Akty 521–560

Transkrypcja

k. 456v (skan 0463, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Czwartego

2Miesiąca Augusta trzydziestego dnia –

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Królewskiey Mości Owru-

4czu przedemną Janem Walewskim Lewkowskim i Namies-

5nikiem natenczas podwoiewództwa Grodz. Gtu Wdztwa

k. 457 (skan 0463, strona prawa)

1Kijowskiego y Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijow-

2skiemi Comparens p[erson]al[ite]r W. Konrad Kaliński ten Kwit

3od siebie zeznawaiącego in rem et personam WW. Boho-

4wieckich uczyniony dla zapisania do Xiąg ninie-

5yszych przyznał, Który Ja Urząd ad acticandum przyi-

6muiąc czytałem i ten tak się w sobie ma – Ja Konrad

7Syn Stanisława Kaliński zdrowy będąc na ciele i Umyśle

8odstąpiwszy swey własney Jurysdykcyi forum a pod

9ninieyszy Zapis Kwitowy wraz z następcami mo-

10iemi cale się poddaiąc i wcielaiąc, wiadomo iawno

11uczynił, ustnie i dobrowolnie zeznał, ponieważ na

12skutek Kontraktu zastawnego w Roku Tysiąc Sześćset

13Siedmdziesiąt piątym dnia ośmnastego Lutego między

14W. Krzysztofem i Mateuszem [?] Bohowieckiemi o Część Wsi Bo-

15howice [?] i z [?] W. Stanisławem Kalińskim Oycem moim

16zawartego i tegoż czasu przed Xięgami Grodzkiemi

17Zamku Łuckiego z oczywistością [?] przyznanego Summę

18zastawną Złotych Polskich pięćset pięćdziesiąt Sukcessorowie [?]

19W. Krzysztofa Bohowieckiego do rąk moich

20wypłacili w zupełności i z pomienioney zastawy

21mnie zeznawaiącego oczyścili, przeto Ja z wypłacenia

22Summy zastawney wiecznemi czasy kwituię, i Kontrakt

23pomieniony zastawny kasuię wiecznemi czasy

24mocą dobrowolnego zeznania – Konrad Kaliński

25quam actis Connotari Eodem recognoscens mnie

26Urzędu prosił co i otrzymał –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis (ta sama ręka co akty 516–520); zeznanie w Owruczu 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Tekst miesza pierwszą i trzecią osobę („Ja … wiadomo iawno uczynił … zeznał”).

Zeznający: Konrad KALIŃSKI, syn Stanisława. Kontrakt zastawny z 18 II 1675 zawarty między Krzysztofem i Mateuszem [?] (rkp. „Mokosii [?]/Matysem [?]” – imię niepewne) BOHOWIECKIMI a Stanisławem KALIŃSKIM, ojcem zeznającego, o część wsi „Bohowice [?]” (rkp. „Bohowice”; województwo nie podane), przyznany w grodzie łuckim; suma zastawna 550 zł wypłacona przez sukcesorów [?] Krzysztofa Bohowieckiego – Kaliński kwituje i kasuje kontrakt. W tytule „Bohowieckim” (Bohowieckim/-ch); fragment „i z [?] W. Stanisławem” – rkp. „iz ex [?] W.”.

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; forum – sąd (właściwy); quam actis Connotari Eodem recognoscens – zeznając to samo, by zapisano w aktach.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Konrad Kaliński, syn Stanisława, zeznał kwit dla Bohowieckich: ponieważ suma zastawna 550 zł z kontraktu zawartego 18 II 1675 między Krzysztofem i Mateuszem [?] Bohowieckimi a jego ojcem Stanisławem Kalińskim o część wsi Bohowice [?] (przyznanego w grodzie łuckim) została mu w całości wypłacona przez następców Krzysztofa Bohowieckiego, kwituje ich z niej na wieczność i kasuje kontrakt zastawny.

Transkrypcja

k. 457 (skan 0463, strona prawa – dół)

1Roku tysiąc siedemset dwudziestego czwartego

2Mca Augusta trzydziestego dnia –

3Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jego Królewskiey Mości Owruczu przedemną Janem Wa-

4lewskim Lewkowskim Namiestn. natenczas podwoiewództwa Grodz. Gnłu Wdztwa Kij.

5i Xięgami ninieyszemi Grodz. Kij. Comparens per[sonali]ter W. JP. Grzegorz Stradecki tę Kom-

6planacyą między stawaiącym a Kazimierzem Kraiewskim zawartą podpisem

7rąk tak oczywistych iakoteż i Świadków do tego użytych umocnioną dla zapisa-

8nia do xiąg ninieyszych podał, którą Ja Urząd ad acticandum przyimuiąc czyta-

9łem i ta tak się w sobie ma. Między W. JP. Grzegorzem Synem Piotra Stolnikiem San-

10domir: a Wnukiem Andrzeia Rotmistrzem Wayska poł. [?] Stradeckim w Imieniu

11Swoim i Syna Swego JP. Alexego oczywistym, z iedney a W. JP. Kazimierzem Kra-

12iewskim

k. 457v (skan 0464, strona lewa)

1i matką [?] JPP. Janem i Stefanem W. Franciszka Kordysza Synami z drugiey strony

2zawiera się dobrowolna ugoda wiecznemi [?] poniższymi [?] czasy [?] w treści [?]

3następuiący. Iż chociaż opresya względem zaboru bydła i koni towo-

4tor [?] o zabor i przywłaszczenie sobie przez WW. JPP. Kordyszow włościanina do maiąt-

5ku JPP. Stradeckich przynależącego roboczego Iwana Zubczaka a także i niewypłacenia

6Summy Ewikcyonalney JP. Grzegorzowi i Synowi Jego Alexemu Stradeckim na ma-

7iątku Kordyszow w kwocie Zł. pol. tysiąc, zostaiący na processie przyiętym a przez

8Piotra Stradeckiego dziada tegoż Alexego zapisu oczywista[...] [?] się oycom w Grodzie

9Sandomirskim rozpoczęty był process, który na rezolucyi tegoż Grodu tysiąc siedm-

10set dwudziestego pierwszego roku rozsądzeniu się we Zmiankowanych [?] okolicznościach

11do następney kadencyi [?] pozostawionej oparty – Kiedy iednak strony nie uważaiąc

12na odległą korzyść z processu ale z Spraw oczywistego wynikaiące chcąc za

13powodzeniem przyiaciół komplanuią się, gdy z oczywistego zaboru bydła i koni

14nastąpiła oczywista satysfakcya i roboczego Iwana Zubczaka [?] uprzedzonym [?] zrazu [?]

15[...] W. Franciszka Kordysza JPP. Jan i Stefan Kordyszowie na grunt ma-

16iątku JPP. Grzegorza Oyca i Alexego Syna Stradeckich oddanie obowiązuią się, ia-

17kotęż Summę Ewikcyonalną wyż wzmiankowanego JP. Franciszka Kordysza

18[...]ci [?] Synami dobrowolnie za należną do zapłacenia JPO. Alexemu Stradeckiemu

19przyznaią i wypłacaią, przeto rozpoczęty w specyfikowanych [?] pretensyach process wzglę-

20dem zabrania bydła i koni iak samże i co do wypłatu Summy Ewikcyonalney

21JPP. Grzegorz i Alexy Stradeccy przez niniejszą Komplanacyą kwituią. Lecz iżeli-

22by WW. Kordyszowie rzeczonego włościanina w skutek niniejszey Komplanacyi

23JPP. Stradeckim na grunt nie dostawili, tedy rozpoczęty process kontynuowan

24co do tey kategoryi zostawuią prawa, na co się przy proszonych Świadkach i

25przyiaciołach rękami własnemi podpisuią. Tysiąc siedemset dwudziestego czwar-

26tego roku dnia dwudziestego czwartego Augusta. Jan Kordysz, Stefan Kordysz mp.

27iako opiekun tychże JPP. Kordyszow podpisuię się Kazimierz Kraiewski. Za

28siebie i Syna Alexego podpisuię Grzegorz Stradecki mp. – Jako Świadek i przy-

29iaciel podpisuię Jan Zubr[...] [?] – proszony Świadek Ignacy Rey. Która to Komplana-

30cya słowo w słowo do xiąg ninieyszych iest wpisana –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis (ta sama ręka co akty 516–521); oblata w Owruczu 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, komplanacja datowana 24 VIII 1724. Tekst gęsty i miejscami niegramatyczny (zniekształcenia kopisty); kilka wyrazów niepewnych.

Strony: (1) Grzegorz STRADECKI, syn Piotra (rkp. „Stolnikiem Sandomir:” – w tekście forma narzędnikowa, sens raczej: syn Piotra, stolnika sandomierskiego [?]), wnuk Andrzeja, rotmistrza wojska pol. [?], we własnym imieniu i syna Aleksego; (2) Jan i Stefan KORDYSZOWIE, synowie Franciszka, z opiekunem Kazimierzem KRAJEWSKIM. W tytule marg. „i Synami [?] Kordysza” (rkp. „i Syn[a]mi Kordysza”). Początek k. 457v „i matką [?]” – odczyt niepewny.

Przedmiot sporu: zabór bydła i koni; zabranie i przywłaszczenie przez Kordyszów „roboczego” (poddanego) Iwana ZUBCZAKA [?], należącego do majątku Stradeckich; niewypłacona suma ewikcyjna 1000 zł zabezpieczona na majątku Kordyszów z zapisu Piotra Stradeckiego, dziada Aleksego; proces wszczęty w grodzie sandomierskim, rezolucją tegoż grodu z 1721 r. odłożony do następnej kadencji [?]. Ugoda: za zabór bydła i koni nastąpiła satysfakcja; Kordyszowie zobowiązują się oddać poddanego na grunt Stradeckich i przyznają/wypłacają sumę ewikcyjną Aleksemu Stradeckiemu; Stradeccy kwitują. Gdyby poddany nie został oddany – proces co do tego punktu może być kontynuowany.

Świadkowie: Jan ZUBR[…] [?] (podpis niepełny) i Ignacy REY.

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Grzegorz Stradecki podał do akt komplanację (ugodę) zawartą 24 VIII 1724 między nim (syn Piotra, wnuk Andrzeja; działający też za syna Aleksego) a Kazimierzem Krajewskim jako opiekunem Jana i Stefana Kordyszów, synów Franciszka. Spór dotyczył zaboru bydła i koni, zabrania przez Kordyszów poddanego Stradeckich Iwana Zubczaka [?] oraz niewypłaconej sumy ewikcyjnej 1000 zł z zapisu Piotra Stradeckiego; proces toczył się w grodzie sandomierskim (rezolucja z 1721 r.). Za pośrednictwem przyjaciół strony się pogodziły: za bydło i konie dano satysfakcję, Kordyszowie zobowiązali się oddać poddanego i wypłacić Aleksemu Stradeckiemu sumę ewikcyjną, a Stradeccy skwitowali ich, zastrzegając dalszy proces, gdyby poddany nie został oddany. Podpisali strony oraz świadkowie Jan Zubr[…] [?] i Ignacy Rey.

Transkrypcja

k. 457v (skan 0464, strona lewa – dół)

1Roku tysiąc siedemset dwudziestego czwartego

2Mca Augusta trzydziestego dnia –

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Królewskiey Mości Owruczu przedemną

4Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa Grodz.

5Gnłu Woiewódz. Kijow. i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijow. Comparens per[sonali]ter

6W. JP. Jan Walenty dwoyga Imion Szamowski [?] ten zapis Dymissionis od siebie

7zeznawaiącego in rem et personam JP. Jana Antoniego Szamowskiego [?] Syna

k. 458 (skan 0464, strona prawa)

1Swoiego uczyniony [?] z podpisem ręki swey tudzież z podpisami rąk JPP.

2przyiaciół ustnie i oczewisto do akt podawszy przyznał prosząc mnie Urzędu

3aby przyięty i do xiąg wpisany był, który Ja Urząd przyimuiąc czytałem i

4ten tak się w sobie ma. Ja Jan Walenty W. JP. Franciszka na Szamanie [?]

5Szamowskiego P.W.L. Syn a S[p.] W. JP. Jana Szamowskiego wnuk zdrowy

6będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney Jurysdykcyi

7i prawa Forum i Urzędu [?] a pod ninieyszy zapis swoy Dymissionis cale się pod-

8daiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czynię i dobrowolnie zeznaię, iż Ja maiąc

9część wsi Sosnowki [?] w Powiecie Kijowskim sytuowaney prawem następuiącym po Ante-

10cessorach moich do mnie przypadaiącą dzierżawy [?] ab [...] [?] nie maiąc a spokoy-

11nego prawa własności zażywaiąc secundum bene placitum meum rozrzą-

12dzać [...] [?] w moim Synie aetate iam adulta niewątpliwie [?]

13Oycowskiey [?] w nim sprawności [?] ku rządzeniu persona sua i maiątkiem

14[...] a przymiły [?] ab illo dla wolney moiey rewerencyi dozwalam [?] wy-

15żey wyrażone dobra z poddanemi polami rolami zasianemi i nieza-

16sianemi łąkami dąbrowami lasami wodami cieszeniami [?] et cum omni-

17bus attinentiis temuż Synowi moiemu Janowi Antoniemu dwoyga Imion

18Szamowskiemu z pod fortuny moiey wypuszczam i dymittuię – wolno

19tedy odtąd temuż Synowi memu wspomnionemi Dobrami rządzić, szafo-

20wać i dysponować, komu chcieć dać, darować i ku naylepszemu swemu po-

21żytkami obrócić, a Ja zeznawaiący odtąd żadnego zwrotu mieć nie będę

22i na to [...] ten moy list dobrowolny zapis moy dymissionis z podpisem

23ręki swey i JPP. przyiaciół do tego uproszonych. Datt. w Żytomierzu [?] roku tysiąc

24siedemset dwudziestego czwartego dnia dwudziestego piątego Augusta. Jan Walenty

25dwoyga Imion Szamowski mp. Świadek, będąc proszony tem zapisowi Dymissionis

26podpisuię się Jan Sitanowski [?] P.W.P. Jako Świadek i przyiaciel podpisuię się

27Stanisław Wołowicz [?]. Na tym zapisie Dymissionis za Świadka pod-

28pisuię się Dominik Hinciarowski [?]. Który to zapis Dymissionis za poda-

29niem i prośbą JPO. zeznawaiącego a za moim przyięciem Urzędownym

30do xiąg ninieyszych iest wpisany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis (ta sama ręka co akty 516–522); oblata w Owruczu 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; zapis datowany 25 VIII 1724, miejsce wystawienia niepewne („Datt. w Żytomierzu [?]”).

Nazwisko zeznającego w rkp. „Szamowski”/„Szamowskiego” – odczyt niepewny (możliwe Szamanowski [?]); ojciec Franciszek „na Szamanie [?] Szamowski” z tytułem skrótowym „P.W.L.” (nierozwinięty), dziad Jan. Wieś: „część wsi Sosnowki [?] w Powiecie Kijowskim”.

Fragmenty niegramatyczne i niepewne („dzierżawy [?] ab [...]”, „rozrzą-dzać [...]”) – zapewne zniekształcenia kopisty formuły: „maiąc … spokoynego prawa własności zażywaiąc, secundum bene placitum meum rozrządzać mogąc”.

Świadkowie: Jan SITANOWSKI [?] (z tytułem „P.W.P.” – nierozwinięty), Stanisław WOŁOWICZ [?], Dominik HINCIAROWSKI [?].

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; zapis dymissionis – zapis dymisji (wypuszczenia syna spod władzy ojcowskiej z wydzieleniem majątku); secundum bene placitum meum – według mego upodobania; aetate iam adulta – w wieku już dojrzałym; persona sua – swoją osobą; ab illo – od niego; cum omnibus attinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Jan Walenty Szamowski [?], syn Franciszka, wnuk Jana, przyznał zapis dymisji (datowany 25 VIII 1724, Żytomierz [?]) dla swego dorosłego syna Jana Antoniego: uznając go zdolnym do samodzielnego zarządu, wypuścił go spod władzy ojcowskiej i oddał mu część wsi Sosnówka [?] w powiecie kijowskim, odziedziczoną po przodkach, z poddanymi, polami, łąkami, lasami, wodami i wszelkimi przynależnościami, z prawem swobodnego rozporządzania i bez prawa zwrotu. Podpisali świadkowie Jan Sitanowski [?], Stanisław Wołowicz [?] i Dominik Hinciarowski [?].

Transkrypcja

k. 458 (skan 0464, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc Siedemset Dwudziestego Czwartego

2Miesiąca Augusta Trzydziestego Dnia

k. 458v (skan 0465, strona lewa)

1Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JKrolewskiey

2Mości w Owruczu przedemną Janem Walewskim

3Lewkowskim Namiestnikiem natenczas pod-

4woiewództwa Grodz. Gener. Woiedz. Kijowskiego

5i Xięgami ninieyszemi Grod. Kijowskiemi Comparens

6personaliter JW. Władysław Syn Woyciecha Myń-

7ski ten Zapis między sobą stawaiącym a JW. Lubkow-

8skim zdziałany per oblatam podał, który Ja Urząd [?] pomie-

9niony Zapis ad acticandum przyimuiąc czytałem i ten tak

10się w sobie ma. Ja Władysław Syn Woyciecha i Maryanny

11z Wiszniowskich małżonków Myński zdrowym będąc

12na siłach ciała i umysłu odstąpiwszy swey własney na-

13leżney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum powiatu i wo-

14jewództwa a pod ninieyszy Zapis wieczysty przedaży

15cale się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo czynię ustnie i dobrowol-

16nie zeznawam, iż Ja zeznawaiący maiąc Dobra moie dziedziczne

17Sukcessyonalnie na mnie zeznawaiącego spadłe części wsi Woro-

18bijówki [?] w Woiewództwie Kijowskim sytuowane, maiąc też moc

19prawa pospolitego dobrami swemi iako chcieć rządzić i szafo-

20wać, używaiąc przeto tey wolności prawem dozwoloney umyśliłem

21też część wsi Worobijówki [?] ze wszystkiemi poddanemi gruntami ornemi

22i nieornemi sianożęciami wygonami pastwiskami ogrodami lasem

23wodami jeziorami i ze wszystkiemi innemi mianowanemi i niemiano-

24wanemi pożytkami i dochodami W. Janowi Lubkowskiemu dać darować [?]

25i na wieczność Rezygnować, iakoż tym Zapisem moim wieczystey

26przedaży Daię Daruię i wiecznemi czasy rezygnuię a to za Summę szacunko-

27wą teraz wyliczoną Jedynaście Tysięcy złotych Poll. z r[...] [plama] wypłatu

28tegoż W. Jana Lubkowskiego ostatecznie kwituię, wolen tedy iest i będzie

29W. JP. Jan Lubkowski i temi dobrami iako swoią własnością rządzić i bra-

30[...]wać [?] i rezygnować, a Ja raz zrzekłszy się prawa własności do tey czę-

31ści wsi Worobijówki [?] żadnego zwrotu i tytułu upominania się ani sam

32ani przez Sukcessorów moich nie będę mieć prawa, owszem od wszelkich

33Impetycyi gruntowych zastaniać obowiązuię się, a to pod szkodami ziemskie-

34mi stawienia trzem przysięgi [?] cielesney obwarowanemi, i na to daię [plama] ma[...] Za-

35pis wieczystey przedaży, który dla lepszey wiary i waloru ręką moią własną

36i przy uproszonych przyiaciołach podpisuię. Datum w Owruczu Roku

37Tysiąc Siedemset Dwudziestego Czwartego Augusta Dwunastego [?]

38dnia. Władysław Syn Woyciecha i Maryanny z Wiszniowskich

39Myński. Jako Świadek proszony od strony podpisuię się Jan Kan-

40ty [?] Głowacki Cześnik Piński, proszony Świadek podpisuię się Syl-

41wester Dunajewski [?], Ignacy Lubaczewski, za Świadka podpisu-

42ię się Jan Kielniewski [?] Starosta Lubelski [?]. Który to Za-

43pis słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg ni-

44nieyszych ingrossowany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, nowa ręka (duże, staranne, pochyłe pismo kaligraficzne; atrament blady); oblata w Owruczu 30 VIII 1724 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. W tytule „JW.” (Jaśnie Wielmożny?) – w tekście nabywca „W. Jan Lubkowski”.

Nazwisko nabywcy w rkp. „Lubkowski”/„Lubkawski” (bez kreski nad L – może Łubkowski [?]); wieś „Worobijówki” (rkp. „Woro-bijawki” / „Worobijewki”) – odczyt niepewny. Data wystawienia: „Augusta Dwunastego [?] dnia” – rkp. „Dwunastego” mało wyraźne.

Uszkodzenia: dwie plamy/dziury w dolnej części karty (przy kwocie i przy „daię … Za-pis”); fragment „z r[...]” może oznaczać „z rąk do rąk” [?]. Formuła „pod szkodami ziemskiemi stawienia trzem przysięgi [?] cielesney obwarowanemi” – zniekształcony zapis zwykłej formuły (pod zakładami i szkodami ziemskimi, z przysięgą).

Świadkowie: Jan Kanty [?] GŁOWACKI, cześnik piński; Sylwester DUNAJEWSKI [?]; Ignacy LUBACZEWSKI; Jan KIELNIEWSKI [?], starosta lubelski [?] (tytuł podejrzany – może zniekształcenie kopisty).

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – przez oblatę (wpisanie do akt); ad acticandum – do wpisania do akt; Datum – dano.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 VIII 1724 w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Władysław Myński, syn Wojciecha i Marianny z Wiszniowskich, podał do akt zapis rezygnacji (wieczystej sprzedaży) wystawiony w Owruczu w VIII 1724: odziedziczoną część wsi Worobijówka [?] w województwie kijowskim, z poddanymi, gruntami, sianożęciami, pastwiskami, lasem, wodami i wszelkimi pożytkami, sprzedał i wieczyście zrezygnował Janowi Lubkowskiemu [?] za 11 000 zł, kwitując go z wypłaty; zrzekł się wszelkich praw i zobowiązał bronić nabywcę przed roszczeniami pod karami ziemskimi. Podpisali świadkowie Jan Kanty [?] Głowacki, cześnik piński, Sylwester Dunajewski [?], Ignacy Lubaczewski i Jan Kielniewski [?].

Transkrypcja

k. 459 (skan 0465, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego

2Miesiąca Maia drugiego Dnia –

3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolews. Mości Żytomierskim

4przedemną Konstantym Didkowskim Namiestnikiem Starostwa Regentem [?]

5Grodz. Żytomir. i Xięgami ninieyszemi Grodz. Żyto. Comparens Personaliter

6W. Imć Pan Stefan Alexandrowicz dla zapisania do Xiąg ninie-

7yszych Grodz. Żyto. List Cessyi od siebie zeznawaiącego in personam

8W. Imć Pana Stefana Alexandrowicza Rotmistrza na rzecz pewną

9w tym Liście niżey inserowanym wyrażoną dany i służący z

10podpisem ręki swey własney tudzież z podpisami rąk WW. Przyiaciół

11zeznał – prosząc o przyięcie onego i do Xiąg wpisanie, A tak Ja

12Urząd annuendo [?] aplikationis [?] Imć Pana zeznawaiącego pomieniony

13Zapis ad acticandum przyimuiąc wszystek z po-

14czątku aż do końca czytałem, który się w sobie pisany

15ma. Ja Stefan Alexandrowicz zdrowy będąc na ciele i Umyśle

16odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi, Prawa, Forum,

17Powiatu i Wdztwa, a pod ten List dobrowolny Zapis moy Cessy-

18onis i wszem wyrazom punkta cale się poddaiąc wiadomo

19iawno czynię, ustnie i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię, komu

20o tem wiedzieć będzie należało, teraz napotym i zawżdy, iż Ja

21zeznawaiący za odprzedane Dobra wsi Zwody [?] prawem naturalnego

k. 459v (skan 0466, strona lewa)

1spadłe po Oycu moim Konstantym do mnie doszłe [?] i moie

2Dziedziczne, maiąc zachowaną do końca życia mego w W. Chodz-

3ki [?] ulokowaną summę Dwanaście Tysięcy Złotych, a widząc Syna

4mego Starszego Stefana Rotmistrza na Wołyniu [?] niezbywaiącego [?]

5przez służbę woyskową na siłach i zdrowiu podupadłego, i z for-

6tuny dawney mnie przeze mnie Dymittowany wypisanego [?]

7nyo [?], Summę tę wyż mianowaną temuż Synowi wiecz-

8nemi czasy ustępuię, przelewam i na osobę Jego transfunduię,

9tak że od dnia dzisieyszego wolen będzie Syn moy

10Stefan oną podnieść, prowizyą od niey pobierać lub na

11iaki kolwiek inny użytek obrócić, wkładaiąc iednak na niego ten

12obowiązek, iż do końca życia mego mnie Oyca starego przy

13uczciwych wygodach i spokoyności zachować, a po śmierci młodszemu

14Synowi moiemu a swemu Bratu rodzonemu Andrzeiowi

15z Summy powyżey wyrażoney Trzy tysiące Złotych udzieli i bez za-

16trzymania żadnego wypłaci – Który to List moy Zapis Cessyonis dla

17większey wiary Ręką własną przy uproszonych świadkach i przyiaciołach

18podpisuię. Działo się w Żytomierzu R. 1724 dnia 1. Maja – U tego Zapisu

19Cessyonis podpisy rąk temi słowy: Stefan Alexandrowicz mp. Ustnie proszony

20Przyiaciel od Imć zeznawaiącego podpisuię się Jan Trypolski – Ustnie proszony przy-

21iaciel od Imć zeznawaiącego podpisuię się Józef Rucinski [?] – Który to Zapis Cessyonis

22oczewiście zeznany za podaniem i prośbą wyż mianowaney osoby a za moim Urzę-

23downym przyięciem słowo w słowo do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, nowa ręka (kaligraficzna, duża, blada); odpis oblaty z ŻYTOMIERZA 2 V 1724 przed Konstantym DIDKOWSKIM (por. akty 512–514); tytuł urzędnika „Namiestnikiem Starostwa Regentem [?] Grodz. Żytomir.” – zniekształcony (zapewne „Namiestnikiem i Regentem [?] grodzkim żytomierskim”).

Cedent: Stefan ALEKSANDROWICZ (starszy), syn Konstantego; cesjonariusz: jego starszy syn Stefan ALEKSANDROWICZ, rotmistrz (rkp. „Rotmistrza na Wołyniu [?]” – odczyt niepewny), osłabiony służbą wojskową; młodszy syn Andrzej. Suma 12 000 zł uzyskana ze sprzedaży dóbr ojczystych („Dobra wsi Zwody [?]” – nazwa niepewna) ulokowana u „W. Chodzki [?]” (odczyt niepewny). Warunki: syn ma utrzymywać ojca do śmierci, a po jego śmierci wypłacić bratu Andrzejowi 3000 zł.

Fragment „i z fortuny dawney mnie przeze mnie Dymittowany wypisanego [?] nyo [?]” – niejasny (zapewne: syn już wcześniej wydzielony/dymitowany z fortuny ojcowskiej).

Świadkowie: Jan TRYPOLSKI (por. Trypolscy w aktach 34–40), Józef RUCIŃSKI [?]. Kustosz „Testament” zapowiada następny akt (526).

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in personam – na osobę; annuendo [?] applicationis – przychylając się do prośby (formuła zniekształcona); ad acticandum – do wpisania do akt; Cessyonis – cesji (ustąpienia); transfunduię – przenoszę; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 2 V 1724 w zamku żytomierskim przed Konstantym Didkowskim Stefan Aleksandrowicz zeznał list cesji (wystawiony w Żytomierzu 1 V 1724) na rzecz swego starszego syna Stefana Aleksandrowicza, rotmistrza, podupadłego na zdrowiu w służbie wojskowej: przelał na niego na wieczność sumę 12 000 zł, uzyskaną ze sprzedaży odziedziczonych po ojcu Konstantym dóbr (wieś Zwody [?]) i ulokowaną u W. Chodzki [?], z prawem jej podjęcia i pobierania prowizji. W zamian syn ma do śmierci zapewnić ojcu godne utrzymanie i spokój, a po jego śmierci wypłacić młodszemu bratu Andrzejowi 3000 zł. Podpisali świadkowie Jan Trypolski i Józef Ruciński [?].

Transkrypcja

k. 460 (skan 0466, strona prawa)

1Roku Tysiącza Siedmset Dwadcat Czetwertaho

2Miesiąca Maja Dwadcat Szostaho Dnia –

3Na Uradie Hrodzkom Mieście Jeho Korolewskoy Miłosti Owruczu pere-

4demnoiu Mychaiłom Synhaiewskim Namestnikom podwoiewodztwa

5Regentem Hrodzkim Generału Wdztwa Kijewskaho i Knyhami nynisz-

6nymi Hrodzkimi Kijewskimi Comparens Pers. W. Jegomość Pan Alexan-

7der Wellman Orygynał Testamentu niżey Inserowanego przez zeszłego

8z tego Świata W. JMość Pana Antoniego Wellmana Oyca swego na

9rozporządzenie Dobr wszelkich uczynionego z podpisem Ręki własney

10Jego i z podpisami Rąk JchMościów Przyiaciół per oblatam podał

11prosząc aby przyięty i do Xiąg wpisany był, a tak Ja Urząd an-

12nuendo oblationis JchMości Podawaiącego ten Testament do Xiąg przyi-

13muiąc czytałem i tak się w sobie ma – W Imię Oyca i Syna i Ducha

14Świętego Amen. W Troycy przenayświętszey iedynego Boga niech

15się stanie ku wieczney pamięci amen – Ponieważ Uniwersalny

16Od Naywyższego Pana Boga wszechmogącego Stwórcy Nieba i Ziemi

17do Każdego [plama] Człowieka za przestępstwo Pierwszych Rodziców naszych

18niecofniony [?] statowy [?] nastąpił Dekret, iż kto doczesne życie na tym

19Swiecie zażył i Dyspozycyi Jego Boskiey odbiera [?] ten śmiertelności pod-

20legać musi, przeto i Ja Antoni Wellman w całym życiu moim na to

21pamiętaiąc osobliwie kiedy Słabością zdrowia mego od Pana Boga na-

22wiedzony na umyśle iednak i rozumie moim zdrowy będąc i zapo-

23biegaiąc aby mnie nagłowego [?] termin śmiertelności nieuprzedził, tako-

24wą uczynić ostatniey woli moiey Dyspozycyą umyśliłem – Nay-

25przód iżelibym w Słabości zdrowia mego z woli Pana Boga wszech-

26mogącego życie moie miał dokonczyć Duszę moią temu Stwórcy

27Panu Bogu odkupicielowi moiemu oddaię gorąco [?] serdecznie suplikuiąc

k. 460v (skan 0467, strona lewa)

1aby na Grzechy i występki moie niepamiętał, ale iako Pan Bóg

2w Miłosierdziu [nad wierszem: Łaski] nieprzebrany miłościwie duszę moią do Łaski swoiey

3przyiął przez przyczynę osobliwey Grzesznych Patronki nayświętszey

4niepokalaney Maryi Panny i za Interpozycyą Świętych Patronów moich

5A ciało moie po rozłączeniu z nim Duszy iako iest z Ziemi ut-

6worzone Ziemi oddaię które według upodobania mego w Kościele Para-

7fialnym JchMościów Oyców Jezuitów w Babinie [?] na [...] [?] które

8do Kościoła wprowadzą [?] odemnie ustnie tychże JchMościów Oyców Jezuitów

9upraszał za staraniem Jeymości Paniey Theofili Gasperskiey [?] Wellmano-

10wey Małż. moiey do którego Kościoła JchMościów Oyców Jezuitów tam gdzie

11ciało moie oczekiwaiąc Sądu Boskiego spoczywać będzie. A ponieważ

12gotowizny nie mam bom stracił na Lekarstwo zdrowia mego więcey

13Dwoch Lat Chorując przeto Złotych trzysta aby naymilsza Małż.

14moia nateraz [?] Kościół wypłaciła w pierwszym [?] roku postanawiam

15i Jałowic dwie na kuchnię Służni [?] oco miłey Małż. moiey upra-

16szam aby zaraz przy pogrzebie ciała mego JchMć te oddała

17ato upraszaiąc i obliguiąc tychże JchMościów Oyców Jezuitów aby za

18Duszę moią grzeszną Maiestat Boski Błagali [plama] [...] stanie [?]

19Substancyi moiey leżącey [?] i ruchomey lecz [?] dożywotnie Prawo Jeymości

20Pani Małż. moiey oddaię obliguiąc aby ta Synowi memu Alexan-

21drowi daiąc dobry przykład w Bogoboyności Rządu i [...] [?]

22Odziania [?] ześ [?] z Poddanemi i czeladką nawzaiem i inszy maiątek moy

23leżący dobra wieś Krystynowa [?] obecnie w swoim władaniu tak miła

24moia Małż. iakoteż i Syn moy Alexander zaraz po zeyściu moim

25będą mieli bez przeszkodne od nikogo prawo. Summa Zł. Polskich

26Cztery tysiące u Fyodora Zaiączkowskiego [?] będąca dla Siostry moiey

27rodzoney JeyMości Pani Joanny Wellmana Benkiewiczowey [?] należeć

28ma i od czasu moiey śmierci prowent zaliczać do rąk tyże

k. 461 (skan 0467, strona prawa)

1JchMć Pan Zaiączkowski iest w obowiązku – Czeladka i domownicy

2moi z przychylności dobrze mi znani aby zostali zapłaceni

3naymocniey upraszam – Tudzież aby naymilsza moia Małżonka

4żadnemi Długami Dobr wsi Krystynowa [?] nieobciążała upraszam

5i aby nowe powinności na Poddanych tychże wsi nakładane nie były

6[...] [?] na co dla lepszey wiary tę Dyspozycyą i Testament moy

7Ręką moią własną podpisuię i JchMościów przyiaciół do podpisu

8onego uprosiłem – Działo się w Krystynowce [?] Roku Pańskiego

9Tysiąc Siedmset Dwudziestego trzeciego Miesiąca Decembra Czter-

10nastego dnia – u toho Testamentu Orygynału podpis Ruki własnoy

11Joho Miłosti Pana Wellman tymi słowy – Ten tedy Testament

12ostatniey woli moiey takiey wagi mieć chcę iakoby aktami kto-

13remi kolwiek Roborowany był – Ręki moiey własney podpis kładę

14Antoni Wellman mp. Jako ustnie i oczewisto proszony Przyia-

15ciel od Imć Pana Wellman do tego Testamentu podpisuię się

16Jan Jakubowski – ustnie proszony Przyiaciel od Imć Pana Wellmana

17do tego Testamentu podpisuię się Michał Dubiski [?] – Który to Te-

18stament za [plama] podaniem i prośbą osoby wyżmenowaney podawa-

19iącey oczewiście urzędowym przyięciem moim z początku

20aż do końca iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych

21iest wpisany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akt 525. Formuła oblaty (oraz zwrot „u toho Testamentu Orygynału podpis Ruki własnoy Joho Miłosti Pana Wellman tymi słowy”) w ruszczyźnie zapisanej alfabetem łacińskim: „Roku Tysiącza Siedmset Dwadcat Czetwertaho Miesiąca Maja Dwadcat Szostaho Dnia. Na Uradie Hrodzkom … przedemnoiu Mychaiłom Synhaiewskim Namestnikom podwoiewodztwa …” – tj. 26 V 1724, Owrucz, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim. Sam testament – po polsku.

Testator: Antoni WELLMAN (zm. przed 26 V 1724); żona Teofila z GASPERSKICH [?] Wellmanowa (rkp. „Theofili Gasperskiey [?] Wellmanowey”) – otrzymuje dożywocie na majątku; syn Aleksander – podaje testament do akt; siostra Joanna z Wellmanów BENKIEWICZOWA [?] – dla niej 4000 zł ulokowane u Fiodora ZAJĄCZKOWSKIEGO [?] (prowent od śmierci testatora). Pochówek w kościele parafialnym oo. jezuitów „w Babinie [?]” (odczyt niepewny); 300 zł dla kościoła i dwie jałowice „na kuchnię”. Majątek: wieś „Krystynowa [?]” / „Krystynowce [?]” (zapewne Krystynówka [?]) – miejsce wystawienia testamentu.

Kilka miejsc niejasnych (zniekształcenia kopisty): „niecofniony [?] statowy [?] … Dekret”, „nagłowego [?] termin” (zapewne „nagły”), „w Bogoboyności Rządu i [...] Odziania [?] ześ [?]”.

Świadkowie: Jan JAKUBOWSKI, Michał DUBISKI [?].

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – przez oblatę; annuendo oblationis – przychylając się do oblaty (podania do akt); Interpozycya – wstawiennictwo; Roborowany – umocniony, zatwierdzony; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 26 V 1724 w Owruczu przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim (formuła ruszczyzną w zapisie łacińskim), Aleksander Wellman podał do akt oryginał testamentu swego zmarłego ojca Antoniego Wellmana, sporządzonego w Krystynówce [?] 14 XII 1723. Testator polecił duszę Bogu, chciał być pochowany w kościele parafialnym jezuitów w Babinie [?], zapisał kościołowi 300 zł (do wypłaty przez żonę w pierwszym roku) i dwie jałowice, prosił o modlitwy. Żonie Teofili z Gasperskich [?] dał dożywocie na majątku, polecając jej wychowanie syna Aleksandra; ona i syn mają po jego śmierci władać wsią Krystynówka [?]. Siostrze Joannie Benkiewiczowej [?] przeznaczył 4000 zł ulokowane u Fiodora Zajączkowskiego [?]; prosił o zapłatę czeladzi, by żona nie obciążała dóbr długami i nie nakładała na poddanych nowych powinności. Podpisali świadkowie Jan Jakubowski i Michał Dubiski [?].

Transkrypcja

k. 461 (skan 0467, strona prawa – dół)

1Roku Tysiącz Siedmset Dwudziestyi Czwartoho

2Miesiaca Maia Dwadcat Szestoho dnia

3Na Uradie Hrodzkom w Mieście Eho Korolewskoy Miłosti

4Owruczu peredomnoiu Mychaiłom Sinhaiewskim Namiest-

5nikom podwoiewodztwa Rehentom Hrodzkim Generała Wdztwa

6Kijew. i Knyhami nynisznymi Hrodzkimi Kijewskimi Comparens

k. 461v (skan 0468, strona lewa)

1Personaliter W. JP. Antoni Krośnicki zdrowy będąc na ciele i umyśle

2odstąpiwszy prawa Forum Wdztwa a pod teraznieysze dobrowolne Kwitowe

3zeznanie swoie wcale się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czynię

4ustnie i dobrowolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący maiąc część moią

5Dziedziczną we wsi Krośniowce [?] prawem natury na mnie

6spadłą a będąc mocen [?] z prawa pospolitego dobrami swemi iak chcieć

7rządzić szafować i dysponować, używaiąc przeto takowego prawa

8umyśliłem pomienioną część z Poddanemi, Polami, Lasami, Sianożę-

9ciami, Borami, Pasieczyskami i wszystkiemi innemi pertynency-

10ami – JP. Faustynowi Wierzbickiemu za Summę Dwa tysiące osimset

11Złotych odprzedać, na co zawarta została między mną a JP. Fausty-

12nem Wierzbickim Rezygnacyjna Tranzakcya. Lecz gdy przy za-

13warciu takowey Tranzakcyi JP. Wierzbicki niewypłacił całko-

14witey Szacunkowey Summy Lecz tylko Dwa tysiące Dwieście

15Złotych, pozostałe zaś Złotych Szeszset do tey pory niewypłacone,

16a że w dniu dzisieyszym takowe kwotę Złotych Szeszset do Rąk

17moich wypłaca i wylicza, przeto Ja zeznawaiący [plama] uważaiąc

18się poprzednio [?] obecnie [?] zaspokoionym [?] z całey Szacunkowey Summy

19tegoż JP. Faustyna Wierzbickiego Imieniem swoim i Synów

20swoich Gabryela i Krystyana Krośnickich wiecznemi i nigdy

21nieodzownemi Czasy Kwituię niezostawuiąc żadney [plama] salwy

22tak sobie iako i Synom moim o to czynienia mocą

23ninieyszego dobrowolnego Kwitowego zeznania mego. Antoni

24Krośnicki mp. Quam actis Connotari mnie Urzędu prosił co i otrzymał –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akty 525–526. Formuła oblaty ruszczyzną w transliteracji łacińskiej: 26 V 1724, Owrucz, przed Michałem SYNHAJEWSKIM (rkp. „Sinhaiewskim”), namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim.

Wieś: rkp. „we wsi Krośniowce [?]” – odczyt niepewny (wieś gniazdowa Krośnickich, może Krośniówka [?]). Sprzedaż (tranzakcja rezygnacyjna) części wsi Faustynowi WIERZBICKIEMU za 2800 zł; przy zawarciu zapłacono 2200 zł, resztę 600 zł wypłacono w dniu zeznania. Kwit także w imieniu synów zeznającego: Gabriela i Krystiana KROŚNICKICH. W tekście „Dwa tysiące osimset” – forma „osimset” (osiemset).

Łacina/terminy: Forum – sąd (właściwy); pertynencye – przynależności; salwa – zastrzeżenie (prawa do roszczeń); Quam actis Connotari … prosił – prosił, by to wpisać do akt; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 26 V 1724 w Owruczu przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, Antoni Krośnicki zeznał, że swoją dziedziczną część wsi Krośniówka [?] z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, borami i pasiekami sprzedał tranzakcją rezygnacyjną Faustynowi Wierzbickiemu za 2800 zł; ponieważ nabywca zapłacił wtedy tylko 2200 zł, a pozostałe 600 zł wypłacił w dniu zeznania, Krośnicki we własnym imieniu i synów Gabriela i Krystiana kwituje go na wieczność z całej sumy szacunkowej, bez żadnych zastrzeżeń.

Transkrypcja

k. 461v (skan 0468, strona lewa – dół)

1Roku Tysiącz Siedmset Dwudziestego Czwartoho

2Miesiaca Maia Dwadcat Szestoho Dnia –

k. 462 (skan 0468, strona prawa)

1Na Uradie Hrodzkom w Mieście JEho Korolewskoy Miłosti Owruczu

2peredomnoiu Mychaiłom Synhaiewskim Namiestnikom podwoie-

3wodztwa Rehentom Hrodzkim Generała Wdztwa Kij. i Knyhami ny-

4nisznymi Hrodz. Kij. Comparens Personaliter JP. Jakób Podgorski tę Cessyą

5od siebie zeznawaiącego in rem et personam JP. Józefa Syna Jakóba

6a Wnuka swego, daną i służącą podpisem zeznawaiącego zatwier-

7dzoną dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał, którą Ja Urząd przyi-

8muiąc czytałem i ta w słowach – Ja Jakób Syn Jana, Wnuk Michała

9Cześnika Latyczowskiego Podgorski zdrowy będąc na ciele i Umyśle od-

10stąpiwszy swey własney należney Jurysdykcyi Prawa forum Powiatu i Wo-

11iewództwa, a pod ninieyszy Zapis Cessyonis cale się poddaiąc i wcielaiąc iaw-

12no czynię ustnie rozmyślnie i dobrowolnie zeznawam, iż Ja zeznawaiący

13z Substancyi moiey Sukcessive po S.p. W. Janie Podgorskim Woyskim

14Wyszogrodzkim [?] Wdz. Oycu moim działem między mną zeznawaiącym a brać-

15mi moimi rodzonymi WW. Erazmem i Piotrem Podgorskimi przypadły

16iakoteż i dorobkowy, będąc tey właścicielem, którą moim iestem Jako

17mą własnością rządzić szafować dać darować i według upodobania

18moiego rozporządzać – Jakoż maiąc po wydzieleniu osobnym

19z fortuny mey Synowi moiemu Jakóbowi z W. Anną z Barukiów [?]

20Małż. moią sp. spłodzonemu iuszcze [?] część zastawną wsi Wolanowki [?]

21w Wdztwie Sieradzkim położoną WW. Jana i Piotra Gawrońskich Braci

22między sobą rodzonych dziedzictwa uległey z Poddanych ciągłych

23Dziesięciu i pieszych Szesnastu składaiącą się w Summie Złotych trzy

24tysiące według Kontraktu między mną a temiż WW. Gawrońskimi

k. 462v (skan 0469, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset drugiego dnia trzeciego Maia zawartego i w Xię-

2gach Grodzkich Wdztwa tegoż przyznanego na moy użytek i do mego

3dalszego mnie rozporządzenia pozostawioną – Takową część wsi Wolanowki [?]

4zastawie moiey ulegaiącą W. JP. Józefowi Synowi Jakóba a Wnukowi

5memu zrzekłszy się wszelkiego Prawa własności na moią osobę

6służącego na wieczne Czasy odstępuię – Cessyą [?] i Zupełny Przelew

7prawa mego czynię moim, tedy odtąd tenże pomieniony W. JP. Józef

8Syn Jakóba, a móy Wnuk odtąd tęż część na swą własność obiąć [?]

9i nią rządzić władać, Summy zaś przez WW. Gawrońskich w czasie

10kazonego się [?] Tryginsim [?] Kontraktem Zamierzonym [?] do rąk swych

11odebrać, onemi zawiadować i dobra od ciężaru tego długu onych uwol-

12nić – oną iak się onemu podobać będzie dysponować szafować

13i ku naylepszemu użytkowi swemu obrócić. Ja zaś raz na zawsze

14do tey części wsi Wolanowki [?] prawo sobie służącego zrzekłszy się sobie

15i Sukcessorom moim żadnego powrotu niezostawuię prawa [plama] w dowód

16czego ninieyszą Cessyą własną podpisuię Ręką – Jakób Syn Jana

17a Wnuk Michała Cześnika Latyczowskiego Podgorski mp –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akty 525–527. Formuła oblaty ruszczyzną w transliteracji łacińskiej: 26 V 1724, Owrucz, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim. Brak końcowej formuły oblaty (odpis kończy się podpisem cedenta).

Cedent: Jakub PODGÓRSKI, syn Jana (wojskiego wyszogrodzkiego [?] – rkp. „Woyskim Wyszogrodzkim [?] Wdz.”, odczyt niepewny), wnuk Michała, cześnika latyczowskiego; bracia: Erazm i Piotr. Syn cedenta Jakub (z Anną z BARUKÓW [?], zmarłą żoną), wydzielony już wcześniej; cesjonariusz – wnuk Józef, syn Jakuba.

Przedmiot: zastaw na części wsi „Wolanowki [?]” w województwie sieradzkim (odczyt nazwy niepewny), dziedzicznej braci Jana i Piotra GAWROŃSKICH, z 10 poddanymi ciągłymi i 16 pieszymi, w sumie 3000 zł, z kontraktu zawartego 3 V 1702 i przyznanego w grodzie (sieradzkim). Fragment „w czasie kazonego się Tryginsim [?] Kontraktem Zamierzonym [?]” niejasny (zapewne: w czasie wskazanym tymże kontraktem).

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Cessyonis – cesji; Sukcessive – w drodze sukcesji; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 26 V 1724 w Owruczu przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, Jakub Podgórski, syn Jana, wnuk Michała, cześnika latyczowskiego, zeznał cesję na rzecz wnuka Józefa, syna swego syna Jakuba (z Anny z Baruków [?]), który był już wydzielony z majątku: ustąpił mu na wieczność zastaw na części wsi Wolanówka [?] w województwie sieradzkim, dziedzictwie braci Jana i Piotra Gawrońskich (10 poddanych ciągłych i 16 pieszych), wartości 3000 zł z kontraktu z 3 V 1702 – z prawem objęcia jej, władania nią i odebrania od Gawrońskich sumy zastawnej; dla siebie i swoich następców zrzekł się wszelkich praw.

Transkrypcja

k. 462v (skan 0469, strona lewa – dół)

1Roku Tysiącza Siemset Dwadcat Czetwertoho

2Miesiaca Maia Dwadcat Szostoho dnia

3Na Uradie Hrodzkom w Mieście JKMtti Owruczu peredomnoiu Mychaiłom Synhaiewskim

4Namiestnikom podwoiewodztwa Rehentom Hrodzkim Generału Wdztwa Kij. i Knyhami

5nynisznymi Hrodzkimi Kijewskimi Comparens Per. JP. Antoni Garwoliński Burgrabia

k. 463 (skan 0469, strona prawa)

1Grodzki Sochaczewski dla zapisania do Xiąg ninieyszych tę Cessyą od siebie zeznawaiącego

2in rem et personam JP. Piotra Garwolińskiego Syna swego na rzecz pewną w tym Liście

3niżey Inserowanym wyrażoną daną i służącą per oblatam podał – prosząc aby przyięta

4i w Xięgi wpisana była, a tak Ja Urząd przyimuiąc czytałem i ta temi tak pisana

5słowy – Ja Antoni Garwoliński Burgrabia Grodzki Sochaczewski, zdrowy będąc na ciele

6i Umyśle odstąpiwszy własney należney Jurysdykcyi Prawa forum i Wdztwa a pod ninieyszy

7Zapis Cessyonis cale się poddaiąc i wcielaiąc iawno czynię, ustnie i dobrowolnie zeznaię

8iż Ja zeznawaiący, maiąc moią własną Summę Złotych Pol. [?] Tysiąc na zastawie

9Dobr Części Wsi Grzybowki [?], w Ziemi Sochaczewskiey położoney, WW. Jakuba Brzezickiego [?]

10dziedziczney, a na Synów tegoż Jakóba i Wawrzyńca Brzezickich [?] przez Dymissyą

11do posiadania oddanych – Którą Część dotąd w moim posiadaniu zastawnym według

12Kontraktu między mną a W. Jakubem Brzezickim [?] na dniu dwudziestym Januarii

13Tysiąc Siedmset Osimnastego Roku zawartego, bez przeszkód zostaie, a owa

14Summa iak właścicielowi memu ulegaiąca, wolnym zostaie iak chcieć rozporządzić,

15iakoż tę zmiankowaną Summę Zło. Polskich Tysiąc Kontraktem wyż wzmie-

16nionym zastawnym obięta, Synowi moiemu W. Piotrowi Garwolińskiemu

17odstępuię, maiąc tedy odtąd iest i będzie tenże W. Piotr Garwoliński Syn moy

18pomienioną zastawę Części wsi Grzybowki [?] aż do czasu zupełnego okupna

19przez W. Jakuba Syna Jakuba Brzezickiego [?] Summy Złotych Tysiąc rzeczoney

20posiadać i wszystko co mnie prawem służyć mogło używać, Summę zaś rze-

21czoną Złotych Tysiąc z tey zastawy podnieść, nią iako się onemu zdawać

22będzie [plama] zawiadować [?] i na swóy użytek obrócić, Ja zaś wyzuwszy się prawa

23tey zastawy wyż pomienioney Części Wsi Grzybowki [?] i Summy na niey

24będącey mnie służącego, sobie i Sukcessorom moim żadnego niezostawuię

25prawa powrotu – Takową Cessyą przy uproszonych Świadkach i przyiaciołach

26Ręką moią podpisuię – Dat. w Niemirowie dnia Dwudziestego Czwartego

27Maja Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego Roku. Antoni Garwoliński

28BGSoch. mp. – Świadek i przyiaciel proszony obecnie na tey Cessyi podpi-

k. 463v (skan 0470, strona lewa – górna część)

1podpisuię się Jan Markowski mp. Świadek i przyiaciel proszony na tey Tran-

2zakcyi Cessyonis podpisuię się Ignacy Stępański [?] mp. Świadek i przyiaciel

3proszony na tey Cessyi podpisuię się Michał Jurczyński [?] mp. Który to Zapis

4Cessyonis za podaniem i prośbą, a za moim Urzędowym przyięciem

5do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akty 525–528. Formuła oblaty ruszczyzną w transliteracji łacińskiej: 26 V 1724, Owrucz, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim. „BGSoch.” = Burgrabia Grodzki Sochaczewski.

Przedmiot: suma zastawna 1000 zł („Złotych Pol. [?] Tysiąc” – w pierwszej wzmiance odczyt cyfry/skrótu niepewny, dalej wyraźnie „Złotych Tysiąc”) na części wsi „Grzybowki [?]” w ziemi sochaczewskiej, dziedzicznej Jakuba BRZEZICKIEGO [?] (rkp. „Brzozickiego/Brzezickich”), oddanej przez niego dymisją synom Jakubowi i Wawrzyńcowi; kontrakt zastawny z 20 I 1718. Cesja datowana „w Niemirowie” 24 V 1724.

Na przełomie kart powtórzenie „podpi- / podpisuię” (kustosz „suię”). Świadkowie: Jan MARKOWSKI, Ignacy STĘPAŃSKI [?] (rkp. „Stepanski”), Michał JURCZYŃSKI [?].

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; per oblatam – przez oblatę; Cessyonis – cesji; Dat. (Datum) – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 26 V 1724 w Owruczu przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, Antoni Garwoliński, burgrabia grodzki sochaczewski, podał do akt cesję (Niemirów 24 V 1724) na rzecz syna Piotra: ustąpił mu swą sumę 1000 zł zabezpieczoną zastawem na części wsi Grzybówka [?] w ziemi sochaczewskiej, dziedzicznej Jakuba Brzezickiego [?] i oddanej przez niego dymisją synom Jakubowi i Wawrzyńcowi, według kontraktu z 20 I 1718; syn ma posiadać zastaw do czasu wykupu przez Jakuba Brzezickiego (syna), a potem podjąć sumę i rozporządzać nią. Podpisali świadkowie Jan Markowski, Ignacy Stępański [?] i Michał Jurczyński [?].

Transkrypcja

k. 463v (skan 0470, strona lewa)

1Roku Tysiącza Siemsot Dwadcat Czetwertoho

2Miesiaca Maia Dwadcat Szostoho dnia

3Na Uradie Hrodzkom w Mieście JEho Korolewskoy Myłosti Owruczu peredomno-

4iu Mychaiłom Synhaiewskim Namiestnikom podwoiewodztwa Rehentom Hrodz.

5Generału Wdztwa Kij. i Knyhami nynisznymi Hrodz. Kij. Comparens pbr. [?] JP. Kazi-

6mierz Syn Grzegorza Słotwiński ten Zapis Dymissyonis od siebie zeznawaiącego in

7rem et personam JPP. Jana i Dominika Słotwińskich Synów swoich dany i służący

8dla zapisania do Xiąg ninieyszych przyznał, który Ja Urząd ad acticandum

9przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma – Ja Kazimierz Syn Grzegorza

10Słotwiński zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey włas[ney] [plama] należney Ju-

11rysdykcyi prawa forum i Wdztwa, a pod teraznieyszy Zapis moy Dymissyonis

12cale się z dobrami memi poddaiąc wiadomo czynię i dobrowolnie zeznaię

13iż Ja maiąc Część wsi Pieszczaney [?] w Wdztwie Kij. sytuowaną, doświadczy-

14wszy przystoyney [?] od Synów moich Jana i Dominika ab illo [plama] ku osobie moiey

15rewerencyi przeto umyśliłem pomienioną Część ze wszystkiemi domy przy-

16ległościami, Poddanemi, Polami, Rolami, Lasami, Dąbrowami, Sianożęciami, Stawa-

17mi, Młynami i innemi wszystkiemi przynależytościami do tey Części należącemi JPP.

18Janowi i Dominikowi Słotwińskim Synom moim i następcom onych

19przyustąpić, iakoż ninieyszym Zapisem moim Dymissyynym daię, daruię,

20i wiecznemi Czasy zapisuię – wolni tedy są i będą iż Synowie moi pomienio-

21ną Część w swoie obiąć władanie i ze wszystkich dochodów użytkować, a Ja

k. 464 (skan 0470, strona prawa)

1zeznawaiący odtąd żadnego prawa mieć niebędę – i na to ten moy Zapis

2Dymissyonis Ręką moią podpisuię i JPP. przyiaciół do podpisu upraszam.

3Datt. w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Czwartego dnia

4Dwunastego Maia. Kazimierz Syn Grzegorza Słotwiński mp. Świadek przy-

5tomny temu Zapisowi podpisuię się Jan Piotrowicz mp. Jako Świadek

6ustnie uproszony od JP. Kazimierza Słotwińskiego na tym Zapisie Dymissyonis

7podpisuię się Józef Lisowski mp. Jako Świadek przytomny temu Zapisowi

8podpisuię się Woyciech Malinowski mp. Który to Zapis Dymissyonis za

9podaniem i prośbą, a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg

10ninieyszych iest Ingrossowany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akty 525–529. Formuła oblaty ruszczyzną w transliteracji łacińskiej: 26 V 1724, Owrucz, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim. Skrót „pbr. [?]” – zapewne zniekształcone „pers.” (personaliter).

Wieś: rkp. „Część wsi Pieszczaney [?]” (Pieszczana [?] / Piszczana [?]) w woj. kijowskim – odczyt niepewny. Wyraz „przystoyney [?]” (przed „od Synów”) niepewny; sens: doznawszy od synów należnego szacunku (rewerencji).

Świadkowie: Jan PIOTROWICZ, Józef LISOWSKI, Wojciech MALINOWSKI. Ostatni wiersz („ninieyszych iest Ingrossowany”) odczytany z dolnego brzegu fragmentu (pas widoczny częściowo).

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Dymissyonis – dymisji; ab illo – od nich (formuła); mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 26 V 1724 w Owruczu przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, Kazimierz Słotwiński, syn Grzegorza, przyznał zapis dymisji (Żytomierz 12 V 1724) dla synów Jana i Dominika: w uznaniu okazywanego mu szacunku oddał im na wieczność swoją część wsi Pieszczana [?] w województwie kijowskim ze wszystkimi zabudowaniami, poddanymi, polami, lasami, dąbrowami, sianożęciami, stawami, młynami i przynależnościami, zrzekając się do niej wszelkich praw. Podpisali świadkowie Jan Piotrowicz, Józef Lisowski i Wojciech Malinowski.

Transkrypcja

k. 464 (skan 0470, strona prawa)

1Roku Tysiącza Siemsot Dwadcat Czetwertoho

2Miesiaca Maia Dwadcat Szestoho dnia

3Na Uradie Hrodzkim w Mieście JEho Korolewskoy Myłosti Owruczu pere-

4domnoiu Mychaiłom Synhaiewskim Namiestnikom podwoiewodztwa Rehentom

5Hrodzkim Generału Wdztwa Kij. i Knyhami nynisznymi Hrodzkimi Kijew.

6Comparens pbr. [?] JP. Grzegorz Korhuc dla wpisania do Xiąg ninieyszych tę Dy-

7missyą od siebie zeznawaiącego zatwierdzoną [?] intro Contentorum podawszy in rem et personam

8JPP. Antoniego i Bartłomieja Korhuciów Synów swoich przy Świadkach spo-

9rządzoną przyznał prosząc mnie Urzędu o przyięcie oney do akt, a tak Ja Urząd

10annuendo affectationis przyimuiąc odczytałem i tak się w sobie ma. Ja Grze-

11gorz Syn Pawła Stolnika Łomżyńskiego Korhuc zdrowy będąc na ciele

12i Umyśle odstąpiwszy swey własney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Forum

13Wdztwa a pod teraznieyszy moy Zapis Dymissyonis cale się poddaiąc i wcielaiąc

14wiadomo iawno czynię ustnie ac benevole przyznawam, iż Ja zeznawaiący

15maiąc dobra moie Dziedziczne Części wsi Czepelijowki [?] w Wdztwie Kij. leżący prawem

k. 464v (skan 0471, strona lewa)

1następstwa od antecessorów moich do mnie przypadaiące dzierżawy, a będąc

2mocen z pospolitego prawa własnością swoią secundum bene placitum meum

3rozporządzać, ani niżey [?] w moim Synu aetate iuż adulta niemaiąc niwoi-

4dziu [?] oraz doskonałey w nim sposobności ku rządzeniu persona sua i maiąt-

5kiem swoim, a przyzwoitey ab illo dla osoby moiey Rewerencyi doznaw-

6szy wyżey wyrażone Dobra z Poddanemi Polami Rolami Zasianemi

7i niezasianemi Łąkami Dąbrowami Lasami Wodami Błotami Bagnami

8Cierzniami [?] et cum omnibus attinentiis tymże Synom moim Antoniemu

9i Bartłomiejowi Korhuciom z pod fortuny moiey wypuszczam i dymittuię

10wolni tedy iuż są i będą rzeczeni Synowie moi pomienione Dobra

11Części Wsi Szepelijowki [?] w swoią obiąć Possessyą a wszystkich dochodów

12i pożytków niż [?] frui vigore ninieyszey Dymissyi, którą Ja zezna-

13waiący rzetelnie i ściśle [?] mieć obowiązuię się, na co dałem ten moy Zapis

14Dymissyonis z podpisem Ręki moiey tudzież JPP. przyiaciół utwierdzony.

15Datt. w Szepelijowce [?] Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego

16Maia drugiego dnia. Grzegorz Syn Pawła Stolnika Łomżyńskiego Korhuc –

17Ustnie proszony do podpisania tego Zapisu Dymissyonis [plama] podpisuię się

18Adam Słomowski [?] – Jako Świadek i przyiaciel podpisuię się i Michał

19Felczyński [?] – Który to Zapis Dymissyonis za podaniem i prośbą zeznawa-

20iącego, a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akty 525–530. Formuła oblaty ruszczyzną w transliteracji łacińskiej: 26 V 1724, Owrucz, przed Michałem SYNHAJEWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim.

Rozbieżność: tytuł marginalny „Dymissya JP. Pawła [?] Korhuc” – w tekście zeznającym jest Grzegorz KORHUC, syn Pawła, stolnika łomżyńskiego (rkp. „Łomzyńskiego”). Nazwisko w liczbie mnogiej „Korhuciów/Korhuciom”.

Wieś: rkp. „Czepelijowki”/„Szepelijowki”, „w Szepelijowce” – odczyt niepewny (por. „Czepelówka [?]” w akcie 517). Fragmenty zniekształcone formuły dymisji: „ani niżey [?] w moim Synu aetate iuż adulta niemaiąc niwoi-dziu [?]” (zapewne: „widząc w moich synach, w wieku już dojrzałym, …”), „rzetelnie i ściśle [?]”, „zatwierdzoną [?] intro Contentorum”.

Świadkowie: Adam SŁOMOWSKI [?], Michał FELCZYŃSKI [?].

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; intro contentorum – (z) zawartymi wewnątrz (postanowieniami); in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationis – przychylając się do prośby; ac benevole – i dobrowolnie; secundum bene placitum meum – według mego upodobania; aetate adulta – w wieku dojrzałym; persona sua – swoją osobą; ab illo – od niego; et cum omnibus attinentiis – i ze wszystkimi przynależnościami; frui vigore – korzystać na mocy.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 26 V 1724 w Owruczu przed Michałem Synhajewskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim kijowskim, Grzegorz Korhuc, syn Pawła, stolnika łomżyńskiego, przyznał zapis dymisji (Czepelijówka [?] 2 V 1724) dla synów Antoniego i Bartłomieja: uznając ich dojrzałość i doznając od nich szacunku, wypuścił ich spod władzy ojcowskiej i oddał im odziedziczoną część wsi Czepelijówka [?] w województwie kijowskim z poddanymi, polami, łąkami, dąbrowami, lasami, wodami i wszelkimi przynależnościami, z prawem objęcia jej w posiadanie i pobierania dochodów. Podpisali świadkowie Adam Słomowski [?] i Michał Felczyński [?].

Transkrypcja

k. 464v (skan 0471, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Królewskiey Mości Owruczu przedemną Stanisła-

4wem Bohdanowiczem Namiestnikiem natenczas Podwoiewództwa i Vice Regentem Grodzkim

5Generału Wdztwa Kij. i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Stanowszy Oczewiście

k. 465 (skan 0471, strona prawa)

1Woźny Generał Woiewództwa Kijowskiego i innych Szlachetny Teodor Charkowski producto

2autentico officio presenti bene notus, w moc prawdziwey wierney i skuteczney

3Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie, dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał

4iż on Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego Miesiąca Decembra

5Piątego dnia, na affektacyą i prawną Rekwizycyą JP. Zofii Szczodrowskiego [?] i Jey

6Małoletniego Syna, Jana Stanisława dwoimiennego z W. śp. [?] Janem Janowiczem

7Miecznikowskim Podsędkiem Płockim Małżonkiem swoim spłodzonego, maiąc przy sobie

8stronę Szlachtę Ludzi wiary godnych WW. JPP. Romana Wykowskiego i Bazylego

9Wołkowskiego dla tym Lepszey wiary użytych był we Wsi Wereszach gdzie będąc też

10Wieś zastawnemu posiadaniu od dawna uległą [?] vigore prawa naturalnego spadłą po śp. [?] W.

11JP. Janie Janowiczu Miecznikowskim Regencie Zakroczymskim na Męża i Oyca Affe-

12ktantów spadłą, a po tymże Imci mężu i Oycu Affektantów, na rzecz onychże

13w prostey linii doszłą, też Dobra ze wszystkiemi przychodami i przynależnościami, Da-

14niami miodowemi i pieniężnemi Czynszami, Borami, Lasami, Ostrowami, Drzewem

15bartnym i niebartnym ze Pszczołami i bez Pszczół, ogrodami, Polami, Sianożęciami,

16zaroślami, Cierzniami, Stawami, Stawiszczami, łowy Wiennemi [?] i Gony Bobrowemi

17i innemi Generaliter mianowanemi i niemianowanemi pożytkami i przychodami

18z dawnych dawien do tych Dobr należącemi iako te Dobra in suis metis limitibus

19circumstantiis et circumferentiis miały i zawierały i teraz maią i zawieraią nemine

20impugnante [plama] et contradicente w realną spokoyną ich że [?] na Lat trzy do następuiącego

21okupna w Zastawną i Aktualną podał possessyą i officiose intromittował Possessyą [?],

22oraz Poddanych tameysznych do Gromady zwoławszy o nowych Panach dalszych Sukcessyinych [?]

23Zakładnikach teraznieyszych Rekwirentach opowiedział, wczym wszystkim Szlachta przy

24sobie będąca oświadczywszy się stamtąd odiechał, i tu ad acta przybywszy, o tym

25swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił i zeznał Possessyi Rellacyą prosząc

26mię o przyięcie i do Xiąg wpisanie co i otrzymał. Woźny pisać nieumieiący Teodor Charkowski –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akty 525–531; tu formuła oblaty po polsku. Oblata w Owruczu 30 XII 1724 przed Stanisławem BOHDANOWICZEM, namiestnikiem podwojewództwa i wiceregentem grodzkim kijowskim; czynność woźnego 5 XII 1724. Ten sam woźny Teodor CHARKOWSKI [?] co w aktach 517–520.

Rekwirenci: Zofia (rkp. „JP. Zofii Szczodrowskiego [?]” – zapewne zniekształcone nazwisko rodowe, np. „z Szczodrowskich [?]”) oraz jej małoletni syn Jan Stanisław, spłodzony z Janem JANOWICZEM MIECZNIKOWSKIM (rkp. „Mieczników-” z nadpisanym „ni”), podsędkiem płockim, a dalej w tekście „Regencie Zakroczymskim” (rozbieżność urzędów w odpisie). Wieś „Wereszach”, w tytule „Wsi Weresz” – odczyt formy mianownikowej niepewny (Wereszcze [?] / Weresze [?]).

Szlachta przy woźnym: Roman WYKOWSKI, Bazyli WOŁKOWSKI. Fragmenty niepewne: „ich że [?]”, „łowy Wiennemi [?]”, „Sukcessyinych [?]”.

Łacina: producto autentico officio – okazawszy autentyczny dokument urzędu (woźnego); presenti bene notus – obecnemu (urzędowi) dobrze znany; vigore – na mocy; Generaliter – ogólnie; in suis metis limitibus circumstantiis et circumferentiis – w swoich granicach, obrębach, okolicznościach i obwodach; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i zaprzeczenia; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; ad acta – do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1724 w Owruczu przed Stanisławem Bohdanowiczem, namiestnikiem podwojewództwa i wiceregentem grodzkim kijowskim, woźny generał Teodor Charkowski zeznał, że 5 XII 1724, na żądanie Zofii, wdowy po Janie Janowiczu Miecznikowskim (podsędku płockim / regencie zakroczymskim), i jej małoletniego syna Jana Stanisława, w obecności szlachty Romana Wykowskiego i Bazylego Wołkowskiego, wprowadził ich we wsi Wereszcze [?] – od dawna obciążonej zastawem, przypadłej po zmarłym mężu i ojcu – w realną, spokojną posesję zastawną na trzy lata, do czasu wykupu, ze wszystkimi daninami, czynszami, lasami, barciami, stawami, łowami i przynależnościami, bez niczyjego sprzeciwu, i zawiadomił zwołaną gromadę poddanych o nowych panach.

Transkrypcja

k. 465v (skan 0472, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu przedemną

4Stanisławem Bohdanowiczem Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa i Vice

5Regentem Grodzkim Woiewództwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodz. Kijows.

6Comparens ptr. JP. Antoni Nowicki ten Zapis Dymissyonis od siebie zezna-

7waiącego in rem et personam JP. Tomasza Nowickiego Syna swego dany i służący

8dla zapisania do Xiąg ninieyszych przyznał – Który Ja Urząd ad acticandum

9przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma. Ja Antoni Nowicki zdrowy

10będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Jurysdykcyi prawa

11Forum i Wdztwa a pod teraznieyszy Zapis moy Dymissyonis cale się z dobrami

12memi poddaiąc wiadomo czynię i dobrowolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący doświad-

13czywszy od Syna mego Tomasza wszelkiey przychylności i przywiązania ku

14mnie, a maiąc też moie własne Dobra Części Wsi Horodyszcz [?] w Wdztwie Kij.

15Leżące z mey [?] spadłe po Oycu moim JP. Grzegorzu Nowi[ckim] [plama] zawsze [?]

16spadłe, które umyśliłem ze wszystkiemi przyległościami Poddanemi, Pola-

17mi, Rolami, Sianożęciami, Łąkami [?], Lasami, Borami, Cierzniami,

18zaroślami i ze wszystkiemi innemi mianowanemi i niemianowanemi

19pożytkami intratami dochodami i przychodami temuż Synowi memu

20Tomaszowi Nowickiemu ustąpić, iakoż ninieyszym Zapisem moim Dy-

21missyonis daię daruię i Zapisuię, wolen tedy odtąd iuż iest i będzie tenże

22Syn moy wzmiankowanemi Dobrami iako swoią własnością rządzić

23szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący od Daty tego Zapisu mego żadnego

24zwrotu mieć nie mogę i niepowinien będę – na co daię ten móy list dobro-

k. 466 (skan 0472, strona prawa – górna część)

1dobrowolny Zapis Dymissyonis z podpisem Ręki mey własney i JPP. przyiaciół

2do tego uproszonych – Dattum w Owruczu dnia Dwudziestego Decembra Ty-

3siąc Siedmset Dwudziestego Czwartego Roku. Antoni Nowicki mp. Jako

4Świadek i przyiaciel na tym Zapisie podpisuię się Jan Ziubrzycki [?] mp.

5Świadek i przyiaciel na tym Zapisie Dymissyynym podpisuię się Mi-

6chał Janicki mp. Który to Zapis Dymissyiny za podaniem i prośbą a za

7moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akty 525–532; oblata w Owruczu 30 XII 1724 przed Stanisławem BOHDANOWICZEM, namiestnikiem podwojewództwa i wiceregentem grodzkim kijowskim. Na przełomie kart powtórzenie „dobro- / dobrowolny”.

Nazwisko w rkp. „Nowicki” (miejscami „Nawicki”). Wieś: „Części Wsi Horodyszcz [?]” – odczyt niepewny (Horodyszcze [?]). Fragment „Leżące z mey [?] spadłe po Oycu moim … zawsze [?] spadłe” – zniekształcony, z plamą w nazwisku ojca (Grzegorz NOWICKI). „Łąkami [?]” – rkp. „Łapustami [?]”.

Świadkowie: Jan ZIUBRZYCKI [?] (rkp. „Ziubrzycki”), Michał JANICKI.

Łacina: Comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Dymissyonis – dymisji; Dattum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1724 w Owruczu przed Stanisławem Bohdanowiczem, namiestnikiem podwojewództwa i wiceregentem grodzkim kijowskim, Antoni Nowicki przyznał zapis dymisji (Owrucz 20 XII 1724) dla syna Tomasza: w uznaniu jego przychylności i przywiązania oddał mu swoją część wsi Horodyszcze [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Grzegorzu Nowickim, z poddanymi, polami, sianożęciami, lasami, borami i wszelkimi pożytkami, z prawem swobodnego rozporządzania, zrzekając się prawa zwrotu. Podpisali świadkowie Jan Ziubrzycki [?] i Michał Janicki.

Transkrypcja

k. 466 (skan 0472, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu

4przedemną Stanisławem Bohdanowiczem Namiestnikiem natenczas

5podwoiewództwa i Viceregentem Grodzkim Generału Woiewództwa

6Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodz. Kijowskiemi Comparens personali-

7ter JPan Michał Piotrowicz ten Zapis wieczystey darowizny od siebie zezna-

8waiących in rem et personam W. JMć Pana Onufrego Brzuchowskiego uczyniony

9dla wpisania do Xiąg ninieyszych Grodzkich Kijowskich podawszy iawnie i oczewi-

10sto przyznał – Którego ustnym i oczewistym zeznaniem swoim stwierdziwszy

11i umocniwszy, mnie Urzędu prosił aby przyięty i w Xięgi wpisany był,

12Którego Affektacyey Ja Urząd Annuendo pomieniony Zapis wieczystey darowizny

13przyimuiąc [plama] czytałem i tak się w sobie ma. Ja Michał Piotrowicz moim i Synów

14swoich Antoniego i Franciszka Imieniem czyniący odstąpiwszy swey własney

15należney Ziemskiey Jurysdykcyi Prawa Forum Powiatu i Wdztwa a pod teraz-

16nieyszy Zapis moy wieczystey darowizny cale się poddaiąc i wcielaiąc zdrowy

17będąc na ciele i Umyśle wiadomo iawno czynię i dobrowolnie zeznawam

18iż Ja zeznawaiący niebędąc od nikogo namówiony ani przymuszony

19ale z dobrego i uważnego rozsądku mego maiąc też wolność z prawa po-

20spolitego dobrami swemi iako chcieć rządzić i dysponować, dzierżąc [?] dobra moie Dzie-

21dziczne prawem Bożym i przyrodzonym po Antecessorach moich na mnie spadłe

k. 466v (skan 0473, strona lewa)

1Część Wsi Berezna [?] w Woiewództwie Kijow. Leżący ze wszystkiemi tey Części Podle-

2głemi Polami, Rolami, Sianożęciami, [...] Stawami [?], Młynami, Borami,

3Dąbrowami, drzewem bartnym i nie bartnym ze wszelkiemi bez wyięcia [?] za-

4[...] Dąbrowami i innemi wszystkiemi pożytkami i dochodami iak iako się te

5Dobra w swoich Miedzach Granicach i okolicznościach z dawnych czasów

6maią i zawieraią, nic nie [...] ani wyimuiąc W. JP. Onufremu

7Brzuchowskiemu [...] Sukcessorom [...] daię daruię i zrzekam [?]

8Wolne tedy iuż iest i będzie pomienionemu Onufremu Brzuchowskiemu

9wziąć pomienione Dobra w Possessyą swoią obiąwszy one iako swą [?]

10swemi własnemi rządzić szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący od tey [?]

11żadnego regressu ani pretextu do pomienionych Dobr mieć niebędziemy owszem

12od wszelkiey Impetycyey prawnych i nieprawnych bronić mam i powinien

13będę i na to daię ten moy List Zapis perpetuae Donationis który Ręką

14moią przy Świadkach i przyiaciołach podpisuię. Działo się w Żyto-

15mierzu dnia dwunastego Augusta Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego

16Roku. U tego Zapisu podpisy Rąk w te słowa. Michał Piotrowicz. Jako Świadek

17i przyiaciel na tym Zapisie podpisuię się Józef Wygrodzki [?] mp. [?] Świadek i przyiaciel

18na tym Zapisie wieczystey darowizny podpisuię się Adam [plama] [...]ski mp. [?]

19Który to Zapis za podaniem i prośbą a za moim Urzędownym przy-

20ięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akty 525–533; oblata w ŻYTOMIERZU (nie w Owruczu) 30 XII 1724 przed Stanisławem BOHDANOWICZEM, namiestnikiem podwojewództwa i wiceregentem grodzkim kijowskim. Zapis datowany w Żytomierzu 12 VIII 1724. W tekście „zeznawaiących”, „mieć niebędziemy” (l. mn.) – Piotrowicz działa także w imieniu synów Antoniego i Franciszka.

Strona k. 466v z silnym przebiciem atramentu z odwrotu karty – wiele wyrazów niepewnych. Nazwa wsi w rkp. „Bereznay[…]” [?] (Berezna [?]). W wyliczeniu przynależności po „Sianożęciami” wyraz nieodczytany; „Stawami [?]”. Podpis drugiego świadka częściowo pod plamą atramentu.

Łacina: personaliter – osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Annuendo – przychylając się; Forum – sąd (właściwość sądowa); perpetuae Donationis – wieczystej darowizny; Impetycyey (impetitio) – napaści prawnej, roszczenia; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1724 w Żytomierzu przed Stanisławem Bohdanowiczem, namiestnikiem podwojewództwa i wiceregentem grodzkim kijowskim, Michał Piotrowicz osobiście przyznał zapis wieczystej darowizny (Żytomierz 12 VIII 1724), wystawiony w imieniu swoim i synów Antoniego i Franciszka dla Onufrego Brzuchowskiego: oddał mu swoją dziedziczną część wsi Berezna [?] w województwie kijowskim z polami, sianożęciami, młynami, borami, dąbrowami, drzewem bartnym i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach, z prawem objęcia w posesję i swobodnego rozporządzania; zrzekł się regresu i zobowiązał bronić obdarowanego od wszelkich roszczeń. Podpisali świadkowie Józef Wygrodzki [?] i Adam […]ski [?].

Transkrypcja

k. 467 (skan 0473, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego szostego

2Miesiąca Januarii dwodziestego szostego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości [Owruczu [?]]

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiest-

5nikiem natenczas podwoiewództwa Grodzk. Generału Wdztwa

6Kijowsk. i Xięgami ninieyszemi Grodz. Kijow. Comparens ptr.

7W. JP. Grzegorz Trawiński [?] ten Zapis Zastawny z pod-

8pisem Ręki swey podany także z podpisami Rąk JMć

9Panów Przyiaciół in rem et personam W. JMć Pana

10Krutyńskiego [?] [...] od Imienia swego

11i Syna swego małoletniego ratione omnium [?] Con-

12tentorum do zapisania do Xiąg ninieyszych podawszy

13iawnie i dobrowolnie [?] zeznał Którego ustnym i ocze-

14wistym zeznaniem swoim stwierdziwszy i umo-

15cniwszy prosił aby przyięty i w Xięgi wpisany

16był, a tak Ja Urząd annuendo affectatiom JPana

17zeznawaiącego pomieniony Zapis ad acticandum

18przyimuiąc czytałem który tak się w sobie ma. Ja Grzegorz

19Trawiński [?] zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy

20swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa

21Forum Powiatu i Wdztwa, a pod teraznieyszy Zapis moy Za-

22stawny [plama] od Imienia mego i Syna mego rodzonego

23Kazimierza z Ichmościanką [?] Maryanną Zielińskiego [?]

24Matką maiąc spłodzonego i Jego wszystkie wyrażone Kon-

25dycye punkta Klauzuly i Argumenta cale się poddaię

26i inkorporuię

27[reklamant:] i inkorporuię

k. 467v (skan 0474, strona lewa)

1i inkorporuię wiadomo iawno czynię i oznaymuię

2iż Ja zeznawaiący na wspomożenie [?] długu przez [...]

3[...] moią Maryannę Zielińskiego [?] Brzezińską [?] zaciąg-

4nionego wziołem pożyczkiem [?] i rękami [...]

5[...] odebrałem z Rąk WW. JMć Panów Pawła [?] Kon-

6stantego [?] i Jerzego Synów Krutyńskich [?] gotowey

7i Rachowaney Summy Złotych Pols. Pięćset, z odebrania któ-

8rey tym Zapisem moim kwituię i w tey Summie Dobra

9Słobódkę [?] Gradzianki [?] z prawa krwi do nieyś. [?] Matki

10moiey Maryanny Zielińskiego [?], a teraz zaś mnie z pra-

11wem dostępna [?] mego Kazimierza z tąż Imci Panią

12i Małżonką spłodzonego przypadaiące w Wdztwie Kij.

13a Powiecie Żyt. leżące ze wszystkiemi do tey Sło-

14bódki przynależącemi Futorami [?] i przynależytościami

15polami, Gruntami, Sianożęciami, Lasami, rzekami,

16rzeczkami, arędą Karczemną, pasiekami, Dąbrowami,

17gaiami i ze wszystkiemi generaliter przyległościami

18ab antiquo do tey Słobódki należącemi Zwierzyńcami [?] Prze-

19mysłami [?] i Puszczami, owo zgoła nic na siebie samego niż [?]

20strony siebie nie wyimuiąc ani nie zostawuiąc [?] [plama] tak iako

21mianowanemi niemianowanemi, ani mianowane

22niemianowanemi nie umnieyszaiąc [?] ani ubliżaiąc [?] wyż mia-

23nowanym WW. JPP. Pawłowi, synu [?] Konstantinu, Jerzemu

24Synom Krutyńskim [?] potomkom i Sukcessorom Ichmościów

25na lat trzy nierozdzielnie po sobie idących zawodzę [?]

26i zastawuię, oraz do spokoyney realney realney i aktu-

27alney zastawney Possessyey przez Woźnego i szlachtę któ-

28rych sobie Ichmość PP. Krutyńscy [?] sprowadzić mogą podaię

29[reklamant:] i dopuszczam

k. 468 (skan 0474, strona prawa)

1i dopuszczam, poczynaiąc te zastawę w Roku teraznie-

2yszym Tysiąc Siedmset Dwudziestego szostego od dnia

3Święta [?] Świętego Jana Chrzciciela święta Rzymskiego

4a kończyć się ma na tymże dniu święta w Roku

5w Bog [?] Tysiąc Siedmset dwudziestym dziewiątym [?] i takowyż

6dnia, czasu i Święta przypadaiącym, a nie oddawszy [?]

7tey [...] Summy [...] pomienio-

8ney Summy Pięćset Złotych Polskich nie oddam

9i tych Dobr mnie wymienionych [...]

10[...] Pięćset Złotych Polskich nie oddał tedy zasta-

11wa pomienionych Dobr maią [?] od lat trzech

12do lat trzech następuiących [?] po sobie ciągnąć

13się i trwać ma aż do oddania teyże Summy

14i na ten [?] Zapis dla lepszey wiary [?] i waloru [?]

15podpisem Ręki mey własney przy uproszo-

16nych przyiaciołach i Świadkach dałem. Dattum w [...]

17[...]tengradki [?] Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego

18szostego dnia drugiego Januaryi. U tego Zapisu

19obligatoryinego [?] podpisy Rąk temi słowy. Grzegorz

20Trawiński [?]. Proszony przyiaciel podpisuię

21się Antoni [plama] Rybiński mp. Proszony przyiaciel

22na tym Zapisie podpisuię się Wawrzyniec Kołaczkowski [?]

23Który to Zapis za podaniem i prośbą wyżey

24mianowanego zeznawaiącego osoby [?] a za

25moim Urzędownym przyięciem do

26Xiąg ninieyszych iest wpisany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; nowa ręka (pochyła, staranna), atrament blady, k. 467 i 467v z silnym przebiciem z odwrotu. Na k. 467 data roczna 1726 – po oblatach z 1724 r. (akty 522–534) przeskok do 1726 r. Oblata 26 I 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego (por. akty 496–521); nazwa miasta w formule oblaty nieczytelna (najpewniej Owrucz).

Nazwiska niepewne: zastawca – w rkp. „Trawinski” / „Trawin-skim” (lekcja niepewna, zob. podpis na k. 468); wierzyciele – w tytule „Krutyńskiem”, w tekście „Synom Krutynskim”, „PP. Krutynscy” (rkp. miejscami „Kratyński”), imiona: „Pawłowi, synu [?] Konstantinu, Jerzemu” (wcześniej „Pawła [?] Konstantego [?] i Jerzego”). Matka syna Kazimierza – „Maryanna Zielińskiego [?]” (córka Zielińskiego), w drugim miejscu z dopiskiem „Brzezińska [?]”; zmarła („nieyś.” [?]) – Trawiński zaciągnął pożyczkę na spłatę jej długu.

Słobódka „Gradzianki [?]” w woj. kijowskim, pow. żytomierskim – por. „Gradzianka [?]” w akcie 89 (posesja Teodory Szymańskiej, 1696). Okres zastawu: od św. Jana Chrzciciela (24 VI) 1726 do tegoż dnia 1729 r., potem do zwrotu sumy. Miejsce wystawienia zapisu – rkp. „…tengradki [?]” (nieodczytane).

Łacina: personaliter (ptr.) – osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione omnium Contentorum – co do całej treści; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; ad acticandum – do wpisania do akt; Forum – sąd (właściwość sądowa); generaliter – w ogólności; ab antiquo – od dawna; Dattum – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 26 I 1726 na urzędzie grodzkim (najpewniej w Owruczu) przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Grzegorz Trawiński [?] przyznał zapis zastawny z 2 I 1726, wystawiony w imieniu swoim i małoletniego syna Kazimierza (z Maryanny z Zielińskich [?]): dla spłaty długu zmarłej żony pożyczył od Pawła, Konstantego i Jerzego Krutyńskich [?] 500 zł polskich i w tej sumie zastawił im na trzy lata – od św. Jana Chrzciciela 1726 do tegoż dnia 1729 r., a w razie niezwrócenia sumy na dalsze lata aż do spłaty – słobódkę Gradziankę [?] w województwie kijowskim i powiecie żytomierskim (przypadłą z prawa krwi po matce syna) z polami, sianożęciami, lasami, rzekami, arendą karczemną, pasiekami, dąbrowami i wszelkimi przyległościami, z prawem wprowadzenia w posesję przez woźnego. Podpisali świadkowie Antoni Rybiński i Wawrzyniec Kołaczkowski [?].

Transkrypcja

k. 468 (skan 0474, strona prawa – dół)

k. 468v (skan 0475, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego szostego

2Miesiąca Januaryi dwudziestego szostego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem na-

5tenczas podwoiewództwa Grodz. Generału Wdztwa Kijowsk. i Xięgami

6ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens ptr. W. JPan

7Jan Fiałkowski [?] ten Zapis Dymissyonis od siebie zeznawaiącego

8in rem et personam WW. JPP. Krzysztofa i Kazimierza Fiałkowskich [?]

9Synów swoich dany i służący do zapisania do Xiąg ninieyszych

10podał, u [?] tak Ja Urząd pomieniony Zapis przyiąwszy czy-

11tałem a tak się w sobie ma. Ja Jan syn Stanisława Podstolego

12Sandeckiego [?] Fiałkowski [?] zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy

13swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa Forum

14Powiatu i Wdztwa a podlegaiący [?] pod Zapis moy Dymissyonis cale

15się poddaię i inkorporuię wiadomo iawno czynię wszem i do kogo

16[...] należy [?], iż Ja zeznawaiący maiąc Dobra moie Dziedziczne

17Część wsi Łabruszcza [?] w Wdztwie Kij. sytuowane, z prawa zaś [?]

18własności z prawa pospolitego dobrami temi według woley własne-

19mi rządzić szafować i dysponować w niczym więcey [?] Dobra te

20rzeczone [?] ze wszystkiemi Budynkami, Polami, Rolami, Lasami, Sianożęcia-

21mi, wygonami, zarostami, zapustami i ze wszystkiemi tymi co do tey

22Części przynależało i przynależy Synom moim WW. Krzysztofowi

23i Kazimierzowi Fiałkowskim [?] widząc ich ku ozdobie mego rodzonego [?]

24oraz mniemaiąc niewidzieć w nich doskonały sposobności ku [rzą]dzeniu

25persona sua y maiątkiem moim, daię daruię y Dymittuię, iakoż

26ninieyszym Zapisem moim [...] Synom [?] [...] moim wypuszczam [?]

27y Dymittuię, sobie tedy odstępuię [?] i tak [?] iż Synowie moi pomienione Dobra

28obeyą w swoie władanie zaraz [?] [...] Jednak zastrzegam a ieżeli by [?]

29nie dbali [?] się mogą teraz [...] i swoie [...] potrzebie [?] i Dobra [?]

30Synom swoim. Ja zaś zeznawaiący wyrzekam [?] się onych z prawa [plama] ani mo-

31mentu [?] żadnego powrotu mieć niebędę i na to daię ten moy Zapis [...] Dymis-

32syonis z Ręką moią własną przy uproszonych Świadkach i przy-

33iaciołach podpisuię. Działo się w Łabrudziu [?] dnia 28 Novembra 1725 R. u tey Dym. podpisy tak

34się maią [?]: Jan Fiałkowski [?] mp. Ustnie uproszony Świadek na tym Zapisie podpisuię się Jan

35Jaworski [?] mp. Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie Dym. podpisuię się Jakub Kon-

36dratowski [?] mp. Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie Dymissyonis podpisuię się [...] Tarnawski [?]

37Która to Dymissya za podaniem i prośbą a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisana.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akt 535 (pochyła, blada), k. 468v z przebiciem; tekst dokumentu miejscami bardzo słabo czytelny (wiersze po formule „daię daruię y Dymittuię”) – lekcje niepewne oznaczone [?]. Oblata 26 I 1726 w Owruczu przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM – ten sam dzień co akt 535 (nazwa miasta tu czytelna: „Owruczu” – potwierdza miejsce oblaty aktu 535).

Nazwisko: w tytule na k. 468 „Jana Tiftewskiego” [?] – w tekście „Fiatkowski” („ł” pisane jak „t”, por. uwagi o tej ręce w aktach 111 nn.); przyjęto lekcję FIAŁKOWSKI [?]. Ojciec – „Stanisława Podstolego Sandeckiego” [?] (urząd odczytany niepewnie). Na lewym marginesie k. 468v zamaszysty znak podobny do cyfr „537” – raczej paraf kopisty; właściwy numer 537 stoi przy następnym odpisie (k. 469), numer 536 – przy tytule tego odpisu na k. 468.

Wieś: w tekście „Część wsi Łabruszcza [?]” (lekcja niepewna), w dacie zapisu „Działo się w Łabrudziu [?]” – najpewniej ta sama miejscowość. Formularz dymisji jak w aktach 438–456, 470 („doskonałey w nim sposobności ku rządzeniu persona sua”).

Łacina: personaliter (ptr.) – osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; Forum – sąd (właściwość sądowa); persona sua – swoją osobą; Dymittuię (dimitto) – zwalniam, przekazuję (dymisja – przekazanie majątku dzieciom za życia); mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 26 I 1726 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Jan Fiałkowski [?], syn Stanisława, podstolego sandeckiego [?], przyznał zapis dymisji z 28 XI 1725 (wystawiony w Łabrudziu [?]): uznając synów Krzysztofa i Kazimierza za zdolnych do samodzielnego rządzenia, przekazał im (wypuścił w dymisję) swoją dziedziczną część wsi Łabruszcza [?] w województwie kijowskim ze wszystkimi budynkami, polami, rolami, lasami, sianożęciami, wygonami, zarostami i zapustami, z prawem objęcia jej w posiadanie, i zrzekł się wszelkiego prawa powrotu do tych dóbr. Podpisali świadkowie Jan Jaworski [?], Jakub Kondratowski [?] i […] Tarnawski [?].

Transkrypcja

k. 469 (skan 0475, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Augusta Dwunastego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w [skreśl.: Mieście [?]; nad wierszem lub zamiast: Zamku [?]] Jego Krolewskiey Mości Żytomierskim przede-

4mną Piotrem Jastrzębskim Namiestnikiem Burgrabstwa Grodz. Żytomierskiego i Xięgami

5ninieyszemi Grodzkiemi Żytomierskiemi Comparens ptr. Woźny Jenerał Wdztwa Kijowsk.

6i innych opatrzny Wawrzyniec Orłowski w moc prawdziwey wierney i skuteczney [?]

7relacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych

8Grodz. Żytom. zeznał, iż on na affektacyą i prawną rekwizycyą WW. Franciszka

9i Eliasza Siedleckich braci między sobą rodzonych, maiąc przy sobie stroną Szlach-

10tę ludzi wiary godnych WW. JPP. Tomasza Kulikowskiego [?] i Euzebiusza Grabowskiego [?]

11co maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos roku teraznie-

12yszego Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego dnia Siódmego Augusti był

13w Dobrach [plama] wsi Hruzkach [?] w Wdztwie Kijowsk. a Powiecie Żytomierskim sytuo-

14wanych, gdzie będąc połowę tey wsi vigore iuris divini et naturalis po ś. p. [?]

15W. Kasprze Siedleckim Pisarzu Grodz. Kijowsk. na affektantów spadłą i nale-

16żącą ze [plama] wszystkiemi dobr tych Gruntami, rolami, oranemi i nieoranemi

17zasianemi i niezasianemi, Sianożęciami, Łąkami, zaroślami, Lasami, sta-

18wami, rzekami, Gajami, ze wszystkiemi Poddanymi ciągłemi i pieszemi,

k. 469v (skan 0476, strona lewa)

1z całą ich Siemienistością [?] poddaństwem, posłuszeństwem, daniami, Dani-

2nami, czynszami i ze wszystkiemi ab antiquo do pomienionych Dobr

3znayduiącemi się attynencyami i pertynencyami, iako się w swoich miedzach

4granicach i okolicznościach miały i zawierały, i teraz maią i zawieraią

5nic nie excypuiąc ani wyimuiąc, ale ogółem wszystko pospolitością [?]

6zawieraiąc WW. JPP. Franciszkowi i Eliaszowi Siedleckim do realney aktu-

7alney wieczystey nemine contradicente et impugnante podał postąpił i in-

8tromittował Possessyi, w czym tez stroną Szlachty przy sobie będącey oświad-

9czywszy się ztamtąd odiechał, o czym tu przedemną Urzędem tę swoię praw-

10dziwą Possessyi Rellacyą uczynił i zeznał prosząc onym [?] actis connotari co i otrzymał.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; nowa ręka – staranna, wyraźna, ciemniejszy atrament. Oblata w zamku żytomierskim 12 VIII 1726 przed Piotrem JASTRZĘBSKIM, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego (nowy urzędnik w odpisach); woźny generał woj. kijowskiego Wawrzyniec ORŁOWSKI. Formularz relacji posesyjnej jak w aktach 380–390, 417–436.

Nazwa wsi: w tytule „do Dobr Połowy [?] Wsi Hruzek [?]” (pierwsza litera może być też S – „Struzek”), w tekście „w Dobrach [plama] wsi Hruzkach [?]”; mianownik przyjęty jako Hruzki [?]. „Siemienistość” – rodzina (czeladź) poddanych (por. „semienistość” w aktach 106–114).

Łacina: personaliter (ptr.) – osobiście; maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore iuris divini et naturalis – mocą prawa boskiego i przyrodzonego (tj. z prawa dziedziczenia); ab antiquo – od dawna; nemine contradicente et impugnante – bez niczyjego sprzeciwu i oporu; actis connotari – zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 12 VIII 1726 w zamku żytomierskim przed Piotrem Jastrzębskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego Wawrzyniec Orłowski zeznał, że 7 VIII 1726, na prośbę braci rodzonych Franciszka i Eliasza Siedleckich, w obecności szlachty Tomasza Kulikowskiego [?] i Euzebiusza Grabowskiego [?], wwiązał ich w realną, aktualną i wieczystą posesję połowy wsi Hruzki [?] w województwie kijowskim i powiecie żytomierskim, przypadłej im z prawa przyrodzonego po zmarłym Kasprze Siedleckim, pisarzu grodzkim kijowskim – z gruntami, rolami, sianożęciami, łąkami, lasami, stawami, rzekami, gajami, poddanymi ciągłymi i pieszymi z ich rodzinami, daninami i czynszami – bez niczyjego sprzeciwu.

Transkrypcja

k. 469v (skan 0476, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Augusta Dwunastego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolewskiey Mości Żytomierskim

4przedemną Piotrem Jastrzębskim Namiestnikiem Burgrabstwa Grodz.

5Żytomsk. i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Żytomierskiemi Comparens personaliter

6Woźny Generał Wdztwa Kij. i innych opatrzny Wawrzyniec Orłowski w moc

7prawdziwey wierney i skuteczney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie

8dla zapisania do Xiąg ninieyszych Grodz. Żytomir. zeznał iż on na affekta-

9cyą i prawną Rekwizycyą WW. Adama Laskowskiego Stolnika Trembowelskie-

10go, maiąc przy sobie stroną Szlachtę ludzi wiary godnych WW. Jakuba

k. 470 (skan 0476, strona prawa)

1Zabiełłę [?] i Makarego [?] Gajewskiego co maioris ac evidentioris

2testimonii gratia sibi adhibitos Roku teraznieyszego Tysiąc

3Siedmset Dwudziestego Szostego dnia dziewiątego Augusti był w Do-

4brach Wsi Lasawce [?] w Wdztwie Kijowskim sytuowaney, i tam

5będąc Część tey Wsi vigore iuris divini et naturalis po ś. p. [?] Bar-

6tłomieiu Laskowskim na affektanta spadłą i należącą ze

7wszystkiemi Dobr tych Poddanemi ciągłemi i nieciągłemi, Polami,

8Lasami, Borami, drzewem Bartnym i niebartnym ze pszczołami

9i bez pszczoł, Dąbrowami, Łąkami, Sianożęciami, Pastwiskami,

10wygonami, zapustami, zaroślami i ze wszystkiemi ab antiquo do

11pomienionych Dobr należącemi attynencyami i pertynencyami, iako się

12w swoich miedzach, granicach i okolicznościach miały i zawierały, teraz

13maią i zawieraią, nic nie wyimuiąc ani zachowuiąc, ale ogółem wszystko

14zawieraiąc W. JPanu Adamowi Laskowskiemu Stolnikowi Trembowelskiemu

15do Realney [plama] wieczystey nemine impugnante et contradicente podał postą-

16pił i Intromittował Possessyi, w czym też stroną Szlachty przy sobie

17będącey oświadczywszy się ztamtąd odiechał, i o czym tu przedemną Urzędem

18tę swoią prawdziwą Possessyi Rellacyą uczynił i zeznał prosząc cum

19actis connotari co i otrzymał.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akt 537; ta sama oblata (12 VIII 1726, zamek żytomierski, Piotr JASTRZĘBSKI) i ten sam woźny (Wawrzyniec ORŁOWSKI); formularz relacji identyczny jak w akcie 537 (teksty wzajemnie się potwierdzają – w 537 „skuteczney”).

Nazwa wsi: w tytule „w dobra Części Wsi Lasawki [?]” („Lazawki”), w tekście „w Dobrach Wsi Lasawce [?]”; mianownik przyjęty jako Lasawka [?]. Urząd: w tytule „Stol. Treb.”, w tekście „Stolnika Trembowelskiego”. Szlachta przy intromisji: „Jakuba Zabiełłę [?]” (rkp. „Zabiełtę”) i „Makarego [?] Gajewskiego”. Formuła „po ś. p. [?]” – w rkp. skrót niejasny (jak w akcie 537).

Łacina: personaliter – osobiście; maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore iuris divini et naturalis – mocą prawa boskiego i przyrodzonego; ab antiquo – od dawna; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego oporu i sprzeciwu; cum actis connotari – zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 12 VIII 1726 w zamku żytomierskim przed Piotrem Jastrzębskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego Wawrzyniec Orłowski zeznał, że 9 VIII 1726, na prośbę Adama Laskowskiego, stolnika trembowelskiego, w obecności szlachty Jakuba Zabiełły [?] i Makarego [?] Gajewskiego, wwiązał go w realną i wieczystą posesję części wsi Lasawka [?] w województwie kijowskim, przypadłej mu z prawa przyrodzonego po zmarłym Bartłomieju Laskowskim – z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, polami, lasami, borami, drzewem bartnym, dąbrowami, łąkami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami i wszelkimi przynależnościami – bez niczyjego sprzeciwu.

Transkrypcja

k. 470 (skan 0476, strona prawa – dół)

1[reklamant:] Roku

k. 470v (skan 0477, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Szostego

2Miesiąca Augusta trzynastego Dnia –

3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości Żytomierskim przedemną

4Piotrem Jastrzębskim Namiestnikiem Burgrabstwa Grodz. Żyto. i Xięgami

5ninieyszemi Grodz. Żyto. Comparens ptr. JP. Jan Brocki [?] dla wpisania do Xiąg

6tę Dymissyą od siebie zeznawaiącego ratione intro contentorum podawszy

7in rem et personam JP. Stanisława Brockiego [?] Syna swego, podpisem zeznawaiącego

8i dwóch Świadków stwierdzoną, przyznał prosząc mnie Urzędu aby do Xiąg zapisana

9była, a tak Ja Urząd annuendo affectationi przyimuiąc czytałem i tak się w sobie

10ma. Ja Jan Brocki [?] zdrowy będąc na Umyśle i ciele, swey własney należney Juryz-

11dykcyi odstąpiwszy, prawa Forum Wdztwa, a pod ninieyszy Zapis Dymissyi poddaiąc się

12zupełnie i wcielaiąc wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam iż Ja

13zeznawaiący maiąc po Antecessorach moich na mnie spadłą Część Wsi Miratyńce [?] w Wo-

14iewództwie Kijowskim położoną i tą od dawnych Lat bezposrednio władaiąc, i maiąc

15niezaprzeczone prawo maiątkiem swoim iak chcieć władać dysponować i rządzić

16takowego używaiąc dobrodzieystwa doświadczywszy ku sobie od Syna mego Stani-

17sława wszelkiego przywiązania i przychylności Synowskiey postanowiłem pomienioną

18Część Wsi Miratyńce [?] z poddanymi, Polami, Lasem, Stawkiem, Sianożęciami, Karczmą i in-

19nemi przynależytościami temuż JP. Stanisławowi Brockiemu [?] z pod [plama] władania

20dymittować, iakoż ninieyszym Zapisem moim Dymissyinym daię, daruię i dymittuię, wolno

21tedy odtąd iuż iest i będzie temuż moy Syn Stanisław pomienione Dobra w swoie obiąć włada-

22nie i onemi według naylepszego upodobania i woli rozrządzać, przytem pewnym będąc że te uczu-

23cia przywiązania i afekt ku Oycu będą w nim niezmienne wkładam obowiązek i nayusilniey proszę

24aby na utrzymanie się moie co rocznie po Złotych Sto wypłacał, przytem zabezpieczam [?] [plama] wygód [?] przy-

25zwoitych do mego wieku. Który to Zapis Dymissyiny dla lepszego znaczenia i waloru przy uproszonych Przyia-

26ciołach i Świadkach Ręką moią własną podpisuię. Działo się w Żytomierzu Roku 1726 dnia 12 Augusta. Jan Brocki [?] mp.

27Jako Świadek na tey Dymissyi podpisuię się Szymon Murawski mp. Świadek i przyiaciel tey Dymissyi od JP. Jana

28Brockiego [?] Oyca W. JP. Stanisławowi Synowi daney podpisuię Antoni Jasiński mp. Który to Zapis Dymissyonis za podaniem

29i prośbą wyż mianowaney zeznawaiącey osoby, a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akty 537–538, pismo drobniejsze i gęstsze (k. 470v). Oblata w zamku żytomierskim 13 VIII 1726 przed Piotrem JASTRZĘBSKIM, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego. Język zapisu („te uczucia przywiązania i afekt ku Oycu”, „Ingrossowany”) raczej późny – jak w innych podejrzanych odpisach tej księgi.

Nazwisko: w tytule i tekście „Brocki”/„Brockiego” (druga litera może być też „a” – Bracki); przyjęto BROCKI [?]. Wieś „Miratyńce” – por. Mirotyńce [?] w aktach 123, 127, 222, 225, 492, 509 (w rkp. też „Miratyńce”).

Łacina: personaliter (ptr.) – osobiście; ratione intro contentorum – co do treści w nim zawartej; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; Forum – sąd (właściwość sądowa); dymittować (dimitto) – przekazać w dymisji; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 13 VIII 1726 w zamku żytomierskim przed Piotrem Jastrzębskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Jan Brocki [?] przyznał zapis dymisji z 12 VIII 1726 (Żytomierz): doświadczywszy przywiązania i przychylności syna Stanisława, przekazał mu odziedziczoną po przodkach część wsi Mirotyńce [?] (rkp. „Miratyńce”) w województwie kijowskim z poddanymi, polami, lasem, stawkiem, sianożęciami, karczmą i innymi przynależnościami, zobowiązując syna do wypłacania mu co roku 100 zł na utrzymanie i zabezpieczając sobie wygody przystojne jego wiekowi. Podpisali świadkowie Szymon Murawski i Antoni Jasiński.

Transkrypcja

k. 471 (skan 0477, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego szostego

2Miesiąca Marca dwudziestego dnia.

3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JKMości Żytomierskim

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim

5Namiestnikiem podwoiewództwa Grodzkim Generału Woiewódz.

6Kijow. i Xięgami ninieyszemi Grod. Kijo. Stanowszy [?]

7osobiście Woźny Generał woiewództwa Kijow. i innych

8opatrzny Hryhory [?] Borysewicz w moc prawdziwey wier-

9ney i skuteczney rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobro-

10wolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał iż

11on na affektacyą i prawną rekwizycyą W. Pana Józefa

12Syna Michała Feodorowicza Straż. polnego Koronnego [?]

13maiąc przy sobie stronę szlachty ludzi wiary godnych

14WW. JPP. Michała Narytni [?] i Daniela Piotraw-

15skiego [?] co maiori ac evidentioris testimonii gra-

16tia sibi adhibitos, roku teraznieyszego Tysiąc Siedm-

17set dwudziestego szostego dnia [...] Marti był w Do-

18brach Ustinówka [?] w woiewództwie Kijow. powiecie Żytomir.

19leżącey, gdzie będąc vigore prawa dożywotniego od W. JP.

20Piotra [?] syna Jana, wnuka Pawła, prawnuka Alexan-

21dra, praprawnuka Bazylego Brzozowskiego Stolnika

22Przemyślskiego de actu et data eius w Kowiaszyni [?]

23die tertio Januarii anno millesimo septingentesimo

24vigesimo quarto opisanego in personam tegoż W. JP.

25Józefa syna Michała Feodorowicza Straż. Pol. Koron.

26danego i służącego, a per oblatam do Akt Grodzkich

27Trembowelskich feria quarta post festum exalta-

28tionis sanctae crucis proxima anno millesimo

k. 471v (skan 0478, strona lewa)

1septingentesimo vigesimo quinto podanego, tę

2Dobra Ustinówkę [?] ze wszystkiemi do niey przychodami

3i dochodami intratami przynależnościami Cyr-

4cumferencyami, arendami, młynem [?] [...] z

5gaiami [?] dąbrowami, lasami zaroślami, i innemi

6wszystkiemi i wszelakiemi attynencyami i per-

7tynencyami do tychże dóbr Ustinówki [?] należącemi

8temuż JP. Józefowi Teodorowiczowi Straż. Pol. Koron.

9teraz ninieyszemu requirentowi w spokoyną aktualną

10i dożywotnią nemine impugnante et Contradicente

11podał postąpił i intromittował possessyą. W czym

12on woźny tez stroną szlachty przy sobie będącą

13oświadczywszy się ztamtąd odiechał, i o czym tu prze-

14demną Urzędem tę swoią prawdziwą possessyi rella-

15cyą uczynił i zeznał, prosząc cum actis Connotari

16co i otrzymał. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; nowa ręka – pospieszna, pochyła, z licznymi łacińskimi formułami. Oblata w zamku żytomierskim 20 III 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego (por. akty 535–536); w porządku odpisów po aktach z VIII 1726 – kolejność nie chronologiczna.

Woźny: w rkp. „Teryhory [?] Borysewicz” – zapewne ten sam Hryhory BORYSIEWICZ / Borysewicz, który występuje w aktach 405–475 (1720). Wwiązany: „Józef syn Michała Feodorowicza” (tytuł „Fedorowicza”, w tekście też „Teodorowiczowi”); urząd skrócony „Straż. polnego Koronnego” / „Straż. Pol. Koron.” – strażnik polny koronny [?] (odnosi się raczej do ojca Michała). Szlachta: „Michała Narytni [?]” i „Daniela Piotrawskiego [?]” (może Piotrowskiego). Dzień intromisji nieodczytany.

Dobra „Ustinówka [?]” (rkp. „Ustinowka”/„Uścinówkę”) w pow. żytomierskim. Prawo dożywotnie: zapis Piotra [?] BRZOZOWSKIEGO (rodowód: syn Jana, wnuk Pawła, prawnuk Aleksandra, praprawnuk Bazylego, stolnika przemyskiego) z 3 I 1724, wystawiony w „Kowiaszyni [?]”, oblatowany w aktach grodzkich trembowelskich w środę po Podwyższeniu Krzyża Świętego 1725 r. (= 19 IX 1725).

Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore – mocą; de actu et data eius – o dacie jego sporządzenia; die tertio Januarii anno millesimo septingentesimo vigesimo quarto – dnia 3 stycznia 1724; in personam – na osobę; per oblatam – przez oblatę; feria quarta post festum exaltationis sanctae crucis proxima anno millesimo septingentesimo vigesimo quinto – w najbliższą środę po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego 1725 r.; requirens – żądający; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego oporu i sprzeciwu; cum actis connotari – zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 20 III 1726 w zamku żytomierskim przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, woźny generał Hryhory [?] Borysewicz zeznał, że w marcu 1726, na prośbę Józefa Fedorowicza, syna Michała, strażnika polnego koronnego [?], w obecności szlachty Michała Narytni [?] i Daniela Piotrawskiego [?], wwiązał go w spokojną, aktualną i dożywotnią posesję dóbr Ustinówka [?] w województwie kijowskim i powiecie żytomierskim – z przychodami, arendami, młynem [?], gajami, dąbrowami, lasami i wszelkimi przynależnościami – na mocy zapisu dożywocia, wystawionego mu 3 I 1724 przez Piotra [?] Brzozowskiego (potomka Bazylego Brzozowskiego, stolnika przemyskiego) i oblatowanego w grodzie trembowelskim 19 IX 1725. Nikt się nie sprzeciwił.

Transkrypcja

k. 471v (skan 0478, strona lewa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego szostego

2Miesiąca Xbr. trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JKMości Owruczu

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim namiestni-

5kiem natenczas podwoiewódz. Kijow. i Xięgami ninieyszemi

6Grod. Gnału Woiew. Kijow. Comparens personaliter W. JPan

7Bazyli Tatno [?] oryginał testamentu ultimam volunta-

8tem W. JP. Pawła Dąbrowskiego z rozporządzeniem dobr moich [?]

9sprawowany z podpisem Rąk JPanów przyiaciół ratione

10intra Contentorum dla wpisania do Xiąg ninieyszych

k. 472 (skan 0478, strona prawa)

1Grod. Kijow. per oblatam podał, prosząc aby przyięty

2i w Xięgi wpisany był, a tak Ja Urząd annuendo affec-

3tationi JP. podawaiącego ten Testament do Xiąg przy-

4iąłem, który iest tenoris sequentis. In nomine San-

5ctissimae et Individuae Trinitatis et Filii et Spi-

6ritus Sancti Amen. Jako każdy człowiek ex limo terrae

7creatus musiał do ziemi się wracać musi, tak i Ja

8Paweł Dąbrowski znam się do tego że będąc stworzony

9od Boga Wszechmogącego umierać muszę według

10wyroku Boskiego: omnibus Constitutum et mori.

11Więc lubom słaby na ciele iednak zdrowy na umyśle

12i żem iest w wierze Świętey Katolickiey stworzony i urodzony

13w tey żyię i umierać pragnę wyznawam i wierzę w Boga

14Wszechmogącego w Trójcy Świętey iedynego Oyca i Syna

15i Ducha Świętego i to wyznawam że Bóg Syn na od-

16kupienie narodu ludzkiego zstąpił na ziemię i przez

17Ducha Świętego narodził się z Panny Maryi i dał się

18umęczyć dla zbawienia ludzkiego, i wstąpił do Nieba

19i z tamtąd przyidzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę

20i wszystko [plama] wszytko cokolwiek Kościół Święty Katolicki trzy-

21ma i wierzy i do wierzenia podaie, oraz mam nadzieię

22że przy łasce i niedościgłym miłosierdziu Boskim

23z przyczyny Nayświętszey Panny Maryi Niepokala-

24ney Matki Boskiey i Świętych Patronów będę oglądał

25Pana Boga Wszechmogącego w Trójcy Świętey iedynego.

26Czując się tedy słabym, i niewiedząc dnia ani godziny życia

27mego kiedy dusza moia z tem się ciałem rozłączy, więc

k. 472v (skan 0479, strona lewa)

1naprzód duszę moią od Boga stworzoną i nigdy nie-

2śmiertelną w ręce tegoż Boga Wszechmogącego, Nayświęt-

3szey Panny Maryi Matce Bożey i wszystkim Świętym

4oddaię, aby niepamiętaiąc na wielkość grzechów moich

5Bóg miłosierny do chwały wieczystey przyiąć ra-

6czył, ale ponowni [?] [...] Majestatu Boskiego. Ciało

7zaś moie iako z Ziemi iest tak ziemi oddaię, i aby było

8pogrzebione w kościele wielebnych OO. Jezuitów bez

9żadney pompy światowey tylko przy mszach Św. i żał-

10mińskich [?], i na pogrzeb według porządku Chrześciańskiego

11i na msze Św. [...] Złotych pol. zapisuię. Atoli zaraz

12po śmierci moiey aby JPani małżonka moia oddała

13Złotych [?] na Jałmużny ubogim, na trzeciny [?] i Dziewięciny [?]

14także z miłości swoiey z prowentu dla ratowania duszy

15moiey według możności po Kościołach i Cerkwiach Ja-

16łmużny rozdała, a pomnąc na staranie edukacyi

17którą powziąłem u tychże wielebnych OO. Jezuitów, tymże

18na fundacyą Kościoła tysiąc Złotych pol. zapisuię, którą [?]

19[...] trzema ratami od Świętego Jana Chrzciciela [plama]

20Roku 1727 przypadaiącego taż JP. Małżonka moia wy-

21płacić z Intrat dobr moich tenebitur, a dobra moie

22dziedziczne po Oycu moim Stanisławie Dąbrowskim

23Rotmistrzu polney Ukraińskiey [?] Chorągwi na mnie nale-

24żące i nabyte iako to: połowa Wsi Dąbrowicy [?] attynencyis

25i Słoboda Dąbrowka [?] summami in [...] władaniem ono [?]

26[...] i Summy na długach znayduiące się, i na które

k. 473 (skan 0479, strona prawa)

1zapisy i [...] inne, na których dobrach pomienio-

2na JPani miła małżonka moia na zapis sim-

3plicis debiti, et ius ad vitalitium, przy swoich

4zapisach aby była konserwowana i nic od żadney

5Impetycyi niecierpiała Wiel. JchMościów Panów opie-

6kunów niżey wyrażonych, per amorem dei obli-

7guię, post sera zaś fata teyże małżonki moiey wszyst-

8ka fortuna i substancya moia tak nieruchoma

9iako i ruchoma na Dziatki [?] moie z tąż JPanią miłą

10małżonką spłodzone spadać i należyć według

11prawa naturalnego będzie powinna. Co się tyczy

12Summy gotowey cztery tysiące Złotych polskich

13na Malborgu [?] u Żydów będącey i sześć [?] tysięcy

14w Gotowiźnie te wraz zażywszy JPani małżonka

15moia według swoiey woli na dobrach lokować

16będzie powinna, wytraciwszy na obligi tak ważne [?]

17Summy wyżey wyrażone. Broń zaś i inne sprzę-

18tami [?] woienne po moich Antecessorach, a osobli-

19wie Oycu moim Stanisławie Dąbrowskim Rot-

20mistrzu polney Ukr. Chorągwi mi pozostałe, tak

21JPani małżonka moia w zupełney całości zacho-

22wawszy po doyściu lat Syna naszego Wawrzyńca

23w pamięć [?] Zasług Antecessorów Jego i miłości

24ku Oyczyźnie z błogosławieństwem moim wręczy-

25ć raczy, by był prawdziwym przywiązanym i

k. 473v (skan 0480, strona lewa)

1i wiernym Synem Oyczyzny Rzeczypospolitey i Kró-

2lowi. A tak po rozporządzeniu duszy ciała i

3fortuny moiey żegnam kochaną małżonkę moią

4[...] JPanią Jadwigę z Brzezińskich [?] Dąbrowską, i

5ponownie przepraszam ieżelim kiedy w życiu moiem

6uraził i rozgniewał. Dziatkom zaś moim z tąż

7JPanią Małżonką spłodzonym Wawrzyńcowi, Ku-

8negundzie, Annie i Teressie Synowi i Córkom to

9moie Oycowskie ostatnie zostawiam błogosławień-

10stwo, wszystkim ogólnie i każdemu z osobna ży-

11cząc aby onym Bóg wszechmocny we wszystkiem

12według woli Jego Świętey swoią providencyą i łaską

13pobłogosławił, a według Boga i sprawiedliwości

14na usługę i chwałę Boską, a na zaszczyt O-

15yczyzny sprawuiąc się we [?] lata szczęśliwie prze-

16dzili [?] et benedictionem dei otrzymali. Których

17iako w dziecinnych latach będących aby pomieniona

18JPani Małżonka moia iako Matka i naywier-

19nieysza opiekunka dała szlachetną edukacyą i promo-

20cyą Bogu miłą [?] i maiętności [?], proszę i obo-

21wiązuię, ale [?] wspomniona JPani małżonka moia

22miła, była mi sobą społną [?] pomocą i staraniem

23do spłacenia i zmnieyszenia długów przezemnie

24w młodzieńczym stanie zaciągnionych, i utrzymania

25fortuny i przysposobienia oney, tedy w żadnych

k. 474 (skan 0480, strona prawa)

1iuramentów super regestrum pozostałych Summ

2ruchomości, tak przez JMPanów opiekunów iako

3i Dziatki moie za dorościem onych obligowana

4być niema, ale od tego Juramentu też JPanią

5małżonkę moią tą ostatnią wolą moią i dyspozy-

6cyą uwalniam. A za opiekunów i Exekutorów

7ostatniey moiey woli i dyspozycyi, primario

8WWJMPanów Adama podczaszego Nurskiego [?] Pio-

9nowskiego [?] i Joachima Łowczego Halickiego Orzeła [?]

10oraz Peretiatkowicza Woyskiego Nowogrodzkiego

11upraszam i zapisuię, którzy iako za życia

12mnie byli łaskawi, tak i po śmierci aby byli

13promotorami Żony moiey i Dziatek moich, nay-

14uniżeniey Supplikuię aby onym nigdy nie od-

15dali [?] uczynić. Tey tedy ostatniey woli dyspozycyi

16moiey aby we wszystkiem zadość się stało upra-

17szam [plama] obliguię WWJMPanów opiekunów i Exeku-

18torów tego testamentu, iakoteż WJPanią Kochaną

19Małżonkę moią. Ktoby zaś miał w czemkolwiek [?]

20woli moiey i ostatniey dyspozycyi przeciwić, tego

21na sąd Boski pozywam. I ten testament praw-

22dziwey woli moiey lubom słaby na ciele ale zdro-

23wy na umyśle własną ręką stwierdzam i podpisuię.

24Działo się w Słobodzie Dąbrowce Anno tysiąc

k. 474v (skan 0481, strona lewa – góra)

1siedmset dwudziestego szostego dnia ósmego Octob.

2Paweł Dąbrowski. X. [?] Jacek Z. Karnobrzyckiego [?]

3proszony przyiaciel do podpisu tego testamentu

4podpisuię się Maciey Korsiński [?]. Jako proszony

5przyiaciel będąc przytomny tey dyspozycyi

6podpisuię się Jan Prawczykiewicz [?]. Który to testa-

7ment per oblatam podany za podaniem i prośbą

8przyiętym do Xiąg sło[wo] w słowo ingrossowany

9został. –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama pospieszna, pochyła ręka co akt 540 (od k. 471). Oblata w Owruczu 30 XII 1726 („Xbr.” = grudzień) przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; testament podał Bazyli TATNO [?] (nazwisko niepewne). Język testamentu (sentymentalne zwroty „uczucia”, „zaszczyt Oyczyzny”, „wiernym Synem Oyczyzny Rzeczypospolitey i Królowi”, wzmianka o „Ukraińskiey Chorągwi”) raczej późny – jak w innych podejrzanych odpisach tej księgi (por. akty 139, 151, 509, 539).

Wiele miejsc niepewnych z powodu pospiesznej ręki: „ale ponowni [?] … Majestatu Boskiego” (nieodczytany zwrot o przebaczeniu), „żałmińskich [?]” (może „żałobnych”), kwota na msze nieodczytana, „trzeciny [?] i Dziewięciny [?]” (nabożeństwa żałobne), „na Malborgu [?] u Żydów” (miejsce złożenia 4000 zł – lekcja niepewna), nazwiska opiekunów: Adam PIONOWSKI [?], podczaszy nurski [?]; Joachim ORZEŁ [?], łowczy halicki; PERETIATKOWICZ, wojski nowogrodzki (imię pominięte; por. Adam Ochota PERETIATKOWICZ, łowczy inflancki, w 44-1-12). Podpisy świadków: „X. Jacek Z. Karnobrzyckiego [?]” (może zakonnik), Maciej KORSIŃSKI [?], Jan PRAWCZYKIEWICZ [?].

Majątek: dobra dziedziczne po ojcu Stanisławie DĄBROWSKIM, rotmistrzu polnej chorągwi ukraińskiej [?] – połowa wsi Dąbrowica [?] z przyległościami i Słoboda Dąbrówka [?] (tam spisano testament) oraz sumy na długach; żona Jadwiga z Brzezińskich [?] – dożywocie i zapis simplicis debiti; po jej śmierci majątek na dzieci (Wawrzyniec, Kunegunda, Anna, Teresa); broń i rzędy wojenne przodków – dla syna Wawrzyńca po dojściu lat. Legat 1000 zł na fundację kościoła jezuitów (u których testator się kształcił), płatny w trzech ratach od św. Jana Chrzciciela 1727 r.

Łacina: ultimam voluntatem – ostatnią wolę; ratione intra contentorum – co do treści; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; tenoris sequentis – następującej treści; In nomine Sanctissimae et Individuae Trinitatis… Amen – W imię Przenajświętszej i Nierozdzielnej Trójcy… Amen; ex limo terrae creatus – stworzony z mułu ziemi; omnibus constitutum et mori – wszystkim postanowiono też umrzeć; tenebitur – będzie zobowiązana; attynencyis – z przynależnościami; simplicis debiti – prostego długu; ius ad vitalitium – prawo dożywocia; per amorem Dei obliguję – dla miłości Boga zobowiązuję; post sera fata – po późnej śmierci; benedictionem Dei – błogosławieństwo Boże; iuramentum super regestrum – przysięga na rejestr (inwentarz); primario – w pierwszym rzędzie.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa kijowskiego, Bazyli Tatno [?] podał do oblaty oryginał testamentu Pawła Dąbrowskiego, spisanego w Słobodzie Dąbrówce [?] 8 X 1726. Testator, po wyznaniu wiary katolickiej, polecił pochować się bez pompy w kościele jezuitów, zapisał pieniądze na msze i jałmużny po kościołach i cerkwiach oraz 1000 zł na fundację kościoła jezuitów (u których się kształcił), płatne przez żonę w trzech ratach od św. Jana 1727 r. Dobra dziedziczne po ojcu Stanisławie Dąbrowskim, rotmistrzu polnej chorągwi ukraińskiej [?] – połowę wsi Dąbrowica [?] i Słobodę Dąbrówkę [?] z sumami – zostawił w dożywocie żonie Jadwidze z Brzezińskich [?] (z zachowaniem jej zapisów), a po jej śmierci dzieciom: Wawrzyńcowi, Kunegundzie, Annie i Teresie; sumy gotowe (4000 zł u Żydów i 6000 zł w gotowiźnie) żona ma ulokować na dobrach; broń przodków ma przekazać synowi Wawrzyńcowi po dojściu lat. Zwolnił żonę – która pomagała mu spłacać długi młodości – z przysięgi na inwentarz; opiekunami i egzekutorami ustanowił Adama Pionowskiego [?], podczaszego nurskiego [?], Joachima Orzeła [?], łowczego halickiego, i Peretiatkowicza, wojskiego nowogrodzkiego. Podpisali: testator, X. [?] Jacek, Maciej Korsiński [?] i Jan Prawczykiewicz [?].

Transkrypcja

k. 474v (skan 0481, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu

4przedemną Janem Walewskim Lubowskim Namiestnikiem podwo-

5iewództwa Grodzkim Generału Wdztwa Kij. i Xięgami ninieyszemi

6Grod. Kij. Stanowszy Oczewiście JP. Grzegorz Wróblewski Podstoli

7Pilznieński dla wpisania do Xiąg tę Dymissyą od siebie ze-

8znawaiącego ratione intro Contentorum podawszy in rem et perso-

9nam JP. Jakóba Wróblewskiego Syna swego podpisem zeznawaiącego

10i dwóch Świadków stwierdzoną przyznał prosząc mnie Urzędu aby

11do Xiąg zapisana była, a tak Ja Urząd annuendo affectationi przy-

12muiąc czytałem i ta tak się w sobie ma. Ja Grzegorz Wróblewski

k. 475 (skan 0481, strona prawa)

1Podstoli Pilznieński zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey

2własney należney Juryzdykcyi Prawa Forum Wdztwa, a pod ninieyszy

3Zapis moy Dymissyiny cale się poddaię i wcielaiąc wiadomo iawno

4czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię iż Ja zeznawaiący maiąc Część

5moią Dziedziczną we wsi Szawłówka [?] zwaney w Wdztwie Kij. sytuowaną,

6maiąc prawo dobrami swemi iak chcieć rządzić, używać przeto tego

7dobrodzieystwa doświadczywszy wszelkiego uszanowania i przychylności

8ku mnie od Syna mego, umyśliłem pomienioną Część z Poddanemi,

9Polami, Lasem, Stawkiem i innemi przyległościami JP. Jakóbowi

10Wróblewskiemu Synowi memu z pod Fortuny moiey wypuścić i

11Dymittować, wolen tedy iuż iest i będzie wspomniony Syn moy

12tey Części w swoie obiąć władanie. Jednak wkładam na niego obowią-

13zek aby dług przezemnie zawiniony JP. Augustynowi Szacińskiemu [?]

14Złotych Dziewięćset na tey Części ubezpieczony z procentem piątym

15za Rok ieden wypłacił. Na co dla lepszey temu wszystkiemu wagi

16i waloru Ręką moią własną podpisuię, i JPP. Przyiaciół do podpisu

17upraszam. Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego

18Szostego dnia Dwudziestego Siódmego Decembra. Grzegorz Wróblewski Podstoli

19Pilznieński mp. Jako Świadek i przyiaciel na tey Dymissyi podpisuię się Szymon Zawadz-

20ki mp. Świadek i przyiaciel podpisuię się Maciey Biernacki mp. Który to Zapis

21Dymissyiny słowo w słowo do Xiąg ninieyszych iest wpisany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; znów staranna, kaligraficzna ręka (jak akty 537–539). Oblata w Żytomierzu (w mieście) 30 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (w rkp. „Lubowskim” – por. zmienne formy drugiego członu w aktach 294 nn.). Formularz dymisji niemal identyczny jak w akcie 539 (Brocki [?], 1726) – teksty wzajemnie się potwierdzają.

Urząd: „Podstoli Pilznieński” – podstoli pilzneński (ziemia pilzneńska w woj. sandomierskim). Wieś „Szawłówka [?]” (rkp. „Szawłowka”). Wierzyciel: „Augustynowi Szacińskiemu [?]”; dług 900 zł zabezpieczony na tej części wsi, z procentem 5 [?] („piątym”) za rok.

Łacina: ratione intro contentorum – co do treści w nim zawartej; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; Forum – sąd (właściwość sądowa); dymittować (dimitto) – przekazać w dymisji; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim („Lubowskim”), namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Grzegorz Wróblewski, podstoli pilzneński, przyznał zapis dymisji z 27 XII 1726 (Żytomierz): doświadczywszy uszanowania i przychylności syna Jakuba, przekazał mu swoją dziedziczną część wsi Szawłówka [?] w województwie kijowskim z poddanymi, polami, lasem, stawkiem i przyległościami, zobowiązując go do spłaty zabezpieczonego na tej części długu 900 zł wraz z procentem za rok Augustynowi Szacińskiemu [?]. Podpisali świadkowie Szymon Zawadzki i Maciej Biernacki.

Transkrypcja

k. 475v (skan 0482, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem natenczas po[d] Wdztwa

5Kijowsk. i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens

6personaliter Urodzony [?] Paweł Krzyżecki [?] Podczaszy Wendeński ten Kwit

7przez siebie Komparenta na osobę JPana Jana Zatorskiego Cześnika

8Słonimskiego z wypłaty na części wsi Ornówki [?] libere przyznał.

9Który Ja Urząd ad acticandum przyimuiąc czytałem i ten tak był

10pisany. Ja Paweł Hłuszka [?] Krzyżecki [?] Podczaszy Wendeński zdrowy będąc na

11ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney Juryzdykcyi, Forum Prawa

12i Wdztwa, a pod teraznieysze Kwitowe dobrowolne zeznanie poddaię się

13i inkorporuię dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznaię [plama] iż maiąc

14Część wsi Dobr Ornówka [?] w Wdztwie Płockim [?] sytuowaną prawem

15Wieczystym od W. Jana Łopata Woyskiego Sandom. nabytą, takową w Roku

16przeszłym, mocą poprzednieyszey Tranzakcyi zemną Komparentem

17a JP. Janem Zatorskim nastałey temuż wraz z poddanemi ich powinnościa-

18mi, iakoteż wszystkiemi odprzedaną i odrezygnowaną, w Myśl Których do Roku

19i Niedziel sześciu [?] dla odezwać się mogących moich Długów tenże JP. Jan Za-

20[reklamant:] torski

k. 476 (skan 0482, strona prawa)

1Zatorski Cześn. Słonim. przy Gronie [?] tey Części Ornówki [?] Summę Zło-

2tych Dwa tysiące Dwieście zostawił i ubezpieczył. Lecz gdy po upłynieniu

3prawnego Czasu, żaden Dług przezemnie Komparenta nie okazał się, tedy

4dopełniaiąc zadość poprzednieyszey Tranzakcyi Warunki, wypłat pozostałych

5przy Gronie [?] Złotych Dwa tysiące Dwieście do Rąk moich wypłacił i wyliczył.

6Ja zaś Comparens będąc z ostatniey Szacunkowey Summy uzupełniony [?],

7[...]wanym Swym i Sukcessorów swych Imieniem wiecznemi i nieodzow-

8nemi Czasy tegoż JmPana Jana Zatorskiego wraz z potomkami Jego kwitu-

9ię nie zostawuiąc żadney salwy sobie, ani nikomu o to czynienia mocą Dobro-

10wolnego Kwitowego zeznania mego. Paweł Hłuszka [?] Krzyżecki [?] Podcza-

11szy Wend. mp. Quam actis Connotari prosił co i otrzymał.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; staranna, kaligraficzna ręka (jak akty 537–539, 542). Oblata w Owruczu 30 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Język kwitu („Tranzakcyi … nastałey”, „uzupełniony”, „nieodzownemi Czasy”) raczej późny.

Nazwisko wystawcy: w tytule „Krzyszeckiego”, w tekście „Krzyziecki” i w podpisie „Paweł Hłuszka [?] Krzyziecki” (pierwszy człon może być też „Słuszka”); przyjęto KRZYŻECKI [?]. Przed imieniem w formule oblaty skrót odczytany jako „Urodzony [?]”. Wieś „Ornówka [?]” (rkp. „Ornowki”, „Ornowka”) – położenie „w Wdztwie Płockim [?]” (odczyt niepewny). Poprzedni właściciel – Jan ŁOPATA, wojski sandomierski (por. Łopata w akcie 458). Termin „roku i sześciu niedziel” – czas na zgłoszenie się wierzycieli sprzedawcy; nabywca zatrzymał na ten czas 2200 zł z ceny („przy Gronie [?]” – może zniekształcone „przy sobie” lub „przy gruncie”).

Łacina: personaliter – osobiście; libere – dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; Forum – sąd (właściwość sądowa); salwa (salvus) – zastrzeżenie; mp. (manu propria) – ręką własną; quam actis connotari – którą (tę czynność) zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa kijowskiego, Paweł Hłuszka [?] Krzyżecki [?], podczaszy wendeński, przyznał kwit dla Jana Zatorskiego, cześnika słonimskiego: sprzedał mu w roku poprzednim (transakcją rezygnacyjną) swoją część wsi Ornówka [?] (w woj. płockim [?]), nabytą wieczyście od Jana Łopaty, wojskiego sandomierskiego, a nabywca zatrzymał 2200 zł z ceny na zabezpieczenie ewentualnych długów sprzedawcy przez rok i sześć niedziel; ponieważ żadne długi się nie ujawniły, Zatorski wypłacił mu te 2200 zł, z których Krzyżecki [?] kwituje go wraz z potomkami na wieczne czasy, bez żadnych zastrzeżeń.

Transkrypcja

k. 476 (skan 0482, strona prawa – dół)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego dnia.

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto. przedemną Janem Walewskim

4Lewkowskim Namiestnikiem podwoiewództwa Grodz. Generału Wdztwa Kijowskiego i Xięgami

5ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Stanowszy Oczewiście JP. Wincenty Rembecki dla Zapisania do Xiąg

6tę Dymissyą od siebie zeznawaiącego ratione intro Contentorum podawszy in rem et personam

7[reklamant:] JP.

k. 476v (skan 0483, strona lewa)

1JP. Kazimierza Rembeckiego Syna swego przyznał prosząc mnie Urzędu aby do Xiąg Zapisa-

2na była, a tak Ja Urząd annuendo affectationi przyimuiąc czytałem i ta tak się w sobie ma.

3Ja Wincenty Rembecki Stolnik Lwowski zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey

4własney należney Juryzdykcyi prawa Forum Wdztwa, a pod ninieyszy Zapis moy Dy-

5missyonis zupełnie się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowol-

6nie zeznaię, Iż Ja zeznawaiący maiąc Dobra moie dziedziczne, a mianowicie

7Część Wsi Zozulny [?] i maiąc prawo dobrami swemi według woli i upodobania roz-

8rządzać nie widząc w Synu moim ani inadversa [?], owszem ku osobie moiey ab ello [?]

9doznawszy Rewerencyi umyśliłem pomienioną Część ze wszystkiemi attynencyami

10i pertynencyami JP. Kazimierzowi Rembeckiemu Synowi memu z pod fortuny moiey

11wypuścić i Dymittować, wolen tedy odtąd iuż iest i będzie dopiero wspomniony Syn

12moy pomienioną Część po wzięciu Rzeczy [?] Intromissyi obiąć w swoie władanie, oną

13rządzić i dysponować. Lecz wkładam na niego takowy obowiązek, aby dług przezemnie

14zawiniony JP. Mikołaiowi Wołodkiewiczowi [?] Złotych trzysta pięćdziesiąt [?] na tey Części ubezpie-

15czony w iak nayprędszym czasie wypłacił. Na co dla lepszey wiary i waloru ninieysza [?]

16szą Dymissyą Ręką własną podpisuię. Dat. w Zozulny [?] Roku Tysiąc Siedmset dwudzie-

17stego Szostego dnia Dwudziestego ósmego Nowembra. Wincenty Rembecki Stoln. Lwow. mp.

18Jako Świadek proszony do podpisania tego Zapisu podpisuię się Tomasz Janiszewski.

19Przytomny Świadek temu Zapisowi podpisuię się Józef Żurakowski mp. Który to

20Zapis Dymissyonis co do słowa do Xiąg ninieyszych iest wpisany.

21[reklamant:] Dym.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akty 542–543. Oblata w Żytomierzu (w mieście) 30 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Formularz dymisji jak w aktach 539 i 542 (wszystkie z 1726 r.).

Wieś: w tekście „Część Wsi Zozulny [?]” i w dacie „Dat. w Zozulny [?]” – mianownik przyjęty jako Zozulna [?] (może Zozulińce). Wierzyciel: „Mikołaiowi Wołodkiewiczowi [?]”, kwota „Złotych trzysta pięćdziesiąt [?]” (odczyt niepewny). „ani inadversa [?]” – zapewne „rzeczy przeciwnych”, przykrości (łac. adversa); „ab ello [?]” (w akcie 547 „ab illo [?]”) – niejasne wtrącenie; ten sam formularz w akcie 547 (Minkiewicz, też Zozulna [?]).

Łacina: ratione intro contentorum – co do treści w nim zawartej; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; Forum – sąd; attynencye i pertynencye – przyległości i przynależności; Intromissya – wwiązanie w posiadanie; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Wincenty Rembecki, stolnik lwowski, przyznał zapis dymisji z 28 XI 1726 (wystawiony w Zozulnej [?]): doznawszy od syna Kazimierza szacunku, przekazał mu swoją dziedziczną część wsi Zozulna [?] ze wszystkimi przyległościami, z prawem objęcia jej w posiadanie po intromisji, zobowiązując go do jak najszybszej spłaty zabezpieczonego na tej części długu 350 [?] zł Mikołajowi Wołodkiewiczowi [?]. Podpisali świadkowie Tomasz Janiszewski i Józef Żurakowski.

Transkrypcja

k. 477 (skan 0483, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem podwoiewództwa

5Grodz. Generału Wdztwa Kij. i Xięgami ninieyszemi Grodz. Kij. Stanowszy

6oczewiście JP. Piotr Rozyński Podstoli Kowelski [?] dla zapisania do Xiąg tę Dy-

7missyą od siebie zeznawaiącego ratione intro Contentorum podawszy in

8rem et personam JPP. Michała i Grzegorza Synów swoich przyznał

9prosząc mnie Urzędu aby do Xiąg wpisana była, a tak Ja Urząd annu-

10endo affectationi przyimuiąc czytałem i ta tak się w sobie ma. Ja Piotr

11Rozyński Podstoli Kowelski [?] zdrow będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy włas-

12ney swey należney Ziemskiey Juryzdykcyi prawa Forum Powiatu i Wdztwa,

13a pod teraznieyszy List dobrowolny Zapis Dymissyonis i Jego wszystkie

14wyrażone Kondycye, punkta, Klauzuly i Legamenta cale się z dobrami

15moiemi poddaię i wcielaię wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie

16zeznaię [plama] iż będąc po Antecessorach moich właścicielem Dobr Części Wsi

17Rozniatyniu [?], a maiąc Synów Michała i Grzegorza od których przez Lat wiele

18prawdziwego Synowskiego Affektu i poszanowania doznałem, a przeto

19[reklamant:] maiąc

k. 477v (skan 0484, strona lewa)

1maiąc zniewolone rodzicielskie Serce moie i rękę [?] ku nim, gdy iuż Lat zupeł-

2nych doszli, przeto Ja wywzaiemniaiąc się przychylnością ku tymże Synom

3moim z dobrey i rozmyślney woli umyśliłem całego maiątku moiego

4to iest wyżey pomienionych Dobr Części wsi Rozniatyniu [?] uczynić

5Dymissyą, iakoż przywodząc takową wolę moią do skutku zrzekam się

6na Synów moich Urodzonych [?] Michała i Grzegorza Rozyńskich wszelkich

7praw do pomienionych Dobr dotąd mi służących oddaiąc im zupeł-

8ną moc iako swemi własnemi rozporządzać i ku nay lepszemu pożyt-

9kowi swemu obrócić, wolni tedy iuż są i będą ciż Synowie moi pomie-

10nione Dobra obiąć w swoie władanie i onemi według woli i upodoba-

11nia swego rządzić, a Ja zeznawaiący żadnego Regressu do pomienionych

12Dobr nikomu imieniem [?] nie zostawuię a to pod szkodami Ziemskiemi

13słownie krom przysięgi cielesney oszacowanemi [?]. Który to Zapis Dymissy-

14onis iako Akt dobrey i rozmyślney woli moiey przy uproszonych

15Świadkach i przyiaciołach Ręką własną podpisuię. Działo się w Żyto-

16mierzu Roku 1726 dnia 28 Decembra. U tego Zapisu podpisy temi słowy.

17Piotr Rozyński Podstoli Kowelski [?] mp. Przytomny Świadek temu Zapisowi

18Dymissyonis podpisuię się Jan Obiedziński [?]. Jako Świadek i przyiaciel [plama] na tey

19Dymissyi podpisuię się Waleryan Bazyński [?] mp. Która to Dymissya za podaniem i

20prośbą podawaiącey osoby, a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowana.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akty 542–544. Oblata w Żytomierzu (w mieście) 30 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Formularz dymisji rozbudowany (formuła „szkodami ziemskiemi słownie krom przysięgi cielesney oszacowanemi”), język późny („wywzaiemniaiąc się”, „Akt dobrey i rozmyślney woli”).

Urząd: „Podstoli Kowelski” (wyraźnie) – urzędu ziemskiego „kowelskiego” nie było; może zniekształcone „Kowieński” (pow. kowieński) [?]. Wieś: w tytule „Rozniatówki [?]”, w tekście dwukrotnie „Rozniatyniu [?]”; przyjęto hasło Rozniatówka [?]. Świadkowie: „Jan Obiedziński [?]”, „Waleryan Bazyński [?]” (lekcje niepewne).

Łacina: ratione intro contentorum – co do treści; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; Forum – sąd; Legamenta – zobowiązania (warunki wiążące); Regressus – prawo powrotu; mp. (manu propria) – ręką własną; Ingrossowana – wpisana do księgi.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Piotr Rozyński, podstoli kowelski [?], przyznał zapis dymisji z 28 XII 1726 (Żytomierz): odwzajemniając się synom Michałowi i Grzegorzowi, którzy doszli pełnoletności i od lat okazywali mu synowski afekt i szacunek, przekazał im cały swój majątek – odziedziczoną po przodkach część wsi Rozniatówka [?] („Rozniatyń”), zrzekając się wszelkich praw i prawa powrotu do tych dóbr. Podpisali świadkowie Jan Obiedziński [?] i Walerian Bazyński [?].

Transkrypcja

k. 478 (skan 0484, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto. przedemną Janem

4Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem podwoiewództwa Grodz. Gnału Wdztwa Kijowskiego

5i Xięgami ninieyszemi Grodz. Kij. Stanowszy oczewiście Woźny Generał Wdztwa Kijowsk.

6i innych opatrzny Hryhory Borysowicz w moc prawdziwey wierney i skuteczney Rel-

7lacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał

8iż on na affektacyą i prawną Rekwizycyą JP. Michała Bagińskiego maiąc

9przy sobie stroną Szlachtę ludzi wiary godnych WW. Pawła Muzyńskiego [?] i Do-

10rocha [?] Lisickiego [?] co maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos

11Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego dnia Dwudziestego Szostego

12Decembra był w Dobrach wsi Werchodołach [?] gdzie będąc vigore spadku po Oycu

13Jego JP. Janie Bagińskim Pod. W. Pod. [?] na teraznieyszego Rekwirenta spadłą, tam

14będąc pomienioną Część wsi Werchodołów [?] z poddanemi, Polami, Rolami, Sianożęciami,

15Pastwiskami, Zaroślami, Lasami, Dąbrowami i innemi wszystkiemi i wszelaki-

16mi przynależytościami JP. Michałowi Bagińskiemu teraznieyszemu Rekwirentowi

17potomkom i Sukcessorom onego do spokoyney Realney i Aktualney Dziedziczney po-

18dał postąpił i wwiązał Possessyi, przeczemteż Poddanych tamecznych do tey Części przy-

19należących do Gromady zwoławszy, onym iako [?] Pana i Dziedzica teraznieyszego Rekwirenta

20opowiedział [plama] i wszelkie [?] posłuszeństwo przykazał, a tak pomieniony Woźny stroną Szlachty przy sobie będącey

21oświadczywszy się ztamtąd odiechał i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał wieczystey

22Possessyi Rellacyą prosząc cum actis Connotari co i otrzymał.

23[reklamant:] Dymissya

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akty 542–545. Oblata w Żytomierzu (w mieście) 30 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (rkp. „Luobowskim”). Woźny – wyraźnie „Hryhory Borysowicz” – potwierdza lekcję „Hryhory [?]” (rkp. „Teryhory”) w akcie 540 i tożsamość z Hryhorym BORYSIEWICZEM z aktów 405–475.

Nazwy niepewne: wieś „Werchodołów” / „Werchodołach” (rkp. „Werchodotow”, „ł” jak „t”) – mianownik Werchodoły [?]; szlachta „Pawła Muzyńskiego [?] i Dorocha [?] Lisickiego [?]” (imię „Doroch” może być zniekształconym Dorotheus/Doroteusz). Urząd ojca skrócony „Pod. W. Pod.” – może podczaszy (podstoli) województwa podolskiego [?]. Formuła „Poddanych … do Gromady zwoławszy … posłuszeństwo przykazał” – ogłoszenie poddanym nowego pana.

Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore – mocą; Rekwirent – żądający (wnioskodawca); cum actis connotari – zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego Hryhory Borysowicz zeznał, że 26 XII 1726, na prośbę Michała Bagińskiego, w obecności szlachty Pawła Muzyńskiego [?] i Dorocha [?] Lisickiego [?], wwiązał go w spokojną, realną i dziedziczną posesję części wsi Werchodoły [?], przypadłej mu w spadku po ojcu Janie Bagińskim – z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, zaroślami, lasami i dąbrowami – oraz zwołał poddanych do gromady, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo.

Transkrypcja

k. 478v (skan 0485, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego Dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu przedemną

4Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem podwoiewództwa Grod. Generału

5Wdztwa Kij. i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Stanowszy oczewiście

6JP. Daniel Minkiewicz dla zapisania do Xiąg ninieyszych ten Zapis Dy-

7missyonis od siebie zeznawaiącego ratione intro Contentorum podawszy in

8rem et personam JPP. Antoniego i Jana Minkiewiczów Synów swoich przyznał

9prosząc mnie Urzędu aby do Xiąg wpisana była, a tak Ja Urząd annuendo

10affectationi przyimuiąc czytałem i tak się w sobie ma. Ja Daniel Syn

11Gabryela Porucznika Woysk Polskich Minkiewicz zdrowy będąc na ciele i Umyśle

12odstąpiwszy swey własney należney Juryzdykcyi prawa Forum Wdztwa, a

13pod ninieyszy Zapis moy Dymissyonis zupełnie się poddaiąc i wcielaiąc wia-

14domo czynię i dobrowolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący maiąc dobra moie

15własne a szczególnie Część Wsi Zozulny [?] z mey spadku po Oycu moim JP.

16Gabryelu Minkiewiczu Poruczniku woysk Polskich na mnie spadłą, maiąc też

17moc z prawa pospolitego Dobrami tymi iako chcieć władać i niewidząc

18u Synów moich ani inadversa [?], owszem ku osobie moiey ab illo [?] reverencyi

19umyśliłem pomienioną Część ze wszystkiemi attynencyami JPP. Antonie-

20mu i Janowi Minkiewiczom Synom moim z pod władania mego wypuścić

21i Dymittować iakoż ninieyszym Zapisem moim daię, daruię i wiecznemi

22Czasy odstępuię, wolni tedy są i będą ciż Synowie moi pomienioną Częścią

23[reklamant:] iako

k. 479 (skan 0485, strona prawa)

1iak chcieć rządzić, a Ja zrzekłszy się prawa żadnego powrotu mieć niebędę i na to ten

2Zapis Ręką moią podpisuię i JPP. przyiaciół do podpisania się upraszam. Dato w Zo-

3zulny [?] dnia ósmego Decembra Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego Roku. U

4tego Zapisu podpisy Rąk takowe. Daniel Syn Gabryela Porucznika Woysk

5Polskich Minkiewicz mp. Jako Świadek przytomny Na tym Zapisie Dymissyonis

6podpisuię się Konstanty Rembecki mp. Świadek przytomny temu Zapisowi

7podpisuię się Adam Romański. Jako Świadek ustnie uproszony na tey Dy-

8missyi podpisuię się Dominik Nagórniczewski [?]. Który to Zapis Dymis-

9syonis co do słowa do Xiąg ninieyszych iest wpisany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akty 542–546. Oblata w Żytomierzu (w mieście) 30 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (rkp. „Luobowskim”). Formularz bliźniaczy z aktem 544 (dymisja W. REMBECKIEGO, też część wsi „Zozulny [?]”, zapis datowany w Zozulnej [?]) – świadkiem tu Konstanty REMBECKI; zwroty „ani inadversa” i „ab illo reverencyi” (oba niejasne) występują w obu aktach.

Wieś „Zozulny [?]” – zob. akt 544 (mianownik Zozulna [?]). Ostatni świadek – „Dominik Nagórniczewski [?]” (lekcja niepewna).

Łacina: ratione intro contentorum – co do treści; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; Forum – sąd; inadversa [?] – (zapewne) rzeczy przeciwne, przykrości; ab illo [?] – od niego (?); Dato – dano; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Daniel Minkiewicz, syn Gabriela, porucznika wojsk polskich, przyznał zapis dymisji z 8 XII 1726 (wystawiony w Zozulnej [?]): nie doznawszy od synów Antoniego i Jana niczego przykrego, a przeciwnie – szacunku, przekazał im odziedziczoną po ojcu część wsi Zozulna [?] ze wszystkimi przyległościami, zrzekając się prawa powrotu. Podpisali świadkowie Konstanty Rembecki, Adam Romański i Dominik Nagórniczewski [?].

Transkrypcja

k. 479 (skan 0485, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego Dnia.

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu przedemną

4Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa Grodzkim

5Generału Wdztwa Kij. i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens

6personaliter [plama] W. JP. Mikołay Dąbrowski Cześnik Owrucki zdrowy będąc na

7ciele i Umyśle, odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi

8Prawa Forum Powiatu i Wdztwa a pod teraznieysze dobrowolne zeznanie swoie

9Kwitowe [plama] ac actum praesentem attinent cale się poddaię i wcielaiąc wiadomo

10czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam iż Ja zeznawaiący maiąc Summę moią własną

11Złotych Dziewięć tysięcy Dwieście pięćdziesiąt u JP. Jakuba Strzałki będącą i Skryptem przez

12tegoż wydanym zapewnioną, gdy więc takową Summę z zaległym prowentem

13[reklamant:] mi

k. 479v (skan 0486, strona lewa – góra)

1mi na dniu dzisieyszym do Rąk mych własnych wypłaca i zalicza, przeto Ja

2z odebrania takowey tego JmPana Jakuba Strzałkę kwituię i żadney ni sobie

3ni też Synom moim Janowi i Szczepanowi niezostawuię salwy o to czy-

4nienia mocą moiego Kwitowego zeznania. Mikołay Dąbrowski Cześ. Owr. mp.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akty 542–547. Oblata w Żytomierzu (w mieście) 30 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (rkp. „Luobowskim”). Kwit zeznany ustnie przed urzędem (bez osobnego dokumentu i świadków); odpis kończy się podpisem, bez formuły wpisania do ksiąg. Przeskok z formuły oblaty („Comparens personaliter …”) wprost do tekstu w pierwszej osobie – jak w akcie 543.

„ac actum praesentem attinent” – fragment formuły (przed nim plama, zapewne „quae”) – „które do niniejszej czynności należą”. Kwota: 9250 zł zabezpieczona skryptem (zapisem dłużnym) J. STRZAŁKI. Synowie wystawcy: Jan i Szczepan.

Łacina: personaliter – osobiście; Forum – sąd (właściwość sądowa); ad actum praesentem attinent – należą do niniejszej czynności; salwa – zastrzeżenie; mp. (manu propria) – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 30 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Mikołaj Dąbrowski, cześnik owrucki, zeznał, że Jakub Strzałka zwrócił mu tego dnia do rąk własnych sumę 9250 zł wraz z zaległym prowentem, zabezpieczoną wcześniej skryptem Strzałki, i z jej odebrania kwituje go, nie zostawiając ani sobie, ani synom Janowi i Szczepanowi prawa do dalszych roszczeń.

Transkrypcja

k. 479v (skan 0486, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia.

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu przedemną Janem Walew-

4skim Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa Grodz. Gnłu Wdztwa Kij. i Xięga-

5mi ninieyszemi Grodz. Kij. Comparens ptr. JP. Ignacy Sałatowski [?] zdrowy będąc na ciele

6i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi prawa Forum Pwtu

7i Wdztwa, a pod teraznieysze Plenipotencyine zeznanie swoie cale się poddaiąc i wcielaiąc

8iawno i dobrowolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący maiąc Summę moią własną Rękodayną [?]

9Złotych Polskich trzy tysiące Osiemset dziewięćdziesiąt u JP. Jana Nepomucena Niezwińskie-

10go [?] będącą obligiem przez tegoż zemnie [?] wydanym z procentem piątym zapewnioną, gdyż takowey

11Summy z procentem zaległym za Rok ieden nieoddał, a Ja zeznawaiący maiąc inne interessa

12i wyindykowaniem takowey zaiąć się niemogąc, więc na mieysce osobie moiey za prawdziwego

13i niewątpliwego Plenipotenta mego W. JP. Stanisława Bartoszewicza [?] ad om[nes] causas zapi-

14suię, daiąc temuż JMci Plenariam Facultatem omnimodam absolutamque potesta-

15tem we wszelkich Sądach tak Grodzk. Ziemskich iako i Głównym Trybunale

16Lubel. w tey sprawie moiey stawać, wydawać, Kontrowertować, Dekreta

17iusti [?] lata [?] akceptować, a minori ad maius Subelewować [?] appellować [plama] Summy

18przysądzoney Lubo Dekretami wskazaney odbierać, w ugody przyiacielskie wcho-

19dzić, z odebraney nomine recognoscens kwitować, a co tylko wspomniony JP. Plenipotent uczyni i postanowi

20to Ja recognoscens pro rato firmo et grato przyiąć Deklaruię i Submittuię się mocą ninieyszego zeznania swego, Którego actis Conno-

21tari prosił co i otrzymał.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akty 542–548; pismo tej strony drobniejsze. Oblata w Żytomierzu (w mieście) 31 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (rkp. „Luobowskim”). Plenipotencja zeznana ustnie przed urzędem. Tytuł mówi o „JPanach Patronach” (adwokatach), tekst wymienia jednego plenipotenta.

Nazwiska niepewne: mocodawca „Ignacy Sałatowski [?]” (rkp. „Salotowski”/„Sałotowski”), dłużnik „Jan Nepomucen Niezwiński [?]” (imię „Jan Nepomucen” w 1726 r. – anachronizm: św. Jan Nepomucen kanonizowany 1729 r.; por. podobne anachronizmy w aktach 111, 135, 212), plenipotent „Stanisław Bartoszewicz [?]”. Suma „Rękodayna [?]” (pożyczona z ręki do ręki) 3890 zł, zabezpieczona obligiem z procentem 5 [?] („piątym”); dłużnik nie zwrócił jej ani procentu za rok. „Subelewować [?]” – zapewne zniekształcone „sublewować” (przenosić sprawę do wyższego sądu).

Łacina: personaliter (ptr.) – osobiście; Forum – sąd; ad omnes causas – do wszystkich spraw; plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełne upoważnienie i wszelką, nieograniczoną władzę; iusti [?] lata [?] – (dekrety) wydane (sprawiedliwie?); a minori ad maius – od niższego do wyższego (sądu); nomine recognoscens – w imieniu zeznającego; pro rato firmo et grato – za ważne, trwałe i miłe (przyjąć); submittuię się – poddaję się; actis connotari – zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Ignacy Sałatowski [?] zeznał, że Jan Nepomucen Niezwiński [?] winien mu 3890 zł pożyczonych „z ręki”, zabezpieczonych obligiem z procentem, i nie zwrócił ich ani procentu za rok; nie mogąc sam zająć się windykacją, ustanowił swoim plenipotentem Stanisława Bartoszewicza [?], dając mu pełną moc stawania w tej sprawie we wszystkich sądach grodzkich, ziemskich i w Trybunale Lubelskim, przyjmowania dekretów, apelowania, odbierania przysądzonej sumy, zawierania ugód i kwitowania, i zobowiązał się uznać za ważne wszystko, co plenipotent uczyni.

Transkrypcja

k. 480 (skan 0486, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Februarii Dwudziestego Siódmego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu przedemną

4Stanisławem Bohdanowiczem Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa i Vicerejentem

5Grodzkim Generału Wdztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodz: Kij: Comparens

6personaliter WJP. Woyciech Bogusławski ten Zapis Dymissyonis od siebie zeznawaiącego

7in rem et personam Syna swoiego WJP. Woyciecha Bogusławskiego dany i służący

8podpisem Ręki własney i przytomnych dwoch przyiacioł stwierdzony ratione intro

9contentorum podawszy recognovit prosząc mnie Urzędu przyięcia i do Xiąg wpisania

10A tak Ja Urząd przyimuiąc do Xiąg czytać przed sobą kazałem i tak się w sobie ma Ja Woyciech

11Bogusławski zdrowo będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Juryzdykcyi

12prawa, Forum Powiatu i Wdztwa, a pod teraznieyszy List dobrowolny Zapis dymissyonis, Jego

13wszystkie wyrażone Kondycye, punkta, klauzuły i Ligamenta, samego siebie z dobrami

14moiemi poddaiąc iawnie, ustnie i dobrowolnie, każdemu komu by o tem wiedzieć należało

15teraz na potem i zawsze zeznawam i oznaymuię iż będąc po Antecessorach moich wła-

16ścicielem Dobr Części wsi Potijówki [?] w Wdztwie Kijowskim Sytuowanych, a maiąc Syna

17Woyciecha, od którego przez Lat wiele, prawdziwie Synowskiego Afektu i poszanowania

18doznałem, a przytem maiąc zniewolone rodzicielskie serce moie i chęć ku niemu, gdy tenże

19Lat zupełnych doszedł, przeto Ja wywzaiemniaiąc się przychylności ku temuż moiemu Synowi

20z dobrey i rozmyślney woli umyśliłem całego Maiątku moiego tu iest wyżey pomienionych Dobr

21Części wsi Potijówki [?] uczynić Dymissyą iakoż przywodząc takową wolę moią do skutku

k. 480v (skan 0487, strona lewa)

1zrzekam się na Syna moiego WJPana Woyciecha wszelkich Praw do pomienionych

2dobr dotąd mi służących i nadaię mu zupełną moc iako swemi własnemi rozporządzać

3i ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić, wolen tedy iuż iest i będzie Syn moy nayuko-

4chańszy WJP. Woyciech Bogusławski, nie doczekawszy się nimby te Dobra prawem naturalnego

5spadku po Smierci moiey do własnictwa Jego doszły, ale od daty ninieyszego

6Zapisu Dymissyonis natychmiast, przysposobiwszy sobie do tego woznego i Szlachtę

7do pomienionych Dobr wziąść Possessyą, a ia odtąd niezostawuię do nich

8żadnego prawa ani sobie ani innym Sukcessorom moim, i iak w braniu Intromissyi

9tak w żadnym innym względzie przeszkody i perpedycyi czynić niemam i nie-

10powinnien będę, pod szkodami Ziemskiemi głownie krom przysięgi ciełesney

11oszacowanemi, który to Zapis Dymissyonis iako Akt dobrey i rozmyślney woli

12moiey przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach Ręką własną podpisuię. Działo się

13w Owruczu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego d: Dwudziestego

14Szostego Februarii – u tego Zapisu Dymissyonis podpisy Rąk takowe osoby ze-

15znawaiącey iako i WWJPP. Przyiacioł temi słowy Woyciech Bogusławski mp.

16ustnie i oczewisto proszony od WJP. Woyciecha Bogusławskiego do tego Zapisu

17Dymissyonis Swiadek i przyiaciel podpisuię się Piotr Kozicki [?] mp. Ustnie i oczewisto

18proszony od WJP. Woyciecha Bogusławskiego do tego Zapisu Dymissyonis in rem et personam

19Syna Jego WJP. Woyciecha Bogusławskiego służącego iako przytomny Swiadek y przyiaciel

20podpisuię się Roman Olszewski – Który to Zapis Dymissyonis za podpisami przekazany [?] wyrażoney

21Zeznawaiącey Osoby za tym Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych Grodz: Kij: iest Ingrossowany –

22[reklamant:] Possessya

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; staranna ręka (jak w aktach 542–549). Oblata w Owruczu 27 II 1726 przed Stanisławem BOHDANOWICZEM, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim (por. akty 532–534 z XII 1724). Zapis dymisji datowany w Owruczu 26 II 1726. Przy nr. 550 ołówkiem „15” – ciąg numeracji ołówkowej od aktu 539 (4, 5 … 14).

Wieś „Potijówka [?]” (rkp. „Potijowki”, „Potijowli”) – zapewne ta sama co Potijówka z wcześniejszych odpisów (akt 84 – sumy z Potijówki; 1709 – arenda Potijówki [?], HORDYŃSCY); województwo kijowskie. Świadek „Piotr Kozicki [?]” – lekcja niepewna (rkp. „Kozuki”/„Kozicki”). Wyraz „przekazany [?]” w przedostatnim wierszu (po „za podpisami”) – niepewny; formuła zwykle „za podpisami wyrażoney Zeznawaiącey Osoby”.

Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Zapis Dymissyonis – zapis dymisji (zwolnienia/przekazania dóbr); in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intro contentorum – co do treści; recognovit – przyznał; Forum – sąd, jurysdykcja; Ligamenta – zobowiązania; perpedycya (impedycja) – przeszkoda; Intromissya – wwiązanie w posiadanie; mp. (manu propria) – ręką własną; Ingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 27 II 1726 na urzędzie grodzkim w Owruczu przed Stanisławem Bohdanowiczem, namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim kijowskim, Wojciech Bogusławski przyznał zapis dymisji z 26 II 1726 (Owrucz): w zamian za synowski afekt i szacunek przekazał synowi Wojciechowi, który doszedł pełnoletności, cały swój majątek – odziedziczoną po przodkach część wsi Potijówka [?] w województwie kijowskim – zrzekając się wszelkich praw i zezwalając synowi natychmiast objąć dobra w posiadanie przez woźnego, pod zakładem szkód ziemskich. Podpisali świadkowie Piotr Kozicki [?] i Roman Olszewski.

Transkrypcja

k. 481 (skan 0487, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu przedemną Janem Walewskim Lewkowskim

5Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa Grod. Generału

6Wdztwa Kijowsk. i Xięgami ninieyszemi Grod. Kijowsk. Compa-

7rens personaliter WJP. Zacharyasz Kniahynicki

8ten Zapis perpetuus Donationis od siebie zeznawaiące-

9go WJ. Pawłowi Gałowskiemu [?] dany i służący dla zapi-

10sania do Xiąg ninieyszych podał, który Ja Urząd przy-

11muiąc czytałem i tak się w sobie ma. Ja Zacharyasz

12Syn Alexandra Kniahynicki zdrowy będąc na

13ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney

14Ziemskiey Juryzdykcyi prawa Forum Powiatu

15i Wdztwa, a pod ninieyszy Zapis moy wieczystey da-

16rowizny iak się poddaię i inkorporuię, wiado-

17mo iawno czynię i dobrowolnie zeznaię, iż Ja

18zeznawaiący maiąc wolność z prawa pospoli-

19tego dobrami moiemi iako chcieć rządzić szafować

20i dysponować, komu chcieć dać darować i zapisać

21upatrzywszy w tem lepsze dobro moie z rozmyślney

22woli z spadku [?] moiego dobra moie dziedziczną Część

23Wsi Domanowa w Wdztwie Kijowsk: Sytuowane z

24wszystkiemi poddanemi ciągłemi i nieciągłemi

25komornikami ich wszelkiemi powinnościami robociznami [?]

26[reklamant:] czynszami

k. 481v (skan 0488, strona lewa)

1czynszami podatkami pieniężnemi, miodowemi

2i owsianemi z Polami Gruntami dworskiemi i chłop-

3skiemi ogrodami Sianożęciami Dąbrowami Lasa-

4mi, wodami, Młynami i wszelkiemi w tych Do-

5brach pożytkami przychodami, przynależyto-

6ściami, granicami, miedzami, owszem z goła nic nie-

7wyłączaiąc i niewymuiąc WJP. Pawłowi Ga-

8łowskiemu [?] potomkom i Sukcessorom Jegomości

9daię, daruię, i wiecznemi czasy zrzekam się i

10zaraz w moc dzierżenia dziedzicznej Possessyi

11przez woznego i szlachtę wziąść dozwalam,

12żadnego regressu prawa do wspomnionych

13Dobr Części Wsi Domanowa [nad wierszem:] ani sobie ani Synom moim

14[wiersz dopisany drobniejszym pismem:] Danilowi i Maciejowi Kniahinickim niezostawuię, i owszem wyzuwszy [?]

15się z tych Dobr wyrzekam i wyzuwam vigore któ-

16rego Zapisu mego wieczystey Donacyi, a Ja ze-

17znawaiący od daty Zapisu tego żadney Trudności

18czynić niemam i niepowinien będę, a to pod szkodami

19Ziemskiemi głownie oszacowanemi. I na to dałem

20ten moy List Zapis Donationis który Ręką moią

21własną przy uproszonych przyiacioł [plama] podpi-

22saniu [?]. Dato w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset

23Dwudziestego Szostego dnia dwunastego Oktobra.

24U tego Zapisu perpetuus Donationis podpisy

25[reklamant:] Rąk

k. 482 (skan 0488, strona prawa)

1Rąk takowy – Zacharyasz Syn Alexandra Kniahy-

2nicki mp. Jako Swiadek i przyiaciel na tym Zapi-

3sie perpetuus Donationis podpisuię się Józef Kot-

4czycki [?] mp. Ustnie uproszony Swiadek i przyia-

5ciel na tym Zapisie podpisuię się Jan Strzelbicki

6Za Swiadka oczewistego na tym Zapisie per-

7petuus Donationis podpisuię się Michał Kowal-

8ski mp. Który to Zapis perpetuus Donationis

9za podaniem i prośbą, a za moim Urzędowym

10przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany.

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ręka staranna, atrament bardzo blady (odczyt z mocniejszym kontrastem). W oblacie urzędnik Jan WALEWSKI LEWKOWSKI (Żytomierz, 31 XII 1726). Wiersz z imionami synów („Danilowi i Maciejowi Kniahinickim”) dopisany drobniejszym pismem, „ani sobie ani Synom moim” – nad wierszem; zapewne poprawka kopisty (opuszczenie przy przepisywaniu).

Nazwisko obdarowanego w rkp. „Gałowskiemu” / „Ga-łowskiemu” (ł podobne do t/k) – lekcja niepewna. Wieś Domanów (rkp. „Domanowa”) – por. liczne odpisy dotyczące Domanowa [?] (m.in. akty 150, 153, 384, 389, 399). Świadek „Józef Kotczycki [?]” – lekcja niepewna. „z spadku [?] moiego” – wyraz częściowo zasłonięty plamą.

Łacina: perpetuus donationis (właśc. perpetuae donationis) – wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Forum – sąd; vigore – mocą; Dato – dano; mp. (manu propria) – ręką własną; Ingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Zachariasz Kniahinicki, syn Aleksandra, podał do ksiąg zapis wieczystej darowizny z 12 X 1726 (Żytomierz): swoją dziedziczną część wsi Domanów w województwie kijowskim z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, komornikami, powinnościami, czynszami, podatkami miodowymi i owsianymi, polami, sianożęciami, lasami, wodami i młynami darował na wieczność Pawłowi Gałowskiemu [?] i jego sukcesorom, zezwalając na natychmiastowe objęcie posiadania przez woźnego i zrzekając się prawa powrotu dla siebie i synów Daniela i Macieja, pod zakładem szkód ziemskich. Podpisali świadkowie Józef Kotczycki [?], Jan Strzelbicki i Michał Kowalski.

Transkrypcja

k. 482 (skan 0488, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey

4Mości Żyto[mierzu] przedemną Janem W. Lewkowskim

5Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa Grod. Gen.

6Wdztwa Kijowsk. i Xięgami ninieyszemi Grod. Kijowsk.

7stawszy oczewiście Woźny Generał Wdztwa Kij: i innych

8opatrzny Hryhory Borysowicz w moc prawdziwey

9wierney i sumienney Relacyi swoiey zeznał ustnie i dobro-

10wolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał, iż on na

11affektacyą i prawną Rekwizycyą JPana Antoniego Zelenkow-

12skiego [?] maiąc przy sobie stronę szlachty ludzi wiary

13godnych WWJ. Jakóba Gruszewskiego [?] i Pawła Strymowicza [?]

14dla tym więcey wiary wszystkiego, Roku teraznieyszego Tysiąc

15Siedmset dwudziestego Szostego dnia dwudziestego Siódmego

16Decembra był w Dobrach Wsi Omelanikach [?], gdzie będąc

17[reklamant:] Części

k. 482v (skan 0489, strona lewa)

1Części tey Wsi vigore spadku po Oycu Jego Józefie Zelenkow-

2skim [?] na teraznieyszego Rekwirenta spadłą ze wszyst-

3kiemi Poddanemi, Polami, Rolami, Lasami, Sianożęciami

4i innemi wszystkiemi i wszelakiemi przynależyto-

5ściami WJP. Antoniemu Zelenkowskiemu [?] teraznieyszemu

6Rekwirentowi w spokoyney realney i aktualney podał

7postąpił i uwiązał [?] Possessyą, poczym poddanych ta-

8meyszych [?] do Gramady zwoławszy onemu ich

9Pana opowiadział i pełnić posłuszeństwo przyka-

10zał, a tak pomieniony Woźny stroną szlachty przy

11sobie będącą oświadczywszy [?] się, stamtąd odiechał

12i tu przedemną Urzędem uczynił, i zeznał we

13wziętey Possessyi Rellacyą prosząc onę actis

14connotari co i otrzymał –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akt 551, atrament bardzo blady. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (w rkp. skrót „Janem W. Lewkowskim”); nazwa miasta w rkp. skrócona „Żyto”. Woźny generał Hryhory BORYSOWICZ – ten sam co w aktach 540 i 546 (= Borysiewicz z aktów 405–475).

Nazwisko rekwirenta w rkp. „Zelenkowski” (inicjał niepewny – możliwe też „Jelenkowski”). Wieś „Omelanik [?]” (tytuł) / „Omelanikach [?]” (miejscownik) – por. Omelanik [?] w akcie 197 i Omelany [?] w akcie 387. Nazwiska świadków „Gruszewski [?]” i „Strymowicz [?]” – lekcje niepewne. „uwiązał [?]” i „tameyszych [?]” (tamtejszych) – lekcje wg formularza bliźniaczego w akcie 554.

Łacina: vigore – mocą, na mocy; Rekwizycya – wezwanie, żądanie; Rekwirent – wzywający; actis connotari – zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał Hryhory Borysowicz zeznał, że 27 XII 1726, na żądanie Antoniego Zelenkowskiego [?] i w obecności szlachty – Jakuba Gruszewskiego [?] i Pawła Strymowicza [?] – wwiązał go w spokojne posiadanie części wsi Omelanik [?], spadłej po ojcu Józefie Zelenkowskim [?], z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami i wszelkimi przynależnościami; zwoławszy poddanych do gromady, ogłosił im nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Relację wpisano do akt.

Transkrypcja

k. 482v (skan 0489, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego szostego

2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyt[omierzu]

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem

5natenczas podwoiewództwa Grodz: Gen. Wdztwa Kij. i Xięga-

6mi ninieyszemi Grodz: Kij: Comparens pers: WJP. Jan Trocki

7Sędzia Grodz: Piński ten Zapis perpetuus Donationis od siebie

8zeznawaiącego in rem et personam WJP. Stefana Smulskie-

9go uczyniony dla zapisania do Xiąg ninieyszych przyznał

10a tak Ja Urząd Zapis ten ad acticandum przyimuiąc

11czytałem i tak się w sobie ma Ja Jan Syn Piotra

k. 483 (skan 0489, strona prawa)

1Trocki Sędzia Grodz: Piński zdrowy będąc na ciele i Umyśle

2odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdyk-

3cyi prawa Forum, Powiatu i Wdztwa a pod teraznieyszy

4Zapis moy perpetuus Donationis całe się poddaiąc i wcielaiąc

5wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię, iż Ja

6zeznawaiący maiąc Dobra moie dziedziczne Części Wsi

7Zwierzchowki [?] w Wdztwie Kijowsk: Sytuowane [nad wierszem:] po Oycu moim JP. Piotrze Trockim na mnie spadłe, maiąc

8też moc z prawa pospolitego własności swoiey [?] iako

9chcieć rządzić szafować i dysponować, używaiąc tedy tey

10wolności prawem dozwoloney umyśliłem wzmian-

11kowane Dobra z wszystkiemi zabudowaniami

12dworskiemi, Folwarcznemi i Chłopskiemi, Polami, Ro-

13lami, Lasami, Sianożęciami, pastwiskami, [nad wierszem:] także [?] Poddanymi

14ciągłymi i nieciągłymi, i ze wszystkiem tym co od nay

15dawnieyszych Czasow do wspomnioney Części przy-

16należało i przynależy WJP. Stefanowi Smulskiemu

17potomkom i Sorom [?] onego dać, darować i nawiecz-

18ność odstąpić iakoż tym Zapisem moim perpetuus

19Donationis daię, daruię, y nawieczność odstępuię

20wolen tedy odtąd iuż iest, i będzie WJP. Smulski dobra-

21mi temi iako swoią własnością rządzić szafować i dy-

22sponować, a Ja zeznawaiący wyzuwszy się z prawa

23własności żadnego prawa do powrotu z rzeczonych Dobr

24ani sobie ani Synom moim Maciejowi i Maxymilianowi

25Trockim niezostawuię, a to pod szkodami Ziemskiemi

k. 483v (skan 0490, strona lewa)

1głownemi krom przysięgi ciełesney oszacowanemi

2I na to dał ten moy List Zapis perpetuus Dona-

3tionis który Ręką moią własną przy uproszonych

4Swiadkach i przyiaciołach podpisuię – Dattum w Ży-

5tomierzu dnia dwudziestego piątego Decembra

6Tysiąc Siedmset dwudziestego szostego Roku –

7Jan Syn Piotra Trocki Sędzia Grodz: Piński mp.

8Jako Swiadek i przyiaciel na tym Zapisie podpi-

9suię się Jan Olszański – Swiadek przytom-

10ny na tym Zapisie podpisuię się Andrzey Bagiński

11Ustnie uproszony Swiadek na tym Zapisie

12perpetuus Donationis podpisuię się Ludwik

13Charzewski [?] mp: Który to Zapis za podaniem

14i prozbą, a za moim Urzędowym przyię-

15ciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akty 551–552, atrament blady. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Wiersz „po Oycu moim JP. Piotrze Trockim na mnie spadłe” dopisany nad tekstem (znakiem wstawienia) – zapewne uzupełnienie opuszczenia kopisty, jak w akcie 551.

Wieś „Zwierzchówka [?]” (rkp. „Zwierzchowki”) – por. Zwierzchówka [?] w akcie z 1713 r. (J. ZWIERZCHOWSKI [?]). „Sorom [?]” – zapewne zniekształcone „Sukcessorom”. „własności swoiey [?]” – lekcja niepewna. Nazwisko świadka „Charzewski [?]” – lekcja niepewna.

Łacina: perpetuus donationis (właśc. perpetuae donationis) – wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Forum – sąd; Dattum (datum) – dano; mp. (manu propria) – ręką własną; Ingrossowany – wpisany do ksiąg.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Jan Trocki, syn Piotra, sędzia grodzki piński, przyznał zapis wieczystej darowizny z 25 XII 1726 (Żytomierz): odziedziczoną po ojcu Piotrze część wsi Zwierzchówka [?] w województwie kijowskim, z zabudowaniami dworskimi, folwarcznymi i chłopskimi, polami, lasami, sianożęciami, pastwiskami i poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, darował na wieczność Stefanowi Smulskiemu i jego sukcesorom, zrzekając się prawa powrotu dla siebie i synów Macieja i Maksymiliana, pod zakładem szkód ziemskich. Podpisali świadkowie Jan Olszański, Andrzej Bagiński i Ludwik Charzewski [?].

Transkrypcja

k. 483v (skan 0490, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego szostego

2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyt.

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem

5natenczas Podwoiewództwa Grodz: Gen. Wdztwa Kij. i Xięgami

6ninieyszemi Grodz: Kij: stawszy oczewisto Woźny Generał

7Wdztwa Kijowsk. i innych opatrzny Hryhory Borysowicz w moc

8[reklamant:] prawdziwey

k. 484 (skan 0490, strona prawa)

1prawdziwey wierney i skuteczney Rellacyi swoiey wiernie

2ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg ninieyszych

3zeznał: iż on na affektacyą i prawną Rekwizycyą WJP.

4Grzegorza Kobylańskiego maiąc przy sobie stronę Szlachty

5Ludzi wiary godnych WWJ. Piotra Grzybowskiego i Adama

6Paszkowskiego [?] dla lepszey wiary wszystkiego, Roku teraz

7nieyszego Tysiąc Siedmset dwudziestego szostego dnia

8dwudziestego Decembra był w Dobrach Wsi Zozulney w Woie-

9wództwie Kijowsk. leżący, gdzie będąc Części tey Wsi vigore spad-

10ku po Oycu Jego ś. p. [?] Adamie Kobylańskim Woyskim Miel-

11nickim, na teraznieyszego Rekwirenta spadłe ze

12wszystkiemi Poddanemi, Polami, Rolami, Lasami, Sianożęciami

13i innemi wszystkiemi i wszelakiemi przynależytościami

14WJP. Grzegorzowi Kobylańskiemu teraznieyszemu Re-

15kwirentowi do spokoyney realney i aktualney podał, postą-

16pił i uwiązał Possessyą. Poczym Poddanych tameyszych do

17Gromady zwoławszy o nowym ich Panie opowiadział

18i pełnić posłuszeństwo przykazał, a tak pomieniony

19Woźny stroną Szlachty przy sobie będącą oświadczyw-

20szy się stamtąd odiechał i tu przedemną Urzędem

21uczynił i zeznał wziętey Possessyi Rellacyą prosząc

22onu actis Connotari co i otrzymał. –

23[reklamant:] Dział

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akty 551–553. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Formularz bliźniaczy z aktem 552 (ten sam woźny, ta sama data oblaty) – wzajemnie rozstrzygają lekcje („uwiązał Possessyą”, „Poddanych tameyszych”, „oświadczywszy się”).

W tytule po imieniu „Grzegorza” plama atramentu (zapewne skreślenie). Data intromisji w rkp. „dnia dwudziestego Decembra” (bez liczebnika jednostek – może opuszczenie kopisty). Wieś „Zozulna [?]” (rkp. „Zozulny”, „Zozulney”) – ta sama co w aktach 544 i 547. Nazwisko świadka „Paszkowski [?]” – lekcja niepewna. „ś. p. [?]” – w rkp. skrót „u sp.” (zapewne świętej pamięci).

Łacina: vigore – mocą; Rekwizycya – wezwanie; Rekwirent – wzywający; actis connotari – zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, woźny generał Hryhory Borysowicz zeznał, że w grudniu 1726 (rkp. „dnia dwudziestego”), na żądanie Grzegorza Kobylańskiego i w obecności szlachty – Piotra Grzybowskiego i Adama Paszkowskiego [?] – wwiązał go w spokojne posiadanie części wsi Zozulna [?] w województwie kijowskim, spadłej po ojcu, ś.p. Adamie Kobylańskim, wojskim mielnickim, z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami i wszelkimi przynależnościami; zwoławszy poddanych do gromady, ogłosił im nowego pana. Relację wpisano do akt.

Transkrypcja

k. 484v (skan 0491, strona lewa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto-

4mirzu przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem

5natenczas podwoiewództwa Grod: Generału Wdztwa Kijowsk. i Xięga-

6mi ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens perso-

7naliter WJPan Mateusz Swirski [?] ten Rozdział fortunki Części

8Wsi Mirohoszczy [?] pomiędzy WW. JchMość Panami Szubskiemi

9nastąpiony, dla zapisania do Xiąg ninieyszych podał, tenoris se-

10quentis. My Piotr i Jerzy bracia między sobą rodzeni Szubs-

11cy WWJ. Stanisława Szubskiego Synowie sani mentibus

12et corporibus existentes, foro suo quovis competenti omisso

13ustnie dobrowolnie ac per expressum recognoscimus iż

14my obieyszy [?] przyszłą po rodzicach naszych WJ: Stanisławie

15y Maryi de domo Kryzińskiey Szubskich WWJ: fortunkę to

16iest Części Wsi Mirohoszczy [?] z Kmieciami, rozmaitemi ru-

17chomościami, stadem bydła[...]kami [?], srebrem, miedzią, cyną

18i innemi supellectilibus w Woiewodz: Wołyńskim Sytuo-

19waney, takową po równey połowie dla zachowania wiecz-

20ney pomiędzy sobą braterskiey iedności y miłości roz-

21dzielamy y na to my osobne listy, alias Regestra przy

22JchMości Panach pieczętarzach wzaiemnie sobie daliśmy y pod-

23pisali. Wszelkie onera tey fortunki dotykaiące narownie

24obadwa bracia dotykać maią, w czem ieden drugiego zastę-

25pować y ewinkować obowiązuie się. Naciosy na drzewie y in-

26ne signa granicialia, iak iest szyrzey w listach opisano, wiecz-

27nie trwałe i nie naruszone pozostać maią. Wszelkie mu-

28nimenta powyższey fortunki dotyczące się Ja Piotr Szub[ski] ad no-

29titiam brata mego Jerzego in casu necessitatis użyczać przy-

30rzekam na każdą onego rekwizycyą. Jakowy rozdział przy

31JchMość Panach pieczętarzach rękami naszemi własnemi

k. 485 (skan 0491, strona prawa)

1z wyciśnieniem rodowitey pieczęci podpisaliśmy, Dattum

2w Mirohoszczy [?] dnia Siódmego Marcii Tysiąc Siedmset dwu-

3dziestego szostego anno – Piotr Szubski mp. Jerzy Szubski mp.

4(LS) Jako oczewisty świadek zawarcia ninieyszego roz-

5działku y pieczętarz podpisuię się – Antoni Stryiecki [?] mp.

6(LS) Za świadka y pieczętarza na tym rozdziałku podpisu-

7ię się Józef Janowski [?] mp. (LS) Który to Dział iak się w so-

8bie ma do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akty 551–554, pismo drobniejsze i gęstsze, atrament bardzo blady. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; dokument podał Mateusz SWIRSKI [?] (lekcja niepewna). Tekst działu z wtrętami łacińskimi.

Wieś „Mirohoszcza [?]” (rkp. „Mirchoszczy”, „Mirohoszczy”) – zapewne Mirogoszcza (Mirohoszcza) w woj. wołyńskim, pow. łucki. „stadem bydła[...]kami [?]” – wyraz niejasny (może zniekształcone „bydłem, końmi”). „obieyszy [?]” – zapewne „obaydwa”. Nazwiska świadków-pieczętarzy „Stryiecki [?]” i „Janowski [?]” – lekcje niepewne.

Łacina: tenoris sequentis – następującej treści; sani mentibus et corporibus existentes – będąc zdrowi na umyśle i ciele; foro suo quovis competenti omisso – pominąwszy każdy właściwy sobie sąd; ac per expressum recognoscimus – i wyraźnie przyznajemy; de domo – z domu; supellectilibus – sprzętami; alias – inaczej; onera – ciężary; ewinkować – bronić, ręczyć (ewikcja); signa granicialia – znaki graniczne; munimenta – dokumenty, prawa; ad notitiam – do wiadomości; in casu necessitatis – w razie potrzeby; Dattum – dano; anno – roku; (LS) – locus sigilli, miejsce pieczęci; mp. – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego kijowskiego, Mateusz Swirski [?] podał do ksiąg akt działu z 7 III 1726 (Mirohoszcza [?]): bracia rodzeni Piotr i Jerzy Szubscy, synowie Stanisława i Marii z Kryzińskich, podzielili po połowie odziedziczoną po rodzicach fortunę – część wsi Mirohoszcza [?] w województwie wołyńskim z kmieciami, ruchomościami, bydłem, srebrem, miedzią i cyną – „dla zachowania braterskiej jedności”; ciężary dóbr mieli ponosić wspólnie i wzajemnie się bronić, znaki graniczne pozostawić nienaruszone, a Piotr zobowiązał się udostępniać bratu dokumenty majątku w razie potrzeby. Podpisali i opieczętowali bracia oraz świadkowie Antoni Stryiecki [?] i Józef Janowski [?].

Próba transkrypcji (odczyt częściowy)

k. 485 (skan 0491, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Szostego

2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomirzu

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem naten-

5czas podwoiewództwa Grodzk: Generału Wdztwa Kijowsk. i Xięgami

6ninieyszemi Grodzk: Kijowsk. Comparens pers: WJ. Franciszek Ro-

7miszowski ten Zapis wieczysty Rezygnacyi od siebie zezna-

8waiącego in rem et personam WJP. Stefana Dubiskiego [?] uczy[nio-]

9ny dla zapisania do Xiąg ninieyszych przyznał, prosząc

10[mnie] Urzędu aby przyięty i w Xięgi wpisany był, a tak Ja Urząd

11[pomi]eniony Zapis przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma.

12[Ja F]ranciszek Romiszowski z WJ. Antoniego Romiszowskiego Po-

13[rucz]nika Kawaleryi Narodowey Syn, a z sp. WJ. Piotra Romi-

14[szows]kiego Wnuk zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy

15[sw]ey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi prawa

16[Forum] Powiatu y Wdztwa, a pod teraznieyszy Zapis moy wie-

17[czysty Re]zygnacyi cale się poddaię i incorporuię, wiadomo

k. 485v (skan 0492, strona lewa)

1iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię, Iż Ja zeznawa-

2iący maiąc Dobra moie dziedziczne Części Wsi Domanowa

3w Wdztwie Kijowsk. leżące po Oycu moim WJ. Antonim Romi-

4szowskim Poruczniku Kawaleryi Narodowey na mnie spadłe

5a będąc mocen własnością swoią iako chcieć rządzić szafo-

6wać i dysponować komu się zdawać będzie dać, darować i na

7wieczność Rezygnować, umyśliłem wyżey pomienione

8Dobra Części Wsi Domanowa z Poddanemi do niey należą-

9cemi i ich powinnościami w Inwentarzu wyrażonemi, tudzież

10ze wszystkiemi Gruntami, Polami, Rolami, Lasami Borami

11Dąbrowami Gaiami, Sianożęciami, pastwiskami, wygonami,

12Uroczyskami, pasiekami [?], Ogrodami, Stawem, Jeziorami

13w nich tudzież [?] Rybnemi, i ze wszystkiemi innemi mianowa-

14nemi i nie mianowanemi pożytkami przychodami y przy-

15należytościami WJPanu Stefanowi Dubiskiemu [?] potomkom

16i Sorom [?] Jego dać, darować i nawieczność Rezygnować, Ja-

17koż [?] ninieyszym Zapisem moim wieczystey Przedaży daię, da[ruię]

18[nad wierszem, znakiem E:] a to za Summę Szesnaście tysięcy Złotych Pol: z odebrania którey kwituię,

19i nawieczne czasy Zapisuię i Rezygnuię E Wo[len] tedy od[tąd]

20iuż iest i będzie WJP. Stefan Dubiski [?], a po nim potomk[owie]

21i Sorowie [?] Jego temi wyżey wspomnionemi Dobrami [Części]

22Wsi Domanowa dziś przezemnie odprzedanemi, iako z[...]

23własnością rządzić szafować i dysponować, pożytki [...]

24przyimować [?], a Ja zeznawaiący wyzuwszy się raz z [prawa]

25własności rzeczonych Dobr żadnego zwrotu ani s[obie ani]

26Synom moim Andrzejowi, Bazylemu i Franciszkowi R[omiszowskim]

27niezostawuię, pod zakładem drugiey takowey że Summy,

k. 486 (skan 0492, strona prawa)

1Ziemskiemi głownie krom przysięgi cielesney oszacowanemi

2I na to dałem ten moy List Zapis wieczysto przedaży, który

3dla większey wiary i waloru Ręką moią własną przy upro-

4szonych Swiadkach y przyiaciołach podpisuię – Dattum w Żyto-

5mierzu dnia Szesnastego Grudnia Tysiąc Siedmset dwudziestego

6szostego Roku. Franciszek Romiszowski mp: Jako Swiadek

7i przyiaciel ustnie od WJ. Franciszka Romiszowskiego do pod-

8pisania tego Zapisu wieczystey przedaży uproszony podpisuię

9się Michał Rudnicki mp: Ustnie uproszony Swiadek

10do podpisania tego Zapisu ustępnego [?] podpisuię się

11Władysław Rykowski [?] Czesn: Parnaw: mp: Ustnie i oczewisto

12uproszony za Swiadka i przyiaciela do tego Zapisu wie-

13czystey przedaży podpisuię się Józef Niewmierzycki –

14Który to Zapis za podaniem i prozbą a za moim Urzę-

15downym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akty 551–555. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. #PARTIAL – lewy brzeg k. 485 i prawy brzeg k. 485v z ubytkiem papieru; brakujące początki/końce wierszy uzupełnione w nawiasach kwadratowych wg formularza (pewne tylko częściowo).

Tekst równoległy do aktu 153 (relacja z 1700 r.: Antoni ROMISZOWSKI, „porucznik Kawaleryi Narodowey” – anachronizm, po ojcu Piotrze, wwiązany w Domanów [?]) – tu jego syn Franciszek, wnuk Piotra. Choć tytuł i formuła mówią o „Rezygnacyi”, w tekście (dopisek nad wierszem znakiem E) – sprzedaż za 16 000 zł pol. W przedostatnim wierszu k. 485v urwana formuła zakładu („pod zakładem drugiey takowey że Summy”), k. 486 zaczyna się od „Ziemskiemi głownie …” – zapewne opuszczenie kopisty („i szkodami”).

„Sorom [?]” / „Sorowie [?]” – jak w akcie 553, zapewne skrót/zniekształcenie „Sukcessorom”, „Sukcessorowie”. Nazwisko nabywcy w rkp. „Dubiski” (por. M. DUBISKI w akcie 326). Świadek „Władysław Rykowski [?], cześnik parnawski” – lekcja nazwiska niepewna.

Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; incorporuię – wcielam (poddaję się); Dattum – dano; mp. – ręką własną; Ingrossowany – wpisany do ksiąg.

STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)

Późniejszy odpis. 31 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim Franciszek Romiszowski, syn Antoniego, porucznika kawalerii narodowej, i wnuk Piotra, przyznał zapis wieczystej rezygnacji (sprzedaży) z 16 XII 1726 (Żytomierz): odziedziczoną po ojcu część wsi Domanów w województwie kijowskim, z poddanymi i ich powinnościami według inwentarza, gruntami, lasami, borami, sianożęciami, stawem i jeziorami rybnymi, sprzedał na wieczność Stefanowi Dubiskiemu [?] i jego sukcesorom za 16 000 zł pol. (pokwitowane), zrzekając się wszelkich praw dla siebie i synów Andrzeja, Bazylego i Franciszka. Podpisali świadkowie Michał Rudnicki, Władysław Rykowski [?], cześnik parnawski, i Józef Niewmierzycki. Odpis częściowo uszkodzony.

Transkrypcja

k. 486 (skan 0492, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Szostego

2[M]iesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia

3Na Urzęd[z]ie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto[mierzu]

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestni[kiem]

5[nate]nczas Podwoiewództwa Grodz: Generału Woiewództwa

6[Kijowskie]go i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskie[mi]

7[stawszy] oczewisto woźny Generał Woiewództwa Kijowskiego

8[op]atrzny Hryhory Borysowicz w moc prawdziwey

k. 486v (skan 0493, strona lewa)

1wierney Rellacyi swoiey ustnie i dobrowolnie dla zapisa-

2nia do Xiąg ninieyszych zeznał – Iż on na affektacyą

3y prawną Rekwizycyą WJmć Pana Michała Krosnowskie-

4go [?] maiąc przy sobie Stronę Szlachty ludzi wiary godnych

5WWJ. Jana Dymińskiego [?] i Adama Paszkowskiego dla lepszey

6wiary wszystkich roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset dwu-

7dziestego Szostego dnia dwudziestego Grudnia był w Do-

8brach Wsi Horodyszcze w Woiewództwie Kijowskim leżący,

9gdzie będąc Części tey Wsi vigore spadku po Oycu Jego

10niegdy S. P. Stanisławie Krosnowskim [?] Podczaszym Za-

11kroczymskim [?] na teraznieyszego rekwirenta spadłey

12ze wszystkiemi poddanemi polami rolami lasami

13Sianożęciami, i innemi wszystkiemi przynależytościa-

14mi WJmć Panu Michałowi Krosnowskiemu [?] teraznie-

15yszemu rekwirentowi do spokoyney realney y aktual-

16ney podał Possessyi – poczem poddanych tameyszych

17do gromady zwoławszy o nowym ich panie opowiedział

18i pełnić posłuszeństwo przykazał – a tak pomienio-

19ny woźny Stroną Szlachty przy sobie będącą oświad-

20czywszy się stamtąd odiechał, i tu przedemną

21Urzędem uczynił y zeznał wziętey possessyi

22Rellacyą [plama] prosząc onu actis Connotari co i otrzymał

23Hryhory Borysowicz (+) – pisać nieumieiący woźny

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akty 551–556. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1726 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Formularz bliźniaczy z aktami 552 i 554 (ten sam woźny; świadek Adam PASZKOWSKI – jak w akcie 554, tu nazwisko wyraźniejsze). Lewy brzeg k. 486 (dół) uszkodzony – początki wierszy uzupełnione w nawiasach. Na końcu znak krzyża woźnego, który „pisać nie umie”.

Nazwisko rekwirenta: w tytule wyraźnie „Krosnowskiego”, w tekście inicjał podobny do „O”/„Cz” („Ocsnowski”) – możliwa też lekcja „Czosnowski”; przyjęto „Krosnowski [?]”. Urząd ojca „Podczaszym Za-kroczymskim [?]” – lekcja niepewna. Wieś Horodyszcze – w woj. kijowskim (por. liczne Horodyszcza [?] we wcześniejszych odpisach). Świadek „Jan Dymiński [?]” – lekcja niepewna.

Łacina: vigore – mocą; Rekwizycya – wezwanie; Rekwirent – wzywający; S. P. – świętej pamięci; actis connotari – zapisać do akt.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 31 XII 1726 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim woźny generał Hryhory Borysowicz (niepiśmienny) zeznał, że 20 XII 1726, na żądanie Michała Krosnowskiego [?] i w obecności szlachty – Jana Dymińskiego [?] i Adama Paszkowskiego – wwiązał go w spokojne posiadanie części wsi Horodyszcze w województwie kijowskim, spadłej po ojcu, ś.p. Stanisławie Krosnowskim [?], podczaszym zakroczymskim [?], z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami i przynależnościami; ogłosił poddanym nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Relację wpisano do akt.

Transkrypcja

k. 487 (skan 0493, strona prawa)

1Roku tysiąc Siedmset Dwudziestego Siódmego

2Miesiąca Marca dziewiątego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomirzu

4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem na-

5tenczas podwoiewództwa Grodzkim Generału Wdztwa Kijowsk. i Xięga-

6mi ninieyszemi Grodz: Kij: Comparens pers: WWJPP. Kazimierz

7Stanisław i Antoni bracia rodzeni Grocholscy supra scriptam [?]

8Complanationem między sobą zeznawaiącemi zawartą z podpi-

9sami Rąk swoich własnych iakoteż z podpisami Rąk JPP.

10przyiacioł podawszy zeznali prosząc mnie Urzędu aby ta

11Komplanacya ad acta przyięta i wpisana była, którey

12Affektacyi Ja Urząd annuendo przyimuiąc czytałem

13i tak się w sobie ma – Między JPP. Kazimierzem i Sta-

14nisławem z iedney, a Antonim z drugiey Strony [...] [?]

15braćmi rodzonemi Grocholskiemi, między WW. JPP. Kazimierza

16Grocholskiego i Ewy [z] Bykowskich [?] Choł: [?] Wdz: Mało: [?] Synami, stała

17się dobrowolna ugoda czyli Komplanacya w ten niży

18opisany sposób – WJP. Antoni Grocholski dostawszy z działu

19w Roku Tysiąc Siedmset dwudziestym piątym dnia dziesiątego

20Julii Rzymonego [?], i Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego

21Szostego Miesiąca Oktobra dwudziestego dziewiątego per oblatam w

22Aktach Grodzk: krzemienieckich zapisanego ze wszystkich Dobr, Dziadowskich

23Babskich i Macierzystych, Dobra maiętność Strychówkę [?] w Wdztwie Łę-

24[reklamant:] czyckim

k. 487v (skan 0494, strona lewa)

1Łęczyckim z przyległościami i wszelkiemi do tych Dobr przynależytościami

2nazwanemi Dobrami [?] [...] Jarne [?] Lipy [?] i inne, w Ziemi zaś Gostyń-

3skiey Leszczyn [?] i Kijanka [?] z Folwarkiem, a w Wdztwie Woł: a Powiecie

4Łuckim Wieś Berech [?] z Folwarkiem dziedziczną, tudzież Części

5Wsiów Rendzingi [?] i Wiszniowa [?] pewna Summa onerowana upatruiąc

6w tem lepszy swoy pożytek, Dobra wieś Berech [?] w Wdztwie Woł: leżące

7przy sobie zostawia, inne zaś wszystkie wyżey specifice pomiano-

8wane Dobra braciom swoim Kazimierzowi i Stanisławowi nawieczność

9odstępuie, WW. zaś Kazimierz i Stanisław Grocholscy, oprócz przyiętego

10na siebie obowiązku usatysfakcyonowania wszystkich długów osobnym

11Regestrem w czasie Działu wyspecyfikowanych i prezente [?] każdego roze-

12branych, ieszcze własne długi WJP. Antoniego Grocholskiego

13teraz wykazane specialiter i ogólnie wszystkie obligacye

14do tych Dobr referuiące się zaspokoić obowiązuią się, i w Roku

15da Bóg doczekać [?] przyszłym Summę Złotych Polskich trzydzieści

16tysięcy die dziesiątego Augusti JP. Antoniemu Grocholskiemu

17in moneta currenti wypłacić zastrzegaią a to pod zakładem dziesięć tysięcy

18Złotych Pol: ex persona każdego, o które niedosyć uczynienie forum w Grodzie

19Krzem: i Lubel: z Regestru in carceratorum [?] ante omnes zapisuią. Skutkiem

20czego WJP. Antoni Grocholski munimenta wszystkie dyspozycye, [plama] Działy, Donacye

21Listy graniczne, obligacie, Kwity różne Zapisow poborowe i wyderkafowe

22do Działu swego distinctum należące i do odstąpionych teraz Dobr

23braciom swoim odnoszące się tymże braciom JPanom Kazimierzowi i Stani-

24sławowi Grocholskim natychmiast wraca – Działo się dnia 10o Aug: Roku Tysiąc

25Siedmset dwudziestego Szostego pod bezpieczeństwem Trybunału [plama] Lubel: a tey Kom-

26planacyi podpisy Rąk w te słowa Kazimierz Grocholski Stanisław Grocholski

27Antoni Grocholski mp. Jako Swiadek i przyiaciel do tey Komplanacyi

28[reklamant:] podpisuię

k. 488 (skan 0494, strona prawa)

1podpisuię się Erazm Rodzieński [?] mp: Jako Swiadek i przyiaciel proszo-

2ny przy zawarciu do tey Komplanacyi proszony Michał Sierzchowski [?]

3Jako Swiadek i przyiaciel do tey Komplanacyi proszony podpisuię

4się Maciey Lubaszewicz [?] – Która to Komplanacya za podaniem i proź-

5bą a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisana –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akty 551–557. Od tego aktu odpisy z 1727 r. (data roczna 1727 na marginesie, „N 558”). Oblata w Żytomierzu 9 III 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Tytuł częściowo zakryty plamami (zawilgocenie); nazwisko Grocholskich pewne z tekstu (w rkp. „Grocholscy”, „Grocholski”).

Odczyt wielu nazw miejscowych niepewny: „Strychówka [?]” w woj. łęczyckim (reklamant „czyckim” rozstrzyga Łęczyckie), „Jarne [?] Lipy [?]”, „Leszczyn [?]” i „Kijanka [?]” w ziemi gostyńskiej, „Berech [?]” (wieś z folwarkiem w pow. łuckim, woj. wołyńskie; w rkp. raz „Birch”, raz „Berech”), „Rendzingi [?]”, „Wiszniów [?]”. Matka braci „Ewa [z] Bykowskich [?]” – po nazwisku skrót „Choł: Wdz: Mało:” (niejasny; może tytuł urzędu ojca – „Chor. Wdz. Mało.”?). „Rzymonego [?]” – wyraz niejasny (może „rzymskiego” – data wg kalendarza?). „[...] [?]” po „z drugiey Strony” – wyraz nieodczytany. Dział z 10 VII 1725 oblatowany w aktach grodzkich krzemienieckich 29 X 1726.

Łacina: supra scriptam Complanationem – wyżej opisaną komplanację (ugodę); ad acta – do akt; annuendo – przychylając się; specifice – wyszczególnie; specialiter – szczególnie; die … Augusti – dnia … sierpnia; in moneta currenti – w monecie obiegowej; ex persona – od osoby; forum – sąd; ex Regestro … ante omnes – z rejestru … przed wszystkimi (sprawami); munimenta – dokumenty prawne; distinctum – odrębny; wyderkaf – zastaw z prawem odkupu; mp. – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis (1727). 9 III 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim bracia rodzeni Kazimierz, Stanisław i Antoni Grocholscy, synowie Kazimierza i Ewy z Bykowskich [?], podali do ksiąg komplanację zawartą 10 VIII 1726 pod bezpieczeństwem Trybunału Lubelskiego. Antoni, który w dziale z 10 VII 1725 (oblatowanym w grodzie krzemienieckim 29 X 1726) otrzymał z dóbr dziadowskich, babskich i macierzystych m.in. Strychówkę [?] w woj. łęczyckim, dobra w ziemi gostyńskiej i wieś Berech [?] w pow. łuckim, zatrzymał dla siebie tylko Berech [?], resztę odstępując braciom. Kazimierz i Stanisław przejęli spłatę długów (według osobnego rejestru) i zobowiązali się zapłacić Antoniemu 30 000 zł pol. 10 VIII następnego roku, pod zakładem 10 000 zł od każdego (z prawem pozwu w grodach krzemienieckim i lubelskim); Antoni wydał braciom wszystkie dokumenty dotyczące ustąpionych dóbr. Podpisali bracia i świadkowie Erazm Rodzieński [?], Michał Sierzchowski [?] i Maciej Lubaszewicz [?].

Transkrypcja

k. 488 (skan 0494, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Siódmego

2Miesiąca Marca dziewiątego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości

4Żytomierzu przedemną Janem Walewskim Lewkow-

5skim Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa Grodz-

6kim Generału Woiewództwa Kijowskiego i Xięgami

7ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens pers:

8WJPan Jakub Milewski zdrowy będąc na ciele

9i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziem-

10skiey Juryzdykcyi prawa Forum Powiatu i Wdztwa

11a pod teraznieyszy Zapis moy Dymissyonis cale

12poddaię [plama] i wcielaiąc wiadomo iawnie czynię ustnie

13i dobrowolnie zeznawam i oznaymuię iż Ja zezna-

14waiący maiąc Dobra moie Dziedziczne Części Wsi

15Babczek [?] Stanami [?] z prawa pospolitego maiąc

16moc [plama] iako swoią własnością rządzić, szafować

17i dysponować, a widząc w Synie moim WJ. Józe-

18fie Milewskim aetate iam adulta, oraz dosko-

19nałą w nim sposobność ku rządzeniu persona sua

20[reklamant:] Te

k. 488v (skan 0495, strona lewa)

1i maiątkiem swoim – Zatem Dobra moie Dzie-

2dziczne Części Wsi Babczek [?] ze wszystkiemi

3Gruntami, Polami, Rolami, Lasami, Borami, Dąbro-

4wami, Wodami, Stawami, tudzież, Poddanemi, ich

5powinnościami, Czynszami, Daninami, i ze wszyst-

6kiemi innemi pożytkami i dochodami temuż

7wspomnionemu Synowi memu Józefowi

8Milewskiemu dać, darować i nawieczność

9odstąpić umyśliłem i iakoż ninieyszym

10Zapisem moim Dymissyonis daię, daruię i za-

11pisuię – Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie tenże

12Syn moy wspomnionemi Dobrami rządzić

13szafować i dysponować pożytki wszelkie wy-

14nayduiąc [?] i ku naylepszemu pożytkowi swemu

15obrócić, a Ja odtąd żadnego wtrącania się do wspo-

16mnionych Dobr mieć niebędę – i na to dałem ten

17moy List Zapis Dymissyonis który dobrowolnie

18przyznaiąc własną moią Ręką podpisuię

19się. Jakób Syn Adama Milewski Stol: [?] Rydz: [?] mp:

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama ręka co akty 551–558, atrament bardzo blady. Oblata w Żytomierzu 9 III 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Odpis skrócony: formuła oblaty przechodzi bezpośrednio w tekst zapisu (bez „podał … czytałem”); brak daty i miejsca wystawienia zapisu, podpisów świadków i formuły ingrosacji. Reklamant „Te” nie odpowiada początkowi k. 488v („i maiątkiem swoim”) – zapewne opuszczenie kopisty (np. „Tenże … rządzić”).

Wieś „Babczek [?]” (rkp. „Babiczek”/„Babczek”) – lekcja niepewna; wyraz po niej „Stanami [?]” niejasny. Przy podpisie wystawcy skrót urzędu „Stol: [?] Rydz: [?]” – lekcja niepewna. Formularz dymisji jak w aktach 441–470 („doskonałą w nim sposobność ku rządzeniu persona sua”).

Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Forum – sąd; aetate iam adulta – w wieku już dorosłym; persona sua – osobą swoją (sobą); mp. – ręką własną.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 9 III 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed Janem Walewskim Lewkowskim Jakub Milewski, syn Adama, zeznał zapis dymisji: widząc, że jego syn Józef jest już dorosły i zdolny do samodzielnego rządzenia sobą i majątkiem, przekazał mu na wieczność swoją dziedziczną część wsi Babczek [?] z gruntami, polami, lasami, borami, wodami, stawami, poddanymi, czynszami i daninami, zrzekając się wszelkiego wtrącania się do tych dóbr. Odpis skrócony, bez świadków.

Transkrypcja

k. 489 (skan 0495, strona prawa)

1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Siódmego

2Miesiąca Julii Dziewiętnastego dnia

3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości Żytomierskim przede-

4mną Alexandrem Władunowiczem [?] Dubiskim Namiestnikiem Burgrabstwa Vice-

5Regentem Grodzkim Żytomierskim i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Żytomierskiemi

6Comparens pers: Woźny Generał Wdztwa Kijowsk: i innych Szlachetny Jan Ma-

7tulewicz dla zapisania do Xiąg ninieyszych w moc prawdziwey wierney i sku-

8teczney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie zeznał iż on Roku teraznie-

9yszego Tysiąc Siedmset Dwudziestego Siódmego dnia Siedmnastego Julii na re-

10kwizycyą prawną WJP. Michała Sudnika [?] Sędzica Grodzkiego Żytomierskiego

11maiąc przy sobie stronę Szlachtę ludzi wiary godnych WW. Kuzmę Hrehorowicza

12i Szymona Kalinowskiego co maioris testimonii gratia sibi adhibitos

13był we Wsi Hryzanach [?] tu w Wdztwie Kij: a powiecie Żyto: Sytuowaney

14gdzie będąc wieś tę, vigore iuris naturalis po n[iegdy] sp: Stanisławie Sudniku [?]

15na Syna Jego teraznieyszego rekwirenta spadłą i należącą z poddanymi roboczymi

16ciągłymi i pieszymi z ich dobytkiem, Siemienistością [?], tudzież ze wszystkiemi

17polami, Lasami, gaiami, wodami, cum omnibus attinentiis et pertinentiis

18ze wszystkiemi pożytkami i dochodami zdawna do tey Wsi przysłuchaiącemi

19pomienionemu Rekwirentowi do spokoyney, realney i aktualney podał postąpił Pos-

20sessyi, poddanych do Gromady zwoławszy, posłuszeństwo natychmiast no-

21wemu Panu teraznieyszemu Rekwirentowi pełnić przykazał co też oni

22natychmiast uskutecznić zaczęli, a tak mianowany Woźny szlachtą sobie

23[reklamant:] przytomną

k. 489v (skan 0496, strona lewa)

1przytomną oświadczywszy się stamtąd odiechał i tey Possessyi przedemną

2Urzędem zeznał i uczynił rellacyą o którey przyięcie prosił co i otrzymał.

3Woźny qui supra Ignarus scribendi –

Objaśnienia i tłumaczenia

Późniejszy odpis; ta sama staranna ręka co akty 551–559, ale pismo wyraźniejsze. Oblata w zamku żytomierskim 19 VII 1727 przed nowym urzędnikiem – Aleksandrem WŁADUNOWICZEM [?] DUBISKIM, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim żytomierskim (księgi określone tu jako „Grodzkie Żytomierskie”, nie kijowskie). Nowy woźny generał woj. kijowskiego – szlachetny Jan MATULEWICZ, niepiśmienny („qui supra ignarus scribendi”).

Wieś „Hryzany [?]” (rkp. „we Wsi Hryzanach”; w tytule końcówka niepewna) – por. Hryzany [?] w akcie 112 (intromisja J. Domańskiego). Nazwisko „Sudnik [?]” – lekcja dość pewna w tekście, w tytule „Sudnika”. „Siemienistość [?]” – rodzina poddanych (por. „semienistość” w aktach 111–114). Drugi człon nazwiska namiestnika „Władunowicz [?]” – lekcja niepewna.

Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; maioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego świadectwa; vigore iuris naturalis – mocą prawa przyrodzonego (dziedziczenia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; qui supra ignarus scribendi – wyżej wymieniony, nieumiejący pisać.

Streszczenie

Późniejszy odpis. 19 VII 1727 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim przed Aleksandrem Władunowiczem [?] Dubiskim, namiestnikiem burgrabstwa i wicerejentem grodzkim żytomierskim, woźny generał województwa kijowskiego Jan Matulewicz (niepiśmienny) zeznał, że 17 VII 1727, na żądanie Michała Sudnika [?], sędzica grodzkiego żytomierskiego, w obecności szlachty – Kuźmy Hrehorowicza i Szymona Kalinowskiego – wwiązał go w spokojne posiadanie wsi Hryzany [?] w powiecie żytomierskim, spadłej po ojcu, ś.p. Stanisławie Sudniku [?], z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich dobytkiem i rodzinami, polami, lasami, gajami i wodami; zwołanym poddanym nakazał posłuszeństwo nowemu panu, co natychmiast uczynili. Relację wpisano do akt.