17słowem wymianowanemi [?] i niewymianowanemi [?] przy-
18należytościami [?] dochodami i Intratą, temuż Synowi mo-
19iemu Stanisławowi dać, darować i dymitować [?] umy-
20śliłem, iakoż tym Zapisem moim Dymissyinym
21daię, daruię i ustępuię, przytem zadaię [?] [...] [...] [?]
22[...] Synowi memu albo [...] poddanego iednego
23imieniem Semena Pakoritaka [?] [...] [?] z
24Dobrami [?] i na Części Dziedziczney JP. Jana Waku-
25lewicza zostaiącego wyreklamować, i za nie należy-
26te onego przyprowadzeniu [?] gdzie należy będzie [...] [?]
27prawić się wolen będzie, iuż teraz i każdy [?] panu-
28iący [?] Syn moy temi dobrami iako swemi własnemi [?]
29[…] rządzić i dysponować, a Ja zeznawaiący nie
30zostawuię żadnego prawa powrotu do takowey
31maiętności, i nato daię ten moy Seit [?] Zapis
32Dymissyonis z podpisem Ręki mey własney i przy-
33iaciół do tego uproszonych Datt. w Hrycenkach [?] Tysiąc
34Siedmset dwudziestego pierwszego Dnia drugiego [?] Marca
35u tey Dymissyi podpisy Ręką w te słowa Jan Mokrzański m.p.
36Jako Swiadek i przyiaciel na tey Dymissyi Piotr Radkiewicz [?]
37[reklamant:] […] [?]
k. 422 (skan 0428, strona prawa – góra)
1na tey Dymissyi iako Swiadek i pieczętarz podpisuię się
2Piotr [...]kiewicz [?] m.p. na tey Dymissyi Jako Swiadek
3i pieczętarz podpisuię się Wacław Łozinowicz [?] m.p.
4Ustnie uproszony Swiadek podpisuię się
5Wacław Ostrzyński [?] m.p. Która to Dymissya za podaniem
6i prozbą, a za moim przyięciem Urzędowym do Xiąg
7ninieyszych iest wpisana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ta sama blada ręka co w aktach 477–480. Oblata na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu 21 III 1721 przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim [?], podwojewodzim; zapis spisany w Hrycenkach [?] 2 [?] III 1721.
Nazwisko wystawcy w tytule „Mo-krzańskiego”, w tekście „Mokrzański”/„Makrzański” – przyjęto MOKRZAŃSKI [?]. Wieś „Część Wsi Hrynówki [?]” (wyraz blady, może „Hrynowka”, „Hryniówka”) – odziedziczona po bracie Piotrze; miejsce wystawienia „w Hrycenkach [?]” – może ta sama miejscowość.
Formuła dymisji podobna do aktów 438–470 („uważaiąc … ku rządzeniu persona sua”), ale w tym odpisie zniekształcona; wiersze 12–13 k. 421v w większości nieodczytane. Szczególna klauzula: syn może wyreklamować (odebrać) zbiegłego poddanego Semena Pakoritaka [?], przebywającego w części dziedzicznej JP. Jana Wakulewicza (por. Jan WAKULEWICZ – akt 182), i dochodzić o niego prawa. „Seit [?]” – ten sam niejasny wyraz co w akcie 480. Podpisy świadków (Piotr Radkiewicz [?], Wacław Łozinowicz [?], Wacław Ostrzyński [?]) – nazwiska bardzo niepewne.
Łacina: dymissyonis (dimissionis) – zapis dymisji, tj. ustąpienia dóbr synowi; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd; persona sua – swoją osobą; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 21 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim [?], podwojewodzim, Jan Mokrzański [?] zgłosił do akt zapis dymisji (Hrycenki [?], 2 [?] III 1721), którym ustąpił synowi Stanisławowi, uznając go za zdolnego do rządzenia sobą i majątkiem, swoją dziedziczną część wsi Hrynówka [?] w województwie kijowskim [?], odziedziczoną po bracie Piotrze, z poddanymi, polami, lasami, pożytkami i dochodami, oraz prawo wyreklamowania zbiegłego poddanego Semena Pakoritaka [?] z dóbr Jana Wakulewicza; wystawca zrzekł się prawa powrotu. Świadkowie: Piotr Radkiewicz [?], Wacław Łozinowicz [?], Wacław Ostrzyński [?].
Akt nr 482
Oblata wieczystej darowizny Pawła Hlinickiego [?], syna Jana Kułanowicza [?], dla Benedykta Wieprzyckiego [?], chorążego wojsk polskich [?] – część wsi Werbówka [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; zapis: 12 [?] III 1721)
Karty / skanyk. 422 (skan 0428, strona prawa – od 1/5) – 422v (skan 0429, strona lewa) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 422 (skan 0428, strona prawa – od 1/5)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego pierwszego
2Miesiąca Marca dwudziestego pierwszego dnia
3W Roku [!] Sądowe Grodzkie Kijowskie od dnia dwudzie-
4stego piątego Miesiąca Januarii Roku wyż na Akcie wy-
5rażonego w Mieście Jego Krolewskiey Mości Owruczu
6przypadłe i Sądownie odprawować się zaczęte prze-
15nych i niepewnych [?] od kogo [?] [...] a te Dobra [...]
16[...] [...] [...] [...] [...]
17[...] [...] Franciszek [?] [...] [...]
18[...] [...] [...] [...] [...]
19[...] [...] [...] [...] [...]
20[...] [...] Zapis Donationis Który Ręką
21moią własną przy uproszonych [Swiadkach] [?]
22[...] podpisuię, Datt. w [...] Roku
23Tysiąc Siedmset dwudziestego pierwszego [dnia]
24Dwunastego [?] Marca u tego Zapisu perpetuae
25Donationis podpisy Ręką temi słowy Paweł Syn
26Jana Kułanowicz [?] Hlinicki [?] m.p. Jako Swiadek [i]
27przyiaciel na tym Zapisie podpisuię się Jakob
28Drzewiecki [?] m.p. [...] [...] [...] Syn [?]
29Zapisie perpetuae Donationis podpisuię się Daniel Wy-
30narowski [?] Swiadek ustnie uproszony do tego Zapisu
31perpetuae Donationis podpisuię się Józef Stężycki [?]
32[...]ski [?] m.p. Który to Zapis perpetuae Donatio-
33nis za podaniem i prozbą, a za moim Urzę-
34downym przyięciem do Xiąg ninieyszych
35iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ta sama blada ręka co w aktach 477–481. K. 422v skrajnie wyblakła, z przebiciem i zmarszczkami papieru – środkowa część (dysponowanie dobrami, klauzula ewikcyjna) w większości nieodczytana (#PARTIAL); wiersz 7 ma nad linią dopisek innej ręki (nieczytelny).
Urzędnik: na k. 422 wyraźnie „Alexandrem Kazimierzem Wilczopolskim [?]” (nie „Wolszczańskim”, jak odczytywano w aktach 477–481) – nazwisko zapewne WILCZOPOLSKI [?]; do rozstrzygnięcia w dalszych aktach.
Imię ojca darczyńcy „Jana Kułanowicz [?]” – drugi człon może być przydomkiem; nazwisko „Hlinicki [?]” (może Glinicki). Wieś „Werbówka [?]” (rkp. „Werbowki”/„Werbowiec”) – odziedziczona po ojcu (i bracie [?]). Obdarowany: Benedykt Wieprzycki [?], „Chor: W. P.” – zapewne chorąży wojsk polskich.
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; ad actitandum – do zapisania w aktach; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd; m.p. (manu propria) – ręką własną.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis (częściowo nieczytelny). 21 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim [?], chorążym wiskim [?], podwojewodzim, Paweł Hlinicki [?], syn Jana Kułanowicza [?], zgłosił do akt zapis wieczystej darowizny (12 [?] III 1721), którym darował i zrezygnował Benedyktowi Wieprzyckiemu [?], chorążemu wojsk polskich [?], swoją dziedziczną część wsi Werbówka [?], odziedziczoną po ojcu, ze wszystkimi poddanymi, przynależnościami, zabudowaniami i dochodami, zrzekając się prawa powrotu. Świadkowie: Jakub Drzewiecki [?], Daniel Wynarowski [?], Józef Stężycki [?].
Akt nr 483
Oblata wieczystej darowizny Jana Ozulińskiego [?], towarzysza znaku pancernego, dla Benedykta Fiałkowskiego [?], pułkownika [?] – część wsi Zabrodzie [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; zapis: III 1721)
9i Sercu [?] Jego [...] darować i [...] wieczyście [...]
10Jego ze wszystkiemi [...] [...] [...]
11[...] [...] [...] [...] [...]
12[...] Gruntami [...] [...] [...]
13[...] z [...] [...] [...] [...]
14[...] [...] [...] przyległ-
15ościami [?] [...] aby [?] [...] [...] Dobrach hipo-
16tekowane, które się okażą były [?] [...] [...]
17[...] JP. Fiałkowski [?] znaleźć [?] [...] [...]
18[...] [...] [...] [...] [...]
19[...] praw moich [...] [...] do takowych
20Dóbr Jntromittować się i one [...] posiada-
21nie [?] [...] Ja zaś zeznawaiący [...] [...]
22[...] żadnego prawa ani [...] [...]
23[...] Ozulinskim [?] [...] [...] [...]
24[...] [...] [...] Jntromissyi [?] [...]
25[...] [...] [...] [...] [...]
26[...] [...] [...] [...] Jurisdykcyi [?]
27[...] [...] [...] [...] [...]
28[...] [...] [...] [...] [...]
29[...] [...] [...] [...] [...]
30Który Ręką moią [...] [...] Datt. w [...]
31Tysiąc Siedmset dwudziestego pierwszego Roku Mie-
32siąca [...] Marca – Jan Ozulinski [?] Towarzysz Znaku
33Pancer: m.p. Jako Swiadek i przyiaciel podpisuię się
34Wacław [?] [...] m.p. [...] Swiadek proszony
35Swiadek Michał Hawrzecki [?] m.p. proszony Swiadek
36i przyiaciel podpisuię się Hieronim [...] m.p.
37Który to Zapis za podaniem [...] [...] do Xiąg
38[...] ninieyszych iest [...] Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ta sama blada ręka co w aktach 477–482. K. 423 czytelna, k. 423v skrajnie blada i pisana niestarannie – część dyspozycyjna (wyliczenie przynależności, klauzula o długach hipotekowanych na dobrach, zrzeczenie się prawa) w większości nieodczytana (#PARTIAL).
Urzędnik ponownie „Alexandrem Kazimierzem Wilczopolskim [?]” (por. akt 482). Nazwisko darczyńcy w tytule i tekście „Ozulinski” (może „Oczuliński”); obdarowany na k. 423v dwukrotnie „Fiałkowski” [?] (w tytule „Fiałkowskiemu” [?], w oblacie odczyt „Białkowskiego” [?]), tytułowany „Pułkownik” [?]. Możliwe, że to ten sam Benedykt, który w akcie 482 odczytany jako „Wieprzycki [?]” – do sprawdzenia.
Wieś „Zabrodzie” [?] (rkp. „w Dobrach Wsi Zabrodzie”, „Wsi Zabrodzia”) – por. Zabrodzie [?] w aktach 111, 120, 401. Darowizna motywowana przyjaźnią i życzliwością obdarowanego.
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; ad actitandum – do wpisania do akt; quoad actum praesentem attinet – co do niniejszej czynności; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; m.p. (manu propria) – ręką własną.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis (częściowo nieczytelny). 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim [?], chorążym wiskim [?], podwojewodzim, Jan Ozuliński [?], towarzysz znaku pancernego, przyznał zapis wieczystej darowizny (III 1721), którym – z przyjaźni i życzliwości – darował Benedyktowi Fiałkowskiemu [?], pułkownikowi [?], swoją dziedziczną część wsi Zabrodzie [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po rodzicach, ze wszystkimi gruntami i przynależnościami, z prawem intromisji, zrzekając się wszelkich praw. Świadkowie: Wacław [...] [?], Michał Hawrzecki [?], Hieronim [...].
Akt nr 484
Oblata relacji woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego – podanie Stefanowi Godlewskiemu posesji części wsi Radyszówka [?] po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; czynność woźnego: 18 [?] III 1721)
8Kijows: i Xięgami ninieyszemi Grodz: Kijows: Stanowszy ocy-
9wisto Woźny Generał Wwa Kijows: i innych opatrzny
10Zacharyasz Krukowski in vim suo vero ac fidelis Rel-
11lacionis [?] palam publice literatur [?] recognovit iż on Roku
12teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Dwudziestego pierwszego dnia
13Osmnastego [?] Marca ad affectationem Juridicamque [?] re-
14quisitionem JW. JP. Stefana Godlewskiego, maiąc przy sobie
15strony Szlachty Ludzi wiary godnych JWW. JPP. Jana Obo-
16rnickiego [?] i Piotra Malinskiego co maioris ac eviden-
17tioris testimonii gratia ad hunc Actum sibi adhibitos
18był w Dobrach Części Wsi Radyszówki [?] w Wwie Kijows:
19sytuowaney Prawa Dziedzicznego Ojca teraźnieyszego Requi-
20renta JW. JPana Jana Godlewskiego Skarb: Kun: [?] nieżyią-
21cego, a teraz vigore juris naturalis et successive te-
22muż Requirentowi przynależney wzmiankowane Dobra
23Część Wsi Radyszówki [?] ze wszystkiemi Poddanemi, ciągłemi
24i pieszemi ad praesens znayduiącemi się i z biegłemi, całą
25ich Administracyą [?], z polami, Lasami, Sianożęciami, Lasami,
26Borami, Pasiekami [?] i wszelkiemi in genere et specie wymia-
27nowanemi i nie wymianowanemi pożytkami, dochodami i przy-
28należytościami temuż JW. JP. Stefanowi Godlewskiemu w Do-
29żywotną [?] Dziedziczną, nemine impugnante et contradicen-
30[reklamant:] te
k. 424v (skan 0431, strona lewa – górna 1/3)
1Contradicente podał postąpił i Jntromittował Possessyą,
2potem do Gromady zwoławszy onemu [?] ich Panie
3teraźnieyszym Requirensie oświadczył i wszelkiemi powin-
4nościami pełnić zalecił. Wtenczas Woźny z Szlachtą przy sobie
5będącą oświadczywszy się z tamtąd odiechał i tu ad acta
6przybywszy o takowey Possessyi tę swoią prawdziwą
7przedemną Urzędem uczynił i zeznał Relacyą pro-
8sząc cum actis inscribere [?] co i otrzymał Zachary-
9asz Krukowski Woźny pisać nie umieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; inna, staranniejsza ręka niż w aktach 477–483 (pismo okrągłe, wyraźne). Oblata na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu 22 III 1721; relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza KRUKOWSKIEGO (por. akty 406–436 z 1720 r.), formularz częściowo łaciński jak w aktach 431, 434–435.
Urzędnik wyraźnie „Alexandrem Kazimierzem Wilczopolskim Chor: Wiskim podwoiewodzym” – rozstrzyga lekcję „Wolszczański [?]” z aktów 477–481: Aleksander Kazimierz WILCZOPOLSKI, chorąży wiski, podwojewodzi.
Wieś „Radyszówka” [?] (rkp. „Radyszowki”) – por. Radyszów [?] w akcie 277 (1712). Ojciec rekwirenta: Jan Godlewski, „Skarb: Kun:” [?] (urząd skarbnika – ziemia nieustalona), nieżyjący. Szlachta przy czynności: Jan Obornicki [?], Piotr Maliński. „w Dożywotną [?] Dziedziczną” – zapewne skażone „w Possessyą Dziedziczną”.
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji; palam publice … recognovit – jawnie publicznie zeznał; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; maioris ac evidentioris testimonii gratia ad hunc actum sibi adhibitos – przybranych do tej czynności dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore iuris naturalis et successive – mocą prawa naturalnego i następczo (spadkowo); in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i zaprzeczenia; cum actis inscribere – wpisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, woźny generał województwa kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 18 [?] III 1721 na żądanie Stefana Godlewskiego, w obecności szlachty Jana Obornickiego [?] i Piotra Malińskiego, podał mu bez niczyjego sprzeciwu w posesję dziedziczną część wsi Radyszówka [?] w województwie kijowskim, należącą do niego po zmarłym ojcu Janie Godlewskim, skarbniku [?], ze wszystkimi poddanymi (także zbiegłymi), polami, lasami, sianożęciami, borami, pasiekami [?], pożytkami i przynależnościami; zwołał gromadę, oświadczył jej nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 485
Oblata wieczystej darowizny Andrzeja Rzewuskiego [?], syna Jakuba, wnuka Stanisława, łowczego parnawskiego, dla Pawła Dobrowolskiego – część wsi Łazanki [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; zapis: Owrucz, 4 III 1721)
2wuski [?] m.p. Jako Swiadek i przyiaciel na tym Zapi-
3sie perpetuae Donationis podpisuię się Jan Dzbięcki [?]
4Ustnie uproszony Swiadek na tym Zapisie wie-
5czystey darowizny podpisuię się Wawrzyniec Kor-
6czyński [?] m.p. Swiadek przeproszony podpisania i na-
7pisania tego Zapisu perpetuae Donationis podpi-
8suię się Michał Wierzbicki m.p. Który to Zapis per-
9petuae Donationis słowo w słowo iak się w sobie z
10początku aż do Końca ma do Xiąg ninie-
11yszych Grodzkich Kijowskich iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; staranna okrągła ręka (jak w akcie 484). Oblata na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu 22 III 1721 przed Aleksandrem Kazimierzem WILCZOPOLSKIM; zapis spisany w Owruczu 4 III 1721.
Nazwisko darczyńcy: w tytule „Rzewuckiego”, w tekście i podpisie „Rzewuski”/„Rze-wuski” – przyjęto RZEWUSKI [?]. Dziad – Stanisław, łowczy parnawski (por. łowczy parnawski [?] J. TYSZYŃSKI [?] w akcie 379); synowie darczyńcy: Piotr, Andrzej, Stefan. Wieś „Łazanki” [?] (rkp. „Łazanki”/„Łasanki”) w woj. kijowskim – po ojcu Jakubie.
„Seit [?]” – ten sam niejasny wyraz co w aktach 480–481 (formularz kopisty). Świadkowie: Jan Dzbięcki [?], Wawrzyniec Korczyński [?], Michał Wierzbicki (podpisał też za piszącego).
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; ad actitandum – do wpisania do akt; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, Paweł Dobrowolski zgłosił do akt zapis wieczystej darowizny (Owrucz, 4 III 1721), którym Andrzej Rzewuski [?], syn Jakuba, wnuk Stanisława, łowczego parnawskiego, po naradzie z krewnymi i przyjaciółmi darował mu, jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną część wsi Łazanki [?] w województwie kijowskim (po ojcu Jakubie) ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, borami, dąbrowami, uroczyskami, ogrodami i zabudowaniami dworskimi i chłopskimi, zrzekając się wszelkich praw dla siebie i synów Piotra, Andrzeja i Stefana. Świadkowie: Jan Dzbięcki [?], Wawrzyniec Korczyński [?], Michał Wierzbicki.
Akt nr 486
Oblata wieczystej darowizny (sprzedaży) Filipa Kohutnickiego, syna Marcina, wnuka Jana, dla Michała Korczyńskiego – część wsi Rzeszczów [?] za 8456 [?] zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; zapis: Żytomierz, 20 III 1721)
Późniejszy odpis; ręka szeroka, staranna, wiersze długie. Oblata na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu 22 III 1721 przed Aleksandrem Kazimierzem WILCZOPOLSKIM; zapis spisany w Żytomierzu 20 III 1721.
Wieś „Rzyszczów” [?] (rkp. „Rzyszczowa”, „Rzyszczo-wa”) – zapewne ta sama co Rzeszczów [?] w aktach 203–221 (Owrucz 18 III 1706: dymisja Marcina KOHUTNICKIEGO [?] dla syna Filipa – tu potwierdzone: Filip, syn Marcina, wnuk Jana Kohutnickiego). „Darowizna” faktycznie za sumę z kontraktu rezygnacyjnego (8456 [?] zł), z której wystawca kwituje.
Dopisek między wierszami na k. 426 (wyłączenie praw małoletniego syna wystawcy, imię skrócone „Jak.” [?]) – odczyt niepewny; wiersz następny („a to pod zakładami Ziemskiemi stronie Krom przyczyny cielesney oszacowanemi”) uzupełniony wg formularza aktu 489. Świadkowie: Ignacy Ziembrzycki [?], Zacharyasz Dobrzycki, Józef Kociubiński.
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad actitandum – do wpisania do akt; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; excypować – wyłączać; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, Filip Kohutnicki zgłosił do akt zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 20 III 1721), którym – na mocy kontraktu rezygnacyjnego, za 8456 [?] zł, z których kwitował – darował i zrezygnował Michałowi Korczyńskiemu swoją dziedziczną część wsi Rzeszczów [?] (rkp. „Rzyszczów”) w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, pastwiskami, uroczyskami, rzekami, stawami i ostrowami, nic nie wyłączając; zrzekł się prawa powrotu dla siebie i małoletniego syna. Świadkowie: Ignacy Ziembrzycki [?], Zacharyasz Dobrzycki, Józef Kociubiński.
Akt nr 487
Oblata relacji woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego – podanie Aleksandrowi Budzkutowi [?] posesji części wsi Domanów po Tadeuszu Budzkucie [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; czynność woźnego: 18 II 1721)
Karty / skanyk. 426v (skan 0433, strona lewa – od 1/3) – 427 (skan 0433, strona prawa – górna 1/2) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 426v (skan 0433, strona lewa – od 1/3)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego pierwszego
2Miesiąca Marca dwudziestego drugiego dnia –
3W Roku Sądowe Grodzkie Kijowskie od dnia dwudziestego piątego Miesiąca Ja-
4nuarii Roku wyż na Akcie wyrażonego w Mieście Jego Krolewskiey
5Mości Owruczu przypadłe i Sądownie odprawować się [zaczęte] prze-
5i nie bartnym z pszczołami i bez pszczół, i innemi wszystkiemi
6i wszelakiemi in genere et specie mianowanemi i nie mianowa-
7nemi pożytkami, dochodami, intratami i przynależytościami, tak
8iak się ta Część Dóbr Wsi Domanowa w swoich miedzach, Grani-
9cach y Circumferentiach miała i zawierała temuż JW. JPanu Ale-
10xandrowi Budzkutowi [?] do spokoyney realney i aktualney Dzie-
11dziczney nemine impugnante et Contradicente podał i postąpił
12Possessyi, po którey podaney tenże [?] z strona Szlachty sobie przytom-
13ną oświadczywszy się, z tamtąd tu ad acta przybywszy o tem
14swoią prawdziwą Possessyi Rellacyą uczynił i zeznał, prosząc
15cum [actis] [?] connotari [?] co i otrzymał. Zacharyasz Krukowski Woźny pisać nie umieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ręka szeroka, staranna (jak w akcie 486). Relacja posesyjna woźnego generała Zacharyasza KRUKOWSKIEGO, formularz polski z wtrętami łacińskimi (por. akt 484). Oblata 22 III 1721 w Owruczu przed A. K. WILCZOPOLSKIM; czynność 18 II 1721.
Nazwisko rekwirenta i jego poprzednika: „Budzkuta”/„Budzkutowi” [?] (może Budkut, Butkut – nazwisko litewskie); Tadeusz Budzkut [?] – zapewne ojciec lub krewny (relacja mówi tylko „post fata”). Wieś Domanów (rkp. „Domanowa”, „w Domanowie”) – por. Domanów [?] w aktach 63–79, 150, 153, 222–240, 303–319, 384, 389, 399.
Szlachta przy czynności: Jan Wesołocki [?] (rkp. „Wesłockiego” [?]), Tomasz Wynarowski [?] (por. Daniel Wynarowski [?] w akcie 482).
Łacina: vigore iuris naturalis post fata – mocą prawa naturalnego po śmierci; maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; circumferentia – obwód, zasięg; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; cum actis connotari [?] – odnotować w aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, woźny generał województwa kijowskiego Zacharyasz Krukowski zeznał, że 18 II 1721 na żądanie Aleksandra Budzkuta [?], w obecności szlachty Jana Wesołockiego [?] i Tomasza Wynarowskiego [?], podał mu bez niczyjego sprzeciwu w spokojną, realną i dziedziczną posesję część wsi Domanów w województwie kijowskim, przypadłą mu po śmierci Tadeusza Budzkuta [?], z poddanymi, polami dworskimi i chłopskimi, sianożęciami, łąkami, gajami, dąbrowami, stawami, jeziorami z łowiskami, drzewem bartnym i wszelkimi pożytkami w jej granicach. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 488
Oblata działu dóbr po Konstantym Paszkowskim, podstolim mścisławskim, między jego dziećmi Pawłem, Michałem i Małgorzatą – wsie Wieremejki [?] i Szawrowice [?] w powiecie rzeczyckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; dział: Owrucz, 15 III 1721)
Karty / skanyk. 427 (skan 0433, strona prawa – dolna 1/2) – 427v (skan 0434, strona lewa) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 427 (skan 0433, strona prawa – dolna 1/2)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego pierwszego
2Miesiąca Marca dwudziestego drugiego dnia.
3W Roku Sądowe Grodzkie Kijowskie od dnia dwudziestego piątego Roku wyż na Akcie wyrażo-
4nego w Mieście Jego Krolewskiey Mości Owruczu przypadłe i Sądownie odprawować
6iewodzym Generału Wwa Kijows: i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi
7Comparens pers. JW. Paweł Paszkowski ten Dział między sobą stawaiącym, a Bratem
8swym Michałem i Siostrą Małgorzatą Paszkowskiemi uczyniony dla zapisa-
9nia do Xiąg ninieyszych podał, prosząc mnie Urzędu aby przyięty i w Xięgi
10wpisany był, a tak Ja Urząd pomieniony Dział ad actitandum przyimuiąc
11czytałem i ten tak się w sobie ma. My Paweł i Michał bracia między
12sobą rodzeni Paszkowscy i Ja Małgorzata Paszkowska Siostra z śp.
13Konstantego Paszkowskiego podstolego Mścisławskiego Synowie i Córka
14następny rozdział maiątku po tymże Ojcu naszym na nas spadłego do-
15pełniamy, a naprzód maiąc Dobra dziedziczne Wsie Wieremeyki y Szawrowice [?]
k. 427v (skan 0434, strona lewa)
1z Poddanemi w Powiecie Rzeczyckim leżące – Przywileiem Roku Tysiąc Sześćset
2Siedmdziesiąt osmego na Seymie [?] od Nayiaśnieyszego Jana Trzeciego Króla
3Polskiego Ojcu naszemu z śp. JW. Konstantemu Paszkowskiemu Podstolemu
4Mścisławskiemu nadane i Konferowane niemniey różne ruchomości i Sup-
5pellektilia iakoteż stada, Bydło, Konie po tymże z śp. Ojcu naszym na
6nas spadłe, takowe na trzy porcye osobnemi Jnwentarzami specyfiko-
7wane i otaksowane rozdzielamy – z których Ja Paweł Dobra Wieś Wie-
8remeykę na swoią połowę przyimuię, a drugą Wieś Szawrowice [?] na
9dwie Części rozdzielamy – I tak Ja Michał Numerem pierwszym ozna-
10czoną na swoią, a zaś Ja Małgorzata Numerem drugim naznaczoną
11na swoią schedy wybieramy, Ruchomości zaś wszelkie, tudzież Bydło,
12Konie, to wszystko w równych Częściach pomiędzy siebie rozdzielamy
13i wszyscy w aktualne posiadanie iedno drugiemu żadney przeszkody
14czynić nie będziemy – Długi Jakie by się tylko okazać mogły
15te także na równi znosić obowiązuiemy się – a tak uskuteczniwszy [?]
16nayakkuratnieyszy rozdział Dóbr Oyczystych, wolne każde z nas
17iest i będzie schedę na siebie przypadaiącą iako swoią własnością
18rozporządzać i dysponować, dać, darować i na wieczność odprzedać
19Jakowy dział dla lepszey wiary i waloru przy uproszonych Swiadkach
20i przyiaciołach Rękami własnemi podpisuiemy. Działo się w Owruczu
21dnia piętnastego Marca Tysiąc Siedmset dwudziestego pierwszego
22Roku – Paweł Paszkowski m.p. Michał Paszkowski Małgorzata Pasz-
23kowska – Jako Swiadek i przyiaciel na tym Dziale Dóbr pomiędzy
24JW. Panami Paszkowskiemi podpisuię się Dominik Czarniecki (L.S.)
25Swiadek przytomny uczynienia tego działu podpisuię się Jan
26Wilczopolski (L.S.) będąc przytomny spisania i podpisania
27tego działu podpisuię się Władysław Ziembrzycki (L.S.) Który to
28Dział za podaniem i prozbą, a za moim Urzędowym
29przyięciem słowo w słowo iak się w sobie z początku
30aż do końca ma do Xiąg ninieyszych Grodzkich
31Kijowskich iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ręka szeroka, staranna (jak w aktach 486–487). Oblata 22 III 1721 w Owruczu przed A. K. WILCZOPOLSKIM; dział spisany w Owruczu 15 III 1721. Formuła oblaty pomija dzień i miesiąc rozpoczęcia roczków („od dnia dwudziestego piątego Roku…”) – opuszczenie kopisty.
Dobra: wsie Wieremejki [?] (rkp. „Wieremeyki”, „Wieremeykę”) i Szawrowice [?] (rkp. „Szawrowice”/„Szawrewice”) w powiecie rzeczyckim (woj. mińskie, WKL), nadane Konstantemu Paszkowskiemu, podstolemu mścisławskiemu, przywilejem Jana III z 1678 r. „na Seymie” [?] (sejm grodzieński 1678–1679). Podział: Paweł – cała wieś Wieremejki (połowa majątku); Szawrowice [?] podzielone na dwie części – nr 1 Michał, nr 2 Małgorzata; ruchomości, bydło i konie po równo wg osobnych inwentarzy; długi spłacane po równo.
Świadkowie: Dominik Czarniecki, Jan Wilczopolski (krewny podwojewodzica [?]), Władysław Ziembrzycki (por. Ignacy Ziembrzycki [?] w akcie 486). L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Łacina: ad actitandum – do wpisania do akt; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; supellectilia – sprzęty domowe; m.p. (manu propria) – ręką własną; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, Paweł Paszkowski podał do akt dział (Owrucz, 15 III 1721) majątku po zmarłym ojcu Konstantym Paszkowskim, podstolim mścisławskim, zawarty z bratem Michałem i siostrą Małgorzatą: dziedziczne wsie Wieremejki [?] i Szawrowice [?] z poddanymi w powiecie rzeczyckim (nadane ojcu przywilejem Jana III z 1678 r.) oraz ruchomości, sprzęty, stada, bydło i konie podzielono na trzy porcje wg inwentarzy – Paweł wziął wieś Wieremejki [?], Szawrowice [?] podzielono na dwie części dla Michała (nr 1) i Małgorzaty (nr 2), ruchomości po równo; długi rodzeństwo spłaci po równo, każde może swobodnie dysponować swoją schedą. Świadkowie: Dominik Czarniecki, Jan Wilczopolski, Władysław Ziembrzycki.
Akt nr 489
Oblata zapisu wieczystej darowizny (sprzedaży) Antoniego Michałowskiego dla Jana Witwickiego [?] – część wsi Antonowszczyzna [?] za 30 455 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; zapis: Owrucz, 18 III 1721)
29owo zgoła ze wszystkiemi in genere et specie mianowanemi i nie mianowa-
30nemi pożytkami tak iako się te Dobra z dawien dawnych w swoich miedzach
31granicach i obchodziech miały i zawierały i teraz maią i zawieraią nic ani
32na siebie potomków i Sukcessorów moich nie excypuiąc ani zachowuiąc JW. Janowi
33Witwickiemu [?] dać, darować i na wieczność Rezygnować, Jakoż ninieyszym
34Zapisem moim daię daruię i Zapisuię, a to za Summę Szacunkową dobro-
35wolnie umówioną Trzydzieści tysięcy Czterysta Pięćdziesiąt pięć Złotych
36Polsk: z odebrania Którey tym moim Zapisem Kwituię. Wolen tedy odtąd
37iest i będzie JW. Jan Witwicki [?] pomienionemi Dobrami Częścią Wsi Antono-
38wszczyzny [?] iako swoią własnością rządzić szafować dysponować komu
39chcieć dać darować i ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić, a Ja
40zeznawaiący od aktu teraźnieyszego Zapisu mego żadney przeszkody
41trudności i impedimentów czynić i zadawać nie mam i mieć
42nie będę, owszem od wszelkich impedimentów prawnych i nie praw-
43nych bronić zastępować i ewinkować mam i powinien będę,
44a to pod zakładami Ziemskiemi stronie Krom przyczyny cielesney oszacowanemi
k. 428v (skan 0435, strona lewa – górna 1/3)
1o które in casu contraventionis forum originarium et terminum
2peremptorium we wszelakim Sądzie i Urzędzie Grodz: Ziem: i Głównym
3Trybunale Koronnym Lubelskim, a w czasie bezkrólewia w sądzie Kaptu-
4rowym amputatis omnibus beneficiis juris quot quot sobie i Sukcessorom
5moim do odpowiedania naznaczam – i nato daiem ten Zapis wieczystey
6przedaży z podpisem Ręki mey własney i z podpisami Rąk JchMciów Panów
7przyiaciół odemnie do podpisu uproszonych – Datum w Owruczu dnia
8Osmnastego Marca Tysiąc Siedmset dwudziestego pierwszego Roku Antoni
9Michałowski m.p. Ustnie proszony przyiaciel od Imć zeznawaiącego
10do podpisu tego Zapisu wieczystey Rezygnacyi podpisuię się Ludwik
11Korczewski m.p. Jako Swiadek i przyiaciel na tym Zapisie podpi-
12suię się Teodor Kobylinski m.p. Ustnie uproszony do podpisania tego
13Zapisu wieczystey przedaży podpisuię się Onufry Dobrzyński m.p.
14Który zato [?] Zapis za podaniem i oczewistą prozbą Imć zeznawaiącego
15a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych Grodzkich
16Kijowskich iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; staranna pochyła ręka. Oblata 22 III 1721 w Owruczu przed A. K. WILCZOPOLSKIM; zapis spisany w Owruczu 18 III 1721. Tytuł marginalny „Dymissya”, w tekście „Zapis perpetuae Donationis”, w zakończeniu „Zapis wieczystey przedaży/Rezygnacyi” – faktycznie sprzedaż za 30 455 zł.
Wystawca: Antoni Michałowski, syn Wojciecha [?] (rkp. „z JW. Woycicha” [?]), wnuk Adama, cześnika oszmiańskiego; dobra odziedziczył po bezpotomnie zmarłym stryju Adamie Michałowskim, łowczym przemyskim. Nabywca: Jan Witwicki [?] (rkp. „Witwickiego”/„Witwickiemu”). Wieś „Antonowszczyzna” [?] – położenie niepodane (zapewne woj. kijowskie).
Pełny formularz ewikcji („pod zakładami Ziemskiemi stronie Krom przyczyny cielesney oszacowanemi … forum originarium et terminum peremptorium … w Trybunale Koronnym Lubelskim, a w czasie bezkrólewia w sądzie Kapturowym”) – wg niego uzupełniono analogiczny wiersz w akcie 486. Świadkowie: Ludwik Korczewski, Teodor Kobyliński, Onufry Dobrzyński.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intro contentorum – z racji rzeczy wewnątrz zawartych; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ad actitandum – do wpisania do akt; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; in casu contraventionis – w razie naruszenia; forum originarium et terminum peremptorium – sąd właściwy i termin zawity; amputatis omnibus beneficiis iuris quot quot – z odcięciem wszelkich dobrodziejstw prawa, ilekolwiek ich jest; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, Antoni Michałowski, syn Wojciecha [?], wnuk Adama, cześnika oszmiańskiego, przyznał zapis (Owrucz, 18 III 1721), którym za umówioną sumę 30 455 zł, z której kwitował, darował i na wieczność zrezygnował Janowi Witwickiemu [?] swoją dziedziczną część wsi Antonowszczyzna [?], odziedziczoną po bezpotomnym stryju Adamie Michałowskim, łowczym przemyskim, ze wszystkimi poddanymi, gruntami, polami, lasami, zaroślami, łąkami, sianożęciami, stawami i pożytkami w dawnych granicach, nic nie wyłączając; zobowiązał się do ewikcji pod zakładami ziemskimi i poddał się sądom grodzkim, ziemskim, Trybunałowi Lubelskiemu i sądom kapturowym. Świadkowie: Ludwik Korczewski, Teodor Kobyliński, Onufry Dobrzyński.
Akt nr 490
Oblata działu między braćmi Aleksandrem i Pawłem Terleckimi, synami Jana, stolnika pińskiego – część wsi Łazanki [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; dział: Owrucz, 18 III 1721)
3W Roku Sądowe Grodzkie Kijowskie od dnia dwudziestego piątego
4Miesiąca Januarii Roku wyż na Akcie wyrażonego w Mieście
5Jego Krolewskiey Mości Owruczu przypadłe i Sądownie
6odprawować się zaczęte przedemną Alexandrem Kazimie-
7rzem Wilczopolskim Chorążym Wiskim Podwoiewodzym
8Grodzkim Generału Wwa Kijows: i Xięgami ninieyszemi
9Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens pers. JWW. Alexander
10Terlecki ten Dział między sobą stawaiącym z iedney,
11a Bratem swym Rodzonym Pawłem Terleckim z drugiey
12strony uczyniony dla zapisania do Xiąg ninieyszych
13podał de tenore sequenti. Między JWW. Alexandrem y
14Pawłem Braćmi między sobą rodzonemi Terleckiemi zawiera
15się umowa działowa w następuiącey osnowie. primo: wyżey
16wyrażone Strony obięwszy [?] prawem naturalnego spadku po
17Antecessorach swoich Dobra Część Wsi Łazanki [?] z poddanymi
18w Wwie Kijows: sytuowane do tych czas nierozdzielną iakoteż
19i inne wspólne ruchomości, a chcąc zachować na zawsze
20zgodę Braterską i żyć w iedności rzeczoną Część Wsi Łazanki [?]
21po śmierci Ojca swego JW. Jana Terleckiego Stolnika Pińskiego
22na siebie spadłą, na dwie równe schedy rozdzielili, z których
23Schedę pierwszym Numerem oznaczoną JW. Alexander
24Terlecki na siebie, a drugą podobnież Numerem wtórym ozna-
25czoną Paweł Terlecki na siebie wybrali. secundo: Granice
26w tychże schedach wyięte [?] specyfikowane i kopcami
27na Ziemi oznaczone na zawsze wiecznie trwałe
28i nienaruszone w swych miedzach pozostać maią,
k. 429 (skan 0435, strona prawa – górne 2/5)
1tertio: Gdyby [?] [...] [...] [?] zmuszona była zapłacić
2iakowy dług przypadaiący na drugą schedę, tedy
3druga [...] Kompensować będzie, niemniey wszelkie
4wszelkie [?] koszta i Expensa prawne obowiązuie się,
5Którą to umowę obie strony ziścić i dotrzymać pod
6zakładami Ziemskiemi stronie Krom przyczyny oszacowanemi
7przyrzekaią, a dla lepszey wiary i waloru własnemi
8Rękami przy swiadkach podpisuią. Datum
9w Owruczu dnia Osmnastego Marca Tysiąc Siedmset
10dwudziestego pierwszego Roku. Alexander Terlecki m.p.
11Paweł Terlecki m.p. Jako Swiadek y przyiaciel
12na tym Dziele między JWW. Terleckiemi
13nastąpionym [?] podpisuię się Józef Hutkowski [?]
14Ustnie uproszony Swiadek na tym Zapisie dzia-
15łowym podpisuię się Dominik Sosnowski m.p.
16Będąc przytomnym uczynieniu tego roz-
17działku podpisuię się Jan Czosnowski [?] m.p.
18Który zato Dział za podaniem y prozbą
19a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg
20ninieyszych Grodz: Kijows: iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; staranna pochyła ręka (jak w akcie 489); k. 429 bardzo blada. Oblata 22 III 1721 w Owruczu przed A. K. WILCZOPOLSKIM; dział spisany w Owruczu 18 III 1721.
Wieś „Łazanki” [?] w woj. kijowskim – ta sama co w akcie 485 (część A. RZEWUSKIEGO [?] darowana P. DOBROWOLSKIEMU); tu część po Janie TERLECKIM, stolniku pińskim, podzielona między synów: scheda nr 1 – Aleksander, nr 2 – Paweł; granice schedy oznaczone kopcami.
Punkt „tertio” (zwrot długów spłaconych przez jednego z braci za drugą schedę, koszty prawne) – początek wiersza nieodczytany. Świadkowie: Józef Hutkowski [?], Dominik Sosnowski, Jan Czosnowski [?].
Łacina: de tenore sequenti – następującej treści; primo, secundo, tertio – po pierwsze, po drugie, po trzecie; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, Aleksander Terlecki podał do akt umowę działową (Owrucz, 18 III 1721) z rodzonym bratem Pawłem: dotąd niepodzieloną, odziedziczoną po ojcu Janie Terleckim, stolniku pińskim, część wsi Łazanki [?] w województwie kijowskim z poddanymi i ruchomości podzielili na dwie równe schedy – nr 1 wziął Aleksander, nr 2 Paweł; granice oznaczono kopcami; zobowiązali się do wzajemnego zwrotu długów i kosztów prawnych spłaconych za drugą schedę, pod zakładami ziemskimi. Świadkowie: Józef Hutkowski [?], Dominik Sosnowski, Jan Czosnowski [?].
Akt nr 491
Oblata wieczystej darowizny Feliksa [?] Olszewskiego, syna Jakuba, dla Mikołaja Kobylińskiego, syna Jana [?] – część wsi Niwak [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 [?] III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; zapis: Owrucz, 18 III 1721)
Karty / skanyk. 429 (skan 0435, strona prawa – od 2/5; skrajnie wyblakła) – 429v (skan 0436, strona lewa – do 4/5) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 429 (skan 0435, strona prawa – od 2/5; atrament skrajnie wyblakły)
1Roku [?] Tysiąc Siedmset dwudziestego pierwszego
2Miesiąca Marca dwudziestego czwartego [?] dnia
3W Roku Sądowe Grodzkie Kijowskie od dnia dwudziestego piątego [?]
4[Miesiąca Januarii] Roku wyż na Akcie wyrażonego [?] w Mieście
5Jego Krolewskiey Mości Owruczu [?] przypadłe i Sądownie [?]
6[...] [...] [...] [...] [...]
7[...] [...] [...] [...] [...]
8[...] [...] [...] [...] [...]
9[...] [...] [...] [...] [...]
10[...] [...] [...] [...] [...]
11[...] [...] [...] [...] [...]
12[...] [...] [...] [...] [...]
13[...] [...] [...] [...] [...]
14[...] [...] [...] [...] [...]
15[...] [...] [...] [...] [...]
16[...] [...] [...] [...] [...]
17[...] [...] [...] [...] [...]
18[...] [...] [...] [...] zdrowy będąc
k. 429v (skan 0436, strona lewa)
1na ciele y Umyśle odstąpiwszy swey własney należney
2Ziemskiey Jurysdykcyi prawa, forum Powiatu i Wwa
3a pod teraźnieyszy Zapis moy cale się poddaiąc i wcielaiąc
4wiadomo czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam, Iż Ja zezna-
5waiący maiąc Dobra moie Dziedziczne Część Wsi Niwak [?] w Wwie
6Kijows: leżące po Ojcu moim śp. Jakobie Olszewskim na mnie spadłe
7Któremi mocen będąc iako własnością swoią rozrządzać, przytem
8uważaiąc lepsze dobro swoie, oraz naradziwszy się z bliskiemi Krew-
9nemi y przyiaciołami moiemi, Umyśliłem Dobra te wyżey
10wspomnioną Część Wsi Niwak [?] ze wszystkiemi poddanemi, polami,
30Jako Swiadek y przyiaciel na tym Zapisie perpetuae
31Donationis podpisuię się Antoni Witkowski [?] m.p.
32Ustnie uproszony za Swiadka na tym Zapisie
33podpisuię się Jan Korczyński [?] Przytomny Swia-
34dek podpisania tego Zapisu wieczystey darowizny
35podpisuię się Jan Melaniewski [?] Który to Zapis
36perpetuae Donationis słowo w słowo iak się w sobie
37ma z początku aż do końca do Xiąg ninieyszych
38grodzkich Kijowskich iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; k. 429 (dolne 3/5 strony) – atrament skrajnie wyblakły, mimo odejmowania tła odczytano tylko nagłówek daty i formuły roczków; dalsza część formuły oblaty (przed A. K. WILCZOPOLSKIM, comparens – zapewne Mikołaj Kobyliński) i początek zapisu („Ja … Olszewski … zdrowy będąc”) nieodczytane (#PARTIAL). K. 429v czytelna, inna ręka (pochyła, niestaranna).
Formularz zapisu identyczny z aktem 485 (darowizna A. RZEWUSKIEGO [?] – Łazanki [?], Owrucz 4 III 1721) – wg niego rozpoznano układ. Data dnia oblaty „dwudziestego czwartego [?]” – odczyt niepewny (akty 482–490: 21–22 III 1721).
Darczyńca: podpis „Feliks [?] Olszewski” (imię niepewne), syn Jakuba Olszewskiego; wieś „Niwak” [?] (rkp. „Niwak”/„Nowak” [?]) w woj. kijowskim. Obdarowany: Mikołaj Kobyliński, syn Jana [?] (por. Kobylińscy – akty 59, 433, 446, 489). Świadkowie: Antoni Witkowski [?], Jan Korczyński [?], Jan Melaniewski [?].
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis (początek nieczytelny). Na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu 24 [?] III 1721 wpisano zapis wieczystej darowizny (Owrucz, 18 III 1721), którym Feliks [?] Olszewski, po naradzie z krewnymi i przyjaciółmi, darował Mikołajowi Kobylińskiemu, synowi Jana [?], jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną część wsi Niwak [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Jakubie, ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, borami, dąbrowami, ostrowami, uroczyskami, ogrodami i zabudowaniami, zrzekając się wszelkich praw dla siebie i sukcesorów. Świadkowie: Antoni Witkowski [?], Jan Korczyński [?], Jan Melaniewski [?].
Akt nr 492
Oblata dymisji Michała Smoleńskiego, syna Dominika, dla syna Andrzeja – część wsi Mirotyńce [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; zapis: Mirotyńce [?], 7 III 1721)
Późniejszy odpis; od k. 430 nowa ręka – duża, zamaszysta, wyraźna. Oblata 22 III 1721 w Owruczu przed A. K. WILCZOPOLSKIM; zapis spisany w Mirotyńcach [?] 7 III 1721.
Wieś „Miratyńce” [?] (= Mirotyńce [?] z aktów 123, 127 i 222–240; w tamtych aktach także Michał SMOLEŃSKI [?] – Mirotyńce [?], 1706). Formularz dymisji jak w aktach 438–470 („aetate iuż adulta nie mogąc nie widzieć doskonałey w nim sposobności ku rządzeniu persona sua”). Zwrot „ani in adversa” – zapewne skażone „nec in adversa”/„ani in adversum” (por. akt 470).
Świadkowie: Leon Maciejczyński [?], Piotr Domaradzki, Jan Nawarowski [?].
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z racji rzeczy zawartych wewnątrz; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; secundum placitum meum – według mego upodobania; aetate adulta – w wieku dorosłym; persona sua – swoją osobą; ab illo – od niego; cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; frui vigore – używać na mocy; de verbo ad verbum – słowo w słowo; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, Michał Smoleński, syn Dominika, przyznał zapis dymisji (Mirotyńce [?], 7 III 1721), którym – uznając dorosłego syna Andrzeja za zdolnego do rządzenia sobą i majątkiem i doznawszy od niego szacunku – ustąpił mu swoją dziedziczną część wsi Mirotyńce [?] w województwie kijowskim (odziedziczoną po ojcu Dominiku) z poddanymi, gruntami, polami, sianożęciami, lasami i wszelkimi przynależnościami, do pełnego używania i dochodów. Świadkowie: Leon Maciejczyński [?], Piotr Domaradzki, Jan Nawarowski [?].
Akt nr 493
Oblata wieczystej darowizny (sprzedaży) Grzegorza Żurakowskiego, „rotmistrza kawalerii narodowej”, dla Jana Komorowskiego – część wsi Wojnityn [?] za 9600 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 III 1721, Owrucz – roczki grodzkie kijowskie (od 25 I 1721; zapis: Żytomierz, 20 III 1721)
13odiechał, y tey Possessyi Rellacyą tak a nie inaczey
14uczynił i zeznał – prosząc aby do Xiąg ninieyszych
15przyięta i zapisana była co i otrzymał. [koniec skreślenia; reszta strony pusta]
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ręka duża, zamaszysta (jak w akcie 492). Oblata 22 III 1721 w Owruczu przed A. K. WILCZOPOLSKIM; zapis spisany w Żytomierzu 20 III 1721.
ANACHRONIZM: wystawca tytułuje się „Rotmistrz Kawaleryi Narodowey” (R.K.N.) – formacja istniejąca dopiero od 1776 r. (por. „Ch.K.N.” w aktach 474, 476 i „Porucznik Kawaleryi Narodowey” w akcie 153) – świadczy o późnym sporządzeniu odpisu (możliwy falsyfikat). Darowizna faktycznie za sumę szacunkową 9600 zł, z której wystawca kwituje; wyłączono praw małoletnich synów Stefana i Jana.
Wieś „Woinityn” [?] (rkp. „Część Wsi Woinityna”) w woj. kijowskim, po ojcu Aleksandrze Żurakowskim; dziad – Michał Żurakowski (por. testament S. M. ŻURAKOWSKIEGO w aktach 441–457). Świadkowie: Bazyli Swiętochowski, Józef Paszkowski [?], Jan Korczyński.
Po zakończeniu oblaty na k. 431v kopista wpisał omyłkowo zakończenie relacji posesyjnej woźnego (intromisja Aleksandra Żurakowskiego) i przekreślił je ukośnymi kreskami; reszta strony pusta – zapewne fragment innego odpisu (relacji o posesji Al. Żurakowskiego), którego początek nie został przepisany.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad actitandum – do wpisania do akt; tenoris sequentis – następującej treści; palam publice benevole ac iure expresso [?] recognosco – jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnym prawem zeznaję; iuridice – prawnie; intromittować – wwiązać w posiadanie; oppugnować – sprzeciwiać się; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 III 1721 na roczkach grodzkich kijowskich w Owruczu przed Aleksandrem Kazimierzem Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim, Grzegorz Żurakowski, „rotmistrz kawalerii narodowej” (anachronizm), syn Aleksandra, wnuk Michała, podał do akt zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 20 III 1721), którym za umówioną sumę szacunkową 9600 zł, z której kwitował, darował i wieczyście zrezygnował Janowi Komorowskiemu swoją część wsi Wojnityn [?] w województwie kijowskim (po ojcu Aleksandrze) z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, ogrodami, rzeczkami, jeziorami i wszelkimi pożytkami, wyłączając prawa swoje i małoletnich synów Stefana i Jana. Świadkowie: Bazyli Swiętochowski, Józef Paszkowski [?], Jan Korczyński. Pod oblatą przekreślony fragment relacji o intromisji Aleksandra Żurakowskiego.
Akt nr 494
Oblata relacji woźnego generała Zacharyasza Krukowskiego – podanie Wojciechowi z Nagłowic Nagłowskiemu, cześnikowi witebskiemu, posesji części wsi Kamionka [?] z cesji ojca Andrzeja, cześnika nowogródzkiego
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII [?] 1721, Żytomierz – urząd grodzki (czynność woźnego: 15 XII 1721)
3Ogrodami, Chatami, Zabudowaniami, daniami daninami [?] i
4wszystkiemi przynależytościami, co dawniey i teraz do tey Części [...]
5należało, i przynależy, w realną spokoyną dziedziczną Possessyą
6podał, postąpił intromittował, – poddanych o nowym Dziedzi-
7cu [?] zawiadomił, i posłuszeństwo [?] nakazał, Którey intromis-
8syi będąc [?] Sprzeczności [?] [...] tylko zgoda [?] – Wtenczas [?] Woź-
9ny z stroną Szlachty oświadczywszy się odiechał i tu przedemną
10Urzędem uczynił i zeznał Possessyi Rellacyą prosząc cum actis
11praesentibus connotari co i otrzymał. Zacharyasz Kru-
12kowski Woźny pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; od k. 432 NOWA ręka – kaligraficzna, z rozbudowanymi zakrętasami (litery trudne do rozróżnienia: „ł” jak „t”). Data na marginesie ołówkiem 1721. Oblata NIE na roczkach owruckich, lecz na urzędzie grodzkim w ŻYTOMIERZU, przed nowym urzędnikiem – Jerzym „Łopołdaskim” [?] (nazwisko niepewne, może Leopoldowski / Łopatyński), namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego.
Data oblaty: „Miesiąca Decembra [?] trzydziestego dnia” 1721 (wyraz miesiąca niepewny; relacja dotyczy czynności z 15 XII 1721, więc grudzień zgodny). Po aktach z III 1721 (477–493) – przeskok do końca 1721 r.
Rekwirent: Wojciech, syn Andrzeja, „z Nagłowic Nagłowski” [?] (rkp. „z Nagtowic Nagtowskiego” – ł pisane jak t), cześnik witebski; jego ojciec Andrzej – cześnik nowogródzki, który odstąpił mu („z mocy prawa Konsensu [?]” / cesji) część wsi Kamionka [?] (rkp. „Kamionki”) w woj. kijowskim (por. Kamionka [?] w akcie 185). Szlachta przy czynności: Leon Tomaszewski [?], Franciszek Lewandowski [?]. Wiersz przed „w dobrach” nieodczytany.
Łacina: cum actis praesentibus connotari – odnotować w niniejszych aktach; intromittować – wwiązać w posiadanie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 [?] XII 1721 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Jerzym Łopołdaskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, woźny generał Zacharyasz Krukowski zeznał, że 15 XII 1721 na żądanie Wojciecha z Nagłowic Nagłowskiego [?], syna Andrzeja, cześnika witebskiego, w obecności szlachty Leona Tomaszewskiego [?] i Franciszka Lewandowskiego [?], podał mu w realną, spokojną i dziedziczną posesję część wsi Kamionka [?] w województwie kijowskim, odstąpioną mu przez ojca Andrzeja, cześnika nowogródzkiego, z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, ogrodami, chatami, zabudowaniami, daninami i przynależnościami; zawiadomił poddanych o nowym panu i nakazał posłuszeństwo, bez sprzeciwu. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 495
Oblata kwitu Szymona Piechowskiego [?], syna Piotra, dla Antoniego Zawiszy [?], syna Józefa – z wyroku rozgraniczenia i zwrotu zbiegłego poddanego we wsi Opieczna [?] (1812 [?] zł)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 [?] IV [?] 1723, urząd grodzki kijowski (przed subdelegatem Janem Kalinowskim [?])
22[...] [...] [?] Kwit [?] [...] [?], o Który aby przyięty i do Xiąg zapisany
23mnie Urzędu prosił co ad affectandam [?] otrzymał
24Szymon Syn Piotra Piechowski [?] Dwornamir [?] m.p.
25Który Kwit iako do Xiąg w Aktach Grodzkich Kijowskich [plama]
26wpisany iest –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; nowa ręka (pochyła, cienka), atrament na k. 433 bardzo blady (odczyt częściowo z odejmowaniem tła, #PARTIAL). Data na marginesie ołówkiem 1723 – akt z r. 1723 (w księdze po XII 1721 – akt 494). Data dzienna „Miesiąca Kwietnia [?] dwudziestego trzeciego dnia” – miesiąc niepewny.
Urzędnik: Jan Kalinowski [?], „subdelegat ad hunc actum uczyniony i wysadzony” (delegowany do tej czynności); nazwa miasta (Kijów / Żytomierz [?]) nieodczytana.
Komparent: Szymon Piechowski [?], syn Piotra; przydomek/określenie „Dwornamir” [?] (dwukrotnie; niejasne). Strona: Antoni Zawisza [?], syn Józefa. Sprawa: proces o posesję części dziedzicznej we wsi „Opieczna” [?] (rkp. „we Wsi Opieczney”/„wsi Opieczney”), trzymanej przez Piechowskich w zastawnej dzierżawie; dekret grodzki kijowski nakazał Zawiszy zapłacić 1812 zł, zwrócić zatrzymanego poddanego i odnowić granice; po wykonaniu dekretu Piechowski kwituje z całego procesu i wszelkich pretensji. Liczne miejsca niepewne.
Łacina: ad hunc actum – do tej czynności; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quo ad actum praesentem – co do niniejszej czynności; inkorporować – wcielać; ad affectandum [?] – na żądanie; m.p. (manu propria) – ręką własną.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis (częściowo nieczytelny). 23 [?] IV [?] 1723 na urzędzie grodzkim kijowskim przed Janem Kalinowskim [?], subdelegatem wyznaczonym do tej czynności, Szymon Piechowski [?], syn Piotra, zeznał kwit dla Antoniego Zawiszy [?], syna Józefa: po procesie o posesję części dziedzicznej we wsi Opieczna [?], którą ojciec komparenta Piotr Piechowski [?] trzymał w dzierżawie zastawnej, dekret grodzki kijowski zasądził od Zawiszy 1812 zł, zwrot zatrzymanego poddanego i odnowienie granic; Zawisza wypłacił sumę, zwrócił poddanego i przywrócił granice wg dawnych znaków, więc Piechowski kwituje go na wieczność z całego procesu, dzierżawy zastawnej i wszelkich pretensji gruntowych i daninowych, umarzając swoje prawa.
Akt nr 496
Oblata relacji woźnego generała Benedykta Kosterowicza [?] – areszt dwóch poddanych we wsi Wola [?] w sprawie Michała Łozińskiego przeciwko Maciejowi [?] Karnatowskiemu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 IX 1723, Żytomierz – urząd grodzki (czynność woźnego: 11 IX 1723)
6ście Woźny Generał Woiewództwa Kijowskiego i innych
7opatrzny Benedykt Kosterowicz [?] w moc prawdziwey
8wierney i Sumienney Rellacyi swoiey, iawnie, ustnie
9i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych
10Grodzkich Kijowskich zeznał, iż on Roku teraźniey-
11szego Tysiąc siedmset dwudziestego trzeciego dnia
12iedynastego Septembr. na affektacyą prawną i
13rekwizycyą WJP. Michała Łozińskiego Reqwirenta
14maiąc przy sobie Szlachtę ludzi wiary godnych
15WWri. JPP. Jana Jachimowicza i Piotra Mana-
16styrskiego [?] dla lepszey wiary wszystkich był w dobrach
17Wsi Woli [?] zastawicielowa [?] W. Macieja [?] Karna-
18towskiego ulegley, w rezydencyi tegoż, gdzie będąc
19poddanych trzech [?] wsi Woli teyże dziedzicznych dwiech [?]
20w possessyą Reqwirentowi od tegoż wypuszczonych
21Grzegorza Sawczuka [?] i Piotra Ostapczuka [?] Kontrak-
22[tem] zastawnym Reqwirentowi wypuszczonych, a
23przez tego Jurysdatora w ciężkiey [?] przetrzymywanych
24aresztował i do sprawy prawney przypozwał [?],
25który areszt się był przyiął [?] i poddanych do usta-
26[nowienia] [?] sprawy prawney zatrzymać tenże Jurysdator
27deklarował; a tak pomieniony Woźny, wyż pomie-
28nionych poddanych przypozwawszy i aresztowaw-
29szy tak strona Szlachty przy sobie będącą oświad-
k. 434v (skan 0441, strona lewa – góra)
1czywszy się, nazad powrócił, a tem się [?] swoią
2prawdziwą przedemną Urzędem uczynił i zeznał
3aresztu rellacyą, prosząc cum actis connotari
4co i otrzymał. Benedykt Kosterowicz [?] pisać nie
5umieiący.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ta sama kaligraficzna ręka co akty 494–495; atrament bardzo blady. Data marginalna 1723 (por. akt 495). Oblata w Żytomierzu przed Janem Walewskim LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego (por. akty 403–436).
Tytuł marginalny: „Areszt w Sprawie WW. Łozińskiego [?] przeciwko WW. Karnatowskiemu [?]” – nazwisko powoda odczytane zgodnie z tekstem relacji (Michał Łoziński). Woźny: „Benedykt Kostiszewicz/Kosterowicz” [?] – nazwisko w obu miejscach niewyraźne.
Treść: woźny 11 IX 1723 na żądanie Michała Łozińskiego aresztował w rezydencji Macieja [?] Karnatowskiego we wsi Wola [?] dwóch poddanych (Grzegorza Sawczuka [?] i Piotra Ostapczuka [?]), wypuszczonych Łozińskiemu w posesję kontraktem zastawnym, a zatrzymywanych przez Karnatowskiego. Wyrazy „zastawicielowa”, „trzech”, „dwiech” niepewne – sens: z poddanych wsi Wola dwaj mieli być oddani Łozińskiemu na mocy zastawu.
Łacina: cum actis connotari – odnotować w aktach; Jurysdator – właściciel jurydyki, tu: posiadacz dóbr (Karnatowski); Reqwirent – żądający (Łoziński).
Streszczenie
Późniejszy odpis. 15 IX 1723 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, woźny generał Benedykt Kosterowicz [?] zeznał, że 11 IX 1723 na żądanie Michała Łozińskiego, w obecności szlachty Jana Jachimowicza i Piotra Manastyrskiego [?], był w rezydencji Macieja [?] Karnatowskiego we wsi Wola [?] i aresztował dwóch poddanych – Grzegorza Sawczuka [?] i Piotra Ostapczuka [?] – którzy kontraktem zastawnym mieli być oddani w posesję Łozińskiemu, a byli przetrzymywani przez Karnatowskiego; pozwał ich do sprawy, a Karnatowski areszt przyjął i zadeklarował zatrzymanie poddanych do rozstrzygnięcia sprawy. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 497
Oblata zapisu zastawnego Franciszka z Godzimirza [?] Wilgi dla braci Jana i Aleksandra Sawickich [?] – część wsi Horodziec Nowy [?] (pow. żytomierski) z pięcioma poddanymi za 350 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1723, Żytomierz – zamek, urząd grodzki (zapis: Żytomierz, 25 [?] IX 1723)
21a który zakład i szkody sprzeciwienie się wszem-
22kolwiek temu zapisowi mnie [?] Forum wybrane [?] i [...]
23nim Amputatis omnibus quod sunt Juris
24beneficiis et Exceptionibus ad respondendum
25sobie Jchmościom i Sukcessorom moim nazna-
26czam [?], przysięgę [?], i na to daię ten moy list dobrowolny
27zapis zastawny z podpisem ręki mey własney
28także z podpisem rąk JMPP. przyiaciół do podpisu
29ustnie uproszonych. Działo się w Żytomierzu dnia
k. 437 (skan 0443, strona prawa – górna 1/2)
1[strona silnie zatarta, wiele wyrazów przekreślonych lub przetartych]
2piątego [?] Września [?] Tysiąc siedmset dwudziestego trzeciego
3[...] roku. – U tego zapisu zastawnego wyżey
4wpisanego [?] podpisy ręki temi słowy. Fran-
5ciszek z Godzimirza [?] Wilga [...] [...] [...]
6[...] [...] [...] [...] zeznawaiącego podpisuię się
7[...] [...] Ustnie i osobiście prosiony
8[...] [...] [...] [...] [...]
9przyiaciel od Jegomości zeznawaiącego podpisuię się
10Stefan Dzikowski [?] – iako prośony przyiaciel podpi-
11suię się [...] [...] [...]. Ktory to zapis za-
12stawny [...] [...] za podaniem i prośbą [...]
13[...] Jegomości podawaiącego, a
14za moim urzędownem przyięciem [...] [...]
15[...] [...] [...] [...] Żytomierskich [...]
16do Xiąg ninieyszych Grodzkich [...] [...]
17[...] ingrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ta sama kaligraficzna ręka co akty 494–496; atrament bardzo blady, k. 437 (górna połowa) silnie przetarta i częściowo przekreślona (podpisy i formuła ingrosacji – odczyt fragmentaryczny). Oblata w zamku żytomierskim przed Konstantym DIDKOWSKIM, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim (por. akty 295, 364–371).
Zastawca: Franciszek „z Godzimirza” [?] WILGA (por. „JW. Wilga, regimentarz” w akcie 91). Zastawnicy: bracia Jan i Aleksander SAWICCY [?] (nazwisko w rkp. „Sawickich”, w kilku miejscach niewyraźne). Przedmiot: część wsi Horodziec Nowy [?] (rkp. „Horodzca Nowego”) w woj. kijowskim, pow. żytomierskim, w kluczu „Korczyszczewskim” [?] (nazwa niepewna), trzymanej przez Wilgę prawem zastawnym (w sumie „tysiąc” [?] zł); z pięcioma poddanymi (Michajło [?], Choma, Maksym [?], Jaś [?], Semen [?] Rubno [?] – dwaj „pary wołów maiący”), z robocizną (dzień w tygodniu na zmianę), gruntem dworskim od rzeczki „Usza” [?] do granicy Horodźca Wielkiego [?] i od rzeczki „Teterowi” [?] (może Teterew). Kwota: 350 zł pol. w złocie czerwonym (czerwony złoty po 18 zł).
Termin: od św. Katarzyny (25 XI) 1723 do św. Katarzyny 1726 (3 lata), z przedłużeniem o kolejne trzylecia aż do zwrotu sumy; wykup za uprzedzeniem przez woźnego i zapłatą tylko w grodzie żytomierskim; grunta oddane bez zasiewów i bez budynków – zastawca da poddanych do budowy dworu, a nakłady zastawników mają być zwrócone przy wykupie. Ewikcja na wszystkich dobrach pod zakładem drugiej sumy 350 zł. Data zapisu na k. 437 niepewna („piątego [?] Września [?]” 1723).
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ad acticandum – do wpisania do akt; ex nunc – od teraz; ex quantum by – gdyby zaś; consequenter – kolejno; cum Successoribus – z następcami; pro Evictione super omnibus bonis meis habitis et habendis – dla ewikcji na wszystkich moich dobrach posiadanych i mających być posiadanymi; Amputatis omnibus … Juris beneficiis et Exceptionibus ad respondendum – z odcięciem wszelkich dobrodziejstw prawa i wyjątków, do odpowiadania.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis. 30 XII 1723 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Franciszek z Godzimirza [?] Wilga podał do wpisania swój zapis zastawny (Żytomierz, IX [?] 1723) dla braci Jana i Aleksandra Sawickich [?]: za 350 zł pol. (w czerwonych złotych po 18 zł) oddał im w trzyletni zastaw (od św. Katarzyny 1723 do św. Katarzyny 1726, z przedłużaniem o kolejne trzylecia do czasu zwrotu sumy) trzymaną przez siebie zastawem część wsi Horodziec Nowy [?] w powiecie żytomierskim (klucz „korczyszczewski” [?]) z pięcioma poddanymi i ich robocizną, gruntami dworskimi, polami, sianożęciami i lasem; zobowiązał się do wykupu tylko w grodzie żytomierskim po uprzedzeniu przez woźnego, do pomocy przy budowie dworu i do zwrotu nakładów zastawników, a także do obrony ich posesji pod zakładem drugich 350 zł. Podpisy przyjaciół (m.in. Stefan Dzikowski [?]) i formuła ingrosacji zachowane fragmentarycznie.
Akt nr 498
Oblata zapisu dymisyjnego Antoniego Pozarskiego, podstolego zakroczymskiego, dla synów Jana i Stefana – część wsi Bażyna [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1723, Żytomierz – zamek, urząd grodzki (zapis: Żytomierz, 28 XII 1723)
Karty / skanyk. 437 (skan 0443, strona prawa – dolna 1/2) – 437v (skan 0444, strona lewa) – 438 (skan 0444, strona prawa – górna 1/2) – późniejszy ODPIS
18i wiecznemi czasy Zapisuię. – Wolni tedy iuż są i będą
19pomienioną Część wsi Bażynki [?] w swoie obeymo-
20wanie [?], a ze wszystkich dochodów użytkować, a Ja Ze-
21znawaiący
k. 438 (skan 0444, strona prawa – górna 1/2)
1Zeznawaiący żadnego prawa mieć nie będę. Dato
2w Żytomierzu Tysiąc Siedmset Dwudziestego trzeciego
3Roku dnia Dwudziestego ósmego Decembra. Na tym Za-
4pisie Dymissyinym Podpisy takowe – Antoni Pozarski
5Podstoli Zakroczymski mp. Jako Świadek i Przyiaciel
6Podpisuię się Józef Zawadynski mp. Proszony Świa-
7dek na tym Zapisie podpisuię się Mikołay Mi-
8chałowski mp. Który to Zapis Dymissyiny za po-
9daniem i oczewistym Zeznaniem a za moim
10Urzędownym przyięciem słowo w słowo do Xiąg ni-
11nieyszych iest Ingrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; od k. 437 (dolna połowa) NOWA ręka – staranna, ciemniejszym atramentem, pochyła; czytelna. Oblata w zamku żytomierskim przed Konstantym DIDKOWSKIM (jak akt 497). Wyraz po „Comparens” – skrót „Oblig.” [?] (może „Obligatus”/„Ur.”).
Wieś: „we wsi Bażynie [?] Sytkowaney [?]”, dalej „Część wsi Bażynki [?]” (wyraz częściowo zalany). Nazwy niepewne; drugi człon może być przymiotnikiem od nazwiska dawnego właściciela lub nazwy części.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 XII 1723 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Antoni Pozarski, podstoli zakroczymski, podał do wpisania swój zapis dymisyjny (Żytomierz, 28 XII 1723), którym – doświadczywszy przychylności synów – oddał synom Janowi i Stefanowi Pozarskim na wieczność swoją część wsi Bażyna [?] („Sytkowana” [?]) z poddanymi, polami, lasem i innymi pożytkami, zrzekając się do niej wszelkiego prawa. Podpisali świadkowie Józef Zawadyński i Mikołaj Michałowski.
Akt nr 499
Oblata zapisu wieczystej darowizny Grzegorza Serwińskiego [?] dla Onufrego Tarnawskiego – część dóbr „Wandalewskich” [?] w województwie kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1723, Żytomierz – zamek, urząd grodzki (zapis: Żytomierz, 2 XII 1723)
Karty / skanyk. 438 (skan 0444, strona prawa – dolna 1/2) – 438v (skan 0445, strona lewa) – 439 (skan 0445, strona prawa – górne 2/3) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 438 (skan 0444, strona prawa – dolna 1/2)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego trzeciego
2[Mie]siąca Decembra Trzydziestego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JKrólewskiey Mości Żytomierskim
18Pastwiskami i ze wszystkiemi innemi przynależytościami nie
19mianowanemi pożytkami, dochodami i intratami nic na
20siebie samego, ani Sukcessorów moich nie zostawuiąc
21ani excypuiąc, ale wszystko ogułem i pospolicie zupełnie
22W.JP. Onufremu [?] Tarnawskiemu daię, daruię i wieczy-
23ście rezygnuię, iakoż ninieyszym Zapisem moim
24wieczystym darowczym daię daruię i Zapisuię a [...] [...]
25Sum [?] tysiący pięćset Złł. Poll. z którego Szacunku [?] [...] [...]
26Złotych które JP. Tarnawski dla odkupienia się moiey [?] drugiey przy
27granicy teyże Części zostawuie, którą trzyma za wyiściem lat Sy-
28na mego Kazimierza na wypłacie. Wolen zatem odtąd iuż iest
29i będzie WJP. Tarnawski temi wyż pomienionemi Dobrami iako
30swoią własnością rządzić, szafować i dysponować, komu chcieć
31dać, darować i ku naylepszemu pożytkowi obrócić. A ia ze-
32znawaiący odtąd żadnego prawa do wspomnionych Dóbr
33nie mam i mieć nie będę, a ponnim [?] potomkowie i Sukcesoro-
34[reklamant:] wie
k. 439 (skan 0445, strona prawa – górne 2/3)
1i Sukcessorami moi nie maią i mieć nie będą, a to pod
2szkodami słownemi [?] słowem samym przysięgi
3cielesney oszacowanemi, i na to dałem ten moy
4List Zapis wieczysty darowczy z podpisem Ręki
5moiey własney i z podpisami Rąk Jchmościów przyiaciół
6ode mnie uproszonych. Datum w Żytomierzu Ty-
7siąc Siedmset dwudziestego trzeciego Roku dnia
8drugiego Decembra. U tego Zapisu wieczystego
9darowczego podpisy Rąk takowe. Grzegorz
10Serwiński [?] – Ustnie i Oczewiście od JP. Zezna-
11waiącego proszony Świadek i przyiaciel podpi-
12suię się Jan Wituszyński [?] – Świadek Ustnie
13uproszony do tego Zapisu podpisuię się
14Bolesław [?] Janowski mp. Jako Świadek
15i przyiaciel na tym Zapisie podpisuię
16się Piotr [?] Weszczeszyński [?] mp. Który to Za-
17[pis] [...] za podaniem i prośbą JMPana
18zeznawaiącego, a za moim Urzędownym
19przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ręka pospieszna, pochyła (inna niż w akcie 498); k. 438v – silne przebicie pisma z odwrotu i nieostra górna połowa zdjęcia (wiele miejsc nieodczytanych). Oblata w zamku żytomierskim przed Konstantym DIDKOWSKIM.
Nazwisko darczyńcy w tytule „Srzeńskiego/Skrzyńskiego” [?], w tekście i podpisie „Serwiński” [?] – przyjęto lekcję z podpisu. Obdarowany: „UWJP. Onufry [?] Tarnawski”. Przedmiot: dziedziczna „Część Wandalewskich” [?] w woj. kijowskim (nazwa niepewna) z poddanymi, polami, lasami, borami, stawami, młynami, sianożęciami, łąkami i pastwiskami. Wzmianka o sumie „tysiąc pięćset” zł oraz o drugiej części przy granicy, trzymanej przez Tarnawskiego do czasu dojścia do lat syna darczyńcy, Kazimierza – sens niepewny.
Łacina: perpetuae Donationis – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; Datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 XII 1723 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Grzegorz Serwiński [?] podał do wpisania swój zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 2 XII 1723) dla Onufrego [?] Tarnawskiego: oddał mu na wieczność swoją dziedziczną część dóbr „Wandalewskich” [?] w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, stawami, młynami, łąkami i pożytkami, nie zostawiając nic dla siebie ani spadkobierców (z rozliczeniem sumy ok. 1500 zł i wzmianką o drugiej części, trzymanej przez Tarnawskiego do pełnoletności syna darczyńcy Kazimierza), pod zakładem szkód. Podpisali świadkowie Jan Wituszyński [?], Bolesław [?] Janowski i Piotr [?] Weszczeszyński [?].
Akt nr 500
Oblata kwitu Michała Rafałowicza dla Jana Żołkowskiego i jego synów Michała i Kazimierza – spłata sumy z obligu ojca Wincentego Żołkowskiego
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
1Starostwa Regentem Grodz. Żyt. i Xięgami ninieyszemi
2Grodz. Żytomierskiemi Comparens personaliter UWJP. Michał Rafałowicz
3zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey włas-
4ney należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa, Forum,
5Powiatu i Wtwa, a pod ninieyszy dobrowolny zezna-
6ny moy Kwit całe się poddaiąc i wieczaiąc
7wiadomo iawnie czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię,
8iż ia zeznawaiący maiąc Summę moią własną Zło-
9tych Polskich Tysiąc Siedmset Osiemdziesiąt [?] u WJP. Jana
10Żołkowskiego będącą i Skryptem przez tegoż Oyca
11Wincentego Żołkowskiego w Dubnie [?] wydanym i na
12maiątku tegoż zapisanym. Zaczym [?] gdy takową Sum-
13mę do Rąk moich zostawił w zupełności z należytym pro-
14centem [?] za skrypt za Oyca swego W. Wincentego Żołkow-
15skiego, tenże JP. Jan Żołkowski wypłacił i wyliczył,
16przeto Ja zeznawaiący z odebrania takowey Sum-
17my tegoż JP. Jana Żołkowskiego wraz z Synami
18Jego Michałem i Kazimierzem kwituię i żadney
19zaliczki [?] o to wypisania [?], ani sobie ani Sukcessorom [moim] [...]
20nie zostawuiąc – w moc tego dobrowolnego kwitu
21mego zeznaiąca [?] Michał Rafałowicz mp.
22Quam [?] cum actis Connotari Eodem recognoscens
23mnie Urzędu prosił co i otrzymał. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ta sama pospieszna ręka co akt 499 (k. 439v czytelniejsza). Oblata w zamku żytomierskim przed Konstantym DIDKOWSKIM.
Suma: „Złotych Polskich Tysiąc Siedmset Osiemdziesiąt” [?] (liczebnik niepewny), zapisana skryptem (obligiem) Wincentego Żołkowskiego, ojca Jana, wydanym „w Dubnie” [?] i zabezpieczonym na jego majątku; spłacona przez syna Jana z należytym procentem [?]. Kwit obejmuje także synów Jana – Michała i Kazimierza.
Łacina: cum actis connotari – odnotować w aktach; eodem recognoscens – tegoż [dnia] zeznając; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 XII 1723 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Michał Rafałowicz zeznał kwit dla Jana Żołkowskiego i jego synów Michała i Kazimierza: suma ok. 1780 [?] zł pol., należna mu ze skryptu ojca Jana, Wincentego Żołkowskiego (wydanego w Dubnie [?] i zapisanego na jego majątku), została mu przez Jana Żołkowskiego w całości z procentem wypłacona; Rafałowicz zrzekł się wszelkich dalszych pretensji dla siebie i spadkobierców.
Akt nr 501
Oblata kwitu braci Teodora i Grzegorza Nehrebeckich [?], synów Samuela, dla Stefana Sachnowicza [?], syna Bazylego – spłata sumy ze skryptu z 1720 r.
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
7[personali]ter UWJPP. Teodor i Grzegorz bracia rodzeni [...]
8[...] Synowie Samuela Nehrebeckiego [?] zdrowi
9będący na ciałach i umysłach odstąpiwszy własney
10swey należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa
11Forum Powiatu i Wtwa a pod ninieyszym zezna-
12niem [?] swoim kwitowym całe się poddaiąc i wiecz-
13nie [?] wiadomo [?] oznaymuiemy, iż My zeznawaiący
14za Assekuracyą [?] Skryptu przez JP. Stefana
15Syna Bazylego Sachnowicza [?] w Roku Tysiąc
16Siedmset dwudziestym nam wydanego maiąc
17Summę u niego zostaiącą Złł. Poll. Tysiąc [...]
18pięćdziesiąt [?] pięć [?], którą to Summę tenże JPan
19Stefan Syn Bazylego Sachnowicz [?] w Ryczałtowey [?]
20Skryptu [przekreślone: ...] do Rąk
21naszych całkowicie wypłacił i wyliczył, przeto
22My zeznawaiący z odebrania takowey Sum-
23[my] [...] z zarobkiem [?] interesowym [?] procentem
24tegoż JPana Sachnowicza [?] kwituiemy i żadney
25zaliczki [?] o to czynienia nie zostawuiąc w moc
26tego zeznania naszego kwitowego. Teodor
27Syn Samuela Nehrebecki [?] – Grzegorz Syn Samuela
28Nehrebecki [?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ta sama pospieszna ręka co akty 499–500. Oblata w zamku żytomierskim przed Konstantym DIDKOWSKIM. Formuła końcowa (prośba o wpisanie) pominięta przez kopistę.
Nazwiska: wystawcy – bracia Teodor i Grzegorz, synowie Samuela, „Nehrebecki” [?] (rkp. „Nehrebecki/Nehrebeckich”); dłużnik – Stefan, syn Bazylego, „Sachnowicz” [?] (rkp. „Sachnowiczowi/Sachnowicza”, może Sachniewicz). Skrypt (obligacja) wydany w 1720 r.; kwota „Tysiąc [...] pięćdziesiąt [?] pięć [?]” zł pol. – liczebnik częściowo nieodczytany. Wyrazy „w Ryczałtowey [?] Skryptu” – sens: zgodnie ze skryptem; w rkp. część wiersza przekreślona.
Łacina: mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 XII 1723 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, bracia rodzeni Teodor i Grzegorz Nehrebeccy [?], synowie Samuela, zeznali kwit dla Stefana Sachnowicza [?], syna Bazylego: suma ponad 1000 zł pol. (dokładna kwota nieczytelna), należna im ze skryptu wydanego przez niego w 1720 r., została w całości wypłacona wraz z procentem, wobec czego kwitują go i zrzekają się wszelkich dalszych roszczeń.
Akt nr 502
Oblata relacji woźnego generała Andrzeja Zagórskiego [?] – podanie braciom Janowi i Józefowi Głowackim posesji części wsi Hrebeniówka [?] po ojcu Kazimierzu, skarbniku sandomierskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 II 1723, Owrucz – urząd grodzki (czynność woźnego: 25 I 1723)
14Affektacyą i prawną rekwizycyą WW. Jmć Panów Ja-
15na y Józefa Braci Głowackich rekwirentów maiąc
16przy sobie Szlachty ludzi wiary godnych UUri. Jmć Pa-
17nów Adama Wyporskiego [?] i Jana Uleyskiego [?] co maio-
18ris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibi-
19tos był w części wsi Hrebeniówki [?], gdzie będąc z [...]
20na Sukcessyi prawem [...] na Rekwirentów
21post fata olim Kazimierza Głowackiego Skarb-
22nika Sandomirskiego Oyca na tegoż zaś [...] [...]
23Głowackim Zasady [?] tyże Rekwirentom spadłey pomie-
24nioną część Wsi Hrebeniówki [?] z poddanemi i ich po-
25winnościami, daniami, czynszami, polami or-
26nemi i nieornemi, zarośłami, Czeretami [?], drze-
27wem bartnym y niebartnym, z pożytkami [...]
28bez [...] rzekami, Jeziorami, Sianożęciami –
k. 441 (skan 0447, strona prawa – górne 3/5)
1Stawami, pastwiskami y innemi wszystkiemi y wsze-
2lakiemi mianowanemi i nie mianowanemi w tey Części
3Wsi Hrebeniówki [?] naydującemi się pożytkami, intrata-
4mi y dochodami, nic ni nakogo inszego nie wyimuiąc
5ani excypuiąc, ale iak taż z dawnych czasów in suis
6metis limitibus circumferentiis miała y zawierała
7y teraz ma y zawiera, wyż rzeczonym Janowi y Józefowi
8braciom Głowackim nemine impugnante et contra-
9dicente w wolną spokoyną y actualną podał, pusz-
10czał [?] i officiose intromittował Possessyą oraz poddanych
11do Gromady zwoławszy o nowych Panach WW. Rekwiren-
12tach oznaymiwszy na roboty im roskazane iść kazał,
13który [?] poddanym nie będzie ni w czym sprzeciwni, co im
14robić kazano zaraz poczęli pełnić, a tak on niżey
15nazwany Woźny WW. Rekwirentów przy spokoyney zos-
16tawiwszy Possessyi tąż stroną Szlachty przy sobie bę-
17dącą oświadczywszy się z tamtąd nazad odiechawszy o-
18[nym?] sam te swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił
19y zeznał Rellacyą Possessyi prosząc ad Acta praesenti-
20bus Connotari co y otrzymał. Andrzey Zagórski [?] Woźny
21scribendi Ignarus –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ręka pochyła, staranna, atrament blady. Odpis cofa się chronologicznie: oblata w OWRUCZU 23 II 1723 przed Janem Walewskim LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa (po aktach z XII 1723).
Woźny generał: „Andrzey Zagarski/Zagurski” [?] (rkp.), przyjęto „Zagórski [?]”; niepiśmienny. Rekwirenci: bracia Jan i Józef GŁOWACCY, synowie zmarłego („post fata olim”) Kazimierza Głowackiego, skarbnika sandomierskiego; szlachta przy czynności: Adam Wyporski [?], Jan Uleyski [?]. Wieś: „Hrebeniówka” [?] (w tytule „Hrebenowa/Hrebeniówki”, w tekście „Hrebeniowki”).
Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; post fata olim – po śmierci niegdyś; in suis metis limitibus circumferentiis – w swoich miedzach, granicach i obrębach; nemine impugnante et contradicente – bez czyjegokolwiek sprzeciwu; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; ad acta praesentia connotari – odnotować w niniejszych aktach; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 23 II 1723 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa generału województwa kijowskiego, woźny generał Andrzej Zagórski [?] zeznał, że 25 I 1723 na żądanie braci Jana i Józefa Głowackich, w obecności szlachty Adama Wyporskiego [?] i Jana Uleyskiego [?], wwiązał ich – jako spadkobierców zmarłego ojca Kazimierza Głowackiego, skarbnika sandomierskiego – w spokojną posesję części wsi Hrebeniówka [?] z poddanymi, ich powinnościami, daninami, czynszami, polami, zaroślami, barciami, rzekami, jeziorami, sianożęciami, stawami i pastwiskami, w dawnych granicach; zwołał gromadę, oznajmił o nowych panach i nakazał posłuszeństwo, bez sprzeciwu. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 503
Oblata zapisu dymisyjnego Józefa Bezradeckiego, syna Pawła, podczaszego przemyskiego, dla syna Jana – część wsi Rakowszczyzna
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 II 1723, Owrucz – urząd grodzki (zapis: Żytomierz, 20 II 1723)
21Pastwiskami, wygonami, Uroczyskami, i ze wszystkie-
22mi innemi mianowanemi i niemianowanemi po-
23żytkami dochodami i Intratami nic nie excypuiąc ani
24wyimuiąc UWJP. Janowi Bezradeckiemu Synowi
25memu dać i Dymittować, Jakoż ninieyszym przywodząc
26takowy moy zamiar do skutku rzeczone Dobra
27temuż Synowi memu daię, daruię i Dymittuię.
k. 442 (skan 0448, strona prawa – górne 3/4)
1Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie tenże Syn moy UW.
2Jan Bezradecki temi Dobrami Częścią Wsi Rakow-
3szczyzny iako swemi własnemi rządzić szafować
4i dysponować, komu chcieć dać, przedać, darować
5i na wieczność Rezygnować, Ja zaś zeznawaiący żadnego
6prawa do tey Części mieć nie będę – i na to daię ten
7moy List dobrowolny Zapis Dymissyonis który
8Ręką moią własną przy uproszonych Świadkach
9i przyiaciołach podpisuię. – Datt. w Żytomierzu
10dnia dwudziestego Februarii, Tysiąc Siedmset
11dwudziestego trzeciego Roku. Józef Bezradecki mp.
12Jako Świadek i przyiaciel na tey Dymissyi podpi-
13suię się Piotr Andrzejowski mp. Świadek przyproszony
14uczynienia tego Zapisu Dymissyonis podpisuię się
15Gabryel Marcinkowski mp. Za Świadka i przyia-
16ciela na tym Zapisie Dymissyinym podpisuię się
17Waleryan [?] Dubiski mp. Którego to Zapis Dymissyonis
18za podaniem i prośbą, a za moim Urzędownym
19przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; staranna, pochyła ręka, czytelna. Oblata w Owruczu 23 II 1723 przed Janem Walewskim LEWKOWSKIM (ta sama sesja co akt 502).
Józef BEZRADECKI, syn Pawła, podczaszego przemyskiego; część wsi Rakowszczyzna w woj. kijowskim po ojcu (por. J. Bezradecki – Rakowszczyzna w akcie 93 oraz Rakowszczyzna w aktach 92, 96). Świadkowie: Piotr ANDRZEJOWSKI, Gabriel MARCINKOWSKI, Walerian [?] DUBISKI (por. M. Dubiski w akcie 326).
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Dymissyonis – dymisji (ustąpienia); Datt. (Datum) – dano; mp. (manu propria) – ręką własną; ś.p. – świętej pamięci.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 23 II 1723 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, Józef Bezradecki, syn Pawła, podczaszego przemyskiego, podał do wpisania swój zapis dymisyjny (Żytomierz, 20 II 1723), którym – chcąc wspomóc syna i doświadczywszy jego przychylności – oddał synowi Janowi Bezradeckiemu odziedziczoną po ojcu część wsi Rakowszczyzna w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, jeziorami, pastwiskami i pożytkami, z prawem swobodnego rozporządzania, zrzekając się do niej wszelkiego prawa. Podpisali świadkowie Piotr Andrzejowski, Gabriel Marcinkowski i Walerian [?] Dubiski.
Akt nr 504
Oblata zapisu dymisyjnego Adama Ziemnowicza, syna Jana, cześnika czerwonogrodzkiego, dla synów Jana i Piotra – część wsi Kisielowszczyzna
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 II 1723, Owrucz – urząd grodzki (zapis: Owrucz [?], 17 II 1723)
Karty / skanyk. 442 (skan 0448, strona prawa – dolna 1/4) – 442v (skan 0449, strona lewa) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 442 (skan 0448, strona prawa – dolna 1/4)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego trzeciego
2Miesiąca Februarii dwudziestego trzeciego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Królewskiey Mości Owruczu przedemną
28dek temu Zapisowi Dymissyinemu podpisuię się Józef Witwicki [?] mp. Za Świadka i przyiaciela na tym Zapi-
29sie Dymissyonis podpisuię się Ludwik Dubiski. – Która to Dymissya iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych iest wpisana. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akt 503, na k. 442v pismo drobniejsze i gęstsze (dłuższe wiersze). Oblata w Owruczu 23 II 1723 przed Janem Walewskim LEWKOWSKIM (ta sama sesja co akty 502–503).
Adam ZIEMNOWICZ, syn Jana, cześnika czerwonogrodzkiego – ten sam co w akcie 190 (intromisja A. Ziemnowicza po ojcu Janie, cześniku czerwonogrodzkim, w Kisielowszczyznę [?], 1702); obecny akt potwierdza nazwę wsi: Kisielowszczyzna. Synowie Jan i Piotr – „iuż pełnoletni”; ojciec „obciążony wiekiem”.
Świadkowie: Wincenty Czapowski [?], Józef Witwicki [?] (rkp. „Wilwicki”), Ludwik Dubiski (por. Walerian [?] Dubiski w akcie 503).
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Dymissyonis – dymisji; mp. (manu propria) – ręką własną; ś.p. – świętej pamięci.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 23 II 1723 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, Adam Ziemnowicz, syn Jana, cześnika czerwonogrodzkiego, podał do wpisania swój zapis dymisyjny (17 II 1723), którym – obciążony wiekiem i niezdolny sam zarządzać majątkiem – oddał na wieczność pełnoletnim synom Janowi i Piotrowi Ziemnowiczom swoją dziedziczną część wsi Kisielowszczyzna w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, ogrodami i uroczyskami, zrzekając się do niej prawa. Podpisali świadkowie Wincenty Czapowski [?], Józef Witwicki [?] i Ludwik Dubiski.
Akt nr 505
Oblata zapisu wieczystej darowizny Antoniego Zubowskiego, syna Floriana, dla Stefana Będowskiego – część wsi Zubowszczyzna (za 10 000 zł)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 II 1723, Żytomierz – zamek, urząd grodzki (zapis: Żytomierz, 20 II 1723)
18[doch]odami i Intratami, nic na siebie samego ani
19[Sukcess]orów swoich nie zostawuiąc, ani excypuiąc,
20[ale w]szystko ogułem i pospolicie zupełnie Ur. JP.
21[St]efanowi Będowskiemu dać darować i wie-
22[cznie] Rezygnować – Jakoż ninieyszym Zapisem
k. 444 (skan 0450, strona prawa)
1moim wieczystym darowizny daię daruię i Zapi-
2suię, a to za Summę dziesięć Tysięcy Zł. Zł. [...] z tey [?]
3Summy tenże Ur. Zubowski [?] dwa Tysiące Zł. dla od-
4kupienia się [?] [...] długów przy gruncie tey Części zo-
5stawuie, a iakoby ilości od uspokoienia tych długów
6pozostało, takie ilości sobie lub Sukcessorom moim
7do wypłacenia przeznaczam – a z wypłacenia ośmiu Ty-
8sięcy Zł. pomienionego Ur. Będowskiego wiecznemi i
9nigdy nieodzownemi kwituię czasy – Wolen zatem
10odtąd iuż iest i będzie Ur. JP. Będowski temi wyż
11pomienionemi Dobrami iako swoią własnością rządzić
12szafować i dysponować, komu chcieć dać darować
13i ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić – a Ja
14Zeznawaiący odtąd żadnego prawa do wspomnionych
15Dóbr nie mam i mieć nie będę, a po mnie potom-
16kowie i Sukcessorowie moi nie maią i mieć nie [będą],
17a to pod szkodami Ziemskiemi słowem samym [przysię-]
18gi cielesney oszacowanemi, i na to dałem [ten]
19moy List Zapis wieczystey darowizny z p[odpisem]
20Ręki moiey własney i z podpisami Rąk [...]
k. 444v (skan 0451, strona lewa – górne 2/3)
1przyiaciół odemnie uproszonych – Datum w Żyto-
2mierzu Tysiąc Siedmset dwudziestego trzeciego Roku
3dnia dwudziestego Februarii. U tego Zapisu wieczy-
4stey darowizny podpisy Rąk takowe – Antoni Zu-
5bowski mp. Ustnie i oczewiście od JP. Zeznawaiącego
6proszony Świadek i przyiaciel podpisuię się Mikoła-
7ius [?] Korczyński [?] – Świadek uproszony ustnie na tym
8Zapisie podpisuię się Grzegorz Hurkowski [?] – Jako
9Świadek i przyiaciel do tego Zapisu wzięty podpisu-
10ię się Onufry Szczaniowski [?] – Który to Zapis za
11podaniem i prośbą Jmć Pana zeznawaiącego, a za moim
12urzędowym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrosso-
13wany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ręka pospieszna, pochyła (jak akty 499–501); dolne rogi k. 443v–444 uszkodzone (ubytki papieru – litery w nawiasach kwadratowych uzupełnione z kontekstu). Oblata w ŻYTOMIERZU 23 II 1723 przed Konstantym DIDKOWSKIM – tego samego dnia co oblaty owruckie (akty 502–504) przed J. Lewkowskim.
Darczyńca: Antoni ZUBOWSKI, syn Floriana; przedmiot: dziedziczna część wsi Zubowszczyzna w woj. kijowskim (por. Zubowszczyzna w aktach 107, 205, 465), osadzona poddanymi przez ojca. „Darowizna” faktycznie odpłatna: 10 000 zł, z czego 2000 zł pozostaje na spłatę długów ciążących na tej części (nadwyżkę zastrzega sobie darczyńca), a z otrzymanych 8000 zł darczyńca kwituje nabywcę. W wierszu „Summy tenże Ur. Zubowski [?] dwa Tysiące” – nazwisko odczytane jak w rkp., z sensu oczekiwano Będowskiego.
Obdarowany: Stefan BĘDOWSKI (por. J. Będowski [?] w akcie 275). Świadkowie: Mikołaj [?] Korczyński [?] (rkp. „Mikołaius [?] Koryński”), Grzegorz Hurkowski [?], Onufry Szczaniowski [?].
Łacina: perpetuae Donationis – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; Datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 23 II 1723 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Antoni Zubowski, syn Floriana, podał do wpisania swój zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 20 II 1723), którym oddał Stefanowi Będowskiemu odziedziczoną po ojcu część wsi Zubowszczyzna w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, borami, wodami, stawami, młynami, łąkami i pożytkami, za sumę 10 000 zł: z niej 2000 zł pozostawiono na spłatę długów ciążących na tej części, a z 8000 zł darczyńca pokwitował nabywcę. Zrzekł się wszelkiego prawa do dóbr dla siebie i potomków pod zakładem szkód. Podpisali świadkowie Mikołaj [?] Korczyński [?], Grzegorz Hurkowski [?] i Onufry Szczaniowski [?].
Akt nr 506
Oblata kwitu Tadeusza Skurskiego, syna Wojciecha, podwojewodzica warszawskiego [?], dla Jana Linkiewicza, cześnika sochaczewskiego – zapłata za części wsi Hurowiczki [?] (woj. mścisławskie) i Bracławka [?] (woj. sandomierskie)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
21kwitu, którego oprawie [?] i do Xiąg Zapisanie prawi [?] Urzędu prosił co a-
22[...] i otrzymał. Tadeusz Skurski. Który kwit co do słowa w Akta Grodz. Żyto. wpis[any] [...]
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; ręka pospieszna, pochyła; prawy dolny brzeg k. 445 uszkodzony (zaciek, ubytki), pismo blade – liczne [?]. Oblata w zamku żytomierskim 23 II 1723 przed Konstantym DIDKOWSKIM (ta sama sesja co akt 505).
Wystawca: Tadeusz SKURSKI, syn Wojciecha, wnuk Franciszka, „podwoiewodzicz warszawski” [?] (tytuł niepewny; por. W. Skurski w akcie 276). Odbiorca: Jan LINKIEWICZ, cześnik sochaczewski. Podstawa: dwie tranzakcje rezygnacyjne (roborowane w aktach woj. sandomierskiego) – na część wsi „Hurowiczki” [?] w woj. mścisławskim i część wsi „Bracławka” [?] w woj. sandomierskim (tę drugą trzymał zastawem Antoni „Rozdawski” [?], cześnik halicki, a Skurski ją wykupił). Kwoty: 4895 zł i 8280 zł pol. (razem 13 175 zł). Nazwy miejscowości i nazwisko zastawnika niepewne.
Późniejszy odpis. 23 II 1723 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i regentem grodzkim żytomierskim, Tadeusz Skurski, syn Wojciecha, wnuk Franciszka, zeznał kwit dla Jana Linkiewicza, cześnika sochaczewskiego: na mocy dwóch tranzakcji rezygnacyjnych (zawartych na rzecz Linkiewicza i roborowanych w aktach województwa sandomierskiego) – na część wsi Hurowiczki [?] w województwie mścisławskim oraz na część wsi Bracławka [?] w województwie sandomierskim (wykupioną przez Skurskiego z zastawu Antoniego Rozdawskiego [?], cześnika halickiego) – otrzymał od Linkiewicza w całości ustalone ceny: 4895 zł i 8280 zł pol., wobec czego kwituje go, jego żonę i następców na wieczne czasy.
Akt nr 507
Oblata relacji woźnego generała Andrzeja Zagórskiego [?] – podanie Piotrowi Makarewiczowi posesji części wsi Hrehorówka [?] po ojcu Grzegorzu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 II 1723, Owrucz – urząd grodzki (czynność woźnego: 3 II 1723)
Karty / skanyk. 445v (skan 0452, strona lewa) – 446 (skan 0452, strona prawa – górna 1/4) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 445v (skan 0452, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego trzeciego
2Miesiąca Februarii dwudziestego trzeciego dnia
3Na Urzędzie Grodzk. w Mieście Jego Królewskiey Mości Owruczu
4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem naten-
5czas podwoiewództwa Generału Wtwa Kijowsk. i Xięgami ninieysze-
6mi Grodzk. Kijowsk. Stanąwszy oczewiście Woźny Generał Wtwa
7Kijowsk. i innych opatrzny Andrzey Zagórski [?] w moc prawdzi-
8wey wierney i słuszney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobro-
9wolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał iż on Roku teraź-
10nieyszego Tysiąc Siedmset dwudziestego trzeciego dnia trzeciego
11Februarii na affektacyą i prawną Rekwizycyą UWJP. Piotra Ma-
12karewicza, maiąc przy sobie stronę Szlachty ludzi wiary god-
13nych UUr. Jana Winiarskiego [?] i Trochima Dobrzańskiego, co maioris
14ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos był w Dobrach Wsi
15Hrehorowce [?] w Wtwie Kijowsk. sytuowaney, gdzie będąc Część tey Wsi
16z prawa natury spadłą po ś.p. UrJPanie Grzegorzu Makarewiczu
17na Rekwirenta iako Syna i iedynego Dziedzica [?] spadłą i należącą
Późniejszy odpis; ta sama ręka co akt 505–506 (pospieszna, pochyła); lewy brzeg k. 445v uszkodzony (zaciek, ubytki pierwszych liter w kilku wierszach). Oblata w Owruczu 23 II 1723 przed Janem Walewskim LEWKOWSKIM (ta sama sesja co akty 502–504); woźny ten sam co w akcie 502 (rkp. „Zagurski”).
Wieś: w tytule „Hrehorówki” [?], w tekście „Hrehorowce” [?] – nazwa niepewna. Rekwirent Piotr MAKAREWICZ – jedyny syn i dziedzic zmarłego Grzegorza Makarewicza. Szlachta przy czynności: Jan Winiarski [?], Trochim Dobrzański.
Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; et cum omnibus attinentiis et pertinentiis – i ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; cum actis inscribere – wpisać do akt; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 23 II 1723 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa generału województwa kijowskiego, woźny generał Andrzej Zagórski [?] zeznał, że 3 II 1723 na żądanie Piotra Makarewicza, w obecności szlachty Jana Winiarskiego [?] i Trochima Dobrzańskiego, wwiązał go – jako jedynego syna i dziedzica zmarłego Grzegorza Makarewicza – w spokojną posesję części wsi Hrehorówka [?] w województwie kijowskim z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, zaroślami, wodami, rzekami, karczmą i wszystkimi przynależnościami; zwołał poddanych, oznajmił im o nowym panu i nakazał posłuszeństwo, które natychmiast okazali. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 508
Oblata zapisu dymisyjnego Józefa Łubeckiego [?] dla syna Bazylego – wieś Komary [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 II 1723, Owrucz – zamek, urząd grodzki (zapis: Komary [?], 14 I 1723)
Karty / skanyk. 446 (skan 0452, strona prawa – od 1/4) – 446v (skan 0453, strona lewa – górna 1/2) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 446 (skan 0452, strona prawa – od 1/4)
1Roku tysiąc siedmset dwudziestego trzeciego
2Mca Februarii dwudziestego szóstego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Królewsk. Mci Owruczu przedemną Janem
21skami [?] daniami i wszelkiemi przynależytościami mianowanemi
22i niemianowanemi pożytkami i Intratami nic nie [excypuiąc]
k. 446v (skan 0453, strona lewa – górna 1/2)
1ani wyimuiąc Ur. Bazylemu Łubeckiemu [?] Synowi memu dać darować
2i Dymittować, iakoż przywodząc mey zamiar do skutku takowe dobra
3daię daruię i wiecznemi czasy Dymittuię – wolen tedy odtąd tenże Syn
4moy Bazyli temi dobrami iako swemi własnemi rządzić szafować
5i dysponować, a temu Ja żadney przeszkody czynić nie mam i na to
6daię ten moy list Zapis Dymissionis który Ręką moią własną przy
7uproszonych Świadkach i przyiaciołach podpisuię się. Datt w Komarach [?]
8roku tysiąc siedmset dwudziestego trzeciego Mca Stycznia Czternastego
9dnia. Józef Łubecki [?] mp. Ustnie i oczewiście proszony za Świadka i przyia-
10ciela podpisuię się Wacław Zuborski [?] – Jako Świadek i przyiaciel podpi-
11suię się Zachary [?] Osterko [?] mp. Który to Zapis za podaniem i prośbą
12a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingros-
13sowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; nowa ręka – drobna, pospieszna, z licznymi skrótami (Mca, Gnłu, Wtwa, Pttu, pliter); prawy brzeg k. 446 i górny brzeg k. 446v uszkodzone (zaciek, ubytki). Oblata w zamku owruckim 26 II 1723 przed Janem Walewskim LEWKOWSKIM.
Nazwisko: „Łubecki/Lubecki” [?] (w tytule „Łubeckiego”, w podpisie „Łubecki”); wieś: „wieś Komary” [?], miejsce wystawienia „w Komarach” [?]. Tytuł dokumentu w oblacie raz „Zapis Donationis”, raz „Zapis Dymissionis”. Świadkowie: Wacław Zuborski [?] (może Zubowski), Zachary [?] Osterko [?].
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; personaliter – osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; Donationis / Dymissionis – darowizny / dymisji (ustąpienia); Datt. (Datum) – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 26 II 1723 w zamku owruckim przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, Józef Łubecki [?] podał do wpisania swój zapis dymisyjny (Komary [?], 14 I 1723), którym – chcąc pomóc synowi, widząc jego zdolność do gospodarowania i doświadczywszy jego przychylności – oddał synowi Bazylemu Łubeckiemu na wieczność odziedziczoną wieś Komary [?] ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, pastwiskami, daninami i pożytkami, z prawem swobodnego rozporządzania. Podpisali świadkowie Wacław Zuborski [?] i Zachary [?] Osterko [?].
Akt nr 509
Oblata testamentu Teodora Tołpyszewicza [?], syna Jakuba – majątek w Mirotyńcach [?] dla synów Feliksa [?] i Jana
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data26 II 1723, Owrucz – urząd grodzki (testament: data nieczytelna)
Późniejszy odpis; ta sama drobna, pospieszna ręka co akt 508; lewy brzeg dolnej połowy k. 446v silnie uszkodzony (ubytek papieru i zaciek – początki wierszy nieczytelne), stąd #PARTIAL. Oblata w Owruczu 26 II 1723 przed Janem Walewskim LEWKOWSKIM (ta sama sesja co akt 508).
Testator: Teodor TOŁPYSZEWICZ [?] (rkp. „Tołpyszewicz/Tołpiszewicz”), syn zmarłego Jakuba; testament podał do akt syn Jan. Spadkobiercy: synowie Feliks [?] i Jan (podział majątku ruchomego i nieruchomego „proporcyonalnie”); majątek „mieszczący się w Mirotyńcach” [?] (rkp. „Miratyńcach” – por. Mirotyńce [?] w aktach 123, 127, 222–223, 492), z poddanymi. Legaty: 120 zł pol. przy kościele parafialnym oraz suma na cotygodniową mszę przed ołtarzem N. Maryi Panny. Świadkowie: Szymon [...], Walenty Rogowski [?]. Data testamentu nieczytelna.
Język testamentu („religia”, „nieporozumienia”, „proporcyonalnie”, „przy zupełnych zmysłach”) wskazuje na późniejszą redakcję – podobnie jak inne podejrzane odpisy tej księgi (por. akty 111, 135, 139, 141, 151, 153).
Łacina: personaliter – osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; mp. (manu propria) – ręką własną; Ś.p. – świętej pamięci.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis, częściowo nieczytelny (uszkodzony brzeg karty). 26 II 1723 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim Jan Tołpyszewicz [?] podał do wpisania testament swego ojca Teodora Tołpyszewicza [?], syna Jakuba. Testator, dziękując Bogu za zachowanie zmysłów i chcąc zapobiec sporom w rodzinie, polecił synowi starszemu pochówek w kościele parafialnym, zapisał 120 zł pol. na kościół i sumę na cotygodniową mszę przed ołtarzem Najświętszej Maryi Panny, a swój majątek ruchomy i nieruchomy w Mirotyńcach [?] (z poddanymi), odziedziczony po ojcu Jakubie, przekazał synom Feliksowi [?] i Janowi do równego podziału. Podpisali świadkowie, m.in. Walenty Rogowski [?]. Język testamentu wskazuje na późniejszą redakcję.
Akt nr 510
Oblata zapisu zastawnego Jana Leliwy na Stotwinie Stotwińskiego [?] dla Dominika Zimmermana – siedlisko Wilanka [?] nad rzeczką Korysztszówka [?] (pow. żytomierski) za 400 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XII 1723, Żytomierz – roczki sądowe grodzkie kijowskie (zapis: Żytomierz, 19 [?] XII 1723)
16nu Zimmermanowi na terminie wszystkiey nie oddał y nie wyliczył, tedy
17tą Zastawą Siedlisko Wilanka [?] trwać ma od lat trzech do lat trzech consequen-
18ter po sobie idących wypadać [?] y trwać ma aż do oddania wyż rzeczoney
19Summy Czterechset Złotych Poll. uczyniwszy [?] przed terminem okupna
20tych Dóbr Woźnym y dwoma Szlachcicami, y powinien będę Jmć Panu
21Zimmermanowi Ćwierć roku [?] przed tem [?] [...] [...] y tey [...] Rellacyi
22w Grodzie Żytomierskim zapisać; przytem dałem ten Zapis moy dobrowolny Zastawny
23z podpisem ręki przyiaciela przy krzyżyku moim położonym, także z
24podpisami rąk Jchmć Panów Przyiaciół ode mnie Zeznawaiącego do pod-
25pisania należnie [?] przeze mnie Ustnie uproszonych. Działo się w Żyto-
26mierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Trzeciego dnia Dziewiętna-
27stego [?] Decembra. U tego Zapisu Zastawnego niżey [?] podpisy tem słowy:
28(+) Ustnie uproszony od Jmć Pana Stotwińskiego [?] nie umieiącego pisać pod-
29pisuię się Stefan Chentaim [?] proszony [?]. Od Jmć Pana Stotwińskiego [?] na
30tym Zapisie Zastawnym podpisuię się Józef Trzeciak [?] mp. Prosz[o]-
31ny Przyiaciel z strony Jmć Pana Stotwińskiego [?] podpisuię się ręką
32moią własną Samuel Ostaszewski [?] mp. Ustnie y oczewiście
33proszony Przyiaciel od Jmć Pana Stotwińskiego [?] podpisuię
34się Maciey Drohomirski [?]. Który to Zapis za podaniem y prośbą Jmć
35Pana Zeznawaiącego a za moim Urzędowym przyięciem verbum ad
36verbum do Xiąg ninieyszych iest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; NOWA ręka – zamaszysta, z licznymi zakrętasami, trudna (wiele [?]). Data marginalna ołówkiem „1723” [?] (cyfra końcowa niepewna). Oblata NIE przed Didkowskim, lecz na roczkach sądowych grodzkich kijowskich w ŻYTOMIERZU (od 19 XII 1723) przed Aleksandrem Kazimierzem na Wilczopolu WILCZOPOLSKIM, chorążym wiskim, podwojewodzim grodzkim (por. akty 477–493 – roczki owruckie 1721).
Zastawca: Jan „Leliwa na Stotwinie Stotwiński” [?] (nazwisko niepewne: „Stotwiński/Stołwiński/Sotwiński”), niepiśmienny – postawił krzyżyk. Zastawnik: Dominik ZIMMERMAN (rkp. „Zimerman/Zimmerman”). Przedmiot: „Siedlisko Wilanka” [?] nad rzeczką „Korysztszówka” [?] w pow. żytomierskim (nazwy niepewne). Suma 400 zł pol.; termin od św. Jana (24 VI) 1724 do św. Jana 1727, z przedłużaniem o kolejne trzylecia do zwrotu sumy; wypowiedzenie przez woźnego i dwóch szlachciców, zapisane w grodzie żytomierskim.
Podpisy: Stefan Chentaim [?] (za niepiśmiennego zastawcę), Józef Trzeciak [?], Samuel Ostaszewski [?], Maciej Drohomirski [?] – wszystkie nazwiska niepewne.
Łacina: libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; est tenor talis – brzmienie jest takie; intro contentorum – [rzeczy] wewnątrz zawartych; consequenter – kolejno; in quantum by – gdyby zaś; verbum ad verbum – słowo w słowo; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 20 XII 1723 na roczkach sądowych grodzkich kijowskich w Żytomierzu przed Aleksandrem Kazimierzem na Wilczopolu Wilczopolskim, chorążym wiskim, podwojewodzim grodzkim, Jan Leliwa na Stotwinie Stotwiński [?] podał do wpisania swój zapis zastawny (Żytomierz, 19 [?] XII 1723) dla Dominika Zimmermana: za pożyczone 400 zł pol. oddał mu w trzyletni zastaw (od św. Jana 1724 do św. Jana 1727, z przedłużaniem do czasu zwrotu sumy) swoje niezadłużone siedlisko Wilanka [?] nad rzeczką Korysztszówka [?] w powiecie żytomierskim z gruntami, polami, ogrodami, lasami, borami, barciami, rzekami i wszelkimi pożytkami; wykup miał być poprzedzony wypowiedzeniem przez woźnego. Zastawca był niepiśmienny; podpisali przyjaciele, m.in. Józef Trzeciak [?], Samuel Ostaszewski [?] i Maciej Drohomirski [?].
Akt nr 511
Oblata kontraktu zastawnego między Michałem Mohorytem [?], stolnikiem nurskim [?], a Józefem Borowickim – uroczysko Wodomyje [?] z młynem i groblą
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 XII 1723, Owrucz – urząd grodzki (kontrakt: Owrucz, 20 XI 1723)
15ma possessor bez nowey ugody, a tylko za okazaniem
16wydatków, iakie przez possessora wyłożone zostaną, –
17podczas [?] którzy by wyszli z gruntów za tych odpowiedź
18przyimuie possessor. To wszystko strony obydwie uczy-
19nić y ziścić maią pod zakładem 50 Złł. polł. temu
20kontraktowi alias zapisowi ad implere powinni będą,
21et in casu contraventionis w sądzie Grodz. Ziem. y Trybu-
22nale głównym ad respondendum naznaczaią y prefiguią,
23na to ten zapis podpisawszy JPP. przyiaciół do podpisu [upro]-
24sili. Działo się w Owruczu. Die Dwudziestego Nowembris
25Tysiąc Siedemset Dwudziestego Trzeciego Roku. U tego Kon-
26traktu podpis ręki temi słowy: Michał Mohoryt [?] mp. Jó-
27zef Borowicki. Do podpisania tego zapisu iako uproszony
28przyiaciel Józef Jakobski [?]. Uproszony do podpisania tego [zapisu]
29ręką własną podpisuię się Andrzey Cybulski. Proszony na
30świadectwo podpisuię się Jerzy [?] Małowiecki [?]. Który to Kon-
31trakt za podaniem wyż mianowanych osób a za moim urzędow-
32nym przyięciem wszystek co do słowa iako się w sobie ma, tak
33co do słowa do Xiąg ninieyszych iest zapisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; NOWA ręka – staranna, kaligraficzna, pionowa (pismo XIX-wieczne); na lewym marginesie obok numeru 511 starszy numer „No 151” [?]. Oblata w Owruczu 23 XII 1723 przed Janem Walewskim LEWKOWSKIM.
Strony: Michał MOHORYT [?] (nazwisko niepewne), stolnik nurski [?], działający także za synów Bazylego, Aleksandra i Pawła, oraz Józef BOROWICKI, działający za siebie i syna Pawła – zastawny posesor. Przedmiot: uroczysko „Wodomyje [?] Trybiczów [?]” (nazwy niepewne) z siedzibami poddańskimi i młynem, dawniej w dziedzicznym posiadaniu Grzegorza „Roy” [?] i jego synów; Mohoryt pozwala Borowickiemu osadzać chłopów, budować młyn, groblę i inne budynki; przy przejęciu dóbr przez dziedzica nakłady mają być oszacowane przez przyjaciół obu stron i zwrócone, w przeciwnym razie posesor pozostaje w dalszej tenucie wg wcześniejszego kontraktu. Zakład 50 zł; forum: sądy grodzkie i ziemskie oraz Trybunał Główny. Świadkowie: Józef Jakobski [?], Andrzej Cybulski, Jerzy [?] Małowiecki [?]. Dopisek „Ignar. Scribendi” [?] w rogu – niejasny.
Język kontraktu („Certuiące Strony”, „fundamenta stabilne”, „ludności”, „wydatków”) i pismo wskazują na redakcję znacznie późniejszą niż data 1723 (por. podejrzane odpisy w aktach 111, 135, 139, 141, 151, 153, 509).
Łacina: ratione intra contentorum – z racji rzeczy wewnątrz zawartych; libere – swobodnie; sequentis – następującego; vigore – na mocy; cedere – przypaść, ustąpić; in quantum by – gdyby zaś; pretium – cena; ad implere – do wypełnienia; in casu contraventionis – w razie naruszenia; ad respondendum – do odpowiadania; prefiguią – wyznaczają z góry; mp. (manu propria) – ręką własną; Ignar. Scribendi (ignarus scribendi) – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 23 XII 1723 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim Józef Borowicki podał do wpisania kontrakt zawarty w Owruczu 20 XI 1723 z Michałem Mohorytem [?], stolnikiem nurskim [?] (działającym także za synów Bazylego, Aleksandra i Pawła): Mohoryt zezwolił Borowickiemu, jako zastawnemu posesorowi uroczyska Wodomyje [?] (dawniej dziedzictwa Grzegorza Roy [?] i jego synów, zniszczonego przez czasy), osadzać chłopów i swobodnie budować młyn, groblę i inne budynki; gdyby dziedzic lub inny posesor chciał objąć majątek, ma zwrócić Borowickiemu wartość nakładów oszacowaną przez przyjaciół obu stron, inaczej Borowicki pozostaje w dalszej tenucie. Zakład 50 zł. Podpisali świadkowie Józef Jakobski [?], Andrzej Cybulski i Jerzy [?] Małowiecki [?]. Język kontraktu wskazuje na późniejszą redakcję.
Akt nr 512
Oblata zapisu wieczystej darowizny Antoniego Gałeckiego, cześnika zwinogrodzkiego, dla Grzegorza Surzyckiego, syna Bazylego, chorążego wojsk polskich – wieś Makuterki [?] Większe
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 V 1724, Żytomierz – zamek, urząd grodzki (zapis: Żytomierz, 1 III 1724)
2mi owszem [?] żadnych nic nie wyłączaiąc ani Excypuiąc Ur. JP. Grzegorzowi Synowi
3Bazylego Chorążego Woysk Polskich, Surzyckiemu potomkom i Sukcessorom Jego-
4mości daię, daruię i wiecznemi Czasy Rezygnuię i zaraz lub późniey w-
5moc, dzierżenie i dziedziczną Possessyą przez woźnego i Szlachtę wziąść do-
6zwalam żadnego regresu praetextu do wspomnionych Dóbr wsi Makuterki [?]
7większey sobie samemu i Sukcessorom moim niezostawuiąc, owszem nazawsze
8się tych Dóbr wyrzekam i wyzuwam vigore którego Zapisu mego wieczystey
9donacyi JP. Grzegorz Syn Bazylego Chorążego Woysk Pols. Surzycki pomienione
10Dobra objąwszy w Possessyą swoią nawiecznie Czasy trzymać, używać,
11komu chcieć dać, darować, a mi Ja zeznawaiący od daty zapisu tego
12żadney trudności czynić niemam i niepowinien będę, a to pod szkodami Ziemskiemi
13słownie oszacowanemi i na to dałem ten moy List Zapis Donationis który
14Ręką moią własną przy uproszonych przyiaciołach podpis[ałem]. Działo się
15w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego dnia pierwszego
16Marca Antoni Gałecki Cześnik Zwinogrodzki mp. Jako Świadek i przyiaciel
17do podpisania tego Zapisu uproszony podpisuię się Michał Kęski [?] mp. Świadek
18ustnie uproszony do tego Zapisu podpisuię się Adam Kulczycki – Jako Świa-
19dek i przyiaciel ustnie uproszony do tego Zapisu podpisuię się Jan
20Strzelecki – który to Zapis za podaniem i prozbą, a za moim Urzędowym
21przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis (ręka staranna, pochyła, na grubszym papierze; od k. 449 nowa ręka i rok 1724). Oblata w ZAMKU ŻYTOMIERSKIM 2 V 1724 przed Konstantym DIDKOWSKIM, namiestnikiem starostwa i rejentem grodzkim żytomierskim (jak w aktach 497–501, 505–506). Zapis darowizny datowany w Żytomierzu 1 III 1724.
Darczyńca: Antoni GAŁECKI (rkp. „Gatecki” – „ł” pisane jak „t”), cześnik zwinogrodzki; obdarowany: Grzegorz SURZYCKI, syn Bazylego, chorążego wojsk polskich. Przedmiot: dziedziczna wieś „Makuterki [?] większa/większe” w woj. kijowskim (rkp. „Makuterli/Makuterki”; odczyt niepewny – lekcja powtarza się trzykrotnie). Świadkowie: Michał Kęski [?] (rkp. „Kęszki”/„Kęski”), Adam Kulczycki (rkp. „Kulczyski”), Jan Strzelecki (rkp. „Strzelcki”).
W wierszu „z dobrami i Sorami [?] moiemi” – wyraz niejasny (może zniekształcone „Sukcessorami”); „submittuiąc [?]” – rkp. „suwilaiąc”, po zniszczeniu (plama atramentu); w wyliczeniu pożytków „owsianemi [?]” – rkp. „ozyme-/owsy-nemi”; „owszem [?]” – rkp. „owa”/„owsz”; „a mi Ja” – tak w odpisie (zam. „a mnie/iż Ja”).
Łacina: Zapis Donationis / perpetuae Donationis – zapis (wieczystej) darowizny; Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; praetextu – pod pozorem; vigore – mocą; mp. (manu propria) – ręką własną; Cz. Z. – cześnik zwinogrodzki.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 V 1724 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i rejentem grodzkim żytomierskim, stawił się Antoni Gałecki, cześnik zwinogrodzki, i przyznał zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 1 III 1724), którym oddał Grzegorzowi Surzyckiemu, synowi Bazylego, chorążego wojsk polskich, oraz jego potomkom swą dziedziczną wieś Makuterki [?] Większe w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi osiadłymi i komornikami, ich powinnościami, robotami, czynszami i daninami, z gruntami dworskimi i chłopskimi, ogrodami, sianożęciami, dąbrowami, lasami, wodami, młynami i wszelkimi pożytkami, niczego nie wyłączając; pozwolił obdarowanemu wziąć posesję przez woźnego i szlachtę i zrzekł się wszelkiego regresu pod zakładem szkód. Podpisali świadkowie Michał Kęski [?], Adam Kulczycki i Jan Strzelecki.
Akt nr 513
Oblata zapisu dymisji Andrzeja Hurkowskiego, syna Michała, podstarościego węgrodzkiego [?], dla synów Aleksandra i Jana – część wsi Lemiszów
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 V 1724, Żytomierz – zamek, urząd grodzki (zapis: Żytomierz, 29 IV 1724)
5Grodz. Żyto. i Xięgami ninieyszemi Grodz. Żyto. Comparens personaliter JPan
6Andrzey Hurkowski ten Zapis Dymissyonis od siebie zeznawaiącego in
7rem et personam JPP. Alexandra i Jana Hurkowskich Synów swoich
8uczyniony z podpisem Ręki swoiey także z podpisami Rąk JPP. przy-
9iaciół ustnie i oczewisto przyznał prosząc mnie Urzędu aby przyięty
10i do Xiąg wpisany był. Który Ja Urząd przyimuiąc czytałem i ten
11tak się w sobie ma – Ja Andrzey Syn Michała Podstarościego Węgrodzkiego [?]
12Hurkowski zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney
13Jurysdykcyi prawa Forum i Wdztwa, a pod ninieyszy Zapis moy Dymissyonis
14cale się poddaiąc i submittuiąc wiadomo iawnie czynię i dobrowolnie zeznaię
15iż Ja maiąc Część Wsi Lemiszów w Wdztwie Kijowskim leżącą prawem
16następstwa [?] po Antecessorach moich do mnie przypadaiącą dziedziczną
17a będąc mocen z pospolitego prawa własnością swoią secundum bene
18placitum meam rozrządzać, ani in adversa w moim Synie [?] tak że iuż dalej [?]
19tu niemogąc niewidzieć owszem doskonałey w nim sposobności ku rządze-
20niu [per]sona sua i maiątkiem swoim, a przyzwoicie [?] ab illo dla osoby
21moiey Rewerencyi doznawszy w górze wyrażone Dobra z poddanemi
22Polami, Rolami, Zasianemi i niezasianemi, Łąkami, Dąbrowami,
23Lasami, wodami, Błotami, Brzegami, Czertezami [?] et cum omnibus
24attinentiis et pertinentiis tymże Synowi mnemu Alexandrowi i Ja-
25nowi Hurkowskim z pod Fortuny moiey wypuszczam i Dymit-
26tuię, wolni tedy od tąd iuż są i będą iż Synowie moi temi dobrami
k. 450v (skan 0457, strona lewa – górna połowa)
1rządzić szafować i dysponować komu chcieć dać, darować, pomiędzy
2sobą podzielić i ku naylepszemu swemu pożytkowi obrócić a Ja zezna-
3waiący od tąd żadnego zarzutu mieć niebędę, i na to daię ten moy List
4Dobrowolny Zapis moy Dymissyonis z podpisem Ręki swey i JPanów
5przyiaciół do tego uproszonych stwierdzony. Dat. w Żytomierzu Roku
6Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego dnia dwudziestego dziewiątego
7Aprila – Andrzey Syn Michała Podstar. Węgr. Hurkowski mp. –
8Świadek przyzwany będąc temu Zapisowi Dymissyinemu podpisuię
9się Antoni Szczodrowski [?]. Jako Świadek i przyiaciel Pana Andrzeia
10Hurkowskiego podpisuię się Mikołay Niemirycz. Który to Zapis
11Dymissyiny za podaniem i prozbą JP. zeznawaiącego, a za
12moim przyięciem Urzędownym do Xiąg ninieyszych iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis (ta sama staranna ręka co akt 512); oblata w zamku żytomierskim 2 V 1724 przed Konstantym DIDKOWSKIM – tego samego dnia co akt 512.
Komparent: Andrzej HURKOWSKI, syn Michała, „podstarościego węgrodzkiego [?]” (rkp. „Podstarościego Węgrodzkiego”, w podpisie „Podstar. Węgr.”; może Wągrowiec lub Węgrów – niepewne). Przedmiot: dziedziczna część wsi Lemiszów w woj. kijowskim (przypadła „prawem następstwa [?]” po przodkach), oddana w dymisji synom Aleksandrowi i Janowi. Por. Szymon HURKOWSKI [?] w akcie 146 i Grzegorz HURKOWSKI [?] (świadek) w akcie 505. Świadkowie: Antoni SZCZODROWSKI [?] (rkp. „Szczodrawski”), Mikołaj NIEMIRYCZ.
Formularz dymisji jak w aktach 438–456, 470 („ani in adversa … niemogąc niewidzieć … doskonałey w nim sposobności ku rządzeniu persona sua”); wyraz „sona” przed „sua” częściowo pod plamą atramentu. „Czertezami [?]” – zapewne „czerteżami” (karczowiskami); „następstwa [?]” – wyraz częściowo pod plamą atramentu.
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Zapis Dymissyonis – zapis dymisji (wypuszczenia spod władzy ojcowskiej z wydzieleniem majątku); in rem et personam – na rzecz i osobę; secundum bene placitum meam – według mego upodobania; in adversa – w przeciwnościach; persona sua – swoją osobą; ab illo – od niego; et cum omnibus attinentiis et pertinentiis – i ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; Dat. (Datum) – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 V 1724 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i rejentem grodzkim żytomierskim, Andrzej Hurkowski, syn Michała, podstarościego węgrodzkiego [?], przyznał zapis dymisji (Żytomierz, 29 IV 1724), którym – uznając sposobność swych synów do samodzielnego rządzenia i doznawszy od nich należytego szacunku – wypuścił spod swej władzy synów Aleksandra i Jana Hurkowskich i oddał im swą dziedziczną część wsi Lemiszów w województwie kijowskim z poddanymi, polami, łąkami, dąbrowami, lasami, wodami, błotami i wszelkimi przynależnościami, z prawem swobodnego rozporządzania i podziału między sobą. Podpisali świadkowie Antoni Szczodrowski [?] i Mikołaj Niemirycz.
Akt nr 514
Oblata zapisu wieczystej darowizny Jerzego Hołyńskiego, syna Bazylego, w imieniu swoim i synów Macieja i Tadeusza, dla Andrzeja Rabczyńskiego – część wsi Jarówka [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 V 1724, Żytomierz – urząd grodzki (zapis: Żytomierz, 20 III 1724)
7Rzekami, Jeziorami, także Poddanemi na Gruncie znayduią-
8cemi się i zbiegłemi ich Semiami [?], dobytkiem, i Gospodarstwem
9mniemay [?] zabudowaniami tak dworskiemi iako i Chłopskiemi
10i ze wszystkiemi innemi mianowanemi i niemianowane-
11mi pożytkami dochodami i intratami JmćPanu Andrzeiowi Rab-
12czyńskiemu potomkom i Sukcessorom onego dać, darować i nawieczność
13rezygnować umyśliłem, i iakoż ninieyszym Zapisem moim
14wieczystey przedaży daię, daruię i wiecznemi, a nigdy nieodzownemi
15czasy rezygnuię – Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie WJPan Rabczyń-
16ski pomienionemi Dobrami iako iuż swemi własnemi
17rządzić szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący ani Synowie
18moi Maciey [?] i Tadeusz Hołyńscy i inni potomkowie i Sukcessorowie
19moi żadnego wstępu mieć niebędą, owszem od wszelkich impety-
20cyi prawnych i nieprawnych od kogo bądź zachodzących bronić
21i Ewinkować mam i powinien będę, a pomnie Synowie moi
22wyż [w]spomnieni maią i powinni będą i nato daię ten moy List
23Zapis perpetuae Donationis który Ręką moią własną przy upro-
24szonych Świadkach i przyiaciołach podpisuię. Datum w Żytomierzu
25dnia dwudziestego Marca Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwar-
26tego Roku – U tego Zapisu perpetuae Donationis podpisy Rąk temi
27słowy Jerzy Hołyński mp. Jako Świadek i przyiaciel na tym Za-
28pisie perpetuae Donationis podpisuię się Augustyn Iwanicki mp.
29Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie podpisuię się Ignacy Koła-
k. 451v (skan 0458, strona lewa – góra)
1Mikuszyński [?] mp. Za Świadka i przyiaciela podpisuię się Szymon
2Gałęzowski mp. Który to Zapis perpetuae Donationis za podaniem
3i prozbą JmćPana podawaiącego, a za moim Urzędownym przyięciem
4do Xiąg ninieyszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis (ta sama ręka co akty 512–513). Oblata „w Mieście Jego Królewskiey Mości Żytomierskim” 2 V 1724 przed Konstantym DIDKOWSKIM – tego samego dnia co akty 512–513. Zapis datowany w Żytomierzu 20 III 1724. W formule oblaty „sobie zeznawaiącemu” – tak w odpisie (zam. „od siebie zeznawaiącego … dany”).
Darczyńca: Jerzy HOŁYŃSKI (rkp. „Hotyński” – „ł” pisane jak „t”), syn Bazylego, działający też w imieniu synów Macieja i Tadeusza (imię „Maciey” w treści częściowo pod plamą atramentu – potwierdza je wstęp). Obdarowany: Andrzej RABCZYŃSKI (por. Teodor RABCZEWSKI [?] w akcie 167). Przedmiot: dziedziczna część wsi „Jarówki [?]” (rkp. „Jarówki/Jarówli”; odczyt niepewny), z poddanymi „i zbiegłemi ich Semiami [?]” (rodzinami – por. „semienistość” w aktach 1690-tych), zabudowaniami dworskimi i chłopskimi. Zapis nazwany raz „wieczystey przedaży” – faktycznie sprzedaż.
Świadkowie: Augustyn IWANICKI, Ignacy KOŁA[...]CZYŃSKI [?] – na końcu k. 451 „Ignacy Koła-” z reklamantem „czyński [?]”, a k. 451v zaczyna się wyrazem „Mikuszyński [?] mp.” (może zniekształcone „Kołaczyński”/„Kołakowski” – rozbieżność kopisty; zostawiono jak w rkp.), Szymon GAŁĘZOWSKI (rkp. „Gatęzowski”). „Gospodarstwem mniemay [?]” – wyraz niejasny (może „wszelkiem”).
Łacina: Zapis perpetuae Donationis – zapis wieczystej darowizny; Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; submittuiąc – poddając; impetycyi – roszczeń, napaści prawnych; Ewinkować – bronić (ewikcja, rękojmia prawna); Datum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 V 1724 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Konstantym Didkowskim, namiestnikiem starostwa i rejentem grodzkim żytomierskim, Andrzej Rabczyński podał do wpisania zapis wieczystej darowizny (Żytomierz, 20 III 1724), którym Jerzy Hołyński, syn Bazylego, w imieniu swoim i synów Macieja i Tadeusza, oddał mu na wieczność dziedziczną część wsi Jarówka [?] ze wszystkimi gruntami, polami, lasami, borami, wodami, rzekami, jeziorami, poddanymi (także zbiegłymi z rodzinami), dobytkiem, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz wszelkimi pożytkami; zrzekł się wszelkiego prawa za siebie i synów i zobowiązał się (oraz synów po swej śmierci) bronić nabywcę od wszelkich roszczeń. Podpisali świadkowie Augustyn Iwanicki, Ignacy Koła[…]czyński [?] / Mikuszyński [?] i Szymon Gałęzowski.
Akt nr 515
Oblata kwitu Tomasza Lipczyńskiego, byłego komendanta zamku nowogrodzkiego [?], dla Jana Borowskiego – dopłata 3200 zł za część wsi Pierzcatyńce [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
20i nawieczność rezygnować, iakoż w tym względzie zawarta
21została między nami Rezygnacyina Tranzakcya – Lecz
k. 452 (skan 0458, strona prawa – góra)
1gdy w myśl oney pozostała przy Gruncie kwotę Złotych
2Polskich trzy tysiące dwieście JmćPan Borowski na dniu
3dzisieyszym dopłaca przeto Ja zeznawaiący z odebrania ta-
4kowey i iuż całkowitey szacunkowey Summy tegoż wy-
5płacaiącego kwituię i żadney salwy około exymina [?] ani
6sobie ani Synowi mnemu Jerzemu niezostawuię – mocą
7tego dobrowolnego Kwitowego zeznania mego Tomasz
8Lipczyński b. Komendant Zamku Nowogr. [?] mpp. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis (ta sama ręka co akty 512–514). Zeznanie ustne (kwit) wpisane bezpośrednio do akt 12 III 1724 w Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, „namiestnikiem natenczas podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego” (por. Jan i Szymon Walewscy Lewkowscy w aktach 1716–1723); brak formuły końcowej o wpisaniu – odpis kończy się podpisem zeznającego.
Komparent: Tomasz LIPCZYŃSKI, „były komendant zamku Nowogr. [?]” (rkp. „Nawogr.”; w tytule skrót „b. K. Z. N.” – może Nowogród Wołyński / Zwiahel, Nowogródek lub Nowogród Siewierski; identyfikacja niepewna), syn Kazimierza, łowczego przemyskiego (rkp. „Przemyślskim” – litery częściowo pod plamą atramentu); syn komparenta – Jerzy. Nabywca: Jan BOROWSKI (w tytule „Barowskiemu”). Przedmiot: dziedziczna część wsi „Pirzczatyńce [?]” – zapewne Pierzcatyńce [?] z aktów 423 i 474. Między stronami zawarto wcześniej „rezygnacyjną tranzakcję”; przy gruncie pozostała kwota 3200 zł, którą Borowski dopłacił w dniu zeznania – stąd kwit z całej sumy szacunkowej.
„żadney salwy około exymina [?]” – wyraz niejasny (może zniekształcone łac. „eximendi” lub „examinu”); sens: bez zastrzeżenia (salwy) żadnych roszczeń.
Późniejszy odpis. 12 III 1724 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Tomasz Lipczyński, były komendant zamku nowogrodzkiego [?], zeznał, że odziedziczoną po ojcu Kazimierzu, łowczym przemyskim, część wsi Pierzcatyńce [?] ze wszystkimi przynależnościami odstąpił na wieczność Janowi Borowskiemu na mocy zawartej między nimi transakcji rezygnacyjnej; ponieważ przy gruncie pozostała kwota 3200 zł, którą Borowski dopłacił w dniu zeznania, Lipczyński pokwitował go z całej sumy szacunkowej, nie zastrzegając żadnych roszczeń ani sobie, ani synowi Jerzemu.
Akt nr 516
Oblata zapisu cesji (wieczystej) Wawrzyńca Stempkowskiego, syna Franciszka, dla siostrzeńców Stanisława Jakubowicza Temielskiego [?], chorążego husarskiego, i Gabriela Janowicza Kosteckiego, towarzysza – uroczyska Zamkowa Góra i Miechnowszczyzna
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 VIII 1724, Owrucz – zamek, urząd grodzki (zapis: Owrucz, 29 [?] VIII 1724)
7beneficiis iuris quot quot sunt sobie Sukcessorom
8moim, a czasu Bezkrólewia, w Sądzie Kapturowym
9albo iakowy na ów czas od Rzeczypospolitey uchwa-
10lony i postanowiony będzie, naznaczam i praesup-
11ponuię. Zatem daię ten moy List dobrowolny Zapis
12Cessyonis z podpisem Ręki mey własney także
13z podpisami Rąk Jegomościów Panów przyiaciół
14ustnie i oczewisto odemnie do podpisu uproszo-
15nych. Działo się w Owruczu Roku Pańskiego
16Tysiąc Siedmset dwudziestego Czwartego Miesiąca
17Augusta dwudziestego dziewiątego [?] dnia. U tego
18Zapisu podpisy Rąk takowe [?] – Wawrzyniec
19Stempkowski – Ustnie uproszony Przyiaciel
20od Jegomości Zeznawaiącego do tego Zapisu
21Świadek podpisuię się Jędrzey Alexandrowski
22Cześnik Mozyrski – Ustnie i oczewisto proszony
23od Jegomości Pana zeznawaiącego do tego Zapisu
24perpetuae Cessyonis za Świadka podpisuię się
k. 454v (skan 0461, strona lewa – góra)
1Ludwik Stanisławski – Obecny tego Zapisu
2przyiaciel i Antoni Michnicki [?] – Który że to
3Zapis za podaniem i prozbą wyż mia-
4nowanego Jegomości zeznawaiącego, a za
5moim Urzędownym przyięciem iak się w
6sobie ma z początku aż do końca słowo w sło-
7wo do Xiąg ninieyszych Grodzkich Generału
8Woiewództwa Kijowskiego iest zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; od k. 452v inna ręka – duże, rozwlekłe, pochyłe pismo, atrament miejscami blady (szczególnie k. 453v–454). Oblata w ZAMKU OWRUCKIM 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego (por. akty 403–470 z 1720 r.). Zapis datowany w Owruczu 29 [?] VIII 1724.
Zeznający: Wawrzyniec STEMPKOWSKI, syn Franciszka; obdarowani – jego rodzeni siostrzeńcy: Stanisław Jakubowicz TEMIELSKI [?] (rkp. „Temielskiego/Temiclskiego”, w tytule „Temiebskiemu [?]” – odczyt nazwiska niepewny), chorąży husarski, i Gabriel Janowicz KOSTECKI, towarzysz tejże chorągwi („tegoż Znaku”). „Jakubowicz”, „Janowicz” – patronimiki (syn Jakuba, syn Jana), podobnie Piotr Michałowicz, Piotr Józefowicz, Paweł Antonowicz.
Przedmiot: dwa uroczyska – ZAMKOWA GÓRA (10 chałup poddańskich), nabyta od Piotra Michałowicza ZWINOGRODZKIEGO, „Komor. Z. N.” (komornika ziemskiego …; skrót nierozwiązany), zapisem z VI 1695, oddana Gabrielowi Kosteckiemu; MIECHNOWSZCZYZNA (16 chałup), nabyta od Piotra Józefowicza SZMIGIELSKIEGO [?], komornika granicznego, i Pawła Antonowicza SZPIKOWSKIEGO [?] zapisem z 1696, oddana Stanisławowi Temielskiemu [?]; oba zapisy zeznane w grodzie WŁODZIMIERSKIM (Włodzimierz Wołyński) – uroczyska zapewne na Wołyniu (województwo nie podane). Daty 1695–1696 przy darczyńcy żyjącym w 1724 r. – możliwe, choć odległe (por. wątpliwe daty w innych odpisach). Fragment „kupione blisko innych Dóbr moich [...] sukcessive mi[...] [...]” – częściowo nieczytelny (plama atramentu).
Klauzula: w razie naruszenia zapisu zeznający poddaje się sądowi wszelkiemu – grodzkiemu, ziemskiemu i Trybunałowi Koronnemu Lubelskiemu, w czasie bezkrólewia – sądowi kapturowemu, z wyrzeczeniem wszelkich dobrodziejstw prawa. Świadkowie: Jędrzej ALEKSANDROWSKI, cześnik mozyrski; Ludwik STANISŁAWSKI; Antoni MICHNICKI [?].
Łacina: ad acta – do akt; libere – swobodnie; Annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ad acta Castrensia [?] – do akt grodzkich; cuius tenor sequitur talis – którego brzmienie jest następujące; Zapis Cessyonis / perpetuae Cessyonis – zapis (wieczystej) cesji, ustąpienia; Legamenta – zobowiązania; iure naturae – prawem natury (z urodzenia, dziedzictwa); in Junio – w czerwcu; coram actis – przed aktami; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; attynencyami i pertynencyami – przyległościami i przynależnościami; in casu contraventionis – w razie naruszenia; forum ubiquinarium [?] (zam. ubiquitarium) – sąd wszędzie właściwy; terminum peremptorium – termin zawity; amputatis omnibus beneficiis iuris quot quot sunt – z odcięciem wszelkich dobrodziejstw prawa, ile ich jest; praesupponuię – zakładam, wyznaczam.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w zamku owruckim przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Wawrzyniec Stempkowski, syn Franciszka, przyznał zapis wieczystej cesji (Owrucz, 29 [?] VIII 1724), którym – w nagrodę za miłość i przywiązanie – oddał swym rodzonym siostrzeńcom dwa uroczyska nabyte w latach 1695–1696 zapisami zeznanymi w grodzie włodzimierskim: Stanisławowi Jakubowiczowi Temielskiemu [?], chorążemu husarskiemu, uroczysko Miechnowszczyzna (16 chałup poddańskich, kupione od Piotra Józefowicza Szmigielskiego [?], komornika granicznego, i Pawła Antonowicza Szpikowskiego [?]), a Gabrielowi Janowiczowi Kosteckiemu, towarzyszowi tej samej chorągwi, uroczysko Zamkowa Góra (10 chałup, kupione od Piotra Michałowicza Zwinogrodzkiego) – z poddanymi, ich powinnościami, polami, sianożęciami, błotami, rzekami, jeziorami, stawami i wszelkimi przynależnościami, w dawnych granicach. Zrzekł się wszelkiego prawa do tych dóbr, zobowiązał się bronić obdarowanych i poddał się w razie naruszenia sądom grodzkim, ziemskim, Trybunałowi Lubelskiemu i kapturowym. Podpisali świadkowie Jędrzej Aleksandrowski, cześnik mozyrski, Ludwik Stanisławski i Antoni Michnicki [?].
Akt nr 517
Relacja woźnego generała Teodora Charkowskiego [?] o wprowadzeniu Mikołaja Pracewicza w posesję części wsi Czepelówka [?] po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 VIII 1724, Owrucz – urząd grodzki (czynność woźnego: 21 VIII 1724)
Karty / skanyk. 454v (skan 0461, strona lewa – od środka do dołu) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 454v (skan 0461, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Czwartego
2Miesiąca Augusta trzydziestego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Królewskiey Mości Owruczu
4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim namiesnikiem na-
5tenczas podwoiewództwa Grodz. Generału Wdztwa Kijow. i Xięgami ninie-
6yszemi Grodz. Kijow. stanowszy oczewiście Woźny Generał Wdztwa Kijo.
7i innych Szlachetny Teodor Charkowski [?] producto Autentico officio praesenti
8bene noto, w moc prawdziwey wierney i sumienney Relacyi swoiey
9iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg ninieysz[ych ze]znał.
10Iż on Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset dwudziestego Czwartego Mie-
11siąca Augusta dwudziestego pierwszego dnia na affektacyą
12i prawną Rekwizycyą WJPana Mikołaia Pracewicza był w Dobrach
13Części Wsi Czepelówki [?] w Wdztwie Kijo. leżący, gdzie będąc a maiąc przy
14sobie stronę szlachty Ludzi wiary godnych WW. Jana Murawskiego i Anto-
15niego Grzybowskiego wspomnioną Część ze wszystkiemi Poddanemi, [Po]lami,
17skiemi i Chłopskiemi WJPanu Mikołaiowi Pracewiczowi iako po Oycu
18Jego ś. p. Janie Pracewiczu na niego spadłą do spokoyney realney i aktualney
19dziedziczney podał, postąpił i affektuoze [?] Intromittował Possessyą – poczem
20poddanych do Gromady zwoławszy onymi iak pana uwiadomił i pełnić
21posłuszeństwo przykazał – owszem stroną Szlachty przy sobie będącą
22oświadczywszy się z tamtąd odiechał, i o tem tę swoią prawdziwą przede
23mną Urzędem uczynił i zeznał Relacyą – prosząc eam actis Connotari co
24i otrzymał Woźny pisać nieumieiący Teodor Charkowski [?] –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis (ta sama rozwlekła ręka co akt 516). Relacja zeznana w Owruczu („w Mieście JKMości Owruczu”) 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM – tego samego dnia co akt 516. Czynność woźnego 21 VIII 1724.
Woźny generał woj. kijowskiego i innych – szlachetny Teodor CHARKOWSKI [?] (rkp. „Charkowski”; niepiśmienny). Wprowadzony: Mikołaj PRACEWICZ, w część wsi „Czepelówka [?]” (rkp. w tytule „Czepelowki”, w tekście „Czepelówki”; por. Czepielów [?] w akcie 175) w woj. kijowskim, po zmarłym ojcu Janie Pracewiczu. Szlachta przy woźnym: Jan MURAWSKI (rkp. „Murawskiego”), Antoni GRZYBOWSKI. Formularz jak w seryjnych relacjach posesyjnych z lat 1700–1720 („prosząc eam actis connotari co i otrzymał”).
Łacina: producto Autentico officio praesenti bene noto – okazawszy autentyk (dokument urzędu), dobrze znany obecnemu urzędowi; Intromittował Possessyą – wprowadził w posiadanie; affektuoze [?] – zam. „effective” (skutecznie) lub „affectuose” (życzliwie); eam actis connotari – by ją zapisano w aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego Teodor Charkowski [?] zeznał, że 21 VIII 1724 na żądanie Mikołaja Pracewicza był w części wsi Czepelówka [?] w województwie kijowskim i w obecności szlachty – Jana Murawskiego i Antoniego Grzybowskiego – wprowadził Pracewicza w spokojną dziedziczną posesję tej części, spadłej na niego po ojcu Janie, ze wszystkimi poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, uroczyskami i zabudowaniami; zwołanym poddanym oznajmił nowego pana i przykazał mu posłuszeństwo. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 518
Oblata zapisu wieczystej sprzedaży (darowizny) braci Stanisława i Józefa Listopadzkich, synów Jana, dla Pawła Domańskiego, syna Adama – część wsi Jurówka [?] (za 16 800 zł)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 VIII 1724, Owrucz – urząd grodzki (zapis: Owrucz, 2 VIII 1724)
22Borami, Dąbrowami, Wodami, Stawami, błotami, Jeziorami y ze
23wszystkiemi innemi mianowanemi i nie mianowanemi pożytkami
24przychodami i przynależytościami W. Panu Pawłowi Domańskiemu
25Synowi Adama Domańskiego Rotmistrza Kawaleryi Narodowey, dać
26darować i na wieczność Rezygnować, Jakoż teraźnieyszym Zapisem
27naszym wieczystey przedaży daiemy, daruiemy, przedaiemy i wiecznemi
28i nigdy nie odzownemi czasy Rezygnuiemy, a to za Summę sza-
29cunkową Szesnaście tysięcy Osmset Złotych Polskich z wypłaty którey
30tegoż W. Pawła Domańskiego Kwituiemy. Wolen tedy odtąd iuż iest
k. 455v (skan 0462, strona lewa – górne 2/3)
1i będzie W. Paweł Syn Adama Rotm. Kawaleryi Nar. Domański
2wyżey nadmienionemi Dobrami iako swoią własnością rządzić
3szafować i dysponować komu chcieć dać, darować i nawieczność
4Rezygnować. My zaś zeznawaiący [przekreślone: od] wszelkiey [?] się prawa
5własności do tych Dóbr, żadnego zwrotu i wpływu [?] upominania się [?]
6nie [mamy] kiedykolwiek, ani sobie ani też Ja Stanisław Synowi memu
7Janowi i Ja Józef Synowi memu Michałowi Domańskiem [?]
8niezostawuiemy, owszem od wszelkich Impedimentów prawnych
9i nieprawnych bronić zastępować i Ewinkować mamy i powinni
10będziemy, a po nas też Synowie nasi maią i powinni będą,
11a to pod szkodami Ziemskiemi [przekreślone: słowem] Króni [?] przysięgi cie-
12lesney oszacowanemi, i na to daiemy ten nasz List Zapis
13wieczystey przedaży który dla lepszey wiary i walorem [?] Rękami
14naszemi własnemi przy uproszonych Świadkach i przyiaciołach pod-
15pisuiemy. Datum w Owruczu dnia drugiego Augusti Tysiąc
16Siedmset Dwudziestego Czwartego Roku – Stanisław Listopadzki mp.
17Józef Listopadzki mp. Jako Świadek ustnie uproszony do podpisu
18tego Zapisu wieczystey Rezygnacyi podpisuię się Leon Mi[...] [?]
19Będąc przytomnym uczynienia tego Zapisu wieczystey prze-
20daży podpisuię się Zacharyasz Grzegorkiewicz [?] – Który to Za[pis]
21słowo w słowo iak się w sobie z początku aż do końca ma
22do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis (ta sama rozwlekła ręka co akty 516–517; k. 455v brązowa, wyblakła – odczyt z odejmowaniem tła). Oblata w Owruczu 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM – tego samego dnia co akty 516–517. Zapis datowany w Owruczu 2 VIII 1724.
Zbywcy: bracia rodzeni Stanisław i Józef LISTOPADZCY, synowie Jana (synowie zbywców: Jan, syn Stanisława, i Michał, syn Józefa – w odpisie omyłkowo „Michałowi Domańskiem [?]”, zapewne błąd kopisty za „Listopadzkiemu”). Nabywca: Paweł DOMAŃSKI, syn Adama, „rotmistrza Kawaleryi Narodowey” (określenie anachroniczne dla 1724 r. – kawaleria narodowa od 1775/1776; por. podobne anachronizmy w aktach 153, 214, 489). Przedmiot: dziedziczna część wsi „Jurówka [?]” (rkp. „Jurowki/Jurówki”) w woj. kijowskim, za sumę szacunkową 16 800 zł, z której zbywcy kwitują nabywcę; tytuł mówi o „perpetuae Donationis”, tekst – o „wieczystey przedaży”. Por. „Jarówka [?]” w akcie 514 (być może ta sama wieś).
Świadkowie: Leon Mi[...] [?] (nazwisko pod plamą atramentu, brzeg karty uszkodzony), Zacharyasz GRZEGORKIEWICZ [?] (rkp. „Orzegarkiewicz/Grzegarkiewicz”). „Króni [?] przysięgi” – zapewne zniekształcone „słowem samym przysięgi” (wyraz „słowem” przekreślony).
Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (inserowany do tekstu); ad acticandum – do wpisania do akt; Impedimentów – przeszkód; Ewinkować – bronić (z tytułu ewikcji); Datum – dano; Augusti – sierpnia; mp. (manu propria) – ręką własną; Ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Paweł Domański podał do wpisania zapis (Owrucz, 2 VIII 1724), którym bracia rodzeni Stanisław i Józef Listopadzcy, synowie Jana, sprzedali mu na wieczność swoją dziedziczną część wsi Jurówka [?] w województwie kijowskim z poddanymi, gruntami ornymi i nieornymi, sianożęciami, pastwiskami, ogrodami, lasami, borami, dąbrowami, wodami, stawami, błotami i jeziorami za sumę szacunkową 16 800 zł, z której go pokwitowali; zrzekli się wszelkiego prawa do tych dóbr za siebie i synów (Jana i Michała) i zobowiązali się bronić nabywcę od wszelkich roszczeń pod zakładem szkód. Podpisali świadkowie Leon Mi[…] [?] i Zachariasz Grzegorkiewicz [?].
Akt nr 519
Relacja woźnego generała Teodora Charkowskiego [?] o wprowadzeniu Antoniego Mysłowskiego [?] w posesję części wsi Pierzcatyńce [?] po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 VIII 1724, Owrucz – urząd grodzki (czynność woźnego: 13 VIII 1724)
17[pił] i [...] [?] Possessyą, oraz Poddanych teyże części do
18siebie zebrawszy o nowym ich Panie opowiedział i pełnić
19posłuszeństwo przykazał, w czem stroną Szlachty przy
20so[bie] będącą oświadczywszy się z tamtąd powrócił i o tem
21tę swoią prawdziwey czynności zeznał i uczynił Relacyą
22prosząc eam actis Connotari co i otrzymał. Woźny
23pisać nie umieiący Teodor Charkowski [?] –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis (ta sama ręka co akty 516–518); relacja zeznana w Owruczu 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM – tego samego dnia co akty 516–518 (por. relację tego samego woźnego w akcie 517). Czynność woźnego 13 VIII 1724.
Wprowadzony: Antoni MYSŁOWSKI [?] (rkp. w tekście „Mystowskiego/Mysłowskiego”, w tytule „Myszew-skiego [?]” – nazwisko niepewne), po zmarłym ojcu Janie, w część wsi „Pirzczatyńce [?]” w woj. kijowskim – zapewne te same Pierzcatyńce [?], o które chodzi w aktach 423, 474 i 515 (kwit T. Lipczyńskiego dla J. Borowskiego, 1724). Szlachta przy woźnym: Paweł MARKOWSKI, Franciszek NIEWIŃSKI. Wyraz po „postą-[pił] i” nieczytelny (plama atramentu; zapewne „intromittował”).
Łacina: maioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego świadectwa; vigore iure et naturale (zam. iuris naturalis) – mocą prawa przyrodzonego (dziedziczenia); nemine Impugnante et contradicente – nikt nie sprzeciwiał się ani nie oponował; Sorom (Sukcessorom) – następcom; eam actis Connotari – by ją zapisano w aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego Teodor Charkowski [?] zeznał, że 13 VIII 1724 na żądanie Antoniego Mysłowskiego [?], w obecności szlachty – Pawła Markowskiego i Franciszka Niewińskiego – był we wsi Pierzcatyńce [?] w województwie kijowskim i bez czyjegokolwiek sprzeciwu wprowadził go w spokojną dziedziczną posesję części tej wsi, spadłej na niego po ojcu Janie, z poddanymi, polami, sianożęciami, lasami, dąbrowami, rzekami i wszelkimi przynależnościami; zebranym poddanym oznajmił nowego pana i przykazał mu posłuszeństwo. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 520
Relacja woźnego generała Teodora Charkowskiego [?] o wprowadzeniu Andrzeja Bagieńskiego, syna Jana, towarzysza pułku ordynacji ostrogskiej, w trzyletnią posesję zastawną części wsi Czerepie [?] i Łucie [?] (z kontraktu z Janem Medwedowskim, skarbnikiem mozyrskim)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 VIII 1724, Owrucz – urząd grodzki (czynność woźnego: 2 VIII 1724)
12wiary godnych WW. Jakóba Chodakowskiego i Piotra
13Brzozowskiego eo maioris testimonii gratia
14sibi adhibitos, był w Dobrach Częściach Wsiów Czerepia [?]
15i Łucia [?], gdzie będąc pomienione Części Wsiów vi-
16gore Kontraktu trzech letnio zastawnego między
17W. Janem Medwedowskim Skarbnikiem Mozyrskim
18z iedney, a teraźnieyszym Rekwirentem z drugiey
19strony zawartego, z poddanemi roboczemi ciągłe-
20mi i pieszemi, z Ich dobytkiem i Siemienistością [?],
21także ze wszystkiemi Gruntami, Polami, Rolami,
22Łąkami, Gajami, Wodami, Rzekami, Rzeczkami,
23Lasami, Borami, dworem i całym onego zabudowa-
24niem et cum omnibus attinentiis et pertinentiis
25takoż ze wszystkiemi, pożytkami, dochodami, intratami
26z dawna do tych Dóbr przynależnemi pomienione-
27mu Rekwirentowi w spokoyną, realną i aktualną
28trzechletnią zastawną podał postąpił i uwiązał
29Possessyą, poczem poddanych tychże Części Dó[br]
30wsiów Czerepia [?] i Łucia [?] do siebie zebrawszy [posłu-]
31szeństwo teraźnieyszemu Rekwirentowi Jako zasta[w-]
32nemu posiadaczowi pełnić przykazał, co też o[ni]
33natychmiast uskutecznić zaręczyli, a tak miano[wa-]
34ny woźny z szlachtą przy sobie będącą oświa[d-]
35czywszy się z tamtąd odiechał i tey Intromissyi
36przedemną Urzędem zeznał i uczynił Relacyą
37quam actis Connotari prosił co i otrzymał. Woźny
38pisać nieumieiący Teodor Charkowski [?] –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis (ta sama ręka co akty 516–519; k. 456v brązowa, prawy brzeg uszkodzony – litery w nawiasach kwadratowych uzupełnione z kontekstu). Relacja zeznana w Owruczu 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (jak akty 516–519); czynność woźnego 2 VIII 1724.
Wprowadzony: Andrzej BAGIEŃSKI, syn Jana, wnuk Stanisława, towarzysz pułku ordynacji ostrogskiej (wyraz „Pułku” dopisany nad wierszem). Podstawa: trzyletni kontrakt zastawny z Janem MEDWEDOWSKIM, skarbnikiem mozyrskim. Przedmiot: części wsi „Czerepia [?] i Łucia [?]” (rkp. „Wsiów Czerepia i Łucia” – dopełniacz; mianownik niepewny, w indeksie Czerepie [?] i Łucie [?]; województwo nie podane) z poddanymi roboczymi ciągłymi i pieszymi, dworem i zabudowaniami. Szlachta przy woźnym: Jakub CHODAKOWSKI, Piotr BRZOZOWSKI.
„Siemienistością [?]” – zapewne „semenistością” (rodzinami poddanych; por. akty 1698–1699). W tytule „Possessya Zastawna” – wprowadzenie w posiadanie z tytułu zastawu.
Łacina: eo maioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla tym większego świadectwa; vigore – mocą; et cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; Intromissyi – wprowadzenia w posiadanie; quam actis Connotari – by ją zapisano w aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego Teodor Charkowski [?] zeznał, że 2 VIII 1724 na żądanie Andrzeja Bagieńskiego, syna Jana, wnuka Stanisława, towarzysza pułku ordynacji ostrogskiej, w obecności szlachty – Jakuba Chodakowskiego i Piotra Brzozowskiego – wprowadził go na mocy trzyletniego kontraktu zastawnego zawartego z Janem Medwedowskim, skarbnikiem mozyrskim, w posesję zastawną części wsi Czerepie [?] i Łucie [?] z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich dobytkiem, gruntami, łąkami, gajami, wodami, lasami, borami, dworem i wszelkimi pożytkami; zebranym poddanym przykazał posłuszeństwo nowemu posiadaczowi zastawnemu, co przyrzekli. Woźny był niepiśmienny.