Akty 401–440

Transkrypcja

k. 365v (skan 0369, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset dziewiętnastego

2Miesiąca Apryla trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu przedemną Łukaszem Bohdanowiczem Miecz.

5Lidz. Namiestnikiem natenczas podwoiewodztwa vicegeren-

6tem Grodz. Gltu Woiew. Kijow. i Xięgami ninieyszemi Grodz. Kijow.

k. 366 (skan 0369, strona prawa)

1Comparens ptr. [?] WJP. Ignacy Tomkowicz [?] Rotmistrz Orszań-

2ski ten Zapis perpetuae Donationis od siebie zeznawa-

3iącego WJP. Janowi Piatkowskiemu [?] dany i służący dla wpi-

4sania do Xiąg ninieyszych przyznał, prosząc mnie Urzędu

5aby przyięty i w Xięgi wpisany był. a tak Ja Urząd pomie-

6niony Zapis ad acticandum przyimuiąc czytałem i ten

7tak się w sobie ma – Ja Ignacy Tomkowicz [?] Rotmistrz

8Orszański z sp. Jozefa Tomkowicza [?] Stolnika Orszań-

9skiego Syn, zdrowy będąc na ciele i Umyśle, odstąpiw-

10szy swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa

11Forum Powiatu i Woiew. a pod teraźnieyszy List

12moy Zapis perpetuae Donationis cały się poddaię i

13wcielaiąc wiadomo iawno czynię i Każdemu z osobna

14Komuby o tem wiedzieć należało oznaymuię, Iż Ja

15zeznawaiący maiąc wolność z prawa pospolitego wła-

16snością swoią iako chcieć rządzić szafować i dysponowa-

17wać, a maiąc Dobra własne moie Dziedziczne Część

18Wsi Zabrodzia [?] tu w Woiew. Kijow. sytuowaną po Oy-

19cu moim sp. Jozefie Tomkowiczu [?] Stolniku Orszańskim

20na mnie spadłą – umyśliłem wyż wspomnioną Część

21ze wszystkiemi Poddanemi ich powinnościami, daninami [?],

22Dannami [?], tudzież Polami, Lasami, Sianożęciami wy-

23pasami, wygonami, Zaroślami, Ogrodami [?], Wodami

24Błotami i ze wszystkiemi tey Części granicami miedzami

25i obchodami, nic z niey niewyimuiąc ani excypuiąc

26WJPanu Janowi Piatkowskiemu [?] potomkom i Sukcesso-

27rom onego dać, darować i na wieczność rezygnować, Jakoż

28tym moim Listem Zapisem perpetuae Donationis

29daruię i wiecznemi czasy odstępuię i zapisuię.

30Wolen tedy iuż iest i będzie WJP. Jan Piatkowski [?] dobra

31te zbierać [?] w swoie władanie i onemi iako swoią własnością

32rządzić, szafować, dysponować i ku naylepszemu po-

k. 366v (skan 0370, strona lewa)

1pożytkowi swemu obrocić, a Ja zeznawaiący żadnego

2prawa ani powrotu do wspomnionych Dobr, ani so-

3bie ani Synom moim Tadeuszowi [?] i Grzegorzowi [?] ani

4innym będź [nad wierszem: potomkom i Sukcessorom] maiącym niezostawuiąc, owszem

5od wszelkich Impetycyi prawnych i nieprawnych

6od kogokolwiek będź o te dobra zachodzących bronić,

7ewinkować i asekurować WJP. Piatkowskiego [?] potomkow

8i Sukcessorow onego wraz z potomkami i dobrami

9memi mam i obowiązanym będę – a to pod szkoda-

10mi Ziemskiemi słowem bez przysięgi [?] oszaco-

11wanemi, in casu zaś Contraventionis ninieyszemu

12Zapisowi memu Forum obligationum [?] et terminum

13peremptorium we wszelakim Sądzie [?] i Urzędzie sobie

14i Sukcessorom swoim do upominania się naznacza-

15iąc i praefiguiąc. Na co daię ten Zapis moy

16perpetuae Donationis Ręką moią własną

17przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach pod-

18pisuię – Datum w Zabrodziu [?] dnia osmnastego

19Apryla Tysiąc Siedmset Dziewiętnastego Roku –

20u tego Zapisu perpetuae Donationis podpisy Rąk

21temi słowy – Ignacy Tomkowicz [?] Rotmistrz Orszański.

22Jako Swiadek i przyiaciel na tym Zapisie perpetuae

23Donationis podpisuię się Andrzey Jaroszewski [?] mp.

24Ustnie i oczewisto od JP. zeznawaiącego uproszony

25za Swiadka i przyiaciela podpisuię się Franciszek

26Mecoborski [?] mp. Jako Swiadek i przyiaciel na tym

27Zapisie perpetuae Donationis podpisuię się Jozef

28Jaczkowski [?] Chor. … Pancer. [?] Ktory to Zapis

29perpetuae Donationis za podaniem i oczewistym

30zeznaniem, a za moim Urzędowym przyię-

31ciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama staranna ręka co w aktach 392–400, atrament skrajnie blady, zwłaszcza na k. 366v (odczyt z odejmowaniem tła; wiele miejsc niepewnych). Oblata 30 IV 1719 przed Łukaszem Bohdanowiczem – tym razem w urzędzie grodzkim w ŻYTOMIERZU (wyraźnie „Żytomierzu”). Zapis podał osobiście wystawca. Nazwisko wystawcy w tytule odczytane „Samkowicza”, w tekście „Tomkowicz/Tamkowicz” – lekcja niepewna; nazwisko obdarowanego „Piatkowski/Fiatkowski” [?]. Wystawca: Ignacy Tomkowicz [?], rotmistrz orszański, syn zmarłego Józefa, stolnika orszańskiego; synowie Tadeusz [?] i Grzegorz [?]. Przedmiot: dziedziczna część wsi Zabrodzie [?] w woj. kijowskim (por. Zabrudzie [?] w aktach 110, 120). Akt nazwany donacją, bez wzmianki o zapłacie. Zapis dany w Zabrodziu [?] 18 IV 1719. Świadkowie: Andrzej Jaroszewski [?], Franciszek Mecoborski [?], Józef Jaczkowski [?], chorąży pancerny [?] (skrót tytułu nieodczytany). Niepewne też: „daninami [?], Dannami [?]”, „Ogrodami [?]”, „zbierać [?]”, „bez przysięgi [?]”, „obligationum [?]”, „Sądzie [?]”.

Łacina i terminy: Comparens ptr. (personaliter) – stawający osobiście; perpetuae Donationis – wieczystej donacji; ad acticandum – do wpisania do akt; excypuiąc – wyjmując; Impetycye – roszczenia; ewinkować – zapewniać ewikcję (bronić prawa nabywcy); in casu Contraventionis – w razie naruszenia; Forum … et terminum peremptorium … praefiguiąc – wyznaczając sąd i termin zawity; Datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną; ingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 IV 1719 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Łukaszem Bohdanowiczem, miecznikiem lidzkim, namiestnikiem podwojewództwa i wicegerentem grodzkim kijowskim, Ignacy Tomkowicz [?], rotmistrz orszański, syn zmarłego Józefa, stolnika orszańskiego, osobiście przyznał i podał do akt swój zapis wieczystej donacji (Zabrodzie [?], 18 IV 1719), którym daruje i na wieczność odstępuje Janowi Piatkowskiemu [?], jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną, odziedziczoną po ojcu część wsi Zabrodzie [?] w woj. kijowskim ze wszystkimi poddanymi, ich powinnościami i daninami, polami, lasami, sianożęciami, wypasami, wygonami, zaroślami, wodami i błotami w jej granicach, nie zostawiając żadnego prawa sobie ani synom Tadeuszowi [?] i Grzegorzowi [?]; zobowiązuje się bronić obdarowanego przed wszelkimi roszczeniami pod rygorem szkód i poddaje się każdemu sądowi. Świadkowie: Andrzej Jaroszewski [?], Franciszek Mecoborski [?], Józef Jaczkowski [?], chorąży pancerny [?].

Transkrypcja

k. 367 (skan 0370, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dziewiętnastego

2Miesiąca Augusta Dwudziestego drugiego dnia

3Na Urzędzie Grodz. w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Ow-

4ruczu przedemną Łukaszem Bohdanowiczem Miecz. Lidz.

5Namiestnikiem na ten czas podwoiewodz. Vices Regentem

6Grodz. Generału Woiewodz. Kijow. i Xięgami ninieyszymi Grodz.

7Kijowsk. Comparens personaliter W. Jan Kałabanowski

8dla wpisania do Xiąg ninieyszych Grodz. Kijowsk.

9Oryginał Zapisu perpetuae Donationis z podpisem

10ręki swoiey własney, podawszy in rem et perso-

11nam W. JmćPana Szymona Studniarskiego Komor. [ubytek papieru]

12Granicznego Kijowsk. ratione iuris contenti eum libere

13zeznał prosząc onego oprzyięcie i do Akt wpisanie, Kto-

14rego Affektacyi Ja Urząd annuendo pomieniony Zapis

15za oczewistym zeznaniem JmćPana Zeznawaiącego ad ac-

16ticandum przyimuiąc czytałem in ea verba Serie: [ubytek papieru]

17Ja Jan Kałabanowski z W. Piotra Kałabanowskiego

18Podstolego Owruckiego Syn zdrowy będąc na Ciele i Umy-

19śle odstąpiwszy swey własney Ziemskiey Jurysdykcyi i

20prawa forum Powiatu i Woiewa a pod teraźnieyszy

21List dobrowolny Zapis perpetuae Donationis cały się

22poddaiąc i wcielaiąc z Dobrami potomkami i Sumami

k. 367v (skan 0371, strona lewa)

1moiemi iawno wiadomo czynię i dobrowolnie Każ-

2demu komu by o tym wiedzieć należało teraz na potym

3i na zawżdy zeznawam i oznaymuię – Iż Ja Zeznawa-

4iący maiąc Część Wsi Hryçowey [?] po zeszłym WJ.

5JmćPanie Piotrze Kałabanowskim Rodzicu moim

6iure divino et legitimo spadłą i należącą w Woiew.

7Kijow. Powiecie Zwinogrodzkim leżącą umyśliłem tę Część

8Wsi Hryçowey [?] W. JP. Szymonowi Studniarskiemu Komor.

9Granicz. Kijow. (stosuiąc się do prawa pospolitego, ktore

10uti velut Każdemu Szlachcicowi Dobrami swemi iako

11chcieć rządzić szafować dysponować i ku naylepszemu

12pożytkowi swemu obrocić) dać darować; Jakoż ninieyszym

13dobrowolnym Zapisem moim ze wszystkiemi tey wsi

14przyległościami Siedliszczami Ogrodami Nawozami Grunta-

15mi Polami ornemi i nieornemi Sianożęciami brzegowemi

16i błotnemi, Lasami Borami Drzewem bart. i niebart.

17z pszczołami i bez pszczoł Układami [?] Naciosami [?] i Zadoło-

18bniami [?] Rzekami Rzeczkami Błotami, z wolnym [ubytek papieru] niż [?]

19łowieniem Ryb i Bicium Bobrow i innemi wszystkie-

20mi gdzie tam się znayduiącemi pożytkami przychoda-

21mi i przynależytościami nic na siebie samego Potomkow

22i Sukcess. moich niezostawuiąc ani excypuiąc, ale owszem

23tako ogołem i pospolitością zawieraiąc tak żeby mianowa-

24ne z nich mianowanemu a niemianowane mianowanemu

k. 368 (skan 0371, strona prawa)

1nie naszkodziło ani ubliżało mianowanemu W. JmćPanu

2Szymonowi Studniarskiemu daię daruię na wieczne i nigdy

3nieodzowne Czasy Zapisuię a to za Summę dobrowolnie

4umowioną Złł. Poll. Siedmnaście [?] Tysięcy pięćset. Wo-

5len tedy iuż iest i będzie wyż wyrażony JPan

6Szymon Studniarski mianowane Dobra Część wsi

7Hryçowey [?] w possessyą swoią wziąwszy, odebrawszy

8onemi iako chcieć rządzić, szafować dysponować

9dać, darować na Chwałę Boską zapisać i ku

10naylepszemu pożytkowi swemu obrocić, a iuż Ze-

11znawaiący od Aktu teraźnieyszego dobrowolnego Za-

12pisu swego perpetuae Donationis żadney prze-

13szkody trudności i impedymentu czynić i zadawać nie

14mam i niepowinien będę, a pomnie potomkowie

15i Sukcess. moi niemaią i niebędą powinni – owszem od

16[wszel]kich [ubytek papieru] Impedymentow prawnych i nieprawnych,

17praw Zapisow wiankow i przywianków [?] pierwszych

18i poślednich od kogo kolwiek do tey wsi należących

19[bro]nić [ubytek papieru] Ewinkować i zastępować mam i powinien

20będę, a pomnie potomkowie i Sukcess. moi maią i

21powinni będą, pod Szkodami Ziem. w prawie po-

22spolitym opisanemi o ktore in casu contraventionis

23temu dobrowolnemu Zapisowi memu perpetuae Do-

24nationis Forum ubiquinarium [?] iako to w Sądzie Ziem.

25i Grodz. Kijowsk. – albo też w Sądzie Głownym Trybu-

k. 368v (skan 0372, strona lewa)

1Trybunalskim Koronnym Lubelskim lub też iakoby by się na-

2ówczas od Rzeczy pospolitey uchwalony i postanowiony był,

3tylekroć ilekroć by tego potrzeba prawna ukazywała

4do odpowiadania sobie samemu, potomkom i Sukcess. moim na-

5znaczam i prefiguię, i nato daię ten moy List dobrowolny

6Zapis perpetuae Donationis z podpisem Ręki mnie Jana

7Kałabanowskiego własney i z podpisami Jegomości Panow

8przyiacioł ustnie i oczywiście odemnie uproszonych.

9Działo się w Owruczu, Roku Tysiąc Siedmset Dziewiętna-

10stego Miesiąca Augusta piątego Dnia – u tego oryginał-

11łu Zapisu podpisy temi słowy – Jan Kałabanowski mp. ust-

12nie proszony przyiaciel od Jegomości Zeznawaiącego do tego Zapisu

13perpetuae Donationis podpisuię się Woyciech Kiszka [?] mp. Za ust-

14ną i oczywistą prozbą Jmości Zeznawaiącego do tego Zapi-

15su perpetuae Donationis proszony przyiaciel podpisuię się

16Remian Czapowski [?] mp. Oczewiście proszony Przyiaciel od JmćZe-

17znawaiącego do tego Zapisu perpetuae Donationis podpisuię się

18Mateusz Woynarowski mp. Ktory zaś to Zapis [za poda]niem [ubytek papieru]

19i Oczewistym zeznaniem Jmości Zeznawaiącego a za moim Urzędo-

20wym przyięciem z początku aż do końca słowo w słowo iest

21w Xięgi wpisany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, NOWA, wyraźna i kaligraficzna ręka (od k. 367); oblata w Owruczu 22 VIII 1719 przed Łukaszem Bohdanowiczem, miecznikiem lidzkim, namiestnikiem podwojewództwa i wicegerentem grodzkim kijowskim; zapis podał i osobiście zeznał wystawca. Wystawca: Jan Kałabanowski, syn zmarłego Piotra, podstolego owruckiego. Nabywca: Szymon Studniarski, komornik graniczny kijowski. Przedmiot: dziedziczna część wsi „Hryçowey” [?] (nazwa niepewna – Hryców / Hryćkowa / Hryszkowa?) w pow. zwinogrodzkim woj. kijowskiego, z przyległościami, gruntami, sianożęciami brzegowymi i błotnymi, lasami, borami, barciami, rzekami, wolnym łowieniem ryb i biciem bobrów. Akt nazwany donacją, lecz zawarty „za Summę dobrowolnie umowioną” – 17 500 [?] zł pol. (liczebnik „Siedmnaście” niepewny). Zapis dany w Owruczu 5 VIII 1719. Świadkowie: Wojciech Kiszka [?], Remian Czapowski [?], Mateusz Woynarowski. Ubytki papieru (otwory) w kilku miejscach – uzupełnienia w nawiasach. Niepewne też: „Układami [?] Naciosami [?] i Zadołobniami [?]” (terminy leśno-bartnicze), „niż [?]”, „przywianków [?]”, „ubiquinarium [?]” (zapewne „ubicunque” / „ubiquitarium”).

Łacina i terminy: Comparens personaliter – stawający osobiście; perpetuae Donationis – wieczystej donacji; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione iuris contenti … libere zeznał – z racji zawartego (w nim) prawa dobrowolnie zeznał; annuendo – przychylając się (do prośby); ad acticandum – do wpisania do akt; in ea verba serie – w tych słowach i porządku; iure divino et legitimo – z prawa Bożego i prawowitego; excypuiąc – wyjmując; Ewinkować – zapewniać ewikcję; wianki i przywianki – zapisy wiana i dowiana (oprawy posagowe); in casu contraventionis – w razie naruszenia; Forum … prefiguię – wyznaczam sąd właściwy; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 22 VIII 1719 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Łukaszem Bohdanowiczem, miecznikiem lidzkim, namiestnikiem podwojewództwa i wicegerentem grodzkim kijowskim, Jan Kałabanowski osobiście podał i zeznał swój zapis wieczystej donacji (Owrucz, 5 VIII 1719) na rzecz Szymona Studniarskiego, komornika granicznego kijowskiego: odziedziczoną po ojcu Piotrze, podstolim owruckim, część wsi Hryców [?] w pow. zwinogrodzkim woj. kijowskiego ze wszystkimi przyległościami (siedliska, ogrody, grunty, pola, sianożęci, lasy, bory, barcie, rzeki, łowienie ryb i bobrów) daje i zapisuje Studniarskiemu na wieczność za dobrowolnie umówioną sumę 17 500 [?] zł pol., nie wyjmując niczego dla siebie i sukcesorów; zobowiązuje się bronić nabywcę przed wszelkimi roszczeniami (w tym z tytułu wian i przywianków) pod rygorem szkód i poddaje się sądom ziemskiemu i grodzkiemu kijowskiemu lub Trybunałowi Lubelskiemu. Świadkowie: Wojciech Kiszka [?], Remian Czapowski [?], Mateusz Woynarowski.

Transkrypcja

k. 369 (skan 0372, strona prawa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Maia pierwszego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu prze-

4demną Janem Lewkowskim natenczas podwoiewodztwa Grodzkim Gene-

5ła [!] woiewodztwa Kijowskiego i Księgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijow-

6skiemi, Comparens personaliter W.JP. Paweł Syn Jana Czerniakow-

7ski dla wpisania do Ksiąg ninieyszych Grodzkich Kijowskich Ory-

8ginał kwitu z podpisem ręki własney Janowi Wernerowi ratione inte-

9contentorum danego i służącego per oblatam podał tenoris sequenti-

10s. Ja Paweł Syn Jana Czerniakowski, zdrowy będąc na Ciele i u-

11myśle, odstąpiwszy swey własney należney iurysdykcyi, prawa for-

12[um] powiatu i woiewodztwa, a pod teraźnieysze Kwitowe zeznanie cale

13się poddaiąc i inkorporuiąc wiadomo iawno czynię i dobrowolnie

14zeznawam i oznaymuię komu by o tym wiedzieć należało teraz

15i na potomne czasy, iż ia w mocy Tranzakcyi wieczystey w Roku

16zeszłym Tysiąc Siedmset dziewiętnastym między mną kompaktantem

17a W Janem Wernerem o część wsi Arapówki [?] moiey dziedziczney

18temuż W Janowi Wernerowi adrezygnowaney w Summie Złotych

19Polskich dwanaście Tysięcy sto pięćdziesiąt z poddanymi, gruntami,

20lasami do niey należącemi, zadybą dworską, ogrodami i wszelkie-

21mi pożytkami z tey części intratami, i ażem pomienioney Summy

22w dniu dzisieyszym do rąk swoich przez Wernera maiąc wyliczoną

23a w myśl poprzedniczey Tranzakcyi oney przez Oyca mego Jana

24Czerniakowskiego w Bazylemu Korniczowi [?] Kontraktem zostawioney

25na tey [?] części wsi Arapówki [?] dwunasty [?] trzy tysiące złotych Pol-

26skich wynoszącey, przy granicy [?] ubezpieczoney przez tegoż dotych czas dzier-

27żawy JP. Wernera spłacić [?] w zastawnika przyiął na siebie obowią-

28zawszy się [?], tedy ia Comparens z wypłatu Summy zupełnego tegoż Wer-

29nera Sukcessorów i potomków iego wiecznie i nigdy nieodzywaiąc-

30my czasy ostatecznie kwituię, a dla większey wagi i upewnienia

31poprzedniczey Rezygnacyi pewny i dotrzymanie we wszystkich Klauzu-

32lach zaręczaiąc podpisuię się, Paweł Czerniakowski. Który to kwit

33z popieraniem [?] i prozbą wyż mianowanego W.Pana podawaiącego

34ad acta swym [?] natenczas Urzędownie przyięciu do Ksiąg ninie-

35yszych słowo w słowo iest wpisany. Pisan w Mieście JEgo Kro-

36lewskiey Mości Owruczu.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; od k. 367 kaligraficzna ręka (jak w akcie 402), tu nieco pospieszniejsza; odczyt z odejmowaniem tła. Oblata w Owruczu 1 V 1720 przed Janem Lewkowskim, „natenczas podwojewództwa grodzkim generała [?] woj. kijowskiego” (formuła zniekształcona przez kopistę: „Gene-ła”; zapewne „namiestnikiem podwojewództwa i wicegerentem grodzkim generała”). Kwit podał osobiście wystawca. Kopista opuścił fragment po „ratione inte-” (prawdopodobnie „interesse”), stąd urwana fraza „inte- contentorum”.

Treść finansowa mało jasna w miejscu o kontrakcie z Bazylim Korniczem [?]: ojciec wystawcy, Jan Czerniakowski, zostawił na części wsi Arapówka [?] sumę ok. 3000 zł zastawną (kontraktem dla Bazylego Kornicza [?]); Werner przejął spłatę tego zastawnika na siebie; wystawca kwituje Wernera z wypłaty pełnej sumy 12 150 zł za tę część wsi, sprzedaną mu tranzakcją wieczystą w 1719 r. Wiele wyrazów w tym ustępie niepewnych: „na tey [?]”, „dwunasty [?]”, „przy granicy [?]”, „spłacić [?]”, „obowiązawszy się [?]”, a także „popieraniem [?]”, „swym [?]”. Nazwa wsi „Arapowki/Arapiewki” (dwukrotnie) – lekcja niepewna; nie zidentyfikowana.

Łacina i terminy: Comparens personaliter – stawający osobiście; ratione interesse contentorum – z racji zawartych [w nim] interesów; per oblatam – w drodze oblaty; tenoris sequentis – następującej treści; kompaktant – strona umowy; adrezygnowany – odstąpiony (przez rezygnację); zadyba dworska – siedlisko dworskie; ad acta – do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 1 V 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Lewkowskim, zastępującym urząd podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Paweł Czerniakowski, syn Jana, osobiście podał do akt oryginał swego kwitu dla Jana Wernera. Wystawca zeznaje, że na mocy wieczystej tranzakcji zawartej w 1719 r. odstąpił Wernerowi swoją dziedziczną część wsi Arapówka [?] z poddanymi, gruntami, lasami, siedliskiem dworskim, ogrodami i wszelkimi pożytkami za 12 150 zł; w dniu dzisiejszym otrzymał od Wernera całą sumę (przy czym Werner przejął na siebie spłatę zastawnika – sumy ok. 3000 zł, którą ojciec wystawcy Jan Czerniakowski zostawił kontraktem Bazylemu Korniczowi [?] na tej części), wobec czego kwituje Wernera, jego sukcesorów i potomków na wieczne czasy i zaręcza dotrzymanie poprzedniej rezygnacji we wszystkich klauzulach.

Transkrypcja

k. 369 (skan 0372, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Maia pierwszego dnia

k. 369v (skan 0373, strona lewa)

1Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

2Owruczu, przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem naten-

3czas podwoiewodztwa Grodzkiego Generała woiewodztwa Kijowskiego

4i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens perso-

5naliter JP. Franciszek Syn Onufrego Waniewicz [?] z Onufrego wnuk [?]

6zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należ-

7ney ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum powiatu, a pod teraź-

8nieysze zeznanie całe się poddaiąc wiadomo iawno czynię i dobro-

9wolnie zeznaię, iż gdy za dowodem obligu należy mi Summa dwa

10Tysiące złotych Polskich, ieszcze przez Oyca mego Onufrego poży-

11czonych JP. Dezyderemu [?] Wolskiemu [?], a gdy ta Summa do tey

12pory niezostała wypłacona ani Oycu memu ani mnie iako

13naturalnemu Sukcessorowi, a w dniu dzisieyszym JPan Dezy-

14dery [?] Wolski [?] Summę dwoch tysięcy złotych polskich do rąk moich

15wypłacił i wyliczył, przeto ia z odebraney pomienioney Summy

16wiecznemi i nigdy nieodzownemi czasy kwituię, pomienione o-

17bligi zwracam i żadney salwy ani sobie ani Sukcessorom upo-

18minania się niezostawuię mocą ninieyszego zeznania mego. Fran-

19ciszek Syn Onufrego Waniewicz [?] mp. Który ten kwit ad acti-

20candum przyięty i zapisany iest.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co w akcie 403; odczyt z odejmowaniem tła. Oblata w Owruczu 1 V 1720 przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generała woj. kijowskiego. Wystawca osobiście zeznał kwit (formuła zeznania, nie podania oryginału). Nazwisko wystawcy „Wamiewicz/Waniewicz” [?]; nazwisko i imię dłużnika w tytule „Dzyderemu Walskiemu”, w tekście „Dezyderemu/Dezydery Wolski” – lekcje niepewne. Po imieniu wystawcy niejasne „z Onufrego wnuk [?]” – zapewne zniekształcenie kopisty (dittografia imienia ojca).

Łacina i terminy: Comparens personaliter – stawający osobiście; forum – sąd właściwy; oblig – skrypt dłużny; salwa – zastrzeżenie (prawa); mp. (manu propria) – ręką własną; ad acticandum – do wpisania do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 1 V 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Franciszek Waniewicz [?], syn Onufrego, osobiście zeznał, że Dezyderemu Wolskiemu [?] jego ojciec Onufry pożyczył na obligu 2000 zł, które nie zostały zwrócone ani ojcu, ani jemu jako naturalnemu sukcesorowi; ponieważ w dniu dzisiejszym Wolski [?] wypłacił mu do rąk całe 2000 zł, kwituje go na wieczne czasy, zwraca obligi i nie zostawia sobie ani sukcesorom żadnego prawa do upominania się.

Transkrypcja

k. 369v (skan 0373, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Septembra piętnastego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Na-

5miestnikiem na ten czas Podwoiewodztwa Grodzkim Generał

6Woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi [Gro]dzkiemi

7Kijowskiemi, stanąwszy oczewiście woźny Generał woiewodztwa

8Kijowskiego i innych opatrzny Hryhory Borysewicz [?] w mocy

9prawdziwey wierney i skuteczney relacyi swoiey, wiernie uczy-

10nie [!] i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych ze-

11znał, iż on na affectatią i prawną rekwizycyą W[JPa]na Pio-

12tra Syna Jana wnuka Pawła, prawnuka Al[eksand]ra,

13praprawnuka Bazylego Brzozowskiego, maiąc przy sobie

14stronę Szlachty ludzi wiary godnych UUrodz. JPP. Michała

15Kawtrę [?] i Demiana Baraliyskiego [?] eo maioris evidentiae

16[et] testimonii gratia sibi adhibitos Roku teraźnieysze-

17go Tysiąc siedmset dwudziestego die decima Septembris był

k. 370 (skan 0373, strona prawa)

1w dobrach Brzezówce [?] w Woiewodztwie Kijowskim powiecie Ży-

2tomirskim leżącey, gdzie będąc w rigore prawa dożywotniego WJP.

3Szymona Jana dwoch Imion, Syna Jana, wnuka Teodora Krzy-

4wickiego [?] Miecznika Lwowskiego de actu et datta eius w Berezyn-

5ce [?] die decima Januarii anno millesimo septingentesimo decimo

6nono spisanego, in personam tegoż Piotra Brzozowskiego da-

7nego i służącego per oblatam do Akt Grodzkich Winnickich [?]

8feria quarta post festum exaltationis sanctae Crucis proximo

9podanego też dobra Brzezówkę [?] ze wszystkiemi do niey przychoda-

10mi i dochodami i intratami, przynależnościami wraz z inwentarza-

11mi, ogrodami, lasami, zaroślami i innemi wszystkiemi i wsze-

12lakiemi attenencyami i pertinencyami do tychże dobr Brzezów-

13ki należącemi temuż WJP. Piotrowi Brzozowskiemu teraźnieysze-

14mu requirentowi w possessyą aktualną i dożywotnią nemine

15impugnante et contradicente podał, postąpił i intromitto-

16wał possessyi, w czem on woźny ze stroną Szlachty przy so-

17bie będącey oswiadczywszy [?], ztamtąd odjechał, i ateraz tu prze-

18demną Urzędem tę swoią prawdziwą possessyi Relacyą uczy-

19nił i zeznał, prosząc eam actis connotari, co i otrzymał.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka; dziury w papierze uszkadzają pojedyncze wyrazy (uzupełnienia w nawiasach kwadratowych). Oblata w Żytomierzu 15 IX 1720 przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generała woj. kijowskiego (por. akty 403–404, gdzie „Jan Lewkowski” w Owruczu). Woźny generał woj. kijowskiego i innych: Hryhory Borysewicz [?]. Strona szlachty: Michał Kawtra [?] i Demian Baraliyski [?] (nazwiska niepewne). Wymagający: Piotr Brzozowski, syn Jana, wnuk Pawła, prawnuk Aleksandra, praprawnuk Bazylego.

Podstawą wwiązania był zapis (prawo) dożywotni Szymona Jana Krzywickiego [?], syna Jana, wnuka Teodora, miecznika lwowskiego, sporządzony w Berezynce [?] 10 I 1719 na rzecz P. Brzozowskiego i podany do akt grodzkich – według odczytu – winnickich [?] („Wiznienskich”) w środę po święcie Podwyższenia Krzyża św. (zapewne IX 1719). Nazwa dóbr: „Brzezówce / Brzezówkę / Brzezówki” – Brzezówka [?], pow. żytomierski. Niepewne: „oswiadczywszy [?]” (w rękopisie zniekształcone), „wiernie uczynie [!]” (zapewne dla „uczyniwszy”).

Łacina i terminy: affectatia i rekwizycya – żądanie i wezwanie; eo maioris evidentiae et testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większej oczywistości i świadectwa; in rigore – na mocy; de actu et data eius – z datą i miejscem sporządzenia; die decima Januarii anno millesimo septingentesimo decimo nono – 10 stycznia 1719; in personam – na osobę; feria quarta post festum exaltationis sanctae Crucis proximo – w najbliższą środę po święcie Podwyższenia Krzyża św. (14 IX); attenencye i pertinencye – przyległości i przynależności; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i oporu; intromittować – wwiązać; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 15 IX 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Hryhory Borysewicz [?] zeznał, że na żądanie Piotra Brzozowskiego, syna Jana, ze stroną szlachty – Michałem Kawtrą [?] i Demianem Baraliyskim [?] – był 10 IX 1720 w dobrach Brzezówka [?] w pow. żytomierskim woj. kijowskiego i na mocy prawa dożywotniego Szymona Jana Krzywickiego [?], miecznika lwowskiego, wystawionego w Berezynce [?] 10 I 1719 na rzecz Brzozowskiego i oblatowanego w aktach grodzkich (winnickich [?]), podał i wwiązał go bez niczyjego sprzeciwu w aktualną, dożywotnią posesję tych dóbr ze wszystkimi przychodami, intratami, inwentarzami, ogrodami, lasami, zaroślami i przynależnościami; prosił o zapisanie relacji do akt.

Transkrypcja

k. 370 (skan 0373, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Grudnia trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości

4Owruczu przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem

5natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Generał woiewodztwa Ki-

6iawskiego [!] i Księgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi

7Comparens personaliter W. JP. Maciey Kisielski [?] do wpi-

8sania [do] Ksiąg ninieyszych Grodzkich Kijowskich Extrakt

9possessyi w dobra połowę wsi Dąbrowy [?] przez [?] zeszłego by-

10ła [?] W. Jana [!] Łukawskiego [?] zapisany, autentice wydany z pie-

11częcią Kancellaryi i podpisem pisarskim per oblatam podał

12tenoris sequentis. Wypis z Ksiąg Grodzkich Zamku JEgo

k. 370v (skan 0374, strona lewa)

1Krolewskiey Mości Owruckiego Roku Tysiąc siedmset dwudzie-

2stego Miesiąca Stycznia dziewiątego dnia. Na Urzędzie Grodzkim w

3Zamku JEgo Krolewskiey Mości Owruckim przedemną

4Heliaszem Waszkowskim [?] [Na]miestnikiem podstarostwa

5Owruckiego postawiwszy się oczewisto woźny Generał woie-

6wodztwa Kijowskiego Szlachetny Zacharyasz Krukowski ku

7zapisaniu do Ksiąg ninieyszych Grodzkich relacyą swoią ta-

8kową [?] – Iż Ja roku teraźnieyszego Tysiąc siedmset dwu-

9dziestego Miesiąca Czerwca piętnastego dnia, maiąc przy

10sobie stronę Szlachty ludzi wiary godnych JPP. Antoniego

11Szymańskiego i Jozefa Wasnowskiego [?] był we wsi Dąbro-

12wie [?] w Woiewodztwie Kijowskim leżącey, gdzie połowę tey

13z czterech poddanych składaiącą się ze wszystkiemi do niey

14przynależytościami na W. Rekwirenta Jakuba Łukawskiego [?]

15z prawa naturalnego po Oycu spadłą, w spokoyne wieczyste dzier-

16żenie i używanie podał, w wiązał i zostawił, ktorego podania

17w wieczystą possessyą tey połowy wsi Dąbrowy [?] W. Jakubo-

18wi Łukawskiemu [?] gdy nikt niebronił przybywszy ad a-

19ctum prosił Urzędu aby do Ksiąg zapisana była. Z ktorych

20i ten wypis pod pieczęcią Grodu Owruckiego wydan. Pisan

21w Owruczu – Correxit Baranowski – U tego Extraktu przy

22pieczęci Grodzkiey Owruckiey podpis pisarski temi słowy

23Semen [?] Uzgura [?] Skorodnicki [?] – pisarz Grodzki Kijow-

24ski mp. – Który to extrakt za podaniem i prośbą wyż

25mianowanego podawaiącego i za moim [Urzędow]ym

26przyięciem do Ksiąg ninieyszych słowo w słowo iest

27wpisany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka; dziury w papierze. Oblata w Owruczu 30 XII 1720 przed Janem Lewkowskim; podawca – Maciej Kisielski [?] (nazwisko niepewne). W formule oblaty wymieniony „W. Jan [!] Łukawski [?]”, w samym ekstrakcie wwiązany jest Jakub Łukawski [?] – zapewne błąd kopisty; niejasne też „przez [?] zeszłego była [?]” (może: „przez zeszłego [= zmarłego] byłego”). Nazwisko w tytule „Łunaskich/Łukawskich” [?].

Daty sprzeczne: wypis z ksiąg grodzkich owruckich nosi datę 9 I 1720, a relacja woźnego mówi o wwiązaniu 15 VI „roku teraźniejszego 1720”; zapewne kopista pomylił miesiąc lub rok (np. relacja zeznana 9 I 1721? albo wwiązanie 15 VI 1719). Wypis przed Heliaszem Waszkowskim [?], namiestnikiem podstarostwa owruckiego; woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski (wyraźnie „Krukowski”, tak też w akcie 410; w akcie 399 odczytano „Bukowski” – zapewne ta sama osoba); strona szlachty: Antoni Szymański, Józef Wasnowski [?]. Przedmiot: połowa wsi Dąbrowa [?] („Dąbrowy, we wsi Dąbrowie”) w woj. kijowskim, składająca się z czterech poddanych, spadła na wwiązanego po ojcu z prawa naturalnego. Podpis pisarza grodzkiego kijowskiego odczytany niepewnie („Semen Uzgura Skorodnicki” [?]); korektor wypisu – Baranowski.

Łacina i terminy: Comparens personaliter – stawający osobiście; autentice – w formie uwierzytelnionej; per oblatam – w drodze oblaty; tenoris sequentis – następującej treści; ad actum – do akt (do urzędu); Correxit – poprawił (kolacjonował); mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Maciej Kisielski [?] podał do akt uwierzytelniony wypis z ksiąg grodzkich owruckich (datowany 9 I 1720 przed Heliaszem Waszkowskim [?], namiestnikiem podstarostwa owruckiego), zawierający relację woźnego generała woj. kijowskiego Zacharyasza Krukowskiego: 15 VI 1720 [!], ze stroną szlachty Antonim Szymańskim i Józefem Wasnowskim [?], był we wsi Dąbrowa [?] w woj. kijowskim i wwiązał Jakuba Łukawskiego [?] w spokojne, wieczyste dzierżenie połowy tej wsi (czterech poddanych) ze wszystkimi przynależnościami, spadłej na niego po ojcu; nikt się nie sprzeciwił. Wypis kolacjonował Baranowski, podpisał pisarz grodzki kijowski.

Transkrypcja

k. 370v (skan 0374, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Septembra Piętnastego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu, przedemną Janem Lewkowskim, namiest-

5nikiem natenczas Podwoiewodztwa Grodzkiego Generała Wo-

6iewodztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi

k. 371 (skan 0374, strona prawa)

1Kijowskiemi Stanąwszy oczewiście woźny Generał Woiewodz-

2twa Kijowskiego i Innych opatrzny Hryhory Boryszowicz [?]

3w moc prawdziwey Relacyi swoiey wiernie uczyni [!] i do-

4browolnie zeznał Iż on na affektacyą i prawną Rekwi-

5zycyą W. Jozefa Syna Jozefa Zagurskiego maiąc przy sobie

6stronę Szlachty Ludzi wiary godnych UUP. Szymona Zarębę

7i Jana Lipnickiego [?] eo maioris evidentioris [!] testimonii gratia

8sibi adhibitos roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dnia piątego [?]

9Septembra był w Dobrach Części wsi Sirówce [?] w Woiewodztwie

10Kijowskim Leżący z prawa Spadku po JP. Jozefie Zagurskim

11na Rekwirenta iako naturalnego Sukcessora spadłą i owę

12Część z Poddanemi polami Rolami Lasami Sadybami Sia-

13nożęciami Paśniskami [?] Daniami Dannami zgoła tym

14wszystkiem co do tey Części zdawna dawien przynależało i przy-

15należy nic na nikogo niewyimuiąc ani excypuiąc w realną

16spokoyną aktualną JP. Jozefowi Zagurskiemu podał

17postąpił Intromittował Possessyą poddanych do zro-

18[zu]mienia [?] zwoławszy o nowym ich Panie affektanie [?]

19zawiadomił i pełnie posłuszeństwo zalecił w czym

20[ze] Stroną Szlachty oswiadczywszy się odiechał i te-

21raz przedemną Urzędem uczynił i zeznał wieczysty [!]

22Possessyi Relacyą – prosząc Eam cum actis praesen-

23tibus connotari co i otrzymał. Hryhory Boryszowicz [?] Woźny pisać nieumieiący –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; od k. 371 NOWA ręka – okrągła, większa, mniej staranna ortograficznie (np. „wiernie uczyni”, „Leżący”, „eo maioris evidentioris”). Zeznanie woźnego w Żytomierzu 15 IX 1720 przed Janem Lewkowskim (ten sam dzień i urzędnik co w akcie 405; w formule „w Zamku … Żytomierzu”). Woźny: „Hryhory Boryszowicz/Borysowicz” – ten sam co w akcie 405 [?]; na końcu adnotacja, że woźny pisać nie umie. Strona szlachty: Szymon Zaręba i Jan Lipnicki [?]. Data wwiązania odczytana „dnia piątego [?] Septembra” – niepewne. Nazwa wsi „Sirowce/Surowce” [?] – nie zidentyfikowana. Niepewne: „Paśniskami [?]”, „do zrozumienia [?] zwoławszy”, „affektanie [?]” (w rękopisie „afektanie”, zapewne „o nowym ich Panie i affektancie”).

Łacina i terminy: affektacya i prawna rekwizycya – żądanie i prawne wezwanie; eo maioris evidentiae testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większej oczywistości świadectwa; excypuiąc – wyłączając; intromittować – wwiązać; eam cum actis praesentibus connotari – aby ją zapisano w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 15 IX 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Hryhory Boryszowicz [?] zeznał, że na żądanie Józefa Zagórskiego, syna Józefa, ze stroną szlachty Szymonem Zarębą i Janem Lipnickim [?] był we wrześniu 1720 w dobrach – części wsi Sirówka [?] w woj. kijowskim, spadłej na wymagającego jako naturalnego sukcesora po zmarłym Józefie Zagórskim, i wwiązał go w realną, spokojną posesję tej części z poddanymi, polami, rolami, lasami, sadybami, sianożęciami, daniami i wszystkim, co do niej od dawna należało; zwołanych poddanych powiadomił o nowym panu i nakazał im pełne posłuszeństwo. Woźny pisać nie umiał.

Transkrypcja

k. 371v (skan 0375, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego

2Miesiąca Septembra piętnastego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzkim przedemną

4Janem Lewkowskim Namiestnikiem Natenczas podwoiewodztwa Grodz. Generała Woiew. Kijow.

5i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi stanowszy oczewiście Woźny Generał Wdztwa

6Kijowskiego i innych opatrzny Hryhory Boryszowicz [?] w moc prawdziwey Relacyi

7swoiey wiernie uczyni [!] i dobrowolnie zeznał – iż on na affektacyą i prawną Rekwizycyą

8JP. Jakoba Pawłowskiego [?] maiąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych UUP.

9Samuela Demańskiego [?] i Jana Haczewskiego [?] eo maioris ac Evidentioris testimo-

10nii gratia sibi adhibitos Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dnia Osmego Septem-

11bra był w Dobrach Części Wsi Pawłówce [?] w Woiew. Kijow. Leżący z prawa spadku po JP.

12Grzegorzu Pawłowskim [?] Cześniku Chełmskim Stryju rodzonym tegoż, na teraźnieysze-

13go Rekwirenta spadłą i o nie znaydowaniu się więcey [?] Sukcessorow prawnie udowodnio-

14no i takową Część z Trzema [?] Poddanemi onych powinnościami, Polami, Rolami

15Zasianemi i niezasianemi, Sianożęciami, Zapustami, Lasami, Błotami, Bagnami,

16Wodami, Stawkiem i Młynkiem do tey Części oddawna należnym, Łowieniem Ryb,

17i biciem zwierza, i ze wszystkiem tym co zdawien dawna do tey Części przynależało

18i przynależy nic na nikogo niewyimuiąc ani Excypuiąc w Realną spokoyną

19i aktualną Dziedziczną JP. Jakobowi Pawłowskiemu [?] podał, postąpił, Intromitto-

20wał Possessyą, poczem Poddanych i mieszkańców tameysz[y]ch do siebie zwoławszy

21o teraźnieyszym Rekwirencie opowiedział i oznaymił [?] i pełne posłuszeństwo

22polecił w czem ze stroną Szlachty oswiadczywszy się odiechał i tu przedemną Urzędem

23Uczynił i zeznał wieczysty [!] Possessyi Relacyą prosząc eam actis praesentibus

24Connotari co i otrzymał. Hryhory Boryszowicz [?] Woźny pisać nieumieiący –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co w akcie 407 (tu wiersze dłuższe, na całą szerokość karty). Zeznanie woźnego w Żytomierzu 15 IX 1720 przed Janem Lewkowskim; woźny „Hryhory Boryszowicz” [?] (por. akty 405, 407), pisać nie umiał. Strona szlachty: Samuel Demański [?] i Jan Haczewski [?]. Nazwisko wwiązanego i nazwa wsi pisane „Pawtowski/Pawtowka” (ł podobne do t z pętlą) – odczytano Pawłowski/Pawłówka [?]; por. Marcin Pawtowski [?] w akcie 384. Część wsi spadła na Jakuba po stryju rodzonym Grzegorzu, cześniku chełmskim, wobec udowodnionego braku innych sukcesorów. Niepewne: „więcey [?]”, „z Trzema [?] Poddanemi”, „oznaymił [?]”.

Łacina i terminy: affektacya i prawna rekwizycya – żądanie i prawne wezwanie; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; excypuiąc – wyłączając; intromittować – wwiązać; zapusty – zarośla na dawnych polach; eam actis praesentibus connotari – aby ją zapisano w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 15 IX 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Hryhory Boryszowicz [?] zeznał, że na żądanie Jakuba Pawłowskiego [?], ze stroną szlachty Samuelem Demańskim [?] i Janem Haczewskim [?], był 8 IX 1720 w części wsi Pawłówka [?] w woj. kijowskim, która spadła na wymagającego po stryju rodzonym Grzegorzu Pawłowskim [?], cześniku chełmskim (wobec udowodnionego braku innych sukcesorów), i wwiązał go w realną, spokojną, dziedziczną posesję tej części z trzema [?] poddanymi i ich powinnościami, polami zasianymi i niezasianymi, sianożęciami, zaroślami, lasami, błotami, wodami, stawkiem i młynkiem, rybołówstwem i łowami; zwołanym poddanym i mieszkańcom ogłosił nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Woźny pisać nie umiał.

Transkrypcja

k. 372 (skan 0375, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego

2Miesiąca Septembra piętnastego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey

4Mości Żytomierskim przedemną Janem Lewkowskim

5Namiestnikiem natenczas podwoiewodztwa Grodz. Generała

6Woiewodztwa Kijowsk. i Xięgami ninieyszemi Grodz. Kijow.

7Comparens personaliter Ur. JPan Adam Hanuszewski [?]

8ten dział fortuny pomiędzy UU. JJMM. PP. Swięcickiemi

9nastąpiony ad acticandum do Xiąg ninieyszych podał

10Który Ja Urząd przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie

11ma – My całe to: Kazimierz i Andrzey Bracia, i także

12Marya i Rozalia Siostry, między sobą rodzeni, Synowie

13i Córki z Ur. Marcina Swięcickiego, sani mentibus

14et corporibus existentes celem rozdzielenia się

15Fortunką po rodzicach naszych UU. Marcinie i Maryi

16z B[…]skich [?] Małżonkach pozostałą, przez ninieyszą

17ugodliwą działową Tranzakcyą postanawiamy, primo:

18Całkowity spadek składa się z Summy macierzyńskiey

19Złotych Polskich Osmiuset [?] i oyczystey Fortunki iako to:

20Części Wsi Zakutyńce [?] z poddanymi w Woiewodztwie

21Kijowskim sytuowaney, i rozmaitych ruchomości iako

22owiec [?] stada, Bydła i Koni ogołem importuiącey szacunku [?]

23Złotych 4400 Cztery Tysiące Czterysta, a to iuż po wypłaceniu [?]

k. 372v (skan 0376, strona lewa)

1długu rozmaitym osobom zaciągnionych, secundo: z tak usta-

2nowioney Massy obojey Fortunki każde z nas z macierzyńskiey

3odbiera przy ninieyszey umowie porowney porcyi [?] po Zło-

4tych Polskich dwieście, a z oyczyzney Bracia przy Części, Siostry

5zaś Czwartą [?] … [?] Złotych pol. Tysiąc Sto działowych przypa-

6daiących porcyi wzaiemnie sobie wiecznemi i nieodzownemi

7czasy Kwituiemy niezostawuiąc sobie żadnego regressu

8do upominania się – tertio Insuper my Kazimierz i Andrzey

9Swięciccy rzeczoną Część Wsi Zakutyńce [?], iako osobne

10Regestra działowe przeświadczaią po rowney połowie roz-

11dzieliwszy się, długi też fortunkę obciążaiące równie w

12połowie wypłacić obowiązuiemy się. Jakową ugodliwą dzia-

13łową Tranzakcyą własnemi Rękami przy wyciśnieniu

14pieczęci w przytomności JchMości Panow przyiaciół podpisuiemy

15Dattum w Zakutyńcach [?] dnia dziesiątego Februarii Tysiąc

16Siedmset dwudziestego Roku. Kazimierz Swięcicki [?] mp. (LS) Andrzey

17Swięcicki mp. (LS) Maryanna Swięcicka (+) Rozalia Swięcicka (+)

18Jako Swiadek oczewisty i pieczętarz na tey działowey

19Tranzakcyi podpisuię się Franciszek Rylkiewicz [?] (LS). Za Swiad-

20ka i przyiaciela na tey Tranzakcyi podpisuię się Jan Łodu-

21chowski [?] (LS). Jako oczewisty Swiadek na tey Tranzak-

22cyi podpisuię się Tomasz Zdziechowski mp. (LS).

23Który to dział cały iak się w sobie ma

24do Xiąg ninieyszych iest wpisany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co w aktach 407–408 (na k. 372v atrament bardzo blady – odczyt z odejmowaniem tła). Oblata w Żytomierzu 15 IX 1720 przed Janem Lewkowskim; podał Adam Hanuszewski [?] (nazwisko niepewne: „Hamuszewski/Stanuszewski”). Rodzeństwo: Kazimierz, Andrzej, Marya (w podpisie Maryanna) i Rozalia Święciccy, dzieci Marcina i Maryi z B…skich [?] (nazwisko panieńskie matki zniszczone dziurą). Siostry podpisały się krzyżykami (+). Tranzakcja spisana w Zakutyńcach [?] 10 II 1720.

Rachunek działu niepewny w odczycie: spadek = suma macierzyńska 800 [?] zł + fortuna ojcowska (część wsi Zakutyńce [?] z poddanymi oraz ruchomości – stada owiec [?], bydło, konie), łącznie szacowana na 4400 zł po spłacie długów [?]; z macierzyńskiej każde dziecko bierze po 200 zł (4 × 200 = 800), z ojcowskiej bracia biorą część wsi (dzieląc ją po połowie wg osobnych regestrów działowych i spłacając po połowie długi), a siostry – po 1100 zł [?] (fragment „Siostry zaś Czwartą [?] …” nieczytelny). Świadkowie: Franciszek Rylkiewicz [?], Jan Łoduchowski [?], Tomasz Zdziechowski.

Łacina i terminy: Comparens personaliter – stawający osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; sani mentibus et corporibus existentes – będąc zdrowi na umysłach i ciałach; primo, secundo, tertio – po pierwsze, po drugie, po trzecie; insuper – nadto; massa – masa spadkowa; regress – prawo regresu, roszczenie zwrotne; mp. (manu propria) – ręką własną; (LS) – locus sigilli, miejsce pieczęci; pieczętarz – świadek przykładający pieczęć.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 15 IX 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Adam Hanuszewski [?] podał do akt działową tranzakcję rodzeństwa Święcickich – braci Kazimierza i Andrzeja oraz sióstr Maryi (Maryanny) i Rozalii, dzieci Marcina i Maryi z B…skich [?] – spisaną w Zakutyńcach [?] 10 II 1720. Spadek po rodzicach obejmował sumę macierzyńską 800 [?] zł oraz fortunę ojcowską: część wsi Zakutyńce [?] w woj. kijowskim z poddanymi i ruchomości (stada, bydło, konie), szacowane łącznie na 4400 zł po spłacie długów [?]. Każde z rodzeństwa otrzymuje z sumy macierzyńskiej po 200 zł; z ojcowizny bracia biorą część wsi, a siostry swoje porcje pieniężne (po 1100 zł [?]); rodzeństwo kwituje się wzajemnie na wieczne czasy. Bracia dzielą część Zakutyniec [?] po połowie wg osobnych regestrów i po połowie spłacą długi obciążające majątek. Świadkowie: Franciszek Rylkiewicz [?], Jan Łoduchowski [?], Tomasz Zdziechowski.

Transkrypcja

k. 372v (skan 0376, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu przedemną Janem Lewkowskim Namiestni-

5kiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Generał

6Wdztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi

k. 373 (skan 0376, strona prawa)

1Kijowskiemi, stanąwszy oczewiście woźny Generał Woi. Kijow.

2i innych opatrzny Zacharyasz Krukowski ku zapisaniu do

3Xiąg ninieyszych Relacyi swoiey iawnie wiernie [?] i dobrowol-

4nie przed temiż Xięgami i mną Urzędem zeznał, iż on Roku

5Tysiąc siedmset dwudziestego Mca Decembra osmnastego [?]

6dnia ex officii addictione [?] na affectatio prawną i rekwi-

7zycyą JP. Grzegorza Mogilnickiego Instygatora Lwowskiego

8maiąc przy sobie szlachty strony, ludzi wiary godnych UU.

9Piotra Batorego i Łukasza Czeżela [?] był w dobrach części

10wsi Klityszczach [?] w woiewodztwie Kijowskim leżącey, z pra-

11wa natury spadku po JP. Gabryelu Mogilnickim byłym

12Sędzią Kapturowym, Rot. Woyska Pancernych [?] na rekwirenta

13spadłą, iakową [?] część ze wszelkiemi do niey przynależnościa-

14mi Dworzyszczem [?] poddanymi pięcioma [?] i dwiema Ogrodnika-

15mi [?] ze wszelkiemi Ich powinnościami, daniami, siedliskami,

16pastwiskami, gruntami, polami ornemi i nieornemi,

17Chrustami [?], sianożęciami, rzekami et omnibus cum om-

18nibus attynencyami i pertynencyami do tey Czę-

19ści przynależnemi w spokoyną i realną JP. Grzegorzowi

20Mogilnickiemu Instygatorowi Lwowskiemu pacificam ac-

21tualem podał, postąpił i wwiązał possessyą – poczem

22poddanym tey części do Gromady zwoławszy o nowym

23JP. następnym Panie Dziedzicu i Affektancie zawiadomił

24i pełne posłuszeństwo akuratnie polecił, ktory co

25im nakażemy [!], co Instantie spełniać powinni i spełnia-

26li, w czem powyższą stroną szlachty oswiadczywszy się, przybywszy iako [?]

27ztamtąd odiechał, i tu przedemną [Urzędem] tey possessyi

28przed Urzędem właściwym, wieczystey possessyi Re-

29lacyą uczynił i zeznał, prosząc eam cum actis praesen-

30tibus connotari, co i otrzymał. – Zacharyasz Krukowski

31woźny, pisać nieumieiący (+)

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; nagłówek na k. 372v okrągłą ręką aktów 407–409, tekst na k. 373 inną, pochyłą i pospieszną ręką. Zeznanie woźnego w Żytomierzu 30 XII 1720 przed Janem Lewkowskim; woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski (wyraźnie „Krukowski”; por. akty 399, 406), pisać nie umiał (krzyżyk). Strona szlachty: Piotr Batory i Łukasz Czeżel [?]. Wwiązany: Grzegorz Mogilnicki, instygator lwowski; część wsi spadła na niego z prawa natury po Gabryelu Mogilnickim, byłym sędzi kapturowym i (skrót „Rot.”) rotmistrzu [?] wojska pancernego (stopień pokrewieństwa niepodany). Nazwa wsi „Klityszczach” [?] – niepewna. Data wwiązania „osmnastego [?]” – niepewna.

Ustęp końcowy zniekształcony przez kopistę (powtórzenia, „co im nakażemy”, „przybywszy iako [?]”). Niepewne także: „ex officii addictione [?]”, „Dworzyszczem [?]”, „pięcioma [?]”, „Ogrodnikami [?]”, „Chrustami [?]” (w rękopisie „Chartesami”), „iawnie wiernie [?]”.

Łacina i terminy: ex officii addictione – z przydania urzędu (woźny przydany przez urząd); affectatio i rekwizycya – żądanie i wezwanie; instygator – oskarżyciel publiczny (tu: lwowski); sędzia kapturowy – członek sądu kapturowego (bezkrólewie); et omnibus cum omnibus attynencyami i pertynencyami – ze wszystkimi w ogóle przyległościami i przynależnościami; pacificam actualem possessionem – spokojne, rzeczywiste posiadanie; instantie – natychmiast; eam cum actis praesentibus connotari – aby ją zapisano w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 18 [?] XII 1720, na żądanie Grzegorza Mogilnickiego, instygatora lwowskiego, ze stroną szlachty Piotrem Batorym i Łukaszem Czeżelem [?], był w części wsi Klityszcze [?] w woj. kijowskim, spadłej na wymagającego z prawa natury po Gabryelu Mogilnickim, byłym sędzi kapturowym, i wwiązał go w spokojną, realną posesję tej części z dworzyszczem [?], pięcioma [?] poddanymi i dwoma ogrodnikami [?], ich powinnościami i daniami, siedliskami, pastwiskami, gruntami, polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, rzekami i wszelkimi przynależnościami; zwołanej gromadzie poddanych ogłosił nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Woźny pisać nie umiał.

Transkrypcja

k. 373v (skan 0377, strona lewa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żyt. przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem naten-

5czas podwoiewodztwa Grodzkim Generał woiewodztwa Kijow-

6skiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi, stanąw-

7szy oczewiście woźny Jenerał woiewodztwa Kijowskiego i in-

8nych opatrzny Zacharyasz Krukowski Autentica et officio

9provenienti [?] nexus [?] iuris sui verae ac fidelis relationis pos-

10sessionis suae pallam publice liberecque recognovit. Iż on

11Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dnia dwunastego De-

12cembra na affektacyą i prawną rekwizycyą JP. Gabryela

13Snicia [?] Pod. W. Pot. [?] maiąc przy sobie stronę szlachty ludzi

14wiary godnych UUrodz. Jana Szamyńskiego [?] i Wacława

15Chrzystowskiego [?] był w dobrach części wsi Zabrudzia

16w Woiewodztwie Kijowskim leżącey i tam będąc w rigore

17prawa spadku pomienioną część wsi Zabrudzia ze wszyst-

18kiemi przynależytościami, poddanemi, polami, lasami,

19sianożęciami, sadybami, ogrodzeniem, stawiszczami [?], i wszyst-

20kiem tem co zdawna dawien do tey części przynależało i

21przynależy w realną spokoyną aktualną podał, postąpił, in-

22tromittował possessyą, poddanych do gromady zwoławszy

23o nowym JP. Panie Affektancie zawiadomił i pełne

24posłuszeństwo polecił – w czem stroną szlachty oswiadczywszy

25się odiechał, i tu przedemną Urzędem uczynił, zeznał posse-

26ssyi Relacyą, prosząc eam actis connotari, co i otrzy-

27mał. Zacharyasz Krukowski woźny, pisać nieumieiący (+)

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, pochyła pospieszna ręka (jak na k. 373); papier pomięty. Zeznanie woźnego Zacharyasza Krukowskiego w Żytomierzu („Żyt.”) 30 XII 1720 przed Janem Lewkowskim; woźny pisać nie umiał (krzyżyk). Wwiązany: Gabryel Snica [?] (w tekście „Snicia”, w tytule „Snica”), z tytułem skróconym „Pod. W. Pot.” [?] – nieodczytany. Strona szlachty: Jan Szamyński [?], Wacław Chrzystowski [?]. Wieś Zabrudzie w woj. kijowskim – por. akty 110, 120 i 401 (Zabrodzie [?]). Wwiązanie „w rigore prawa spadku” – bez wskazania spadkodawcy. Łacińska formuła po imieniu woźnego zniekształcona przez kopistę (lekcje „provenienti [?] nexus [?]” niepewne).

Łacina i terminy: authentica et officio … iuris sui verae ac fidelis relationis possessionis suae palam publice libereque recognovit – [woźny] na mocy swego urzędu jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał prawdziwą i wierną relację swego wwiązania; affektacya i rekwizycya – żądanie i wezwanie; in rigore – na mocy; intromittować – wwiązać; stawiszcza – miejsca po dawnych stawach; eam actis connotari – aby ją zapisano do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 12 XII 1720 na żądanie Gabryela Snicy [?], ze stroną szlachty Janem Szamyńskim [?] i Wacławem Chrzystowskim [?], był w części wsi Zabrudzie w woj. kijowskim i na mocy prawa spadku wwiązał go w realną, spokojną posesję tej części z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, sadybami, ogrodzeniem, stawiszczami i wszystkimi przynależnościami; zwołanej gromadzie ogłosił nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Woźny pisać nie umiał.

Transkrypcja

k. 373v (skan 0377, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

k. 374 (skan 0377, strona prawa)

1Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto-

2mierzu, przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem Natenczas

3Podwoiewodztwa Grodzkiego Generał Woiewodztwa Kijowskiego i Xięga-

4mi ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi stanąwszy oczewiście JP.

5Bazyli Domański zdrowy będąc na ciele i umyśle, odstąpiwszy

6swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi, prawa forum po-

7wiatu i woiewodztwa a pod teraźnieysze kwitowe zeznanie

8poddaiąc się iawnie wiernie [?] i dobrowolnie zeznaię, iż ia

9zeznawaiący maiąc część wsi Policzynce [?] w Woiewodztwie

10Kijowskim leżącey po Antecessorach na mnie prawem na-

11tury spadłey, a maiąc prawo moią fortuną rozporządzać, umy-

12śliłem część wsi Policzynce [?] ze wszystkiemi przynależytościa-

13mi, poddanymi, polami i całą cyrkumferencyą JP. Maciejo-

14wi Zarudzkiemu za Summę Złotych polskich trzy tysiące osmset

15odprzedać, na co zawarta została między mną a JP. Maciejem

16Zarudzkim poprzednia Tranzakcya; a gdy w dniu dzisieyszym

17JP. Maciey Zarudzki pozostałą … osmset do rąk moich wy-

18płacił i wyliczył, przeto ia z odebrania całkowitey [umó]-

19wey [?] Summy kwituię. Tranzakcyą przezemnie [zawartą umoc-] [?]

20niam, i żadney salwy ani sobie ani Synom memu do do-

21chodzenia niezostawiam. i wolność intromittowania się do

22części wsi Policzynce [?] w każdym czasie dozwalam, i żad-

23ney opozycyi ani sam przez siebie ani też przez Subaren-

24dowane osoby czynić niemam, prawa mocą kwitowego

25zeznania mego. Bazyli Domański mp. Ktory ten kwit przy-

26ięty i ad acticandum i do Xiąg zapisany iest.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, pochyła pospieszna ręka (jak w aktach 410–411). Oblata w Żytomierzu 30 XII 1720 przed Janem Lewkowskim; kwit zeznał osobiście wystawca, Bazyli Domański. Nazwa wsi „Policzynce/Polieczynce” [?] – niepewna. Ustęp po „kwituię” zniekształcony przez kopistę (powtórzenia; prawdopodobnie: „Tranzakcyą przeze mnie zawartą umacniam”), stąd lekcje z [?]. Kwota pozostała do zapłaty niewyraźna („pozostałą … osmset”); cena całości – 3800 zł. Tytuł: „Ur. Rudzkiemu” – zapewne skrót od „Zarudzkiemu”.

Łacina i terminy: forum – sąd właściwy; cyrkumferencya – obwód, granice; antecessorowie – poprzednicy (przodkowie); salwa – zastrzeżenie prawa; intromittować się – wwiązać się; subarendowane osoby – podstawieni dzierżawcy, osoby podstawione; mp. (manu propria) – ręką własną; ad acticandum – do wpisania do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Bazyli Domański osobiście zeznał, że swoją część wsi Policzyńce [?] w woj. kijowskim, odziedziczoną po przodkach, z przynależnościami, poddanymi, polami i całym obwodem sprzedał poprzednią tranzakcją Maciejowi Zarudzkiemu za 3800 zł; ponieważ w dniu dzisiejszym Zarudzki wypłacił mu resztę sumy, kwituje go z całej umówionej kwoty, potwierdza tranzakcję, nie zostawia sobie ani synom żadnego zastrzeżenia, zezwala nabywcy w każdej chwili wwiązać się w tę część i zobowiązuje się nie czynić żadnej opozycji ani sam, ani przez osoby podstawione.

Transkrypcja

k. 374 (skan 0377, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Grudnia trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu, przedemną Janem Lewkowskim, namiestnikie[m]

k. 374v (skan 0378, strona lewa)

1na ten czas podwoiewodztwa Grodzkiego Generał woiewodz-

2twa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijow-

3skiemi stanąwszy oczewiście JP. Jan Jawikowski [?] Chorą-

4ży Woyska Krolowey Jadwigi [?] zdrowy będąc na ciele i

5umyśle, odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey

6Jurysdykcyi prawa forum woiewodztwa, a pod teraźniey-

7sze kwitowe zeznanie poddaiąc wiadomo czynię wiernie [?]

8i dobrowolnie zeznaię, iż ia zeznawaiący, maiąc część wsi

9Jawikowa [?] w woiewodztwie Lubelskim a parafii Kra-

10snostawskiey [?] położoney po Antecessorach na mnie spa-

11dłą, a maiąc prawo tą częścią rządzenia i bezpośredniego wła-

12dania, umyśliłem pomienioną część wsi Jawikowa [?]

13JMPanu Jerzemu Skorupskiemu [?] za Summę szacun-

14kową pięć tysięcy osmset Złotych polskich odprzedać

15na co zawarta została między mną a JP. Jerzym Sko-

16rupskim [?] Tranzakcya – a gdy w dniu dzisieyszym

17JPan Jerzy Skorupski [?] pozostałą resztę Złotych sto

18pięćdziesiąt do rąk moich wypłacił i wyliczył, przeto ia

19z odebrania całkowitey Szacunkowey Summy kwituię

20i wolności Intromittowania się do tey części wsi Jawiko-

21wa [?] dozwalam, do którey ani Ja, ani moi Sukcessorowie

22od tey pory do tey części żadnego prawa niemaią – Tran-

23zakcyą poprzednio zawartą umacniam, [od] wszelakiey

24Impetycyi bronić obowiązuię się, mocą niniejszego kwito-

25wego zeznania mego. – Jan Jawikowski [?] Chor. Woyska Krolo-

26wey Jadwigi [?] – Który ten kwit ad acticandum przyięty i

27do Xiąg wpisany iest. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, pochyła pospieszna ręka (jak w aktach 410–412; formularz kwitu niemal identyczny z aktem 412). Oblata w Żytomierzu 30 XII 1720 przed Janem Lewkowskim; kwit zeznał osobiście wystawca. Nazwiska: „Jawikowski/Jawilkowski” [?] i „Skurupski/Skorupski” [?]; nazwa wsi „Jawikowa” [?] – niepewne. Tytuł wystawcy odczytany „Chorąży Woyska Krolowey Jadwigi” [?] (dwukrotnie; być może zniekształcone). Wieś leży poza woj. kijowskim – w woj. lubelskim, w parafii „Krasnostawskiey” [?]. Cena: 5800 zł szacunkowej sumy; tego dnia dopłacono resztę 150 zł.

Łacina i terminy: forum – sąd właściwy; antecessorowie – poprzednicy (przodkowie); intromittować się – wwiązać się; impetycya – roszczenie, napaść prawna; ad acticandum – do wpisania do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Jan Jawikowski [?], chorąży wojska królowej Jadwigi [?], osobiście zeznał, że swoją odziedziczoną po przodkach część wsi Jawików [?] w woj. lubelskim (parafia krasnostawska [?]) sprzedał tranzakcją Jerzemu Skorupskiemu [?] za szacunkową sumę 5800 zł; ponieważ w dniu dzisiejszym nabywca dopłacił mu ostatnie 150 zł, kwituje go z całej sumy, pozwala mu wwiązać się w tę część, zrzeka się wszelkich praw swoich i sukcesorów, potwierdza tranzakcję i zobowiązuje się bronić nabywcę przed wszelkimi roszczeniami.

Transkrypcja

k. 374v (skan 0378, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu, przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem

k. 375 (skan 0378, strona prawa)

1natenczas podwoiewodztwa Grodzkim Generał woiewodztwa Kijowskiego

2i xięgami ninieyszemi Grodzkiemi comparens personaliter JPan

3Andrzey Jerzego [?] Pawłowski Stolnik przemyski dla wpisa-

4nia do xiąg ninieyszych Grodzkich Kijowskich oryginał kwitu

5z podpisem ręki własney JWPanu Adamowi synowi Jana Ur-

6bańskiemu Chorążemu Pancernemu ratione intra Contentorum

7samego służącego per oblatam podał, tenoris sequentis. – Jan-

8drzey syn Jerzego Pawłowski Stolnik przemyski, zdrowy będąc

9na ciele i umyśle, odstąpiwszy swoiey własney należney Jurys-

10dykcyi, prawa forum, powiatu i woiewodztwa, a pod teraźniey-

11sze kwitowe zeznanie całe się poddaiąc i inkorporuiąc, wiadomo

12iawno czynię i dobrowolnie zeznaię i oznaymuię, komuby o tem

13wiedzieć należało, teraz i na potem, zawdy, iż Ja za tranzakcyą

14Rezygnacyiną w Roku Tysiąc siedmset siedmnastym między

15mną Komparentem, a JP. Adamem Urbańskim Chorąż. pancer.

16Dobra wieś moią dziedziczną Łosiówkę [?], temuż JWPanu

17Adamowi Urbańskiemu Chorążemu pancernemu zrezy-

18gnowawszy i w Szacunku Zł osmnastu Tysięcy, z poddanemi,

19gruntami, lasem do niey należącym, stawem, sadybą dwor-

20ską, ogrodami i wszelakiemi pożytkami, z teyże wsi Intrata-

21mi odprzedawszy, z którego Szacunku powyższego Złotych osm-

22naście tysięcy do rąk naszych w dniu dzisieyszym reszty sum-

23my Złotych osm tysięcy [?] przy gruncie [?] zostawioney do rąk

24moich przez JWPana Adama Urbańskiego Chorąż. pancer.

25maiąc zaliczone, a w myśl poprzedniczey Tranzakcyi dług

26przez Oyca mojego Jerzego Pawłowskiego JWPanu Janowi

27Białowieyskiemu [?] Kom. Owruc. Kontraktem zastawnym na

28tey wsi Łosiówce [?] zaciągniony i przez tegoż JWP. Jana Biało-

29wieyskiego [?] dotąd trzymany, Summę sześć tysięcy Złotych pod-

30ług brzmienia Tranzakcyi rezygnacyiney, tenże JWPan A-

31dam Urbański Chorąż. pancer. spłaci tegoż JWPana Jana

32Białowieyskiego [?], ze wszelakiemi pretensyami grontowemi causa

k. 375v (skan 0379, strona lewa)

1z Zastawy i wyprawie [?] przyiął na siebie obowiązek. – Przeto

2Ja Comparent z wypłaty Szacunku zupełnego tegoż JWP.

3Adama Urbańskiego Sukcessorów i dzieci Imieniem

4potomków Jego wiecznemi i nigdy nieodzownemi [?] razy

5ostatecznemi kwituię. – i dla tym większey wagi i upewnie-

6nia poprzednieyszych Rezygnacyi Zaręczaiąc [?] spokoy

7i dotrzymanie podpisuię. – Andrzey Pawłowski Stolnik

8Przemyski. – Który kwit za podaniem i prośbą wyż

9mianowanego JWPana podawaiącego, a za moim na-

10tenczas Urzędowym przyięciem do Xiąg ninieyszych

11słowo w słowo jest wpisany. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, pochyła pospieszna ręka (jak w aktach 410–413). Oblata w Żytomierzu 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; oryginał kwitu z podpisem podał osobiście wystawca – Andrzej (Jędrzej), syn Jerzego, Pawłowski, stolnik przemyski. W pierwszej wzmiance imię ojca zapisane niejasno („Andrzey Jerzego [?]”), dalej wyraźnie „Jandrzey syn Jerzego”. W tytule nad aktem „JMP. Adamowi [?]” – wyraz częściowo zakryty plamą.

Rachunek: wieś Łosiówka [?] sprzedana tranzakcją rezygnacyjną z 1717 r. za 18 000 zł szacunku; reszta (odczyt „osm tysięcy” [?] niepewny) została wypłacona w dniu oblaty, a dług ojca wystawcy, Jerzego Pawłowskiego, zaciągnięty u Jana Białowieyskiego [?] („Kom. Owruc.” – zapewne komornika owruckiego) kontraktem zastawnym na tejże wsi (6000 zł), nabywca przyjął na siebie do spłacenia. Nazwy „Łosiówka” (w rkp. „Łosiówkę”, „Łosiówce”) i „Białowieyski” (pisane „Białawieyski”, ł jak t) – niepewne.

Łacina i terminy: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z racji tego, co zawarte wewnątrz (w dokumencie); per oblatam – przez oblatę (do wpisania do akt); tenoris sequentis – następującej treści; forum – sąd właściwy; inkorporować się – poddać się; causa – z tytułu (tu: z tytułu zastawu); sadyba dworska – siedlisko dworskie; intraty – dochody.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Andrzej Pawłowski, syn Jerzego, stolnik przemyski, podał do oblaty swój kwit dla Adama Urbańskiego, syna Jana, chorążego pancernego. Wystawca stwierdza, że tranzakcją rezygnacyjną z 1717 r. odstąpił Urbańskiemu swoją dziedziczną wieś Łosiówka [?] z poddanymi, gruntami, lasem, stawem, siedliskiem dworskim, ogrodami i dochodami za szacunek 18 000 zł; resztę sumy otrzymał w dniu dzisiejszym, a dług swego ojca Jerzego Pawłowskiego u Jana Białowieyskiego [?] (6000 zł z kontraktu zastawnego na tej wsi) nabywca przejął do spłaty. Pawłowski kwituje więc Urbańskiego, jego sukcesorów i potomków z całego szacunku na zawsze i potwierdza wcześniejszą rezygnację.

Transkrypcja

k. 375v (skan 0379, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Owruczu przedemną Janem Lewkowskim namiestnikiem

5natenczas podwoiewodztwa Kijowskiego Generała woiewodztwa

6Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskie-

7mi Comparens personaliter JMPan Jan syn Stanisława

8Barański Stolnik Bracławski dla wpisania [do Xiąg]

9ninieyszych Grodzkich Kijowskich, oryginał kwitu z podpisem

10ręki własney JMPanu Franciszkowi Praźmowskiemu Cho-

11rążemu pancernemu teraz Sędziemu Kapturowemu ratione

12intra Contentorum danego i służącego per oblatam podał

13tenoris sequentis. – Ja Jan syn Stanisława Barański Stolnik

14Bracławski zdrowy będąc na Ciele y umyśle, odstąpiwszy swoiey

15własney należney Jurysdykcyi, Prawa forum powiatu i wo-

16iewództwa, a pod teraźnieysze kwitowe zeznanie całe się pod-

17daiąc i inkorporuiąc, wiadomo iawnie czynię, i dobrowolnie

18zeznawam i oznaymuię, komuby o tem wiedzieć należało,

k. 376 (skan 0379, strona prawa)

1teraz i na potem zawdy, iż Ja za Tranzakcyą Rezygnacyiną w Roku

2Tysiąc siedmset siedmnastym między mną Komparentem a JMP.

3Franciszkiem Praźmowskim Chorążym pancernym teraz Sędzią

4Kapturowym Dobra wieś moią dziedziczną Mozyniaki [?] te-

5muż JMPanu Franciszkowi Praźmowskiemu Chorążemu pan-

6cernemu teraz Sędziemu Kapturowemu odrezygnowawszy, i w Sza-

7cunku Złotych polskich czterdziestu osmiu tysięcy z poddanymi

8gruntami, Lasem do niey należącym, stawem, sadybą Dwor-

9ską, ogrodami i wszelakiemi pożytkami, z teyże wsi Intrata-

10mi odprzedaną, z którego Szacunku powyższego Złotych pol.

11czterdziestu osmiu tysięcy gdy w dniu dzisieyszym reszty

12Summy Zło. Pol. dwanaście tysięcy przy gruncie zostawioney

13do rąk moich przez JMPana Franciszka Praźmowskiego Cho-

14rążego pancernego teraz Sędziego Kapturowego została zaliczona,

15i w myśl poprzedniczey Tranzakcyi, dług przez Oyca mego

16Stanisława Barańskiego JWPanu Boguszewskiemu [?] Antoni-

17emu Komornikowi Owruckiemu Kontraktem zastawnym na

18tey wsi Mozyniakach [?] zaciągniony, i przez tegoż JWPana

19Antoniego Boguszewskiego [?] dotąd trzymany, Summę dziewięć [?]

20tysięcy Złotych polskich, podług brzmienia Tranzakcyi Rezygna-

21cyiney tenże JMPan Franciszek Praźmowski Chorąży pancer-

22ny a teraz Sędzia Kapturowy, spłaci, i tegoż JWPana Antonie-

23go Boguszewskiego [?], ze wszelakiemi pretensyami grontowemi

24causa z zastawy, i wyprawie [?] przyiął na siebie obowiązek. Prze-

25to Ja Comparent z wypłaty Szacunku zupełnego tegoż JMPana

26Franciszka Praźmowskiego i Sukcessorów, owszem i Syna

27swego Jakoba [?] Barańskiego Imieniem potomków Jego, wiecz-

28nemi i nigdy nieodzownemi razy ostatecznie kwituię, i dla tym

29większey wagi i upoważnienia poprzednieyszych Rezygnacyi

30zaręczam spokoy i dotrzymanie, podpisuię Jan Barański

31Stolnik Bracławski mp. Który to kwit za podaniem i proś-

32bą wyż mianowanego JMPana podawaiącego a za moim na-

33tenczas Urzędowym przyięciem do Xiąg ninieyszych słowo

34w słowo jest wpisany. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama pochyła pospieszna ręka co w aktach 410–414. Formularz niemal identyczny z kwitem w akcie 414 (oba z 30 XII 1720, tranzakcje rezygnacyjne z 1717 r., „reszta summy przy gruncie zostawioney”, dług ojca wystawcy u komornika owruckiego z kontraktu zastawnego przejęty przez nabywcę) – teksty wzajemnie się rozstrzygają (w akcie 414 poprawiono na tej podstawie „Zaręczaiąc [?] spokoy”). Oblata – w odróżnieniu od aktu 414 – w Owruczu.

Nazwisko nabywcy w tytule i w tekście pisane „Praźmowski” (w tytule zniekształcone); nazwa wsi „Mozyniaki” (w rkp. „Mozyniaki”, „Mozyniakach”) i nazwisko komornika owruckiego „Boguszewski” – niepewne; suma długu („dziewięć [?] tysięcy”) niepewna. Wzmianka o synu „Jakobie [?] Barańskim” – w formule kwitacyjnej niejasna (zapewne wystawca kwituje także w imieniu syna).

Łacina i terminy: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z racji tego, co zawarte w dokumencie; per oblatam – przez oblatę; tenoris sequentis – następującej treści; forum – sąd właściwy; causa – z tytułu; mp. (manu propria) – ręką własną; sadyba dworska – siedlisko dworskie; intraty – dochody.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Jan Barański, syn Stanisława, stolnik bracławski, podał do oblaty swój kwit dla Franciszka Praźmowskiego, chorążego pancernego, obecnie sędziego kapturowego. Wystawca stwierdza, że tranzakcją rezygnacyjną z 1717 r. odstąpił Praźmowskiemu swoją dziedziczną wieś Mozyniaki [?] z poddanymi, gruntami, lasem, stawem, siedliskiem dworskim, ogrodami i dochodami za szacunek 48 000 zł; w dniu dzisiejszym otrzymał resztę 12 000 zł, a dług swego ojca Stanisława Barańskiego u Antoniego Boguszewskiego [?], komornika owruckiego (ok. 9000 [?] zł z kontraktu zastawnego na tej wsi), nabywca przejął do spłaty. Barański kwituje Praźmowskiego i jego sukcesorów na zawsze, zaręcza spokojne posiadanie i podpisuje kwit.

Transkrypcja

k. 376v (skan 0380, strona lewa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mo-

4ści Owruckim przedemną Janem Lewkowskim Namiest-

5nikiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Generała Woie-

6wództwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Ki-

7iowskiemi Comparens personaliter Ur. JMPan Maciey [?]

8Kwietkowski dla wpisania do Xiąg ninieyszych Grodzkich

9Kijowskich Extrakt possessyi w dobra swoie wsi Jamy [?]

10przez niegdy zmarłego Ur. Filipa Oyca i Jana Stryia Kwie-

11tkowskich zapisany, Autentice wydany per oblatam podał

12tenoris sequentis. – Wypis z Xiąg Grodzkich Zamku JEgo

13Krolewskiey Mości Owruckiego Roku Tysiąc sześćset

14siedmdziesiąt osmego Miesiąca Julii dwudziestego

15dnia. Na urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey

16Mości Owruckim, przedemną Heliaszem Waxowskim [?]

17Namiestnikiem podstarostwa Owruckiego postawi-

18wszy się oczewisto woźny Generał woiewodztwa Kijowskiego

19Szlachetny Zacharyasz Krukowski ku zapisaniu do xiąg

20ninieyszych Relacyą swoią temi słowy. – Iż ia Roku

21teraźnieyszego Tysiąc sześćset siedmdziesiąt osmego

22Miesiąca Julii dwudziestego dnia, maiąc przy sobie [?]

23stronę Szlachtę ludzi wiary godnych JP. Antoniego Sie-

24nowskiego [?] i Andrzeja Bendzińskiego [?] byłem na sprawie

25i potrzebie Urodz. JPanów Filipa i Jana braci Kwie-

26tkowskich, niegdy Urodzonych Ławryna [?] i Anny Kwie-

27tkowskich Małż. Synów, w siele Jamach [?] w woiewodz-

28twie Kijowskiem a powiecie Owruckim leżącym, i tam

29wsi pewną ze wszystkiemi do niey przynależnościami

30na Urodz. Requirentów vigore prawa natury po

31tychże Urodz. Ławrynie [?] i Annie Kwietkowskich Rodzi-

32cach wyż wyrażonych Requirentów spadłą w spokoy-

33[reklamant:] ne

k. 377 (skan 0380, strona prawa – góra)

1ne wieczyste dziedzictwa i używania podał i uwiązał [?] na wieczne

2czasy pomienionych JMPanów Filipa i Jana Kwietkowskich Ich

3[Sukcessorom] i potomnym nazawsze [?] i zostawiłem, którego podania w osią-

4gnięta [?] possessya tych dóbr mianowanym Kwietkowskim zeznaw-

5szy, prosił aby dla pamięci do Xiąg zapisana była, z których i ten

6wypis pod pieczęcią Grodu Owruckiego wydan. – Pisan w Owruczu [...]

7Cześnik Baranowski. – U tego Extraktu przy pieczęci Grodzkiey

8Owruckiey podpis pisarski temi słowy: Semen Węgura [?] Horodniczy

9Kijowski pisarz Grodzki Owrucki (mp.) który że to Extrakt

10za podaniem i prośbą wyż mianowanego podawaiącego, a

11za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg ninieyszych słowo

12w słowo iest wpisany. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; od tego aktu nowa, gęstsza ręka (k. 376v–377). Oblata w Owruczu 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; ekstrakt podał Maciej [?] Kwietkowski (imię niepewne). Nazwisko pisane konsekwentnie „Kwietkowski” (może Kwiatkowski). Nazwa wsi niepewna: „wsi Jamy [?]”, „w siele Jamach [?]” (w pierwszej wzmiance zapisana zbliżenie jak „Jamien”).

Datacja wątpliwa: przytoczony wypis z ksiąg grodzkich owruckich nosi datę 20 VII 1678 (wyraźnie „sześćset siedmdziesiąt osmego”), ale relację składa woźny generał Zacharyasz KRUKOWSKI – ten sam, który występuje w relacjach z 1720 r. (akty 406, 410, 411); urzędnik „Heliasz Waxowski [?], namiestnik podstarostwa owruckiego” i „Semen Węgura [?], horodniczy kijowski, pisarz grodzki owrucki” – nieznani z innych aktów tej księgi. Por. noty o wątpliwej datacji i anachronizmach w odpisach (np. akty 111, 135, 139, 141, 153). Fragment podpisu pod wypisem („Pisan w Owruczu […] Cześnik Baranowski”) częściowo nieczytelny.

Łacina i terminy: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; autentice – w formie uwierzytelnionej; per oblatam – przez oblatę; tenoris sequentis – następującej treści; vigore prawa natury – na mocy prawa natury (dziedziczenie po rodzicach); requirentes – wnioskujący, strona zlecająca czynność woźnemu; Małż. – małżonków; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w zamku owruckim przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Maciej [?] Kwietkowski podał do oblaty uwierzytelniony wypis z ksiąg grodzkich owruckich z 20 VII 1678 [?]: przed Heliaszem Waxowskim [?], namiestnikiem podstarostwa owruckiego, woźny generał kijowski Zacharyasz Krukowski zeznał, że w obecności szlachty Antoniego Sienowskiego [?] i Andrzeja Bendzińskiego [?] podał braciom Filipowi i Janowi Kwietkowskim, synom Ławryna [?] i Anny, wieś Jamy [?] w pow. owruckim z przynależnościami, spadłą na nich po rodzicach z prawa natury, w spokojne wieczyste posiadanie. Wypis podpisał Semen Węgura [?], pisarz grodzki owrucki. Datacja wypisu wątpliwa (ten sam woźny działa w 1720 r.).

Transkrypcja

k. 377 (skan 0380, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomirskim, przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem

5natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Generała woi. Kijowskiego

6i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi, stanąwszy oso-

7biście woźny Generał woiewodztwa Kijowskiego i innych opatrzny

8Zacharyasz Krukowski ku zapisaniu do Xiąg ninieyszych Rela-

9cyą swoią Jawnie ustnie i dobrowolnie zeznał słowy, Iż

10ia Roku Tysiąc siedmset dwudziestego teraźnieyszego, Miesiąca

11Decembra dwudziestego siódmego dnia ex officio addicione [?]

12na affektacyą i prawną Requizycyą JMPana Jana Zarsky [?]

13Cześnika Bełskiego, maiąc przy sobie Szlachtę ludzi wiary

14godnych Franciszka Makowieckiego i Feliksa Zaborzyckiego [?]

15byłem w dobrach części wsi Zarubińcach [?] w woiewodztwie Kijo-

16wskiem leżącey, z prawa spadku na JMPana Jana Zarsky [?]

17spadłą ze wszystkiemi do tey części wsi przynależnościami

18poddanymi Ciągłymi, pieszymi, czynszami, wszelakiemi po-

19winnościami, Daninami, siedliskami, pastwiskami, grun-

20[reklamant:] tami

k. 377v (skan 0381, strona lewa – góra)

1tami, polami oranemi i nieoranemi, zarostami, Czerteżami,

2sianożęciami, Rzekami, Rzeczkami, i wszystko co tylko pod

3ziemią i na ziemi do tey części wsi przynależącemi teraz Jaw-

4nie [?], w całą, spokoyną, aktualną JMPanu Janowi Zarsky [?]

5podał i postąpił possessyą – Poźniey poddanych do Gromady

6zwoławszy, onymże Ich panu affektantowi uwiadomił [?],

7i pełne posłuszeństwo zalecił, aby co tylko im kazano

8zaraz spełniali [?]. – W czem też strona Szlachty

9oświadczywszy się stamtąd odiechał, i tu przybywszy

10przedemną Urzędem uczynił [?] i zeznał wszystkiey posses-

11syi Relacyą, prosząc aby onemu actis praesentibus

12connotari co i otrzymał. – Zacharyasz Krukowski woźny

13pisać nieumieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama gęsta ręka co w akcie 416. Relacja woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego (por. akty 406, 410, 411, 416) – oblata w zamku żytomierskim 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; podanie posesji 27 XII 1720. Formularz relacji posesyjnej jak w aktach 380–390 i 405–411.

Formuły końcowe poprawione wg identycznej relacji tego woźnego w akcie 419 („uczynił [?] i zeznał”, „spełniali”, „uwiadomił [?]”) oraz aktu 420. Nazwisko komparenta zapisane dwukrotnie jako „Zarsky” (także w tytule; może zniekształcone „Zarski”/„Zarzecki”) – niepewne; nazwa wsi „Zarubińce” [?] (w rkp. „Zarubińcach”) i nazwisko świadka „Zaborzycki” [?] (może Zabokrzycki) – niepewne. Kilka wyrazów formuły na k. 377v (zalecenie poddanym posłuszeństwa) odczytanych z wahaniem.

Łacina i terminy: ex officio – z urzędu; addicione [?] – prawdopodobnie zniekształcone łacińskie wyrażenie; affektacya – żądanie, wniosek; requizycya – wezwanie; czerteże – karczowiska; sianożęci – łąki; actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w zamku żytomierskim przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 27 XII 1720 na żądanie Jana Zarskiego [?], cześnika bełskiego, w obecności szlachty Franciszka Makowieckiego i Feliksa Zaborzyckiego [?] podał mu w spokojne posiadanie spadkową część wsi Zarubińce [?] w woj. kijowskim ze wszystkimi przynależnościami (poddanymi, czynszami, daninami, gruntami, lasami, łąkami, rzekami), a zwoławszy poddanych do gromady nakazał im posłuszeństwo nowemu panu. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 377v (skan 0381, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey

4Mości Owruczu, przedemną Janem Lewkowskim Na-

5miestnikiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkim Genera-

6ła woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodz-

7kiemi Kijowskiemi Comparens personaliter JMPan

8Tadeusz Smykowski [?] oryginał testamentu ultimae

9voluntatis JWP. Michała Błeszyńskiego z roz-

10porządzeniem dóbr swoich sprawowany z podpisem

11ręki JWP. przyiaciół ratione intra contentorum dla

12wpisania do Xiąg ninieyszych Grodzkich Kijowskich

13per oblatam podał, prosząc aby przyięty i w Xięgi

14wpisany był, a tom ia Urząd Annuendo affektacy-

15ni JWP. podawaiącego ten testament do Xiąg

16przyiąłem, który iest tenoris sequentis. – In nomine

k. 378 (skan 0381, strona prawa)

1Sanctissimae et Individuae Trinitatis et Filii et Spiritus

2Sancti Amen. – Jako każdy człowiek ex limo terrae creatus

3nazad do ziemi wracać się musi, tak i ia Michał Błeszyński

4Rotmistrz Woyska polskich wyznaię [?], iż będąc stworzonym od

5Wszechmocnego Boga muszę swoią pielgrzymkę zakończyć

6i stanąć przed Majestatem Boskim, ażebym zdał rachu-

7nek z czynności swoich czynionych na tym świecie; – ufaiąc

8iednak w miłosierdzie Boskie sądzę, że duszę moią nieśmier-

9telną od Boga stworzoną w ręce tegoż Boga wszechmogącego

10Nayświętszey Pannie i wszystkim Świętym oddam, aby pu-

11ściwszy w niepamięć wszelkość [?] grzechów moich, Bóg miłosier-

12ny do chwały wieczney przyiąć ją raczył, o co pokornie

13supplikuię majestatu Boskiego. – Ciało moie z ziemi po-

14stałe, proszę by ziemi powrócone zostało, i by pogrzebione

15było w kościele OO. [?] Jezuitów bez żadney pompy wsza-

16kowey [?] tylko przy mszach Świętych i Jałmużnach. – Cho-

17ciaż osłabiony na siłach Ciała, iednak zdrowy będąc na

18umyśle następne maiątku mego rozporządzenie zostawuię,

19a naprzód – na pogrzeb według obrządku Chrześciańskiego

20na Msze Ś. dwieście Złotych polskich zapisuię, którą

21Summę, aby zaraz po śmierci moiey JP. Teressa z

22Ruckich [?] Błeszyńska Małżonka moia oddała nay-

23mocniey obliguię. – Ubogim ile w możności będzie za

24duszę moią i rodziców moich także po kościołach Jał-

25mużnę rozdała nayusilniey upraszam; dotrzeć [?] moie

26Dziedziczne części wsi Błeszyna tu w woiewodztwie Kijo-

27wskiem do mnie należące, i Summy mi należne od

28różnych osób na dożywocie nayukochańszey Małżonce mo-

29iey, nadto remanenta domowe zapisuię, z tym że także

30po śmierci Nayukochańszey Małżonki moiey to wszystko

31ma należeć do kochanego Syna moiego Józefa Błeszyńskiego

k. 378v (skan 0382, strona lewa)

1Substancya moia tak ruchoma iako i nieruchoma na Syna

2mego z JMPanią Małżonką spłodzonego Józefa Błeszyń-

3skiego spadać i należyć według prawa powszechnego powinna.

4Oprócz [?] zaś tysiąc [?] Summy na Stanisława Bogęskiego [?] Złotych

5trzy tysiące, i w gotowiźnie Złotych osmset [?], te rozrzą-

6dzi [?] według swoiey woli na ostatek [?] [...] bezro-

7[...] [...] woienne [?] po mnie i Antecessorach

8moich pozostałey, te zaś dzieciństwem [?] tak zupełnych Syna

9moiego, Oyca [?] moia Małżonka wierna mu powinna, za

10[staraniem?] aby był wiernym Synem Rzeczypospolitey i Kro-

11[...] Za Opiekunów i Exekutorów ostatniey woley mo-

12iey obieram i upraszam WWJPP. Macieja Zdanowi-

13cza [?] [...] i Feliksa Hryniewicza [?] Łowczego Halicz-

14kiego [?], którzy iako za życia mnie byli łaskawi tak i po

15śmierci by byli protektorami żony moiey i Syna mego

16nayusilniey supplikuię by krzywdy żadney onym uczy-

17nić nie dali. – Tey tedy ostatniey woli moiey aby we

18wszystkiem zadość się stało upraszam i obliguię JPP.

19Opiekunów iako też Nayukochańszą Małżonkę moią. –

20Ktoby [?] zaś chciał woli moiey ostatniey dyspozycyi prze-

21czyć, tego na sąd [?] Boski pozywać [?] będę. – A tak [?] po roz-

22porządzeniu duszy Ciała i fortuny moiey żegnam ko-

23chaną Małżonkę moią i drogiego Syna mego, daiąc one-

24mu ostatnie Oycowskie błogosławieństwo, i życzę

25by Bóg wszechmocny we wszystkiem według woli Jego

26Świętey providencyi i łaski pobłogosławił. – I że ten testa-

27ment prawdziwey woli moiey, ręką własną przy upro-

28szonych JMM. Przyiaciołach podpisuię. – Działo się we

29wsi Błeszynie Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

30dnia piątego Lipca. Michał Błeszyński Rotmistrz

31Woyska polskiego. – Proszony przyiaciel podpisuię się

32Piotr Wydga [?]. – Za przyiaciela podpisuię się Jan Kostarz [?]

k. 379 (skan 0382, strona prawa – góra)

1za pieczętarza i przyiaciela podpisuię się Leon Gorzyński [?]

2który to testament per oblatam podany za podaniem

3i prośbą wyż wyrażonego, a za moim Urzędowym przy-

4ięciem do Xiąg do słowa ingrossowany iest. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka jak w aktach 416–417. Oblata w Owruczu 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; testament podał Tadeusz Smykowski [?] (nazwisko niepewne). Testament spisany we wsi Błeszyn [?] 5 VII 1720.

Formuła „ktoby zaś chciał … przeczyć, tego na sąd Boski pozywać będę” uzupełniona wg testamentu w akcie 421. Karta 378v (skan 0382, strona lewa) silnie zaplamiona (rdzawe plamki na całej powierzchni) – środkowa część rozporządzeń (sumy na Stanisławie Bogęskim [?], gotowizna, opieka nad synem) odczytana tylko częściowo; liczne [?] i […]. Imiona i nazwiska opiekunów (Maciej Zdanowicz [?], Feliks Hryniewicz [?], łowczy halicki [?]) oraz podpisujących przyjaciół (Piotr Wydga [?], Jan Kostarz [?], Leon Gorzyński [?]) – niepewne. Nazwisko panieńskie żony „z Ruckich” [?] – niepewne.

Łacina i terminy: testamentum ultimae voluntatis – testament ostatniej woli; ratione intra contentorum – z racji treści; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; tenoris sequentis – następującej treści; In nomine Sanctissimae et Individuae Trinitatis, Patris [w rkp. pominięte] et Filii et Spiritus Sancti – W imię Przenajświętszej i Nierozdzielnej Trójcy, Ojca i Syna i Ducha Świętego; ex limo terrae creatus – stworzony z mułu ziemi; remanenta – zapasy, ruchomości domowe; ingrossowany – wpisany do ksiąg; pieczętarz – świadek przykładający pieczęć.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Tadeusz Smykowski [?] podał do oblaty testament Michała Błeszyńskiego, rotmistrza wojska polskiego, sporządzony we wsi Błeszyn [?] 5 VII 1720. Testator poleca duszę Bogu, chce być pochowany bez pompy w kościele jezuitów, przeznacza 200 zł na msze i jałmużny, które ma wypłacić żona Teresa z Ruckich [?] Błeszyńska. Swoje dziedziczne części wsi Błeszyn [?] w woj. kijowskim, sumy należne od różnych osób i ruchomości domowe zapisuje żonie w dożywocie, a po jej śmierci – wraz z całym majątkiem – synowi Józefowi; dalsze rozporządzenia (m.in. suma 3000 zł na Stanisławie Bogęskim [?], gotowizna) odczytane fragmentarycznie (karta zaplamiona). Opiekunami i egzekutorami ustanawia Macieja Zdanowicza [?] i Feliksa Hryniewicza [?], łowczego halickiego [?], błogosławi żonę i syna. Testament podpisali przyjaciele Piotr Wydga [?], Jan Kostarz [?] i Leon Gorzyński [?].

Transkrypcja

k. 379 (skan 0382, strona prawa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości Żytomirskim

4przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwoie-

5wództwa Grodzkiego Generał woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami ni-

6nieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi stanąwszy osobiście woźny Generał woie-

7wództwa Kijowskiego i innych opatrzny Zacharyasz Krukowski, ku

8zapisaniu do Xiąg ninieyszych Relacyą swoią Jawnie ustnie i

9dobrowolnie zeznał. – Iż ia Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

10Decembra dwudziestego szóstego dnia ex officio addicione na

11affektacyą i prawną Requizycyą JP. Józefa Rożanowskiego [?] Cześ-

12nika Buskiego, maiąc przy sobie stronę Szlachty ludzi wiary

13godnych Urodz. [?] Gwidona [?] Bernatowicza i Samuela Swinskiego [?]

14byłem w dobrach części wsi Krzywinie [?] w woiewodztwie Kijowskiem

15leżącey, z prawa spadku na JMPana Józefa Rożanowskiego [?] spadłą

16ze wszystkiemi do tey części wsi przynależnościami, poddany-

17mi Ciągłemi, pieszemi, czynszami, wszelakiemi powinnościa-

18mi, Daninami, siedliskami, pastwiskami, gruntami, polami

19oranemi i nieoranemi, Zarostami, Czertezami, Sianożęciami,

20Rzekami, i wszystko co tylko do tey części wsi przynależy, w

21spokoyną całą aktualną JP. Józefowi Rożanowskiemu [?] C. B. po-

22dał i postąpił possessyą. – Potem poddanych tey wsi do Groma-

23dy zwoławszy, onymże Ich panu i affektantowi uwiadomił [?], i

24pełne posłuszeństwo polecił, który co im kazano natychmiast

25spełniali. – W czem też strona Szlachty oświadczywszy się z tamtąd

26odiechał, i tu przybywszy przedemną Urzędem uczynił [?] i

27zeznał wszystkiey possessyi Relacyą – prosząc aby onemu actis

28praesentibus connotari co i otrzymał – Zacharyasz Krukowski woźny

29pisać nieumieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; strona (skan 0382 prawa) silnie zaplamiona rdzawymi plamkami, atrament blady – odczyt z odejmowaniem tła. Formularz relacji posesyjnej identyczny z aktem 417 (ten sam woźny generał Zacharyasz Krukowski, ta sama oblata w zamku żytomierskim 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim) – teksty wzajemnie się rozstrzygają. Podanie posesji 26 XII 1720.

Nazwisko komparenta („Rożanowski”, w tytule podobnie) – niepewne; skrót „C. B.” = Cześnik Buski. Świadek „Urodz. Gwidon Bernatowicz” odczytany wg aktu 420 (ten sam świadek, wyraźnie); „Samuel Swinski” [?] – niepewny. Nazwa wsi „Krzywin” [?] (w rkp. „Krzywinie”; por. Krzywin [?] w akcie 281).

Łacina i terminy: ex officio – z urzędu; addicione [?] – zniekształcone łacińskie wyrażenie; affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; czerteże – karczowiska; sianożęci – łąki; actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w zamku żytomierskim przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 26 XII 1720 na żądanie Józefa Rożanowskiego [?], cześnika buskiego, w obecności dwóch szlachciców podał mu w spokojne posiadanie spadkową część wsi Krzywin [?] w woj. kijowskim ze wszystkimi przynależnościami (poddanymi, czynszami, daninami, gruntami, łąkami, rzekami) i nakazał zwołanym poddanym posłuszeństwo nowemu panu. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 379v (skan 0383, strona lewa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey

4Mości Żytomirskim, przedemną Janem Lewkowskim

5Namiestnikiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego

6Generała woiewodztwa Kijowskiego, i Xięgami ninieysze-

7mi Grodzkiemi Kijowskiemi stanąwszy osobiście woźny

8Generał woiewodztwa Kijowskiego i innych opatrzny

9Zacharyasz Krukowski ku zapisaniu do Xiąg niniey-

10szych Relacyi swoiey, iawnie ustnie i dobrowolnie ze-

11znał, iż on Roku Tysiąc siedmset dwudziestego, De-

12cembra dwudziestego trzeciego dnia ex officio addi-

13cione, na affektacyą i prawną Requizycyą JP. An-

14drzeja Siwierskiego Pod. Owru. maiąc przy sobie stronę

15szlachty ludzi wiary godnych Urodz. Gwidona Berna-

16towicza i Ludwika Bilskiego, byłem w dobrach części

17wsi Szypowcin [?] w woiewodztwie Kijowskiem leżącey

18z prawa spadku na JMPana Andrzeja Siwierskiego

19P. O. spadłą, ze wszystkiemi do tey części wsi przy-

20należnościami, dwunastu [?] poddanymi Ciągłymi, czyn-

21szami, wszelakiemi powinnościami, Daninami, siedli-

22skami, pastwiskami, gruntami, polami, Lasami, Zaro-

23stami, Czertezami, Sianożęciami, rzekami, i wszystko co

24do tey części wsi przynależy, w spokoyną, całą, aktual-

25ną JMPanu Andrzejowi Siwierskiemu Pod. Owruc.

26podał postąpił possessyą. – Potem poddanych tey części

27wsi do gromady zwoławszy, onowym ich panie i af-

28fektancie uwiadomił [?], i pełni posłuszeństwo polecił,

29który co im kazano natychmiast spełniali. – W czem

30też strona Szlachty oświadczywszy się z tamtąd odiechał

k. 380 (skan 0383, strona prawa – góra)

1i tu przybywszy przedemną Urzędem uczynił [?] i zeznał wszy-

2stkiey possessyi Relacyą. – prosząc aby onemu actis praesenti-

3bus connotari co i otrzymał. – Zacharyasz Krukowski pisać

4nieumieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka (jak w aktach 416–419), tu czytelna. Trzecia z serii relacji posesyjnych woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego oblatowanych w zamku żytomierskim 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim (akty 417, 419, 420 – identyczny formularz; świadek Gwidon Bernatowicz także w akcie 419). Podanie posesji 23 XII 1720.

Skrót „Pod. Owru.” / „P. O.” / „Pod. Owruc.” – zapewne podczaszy owrucki (może podstoli). Nazwa wsi „Szypowcin” [?] (w rkp. bez końcówki, podkreślona później ołówkiem) – niepewna. Liczba poddanych „dwunastu” [?] – niepewna.

Łacina i terminy: ex officio – z urzędu; addicione [?] – zniekształcone łacińskie wyrażenie (może „ex officio addito” – z przydanego urzędu); affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; czerteże – karczowiska; sianożęci – łąki; actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w zamku żytomierskim przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 23 XII 1720 na żądanie Andrzeja Siwierskiego, podczaszego [?] owruckiego, w obecności szlachty Gwidona Bernatowicza i Ludwika Bilskiego podał mu w spokojne posiadanie spadkową część wsi Szypowcin [?] w woj. kijowskim z dwunastoma [?] poddanymi ciągłymi i wszystkimi przynależnościami, a zwołanym poddanym oznajmił nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 380 (skan 0383, strona prawa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Owruczu, przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem na-

5tenczas podwoiewództwa Grodzkim Generała Woiewództwa Kijow-

6skiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens

7personaliter JMPan Damian Lasecki [?] oryginał testamentu

8ultimae voluntatis JMPana Teodora Czarneckiego z rozporządzeniem

9dóbr swoich sprawowany z podpisem ręki czyniącego i WWP. przy-

10iaciół ratione Intra contentorum dla wpisania do Xiąg niniey-

11szych grodzkich Kijowskich per oblatam podał, prosząc aby przyię-

12ty i w Xięgi wpisany był – a tom ia Urząd Annuendo affektaci-

13ni JMP. podawaiącego ten testament do Xiąg przyiąłem, któ-

14ry iest tenoris sequentis. – W Imię Oyca i Syna i Ducha Ś.

15Amen. – Ponieważ przeznaczenie człowieka jest niezbędne, że iako

16z Ziemi powstał tak nazad ziemią stać się musi, tak i ia Teodor

17Syn Bazylego Czarnecki Rotmistrz woyska polskich, czuiąc osła-

18bionym [?] na siłach ciała, lecz zdrowy na umyśle, i podziewaiąc [?]

19się prędko pielgrzymkę życia zakończyć, by stanąć przed Nay-

20wyższym Stwórcą dla zdania rachunku z czynności swoich, u-

21faiąc iednak w wielkie miłosierdzie Boskie sądzę że grzechy

22moie odpuszczone mi zostaną, naprzód duszę moią Stwórcy

23Przenayświętszemu i Nayświętszey Pannie Maryi i wszystkim

24Świętym oddaię – maiątku zaś mego następne rozporządzenie czy-

25nię – Dobra moie dziedziczne części wsi Zamen [?] w woiewodztwie

26Kijowskiem leżące, prawem spadku po Antecessorach na mnie

27spadłe, i remanenta domowe i bydło JP. Barbarze z Węgrzyków [?]

k. 380v (skan 0384, strona lewa)

1Czarneckiey miłey Małżonce moiey w dożywocie zapisu-

2ię – z tem tylko że po śmierci miłey małżonki moiey

3ta część wsi Zamen [?] na kogo innego spaść niemoże, iak

4tylko na Syna moiego z tąż miłą Małżonką spłodzonego

5JP. Stanisława Czarneckiego, któremu tę część na wiecz-

6ność zapisuię – Córce zaś moiey Joannie [?] wiszący mi

7dług przez JMPana Józefa Auszowskiego [?] Złotych pół-

8trzy tysiące na dobrach Jego dziedzicznych części wsi

9Horbulowie [?] hypotekowanych, te moia Córka za wyściem

10zamąż ma prawo odebrać, i [...] swoiey [?] [...]. – Na

11msze Święte za duszę moią i rodziców moich Kawiś-

12kowi [?] Zamkowskiemu [?] Złotych sto zapisuię, które aby

13Małżonka moia wypłaciła upraszam. – Za Exekutora

14i Opiekuna tey ostatniey woli moiey obieram i upra-

15szam JPP. Franciszka Szymańskiego i Ludwika Kra-

16sickiego [?] którzy iako mi byli zawsze przychylnymi tak

17aby byli pomocą we wszystkich Interesach żonie i dzie-

18ciom moim naypokorniey supplikuię. – Rozporządziwszy

19takim sposobem fortunkę moią, żegnam kochaną

20Małżonkę i dzieci moie, daiąc im Oycowskie Błogo-

21sławieństwo – Życząc by Bóg wszechmocny we wszyst-

22kiem według woli Jego Świętey prowidencyi i łaski

23pobłogosławił. Tey tedy ostatniey woli moiey aby

24zadosyć się stało upraszam i obliguię JPP. Opieku-

25nów iako też miłą Małżonkę moią; ktoby zaś chciał

26woli moiey ostatniey dyspozycyi przeczyć tego na

27sąd Boski pozywać będę, i ten testament praw-

28dziwey woli moiey ręką własną przy uproszonych JMM.

29przyiaciołach podpisuię. – Działo się w Zamcach [?] Roku

30Tysiąc siedmset dwudziestego dnia dwudziestego ośmego

31Kwietnia – U tego Testamentu per oblatam podanego

32podpisy rąk takowe. – Teodor Bazylego Syn Czar-

k. 381 (skan 0384, strona prawa – góra)

1necki Rot. W. Pol. – Proszony przyiaciel do podpisania

2na tym testamencie podpisuię się Hippolit Zakobiański [?] mp.

3przyiaciel Andrzey [?] Zdanowicz. – przyiaciel Wojciech Jaworski

4mp. Który to testament za podaniem i prośbą stawaiącego

5a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg co do słowa Ingros-

6sowany został. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka (jak w aktach 416–420), czytelna. Oblata w Owruczu 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; testament podał Damian Lasecki [?]. Testament spisany 28 IV 1720 „w Zamcach” [?] – zapewne w tej samej wsi, której część testator zapisuje (w rkp. „wsi Zamen”, odczyt niepewny). Formularz testamentu bardzo zbliżony do aktu 418 (testament M. Błeszyńskiego) – rozstrzygnął w nim formułę „tego na sąd Boski pozywać będę”.

Niepewne odczyty: nazwisko panieńskie żony („z Węgrzyków” [?]), imię córki („Joannie” [?]), dłużnik „Józef Auszowski” [?] i wieś „Horbulów” [?], fragment „i […] swoiey […]” po zapisie dla córki, adresat legatu na msze („Kawiś-kowi [?] Zamkowskiemu [?]” – może zniekształcone imię i nazwisko duchownego), opiekun „Ludwik Krasicki” [?] oraz świadek „Hippolit Zakobiański” [?]. „Półtrzy tysiące” = 2500 zł. Świadek Andrzej [?] Zdanowicz – por. opiekuna Macieja Zdanowicza [?] w akcie 418.

Łacina i terminy: testamentum ultimae voluntatis – testament ostatniej woli; ratione intra contentorum – z racji treści; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; tenoris sequentis – następującej treści; remanenta – ruchomości, zapasy domowe; hypotekowany – zabezpieczony na dobrach; Rot. W. Pol. – rotmistrz wojska polskiego; mp. (manu propria) – ręką własną; ingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Damian Lasecki [?] podał do oblaty testament Teodora Czarneckiego, syna Bazylego, rotmistrza wojska polskiego, spisany w Zamcach [?] 28 IV 1720. Testator, słaby na ciele, poleca duszę Bogu; swoje dziedziczne części wsi Zamce [?] w woj. kijowskim (po przodkach), ruchomości i bydło zapisuje w dożywocie żonie Barbarze z Węgrzyków [?], a po jej śmierci na wieczność synowi Stanisławowi; córce Joannie [?] przeznacza dług 2500 zł Józefa Auszowskiego [?], zabezpieczony na wsi Horbulów [?], do odebrania po wyjściu za mąż; 100 zł zapisuje na msze. Egzekutorami i opiekunami czyni Franciszka Szymańskiego i Ludwika Krasickiego [?]. Podpisali: testator i przyjaciele Hippolit Zakobiański [?], Andrzej [?] Zdanowicz, Wojciech Jaworski.

Transkrypcja

k. 381 (skan 0384, strona prawa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomie-

4rzu przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem natenczas Podwo-

5iewództwa Grodzkiego Generała woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami nineysze-

6mi Grodzkiemi Kijowskiemi stanąwszy oczewiście [woźny] Generał woiewodztwa

7Kijowskiego i innych opatrzny Zacharyasz Krukowski ku zapisaniu do

8Xiąg ninieyszych Relacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie zeznał

9iż on Roku Tysiąc siedmset dwudziestego Miesiąca Decembra dwudzie-

10stego piątego dnia na affektacyą i prawną Requizycyą Józefa Sobolew-

11skiego Cze. Lidzkiego maiąc przy sobie stronę szlachty ludzi wiary godnych

12Urodz. Sebastyana Zbrożka [?] i Alexandra Szczęsnowskiego [?], był w dobrach

13części wsi Pierzchaniny [?] w woiewodztwie Kijowskiem leżącey, z prawa

14spadku na JMPana Józefa Sobolewskiego spadłą ze wszystkiemi do tey

15części wsi przynależytościami poddanemi Ciągłemi, pieszemi, dani-

16nami, lasami ogrodami, Daninami, pastwiskami, siedliskami i czyn-

17szami [?], i co do tey części wsi dawniey przynależało i przynależy, w spokoyną

18Realną aktualną JMPanu Józefowi Sobolewskiemu Cześ. Lidz. podał

19postąpił possessyą. – Poddanych do gromady zwoławszy pełni posłu-

20szeństwo polecił. – W czem strona Szlachty oświadczywszy się odiechał

21i przedemną Urzędem uczynił i zeznał wszystkiey possessyi Rela-

22cyą prosząc aby onemu actis praesentibus Connotari co i otrzymał. –

23Zacharyasz Krukowski woźny pisać nieumieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama gęsta ręka co w aktach 416–421. Czwarta relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 (por. akty 417, 419, 420) – formularz skrócony; tu oblata „w Mieście JKMości Żytomierzu”. Podanie posesji 25 XII 1720.

Nazwiska świadków („Zbrożek” [?], „Szczęsnowski” [?]) oraz nazwa wsi „Pierzchaniny” [?] – niepewne. „Cze. Lidzkiego”, „Cześ. Lidz.” = cześnika lidzkiego.

Łacina i terminy: affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 25 XII 1720 na żądanie Józefa Sobolewskiego, cześnika lidzkiego, w obecności szlachty Sebastiana Zbrożka [?] i Aleksandra Szczęsnowskiego [?] podał mu w spokojne posiadanie spadkową część wsi Pierzchaniny [?] w woj. kijowskim z poddanymi i wszystkimi przynależnościami oraz nakazał zwołanym poddanym posłuszeństwo. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 381 (skan 0384, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

k. 381v (skan 0385, strona lewa)

1Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Ow-

2ruczu, przedemną Janem Lewkowskim namiestnikiem natenczas

3podwoiewodztwa Grodzkiego Generała woiewodztwa Kijowskiego i Xięga-

4mi ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens personaliter

5JMPan Jan Zarebiło oryginał testamentu ultimae volunta-

6tis JMPana Jakoba Podolskiego z rozporządzeniem dóbr swoich

7sprawowany, z podpisem ręki czyniącego i JMMPP. przyiaciół

8ratione Intra Contentorum dla wpisania do Xiąg niniey-

9szych Grodzkich Kijowskich per oblatam podał, prosząc aby przy-

10ięty i w Xięgi wpisany był; a tom ia Urząd annuendo affekta-

11cyoni JMP. podawaiącego ten testament do Xiąg przyiąłem,

12który iest tenoris sequentis. – W Imię Oyca i Syna i Ducha

13Świętego Amen. Gdy przedwieczna opatrzność niezniszczonym

14swym wyrokiem dała człowiekowi mniey lub więcey czasu

15do życia, i w ten czas kiedy się naymniey Jey [?] spodziewamy

16ona znowu śmierci do nas przybliża się – więc ia Jakób Podol-

17ski chcąc przed przyściem terminu śmierci swoiey uczy-

18nić rozporządzenie tak względem duszy moiey iako i maiątku mego

19stoiąc osłabiony na siłach Ciała, ale zdrowy na umyśle

20takowe czynię rozporządzenie. – Dobra moie dziedziczne części wsi

21Pierzcatyńskie [?] w woiewodztwie Kijowskiem leżące, po Antecesso-

22rach na mnie spadłe, te iako nieobciążone żadnemi [?] nieonero-

23wane ani odprzedane drogim moim Synom JMPP. Antonie-

24mu i Łukaszowi zapisuię, upraszaiąc Ich aby żyli w Bra-

25terskiey przyiaźni, żeby się kochali i porówno części podzie-

26lili się tak tą częścią wsi Pierzcatyńskie [?], iako też remanentami

27gospodarskiemi bydłem różnego rodzaju, które na nich iako na

28prawnych Sukcessorów spadać ma. – Co zaś do ciała mego,

29te[go] [?] iako z ziemi powstało, tak nazad aby ziemi oddane

30było. – Od Synów moich upraszam by na Msze za duszę moią i żony moiey

31JPP. Antoni i Łukasz Podolscy pamiętali i ile w możności będą

32Jałmużnę rozdawali, Synom moim pod błogosławieństwem moim przy-

33kazuię. – Duszę zaś moią od Boga wziętą, te iako swoiemu Stwórcy

34oddaię, prosząc onego by łaskawie grzechy mi przebaczył, i do wie-

k. 382 (skan 0385, strona prawa)

1czney [?] przenayświętszey przyiął za wstawieniem się Nayświętszey

2Panny Maryi i wszystkich Świętych także Patronów i Patronek

3moich. Takim sposobem rozporządziwszy fortunkę, i duszę moią [...]

4opiece [?] Boga Stwórcy wszystkich rzeczy [oddawszy], żegnam Synów moich

5daiąc im Oycowskie Błogosławieństwo – Tey tedy ostatniey woli

6moiey aby zadość się stało upraszam i obliguię Synów moich

7JPP. Antoniego i Łukasza Podolskich, a ktoby zaś chciał tey

8moiey woli przeczyć ten aż do dziewiątego pokolenia wyklętym

9powinien być i na sąd Boski przeciwnie pozwanym zostanie [?],

10i dla większey ważności ten testament przy uproszonych JMM.

11przyiaciołach ręką własną podpisuię – Działo się w Pierzcatyńcu [?]

12Roku Tysiąc siedmset dwudziestego, dnia dwudziestego Kwietnia

13u tego testamentu per oblatam podanego, podpisy rąk takowe

14słowa – Jakób Podolski mp. Proszony przyiaciel do podpisa-

15nia na tym testamencie podpisuię Andrzey Krzeczytka [?] mp.

16Jako przyiaciel podpisuię się Ludwik Wężowicz [?] mp. Stolnik [?]

17proszony od JP. Jakoba Podolskiego na tym testamencie

18podpisuię się Stefan Grzymała mp. który to testament za

19podaniem i prośbą stawaiącego, a za moim Urzędowym przy-

20ięciem do Xiąg co do słowa ingrossowany iest. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka (jak w aktach 416–422). Oblata w Owruczu 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; testament podał Jan Zarebiło (por. Zerebiłło w aktach 322, 328, 345). Testament spisany 20 IV 1720 we wsi, której części testator zapisuje – w rkp. „wsi Pierzcatyńskie”, „w Pierzcatyńcu” [?] (odczyt niepewny; może ta sama wieś co „Pierzchaniny” [?] w akcie 422).

Niepewne odczyty: kilka wyrazów formuły pożegnalnej na początku k. 382, nazwiska świadków „Krzeczytka” [?] i „Wężowicz” [?] (z dopiskiem „Stolnik” [?]). Formuły testamentu (wyklęcie do dziewiątego pokolenia tego, kto by się sprzeciwił woli testatora) bardziej rozbudowane niż w aktach 418 i 421.

Łacina i terminy: testamentum ultimae voluntatis – testament ostatniej woli; ratione intra contentorum – z racji treści; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; tenoris sequentis – następującej treści; nieonerowane – nieobciążone (długami); remanenta – ruchomości, zapasy; mp. (manu propria) – ręką własną; ingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Jan Zarebiło podał do oblaty testament Jakuba Podolskiego z 20 IV 1720. Testator, osłabiony na ciele, zapisuje swoje dziedziczne, nieobciążone części wsi Pierzcatyńce [?] w woj. kijowskim oraz inwentarz gospodarski synom Antoniemu i Łukaszowi w równych częściach, napominając ich do braterskiej zgody; poleca im zamawiać msze za jego duszę i duszę żony oraz rozdawać jałmużnę; przeklina każdego, kto by się sprzeciwił jego woli. Testament podpisali: testator oraz przyjaciele Andrzej Krzeczytka [?], Ludwik Wężowicz [?] i Stefan Grzymała.

Transkrypcja

k. 382 (skan 0385, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomirskim, przedemną Janem Lewkowskim Namiestni-

5kiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Generała Woiewódz-

6twa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi grodzkiemi Kijowskiemi

7stanąwszy oczewiście Generał woźny woiewodztwa Kijowskiego i in-

8nych opatrzny Zacharyasz Krukowski, ku zapisaniu do Xiąg niniey-

9szych Relacyi swoiey, iawnie ustnie i dobrowolnie zeznał, iż

10on Roku Tysiąc siedmset dwudziestego Decembra dwudziestego

11piątego dnia na affektacyą i prawną Requizycyą Józefa Stefana

12dwuimiennego Wayniłowicza Cześ. Lub. maiąc przy sobie stro-

k. 382v (skan 0386, strona lewa – góra)

1nę szlachty ludzi wiary godnych Urodz. Wincentego Grabowskiego

2i Rocha [?] Sierpińskiego [?] był w dobrach części wsi Tawany [?]

3w woiewodztwie Kijowskiem leżącey z prawa spadku po

4JP. Konstantym Wayniłowiczu Oycu swoim spadłą, ze

5wszystkiemi do tey części wsi przynależnościami, poddany-

6mi Ciągłemi, pieszemi, daninami, polami, lasami, i wszy-

7stko co do tey części przynależy i przynależało, w spokoyną

8realną Aktualną JP. Józefowi Stefanowi Wayniłowiczowi

9podał postąpił w dziedziczną possessyą – poddanych do gro-

10mady zwoławszy, pełni posłuszeństwo polecił. – W czem

11strona szlachty oświadczywszy się odiechał, i przedemną U-

12rzędem uczynił, i zeznał wszystkiey possessyi Relacyą

13prosząc aby onemu actis praesentibus connotari co

14i otrzymał. – Zacharyasz Krukowski woźny pisać nieumie-

15iący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka (jak w aktach 416–423). Piąta relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 w zamku żytomierskim (por. akty 417, 419, 420, 422). Podanie posesji 25 XII 1720.

„Józefa Stefana dwuimiennego Wayniłowicza” – tj. noszącego dwa imiona (odczyt wg tej samej formuły w akcie 425: „Andrzeja Gaspra dwuimiennego”); komparent – syn Konstantego. Skrót „Cześ. Lub.” – zapewne cześnik lubelski (może lubaczowski). Nazwa wsi „Tawany” [?] i nazwisko drugiego świadka („Rocha [?] Sierpińskiego [?]”) – niepewne.

Łacina i terminy: affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w zamku żytomierskim przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 25 XII 1720 na żądanie Józefa Stefana Wayniłowicza, cześnika lubelskiego [?], w obecności szlachty Wincentego Grabowskiego i Rocha [?] Sierpińskiego [?] podał mu w dziedziczne posiadanie część wsi Tawany [?] w woj. kijowskim, spadłą po ojcu Konstantym Wayniłowiczu, z poddanymi i wszystkimi przynależnościami, i nakazał poddanym posłuszeństwo. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 382v (skan 0386, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mo-

4ści Żytomierzu, przedemną Janem Lewkowskim Namiest-

5nikiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Generała Woie-

6wództwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Ki-

7iowskiemi stanąwszy oczewiście woźny Generał woiewodztwa

8Kijowskiego i innych opatrzny Zacharyasz Krukowski ku

9zapisaniu do Xiąg ninieyszych Relacyi swoiey iawnie

10ustnie i dobrowolnie zeznał. – Iż on Roku Tysiąc siedm-

11set dwudziestego dnia drugiego Decembra na Affektacyą

12i prawną Requizycyą JP. Andrzeja Gaspra dwuimienne-

13go Syna Ludwika Zielińskiego, maiąc przy sobie szlach-

14tę Urodz. Jana Zdzianowskiego [?] i Tomasza Jaworskiego [?]

15dla lepszey wiary użytych i przysposobionych, był w do-

16brach wsi Teptowa [?] w woiewodztwie Kijowskiem leżącey

17i tam będąc części z prawa spadku po JMPanu Ludwiku

k. 383 (skan 0386, strona prawa – góra)

1Zielińskim podczaszym Rzeczyckim [?] na JP. Andrzeja Ga-

2spra Dwuimiennego Zielińskiego spadłą, ze wszystkiemi

3do tey części wsi Teptowa [?] przynależytościami, polami, la-

4sami, Sianożęciami, ogrodami, daninami, Zarostami do tey części teraz

5należącemi się i dawniey należnemi nic niewyłączaiąc ani wymuszaiąc [?]

6w spokoyną Realną Aktualną dziedziczną JP. Andrzejowi Gasprowi

7Zielińskiemu, podał postąpił i wwiązał possessyą. – Poddanych

8onowym Affektancie zawiadamił, pełni posłuszeństwo pole-

9cił. – W czem strona Szlachty oświadczywszy się odiechał, i przedemną

10Urzędem uczynił i zeznał wszystkiey possessyi Relacyą pro-

11sząc aby onemu actis praesentibus Connotari, co i otrzymał. –

12Zacharyasz Krukowski pisać nieumieiący woźny. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka (jak w aktach 416–424). Szósta relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 (por. akty 417, 419, 420, 422, 424); tu oblata „w Mieście JKMości Żytomierzu”; podanie posesji 2 XII 1720. Formuła „Andrzeja Gaspra dwuimiennego” (tj. noszącego dwa imiona) rozstrzygnęła analogiczne miejsce w akcie 424.

Niepewne odczyty: nazwiska świadków („Zdzianowski” [?], „Jaworski” [?]), nazwa wsi „Teptów” [?] (w rkp. „Teptowa”; por. Teptów [?] w akcie 294), urząd ojca („podczaszym Rzeczyckim” [?]), wyraz „wymuszaiąc” [?].

Łacina i terminy: affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; przysposobieni – przybrani (do czynności); actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 2 XII 1720 na żądanie Andrzeja Gaspra Zielińskiego, syna Ludwika, w obecności szlachty Jana Zdzianowskiego [?] i Tomasza Jaworskiego [?] podał mu w dziedziczne posiadanie część wsi Teptów [?] w woj. kijowskim, spadłą po ojcu Ludwiku Zielińskim, podczaszym rzeczyckim [?], ze wszystkimi przynależnościami, i nakazał poddanym posłuszeństwo nowemu panu. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 383 (skan 0386, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na Urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytom[ierzu] przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem natem-

5czas podwoiewodztwa Grodzkiego Generała woiewodztwa Kijow-

6skiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Compa-

7rens personaliter JP. Maciey Syn Jana Kwietkowski Łowczy

8Piński dla wpisania do Xiąg Grodzkich, tę Cessyą od siebie da-

9wszy [?] in rem et personam JMPanu Grzegorzowi Kwie-

10tkowskiemu bratu swemu rodzonemu daną i podpisem ręki

11wzmocnioną ratione Intra Contentorum per oblatam podał

12prosząc aby przyięta i do Xiąg zapisana była; a tom ja Urząd

13Annuendo affectationi ad acticandum przyimuiąc, która [?]

14Tenor [?] się tak w sobie ma. – Ja Maciey Kwietkowski Łowczy

15Piński zdrowy na Ciele i umyśle odstąpiwszy należney Juris-

16dykcyi prawa forum, woiewodztwa a pod teraźnieysze zeznanie

17Cessyine całe się poddaiąc i inkorporuiąc ustnie i dobrowolnie

18zeznaię: iż ia maiąc część wsi Koszelowszczyzny [?] w woiewodztwie

19Bracławskim leżącą z poddanych sześciu składaiącą się z gruntami

k. 383v (skan 0387, strona lewa – góra)

1i innemi pożytkami bratu moiemu Rodzonemu JP. Grzegorzo-

2wi Kwietkowskiemu za Summę pięć [?] Tysięcy Złotych odstąpiłem,

3z którey Summy że Złotych Polskich cztery Tysiące wypłacił, a

4tysiąc później obowiązuie się wypłacić; dlatego niniejszą Ces-

5syą wyż pomienioną część prawnie i dobrowolnie na wieczne

6czasy wraz z documentami do tey części należnemi ustępuię [?]

7wolny tedy JMPan Grzegorz Kwietkowski brat moy rodzony

8tą częścią quam suam propriam rządzić, dysponować i tąd [?]

9rei utilius meliori obrócić. – a Ja raz zrzekszy się części wsi

10Koszelowszczyzny [?], żadnego prawa sobie ani Sukcessorom

11swoim niezostawuię mocą Cessyinego zeznania mego. Dzia-

12ło się w Żytomierzu dnia dziewiątego Nowembr. Tysiąc siedm-

13set Dwudziestego Roku. Maciey syn Jana Kwietkowski Łow-

14czy Piński, który tey cessyi a przyięcie do xiąg i zapisania

15prosił, co i otrzymał. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka (jak w aktach 416–425). Oblata w Żytomierzu (w rkp. skrót „Żytom.”) 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; dokument zatytułowany „Kwit”, w treści „Cessya” (in rem et personam). Cesja spisana w Żytomierzu 9 XI 1720.

Nazwisko pisane jak w akcie 416 („Kwietkowski”, może Kwiatkowski). Komparent Maciej jest tu „synem Jana”; w akcie 416 Maciej [?] Kwietkowski podawał ekstrakt posesji „przez niegdy zmarłego Ur. Filipa Oyca i Jana Stryia” – imię komparenta w 416 i pokrewieństwo nie zgadzają się (któryś odczyt lub zapis kopisty błędny). Nazwa wsi „Koszelowszczyzna” [?] i suma („pięć” [?] tysięcy – wynikałoby z 4000 zapłaconych i 1000 do zapłaty) – niepewne. Kilka wyrazów formuły oblaty („dawszy [?]”, „która [?] Tenor [?]”) odczytanych z wahaniem.

Łacina i terminy: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intra contentorum – z racji treści; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi ad acticandum – przychylając się do żądania wpisania do akt; forum – sąd właściwy; quam suam propriam – jako swoją własną; rei utilius meliori [w rkp. zniekształcone] – ku lepszemu pożytkowi rzeczy.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Maciej Kwietkowski, syn Jana, łowczy piński, podał do oblaty swoją cesję z 9 XI 1720 dla rodzonego brata Grzegorza Kwietkowskiego: odstępuje mu na wieczność swoją część wsi Koszelowszczyzna [?] w woj. bracławskim (sześciu poddanych z gruntami i pożytkami) wraz z dokumentami za 5000 [?] zł, z których brat zapłacił 4000 zł, a 1000 zł zobowiązał się dopłacić; zrzeka się wszelkich praw do tej części dla siebie i sukcesorów.

Transkrypcja

k. 383v (skan 0387, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey

4Mości Żytomierzu, przedemną Janem Lewkowskim

5namiestnikiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Genera-

6ła woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkie-

7mi Kijowskiemi, stanąwszy oczewiście woźny Generał Woie-

8wództwa Kijowskiego i innych opatrzny Zacharyasz Krukowski

9ku zapisaniu do Xiąg ninieyszych Relacyi swoiey iawnie

10ustnie i dobrowolnie zeznał iż on Roku Tysiąc siedmset

11Dwudziestego, dnia dwudziestego drugiego Decembra, na Affek-

12tacyą i prawną Requizycyą JMPana Woyciecha Tomaszew-

13skiego, maiąc przy sobie Szlachtę Urodz. Xawerego Ławeń- [?]

14skiego i Tomasza Reklińskiego dla lepszey wiary uży-

15tych i przysposobionych, był w dobrach części wsi Kaczyńcu [?] w

16woiewodztwie Kijowskiem leżącey, i tam z mocy prawa Dymi-

17syi od W. Józefa Tomaszewskiego podczaszego Zwinogrodzkiego

k. 384 (skan 0387, strona prawa – góra)

1JP. Woyciechowi Tomaszewskiemu Synowi daney ze wszystkie-

2mi do tey części wsi przynależytościami z ośmiu poddanymi, lasa-

3mi, borami, ogrodami, Daninami, powinnościami, Daninami, nic

4niewyłączaiąc w spokoyną Realną Aktualną dziedziczną JP. Woycie-

5chowi Tomaszewskiemu podał postąpił wwiązał i Intromittował.

6Poddanych onowym Affektancie zawiadomił, i pełnie Jego przy-

7kazy rozkazał. – W czem strona Szlachty oświadczywszy się odie-

8chał, i przedemną Urzędem uczynił i zeznał wszystkiey posse-

9syi Relacyą – prosząc aby onemu actis praesentibus connotari

10co i otrzymał. – Zacharyasz Krukowski woźny pisać nieumie-

11iący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka (jak w aktach 416–426). Siódma relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 (por. akty 417, 419, 420, 422, 424, 425) – tu podstawą wwiązania nie spadek, lecz dymisja ojca, Józefa Tomaszewskiego, podczaszego zwinogrodzkiego, dla syna Wojciecha. Podanie posesji 22 XII 1720.

Niepewne odczyty: nazwa wsi „Kaczyniec” [?] (w rkp. „Kaczyńcu”), nazwisko pierwszego świadka („Xawerego Ławeń-skiego” [?]); „z ośmiu poddanymi” – odczyt dość pewny.

Łacina i terminy: affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; dymisya – akt ustąpienia dóbr (zwykle ojca na rzecz syna); intromittować – wwiązać w posiadanie; actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 22 XII 1720 na żądanie Wojciecha Tomaszewskiego, w obecności szlachty Ksawerego Ławeńskiego [?] i Tomasza Reklińskiego, wwiązał go w dziedziczne posiadanie części wsi Kaczyniec [?] w woj. kijowskim (z ośmioma poddanymi, lasami, borami, ogrodami, daninami i powinnościami) na mocy dymisji, którą wydał mu ojciec, Józef Tomaszewski, podczaszy zwinogrodzki, oraz nakazał poddanym posłuszeństwo. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 384 (skan 0387, strona prawa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto-

4mierzu, przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem naten-

5czas Podwoiewództwa Grodzkiego Generała woiewodztwa Kijowskiego

6i Xięgami ninieyszemi grodzkiemi Kijowskiemi stanąwszy oczewi-

7ście woźny Generał woiewodztwa Kijowskiego i innych opatrzny Zacha-

8ryasz Krukowski ku zapisaniu do Xiąg ninieyszych Relacyi

9swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie zeznał, iż on Roku Tysiąc

10siedmset dwudziestego, dnia dwudziestego szóstego Decembra, na

11affektacyą i prawną Requizycyą JMPana Onufrego [?] Bene-

12lina [?] Cześnika Pińskiego, maiąc przy sobie Szlachtę Urodz.

13Tymoteusza Sadowskiego [?] i Dezyderego Kulinowskiego dla

14lepszey wiary użytych i przysposobionych był w dobrach Części

15wsi Werbowie [?] w woiewodztwie Kijowskiem leżącey, i tam bę-

16dąc z mocy prawa spadku na JP. Onufrego [?] Banelina części

17po Oycu [?] spadłą ze wszystkiemi Circumferencyami, pod-

18danymi, polami oranemi i nieoranemi, sianożęciami, i tem

19nowym [?] dworem, ogrodami domami Daninami i tem

20wszystkiem co do tey części należało i należy, w całą

k. 384v (skan 0388, strona lewa – góra)

1spokoyną aktualną dziedziczną possessyą podał, postąpił

2i Intromittował. – Poddanych o nowym affektancie za-

3wiadomił, i pełni posłuszeństwo polecił, który speł-

4niali zaraz co im rozkazano. – W czem też strona obo-

5na [?] Szlachty oświadczywszy się odiechał, i tu przedem-

6ną uczynił i zeznał wszystkiey possessyi Relacyą –

7prosząc aby onemu actis praesentibus Connotari, co

8i otrzymał. – Zacharyasz Krukowski woźny pisać

9nieumieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, gęsta ręka (jak w aktach 416–427). Ósma relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 w Żytomierzu (por. akty 417, 419, 420, 422, 424, 425, 427); podanie posesji 26 XII 1720.

Niepewne odczyty: imię i nazwisko komparenta („Onufrego” [?], w rkp. podobne do „Amufrego”; „Benelina”/„Banelina” [?]), nazwisko pierwszego świadka („Sadowskiego” [?]), nazwa wsi „Werbów” [?] (w rkp. „Werbowie”, podkreślona później ołówkiem), wyrazy „po Oycu [?]” i „nowym [?] dworem”.

Łacina i terminy: affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; circumferencye – przyległości, przynależności; intromittować – wwiązać w posiadanie; actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 26 XII 1720 na żądanie Onufrego [?] Banelina [?], cześnika pińskiego, w obecności szlachty Tymoteusza Sadowskiego [?] i Dezyderego Kulinowskiego wwiązał go w dziedziczne posiadanie spadkowej części wsi Werbów [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami, łąkami, dworem, ogrodami i daninami oraz nakazał poddanym posłuszeństwo. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 384v (skan 0388, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey

4Mości Owruczu, przedemną Janem Lewkowskim na-

5miestnikiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Genera-

6ła woiewodztwa Kijowskiego, i Xięgami ninieyszemi

7Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens personaliter JP.

8Tomasz Zieliński ten oryginał testamentu ultimae

9voluntatis JMPana Leona Huwarskiego [?] z rozporządzeniem

10dóbr swoich sprawowany, z podpisem ręki czyniącego

11i JMMPP. przyiaciół ratione Intra Contentorum dla

12wpisania do Xiąg ninieyszych grodzkich Kijowskich

13per oblatam podał, prosząc aby przyięty i wpisany

14był, a tom ia Urząd annuendo affectationi JP. poda-

15waiącego ten testament do Xiąg przyiąłem, który iest

16tenoris sequentis. W Imię Oyca i Syna i Ducha Świę-

17tego Amen. – Gdy przedwieczna opatrzność niezmienno-

18tym [?] swym wyrokiem, dała człowiekowi mniey lub

19więcey czasu do życia, przeto każdy na swoie [?] oglą-

20dać się i być pewnym że w ten czas kiedy się nay-

21mniey Jey spodziewa, może ulec temu końcowi [?], dla które-

22go dla każdego [?] ludzie są stworzeni – Naywyższa [?] O-

k. 385 (skan 0388, strona prawa)

1patrzność stworzywszy [?] z niczego Człowieka, dała mu wolą i rozum

2ażeby czynił wszystko według swego zdania, rozum zaś na to,

3aby pamiętał, że wszystkie czynności przeciwne przykazaniu

4Boga surowie [?] sądzone [?] na sądzie ostatecznym, który się sądzie [?]

5iest nad wszystko pewnieyszy, ufaiąc iednak w miłosierdziu

6Boskim, i błagaiąc go aby nie według grzechów moich, lecz we-

7dług miłosierdzia nieskończonego swego mię sądził, Ja Leon

8z Stanisława Podczaszego Wendeńskiego Syn, Huwarski [?]

9[czu]iąc [?] osłabiony na siłach ciała, lecz zdrowy na umyśle

10następne czynię rozporządzenie. – Duszę moią od Boga wziętą,

11Temuż iako Stwórcy swemu w ręce oddaię, prosząc Matki

12Nayświętszey i wszystkich SS. aby za mną Majestat Boski

13błagali, ciało zaś moie iako ma początek z Ziemi tak żeby tey [?]

14nazad oddane było. Dobra moie dziedziczne to iest część wsi

15Stupnicy [?] w Ziemi Lwowskiey [?] leżące, po Antecessorach na

16mnie spadłe, te iako żadnemi nieonerowane ani odprzedane

17Drogim moim Synom Janowi i Janowi Mikołajowi zapisuię,

18upraszaiąc ich ażeby żyli w braterskiey przyiaźni i miłości

19i podział między sobą tey części wsi Stupnicy [?] iako też z Re-

20manentów gospodarskich i bydła różnego rodzaju w równey czę-

21ści między sobą aby dopełnili, które na nich iako na prawnych

22Sukcessorów spadać ma. – Za duszę moią i żony moiey [...]

23[...] aby Synowie moi pamiętali i ile w możności Ich

24iałmużnę rozdawali pod błogosławieństwem przykazuię.

25Takim sposobem rozporządziwszy fortunę moią i duszę

26mą powierzywszy Boga Stwórcy wszystkich rzeczy, żegnam

27Synów moich daiąc im Oycowskie błogosławieństwo. –

28Tey tedy ostatniey woli moiey aby zadość się stało upra-

29szam i obliguię Synów moich, a ktoby zaś chciał na-

30przeciw tey ostatniey woli moiey postąpić tego przekli-

31naiąc na straszny sąd Boga pozywać będę. Jakowe osta-

32teczne rozporządzenie ostatniey woli moiey przy uproszo-

33nych przyiaciołach ręką własną podpisuię – Działo się w

k. 385v (skan 0389, strona lewa – góra)

1Stupnicy [?] Tysiąc siedmset Dziewiętnastego Roku dnia

2piętnastego Kwietnia. U tego Testamentu per oblatam

3podanego podpisy rąk temi słowy – Leon Huwarski [?] mp.

4Proszony przyiaciel iako świadek na tym testamen-

5cie podpisuię się Hippolit Bełtowski [?]. Proszony od

6JP. Leona Huwarskiego [?] do podpisania tego te-

7stamentu iako świadek i przyiaciel podpisuię się

8Franciszek Bełtowski [?]. Jako świadek i przyiaciel

9podpisuię się Antoni Przesławski [?] mp. Który te-

10stament za podaniem i prośbą stawaiącego a za

11moim Urzędowym przyięciem do Xiąg co do słowa

12zaingrossowany został. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama gęsta ręka co w aktach 416–428. Oblata w Owruczu 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; testament podał Tomasz Zieliński. W poprzedniej sesji tytuł marginalny odczytano wstępnie jako „Testament Kwiatkowskiego [?]” – po powiększeniu: „Huwarskiego” (z długim s; w tekście też „Huwarskiego”, w podpisie „Huwarski”); odczyt nazwiska nadal niepewny.

Formularz testamentu bardzo zbliżony do testamentu J. Podolskiego (akt 423) i M. Błeszyńskiego (akt 418) – wstęp o „przedwiecznej opatrzności”, nieobciążone dobra po antecesorach, remanenty gospodarskie, braterska zgoda synów; pozwalają one rozstrzygać niektóre formuły. Niepewne: początek testamentu (k. 384v–385, „niezmiennotym”, „temu końcowi”, „surowie sądzone”), nazwa ziemi („Lwowskiey” [?]; wieś Stupnica leżała w ziemi przemyskiej, pod Samborem – możliwy błąd kopisty lub błędny odczyt), imię żony (nieodczytane, z plamą), nazwiska świadków „Bełtowski” [?] (może Bystrowski) i „Przesławski” [?].

Łacina i terminy: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; testamentum ultimae voluntatis – testament ostatniej woli; ratione intra contentorum – z racji treści; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; tenoris sequentis – następującej treści; nieonerowane – nieobciążone (długami); remanenta – ruchomości, zapasy; SS. – Świętych; mp. (manu propria) – ręką własną; zaingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Tomasz Zieliński podał do oblaty testament Leona Huwarskiego [?], syna Stanisława, podczaszego wendeńskiego, spisany w Stupnicy [?] 15 IV 1719. Testator, osłabiony na ciele, poleca duszę Bogu, prosi o pochówek, a swoją dziedziczną, nieobciążoną część wsi Stupnica [?] (w rkp. „w Ziemi Lwowskiey” [?]) wraz z inwentarzem gospodarskim i bydłem zapisuje synom Janowi i Janowi Mikołajowi w równych częściach, napominając ich do braterskiej zgody, zamawiania modlitw za jego duszę i duszę żony oraz rozdawania jałmużny; temu, kto by się sprzeciwił jego woli, grozi pozwem na sąd Boży. Testament podpisali: testator oraz świadkowie Hipolit Bełtowski [?], Franciszek Bełtowski [?] i Antoni Przesławski [?].

Transkrypcja

k. 385v (skan 0389, strona lewa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

3Na urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu, przedemną Janem Lewkowskim namiestni-

5kiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Generała woie-

6wodztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi grodzkiemi Ki-

7iowskiemi Comparens personaliter JP. Antoni Piątkowski

8oryginał Zapisu od JP. Józefa Wyszomirskiego in rem et

9personam JMPana Antoniego Zatrowskiego [?] na część wsi Koro-

10lówki [?] dany i służący dla zapisania do Xiąg ninieyszych

11podał, prosząc aby przyięty i zapisany był. – A tak [ia] Urząd

12annuendo Affectationi przyimuiąc czytałem, którego te-

13nor iest takowy – Ja Józef Syn Cypryana Miecz. Nursk. [?] Wy-

14szomirski czynię wiadomo [?] i wyznawam sam na siebie tym [?]

15moim dobrowolnym wieczystym zapisem komuby o tem

16wiedzieć należało danym JMPanu Antoniemu Zatraw-

17skiemu [?] na to: iż ia maiąc dobra część wsi Korolówki [?]

18w Ziemi Nurskiey [?] leżące, Jure naturali et successio-

19nis w udziale na mnie przypadłe, których to dóbr dla

20odległości mieysca niemogę sam zażywać i onych

21terminami prawnemi dochodzić, a maiąc wolność z

22prawa pospolitego które pozwala iako chcąc swemi dobra-

k. 386 (skan 0389, strona prawa)

1mi szafować i dysponować, tedy i ia wyznawaiący zażywa-

2iąc teyże wolności Zupełnie [?] specyfikowaną część wsi Korolówki [?]

3na zawsze cum omnibus attinentiis et pertinentiis z pod-

4danymi de nomine et cognomine w osobliwym Inwentarzu spe-

5cifice wyrażonymi z ich żonami dziećmi, z onych powinno-

6ściami, i z wszelakiemi tych dóbr antiquitus przynależnościa-

7mi, nic z onych sobie i Sukcessorom moim niezostawuiąc [?]

8ani wyłączaiąc, też wszytko ogółem pomienionemu JMPanu

9Antoniemu Zatrowskiemu [?] daię daruię i wiecznemi czasy za-

10pisuię – wolen tedy i mocen będzie pomieniony JP. Zatrowski [?]

11tę część iako swoią własną rządzić, szafować, dysponować

12zamieniać, arendować [?], przedać i wszelkich pożytków sobie wyna-

13dować [?] bez żadney odemnie i Sukcessorów moich przeszkody, w

14czem od każdego turbatora i interessanta zastępować i ewin-

15kować obowiązuię się. – In casu zaś naruszenia tego moiego

16dobrowolnego, wieczysto darowanego Zapisu, i w którymkolwiek [?]

17punkcie niedotrzymania, forum do zapozwania ubiquina-

18rium na siebie benevole przyimuię, et abrenuncio omnibus

19dilationibus et beneficiis Juris, rozprawę przyiąć powinien

20będę pod rokiem [?] wedle wolności szlachty wyniesioney [?], i pod pun-

21ktem banicyi doczesney i wieczystey Infamii – a dla lepszego

22waloru i wagi, takowy zapis przy uproszonych przyiaciołach ręką

23własną podpisuię. – Pisan w Żytomierzu [?] dnia dwunastego

24Kwietnia Tysiąc siedmset dziewiętnastego Roku. U tego za-

25pisu per oblatam podanego podpisy rąk temi słowy – Józef

26Wyszomirski mp. Jako świadek i przyiaciel proszony do

27do podpisu tego zapisu darowczego podpisuię się Jan Kraiż[...] [?] mp.

28Obecny świadek i przyiaciel na tym zapisie podpisuię się

29Franciszek Szulczycki [?]. Proszony za świadka na tym za-

30pisie podpisuię się Józef Dubliński [?]. – Który to zapis za po-

31daniem i prośbą wyż mianowaney osoby, a za moiem

32Urzędownym przyięciem z początku aż do końca, słowo

33w słowo do Xiąg ninieyszych iest zaingrossowany. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama gęsta ręka co w aktach 416–429. Oblata w Żytomierzu 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim; zapis podał Antoni Piątkowski. Zapis nazwany w tekście „wieczystym” i „darowczym”, faktycznie wieczysta darowizna (bez wzmianki o sumie).

Nazwisko obdarowanego bardzo niepewne – w rkp. zapisane czterokrotnie, za każdym razem nieco inaczej („Zakrowskiego”, „Zatraw-skiemu”, „Gatnowskiemu”, „Gatnowski” [?]); przyjęto formę „Zatrowski” [?]. „Miecz. Nursk.” [?] – skrót tytułu ojca wystawcy (miecznik nurski?) – odczyt niepewny; ziemia nurska (Mazowsze) zgadzałaby się z „Ziemią Nurską” [?], w której leżała wieś Korolówka [?] – stąd uzasadnienie „dla odległości mieysca”. Niepewne także nazwiska świadków (Kraiż[...], Szulczycki [?], Dubliński [?]) i formuła „pod rokiem wedle wolności szlachty wyniesioney” [?].

Łacina i terminy: in rem et personam – na rzecz i osobę; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; jure naturali et successionis – prawem przyrodzonym i spadkowym; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; de nomine et cognomine – z imienia i przezwiska; specifice – szczegółowo; antiquitus – z dawna; turbator et interessent – zakłócający i roszczący pretensje; ewinkować – bronić prawnie posiadania; in casu – w razie; forum ubiquinarium – sąd w każdym miejscu (dowolnie wybrany); benevole – dobrowolnie; abrenuncio omnibus dilationibus et beneficiis juris – zrzekam się wszelkich odroczeń i dobrodziejstw prawa; banicja, infamia – kary wywołania i utraty czci; mp. (manu propria) – ręką własną; zaingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Antoni Piątkowski podał do oblaty zapis z 12 IV 1719 (Żytomierz [?]), którym Józef Wyszomirski, syn Cypriana, miecznika nurskiego [?], wieczyście darował Antoniemu Zatrowskiemu [?] swoją dziedziczną część wsi Korolówka [?] w ziemi nurskiej [?], z poddanymi wymienionymi w osobnym inwentarzu, ich rodzinami, powinnościami i wszystkimi przynależnościami – z uwagi na odległość dóbr, których sam nie mógł użytkować. Wystawca zobowiązał się bronić obdarowanego przed wszelkimi pretendentami i poddał się karom (banicja, infamia) na wypadek naruszenia zapisu. Podpisali: J. Wyszomirski oraz świadkowie Jan Kraiż[...] [?], Franciszek Szulczycki [?] i Józef Dubliński [?].

Transkrypcja

k. 386 (skan 0389, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

k. 386v (skan 0390, strona lewa)

1Na Urzędzie grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości Żyto-

2mierskim, przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem

3natenczas podwoiewodztwa grodzkiego Generała woiewodztwa Kijow-

4skiego, i Xięgami ninieyszemi grodzkiemi Kijowskiemi sta-

5nąwszy oczewiście woźny Generał woiewodztwa Kijowskiego

6i innych opatrzny Zacharyasz Krukowski authentica Scrip-

7to [?] praevenienti nexu ac vinculo [?] vera ac fidelis Relatio-

8nis Possessionis sub pallam publice libereque reco-

9gnovit, Jż on Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dnia

10piętnastego Decembr. na affektacyą i prawną Requizycyą

11JP. Andrzeia Zapłatyńskiego [?] Porucz. W. Poll. [?] maiąc przy

12sobie strony szlachty ludzi wiary godnych UUrr. Stefana

13Charlewskiego [?] i Stanisława Szybińskiego [?] był w dobrach

14części wsi Zapłatyniu [?] w woiewodztwie Kijowskiem leżą-

15cey, gdzie będąc rigore prawa spadku po Oycu JP. Mi-

16kołaiu [?] Zapłatyńskim na Syna JP. Andrzeia Zapłatyńskiego

17iako naturalnego Sukcessora spadłą część wsi Zapłatyna [?]

18ze wszystkiemi przynależytościami, poddanymi, polami

19oranemi, sianożęciami, pastwiskami, borami, stawami i in-

20nemi wszystkiemi in genere et specie pożytkami, przy-

21chodami, tak rzeczy mianowanemi niemianowanemi, a nie-

22mianowane mianowanemi nic nie[...] [?] ani ubli-

23żaiąc [?], do spokoyney realney dziedziczney podał postąpił, In-

24tromittował possessyi – oraz pomieniony części wsi Zapła-

25tyna [?] poddanych zwoławszy, posłuszeństwo wszelkie pełnić

26rozkazał – Który poddani w czem niebędąc przeciwni po-

27słuszeństwo pełnić deklarowali. W czem woźny strony szlach-

28ty oświadczywszy się powrócił, i o tem to wszystko prawdziwą

29przedemną Urzędem uczynił i zeznał possessyi Relacyą,

30prosząc onem actis connotari co i otrzymał. Zachary-

31asz Krukowski woźny pisać nieumieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama gęsta ręka co w aktach 416–430. Relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 w Żytomierzu (w zamku), ale z innym, bardziej rozbudowanym i częściowo łacińskim formularzem niż w aktach 417–428 (formuła „authentica scripto … recognovit”, wyliczenie przynależności „rzeczy mianowane niemianowanemi, a niemianowane mianowanemi”).

Niepewne odczyty: nazwisko i nazwa wsi („Zapłatyński”, „Zapłatyn”, w rkp. „Zapfatyn-” – może z długim s: „Zapsatyn-”), skrót tytułu „Porucz. W. Poll.” [?] (porucznik wojsk polskich?), imię ojca („Mikołaiu” [?]), nazwiska świadków („Charlewskiego” [?], „Szybińskiego” [?]), fragment formuły łacińskiej na początku relacji i wyraz przy „nic nie[...] ani ubliżaiąc” (zasłonięty plamą).

Łacina i terminy: authentica scripto praevenienti nexu ac vinculo verae ac fideli relationis possessionis sub palam publice libereque recognovit – autentycznie (pismem poprzedzającym?), węzłem i więzią prawdziwej i wiernej relacji o posesji, jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał (formuła zniekształcona przez kopistę); affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; UUrr. – urodzonych; rigore prawa – mocą prawa; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; intromittować – wwiązać w posiadanie; actis connotari – zanotować w aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim na zamku żytomierskim przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 15 XII 1720 na żądanie Andrzeja Zapłatyńskiego [?], porucznika wojsk polskich [?], w obecności szlachty Stefana Charlewskiego [?] i Stanisława Szybińskiego [?] wwiązał go – jako naturalnego spadkobiercę po ojcu Mikołaju [?] Zapłatyńskim – w dziedziczne posiadanie części wsi Zapłatyn [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami, łąkami, pastwiskami, borami, stawami i wszelkimi pożytkami; zwołanym poddanym nakazał posłuszeństwo, które ci przyrzekli. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 386v (skan 0390, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

k. 387 (skan 0390, strona prawa)

1Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

2Żytomierzu przedemną Janem Lewkowskim Namiest-

3nikiem natenczas Podwoiewodztwa Grodzkiego Generała

4Wdztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi

5Kijowskiemi Stanąwszy Oczewiście Woźny Generał Woiewodz-

6twa Kijowskiego i innych opatrzny Zacharyasz Krukowski

7ku zapisaniu do Xiąg ninieyszych Relacyi zwaney [?]

8zeznał – Jż on Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Decembra

9Dwudziestego pierwszego Dnia ex officiosa additione [?] na

10affektacyą i prawną Rekwizycyą JP. Jana Wasilewskiego

11maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych

12UUrr. Teofila Czyżewskiego i Konstantego Zbrożka [?] był w Dobrach

13Części wsi Wasilowce [?] w Woiewodztwie Kijowskim Leżącey i tam

14będąc pomienioną Część Rigore Jure naturali et Sukcessive

15na Rekwirenta spadłą z poddanemi polami Rolami Sady

16[...]bami [?] daniami Daninami Pasieką Lasem i wszystkim

17tym co z dawna dawien do tey Części przynależało i przyna-

18leży w realną spokoyną aktualną JP. Janowi Wasilewskiemu

19podał postąpił Jntromitował possessyą, poddanych do Groma-

20dy zwoławszy o nowym Panie Affektancie Zawiadomił

21i pełnić posłuszeństwo polecił – w czym Strona Szlachty=

k. 387v (skan 0391, strona lewa – góra)

1oświadczywszy się odiechał, i tu przyiechawszy wiernie swey Czynności

2uczynił i zeznał Relacyą prosząc Eam actis praesentibus Connotari

3co i otrzymał. Zacharyasz Krukowski woźny Pisać nieumieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis. Od k. 387 (skan 0390, strona prawa) NOWA ręka – staranna, kaligraficzna, z rozbudowanymi inicjałami („D” w „Dwudziestego”), z inną pisownią (Wdztwa, Rekwizycya, Jntromitował). Relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 w Żytomierzu, formularz zbliżony do aktów 417–428 (ale np. „ex officiosa additione” [?] – odczyt niepewny, formuła niespotykana w poprzednich relacjach).

Niepewne odczyty: „Relacyi zwaney [?]” (może „swoiey”), nazwisko drugiego świadka („Zbrożka” [?]), nazwa wsi „Wasilowce” [?] (w rkp. „Części wsi Wasilowce”) i pierwszy wyraz wiersza z przynależnościami („[...]bami” – może „Dąbrowami” lub „Grobami”).

Łacina i terminy: ex officiosa additione [?] – z urzędowego dodania (?); affektacya – żądanie; rekwizycya – wezwanie; UUrr. – urodzonych; rigore jure naturali et successive – mocą prawa przyrodzonego i następczo (spadkowo); rekwirent – wzywający (tu J. Wasilewski); intromitować – wwiązać w posiadanie; affektant – żądający (nowy pan); eam actis praesentibus connotari – zanotować ją (relację) w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 21 XII 1720 na żądanie Jana Wasilewskiego, w obecności szlachty Teofila Czyżewskiego i Konstantego Zbrożka [?] wwiązał go w realne, spokojne posiadanie przypadłej mu prawem przyrodzonym spadkowej części wsi Wasilowce [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami, sadami, daninami, pasieką i lasem; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 387v (skan 0391, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego Dnia

3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu przedemną Janem Lewkowskim Namiestnikiem

5natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Generała Woiewodztwa

6Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi

7Stanąwszy oczewiście JPP. Teodor Syn Jacka Kobyliński

8i Krzysztof Sarnawski zdrowi będąc na ciałach i umysłach

9odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi Pra-

10wa Forum woiewodztwa, a pod ważnieysze Kwitowe zeznanie

11poddaiąc wiadomo ustnie i dobrowolnie zeznaie Jż my maiąc

12process między sobą w Roku przeszłym Tysiąc Siedmset Dzie-

13więtnastym zaczęty o należności zaprzeszłey [?] przez JP. Krzysztofa

14Sarnawskiego mnie wypuszczoney Części wsi Sarnawki [?] tegoż

15Dziedzictwa [?] z niedoboru intraty Karczemney i inne pretensye

16Gruntowe rozpoczęty o Kwotę złotych Czterysta Dwadzieścia za-

17noszące pretensyą, gdy w dniu Dzisieyszym umarzaiąc process

18wszczęty za porozumieniem się obopólnym i nawadą [?] przyiaciół

k. 388 (skan 0391, strona prawa)

1umorzyć przedsięwzięliśmy i on iako z obudwu Stron actoratami

2poparty tak teraz po zgodzie teraźnieyszey za Żaden uznaiąc [?]

3i że oto pretensyi ani Ja Teodor Kobyliński do JP. Krzysztofa

4Sarnawskiego niteż JP. Krzysztof Sarnawski do mnie mieć

5niebędziemy, zarzucaiąc pokoy i dotrzymanie tak Ja Teodor Ko-

6byliński za Synów swoich Eliasza, Teodora Woyciecha Pawła

7Kobylińskich a zaś JP. Krzysztof Sarnawski swym i Syna swe-

8go Franciszka Jmieniem rzecząc cały process i pretensye

9wzaiemnie do siebie miany i zaczęty wiecznemi i nigdy

10nieodzownemi Czasy umarzamy niezostawuiąc żadney Salwy

11i następcom naszym o to czynienia [?] Teodor Syn Jacka Ko-

12byliński – Krzysztof Sarnawski. Który ten Kwit ad acticandum

13przyięty i wpisany iest. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, nowa staranna ręka (od k. 387, jak w akcie 432). Oblata (zeznanie osobiste) w Żytomierzu 30 XII 1720 przed Janem (Walewskim) Lewkowskim. Strony zrzekają się sądu ziemskiego i poddają zeznanie jurysdykcji grodzkiej („odstąpiwszy swey … Ziemskiey Jurysdykcyi … a pod ważnieysze Kwitowe zeznanie poddaiąc”).

Przedmiot sporu (proces z 1719 r.): należność za część wsi „Sarnawki” [?] wypuszczoną (w dzierżawę lub zastaw?) Kobylińskiemu przez Sarnawskiego, niedobór intraty karczemnej i inne pretensje gruntowe – razem 420 zł. Niepewne odczyty: „zaprzeszłey” [?], „Sarnawki tegoż Dziedzictwa” [?], „nawadą [?] przyiaciół” (może „namową”), „za Żaden uznaiąc” [?]; w zeznaniu formuła w 1. os. l. mn. przechodzi miejscami w 1. os. l. poj. (wypowiedź Kobylińskiego). Nazwisko zapisane konsekwentnie „Sarnawski” (może Sarnowski).

Łacina i terminy: forum – sąd; actoratus – powództwo, strona powodowa; salwa – zastrzeżenie (prawa do dalszych roszczeń); ad acticandum – do wpisania do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, stanęli osobiście Teodor Kobyliński, syn Jacka, i Krzysztof Sarnawski i zeznali, że proces wszczęty między nimi w 1719 r. – o należność za część wsi Sarnawka [?] wypuszczoną Kobylińskiemu przez Sarnawskiego, o niedobór intraty karczemnej i inne pretensje gruntowe na kwotę 420 zł – za obopólnym porozumieniem i za radą przyjaciół umarzają na wieczne czasy. Kobyliński w imieniu swoim i synów Eliasza, Teodora, Wojciecha i Pawła, a Sarnawski w imieniu swoim i syna Franciszka zrzekają się wzajemnie wszelkich pretensji, bez zastrzeżeń dla następców.

Transkrypcja

k. 388 (skan 0391, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego

2Miesiąca Grudnia trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto[mierzu] przedemną

4Janem Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwoiewodztwa

5Grodz. Generała Wdztwa Kijow. i Xięgami ninieyszemi Grodz.

6Kijow. Stanąwszy oczewiście Woźny Generał Wdztwa Kijow.

7i innych opatrzny Zacharyasz Krukowski w moc praw-

8dziwey wierney i Skuteczney Rellacyi swoiey iawnie ustnie

9i dobrowolnie, dla Zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał

10Jż on Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset dwudziestego

11Dnia dwudziestego Szóstego Decembra na affektacyą i prawną Rekwizycyą

k. 388v (skan 0392, strona lewa)

1JMP. Xawerego Krassowskiego Nesterowicza Rekwirenta maiąc przy

2sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych UUrr. Onufrego Zakrzew-

3skiego i Cypryana Ojcińskiego [?] ad maioris ac evidentioris testimo-

4nii gratia sibi adhibitos był w Części Wsi Olszanki w Wdztwie Kijow. sytuo-

5waney, gdzie będąc rigore Sukcessyi prawem krwi na Rekwirenta

6per caput oyca tegoż Jana [?] Dziada Stefana z Nesterowicza [?] spadłey

7też Dobra Części Wsi Olszanki z Poddanymi ich powinnościami

8Daninami, czynszami, Polami Ornemi i nie ornemi, Zarosłami Czertezami [?]

9Lasem, Jeziorami, Sianożęciami pastwiskami i innemi wszyst-

10kiemi i wszelakiemi mianowanemi i nie mianowanemi w tych

11Dobrach Części Wsi Olszanki nayduiącemi się pożytkami, intrata-

12mi i dochodami nic ni na kogo inszego nie wyłączaiąc ani Excepcyi [?]

13ale iako do Części z dawnych Czasów in suis metis limitibus [?]

14Cyrkumferencyis [?] miała i zawierała i teraz ma i zawiera wyż rze-

15czonemu UrJPanu Xaweremu Krassowskiemu Nesterowiczowi

16nemine impugnante, contradicente w realną spokoyną i aktu-

17alną vigore devolutae Successionis podał postąpił i officiose

18intromittował Possessyą; oraz poddanych do Gromady zwoławszy

19o aktualnym ich Panie JP. Rekwirencie oznaymiwszy na roboty

20im iść rozkazał, czemu przeciwni Poddani

21niebędąc niwczym sprzeciwni, co im robić kazano

22zaraz Jednie [?] poszli, a tak on mianowany Woźny

23UP. Rekwirenta przy spokoyney zostawiwszy

24Possessyi tudzież Strona Szlachtą przy sobie będącą oświad-

25czywszy się, z tamtąd nazad odiechawszy, o tym ta-

26kowąż prawdziwą przedemną urzędem uczynił

27i zeznał Rellacyą Possessyi, prosząc eam actis praesenti-

28bus connotari co i otrzymał. – Zacharyasz Krukowski

29woźny pisać nie umieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; od k. 388 (dolna część skanu 0391) jeszcze inna, pochyła i bladsza ręka, z licznymi skrótami (Grodz., Wdztwa, Kijow.). Relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 w Żytomierzu, z rozbudowanym, częściowo łacińskim formularzem (por. akt 431). Nazwisko komparenta zapisane „Krassowski Nesterowicz” (nazwisko z przydomkiem); tytuł marginalny „Possessya JP. Krassowskiego”.

Niepewne odczyty: nazwisko drugiego świadka („Ojcińskiego” [?]), fragment o linii spadku („per caput oyca tegoż Jana [?] Dziada Stefana z Nesterowicza [?] spadłey” – sens: część przypadła rekwirentowi przez osobę ojca Jana [?] po dziadzie Stefanie), wyrazy „Czertezami” [?] (karczowiskami?), „Excepcyi” [?], „in suis metis limitibus Cyrkumferencyis” [?] i „Jednie” [?] (może „iednomyślnie”). Wyrażenie „czemu przeciwni Poddani niebędąc niwczym sprzeciwni” – w rkp. pleonazm kopisty.

Łacina i terminy: ad maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i jaśniejszego świadectwa; rigore successionis – mocą prawa spadku; per caput – przez osobę (w linii spadkowej); in suis metis, limitibus, circumferentiis – w swoich granicach, kopcach i obwodach; nemine impugnante, contradicente – bez czyjegokolwiek sprzeciwu i zaprzeczenia; vigore devolutae successionis – mocą przypadłego spadku; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; eam actis praesentibus connotari – zanotować ją w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 26 XII 1720 na żądanie Ksawerego Krasowskiego Nesterowicza, w obecności szlachty Onufrego Zakrzewskiego i Cypriana Ojcińskiego [?], wwiązał go – jako spadkobiercę z prawa krwi (po ojcu Janie [?] i dziadzie Stefanie [?]) – w realne, spokojne posiadanie części wsi Olszanka w woj. kijowskim z poddanymi, ich powinnościami, daninami, czynszami, polami, zaroślami, lasem, jeziorami, łąkami i pastwiskami w dawnych granicach, bez niczyjego sprzeciwu; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i kazał im iść do robót, co natychmiast uczynili. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 388v (skan 0392, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia –

k. 389 (skan 0392, strona prawa)

1Na Urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

2Żytomierzu przedemną Janem Lewkowskim namiestnikiem

3natenczas podwoiewodztwa grodzkiego Generała woiewodztwa

4Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi grodzkiemi Kijowskiemi

5Stanąwszy oczewiście woźny Generał woiewodztwa Kijow-

6skiego i inny et opatrzny Zacharyasz Krukowski authentica [?]

7officio [?] praevenienti nexu [?] ac vinculo vera ac fidelis Rel-

8lationis possessionis sub pallam publice libereque

9recognovit – Jż on Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dnia

10dwudziestego Decembra na affektacyą i prawną Requizy-

11cyą JP. Konstantego Łopuszańskiego Chorąż. WPoll. [?] maiąc

12przy sobie stronę szlachty ludzi wiary godnych UUrr. Wincen-

13tego Czarnowskiego i Jakóba Galińskiego, był w dobrach części

14wsi Kaniówce [?] w woiewodztwie Kijowskiem leżącey, gdzie

15będąc rigore prawa spadku na JP. Konstantego Łopuszań-

16skiego Chor. WPoll. [?] część wsi Kaniowski [?] ze wszystkiemi przy-

17należytościami, poddanymi, borami, sianożęciami, dany-

18nami, daniami, polami, arendą Karczemną do tey części

19przynależną, chatami i wszystkim tem co z dawna dawien do

20tey części przynależało i przynależy, w realną spokoyną, ak-

21tualną dziedziczną possessyą podał, postąpił, Intromittował,

22poddanych do gromady zwoławszy o nowym Jch panie Affe-

23ktancie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo polecił. –

24W czem strony szlachty oświadczywszy się odiechał, i tu prze-

25demną Urzędem uczynił i zeznał wszystkiey possessyi Rella-

26cyą, prosząc onem actis praesentibus Connotari co i otrzy-

27mał. Zacharyasz Krukowski woźny pisać nieumie-

28iący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis. Strona lewa skanu 0392 (dół, k. 388v) – ręka pochyła jak w akcie 434; k. 389 (strona prawa) – znów ręka gęsta, jak w aktach 416–431. Relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 w Żytomierzu; formularz łącznie z łacińską formułą wstępną jak w akcie 431 („authentica … recognovit”), część końcowa jak w aktach 417–428.

Niepewne odczyty: początek formuły łacińskiej („authentica officio praevenienti nexu” [?]), skrót tytułu „Chorąż. WPoll.” [?] (chorąży wojsk polskich?), nazwa wsi (w rkp. „wsi Kaniówce”, dalej „część wsi Kaniowski” [?]), imię pierwszego świadka („Wincentego” [?], dzielone „Wincen-tego”).

Łacina i terminy: authentica … verae ac fideli relationis possessionis sub palam publice libereque recognovit – autentycznie … jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał prawdziwą i wierną relację o posesji; affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; UUrr. – urodzonych; rigore prawa spadku – mocą prawa spadkowego; arenda karczemna – dzierżawa (dochód) z karczmy; intromittować – wwiązać w posiadanie; affektant – żądający (nowy pan); actis praesentibus connotari – zanotować w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 20 XII 1720 na żądanie Konstantego Łopuszańskiego, chorążego wojsk polskich [?], w obecności szlachty Wincentego [?] Czarnowskiego i Jakuba Galińskiego wwiązał go w dziedziczne posiadanie spadkowej części wsi Kaniowce [?] w woj. kijowskim z poddanymi, borami, łąkami, daninami, polami, arendą karczemną i chatami; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 389 (skan 0392, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego dnia

k. 389v (skan 0393, strona lewa)

1Na urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mo-

2ści Żytomierzu, przedemną Janem Lewkowskim na-

3miestnikiem natenczas podwoiewodztwa Grodzkiego Gene-

4rała woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi

5Grodzkiemi Kijowskiemi, stanąwszy oczewiście woźny

6Generał woiewodz. Kijowskiego i innych opatrzny Zacha-

7ryasz Krukowski ku zapisaniu do Xiąg ninieyszych

8Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie zeznał,

9iż on Roku Tysiąc siedmset dwudziestego Decembra

10dwudziestego dnia ex officiosa additione [?] na affekta-

11cyą i prawną Requizycyą JP. Józefa Cichowskiego [?] Cze-

12śnika Oszmiańskiego maiąc przy sobie stronę szlachty

13ludzi wiary godnych UUrr. Szymona Jakubowskiego i

14Feliksa Zanbe [?] był w dobrach w części wsi Popielach [?] w

15woiewodztwie Kijowskiem leżącey, gdzie będąc rigore pra-

16wa Kontraktu zastawnego w tymże Roku zawartego mię-

17dzy JPP. Antonim i Piotrem Popielami [?], braćmi a JP.

18Józefem Cichowskim [?] Cześ. Oszmiań. w Aktach zeznanym

19ze wszystkiemi do tey części przynależnościami, podda-

20nymi, polami, lasami, sadybami, Daniami, Danina-

21mi, wszelką robocizną, Czertezami [?] Sianoż[ęciami] [...] i wszyst-

22kiemi co dawniey i teraz do tey części przynależało i przy-

23należy, w realną spokoyną i Aktualną possessyą podał

24postąpił i Jntromittował. – poddanych do gromady zwoław-

25szy o nowym Jch Panie i Affektancie zawiadomił

26i pełnić posłuszeństwo polecił – w czem strony szlachty

27oświadczywszy się odiechał, i tu przedemną Urzędem u-

28czynił i zeznał Possessyi Rellacyą, prosząc eam

29cum [?] actis praesentibus Connotari Co i otrzymał. –

30Zacharyasz Krukowski woźny pisać nieumieiący. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ręka gęsta (jak na k. 389). Relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego z oblat 30 XII 1720 w Żytomierzu; formularz jak w akcie 432 („ex officiosa additione” [?]) i 417–428. W odróżnieniu od innych relacji z tej serii wwiązanie nastąpiło nie z prawa spadku, lecz z mocy kontraktu zastawnego zawartego w 1720 r. między braćmi Antonim i Piotrem Popielami [?] a J. Cichowskim [?] i zeznanego w aktach.

Niepewne odczyty: nazwisko komparenta (w rkp. „Cieltowskiego”, „Cieltowskim”, w tytule „Cichowskiego” [?] – przyjęto Cichowski [?]), nazwisko drugiego świadka („Zanbe” [?]), nazwa wsi i nazwisko zastawców („w części wsi Popielach” [?] – „Popielami” [?], oba wyrazy podkreślone), fragment „Czertezami [?] Sianoż[ęciami]” zasłonięty plamą, wyraz „cum” [?] w formule końcowej (pleonazm kopisty).

Łacina i terminy: ex officiosa additione [?] – (formuła niejasna, por. akt 432); affektacya – żądanie; requizycya – wezwanie; UUrr. – urodzonych; rigore prawa kontraktu zastawnego – mocą kontraktu zastawnego; sadyby – siedliska, osady; czerteże – karczowiska (?); intromittować – wwiązać w posiadanie; eam actis praesentibus connotari – zanotować ją w niniejszych aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 20 XII 1720 na żądanie Józefa Cichowskiego [?], cześnika oszmiańskiego, w obecności szlachty Szymona Jakubowskiego i Feliksa Zanbe [?] wwiązał go – na mocy kontraktu zastawnego zawartego w tymże roku z braćmi Antonim i Piotrem Popielami [?] i zeznanego w aktach – w spokojne posiadanie części wsi Popiele [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami, lasami, siedliskami, daninami, robocizną i łąkami; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Woźny nie umiał pisać.

Transkrypcja

k. 390 (skan 0393, strona prawa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia

3Na urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu, prze-

4demną Stefanem Baranowskim namiestnikiem natenczas podwoie-

5wodztwa vice Regentem grodz. Generała Woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami

6ninieyszemi grodzkiemi Kijowskiemi Comparens personaliter JMPan

7Kazimierz Syn Michała Niewiński Cześnik Liw[ski] [?] ten zapis simpli-

8cis Debiti z podpisem ręki swey własney, także z podpisem ręki JMMPP. przy-

9iaciół in rem et personam JeyMości Pani Maryanny z Lubieckich Niewiń-

10skiey Cześni. Liw. Małżonki swey ratione in hoc contentorum dany i słu-

11żący, dla zapisania do Xiąg ninieyszych Grodzkich Kijowskich, podawszy [?] libere [?]

12przyznał, prosząc mię Urzędu aby ten zapis do Xiąg ninieyszych przyięty i

13wpisany był, a tak ia Urząd ad acticandum przyimuiąc czytałem i iest

14ingrossowany słowy – Ja Kazimierz Syn Michała Niewiński Cześnik Liw-

15ski, zdrowy będąc na ciele i umyśle, odstąpiwszy swey własney należney

16Jurysdykcyi, prawa forum i woiewodztwa, a pod teraźnieyszy ten dobro-

17wolny Zapis moy simplicis debiti i Jego wszystkie wyżey wyrażone Kondy-

18cye, punkta y Legamenta z maiętnością moią ruchomą i nieruchomą

19moią całe się poddaiąc y wpisuiąc iawnie ustnie i dobrowolnie

20zeznawam i oznaymuię, niniejszym komuby o tem wiedzieć należało, te-

21raz napotem i zawsze, iż ia zeznawaiący na własney a pilney potrzebie

22moiey wziąłem i mianowicie odliczyłem [?] z Rąk UrJeyMości Pani Mary-

23anny z Lubieckich Niewińskiey Cześ. Liw. Małżonki moiey miłey

24Summę pieniędzy pięć tysięcy złotych polskich, z których odebra-

25nia niniejszym zapisem moim JeyMość Maryannę moią miłą

26kwituię, ażeby tedy JeyMość Maryanna z Lubieckich Niewińska

27Małżonka moia tak za żywota mego, ieżeli daj Boże nayduższe życie,

28i po śmierci moiey Summy swoiey pięć tysięcy złotych polskich

29pewnieysza i bezpiecznieysza była, tedy tę Summę pięć tysięcy złoty-

30ch na części dóbr moich dziedziczney Cherbyi [?] teraz nazwaney, i Summy

31pierwszey [?], gdzie włości [?] i w Wysz[...]oliskim [?] woiewodztwie i powiecie będą-

32ce osobliwie na dobra moie części Cherbyi [?] nazwane w woiewodztwie

33Trockim [?] Parafii Olickiey [?] leżące, także złota srebra i wszystkie ru-

34chomości i Splendory, które teraz mam i napotem zarobię [?] Bożą [pomocą] [?]

35i staraniem moim będę miał wnoszę, awiduię [?] i zapisuię, iako i w go-

36dnego [?] tego zapisu mego, simplicis debiti, tak JeyMości Pani Małżonce

k. 390v (skan 0394, strona lewa)

1moiey miłey, niniejsza [?] i niepowinna [?] będzie z dóbr moich

2osobliwie z dóbr wsi Części Cherbyi [?] nazwanych w woiewo-

3dztwie Trockiem [?] aparatu [?] pierwszy [?] leżących ninieyszym ustąpie-

4niu [?] JeyMość Pani pomieniona Summa ad praesens prze-

5zemnie [?] u JeyMości Pani pożyczona, wszystka z pełna przed

6wszystkiemi innemi długami Jngrossantium [?], by się pona [?]

7sui się mieli pierwey oddana i wyliczona będzie, bez żad-

8ney wymówki [?] i kontrowersyi [?] zatrudnienia, vigore którego zapisu

9mego dobrowolnego wolno iey iest i będzie pomieniona

10JeyMości Pani Maryanna z Lubieckich Niewińska

11Cześ. Liw. małżonka moia miła [aż] iako po nayduższym

12życiu, Syn nasz Antoni małoletni części wsi Cherbyi [?]

13leżącą, ruchomą i nieruchomą iako się wyżey opisało wnie-

14ść [?] possessyą obiąwszy, orem [?], iako swemi własnemi aż do

15oddania Summy pomienioney pięć tysięcy Złotych Poll.

16rządzić, szafować, dać i swoiemi prawem komu chcąc pu-

17ścić, i według woli i upodobania swego iako na naylepszem

18swemu obróć pożytkowi. – W czem ia sam zeznawaiący y z-

19emnie [?] potomkowie y Sukcessorowie moi JeyMość Antoni Syn [?]

20z tey [?] Maryanną moią miłą spłodzony, żadney przeszkody

21prawney i nieprawney czynić nie mamy i niepowinni,

22ale i owszem tę JeyMość Panią Maryannę moią od wszyst-

23kich Impedimentów prawnych i nieprawnych od kogokolwiek

24zachodzących, z każdego czasu prawa y Urzędu na każdem miey-

25scu i terminie, tyle razy ile by tego potrzeba okazywała, bro-

26nić zastępować ewinkować z potomkami i Sukcessorami moiemi

27mam i powinien będę. Którem to dobrowolnemu zapi-

28sowi ia sam, a po mnie potomkowie i Sukcessorowie moi

29zadość czynić dotrzymać i wypełnić mamy i powinni

30będziemy, a to pod zakładem drugiey takowey Summy Zło-

31tych pięć tysięcy Złotych polskich, szkodami – Ziemskiemi gołe-

32słownie, wraz przysięgi Szlacheckiey oszacowanemi, który

33zakład szkody in Casu Contraventionis, temu teraźnieyszemu

34dobrowolnemu zapisowi memu, simplicis debiti i iego szcze-

35gólnie [?] punktami Locum iak i termin we wszelkim

36sądzie i Urzędzie tak Trybunale wielkiego Xięstwa Litewskiego

k. 391 (skan 0394, strona prawa)

1iako i Ziemi Lubelsk. [?] lub też Ziemskim i Grodzkim iakimkol-

2wiek tak y w Koronie iako i Wielkim Xięstwie Litewskim

3amputatis omnibus Juris beneficiis Refugiis ac exceptio-

4nibus sobie y innemu, potomkom i Sukcessorom także

5moim, naznaczam i obliguię, i na to ten moy listzapis

6Simplicis debiti z podpisem ręki moiey własney, i z podpi-

7sami rąk JMMPanów przyiaciół odemnie ustnie i oczywi-

8ście uproszonych daię – Działo się w Owruczu [?] Roku Tysiąc

9siedmset dwudziestego Miesiąca Decembra dziewiętna-

10stego dnia. – U tegoż zapisu simplicis debiti podpi-

11sy rąk temi słowy – Kazimierz Syn Michała a wnuk Mi-

12kołaja Niewiński Cześ. Liw. Ustnie proszony przyiaciel

13od JMPana zeznawaiącego do tego zapisu podpisuię się An-

14toni Bieniaszewski [?] Geometra Graniczny Kijowski. Ustnie

15proszony przyiaciel od JMPana zeznawaiącego podpisuię się Ste-

16fan Skarzyński [?] Skarbnik Kijow. Ustnie proszony przyiaciel

17od zeznawaiącego na tym zapisie simplicis podpisuię się

18Jakób Piotrowski Woyski Owrucki. – Który to zapis za poda-

19niem i oczewistym zeznaniem wyżmianowaney osoby, a za mo-

20im Urzędownym przyięciem z początku aż do końca słowo

21w słowo do Xiąg ninieyszych Grodzkich Kijowskich zapisany

22iest. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ręka gęsta, drobna i pospieszna; tekst miejscami bardzo trudny do odczytania (zwłaszcza k. 390 dół i k. 390v góra) – liczne [?]. Oblata 31 XII 1720 w Owruczu – NOWY urzędnik: Stefan Baranowski, namiestnik podwojewództwa i vice-regent grodzki (w aktach 403–436 – Jan Walewski Lewkowski). Zapis datowany 19 XII 1720 (miejsce: „w Owruczu” [?]).

Rozbieżność: w tytule marginalnym „Kazimierza Syna Pawła”, w tekście i podpisie „Kazimierz Syn Michała a wnuk Mikołaja Niewiński”. Tytuł urzędu „Cześnik Liw.” [?] (liwski?) – odczyt skrótu niepewny. Nazwa dóbr („Cherbyja” [?], w rkp. „Cherbyi”) i jej położenie (woj. trockie [?], parafia olicka [?] – Olita) niepewne; również fragment o „Summie pierwszey … w Wysz[...]oliskim [?] woiewodztwie i powiecie” i wiele formuł prawniczych na k. 390v. Nazwiska świadków: „Bieniaszewski” [?], „Skarzyński” [?].

Łacina i terminy: simplex debitum – zwykły dług (zapis dłużny); in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione in hoc contentorum – z racji tu zawartych (rzeczy); libere – swobodnie; ad acticandum – do wpisania do akt; legamenta – zobowiązania; ad praesens – obecnie; ingrossantium [?] – (wierzycieli) wpisujących (się do akt); vigore – mocą; impedimenta – przeszkody; ewinkować – bronić prawnie; in casu contraventionis – w razie naruszenia; locum et terminum – miejsce i termin (sądu); amputatis omnibus juris beneficiis, refugiis ac exceptionibus – z odcięciem wszelkich dobrodziejstw prawa, ucieczek i wyjątków (zarzutów); woyski – urząd ziemski (wojski owrucki).

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Stefanem Baranowskim, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Kazimierz Niewiński, syn Michała, wnuk Mikołaja, cześnik liwski [?], przyznał i podał do akt swój zapis simplicis debiti z 19 XII 1720 dla żony Maryanny z Lubieckich: zeznaje, że pożyczył od niej 5000 zł i dla zabezpieczenia tej sumy zapisuje ją na swych dziedzicznych częściach dóbr Cherbyja [?] w woj. trockim [?], parafii olickiej [?], oraz na ruchomościach i kosztownościach; żona, a po niej małoletni syn Antoni, mają prawo trzymać te dobra jak własne aż do zwrotu sumy, z pierwszeństwem przed innymi wierzycielami. Wystawca zobowiązuje się bronić żony przed wszelkimi przeszkodami pod zakładem drugich 5000 zł i poddaje się sądom Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Podpisali świadkowie: Antoni Bieniaszewski [?], geometra graniczny kijowski, Stefan Skarzyński [?], skarbnik kijowski, i Jakub Piotrowski, wojski owrucki.

Transkrypcja

k. 391 (skan 0394, strona prawa – dół)

1[Roku] Tysiąc siedmset Dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia

3Na urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu

4przedemną Stefanem Baranowskim namiestnikiem natenczas

5podwoiewodztwa vice regentem Grodzkim Generała woiewodztwa Kijow-

6skiego i Xięgami ninieyszemi grodzkiemi Kijowskiemi Comparens

7personaliter JP. Michał Syn Ludwika Garliński woyski Trębow[elski] [?]

8[...] [?], dla wpisania do Xiąg ninieyszych tę dymissyą od siebie zezna-

9ną [?] podawaiącego ratione Jntra Contentorum podawszy in rem et perso-

10nam JP. Gabryela Garlińskiego Syna swego przy świadkach spo-

11rządzony przyznał, prosząc mię Urzędu aby ią przyiął do Akt, a tak

12ia Urząd Annuendo affectationi przyimuiąc, z początku aż do

13końca odczytawszy, tak się w sobie ma. – Ja Michał Garliński

k. 391v (skan 0395, strona lewa)

1woyski Trebo[welski] JP. Ludwika Garlińskiego Cześ. Bat. [?] Syn, zdrowy

2będąc na ciele i umyśle, odstąpiwszy swey własney Ziemskiey

3Jurysdykcyi, prawa forum woiewodztwa, a pod teraźnieyszy moy

4zapis Dymissionis cale się poddaiąc i wpisuiąc wiadomo czy-

5nię, iawnie ustnie ac benevole przyznawam, iż ia zeznawa-

6iący maiąc moie własne dobra dziedziczne część wsi Szepeti-

7łowki [?] w woiewodztwie Kijow. leżący, prawem naturalnym od

8antecessorów moich do mnie przypadaiącey części, a będąc

9mocen z pospolitego prawa moią fortunę własną secun-

10dum bene placitum meum rozporządzać i szafować ani-

11madversa [?] u mnie Syna Łaski [?] iuż adepta [?] uniżoney

12uniżności [?], oraz obserwancyi w nim uprawności [?] ku osobie

13mey persona sua i maiętnością swoią a przyzwoitey

14atillo [?] dla osoby moiey reverencyi [?], tamtemuż [?] w górze

15wyrażone dobra, z sianożęciami, poddanymi, lasami, pola-

16mi lasami et cum omnibus pertinentiis temuż JP.

17Gabryelowi Garlińskiemu Synowi memu z pod fortuny

18moiey wypuszczam i dymittuię. – Wolen tedy iest i będzie

19rzeczony JP. Gabryel Garliński Syn moy pomienione do-

20bra części wsi Szepetiłowki [?] w swoią obiąć possessyą

21a wszystkich Dochodów i pożytków ruchom[ych] [?] Juris [?] rigore

22niniejszey Dymissyi, z którą ia zeznawaiący sam i Stry-

23mać obowiązuię się, na co daiem ten moy [...] [?] [ści-]

24sły [?] z podpisem ręki moiey także JMMPP. przyiaciół

25rękami własnemi podpisanych. – Datum w Szepetiów-

26ce [?] Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dnia Dwudzieste-

27go drugiego Marca [?] – Michał Syn Ludwika Garliński

28woyski Trembowelski mp. Ustnie proszony do podpisa-

29nia na tey dymissyi podpisuię się – Piotr Krasiński [?] mp.

30Przyiaciel Paweł Dąbrowski mp. Przyiaciel Leonard

31Borutowski [?] mp. Który że to zapis za podaniem i oczy-

32wistem zeznaniem wyżmianowaney osoby, a za moiem

33Urzędownym przyięciem, słowo w słowo iako się w sobie ma

34w Xięgi grodzkie Kijowskie iest zapisany. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ręka gęsta i pospieszna (jak w akcie 437), k. 391v pokryta przebijającym pismem z drugiej strony – odczyt bardzo trudny, liczne [?]. Oblata 31 XII 1720 w Owruczu przed Stefanem Baranowskim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim. Tytuł marginalny „Zapis Garlińskiego”, w tekście akt nazwany dymisją (dymissio – wypuszczenie dóbr synowi za życia ojca).

Niepewne odczyty: nazwa wsi („Szepeti-łowki” [?], „w Szepetiów-ce” [?] – przyjęto Szepetówka [?]), tytuł ojca wystawcy („Cześ. Bat.” [?]), wiersz po tytule wystawcy na k. 391 (częściowo nieczytelny), uzasadnienie dymisji (posłuszeństwo i szacunek syna – „animadversa … uniżności, oraz obserwancyi …”), formuła zobowiązania („z którą ia zeznawaiący sam i Stry-mać [?] obowiązuię się”), data (22 III [?] 1720), nazwiska świadków („Krasiński” [?], „Borutowski” [?]). Urząd wystawcy: wojski trembowelski (w podpisie „woyski Trembowelski”).

Łacina i terminy: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z racji treści; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; dymissio – wypuszczenie (dóbr); ac benevole – i dobrowolnie; secundum bene placitum meum – według mego upodobania; persona sua – swoją osobą; cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; juris rigore – mocą prawa; datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Stefanem Baranowskim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim kijowskim, Michał Garliński, syn Ludwika, wojski trembowelski, przyznał i podał do akt swą dymisję dla syna Gabryela (Szepetówka [?], 22 III [?] 1720): w uznaniu posłuszeństwa i szacunku syna wypuszcza mu za życia swoje dziedziczne dobra – część wsi Szepetówka [?] w woj. kijowskim, odziedziczoną po przodkach – z łąkami, poddanymi, lasami, polami i wszystkimi przynależnościami; syn może objąć je w posiadanie i czerpać z nich wszystkie dochody. Podpisali: wystawca oraz świadkowie Piotr Krasiński [?], Paweł Dąbrowski i Leonard Borutowski [?].

Transkrypcja

k. 392 (skan 0395, strona prawa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Grudnia trzydziestego pierwszego dnia

3Na Urzędzie grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Owruczu, przedemną Stefanem Baranowskim namiestni-

5kiem natenczas podwoiewodztwa vice regentem Grodz. Genera-

6ła woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi

7Kijowskiemi Comparens personaliter JP. Grzegorz Jan dwu-

8imienny Bereśniewicz Cześ. Owruc. dla wpisania do Xiąg

9ninieyszych Grodzkich Kijowskich tę dymissyą od siebie

10stawaiącego ratione Jntra Contentorum podawszy in rem

11et persona JP. Antoniego Bereśniewicza Syna swego

12przy świadkach sporządzoną przyznał, prosząc mię Urzędu

13a przyięcie oney do Akt. A tak ia Urząd annuendo affe-

14ctationi przyimuiąc z początku aż do końca odczytawszy,

15tak się w sobie ma. – Ja Grzegorz Jan Bereśniewicz C. O.

16zdrowy będąc na ciele i umyśle, odstąpiwszy swey własney

17Ziemskiey Jurysdykcyi, prawa forum i powiatu, a pod ten

18moy zapis dymissionis cale się poddaiąc i wpisuiąc

19[...] [?] wiadomo czynię iż teraz [?] oznaymuię

20wszem wobec komu by wiedzieć należało, iż

21Ja zeznawaiący, maiąc moie własne dobra część wsi Sie-

22rotki [?] w woiewodztwie Kijowskiem leżące, prawem natu-

23ralnym a Antecessorów moich do mnie przypadaiące dzie-

24dzictwa [?], a będąc mocen z pospolitego prawa, moią fortunę

25własną secundum bene placitum meum rozporządzać

26i szafować, ani Manducia [?] w moim Synu statuta [?] mię

27[...] [?] niewdzięczności, oraz obserwancyi [?] uniżoney

28adulta [?], niemogąc niewdzięczności [?] [...] i maiętnością swą

29sobności [?] ku oszczędzeniu [?] persona sua i maiętnością swą

30im a przyzwoitey abillo dla osoby moiey rewerencyi do-

31znawszy, w górze wyrażone dobra, część wsi Sierotki [?], z podda-

32nymi polami et cum omnibus pertinentiis JP. Antonie-

33mu Bereśniewiczowi Synowi moiemu z pod fortuny wy-

34puszczam i dymittuię. – Wolen tedy iest rzeczony JP.

k. 392v (skan 0396, strona lewa)

1Antoni Bereśniewicz Syn moy pomienione część wsi

2Sierotki [?] w swoią obiąć possessyą, a wszystkich ich dochodów

3i pożytków zażyć Juris rigore niniejszey Dymissyi,

4której ia przyznawaiący zawsze [?] i dotrzymać obowią-

5zuię się, na co daiem ten moy zapis dymissionis z

6podpisem ręki moiey także JMMPP. przyiaciół rękami

7własnemi podpisanych. Dattum w Owruczu. Roku

8Tysiąc siedmset dwudziestego dnia pierwszego Novem-

9bra [?]. Podpisy rąk takowe – Grzegorz Jan Bereśnie-

10wicz C. O. Jako przyiaciel i świadek podpisuię

11się Woyciech Szczepański [?]. Przyiaciel Jan Korotecki [?].

12Proszony od JP. Bereśniewicza podpisuię się Leon

13Talko [?]. A tak ten zapis dymissyiny, tak iako się w

14sobie ma, z początku aż do końca pisany nic wszy-

15stek de verbo ad verbum do Xiąg ninieyszych iest

16ingrossowany. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ręka gęsta i pospieszna jak w aktach 437–438; formularz dymisji niemal identyczny z dymisją M. Garlińskiego (akt 438) – oba teksty wzajemnie się objaśniają, ale w obu fragment z uzasadnieniem (posłuszeństwo i szacunek syna) jest zniekształcony i odczytany tylko częściowo. Oblata 31 XII 1720 w Owruczu przed Stefanem Baranowskim. Wystawca – Grzegorz Jan Bereśniewicz, cześnik owrucki (C. O.); por. akt 377 (cesja Stefana Bereśniewicza dla wnuków Antoniego i Ludwika, synów Grzegorza Jana).

Niepewne odczyty: nazwa wsi („Sie-rotki” / „Sierotki” [?]), data dymisji („dnia pierwszego Novem-bra” [?] 1720), nazwiska świadków („Szczepański” [?], „Korotecki” [?], „Talko” [?]), kilka wyrazów uzasadnienia dymisji.

Łacina i terminy: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; dwuimienny – noszący dwa imiona; ratione intra contentorum – z racji treści; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; dymissio – wypuszczenie (dóbr synowi); secundum bene placitum meum – według mego upodobania; persona sua – swoją osobą; cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; juris rigore – mocą prawa; datum – dano; de verbo ad verbum – słowo w słowo; ingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1720 w urzędzie grodzkim w Owruczu przed Stefanem Baranowskim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim kijowskim, Grzegorz Jan Bereśniewicz, cześnik owrucki, przyznał i podał do akt dymisję dla syna Antoniego (Owrucz, 1 XI [?] 1720): w uznaniu posłuszeństwa i szacunku syna wypuszcza mu za życia swoją dziedziczną część wsi Sierotki [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami i wszystkimi przynależnościami; syn może objąć ją w posiadanie i korzystać z dochodów. Podpisali: wystawca oraz świadkowie Wojciech Szczepański [?], Jan Korotecki [?] i Leon Talko [?].

Transkrypcja

k. 392v (skan 0396, strona lewa)

1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego

2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia

3Na urzędzie grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu, przedemną Stefanem Baranowskim Namiest-

5nikiem natenczas podwoiewodztwa vice Regentem Grodz. Ge-

6nerała woiewodztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi [grodz-

7kiemi] Kijowskiemi Comparens personaliter JP. Józef Godlew-

8ski Cześ. Lidzki ten zapis simplicis debiti z podpisem ręki

9swey własney, także z podpisami rąk JMMPP. przyiaciół in rem

10et personam JP. Emilii [?] z Kunickich Godlewskiey Matki swey

11dany i służący dla zapisania do Xiąg ninieyszych podawszy

12libere przyznał, prosząc mię Urzędu, by przyięty i zapisany

13był, a tak ia Urząd ad acticandum przyimuiąc czytałem

14i ten iest ingrossowany słowy – Ja Józef Godlewski Cześ.

15Lidzki, zdrowy będąc na ciele i umyśle, odstąpiwszy własney

16należney Jurysdykcyi, prawa forum powiatu i woiewodztwa,

k. 393 (skan 0396, strona prawa)

1a pod teraźnieyszy moy zapis i Jego wszystkie wyrażone pun-

2kta poddaiąc się iawnie i dobrowolnie zeznawam, iż ia zezna-

3waiący na własney a pilney potrzebie wziąłem i odliczyłem z rąk

4JP. Elżbiety z Kunickich Godlewskiey Matki [?] moiey Złotych pol-

5skich trzy tysiące, której Summy odebranie niniejszym za-

6pisem moim Mać [?] moię kwituię. Żebyż [?] tey Summy

7pewnieysza i bezpiecznieysza była, tedy tę Summę Złł. Pol.

8trzy tysiące na części wsi Dydowcach [?] dobrach moich dzie-

9dzicznych w woiew. Kijow. leżącey, wnoszę, zapisuię i onerui,

10iakoż vigore tego zapisu mego simplicis debiti też [?] Matka [?]

11moia mieć i niepowinna będzie z dóbr części wsi Dy-

12dowiec [?] ustąpić, aż póki Jey wypłacona i wyliczona nie zostanie

13przezemnie pożyczona Summa, a gdybym ia za życia mego

14niepłacił, wtedy wolna zostanie Matka moia JP. Elżbieta z

15Kunickich Godlewska, tę część wsi Dydowiec [?] dożywociem aż do

16śmierci swoiey trzymać, po którey dopiero synowie ta część spa-

17dać ma na Synów moich JPP. Mateusza i Marcina God-

18lewskich z tey [?] moiey Małżonki spłodzonych. – Wolna tedy Mać

19moia tę część w swoie władanie obiąć i iako swoią własną

20rządzić szafować, i ku naylepszemu użytkowi obrócić. – W czem

21ia sam zeznawaiący a po mnie potomkowie iako to Mate-

22usz i Marcin Godlewscy Synowie moi żadney przeszkody czy-

23nić nie mamy, owszem od wszelkich Jmpetycyi bronić obowią-

24zuiemy się, a to pod zakładem drugiey takowey Summy Złotych

25Polskich trzy tysiące, szkodami Ziemskiemi gołosłownie, wraz

26przysięgi pełney oszacowanemi, i na to ten moy list za-

27pis simplicis debiti, z podpisem moim, także JMMPP. przy-

28iaciół odemnie uproszonych daię. – Działo się w Żytomierzu

29Roku Tysiąc siedmset dwudziestego, dnia siedmnastego [?] Novem-

30bra. – U tego zapisu simplicis debiti, podpisy rąk temi sło-

31wy – Józef Godlewski Cześ. Lidzki mp. Ustnie proszony od JP.

32zeznawaiącego, podpisuię się – Wincenty Szczepanowicz [?] mp.

33Przyiaciel Tomasz Didkowski [?] mp. Proszony do podpisania na

34tym zapisie simplicis podpisuię się Wacław Brzeski [?] mp.

k. 393v (skan 0397, strona lewa – góra)

1Który zapis za podaniem i oczewistem zeznaniem mianowa-

2ney osoby a za moiem Urzędownym przyięciem z począt-

3ku aż do końca słowo w słowo do Xiąg ninieyszych In-

4grossowany. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ręka gęsta i pospieszna jak w aktach 437–439. Oblata 31 XII 1720 na zamku w Żytomierzu przed Stefanem Baranowskim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim. Formularz zapisu simplicis debiti zbliżony do zapisu K. Niewińskiego dla żony (akt 437) – oba teksty wzajemnie się objaśniają.

Rozbieżność imienia wierzycielki: w części oblatowej odczytano „Emilii” [?], w treści zapisu dwukrotnie „Elżbiety/Elżbieta z Kunickich Godlewska”; przyjęto Elżbieta [?]. Słowo określające pokrewieństwo w pierwszym wymienieniu (k. 393, w. 4) niepewne („Matki” [?] – może „Żony”), dalej wyraźnie „Mać/Matka moia”; synowie Mateusz i Marcin – „z tey [?] moiey Małżonki spłodzeni” (zapewne mowa o żonie wystawcy – sens zdania niepewny). Inne niepewne odczyty: nazwa wsi („Dydowcach”, „Dydowiec” [?]), data (17 [?] XI 1720), nazwiska świadków („Szczepanowicz” [?], „Didkowski” [?], „Brzeski” [?]).

Łacina i terminy: simplex debitum – zwykły dług (zapis dłużny); in rem et personam – na rzecz i osobę; libere – swobodnie; ad acticandum – do wpisania do akt; onerować – obciążać (zapisem); vigore – mocą; dożywociem – w dożywocie; impetycye – roszczenia, napaści prawne; szkody gołosłownie … przysięgą oszacowane – szkody oszacowane samym oświadczeniem i przysięgą poszkodowanego; mp. (manu propria) – ręką własną; ingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1720 w urzędzie grodzkim na zamku żytomierskim przed Stefanem Baranowskim, namiestnikiem i wicerejentem grodzkim kijowskim, Józef Godlewski, cześnik lidzki, przyznał i podał do akt swój zapis simplicis debiti z 17 [?] XI 1720 (Żytomierz) dla matki Elżbiety [?] z Kunickich Godlewskiej: zeznaje, że pożyczył od niej 3000 zł i zabezpiecza tę sumę na swej dziedzicznej części wsi Dydowce [?] w woj. kijowskim; matka może trzymać tę część aż do zwrotu długu, a gdyby syn za życia nie zapłacił – dożywotnio, po czym część przypadnie synom wystawcy Mateuszowi i Marcinowi. Wystawca i jego synowie zobowiązują się bronić jej posiadania pod zakładem drugich 3000 zł. Podpisali: wystawca oraz świadkowie Wincenty Szczepanowicz [?], Tomasz Didkowski [?] i Wacław Brzeski [?].