forma nazwy wsi; w akcie 860 „Kopiiowki”), „Zabydtęków [?]”, „Wrabijewskim [?]”, „Sty Dand. [?]” (w akcie 860 „St. Danarz.”), „w zamku [?]”, „p[er]sonaliter [?]”, „p[rae]ns [?] eiusd[em] [?]”.
Streszczenie
24VII 1770 woźny Wawrzyniec Jarzyński zeznał, że 22 VII 1770 na żądanie Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanów trockich, zaaresztował u wójta wsi Kopijówka [?] ks. Janusza Czetwertyńskiego braci Pawła i Pańka Zabydtenków [?], poddanych z Teodorówki (złodziei pszczół – por. akt 860); wójt z gromadą przyjął areszt.
Akt nr 862
Remanifestacja Antoniego Klementa w imieniu Konstantego Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanów trockich, przeciw Bogdanowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu (Nosowce [?]), dyspozytorowi Janowi Brzezickiemu i gromadzie nosowieckiej [?] o szkody w dobrach Dzierżyńce i Sitkowce
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 530 (skan 0532, strona prawa – dół) – k. 530v (skan 0533, strona lewa) – k. 531 (skan 0533, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 530 (skan 0532, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
4y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesni-
5kiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnick.
6Comparens Ptr Urod. JP. Antoni Klement ex parte JWW.
7Konstantego Ludwika y Augusty z Ogińskich Platerow
8Kasztt. Trockich Pryncypałow Swoich, Jako nayuroczy-
9sciey tychże Jmieniem ptko WJP. Bogdanowi Ostro-
10wskiemu Chorąż. Bracł. Dobr Wsi Nosowiec [?] Dziedzicowi
3szy się do Prawa Pospolitego iterata protestat. vice salva
4huius Manifestationis melioratione Antoni Klement.
Objaśnienia i tłumaczenia
Antoni KLEMENT w imieniu Konstantego Ludwika (w tytułach poprzednich aktów zapis „Konstancyi Ludwika”) i Augusty z OGIŃSKICH PLATERÓW, kasztelanów trockich, dziedziców wsi DZIERŻYŃCE i SITKOWCE, ponownie skarży się na Bogdana OSTROWSKIEGO, chorążego bracławskiego (dziedzica wsi NOSOWCE [?] – w rkp. „Nosowiec”, „Gromada Nosowiecka”), jego dyspozytora Jana BRZEZICKIEGO i gromadę nosowiecką [?]: od lat i obecnie nosowczanie wypasają wołami sianożęci i zboża poddanych Platerów, rąbią las dzierżyniecki, zabrali 6 siekier, zabili 6 sztuk bydła nierogatego, wymuszają opłaty za zajęte bydło, pobili poddanych; wymienione liczne szkody poszczególnych poddanych dzierżynieckich i sitkowieckich (Jaśko Kołesnik, Wasyl Hant [?], Iwan Dziak [?], Michał Browczyk [?], Hryćko Groszczuk [?], Wasyl Kusz [?], Fedko Jamciowy [?], Gabriel Biszecki [?], Gabriel Wasylenko, Fedko Kowtan [?]); sprawcy: Bitan [?] Stary i syn, Kudryk [?], Cymbała, Kotnowski [?], Stefan Cymbaluk, Andrij Woytkotub [?] Hrecki [?], arendarz nosowiecki. Por. akt 860 (Platerowie c/a ks. Czetwertyński – kradzież pszczół; tam poszkodowany poddany „Dzierżyński” – z Dzierżyniec).
Uwaga: tekst wyliczenia szkód bardzo zawiły, z licznymi skrótami i błędami pisarza; odczyt imion i przezwisk chłopskich w dużej mierze niepewny.
24VII 1770 Antoni Klement w imieniu Konstantego Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanów trockich, ponowił skargę na Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, dziedzica Nosowiec [?], jego dyspozytora Jana Brzezickiego i gromadę nosowiecką [?] o ustawiczne szkody w dobrach Dzierżyńce i Sitkowce: wypasanie zbóż i sianożęci, wyrąb lasu, zabranie siekier, zabicie bydła i pobicia poddanych.
Akt nr 863
Remanifestacja Antoniego Klementa w imieniu Konstantego Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanów trockich (klucze daszowski i kalnicki), przeciw ks. Wojciechowi Szybińskiemu, przeorowi dominikanów murafskich, oraz Żydom Szmujle i Ickowi Moszkowiczom z Murafy – o dług i wywiezioną gorzałkę
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data24 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 531 (skan 0533, strona prawa – od 5. wiersza) – k. 531v (skan 0534, strona lewa) – k. 532 (skan 0534, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 531 (skan 0533, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y przede mną Woyciechem Jagiełłowiczem Na-
5miesnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnic.
6Personalit. Compens Urod. JP. Antoni Klement nomine et ex spe-
7ciali commisso JWW. Konstantego Ludwika y Augusty z
40to wszystko przy rozwiedzeniu [?] iure vindicaturum Ant. Klement.
41[reklamant:] Mća nne W. Szybki [?] wiza [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Antoni KLEMENT w imieniu Konstantego Ludwika i Augusty z OGIŃSKICH PLATERÓW, kasztelanów trockich, dziedziców kluczy DASZOWSKIEGO i KALNICKIEGO. Pozwani: ks. Wojciech SZYBIŃSKI, przeor konwentu dominikanów w MURAFIE („Murachwa”; por. akty 803, 819–820), oraz Żydzi bracia Szmujło i Icko MOSZKOWICZOWIE, mieszczanie Murafy.
Treść (skrót; tekst bardzo zawiły): (1) W 1767 Żydzi Moszko i Dawid z Murafy, wspólnie z Lejzorem KUSZELEWICZEM (obecnie arendarzem daszowskim), wzięli [w arendę?] groblę SOROCKĄ [?] należącą do klucza kalnickiego i zaciągnęli dług 2800 zł pol., dając Kuszelewiczowi asekurację; po rozwiązaniu spółki nie spłacili długu, a w 1768 r. pod pretekstem pozostawionych rzeczy zabrali w Murafie Żydowi Zewelowi [?] Antkiewiczowi [?] Kostobrackiemu [?], obywatelowi daszowskiemu, towar (m.in. 23 kamienie [?] wartości 10 rubli i „Dziesięcioro Boże Przykazanie żydowskie” – zapewne zwój Tory – wartości 5 [?] czerw. zł). Kuszelewicz, pozwany przed ekonomem daszowskim Michałem WOLSKIM, nie uzyskał sprawiedliwości; przeciwnie, ekonom murafski OLSZEWSKI kazał go uwięzić i zabrał mu asekurację Moszka i Dawida. (2) Obecnie Moszkowiczowie przybyli do Daszowa zapłacić za 120 wiader gorzałki (po 10 zł) kupionej u Moszka POBEREZKIEGO [?]; Kuszelewicz pozwał ich przed ekonoma Wolskiego i generalnego rewizora Michała SIEROCKIEGO [?]; Żydzi dla uwolnienia złożyli 70 czerw. zł, grożąc władzą rosyjską panującą w Murafie i twierdząc, że pieniądze nie należą do dominikanów, lecz do rządcy wyznaczonego przez Rosjan; następnie potajemnie wywieźli 130 wiader gorzałki bez zapłaty; Poberezki [?] ze szlachtą i ludźmi z zamku daszowskiego dognał ich przy grobli Sorockiej [?] i odebrał gorzałkę. (3) Dominikanin przebywający w Daszowie w imieniu konwentu żądał wydania Żydów i zwrotu sumy. Komparent protestuje przeciw przeorowi o udzielanie protekcji Żydom i zapowiada proces.
Uwaga: odczyt i interpretacja wielu miejsc niepewne – tekst niegramatyczny, z licznymi skrótami; zdanie o „Kopyi Rządów Moskiewskich” [?] (może „pod opiekę”?) wskazuje na zarząd rosyjski w Murafie w okresie konfederacji barskiej.
Łacina: ex speciali commisso – „ze szczególnego zlecenia”; virtute iurium sui – „mocą swoich praw”; solenniter in et contra – „uroczyście wobec i przeciw”; nec non infidelibus – „a także niewiernym (Żydom)”; Arendator tabernalis Dasoviensis – „arendarz karczemny daszowski”; cuiusvis nominis – „jakiegokolwiek imienia”; clandestino modo – „potajemnie”; ratione praemissorum omnium – „z powodu wszystkiego powyższego”; de summa et indebita … salva manente huius manifestationis melioratione ac per eundas citationis correctione – „o sumę i niesłuszne …, z zastrzeżeniem poprawienia niniejszej manifestacji i poprawy pozwu”; quam solennissime queritur, protestatur, manifestatur – „jak najuroczyściej skarży się, protestuje, manifestuje”; iure vindicaturum – „będzie dochodził prawem”.
Streszczenie
24VII 1770 Antoni Klement w imieniu Konstantego Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, kasztelanów trockich (klucze daszowski i kalnicki), zamanifestował przeciw ks. Wojciechowi Szybińskiemu, przeorowi dominikanów w Murafie, i Żydom murafskim Moszkowiczom: Żydzi z Murafy nie spłacili długu 2800 zł zaciągniętego w 1767 u arendarza daszowskiego Lejzora Kuszelewicza, zabrali w 1768 towar Żyda daszowskiego, a teraz, powołując się na władzę rosyjską, próbowali wywieźć bez zapłaty 130 wiader gorzałki; przeor udziela im protekcji.
Akt nr 864
Manifestacja Adama Dynowskiego [?] w imieniu Franciszka Pryszkiewicza [?], cześnika ciechanowskiego [?], porucznika znaku pancernego, zastawnego posesora Kudynowiec [?], przeciw Janowi Ostrowskiemu, skarbnikowi halickiemu, subzastawnemu posesorowi
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 532v (skan 0535, strona lewa) – k. 533 (skan 0535, strona prawa – górna połowa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 532v (skan 0535, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
11ciążliwością prowadzi widząc tedy WJP. Comptis Prypł. takową
12Dobr ruinę po kilkakrotnie to przez przyiacioł to Li-
13stownie WJ. Obwinionemu z wykupnem oświadczał się y ni-
14nieyszym coram iisd. Actis oświadcza uznaniem na osta-
15tek tenże WJP. Obżałł. kiboli [?] maiąc sobie puszczone kontraktem
16stawy do spuszczenia, Jegomość uprzedzaiąc spuszcza w pełni
17ustawicznie by y Łowić każe tedy y nato WJP. Comptis Pryn-
18cypał patrząc swoię ostrożność czyni y zanosi, ażeby in
19post y z tąd iakowego nie poniosł uszczerbku y inne czasu
20swego okazać się maiące czyni krzywdy a zatym tenże WJP.
21Comptis Jmieniem WJP. Pryncypała swego o wyż opisane szkody
22krzywdy, Depaktacye y protegacye [?] Poddanstwa w Ostro-
23żności tegoż Pryncypała swego quam Solennissime iteratis
24manifestat. et protestat. vicibus Adam Dynowski [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Adam DYNOWSKI [?] w imieniu Franciszka PRYSZKIEWICZA [?], cześnika „Cihl.” [?] (w tytule „Cześ. Ci-”; może ciechanowskiego), porucznika znaku pancernego księcia generała „wojsk austriackich [?]”, zastawnego posesora wsi KUDYNOWCE [?]. Obwiniony: Jan (lub innego imienia) OSTROWSKI, skarbnik halicki, poddzierżawca (subalterni zastawny posesor) Kudynowiec [?]. Ostrowski przyjął wieś na warunkach kontraktu i podpisał inwentarz, ale drugiego egzemplarza nie chce podpisać; nadmiernie uciska poddanych robociznami, daninami i „wymyślnymi” powinnościami (narzuca im legominy [?] i inne rzeczy do odrabiania we dwójnasób, przymuszając słowami i biciem przez swoich strażników), przez co wielu poddanych uciekło „na słobodę”, za co dzierżawca będzie musiał odpowiadać przed dziedzicami; nie płaci za najem robót według dawnego zwyczaju i kontraktu; stawy, które miał tylko spuszczać, ustawicznie spuszcza i odławia. Pryszkiewicz [?] kilkakrotnie, przez przyjaciół i listownie, oferował mu wykup dzierżawy i ponawia to oświadczenie w aktach.
Łacina: nomine et ex commissa sibi potestate – „w imieniu i z powierzonej sobie władzy”; itidem – „również”; subalterni – „podrzędnemu”; uti moris et iuris est – „jak jest w zwyczaju i prawie”; verbis et verberibus – „słowami i chłostą”; penitus – „całkowicie”; coram iisdem Actis – „wobec tychże akt”; in post – „na potem”; quam solennissime iteratis manifestationis et protestationis vicibus – „jak najuroczyściej, ponowionymi manifestacjami i protestacjami”.
Terminy: słoboda – nowo zakładana osada z ulgami dla osadników (cel ucieczek chłopów); tenuta – dzierżawa; depaktacya – naruszenie umowy (kontraktu).
Streszczenie
27VII 1770 Adam Dynowski [?] w imieniu Franciszka Pryszkiewicza [?], porucznika pancernego, zastawnego posesora Kudynowiec [?], zamanifestował przeciw Janowi Ostrowskiemu, skarbnikowi halickiemu, poddzierżawcy tej wsi, który nie chce podpisać inwentarza, nadmiernie uciska poddanych (wielu uciekło), łamie kontrakt i odławia stawy; Pryszkiewicz [?] oferuje mu wykup dzierżawy.
Akt nr 865
Manifestacja Marcina Łastowieckiego [?], cześnika lubaczowskiego [?], dziedzica części Majanowa, przeciw Piotrowi Barczewskiemu, miecznikowi zwinogrodzkiemu, o niewydanie arendarza i najazd na pole
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 533 (skan 0535, strona prawa – dół) – k. 533v (skan 0536, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 533 (skan 0535, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winnickiemi
5Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego Com-
6parens ptr WJP. Marcin Łastowiecki [?] Cześn. Lubacz. [?]
7Dobr Wsi Maianowa Części swoiey Dziedzic ucałaiące [?]
8Substancyą swoię na ptko WJP. Piotrowi Barczewskiemu
9Miecznikowi Zwinogrodzkiemu skarży y manifestuie się oto, Jż
10WJ. Obżałł. będąc wespuł Dziedzicem tyże Wsi Maianowa
11nie tylko sąsiedzkiey Domowey ale nawet Braterskiey y
12[reklamant:] krwią
k. 533v (skan 0536, strona lewa)
1krwią zjednoczony nie zachowuiąc przyiaźni Żyda Arendarza
2z Części W. Manifestanta nie requiruiąc wprzod iakby się na-
3leżało z onego Satysfakcyi zbić Ludziom swoim dopuścił
4Requiruiącemu W. Protestantowi żadney Satysfakcyi y spra-
5wiedliwości nie uczynił, chcąc aby Arendarz na Części W.
6załącego się nie znaydowałsię, niemniey Pastucha W. Ma-
7nifestantu Jurecundissime [?] zbić nie zabronił Pola własnego W.
8Załącego się gwałtownie na pas [?] poorał y inne przykrości
9y wiolencye czyni y czynić oświadcza się, a zatym ninieyszy
10Maffstans tak ocałość Arendy nie mniey o Pobicie niesłuszne
11Arendarza y Poddanego przychylaiąc się do dawnieyszych
12Mfstow o poczynione Wiolencye przeciwko W. Mieczniko-
13wicowi Zwinogrod. powtornie skarży y manifestuie się
14Marcin Łastowiecki [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Marcin ŁASTOWIECKI [?] (w tytule „Łastowieckiego”; podpis tu „Łaszowiecki”, w akcie 866 „Łastowiecki”, tytuł 866 „Zastowieckiego [?]”), cześnik „Lubacz.” [?] (lubaczowski?; w tytule „C. L.”), dziedzic części wsi MAJANOWA. Obwiniony: Piotr BARCZEWSKI, miecznik zwinogrodzki (por. akt 817 – Piotr Samson [?] Barczewski), współdziedzic Majanowa, związany z komparentem „sąsiedzką, domową, a nawet braterską krwią” (pokrewieństwem). Barczewski pozwolił swoim ludziom pobić Żyda arendarza z części komparenta, nie żądając wcześniej od niego satysfakcji, i nie dał zadośćuczynienia; chce, by arendarza na części komparenta nie było; nie zabronił pobić pastucha; gwałtownie przeorał pas pola komparenta i grozi dalszymi gwałtami. Por. akt 866 (kolejna manifestacja tegoż przeciw parochowi majanowskiemu).
Odczyty niepewne: „Łastowiecki [?]”, „Lubacz. [?]”, „ucałaiące [?]” (= o całość?), „Jurecundissime [?]” (= iniuriosissime? / verecundissime?), „na pas [?]”; „W. załącego się” (= Manifestanta, „żalącego się”); „Miecznikowicowi” – tak w rkp., wobec „Miecznikowi” w nagłówku.
27VII 1770 Marcin Łastowiecki [?], cześnik lubaczowski [?], dziedzic części Majanowa, zamanifestował przeciw krewnemu i współdziedzicowi Piotrowi Barczewskiemu, miecznikowi zwinogrodzkiemu, którego ludzie pobili arendarza Żyda i pastucha z części komparenta, a sam Barczewski gwałtem zaorał pas jego pola.
Akt nr 866
Manifestacja Marcina Łastowieckiego [?], cześnika lubaczowskiego [?], przeciw ks. Michałowi Rybitwie, parochowi majanowskiemu, o zaoranie gruntu i podpalenie stogu siana
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 533v (skan 0536, strona lewa – od połowy) – k. 534 (skan 0536, strona prawa – górna połowa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 533v (skan 0536, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesni-
5kiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego
6Postanowiwszy się Osobiście W. Marcin Łastowiecki [?]
7Cześn. Lub. [?] Dobr Wsi Maianowa w Wdztwie Bracł. a Po-
8wiecie Winnickim y innych leżących Części swoich
9Dziedzic y Possessor ocalaiąc Honor swoy niemniey ubes-
10pieczaiąc życie substancyą swoię swym y innych wspoł
11Dziedzicow y Konsukcessorow swoich Jmieniem ptko Wiel-
12bnemu X. Michałowi Rybitwie Parochowi tyże Wsi
13Maianowa takowe przed Aktami czyni oświadczenie
14Jż Pomieniony Paroch nazwiskiem Rybitwa mimo
15wiadomości y wolę y innych wspoł Dziedzicow y Konsuk-
16cessorow od iednego tylko tylko tychże Dobr Maianowa
17Części swoiey Dziedzica będąc przezłowanym [?], y od tegoż
18względem Cerkwi y wydzielenia Gronto[w] pod reskry-
19ptem na Gronie rownie każdemu wspoł Dziedzicowi
20należącym niedzielnym ukokowany [?] lubo w początkach
21swoich przez akkomodacyą dla każdego zednał sobie ponie-
22waż Pasky [?] ze wszytkiey Części swoich Gruntu dla używania
23[reklamant:] do czasu
k. 534 (skan 0536, strona prawa; nr karty w rkp. 534)
1do czasu wydzielić wszytkiemu używać iednomyślnie wszy-
2scy pozwolili y nadto dla pomnożenia Chwały gdy wy-
3dzielonego Gruntu zupełnie pomieniony Paroch nie był
4kontenty za staraniem y kooperacyą ninieyszego W. Pro-
5testanta w zamian inszy Grunt wydzielono y nad innych
17Poddanemi W. Maffstanta słownie przechwałki czyniący
18w Cerkwi kiner [?] Cierniki [?] zabiciem odgrażał a potym skut-
19kiem samym zawziętości swoiey daiąc dowod w tych
20Dniach Siana Stertę spalił, y nie wiedzieć w kogo ufa-
21iąc nie dość na tey krzywdzie maiąc iescze w tymże
22Życzyć [?] daie że iescze samego W. Plantia [?] razy Siedm
23spalić umysłem a zatym ninieyszy W. Żalący się oca-
24laiąc Honor wraz Życie y Substancyą swoię na ptko
25wyż wyrażonemu Obwinionemu absolutnie w czasie ni-
26nieyszym postępuiącemu skarży y protestuie się Mar-
27cin Łastowiecki [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Marcin ŁASTOWIECKI [?] (podpis „Łastowiecki”; w tytule „Zastowieckiego [?]”), cześnik „Lub.” [?], dziedzic części wsi MAJANOWA (woj. bracławskie, pow. winnicki), w imieniu swoim i współdziedziców manifestuje się przeciw ks. Michałowi RYBITWIE, parochowi (unickiemu) w Majanowie. Paroch, ustanowiony („prezentowany”?) przez jednego tylko ze współdziedziców bez wiedzy pozostałych, otrzymał grunt cerkiewny wydzielony za zgodą wszystkich współdziedziców; gdy nie był zadowolony, za staraniem komparenta dostał w zamian inny, większy grunt. Obecnie zaorał samowolnie oba pola i usiłował je przywłaszczyć; gdy komparent zabronił, paroch, pałając nienawiścią, odgrażał się w cerkwi jemu i jego poddanym zabiciem, w tych dniach spalił stóg siana i grozi spaleniem samego komparenta (?). Por. akt 865 (Łastowiecki c/a Barczewski).
Uwaga: tekst miejscami niegramatyczny; sens niektórych zdań niepewny.
Łacina i terminy: paroch – duchowny obrządku wschodniego (unicki); reskrypt – pismo erekcyjne/fundacyjne; akkomodacya – dogodzenie, przychylność; ansa – powód do urazy; konsukcessor – współspadkobierca.
Streszczenie
27VII 1770 Marcin Łastowiecki [?], dziedzic części Majanowa, w imieniu swoim i współdziedziców zamanifestował przeciw ks. Michałowi Rybitwie, parochowi majanowskiemu, który samowolnie zaorał grunty poza wydzielonym mu polem cerkiewnym, a gdy mu tego zabroniono, odgrażał się zabiciem w cerkwi i spalił komparentowi stóg siana.
Akt nr 867
Protestacja Wojciecha Ignacego Burbińskiego w imieniu Józefa Zagórskiego, chorążego wołyńskiego [?] (Witawa, Majanów), przeciw Mateuszowi Białkowskiemu [?], stolnikowi halickiemu (Woroszyłówka), i gubernatorowi Mikołajowi Godebskiemu – o sianożęci, zatamowanie drogi solnej i zabranie podwód, z relacją aresztu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 VII 1770, Winnica (areszt 24 VII 1770)
Karty / skanyk. 534 (skan 0536, strona prawa – dół) – k. 534v (skan 0537, strona lewa) – k. 535 (skan 0537, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 534 (skan 0536, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
4nickiemi y przede mną Woyciechem Jagiełłowiczem Na-
5miesnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grod. Winnic.
17oświadczywszy się z tamtąd ziechał y tu przed Aktami
18prawdziwego Aresztu uczynił y zeznał Rell. Woźny
19nie umieiący pisać krzyż Świadczy Bazyli Chomi-
20ński [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Wojciech Ignacy BURBIŃSKI (por. akty 739, 742, 847 – Burbińscy c/a Piaskowski) w imieniu Józefa ZAGÓRSKIEGO [?] (w rkp. „Zagurskiego”), chorążego „Wołł.” [?] (wołyńskiego?), dziedzica części dóbr LUBOMIRKI [?] („Dobr Lubomirkowskiey [?]”), WITAWY i MAJANOWA (woj. bracławskie, pow. winnicki). Obwinieni: Mateusz BIAŁKOWSKI [?], stolnik halicki, dziedzic WOROSZYŁÓWKI, i jego gubernator Mikołaj GODEBSKI. Godebski wdzierał się w grunty Witawy i kazał skosić sianożęci będące dotąd w spokojnym używaniu; tamował ludzi ZURAŃSKICH [?] Zagórskiego wiozących przez Woroszyłówkę sól na mażach, pozwalał arendarzom ich obciążać [?], wymusił niewłaściwą opłatę („wyderkał”/„astadlę” [?]) do dworu i trzymał ich z wołami prawie cały dzień o głodzie; zabrał z dziesięcioma podwodami (z wozami, ludźmi i końmi) posudek – kadki, przykładki i inne naczynia – wieziony do majdanu potażowego (budy potażowej) w lesie MIKOŁKOWSKIM [?], przez co zatamował produkcję potażu, przynoszącą znaczny dochód skarbowi Zagórskiego, czyniąc szkodę na kilkanaście tysięcy (zł).
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Bazylego CHOMIŃSKIEGO [?] (niepiśmienny; podpis „Chomiński”/„Chomicki”), ze szlachtą Franciszkiem SIKORSKIM [?] i Jakubem ŁASZEWSKIM [?]: 24 VII 1770 we dworze w miasteczku WOROSZYŁÓWCE oglądał zabrany przez Godebskiego posudek: 24 kadki brahowe [?] z 24 przyjwami [?], 4 kadki żugowe [?], 2 kadki łtwarowe [?] (ługowe?), 3 czerpaki; zaaresztował gubernatora Godebskiego u wójta i gromady woroszyłowskiej, którzy areszt przyjęli.
Terminy: posudek – naczynia (beczki, kadzie) do produkcji; majdan potażowy, buda – miejsce wypalania potażu (popiołu drzewnego dla przemysłu); maża – duży wóz (do przewozu soli); awantaż – korzyść; intrata – dochód; in continenti – „natychmiast”.
Streszczenie
27VII 1770 Wojciech Ignacy Burbiński w imieniu Józefa Zagórskiego [?], chorążego wołyńskiego [?] (Witawa, Majanów), oprotestował Mateusza Białkowskiego [?], stolnika halickiego, i jego gubernatora woroszyłowskiego Mikołaja Godebskiego o skoszenie sianożęci witawskich, zatrzymywanie ludzi wiozących sól i zabranie naczyń wiezionych do budy potażowej. Woźny Bazyli Chomiński [?] 24 VII obejrzał zabrane naczynia w Woroszyłówce i zaaresztował Godebskiego.
Akt nr 868
Protestacja Karola Jerzego Domaniewskiego w imieniu Mikołaja Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, starosty taraszczańskiego, przeciw Wojciechowi i Maciejowi Burbińskim o rejestr rzeczy rodziców i wymuszenie 330 rubli
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 535 (skan 0537, strona prawa – od połowy) – k. 535v (skan 0538, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 535 (skan 0537, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winnickiemi y
11stu Rubli JW. Pryncypała Comptis po Aktach szkalu-
12iąc y opisuie, a Urod. Comparens nie widząc sufficiens pignus
13Jmci Obżałowanego z ktoryby za wyexequowane Ruble JW.
14Pryncypałowi odpowiadał y one w czasie powrocił w
15pełności nne cuius supra zanosi manifestacyą Karol Jerzy Do-
16maniewski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Karol Jerzy DOMANIEWSKI (por. akt 847 – komisarz Piaskowskiego) w imieniu Mikołaja PIASKOWSKIEGO, podkomorzego krzemienieckiego, starosty TARASZCZAŃSKIEGO (w rkp. dodatkowe słowa „Jerzego [?]” i „Pisarzyńskiego [?]” – może błędnie powtórzone z imienia komparenta / skrót innego tytułu). Obżałowani: Wojciech (Ignacy) i Maciej BURBIŃSCY (por. akty 739, 742, 847 – ich sprawa przeciw Piaskowskiemu o zagarnięcie majątku po zamordowanych w 1768 rodzicach). Wojciech Burbiński sporządził dowolnie rejestr rzeczy pozostałych po rodzicach Macieju i Mariannie Burbińskich (mieszkających w BEREZIANCE [?] w starostwie taraszczańskim jako płacący czynsz poddani skarbowi, zamordowanych przez hajdamaków w czasie buntu 1768) i, nie okazawszy go w żadnym sądzie ani nie zaprzysięgając, z kozakami spośród poddanych witniańskich [?] i bereziańskich [?] gwałtem wyegzekwował od poddanych starostwa 330 rubli – więcej niż te rzeczy mogły być warte; teraz kolejnymi manifestami szkaluje starostę. Komparent zastrzega, że Burbiński nie ma dostatecznego majątku („pignus”), z którego mógłby zwrócić wymuszone ruble.
Odczyty niepewne: „Jerzego [?]” i „Pisarzyńskiego [?]” w tytulaturze Piaskowskiego, „Bereziance [?]”, „Witniańskich [?]”, „Bereziańskich [?]”.
Łacina: nomine – „w imieniu”; principaliter – „głównie”; ad libitum sui – „według swego upodobania”; modo solvendorum quot annis proventuum vulgo Czynszu ex habitatione ad Thesaurum subiectorum – „na sposób [poddanych] płacących corocznie dochody, pospolicie czynsz, z zamieszkania, podległych skarbowi”; ac si – „jak gdyby”; realitatem et valorem – „rzeczywistość i wartość”; iuramento comprobando – „potwierdzając przysięgą”; in rerum natura – „w rzeczywistości”; sufficiens pignus – „dostateczny zastaw (majątek)”; nomine cuius supra – „w imieniu jak wyżej”.
Streszczenie
27VII 1770 Karol Jerzy Domaniewski w imieniu Mikołaja Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, starosty taraszczańskiego, oprotestował Wojciecha i Macieja Burbińskich: Wojciech na podstawie samowolnie sporządzonego rejestru rzeczy po rodzicach zamordowanych przez hajdamaków w Bereziance [?] wymusił z kozakami od poddanych starostwa 330 rubli i teraz szkaluje starostę w manifestach.
Akt nr 869
Reprotestacja Karola Jerzego Domaniewskiego i Franciszka Biernackiego przeciw Wojciechowi Burbińskiemu o szkalowanie w manifestach i listach
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 535v (skan 0538, strona lewa – od połowy) – k. 536 (skan 0538, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 535v (skan 0538, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winnickiemi
4y przede mną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem
5Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego Compens
6ptr Urod. JPan Karol Jerzy Domaniewski swym y Urod. JP.
9Co Compens chcąc w Pierwiastkach [?] swoy zostawać nie-
10skazitelności dla emendacyi y powrocenia uszczuplone-
11go Honoru z Jmcią Obżałł. Prawem agere oświadcza-
12iąc się iter. atq. iter. manifestuią się et in Obiectis rema-
13nifestuią salva reservata melioratione si opus fuerit
14Karol Jerzy Domaniewski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Karol Jerzy DOMANIEWSKI w imieniu swoim i Franciszka BIERNACKIEGO (gubernatora taraszczańskiego – por. akt 847) skarży się na Wojciecha BURBIŃSKIEGO: choć rodzicom Burbińskiego, za ich życia mieszkającym w BEREZIANCE, zwalniano coroczny podatek czynszowy, a samemu Burbińskiemu komparenci okazywali przychylność, ten wysuwa wobec nich bezpodstawne pretensje, szkaluje ich honor i dobre imię w listach do Mikołaja PIASKOWSKIEGO, podkomorzego krzemienieckiego (ich pana), i do SOBOLEWSKIEGO [?], pisarza ziemskiego włodzimierskiego [?], a w manifeście wniesionym w grodzie winnickim (por. akt 847) zarzucił Biernackiemu współudział w zabraniu rzeczy po rodzicach. Komparenci zapowiadają dochodzenie prawem dla przywrócenia honoru. Por. akt 868.
Łacina: stante vita – „za życia”; irrealia obiecta numquam deducenda – „nierzeczywiste zarzuty, których nigdy nie da się udowodnić”; complicem – „wspólnikiem”; participantem – „uczestnikiem”; emendacya – „naprawienie”; agere – „prowadzić sprawę, procesować się”; iterum atque iterum – „raz po raz”; in obiectis remanifestant – „co do zarzutów odmanifestowują się”; salva reservata melioratione si opus fuerit – „z zastrzeżeniem poprawy, jeśli będzie potrzeba”.
Streszczenie
27VII 1770 Karol Jerzy Domaniewski w imieniu swoim i Franciszka Biernackiego zaniósł reprotestację przeciw Wojciechowi Burbińskiemu, który mimo okazywanej mu i jego rodzicom przychylności szkaluje ich w listach do Mikołaja Piaskowskiego i w manifeście grodzkim, zarzucając Biernackiemu współudział w zabraniu rzeczy po swoich rodzicach; zapowiedzieli proces o honor.
Akt nr 870
Protestacja Antoniego Cybulskiego w imieniu Joachima Potockiego, podczaszego wielkiego litewskiego (klucz murafski), przeciw Tomaszowi Malczyckiemu, wojskiemu winnickiemu (Stroińce), dyspozytorowi Janowskiemu i gromadom – o najazd na grunty i sianożęci Pieńkówki, pobicie poddanych i zabranie siana
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 536 (skan 0538, strona prawa – od połowy) – k. 536v (skan 0539, strona lewa – górna część; reszta strony przekreślona, pusta)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 536 (skan 0538, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winnic. y przede-
16brali, a zatym ninieyszy Compens o takowe przez prawne
17naiazdy Ludzi bicia postrzelania porąbania Siana zabra-
18nia Grontow y Sianożęci Pieńkowieckich niesłuszne przy-
19właszczenia powtornie na ptko tymże Jchmć Obżałł. nne
20quo supra protestuie się A. Cybulski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Antoni CYBULSKI w imieniu Joachima POTOCKIEGO, podczaszego wielkiego litewskiego (w tytule „Podcz. W. X. Lit.”), starosty „Trębl.” [?] (trembowelskiego?), dziedzica klucza MURAFSKIEGO („Murachwiańskiego”) z przyległościami. Obżałowani: Tomasz MALCZYCKI, wojski winnicki, dziedzic wsi STROIŃCE; dyspozytor JANOWSKI; gromady i kilkuset (?) kozaków. Janowski, chcąc poszerzyć grunty stroinieckie kosztem gruntu klucza murafskiego (od kilkuset lat w używaniu poddanych wsi PIEŃKÓWKA i od kilku lat oznaczonego obwodami i kopcami – „turmami”), wysłał gromady z kosami i spisami oraz kilkudziesięciu uzbrojonych kozaków na grunty i sianożęci pieńkowieckie; napadli na poddanych grabiących siano dla siebie i dla skarbu, okrutnie bili, obdzierali, kilku postrzelili, innych porąbali kosami, goniąc ich aż do samej wsi Pieńkówki i zabijając; następnie zabrali tysiąc kopic siana z gruntu pieńkowieckiego. Pozostała część k. 536v przekreślona (pusta).
Odczyty niepewne: „Trębl. [?]” (tytuł starościński Potockiego), „Sprzedziwszy [?]” (= sprowadziwszy? / sprzągłszy?), „z Dobrzwoiey [?] Dyspozycyi” (= z dobrowolnej? / ze swojej?), „od samych Dziekan [?] Pieńkowieckich” (= od samych domów? / dziedzińców?). „turmami” – kopcami granicznymi.
Łacina: in subsidium – „na pomoc”; nomine quo supra – „w imieniu jak wyżej”.
Streszczenie
27VII 1770 Antoni Cybulski w imieniu Joachima Potockiego, podczaszego litewskiego, dziedzica klucza murafskiego, oprotestował Tomasza Malczyckiego, wojskiego winnickiego (Stroińce), jego dyspozytora Janowskiego, gromady i kozaków, którzy chcąc zagarnąć grunty Pieńkówki napadli na poddanych przy sianokosach, pobili, postrzelili i porąbali kilku z nich (niektórych zabijając) i zabrali tysiąc kopic siana.
Akt nr 871
Protestacja Antoniego Cybulskiego w imieniu Joachima Potockiego, podczaszego wielkiego litewskiego, i ekonoma murafskiego Mikołaja Olszewskiego przeciw Mikołajowi Piaskowskiemu, podkomorzemu krzemienieckiemu (klucz krasniański), komisarzowi Karolowi Domaniewskiemu i gromadom – o napad na grunty murafskie, pobicie poddanych i zabranie siana
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data27 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 537 (skan 0539, strona prawa – dolna część; górna część strony przekreślona) – k. 537v (skan 0540, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 537 (skan 0539, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
1Gromadom y Kozakom do kilkuset Osob przybranym w rozną
2oręż uzbroionym protestuie się oto Jż Urod. Domaniewski za-
3ufany w tym będąc że w czasie teraznieyszym niezwykły-
4wym [?] Dobra Klucz Murachwiański iako JW. Pryncypa-
5ła Comptis Dziedziczny ostatney podlega ruinie przez co y
6władzy użyć do obronienia się y odpania [?] Jntruzorow swo-
7ich nie może Sprawiedliwość zaś iż silentibus omnibus sub-
8selliis akkuterowana [?] prędko zebydź [?] nie może spodziewa się
9chcąc niesprawiedliwą dla JW. Pana swego przywłaszcze-
10niem cudzych Grontow uczynić przysługę ustawnie
11kozakow y Gromadę w rozną oręż przybranych na Gron-
12ta Klucza Murachwiańskiego nasyła Ludzi bić y odzie-
13rać dysponuie, iakoż czasu niedawno przeszłego Ko-
14zacy y Gromada rozpustnie napadszy na Gronta wła-
15sne Murachwiańskie y tam Ludzi iednych Siana ko-
16szących, Drugich Gromadzących zastawszy tychże nic
17sobie niewinnych, po polach uganiali bili obdzierali i-
18dnym Głowy rohatynami y Cepami poprzestrzelali [?], dru-
19gich kosami porąbali innych zas postrzelali tak dalece
20że dla okrutnego onych pokaleczenia trudno y do Akt
21przystawić, tym zas nie kontentuiąc się Siana więcey na
22kopic Dwa Tysiące zabrali y Sianożęci innych na Cwierć
23mili niesłusznie przywłaszczyli gdy zas Urod. Ekonom
24Murachw. z Requizycyą do Urod. Kommissarza Krasnian-
25skiego posłał, tenże Obżałowany zamiast uczynienia Sa-
26tysfakcyi z wspomnionych Wiolatorow List Krzykiem na-
27pełniony odpisał y tychże naiezdnikow nie tylko że sam
28na czynienie Krzywd licencyiuie ale nawet y innych na
29uciemiężenie Poddanstwa Klucza Murachwiańskiego
30zabieranie Grontow y zniszczenie Dobr uczy y daie, a za-
31tym ninieyszy Compens o takowe krzywdy y wiolencye
32powtornie nne quo supra protestuie się A. Cybulski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Antoni CYBULSKI w imieniu Joachima POTOCKIEGO, podczaszego wielkiego litewskiego, starosty „Trębd.” [?], dziedzica klucza MURAFSKIEGO, oraz Mikołaja OLSZEWSKIEGO, ekonoma tych dóbr (por. akt 863 – „Olszewski, ekonom murafski”). Obżałowani: Mikołaj PIASKOWSKI (w rkp. „Mikołaiowi Jerzemu [?]” – por. akt 868), podkomorzy krzemieniecki, dziedzic klucza KRASNIAŃSKIEGO (Krasne), jego komisarz Karol DOMANIEWSKI, gromady i kilkuset (?) kozaków. Domaniewski, licząc na to, że klucz murafski jest w ruinie i nie może się bronić, a sądy milczą, stale nasyła kozaków i gromady na grunty murafskie; niedawno napadli na poddanych koszących i grabiących siano, bili ich, obdzierali, jednym rozbijali głowy rohatynami i cepami, innych porąbali kosami lub postrzelili – tak, że z powodu okaleczeń trudno ich przywieźć do akt; zabrali ponad 2000 kopic siana i zajęli sianożęci na ćwierć mili. Na żądanie ekonoma murafskiego Domaniewski odpisał obelżywym („krzykiem napełnionym”) listem i zachęca do dalszych krzywd. Por. akt 870 (napad z Stroiniec) – podobny opis.
Łacina: silentibus omnibus subselliis – „gdy milczą wszystkie sądy (instancje)”; nomine quo supra – „w imieniu jak wyżej”; intruzor – „najeźdźca, wdzierający się”; rohatyna – włócznia.
Streszczenie
27VII 1770 Antoni Cybulski w imieniu Joachima Potockiego, podczaszego litewskiego, i ekonoma murafskiego Mikołaja Olszewskiego oprotestował Mikołaja Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego (klucz krasniański), jego komisarza Karola Domaniewskiego oraz gromady i kozaków, którzy napadli na poddanych murafskich przy sianokosach, okrutnie ich pobili, porąbali i postrzelili, zabrali ponad 2000 kopic siana i zajęli sianożęci na ćwierć mili; Domaniewski odmówił satysfakcji.
Akt nr 872
Manifestacja Kazimierza i Wiktorii Zarczyńskich (w imieniu własnym i Klary Woyniańskiej [?]) przeciw Kazimierzowi Wysockiemu, komornikowi grodzkiemu poznańskiemu – o nieważność nabycia sum cesyjnych od Ignacego Woyny i bezprawne posiadanie wsi Koźnice [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Manifestantki: Wiktoria z Woynów ZARCZYŃSKA, córka Antoniego i Marianny z RZEWUSKICH WOYNÓW, łowczych [?] latyczowskich (w rkp. raz „Łowcz. Powiatowych [?]”, dalej „Łowcz./Łow. Lat.”), wnuczka Stanisława i Magdaleny ze Słotkowskich [?] Woynów, prawnuczka i spadkobierczyni Józefa SŁOTKOWSKIEGO [?], stolnika łuckiego – w asystencji męża Kazimierza ZARCZYŃSKIEGO (w rkp. „Oycnięga [?] Zarczyński Cześn. Sand. [?]”; Zarczyński jest też wicegerentem grodzkim latyczowskim – „Vicegerentowa Grod. Lat.”, por. wcześniejsze akty 44-1-5), oraz w imieniu siostry Klary WOYNIAŃSKIEJ [?] (Woynianki), panny („w Pańskim stanie” – zapewne „w panieńskim stanie”). Obżałowany: Kazimierz WYSOCKI, komornik grodzki poznański (w nagłówku „K. G.”). Brat manifestantek Ignacy WOYNA został przez rodziców za „wyrodność” wydziedziczony wyrokami; Wysocki, wiedząc o tym, nabył od niego sumę na wsi Koźnice [?] (w dalszym tekście „Kolince [?]”) wraz z procesem i ruchomościami po Słotkowskim [?], posiada te dobra, pobiera dochody i przywłaszcza sumy kapitalne i prowizyjne. Manifestantki zastrzegają nieważność tego nabycia i prawo do rozliczenia dochodów.
Odczyty niepewne: „Ci. [?]” w nagłówku; „Łowcz. Powiatowych [?]”; „Słotkowskich [?]” (w rkp. „Stotko-”; ł pisane jak t); „Oycnięga [?]” – może forma imienia lub omyłka pisarza; „Cześn. Sand. [?]”; „Summę Grod. Pozna. [?]” (może „Summę Grod. Poznańską” lub omyłka – powtórzenie tytułu komornika); „Mstow warzytey [?]” (Mstow = Manifestantów); nazwa wsi: „Koźnicach [?]” i trzykrotnie „Kolince [?]” – ta sama wieś; „zbrania [?]” (= zbierania).
Łacina i skróty: Mća = manifestatio – manifestacja (oświadczenie zastrzegające prawa); Ci. [?] – może „ceterorum” (i innych); ptko = przeciwko; K. G. = Komornik Grodzki; Mstki / Mstom = Manifestantki / Manifestantom; cessya (cessio) – przelew prawa do sumy; fruktyfikować – czerpać pożytki.
Streszczenie
28VII 1770 Kazimierz i Wiktoria z Woynów Zarczyńscy, także w imieniu siostry Wiktorii, Klary Woyniańskiej [?], zamanifestowali się przeciw Kazimierzowi Wysockiemu, komornikowi grodzkiemu poznańskiemu, który nabył od wydziedziczonego przez rodziców Ignacego Woyny sumę na wsi Koźnice/Kolince [?] wraz z procesem i ruchomościami po pradziadzie Józefie Słotkowskim [?], stolniku łuckim; zastrzegły nieważność tego nabycia i rozliczenie pobranych dochodów.
Akt nr 873
Protestacja Hilarego Dzbińskiego [?] w imieniu Feliksa Wielhorskiego, podstolego parnawskiego (Żywotówka), i Franciszka Mierzwińskiego, wojskiego zwinogrodzkiego (Kustówka [?]), przeciw Orańskiemu, Józefowi Cieszkowskiemu, kasztelanowi czernihowskiemu (klucz oratowski), gubernatorom Osuchowskiemu i Juchnowskiemu [?], pułkownikowi Domańskiemu i kozakom – o najazd na sianożęci i las Łyszawy [?], pobicie i zabory
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 538v (skan 0541, strona lewa) – k. 539 (skan 0541, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 538v (skan 0541, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi
23tuiącego na Rubli Dwie zabrali y wyżey wyrażonych
24Kozaków [?] dotąd w Grodzie nie przystawili, Semenowi Ste-
25panowi y Jwanowi Poddanym z Żywotówki służącym
26po lat kilka u Poddanych Oratowskich nie zapłacono y
27zboża kop Dwadzieścia nie wydano, Bydła zarazo-
28ne umyslnie na Grunta Żywotowskie zganiaią Ludzie
29Oratowskiey [?] y padłe na Grunciе Żywotowskie zakopuią a Urod.
30Rządcy na requizycyą Satysfakcyi czynic zakazuią, a-
31zatym ninieyszy Stawaiący Jmieniem W. Pryncypała swe-
32go tak o przyczynione krzywdy iakoteż o nie słuszne obie-
33kcye y opisanie powtornie protestuie się H. Dzbiński [?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan Hilary DZBIŃSKI [?] (w rkp. „Dzbenski/Dzbinski”, podpis „H. Dzbinski”) – zapewne ten sam co Hilary DUBAŃSKI [?], dyspozytor Żywotówki z aktów 702, 718–721; działa w imieniu Feliksa WIELHORSKIEGO, podstolego parnawskiego, dziedzica ŻYWOTÓWKI, oraz – przychylającego się – Franciszka MIERZWIŃSKIEGO, wojskiego zwinogrodzkiego, dziedzica KUSTÓWKI [?] (w rkp. tu „Kasztowka/Kasztówka”, przym. „Kasztowiecki”; por. akt 831: Kostowka/Kustowka). Obżałowani: (Wojciech) ORAŃSKI – dziedzic, i Józef CIESZKOWSKI, kasztelan czernihowski – posesor klucza ORATOWSKIEGO; gubernatorzy OSUCHOWSKI i JUCHNOWSKI [?] (por. akt 832 „Juchnicki [?]”), pułkownik kozacki oratowski DOMAŃSKI, gracjalista SERGIUCKI [?], sotnik Paweł SIRAŻELEK [?], chorąży kozacki Stepan CZERNIŻEL [?] oraz kozacy talniańscy i oratowscy. Rządcy oratowscy zebrali 80 kozaków, tyluż kozaków talniańskich i 200 kosarzy, najechali sianożęć kustowiecką przy lesie Łyszawy [?] (las wspólny Żywotówki i Kustówki, wydzielony działem do wspólnego używania) i ją wykosili, przekraczając znaki graniczne między ZARUDZIEM [?] a Kustówką i Żywotówką. Gdy Dzbiński [?] wyjechał z pobereżnikami doglądać lasu, ponad 100 kozaków i ponad 200 chłopów z kosami osadzonymi na sztorc napadło ludzi Mierzwińskiego przy sianie; strzelano do Dzbińskiego [?], ataman ZARUDZIŃSKI chciał go przebić spisą, drugi raz próbował zastrzelić z pistoletu; pobereżników z Żywotówki pobito, zabito konia wart 12 rubli, zabrano 2 wozy, chomąto, 2 konie, 3 spisy, jamczarkę [?] i „wilit” [?] wart 2 ruble. Ponadto chłopom Semenowi, Stepanowi i Iwanowi z Żywotówki, służącym kilka lat u poddanych oratowskich, nie zapłacono i nie wydano 20 kop zboża; ludzie oratowscy celowo spędzają zarażone bydło na grunty żywotowskie i zakopują tam padłe sztuki, a rządcy zakazują dawania satysfakcji.
Łacina i skróty: Prtta nne = protestatio nomine – protestacja w imieniu; P. P. = Podstoli Parnawski; K. C. = Kasztelan Czernihowski; Comps ptr = comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Comptis = comparentis – komparenta; reprotestuie – składa protestację wzajemną; de czynienia wiolencyi licencyowanym – „upoważnionym do czynienia gwałtów”; requizycya (requisitio) – wezwanie, żądanie; pobereżnik – strażnik leśny/graniczny; spisa – włócznia.
Streszczenie
28VII 1770 Hilary Dzbiński [?] w imieniu Feliksa Wielhorskiego, podstolego parnawskiego (Żywotówka), i Franciszka Mierzwińskiego, wojskiego zwinogrodzkiego (Kustówka [?]), oprotestował Orańskiego i Józefa Cieszkowskiego, kasztelana czernihowskiego (klucz oratowski), gubernatorów Osuchowskiego i Juchnowskiego [?], pułkownika Domańskiego i kozaków oratowskich i talniańskich, którzy najechali i wykosili sianożęć przy wspólnym lesie Łyszawy [?], pobili ludzi, strzelali do komparenta, zabili konia i zabrali wozy, konie i broń; ponadto nie płacą poddanym z Żywotówki zasług i zakopują padłe zarażone bydło na gruntach żywotowskich.
Akt nr 874
Manifestacja Karola Zawalskiego (w imieniu własnym oraz szwagra i siostry Mikołaja i Rozalii z Zawalskich Załuskich [?]) przeciw Michałowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu – o nieważność prywatnej komplanacji o część wsi Kluczów [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 539 (skan 0541, strona prawa – dół) – k. 539v (skan 0542, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 539 (skan 0541, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Osmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winnickiemi
15ny iakowsię pokazuie z zapisanych Aresztów wydaie, po-
16mieni [?] bespiecznie tyże Summy nie mogłby z ktorych
17przyczyn Urod. Mstantes uszczerbku y Straty substan-
18cyi swoiey nie winnie poniesliby, zaczym o nieważność
19tey wzwyż wyrażoney Komplanacyi prywatnie bo bez
20przytomnych Przyiaciół zawartey iako ex nullo dato
21et accepto następowaney idą Gdyż [?] Mstanci że w czasie przy-
22należącym [?] dla trudnych w tym Kraiu przeiazdów
23y Grasuiących Haydamaków Acta adire y też Kom-
24planacyą znieważyć nie mogli Jdem Compens suo et e-
25ius supra nne powtornie mstuie się Karol Zawalski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifestant: Karol ZAWALSKI, w imieniu własnym oraz szwagra i siostry – Mikołaja i Rozalii z Zawalskich ZAŁUSKICH [?] (w rkp. „Zatuskich” – ł pisane jak t). Obżałowany: Michał ŻABOKLICKI, łowczy żydaczowski (w rkp. „Zabolelkiemu/Zaboklicki”; w nagłówku „Ł. Ż.”; por. stałe ustalenie: bracia Żaboklicccy, Michał – łowczy żydaczowski). Manifestanci zawarli z Żaboklickim komplanację (ugodę) o część wsi KLUCZÓW [?], zobowiązując się do cesji przed aktami grodzkimi winnickimi; okazało się jednak, że Żaboklicki nie byłby w stanie wypłacić umówionej sumy – nie zaspokoił nawet wydanej przez siebie asygnacji na 4 czerwone złote dla swego arendarza, a jego majątek jest obciążony długami, jak wynika z zapisanych aresztów. Komplanację zawarto prywatnie, bez obecności przyjaciół (świadków), więc „ex nullo dato et accepto” jest nieważna; manifestanci nie mogli wcześniej udać się do akt i jej unieważnić z powodu trudnych przejazdów i grasujących hajdamaków.
Łacina: in ordine do uczynienia cessyi – „w celu dokonania cesji”; in rem et personam – „na rzecz i osobę”; ex nullo dato et accepto – „z niczego nie danego ani nie przyjętego” (bez rzeczywistego świadczenia); acta adire – „udać się do akt”; idem comparens suo et eius supra nomine – „tenże komparent w swoim i (ich) jak wyżej imieniu”; Mstantes / Mstanci = manifestanci; mstuie się = manifestuje się.
Streszczenie
28VII 1770 Karol Zawalski, w imieniu własnym oraz szwagra i siostry Mikołaja i Rozalii z Zawalskich Załuskich [?], zamanifestował się przeciw Michałowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu, o nieważność prywatnej komplanacji o część wsi Kluczów [?]: Żaboklicki jest zadłużony i niewypłacalny, ugodę zawarto bez świadków, a wcześniejsze jej unieważnienie uniemożliwiły hajdamaki i trudne przejazdy.
Akt nr 875
Manifestacja kahału tywrowskiego (Mordech Bitenki [?] i Herszko Zelmanowicz) in diligentia – o niemożność opłacenia pogłównego żydowskiego po rebelii 1768 r. i oblata nowego rejestru głów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 539v (skan 0542, strona lewa – dolna część) – k. 540 (skan 0542, strona prawa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 539v (skan 0542, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Trzydziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnicki-
4mi y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesni-
5kiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grod. Winnickiego
6Comparentes ptr Starozakonni Mordech Bitenki [?] y
7Herszko Zelmanowicz kwartalni Obywatele Miasta Tywro-
8wa ostrzegaiąc całości swoiey w pełnosci manifestuiąsię oto
9Jż gdy w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiątym Osmym wszczę-
10te Bunty Chłopskie in confiniis Ukrainy po całym Wtwie
11Bracł. rozpostrzeniwszysię do Miasta Tywrowa zbliżyłysię
12natenczas, Obywatele tegoż Miasta ochraniaiąc Życia swoie
13[reklamant:] opusciwszy
k. 540 (skan 0542, strona prawa)
1opusciwszy wszystkie Sprzęty y Bogactwa w rozne rozeszlisię kra-
2ie bezpiecznieysze y z tych nie ktorzy po usmierzonych zbuntowa-
3nych Chłopstwie iedni aż w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdzie-
4siątym Dziewiątym do Domów pustych y zruynowanych powro-
5cili, Drudzy zas dotychczas gdzieby zostawali wiadomosci nie maią
6potym zas dla Grasuiących o mil kilka Tatarów boiaznią
Komparenci: Mordech (Mardech) BITENKI [?] i Herszko ZELMANOWICZ, Żydzi, kwartalni (starsi kwartałów) obywatele miasta TYWROWA (w rkp. „Tywrowskiego/Tywrowa”; pierwsza litera podobna do Z). Gdy w 1768 r. bunty chłopskie (koliszczyzna) z pogranicza Ukrainy rozszerzyły się na całe województwo bracławskie i zbliżyły do Tywrowa, mieszkańcy porzucili sprzęty i dobytek i rozeszli się w bezpieczniejsze strony; po uśmierzeniu buntu niektórzy wrócili dopiero w 1769 r. do pustych i zrujnowanych domów, o innych do dziś nic nie wiadomo. Potem z obawy przed Tatarami grasującymi o kilka mil znów porzucili gospodarstwa i prawie rok tułali się po cudzych dobrach. Popadłszy w nędzę, nie są w stanie zapłacić dawniej uchwalonego pogłównego żydowskiego według zaprzysiężonego rejestru, bo głów jest teraz znacznie mniej. Ponieważ pogłówne od raty marcowej (zapłaconej w 1768 r. konfederacji barskiej) należy się Skarbowi Koronnemu, podają do akt nowo spisany rejestr głów żydowskich i gotowi są go zaprzysiąc. Por. podobne manifestacje kahałów Lipowca (akt 854) i Strzyżawki (akt 859).
Odczyty niepewne: „Bitenki [?]” (w rkp. „Bitenki/Bitenski”); „zdani [?]”; „będzie [?]”. Rejestru głów nie wpisano do księgi (lub wpisano osobno).
Łacina: in diligentia Pkti (praecepti?) – „dla dopełnienia starania (obowiązku)”, formuła manifestacji zabezpieczającej przed zarzutem zaniedbania; comparentes personaliter – stawiwszy się osobiście; in confiniis Ukrainy – „na pograniczu Ukrainy”; starozakonni – Żydzi; kwartalny – starszy kwartału (dzielnicy) w gminie żydowskiej.
Streszczenie
30VII 1770 Mordech Bitenki [?] i Herszko Zelmanowicz, kwartalni kahału tywrowskiego, zamanifestowali, że po buntach chłopskich 1768 r. i ucieczce przed Tatarami Żydzi tywrowscy, zrujnowani i nieliczni, nie mogą opłacić pogłównego według dawnego rejestru; podali do akt nowy rejestr głów żydowskich, gotowi go zaprzysiąc.
Akt nr 876
Manifestacja Jana Harszwinkla [?] w imieniu ks. Ludwika Lubomirskiego, wojewodzica bracławskiego [?] – o spokojnym wysiedzeniu intromisji w dobra Łuka i Werbka na Pobereżu (de expleta possessione)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 540 (skan 0542, strona prawa – dolna część) – k. 540v (skan 0543, strona lewa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 540 (skan 0542, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Trzydziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winnickiemi
8swoiego w pełnosci onyże manifestuiesię, oto, Jż w Stawiącym [?]
9adwentem Prawa pospolitego Possessyi w Dobrach wsiach Łu-
10ka y Werba tu w Wtwie Bracł. na Pobereżu sytuowa-
11nych powziętey wtez Dobra na Osobę JO. Pryncypała swo-
12iey Jntromissyi spokoynie przez niedziel Cztery wysiedział,
13dlaczego de expleta eaque [?] memorationem [?] Bonor. Łuk. et
14[reklamant:] Werbka
k. 540v (skan 0543, strona lewa – góra)
1et Werbka pacifice et ulterius continuanda possessione idem
2Compens iterata nne quo supra manifestat vice J. Harzwinkel.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan HARSZWINKEL [?] (w tekście „Harszwingel [?]”, w podpisie „J. Harzwinkel”) w imieniu ks. Ludwika LUBOMIRSKIEGO, „Wdzicy [?] Bracł.” (zapewne wojewodzica bracławskiego; w nagłówku „W. B.”). Oświadcza, że intromisję (wwiązanie) w posiadanie dóbr – wsi ŁUKA i WERBA (WERBKA) w województwie bracławskim na POBEREŻU, wziętą na osobę księcia według prawa pospolitego, spokojnie wysiedział przez cztery niedziele (tygodnie), i zgłasza manifestację o dopełnionym (expleta) i dalej kontynuowanym spokojnym posiadaniu.
Odczyty niepewne: nazwisko komparenta; „Wdzicy [?]”; „Stawiącym [?]” (w rkp. „Stawiącyą [?]” – może „w Stanie”); „eaque [?] memorationem [?]” (formuła łacińska zniekształcona; może „ac memoratorum”); nagłówek „Bo. Łuk. y Wa. [?]”.
Łacina: de expleta possessione – „o dopełnionym (wysiedzianym) posiadaniu”; intromissio – wwiązanie w posiadanie; per adventum iuris communis – przez wejście w posiadanie według prawa pospolitego; Bonorum Łuk. et Werbka pacifice et ulterius continuanda possessione – „o spokojnym i dalej kontynuowanym posiadaniu dóbr Łuka i Werbka”; idem comparens iterata nomine quo supra manifestat vice – „tenże komparent ponownie w imieniu jak wyżej manifestuje się po raz (drugi)”.
Streszczenie
30VII 1770 Jan Harszwinkel [?] w imieniu ks. Ludwika Lubomirskiego, wojewodzica bracławskiego [?], zamanifestował, że intromisję w dobra Łuka i Werbka na Pobereżu (woj. bracławskie) spokojnie wysiedział przez cztery tygodnie, i zastrzegł dalsze spokojne posiadanie.
Akt nr 877
Manifestacja (protestacja) Piotra Pasterskiego, dziedzica części Sitnicy [?], przeciw Mariannie i Antoniemu Brudzewskim, Piotrowi i Wojciechowi Szaniawskim i innym – o najścia, zasadzki, pobicie i niszczenie sadu, z obdukcją i prezentacją ran przez woźnego Michała Radzińskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 540v (skan 0543, strona lewa) – k. 541 (skan 0543, strona prawa) – k. 541v (skan 0544, strona lewa – górna część)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 540v (skan 0543, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Trzydziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
31Jmprezy z większemi ieszcze przegrożkami kontynuowa-
32li, widząc się bydź ukrzywdzonym Urod. Protestant po-
33wtore perswaduiąc onym dopraszałsię, aby mu bezpraw-
34ny nie czynili tak nieznosny krzywdy, ktorzy mimo
35one prosiwszy dopraszaniesię rzucilisię na Urod. Ptta, a-
36naybardziey Urod. Brudzewski u ktoregoś wypraszał
37Urod. Ptant ktorego naypierwey Urod. Brudzewski
38ciął [?] w Zęby aż mu ząb wyiciął [?], potym w łeb Czapkę
39[reklamant:] przeciął
k. 541v (skan 0544, strona lewa – góra)
1przeciął Głowy naruszył oponczę oberwawszy całego okrutnie
2zbił co Obszyrniey Obwiadczy [?] niżey wyrażona Obdukcya na-
3wet nie przepuszczaiąc nie tylko Sianożęciom Polem Zbo-
4żem ale y bezwinnym kabanom y Chudobom nie tylko Urod.
5Ptta ale Ludzkim co wszystko czasu sprawy dowiedziona bę-
6dzie y sprawiedliwą Jnquizycyą wyprowadzona opisywać
7nie słusznie ważylisię y nie sprawiedliwie uczyniwszy y prze-
8pędziwszy swoią robotę opisali y opisać niesłusznie usiłowali
9azatym tenże Comparens oto wszystko manifestowawszy y
10protestowawszysię prosił mię Urzędu o przydanie Woznego
11do oglądania y widzenia Ran y Razów y poszarpanych [?]
12sukien przeciętey Czapki widzenia Drągów, a tak ia Urząd
13annuendo affectationi Urod. Ptta przydałem Woznego Gen.
14Michała Radzinskiego Wtwa Bracł. y innych opatr. ktory
15tak w przytomności mię Urzędu iako maiąc przy sobie
16Strony Szlachty Ludzi wiary godnych Urod. JPP. Józefa
17Drzewieckiego [?] y Urod. Jana Kurupelskiego [?] na Urod. Mstancie
18ząb wybity z lewey strony widział raz Czapkę przeciętą, o-
19ponczę skrwawioną y całego zbitego, także y kiy przełomany [?]
20y one rzeczy do Siebie wziąwszy [?] Officium Comps zakwitował [?]
21prosząc tak Comps Mstuiący, iako y Wozny Obdukcyi Relato-
22riam actis annotari co y otrzymali Wozny nie umieiący
23pisać znak Krzyża S. kładnie [?] Michał Radzinski + Piotr
24Pasterski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Protestant: Piotr PASTERSKI, dziedzic i posesor części SITNICY [?] (por. akty 855, 856, 858 – tamże on sam był obwiniany przez Brudzewskich i Szaniawskich o postrzelenie Antoniego Brudzewskiego 12 VII 1770). Obżałowani: Marianna BRUDZEWSKA (matka) i Antoni BRUDZEWSKI (syn), bracia Piotr i Wojciech SZANIAWSCY, Feliks KUPRZECKI [?] (zięć Brudzewskiej – por. akt 855), Jakub KOT... [?], Maruszewski, Czeczel [?] (por. Józef Czeczel [?] w akcie 858), Czajkowski, stangret i inni poddani oraz ludzie „poduczeni”. Wersja Pasterskiego: w roku poprzednim (1769), gdy bliskość granicy zmusiła prawie wszystkich do ucieczki, Brudzewska została na miejscu, przyjęła ludzi zbiegłych z zagranicy i z różnych miejsc, wykosiła jego sianożęci i rozdała lub zużyła siano, tak że po powrocie nie zastał ani źdźbła; potem wraz z Szaniawskimi i wspólnikami urządzali na niego zasadzki, wyzywali na pojedynki, nachodzili jego dwór, tak że musiał przenieść się do brata Łabęckiego [?]; i tam go najechali, pobili i chcieli zabić. Pobili też jego arendarza przy dolnym hamerze (kuźnicy), tak że arenda przez rok wakowała; pobili i zabrali przyjaciela Welkowskiego [?]. Ostatnio z szablami, pistoletami i drągami najechali jego sad, a gdy wyszedł perswadować, osaczyli go; Antoni (?) Brudzewski wybił mu ząb, przeciął czapkę i zranił w głowę, zerwał opończę i ciężko pobił. Niszczą też zboże, a nawet zwierzęta (kabany – wieprze) i bydło. Woźny generalny Michał RADZIŃSKI ze szlachtą Józefem DRZEWIECKIM [?] i Janem KURUPELSKIM [?] obejrzał wybity ząb z lewej strony, przeciętą czapkę, zakrwawioną opończę, pobite ciało i złamany [?] kij, i złożył relację (obdukcję).
Odczyty niepewne: „Sitnicy [?]” (forma jak w aktach 855–858); „usilnie [?]”, „wyperswadowany [?]”, „prędko [?]”; nazwiska „Kuprzeckiemu [?]” (w rkp. „Kuprzelkiemu”), „Kot-wik. [?]”, „Jmion [?]” (może imię Szymon), „Czeczelowi [?]” (w rkp. „Czeżelowi”), „Łabęckiego [?]”, „Welkowskiego [?]”, „Drzewieckiego [?]”, „Kurupelskiego [?]”; „przeszkadzaiącegosię [?]”, „dyskursami [?]”, „z ciągłym [?] Małżeńskim [?]” (sens niejasny), „ciął [?] … wyiciął [?]”, „Obwiadczy [?]”, „poszarpanych [?]”, „przełomany [?]”, „wziąwszy [?]”, „zakwitował [?]”, „kładnie [?]”. „Brudzewski [?]” przy najeździe na sad – w rkp. zapewne Antoni.
Łacina: cum obductione et praesentatione – „z obdukcją (oględzinami ran) i okazaniem”; et cum complicibus – „i ze wspólnikami”; innodować (innodare) – obciążyć (aresztem, pozwem); infestować – niepokoić, napastować; ad extremum hisce nupridem elapsis temporibus – „na koniec w tych niedawno minionych czasach”; annuendo affectationi – „przychylając się do żądania”; officium – urząd (tu: woźny); relatoriam actis annotari – „aby relację wpisano do akt”; kaban – wieprz.
Streszczenie
30VII 1770 Piotr Pasterski, dziedzic części Sitnicy [?], oprotestował Mariannę i Antoniego Brudzewskich, braci Piotra i Wojciecha Szaniawskich, Feliksa Kuprzeckiego [?] i innych za zabór i wykoszenie jego sianożęci w 1769 r., zasadzki, wyzwania na pojedynki, najścia na dwór, pobicie arendarza i przyjaciela, a ostatnio najazd na sad, w czasie którego wybito mu ząb, rozcięto czapkę i ciężko go pobito; woźny Michał Radziński z dwoma szlachcicami dokonał obdukcji.
Akt nr 878
Manifestacja Piotra i Agnieszki ze Skopowskich [?] Pasterskich przeciw Mariannie Brudzewskiej – o nieważność rzekomych skryptów Kazimierza Skopowskiego [?] i o zrujnowanie części wsi Sitnica [?] i rozpędzenie poddanych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 541v (skan 0544, strona lewa – dolna część) – k. 542 (skan 0544, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 541v (skan 0544, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Trzydziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
4y przede mną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Bur-
5grabstwa y Vice Regentem Groda Winnic. Compens ptr Urod.
6JP. Piotr Pasterski swym y Urod. JPani Agnieszki ze Skopowskich [?]
7Pasterskiey Małż. swoiey Jmieniem iak prędko o smierci S. P.
8W. JP. Kazimierza Skopowskiego [?] Łowczyca Bracł. podczas teraz-
9nieyszey rewolucyi dowiedziećsię mogł y de facto dowiedział
10się tak zaraz postrzegaiąc całości substancyi po tymże wyż
11wyrażonym Jmć Panu Kazimierzu Skopowskim [?] Braci Urod.
12[reklamant:] Protestts
k. 542 (skan 0544, strona prawa)
1Prottes [?] małż. na siebie Urod. Dobr y Sukcessorów onychże spadłych
2przychylaiącsię do Prawa natury quam solennissime y w Ostro-
3żności na ptko Urod. Mariannie Brudzewskiey skarży zali ma-
4nifestuie y protestuiesię, oto, Jż Jmć Obwiniona maiąc sobie
5zlecone od W. Jmć Pana Antoniego Szawłowskiego Komornika Gra-
6nicznego Halickiego w Dobrach Wsi Sitnicy [?] na Części niegdy
7S. P. W. Skopowskiego [?] ktory W. Skopowski pomienioną Część Wiel.
8Szawłowskiemu tylko był puscił aby go z procesu z W. Trzeszko-
9wskim [?] ratował y wywiodł [?] nie pomieniony Części nie oswiaiąc [?]
10tylko do Decyzyi Finalney z pomienionym Wiel. Trzesz-
11kowskim [?] a Wiel. S. P. Skopowskim ktorego W. Szawłowski z sobą do
12Konfederacyi pociągnął gdzie zginął aktualnie a Papiery wszy-
13stkie nie wiedzieć gdziesię obracaią, czyli u W. JP. Szawłowskiego
14czyli tu na Gruncie u Urod. JPani Brudzewskiey ktora iakowy-
15misi [?] przed roznemi JchMć y Ludźmi ogłaszałasię zebrana-
16mi iakoby S. P. W. Kazimierza Skopowskiego [?] Ręką podpisanemi
17ktorych iako nie było tak do insubsistentia onychże tę swoią
18Oswiadcza Ostrożność, Na ostatek y naybardziey o rozpędzenie
19Poddanych przez swoią wieczliwość [?] y wymyślne to robocizny
20to daniny to inkarcerowanie onych zabieranie onym Bydła
21nawet chudoby y onychże samych inkarcerowanie owo z goła
31swoim y Urod. Małż. y Sukcessorów swoich Jmieniem tak de
32nullitate scripti iakowe miały bydź zebrany Skrypta
33lub kontrakty ex nullo dato et accepto następione iakoteż o
34zruynowanie w niwecz często mienioney Części Dobr Sitnicy [?]
35rozpędzenie Poddanych y o inne szkody y krzywdy iterata ma-
36nifestat et protestat vice Piotr Pasterski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifestant: Piotr PASTERSKI w imieniu własnym i żony Agnieszki ze SKOPOWSKICH [?] (w aktach 855, 858 „ze Skoroposkich/Skoropowskich [?]”; tu wyraźnie „Skopowskiey/Skopowskiego”), którzy jako rodzeństwo [?] i spadkobiercy dziedziczą po Kazimierzu SKOPOWSKIM [?], łowczycu bracławskim, zmarłym podczas „teraźniejszej rewolucji”. Obżałowana: Marianna BRUDZEWSKA. Skopowski [?] oddał swoją część wsi SITNICY [?] Antoniemu SZAWŁOWSKIEMU, komornikowi granicznemu halickiemu, jedynie w tym celu, by go ten ratował w procesie z TRZESZKOWSKIM [?], i to tylko do wyroku ostatecznego; Szawłowski pociągnął Skopowskiego [?] za sobą do konfederacji (barskiej), gdzie ten zginął, a papiery zaginęły – są albo u Szawłowskiego, albo u Brudzewskiej, która chwali się jakimiś skryptami rzekomo podpisanymi przez Skopowskiego [?]; manifestant zastrzega ich nieważność. Brudzewska, zarządzająca tą częścią z polecenia Szawłowskiego, robociznami, daninami, więzieniem chłopów i zabieraniem im bydła rozpędziła poddanych, chaty jedne rozebrano, inne spalono; część zrujnowała sama, nie przemarsze wojsk (wieś nie leży przy trakcie); dawniej dochód wynosił kilkaset złotych, teraz nie ma nawet karczmy ani żadnego pożytku.
Odczyty niepewne: „Skopowskich/Skopowskiego [?]” (por. „Skoroposkich [?]” w aktach 855, 858); „posługi [?]” w nagłówku (w rkp. „pozugi”); „Prottes [?]” (w rkp. „Brottis”); „Trzeszkowskim [?]”; „wywiodł [?]”; „oswiaiąc [?]”; „iakowymisi [?]”; „wieczliwość [?]”; „Zł. Pol. [?]”. „Braci” – zapewne w znaczeniu „bracie” (Kazimierz Skopowski [?] – brat Agnieszki).
Łacina: de nullitate scripti – „o nieważność pisma (zapisu)”; quam solennissime – „jak najuroczyściej”; ad insubsistentiam – „na nieistnienie/nieważność”; funditus, penitus – „do gruntu, całkowicie”; ex nullo dato et accepto – „bez żadnego świadczenia”; iterata manifestat et protestat vice – „ponownie manifestuje i protestuje”; inkarcerowanie – więzienie; awantaż – pożytek, korzyść.
Streszczenie
30VII 1770 Piotr Pasterski w imieniu własnym i żony Agnieszki ze Skopowskich [?], spadkobierców Kazimierza Skopowskiego [?], łowczyca bracławskiego (zginął w konfederacji barskiej), zamanifestował się przeciw Mariannie Brudzewskiej o nieważność rzekomych skryptów Skopowskiego [?] na część wsi Sitnica [?] (oddanej jedynie czasowo Antoniemu Szawłowskiemu) oraz o zrujnowanie tej części, rozpędzenie poddanych, spalenie i rozebranie chat.
Akt nr 879
Protestacja Kazimierza Gniewkowskiego, wicesregenta przemyskiego, arendownego posesora wsi Zarwanica, przeciw Nagawskiemu, dyspozytorowi klucza suprunowskiego – o spasanie siana, zabór koni poddanym i pogróżki
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 542v (skan 0545, strona lewa) – k. 543 (skan 0545, strona prawa – górna połowa; reszta strony pusta, zakreślona)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 542v (skan 0545, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Trzydziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y przede
4mną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabstwa y
5Vice Regentem Grod. Winnickiego Compens ptr Urod. JPan Kazimierz
6Gniewkowski Wices Regent Przemyski Dobr Wsi Zarwanicy A-
3iąc na List iego z przestrogą y odgrozkami pospolitwie [?] odpisał
4przywodząc do Skutku oswiadczenia swoie w krotce Drugiego
5Poddanego z Szytulki [?] iadącego Syn Urod. Nagawskiego we Wsi
6Lisiowce [?] na Grobli z wozem y końmi zabrał do Supronowa ode-
7słał gdzie sam Urod. Dyspozytor na niewinność iego y Prozbę
8nie uważaiąc kozakom do Janowa iadącym w podwodę oddał
9ktorego kozacy w Drodze horrendissime zbili Zł. Trzy pieniędzy
10y Czapkę wydarli Czym ieszcze nie uspokoiony Urod. Nagaw-
11ski więcey zaborów czynić póty póki krowki nie odbierze
12oswiadczasię a dla ukrycia swoiey y Syna swego niewstrzemięźli-
13wości Videndę prott. ptko Urod. Comparentowi niby o przetrzyma-
14nie krowy w Aktach ninieyszych zapisał, zapomniawszy że
15z kim innym zaszło [?] y że ieszcze Urod. Comparent w Possessyi Wsi Zar-
16wanicy nie był, Lecz tylko W. Dziedzicowi y Ludziom Zarwanickim
17uczyniwszy krzywdę iako protta dawnieysza swiadczy W. Dziedzi-
18ca sufficientem zawsze maiąc do odpowiedzenia, Urod. zas Comparenta
19nie słusznie do Procesu inwoluie a co bardziey Ludzi Possessyi i-
20go, za Chlebem iechać przymuszonych na gosciencach zastępuie
21grabi y niewinnie uciemięża przeto modernus Compens tak ob-
22solutne [?] Poddanych swoich zabory dokładniey opisane Urod. Szy-
23płarskiego Dyspozytora swego siebie w proces inwolwowanie
24y inne poczynione krzywdy y przegrożki powtorną zanosi pro-
25testacyą Kazimierz Gniewkowski W. P.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Kazimierz GNIEWKOWSKI, wicesregent przemyski („W. P.”), arendowny posesor wsi ZARWANICY (dziedzic: Bogdan OSTROWSKI, chorąży bracławski – por. akty 830, 862). Obżałowany: NAGAWSKI, dyspozytor klucza SUPRUNOWSKIEGO (w rkp. „Supronowski/Supronów”), mieszkający we wsi SZERMETCE/SZEREMETCE [?] w starostwie winnickim. Jego bydło bez pastucha spasało siano folwarczne i chłopskie w Zarwanicy, a siano ze stogów wywoził do Szeremetki [?]; 16 sztuk bydła oddał na zimowanie na folwark zarwanicki i nie zapłacił, zostawiając jedynie mizerną krówkę „niby w zadośćuczynieniu” – według wcześniejszej protestacji Ostrowskiego z 28 III 1770 szkoda wyceniona na 16 zł. Latem 1770, objąwszy dyspozycję w Suprunowie, zabrał parę koni poddanemu zarwanickiemu Iwanowi NAKONIECZNEMU [?] i trzymał kilka dni; konie, wymęczone, oddał dopiero na list dyspozytora zarwanickiego SZYPŁARSKIEGO [?], ale w liściku z 7 VII 1770 groził dalszym zaborem i zemstą żołnierzy; jego syn zabrał na grobli we wsi LISIOWCE [?] innego poddanego z wozem i końmi, a dyspozytor oddał go w podwodę kozakom jadącym do JANOWA, którzy go w drodze okrutnie pobili i zabrali mu 3 zł i czapkę. Nagawski zapisał przeciw komparentowi protestację (videndę) o przetrzymanie krowy, choć szkody wyrządzono jeszcze przed objęciem przez niego posesji – sprawę powinien prowadzić z dziedzicem.
Łacina: in satisfactionem – „w zadośćuczynieniu”; anno praesenti – „roku bieżącego”; his formalibus – „tymi słowami”; horrendissime – „najokropniej”; videnda – protestacja do wglądu (przeciwprotestacja); sufficientem – „wystarczającego” (tu: dziedzica jako właściwą stronę); modernus comparens – „obecny komparent”; inwolwować – wciągać (w proces); podwoda – obowiązek dostarczenia wozu i koni.
Streszczenie
30VII 1770 Kazimierz Gniewkowski, wicesregent przemyski, arendarz Zarwanicy, oprotestował Nagawskiego, dyspozytora klucza suprunowskiego, za spasanie siana jego bydłem, niezapłacone zimowanie 16 sztuk bydła, zabór koni poddanemu Iwanowi Nakoniecznemu [?], zabór przez syna Nagawskiego innego chłopa z wozem (oddanego kozakom w podwodę i pobitego), pogróżki oraz niesłuszne wciąganie komparenta w proces o krowę.
Akt nr 880
Protestacja Jana Olszewskiego w imieniu Aleksandra Borzęckiego, podstolego ziemi przemyskiej (Wachnówka, Stare Mosty), gubernatora Łukasza Święckiego [?] i Macieja Żurowskiego [?] przeciw Katarzynie z Potockich Kossakowskiej [?], kasztelanowej kamieńskiej, posesorowi Sosińskiemu [?], dyspozytorom i poddanym z Kossakówki [?] i Łozowatej – o szkody w zbożach i sianach oraz pobicie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 544 (skan 0546, strona prawa; k. 543v – skan 0546, strona lewa – pusta, zakreślona) – k. 544v (skan 0547, strona lewa) – k. 545 (skan 0547, strona prawa – góra; reszta strony pusta, zakreślona)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 543v (skan 0546, strona lewa)
1[strona pusta, zakreślona]
k. 544 (skan 0546, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Trzydziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
10okrutnie zbili żebro złamali y inne wiolencye czynili zaczym
11tenże Compens o te Wiolencye Jmieniem JW. Pryncypała swego pro-
12testuiesię Jan Olszewski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Komparent: Jan OLSZEWSKI (w tekście nazwisko zapisane niewyraźnie, w podpisie „Jan Olszewski”) w imieniu Aleksandra BORZĘCKIEGO, podstolego ziemi przemyskiej, „St.” [?] (starosty?) i dziedzica dóbr WACHNÓWKI z przyległościami, oraz gubernatora tych dóbr Łukasza ŚWIĘCKIEGO [?] i szlachcica Macieja ŻURAWSKIEGO [?] ze STARYCH MOSTÓW (w rkp. formy „Żorawski/Żurowski/Zarawski”). Obżałowani: Katarzyna z Potockich KOSSAKOWSKA [?], kasztelanowa kamieńska (w rkp. „Kopałowskiey/Kossakowskiey”, w nagłówku „Kopalińskiey [?] K. K.”), dziedziczka lub dożywotnia posesorka dóbr KOSSAKÓWKI [?] (w rkp. raz „Kopałowki”, dalej „Kosakowieckie”); Sosiński [?], podsędek ziemi krzemienieckiej, posesor tych dóbr; dyspozytorzy wsi ŁOZOWATEJ (osadzonej na gruntach szczytnickich [?] czyli wachnowieckich) PUCHOWSKI i KRYNICKI; poddani: Olejnik, Owczarzyk, Wasyl Szatamaś [?] (dalej „Salamacha”), Wasyl Zwierz (Zwirz), Szkwarek, Ostap Bylka, Buraczek. Bydło poddanych łozowackich i kossakowieckich – częściowo umyślnie wypędzane, bez pastucha – od 1769 r. spasało zboża i siana w Wachnówce i Starych Mostach; wymienia szkody poszczególnych osób (np. Martyn Zachtowny [?] – 80 kopic siana; Jakub Żurawski – 7 kop jęczmienia, 4 kopy hreczki, 3 kopy prosa; wdowa Wasylkie [?] – 20 kopic siana; Ziembicki – proso i 30 kopic siana, także przez stado dworskie kossakowieckie; inni: Maciej i Kasper Żurawscy, Ilnicki [?], Olszewski, Kucharowski [?], Beratyński [?], Dobrowski, Samuel Kuczyński). Bydła zajmowane w szkodzie wykradano; żądania zadośćuczynienia we dworach łozowackim i kossakowieckim były bezskuteczne. Szkwarek ukradł Jakowowi Pieczonemu [?] co najmniej 6 wozów siana i ukrył w jamach (dwór dał tylko 15 groszy); Ostap Bylka zdjął koło z wozu i zabrał sukmanę parobkowi Iwanowi Czerniszewemu [?]. 13 VI [?] 1770 ok. 20 konnych z cepami ścigało szlachtę zganiającą bydło ze zbóż aż do Starych Mostów, Macieja Żurawskiego [?] okrutnie pobito i złamano mu żebro.
Odczyty niepewne: „P. P. [?]” w nagłówku (w rkp. „P. Ł.” lub „Ch.”); nazwisko komparenta w tekście („Obłski”) – rozstrzyga podpis; „Lewarowa [?]” (może przydomek/miejsce pochodzenia Borzęckiego); „Swięckiego [?]”; „pokrzywdzonych [?]”; „Kossakowskiey [?]” i „Kossakowki [?]” (w rkp. formy z „p”/„ł” w miejscu „ss” – długie s); „Sosińskiemu [?]”; „Szczytnickich [?]”; „Szatamasi [?]”; „Wasylkie [?]”; „Zachtowniemu [?]”; „Jlnickiemu [?]”; „Kucharowskiemu [?]”; „Beratyńskiemu [?]”; „Baranczukowi [?]”; „Jakowowi Pieczonemu [?]”; „Czerniszewego [?]”; „Junii [?]” (w rkp. „Juna/Mana”).
Łacina i terminy: pustopasz – samopas; kopa – 60 snopów; kopica – stóg siana; dzień – miara pola (dzień orki/żęcia); hreczka – gryka; zżęty – zżęty, skoszony; requizycya – wezwanie do zadośćuczynienia; pretendować – usiłować, zamierzać.
Streszczenie
30VII 1770 Jan Olszewski w imieniu Aleksandra Borzęckiego, podstolego przemyskiego (Wachnówka, Stare Mosty), oprotestował Katarzynę z Potockich Kossakowską [?], kasztelanową kamieńską, posesora Sosińskiego [?], dyspozytorów Puchowskiego i Krynickiego oraz poddanych z Kossakówki [?] i Łozowatej za wieloletnie spasanie zbóż i sian bydłem (wyliczone szkody poszczególnych mieszkańców), kradzież siana i rzeczy oraz za napad 13 VI [?] 1770, w którym pobito Macieja Żurawskiego [?] i złamano mu żebro.