Księga grodzka winnicka 1769–1770 (potoczna) · część 21 z 24
Akty 801–840
Wpisy od 25 VI 1770 do 20 VII 1770
Akt nr 801
Manifest Benedykta Sidorowicza w imieniu Józefa Urbanowskiego, skarbnika wołyńskiego, in diligentia przeciw sukcesorom Mossakowskich (Michałowskim i pannom Mossakowskim) – prezentacja sumy zastawnej 20 300 zł za wsie Rachny Lasowe, Słedzie [?] i Zwedenówkę
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 466 (skan 0468, strona prawa – dolna 1/3) – k. 466v (skan 0469, strona lewa – górne 6/7)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 466 (skan 0468, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Dwudziestego Piątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y przedemną
4Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabs. y Vice Re-
5gentem Grod. Winn. Stawiwszy się osobiście Urod. Jmć Pan Bene-
6dykt Sidorowicz imieniem y z wyrazney woli Wiell. Jozefa Urba-
8dzie y Zwedenowka w Wdztwie Bracł. a Powiecie Winn. leżących
9Dziedzica uroczyście w pilności onego swiadczy y manifestuie się
10w niżey opisany sposob y owo: Jż Wiell. Urbanowski Skarbnik
11Wołyns. odyskuiąc Dobra swoie Dziedziczne wyżey wyra-
12[reklamant:] żone Wsie
k. 466v (skan 0469, strona lewa)
1żone Wsie Rachny Lasowe, Słedzie y Zwedenowkę Summę Dwa-
2dziescia Tysięcy Złł. Polskich zawodkującym [?] Kontraktem zastawnym mię-
3dzy niegdy JO Xięciem Jgnacym Jozefem Lubomirskim Podstol. W. X. Litt.
4Dobr Rzeczonych pod ten czas Dziedzicem z iedney a Wiell. Michałem y
5Dominiką Mossakowskiemi Podstol. Bracł. Mlli. z Drugiey Strony Ro-
6ku Tysiąc Siedmset Czterdziestego Dziewiątego Dnia Dwudziestego Dzie-
7wiątego Maia w Dąbrowy o przerzeczone Dobra spisanym y zawartym
8w Czwartek zaś na zautrz po Swięcie Nayswiętszey Panny Maryi
9Roku tegoż Aktami Grodu nowego Miasta Korczyn roborowanym
10a Roku także tegoż Dnia Dwudziestego Sierpnia w Grodzie tutey-
11szym Oblatowanym na tychże Dobrach Rachny, Słedzie y Zwe-
12denowka lokowaną y ubespieczoną oraz za reparacyą rzeczo-
13nym Kontraktem oznaczoną Złł. Poll. Trzysta po smierci nie-
14gdy Wiell. Michała y Dominiki Mossakowskich Podstol. Bracł.
15Mlli. Sukcessorom onych należącą po wyszłym ostatnim Trigennium
16praevia avisatione ad nexum Contractus uprzedzaiąc Termin to
17iest sam Dzień Swiętego Jana Chrzciciela, Kontraktem naznaczony
18dla uszanowania uroczystości w Wigilią tegoż Swięta do Rąk y za kwi-
19tem Sukcessorow niegdy Wiell. Mossakowskich Podstol. Bracł. lub o-
20nych Specyalnego Plenipotenta zupełnie, istotnie y realnie oddać
21y wyliczyć chciał y był gotow. Aże ci Sukcessorowie to Wiell. Anto-
22ni y Anna z Mossakowskich Michałowscy Stolnikowie Krakowscy Mlli.
23tudzież Katarzyna y Aniela w Panienskim stanie zostaiące Mossakowskie Pod-
24stolanki Bracł. w Opiece Wiell. Stolnikow Krakows. Mlli. będące ani
25sami przez Siebie ani przez Specyalnego Plenipotenta Swego do podnie-
26sienia y odebrania wyżey wyrażoney Summy wraz z Reparacyą rzeczo-
27ney Dwadzieścia Tysięcy Trzysta Złł. Poll. wynoszący nie stawili się
28y żadney osobie wiadomości nie dali, tedy Urod. Stawiący się pomienioną
29Summę prezentowawszy in Sequestro Officij Sui do wolnego onym za
30poprzedzaiącym dostatecznym Kwitem wyręczenia złożył był y zostawił.
31Lecz gdy y na Dniu Dzisieyszym to iest na zautrz po Swięcie Swiętego
32Jana Chrzciciela tychże Wiell. Sukcessorow choć aż do zachodu Słonca
33oczekiwanych do podniesienia przerzeczoney Summy niebyło y niema,
34Urząd zaś ninieyszy dla niebespieczenstwa od Haydamakow w bliskości gras-
35suiących y rewolucyi Kraiowey dłużey in Sequestro Sui trzymać oney nie-
36chciał, przeto Wiell. Urbanowski Skarbny Wołyns. też samą Summę Dwa-
37dzieścia Tysięcy Trzysta Złł. Poll. do Siebie wyręczyć został przymu-
38szony. Jakoż Urod. Manifestant Jmieniem Wiell. Pryncypała swego uprosiwszy U-
39rzędu o przypieczętowanie Pieczęcią Grodz. miesca tego, onę przypieczęto-
40waną wyręczał y z wyręczoney Urząd zaaresztował, oświadczaiąc iż ka-
41żdego czasu bez naruszenia Pieczęci Grodzkiey Wiell. Skarbny Wołyn-
42ski komu należy oddać iest gotow. Gdy tedy Wiell. Stawiącego się Pryn-
43cypał uczynił to wszystko co pod nie bytność Strony uczynić z Prawa nale-
44żało, Urod. Komparent imieniem y w pilności onego manifestuie się,
45iż się do Possessyi Dobr wyżey wyrażonych Prawnie brać będzie. Be-
46nedykt Sidorowicz. [mpp.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifest Benedykta SIDOROWICZA, plenipotenta Józefa URBANOWSKIEGO, skarbnika wołyńskiego, dziedzica wsi RACHNY LASOWE, SŁEDZIE [?] i ZWEDENÓWKA (woj. bracławskie, pow. winnicki) – dalszy ciąg sprawy z aktu 787. Urbanowski odkupuje (wykupuje z zastawu) swoje wsie: suma 20 000 zł pol. była ulokowana kontraktem zastawnym zawartym 29 V 1749 w DĄBROWIE (w rkp. „w Dąbrowy”) między ks. Ignacym Józefem LUBOMIRSKIM, podstolim wielkim litewskim, ówczesnym dziedzicem tych dóbr, a Michałem i Dominiką MOSSAKOWSKIMI, podstolimi bracławskimi; kontrakt roborowano w grodzie Nowego Miasta KORCZYNA w czwartek nazajutrz po święcie NMP 1749 (najpewniej 3 VII 1749 – nazajutrz po Nawiedzeniu, które w 1749 r. przypadło w środę; święto w rkp. nie nazwane) i oblatowano w grodzie winnickim 20 VIII 1749; do tego 300 zł na reparację – razem 20 300 zł. Po wyjściu ostatniego trzylecia (trigennium), po uprzednim wypowiedzeniu, Urbanowski chciał wypłacić sumę w wigilię św. Jana Chrzciciela (23 VI 1770; termin kontraktowy to 24 VI, przesunięty dla uszanowania święta) sukcesorom Mossakowskich: Antoniemu i Annie z Mossakowskich MICHAŁOWSKIM, stolnikom krakowskim, oraz pannom Katarzynie i Anieli MOSSAKOWSKIM, podstolankom bracławskim, będącym pod opieką Michałowskich. Ponieważ się nie stawili, pieniądze złożono w depozycie urzędu (in sequestro officii). Gdy także 25 VI (nazajutrz po św. Janie) do zachodu słońca nikt się nie zgłosił, a urząd z powodu niebezpieczeństwa od hajdamaków grasujących w pobliżu i „rewolucji krajowej” nie chciał dłużej trzymać pieniędzy, Urbanowski musiał je odebrać; za zgodą urzędu miejsce (worek / skrzynkę) zapieczętowano pieczęcią grodzką, a suma pozostaje pod aresztem urzędu – do wydania uprawnionym bez naruszenia pieczęci. Komparent zapowiada, że Urbanowski prawnie obejmie posesję tych dóbr.
Tytuł Michałowskich: tu wyraźnie „Stolnikowie Krakowscy” (dwukrotnie) – rozstrzyga „Stoln. Krakows. [?]” z aktu 787 (do poprawy przy CALOSC).
Odczyty niepewne: „zawodkującym [?]” (może „zawodzącym”, zapewne zniekształcone „zawartym”/„w odkupującym” – sens: kontraktem zastawnym), „Słedzie” (nazwa wsi – por. akt 787, tu zapisana wyraźnie „Sledzie / Słedzie”), „onę [?]” (sumę), nota marginalna pionowa częściowo nieczytelna.
Łacina: in diligentia Sui – „w swojej pilności (staranności)”, tj. dla zachowania terminu; cum Praesentatione Summae – „z okazaniem (złożeniem) sumy”; praevia avisatione ad nexum Contractus – „po uprzednim wypowiedzeniu zgodnie z więzią (treścią) kontraktu”; Trigennium – „trzylecie”; in Sequestro Officii Sui – „w depozycie swojego urzędu”.
Streszczenie
25VI 1770 Benedykt Sidorowicz w imieniu Józefa Urbanowskiego, skarbnika wołyńskiego, zamanifestował, że jego mocodawca, wykupując wsie Rachny Lasowe, Słedzie [?] i Zwedenówkę (pow. winnicki), zastawione kontraktem z 29 V 1749 (Dąbrowa; roborowany w Nowym Mieście Korczynie, oblatowany w Winnicy 20 VIII 1749) przez ks. Ignacego Józefa Lubomirskiego, podstolego wielkiego litewskiego, Michałowi i Dominice Mossakowskim, podstolim bracławskim, chciał w wigilię św. Jana 1770 wypłacić sumę zastawną 20 000 zł wraz z 300 zł na reparacje ich sukcesorom – Antoniemu i Annie z Mossakowskich Michałowskim, stolnikom krakowskim, oraz pannom Katarzynie i Anieli Mossakowskim. Wobec ich niestawiennictwa złożył pieniądze w depozycie grodu; ponieważ i 25 VI nikt się nie zgłosił, a gród z obawy przed hajdamakami nie chciał przechowywać sumy, Urbanowski odebrał ją zapieczętowaną pieczęcią grodzką i pod aresztem urzędu, gotów wydać ją uprawnionym; zapowiedział objęcie posesji tych dóbr.
Akt nr 802
Manifest Onufrego Moskwickiego w imieniu Ignacego Młodeckiego, wojskiego nowogrodzkiego [?], in diligentia przeciw Antoniemu Dłużewskiemu [?], wojskiemu krasnostawskiemu – o krzywdy przy dzierżawie (arendzie) dóbr Rososze i Popudnia (klucz bosowski)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 466v (skan 0469, strona lewa – dół) – k. 470 (skan 0472, strona prawa – górna 1/4)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 466v (skan 0469, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Dwudziestego Piątego Dnia.
3[reklamant:] Przed Urzędem
k. 467 (skan 0469, strona prawa)
1Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y przedemną
2Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabs. y Vice Regen-
3tem Grod. Winn. Osobiście się stawiąc Urod. Jmć Pan Onufry Mo-
4skwicki z zlecenia y wyrazney woli Wiell. Jmć Pana Jgnacego
5Młodeckiego Woyskiego Nowogr. [?] Dobr Wsiow Rososza y Po-
6pudni w Wdztwie Bracł. a powiecie Winn. leżących Arę-
40w Kontraktach Punktow opisanie y uciążliwe Jnwenta-
41rzow wyciągnienie, oraz Suchey Raty na Poddaństwo
42narzucenie, ktore w czasie teraznieyszym zniszczone, z Chu-
43doby wyzute, y ze wszystkiego ogołocone. Jeśliby z wyż wy-
44rażonych przyczyn w czasie poznieyszym rozeyść się mia-
45ło, azeby Wiell. Mandant tak D[…]spowi [?] iak[o] […] odpowiedzi
46za rozeyście się onego niep[odpadał] […] […]u przed A-
47[reklamant:] ktami
k. 470 (skan 0472, strona prawa)
1ktami Ninieyszemi oświadczaiąc pilność y powtornie naprze-
2ciwko temuż Wiell. Woyskiemu Krasnostaws. o tak znaczną
3Krzywdę Wiell. Pryncypała Swego trud Stratę y Expensa, tudzież
4o oczewistą Redukcyę, podstęp y Eluzyę, nie mniey Prowizyą od
5Akta wzięcia Summy zaległą y należącą iak nayuroczyściey
6Jmieniem tegoż Wiell. Pryncypała manifestuiąc się, oto wszyst-
7ko prawnie upomnieć się nie zaniedbać w każdym Sądzie y Urzę-
8dzie Onego ofiaruie z wolnym tego Manifestu przez Jnny ie-
9śli potrzeba będzie poprawieniem. Onufry z Moskwicza Mo-
10skwicki. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Obszerny manifest Onufrego z Moskwicza MOSKWICKIEGO (wcześniej m.in. namiestnik burgrabstwa winnickiego), plenipotenta Ignacego MŁODECKIEGO, wojskiego „Nowogr.” [?] (skrót niepewny – może nowogrodzkiego), arendownego posesora (dzierżawcy) i „juryskwezytora” (nabywcy prawa) dóbr ROSOSZE (klucz LIPOWIECKI) i POPUDNIA (klucz BOSOWSKI) w woj. bracławskim, pow. winnickim, przeciw Antoniemu DŁUŻEWSKIEMU [?], wojskiemu krasnostawskiemu, zastawnemu posesorowi i „jurysdatorowi” (dającemu prawo) tych dóbr. Młodecki miał w skarbie Dłużewskiego znaczną sumę i pretensje z wcześniejszej dzierżawy Rososzy; wielokrotnie jeździł po nie „do Polski”; Dłużewski zobowiązał go, by na 1 III 1770 przyjechał na Ukrainę, gdzie po znalezieniu kontrahenta na dobra miał oddać sumę. Młodecki przyjechał (kilkadziesiąt mil), lecz Dłużewski zwlekał do 19 V 1770 i – po upływie czasu wiosennego siewu – nakłonił go do trzyletniej dzierżawy najpierw Rososzy, potem Popudni (oba kontrakty z 19 V 1770; posesja liczona od Śródpościa, tj. 20 III 1770).
Zarzuty: w kontrakcie na Rososze obciążył dzierżawcę wybraniem od zniszczonej gromady rososkiej 2175 zł 10 gr (w trzech ratach po 725 zł 3 gr i 1 szelągu) tytułem strat z czasu „buntów chłopskich” 1768 (koliszczyzna) i szkód gromady; wpisał chłopom wyższe powinności (pieszych jako jednosprzężnych itd.); wliczył dziesięcinę z 93 pni pszczół po 6 zł (pasieki w okolicy w tym roku padły); narzucił bezużyteczny staw dworski (odliczając sobie 300 zł na trzylecie); kazał oddać 220 korcy owsa, których dyspozytor Wojciech DUNIN [?] z ramienia Dłużewskiego, zawarłszy w 1769 r. z „niewiernym” (Żydem) Josiem [?], obywatelem lipowieckim, podrad (kontrakt) na 300 korcy, nie dostarczył do magazynu wojska rosyjskiego w NIEMIROWIE. W Popudni zastał tylko dewastację; dochód okazał się o połowę mniejszy; arendę karczemną (1500 zł) narzuconą mieszczanom BOSOWSKIM, podległym posesorowi PIĄTKOWSKIEMU [?], nikt nie przyjął – arenda wakowała 20 III – 10 VI, potem wydzierżawiona arendarzowi Lejbuntkowi [?] za 1100 zł (strata 675 zł); brak bonifikacji za remont dworu, stajni, szop, chlewów, obór i browaru (spalonego z winy arendarza – odszkodowanie wziął rewizor dóbr Rzewuskich, dziedziców klucza bosowskiego, p. CZERNIEGIEWICZ [?]); zakaz wolnego pędzenia gorzałki, warzenia piwa, braży, podwód; tylko 2 fury drewna tygodniowo; brak wynagrodzenia dyspozytora za dwa lata (160 zł). W nocy po wprowadzeniu inwentarza zbiegło na słobodę 11 gospodarzy (2 parowych, 5 jednosprzężnych, 4 pieszych) – strata 211 zł 28 gr rocznie; Dłużewski zabronił obciążać osadzanych słobodzian. Gromada popudniańska (dokument z 20 V 1770) groziła rozejściem, więc dzierżawca obniżył powinności ryczałtem (strata m.in. 9 zł na parowym, 6 zł 26 gr na jednosprzężnym, 3 zł 12 gr na pieszym, 8 i 4 zł na szlachcie). Manifestant zastrzega, by w razie rozejścia się poddanych nie odpowiadał za to, i zapowiada dochodzenie krzywd, prowizji od zaległej sumy itd.
Odczyty niepewne: „Nowogr. [?]” (tytuł Młodeckiego; w tytule marginalnym „W. N. [?]”), „Dłużewskiemu [?]”, „mitiorowemi [?]”, „osychał [?]”, „Chartakow [?]” (może „chatnikow” – chłopi bez sprzężaju), „Starzynie [?]”, „Laesyą [?]”, „Czerniegiewicz [?]”, „Chor. W. W. X. Litt. [?]” (tytuł Rzewuskich), „Piątkowskiego [?]”, „Lejbuntkiem [?]”, „Dunin [?]”, „Josiem [?]”, „otrzegł [?]”, „exagowany [?]”, „załączegosię [?]”; ostatnie wiersze k. 469v częściowo zniszczone (ubytek papieru) – […]. Pionowe noty kolacjonowania na marginesach nieodczytane w całości.
Łacina i terminy: in Diligentia – „dla zachowania pilności (terminu)”; pro Prima Martii Anni Praesentis – „na 1 marca roku bieżącego”; sub honore et conscientia bona fide – „pod honorem i sumieniem, w dobrej wierze”; per forza – „siłą, koniecznie”; post collectionem Segetum – „po zebraniu zbiorów”; a Vigesima Martii ad Decimam Junii – „od 20 marca do 10 czerwca”; de nova radice – „od nowa, od podstaw”; Triennium – „trzylecie”; Laesio – „pokrzywdzenie”; Eluzya – „wykręt”; juryskwezytor / jurysdator – nabywca prawa / dający prawo (tu dzierżawca i wydzierżawiający); Śródpoście – środa w połowie Wielkiego Postu (1770: 21 III; w rkp. utożsamione z 20 III); parowy / poiedynkowy / pieszy – chłop z parą wołów / z jednym zwierzęciem / bez sprzężaju; brażka – wywar gorzelniany na paszę; słoboda – nowa osada zwolniona czasowo z powinności; zhurtować – obniżyć ryczałtem.
Streszczenie
25VI 1770 Onufry Moskwicki w imieniu Ignacego Młodeckiego, wojskiego nowogrodzkiego [?], dzierżawcy dóbr Rososze (klucz lipowiecki) i Popudnia (klucz bosowski), zamanifestował przeciw Antoniemu Dłużewskiemu [?], wojskiemu krasnostawskiemu, zastawnemu posesorowi tych dóbr: Dłużewski, winien Młodeckiemu znaczną sumę, ściągnął go na Ukrainę obietnicą spłaty, przetrzymał do 19 V 1770 i zamiast pieniędzy nakłonił do trzyletniej dzierżawy obu wsi na krzywdzących warunkach – z obciążeniem dawnymi długami zniszczonej gromady (2175 zł z czasu koliszczyzny), zawyżonym inwentarzem powinności, nieoddanym owsem dla magazynu rosyjskiego w Niemirowie, nieprzyjętą arendą karczemną, bez bonifikacji za budynki, bez wolnego propinacji i drewna. Po objęciu dzierżawy zbiegło 11 gospodarzy, gromada popudniańska groziła rozejściem, więc dzierżawca musiał obniżyć powinności. Manifestant zastrzega się od odpowiedzialności za ewentualne rozejście się poddanych i zapowiada dochodzenie strat, kosztów i prowizji od zaległej sumy.
Akt nr 803
Protestacja ks. Łukasza Wolińskiego OP w imieniu przeora ks. Wojciecha Szybińskiego i konwentu dominikanów w Murafie przeciw Platerowi, wojewodzie mścisławskiemu, dziedzicowi Daszowa, jego rewizorowi Skrockiemu [?], gubernatorowi Wolskiemu, kozakom, szlachcie gracjalistom i arendarzowi daszowskiemu Lejzorowi – o zabór wódki i pieniędzy oraz uwięzienie faktorów klasztornych
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 470 (skan 0472, strona prawa – dolne 3/4) – k. 470v (skan 0473, strona lewa – górna 1/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 470 (skan 0472, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Dwudziestego Piątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y przedemną
4Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabs. y Vice Re-
5gentem Grod. Winn. Comparens Pers. Przewielebny w Bogu Jmć
6Xiądz Łukasz Woliński Ordinis Praedicatorum nne Prze-
7wiell. Jmć Xiędza Woyciecha Szybińskiego Przeora et totius
8Communitatis Conventus Morachviensis na przeciwko Wiell. Jmć Pa-
9nu Platerowi Wojewodzie Mscisławs. Dobr Miasta Daszowa
12want żądaiąc tak listownie iako też ustnie Przewielebnym
13Załącym się calumniose nieprzyzwoite akcye y Konniwencye
14z Żydami. Przeto ote y inne pretensye w czasie Jnkwizycy-
15ami dowieść się maiące żali manifestuie y protestuie się Suo
16et quorum supra nomine. Promittendo hanc Sui honoris et Con-
17ventus injuriam Jure vindicaturos. X. Łukasz Woliński O.
18P. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Protestacja ks. Łukasza WOLIŃSKIEGO, dominikanina (Ordinis Praedicatorum), w imieniu przeora ks. Wojciecha SZYBIŃSKIEGO i całego konwentu dominikańskiego w MURAFIE (w rkp. „Conventus Morachviensis”, „Przeor Morachwiński”; identyfikacja potwierdzona aktem 819 – „Konwent Murachwiański”). Przeor wysłał żydowskich faktorów klasztoru, Jankiela ICKOWICZA i Icka MOSZKOWICZA, obywateli morachwińskich, z pieniędzmi po wódkę dla klasztoru; zakontraktowali u arendarza TROŚCIANIECKIEGO 130 wiader wódki „trzeciej próby” (wiadro po 16 kwart miary królewskiej). Ponieważ wódka stała w DASZOWIE, faktorzy z parobkiem klasztornym Stefanem pojechali tam; po napełnieniu beczek, milę za miastem, napadli ich zbrojnie arendarz daszowski Lejzor, jego wspólnik Joś, szlachta gracjaliści i kozacy – pobili, obdarli, zabrali 130 wiader (wódkę z zatkami [?]) i 74 czerwone złote w „złocie ważnym obrączkowym” [?], a faktorów i parobka uwięzili. Prośby przeora (ustnie i listownie) do rewizora SKROCKIEGO [?] i gubernatora WOLSKIEGO o satysfakcję nie odniosły skutku; przeciwnie, rządcy daszowscy oszczercze zarzucili zakonnikom nieprzyzwoite konszachty z Żydami. Dziedzic Daszowa: PLATER, wojewoda mścisławski (Konstanty Ludwik Plater – identyfikacja nie z rkp.).
Odczyty niepewne: „Żurownickiemu [?]” i „Skrockiemu [?]” (w tym samym wierszu: „WW. Żurownickiemu [?] Mlłm Skrockiemu [?] Rewizorowi” – możliwe, że chodzi o jedną osobę: „Skrockiemu” z tytułem; zapis niejasny), „zatki [?]”, „obrączkowym” (zapewne dukaty „z obrączką” – rodzaj monety), „honor Religiosis reservant [?]”. Pionowa nota kolacjonowania na marginesie nieodczytana w całości.
Łacina: Comparens Personaliter – „stawiwszy się osobiście”; Ordinis Praedicatorum – „zakonu kaznodziejskiego (dominikanów)”; totius Communitatis Conventus – „całej wspólnoty konwentu”; hostiliter – „po nieprzyjacielsku”; calumniose – „oszczerczo”; Suo et quorum supra nomine – „w imieniu swoim i tych, o których wyżej”; Promittendo hanc Sui honoris et Conventus injuriam Jure vindicaturos – „obiecując, że tę krzywdę swojej czci i konwentu będą dochodzić prawem”.
Streszczenie
25VI 1770 ks. Łukasz Woliński OP w imieniu przeora ks. Wojciecha Szybińskiego i konwentu dominikanów w Murafie zaprotestował przeciw Platerowi, wojewodzie mścisławskiemu, dziedzicowi Daszowa, jego rewizorowi Skrockiemu [?] i gubernatorowi Wolskiemu, kozakom, szlachcie gracjalistom oraz arendarzowi daszowskiemu Lejzorowi i jego wspólnikowi Josiowi: faktorzy klasztorni Jankiel Ickowicz i Icek Moszkowicz z parobkiem Stefanem, wiozący z Daszowa 130 wiader wódki kupionej u arendarza trościanieckiego, zostali milę za miastem napadnięci, pobici, obrabowani z wódki i 74 czerwonych złotych i uwięzieni; rządcy daszowscy odmówili satysfakcji i oczernili zakonników. Konwent zapowiada dochodzenie krzywdy prawem.
Akt nr 804
Protestacja Stanisława Kostki Bielskiego, miecznika czernihowskiego, i żony Franciszki z Kordzińskich [?] przeciw Michałowi i Tekli Janiszewskim, skarbnikom mozyrskim – o rozkopanie kopców i wypasienie siana i zbóż lulinieckich i rajkowieckich; prezentacja 107 zagnanych wołów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data25 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 470v (skan 0473, strona lewa – dolne 2/3) – k. 471 (skan 0473, strona prawa – górna 1/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 470v (skan 0473, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Dwudziestego Piątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y prze-
17w sobie opiewaią, nieuważaiąc ani na granice y wyrazne
18Kopce Grunta Lulinieckie y Raykowieckie od Gruntow Le-
19mieszowskich y Jnnych oddzielaiące y używanie z dawien
20dawnych spokoyne poważyli się na Grunta y Sianożęci Lu-
21linieckie y Raykowieckie spokoynie zawsze używane Wo-
22ły zgonami spędzić y spędzonemi Sianożęci więcey iak na
23Dwa Tysiące Kosarzow wypaść, wybić y wytratować, ta-
24dzież Zboża Lulinieckie y Raykowieckie Jarzynne wniwecz
25obrocić, resztę zaś Sianożęci komuś zaprzedawszy (so w cza-
26sie Prawa Chiba Jnkwizycye odkryią) tykami poznaczyć
27[reklamant:] y pozatykać
k. 471 (skan 0473, strona prawa)
1y pozatykać, y tak y na kopicę Siana Wiell. Protestantom Siano-
2żęci Onych własney niezostawić, nadto na Wieś Raykowce Ludzi
3Zbroynych nasyłać, strzelać Ludzi Protestantow bić y wieś na-
4wet samą Raykowce spalić oswiadczać się. O ktore tak użż-
5kie przez wypasienie y wytratowanie Sianożęci y Zboż Lulinie-
6ckich y Raykowieckich skrzywdzenie Wiell. Prott. Swym y
7Wiell. Małżonki swoiey imieniem pko wyżey Obżałł. powtor-
8nie iako nayuroczyściey protestowawszy się, Wołow Sto Siedm
9zgonnych ktoremi Sianożęci y Zboża Lulinieckie y Raykowie-
10ckie wypasione y wytratowane zostały z Szkody y włas-
11nych Lulinieckich gruntow zaiętych przed Urzędem y Akta-
12mi ninieyszemi prezentował, tudzież Haydaia przy nich bę-
13dącego roboczego Marcina y prezentowawszy in Sequestro Offi-
14cij Sui do wolnego komuby należało wyręczenia zostawił. Hay-
15daia wyżey wyrażonego Marcina Urząd wolnego puścił, Wołow
16zaś Sto Siedm ad Sequestrum Sui przyiął. W czym wszystkim
17Wiell. Prott. iterum protestuie się. Stan. Kostka Kaz. Fr. Biel-
18ski Miecz. Czerniechows.
Objaśnienia i tłumaczenia
Protestacja Stanisława Kostki BIELSKIEGO, miecznika czernihowskiego, dożywotniego posesora dóbr LULIŃCE i RAJKOWCE, w imieniu własnym i żony Franciszki z KORDZIŃSKICH [?] (1° v. KRECHOWIECKIEJ), przeciw Michałowi i Tekli (1° v. GALLICZOWEJ, 2° v.) JANISZEWSKIM, skarbnikom mozyrskim (dziedzicom/posesorom LEMIESZÓWKI – por. akty 711–713, 735, 768–769, 790, 797). Janiszewscy, mimo dawnych tranzakcji i wyraźnych kopców oddzielających grunty lulinieckie i rajkowieckie od lemieszowskich, spędzili woły na łąki i zasiewy Bielskich, wypasając siano na ponad 2000 kosarzy (tj. łąki wymagające tylu kosiarzy) i niszcząc zboża jare; resztę łąk komuś sprzedali i oznaczyli tykami (żerdziami), nie zostawiając Bielskim ani kopicy siana; grozili najazdem zbrojnych ludzi, strzelaniem i spaleniem wsi Rajkowce. Bielski przedstawił w grodzie 107 wołów zajętych na szkodzie, wraz z hajdajem (pastuchem wołów) Marcinem; urząd pastucha wypuścił, a woły przyjął w sekwestr.
Łacina: cum praesentatione Boum – „z okazaniem wołów”; in Sequestro Officii Sui – „w depozycie swojego urzędu”; ad Sequestrum Sui – „do swojego sekwestru”; iterum – „ponownie”.
Streszczenie
25VI 1770 Stanisław Kostka Bielski, miecznik czernihowski, dożywotni posesor Lulińców i Rajkowiec, w imieniu własnym i żony Franciszki z Kordzińskich [?] zaprotestował przeciw Michałowi i Tekli Janiszewskim, skarbnikom mozyrskim: wbrew kopcom granicznym spędzili oni woły na łąki i zboża lulinieckie i rajkowieckie, wypasając siano na ponad 2000 kosarzy, zniszczyli zboża jare, sprzedali resztę łąk i grozili spaleniem Rajkowiec. Bielski przedstawił 107 wołów zajętych na szkodzie wraz z pastuchem Marcinem; gród pastucha zwolnił, woły przyjął w sekwestr.
Akt nr 805
Wpis niewprowadzony – nagłówek manifestu Stuchowskiego [?] in diligentia o dopełnionej posesji (bez numeru marginalnego i bez tekstu)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[25 VI 1770], Winnica
Karty / skanyk. 471 (skan 0473, strona prawa – środek; dalej strona pusta, przekreślona zawijasem „Z”) – k. 471v (skan 0474, strona lewa – pusta, przekreślona)
Językłac., pol.
Transkrypcja
k. 471 (skan 0473, strona prawa)
1[pozostała część strony pusta, przekreślona dużym zawijasem w kształcie litery „Z”]
k. 471v (skan 0474, strona lewa)
1[górne 3/4 strony puste, przekreślone dużym zawijasem w kształcie litery „Z”; niżej zaczyna się wpis nr 789]
Objaśnienia i tłumaczenia
Sam nagłówek (tytuł marginalny) wpisu, którego tekstu nie wprowadzono do księgi: miejsce pozostawione na manifest pozostało puste i zostało przekreślone zawijasem. Nagłówek nie ma numeru marginalnego (następny wpis nosi nr 789); w opracowaniu numerowany kolejno jak inne wpisy niewprowadzone (por. 756, 758, 766, 770, 786).
Odczyty niepewne: „Stuchowskiego [?]” (może „Stachowskiego”), „P. T. [?]” (skrót przed „in Diligentia”, nieczytelny). Łacina: Manifestatio … in Diligentia de expleta Possessione – „manifest … dla zachowania pilności o dopełnionej (4-tygodniowej) posesji”.
Streszczenie
Nagłówek manifestu Stuchowskiego [?] in diligentia o dopełnionej posesji (zapewne 25 VI 1770); tekstu do księgi nie wpisano – miejsce puste, przekreślone.
Akt nr 806
Oświadczenie Stefana Grabowskiego w imieniu Gabriela hr. Krasickiego, starościca korytnickiego, dożywotniego posesora wsi Łużna [?] – stawienie i otaksowanie przez woźnego stadniny Antoniego Woytkowskiego, byłego dyspozytora, który nie złożył rachunków
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 471v (skan 0474, strona lewa – dolna 1/4) – k. 472 (skan 0474, strona prawa – górne 2/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 471v (skan 0474, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Dwudziestego Osmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y Przede-
4mną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabs. y
5Vice Regentem Grod. Winn. Osobiście stawiąc przed Akta-
6mi Ninieyszemi Ur. Jmć Pan Stefan Grabowski z wyrazney woli
3ktorego Ja Urząd zezwoliwszy prosbie przydałem Woźnego Gnłła
4Wdztwa Bracł. y Jnn. Opatr. Jana Łamarowskiego [?] do otaxowa-
5nia tey że Stadniny, ktory przydany w przytomności Urodz. Jch-
6mciow Panow Łazarza Sakiewicza [?] y Wawrzyna Zaborskiego
7Klacz Gniadą z Regestru Lat niemaiącą ze Źrzebięciem takim-
8że za Złł. Poll. Trzydzieści Dwa, Klacz Bułaną także Re-
9gestru Lat niemaiącą ze Źrzebięciem Kasztanowatym itidem
10za Złł. Poll. Trzydzieści Dwa, Klacz Kasztanowatą Lat
11Siedm maiącą ze Źrzebięciem takimże za Złł. Poll. Czterdzie-
12ście, Źrzebicę Gniadą Lat Trzy maiącą za Złł. Poll. Trzy-
13dzieści Dwa, Źrzebię z Kara Gniadego Lat Cztery maiącego
14także za Złł. Poll. Trzydzieści Dwa, Źrzebicę Wilczatą Lat
15Dwie maiącą za Złł. Poll. Czterdzieście otaxował, a po Otaxo-
16waniu tenże Woźny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy
17się przedemną Urzędem prawdziwey Taxy swoiey u-
18czynił y zeznał Rell. Compns pisać nieumieiący znakiem
19Krzyża S. podpisuie się Stefan Grabowski. + Woźny
20nieumieiący pisać Krzyż S. kładnie Jan Łamarowski [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Stefan GRABOWSKI (niepiśmienny), w imieniu Gabriela hr. KRASICKIEGO, starościca korytnickiego (w tytule marginalnym „S. K.”), dożywotniego posesora wsi ŁUŻNA [?] (w rkp. „Wsi Łużney”, „Wieś Łużne”, „Wsi Łużny”; woj. bracławskie, pow. winnicki), oświadczył, że Antoni WOYTKOWSKI, przez sześć lat zarządzający (dyspozytor) wsią, nie złożył rachunków z dochodów i nie daje znaku życia; aby pozostawiony na gruncie inwentarz (chudoba) nie przepadł w czasie publicznych niepokojów, Grabowski stawił go w grodzie i poprosił o woźnego do otaksowania stadniny Woytkowskiego. Woźny generalny województwa bracławskiego Jan ŁAMAROWSKI [?] (niepiśmienny), w obecności szlachty Łazarza SAKIEWICZA [?] i Wawrzyńca ZABORSKIEGO, otaksował: klacz gniadą (wieku nieznanego) ze źrebięciem – 32 zł; klacz bułaną (wieku nieznanego) ze źrebięciem kasztanowatym – 32 zł; klacz kasztanowatą 7-letnią ze źrebięciem – 40 zł; źrebicę gniadą 3-letnią – 32 zł; źrebię kare-gniade 4-letnie – 32 zł; źrebicę wilczatą 2-letnią – 40 zł (razem 208 zł).
Odczyty niepewne: „Łużna [?]” (nazwa wsi; formy w rkp. „Łużney”, „Łużne”, „Łużny”), „Łamarowski [?]” (może „Lamarowski”), „Sakiewicza [?]”. „z Regestru Lat niemaiąca” – zapewne: bez podanego wieku. Data dzienna: 28 VI 1770 (w nagłówku „Dwudziestego Osmego”).
Łacina: ex parte – „ze strony”; itidem – „tak samo”; Relatio – „relacja”; Comparens – „stawający”.
Streszczenie
28VI 1770 Stefan Grabowski w imieniu Gabriela hr. Krasickiego, starościca korytnickiego, dożywotniego posesora wsi Łużna [?] (pow. winnicki), oświadczył, że były dyspozytor Antoni Woytkowski od sześciu lat nie złożył rachunków i nie odzywa się; dla zabezpieczenia jego stadniny pozostawionej we wsi stawił ją w grodzie, a woźny Jan Łamarowski [?] w obecności szlachty otaksował sześć klaczy i źrebiąt na łącznie 208 zł.
Akt nr 807
Manifest Jana Boniakiewicza, ekonoma starostwa bracławskiego, w imieniu Michała Jełowickiego, starosty bracławskiego, in diligentia o niemożności płacenia kwarty ze starostwa bracławskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 472 (skan 0474, strona prawa – dolne 3/5) – k. 472v (skan 0475, strona lewa – górna 1/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 472 (skan 0474, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Dwudziestego Osmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y przede-
4mną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgrabs. y
5Vice Regentem Grod. Winn. Stawiwszy się osobiście Ur.
6Jmć Jan Boniakiewicz Dobr Starostwa Bracł. Ekonom
7Jmieniem y z wyraznego zlecenia JWiell. Michała Jełowickiego Sty
8Bracł. Pana Swego ubespieczaiąc wszelką całość onego uroczy-
9ście w pilności przychylaiąc się do manifestu w Roku przeszłym
10przez Szlachtę y Mieszczan zaniesionego swiadczy y manife-
11stuie się w niżey opisany Sposob y oto: Jż luboć JWiell. Jeło-
12wicki Sta Bracł. Prawu względem płacenia Kwart z Starostw
13y iakim kolwiek imieniem Krolewszczyzn postanowionemu nie-
14unikaiąc płacenia kwarty z Stwa Bracł. Dzierżawie swoiey u-
15przywilegowaney podległego chciałby dosyć uczynić, gdy iednak
16w tymże Starostwie Bracł. na samym prawie Pograniczu Ta-
17tarskim położonym dla rozeyścia y rozbieżenia się Poddań-
18stwa z boiazni Exkursyi Tatarskich, Żydow zaś Arędarzow
19y Mieszczan iednych przez Haydamactwo wybicia y pozabi-
20iania, drugich od czasu ucieczki niepowrocenia się, a ktory
21Poddaństwo y Żydzi do tąd za darowaniem sobie przez JWiell.
22Starostę Bracł. wszelkich danin y powinności pozostali
23[reklamant:] się
k. 472v (skan 0475, strona lewa)
1się codzienne y nieustanne Woysk rożnych Obcych [?] prze-
2chody Stanowiska Zimowe Lokacye y dla Onych do ostat-
3niego poniewolnie wystawiane furaże y Podwody zubożenia
4y wyniszczenia, tak upadły Jntraty y Prowenta, iż z Onych
5nietylko nie JWiell. Sta Bracł. nie partycypuie, ale na-
6wet gdyby mu Samemu pomieszkać czasu iakim w tym Sta-
7rostwie przyszło, przyzwoitego Starościnskiego z Prawa
8Sobie należnego niemogłby mieć wyżywienia, tedy y Kwar-
9ty z tegoż Starostwa Bracł. należącey płacić Sposobu niema,
10ponieważ JWiell. Mandanta Pryncypał z Stwa Bracł. Dzier-
12pensow bez ktorych dozor Stwa obeyść się niemoże nic
13z Okoliczności wyżey wyrażonych nie partycypuie. Ur. Sta-
14wiący się Jmieniem y w pilności onego o niemożności płace-
15nia Kwarty powtornie iako nayuroczyściey świadczy y
16Manifestuie się. Jan S. [?] Boniakiewicz.
Objaśnienia i tłumaczenia
Jan BONIAKIEWICZ, ekonom dóbr starostwa bracławskiego, w imieniu Michała JEŁOWICKIEGO, starosty bracławskiego (por. akty 686, 707), przyłączając się do manifestu szlachty i mieszczan z roku poprzedniego (1769), oświadcza, że starosta nie uchyla się od prawa o płaceniu kwarty z królewszczyzn, lecz nie może jej zapłacić: starostwo leży na samym pograniczu tatarskim; poddani rozeszli się i rozbiegli ze strachu przed najazdami tatarskimi, Żydzi arendarze i mieszczanie zostali częściowo wybici przez hajdamaków (1768), częściowo uciekli i nie wrócili, a pozostali, mimo darowania im przez starostę wszelkich danin i powinności, zostali zrujnowani codziennymi przemarszami obcych wojsk, leżami zimowymi, furażami i podwodami. Dochody tak upadły, że starosta nic z nich nie ma, a nawet sam nie mógłby się tam utrzymać; poza drobnymi wydatkami na dozór gruntu nic ze starostwa nie czerpie.
Odczyty niepewne: „Obcych [?]”, inicjał w podpisie „Jan S. [?]”. Kwarta – podatek z królewszczyzn (1/4, faktycznie 1/5 dochodu) na utrzymanie wojska.
Łacina: in Diligentia – „dla zachowania pilności”; S. B. – Starosta Bracławski.
Streszczenie
28VI 1770 Jan Boniakiewicz, ekonom starostwa bracławskiego, w imieniu starosty Michała Jełowickiego zamanifestował o niemożności płacenia kwarty: starostwo na pograniczu tatarskim jest wyludnione (ucieczki przed Tatarami, rzezie hajdamackie, niepowrót zbiegłych), a resztę poddanych i Żydów zrujnowały przemarsze i leże wojsk, furaże i podwody, tak że starosta nie ma z dóbr żadnego dochodu.
Akt nr 808
Relacja woźnego Antoniego Horochowskiego o areszcie we wsi Koszowa [?] (klucz tetyjowski) zbiegłych poddanych Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data28 VI 1770, Winnica (areszt 22 VI 1770)
Karty / skanyk. 472v (skan 0475, strona lewa – dolne 2/3) – k. 473 (skan 0475, strona prawa – pierwsze 2 wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 472v (skan 0475, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Dwudziestego Osmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y Prze-
5bs. y Vice Regentem Grod. Winn. Stanowszy oczewisto
6Woźny Gnll Wdwa Bracł. y Jnn. Opatr. Antoni Horo-
7chowski w moc wierney Rell. swoiey dobrowolnie zeznał:
8Jż On Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset Siedmdzie-
9siątego Miesiąca Czerwca Dwudziestego Drugiego Dnia
10na Rekwizycyą Wiell. Stanisława Worcella Sędziego
11Ziem. Halic. w przytomności Szlachty Urod. Jchmciow
12Panow Pawła Podbielskiego [?] y Mateusza Kalitynskie-
13go był w Dobrach Wsi Koszowey do Klucza Tetyiowskie-
14go należących, gdzie będąc w przytomności Szlachty wyż
15Wyrażonych Wasyla Chworostowego, Pawła Zięcia Wacha-
16rzowego [?] z Bratem Poddanych W. Worcella Sędziego
17Ziem. Halic. Dziedzicznych z Dobr Chmielowskich [?] z
18Bydłem Skarbowym Krowami Czterma y Jałowica-
19mi dwiema do Koszowey zbiegłych z Żonami, Dziećmi,
20Chudobą y wszelkiemi ruchomościami y Sprzętem Gos-
21podarskim u Urod. Jkira [?] administratora Woyta y Gro-
22mady tameyszych aresztował y prawnie przyporęczył, y
23w tym Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się prze-
24demną Urzędem prawdziwego Aresztu Swego uczynił
25y zeznał Rell. de qua praesens Ejusdem Mllis Rell. Wo-
26[reklamant:] żny
k. 473 (skan 0475, strona prawa)
1żny nieumieiący pisać Krzyż Swięty kładnie Antoni Ho-
2rochowski. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Antoniego HOROCHOWSKIEGO (niepiśmienny; por. akt 693 – wizja kopca z ramienia Worcella) o areszcie dokonanym 22 VI 1770 na rekwizycję Stanisława WORCELLA, sędziego ziemskiego halickiego (por. akty 693, 729, 737), w obecności szlachty Pawła PODBIELSKIEGO [?] i Mateusza KALITYŃSKIEGO: we wsi KOSZOWA [?] (w rkp. „Wsi Koszowey”), należącej do klucza TETYJOWSKIEGO (Ledóchowskich – por. akty 715, 727–729), aresztował poddanych dziedzicznych Worcella z dóbr „Chmielowskich” [?] – Wasyla CHWOROSTOWEGO [?], Pawła, zięcia WACHARZOWEGO [?], z bratem – zbiegłych z żonami, dziećmi, chudobą, ruchomościami i sprzętem gospodarskim oraz z bydłem dworskim (4 krowy i 2 jałowice), i oddał ich pod poręczenie administratorowi IKIROWI [?] (?), wójtowi i gromadzie miejscowej.
Odczyty niepewne: „Koszowa [?]” (forma w rkp. wyraźna „Koszowey”; identyfikacja miejscowości niepewna), „Podbielskiego [?]”, „Wacharzowego [?]”, „Chmielowskich [?]” (może „Chmielowski[ch]” – dobra Worcella), „Jkira [?]” (imię/nazwisko administratora), nota pionowa na marginesie.
Łacina: ex parte – „ze strony, z ramienia”; Relatio de qua praesens Ejusdem Nobilis Relatio – „o czym niniejsza relacja tegoż szlachetnego”.
Streszczenie
28VI 1770 woźny Antoni Horochowski zeznał, że 22 VI 1770, na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, w obecności szlachty Pawła Podbielskiego [?] i Mateusza Kalityńskiego, we wsi Koszowa [?] (klucz tetyjowski) aresztował zbiegłych tam z żonami, dziećmi i dobytkiem (oraz z 4 krowami i 2 jałowicami dworskimi) poddanych Worcella – Wasyla Chworostowego i Pawła, zięcia Wacharzowego [?], z bratem – i oddał ich pod poręczenie administratora, wójta i gromady.
Akt nr 809
Relacja woźnego Eliasza Pozulińskiego [?] o areszcie we wsi Łozowa (posesja Grocholskich) robotników Andrzeja Kryworuczenki i Stepana Paprockiego za kradzież skór na jarmarku lipowieckim – z ramienia Michała Kompana, gubernatora lipowieckiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
5bs. y Vice Regentem Grod. Winn. Stanowszy oczewiscie
6Woźny Gnll Wwa Bracł. y Jnn. Opatr. Eliasz Pozulin-
7ski [?] w moc prawdziwey wierney y skuteczney Rell. swoiey
8iawnie ustnie y dobrowolnie zeznał: Jż On Roku teraznie-
9szego Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego Die Vigesi-
10ma Octava Junij na affektacyą y prawną Rekwizycyą Jmć
11Pana Michała Kompana Gubernatora Lipowieckiego maiąc
12przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urod. Jana
13Kurowskiego y Samuela Berezowskiego dla tym większey
14Sobie wiary użytych był w Dobrach Wsi Łozowie w Pos-
15sessyi WW. Mariana Chorążego Winn. y Franciszka Pod-
16stolego Bracł. Grocholskich, a zastawszy Praesentes Woy-
17ta y Gromadę tameyszą u tychże roboczych Andryia
18Kryworuczenka y Stepana Paprockiego Zięcia Podda-
19nych [?] za Excess Kradzieży Skor pod czas Jar-
20marku Lipowieckiego popełniony aresztował, ktory to A-
21reszt Woyt y Cała Gromada tameysza benevole przy-
22iowszy pomienionych Ludzi do rozprawy Prawney do-
23trzymać deklarowali y Submittowali się, a tak On Wo-
24żny tąż Stroną Szlachty Sobie przytomną oświadczywszy
25się z tamtąd odiechał y tu ad Acta przybywszy praw-
26dziwą Aresztu swego uczynił y zeznał Rell. de
27quo praesens Ejusdem Mllis Rell. Mllis Jgnarus scriben-
28di Crucem S. ponit Eliasz Pozuliński [?]. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Eliasza POZULIŃSKIEGO [?] (niepiśmienny) o areszcie dokonanym 28 VI 1770 na rekwizycję Michała KOMPANA, gubernatora LIPOWIECKIEGO, w obecności szlachty Jana KUROWSKIEGO i Samuela BEREZOWSKIEGO: we wsi ŁOZOWA (w rkp. „w Dobrach Wsi Łozowie”), w posesji Mariana [?], chorążego winnickiego, i Franciszka, podstolego bracławskiego, GROCHOLSKICH, zastawszy wójta i gromadę, aresztował u nich robotników Andrzeja KRYWORUCZENKĘ i Stepana PAPROCKIEGO za kradzież skór podczas jarmarku w LIPOWCU; wójt i gromada dobrowolnie przyjęli areszt i zobowiązali się stawić aresztowanych do rozprawy prawnej.
Odczyty niepewne: „Pozuliński [?]” (nazwisko woźnego; może „Kozuliński”), „Zięcia Poddanych [?]” (sens niejasny – może „zięcia [poddanego]”), imię chorążego „Mariana” (w akcie 738 „Marcin”, chorąży winnicki – do sprawdzenia). Nota pionowa na marginesie nieodczytana.
Łacina: ex parte – „z ramienia”; Die Vigesima Octava Junii – „dnia 28 czerwca”; Praesentes – „obecnych”; Excessus – „występek”; benevole – „dobrowolnie”; ad Acta – „do akt”; Nobilis ignarus scribendi Crucem Sanctam ponit – „szlachetny, nie umiejąc pisać, kładzie krzyż święty”.
Streszczenie
30VI 1770 woźny Eliasz Pozuliński [?] zeznał, że 28 VI 1770, na żądanie Michała Kompana, gubernatora lipowieckiego, ze szlachtą Janem Kurowskim i Samuelem Berezowskim, we wsi Łozowa (posesja Grocholskich – chorążego winnickiego i podstolego bracławskiego) aresztował robotników Andrzeja Kryworuczenkę i Stepana Paprockiego, oskarżonych o kradzież skór na jarmarku lipowieckim; wójt i gromada przyjęli areszt i zobowiązali się stawić ich do sądu.
Akt nr 810
Relacja woźnego Eliasza Pozulińskiego [?] o doręczeniu w Łozowej pozwu na roczki grodzkie winnickie od Michała Kompana, gubernatora lipowieckiego, Janowi Russatskiemu [?], rewizorowi dóbr Grocholskich – o niewydanie sprawiedliwości za kradzież skór na jarmarku lipowieckim
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VI 1770, Winnica (doręczenie 28 VI 1770; pozew dany w Winnicy 26 VI 1770)
28kcye y Jnne nienależytości tak dyffamuiąc wyrządzałeś,
29co wszystko czasu Sprawy Jnkwizycyą prawnie dowiedzio-
30ne będzie. Ktory to Aktor na Termin wyż oznaczony Wmci
31pozywa. Tis pariturus. Datt. w Winnicy Die Vige-
32sima Sexta Junij Millesimo Septingentesimo Septua-
33gesimo Anno. de quo praesens Ejusdem Mllis Rell. Mllis
34qui supra Jgnarus scribendi Crucem S. ponit. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Eliasza POZULIŃSKIEGO [?] (niepiśmienny; ten sam co w akcie 809), który 28 VI 1770 doręczył we dworze we wsi ŁOZOWA, w posesji Mariana [?], chorążego winnickiego, i Franciszka, podstolego bracławskiego, GROCHOLSKICH, do rąk rewizora dóbr Jana RUSSATSKIEGO [?] pozew grodzki winnicki (na pergaminie) starosty winnickiego Józefa z Obór Kolumny CZOSNOWSKIEGO (rotmistrza chorągwi pancernej, starosty winnickiego, ułanowskiego), wydany w Winnicy 26 VI 1770, na roczki grodzkie winnickie – na instancję instygatora sądowego i jego delatora Michała KOMPANA (gubernatora lipowieckiego). Zarzuty: Russatski, sprawujący rządy w dobrach łozowskich, mimo żądania nie dał satysfakcji za kradzieże skór i innych fantów żydowskich, popełnione podczas jarmarku w Lipowcu przez poddanych łozowskich – Petra SZEWCA, jego zięcia Andrzeja KRYWORUCZENKĘ i Stepana PAPROCKIEGO (również zięcia Szewca), a nadto groził powodowi i zniesławiał go (por. areszt sprawców – akt 809).
Odczyty niepewne: „Russatski [?]” (nazwisko rewizora; „vel alias nnis [?]” – formuła „lub innego imienia” po imieniu Jan), „Prawa Pospo[litego] [?]” (w rkp. skrót „Ptte-”), imię chorążego „Mariana”.
Łacina: tenor sequitur ejusmodi – „treść następuje taka”; vel alias nominis – „albo innego imienia”; Tis pariturus – „masz być posłuszny (stawić się)”; Datum w Winnicy Die Vigesima Sexta Junii Millesimo Septingentesimo Septuagesimo Anno – „dan w Winnicy 26 czerwca 1770 r.”; R. G. W. – Roczki Grodzkie Winnickie.
Streszczenie
30VI 1770 woźny Eliasz Pozuliński [?] zeznał, że 28 VI 1770 doręczył we dworze w Łozowej (posesja Grocholskich) rewizorowi Janowi Russatskiemu [?] pozew starosty winnickiego Józefa Czosnowskiego (Winnica, 26 VI 1770) na roczki grodzkie winnickie z instancji instygatora i Michała Kompana, gubernatora lipowieckiego – o niewydanie sprawiedliwości za kradzież skór i fantów żydowskich na jarmarku lipowieckim przez poddanych łozowskich (Petra Szewca, Andrzeja Kryworuczenkę, Stepana Paprockiego) oraz o groźby i zniesławianie powoda.
Akt nr 811
Reprotestacja Antoniego Zawadzkiego, leśniczego medowskiego [?], w imieniu Michała Jełowickiego, starosty bracławskiego, posesora klucza medowskiego [?], przeciw ks. Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, posesorowi klucza lipowieckiego, i Michałowi Kompanowi, gubernatorowi lipowieckiemu – o wycinanie lasów medowskich i pobicie pobereżników
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 473v (skan 0476, strona lewa – dół) – k. 474 (skan 0476, strona prawa – górne 4/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 473v (skan 0476, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Trzydziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y prze-
25leżnie [?] niby przez Poddanych Medowskich zabicie iakiegoś
26Daniły Kudły, wiarołomną Uczynką [?] iakoby zabitego w Li-
27powcu uczynić kazawszy. A luboć naieżdżaiący [?] dzienni czyli
28nocni Domow y Gruntow Szlacheckich do woli naiecha-
29nych Prawem z życiem swoim oddani, gdy iednak y
30przy naieździe Lasow Medowskich to się niestało, tedy Urod.
31Załączy się tak o Dezolowanie Lasow Medowskich Siebie
32Kompeta [?] y Pobereżnikow zbicie y na Smierć zabić pre-
33tendowanie iako też o niesłuszne Manifestem opisanie
34y Obiekcyi niesprawiedliwey inkwizycyami dowieść się
35niemogącey, Swym y ktorym wyżey Jmieniem przeciwko tym-
36że Obżałł. powtornie iako nayuroczyściey świadczy y Pro-
37testuie y reprotestuie się. Antoni Zawadzki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Antoni ZAWADZKI, leśniczy dóbr klucza MEDOWSKIEGO [?] (w rkp. „Medowskiego”, „Lasy Medowskie”, „do Medowki [?]”), w imieniu Michała JEŁOWICKIEGO, starosty bracławskiego, posesora tego klucza, reprotestuje przeciw ks. Antoniemu JABŁONOWSKIEMU, wojewodzie poznańskiemu, posesorowi klucza LIPOWIECKIEGO, i jego gubernatorowi Michałowi KOMPANOWI: ludzie z klucza lipowieckiego, nasyłani dniem i nocą, wycięli ponad 1000 dębów w lasach medowskich i kilkaset sztuk drzewa w „Czarnym Lesie”; gdy leśniczy chciał zabrać do Medówki [?] drewno narąbane przez dwóch szlachciców czynszowych z Lipowca, ludzie Kompana ciężko pobili jego i pobereżników (strażników leśnych) Wasyla STRYJKA [?] i Antona, chcąc ich zakłuć. Kompan, by ukryć te gwałty, oczernił w swoim manifeście starostę Jełowickiego, zarzucając poddanym medowskim zabójstwo niejakiego Daniły KUDŁY w Lipowcu (por. manifest Kompana – nie odnaleziony w niniejszym tomie). Zawadzki protestuje o dewastację lasów, pobicie i groźby zabicia oraz o oszczerczy manifest.
Odczyty niepewne (wiersze środkowe aktu pisane skrótowo i niestarannie): „Medowski [?]” / „Medówka [?]” (nazwa klucza i wsi – może Miedówka / Medówka), „Stryjka [?]”, „pokrywaiąc [?]”, „Czyniąc [?]”, „nienależnie [?]”, „Uczynką [?]”, „naieżdżaiący [?]”, „Kompeta [?]” (zapewne „sam [siebie] … i pobereżników”), nota marginalna. Sens ogólny pewny.
Łacina / terminy: protestuie y reprotestuie – „wnosi protest i protest wzajemny (odpowiedź na manifest strony przeciwnej)”; pobereżnik – strażnik leśny / polowy; szlachta czynszowa – drobna szlachta osiadła na gruntach pańskich za czynszem.
Streszczenie
30VI 1770 Antoni Zawadzki, leśniczy, w imieniu Michała Jełowickiego, starosty bracławskiego, posesora klucza medowskiego [?], zaprotestował przeciw ks. Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu (klucz lipowiecki), i jego gubernatorowi Michałowi Kompanowi: ludzie lipowieccy wycięli ponad tysiąc dębów i kilkaset drzew w lasach medowskich, a gdy leśniczy chciał zabrać drewno szlachcie czynszowej, pobili jego i pobereżników; Kompan zaś w swym manifeście fałszywie obwinił poddanych medowskich o zabójstwo Daniły Kudły w Lipowcu.
Akt nr 812
Relacja woźnego Trochima Żytowskiego o wizji lasów medowskich [?] wyciętych przez ludzi klucza lipowieckiego – z ramienia Michała Jełowickiego, starosty bracławskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VI 1770, Winnica (wizja 28 III [?] 1770)
Karty / skanyk. 474 (skan 0476, strona prawa – dół) – k. 474v (skan 0477, strona lewa – górna 1/2)
Językpol.
Transkrypcja
k. 474 (skan 0476, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Trzydziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y prze-
3Gnll. Wwa Bracł. y Jnn. Opatr. Trochim Żytowski w moc
4wierney Rell. swoiey dobrowolnie zeznał: Jż On Roku na
5Akcie wyrażonego Dnia Dwudziestego Osmego Marca na
6Prawne wezwanie JWiell. Michała Jełowickiego Sty Bracł.
7Dobr Klucza Medowskiego [?] Possessora maiąc przy Sobie
8Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urod. Jchmciow Pa-
9now Jozefa Makoskiego [?] y Michała Tomczykowskiego [?] dla
10tym większey wiary do tego Aktu użytych schodził do Lasow
11Medowskich Dębowych y Czarnych, gdzie zszedłszy wi-
12dział oglądał y obrachował Dębow grubych po kto-
13rych tylko pnie pozostały wyciętych Tysiąc; w czarnym
14zaś Lesie drzewa rożnego rodzaiu Grubego Sztuk Sto,
15a drobnego Sztuk kilkaset y Chrustu bardzo wiele wy-
16ciętego, a to wszystko przez Ludzi Klucza Lipowieckiego, co
17widziawszy y oglądawszy Szlachtą Sobie Przytomną oświa-
18dczywszy się z tamtąd odiechał y tu przybywszy praw-
19dziwey Wizyi przedemną Urzędem uczynił y zeznał Re-
20lacyą, O czym ninieysze tegoż Woźnego zeznanie, ktory
21nieumieiący Pisma Krzyż kładnie Trochim Ży-
22towski. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Trochima ŻYTOWSKIEGO (niepiśmienny) o wizji przeprowadzonej – według tekstu – 28 marca 1770 (w rkp. wyraźnie „Marca”; wpis do akt dopiero 30 VI 1770, razem z reprotestacją w akcie 811) na wezwanie Michała JEŁOWICKIEGO, starosty bracławskiego, posesora klucza MEDOWSKIEGO [?], w obecności szlachty Józefa MAKOSKIEGO [?] i Michała TOMCZYKOWSKIEGO [?]: w lasach medowskich dębowych naliczył 1000 wyciętych grubych dębów (zostały tylko pnie), w „Czarnym Lesie” 100 sztuk grubego drzewa różnego rodzaju, kilkaset sztuk drobnego i bardzo wiele chrustu – wszystko wycięte przez ludzi klucza LIPOWIECKIEGO (ks. Jabłonowskiego). Por. akt 811.
Odczyty niepewne: „Medowskiego [?]” (nazwa klucza), „Makoskiego [?]”, „Tomczykowskiego [?]”; data dzienna wizji – „Dwudziestego Osmego Marca” (wyraźne, choć nietypowo odległe od daty wpisu).
Streszczenie
30VI 1770 woźny Trochim Żytowski zeznał, że (28 III 1770) na wezwanie Michała Jełowickiego, starosty bracławskiego, ze szlachtą Józefem Makoskim [?] i Michałem Tomczykowskim [?] obejrzał lasy klucza medowskiego [?] i stwierdził wycięcie przez ludzi klucza lipowieckiego 1000 grubych dębów oraz w Czarnym Lesie 100 grubych i kilkuset drobnych drzew i wiele chrustu.
Akt nr 813
Remanifestacja Macieja Borowskiego, cześnika dobrzyńskiego, i żony Wiktorii z Bohdaszewskich, współdziedziców części Wasylówki, przeciw szwagrom Kajetanowi i Józefowi Bohdaszewskim, łowczym [?] mścisławskim – o dewastację wspólnych dóbr, pobicia i wypędzenie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 474v (skan 0477, strona lewa – dolna 1/2) – k. 475 (skan 0477, strona prawa) – k. 475v (skan 0478, strona lewa – górna 1/3)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 474v (skan 0477, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Trzydziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grod. Winn. y
4przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem
5Burgrabs. y Vice Regentem Grod. Winn. Compns Pers.
6Wiell. Jmć Pan Maciey Borowski Cześnik Dobrzyński
7Dobr Wasylowki y Jnnych Części Swoich wraz z Wiell.
8Małż. swoią Dziedzic Swym y tey że Wiell. Wiktoryi z Bo-
9hdaszewskich Borowskiey Cześn. Dobrzyń. Żony swoiey
10Jmieniem przychylaiąc się do dawnieyszych Manifestow
11y Protestacyi swoich solennissime na przeciwko WW. Jchmć
12Panom Kaietanowi y Jozefowi Bohdaszewskim Łow-
13czym [?] Mścisł. Braci Żony swoiey Rodzonym żali ma-
14nifestuie oraz na Protestacye przeciwko Sobie niesłusznie za-
15niesione reprotestuie się oto: Jż Jchmć Obżałł. niedo-
16syć że Sami luboć rownie z WW. Protestantami będąc Dzie-
17dzicami Części swoiey Dobr Wasylowki, też Dobra abso-
18lutnie dezoluią, Lasy Rubią [?], na Stronę zaprzedaią y z
19tąd pożytki Sobie odbieraią, Stawy wystawiaią, Pro-
20[reklamant:] cesyą
k. 475 (skan 0477, strona prawa)
1cesyą [?] od Summy Trzynastu Tysięcy Sześciuset Złł.
2u Wiell. Jaroszyńskiego Podstolego Winn. za
3przedanie Części Dobr Tywrowa niegdy rownie
4na Wiell. Protestantow należącey, Sami na
5Siebie odbieraią, nawet za Opieki Wiell. Kom-
6parenta urzędownie zapisaney Wiell. Kaietan
7Bohdaszewski Złłtych Sześćset z Arędy wy-
8brał, Chałup Dwie na Wsi rozebrawszy w Sa-
9dzie własnym Wiell. Protestantow od X. X.
10WW. Rodzicow wydzielonym y znacznym
11Kosztem wyperfekcyonowanym przestawić ka-
12zał, Szczepy powycinał, Fedka Woyta trzy ra-
13zy pokładaiąc okrutnie zbił, y ze Wsi wypędził
14a zaś Wiell. Jozef Bohdaszewski Jwanka
15Chłopca Służącego niemiłosiernie w Sadzie
16zbił, Dziewczynę Sibirkę [?] na Ogrodzie
17przez WW. Protestantow własnym nasieniem
18zasianym, koniecznie zbić usiłował, co więk-
19sza tychże Wiell. Protestantow dawniey z
20Dobr Wasylowki gwałtownie wypędziwszy
21niemały czas w Areszcie trzymawszy y te-
22raz gdy Ci Protestantes do Swoiey włas-
23ności iechali, tedy Wiell. Jozef Boh-
24daszewski Postupajła [?] Kozaka swego za
25to że do Komparenta nie strzelił tyran-
26nissime zbił, Konie Kiiem wypędził y tak
27Jchmć Obżałł. WW. Protta od Ich Wła-
28sności gwałtownie oddaliwszy Część Onych
29Dziedziczną na Kozakow obrociwszy ie-
30szcze Manifestami Swemi niby Dezo-
31[reklamant:] lacyą
k. 475v (skan 0478, strona lewa)
1lacyą Dobr y zabranie Jntrat, contra
2omnem evidentiam zadaią. O ktorą
3gwałtowną Expulsyą y niewinną Cyr-
4kumskrypcyą tudzież ozabranie Pasie-
5ki własney Compntis oney niekarmienie y
6zniszczenie Tenże Compns powtorną Solen-
7ną cum reprotestatione zanosi Protestacyą.
8Maciey Mat. [?] Borowski. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Remanifestacja Macieja BOROWSKIEGO, cześnika dobrzyńskiego (por. akt 799 – sprawy części WASYLÓWKI i Zarwanki), w imieniu własnym i żony Wiktorii z BOHDASZEWSKICH, współdziedziców części dóbr WASYLÓWKA, przeciw jej rodzonym braciom Kajetanowi i Józefowi BOHDASZEWSKIM (tytuł „Łowczym [?] Mścisł.”; w tytule marginalnym „Ł. M.”), z przychyleniem się do dawniejszych manifestów i z reprotestacją na protesty Bohdaszewskich. Zarzuty: Bohdaszewscy, choć są tylko współdziedzicami, niszczą dobra, rąbią i sprzedają lasy, budują stawy, sami pobierają prowizję od sumy 13 600 zł u JAROSZYŃSKIEGO, podstolego winnickiego, za sprzedaną część dóbr TYWROWA, należną także Borowskim (por. akty 781–782 – Tywrów); Kajetan, mimo urzędowo zapisanej opieki Borowskiego, wybrał 600 zł z arendy, rozebrał dwie chałupy we wsi i kazał je przenieść do sadu wydzielonego Borowskim przez rodziców i kosztownie urządzonego, wyciął szczepy (drzewka owocowe), trzykrotnie okrutnie zbił wójta Fedka i wypędził go ze wsi; Józef zbił służącego chłopca Iwanka w sadzie i usiłował zbić dziewczynę Sibirkę [?] na ogrodzie obsianym przez Borowskich; wcześniej wypędzili Borowskich z Wasylówki i trzymali w areszcie, a gdy ci teraz jechali do swej własności, Józef okrutnie zbił swego kozaka Postupajłę [?] za to, że nie strzelił do Borowskiego, i wypędził kijem jego konie; odsunąwszy Borowskich od ich części, oddali ją kozakom, a w manifestach przypisują im dewastację dóbr i zabranie dochodów. Borowski protestuje o wypędzenie, „cyrkumskrypcję” (obmowę) oraz zabranie, niekarmienie i zniszczenie jego pasieki.
Łacina: Comparens Personaliter – „stawiwszy się osobiście”; solennissime – „najuroczyściej”; Protestantes – „protestujący”; tyrannissime – „najokrutniej”; contra omnem evidentiam – „wbrew wszelkiej oczywistości”; Expulsio – „wypędzenie”; Circumscriptio – „podejście, oszukańcze obejście, oczernienie”; cum reprotestatione – „z reprotestacją”.
Streszczenie
30VI 1770 Maciej Borowski, cześnik dobrzyński, w imieniu własnym i żony Wiktorii z Bohdaszewskich, współdziedziców części Wasylówki, ponowił manifesty i reprotestował przeciw jej braciom Kajetanowi i Józefowi Bohdaszewskim: dewastują wspólne dobra, sprzedają lasy, pobierają sami prowizję od 13 600 zł za część Tywrowa sprzedaną Jaroszyńskiemu, wybrali 600 zł z arendy, rozebrali chałupy, wycięli drzewka w sadzie Borowskich, pobili wójta Fedka i służbę, wcześniej wypędzili i więzili Borowskich, a teraz oddali ich część kozakom, sami zaś oskarżają Borowskich o dewastację. Borowski protestuje też o zniszczenie swej pasieki.
Akt nr 814
Relacja woźnego Matiasza Ostrowskiego o bezskutecznej rekwizycji w kancelarii grodzkiej winnickiej kontraktu i intromisji dotyczących wsi Strzeczyńce [?] (między Michałem Zaleskim, łowczym zwinogrodzkim, a Stanisławem Mączyńskim, skarbnikiem bracławskim)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data30 VI 1770, Winnica
Karty / skanyk. 475v (skan 0478, strona lewa – dolne 2/3) – k. 476 (skan 0478, strona prawa) – k. 476v (skan 0479, strona lewa – pierwsze 3 wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 475v (skan 0478, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Junij Trzydziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi
4Grod. Winn. y przedemną Woyciechem
5Jagiełłowiczem Namiesnikiem Burgra-
6bs. y Vice Regentem Grod. Winn.
7Stanowszy oczewisto Woźny Gnll. Wwa Bracł.
8y Jnn. Opatr. Matiasz Ostrowski ktory w moc
9wierney Relacyi Swoiey dobrowolnie zeznał:
10Jż On Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesią-
11tego Die Trigesima Junij na affektacyą
12y Prawną rekwizycyą Wiell. Jmć Pana
13Stanisława Mączyńskiego Skarbnika Bra-
14cławskiego maiąc przy Sobie Stronę Szla-
15chty Ludzi wiary godnych Urod. Jchmciow
16[reklamant:] Panow
k. 476 (skan 0478, strona prawa)
1Panow Dominika Szklińskiego y Antoniego
2Ławtowskiego był w Kancellaryi Grod. Winn.
3gdzie będąc rekwirował wydania Sobie Kon-
4traktu między Wiell. Michałem Zaleskim
5Łowczym Zwinogrod. z iedney, o Dobra
6Wieś Strzeczyńce [?], a Wiell. Stanisławem
7Mączyńskim Dziedzicem Ninieyszym
8Rekwirentem z Drugiey Strony Spi-
9sanego, tudzież Jntromissyi w też Dobra
10temuż Służącey y Jnnych Tranzakcyi
11względem Dobr Wsi Strzeczyńce [?] nastą-
12pionych, a że pomienione Tranzakcye tak
13Kontrakt iako y Jntromissya czyli Posses-
14sya y Jnne przez Ur. Jana Gozdowi-
15cza y Jakoba Nowalskiego Palestrantow
16Grod. Winn. w Protokule Burgrabs-
17kim y Regentowskim a Die Prima Janua-
18rij Anno Millesimo Septingentesimo Se-
19ptuagesimo usque ad Actum Praesentem
20diligentissime kweerendowane nieznaydu-
21ią się, przeto de non Reperti iisdem Tran-
22sactionibus Tenże Woźny Szlachtą So-
23bie Przytomną oświadczywszy się prze-
24de mną Urzędem prawdziwey Re-
25[reklamant:] kwizycyi
k. 476v (skan 0479, strona lewa)
1kwizycyi Swoiey uczynił y zeznał Re-
2lacyą, ktory iako nieumieiący pisać
3Krzyżem Swiętym podpisuie się. +
4[reszta strony pusta, przekreślona dużym zawijasem w kształcie litery „Z”]
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Matiasza OSTROWSKIEGO (niepiśmienny) o rekwizycji dokonanej 30 VI 1770 na żądanie Stanisława MĄCZYŃSKIEGO, skarbnika bracławskiego, obecnego dziedzica wsi STRZECZYŃCE [?], w obecności szlachty Dominika SZKLIŃSKIEGO i Antoniego ŁAWTOWSKIEGO: w kancelarii grodu winnickiego zażądał wydania kontraktu zawartego o tę wieś między Michałem ZALESKIM, łowczym zwinogrodzkim (por. akt 684), a Mączyńskim, intromisji (wwiązania) Mączyńskiego w te dobra i innych tranzakcji ich dotyczących. Palestranci grodu winnickiego Jan GOZDOWICZ i Jakub NOWALSKI, przeszukawszy najstaranniej protokoły burgrabskie i regentowskie od 1 I 1770 do dnia rekwizycji, nie znaleźli tych tranzakcji – stąd relacja „de non reperto” (o nieznalezieniu).
Odczyty niepewne: nazwa wsi „Strzeczyńce [?]” (w rkp. trzykrotnie, forma podobna do „Strzelczyńce”/„Szreczyńce”). Po relacji druga połowa k. 476v pozostała pusta i przekreślona.
Łacina: Die Trigesima Junii – „dnia 30 czerwca”; a Die Prima Januarii Anno 1770 usque ad Actum Praesentem – „od 1 stycznia 1770 do niniejszego aktu”; diligentissime – „najstaranniej”; kweerendowane (quaerere) – „poszukiwane”; de non Reperti iisdem Transactionibus – „o nieznalezieniu tychże tranzakcji”.
Woźny „Matiasz Ostrowski” – w akcie 816 ten sam woźny podpisany „Matiasz Ostrogski”; forma nazwiska do ujednolicenia [?].
Streszczenie
30VI 1770 woźny Matiasz Ostrowski zeznał, że na żądanie Stanisława Mączyńskiego, skarbnika bracławskiego, ze szlachtą Dominikiem Szklińskim i Antonim Ławtowskim, zażądał w kancelarii grodu winnickiego wydania kontraktu z Michałem Zaleskim, łowczym zwinogrodzkim, o wieś Strzeczyńce [?], intromisji i innych tranzakcji tej wsi dotyczących; palestranci Jan Gozdowicz i Jakub Nowalski po przeszukaniu protokołów od 1 I 1770 ich nie znaleźli.
Akt nr 815
Manifest Jana Beszyńskiego, cześnikowica płockiego, w imieniu ojca Ignacego Beszyńskiego, cześnika płockiego, zastawnego posesora części wsi Kliszczów, przeciw Michałowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu – o najazd, wypędzenie z części Kliszczowa i zabór zasiewów i dochodów
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data3 [?] VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 477 (skan 0479, strona prawa) – k. 477v (skan 0480, strona lewa) – k. 478 (skan 0480, strona prawa – górna 1/4)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 477 (skan 0479, strona prawa)
1[nagłówek działu:] Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąc Lipiec
3Roku tysiąc siedmset siedmdziesiątego
4Miesiąca Julii Trzeciego [?] Dnia
5Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y
11si opus fuerit melioratione manifestuie y protestuie się pro-
12sząc hoc totum actis connotari co y otrzymał. Jan Be-
13szyński. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Jan BESZYŃSKI, cześnikowic płocki (w rkp. „Cz. Płocki”), w imieniu ojca Ignacego BESZYŃSKIEGO, cześnika płockiego, zastawnego posesora części wsi KLISZCZÓW (woj. bracławskie, pow. winnicki; por. akty 683, 692 – suma 16 000 zł na Kliszczowie, areszt Piotra Potockiego), przeciw Michałowi ŻABOKLICKIEMU, łowczemu żydaczowskiemu. Żaboklicki, opierając się na nowo „wyprokurowanym” prawie, zatrzymał sumę zastawną, najechał zbrojnie część Kliszczowa, wypędził Beszyńskiego i bezprawnie objął ją w posesję, zagarniając zasiewy (m.in. pszenica ozima 8 korcy po 9 zł, żyto ozime 15 korcy po 7 zł, jęczmień 40 korcy po 4 zł, owies 50 korcy po 4 zł, pszenica jara 5 korcy po 9 zł, groch 1 korzec 10 zł, proso 1 korzec 6 zł, konopie 4 korce po 7 zł, siemię lniane – 20 zł, zasiewy ogrodowe ok. 20 czerwonych złotych) i role wyrobione chudobą Beszyńskiego (zimą 12 pługów po 3 zł, 22 radła po 10 gr, 18 bron po 10 gr; wiosną 40 pługów po 4 zł, 30 bron dworskich po 15 gr). Sprzęty domowe, drób, naczynia rozkradli ludzie i poddani; Żaboklicki usiłował też przywłaszczyć niedobrany z arendy dystament 423 zł 22 gr. Nie wypłacił ani nie dopuścił do wypłaty sumy pierwotnej 16 000 zł z prowizjami ani drugiej sumy 900 zł zaciągniętej przez Mariannę ŻABOKLICKĄ, wojską zwinogrodzką [?], złamał zawartą z Beszyńskim „planację” (ugodę); przez to Beszyńscy musieli wyzbyć się za bezcen chudoby i sprzętów, a ojciec z żoną tułają się po cudzych kątach. Manifestant zastrzega dochodzenie wszystkich krzywd.
Odczyty niepewne: data dzienna „Trzeciego [?]” (słowo częściowo zamazane kleksem; następny wpis – 4 VII), „Ātmo [?]” (znak na lewym marginesie), „ufadowawszy [?]” (= „ufundowawszy”), „półkorca [?]”, „narzycie [?]”, „Woy. Zwin. [?]” (tytuł Marianny Żaboklickiej), nota pionowa (nazwisko kolacjonującego). Nowa ręka pisarska od początku lipca 1770.
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; praecavendo omnimode integritati substantiae – „zabezpieczając na wszelki sposób całość majątku”; nexus in quo juris fundamento – „więź (prawo), na jakiej podstawie prawnej”; indebite et illegaliter in sui possessionem – „nienależnie i nielegalnie w swoje posiadanie”; insuper – „ponadto”; a florenis – „po (tyle) złotych”; proprio usui et fructui – „na własny użytek i pożytek”; appropriari – „przywłaszczyć”; ut patebit – „jak się okaże”; secundum mos suum – „wedle swego zwyczaju”; et singula – „i poszczególne”; salva manente hujus manifestationis si opus fuerit melioratione – „z zastrzeżeniem poprawienia tego manifestu, jeśli zajdzie potrzeba”; hoc totum actis connotari – „aby to wszystko zapisano w aktach”.
Streszczenie
3[?] VII 1770 Jan Beszyński, cześnikowic płocki, w imieniu ojca Ignacego, cześnika płockiego, zastawnego posesora części Kliszczowa, zamanifestował przeciw Michałowi Żaboklickiemu, łowczemu żydaczowskiemu: ten, nie zwróciwszy sumy zastawnej (16 000 zł i 900 zł zaciągniętych przez Mariannę Żaboklicką) i łamiąc ugodę, najechał zbrojnie część Kliszczowa, wypędził Beszyńskiego, zagarnął zasiewy jare i ozime oraz role wyrobione jego sprzężajem, pozwolił rozkraść sprzęty i usiłował zabrać zaległość z arendy; Beszyńscy zostali doprowadzeni do nędzy i tułaczki.
Akt nr 816
Relacja woźnego Matiasza Ostrogskiego [?] o areszcie we wsi Bitki [?] (klucz daszowski) chłopów z Teodorówki, oskarżonych o rabunek pasieki – z ramienia ks. Janusza Tomasza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego bracławskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data4 VII 1770, Winnica (areszt 21 VI 1770)
Karty / skanyk. 478 (skan 0480, strona prawa – dolne 3/5) – k. 478v (skan 0481, strona lewa – górna 1/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 478 (skan 0480, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Czwartego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
1Dobrowolnie przyiowszy pomienionych Arestowanych do
2rozprawy Prawney dotrzymać deklarował y obowiązał się,
3a tak on Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy
4się z tamtąd odiechał y tu przybywszy przedemną Urzę-
5dem prawdziwego Arestu uczynił y zeznał Relacyą, o
6czym ninieysze tegoż Woźnego zeznanie, ktory nie umie-
7iący pisma Krzyż kładnie Matiasz Ostrogski [?]. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Matiasza OSTROGSKIEGO [?] (niepiśmienny; zapewne ten sam co „Matiasz Ostrowski” w akcie 814) o areszcie dokonanym 21 VI 1770 na wezwanie ks. Janusza Tomasza Świętopełka CZETWERTYŃSKIEGO, podkomorzego bracławskiego [?] (w rkp. „P. B. Mci” – por. akt 690, podkomorzy bracławski Czetwertyński), w obecności szlachty Bazylego STERZIKOWSKIEGO [?] i Stefana SZAYKOWSKIEGO [?]: we wsi BITKI [?] (w rkp. „w Dobrach Wsi Bitkach”), należącej do klucza DASZOWSKIEGO (dobra PLATERÓW, wojewodów mścisławskich – por. akt 803), aresztował chłopów z dziedzicznej wsi Czetwertyńskiego TEODORÓWKA – Andrzeja LEWCZENKĘ, Kiryła Iwana [?] i Petra LISOCZKÓW [?] (syna Lewczenki), Wasyla KURTĘ [?] – oskarżonych o najazd i rabunek pasieki teodorowieckiej, i oddał ich pod poręczenie administratorowi bitkowskiemu [?] DUBOWSKIEMU [?], który w imieniu Platerów przyjął areszt i zobowiązał się stawić ich do rozprawy prawnej.
Łacina: ex requisitione – „na żądanie”; Opatrzny – tytuł woźnego (providus).
Streszczenie
4VII 1770 woźny Matiasz Ostrogski [?] zeznał, że 21 VI 1770, na wezwanie ks. Janusza Tomasza Świętopełka Czetwertyńskiego, ze szlachtą Bazylim Sterzikowskim [?] i Stefanem Szaykowskim [?], we wsi Bitki [?] (klucz daszowski Platerów) aresztował chłopów z Teodorówki Czetwertyńskiego (Andrzeja Lewczenkę, Kiryła Iwana [?], Petra – syna Lewczenki, Wasyla Kurtę [?]), oskarżonych o rabunek pasieki teodorowieckiej; administrator Dubowski [?] przyjął areszt w imieniu Platerów.
Akt nr 817
Protestacja Piotra Samsona [?] Barczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego [?], przeciw ks. Franciszkowi Lubomirskiemu, miecznikowi koronnemu, staroście barskiemu, jego ekonomowi Straszyńskiemu [?], skarbnikowi żytomierskiemu, i Murzence [?], rotmistrzowi milicji nadwornej – o dwukrotne najechanie wsi Łopatyńce [?] i zniszczenie dworu i folwarku
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data4 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 478v (skan 0481, strona lewa – dolne 4/5) – k. 479 (skan 0481, strona prawa) – k. 479v (skan 0482, strona lewa) – k. 480 (skan 0482, strona prawa – górna 1/2)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 478v (skan 0481, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Czwartego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi
4Winnick. y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Na-
5miesnikiem Burgrabstwa y Wice Regentem Grodu Winn.
6Osobiście stanowszy W. JPan Piotr Barczewski M. Zw. [?]
7Za poprzedzaiącym Manifestem iż z Kraiu zatamowania
8przez inkursie teraznieysze, przyiazdu także z Kraiu zarazy
9powietrza nie w własnym Grodzie ta zanosi się Protest na
5u Martina Owcę iedną złł. P. osm, u Ostapa Owcę iedną, Gęś
6iedną, u Burgasa [?] Gęsi dwie, u Sznaydra [?] Kożuch ieden złł. P.
7dwadzieścia y cztery, y z okazyi tak tych wiolencyi iako też
8y zaborow Sustentowania Ludzi przez tychże wymyślnego [?]
9Poddanych dwoch precz poszło a inni znacznie zubożeli. Ten-
10że JP. Rotmistrz Obwiniony podczas pierwszego y powtorne-
11go naiazdow Poddanych Łopatynieckich [?] do robocizn do in-
12nych Dobr gonić kazał, to iest dla młocenia zboż do Myśy-
13rowa [?] a do Robot innych do Baru gonił a przeto też Pod-
14daństwo Łopatynieckie [?] zasiewow Jesiennych omieszkali y
15nie niepośli [?] także Czynsze od Gromady y Rałę [?] od Arędarza
16należące iako Jnwentarz y Kontrakt opiewa tenże Rotmistrz
17wybrał, Poddanych Maianowskich [?] do młocenia zboż sprowa-
18dzonych y Stangryta tamże Żołnierze y Kozacy bili y dwoch
19ludzi postrzelili y czaprak [?] z Stangryta Stangrytka wzięli złł. P.
20dziesięć. Z okazyi tych naiazdow y wiolencyi W. Załączy się
21zapobiegaiąc dalszym podobnym stracie [?] y expensować musiał
22złł. Pol. Tysiąc dziewięćset dziewięć, iako osobnym Regestrem
23w Sądzie należytym remonstrowana będzie. O co tenże teraz
24stawaiący protestuie się. Piotr Samson [?] Barczewski. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Protestacja Piotra Samsona [?] BARCZEWSKIEGO, miecznika zwinogrodzkiego [?] (w rkp. „M. Zw.” [?]; por. akt 798 – Piotr Barczewski, miecznik zwinogrodzki), wnoszona w grodzie winnickim, a nie we właściwym grodzie (barskim/latyczowskim?), z powodu zatamowania drogi przez obecne najazdy (inkursje) i zarazę (powietrze) – z przyłączeniem się do wcześniejszego manifestu z 27 VI 1770 – przeciw ks. Franciszkowi LUBOMIRSKIEMU, miecznikowi koronnemu, staroście barskiemu [?] (w rkp. „Miecznikowi K. Barskiemu S.”), jego ekonomowi dóbr starostwa barskiego STRASZYŃSKIEMU [?], skarbnikowi żytomierskiemu, MURZENCE [?] (w rkp. też „Murzykowi [?]”), rotmistrzowi milicji nadwornej księcia, oraz szlachcie chorągwi polskich i cudzoziemskiego autoramentu i kozakom starostwa barskiego (ponad 100 osób). Jesienią 1769 r. Murzenko dwukrotnie najechał wieś ŁOPATYŃCE [?] – po raz pierwszy 5 IX 1769, za życia ojca protestanta, Wojciecha BARCZEWSKIEGO, miecznika zwinogrodzkiego, uprzywilejowanego posesora tej wsi (królewszczyzny): bito służbę i poddanych, zabrano podwody z miodem wysłane do dziedzicznych dóbr MAJANÓW [?]; Wojciech, przebywający wtedy na leczeniu u doktora w BRAIŁOWIE, wstrząśnięty wiadomością zmarł po półtora tygodnia. Drugi najazd nastąpił po nadaniu dzierżawy Piotrowi przywilejem króla Stanisława Augusta. Za każdym razem Murzenko siedział we wsi po trzy tygodnie, utrzymując ludzi i konie kosztem poddanych, i zabrał z folwarku inwentarz (wieprze, lochę, prosięta, drób, miód, pług, sprzęty, karabin, nowy kontusz z sukna francuskiego, zboże ze spichlerza, siano, groch, len, hreczkę, tytoń itd. – z cenami), ogołocił sad, rozkopał dwie sadzawki z rybą, kazał rozebrać i spalić piekarnię, dwie izby z kuchnią, stajnię, szopę, loch, płoty, zrujnować dwór; zabrał też dobytek poddanym (wymienieni z imienia: Wasyl i Petro KRYWORUCZKA, Wojciech MAZUR, Hrynko GURA [?], Semen NABOBECKI [?], Kifor [?], Iwan SADOWY, Martin, Ostap, BURGAS [?], SZNAJDER [?]). Poddanych gnano do młocki w MYSZYROWIE [?] i do robót w BARZE, przez co zaniedbali zasiewy jesienne; rotmistrz wybrał czynsze gromady i opłatę od arendarza; żołnierze i kozacy pobili poddanych majanowskich i stangreta, dwóch ludzi postrzelili. Szkody i koszty – 1909 zł, wg osobnego rejestru.
Odczyty bardzo niepewne w wyliczeniach: „Łopatyńce [?]” (w rkp. „Zopatynce”/„Łopatynce”, „Łopatyńcach”, „Łopatynieckie”), „Maianów [?]”, „Murzenko [?]” / „Murzyk [?]”, „Straszyński [?]”, „M. Zw. [?]” (urząd), „odendy [?]” (= „manifestu”?), „zrastał [?]” (= „rozstał się ze światem”), „Studzien [?]” (np. „sztućców”?), „Arszynow [?]”, „Mału [?]”, „Maciorki [?]”, „kotek [?]”, „frukto [?]”, „Rałę [?]”, „Myszyrowa [?]”, nazwiska poddanych z [?]; liczby i ceny odczytywane w miarę pewnie, sumy częściowe nie sprawdzane.
4VII 1770 Piotr Samson [?] Barczewski, miecznik zwinogrodzki [?], zaprotestował (w grodzie winnickim z powodu najazdów i zarazy) przeciw ks. Franciszkowi Lubomirskiemu, miecznikowi koronnemu, staroście barskiemu, jego ekonomowi Straszyńskiemu [?] i rotmistrzowi milicji nadwornej Murzence [?]: jesienią 1769 Murzenko z ponad setką żołnierzy i kozaków dwukrotnie najechał wieś Łopatyńce [?] (por. akt 798 – „Starosta Łopatyński [?]”; dzierżawę Barczewskich – najpierw jego ojca Wojciecha, który z wrażenia zmarł, potem jego samego z przywileju królewskiego), za każdym razem stacjonował po trzy tygodnie na koszt poddanych, zabrał inwentarz folwarku i dobytek chłopów, zniszczył sad, sadzawki i zabudowania dworskie, gnał poddanych do robót w innych dobrach i wybrał czynsze; straty – 1909 zł.
Akt nr 818
Protestacja Jana Zawadzkiego w imieniu Antoniego Młyńskiego, łowczego liwskiego [?], przeciw Józefowi Iwanowskiemu, cześnikowi nowogrodzkiemu, komisarzowi dóbr Ossolińskiego, wojewody wołyńskiego, ekonomowi chmielnickiemu Potempskiemu [?] i innym – o najazd na dwór we wsi Lelotka [?], uwięzienie i zabory w Hołodkach [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 480 (skan 0482, strona prawa – dolna 1/3) – k. 480v (skan 0483, strona lewa) – k. 481 (skan 0483, strona prawa) – k. 481v (skan 0484, strona lewa)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 480 (skan 0482, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Szostego Julii Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnick.
18tym aby y Dwor spalono, iskliby się bynie [?] bronił JP. Młyński.
19Odieżdżaiąc zaś z Chmielnika pomieniony W. Jwanowski zosta-
20wił Dyspozycyą swoią Komisarskie aby Warty do Pasiek
21y innych dobytkow W. Protestanta były ustawicznie dawane
22y Dotąd pilnowane y nie nie wydaiąc, służących Protestan-
23ta Ludzi w Dyby pozabiiali, a na reszcie nie kontentuiący się
24Szkodami y wiolentiami wyżey wyrażonemi Powtorną wio-
25lencyą w Dobrach Wsi Lelotki [?] czyniąc Nocnym sposobem
26W. Potempski [?] na też Dobra Ludzi kilkudziesiąt nastawszy
27Dnia trzydziestego Junij Wołow trzydzieści pięć za ktore da-
28wano po złł. P. dziewięćdziesiąt Protestanta własnych nie-
29wiadomie zabrać kazał, ktore do Wsi Myśnika [?] odegnano.
30Co wszystko iako bezprawnie W. Jwanowski czynić ważył
31się y Jego Adherenci ważyli się. Dla tego ninieyszy Pro-
32testant ratione praemissorum et aliorum furius oretenus [?] di-
33cendorum przeciwko tym wszystkim wyżey wyrażonym obżało-
34wanym y innym swego Czasu specyfikować się maiącym
35powtornie iako nayzolenniey żali się, Protestuie y Manifestuie
36zostawuiąc sobie salwę przyczyniaiącą lub inszego manife-
37stu według potrzeby czyniącą, ofiaruiąc takową Krzywdę
38wszędzie gdzie tylko można będzie windykować. Jan
39Zawadzki. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Jan ZAWADZKI (w nagłówku „Urod. JP. Zawadzki”, podpis „Jan Zawadzki”) w imieniu Antoniego MŁYŃSKIEGO, łowczego liwskiego [?] (w tytule marginalnym „Ł. L.” [?]), odwołując się do wcześniejszego manifestu, protestuje przeciw Józefowi IWANOWSKIEMU, cześnikowi nowogrodzkiemu, komisarzowi dóbr OSSOLIŃSKIEGO, wojewody wołyńskiego (starostwo CHMIELNICKIE, zamek w Chmielniku), POTEMPSKIEMU [?], ekonomowi chmielnickiemu, STRYJECKIEMU [?], rotmistrzowi chorągwi nadwornej, Michałowi KOWALSKIEMU [?], pułkownikowi kozaków zamku chmielnickiego, JUSKIEMU [?], leśniczemu, ŁAZOWSKIEMU [?], pisarzowi majdańskiemu, TYSZKIEMU [?], pisarzowi wicekomisarza [?], kozakom nadwornym i innym (ponad 100 osób), w tym zbiegłemu poddanemu Danile KNIAŻUKOWI [?] z KOZINY [?]. Treść: Młyński, nagradzany listami Ossolińskich za arendę i usługi w czasie „buntów chłopskich” (koliszczyzny) w starostwie chmielnickim, po złożeniu zarządu („wyfeorowaniu” [?]) i ustąpieniu z zamku do wsi HOŁODKI [?], został przez Iwanowskiego – w zmowie z Józefem KRASNOSIELSKIM, który wniósł przeciw niemu manifest w grodzie latyczowskim w 1770 r. – odcięty od całego majątku: we dworze hołodkowskim osadzono dyspozytora z kozakami, dobytek trzymano pod strażą przez trzy i pół miesiąca, bydło i woły padały lub chudły, zboże, gorzałka i trunki się zmarnowały, pasieki padły; Iwanowski zbierał przeciw Młyńskiemu pretensje (rzekomo na kilkadziesiąt tysięcy), zmuszając ludzi do pisania suplik, nie okazał dyspozycji wojewody ani nie oddał listu wojewody do Młyńskiego, próbował zwabić go zdradą do zamku. Przyjąwszy na służbę zbiegłego Kniażuka, Iwanowski z tłumem najechał dwór we wsi LELOTKA [?] (starostwo SOKOŁOWSKIE [?]), wyłamał drzwi, pobił i powiązał ludzi, aresztował Młyńskiego, a GURSKI [?] strzelił do niego ze sztućca; porwano żonę Kniażuka, Łukę [?] PETRYKOWNĘ [?] (klucznicę Młyńskiego), zamkniętą w skrzyni, i zabrano skrzynie do zamku chmielnickiego; zagarnięto majątek w Hołodkach i w zamku (m.in. 37 kamieni skupionego „hanyżu” [?] po 32 zł); woźnego generalnego Macieja ŁUCAKA [?] z Lelotki, wysłanego z aresztem, kazano wtrącić do więzienia (turmy), a szlachtę zelżono; zapytany przez zwierzchność starostwa odpowiedział, że każe spalić dwór, jeśli Młyński będzie się bronił. Po wyjeździe Iwanowskiego warty nadal pilnowały dobytku, służbę zakuwano w dyby; 30 VI 1770 Potempski [?] w nocy zabrał 35 wołów (po 90 zł) i odegnał je do wsi MYŚNIK [?]. Protestant zastrzega dalsze manifesty i dochodzenie krzywd.
Odczyty bardzo niepewne (gęste pismo, liczne skróty): „Ł. L. / Łowczego Liwskiego [?]”, „Jwanowski [?]” (forma raczej pewna), „Potempski [?]”, „Stryjecki [?]”, „Kowalski [?]”, „Juski [?]”, „Łazowski [?]”, „Tyszki [?]”, „Kniażuk [?]”, „Kozina [?]”, „Lelotka [?]”, „Sokołowskie [?]” (starostwo), „Hołodki [?]”, „narodne [?]”, „wyfeorowaniu [?]”, „Oterzu [?]”, „Gurski [?]”, „Łuka [?] Petrykowna [?]”, „Hanyżu [?]” (może anyżu), „Dzieżki [?]”, „Łucak [?]”, „Myśnik [?]”, „furius oretenus [?]” (zapewne „fusius oretenus dicendorum” – „szerzej ustnie do powiedzenia”). Odczyt częściowy (#PARTIAL) – sens ogólny pewny, szczegóły wyliczeń i niektóre nazwy do weryfikacji.
Łacina: co nomine – „w tym imieniu”; violenter – „gwałtem”; stante revolutione – „w czasie trwającego przewrotu (zamieszek)”; in varia materia et forma – „w rozmaitej materii i postaci”; ratione praemissorum et aliorum fusius oretenus dicendorum – „z powodu powyższego i innych rzeczy, które szerzej zostaną powiedziane ustnie”; salwa – „zastrzeżenie”; windykować – „dochodzić”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
6VII 1770 Jan Zawadzki w imieniu Antoniego Młyńskiego, łowczego liwskiego [?], dawnego zarządcy w starostwie chmielnickim, zaprotestował przeciw Józefowi Iwanowskiemu, cześnikowi nowogrodzkiemu, komisarzowi dóbr Ossolińskiego, wojewody wołyńskiego, ekonomowi Potempskiemu [?] i innym oficjalistom oraz kozakom zamku chmielnickiego: Iwanowski w zmowie z Józefem Krasnosielskim zajął i zmarnował majątek Młyńskiego w Hołodkach [?], zbierał przeciw niemu wymyślone pretensje, a następnie z ponad setką ludzi najechał dwór w Lelotce [?], pobił i powiązał służbę, aresztował Młyńskiego (strzelano do niego), uprowadził klucznicę – żonę zbiegłego poddanego – i zabrał rzeczy do zamku; woźnego z aresztem kazał uwięzić; 30 VI 1770 Potempski [?] zabrał nocą 35 wołów. Protestant zapowiada dochodzenie krzywd.
Akt nr 819
Manifest ks. Benedykta Chmielowskiego OP w imieniu prowincjała ks. Wojciecha Stołwińskiego [?] i przeora ks. Wojciecha Szybińskiego oraz konwentu dominikanów w Murafie przeciw ks. Maciejowi Frucewiczowi [?] – o nieważność prezenty na parafię we wsi Gołęczyńce [?], wydanej bez aprobaty prowincjała
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data6 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 482 (skan 0484, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 482 (skan 0484, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnick.
29a o approbatę od Nayprzewielebnych JXX. Prowincjałow dotychczas
30nie starał się, ani też oną Potwierdzoną ma, a nadto ieszcze
31przez tak długi czas JXX. Superiorowie Konwentu Murachw.
32przypatrzyli się do statecznie Obyczaiom nieprzyzwoitym te-
33goż Macieja Frucewicza [?] ktory by w czasie otrzymanego y
34Bogu poświęconego Kapłańskiego Stanu bardzo szpetny,
35przeto do nullitate teyże prezenty owemuż Maciejowi Fruce-
36wiczowi [?] Kiby [?] służący nomine quorum supra Manifestuie
37y Protestuie się, ktoren Manifest Actis Connotari prosił co y
38otrzymał. X. Benedykt Chmielowski Promotor Ro[sarii] [?] Z. P. [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Ks. Benedykt CHMIELOWSKI, dominikanin (Ordinis Praedicatorum), promotor różańca [?], w imieniu prowincjała ruskiej prowincji dominikanów ks. Wojciecha STOŁWIŃSKIEGO [?], doktora teologii, oraz superiora konwentu MURAFSKIEGO (w rkp. „Konwentu Murachwiańskiego”, „Conventus Murachwiensis” – por. akt 803, gdzie odczytano „Morachwiński”) ks. Wojciecha SZYBIŃSKIEGO, lektora teologii, i całej wspólnoty, oświadcza: prawo patronatu (prezentowania proboszczów) w dobrach dziedzicznych klasztorów – zwłaszcza tam, gdzie nie ma przeoratu, a jedynie superiorat (wikariat) – należy do prowincjała; superiorzy mogą czasem za jego zgodą wydawać prezenty, ale te muszą być potem zatwierdzone przez prowincjała. Ks. Maciej FRUCEWICZ [?] przed kilkunastu laty podstępnie (seductive) uzyskał od ówczesnego superiora murafskiego ks. Gedeona ŚWITKIEGO [?] prezentę na parafię (cerkiew? – „Parochia”, zapewne unicka) we wsi GOŁĘCZYŃCE [?], dziedzicznej wsi dominikanów murafskich, lecz o aprobatę prowincjałów się nie starał i jej nie ma; nadto superiorzy przez lata obserwowali jego obyczaje, bardzo szpetne dla stanu kapłańskiego. Dlatego manifestant protestuje o nieważność (nullitas) tej prezenty.
Odczyty niepewne: „Stołwińskiego [?]”, „Przeoraty [?]”, „Frucewicz [?]” (nazwisko księdza), „Gołęczyńce [?]” (nazwa wsi), „Świtkiego [?]”, „Kiby [?]” (zapewne „niby służący” / „któryby”), formuła podpisu „Promotor Ro[sarii] [?] Z. P. [?]”. „Wielebny” (nie „Przewielebny”) i „Parochia” sugerują duchownego unickiego (paroch). Miejscowość MURAFA – identyfikacja na podstawie form „Murachwa/Murachwiański” (konwent dominikanów w Murafie, woj. bracławskie).
Łacina: Comparens Personaliter – „stawiwszy się osobiście”; Ordinis Praedicatorum – „zakonu kaznodziejskiego”; S. Theologiae Doctor / Lector – „doktor / lektor świętej teologii”; Provincia Russiae – „prowincja ruska”; et totius Communitatis ejusdem Conventus – „i całej wspólnoty tegoż konwentu”; Jus Patronatus – „prawo patronatu”; Vicariatus – „wikariat”; seductive – „podstępnie, przez uwiedzenie”; ad nullitatem – „do nieważności”; nomine quorum supra – „w imieniu tych, o których wyżej”; Actis connotari – „zapisać w aktach”.
Streszczenie
6VII 1770 ks. Benedykt Chmielowski OP w imieniu prowincjała ks. Wojciecha Stołwińskiego [?] oraz superiora ks. Wojciecha Szybińskiego i konwentu dominikanów w Murafie zamanifestował o nieważność prezenty na parafię we wsi Gołęczyńce [?] (dziedzictwo konwentu), wydanej przed kilkunastu laty ks. Maciejowi Frucewiczowi [?] przez ówczesnego superiora ks. Gedeona Świtkiego [?] bez aprobaty prowincjała, do którego należy prawo patronatu; wskazano też na naganne obyczaje Frucewicza.
Akt nr 820
Relacja woźnego Marka Rzeszolańskiego [?] o areszcie w zamku daszowskim Żydów Lejzora i Josia (Josela), arendarzy daszowskich, oraz kozaków – na instancję dominikanów murafskich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
15zera y Josia Arędarzow Daszowskich nie mniey Koza-
16kow Tameyszych przyaresztował y prawnie przyporę-
17czył, a to na Jnstancyą WW. OO. XX. Dominikanow Kla-
18sztoru Murachwiańskiego, ktoren to Arest W. JP. Wolski
19Gubernator Daszowski libere przyiął spondendo se do
20rozprawy Prawney onych postanowić. O czym Szlach-
21tą sobie przytomną zaświadczywszy się tu przedemną U-
22rzędem prawdziwego Arestu swego relatią zeznał de quo
23praesens ejusd. Ministerialis relatio, ignarus literarum signum
24S. Crucis Posuit Marek Rzeszolański [?]. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Marka RZESZOLAŃSKIEGO [?] (niepiśmienny) o areszcie dokonanym (data dzienna poprawiona w rkp., zapewne 30 VI 1770) w zamku w miasteczku DASZÓW, w obecności szlachty Kazimierza CZABANOWICZA [?] i Stanisława KOMORSKIEGO [?]: u gubernatora daszowskiego WOLSKIEGO (imię nieznane – „cujusvis nominis”) aresztował Żydów LEJZORA i JOSIA, arendarzy daszowskich, oraz tamtejszych kozaków – na instancję dominikanów klasztoru MURAFSKIEGO (w rkp. „Murachwiańskiego”); gubernator dobrowolnie przyjął areszt, zobowiązując się stawić ich do rozprawy. Dalszy ciąg sprawy z aktu 803 (napad na faktorów klasztoru i zabór wódki).
Odczyty niepewne: „Rzeszolański [?]” (nazwisko woźnego), „Czabanowicza [?]”, „Komorskiego [?]”, „affem [?]” w tytule (zapewne „ad affectationem” – na żądanie); data dzienna aresztu poprawiona („Trzydziestego” nad skreśleniem).
Łacina: in vim veri ac fidelis relationis palam, publice libereque recognovit – „mocą prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał”; cujusvis nominis – „jakiegokolwiek imienia”; libere – „dobrowolnie”; spondendo se – „ręcząc, zobowiązując się”; de quo praesens ejusdem Ministerialis relatio, ignarus literarum signum S. Crucis posuit – „o czym niniejsza relacja tegoż woźnego, który nie znając pisma, postawił znak krzyża świętego”.
Streszczenie
6VII 1770 woźny Marek Rzeszolański [?] zeznał, że (30 VI 1770), ze szlachtą Kazimierzem Czabanowiczem [?] i Stanisławem Komorskim [?], w zamku w Daszowie aresztował u gubernatora Wolskiego arendarzy daszowskich Lejzora i Josia oraz miejscowych kozaków – na instancję dominikanów murafskich (por. akt 803); gubernator przyjął areszt i zobowiązał się stawić ich do sądu.
Akt nr 821
Relacja woźnego Jana Stebelskiego [?] o areszcie we wsi Plisków [?] dyspozytora Jaworskiego, szlachty gracjalistów i kozaków pliskowskich, sprawców napadu na ludzi z Andruszówki – z ramienia Michała Hryniowieckiego [?], stolnika [?] barskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VII 1770, Winnica (areszt 3 VII 1770)
Karty / skanyk. 482v (skan 0485, strona lewa – dolna 1/3) – k. 483 (skan 0485, strona prawa – górne 2/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 482v (skan 0485, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiąt
2Miesiąca Julii Dziewiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
4y przedemną Michałem Jedleckim Namiesnikiem
5Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego
6Stanowszy Oczywiście Woźny Generał Wdztwa Bracł.
7y innych Opatrzny Jan Stebelski [?] w moc wierney Rell. swoiey
8[reklamant:] dobrowolnie
k. 483 (skan 0485, strona prawa)
1dobrowolnie zeznał: Jż On Roku teraznieyszego tysiąc siedmset
2Siedmdziesiątego Dnia trzeciego Lipca na affektacyą y Prawną
3rekwizycyą W. JP. Michała Hryniowieckiego [?] St. [?] Barskiego
4Dobr Wsi Andruszowki Dziedzica y innych maiąc przy sobie Stro-
5nę ludzi wiary godnych Urod. JPP. Jana Konsidrackiego [?] y Lu-
6[nad wierszem: kasza [?]] Ciworskiego [?] maioris evidentioris testimonii gratia do tego
7Aktu użytych był w Dobrach Wsi Pliskowie [?] gdzie będąc na-
8samprzod Urod. Jaworskiego Dyspozytora y Gracyalistę cujus-
9vis nominum Perekładowskiego [?] Mroczkowskiego [?] y innych Szlachty
10Gracyalistow, nadto Petra zaiącia [?] Atamana Hryćka Ryba-
11ka Ostapcowego [?] Łabuńskiego [?] y Jnnych Kozakow Pliskow-
12skich na wszelką wiolencyą, katowanie, zboże, palenie śmy-
13now [?] Budynkow y Jnnych Ludzi Andruszowskich Licencyowanych [?]
14y Jnnych Jmć Pana Drzewieckiego Komisarza we Dworze Pliskowskim
15ad Praesens znayduiącego się y u Gromady tameyszey Aresztował,
16ktory Arest tenże Wiel. Drzewiecki na Wiel. Pana Swego bene-
17wole przyiowszy, iako y Gromada Pliskowska Pomienionych Wio-
18latorow Szlachtę y Kozakow każdego z Osoby do rozprawy
19prawney dotrzymać deklarowali y Submittowali się, a tak
20On Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się przede-
21mną Urzędem uczynił y zeznał prawdziwego Arestu rell.
22Mllis ignarus Scribendi signum Crucis posuit Jan Ste-
23becki [?]. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego województwa bracławskiego Jana STEBELSKIEGO [?] (niepiśmienny) o areszcie dokonanym 3 VII 1770 na rekwizycję Michała HRYNIOWIECKIEGO [?] („St. [?] Barskiego” – urząd niepewny), dziedzica wsi ANDRUSZÓWKA, w obecności szlachty Jana KONSIDRACKIEGO [?] i Łukasza [?] CIWORSKIEGO [?]: we wsi PLISKÓW [?] (w rkp. „w Dobrach Wsi Pliskowie”) aresztował dyspozytora JAWORSKIEGO, gracjalistów (szlachtę osiadłą „z łaski”) PEREKŁADOWSKIEGO [?] i MROCZKOWSKIEGO [?] oraz kozaków pliskowskich – Petra [?], atamana Hryćka RYBAKA, ŁABUŃSKIEGO [?] (syna Ostapca [?]) i innych – za gwałty, katowanie, zabór zboża i palenie budynków ludzi andruszowskich; areszt przyjął komisarz DRZEWIECKI, przebywający we dworze pliskowskim, w imieniu swego pana, a gromada pliskowska zobowiązała się stawić aresztowanych do sądu. Od 9 VII 1770 namiestnik pro tunc Michał JEDLECKI.
Odczyty niepewne: „Stebelski [?]” (w rkp. tu „Stebecki”, w akcie 822 „Stebelski”), „Hryniowiecki [?]”, „St. [?] Barskiego”, „Pliskowie [?]”, „Konsidrackiego [?]”, „Łukasza [?] Ciworskiego [?]”, „Perekładowskiego [?]”, „Mroczkowskiego [?]”, „Petra zaiącia [?]”, „Ostapcowego [?] Łabuńskiego [?]”, „śmynow [?]”, „Licencyowanych [?]”.
Łacina: majoris evidentiorisque testimonii gratia – „dla większego i oczywistszego świadectwa”; cujusvis nominis – „jakiegokolwiek imienia”; ad Praesens – „obecnie”; benevole – „dobrowolnie”; Nobilis ignarus scribendi signum Crucis posuit – „szlachetny, nie umiejąc pisać, postawił znak krzyża”.
Streszczenie
9VII 1770 woźny Jan Stebelski [?] zeznał, że 3 VII 1770, na żądanie Michała Hryniowieckiego [?], dziedzica Andruszówki, ze szlachtą Janem Konsidrackim [?] i Łukaszem [?] Ciworskim [?], we wsi Plisków [?] aresztował dyspozytora Jaworskiego, szlachtę gracjalistów i kozaków pliskowskich (m.in. atamana Hryćka Rybaka), sprawców gwałtów na ludziach andruszowskich; komisarz Drzewiecki i gromada przyjęli areszt.
Akt nr 822
Manifest Jana Cebrzeskiego [?] w imieniu Michała Hryniowieckiego [?], stolnika [?] barskiego, i Kazimierza Rembeka [?], generała-adiutanta [?], dziedziców wsi Andruszówka, przeciw Józefowi Jakubowskiemu, podstolemu [?] …, dziedzicowi wsi Plisków [?], komisarzowi Drzewieckiemu, dyspozytorowi Jaworskiemu, gracjalistom i kozakom pliskowskim – o najazd na grunty andruszowskie, zabór siana i zboża, spalenie młyna; z relacją woźnego Jana Stebelskiego [?] o wizji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VII 1770, Winnica (wizja 6 VII 1770)
Karty / skanyk. 483 (skan 0485, strona prawa – dolne 3/5) – k. 483v (skan 0486, strona lewa) – k. 484 (skan 0486, strona prawa) – k. 484v (skan 0487, strona lewa – pierwszy wiersz: podpis woźnego)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 483 (skan 0485, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dziewiątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickie
4y przedemną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Bur-
5grabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego Comparens
6personaliter Urod. JP. Jan Cebrzeski [?] imieniem W. JP. Michała
7Hryniowieckiego [?] St. [?] Bar. Dobr Wsi Andruszowki Dziedzica
8y W. JP. Kazimierza Rembeka [?] Generała Adiu[tanta] [?] JKMci tychże
9Dobr zastawnego Possessora postrzegaiąc wszelkiey całości Sub-
10stancyi Pryncypałow swoich a zapobiegaiąc dalszego wydar-
11cia Gruntow Andruszowskich przez niżey wyrażonych Obżałł.
12nie mniey udaiąc się ad asyllam Sacro Sanctae Justitiae w
13krzywdach Ludziom Andruszowskim y Skarbowi Pryncypa-
5cy trzy y inne rzeczy, w Toku zboża w snopie będącego Żyta kop
6trzydzieści y pięć, Pszenicy kop trzydzieści, Prosa kop dwadzie-
7ścia, Fanty rożne w Spichlerzu y chałupie pogorzało zgoła
8Mielnik ten na tysiące trzy Szkody ponosi, Sam zaś iuż
9Mielniczkę z Dziećmi y Siostrą Samego Mielnika nim
10mieli palić Gospodarza w Domu nie zastawszy w chałupie
11pod parszy [?] spalić umyślili y to by się zapewnie było stało, gdy-
12by ludzie przechodzące Szlakiem z potrzeby swey do Lipowca ida-
13cy nie trafili, tego prozbą [?] obrali [?] nie wyperswadowali y zapar-
14tych Więźniow nie wypuścili, Urod. Ciesielską [?] we Wsi An-
15druszowce mieszkaiącą idącą ze Młyna bez winnie na-
16drodze dognawszy zbili y ledwie co żywą zostawili. Także
17Hryćko Mielnika mieszkającego [?] nazwiskiem Jur [?] prawie we wsi
18Andruszowce będącego Tok cały ze zbożem to iest pszeniey kop
19czterdzieści, żyta kop pięćdziesiąt, Stodołę dobrze wyfundo-
20waną Chlewy y Szopy blisko będące spalili, Szkody takowey
21temu nie mało uczynili, a za tym ażeby tęga takowe niesłychanie
22niesłuszne y bezprawne nie działy się, powtornie Jmieniem Pryn-
23cypałow swoich o te krzywdy y inne czasu prawa Comparantis
24wyrazić się maiące Manifestowawszy się in Verificationem praemissorum
25stawił przedemną Urzędem Opatrznego Jana Stebelskiego [?] au-
26tentycznego y przysięgłego, ktory w moc wierney y prawdziwey
27rell. swoiey zawicie y dobrowolnie zeznał iż On Roku tera-
28znieyszego Tysiąc siedmset siedmdziesiątego dnia Szostego Lip-
29ca na affektacyą y Prawną Rekwizycyą W. JP. Michała Hry-
30niowieckiego [?] Sty [?] Barckiego [?] Maiąc przy sobie Stronę ludzi
31wiary godnych Urod. JPP. Łukasza Ciesielskiego [?] y Jana Kadrac-
32kiego [?] maioris Evidentiorisque Testimonii gratia do tego Aktu u-
33żytych był y zjechał na Grunt Pola Andruszowskiego Ozi-
34mym zbożem y Jarym zasiane, także na miejsce gdzie Młyn
35spalony został, gdzie będąc widział wszędy miejsce dure [?] gdzie
36młyn stał, a tylko pogorzelisko świeże zastał y ieszcze dopala-
37iące się, także łany y Pola Ludzi Andruszowskich blisko wsi bę-
38dące zbożem Ozimym y Jarym zasiane iuż do żęcia porz-
39maiącym [?] stratowane wytarte y do żęcia z nich zboża y
40pożytku niepodobne, co widziawszy y oglądawszy Szlachtą
41sobie przytomną oświadczywszy się przedemną Urzędem
42przybywszy tu do Akt uczynił y zeznał prawdziwey wizyi
43rell. prosił tak Urod. Comparens Manifestacyi iako y Woźny
44wizyi rell. Copia actis Annotari y otrzymali Jan Cebrzeski [?].
45[mpp.] [?]
k. 484v (skan 0487, strona lewa – pierwszy wiersz)
1Woźny nieumieiący pisać Krzyż S. kładzie Jan Stebelski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Jan CEBRZESKI [?] w imieniu Michała HRYNIOWIECKIEGO [?] (urząd: „St. Bar.” / „S. B.” / „Sty Barckiego” – zapewne stolnik [?] barski), dziedzica wsi ANDRUSZÓWKA, i Kazimierza REMBEKA [?], generała-adiutanta [?] JKMci, zastawnego posesora tych dóbr, manifestuje przeciw Józefowi JAKUBOWSKIEMU („Podstol. [?] Comor. [?]” – tytuł niepewny), dziedzicowi wsi PLISKÓW [?], komisarzowi DRZEWIECKIEMU, podstarościemu (dyspozytorowi) JAWORSKIEMU, gracjalistom PEREKŁADOWSKIEMU [?], MROCZKOWSKIEMU [?] i innym, kozakom (Petro ZAJĄC [?], ataman Hryćko RYBAK) z Pliskowa i innych dóbr oraz całej gromadzie pliskowskiej (ok. 200 osób). Najpierw dyspozytor Jaworski z rozkazu komisarza najechał z uzbrojonymi kozakami grunty andruszowskie i stratował zboże; potem Drzewiecki, przybywszy z Perekładowskim do Pliskowa, zebrał kozaków i gromady (także z Lipowca, Lenic [?], Strzyżałowa [?]) i z kosami, cepami i kijami najechał grunty: kazał zabrać ponad 500 kopic siana skoszonego przez andruszowian i wieźć je przez zboża; podpalił młyn „Sawin” pod Andruszówką wraz z domostwem młynarza, chałupą, spichlerzem i tokiem (spłonęło zboże do mielenia – m.in. 60 ćwierci żyta arendarskiego [?], 20 ćwierci pszenicy gospodarza andruszowskiego, ziarno w spichlerzu i snopy na toku; szkoda młynarza ok. 3000 zł); chciano spalić żywcem żonę młynarza z dziećmi i siostrą, co udaremnili przechodzący szlakiem do Lipowca; pobito Ciesielską [?], spalono tok, stodołę, chlewy i szopy Hryćka JURA [?]. W dowód stawiono woźnego Jana STEBELSKIEGO [?] (por. akt 821), który 6 VII 1770 ze szlachtą Łukaszem CIESIELSKIM [?] i Janem KADRACKIM [?] oglądał świeże, dopalające się pogorzelisko młyna i stratowane łany ozime i jare, niezdatne do żniw.
Odczyty niepewne: „Cebrzeski [?]” (komparent; w nagłówku forma podobna do „Celrzenski”), „Hryniowiecki [?]”, „Rembek [?]”, „Generała Adiu[tanta] [?]”, „Podstol. [?] Comor. [?]”, „Pliskowa [?]”, „Zwrzc [?]” (wyraz nieczytelny, po nim luka w wierszu), „latą [?]”, „Lenic [?]”, „Strzyżałowa [?]”, data „secunda Novembris [?]” (w kontekście lipca bardziej prawdopodobne „secunda praesentis” – sens: „onegdaj”), „Suromki [?]”, „Hospodyna [?]”, „pod parszy [?]”, „prozbą obrali [?]”, „Ciesielską [?]”, „Jur [?]”, „porzmaiącym [?]”, „dure [?]”. Woźny w akcie 821 zapisany „Stebecki”, tu „Stebelski”.
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; ad asylum Sacrosanctae Justitiae – „do schronienia najświętszej sprawiedliwości”; cujusvis nominis – „jakiegokolwiek imienia”; ut fertur – „jak mówią”; praesentis – „bieżącego (miesiąca)”; in Verificationem praemissorum – „na potwierdzenie powyższego”; majoris evidentiorisque testimonii gratia – „dla większego i oczywistszego świadectwa”; Copia actis annotari – „wpisać kopię do akt”.
Streszczenie
9VII 1770 Jan Cebrzeski [?] w imieniu Michała Hryniowieckiego [?], dziedzica Andruszówki, i jej zastawnika Kazimierza Rembeka [?] zamanifestował przeciw Józefowi Jakubowskiemu, dziedzicowi Pliskowa [?], jego komisarzowi Drzewieckiemu, dyspozytorowi Jaworskiemu, gracjalistom i kozakom oraz gromadzie pliskowskiej: najechali zbrojnie grunty andruszowskie, stratowali zboża, zabrali ponad 500 kopic siana, spalili młyn Sawin z domostwem młynarza i zbożem (szkoda ok. 3000 zł), chcieli spalić rodzinę młynarza, pobili kobietę i spalili zabudowania gospodarza. Woźny Jan Stebelski [?] potwierdził wizją z 6 VII 1770 pogorzelisko młyna i stratowane pola.
Akt nr 823
Manifest in diligentia z przysięgą Anny Butkiewiczowej, 1° v. Mitkowskiej, na rejestr rzeczy pozostałych po śmierci pierwszego męża Józefa Mitkowskiego (z rejestrem inwentarza, ruchomości i wydatków)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VII 1770, Winnica (rejestr spisany 7 VII 1770 w Żomierkach [?])
33Data in vim Zasługi złł Czternaście za Owsa Ćwiert [?] dwie na za-
34siew [?] aż [?] dwa y g. Osmnaście złł pięć y g. sześć za Sol wyda-
35ta złł siedm Stadnikowi za dozwanie [?] Koni złł ieden za Siemię
36Konopne na nasienie złł pięć y g. sześć za Guzikow [?] tuzin [?]
37do Kaftanika złł ieden y Groszy piętnaście za zrobienie Kafta-
38nika Krawcowi złł dwa za Kamlot y Sukienki zrobienie dla
39Dziedziczka [?] złł iedynaście y Groszy piętnaście za Piwo [?] złł Czte-
40ry za Gazę złł Cztery za pieprzu ćwierć funta złł dwa y g. sześć [?]
41za Chustkę złł sześć na Trzewiki złł sześć za Zwierciadło g. try-
42naście za Nożyki Gro. trynaście za Drzewie [?] złł Cztery za ro-
43bienie Obicia
k. 485v (skan 0488, strona lewa)
1bienie Obicia złł siedm za Robienie płotna złł trzy y gro. dziewięć
2na naprawienie woza Groszy dwadzieścia za zrobienie Latow [?] dwoch
3do Woza y Skobla [?] gro. piętnaście za Szkło iedne [?] Szybę [?] gro. dwadzieścia
4y sześć za Robienie Wasąga złł za Reperacyą Ogrodu y Lewady złł
5pięć za Terdaszę [?] dwie trzy złł za Spodnicę Kamlotową złł Osmnaście
6za Płotna Szwabskiego łokci Czternaście złł Osmnaście od Roboty
7Salopow z tegoż płotna złł za Owsa Ćwiert Cztery dla Koni w zimie
8złł pięć y Groszy sześć za Gordelki [?] do Chodowania [?] Kiezot [?] złł ie-
9den y Groszy dwadzieścia y dwa za Ryby bez post złł Cztery za
10Trunek przez Niebosczyka Męża brany złł trydzieści y sześć na
11Drogę Wołyńską powtornie złł Osm za Spust Gorzałki na Wo-
12łyń dla Pisarzow złł szesnaście Jn summa faciunt expensy złł Pol.
13Czterysta Osmdziesiąt y sześć y Groszy dwadzieścia osm.
14Pieniądze w gotowiznie y na długach. w Gotowiznie złł P.
15sto sześć na Długach. u Jwela [?] złł P. sto siedmdziesiąt y Jmo-
16ta [?] Jwankowskiego złł P. dwadzieścia y osm u Jankiela Kolizuka [?]
17złł P. trydzieści y ieden y u Bazylka Stolarczyka złł dwanaście
18u Pawła Lubczyka [?] złł dwanaście u Jarmy [?] Tartasa [?] złł
19Czternaście Efficit summy Trzysta Siedmdziesiąt y trzy.
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifest „in diligentia” (dla zachowania terminu) Anny BUTKIEWICZOWEJ, wdowy po Józefie MITKOWSKIM, obecnie żony Józefa BUTKIEWICZA (który asystuje i podpisuje się): z powodu niebezpieczeństw obecnego zamieszkania i sieroctwa zawarła powtórne małżeństwo, lecz – zgodnie z prawem, które obowiązuje wdowy do zaprzysiężenia rejestru rzeczy pozostałych po mężu – przyniosła do kancelarii grodzkiej rejestr i złożyła przysięgę na jego rzetelność (na klęczkach przed krucyfiksem) w obecności woźnego generalnego Michała RADLIŃSKIEGO oraz szlachty Antoniego BAUTROWSKIEGO [?] i Dominika GLIŃSKIEGO [?]. Rejestr spisany 7 VII 1770 w Żomierkach [?] (wieś zamieszkania Mitkowskich – nazwa niepewna) obejmuje inwentarz (40 par wołów roboczych, 12 krów dojnych z cielętami, jałowiec, 5 koni, 11 owiec, maciory), zboże w zasiewie, ubiory (suknia karmazynowa podszyta wilkami, kontusz, pas, czapka aksamitna, bekiesza), broń (pałasz, pistolet, ładownica srebrna), wóz kowany; sprzedaż żupana, pasa i czapki; wydatki pogrzebowe (pogrzeb w NIEMIROWIE 139 zł, lekarstwa, cyrulik, czytanie psałterza, trumna), zapłaty czeladzi, wydatki na podróże na WOŁYŃ (do córki Teresy) – razem 486 zł 28 gr; gotówka 106 zł i długi u Żydów i chłopów – razem 373 zł.
W rkp. „w Barze [?] teraznieyszym zamieszkania” – odczyt wyrazu niepewny (może „w czasie”); sens: z powodu niebezpiecznych czasów (po koliszczyźnie i wojnie). Nazwisko pierwszego męża w rkp. wyraźnie „Mitkowski” (tak też w nagłówku pod tekstem „Regestr Rzeczy Mitkowskiego”).
Odczyty niepewne: „Bautrowskiego [?]”, „Glińskiego [?]”, „Żomierkach [?]”, „Krowa [?]”, „Maciorz [?]”, „Sukien [?] Mundurowych [?]”, „Biały [?]”, „misurką [?]” (misiurka – rodzaj hełmu), „Szleią [?]”, „Obie [?]”, „Obrzezkowych [?]”, „Kitmisków [?]”, „Czerniszczach [?] na Cechu [?]”, „Wołyniu [?]” (w rkp. „Wotyniu” – ł podobne do t), rok „sześćdziesiąty [?] dziewiąty” (zasługi parobka za 1769), „Ćwiert [?]”, „dozwanie [?]”, „Dziedziczka [?]”, „Piwo [?]”, „Latow [?]”, „Skobla [?]”, „Szkło iedne [?] Szybę [?]”, „Terdaszę [?]”, „Gordelki [?] do Chodowania [?] Kiezot [?]”, wierzyciele „Jwela [?]”, „Jmota [?] Jwankowskiego”, „Kolizuka [?]”, „Lubczyka [?]”, „Jarmy [?] Tartasa [?]”. Kwoty w rejestrze odczytane bez sprawdzenia sumy (suma podana w rkp.: 486 zł 28 gr).
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; ad Praesens – „obecnie”; in Diligentia – „dla zachowania pilności (terminu)”; cum Juramento – „z przysięgą”; distinctim – „wyraźnie, po kolei”; flexis ad Imaginem Crucifixi Genibus – „zgiąwszy kolana przed wizerunkiem Ukrzyżowanego”; post fata / post obitum – „po śmierci”; successive – „kolejno, w następstwie”; Die Septima Julii – „siódmego dnia lipca”; in vim Zasługi – „tytułem zasługi (zapłaty)”; In summa faciunt – „razem czynią”; Efficit summy – „wynosi sumy”.
Streszczenie
9VII 1770 Anna Butkiewiczowa, wdowa po Józefie Mitkowskim, obecnie żona Józefa Butkiewicza, zaprzysięgła w grodzie winnickim (w obecności woźnego Michała Radlińskiego) rejestr inwentarza, ruchomości, wydatków (pogrzeb w Niemirowie, zapłaty, podróże na Wołyń – razem 486 zł 28 gr) oraz gotówki i długów (373 zł) pozostałych po pierwszym mężu, spisany 7 VII 1770 w Żomierkach [?].
Akt nr 824
Manifest Jakuba Wasylkowskiego w imieniu Gabriela [?] hrabiego Krasickiego, starościca [?] korytnickiego, przeciw Cybulskiemu, dyspozytorowi, o nieważność kontraktu dzierżawnego wsi Łużna [?] i sprzedaży bydła skarbowego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
23nie przysłał y w nim Punkta Szkodzące Skarbowi JW. Krasickie-
24go y Obowiązności wątpliwe w sobie zawieraiące, a przecie upor-
25czywie y bezprawnie bo bez woli JW. Krasickiego Kontrakt pod-
26pisał, Jnwentarz podług swego upodobania wyprowadził y
27Wieś Łużne w Possessyą podał, Bydło nierogate Krowy Jało-
28wnik owce bez ceny przedał Pasiekę Skarbową zniszczył, Las
29dla przyiacioł swoich do Łużny należący wycinać dopuszczał
30Urod. Cybulski y inne Krzywdy w Dobrach JW. Pryncypała Comitis
31poczynił, A zatym Urod. Ninieyszy stawaiący tak o nieważność
32przedaży Bydła Skarbowego Jakoteż o nieważność zawartego
33Kontraktu o Dobra Wieś Łużne z tym Oświadczeniem iż JW.
34Krasicki Jako Gotow był na Dobra Wieś Łużne Jmportowaną
35Summę W. Skarbn. Nowogrodzkiemu oddać tak y Każde-
36go Czasu oddać powtornie manifestuie się Jakub Wasylkowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Jakub WASYLKOWSKI w imieniu hrabiego KRASICKIEGO, starościca [?] korytnickiego (w rkp. „Star. Kor.”; por. akt 806 – Gabriel hr. Krasicki, starościc korytnicki, i taksa stadniny w ŁUŻNEJ [?]), dziedzica wsi ŁUŻNA [?] (w rkp. „Łużny”, „Łużne”), manifestuje przeciw Józefowi CYBULSKIEMU, dyspozytorowi: choć miał polecenie wydzierżawić wieś bez szkody, a list hrabiny KRASICKIEJ zakazywał jej puszczania komukolwiek, wypuścił Łużną w arendę W. OSTROWSKIEMU, skarbnikowi [?] nowogrodzkiemu, bez zgody pana; zaniżył cenę dni robocizny (8 gr za dzień sprzężaju i pieszy zamiast 12 i 8 gr), zostawił dzierżawcy darmo powinności chłopskie (szarwarki, kury, podróże, robienie kasz, łowienie ryb itd.), źle ustalił arendę karczemną (dzierżawca zyskał ponad 200 zł), podpisał kontrakt ze szkodliwymi punktami wbrew zakazowi, sprzedał bez taksy bydło, owce i jałowiznę, zniszczył pasiekę i pozwalał wycinać las przyjaciołom. Komparent manifestuje o nieważność sprzedaży bydła i kontraktu, deklarując gotowość zwrotu skarbnikowi nowogrodzkiemu wniesionej sumy.
Odczyty niepewne: „Star. Kor. [?]”, „Łużny/Łużne” (nazwa ujednolicona Łużna [?]), „Obłatt [?]” (adresat listu hrabiny – może pisarz/komisarz), „Kapuiący [?]”, „S. N. [?]” (Ostrowski – zapewne skarbnik nowogrodzki, por. koniec aktu), „ad Usum [?]”, nazwy powinności „Urki [?] Odbierki [?] Zadwski [?] Obuski [?] Zażynki [?] … Stoki [?] … Motki [?]”, „wstawie [?] spustnym [?]”, „usui [?]”, „zdeterkował [?]” (= zdeterminował?), „Arędy [?]”, „Obratowanego [?]” (może „obwinowanego” = obwinionego), „iałowice [?]” (wyraz niepewny, może błąd pisarza). Imię hrabiego w akcie nie podane – Gabriel na podstawie aktu 806.
Łacina: vigore prawa – „mocą prawa”; Comitis (w rkp. „Comptis”) – „hrabiego”; Comparentis – „komparenta (stawającego)”; aliter – „inaczej, ponadto”; ad Usum [?] – „do użytku”; ex parte Skarbu – „ze strony skarbu”; gratis – „darmo”.
Streszczenie
9VII 1770 Jakub Wasylkowski w imieniu hr. Krasickiego, starościca [?] korytnickiego, zamanifestował przeciw dyspozytorowi Józefowi Cybulskiemu, który wbrew zakazowi wydzierżawił wieś Łużną [?] skarbnikowi nowogrodzkiemu Ostrowskiemu na niekorzystnych warunkach (zaniżona robocizna, darowane powinności, arenda karczemna), sprzedał bydło skarbowe, zniszczył pasiekę i dopuszczał wyrąb lasu – o nieważność kontraktu i sprzedaży.
Akt nr 825
Manifest (protestacja) Jakuba Jastrzębskiego w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadwornego koronnego, zastawnego i dożywotniego posesora klucza suprunowskiego, przeciw Adamowi Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu, dziedzicowi klucza janowskiego, komisarzowi Białobłockiemu i gubernatorowi Dybrowskiemu [?] – lasy, sianożęci, zabory bydła (Suprunów, Sosenki [?], Lisiówka, Salnica)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 487 (skan 0489, strona prawa; strona lewa skanu 0489 – k. 486v – pusta, przekreślona) – k. 487v (skan 0490, strona lewa) – k. 488 (skan 0490, strona prawa – górna połowa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 486v (skan 0489, strona lewa)
1[strona pusta, przekreślona dużym zawijasem]
k. 487 (skan 0489, strona prawa; nr karty w rkp. 487)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
4Y Przedemną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Bur-
5grabstwa y Vice Regentem Grodu Winn. Comparens
6Personaliter Urod. Jakub Jastrzębski Jmieniem JW. Mniszka Chorą-
7żego Nadwor. Koron. Dobr Klucza zastawnego y Dożywotniego Possesora
8Pana y innych Solennie na y Prko JW. Chołoniewskiemu Kasztelanowi
17danstwa Klucza Janowskiego ale nie bez zysku Swego w La-
18sach Janowa Pobliższych y własnych bawić się aby przez
19dopuszczenie spustoszenia Lasow nie byli naganieni od
20JW. Chołoniewskiego Pana Swoiego Kazać Drzewa kniążą [?]
21ile zechcą, tedy w lasach Supronowskich nie tylko za
22znaki Graniczne ale po pod same wsie pomiędzy pola y Sia-
23nożęci ludzi Klucza Supronowskiego y teraz ieszcze używa-
24ne nie tylko Poddanstwu Klucza Janowskiego, ale z
25Cudzych Wsiow biorąc zato donatywy Jmść PP. Leśniczo-
26wie ichże dozwalaią, Drzewa z pnia rznąć las pustoszyć
27Sianożęci zawalać zboże tratować pozwalaią, a ieszcze ma-
28nifestem dnia dwudziestego drugiego Julii [?] Jmieniem JW. Kaszt.
29Buskiego zaniesionym Anno Currenti JW. Pryncypałowi Comitis ir-
30realiter [?] kde [?] Objicere ważą się. Jakoby przez Dzierżawcow y Arę-
31darzow Dobr Klucza Supronowskiego zdezolowane są co iest
32niesprawiedliwie, bo Jak mogli las Dzierżawcy dezolować y
33[reklamant:] co wyinać
k. 487v (skan 0490, strona lewa)
1co wyinać Kiedy Janowscy ludzie po pod samą wieś Supronow
2Maydan y Sosenkę Drzewa rąbaią a gdy się Jaki Poddany Klu-
3cza Supronowskiego pokaże do lasu to zaraz Pobereżniky [?] bi-
4cie twierdzą [?] biią odzienie zdzieraią woły y konie zabieraią Czego
5dowodem iest widendo [?] nomine JW. Kasztelana Buskiego Die
6dwudziestego Martii Anno Currenti zaniesiona ex Fictione Wołow
7sześć w własnym lesie Supronowskim zabranych, a gdy dla
8ocalenia y niedopuszczenia iuż w aktualnem używaniu lasow Su-
9pronowskich trafię [?] z Lasow własnych Dobr Klucza Supro-
10nowskiego, Jakowych Gwałtownikow y Dezolatorow Lasow, wypę-
11dzić z Lasu y Bydło iako prawo mieć chce ile że iuż nie raz
12oto bywaią strofowani Poddani Janowscy aby się nie odważa-
13li do Grodu zapędzić, to Jmść Obżałowani pretext zaboru acii [?]
14na Drogach y niby w Lasach Janowskich formuią, bicie wię-
15zienie ludzi nienależycie zadaią y choć ktory Człowiek dla kra-
16dzieży będzie przytrzymany tedy Jmść Kradzey [?] Uwikłaiąc [?] od u-
17czynienia sprawiedliwości zaraz ludzi Klucza Supronowskiego
18niewinnych aby choć winny Człowiek Janowski Jako Prawowity [?]
19Stasiuk [?] Jakowiński [?] na Kradzieży w łowieniu Ryb w stawie
20Supronowskim złapany y trzymany był wypuszczony, Grabią [?]
21[...] y niesprawiedliwie o Jnkarceracyą manifestuiąc się, Prawowi-
22tego Pantalego [?] Wtarny [?] Sadek swoy Byrszczego [?] z tegoż Sadu
23wziętego do Janowa odartego y wsadzonego Urod. Kradzey [?] dze-
24latorem lasu w Manifeście Swym niesprawiedliwie opisuią, w
25Lasach własnych Supronowskich przez wyraźne znaki Gra-
26niczne y dawno używane do Supronowa należących wiele nie-
27prawnie czynią y tym używanie stwierdzaią lasy także przywła-
28szczaią nie dość maiąc na tym Pobereżnikow ze Wsi Salnicka [?]
29subordynuią, ktorzy nie tylko y polana drew w własnym lesie So-
30senskim wycinać, nawet bronią leżącego, aliter czasu niedawnego Ja-
31dących [?] Prawowitego Jacka Olejnika poddanego Lisiowskiego z Sy-
32nem swoim wiozącego Drwo do Lisiowki w własnym lesie
33Lisiowskim rąbane bo w Sianożęciach ludzi Klucza Sosenskiego
34na Szlaku [?] iuż przed samą Wsią Lisiowką dognawszy koni
35troie z wozami Szlami [?] łańcuchami [?] y łatą [?] uprzężą woz z chlebem
36siekier dwie świt dwie gwałtownie porwali Prawowitych Ja-
37cka Olejnika y Syna iego Okrutnie bijąc koni z wozami do
38Janowa zapędzili y przez niedziel dwie robiące Końmi tak
39ciężko że aż koń ieden zdechł y tychże koni ani na Requizy-
40cyą nie oddaią ani w Grodzie przeyiną [?]. Woły y inne bydło
41bez pastuchow puszczaią aby zboża Sosen-
42skie y Lisiowskie tratowały y spasały iako niedawnego Czasu
43[reklamant:] Wołow sześć
k. 488 (skan 0490, strona prawa; nr karty w rkp. 488)
1Wołow sześć ze zboża zaięte ktore za przybłędne sądzono we dwo-
2rze Sosenskim że się nikt [?] nie odezwał ile w sam Jarmark
3ale na zaiutrz ludzie Sioray [?] y Pobereżnicy Salnicy [?] z bronią
4y spisami wpadłszy na własne Pola Lisiowskie z Trzody
5Wołow parę zaiąwszy do satnika [?] zagnali skryższe [?], a tamtąd nie
6oddali Trzodę Owiec troie rozstratowali końmi ludzi y pastuchow
7pobili y na polach uganiaiąc się za ludźmi zboże tratowali na
8Orzących ludzi Lisiowskich napadłszy woły z pługa wyprzę-
9gowali, przy tym gwałtownym naieździe spisę od tychże
10Wiolatorow odebrano było, potym znowu ci ludzie Salnicy [?]
11Orzącemi [?] Trzodę Lisiowską zaiąć chcieli ktorey Trzody gdy za-
12łoże [?] nie dano oni Wołow Cztery Lisiowskich zaięli z własne-
13go Gruntu Lisiowskiego a szkody w zbożu przez bydło pod-
14ieney [?] nagradzać zwierzchności Salnicka [?] nie każe y owszem
15Dębinę y Brzezinę po pod samą wieś Klucza Sosen-
16skiego Ludzie Salnicy wycinaią, a gdy Ludzie Lisiowscy
17wyiadą do własnego Lasu to Pobereżnicy Salnicy biią
18y Grabią Sianożęci do Sosenki należące wyżey na kopie
19pięćset ludzie Salnicy wykosili upornie do czego ymiesio [?]
20item [?] protestuie się Jakub Jastrzemski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Jakub JASTRZĘBSKI (podpis „Jastrzemski”; por. akt 685 – „Jastrzębski [?]” za Mniszcha) w imieniu Adama MNISZCHA, chorążego nadwornego koronnego, zastawnego i dożywotniego posesora klucza SUPRUNOWSKIEGO (i SOSENSKIEGO [?]), protestuje przeciw Adamowi Myszce CHOŁONIEWSKIEMU, kasztelanowi buskiemu, dziedzicowi klucza JANOWSKIEGO, jego komisarzowi BIAŁOBŁOCKIEMU i gubernatorowi DYBROWSKIEMU [?]: kasztelan każe odebrać grunty, lasy, sianożęci, pasieczyska i stawki od dawna używane przez klucz suprunowski; leśniczowie janowscy, biorąc „donatywy”, pozwalają poddanym janowskim i obcym rąbać lasy suprunowskie aż pod same wsie (Suprunów, Majdan, Sosenki [?]), a pobereżnicy biją ludzi suprunowskich, zdzierają odzież, zabierają woły i konie; manifest Chołoniewskiego z 22 VII [?] (zapewne VI) b.r. fałszywie obwinia dzierżawców suprunowskich o dewastację lasów, a manifest z 20 III b.r. – o zabór 6 wołów; Janowscy uwalniają złodzieja Stasiuka [?] złapanego na kradzieży ryb w stawie suprunowskim; pobereżnicy ze wsi SALNICA [?] pobili i obrabowali Jacka OLEJNIKA, poddanego z LISIÓWKI, i jego syna (zabrali 3 konie z wozami, 2 siekiery, 2 świty; konie przez 2 tygodnie zamęczane w Janowie, jeden padł); bydło janowskie wypuszczane w zboża sosenskie i lisiowskie; ludzie salniccy najechali pola lisiowskie, zabrali woły, poturbowali pastuchów, wyprzęgli woły z pługa, wycinają dębinę i brzezinę, wykosili ok. 500 kop siana.
Nazwy: SALNICA [?] (w rkp. „Salnicy”, „ze Wsi Salnicka [?]”; litera S podobna do L – w kilku miejscach odczyt „Lutnicy/Sulnicka”) – wieś klucza janowskiego (Janów = Iwanów nad Bohem [?]); SOSENKI [?] (w rkp. „Sosenkę”, „Klucza Sosenskiego”, „Sianożęci do Sosenki należące”) i LISIÓWKA – wsie po stronie suprunowskiej; MAJDAN („Supronow Maydan” – może Majdan suprunowski). Data manifestu Chołoniewskiego „dwudziestego drugiego Julii” niemożliwa przy akcie z 9 VII – może błąd pisarza (Junii).
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; Anno Currenti – „roku bieżącego”; Comitis – „hrabiego” (Mniszech jako hrabia); Objicere – „zarzucać”; ex Fictione – „z fikcji, zmyślenia”; Die … Martii – „dnia … marca”; nomine – „w imieniu”; item – „także”; protestuie y reprotestuie się – „protestuje i reprotestuje”.
Streszczenie
9VII 1770 Jakub Jastrzębski w imieniu Adama Mniszcha, chorążego nadw. kor., posesora klucza suprunowskiego, zaprotestował przeciw Adamowi Chołoniewskiemu, kasztelanowi buskiemu (klucz janowski), komisarzowi Białobłockiemu i gubernatorowi Dybrowskiemu [?]: Janowscy przywłaszczają lasy i sianożęci suprunowskie, wyrąbują lasy, biją i grabią poddanych z Lisiówki i Sosenek [?] (m.in. Jacka Olejnika z synem), zabierają bydło, tratują zboża, wykosili 500 kop siana, a w swoich manifestach fałszywie obwiniają dzierżawców suprunowskich.
Akt nr 826
Manifest Adama Popławskiego, cześnika gostyńskiego, w imieniu Stanisława Fortunata Nowowiejskiego, stolnika owruckiego, zastawnego posesora wsi Rozkopańce [?] i Pantówka (klucz pohrebyszczański), przeciw Stanisławowi i Katarzynie z Radziwiłłów Rzewuskim, chorążym [?] wielkim litewskim, komisarzowi Grodeckiemu i rewizorowi Czernikowiczowi – o nierzetelny inwentarz i defalkację z possesji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 488 (skan 0490, strona prawa – dolna połowa) – k. 488v (skan 0491, strona lewa) – k. 489 (skan 0491, strona prawa) – k. 489v (skan 0492, strona lewa – górne 2/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 488 (skan 0490, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dziewiątego Dnia.
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn.
4y przedemną Michałem Jedleckim Namiesnikiem
5Burgrabstwa y Vice Regentem Grodu Winn.
6Comparens Pltr. Urod. JP. Adam Popławski Cześni. Gosty.
7Jmieniem z Wyraźnego zlecenia W. JP. Stanisława Fortu-
8nata Nowowiyskiego Stol. Owruc. Dobr Rozkopancy [?] y
9Pantowki do Klucza Pohrebyskiego należących, zastaw-
10nego Possesora przestrzegaiąc tegoż Całości W. Pryncypała
11swego, Solennis-
12[reklamant:] swego Solennissime
k. 488v (skan 0491, strona lewa)
1swego Solennissime na y Prko JW. JPP. Stanisławowi y Katarzy-
2nie z Hrab. Radziwiłłow Rzewuskim ChWLit. [?] pomienio-
3nych Dob. Dziedzicom szczegulnie Jako Panom, a mianowicie
4Prko W. Grodeckiemu Kommisarzowi y Urod. Czernigowiczowi [?]
5Rewizorowi świadczy y manifestuie się, o to iż lubo JWW.
6Rzewuscy ChWLit. [?] za Kontraktem Rzetelnym Zastawnym
7Roku Tysiąc siedmset sześćdziesiątego osmego w Lwowie spisa-
8nym puszczaiąc W. Pryncypałowi Comitis Dobra Rozkopańce [?]
9y Pantowkę w Summie Osimdziesiąt tysięcy złł Pol.
10opisali się bez wyciągania nad zwyczay Kraiu Jnwentarz
11Poddanstwa przez Kommissarzow y Rewizorow swoich spisać
12Kozakow Osmiu na Usługi Possesorskie podać Arędę Kar-
13czemną Corocznie ze Skarbu stanowić y od wszelkich Jm-
14pedymentow od kogokolwiek zachodzących W. Possessora
15zastępywać, iednakże Urod. Czernikowicz Rewizor iuż po
16terminie possessyi Roku tegoż dnia dwudziestego piątego
17Marca [?] zaczętey ziechawszy na Grunt Dobr wyż wyrażo-
18nych spisuiąc Jnwentarz podawszy nie tylko ciągła nad
19słuszność poprzypisywał a przeto Czynsz y powozy czyli
20podwody powiększył ale też Kozakow wszystkich na
21Czynsz po złł kilkadziesiąt podał z tym absolutnym wy-
22rażeniem y arcy opacznym dołożeniem, że lubo Kontraktem
23Osmiu Kozakow do Usług Possessorskich są wyrażeni, y tak
24od Kommendy [?] Pohrebyskiey Jakoteż y od Jntraty są excypo-
25wani, Jednak Jakoby W. Pryncypał Comitis podania sobie
26tych Kozakow odstąpił y Czynsz na nich niesłusznie wło-
27żony benewole przyimie, przeciw Urod. Obżał. w tymże Pun-
28kcie praesumptive porwała [?] oraz nakazuie aby nie inszych
29tylko w Jnwentarzu Kozakami nazwanych a na Czynsz
30po kilkadziesiąt złł popisanych na Kozactwie postanowić
31można chociaż onych do Jntraty liquidował, Jakoż W.
32Pryncypał Comitis nie mogąc się obeyść bez usługi Gron-
33towey kilku na Kozactwie postanowić musiał przez co na
34Jntracie z nich liquidowaney przez wszystkie Czasy szkodzie.
35Co większa tenże Urod. Rewizor pomienionym inwentarzem
36Arędę Karczemną Wsi Roskopańcy [?] na złł P. Tysiąc pięć-
37set a Wsi Pantowki na złł P. dwa tysiące trzysta, tak
38wyciągnął iaka nigdy niebywała ani bydź może nastąpio-
39na, w tym z wyrazow Rzeczkich [?] gdy wskroś wewnętrzne
40Oyczyzny zamieszanie a potym zaraz Bunty Chłopskie na
41Ukrainie nastąpiły tedy poddani iedni z Czynszami pouchodzili
k. 489 (skan 0491, strona prawa; nr karty w rkp. 489)
1dzili, drudzy zas Daninę y robociznę porzawodzili [?] Żydzi z Aręd
2raz o S. Janie Krzcicielu drugi raz w Adwencie Roku tegoż tysiąc
3siedmset sześćdziesiątego osmego ze wszystkim powiekali [?], że ledwie
4połowę [?] W. Possessor z Aręd partycypował na roczne nie mały czas
5tez Arędy wakowały a onych Skarb JWW. Dziedziców stanowić za-
6niedbał dla czego zaraz bez Kontraktow W. Possessor na Poddanych
7tameyszych narzucił ale ci aniżeli podeymowali takowyi Summy
8Jaka przez Urod. Rewizora wyciągniona była ale też oney dotąd
9nie wypłacili. Na ostatek gdy po wyszłym więcey Roku posses-
10syi zastawney czasie, nastąpił zwyczayny termin stanowienia
11Aręd w Całym Kluczu Pohrebyskim od Swięta S. Jana Chrzciciela
12Roku tysiąc siedmset sześćdziesiątego dziewiątego tedy ani W. Gro-
13decki Kommisarz ani Urod. Czernikowicz Rewizor według obo-
14wiązku Kontraktu JWW. Dziedziców żadną miarą w Dobrach
15przerzeczonych Arędy stanowić nie chcieli, Widząc Oczywiście
16za nigdy tak utrzymana bydź nie może iak w początku
17była wyciągniona. Żeby tedy taż Aręda tak znaczna czyli
18znamowy [?] czyli z postrachow nie wakowała więc W. Possessor
19uważaiąc tak okropne Czasy przechody y ucieczki woyskowe
20od palnienie [?] ludzi od chudoby y chleba niedostatek lasu Ra-
21bunki y postrachy Haydamackie nawet nie ustępnie [?] przeze-
23dy podiąć się niechciał, a ieśliby ktoren podeymował iedno z
24znaczną defalką to z wielkiemi warunkami, że choć umierz [?]
25to żeby Gromada rzeczy iego dotrzymała, rzynk [?] prowadziła
26zato płaciła y zato wszystko odpowiadała y inne z rzyby [?] Gro-
27mad podawał Kadysyi [?] zaczym z tych y innych Przyczyn
28W. Possessor przez delegowanego Przyiaciela zwielką trudno-
29ścią y mozołą [?] a większą ieszcze stratą swoią Arędę Roz-
30kopańską za złł P. Osmset a Pantowiecką za złł Tysiąc pięć-
31set Jwanowi Łysemu [?] z Parchomem Synem y Jwanowi Hapy-
32szowi [?] z Hryckiem zięciem Poddanym tameyszym Gronto-
33wym zawsze Skarbowi JWW. Dziedziców odpowiedzi mogącym
34puścić musiał. Przecież w Roku teraznieyszym gdy się Bun-
35ty lepiey uśmierzyły y zwyczayny Żydow Cmulaiące [?] przywro-
36cił się [?] (ktorzy chłopow naybardziey na Arędzie uśpić [?] nie
37mogą) tedy z przedaniem drew sobie na dworskie potrzeby
38od Gromady Jnwentarzem wyznaczonych ledwie na obydwoch
39wsiach złł P. Trzy tysiące Czterysta Raty od Ylka [?] Moszko-
40wicza
k. 489v (skan 0492, strona lewa)
1wicza Narus [?] zwanego wyciągnął, y tak corocznie deffekt w A-
2rędzie ponosić musi. Przytym maiąc sobie Pańszczyzny [?] na złł P.
3dwa tysiące sto szesnaście y groszy dwadzieścia y sześć, a pod-
4wody złł P. Czterysta dwanaście Jnwentarzem wyliquidowany,
5pierwey dla Buntow Chłopskich potym dla ustawicznego
6przez Woysko Brania podwod, a stąd przez niesposobność
7Gospodarowania etiam w Pańszczyźnie znaczny ponosi detry-
8ment. Nadto nie gdy W. Szczabucki [?] Possessor wsi Szaran-
9ski [?] do Klucza Pohrebyskiego należący z Kozakami y kilku-
10dziesiąt podwodami naiechawszy, Młyn Rozkopański na
11Grobli Zozulińska [?] zwany będący Gwałtownie zabrał y do
12Szarańskiey [?] przewiozł tedy Jmść Obżałowani Ani wsparcia
13od tey Jmpedycyi nie dali ani władzą swoią ile między
14dobrami unius Dominii Restytucyi tego młyna nie nakaza-
15li, y tak W. Pryncypał Comitis Jmieniem W. Pryncy-
16pała swego tak o wyciągnienie nad słuszność Jnwenta-
17rza tudzież o niedotrzymanie Punktow w Kontrakcie opisa-
18nych niemniey o niekorrespondencyą Summy y inne wyż
19Wyrażone Krzywdy powtorną Solenną Contra quos supra
20zanosi Manifestacyą Adam Popławski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Adam POPŁAWSKI (w rkp. „Poptawski” – ł zapisane jak t; „Cześni. Gosty.” – cześnik gostyński) w imieniu Stanisława Fortunata NOWOWIEJSKIEGO (w rkp. „Nowowiyski”), stolnika owruckiego, zastawnego posesora wsi ROZKOPAŃCE [?] i PANTÓWKA należących do klucza POHREBYSZCZAŃSKIEGO, manifestuje przeciw dziedzicom Stanisławowi i Katarzynie z Radziwiłłów RZEWUSKIM (tytuł „ChWLit.” / „CzWLit.” – zapewne chorążowie wielcy litewscy [?]), komisarzowi GRODECKIEMU i rewizorowi CZERNIKOWICZOWI (raz „Czernigowicz”): według kontraktu zastawnego spisanego we LWOWIE w 1768 r. (suma 80 000 zł) dziedzice mieli spisać inwentarz bez wyciągania ponad zwyczaj, dać 8 kozaków do usług posesora, ustalać arendy karczemne i bronić posesora od przeszkód; tymczasem rewizor przy spisie (25 III [?] 1768) zawyżył robocizny, czynsze i podwody, wpisał kozaków na czynsz, zawyżył arendy (1500 zł Rozkopańce, 2300 zł Pantówka); po zamieszaniach w kraju i buntach chłopskich na Ukrainie (koliszczyzna 1768) poddani uciekli, Żydzi arendarze zbiegli, arendy wakowały; dziedzice nie ustalili arend od św. Jana 1769, więc posesor wydzierżawił je chłopom (Iwanowi ŁYSEMU [?] z synem Parchomem i Iwanowi HAPYSZOWI [?] z zięciem Hryćkiem) za 800 i 1500 zł, a w 1770 r. uzyskał ledwie 3400 zł od Ilka [?] MOSZKOWICZA; pańszczyzna (2116 zł 26 gr) i podwody (412 zł) przez bunty i podwody wojskowe nieściągalne; ponadto W. SZCZABUCKI [?], posesor wsi SZARAŃKA [?], zabrał zbrojnie młyn rozkopański na grobli ZOZULIŃSKIEJ [?], a pozwani nie dali pomocy. Manifestacja o zawyżenie inwentarza, niedotrzymanie kontraktu i „niekorespondencję sumy”.
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; Solennissime – „najuroczyściej”; Comitis – „hrabiego”; benevole – „dobrowolnie”; praesumptive – „samowolnie, z uzurpacją”; etiam – „także”; unius Dominii – „jednego władztwa (pana)”; Contra quos supra – „przeciw tym, co wyżej”.
Streszczenie
9VII 1770 Adam Popławski w imieniu Stanisława Fortunata Nowowiejskiego, stolnika owruckiego, zastawnego posesora Rozkopaniec [?] i Pantówki (klucz pohrebyszczański), zamanifestował przeciw dziedzicom Stanisławowi i Katarzynie z Radziwiłłów Rzewuskim oraz ich komisarzowi Grodeckiemu i rewizorowi Czernikowiczowi: inwentarz spisany po kontrakcie lwowskim z 1768 r. (80 000 zł) zawyżył powinności i arendy, kozacy zostali wpisani na czynsz, po koliszczyźnie arendy i pańszczyzna nie przynoszą dochodu, a młyn rozkopański zabrał zbrojnie posesor Szarańki [?] – o niedotrzymanie kontraktu i niekorespondencję sumy.
Akt nr 827
Protestacja Adama Popławskiego, cześnika gostyńskiego, w imieniu Ignacego Świdzińskiego, starosty lityńskiego, przeciw ks. Antoniemu Lubomirskiemu, wojewodzie lubelskiemu (klucz uładowski), jego plenipotentowi Jakubowi Socha Szymanowskiemu i oficjalistom – o wycięcie i wypalanie lasu brusłinowskiego i ekscesy na granicy; z relacją woźnego Mikołaja Hołubowskiego [?] o wizji lasu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 489v (skan 0492, strona lewa – dolne 2/5) – k. 490 (skan 0492, strona prawa) – k. 490v (skan 0493, strona lewa) – k. 491 (skan 0493, strona prawa) – k. 491v (skan 0494, strona lewa) – k. 492 (skan 0494, strona prawa) – k. 492v (skan 0495, strona lewa) – k. 493 (skan 0495, strona prawa – górne 4 wiersze)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 489v (skan 0492, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dziewiątego dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winn. y
4przedemną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Bur-
5grabstwa y Vice Regentem Grodu Winnickiego Compar.
6Pltr. Urod. JP. Adam Popławski Cześnik Gostyński
7nnet ex speciali Comisso JW. Ignacego Na Swidnie y Odrzy-
8wole Swidzinskiego Star. Lit. Rotmistrza Ch. Pan. W. Kor. [?]
9a prima notitia
k. 490 (skan 0492, strona prawa; nr karty w rkp. 490)
1a prima notitia o protte. przez W. JP. Jakuba Sochę Szymanow-
28rania na porębach nie widział y dla gęstych pniakow
29nie dawno porzniętych niemożna Orać, przytym w Cy-
30plu tegoż lasu Jarem pomiędzy pola ku samey Wsi
31Brusłinowa ciągnącym się widział ludzi z Siekiera-
32mi drzewo rąbiących Łomy układaiących y palących
33y kupy popiołu leżące aż do końca tegoż Cyplu gdzie
34pasieka X. Parocha Brusłińskiego [?] w Koło iest Obrąbana
35tudzież za Uroczyskiem Kutem także ludzi Las wyrąbu-
36iących y popioły palących widział y urzędownie oglą-
37dał ktore wycięcie y Spustoszenie Lasu Własnego St.
38Lityń. przez ludzi Klucza Uładowskiego od puttrzecia
39Roku po złł po puttorasta siekier corocznie robiących
40uczynione
k. 493 (skan 0495, strona prawa; nr karty w rkp. 493)
1uczynione bydz Szyrat [?] wszystkim Szlachtą sobie przytomną
2oświadczywszy się prawdziwą przed Urzędem ninieyszym
3uczynił y zeznał Rell. Woźny nie umieiący pisać Jnalte-
4rzya [?] S. Kładzie Mikołay Hołubowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Adam POPŁAWSKI (por. akt 826; „Cześnik Gostyński”) z polecenia Ignacego ŚWIDZIŃSKIEGO na Świdnie i Odrzywole, starosty LITYŃSKIEGO, rotmistrza chorągwi pancernej [?] wojsk koronnych (w rkp. „Rotmistrza Ch. Pan. W. Kor.”), odpowiada na protestację z 23 VI 1770 zaniesioną w imieniu ks. Antoniego LUBOMIRSKIEGO, wojewody lubelskiego, dziedzica klucza ULADOWSKIEGO, przez Jakuba Sochę SZYMANOWSKIEGO, subdelegata grodzkiego latyczowskiego (por. akty 776–777), i protestuje przeciw Lubomirskiemu, Szymanowskiemu, [gubernatorowi?] PORNAŃSKIEMU [?] (= Poznański?), ekonomowi BIAŁOWSKIEMU [?], pisarzowi majdańskiemu CZAJKOWSKIEMU, leśniczemu BARANIEWICZOWI oraz kozakom i pobereżnikom uładowskim. Powołuje się na rozgraniczenie Wielkiego Księstwa Litewskiego z Koroną z 1546 r. (aktykowane w Metryce koronnej i litewskiej), oddzielające grunty WONIASZYŃCÓW [?] starostwa lityńskiego od klucza uładowskiego (rzeczka BOBRKA czyli BOBRÓWKA, Morowy [?] Potok, Las Czarny, Łoza Dołha, staw Łozowaty), uznane przez dawnych dziedziców Uładówki (Piaseczyńskich [?], ks. RADZIWIŁŁA [?] – manifest z 7 V 1755). Od 2,5 roku dyspozytorzy uładowscy wprowadzają po 100–150 najemnych siekier ze zbrojnymi kozakami, wycinają i wypalają na popiół las BRUSŁINOWSKI (Szyki [?], Zahorzyków Kut, cypel pod wsią Brusłinów, pasieka parocha unickiego), stawiają budy i chałupę, niszczą sianożęci, biją i obrabowują poddanych z Brusłinowa (szkody min. 100 000 zł); arendarz Żyd Todrys SULIMOWICZ (Kamienna Horka [?]) rabuje przejezdnych; manifest o tym zaniesiono już 19 XII 1768. Odpiera zarzuty protestacji uładowskiej (popioły, spalenie żyta – w rzeczywistości kradzież pszenicy i konopi Wasyla HOŁOWACZKA [?] i Wasyla LISICKA [?] przez majdanników uładowskich; długi poddanych mikołajowskich (wymienionych z imienia) zbiegłych z majdanu lityńskiego nad rzeczką KIERKĄ [?] do majdanu uładowskiego; zbiegli majdannicy Tymko BOHICZUK [?], Jarema, Semen KOWOCHACKI [?], Matwij BĘBENEK [?]; kowal Onufry z SOSENEK [?] obrabowany z narzędzi przez Czajkowskiego).
Relacja woźnego generalnego Mikołaja HOŁUBOWSKIEGO [?] (w rkp. „Hotubowski” – ł jak t) w obecności szlachty Macieja OLSZEWSKIEGO [?] i Ignacego JANISZEWSKIEGO: na gruncie między starostwem lityńskim a kluczem uładowskim widział las brusłinowski wypalony na pół ćwierci mili wszerz, a na ćwierć mili obecnie wyrąbywany, kupy popiołu, łomy do palenia, budy, chałupę nad Bobrką, ok. 150 ludzi z siekierami oraz kozaków i pobereżników z dzidami i rusznicami, zniszczone sianożęci na Prysłach [?] i Zahorzykowym Kucie, brak śladów orki na porębach, wycinkę w cyplu aż do pasieki parocha brusłinowskiego.
Nazwy: BRUSŁINÓW (w rkp. „Brusłinow”, przym. „Brusłinowski”; raz „Brusłinkowa” – tu jako uroczysko „wyży Uroczyszcza teraz Wsi Brusłinkowa [?]”) – wieś starostwa lityńskiego; ULADÓWKA (w rkp. „Uładowski”) – klucz Lubomirskiego (por. akty 776–777 „klucz ULADOWSKI”); MAJDAN Uładowski i Majdan Lityński – osady budnicze (popielarnie); KLUCZ PIKOWSKI (Lubomirskich). Słowo „Lasem Czarnym Grędu [?]” i dalsze opisy granicy z 1546 r. odczytane tylko częściowo.
Łacina: nnet [?] ex speciali Commisso – „ze szczególnego polecenia”; a prima notitia – „od pierwszej wiadomości”; coram Ara Justitiae – „przed ołtarzem sprawiedliwości”; Comitis – „hrabiego”; ab Ovo et ab Ipsius – „od samego początku”; Ritus Graeco unito – „obrządku greckiego unickiego”; violenta fronte – „z gwałtowną śmiałością”; inito Consilio – „po wspólnej naradzie”; impune – „bezkarnie”; contra omnem rei veritatem – „wbrew wszelkiej prawdzie rzeczy”; ut Jmissum est – „jak zostało wspomniane”; Sacrosancte – „najświęciej”; intendebant – „zamierzali”; Jnsuper – „ponadto”; retorquent – „obracają (przeciw)”; quot commata, tot commota – „ile słów, tyle zamieszania”; Jrrealissime – „najbardziej bezpodstawnie”; iterato quam solennissime protestatur et reprotestatur – „ponownie jak najuroczyściej protestuje i reprotestuje”; Et in Continenti – „i zaraz potem”; Evidentioris testimonii gratia – „dla oczywistszego świadectwa”.
Streszczenie
9VII 1770 Adam Popławski w imieniu Ignacego Świdzińskiego, starosty lityńskiego, zaprotestował – w odpowiedzi na protestację J. S. Szymanowskiego z 23 VI 1770 – przeciw ks. Antoniemu Lubomirskiemu, woj. lubelskiemu, dziedzicowi klucza uładowskiego, jego plenipotentowi i oficjalistom: wbrew granicy z 1546 r. (rzeczka Bobrka) od 2,5 roku ludzie uładowscy wycinają i wypalają na popiół las brusłinowski, niszczą sianożęci i biją poddanych z Brusłinowa (szkoda ok. 100 000 zł), a zarzuty strony uładowskiej są fałszywe. Woźny Mikołaj Hołubowski [?] potwierdził wizją ogrom wyrębu i obecność ok. 150 drwali i zbrojnych kozaków.
Akt nr 828
Manifest in diligentia Adama Popławskiego, cześnika gostyńskiego, w imieniu Stanisława Nowowiejskiego, stolnika owruckiego, zastawnego posesora Długoszyj [?] (powiat włodzimierski) – o spalone gumno
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data9 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 493 (skan 0495, strona prawa – od 5. wiersza) – k. 493v (skan 0496, strona lewa – górne 2/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 493 (skan 0495, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dziewiątego Dnia.
3Przed urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y przedemną
4Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Re-
5gentem Grodu Winnic. Comparens Personaliter Urod. JP. Adam
6Popławski Cześnik Gostyń. Jmieniem z wyraźney Woli W.
7JP. Stanisława Nowowiyskiego Stolnika Owruc. Dobr
8Długoszyi [?] z przyległościami w Wdztwie Wołyńskim a Powie-
9cie Wlodzimierskim [?] leżących zastawnego Possesora nie mogąc adire
10Acta propria districtus przed ninieyszemi Księgami za pierwszym
11od W. Pryncypała swego w odległym Kraiu teraz zostaią-
12cego o niżey wyrażoney Rzeczy uwiadomieniem natychmiast
13ostrzegaiąc Całości onego w pilności manifestuie się, otoż Nadar-
14mo Prawo Koronne y zwyczay Kontraktow przypadkowy
15ogien ostrzegać zwykły, ktory czyli z dopustu Boskiego czy-
16li z ludzkiey złości y Naypredzieyszych [?] Gospodarzow złe
17sobie nie życzących Czestokroć do Klęski przyprowadza. Tym
18wyrokom podpadł W. Pryncypał Comitis, gdy zimie bli-
19sko przeszłey w Dobrach Długoszyi przywilkiey [?] y Ostro-
20zności y Straży ludzi Gromadzkich Głęboley [?] wsi od le-
21sy [?] y Drogi przez wieś idącey z złości ludzkiey ut supponit
22Poddanych tameyszych Szopę na Gumnie w ktorey szopę
23zboża złożone były bezbożnie podpalito przez ktory Ogien
24y porąż [?] Szopy z Obu stron Gumna stoiące Stodoły y
25Spichlerzyk Stan inwentarski ale przez W. Pryncypała
26Querulantis reparowane y de novo restaurowane ma-
27kiem Grochem Siemieniem Słodem Jęczmieniem y rożnym
28zbożem na Fliz [?] przysposobionym nie tylko z Folwar-
29kow Klucza Długoszyiskiego aliter z Klucza Ruchmano-
30skiego [?] y Rozkopańskiego przywiezionym tudzież rożnemi
31rzeczami
k. 493v (skan 0496, strona lewa)
1rzeczami Towarzyskiemi napełnione także Sterty nie tylko W.
3wiłła Wdy Wileńskiego Tychże Dobr Juris Datora od Lat kil-
4ku stoiące iuż pognite y od myszy zjedzone z gotą Całe
5Gumno Spłonęło y Tym ninieyszym porzło [?] Wartownicy zas na to
6patrzące nie dosyć że Ognia nie dopilnowali aliter choć
7mogli nie ratuiąc ucieczką z Dworu powiekali przeco W.
8Comitis na Kilkanaście Tysięcy Szkody poniosł y iesz-
9cze przez nowe Budowanie Stodoły Szop y Spichlerza
10z drzewa Cmil [?] kilka wozowego dalszy Expens ponosić mu-
11si Co nayważnieysza ze Sp. W. JPani Franciszka z Xiążąt Cze-
12twertynskich Nowowiyska ury Comitis Principalis Mat-
13ka natenczas prope partum będąca tym pożarem prze-
14straszyła [?] do nadzwyczayney Ciężkości y iey [?] partus, a
15tym Samym do przyspieszenia sobie śmierci dała Okazyą
16Zaczym Urod. Comparens przestrzegaiąc Całości W. Pryn-
17cypała swego aby przypadek wielkiey szkody swoiey ie-
18szcze iakowey od Skarbu JW. Jurisdatora o pogorzałe Gu-
19mno y Sterty nie miał impetycyi tę swoią powtorną de
20diligentia ninieyszey zanosi manifestacyą Adam Popławski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Adam POPŁAWSKI, cześnik gostyński, w imieniu Stanisława (Fortunata) NOWOWIEJSKIEGO, stolnika owruckiego, zastawnego posesora dóbr DŁUGOSZYJE [?] (w rkp. „Długoszyi”, „Klucza Długoszyiskiego”) w województwie wołyńskim, powiecie włodzimierskim [?] – nie mogąc udać się do akt własnego powiatu, a mocodawca przebywa w odległym kraju – manifestuje „in diligentia”: zimą ubiegłą, mimo straży, z ludzkiej złości (jak się przypuszcza – poddanych miejscowych) podpalono szopę na gumnie; spłonęło całe gumno ze stodołami, spichlerzykiem, zbożem (mak, groch, siemię, słód, jęczmień – także przywiezione z kluczy RUCHMANOWSKIEGO [?] i ROZKOPAŃSKIEGO, por. akt 826) i stertami, także dawnymi stertami ks. RADZIWIŁŁA, wojewody wileńskiego, właściciela („Juris Dator”) dóbr; wartownicy nie ratowali, lecz uciekli; szkoda kilkunastu tysięcy zł; matka posesora, Franciszka z książąt CZETWERTYŃSKICH NOWOWIEJSKA, będąca bliska porodu, przestraszona pożarem zmarła. Manifest ma zabezpieczyć posesora przed roszczeniami skarbu Radziwiłła o spalone gumno i sterty.
Łacina: Comparens Personaliter – „stawiwszy się osobiście”; adire Acta propria districtus – „udać się do akt własnego powiatu”; Comitis – „hrabiego”; ut supponit – „jak przypuszcza”; Querulantis – „skarżącego”; de novo – „na nowo”; Manifestantis – „manifestującego”; Juris Dator – „dawca prawa (właściciel, od którego pochodzi prawo zastawne)”; Principalis – „mocodawcy”; prope partum – „bliska porodu”; partus – „poród”; impetycyi – „roszczenia”; de diligentia – „dla zachowania pilności (terminu)”.
Streszczenie
9VII 1770 Adam Popławski w imieniu Stanisława Nowowiejskiego, stolnika owruckiego, zastawnego posesora Długoszyj [?] na Wołyniu (dobra ks. Radziwiłła, woj. wileńskiego), zamanifestował in diligentia o podpalenie zimą gumna wraz ze stodołami, spichlerzem, zbożem i stertami (szkoda kilkunastu tysięcy zł; śmierć matki posesora, Franciszki z Czetwertyńskich) – dla zabezpieczenia przed roszczeniami skarbu Radziwiłła.
Akt nr 829
Manifest in diligentia Jana Chuchowskiego [?], pisarza ekonomicznego hr. Wielopolskiego, koniuszego koronnego [?], starosty krakowskiego i żarnowieckiego, przeciw Żydom Chaimowi i Majorkowi Gniewiczom [?] – o kontrakt arendy berdyczowskiej (hrabstwo berdyczowskie, ks. Ulryk Radziwiłł)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
26kacyą wszelkich od tegoż Żyda z Jakichkolwiek okoli-
27czności rożne pretensie względem wszyż wzmiankowa-
28ney Arędy tudzież o zapobieżenie prętędowanio przez tegoż
29Żyda Szukania protekcyi u JO. Xiąząt Radziwiłłow Pos-
30sessorow Hrabstwa Berdyczowskiego y powtornie w
31Pilności manifestuie się, zostawuiąc sobie poprawienia
32tego Manifestu Jeżeli tego potrzeba wyciągać będzie
33Jan Chuchowski [?] P. Ek. JW. [?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Jan CHUCHOWSKI [?] (w tytule „Chuchrowskiego [?]”), pisarz ekonomiczny hrabiego WIELOPOLSKIEGO „na Żywcu i Pieskowej Skale”, koniuszego koronnego [?] (w rkp. „Koniuszego W. Kor. [?]”), starosty krakowskiego i żarnowieckiego, delegowany przez mocodawcę do pilnowania sprawy z Żydami Chaimem (ojcem) i Majorkiem (synem) GNIEWICZAMI [?] z miasta KOTKA [?], manifestuje „in diligentia”: Majorko, przebywający w BERDYCZOWIE, wbrew woli Wielopolskiego zawarł w czerwcu 1770 r. w Berdyczowie – wraz z innymi Żydami berdyczowskimi – kontrakt na arendę berdyczowską (32 000 zł rocznie) z ks. Ulrykiem RADZIWIŁŁEM, wojewodzicem nowogródzkim, posesorem hrabstwa berdyczowskiego, a książę pobrał od Majorka zaliczkę kilku tysięcy zł; tymczasem ojciec i syn są winni znaczną sumę skarbowi Wielopolskiego. Komparent manifestuje o nieważność kontraktu, o zabezpieczenie zaliczonej sumy (w skarbie Radziwiłła lub u wspólników arendy) dla windykacji długu oraz przeciw szukaniu przez Żyda protekcji u Radziwiłłów.
Odczyty niepewne: „Chuchowski [?]” (nagłówek „Chuchrowskiego”, podpis „Chuchowski”), „Koniuszego W. Kor. [?]” (Hieronim Wielopolski był koniuszym w. kor. i starostą krakowskim – identyfikacja imienia bez podstawy w tekście), „Gniewiczow [?] / Gniewicz [?]”, „Kotka [?]” (miasto – odczyt bardzo niepewny), „w znaim [?]”, „od zatrzymania [?]”, „kłopotliwe [?]”, „prope nacyonalny [?]”, „P. Ek. JW. [?]” (dopisek przy podpisie).
Łacina: in diligentia – „dla zachowania pilności (terminu)”; in mense Junio Anno praesenti – „w miesiącu czerwcu roku bieżącego”; Anticipative – „z góry, zaliczkowo”; Consequentyi – „następstw”; Comitis – „hrabiego”.
Streszczenie
11VII 1770 Jan Chuchowski [?], pisarz ekonomiczny hr. Wielopolskiego, starosty krakowskiego i żarnowieckiego, zamanifestował in diligentia o nieważność kontraktu na arendę berdyczowską (32 000 zł rocznie), zawartego w czerwcu 1770 r. przez Żyda Majorka Gniewicza [?] z ks. Ulrykiem Radziwiłłem, posesorem hrabstwa berdyczowskiego, i o zabezpieczenie zaliczki dla windykacji długu, który Majorko i jego ojciec Chaim mają wobec skarbu Wielopolskiego.
Akt nr 830
Protestacja Jana Baczyńskiego [?] w imieniu Rozalii z Bajbuzów [?] Łaczyńskiej, cześnikowej bracławskiej, dziedziczki części Kropiwny [?], przeciw Bogdanowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu, dziedzicowi Kuźmińczyka [?], jego komisarzowi, administratorowi i kozakom – o najazd na Kropiwnę [?], zabór siana i postrzelenie ludzi; z obdukcją i wizją woźnego Jana Sawickiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 VII 1770, Winnica (obdukcja i wizja 9 VII 1770)
Karty / skanyk. 494 (skan 0496, strona prawa – dolna ćwiartka) – k. 494v (skan 0497, strona lewa) – k. 495 (skan 0497, strona prawa) – k. 495v (skan 0498, strona lewa) – k. 496 (skan 0498, strona prawa – górne 3 wiersze; reszta strony pusta, przekreślona)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 494 (skan 0496, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Jedynastego Dnia.
k. 494v (skan 0497, strona lewa)
1Postanowiwszy się osobiście JP. Jan Baczyński [?] swym y W. JPani
2Rozalii z Baybuzow [?] Łaczyńskiey Cześnik. Bracł. Dobr Kropi-
3wny [?] niży z Antecessorow swoich Dziedziczki y Sukcessorow
4oney postrzegaiąc Całości Pryncypałow Swoich y Gron-
5tow Kropiwnskich [?] a swoie życie y zdrowie ubezpieczaiąc Urocz-
6na prko W. Bogdanowi Ostrowskiemu Chor. Bracł. Dobr Klu-
2y zeznał Rell. Ob czym ninieysze tegoż Woźnego zeznanie
3ktory nie umieiący pisać Krzyż kładzie Jan Sawicki +
4[reszta strony pusta, przekreślona dużym zawijasem; prześwituje lustrzane odbicie tekstu z odwrocia]
Objaśnienia i tłumaczenia
Jan BACZYŃSKI [?] (w swoim i w imieniu Rozalii z BAJBUZÓW [?] ŁACZYŃSKIEJ, cześnikowej bracławskiej, dziedziczki części wsi KROPIWNA [?] (Kropiwna Niższa) po przodkach) protestuje przeciw Bogdanowi OSTROWSKIEMU, chorążemu bracławskiemu, dziedzicowi klucza KUŹMINIECKIEGO [?] (w rkp. „Kuźminiecki”, „Kuźminieckim Kozakom”), jego komisarzowi (Mikołajowi Ostrowskiemu – wymieniony dalej), dyspozytorowi TARNAWSKIEMU, administratorom i ponad 40 kozakom (wymienionym z imienia, m.in. ataman LUTY, SZAMRAJ, Fedor TKACZYK z synem) uzbrojonym w dzidy, samopały i pistolety: najechali grunty kropiwieńskie, stratowali zboża, sprowadzili ponad 80 kosiarzy, skosili sianożęci i zabrali siano gromadzkie; napadli na ludzi przy robociźnie, bili, kłuli i strzelali; Baczyńskiego gonili z okrzykiem „Lacha, Lacha, koły!” (bij, kłuj), przeszyli mu żupan, postrzelili konia; Tarnawski strzelał ze sztućca trzy razy, ataman Luty cztery, Szamraj dwa, inni ponad 15 razy; ranili kulami i kosami kilkunastu chłopów (Fedko SMETANIUK [?], Iwan MAJDALAS, Hryćko PECZNIUK [?], Kazimierz MAZUR, Iwan ŻEŃ/ŻENIEC [?], Iwan WOROBIJ, Iwan ZIWADNY [?], Marko [?] MAZUR, Wasyl BŁAZNIK [?], Andruk KOTYŁKO [?], Jalum [?] krawiec Bitohoń [?]); komisarz Mikołaj Ostrowski, przejeżdżając przez Kropiwnę, groził chłopom wyrzuceniem z chałup i dziedziczce, że „nie osiedzi się”, a dyspozytorowi – kulą.
Obdukcja i relacja (wizja) woźnego generalnego Jana SAWICKIEGO (niepiśmienny) w obecności szlachty Mikołaja ŁAPSZEWSKIEGO [?] i Andrzeja CAUTORSKIEGO [?] (9 VII 1770, Kropiwna Niższa): potwierdza przeszyty żupan Baczyńskiego, postrzelonego konia, przestrzelony kaptur i opisane rany chłopów.
Okrzyk „Lacha, Lacha, koły koły” (ruski: „Lacha … kołý!” – „Polaka … kłuj!”) – zwrot znany z koliszczyzny 1768. „Kropiwna” – w rkp. „Kropiwny niższey”, przym. „Kropiwnskie” (raz „Kropiwianskie” [?]); miejscowość w pobliżu Kuźmińczyka [?] (pow. winnicki [?]). Kuźmińczyk / Kuźmińce – identyfikacja niepewna.
Łacina: Cum obductione et Visione – „z obdukcją i wizją”; Et in Continenti – „i zaraz potem”.
Streszczenie
11VII 1770 Jan Baczyński [?] w swoim i Rozalii z Bajbuzów [?] Łaczyńskiej, cześnikowej bracławskiej, imieniu zaprotestował przeciw Bogdanowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu (klucz kuźminiecki [?]), jego komisarzowi Mikołajowi Ostrowskiemu, dyspozytorowi Tarnawskiemu i ponad 40 kozakom, którzy najechali zbrojnie Kropiwnę [?] Niższą, zabrali siano, stratowali zboża, strzelali do Baczyńskiego i poranili kilkunastu chłopów; woźny Jan Sawicki dokonał 9 VII 1770 obdukcji ran i wizji.
Akt nr 831
Manifest i protestacja Pawła Wolańskiego w imieniu Franciszka Mierzwińskiego, wojskiego zwinogrodzkiego, dziedzica wsi Kustówka [?], przeciw Wojciechowi Orańskiemu, stolnikowi czernihowskiemu [?], dziedzicowi klucza oratowskiego, gubernatorom Osuchowskiemu i Zachnowskiemu [?], półkownikowi Domańskiemu i kozakom oratowskim i tałnianskim [?] – o napad na ludzi kustowieckich w Dąbrowie, zabór siana, wołów i koni, postrzelenia
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 496v (skan 0499, strona lewa – od y≈720; u góry strony duży napis „Vacat”) – k. 497 (skan 0499, strona prawa) – k. 497v (skan 0500, strona lewa – górne 8 wierszy)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 496v (skan 0499, strona lewa)
1[u góry strony duży napis:] Vacat
2Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
3Miesiąca Julii Jedynastego Dnia.
4Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
5Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vi-
30nija Sandraskiego [?] wiozących siano z Wozami y Końmi za-
31brali y do tychczas trzymaią końmi y wołami robią y ta-
32koż zpędziwszy od Woza Chłopca Lewicki [?] wdowy Wozz
33Sianem y wołami parą kulikow [?] woz z Koniem z Sianem
34Chomątem y Sukmą zaiali z kozaka Dankiszynego [?] Żupan
35y Karanek [?] zdarli Kubli dwa z Wiarni wyięli, z Kustowki
36Natey [?] także przydybawszy Wozow dwa Koni Para
37Wołow para wzięli, ludzi w polu będących połapawszy [?] sto
38to [?] osob pindziesiąt [?] do tychczas trzymaią zaięty z chudoba
39robią y na Requizycyą oddać niechcą, w Lesie zas od ludzi
40będących siekiery podbierały [?] z Kibity [?] Siano Gromadza [?]
41cego Buty
k. 497v (skan 0500, strona lewa)
1cego Buty Switkę y potem zbiwszy zdarli Owo zgoła robiących
2Ludzi wszystkich w polu porozpędzali poobdzierali pokaleczyli y po-
3bili o ktore tak niezności [?] Krzywdy W. Comparens pro tunc [?] Pryncypał
4sui Contra Prominates [?] Jnculpatos przy rata [?] tak o naiazd przy
5wtargnieniu nie należyty [?] Gronte orabanie [?] Wołow y Koni o pobicie
6ich Kozakow o pobicie ludzi y obdzieranie Jako y inne Jniurye [?]
7Manifestuie y Protestuie się Ten Comp. nie umieiący pisać
8ynale [?] Krzyża Kładzie Paweł Wolański +
Objaśnienia i tłumaczenia
Paweł WOLAŃSKI (niepiśmienny) w imieniu Franciszka MIERZWIŃSKIEGO, „W. Zwin.” (wojski zwinogrodzki – por. akt 832), wieczystego dziedzica wsi KUSTÓWKA [?] (w rkp. „Kostowki”, „Kustowki”, „Kustowieckie”, „Kostowieckich”, „Kastiowce”, „Kasiuwki”), manifestuje przeciw Wojciechowi (czy innego imienia) ORAŃSKIEMU, „St. Czer. [?]” (stolnikowi czernihowskiemu [?]), dziedzicowi klucza ORATOWSKIEGO, rządcy i gubernatorowi zarudziańskiemu OSUCHOWSKIEMU (forma pewna dzięki aktowi 832 „Osuchowskiego Gubernatora Zarudz.”), gubernatorowi oratowskiemu ZACHNOWSKIEMU [?] (w akcie 832 administrator oratowski „Juchnicki/Juchnowski” – może ta sama osoba), Janowi DOMAŃSKIEMU, półkownikowi oratowskiemu, gracjaliście KRYNISKIEMU [?], sotnikowi Pawłowi PIROŻKOWI [?] i kozakom oratowskim i TAŁNIAŃSKIM [?]: kozacy oratowscy wykosili sianożęci kustowieckie i zabrali siano; półkownik Domański z kozakami napadł na kozaków kustowieckich w Dąbrowie – postrzelili konia atamana, zbili i obrabowali wartującą Jancarkę [?] (64 zł, pistolet), porąbali konie, zabrali do Oratowa obdartego kozaka Dankiszyna [?], postrzelili kulami Matwija CANDRASKIEGO [?] i kozaka Prokopa [?], pokłuli dzidami Petra MARTYNISZYNA [?] i Jakowa ANTONOWEGO; szlachcicowi Józefowi WYSOCKIEMU ktoś z ludzi z kosami uciął trzy palce prawej ręki (w rkp. „u kozy [?] prawey” – por. akt 832 „u prawey Ręki”), synowi Tarasa przebito głowę dzidą; pobito młynarza, Andrija WOŁKA [?] idącego na pańszczyznę i innych; zabrano wozy z sianem, konie i woły (także wdowie LEWICKIEJ [?]), schwytano i przetrzymują do robót ok. 50 [?] ludzi; w lesie odbierano siekiery, zdzierano buty i świtki.
Odczyty niepewne (wybór): „Kostowki [?]” – nazwa wsi w rkp. w kilku formach (Kostowka, Kustowka, Kastiowka, Kasiuwka), „St. Czer. [?]”, „Zachnowskiemu [?]”, „Kryniskiemu [?]”, „Pirożkowi [?]”, „Cernisz [?] kowi Charczenkowi [?]”, „Tałniańskim [?]” (= z Tałnego?), „niekiedy [?]”, „waryliście [?]”, „Dziedziczkie [?]”, „Juchnowski [?] y Kirmiko [?] Urbowni [?]”, „Łozowy [?]”, „Jancarkę [?]”, „Dankiszynym [?]”, „Candraskiego [?]/Sandraskiego [?]”, „Martyniszynego [?]”, „Prowopa [?]” (= Prokopa), „zrzenowaiącą [?]”, „u kozy [?]” (= u ręki), „Kurniya [?]”, „Mielnika [?]”, „Wołka [?]”, „pratekowani [?]”, „Lewicki [?]”, „kulikow [?]”, „Karanek [?]”, „Wiarni [?]”, „Natey [?]”, „połapawszy [?] sto to [?] osob pindziesiąt [?]”, „podbierały [?] z Kibity [?]”, „Gromadza [?]”, „niezności [?]”, „pro tunc [?]”, „Prominates [?]”, „przy rata [?]”, „należyty [?]”, „orabanie [?]”, „Jniurye [?]”, „ynale [?]” (= „znak”?).
Łacina: Comparens Personaliter – „stawiwszy się osobiście”; Vices gerens – „zastępca, wicerejent”; ut supponit – „jak przypuszcza”; Contra praenominatos Inculpatos – „przeciw wyżej wymienionym obwinionym”; Injurie – „krzywdy, zniewagi”.
Streszczenie
11VII 1770 Paweł Wolański w imieniu Franciszka Mierzwińskiego, dziedzica Kustówki [?], zamanifestował przeciw Wojciechowi Orańskiemu, dziedzicowi klucza oratowskiego, jego rządcom, półkownikowi Janowi Domańskiemu i kozakom oratowskim: wykosili i zabrali siano kustowieckie, napadli zbrojnie na kozaków i chłopów z Kustówki [?] w Dąbrowie, postrzelili i pokłuli kilku, porąbali konie, zabrali wozy, woły i konie, a schwytanych ludzi przetrzymują do robót.
Akt nr 832
Relacja woźnego Błażeja Staszyckiego [?] o areszcie w Oratowie gubernatora zarudziańskiego Osuchowskiego, administratora Juchnickiego [?], półkownika Domańskiego i kozaków oratowskich i tałniańskich [?] – z ramienia Franciszka Mierzwińskiego, wojskiego zwinogrodzkiego; z wizją pobitych kozaków kustowieckich
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data11 VII 1770, Winnica (areszt i wizja 9 VII 1770)
Karty / skanyk. 497v (skan 0500, strona lewa – od y≈570) – k. 498 (skan 0500, strona prawa – górne 3/5)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 497v (skan 0500, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Jedynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y przede-
4mną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice
20wszystkich Bliskich widział y Oglądał ktore te tak
21ciężkie postrzały zbicia y pokłucia ciż pokaleczeni zada-
22nie sobie od Kozakow Oratowskich y Tałniańskich [?] bydz
23mowili Co widziawszy y urzędnie Oglądawszy sobie
24przytomną Szlachtą Oświadczywszy się przedemną
25Urzędem tak prawdziwego Arestu swego iako y wizyi
26swoiey uczynił y zeznał relacyą, prosząc do Akt przyięcia
27co y otrzymał do quo [?] Cum Jntis [?] Mais [?] qui supra, Jgnarus
28scribendi Crucem S. posuit Błażey Taszniecki [?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego generalnego Błażeja STASZYCKIEGO [?] (w podpisie „Taszniecki [?]”; niepiśmienny; por. akt 727 – woźny „Błażej JASZYŃSKI [?]”) w obecności szlachty Pawła WOLAŃSKIEGO (komparent aktu 831) i Michała GUSŁOWICZA [?]: 9 VII 1770 na rekwizycję Franciszka MIERZWIŃSKIEGO, wojskiego zwinogrodzkiego, w OratOwie aresztował półkownika kozackiego Jana DOMAŃSKIEGO, gubernatora zarudziańskiego OSUCHOWSKIEGO, administratora oratowskiego JUCHNICKIEGO [?] (dalej „Juchnowskiego [?] Gubern. Oratt.”), KRYNISKIEGO, chorążego kozackiego Stefana CERNISZKA [?], sotnika Pawła PIROŻKA [?] i kozaków oratowskich i tałniańskich [?] (sprawa z aktu 831); areszt przyjął Osuchowski w imieniu pana wraz z gromadą. Następnie w KUSTÓWCE [?] obejrzał rannych: atamana Ignata, Simona KOZYNIUKA [?], Matwija CANDRASKIEGO [?] (postrzały w pachwinę i udo), Petra MARTYNISZYNA [?] i Jakowa ANTONOWEGO (pchnięci dzidą w pierś), Józefa WYSOCKIEGO (trzy palce prawej ręki ucięte kosą), syna Tarasa (głowa przebita dzidą), kozaka Prokopa (kula w udo na wylot), Kurnija KARTASZA [?], młynarza KOSTYCKIEGO [?], Andrija WOŁKA, Iwana KACZANA, Kurnija SANDRASKIEGO [?], syna Kulika [?] Myłitę [?] – pobitych ratyszczami.
Odczyty niepewne: „Staszycki [?]” / „Taszniecki [?]” (nazwisko woźnego w dwóch formach), „Gusłowicza [?]”, „Juchnickiego [?]” / „Juchnowskiego [?]”, „Cerniszka [?]”, „Pirożka [?]”, „Tałniańskich [?]”, „przyporzył [?]” (= przypozwał?), „Jako y Oratt. [?]”, „Kustowce [?]”, „Kozyniuka [?]”, „Candraskiego [?]”, „Martyniszynego [?]”, „przyłamanego [?] zmarci [?] Kliskiego [?]” (fragment niezrozumiały; może „zmarłego bliskiego” = bliskiego śmierci), „przepratą [?]”, „Kiymi [?]” (= kijmi), „Kartasza [?]”, „Kostyckiego [?]”, „Sandraskiego [?]”, „Kulikowego [?] Myłitę [?]”, „do quo [?] Cum Jntis [?] Mais [?]” (formuła łacińska zniekształcona – zapewne „Coram Actis meis qui supra”).
Łacina: ex parte – „ze strony”; cum visionibus – „z wizjami (oględzinami)”; nominum – „imion”; benevole – „dobrowolnie”; horrendissime – „najstraszniej”; qui supra – „który wyżej (wymieniony)”; Ignarus scribendi Crucem S. posuit – „nie umiejąc pisać, postawił znak Krzyża Świętego”.
Streszczenie
11VII 1770 woźny Błażej Staszycki [?] zeznał, że 9 VII 1770 na żądanie Franciszka Mierzwińskiego, wojskiego zwinogrodzkiego, aresztował w Oratowie gubernatora zarudziańskiego Osuchowskiego, półkownika Jana Domańskiego, administratora Juchnickiego [?] i kozaków oratowskich i tałniańskich [?] (areszt przyjęty przez Osuchowskiego i gromadę), a w Kustówce [?] obejrzał kilkunastu postrzelonych, pokłutych i pobitych kozaków i chłopów.
Akt nr 833
Manifest in diligentia Jerzego Dowejki [?], gubernatora strapickiego [?], w imieniu Mikołaja Junoszy Piaskowskiego [?], podkomorzego krzemienieckiego, starosty taraszczańskiego – o niemożność płacenia kwarty ze starostwa taraszczańskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
18w wypłaceniu oney nomine cuius Supra manifestuie się
19prosząc Actis Annotari Jerzy Dowejko [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Jerzy DOWEJKO [?], gubernator STRAPICKI [?], w imieniu Mikołaja JUNOSZY PIASKOWSKIEGO [?], podkomorzego krzemienieckiego, starosty TARASZCZAŃSKIEGO [?], manifestuje „in diligentia”, nawiązując do manifestu z 1768 r. w tymże grodzie: dochody starostwa uszczuplone przez bunty i rabunki hajdamackie (1768), furaż i podwody dla wojska, wypędzanie bydła, zmniejszenie arend, rozejście się poddanych i ucieczki za granicę; od 1768 r. starostwo nie przynosi dochodu według inwentarza podawczego; ostatnia rata kwarty (marcowa 1768) odebrana przez konfederację (kwit oblatowany w grodzie winnickim) – prosi, by nie pociągano starosty do zaległej kwarty ani nie żądano pełnej kwarty według inwentarza.
Odczyty niepewne: „Dowejko [?]” (w rkp. „Dowyko/Doweyko”), „Strapicki [?]”, „Piaskowskiego [?]” (w rkp. „Junoszy Piaskowskiego” – litera P/B niepewna, może Biskowskiego), „Taraszczańskiego [?]” (starostwo Taraszcza w woj. kijowskim), „hac in [?]” (= „ad manifestum”?), „potrzeb [?]”, „Kurfederacyą [?]” (= konfederację barską), „Oblatowany [?]”.
Łacina: Comparens Personaliter – „stawiwszy się osobiście”; nomine – „w imieniu”; Anno Millesimo Septingesimo Sexagesimo Octavo – „roku 1768”; de Actu eius – „z jego datą”; nomine cuius Supra – „w imieniu tego, co wyżej”; Actis Annotari – „wpisać do akt”.
Streszczenie
12VII 1770 Jerzy Dowejko [?], gubernator strapicki [?], w imieniu Mikołaja Junoszy Piaskowskiego [?], podkomorzego krzemienieckiego, starosty taraszczańskiego [?], zamanifestował in diligentia o niemożności płacenia kwarty: od 1768 r. dochody starostwa zniszczone przez hajdamaków, wojsko i ucieczki ludności, a ostatnią ratę kwarty z 1768 r. odebrała konfederacja.
Akt nr 834
Manifest in diligentia starszych kahału krasnieńskiego, Abramka Dawidowicza i Benia Michelowicza [?] – o niemożność płacenia pogłównego żydowskiego (rzeź hajdamacka 1768, napad tatarski, konfederacja barska)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
25iey Płci w Kahale Krasniańskim teraz znayduiących się
26spisawszy y sposobem Oblaty do Akt go podawszy oświad-
27czaią się, onym y Kahału swego Jmieniem przed tem bę-
28dzie z Prawa y Wyrokow Kommissyi należato rzeczony
29Regestr zaprzysięgą w czym powtornie Jako nayuroczy-
30siey Manifestuią się. Abramko Dawidowicz, Benio
31Michelowicz [?], po Hebreysku podpisuią się.
Objaśnienia i tłumaczenia
Starsi kahału (kahalni) i obywatele żydowscy KRASNEGO, Abramko DAWIDOWICZ i Benio MICHELOWICZ [?], w imieniu swoim i całego kahału, nawiązując do manifestu z 1768 r., manifestują „in diligentia”: od 1768 r. Żydzi w województwach bracławskim i kijowskim ponoszą klęski – w 1768 r. hajdamacy wyrżnęli wielu z żonami i dziećmi po miastach i wsiach, inni uszli, tracąc domy, winnice, kramy, towary i pieniądze; po powrocie w 1769 r. grasujący Tatarzy, podszedłszy na kilka mil od Krasnego, wyrzynali i brali w jasyr, tak że nie ma trzeciej części ludności według lustracji pogłównego; ostatnią ratę marcową pogłównego (1768) odebrała konfederacja barska – kwit od PUŁASKIEGO z 7 IV 1768 r. podają do oblaty. Proszą, by nie wymuszano od kahału pełnej sumy według lustracji, i składają rejestr głów obojga płci, gotowi go zaprzysiąc według prawa i wyroków Komisji. Podpisy po hebrajsku.
Data kwitu w rkp. „Tysiąc siedmset sześdziesiątego Roku” – pominięte „osmego” (por. akt 833: rata marcowa 1768 odebrana przez konfederację). JW. PUŁASKI (w rkp. „Putaskiego” – ł jak t) – zapewne Józef Pułaski, marszałek konfederacji barskiej.
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; in diligentia – „dla zachowania pilności (terminu)”; Die septimo aprilis – „dnia siódmego kwietnia”.
Streszczenie
12VII 1770 starsi kahału krasnieńskiego Abramko Dawidowicz i Benio Michelowicz [?] zamanifestowali in diligentia o niemożności płacenia pogłównego: kahał zniszczony przez rzeź hajdamacką 1768 r. i napad tatarski 1769 r. (nie zostało nawet 1/3 ludności według lustracji), a ostatnią ratę pogłównego odebrała konfederacja barska (kwit Pułaskiego z 7 IV 1768); złożyli rejestr głów do oblaty.
Akt nr 835
Manifest in diligentia Gabriela Szubińskiego [?], dyspozytora dóbr Sterzyńce [?] i Karpowce [?], w imieniu Kazimierza i Katarzyny z Krzysztofskich [?] Chwalskich [?], chorążych żytomierskich [?], dożywotnich posesorów tych dóbr królewskich – o niemożność płacenia kwarty
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 499 (skan 0501, strona prawa – dolna ćwiartka) – k. 499v (skan 0502, strona lewa – do y≈1990)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 499 (skan 0501, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwunastego Dnia.
3Przed Urz. y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y
36nifestuie się y Protestuie Gabriel Szubiński [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Gabriel SZUBIŃSKI [?], dyspozytor dóbr (wsi) STERZYŃCE [?] i KARPOWCE [?] w województwie bracławskim, powiecie winnickim, w imieniu Kazimierza i Katarzyny z KRZYSZTOFSKICH [?] CHWALSKICH [?] (w rkp. „Chorąż. Żytt. [?] … Generał … Wojsk …” – tytulatura niepewna), dożywotnich posesorów tych królewszczyzn z przywileju Augusta III, manifestuje „in diligentia”: kwota kwarty ustalona przez komisarzy lustracyjnych była dotąd płacona w całości, lecz z powodu swawoli hajdamaków mieszkańcy musieli opuszczać domy, a ciągłe przemarsze wojsk i furaże uniemożliwiają prowadzenie gospodarki – nie da się utrzymać dyspozytorów ani arendarzy, poddani uciekają; dlatego kwarta nie może być płacona regularnie. Prosi, by nie podlegać egzekucji Komisji Skarbowej lub Wojskowej, lecz by dokonano rewizji zniszczonych królewszczyzn na pograniczu ukraińskim.
Odczyty niepewne: „Szubiński [?]” (podpis „Szubinski/Trubinski”), „Sterzyniec [?]” (nazwa wsi; może Strzyżawka?), „Karpowiec [?]” (w rkp. „Karpurowiec/Karpowcze”), „Krzysztofskich [?]”, „Chwalskich [?]” (w tytule „Chmielskich/Chwalskich”), „Chorąż. Żytt. [?]”, „Podworzych [?] Generał Lnowa [?] Wojsk [?] Wało. [?]” (tytulatura nieczytelna), „P. Ko [?] matt. [?]” (w tytule marginalnym), „pomimo [?]”, „wy” (= „oni”?), „Starostwo” (może „Starostwa”).
Łacina: nomine et ex Commisso speciali – „w imieniu i ze szczególnego polecenia”; Quantitas – „ilość, kwota”; Constitutione Regni – „konstytucją Królestwa (sejmową)”; totaliter – „w całości”; pro interesse Rei publicae – „na rzecz Rzeczypospolitej”; ex mente – „z woli, według zamysłu”; Idem qui supra – „ten sam, co wyżej”; de Impossibilitate – „o niemożności”; in diligentia – „dla zachowania pilności (terminu)”.
Streszczenie
12VII 1770 Gabriel Szubiński [?], dyspozytor królewszczyzn Sterzyńce [?] i Karpowce [?] (pow. winnicki), w imieniu ich dożywotnich posesorów Kazimierza i Katarzyny z Krzysztofskich [?] Chwalskich [?] zamanifestował in diligentia o niemożności płacenia kwarty z powodu zniszczeń hajdamackich, przemarszów wojsk i ucieczki poddanych, prosząc o rewizję dóbr zamiast egzekucji.
Akt nr 836
Manifest i protestacja Pawła Hołubowskiego [?] w imieniu Ludwika i Barbary z Modrzewskich Bielskich, mieczników sanockich [?], przeciw Zachariaszowi Hańskiemu [?], generałowi [?] – o areszt bydła i sprzętów zbiegłych przed hajdamakami na Wołyń (Bułhajówka [?]) i ich zniszczenie
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 499v (skan 0502, strona lewa – sam nagłówek u dołu) – k. 500 (skan 0502, strona prawa) – k. 500v (skan 0503, strona lewa – górne 5 wierszy)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 499v (skan 0502, strona lewa)
1[pod tytułem, jako reklamant:] Roku
k. 500 (skan 0502, strona prawa; nr karty w rkp. 500)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwunastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przede-
4mną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa
5y Vice Regentem Grodu Winnic. Comparens Pltr. Urod. JP. Paweł
6Hołubowski [?] nomine et ex speciali Commisso WW. Ludwika y
7Barbary z Modrzewskich Bielskich Mieczn. Sanockich [?]
8Pryncypałow Swoich ktorych postrzegaiąc omnimodam
9integritatem Substanciae aby in post w niey Comparantis
10Pryncypałowie nie ponieśli żałowego uszczerbku takowym
11na Prko W. JP. Zachariaszowi Hańskiemu [?] Generał. W. Lit. [?]
12Czyni Uzalenie et quam solennissime manifestuie y pro-
13testuie się, oto Jż Co tylko Manifestantis Pryncypałowie
14tracie [?] życia swego Jako nayprawiedliwszemi krokami sta-
15rannym naywysilnieyszym zbiorem tak w Summach rocznych
16sprzętach lub porządku Stanowi Szlacheckiemu należy-
17tych y przyzwoitych mieli nabytego prócz ktorych by-
18dła rożnego Koni Wołow Owiec y wszelkiego Dobytku przy-
19sposobionego to wszystko Czasu Grasuiących okrut-
20nie Haydamakow salwuiąc życia y poniesienia szkody
21na Wołyń do Dobr Wsi Bułhajowki [?] poprzewozili
22y poprzepędzać dysponowali o ktorych W. Obżałowany
23powziowszy wiadomości ufermowawszy niesłuszny y
24nienależyty protest do W. Querulanta Pryncypałow
25nie W. Obżałowanemu winnych possessyi maiących cały
26depozyt w sprzętach y Bydłach ad affektacionem sui
27Arsztował, ktore Arsztowane Bydło nie mogąc z pod
28Arsztu ewinkować y w Ukrainę przepędzić poczęści
29wyzdychało poczęści zchorzało przez nie dozor zostało
30Sprzęty zas Jn recenti powietrza w tyże Wsi Bułha-
31jowce [?] szerzącego się ze Sprzętem zginęły y poprzepada-
32ły w ktorych Sprzętach plus minus na tysięcy piętna-
2O co wszystko Jako o inne Jniurye conjungendo [?] ad asylum
3Sacrosanctae Justitiae Jterato [?] Contra eundem Magnif. Jnculpa-
4tum manifestando omnibus hanc cui Jndoni [?] Actis con-
5notari prosił co y otrzymał Paweł Hołubowski [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Paweł HOŁUBOWSKI [?] (w rkp. „Hotubowski” – ł jak t; por. woźny Mikołaj Hołubowski [?] w akcie 827) w imieniu Ludwika i Barbary z MODRZEWSKICH BIELSKICH, mieczników sanockich [?] (w rkp. „Mieczn. Sanockich [?]”), manifestuje przeciw Zachariaszowi HAŃSKIEMU [?], generałowi wojsk litewskich [?] (w rkp. „Generał. W. Lit. [?]” / w tytule „Gener. Woysk. Lit. [?]”): w czasie grasowania hajdamaków (1768) Bielscy, ratując życie, przewieźli i przepędzili cały dobytek – sprzęty, konie, woły, owce – na WOŁYŃ do wsi BUŁHAJÓWKA [?]; Hański, dowiedziawszy się o tym, na podstawie nienależnego protestu (Bielscy nie byli mu nic winni) zaaresztował cały ten depozyt; bydła nie można było wywieść na Ukrainę – część padła, część zachorowała z braku dozoru, a sprzęty zginęły podczas szerzącego się w Bułhajówce [?] „powietrza” (zarazy) – szkoda ok. 15 000 zł; ponadto Hański zatrzymał sumy i dokumenty, grozi zabiciem Bielskiego i poleca szlachcie gracjalistom go schwytać.
Łacina: nomine et ex speciali Commisso – „w imieniu i ze szczególnego polecenia”; omnimodam integritatem Substantiae – „wszechstronną całość majątku”; in post – „na potem”; Comparantis/Contestantis/Manifestantis Pryncypałowie – „mocodawcy komparenta (stawającego/protestującego/manifestującego)”; quam solennissime – „jak najuroczyściej”; ad affectationem sui – „na swoje żądanie”; in recenti – „świeżo, niedawno”; plus minus – „mniej więcej”; ad asylum Sacrosanctae Justitiae – „do schronienia najświętszej sprawiedliwości”; iterato – „ponownie”; Contra eundem Magnificum Inculpatum – „przeciw temuż wielmożnemu obwinionemu”; Actis connotari – „wpisać do akt”.
Streszczenie
12VII 1770 Paweł Hołubowski [?] w imieniu Ludwika i Barbary z Modrzewskich Bielskich zamanifestował przeciw Zachariaszowi Hańskiemu [?], generałowi [?], który bezpodstawnie zaaresztował ich dobytek (bydło, konie, owce, sprzęty) wywieziony w 1768 r. przed hajdamakami na Wołyń do Bułhajówki [?]; bydło padło, sprzęty zginęły w czasie zarazy (szkoda ok. 15 000 zł), a Hański grozi Bielskiemu śmiercią.
Akt nr 837
Manifest Macieja Kuleszy, skarbnika drohickiego [?], w imieniu Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Morawskich przeciw Józefowi Czarneckiemu, „Sk. Kard. [?]”, o nieważność dożywocia na dobrach Stanitówka [?] (klucz szpiczyniecki)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 500v (skan 0503, strona lewa – od y≈450 do y≈1620)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 500v (skan 0503, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwunastego Dnia.
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
4Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem
5Grodz. Winnic. Comparens Pltr. W. JP. Maciey Kulesza Skarb.
6Droh. [?] nomine et ex speciali Commisso JWW. Jgnacego y
7Teofili z Xiążąt Radziwiłłow Morawskich Generał Major. [?]
8W. X. Litt. Mart. [?] zapobiegaiąc upadkowi y przestrzega-
9iąc Całości JWW. Pryncypałow Swoich te na Prko W.
10Jozefowi Czarneckiemu Sk. Kard. [?] czyni Uzalenie, Jż W.
11Obżałowany sam naylepiey wiadomy nie dosyć że pod-
12czas funkcyi swoiey Deputackiey na Prześwietny Trybunał
13Lwowski prko prawom y Regułom JWW. Deputatom na
14Trybunał przepisanym na Dobra Stanitowkę [?] cum atti-
15nentiis w Wdztwie Bracł. a Powiecie Winnic. Sytuowane
16do Klucza Szpiczynieckiego należące od JWW. Pryncypałow
17ninieyszego Manifestanta et nullo dato et accepto wziął
18do żywocie [?] aleć gdy dowiedział się o ostrożności JWW. Pryn-
19cypałow ninieyszego Manifestanta y zrzeczeniu się tego
20Czego mieć nie chcieli y z Samey Sprawiedliwości bydź
21nie powinno, owsze dla Większego Ugruntowania doży-
22wocia zblamowanego manifestował się, przeto aby to quod
23ex nihilo factum est nihil fiat y żadney Ważności w dalsze
24Czasy nie miało prko wszystkim Czynom o ważności tego Do-
25żywocia sporządzonym quam solennissime manifestuie się
26prosząc tey manifestacyi do Akt o przyięcie y otrzymał. M.
27Kulesza Skarb. Droh. [?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Maciej KULESZA, skarbnik drohicki [?] (w rkp. „Skarb. Droh.”), w imieniu Ignacego i Teofili z książąt RADZIWIŁŁÓW MORAWSKICH (Ignacy – „Generał Major W. X. Litt.” – generał-major wojsk litewskich [?]; por. akty 691, 694–695 – Morawscy, klucz szpiczyniecki) manifestuje przeciw Józefowi CZARNECKIEMU („Sk. Kard. [?]” / w tytule „S. Kazet. [?]” – urząd nieodczytany): Czarnecki, będąc deputatem na Trybunał Lwowski, wbrew prawom i regułom obowiązującym deputatów, wziął od Morawskich „bez dania i wzięcia” (nullo dato et accepto) dożywocie na dobrach STANITÓWKA [?] z przyległościami w województwie bracławskim, powiecie winnickim, należących do klucza SZPICZYNIECKIEGO; gdy Morawscy się od tego odżegnali, Czarnecki manifestował się dla umocnienia „zblamowanego” dożywocia. Komparent manifestuje o nieważność dożywocia i wszystkich czynności z nim związanych.
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; nomine et ex speciali Commisso – „w imieniu i ze szczególnego polecenia”; cum attinentiis – „z przynależnościami”; nullo dato et accepto – „bez żadnego dania i wzięcia (bez wzajemnego świadczenia)”; quod ex nihilo factum est nihil fiat – „co z niczego powstało, niech się w nic obróci”; quam solennissime – „jak najuroczyściej”.
Streszczenie
12VII 1770 Maciej Kulesza w imieniu Ignacego i Teofili z Radziwiłłów Morawskich zamanifestował o nieważność dożywocia na Stanitówce [?] (klucz szpiczyniecki, pow. winnicki), które Józef Czarnecki uzyskał od nich bez wzajemnego świadczenia, będąc deputatem na Trybunał Lwowski, wbrew prawu.
Akt nr 838
Manifest Józefa Łukanowskiego, cześnika gostyńskiego [?], w imieniu własnym i Mikołaja Błażewicza [?] przeciw Rzewuskim, chorążym wielkim litewskim, dziedzicom dóbr Tarnawy i Terlicy, oraz Jakubowi Pasimowskiemu, arendarzowi i posesorowi tych dóbr – w pilności, o zabezpieczenie sum zapisanych przez zabitego Michała Winnickiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data12 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 500v (skan 0503, strona lewa – dolna część od y≈1800) – k. 501 (skan 0513, strona prawa) – k. 501v (skan 0514, strona lewa – do y≈1550); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520 (skany 0513 prawa – 0523 lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 500v (skan 0503, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwunastego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi
4[reklamant:] y przedemną
k. 501 (skan 0513, strona prawa; nr karty w rkp. 501)
1Y przedemną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Bur-
2grabstwa y Vice Regentem Grodu Winnic. Osobiście postano-
3wiwszysię W. JP. Jozef Łukanowski Cześn. Gostyński [?] swym y
4Urod. Mikołaja Błażewicza [?] Jmieniem Solennie na Prko JJW.
5Rzewuskim Chorąż. WWXLitt. Dobr Tarnawy y Terlicy Dzie-
6dzicom Panom W. Jakubowi Pasimowskiemu S. J. [?] Dobr tychże
7Tarnawy y Terlicy arendownemu od Prezens Possessorowi, y Suk-
8cessorom niegdy Wgo Michała Winnickiego sub Arendowne-
9go pomienionych Dobr Tarnawy y Terlicy Possessora zapo-
10biegaiąc Całości Summ Swoich tę w Pilności zanosi Ma-
11nifestacyą, Jż W. Stawaiący Dawszy Summy złł Trzy Ty-
12siący złotym Obrączkowym Warnym rachuiąc każdy Czer-
13wony złł podług ustanowioney Kurrencyi po złł Osiemna-
14ście y Groszy dwadzieścia y dwa y puł Tysiąc Czterysta
15Dziewięćdziesiąt y Siedm zaś złł Bobr. [?] Kublami Staremi po
16złł Siedm Urod. Michałowi Winnickiemu do Lwowa w Ro-
17ku Tysiąc siedmset sześćdziesiątym Osmym Dnia dwudzi-
18stego Osmego Januarii na Kontrakty Jadącemu ktory Urod.
19Winnicki skryptem swoim de Actu et Data ejus wyrażonym
20assekurowałsię W. Żaluiącemusię Jż dobra od proporcionem sum-
21my wypuści na ktore summa W. Kompartu [?] y Błażewicza [?]
22wraz z iego złożona Jmportowana będzie aż W. Dobra Tar-
23nawę y Terlicę Kontrakt Subarędowny trzyletni z W. Pasi-
24mowskim S. J. zawarł y pieniądze z Jury za lat trzy Tysięcy
25dwadzieścia y Cztery Czyli do Rąk W. Pasimowskiego Czy-
26li w Skarbie JJW. Chorąż. Litewskich totalnie oddał, przeto bez-
27pieczenstwo Summy Siedm Tysięcy Czterysta Dziewiędziesiąt y Siedm
28złł W. Łukanowskiemu a Urod. Błażewiczowi [?] Summy
29trzy tysiące Dziewiećset iedno na Dobrach wyż wyrażo-
30nych in virtute Kontraktu sobie Służącego założył iako
31Skrypta od tegoż Urod. Winnickiego Urod. Żaluiącymsię za-
32świadczą, ale że przez zbuntowanych Chłopow tenże Urod.
33Winnicki w pręcie zabity został tedy W. Łukanowski y Bła-
34żewicz [?] ani Summy ani Jurizy [?] od Urod. Winnickiego nie
35odebrali ani do Dobr w Prospekcyi [?] Summy swoiey W. Łuka-
36nowski przypuszczony był albowiem z Korzystu [?] dla nieu-
37stego Buntu Chłopskiego trudno było do Dobr przystąpić
38potym W. Pasimowski po wziętey wiadomości o śmierci Urod.
39Winnickiego na sobie Dobra Tarnawę y Terlicę odebrał ze
40wszystkim y z prowentami y do Expiracyi Kontraktu dotrzy-
41muie W. Łukanowskiemu y Błażewiczowi ani Summy Kapi-
42talney ani prowizyi za Lat trzy należącey nie wypłaca lubo
43[reklamant:] Skryptem
k. 501v (skan 0514, strona lewa)
1Skryptem swoim pierwszym dnia siedmnastego Januarii Tysiąc
2siedmset sześćdziesiątego Dziewiątego w Rachowni [?] Datowa-
3nym w Łukanowskiemu Łukanowskiemu Danym wzio-
4wszy Skrypt Orryginalny na Summę siedm tysięcy
5Czterysta Dziewiędziesiąt siedm złł od Urod. niegdy Winnicki-
6go Urod. Łukanowskiemu Służący Czyli w zerznie [?] prowizyę
7p. dwunastu [?] a Cento Czyli Kapitał wypięte iako Contenta
8Skryptu y Listu Jego Swiadczą drugim Skryptem Sze-
9snastego septembris Tysiąc siedmset sześćdziesiątego dzie-
10wiątego Roku w Rachwi [?] Datowanym na Summę
11Tysiąc złł W. Łukanowskiemu danym wypłacić obo-
12wiązałsię a przecie ani prowizyi należącey nie wypłaca
13ani Summy oddaie y owszem na Granicy Dobr Wsi
14Terlicy Wieprzow trzynaście Wodzi [?] W. Żaluiącegosię ktorzy
15szych Dysponuiący Dobrami W. Pasimowskiego Gwał-
16tem wzięli y inne Krzywdy Czynią y tym W. Łukano-
17wski iest pokrzywdzony że nie tylko bez possessyi siedzi
18Roku trzeci zbyd [?] ma Expens y na dwa Tysiące aliter
19na Obwieszczeniu y wynaydowaniu Sukcessorow Urod.
20Niegdy Winnickiego y na rożne z tych okoliczności
21wynikaiące expensa ponosi Straty więcey Czterystu złł
22Od ktorego W. Compts o nie oddanie Summy wraz z
23Prowizyą wyżey wyżey wyrażoney Summy tak Prko
24W. Pasimowskiemu y Sukcessorom niegdy Urod. Winnickiego
25iako y Prko JW. Rzewuskim Chorąż. W. X. Litt. ile że na Dobra
26Onych Dziedziczne Jmportowana Summa W. Łukano-
27wskiego umacniaiąc bezpieczeństwo z Oświadcze-
28nia tego iż Super bonis cor [?] Lutentia [?] sunt ore [?]
29Urod. Błażewicza Jmieniem w Pilności powtornie manifestu-
30iesię Jozef Łukanowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt uzupełniony 17 X 2026 – karty 501–510 odnalezione w skanach 0513 (prawa) – 0523 (lewa), wszyte omyłkowo po k. 520v (por. akt 851). Poprzednia wersja (tylko nagłówek, #PARTIAL) – nieaktualna.
Józef ŁUKANOWSKI (podpis „Jozef Łukanowski”; w tytule marginalnym „Łukomowski [?]”), cześnik gostyński [?], w imieniu własnym i Mikołaja BŁAŻEWICZA [?] manifestuje w pilności przeciw JJW. RZEWUSKIM, chorążym wielkim litewskim, dziedzicom dóbr TARNAWY i TERLICY, ich arendarzowi i posesorowi W. Jakubowi PASIMOWSKIEMU oraz sukcesorom zmarłego Michała WINNICKIEGO, subarendarza tych dóbr: 28 I 1768 komparent dał Winnickiemu, jadącemu na kontrakty do LWOWA, 3000 zł w złocie obrączkowym (czerwony złoty po 18 zł 22½ gr) i 1497 zł w starych „kublach” [?] po 7 zł (łącznie 7497 zł), a Winnicki skryptem obiecał wpuścić go w dobra proporcjonalnie do sumy; zawarł z Pasimowskim trzyletni kontrakt subarendowny na Tarnawę i Terlicę i zapłacił czynsz (jurę) za trzy lata (3024 zł); bezpieczeństwo sum komparenta (7497 zł) i Błażewicza [?] (3901 zł) zabezpieczył na tych dobrach. Winnicki został jednak zabity przez zbuntowanych chłopów (1768), komparent nie dostał ani pieniędzy, ani dóbr; Pasimowski po śmierci Winnickiego zajął dobra z prowentami i nie płaci ani kapitału, ani prowizji, choć zobowiązał się skryptami (17 I 1769 i 16 IX 1769, w RACHNACH [?]) – w tym na 1000 zł; ponadto ludzie Pasimowskiego zabrali na granicy Terlicy 13 wieprzy komparenta; trzeci rok bez posesji, koszty i straty ponad 400 zł. Manifest przeciw Pasimowskiemu, sukcesorom Winnickiego i Rzewuskim, na których dobrach suma jest zabezpieczona.
Odczyty niepewne: „Cześn. Gostyński [?]”, „Błażewicza [?]”, „S. J. [?]” przy nazwisku Pasimowskiego, „Bobr. [?] Kublami” (rodzaj monety?), „Kompartu [?]”, „Jurizy [?]”, „w Prospekcyi [?]”, „z Korzystu [?]”, „w Rachowni [?] / w Rachwi [?]” (może Rachny), „w zerznie [?]”, „p. dwunastu [?] a Cento”, „Wodzi [?]”, „zbyd [?]”, ostatnia formuła łacińska „Super bonis cor [?] Lutentia [?] sunt ore [?]” (sens: na których dobrach suma jest zabezpieczona). W tekście omyłkowe powtórzenia („Łukanowskiemu Łukanowskiemu”, „wyżey wyżey”).
Łacina: de Actu et Data ejus – „z datą i miejscem w nim wyrażonym”; in virtute Kontraktu – „mocą kontraktu”; a Cento – „od stu (procent)”; Contenta – „treść”; aliter – „inaczej”.
Streszczenie
12VII 1770 Józef Łukanowski, cześnik gostyński [?], w imieniu własnym i Mikołaja Błażewicza [?] zamanifestował w pilności przeciw Rzewuskim, chorążym wielkim litewskim (dobra Tarnawa i Terlica), ich arendarzowi Jakubowi Pasimowskiemu i sukcesorom zabitego w 1768 r. przez chłopów subarendarza Michała Winnickiego, któremu powierzył 7497 zł zabezpieczone na tych dobrach: Pasimowski zajął dobra i nie zwraca ani sumy, ani prowizji, a jego ludzie zabrali komparentowi 13 wieprzy.
Akt nr 838a
Relacja woźnego Ilka Pautowa [?] o areszcie poddanych łużańskich [?] (Daniła Hojdajki [?] i Łohwina [?]) podejrzanych o kradzież, z ramienia Antoniego Ludwika Czecela [?], chorążego winnickiego, sędziego grodzkiego bełskiego [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VII 1770, Winnica (areszt 11 VII 1770)
Karty / skanyk. 501v (skan 0514, strona lewa – od y≈1560) – k. 502 (skan 0514, strona prawa – do y≈1430); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 501v (skan 0514, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Czternastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przede-
18to od tychże nie iest przyięty iednak o przyporęczeniu pomie-
19nionych ludzi przed Aktami ninieyszemi Szlachtę przytomną
20oświadczywszysię prawdziwą y Szczerą zeznał relacyą
21de quibus ejusd. ministerialis Relat. mitis [?] qui supra
22ignarus literarum Crucem S. posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (skany 0513 prawa – 0523 lewa); w rkp. nr marg. 822 – w opracowaniu numer z literą (838a), by zachować dotychczasową numerację.
Woźny generalny województwa bracławskiego Ilko PAUTOW [?] (niepiśmienny), w obecności szlachty Wojciecha PIÓRKOWSKIEGO i Jakuba KOWALSKIEGO, zeznaje, że 11 VII 1770 zszedł na grunt wsi ŁUŻNA [?] (woj. bracławskie, pow. winnicki), w posesji W. OSTROWSKIEGO, skarbnika nowogrodzkiego [?] (por. akt 824 – dzierżawa Łużnej [?] dla Ostrowskiego), i do tamtejszego dworu, i na żądanie Antoniego Ludwika CZECELA [?], chorążego winnickiego, sędziego grodzkiego bełskiego [?], zaaresztował poddanych łużańskich [?] Daniła HOJDAJKĘ [?] czyli ŁOHWINA [?], podejrzanych i notowanych o kradzież, przy obecności we dworze wójta łozianskiego [?] MILEŃSKIEGO [?], szlachcica, i CYBULSKIEGO (pod nieobecność dyspozytora); aresztu nie przyjęto, ale woźny ogłosił go wobec szlachty.
Odczyty niepewne: woźny „Ilko Pautow [?]”, „Łużny [?]”, „Łuzianskich [?]” / „Łuzinskich [?]” / „Łozianskiego [?]”, „Skarbnika Nowogr. [?]”, „Hojdajki [?]”, „Łohwina [?]” (może jedna osoba o dwóch przezwiskach albo dwie osoby), „Czecela [?]” (nazwisko chorążego winnickiego – może Czechel / Czecheł), „Bełzkiego [?]”, „Milenskiego [?]”, „mitis [?]”, „w Dyspozytorowy”.
Łacina: ex Parte – „ze strony”; de quibus ejusdem ministerialis Relatio – „o czym relacja tegoż woźnego”; qui supra ignarus literarum Crucem Sanctam posuit – „wyżej wymieniony, nie umiejąc pisać, położył znak Krzyża Świętego”.
Streszczenie
14VII 1770 woźny Ilko Pautow [?] zeznał, że 11 VII na żądanie Antoniego Ludwika Czecela [?], chorążego winnickiego, zaaresztował we dworze wsi Łużna [?] (posesja Ostrowskiego, skarbnika [?] nowogrodzkiego) poddanych Daniła Hojdajkę [?] czyli Łohwina [?], podejrzanych o kradzież; aresztu nie przyjęto, lecz woźny go ogłosił.
Akt nr 838b
Relacja woźnego Hryćka Olesienki o areszcie w zamku tywrowskim pieniędzy i rzeczy po Ignacym Jankowskim [?], odebranych od poddanych, na wezwanie Joanny Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VII 1770, Winnica (areszt 12 VII 1770)
Karty / skanyk. 502 (skan 0514, strona prawa – od y≈1440) – k. 502v (skan 0515, strona lewa – do y≈760); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 502 (skan 0514, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Czternastego Dnia
3Przed Urz. y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnickiemi
4y przedemną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Bur-
5grabstwa y Vice Regentem Grodz. Winnickiego. Stano-
6wszy Oczywisto Woźny Generał Wdztwa Bracł. y Jnnych
7Opatrzny Hryćko Olesienko w moc wierney Relacyi swo-
8iey dobrowolnie zeznał iż on Roku na Akcie wyrażonego
9Dnia dwunastego Julii na prawne wezwanie JO. Xny
10Joanny Czetwertynskiey Podkomorzyny Bracł. ma-
11iąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary Godnych Urod.
12JmPP. Andrzeia Wołodnickiego [?] y Michała Kudzi [?] wiara
13dla tym większey wiary do tego Aktu wzietych był w
14[reklamant:] Dobrach
k. 502v (skan 0515, strona lewa)
1Dobrach mieście Tyworowie gdzie będąc Pieniądzy gotowych
2Kubli dwanaście Koruchow [?] trzy Lew trzy Sukni Jedną ma-
3rnią [?] z Dzielnicem dwie y Jnne Ruchomości u Pracowitych
4Jgnata Machetnika [?] y Olexy Skrzypnika Poddanych JO.
5Requizytki Jankowskich [?] odebrane w Zamku Tyworskim
8ski Jmieniem Pana Swego dobrowolnie przyiowszy po-
9mienione Rzeczy Aresztowane do rozprawy prawney dotrzy-
10mać Deklarował y obowiązałsię. Ozym ninieysze tegoż
11Woźnego zeznanie ktory nie umieiący pisać Krzyż Swiętey
12Hryćko Olesienko +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 823; w opracowaniu 838b).
Woźny generalny województwa bracławskiego Hryćko OLESIENKO (niepiśmienny; krzyżyk) zeznaje, że 12 VII 1770 na wezwanie JO. księżnej Joanny CZETWERTYŃSKIEJ, podkomorzyny bracławskiej, w obecności szlachty Andrzeja WOŁODNICKIEGO [?] i Michała KUDZI [?] był w mieście TYWROWIE i w zamku tywrowskim u gubernatora tywrowskiego BRUDZIŃSKIEGO zaaresztował gotowe pieniądze (12 „kubli”, 3 „koruchy” [?], 3 „lwy” – monety), suknie i inne ruchomości odebrane od poddanych Ignata MACHETNIKA [?] i Ołeksy SKRZYPNIKA, a należące [do] Jankowskich [?] (poddanych / dóbr wzywającej); Brudziński w imieniu swego pana przyjął areszt i zobowiązał się dotrzymać rzeczy do rozprawy.
Odczyty niepewne: „Wołodnickiego [?]”, „Kudzi [?] wiara”, „Koruchow [?]”, „marnią [?] z Dzielnicem” (rodzaj odzieży?), „Machetnika [?]”, „Requizytki Jankowskich [?]” – sens niejasny (może „JO. Requizytki, Jankowskich [?]” – poddanych wzywającej, ze wsi Jankowce?). „Kuble”, „lwy” – nazwy monet (lewki – talary lewkowe).
Łacina: ex re[quisitio]ne – „z żądania”; JO. Xny Jey – Jaśnie Oświeconej Księżnej Jejmości; P. B. – Podkomorzyny Bracławskiej.
Streszczenie
14VII 1770 woźny Hryćko Olesienko zeznał, że 12 VII na wezwanie księżnej Joanny Czetwertyńskiej, podkomorzyny bracławskiej, zaaresztował w zamku tywrowskim u gubernatora Brudzińskiego pieniądze, suknie i inne ruchomości odebrane od poddanych Ignata Machetnika [?] i Ołeksy Skrzypnika; Brudziński przyjął areszt.
Akt nr 838c
Protestacja Brzezickiego [?] w imieniu Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego [?], dziedzica Kurmińców [?], komisarza Michała Ostrowskiego i dyspozytorów przeciw Łączyńskim [?] z Barbarów [?], dziedzicom Kropiwny Niższej, dyspozytorowi Baczyńskiemu, gromadzie i kozakom kropiwiańskim – o gwałtowne zabranie siana, napaść na ludzi i zabójstwo
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data14 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 502v (skan 0515, strona lewa – od y≈830) – k. 503 (skan 0515, strona prawa) – k. 503v (skan 0516, strona lewa – do y≈1000); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 502v (skan 0515, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Czternastego Julii
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przede-
4mną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y
17dy zas kontentować nie kazał daiąc exkuzę że żołnierze za
18Ordynansem byli wysłani ktory ordynans przekopiować
19pozwolił o ktore te Krzywdy Jdem Manifestant powtornie
20manifestowałsię
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 824; w opracowaniu 838c). Brak podpisu komparenta; pod tekstem na k. 503 słowo „Kurminiecy” – reklamant.
BRZEZICKI [?] w imieniu Bogdana OSTROWSKIEGO, chorążego bracławskiego [?], dziedzica KURMIŃCÓW [?] z przyległościami, jego komisarza Michała OSTROWSKIEGO, skarbnika bracławskiego [?], oraz braci TARNAWSKIEGO i RYGOCKICH [?], dyspozytorów klucza kurminieckiego [?], protestuje przeciw ŁĄCZYŃSKIM [?] z BARBARÓW [?] (matce i synom), dziedzicom KROPIWNY NIŻSZEJ, dyspozytorowi BACZYŃSKIEMU, gromadzie Kropiwny Niższej i kozakom: Baczyński już wiosną kazał zaorać i obsiać pola należące do wsi SIMENKI [?] i KOSENOWEJ [?], a niedawno z ponad 300 kosarzami z całej Kropiwny i zbrojnymi kozakami wkroczył na sianożęć simeńską na stepie (już skoszoną na potrzebę dworu), zabrał siano na wozy do Kropiwny; gdy Tarnawski i Rygocki [?] go upominali, grożono im; potem z zasadzki za mogiłą chłopi z kosami osadzonymi na sztorc i kozacy napadli ludzi simeńskich; Baczyński wystrzelił z pistoletu do bezbronnego Tarnawskiego, wszczęła się bitwa; ludzie kurminieccy odebrali napastnikom janczarkę nabitą kulami i dzidę (okazane w grodzie). Następnie Baczyński pojechał do komendy w KOPYSTYRZYNIE [?] („Kopyskiey”), twierdząc, że w Kurmińcach są hajdamacy i konfederaci; porucznik Aleksander KOWALSKI wysłał żołnierzy, którzy z tumultem napadli Kurmińce, przestraszyli Tarnawskiego (który „zapewne umrze”), wzięli w karczmie 40 [garncy] gorzałki bez zapłaty, Ostrowskiego i Tarnawskiego pod ciężkim aresztem, bijąc i lżąc, zaprowadzili do Kropiwny do komendanta, który uznawszy ich niewinność wypuścił ich, lecz szkód nie kazał wynagrodzić, tłumacząc się rozkazem.
Tekst miejscami bardzo zawiły i składniowo niespójny; odczyty niepewne: „Chor. Bracł. [?]”, „Brzezicki [?]”, „Kurminiec [?]” (Kurmińce / Kuźmińce), „S. B. [?]”, „Rygockich [?]”, „z Barbarow [?]”, „Łączynskim [?]”, „zas wieku [?]”, „Simenki [?]” / „Simenskiey”, „Kosenowey [?]”, „Granami [?]”, „ktę widząc ze Owżę”, „z Intradzieży”, „kłokował”, „Ktulnie [?]”, „obsesem”, „Ukratną”, „zborami”, „od effedejupionem [?] Parteo [?]” (może „ab effectu [?] … Parti”), „Kopyskiey [?]”, „Kopyskim [?]”. „Na prawicie nabitemi” – kosy osadzone na sztorc (prosto na kosisku, jako broń).
Łacina: cum attinentiis – „z przynależnościami”; solennissime – „najuroczyściej”; subsidium – „pomoc”; Idem Manifestans – „tenże manifestujący”.
Streszczenie
14VII 1770 Brzezicki [?] w imieniu Bogdana Ostrowskiego, dziedzica Kurmińców [?], i jego oficjalistów zaprotestował przeciw Łączyńskim [?], dziedzicom Kropiwny Niższej, i ich dyspozytorowi Baczyńskiemu, który z setkami chłopów i kozakami zagarnął pola i siano wsi Simenki [?] i Kosenowej [?], strzelał do dyspozytora Tarnawskiego, a potem sprowadził żołnierzy (porucznik Aleksander Kowalski), którzy najechali Kurmińce i odprowadzili Ostrowskiego i Tarnawskiego pod aresztem do Kropiwny.
Akt nr 838d
Relacja woźnego Wawrzyńca Romańskiego o doręczeniu w Murafie pozwu Komisji Ekonomicznej Skarbu Koronnego z instancji ks. Antoniego Czetwertyńskiego, stolnika [?], przeciw Józefowi Olszewskiemu, gubernatorowi murafskiemu, o niezatrzymanie aresztowanego Mordka Lejbowicza, Żyda murafskiego, i rzeczy zabranych w areszt
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 VII 1770, Winnica (doręczenie 16 [?] VII 1770; pozew z 28 V 1770, Warszawa)
Karty / skanyk. 503v (skan 0516, strona lewa – od y≈1240) – k. 505 (skan 0517, strona prawa – do y≈1940); k. 504 z innym tekstem wpisana między nimi (ciąg dalszy z reklamantu „ktorego” jest na k. 505); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 503v (skan 0516, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Siedmnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic.
4y przedemną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Bur-
5grabstwa y Vice Regentem Grodz. Winnic. Stanowszy Oczywi-
6sto Woźny Generał Wwa Bracł. y innych Opatrzny
7Wawrzyniec Romanski w moc wierney relacyi swoiey do-
8browolnie zeznał iż On Roku y miesiąca na Akcie wyrażonych
9Dnia Szesnastego [?] Lipca pozew od Kommissyi Ekonomicz-
10ney Skarbu Koronnego na membranie Autentycznym pisany do-
11niosł do Dobr Miasta Morachwy [?] y tam ten pozew we
12Dworze tameyszym w Jzbie na stole położył położywszy
13o położeniu y treści onego prawnie opowiedział temi słowy:
14My Kommissarze Rady Ekonomiczney Skarbu Koronnego
15od Rzpltey naznaczeni Wam Urod. Jozefowi lub Jnnego J-
16mienia Olszewskiemu Gubernat. Murachwianskiemu [?] u
17[reklamant:] ktorego
k. 505 (skan 0517, strona prawa; nr karty w rkp. 505)
37znanie ktory nie umieiący pisać Krzyż kładzie Wawrzy-
38niec Romanski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 825; w opracowaniu 838d). Reklamant „ktorego” na k. 503v ma ciąg dalszy na k. 505 (z dopisanym na marginesie numerem 827); k. 504 zawiera inne teksty (fragment z podpisem Kazimierza Wiśniowieckiego – akt 838e – i akt nr 826 – 838f).
Woźny generalny województwa bracławskiego Wawrzyniec ROMAŃSKI (niepiśmienny; krzyżyk) zeznaje, że 16 [?] VII 1770 doręczył w dworze w MURAFIE („Morachwa”) pozew Komisji Ekonomicznej Skarbu Koronnego (pergamin, dat. Warszawa 28 V 1770), wzywający Józefa OLSZEWSKIEGO, gubernatora murafskiego [?] – u którego pozew aresztuje Żyda Mordka LEJBOWICZA, obywatela murafskiego, wraz z rzeczami – oraz samego Mordka Lejbowicza, by w ciągu czterech tygodni stawili się w Warszawie; powodem jest JO. książę Antoni Światopełk CZETWERTYŃSKI, starosta kaniowski [?], który – wobec kondemnaty uzyskanej na Mordku w sądzie Komisji – przypozywa go do „widzenia”, że pozwał powoda w sprawie z arendy karczemnej do sądu nieprzynależnego (powinien być odesłany tam, gdzie należy), żąda ukarania go za to i zniesienia kondemnaty; Olszewskiego wzywa, by władzą ekonomiczną przymusił Mordka do zapłacenia grzywien albo sam je zapłacił, oraz nagrodził koszty.
Łacina: K. S. K. – Kommissyą Skarbu Koronnego; na membranie – na pergaminie; zawito – peremptoryjnie (termin zawity).
Streszczenie
17VII 1770 woźny Wawrzyniec Romański zeznał, że doręczył w dworze w Murafie pozew Komisji Skarbu Koronnego z 28 V 1770 z instancji ks. Antoniego Światopełka Czetwertyńskiego, starosty kaniowskiego [?], przeciw gubernatorowi murafskiemu Józefowi Olszewskiemu i Żydowi Mordkowi Lejbowiczowi (aresztowanemu z rzeczami), który pozwał księcia w sprawie arendy karczemnej przed niewłaściwy sąd; książę żąda ukarania go, zniesienia kondemnaty i zwrotu kosztów.
Akt nr 838e
Duplikat zakończenia aktu nr 829 (838h) – fragment (koniec) manifestu złożonego przez Kazimierza Wiśniowieckiego w imieniu swego pana – o zabranie pieniędzy i ruchomości gromady, wymuszoną dostawę pszenicy dla wojska rosyjskiego (Rechimberk [?]) i skrypt wymuszony od gromady Mytkowieckiej [?]
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data[VII 1770], Winnica
Karty / skanyk. 504 (skan 0516, strona prawa – górna część, do y≈930); początek aktu nieznany (brak w kolejności kart)
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 504 (skan 0516, strona prawa; nr karty w rkp. 504)
1trzy grz. dwadzieścia y dwa wziął y pozostałe rzeczy y pienią-
2dze w Skarbie u Antoniego Krawca Czerwonych złł Czterdzie-
3ści y dwa w Schowaniu będące niemniey Cyny y wszelkie ru-
4chomości u Gromady będące odebrał Oraz za Partię Pszenicy
5Woysku Rossyiskiemu przedany przez W. Rechimberka [?] z Kon-
6traktowany na piędziesiąt korcy z ktorey Party nie było
7więcey powyntowi [?] iak tylko dwadzieścia do ktorego Kon-
9y sześć pszenicy, a resztą Jermunia [?] od Complementum [?] pię-
10dziesiąt korcy za ktore W. Rechemberk [?] pieniądze odebrał,
11więc przeto Ukrzywdzenie y Oppressyą zbytnią krzywdzi-
12ście poddanstwa wszto [?] przez co o tak znaczną Ruinę Dobr y
13Substancyi Jakoteż o niewarność Skryptu gwałtem u Gro-
14mady Mytkowieckiey [?] przez W. Bracł. wyrobionego Urod.
15Wiśniowiecki pana swoiego Jmieniem przed Aktami
16Grodu własnego Czyli ktakolwiek zachowuiąc Salvą manife-
17stacyi Dalszey tey oprzyięcie prosił Kazimierz Wiśniowiecki
Objaśnienia i tłumaczenia
USTALENIE: ten sam tekst (niemal dosłownie) stanowi zakończenie aktu nr marg. 829 (838h – manifest Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego [?] bracławskiego, przeciw Wojciechowi Rechimberkowi [?]) na k. 507; fragment na k. 504 to omyłkowo wpisany (lub zdublowany przy kopiowaniu) duplikat tego zakończenia.
Tekst na górze k. 504 nie łączy się z reklamantem k. 503v („ktorego” – ciąg dalszy na k. 505, akt 838d); jest to zakończenie innego aktu, którego początek nie występuje w tym miejscu księgi (być może karty bloku 501–510 zostały przy oprawie przemieszane). Zachowana treść: [obwiniony] zabrał 3 [zł] 22 gr, pozostałe rzeczy i pieniądze przechowywane w skarbie u Antoniego KRAWCA (42 czerwone złote), cynę i ruchomości gromady; pszenicę dla wojska rosyjskiego zakontraktował W. RECHIMBERK [?] na 50 korcy, z czego partia wynosiła tylko 20, a gromadę zmuszono dać 26 korcy, resztę „do komplementu”, pieniądze zaś odebrał Rechimberk [?]; ucisk poddanych, ruina dóbr; skrypt wymuszony gwałtem od gromady MYTKOWIECKIEJ [?] „przez W. Bracł.” [?]; Kazimierz WIŚNIOWIECKI w imieniu swego pana manifestuje się przed aktami grodu z zastrzeżeniem dalszego manifestu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Zakończenie (bez początku) manifestu Kazimierza Wiśniowieckiego w imieniu swego pana: obwiniony zabrał pieniądze i ruchomości gromady, wymusił dostawę pszenicy dla wojska rosyjskiego (pieniądze wziął Rechimberk [?]) i skrypt od gromady Mytkowieckiej [?].
Akt nr 838f
Protestacja Jana Bojarskiego w imieniu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i Salomei ze Stempkowskich, dziedziców części wsi Bortniki [?], przeciw Jełowickiemu (Jałowickiemu [?]), staroście bracławskiemu, i gubernatorowi starostwa Janowi Boniakiewiczowi [?] – o wycięcie 500 starych dębów w lesie bortnickim dla magazynu wojskowego w Bracławiu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 504 (skan 0516, strona prawa – od y≈1000) – k. 504v (skan 0517, strona lewa – do y≈560); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 504 (skan 0516, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Osmnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przede-
4mną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa
5y Vice Regentem Grodu Winnic. Comparens pter Urod. P. Jan
6Bojarski Jmieniem z Zlecenia JWW. JJmc. Adama Myszki
7Chołoniewskiego Kaszt. Busk. y Salomei z Stempkowskich
8Małżo. Dobr Wsi Bortnik [?] Częsci Wsi Dziedzicow postrze-
9gaiąc Całosci Dobr Grontow y Lasow JWW. Pryncypałow
10swoich na Prko W. Jałowickiemu [?] Starosc. Bracł. Panu y
12skarży y protestuiesię. Oto iż Obwinieni a mianowicie Urod.
13Boniakiewicz [?] Gubernator Bracł. ukrywaiąc przed offi-
14cerem Woysk Kopyskich [?] Magazyn w mieście Bracławiu za-
15kładaiących Lasy Stt. Bracł. y one w Całości Ochrania-
16iąc dla zmocnienia Zamku Bracł., umyślnie na Las
17Bortnicki od wiekow w nieprzerwanym używaniu bę-
18dący Dziedziczny przed tymże officerem mianuiąc niby wo-
19ln[y] [?] im naprowadził w ktorych Dembow Starych pięćset
20[reklamant:] wycięto
k. 504v (skan 0517, strona lewa)
1wycięto y do Bracł. zaprowadzono Sianożęci JW. Protestuiących
2Pryncypałow Gałęziami y Wierzchołkami zawalone y bardzo [?]
3stratowano przy zrąbaniu y Rzybaniu [?] Dębow ussze [?] za Dęby wy-
4cięte aby pieniądze tenże Officer Magazyn trzymaiący Dziedzi-
5com Lasu pomienionego do Bortnik należącego nie płacił, Are-
6sztować ważyłsię, o takowe niegodziwe postępki tenże Protestans
7Jmieniem wyż wyrażonych Pryncypałow swoich Jterato ska-
8rży y protestuiesię J. Bojarski
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 826; w opracowaniu 838f). Reszta k. 504v pusta, przekreślona dużym zawijasem.
Jan BOJARSKI (podpis „J. Bojarski”) w imieniu Adama Myszki CHOŁONIEWSKIEGO, kasztelana buskiego, i jego żony Salomei ze STEMPKOWSKICH, dziedziców części wsi BORTNIKI [?], protestuje przeciw W. JAŁOWICKIEMU [?] (zapewne Michał JEŁOWICKI – por. akty 807, 843), staroście bracławskiemu, i Janowi BONIAKIEWICZOWI [?] (w akcie 843 „Bonialkiewicz [?]”), gubernatorowi starostwa bracławskiego: gubernator, chroniąc przed oficerem wojsk (kopyskich [?]), zakładającym magazyn w BRACŁAWIU, lasy starościńskie (na umocnienie zamku bracławskiego), umyślnie wskazał mu dziedziczny las bortnicki jako rzekomo wolny; wycięto tam 500 starych dębów i wywieziono do Bracławia, sianożęci zawalono gałęziami i wierzchołkami i stratowano; oficer prowadzący magazyn ośmielił się nawet zaaresztować [pieniądze?], by nie płacić dziedzicom za dęby.
18VII 1770 Jan Bojarski w imieniu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i Salomei ze Stempkowskich zaprotestował przeciw staroście bracławskiemu Jałowickiemu [?] (Jełowickiemu) i gubernatorowi Janowi Boniakiewiczowi [?], który wskazał oficerowi zakładającemu magazyn wojskowy w Bracławiu ich dziedziczny las bortnicki zamiast lasów starościńskich – wycięto 500 starych dębów i zniszczono sianożęci.
Akt nr 838g
Protestacja Bazylego Wolańskiego w imieniu Antoniego Bielskiego, łowczego wendeńskiego [?] (posesora zastawnego Miastkówki, Szarapanówki i Lewkowa [?]), i gubernatora Marcina Czarnkowskiego przeciw Stanisławowi Poniatowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, posesorowi Sokołówki, dyspozytorowi Aleksandrowi Ostrowskiemu i gromadzie sokołowskiej – o zabór i spalenie siana szarapanowskiego, pobicie i postrzelenie ludzi; z wizją woźnego Wawrzyńca Romańskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 VII 1770, Winnica (wizja 12 VII 1770)
Karty / skanyk. 505 (skan 0517, strona prawa – nagłówek na dole) – k. 505v (skan 0518, strona lewa) – k. 506 (skan 0518, strona prawa) – k. 506v (skan 0519, strona lewa – do y≈990); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 505 (skan 0517, strona prawa – dół)
1[reklamant:] Roku
k. 505v (skan 0518, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y Przedemną
4Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Regen-
22mną Urzędem in verificat. praemissorum Woźnego Generała O-
23patrznego Wawrzyńca Romanskiego ktory w przytomno-
24ści Urod. Bazylego Wolanskiego y Michała itid. Wolan-
25skiego z Requizycyi JW. Antoniego Bielskiego Łow. Wend. [?]
26y Urod. Marcina Czarnkowskiego dnia Dwunastego Lip-
27ca w Roku teraznieyszym zieżdżał na Sianożęć Szarapa-
28nowską gdzie widział Sianożęci skoszone za zaciosami w
29Stronie Szarapanowskiey wszerz na Stay płużnych
30dwie dobrych a wzdłuż na Stay Dziesięciu oraz miey-
31sca Kop przedtym stoiących a teraz popalonych cod actu [?]
32w Wsi Szarapanowce w przytomności tey Szlachty razy
33ludziom Szarapanowskim y Miastkowskim zadane, Ja-
34koto na Urod. Marcinie Czarnkowskim Gubernatorze raz
35kiiem zadany po Głowie to iest wziowszy od twego ucha
36aż do w pułtora Szkura zniesiona y rozbita rana długa
37poprzek Głowy, u Michała Welty [?] widział w Głowie ran
38pięć zadanych Widłami Całego zbitego y tylko co żywego, bardzo
39Słabego Petra Pobereżnika [?] plecy y całego Suchemi Razami zbite-
40[reklamant:] go
k. 506v (skan 0519, strona lewa)
1go, Jacka Jwaszkowego Syna Całego zbitego y w Głowie Jegoż
2ranę iedną z prawey strony nad okiem u Jwana Rewegi [?] Przysię-
3żnego plecy przebite y Głowę zbitą także przebitą spisą
4aż do kości u Fedora Kurmęka [?] Rękę prawą przez Dłoń przestrze-
5loną widział y oglądał ktore to pokoszenia y Sianożęci za za-
6ciosami w Stronie Szarapanowskiey, palenie sian tamże na-
7stąpiło razy y rany wyżey wyrażonym Ludziom zadane
8Spisał tenże Woźny ze od Kozakow y Gromady Sokołow-
9skiey. Co widziawszy y Oględawszy y oględawszy Szlachtą so-
10bie przytomną oświadczywszysię z tamtąd powrocił y tu przy-
11bywszy przedemną Urz. prawdziwey wizyi uczynił y ze-
12znał Relacyą prosząc tak Comparens Protestacyi ia-
13ko y Woźny wizyi Rell. oprzyięcie co y otrzymali Kompa-
14rent nie umieiący pisać Krzyż kładzie Bazyli Wolanski +
15Woźny nie umieiący pisać Krzyżem S. podpisuiesię Wawrzyniec Ro-
16manski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 828; w opracowaniu 838g).
Bazyli WOLAŃSKI (niepiśmienny) w imieniu JW. Antoniego BIELSKIEGO, łowczego wendeńskiego [?] koronnego [?], zastawnego posesora miasta MIASTKÓWKI oraz wsi SZARAPANÓWKI i LEWKOWA [?], i gubernatora miastkowskiego Marcina Sędziwoja [?] CZARNKOWSKIEGO protestuje przeciw Stanisławowi PONIATOWSKIEMU, pułkownikowi wojsk JKMci i Rzplitej, posesorowi SOKOŁÓWKI, jego dyspozytorowi Aleksandrowi OSTROWSKIEMU oraz gromadzie i kozakom sokołowskim (ok. 50 osób): Ostrowski spędził gromadę na sianożęci szarapanowskie, od kilkunastu lat spokojnie używane przez Bielskiego (wbrew rozgraniczeniu przy obejmowaniu dóbr przez delegowanych do pomiaru); gdy Czarnkowski, wróciwszy z SZAROGRODU, przyjechał z kilku ludźmi na przyjacielską remonstrację, Ostrowski kazał bić i strzelać: chłopi sokołowscy widłami, drągami, dzidami i samopałami pobili Czarnkowskiego (drągiem w plecy; postrzelono pod nim konia), poddanych miastkowskich: Petra – syna Iwana Czarnego, Iwana KEWDĘ [?] / REWEGĘ [?] – przysiężnego (przebity widłami), Michajła WELTĘ [?] (zabrano mu kufajkę, dzidę i srebrny „ręgier” [?]), Fedora KURMĘKA [?] (przestrzelona dłoń); siano, którego nie zdołali zabrać, spalili; schwytany przy paleniu Stefan KYRYŁÓW, zięć, poddany z Sokołówki, przyznał to przed urzędem i został puszczony wolno.
Wizja woźnego generalnego Wawrzyńca ROMAŃSKIEGO (niepiśmienny) 12 VII 1770 w obecności Bazylego i Michała WOLAŃSKICH: sianożęci skoszone za zaciosami po stronie szarapanowskiej (szerokości 2 staj płużnych, długości 10 staj), miejsca spalonych kop; rany: Czarnkowski – rana kijem przez całą głowę, Michał Welta [?] – 5 ran od wideł, ledwo żywy, Petro POBEREŻNIK [?] – pobity, Jacek – syn Iwaszka – rana nad prawym okiem, Iwan Rewega [?] – przysiężny – przebite plecy i głowa dzidą do kości, Fedor Kurmęk [?] – przestrzelona dłoń.
17VII 1770 Bazyli Wolański w imieniu Antoniego Bielskiego, zastawnego posesora Miastkówki, i gubernatora Marcina Czarnkowskiego zaprotestował przeciw Stanisławowi Poniatowskiemu, pułkownikowi, posesorowi Sokołówki, jego dyspozytorowi Aleksandrowi Ostrowskiemu i gromadzie sokołowskiej, którzy najechali sianożęci szarapanowskie, pobili i postrzelili gubernatora i poddanych miastkowskich, zabrali i spalili siano. Woźny Wawrzyniec Romański potwierdził wizją szkody i rany.
Akt nr 838h
Manifest Kazimierza Wiśniowskiego w imieniu Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego bracławskiego [?], dożywotnika wsi Mytkowce [?] (klucz umański [?]), w pilności przeciw Wojciechowi Rechimberkowi [?], skarbnikowi rawskiemu [?], arendarzowi Mytkowiec – o zagarnięcie intrat, pieniędzy gromady i wymuszenie skryptu
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data17 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 506v (skan 0519, strona lewa – od y≈880) – k. 507 (skan 0519, strona prawa – do y≈1000); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 506v (skan 0519, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Siedmnastego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Michałem
4Jedleckim Namiesnikiem y Vice Regentem Grodu Winnic. Postano-
5wiwszysię Osobiście Urod. JP. Kazimierz Wiśniowski Jmieniem
12ległą żadnego pokrzywdzenia w Skarbie Rawskim [?] nie miał, bo
13chociaż uchyliwszysię z Mytkowiec podczas Kolizyi wszczętey
14na Wołyń W. Comptis Pryncypał wszelkie Jntraty z Czyn-
15szow, Arend pieniędzmi y miodem z Pasiek wybitym W. Rechim-
16berkowi oddał, y na pretensyą Sprawiedliwie nie dobrowolnie
17rzeczy wszelkich w Skarbnika pozostałych od Ludzi Gro-
18madzkich W. Comptis Pryncypał sumiennie odbierać dopuści-
19li przecież mimo wiadomości W. Jurysdatora swego W. Rechim-
20berk do poddanych Mytkowieckich zrościwszy niewinną
21pretensyą Gromadę Mytkowiecką wiązał do podpisaniasię
22nie należytego w wymaganiu Czternastu Tysięcy przynaglił
23y Skrypt przez mus od Gromady dla się wymogł prozz tego
24zniewożenia, a tychże Poddanych Kubli Czterdzieści siedm, złł
25[reklamant:] trzy
k. 507 (skan 0519, strona prawa; nr karty w rkp. 507)
1złł trzy grosze dwadzieścia y dwa wziął y pozostałe rzeczy y pie-
2niądze W. Jmc Skarbnika u Antona Krawca Czerwonych złł Czter-
3dzieści y dwa w schowaniu będące niemniey Cynę y wszelkie
4Ruchomości u Gromady będące odebrał Oraz za Partię Pszenicy
5Woysku Rossyiskiemu przedaney przez W. Rechimberka [?] z Kon-
6traktowany na piędziesiąt korcy z ktorey Party nie było-
7więcey powyntowi [?] iak tylko dwadzieścia do ktorego Kontra-
8ktu przymuszona Gromada Dawać korcy dwadzieścia
9y sześć pszenicy, a resztę Jermenia [?] od Complementum pię-
10dziesiąt korcy za ktore W. Rechemberk [?] pieniądze odebrał,
11więc przez te Ukrzywdzenie y Oppressyą zbyteczną krzywdzi-
12ste poddanstwa wszto [?] przez co o tak znaczną Ruinę
13Dobr y Substancyi Jakoteż o niewarność Skryptu Gwałtem
14u Gromady Mytkowieckiey przez W. Skarbnika wymu-
15szonego Urod. Wiśniowski Pana swoiego Jmieniem przed
16Aktami Grodu własnego Czyli kżdalnie [?] zachowuiąc Salvą
17Manifestacyi Dalszey tey oprzyięcie prosił Kazimierz Wiśniowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 829; w opracowaniu 838h). Zakończenie tego aktu (od „trzy grosze dwadzieścia y dwa”) zapisano dwukrotnie – drugi raz omyłkowo na górze k. 504 (zob. akt 838e). Podpis: w akcie 838e odczytany „Wiśniowiecki” – tu wyraźniej „Wiśniowski”.
Kazimierz WIŚNIOWSKI w imieniu Krzysztofa MICHAŁOWSKIEGO, podczaszego [?] bracławskiego, dożywotnika wsi MYTKOWCE [?] w kluczu UMAŃSKIM [?], manifestuje w pilności przeciw Wojciechowi RECHIMBERKOWI [?], skarbnikowi rawskiemu [?], który na trzyletnim kontrakcie arendownym trzymał Mytkowce: choć Michałowski, uchodząc z Mytkowiec podczas zamieszek na Wołyń, oddał Rechimberkowi wszystkie intraty (czynsze, arendy, pieniądze i miód z pasiek), a rzeczy pozostawione u gromady pozwolił mu odebrać, Rechimberk bez wiedzy dziedzica wysunął wobec gromady mytkowieckiej bezpodstawne roszczenie 14 000 [zł] i przymusem wymógł na niej skrypt; zabrał poddanym 47 kubli [?] i 3 zł 22 gr, pieniądze (42 czerwone złote) przechowywane u Antona KRAWCA, cynę i ruchomości gromady; przy sprzedaży pszenicy wojsku rosyjskiemu (kontrakt na 50 korcy, faktycznie 20) zmusił gromadę do dania 26 korcy, a resztę „do komplementu” 50 korcy – pieniądze wziął sam.
Odczyty niepewne: „Podczas. [?] Bracł.” / „P. B. [?]”, „Mfest [?]”, „Rechimberkowi [?]” (w tekście też „Rechemberk”, „Rochimberk”), „Skarbnikowi Rawsk. [?]” / „S. R. [?]”, „Mytkowce [?]”, „Umanskim [?]”, „Kolizyi”, „zrościwszy”, „prozz”, „powyntowi [?]”, „Jermenia [?]”, „wszto [?]”, „kżdalnie [?]”.
Łacina: in diligentia ejusdem manifestatur – „w pilności (dla zachowania terminu) tegoż manifestuje się”; Jurysdator – właściciel jurysdykcji (dziedzic/dożywotnik); ad complementum – „do uzupełnienia”; salva manifestatione ulteriori – „z zastrzeżeniem dalszego manifestu”.
Streszczenie
17VII 1770 Kazimierz Wiśniowski w imieniu Krzysztofa Michałowskiego, podczaszego [?] bracławskiego, dożywotnika Mytkowiec [?], zamanifestował w pilności przeciw arendarzowi Wojciechowi Rechimberkowi [?], skarbnikowi rawskiemu [?], który – choć otrzymał wszystkie intraty – wymusił na gromadzie mytkowieckiej skrypt na 14 000 zł, zabrał pieniądze i ruchomości poddanych oraz wziął sobie pieniądze za pszenicę dostarczoną przez gromadę wojsku rosyjskiemu.
Akt nr 838i
Manifest Jana Bojarskiego w imieniu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i Salomei ze Stempkowskich przeciw Jałowickiemu, staroście bracławskiemu, i gubernatorowi Janowi Boniakiewiczowi – o wycięcie dębów w lesie bortnickim (powtórny wpis aktu nr 826, por. 838f)
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 507v (skan 0520, strona lewa – od y≈1000; nad nim duży znak „Z”, pusta część przekreślona) – k. 508 (skan 0520, strona prawa – do y≈530); dolna część k. 507 (skan 0519 prawa) pusta, przekreślona; karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 507v (skan 0520, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Osmnastego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
4Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgr. y Vicegerentem
5Grodz. Winnic. Comparens pter Urod. JP. Jan Bojarski Jmieniem
6z zlecenia JWW. JJ. Adama Myszki Chołoniewskiego Kaszt. Bu-
7skiego y Salomei z Stempkowskich Małżo. Dobr Wsi Bort-
8nik Częsci Wsi Dziedzicow postrzegaiąc Całości Dobr Wsi
9Bortnik Grontow y Lasow JWW. Pryncypał. swoich na Prko W.
10Jałowickiemu St. Bracł. Panu y Urod. Janowi Boniakie-
11wiczowi tegoż St. Bracł. Gubernatorowi Skarży y prote-
12stuiesię, oto Jż Obwinieni a mianowicie Urod. Boniakie-
13wicz Gubern. Brac. ukrywaiąc przed Officerem Woysk
14Kopyskich [?] magazyn w mieście Bracł. zakładaiących
15Lasy St. Bracł. y one w całości ochraniaiąc dla zmo-
16cnienia zamku Bracł. umyślnie na Las Bortnicki od
17wiekow w nieprzerwanym używaniu będący Dziedziczny
18przed tymże Officerem mianuiąc niby Swoim naprowadził
19w ktorych Dębow starych pięćset wycięto y do Bracł.
3mienionego do Bortnik należącego nie płacił Aresztować
4ważyłsię, o takowe niegodziwe postępki tenże Protestans
5Jmieniem wyż wyrażonych Pryncypałow swoich Jterato
6Skarży y Protestuiesię Jan Bojarski
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 830; w opracowaniu 838i). Treść niemal dosłownie powtarza akt nr 826 (838f) z tegoż dnia – drugi wpis tego samego manifestu (może poprawiony: tu wyraźnie „niby Swoim” zamiast niepewnego „niby wolny”, „trawę stratowano”). Odczyty z obu wpisów wzajemnie się potwierdzają: JAŁOWICKI (forma w rkp. pewna; zapewne = Jełowicki, starosta bracławski), Jan BONIAKIEWICZ, BORTNIKI, wojska „Kopyskie” [?].
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; iterato – „ponownie”.
Streszczenie
18VII 1770 Jan Bojarski w imieniu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i Salomei ze Stempkowskich ponownie (drugi wpis aktu nr 826) zaprotestował przeciw staroście bracławskiemu Jałowickiemu i gubernatorowi Janowi Boniakiewiczowi o wskazanie oficerowi magazynu wojskowego w Bracławiu ich lasu bortnickiego, gdzie wycięto 500 starych dębów i zniszczono sianożęci.
Akt nr 838j
Relacja woźnego Fedora Janowskiego o areszcie gubernatora bracławskiego Jana Boniakiewicza u wójta i gromady wsi Monastyrek (starostwo bracławskie) na żądanie Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VII 1770, Winnica (areszt 3 VII 1770)
Karty / skanyk. 508 (skan 0520, strona prawa – od y≈560 do y≈1840); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 508 (skan 0520, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset Siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przede-
4mną Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y
21nił y zeznał Aresztu Relacyą Woźny pisać nie umieiący
22Krzyż kładzie Fedor Janowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 831; w opracowaniu 838j). Związany z aktami 838f i 838i (las bortnicki).
Woźny generalny województwa bracławskiego Fedor JANOWSKI (niepiśmienny; krzyżyk) zeznaje, że 3 VII 1770 w obecności szlachty Fedora JAWNICKIEGO [?] i Józefa DOMSKIEGO [?] na żądanie Adama Myszki CHOŁONIEWSKIEGO, kasztelana buskiego, i Salomei ze STEMPKOWSKICH, dziedziców wsi BORTNIKI, zjechał – najpierw do dworu w mieście BRACŁAWIU, a potem do wsi MONASTYREK („Manastyrsk”), należącej do starostwa bracławskiego w posesji W. JAŁOWICKIEGO – i zaaresztował gubernatora starostwa bracławskiego Jana BONIAKIEWICZA u mieszkającego tam wójta Hordija i gromady; wójt z gromadą przyjęli areszt dobrowolnie.
Odczyty niepewne: „Jawnickiego [?]” (może Jawniekiego), „Domskiego [?]” (może Dońskiego), „Roboczego [?]” (może „Pracowitego”), nazwa wsi „Manastyrska / Manastyrku” (Monastyrek).
Łacina: ad affectationem – „na żądanie”.
Streszczenie
18VII 1770 woźny Fedor Janowski zeznał, że 3 VII na żądanie Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i jego żony zaaresztował gubernatora starostwa bracławskiego Jana Boniakiewicza u wójta Hordija i gromady wsi Monastyrek (starostwo bracławskie Jałowickiego); areszt przyjęto.
Akt nr 838k
Manifest kahału janowskiego (Moszko Herszkowicz Kotlarz i Szmujło Janowicz Tatarz [?], starszy kahalni i obywatele miasta Janowa) w pilności – o niemożności wypłacenia pogłównego żydowskiego po spaleniu miasta i rozproszeniu Żydów przez hajdamaków
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data18 VII 1770, Winnica
Karty / skanyk. 508 (skan 0520, strona prawa – nagłówek od y≈1820) – k. 508v (skan 0521, strona lewa – do y≈1000); dolna część k. 508v pusta, przekreślona; karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 508 (skan 0520, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnickiemi y Przedemną Michałem
4[reklamant:] Jedleckim
k. 508v (skan 0521, strona lewa)
1Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem Grodz. Winnic. Compa-
2rentes pter Starozakonni Moszko Herszkowicz Kotlarz y Szmuy-
3ło Janowicz Tatarz [?] Kwartalni [?] y Obywatele Miasta Janowa
4swym y Całego Pospolstwa swego Jmieniem przychylaiącsię do pierwszych Mani-
5festacyi tak o spaleniu Miasta w Grodzie tuteyszym z przyczy-
6ny wykonaney uczynioney Jako y powtorney z przyczyny zniszcze-
7nia y Zgubienia przez Hultayskwo grassuiące zaniesioney
8Swiadczą y żalą się. Oto, poniewaz z pomienionych Okazyi
9to iest raz przez Spalenie kilkadziesiąt Domow porozrywa-
10ne a potym przez Haydamakow nie raz w tym kraiu bę-
11dące wygnaniami z Domow Swoich iedni z życia y Maiątku
12Swego zostali z Żonami y Dziećmi wyszli Jnni się do Do-
13mow Swoich nie powrocili Jnni Cięszkim Ubostwem Cisnieni
14rozno w kray Polski rozeszlisię teraz w Czasie nieszczęśliwości
15wszyscy niektorzy, lubo zostali iednak uchwalonego dawniey
16na Żydow Pogłownego y zatrzymanego za sobą nawet
17płacić nie są w tym Stanie przeto szukaiąc względow Sprawie-
18dliwych ze Głow Regestrem podług uchwały Rzeczypltey w czasie
19zaprzysiężonym podanych Czterysta dwadzieścia Cztery nie stać
20zanosząc Grodowi oświadczenie Jż gotowi to Juramentem stwier-
21dzić w Sądzie Prześwietney Kommissyi Skarbu Koronnego
22Jako przez spalenie y nieszczęśliwe okrucieństwa przez Hultayow
23w tym Kraiu Grassuiących nie znayduiesię Głow Czterystu
24dwadzieścia y Cztery, a Głow sto dwanaście ubostwem ciśnie-
25ni Dlatego do Grodu ninieyszego Regestru Głow rzetelnie spi-
26sanego w mieście Janowie y Dobrach do Janowa tak w
27Ukrainie, iako y Bliskości należących manifestuiąsię w
28pilności Moszko Herszkowicz Kotlarz y Szmuyło Jano-
29wicz Tatarz [?] po Hebraysku podpisuiąsię
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt z kart 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (nr marg. 832; w opracowaniu 838k). Por. akt 834 (kahał Krasnego – pogłówne).
Starsi (kwartalni [?]) i obywatele miasta JANOWA, Żydzi Moszko HERSZKOWICZ, kotlarz, i Szmujło JANOWICZ TATARZ [?], w imieniu własnym i całego pospólstwa żydowskiego, nawiązując do wcześniejszych manifestów o spaleniu miasta i o zniszczeniu przez grasujące „hultajstwo”, oświadczają w pilności: po spaleniu kilkudziesięciu domów i wielokrotnych napadach hajdamaków jedni Żydzi stracili życie i majątek, inni z żonami i dziećmi wyszli i nie wrócili, inni w ciężkim ubóstwie rozeszli się po kraju polskim; pozostali nie są w stanie płacić uchwalonego pogłównego żydowskiego; z 424 głów podanych w rejestrze zaprzysiężonym według uchwały Rzplitej nie ma już 424 [?] (sens: tylu brak), a 112 głów jest w nędzy; są gotowi stwierdzić to przysięgą przed Komisją Skarbu Koronnego; składają rejestr głów spisany rzetelnie w mieście Janowie i dobrach do Janowa należących (na Ukrainie i w pobliżu). Podpisy po hebrajsku (niewpisane).
Odczyty niepewne: „Tatarz [?]” (może przydomek lub zawód – „Tatar”), „Kwartalni [?]” (w rkp. „Kwartanni”), „Hultayskwo”, liczby głów (424 / 112) – zapis niejasny logicznie.
Łacina: in diligentia – „w pilności (dla zachowania terminu)”; Comparentes personaliter – „stawiwszy się osobiście”; Juramentem – przysięgą.
Streszczenie
18VII 1770 przedstawiciele kahału janowskiego Moszko Herszkowicz Kotlarz i Szmujło Janowicz Tatarz [?] oświadczyli w pilności, że po spaleniu miasta Janowa i napadach hajdamaków, wskutek śmierci, ucieczki i nędzy Żydów, gmina nie jest w stanie zapłacić pogłównego od zaprzysiężonej liczby głów, i złożyli nowy rejestr, gotowi potwierdzić to przysięgą przed Komisją Skarbu Koronnego.
Akt nr 839
Remanifest Michała Dobrowolskiego, komisarza dóbr ukraińskich, w imieniu Marcina Grocholskiego, chorążego winnickiego, i Franciszka [?] Grocholskiego, podstolego bracławskiego, przeciw Janowi Wardeńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu [?], Józefowi Turkiewiczowi i Janowi Dudzińskiemu – o wyniszczenie bydła Wardeńskiego wpędzonego bezprawnie na grunty Grocholskich (Łozowata, Michałówka); z wizją woźnego Jana Zamarowskiego [?] (Lamarskiego [?])
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 VII 1770, Winnica (wizja 14 V 1770)
Karty / skanyk. 509 (skan 0521, strona prawa – od y≈1300) – k. 509v (skan 0522, strona lewa) – k. 510 (skan 0522, strona prawa) – k. 510v (skan 0523, strona lewa) – k. 511 (skan 0503, strona prawa – górne 7 wierszy; ten sam tekst na skanie 0523 prawa, górne wiersze); karty 501–510 wszyte omyłkowo po k. 520
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 509 (skan 0521, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przedemną Mi-
4chałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Regentem Gro-
5du Winnic. Comparens pter Urod. JP. Michał Dobrowolski Kommissarz
6Dobr Ukrainskich WW. JJPP. Marcina Chorążego Winnic. y Francisz-
7ka [?] Podst. Bracł. Brac. Grodu Winnickiego z Grabowa Grochol-
8skich Braci Swym y WW. Panow Swoich Jmieniem przychyla-
9iącsię do widendy [?] Manifestacyi Roku teraznieyszego coram Actis Praesentib.
10zaniesioney manifestuiesię Prko W. Janowi Wardenskiemu Podkom.
11[reklamant:] Parnaw.
k. 509v (skan 0522, strona lewa)
1Parnaw. [?] Panu y Urod. Jozefowi Turkiewiczowi Dobr Poberez-
2kich [?] y Janowi Dudzinskiemu Paszynieckiemu [?] y Kopistrzyńskie-
3mu [?] tegoż W. Wardenskiego Ekonomom y Dyspozytorom re-
4manifestuiesię oto iż gdy w Czasie teraznieyszey Rewolucyi dro-
5goś a większa zupełny niedostatek siana y zboża wszędzie a-
6osobliwie w kraiu tuteyszym nastąpił tedy Bydła z Dobr Po-
7bereskich [?] W. Wardenskiego z Folwarkow trzech Godzimbow-
8skiego [?] Rybnickiego [?] y Dymitraszkowskiego y do Wsi Odalszi [?] po-
9wiatowi [?] Bracł. dla dostawienia paszy Jesieni Roku przeszłe-
36go do tego Aktu użytych na affektacyą y prawną Requizycyą
37Urod. JP. Michała Dobrowolskiego WWJJ. Grocholskich Dobr U-
38krainskich Kommisarza ziechał do Dobr Wsi Łozowaty gdzie
39będąc przy Oborze Panskiey widział zagrodzenie bardzo niski
40opadłe y Szczupłe, bez żadnego nakrycia na kształt wzamym [?]
41stepie w ktorym zagrodzeniu wspomnione niegdyś bydło W.
42Podkomorzego Parnaw. aż do Dnia miesiąca pierwszego Lutego
43[reklamant:] zimowało
k. 511 (skan 0503, strona prawa; nr karty w rkp. 511)
1zimowało y tam wyzdychało, oraz widział prosto obory za Dworem
2tameyszym Dorawskim [?] z tegoż Bydła Głow siedmdziesiąt pięć
3y inne Kości z tegoż bydła tamże zdechłego porozwłoczone a powra-
4caiąc z Lozowaty do Michaylowki na Drodze w Dębinie z Lozo-
5waty do Michałowki iadący widział z tegoż bydła Głow dwie
6y Kości na Drodze walaiące się wydziawszy y oglądawszy
7Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się z tamtąd powro-
8cił y tey Wizyi przedemną Urzędem uczynił y zeznał Rell. Woź-
9ny ktory pisać nie umieiący Krzyż kładzie Jan Zamarowski [?]
10+
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt uzupełniony 17 X 2026 – początek (k. 509–510v) odnaleziony w kartach 501–510, wszytych omyłkowo po k. 520 (skany 0521 prawa – 0523 lewa). Poprzednia wersja (tylko zakończenie, #PARTIAL) – nieaktualna. Nazwisko woźnego: na k. 510v „Jan Lamarski [?]”, w podpisie na k. 511 odczytane „Zamarowski [?]” – L i Z w tej ręce podobne; forma niepewna.
Michał DOBROWOLSKI, komisarz dóbr ukraińskich braci GROCHOLSKICH z Grabowa – Marcina, chorążego winnickiego, i Franciszka [?], podstolego bracławskiego – nawiązując do wcześniejszego manifestu, remanifestuje przeciw Janowi WARDEŃSKIEMU, podkomorzemu parnawskiemu [?] (por. Koperzyński – jego plenipotent), oraz jego ekonomom i dyspozytorom Józefowi TURKIEWICZOWI (dobra POBEREŻE [?]) i Janowi DUDZIŃSKIEMU (PASZYNIEC [?] i KOPISTRZYN [?]): jesienią 1769, wobec braku siana i paszy (zabranych przez wojska), Turkiewicz pognał 181 sztuk bydła z trzech folwarków Wardeńskiego (GODZIMBY [?], RYBNICA [?], DYMITRASZKÓWKA [?]) bez wiedzy dworu do dębiny w MICHAŁÓWCE Grocholskich (tydzień przed św. Marcinem), narzucał chłopom i szlachcie michałowieckim pieniądze za siano wbrew zakazowi Grocholskich; gdy komparent zabronił wypasu, Turkiewicz kupił w ŁOZOWATEJ (dziedziczna wieś kasztelanowej kamieńskiej [?] KOPALOWSKIEJ [?], w dzierżawie STINSKIEGO [?], podczaszego [?] ziemskiego krzemienieckiego; ekonom Aleksander OBODZYŃSKI [?]) 28 sążni zgniłego siana i tydzień po św. Andrzeju zapędził tam bydło, po czym odjechał do Godzimby [?] pod SAWRANIĄ; bydło bez obory, w mrozach, zaczęło zdychać po Bożym Narodzeniu; administrator łozowacki CYTELSKI zawiadomił w Winnicy KOPERZYŃSKIEGO, subdelegata grodzkiego winnickiego i plenipotenta Wardeńskiego; Dudziński przyjechał dopiero 1 II 1770 i zastał 50 zdechłych sztuk (25 jeszcze nie obdartych), resztę na pół żywą kazał przegnać do Michałówki, gdzie żywiono ją pod gumnem pańskim do 6 II; skóry 75 sztuk zabrano. Turkiewicz w manifestach (12 II i 12 [?] 1770) fałszywie obwinił komparenta, że bydło padło w Michałówce; komparent gotów zwrócić pieniądze za siano. Wizja woźnego (14 V 1770) w obecności szlachty Jakuba SUŁCZYŃSKIEGO [?] i Mikołaja BUDZIŃSKIEGO: niskie, opadłe ogrodzenie bez dachu w Łozowatej, za dworem 75 czaszek i kości, w drodze z Łozowatej do Michałówki w dębinie jeszcze dwie czaszki.
Łacina: coram Actis Praesentibus – „przed niniejszymi aktami”; compassione ductus – „wiedziony litością”; sinistre – „opacznie”; invertendo – „odwracając”; circa falsam sui Manifestationem – „przy swym fałszywym manifeście”; Quapropter … ratione indebite … iteratis vicibus manifestat et remanifestat eosdem Inculpatos – „przeto … z racji niesłusznego … wielokrotnie manifestuje i remanifestuje przeciw tymże obwinionym”; palam recognovit – „jawnie zeznał”.
Streszczenie
20VII 1770 Michał Dobrowolski, komisarz dóbr ukraińskich braci Grocholskich (Marcin – chorąży winnicki, Franciszek [?] – podstoli bracławski), remanifestował przeciw Janowi Wardeńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu [?], i jego ekonomom Józefowi Turkiewiczowi i Janowi Dudzińskiemu: bydło Wardeńskiego (181 sztuk), wpędzone jesienią 1769 bez zgody na grunty Michałówki, a potem przegnane do Łozowatej na zgniłe siano i bez obory, wyzdychało przez niedbalstwo Turkiewicza, który fałszywie obwinił o to komparenta. Woźny Jan Zamarowski [?] (Lamarski [?]) potwierdził wizją ślady i szczątki w Łozowatej.
Akt nr 840
Manifest Jakuba Jastrzębskiego w imieniu Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego (klucze łukaszowski i bałabanowski), przeciw Ledóchowskiemu, staroście włodzimierskiemu (klucz tetyjowski), gubernatorowi Michałowi Suchodolskiemu, rotmistrzowi Lipskiemu i kozakom tetyjowskim – o najazd na Łukaszówkę, pobicie ludzi, zabór siana; z relacją woźnego Antoniego Horochowskiego o wizji
Sygnatura44-1-5 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 5)
Data20 VII 1770, Winnica (wizja 12 VII 1770 [?])
Karty / skanyk. 511 (skan 0503, strona prawa – od y≈720) – k. 511v (skan 0504, strona lewa) – k. 512 (skan 0504, strona prawa) – k. 512v (skan 0505, strona lewa – górne 3/8)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 511 (skan 0503, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset siedmdziesiątego
2Miesiąca Julii Dwudziestego Dnia
3Przed Urz. y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
4Michałem Jedleckim Namiesnikiem Burgrabstwa y Vice Regen-
5tem Grodz. Winnic. Comparens Pltter Urod. Jakub Jastrzembski
6Jmieniem Wgo Stanisława Worcella Sędziego Ziems. Halick.
7Dobr Klucza Łukaszowskiego y Bałabanowskiego Dziedzi-
8ca Pana y Urod. Bieleckiego niemniey Pracowitych Ste-
9fana, Jwana, Fedka, Burtaki, y innych ludzi wyżey wyra-
10żonego Klucza pobitych y pokaleczonych zapobiegaiąc Całości
11Gruntow y ocalaiąc bezpieczeństwo życia poddanych tegoż Wgo
12Pryncypała Swego z niezmocnym zalem na Prko JW. Ledu-
5nego [?] iednę, Urod. Suchodolski zabrać Dysponował, y dotąd
6ani oddał na Requizycyą wielokrotną, ani iako prawo każe
7chce w Grodzie od wiedzieć [?] dwoch zabranych kos nie przesyłał
8Znać że na iedyny uszkodzenie y zniszczenie Poddanstwa
9Wgo Comptis Pryncypała bo ludzie Siana ani dla swoich
10potrzeb, przez co zapewne w Chudobie szkodować będą, bo-
11rzże w kraiu tamtym dla zwyczaynego zamieszania w Ukrai-
12nie trudno kos dostać, Druga że y z tego przywoity do koszenia
13upada, ani dla Woyska ktore gwałtem leży trafiły [?] Siana
14poustanawiały przez co do zniszczenia y rozeyścia Poddan-
15stwo przymuszone będzie, Gdy żołnierze nie maiąc siana podług
16Jnstrukcyi utoczonego [?] mścić się na Poddanstwie furaż exekucyą
17zechce) nie zrobią, a zatym Urod. Stawaiący tak o gwałto-
18wne za wyrazne Kopce naiechanie Gruntow y pol Sianożę-
19ci y zboż tratowania za ludźmi po zbożach uganiania się spo-
20koynego używania od wielu lat do Dobr Łukaszowa przez
21ten Gwałtowny postępek przez Urod. Gubernatora Tetijowskie-
22go pomieszanie iako też o pobicie y kaleczenie ludzi zabory
23y inne krzywdy czynienie Jmieniem Wgo Worcella Sędzie-
24go Ziemskiego Halickiego y innych na Prko wyż wyrażonym
25obżałowanym powtornie protestował się. Et in Verificationem
26praemissorum tenże Comparens stawił przed Urzędem ninieyszym
27Opatrz. Antoniego Horochowskiego Gnału Wdztwa Bracł. y Jnnych
28ktory w moc prawdziwey Rell. swoiey dobrowolnie zeznał Jż
29On Roku y miesiąca na Akcie wyrażonych dnia dwuna-
30stego [?] na affektacyą y Prawną requizycyą W. Worcella Sędzie-
31go Ziems. Halick. maiąc przy sobie stronę Szlachty ludzi
32wiary godnych Urod. Teodora Wyszocańskiego [?] y Alexan-
33dra Botochowskiego [?] dla większey wiary do tego użytych
34ziechał naypierwey na mieysce te na ktorym Orężni ludzi
35Tetijowscy Poddanych Łukaszowskich bili odzierali rożne
36rzeczy porabowali, gdzie będąc widział iż Urod. Suchodolski
37z Orężnemi ludźmi za Kopce na Gront Wgo Requizyta więcey
38iak na Stay trzysta od Kopcow wpadł, oglądał na tam-
39tymże pobojowisku Łanow Ludzi Łukaszowskich ranionych,
40[reklamant:] z tamtąd
k. 512v (skan 0505, strona lewa)
1Z tamtąd zjechał y widział zboża y Sianożęci stratowane przez lu-
2dzi Tetijowskich, a potym na Urod. Bieleckim razow trzy ciętych w
3lewą Rękę, aż do Kości przez Urod. Głowackiego y Spisą pchnię-
4tego, na Stefanie Charkowym w Łokciu Ranę Prawey Ręki
5Spisą przez Kozaka Tetiowskiego przebitą, przez co kaleką będzie
6Jwana Kowbasy Głowę y Plecy zbite y zsiniałe krwią zaszłe, Si-
7mona Osmełka Całego zbitego y zsiniałego y ledwo żywego na
8wozie z Łozki [?] do Domu przywiezionego Stefana Chołodow[?]-
9go głowę zbitą y poranioną, widział y Spisał te rany y razy
10wyżey wyrażonym pokaleczonym przez Ludzi Tetijowskich Ko-
11zakow y Szlachtę przy przywodzie Urod. Gubernatora zadane
12były, Co widziawszy y Spisawszy Szlachtą sobie przytomną
13oświadczywszy się tu ad Acta przybywszy przed Urzędem niniey-
14szym prawdziwey wizyi uczynił y zeznał Relacyą, prosząc tak
15Comparens Manu [?] iako y Woźny wizyi do Akt o przyięcie Co y
16otrzymali Jakub Jastrzembski. Woźny nie umieiący pisać Krzyż
17Święty kładzie Antoni Horochowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Jakub JASTRZĘBSKI (podpis „Jastrzembski”; por. akt 825) w imieniu Stanisława WORCELLA, sędziego ziemskiego halickiego, dziedzica kluczy ŁUKASZOWSKIEGO i BAŁABANOWSKIEGO (por. akty 665, 693, 729, 737), oraz szlachcica BIELECKIEGO i pobitych chłopów protestuje przeciw LEDÓCHOWSKIEMU (w rkp. „Leduchowski”), staroście włodzimierskiemu, dziedzicowi klucza TETYJOWSKIEGO, gubernatorowi tetyjowskiemu Michałowi SUCHODOLSKIEMU, rotmistrzowi [?] i pułkownikowi LIPSKIEMU (chorągiew nadworna „stadnicka [?]”) oraz setnikom i kozakom tetyjowskim: Suchodolski z ok. 150 uzbrojonymi ludźmi najechał przez kopce graniczne między Łukaszówką a STADNICĄ [?] (dobra tetyjowskie) sianożęci i lasy łukaszowskie (po stronie Lasu Charowego [?]), kazał bić kosarzy, kozaków i szlachtę szablami i kańczugami; GŁOWACKI [?] ciął Bieleckiego szablą w lewą rękę, kozak tetyjowski pchnął go dzidą; pobito i okaleczono m.in. Iwana KOWBASĘ, Simona OSMEŁKA, Fedka SŁOBODZIANIKA, Stefana CHARKOWEGO (ręka przekłuta dzidą), Stefana KOSEGO [?]; Suchodolski gonił z pistoletem Iwana MANASTERSKIEGO; zabrano kilkadziesiąt kos (wymienionych z właścicielami), chleb, masło, gorzałkę, sadło, świtę i czapkę; mimo rekwizycji nie oddano; bez kos chłopi nie skoszą siana dla siebie ani dla wojska, co grozi egzekucją furażu i rozejściem się poddanych.
Relacja woźnego generalnego Antoniego HOROCHOWSKIEGO (niepiśmienny; por. akt 693) w obecności szlachty Teodora WYSZOCAŃSKIEGO [?] i Aleksandra BOTOCHOWSKIEGO [?] (dnia 12 [?] VII 1770): widział, że Suchodolski wpadł ponad 300 staj za kopce na grunt łukaszowski, stratowane zboża i sianożęci oraz rany: Bieleckiego (trzy cięcia w lewą rękę aż do kości od Głowackiego i pchnięcie dzidą), Stefana Charkowego (rana łokcia prawej ręki od dzidy – zostanie kaleką), Iwana Kowbasy, Simona Osmełka (ledwo żywy), Stefana CHOŁODOWSKIEGO [?].
Uwaga: od k. 511 numeracja marginalna aktów w rkp. 834. Karty 501–510 (akty nr 821 – dokończenie – do 833) wszyto omyłkowo po k. 520 (skany 0513 prawa – 0523 lewa); opracowane jako akty 838 (uzupełniony), 838a–838k i 839 (uzupełniony). Data aktu 20 VII 1770; data wizji „dwunastego [?]” odczytana niepewnie (mogło być „dziewiętnastego”).
Łacina: Comparens personaliter – „stawiwszy się osobiście”; Cum visione – „z wizją”; Et in Verificationem praemissorum – „a na potwierdzenie powyższego”; ad Acta – „do akt”.
Streszczenie
20VII 1770 Jakub Jastrzębski w imieniu Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego (klucz łukaszowski), zaprotestował przeciw Ledóchowskiemu, staroście włodzimierskiemu (klucz tetyjowski), gubernatorowi Michałowi Suchodolskiemu, pułkownikowi Lipskiemu i kozakom tetyjowskim, którzy najechali zbrojnie przez kopce graniczne sianożęci Łukaszówki, pobili i poranili szlachcica Bieleckiego i wielu chłopów oraz zabrali kilkadziesiąt kos i żywność. Woźny Antoni Horochowski potwierdził wizją najazd i rany.