3Jako świadek i przyiaciel, ustnie uproszony do podpisania tego Zapisu
4perpetuae Donationis podpisuię się Antoni Jordan [?] Oczałyński [?] PWB [?]
5mp. Jako przytomny świadek uczynienia tego Zapisu podpisuię
6się Ignacy Janiszewski mp. Za świadka i przyiaciela na tym
7Zapisie perpetuae Donationis podpisuię się, Michał Jelemski [?] mp.
8Który to Zapis perpetuus Donationis za podaniem i prośbą
9WJP. zeznawaiącego, a zaś moim urzędowym przyięciem
10do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama ręka co akty 551–560; atrament blady, silne przebicie z drugiej strony karty, pojedyncze dziury (ubytki zaznaczone [...]). Oblata w Żytomierzu 10 III 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego (por. akty 551–559). Na k. 490v podpisy: wystawcy (z dopiskiem „Jelita [?] Jargusz [?]” – może przydomek/herb Jelita) i świadków: Antoniego Jordana [?] Oczałyńskiego [?] (skrót „PWB [?]” nierozwinięty), Ignacego Janiszewskiego, Michała Jelemskiego [?]; formuła ingrosacji.
Nazwa wsi pisana „Medwedowki”/„Medwedówki” (pierwsze wystąpienie mogłoby być czytane „Medwedowoli”) – ujednolicono jako Medwedówka [?]; w woj. kijowskim. Ojciec wystawcy – „Woyciech Ma[…]” (dziura w papierze), syn Lubowskiego, „b[yły] Sędzia Zie[mski] Nowogr[odzki]” – skróty rozwinięte warunkowo. Poprzedni właściciel – „Wo Jan Wyszkowicz [?] Pisarz [?] Nowogrodzki” – lekcja nazwiska i urzędu niepewna. Wyraz „pe[…]” w wierszu 15 k. 490 (kształt ok. „petudebni”) nieodczytany; „odprzedać” w kontekście darowizny – lekcja dość pewna graficznie (typowe ukrycie sprzedaży pod formą darowizny?).
Łacina: perpetuus donationis (zapis) – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; simpliciter – po prostu, bez zastrzeżeń; attynencye et pertynencye – przyległości i przynależności; impedimenta – przeszkody (prawne); ewinkować – bronić nabywcy przed roszczeniami osób trzecich.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 10 III 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, Mikołaj Lubowski, syn Wojciecha, złożył do oblaty swój zapis wieczystej darowizny dla Piotra Kadłubiskiego. W zapisie (Żytomierz, 20 II 1727) Lubowski, poddając się jurysdykcji grodu, oświadcza, że dziedziczną część wsi Medwedówka [?] w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Wojciechu Ma[…] Lubowskim, b. sędzim ziemskim nowogrodzkim (który nabył ją zapisem darowizny od Jana Wyszkowicza [?], pisarza [?] nowogrodzkiego), z ośmioma [?] poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami i daninami, polami, sianożęciami, lasami, borami, dąbrowami, wodami, rzekami, jeziorami i wszystkimi przynależnościami, daje, daruje i wieczyście rezygnuje Piotrowi Kadłubiskiemu, który po intromisji może nią swobodnie władać; ani on, ani syn jego Szymon, ani dalsi potomkowie nie będą mieli do niej regresu, a mają ją bronić od wszelkich przeszkód pod karami ziemskimi. Zapis podpisali wystawca oraz świadkowie Antoni Jordan [?] Oczałyński [?], Ignacy Janiszewski i Michał Jelemski [?]; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 562
Oblata relacji woźnego generała Andrzeja Marchockiego [?] o wwiązaniu Jana Koresendowicza [?], syna Wojciecha, w część wsi Sławki [?] nabytą od Turowskich
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Owruczu, przedemną Wawrzyńcem
4Walewskim Lewkowskim Namiesnikiem pro tunc Podwojewodztwa Grodzkim G[enera]lnie Wdztwa
5Kijowsk: i Xięgami ninieyszemi Grodz: Kijowsk: stanowszy oczewiście Woźny Generał Wdztwa
6Kijowskiego i innych opatrzny Andrzey Marchocki [?] in rem suae verae ac fidelis Rela-
7tionis palam publice, libereque ac per expressum recognovit: Iż on Roku teraznieysze-
8go Tysiąc Siedmset dwudziestego Siódmego Miesiąca Maia piętnastego dnia na affektacyą
9i prawną Rekwizycyą WJP. Jana Syna Woyciecha, Wnuka Cypryana Koresendowicza [?] maiąc
10przy sobie stronę Szlachtę Ludzi wiary godnych WW. JmPP. Kajetana Zozulińskiego
11i Marcina Ostaszewskiego dla tem lepszey wiary i wagi wziętych był w Dobrach Wsi Sław-
12kach [?], tu w Wdztwie i Powiecie Kijowskim sytuowanych, gdzie będąc vigore Kontraktu
13perpetuae resignationis między WW. Andrzejem, Franciszkiem [i] [...] Antonim [?]
14Wnukami Alexandra, a prawnukami Stanisława Turowskiemi, a WJP. Rekwirentem
15zawartego Część teyże Wsi Sławek [?] cum omnibus attinentiis et pertinentiis
16tudzież z poddanymi ciągłymi i pieszymi z ich powinnościami pańszczyzną
17i daniną, nic na nikogo nie wymuiąc ani excypuiąc, ale iako się te Dobra
18zostaią w posiadaniu dziedzicznem WW. Turowskich w sobie mieli i zawie-
19rali i teraz maią i zawieraią, nemine impugnante et contradicente
20do spokoyney, realney, aktualney dziedziczney WJPana Jana Koresendowicza [?]
21podał postąpił i iuridice Intromittował Possessyi, oczem s[zlach]tę [?] sobie
22przytomną oświadczywszy się stamtąd odiechał, i tu ad acta przybywszy
23tę swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił i zeznał Rellacyą
24Possessyi prosząc cum actis Connotari co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama ręka co akty poprzednie; pismo drobniejsze, papier miejscami dziurawy. Oblata w OWRUCZU 27 V 1727 przed „Wawrzyńcem” Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego (w aktach 551–561 imię Jan – tu wyraźnie „Wawrzyńcem”; może pomyłka kopisty lub inna osoba). Relację złożył woźny generał Andrzej MARCHOCKI [?].
Nazwisko rekwirenta pisane „Koresendowicza” / „Korresendowicza” – lekcja niepewna. Wieś „Sławki [?]” (rkp. „Wsi Sławek”, „w Dobrach Wsi Sławkach”) w woj. i pow. kijowskim. Po imieniu „Franciszkiem” dziura w papierze – prawdopodobnie spójnik i trzecie imię; dalej „Antoniego/Antonim [?]”. Turowscy – wnukowie Aleksandra, prawnukowie Stanisława.
Łacina: in rem suae verae ac fidelis relationis palam publice libereque ac per expressum recognovit – na rzecz swojej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie zeznał; vigore contractus perpetuae resignationis – mocą kontraktu wieczystej rezygnacji (zbycia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – nikt się nie sprzeciwiał ani nie przeczył; iuridice – prawnie; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 27 V 1727 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Wawrzyńcem [?] Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego województwa kijowskiego, woźny generał Andrzej Marchocki [?] zeznał, że 15 V 1727, na żądanie Jana Koresendowicza [?], syna Wojciecha, wnuka Cypriana, w obecności szlachty – Kajetana Zozulińskiego i Marcina Ostaszewskiego – wwiązał go w spokojne, dziedziczne posiadanie części wsi Sławki [?] w województwie i powiecie kijowskim, nabytej mocą kontraktu wieczystej rezygnacji od braci Andrzeja, Franciszka i [Antoniego?] Turowskich (wnuków Aleksandra, prawnuków Stanisława), ze wszystkimi przynależnościami i poddanymi ciągłymi i pieszymi z ich pańszczyzną i daniną, w takim zakresie, w jakim posiadali ją Turowscy; nikt się nie sprzeciwił. Relację wpisano do akt.
Akt nr 563
Oblata relacji woźnego generała Pawła Dzienieckiego [?] o wwiązaniu Adama Urbańskiego [?], chorążego znaku pancernego, w część wsi Michałówka po Janie Urbańskim [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
15przy sobie stronę szlachty ludzi wiary godnych WW.
16JchMościów Panów Gabryela Wysowskiego [?] i Borysego [?] Roya [?]
17był we Wsi Michałówce tam w części pewną gruntu [?]
18z poddanymi na teyże wsi znayduiącemi się, polami
19ornemi i nieornemi, zasianemi i niezasianemi, bora-
20mi lasami, stawami, drzewem bartnym i niebart-
21nym z pszczołami i bez pszczół, z lasami gaiami,
22pastwiskami, stawami, stawiszczami, szynkami, ze
23szynkami zgoła z tem wszystkiem co zdawien dawna
24do tey części przynależało i przysłuchiwało, i co [...] [?]
25[...] prawy [?] Antecessora Affektanta u śp. Jana Urbańskiego [?]
26i Jego [...] pozostawiony [?] possessyi, ze wszystkiem obeyściem
27zabudowaniem wszelakiem i bez przeszkody do[...] [?] po-
28stąpił i wwiązał possessyą, poddanych do Gro-
29mady zwoławszy, o nowym Jch zostawionym Panu
k. 491v (skan 0498, strona lewa)
1zawiadomił, robót powinności i należy[tości] [?] pełnić polecił, które
2posłuszni we wszystkiem spełnić zaś gromada oświad-
3czyła, oczem woźny obecną szlachtą oświadczywszy się stam-
4tąd powróciwszy oczem swoią prawdziwą przez siebie
5podaney possessyi, przedemną Urzędem uczynił i zez-
6nał rellacyą prosząc cum actis Connotari co i o-
7trzymał. Dzieniecki [?] Paweł woźny
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ale INNĄ ręką niż akty 551–562 (pismo okrągłe, pochyłe; „sk” podobne do „sa”, co utrudnia odczyt nazwisk). Atrament blady, plamy i pojedyncze dziury. Oblata w Żytomierzu 9 III 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Woźny generał – szlachetny Paweł DZIENIECKI [?] (podpis „Dzieniecki [?] Paweł woźny”).
Nazwisko affektanta „Urbańskiego [?]” (rkp. ok. „Urbaniskiego”) – lekcja niepewna; to samo nazwisko u poprzednika (antecesora) – ś.p. Jana. Świadkowie: „Gabryel Wysowski [?]” i „Borysy [?] Roy [?]” – lekcje niepewne. Wieś Michałówka – województwo nie podane (odpis w księdze kijowskiej/żytomierskiej). Fragment o poprzedniku („prawy Antecessora … pozostawiony possessyi”) niejasny – ubytki i niepewne lekcje.
Łacina: ad affectationem – na żądanie, z woli; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 9 III 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, woźny generał województwa kijowskiego Paweł Dzieniecki [?] zeznał, że 17 II 1727, na żądanie Adama Urbańskiego [?], chorążego znaku pancernego, w obecności szlachty – Gabriela Wysowskiego [?] i Borysa [?] Roja [?] – wwiązał go w posiadanie części wsi Michałówka (pozostałej po ś.p. Janie Urbańskim [?], poprzedniku affektanta) z poddanymi, polami ornymi i nieornymi, borami, lasami, stawami, barciami, pastwiskami, szynkami i całym zabudowaniem; zwołanej gromadzie oznajmił nowego pana, a gromada przyrzekła posłuszeństwo i wykonywanie powinności. Relację wpisano do akt.
Akt nr 564
Oblata relacji woźnego generała Pawła Dzienieckiego [?] o wwiązaniu Krzysztofa Manugiewicza [?] w część wsi Nieguny [?] po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 III 1727, Żytomierz (intromisja 5 III 1727)
Karty / skanyk. 491v (skan 0498, strona lewa – od 1/4) – 492 (skan 0498, strona prawa – górna część) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 491v (skan 0498, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego siódmego
2Miesiąca Marca dziewiątego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey
4Mości Żytomierzu przedemną Janem Walewskim
5Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwoiewodz-
6twa Grodzkim Generalnie woiewództwa Kijow: i Xięgami
8woźny Generał Woiewództwa Kijow: i innych Szlachetny
9Paweł Dzieniecki [?] w moc prawdziwey wierney i
10skuteczney rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowol-
11nie dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał, iż on
12roku Tysiąc siedmset dwudziestego siódme[go] dnia
13piątego Marca ad affectationem JP. Krzysztofa
14Manugiewicza [?] P. Wpol. [?] maiąc przy sobie stronę
15szlachty ludzi wiary godnych WW. Jana Wiszowskiego [?]
16i Leona Golta [?] był we wsi Nieguniach [?] w woiewodz-
17twie Kijow: leżącey i tam części pewną gruntów z podda-
18nemi na tey części znayduiącemi się, polami, rolami
19pastwiskami, sadybami, borami, lasami, stawami:
20zgoła tem wszystkiem co zdawna dawien do tey
k. 492 (skan 0498, strona prawa)
1części przynależało i przynależy, w realną spokoyną
2aktualną vigore prawa spadku po JP. Janie Manu-
3giewiczu [?] Oycu spadłą na JP. Krzysztofa Manugie-
4wicza [?] P. Wpol. [?] podał postąpił intromittował possessyą:
5poczem poddanych do gromady zwoławszy, a nowym
6ich Panie affektancie zawiadomił i pełnić po-
7słuszeństwo polecił, wczem stronę szlachty oświad-
8czywszy się odiechał i tu przedemną Urzędem uczy-
9nił i zeznał possessyi Rellacyą prosząc cum actis
10connotari co i otrzymał. Paweł Dzieniecki [?] woźny
11scribendi ignarus –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akt 563; ten sam urzędnik (J. WALEWSKI LEWKOWSKI), ten sam woźny (P. DZIENIECKI [?]) i ten sam dzień oblaty (9 III 1727, Żytomierz).
Nazwisko „Manugiewicz [?]” (tytuł i tekst: „Manugiewicza”) – lekcja niepewna. Skrót po nazwisku Krzysztofa „P. Wpol. [?]” (lub „Pow. Wpol.”) – nierozwinięty (może urząd lub stopień wojskowy). Wieś „Nieguny [?]” (rkp. „we wsi Nieguniach”) w woj. kijowskim – lekcja niepewna. Świadkowie „Jan Wiszowski [?]” i „Leon Golt [?]” – lekcje niepewne.
Łacina: ad affectationem – na żądanie; vigore prawa spadku – mocą prawa dziedziczenia; cum actis connotari – zapisać do akt; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 9 III 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, woźny generał województwa kijowskiego Paweł Dzieniecki [?] (niepiśmienny) zeznał, że 5 III 1727, na żądanie Krzysztofa Manugiewicza [?], w obecności szlachty – Jana Wiszowskiego [?] i Leona Golta [?] – wwiązał go we wsi Nieguny [?] w województwie kijowskim w część gruntów, spadłą nań po ojcu Janie Manugiewiczu [?], z poddanymi, polami, pastwiskami, sadybami, borami, lasami i stawami; zwołanej gromadzie oznajmił nowego pana i nakazał posłuszeństwo. Relację wpisano do akt.
Akt nr 565
Oblata zapisu dymisyjnego Tomasza Molskiego, cześnika orłowskiego [?], dla synów Stefana i Hieronima na część wsi Strebyżna [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 IX 1727, Żytomierz (zapis: Żytomierz 3 IX 1727)
6wództwa Grodzkim Generalnie woi: Kijow: i Xięgami
7ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens
8personaliter JP. Tomasz Molski Cześnik Orłowski [?]
9dla wpisania do Xiąg ninieyszych tę Dymissyą
10ad siebie zeznawaiącego ratione intra Contentorum
11podawszy, in rem et personam JJPP. Stefana i
12Hieronima Synów swych przyznał, prosząc
13mnie Urzędu o zapisanie i do akt przyięcie – a tak
14ia Urząd annuendo affectationi przyiąwszy
k. 492v (skan 0499, strona lewa)
1słowy tenoris sequentis – Ja Tomasz Molski Cześ[nik]
2Orłowski [?] zdrowy na ciele i umyśle odstąpiwszy
3swey własney należney Jurysdykcyi prawa forum
4powiatu, a pod ten móy zapis dymissyiny podda-
5iąc się, wiadomo czynię ustnie i dobrowolnie
6oznaymuię: Iż ia zeznawaiący maiąc część
7Wsi Strebyżna [?] w woiewodz: Kijow: leżącey po Ante-
8cessorach do mojey przypadaiącą dziedziny, a
9będąc mocen dobrami memi iak chcieć rozporzą-
10dzać, dać, darować lub przenieść, a widząc znaczne [?]
11potrzeby Synów moich Stefana i Hieronima Mol-
12skich, także niemogąc niewidzieć w nich dosko[nałey] [?]
13sposobności w radzeniu [?] persona sua [?] i maiątkiem
14swoim, a przyzwoitey abilito [?] dla osoby mojey reveren-
15cyi doznawszy, w górze wyrażone dobra część Wsi Stre-
16byżna [?] z poddanemi lasami sadybami i wszystkim
17tem co do tey części przynależy JJPP. Stefanowi i Hiero-
18nimowi Molskim Synom moim z pod fortuny
19mojey wypuszczam Dymittuię. Wolni zaraz [...] [?] będą
20Synowie moi pomienioną część w swoie władanie
21obiąć, a wszystkie dochody na swóy pożytek obró-
22cić, a ia raz zrzekszy się pomienioney części żadnego prawa
23sobie niezostawuię na co daię ten list zapis donatio-
24nis z podpisem ręki mojey – Działo się w Żytomierzu
25Roku Tysiąc siedmset dwudziestego siódmego dnia
263 Septembra Tomasz Molski Cześ: Orłowski [?]
k. 493 (skan 0499, strona prawa)
1Która Dymissya za podaniem i oczewistem
2zeznaniem, a za moiem urzędowem przyięciem
3wszystka zupełna iak się w sobie ma do Xiąg ni-
4nieyszych iest ingrossowana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–564. Oblata w Żytomierzu 11 IX 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Środkowa część wywodu (motywacja dymisji – „niemogąc niewidzieć w nich dosko[nałey] sposobności w radzeniu persona sua i maiątkiem swoim, a przyzwoitey abilito dla osoby mojey reverencyi doznawszy” – por. tę samą formułę w akcie 566) odczytana tylko częściowo; sens: ojciec, widząc zdolność synów do samodzielnego gospodarowania i zastrzegłszy sobie stosowne względy, wypuszcza im dobra.
Urząd „Cześ[nik] Orłowski [?]” (rkp. „Czes. Orłowski”, „Cześ: Orłowski”) – cześnik orłowski (Orłów, ziemia łęczycka) – lekcja prawdopodobna. Nazwa wsi „Strebyżna [?]” (rkp. „Wsi Strebyżna”, „Wsi Stre-byżna”) w woj. kijowskim – lekcja niepewna. Mimo nagłówka „Dymissya” wystawca nazywa dokument „list zapis donationis”.
Formuła motywacji najlepiej czytelna w akcie 570 (dymisja W. Gorajskiego [?]): „doskonałey sposobności w radzeniu persona sua i maiątkiem swoim”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy w nim zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; tenoris sequentis – następującej treści; forum – sąd właściwy; persona sua – osobą swoją; dymittuję – wypuszczam (z dóbr), zwalniam.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 11 IX 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Tomasz Molski, cześnik orłowski [?], przyznał i oddał do wpisania swój zapis dymisyjny dla synów Stefana i Hieronima. W zapisie (Żytomierz, 3 IX 1727) Molski oświadcza, że posiadaną po przodkach część wsi Strebyżna [?] w województwie kijowskim, wraz z poddanymi, lasami, sadybami i wszelkimi przynależnościami, wypuszcza (dymituje) synom Stefanowi i Hieronimowi spod swej fortuny; mogą ją od razu objąć i obracać dochody na swój pożytek, on zaś nie zostawia sobie do niej żadnego prawa. Dokument wpisano w całości do ksiąg.
Akt nr 566
Oblata zapisu dymisyjnego Jana Krasuskiego, cześnika lidzkiego [?], dla synów Kajetana i Mikołaja na część wsi Zabitocz [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 IX 1727, Żytomierz (zapis: Żytomierz ? IX 1727)
Karty / skanyk. 493 (skan 0499, strona prawa – od 1/5) – 493v (skan 0500, strona lewa – do 4/5) – późniejszy ODPIS
8personaliter JPan Jan Krasuski Cześ[nik] Lidzki [?] dla
9wpisania do Xiąg ninieyszych tę Dymissyą od
10siebie zeznawaiącego ratione Intra Contentorum
11podawszy in rem et personam JJPP. Kajetana
12i Mikołaja Synów swych przyznał, prosząc mię
13Urzędu o zapisanie i do akt przyięcie a tak Ja
14Urząd annuendo affectationi przyiąłem słowy
15tenoris sequentis – Ja Jan Krasuski Cześ: Lidzki [?]
16zdrowy na ciele i umyśle, odstąpiwszy swey własney
17należney Jurysdykcyi prawa forum powiatu, a
18pod ten móy zapis Dymissyiny poddaiąc i wyięta [?]
19iąc, wiadomo czynię i dobrowolnie oznaymuię, iż ja
20zeznawaiący maiąc dobra część Wsi Zabitocza [?] w Woi:
k. 493v (skan 0500, strona lewa)
1Kijow: leżącey, po Antecessorach do mojey przypadaiącą
2dziedziny, a będąc mocen dobrami memi iak chcieć
3rozporządzać, dać, darować lub przenieść, a widząc
4znaczne [?] potrzeby Synów moich Kajetana i Mikołaja
5Krasuskich, także niemogąc niewidzieć w nich dawno [?]
6[...]-nałey [?] sposobności w radzeniu [?] persona sua i
7maiątkiem swoim a przyzwoitey abilito [?] dla osoby
8mojey reverencyi doznawszy, w górze wyrażone
9dobra część Wsi Zabitocz [?] z poddanemi polami lasa-
10mi i całą Cyrcumferencyą JJPP. Kajetanowi i
11Mikołajowi Krasuskim Synom moim z pod
12fortuny mojey wypuszczam i Dymittuię – Wolni
13tedy są Synowie moi pomienioną część Wsi Za-
14bitocka [?] w swoie władanie obiąć, a wszystkie do-
15chody na swóy pożytek obracać, a ja raz zrzekszy
16się pomieniony części żadnego prawa sobie [nie]zo-
17stawuię. Na co daię ten list zapis Dymissionis
18z podpisem moim. Działo się w Żytomierzu roku
19Tysiąc siedmset dwudziestego siódmego [...] dnia [...] [?]
20Septembra Jan Krasuski Cześnik Lidzki [?]. Która
21Dymissya za podaniem i oczewistem zeznaniem
22a za moiem Urzędowem przyięciem wszystka z[u]-
23pełna iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych
24iest Ingrossowana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–565. Oblata tego samego dnia (11 IX 1727, Żytomierz, J. WALEWSKI LEWKOWSKI) i według TEGO SAMEGO formularza co dymisja T. Molskiego (akt 565) – oba teksty wzajemnie się objaśniają (formuła „widząc znaczne potrzeby synów … niemogąc niewidzieć w nich … sposobności … a przyzwoitey abilito dla osoby mojey reverencyi doznawszy”).
Nazwisko „Krasuski” (tytuł „Krassuskiego”, tekst „Krasuski”, „Krassuskim”). Urząd „Cześ[nik] Lidzki [?]” (rkp. „Czes. Lidzki”, w podpisie „Cześnik Lidzki”) – lekcja niepewna (Lida, woj. wileńskie). Wieś pisana „Zabitocza”, „Zabitocz”, „Za-bitocka” – ujednolicono jako Zabitocz [?]. Data dzienna zapisu zatarta (dziura w papierze po „siódmego”).
Formuła motywacji najlepiej czytelna w akcie 570 (dymisja W. Gorajskiego [?]): „doskonałey sposobności w radzeniu persona sua i maiątkiem swoim”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy w nim zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; tenoris sequentis – następującej treści; persona sua – osobą swoją; abilitas – zdolność; circumferentia – obręb, okolica (wszystkie granice); zapis dymissionis – zapis dymisji (wypuszczenia z dóbr).
Streszczenie
Późniejszy odpis. 11 IX 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Jan Krasuski, cześnik lidzki [?], przyznał i oddał do wpisania swój zapis dymisyjny dla synów Kajetana i Mikołaja. W zapisie (Żytomierz, IX 1727) Krasuski oświadcza, że widząc potrzeby synów i ich zdolność do samodzielnego gospodarowania oraz doznawszy od nich należnego szacunku, posiadaną po przodkach część wsi Zabitocz [?] w województwie kijowskim, z poddanymi, polami, lasami i całym obrębem, wypuszcza synom Kajetanowi i Mikołajowi spod swej fortuny; mogą ją objąć i obracać dochody na swój pożytek, on zaś nie zostawia sobie żadnego prawa. Dokument wpisano w całości do ksiąg.
Akt nr 567
Oblata zapisu dymisyjnego Jana Kuliczyńskiego [?], towarzysza chorągwi husarskiej, dla syna Michała na wieś Łycze [?] w woj. wołyńskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 VIII [IX?] 1727, Żytomierz (zapis: Żytomierz 2 IX 1727)
12iak się ta wieś Łyczni [?] w swoich granicach z dawien
13dawna miała i po dzisiejszy dzień zawiera, Synowi
14memu Michałowi z pod fortuny moiey wy-
15puszczam i dymittuię – Wolny tedy Syn móy
16tę wieś Łyczni [?] obiąć w swoią possessyą, a
17wszystkich dochodów i pożytków z niey fruj [?]
18vigore ninieyszego zapisu, którego ia ściśle
19i dotrzymać obowiązuię się – dla większey wagi
20i walory tę dymissyą ręką własną podpisuię.
21Działo się w Żytomierzu roku 1727 Septembra
22drugiego dnia Jan Syn Krzysztofa Kuliczyński [?]
23Towar: Chorą: Husarskiey. Przytomny temu
24zapisowi Dymissyi od Ur. JP. Jana Kuliczyńskiego [?]
k. 495 (skan 0501, strona prawa – górne wiersze)
1T[owarzysza] Chorą: Husar: na rzecz Syna Jego Michała uczy-
2nionemu iako świadek i przyiaciel podpisuię się
3Kazimierz Hulewicz [?] – Jako świadek przytomny
4i przyiaciel podpisuię się Gabryel Kwiatkowski –
5a tak ten zapis iak się w sobie ma za poda-
6niem i oczewistem zeznaniem słowo w słowo
7do Xiąg ninieyszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–566; atrament blady, liczne dziury i plamy w papierze. Oblata w Żytomierzu przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Data oblaty w nagłówku: „Miesiąca Sierpnia iedynastego dnia” (11 VIII 1727) – sprzeczna z datą zapisu (2 IX 1727); zapewne pomyłka kopisty zamiast września (por. akty 565–566 z 11 IX 1727).
Nazwisko wystawcy pisane „Kuliczyński/Kuleczyński/Kuliczycki” – lekcja niepewna, ujednolicono jako Kuliczyński [?]. Urząd ojca „Cześ: Łatyczewsk:” – zapewne cześnik latyczowski [?]. Wieś „Łyczni [?]” / „Łycza [?]” w woj. wołyńskim – lekcja niepewna. Fragment o motywacji („i widząc ważne przeszły [...] Syna mego …, a osobliwie w edukacyi dzieci Jego to iest Syna Michała i Cori Zofii”) – „Cori” zapewne „córki”; odczyt częściowy. Na k. 495 podpisy świadków: Kazimierza HULEWICZA [?] i Gabriela KWIATKOWSKIEGO.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy w nim zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; forum – sąd właściwy; vigore – mocą; frui – używać, korzystać (z dochodów); walor – moc (prawna).
Streszczenie
Późniejszy odpis. 11 VIII [zapewne IX] 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Jan Kuliczyński [?], towarzysz chorągwi husarskiej, przyznał i oddał do wpisania swój zapis dymisyjny dla syna Michała. W zapisie (Żytomierz, 2 IX 1727) Jan, syn ś.p. Krzysztofa Kuliczyńskiego [?], cześnika latyczowskiego [?], oświadcza, że wieś Łycze [?] w województwie wołyńskim, odziedziczoną po ojcu, z gruntami, lasami, łąkami, pastwiskami, karczmą, młynem, stawem i wszelkimi przynależnościami w dawnych granicach, wypuszcza (dymituje) synowi Michałowi – ze względu na jego potrzeby, zwłaszcza wychowanie jego dzieci (wnuków wystawcy: syna Michała i córki Zofii), i doznawany od niego szacunek; syn może objąć wieś w posiadanie i korzystać z jej dochodów. Zapis podpisali wystawca i świadkowie Kazimierz Hulewicz [?] i Gabriel Kwiatkowski; wpisano go słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 568
Oblata kwitu Jana Misiury [?], syna Pawła, porucznika [?], dla Adama Krasowskiego z sumy posagowej żony Julii z Pychlińskich [?] i przeniesienia jej na dobra Iwankowce
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 IX 1727, Żytomierz
Karty / skanyk. 495 (skan 0501, strona prawa – od 1/3) – 495v (skan 0502, strona lewa – górna połowa) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 495 (skan 0501, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego siódmego
2Miesiąca Septembra iedynastego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości
6Woiewodz: Kijow: i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Ki-
7jowskiemi Comparens personaliter JP. Jan Misiura [?]
8Poruc: Wpol: [?] z JP. Pawła Misiury [?] Syn zdrowy
9będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey właśney
10należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum po-
11wiatu, a pod teraznieysze dobrowolne ninieysze zeznanie
12całe się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo czynię wszem
13o tem, należy wiedzieć zeznaię. Iż gdy Summa posa-
14gowa żony moiey JP. Julii z Pychlińskich [?] z Misiuro-
15wey Złotych trzy tysiące, Lokowana na Lewizny [?] [...] [?]
16Adama Krasowskiego i na dobrach iego Wsi Łowot-
17[...] [?] assekurowana, a gdy JP. Adam Krasowski wy[...]-
k. 495v (skan 0502, strona lewa)
1-ciaiąc [?] moie dobra chciałbym Summę posagową
2odebrać i Summę na dobra swoie Iwankowce dziedziczne
3przeniósł [?], na co ia respektuiąc Summę posagową
4trzy tysiące Złotych polskich, przeniesieniem [?] Synów mo-
5ich Antoniego i Pawła małoletnych, Sum-
6mę posagową odbieram, i z odebrania oney JP. Ada-
7ma Krasowskiego quituię – Summę z dobr Wsi Łowot-
8[...] [?], a na dobra moie dziedziczne Wsi Iwankowce
9przenoszę i żadney salwy ani sobie ani Sukcesso-
10rom upominania się o też Summę niezostawuię
11mocą ninieyszego zeznania mego. Jan Syn Pawła
12Misiura [?] P. W. P. [?] Które zaś ad acticandum przy-
13ięty i zapisany iest.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–567; atrament bardzo blady (dolna część k. 495), plamy. Oblata w Żytomierzu 11 IX 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Zeznanie ustne wpisane bezpośrednio (nie oblata dokumentu).
Nazwisko „Misiura [?]” (tytuł „Kwit Misiury”; tekst „Misiura”, „Misiury”) – lekcja dość prawdopodobna. Skrót „Poruc: Wpol: [?]” i w podpisie „P. W. P. [?]” – może „porucznik wojsk polskich” lub „porucznik województwa…”; nierozwinięty (por. „P. Wpol.” u K. Manugiewicza [?] w akcie 564). Żona „Julia z Pychlińskich [?]” – lekcja niepewna. Nazwa wsi, na której zabezpieczono sumę („Wsi Łowot[…]”), przy końcach wierszy nieczytelna. Słowa „Lokowana na Lewizny [?]” i początek k. 495v („-ciaiąc [?]”, „przeniósł [?]”, „przeniesieniem [?]”) – odczyt niepewny; sens: Krasowski, chcąc uwolnić swoje dobra, wypłacił sumę, a Misiura przeniósł jej zabezpieczenie na swoje dziedziczne Iwankowce, z myślą o małoletnich synach.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; kwituję (quituję) – kwituję, uwalniam od zobowiązania; salwa – zastrzeżenie prawa; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 11 IX 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Jan Misiura [?], syn Pawła, porucznik [?], zeznał, że suma posagowa jego żony Julii z Pychlińskich [?], 3000 zł, była ulokowana u Adama Krasowskiego i zabezpieczona na jego dobrach (wsi Łowot[…] [?]); ponieważ Krasowski, chcąc uwolnić swoje dobra, zwrócił sumę, Misiura – mając na względzie małoletnich synów Antoniego i Pawła – odbiera ją, kwituje z niej Krasowskiego, a zabezpieczenie przenosi na swoje dziedziczne dobra Iwankowce, nie zostawiając sobie ani sukcesorom żadnych roszczeń. Zeznanie wpisano do akt.
Akt nr 569
Oblata kwitu Józefa Białowskiego, syna Michała, regenta [?], dla Jana Smulskiego [?], miecznika trembowelskiego, z sumy zastawnej na części wsi Borona [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
12w Zastaw zł pol. osm tysięcy oddano i zawiedziono
13wraz z poddanemi i ich dobytkiem i wszelkiem
14posłuszeństwem, a gdy też mnie zeznawaiącemu
15wyż wspomnioną Summę zwracaią, i za wszelkie
16artykuła przezemnie i Antecessorów moich zrujno-
17wane i nowo przybudowane kompensuią, ia przeto
18zeznawaiący tak z odebrania tey Summy wyż po-
19mienioney, iako też uczynioney mi kompla[na]cyi kwi-
20tuię, iż do części Wsi Boroney [?] memu zastawne-
21mu posiadaniu uległey żadney od dziś dnia pre-
22tensyi tak przez siebie iako i Sukcessorów moich
23zaraz czać [?] niemam i niepowinien będę mocą ni-
24nieyszego dobrowolnego zeznania. Józef Białowski
25Który kwit słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg
26ninieyszych Grodz: Kijow: iest zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–568; atrament miejscami bardzo blady (dół k. 496). Oblata w Żytomierzu 11 IX 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; ustne zeznanie wpisane do akt.
Urząd wystawcy „Regent Lu[…] [?]” – może regent łucki lub lubelski; skrót nierozwinięty. Nazwisko „Smulski [?]” (lekcja niepewna; por. Stefan Smulski w akcie 553) z urzędem „Miecz: Tremb:” – miecznik trembowelski. Wieś „Borona [?]” (rkp. „część Wsi Boroney”) – lekcja niepewna. Rok umowy „szóstego [?]” (1726?) niepewny. Fragment o przekazaniu zastawu („przez Antecessora JPP. Jarosza [?] antecessor zeznawaiącego w Zastaw … oddano i zawiedziono”) składniowo zawiły; sens: część wsi była przez poprzedników zastawiona poprzednikom Białowskiego za 8000 zł. „zaraz czać [?]” – zapewne zniekształcone „zaczynać”; „oczywiście [?]” – zapewne „oczyszczaiąc” (por. ten sam formularz, lepiej czytelny, w akcie 572).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; komplanacja – ugoda, wyrównanie; artykuły – tu: pozycje, budynki/urządzenia w majątku; pretensja – roszczenie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 11 IX 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Józef Białowski, syn Michała, regent [?], zeznał, że zgodnie z umową zawartą z Janem Smulskim [?], miecznikiem trembowelskim (1726 [?]), część wsi Borona [?], oddana niegdyś w zastaw jego poprzednikom za 8000 zł wraz z poddanymi, ich dobytkiem i powinnościami, zwraca właścicielowi: ponieważ Smulski [?] oddał mu sumę zastawną i wynagrodził za budynki zrujnowane i nowo wzniesione przez niego i jego poprzedników, Białowski kwituje go z odebrania sumy i z zawartej ugody, zrzekając się za siebie i sukcesorów wszelkich roszczeń do tej części wsi. Kwit wpisano słowo w słowo do akt.
Akt nr 570
Oblata zapisu dymisyjnego Walentego Gorajskiego [?], syna Jana, cześnika orłowskiego [?], dla syna Jana na część wsi Chołoszna [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 IX 1727, Żytomierz (zapis: Żytomierz 5 VIII [?] 1727)
4tuię – Wolny tedy Syn móy tę część Wsi Chołoszni [?] w
5swoią obiąć possessyą, a ze wszystkich dochodów uży-
6wać, zastrzegaiąc iednak aby długi na tey części będą-
7ce naypredzey popłacał, a ja raz zrzekszy się żadne-
8go prawa do tey części Wsi Chołoszni [?] niemam, na co
9daię ten List Zapis Dymissionis z podpisem tak moim
10iako też JPP. przyiaciół uproszonych przeczenia [?] do pod-
11pisania się. Roku Tysiąc siedmset dwudziestego siódmego [?]
12d. piątego Augusta [?] w Żytomierzu – U tey Dymissyi
13per oblatam podaney podpisy rąk tymi – Walenty
14Syn Jana Gorayski [?] Cześ: Orł: [?] Jako przyiaciel podpisuię
15się Zenon [?] Prażmowski – Przyiaciel August Chmielewski [?]
16uproszony do podpisania się na tym zapisie dymissyi
17ustnie od JP. Walentego Gorayskiego [?] podpisuię się
18Grzegorz Czajewski [?] mp. A tak ten zapis iak się w sobie
19ma, za [po]daniem i oczewistem zeznaniem, słowo
20w słowo iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych iest
21wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–569. Oblata w Żytomierzu 11 IX 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Formularz motywacji identyczny jak w dymisjach Molskiego (565) i Krasuskiego (566) – tu najlepiej czytelny: „niemogąc niewidzieć w nim doskonałey sposobności w radzeniu persona sua i maiątkiem swoim, a przyzwoitey abilito dla osoby mojey reverencyi doznawszy” (w aktach 565–566 odczytano „w nadzieniu [?]” – właściwie zapewne „w radzeniu”).
Nazwisko „Gorayski [?]” (tytuł „Gorayskiego”; tekst „Gorajski”, „Gorayskiego”) – lekcja dość prawdopodobna. Urząd „Cześ: Orłow:” – cześnik orłowski [?] (ten sam urząd przypisano T. Molskiemu w akcie 565 – może jeden z nich to błędna lekcja). Wieś „Chołoszna [?]” (rkp. „Wsi Chołoszni”, „Chołosżni”) – lekcja niepewna. Wyraz po „szafować, a” nieodczytany (kształt „Madnersa”). Data zapisu: rok zapewne 1727 (ostatni wyraz niepewny), miesiąc „Augusta [?]”. Świadkowie: „Zenon [?] Prażmowski”, „August Chmielewski [?]”, „Grzegorz Czajewski [?]” – lekcje imion i nazwisk częściowo niepewne.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy w nim zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; adultus – dorosły (stan pełnoletności); persona sua – osobą swoją; abilitas – zdolność; et cum omnibus pertinentiis – i ze wszystkimi przynależnościami; per oblatam – przez oblatę.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 11 IX 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Walenty Gorajski [?], syn Jana, cześnik orłowski [?], przyznał i oddał do wpisania zapis dymisyjny dla swego syna Jana. W zapisie (Żytomierz, 5 VIII [?] 1727) wystawca oświadcza, że widząc syna już dorosłym i zdolnym do samodzielnego gospodarowania oraz doznawszy od niego należnego szacunku, dziedziczną część wsi Chołoszna [?] w województwie kijowskim, z poddanymi, lasami, polami i wszystkimi przynależnościami, wypuszcza mu spod swej fortuny; syn może ją objąć i korzystać z dochodów, z zastrzeżeniem, że jak najprędzej spłaci ciążące na niej długi; ojciec zrzeka się do niej wszelkiego prawa. Zapis podpisali wystawca oraz przyjaciele: Zenon [?] Prażmowski, August Chmielewski [?] i Grzegorz Czajewski [?]; wpisano go słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 571
Oblata zapisu dymisyjnego Aleksandra Janiszewskiego, wojskiego trembowelskiego, dla syna Bazylego na część wsi Medwedówka [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data11 IX 1727, Żytomierz (zapis: Medwedówka [?] 5 IX [?] 1727)
1Woiew: Kijow: i Xięgami ninieyszemi Grodz: Kijow: Com-
2parens personaliter JP. Alexander Janiszewski Woys:
3Tremb: dla wpisania do Xiąg tę dymissyą od siebie
4zeznawaiącego ratione intra Contentorum podawszy in
5rem et personam JP. Bazylego Janiszewskiego Syna
6swego przy świadkach sporządzoną przyznał, prosząc
7mnie Urzędu o zapisanie i do akt przyięcie – a tak ja
8Urząd annuendo affectationi przyiąłem która tak
9się w sobie ma – Ja Alexander Janiszewski Woyski
10Tremb: zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiw-
11szy swey własney należney Jurysdykcyi prawa fo-
12rum powiatu a pod ten móy zapis dymissyiny
13poddaiąc i wcielaiąc oznaymuię iż ja zeznawaiący
14maiąc dobra część Wsi Medwedówki [?] w Woiew: Kijow:
15leżące prawem naostatek od przodków moich do mo-
16iey przypadaiącą dziedziny, a maiąc prawo fortuną
17moią rozporządzać i szafować, ani [...] [?] w
18moim Synie stanie iuż adulta, niemogąc niewi-
19dzieć w nim doskonałey sposobności w radzeniu
20persona sua i maiątkiem swoim, a przyzwoitey
21abilito dla osoby mojey reverencyi doznawszy,
22w górze wyrażone dobra część Wsi Medwedówki [?]
23z całemi poddanymi znayduiącemi się polami lasami
24i wszelkiemi dobytkami i użytkami JP. Bazylemu
25Janiszewskiemu Synowi swemu z pod fortuny
k. 498 (skan 0504, strona prawa)
1mojey wypuszczam i dymittuię – Wolny tedy Syn
2móy tę Część Wsi Medwedówki [?] objąć possessyą a
3wszystkich dochodów i pożytków z niey frui vigore
4ninieyszego zapisu, którego ia zwiście [?] dotrzymać
5obowiązuię się – na co daię ten list zapis dymissio-
6nis z podpisem tak moim iako JPP. przyiaciół
7uproszonych przezemnie do podpisania się. Dział
8się w Medwedówce [?] Roku Tysiąc siedmset dwu-
9dziestego siódmego Września [?] piątego dnia. U tey dy-
10missyi per oblatam podaney podpisy rąk temi
11słowy Alexander Janiszewski Woy: Tremb: Ust-
12nie proszony od JP. Alexandra Janiszewskiego do
13podpisania się na tey dymissyi Leon Szybiński [?]
14Za prośbą JP. Alexandra Janiszewskiego podpisuię się
15Szymon Jasiński [?] Jako przyiaciel podpisuię się Mi-
16chał Wigura – a tak ten zapis iak się w sobie ma
17za podaniem i oczewistem przyznaniem słowo w
18słowo do Xiąg ninieyszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–570; ten sam dzień oblaty (11 IX 1727, Żytomierz, J. WALEWSKI LEWKOWSKI) i ten sam formularz dymisji co akty 565, 566 i 570.
Urząd „Woys: Tremb:” / „Woyski Tremb:” – wojski trembowelski. Wieś „Medwedówka [?]” (rkp. „Wsi Medwedowki”, „w Medwedowce”) – ta sama nazwa co w akcie 561 (darowizna M. Lubowskiego dla P. Kadłubiskiego); zapis wystawiono na miejscu, w Medwedówce. Wyraz po „szafować, ani” nieodczytany (kształt „Mannecsa” – por. analogiczne miejsce w akcie 570). Miesiąc zapisu odczytany „Września [?]” (rkp. ok. „Kwietnia/Września” – niepewne). „zwiście [?]” – może „ściśle”. Podpisy świadków: Leon Szybiński [?], Szymon Jasiński [?], Michał Wigura – nazwiska dwóch pierwszych niepewne.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – co do rzeczy w nim zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; adultus – dorosły; persona sua – osobą swoją; abilitas – zdolność; frui vigore – korzystać mocą (zapisu); per oblatam – przez oblatę.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 11 IX 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Aleksander Janiszewski, wojski trembowelski, przyznał i oddał do wpisania zapis dymisyjny dla syna Bazylego. W zapisie (Medwedówka [?], 5 IX [?] 1727) wystawca oświadcza, że widząc syna dorosłym i zdolnym do samodzielnego gospodarowania i doznawszy od niego szacunku, dziedziczną część wsi Medwedówka [?] w województwie kijowskim, z poddanymi, polami, lasami i wszelkimi pożytkami, wypuszcza mu spod swej fortuny; syn może objąć ją w posiadanie i korzystać z dochodów. Zapis podpisali wystawca oraz Leon Szybiński [?], Szymon Jasiński [?] i Michał Wigura; wpisano go słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 572
Oblata kwitu Jana Kossowskiego [?], syna Piotra, stolnika żydaczowskiego, dla Jana Szczepińskiego [?], syna Stanisława, z sumy zastawnej na części wsi Matajki [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
1Generalnie Woiewództwa Kijow: i Xięgami ninieyszemi
2Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens personaliter Ur. JP.
3Jan Syn Piotra Kosowski [?] Stol: Żydaczew: zdrowy
4będąc na ciele i umyśle, odstąpiwszy swey własney na-
5leżney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum powiatu
6i woiewództwa, a pod teraznieysze dobrowolne zeznanie
7swoie Xiężnami [?] cale się z potomkami i Sukcessorami
8swemi poddaiąc i wcielaiąc, iawnie ustnie i dobrowol-
9nie zeznał, iż JPan zeznawaiący według nastąpio-
10ney między Janem Synem Stanisława Szczepińskim [?]
11z iedney, i zeznawaiącym z drugiey strony umowy roku
12Tysiąc siedmset dwudziestego siódmego uczynioney, iż
13Ur. JP. Jan Szczepiński [?] oczyszczaiąc swóy maiątek
14część Wsi Matajek [?] przez Antecessora JPP., tudzież Ante-
15cessorów zeznawaiącego w Zastaw sześć [?] tysięcy złotych
16polskich oddaną i zawiedzioną wraz z poddanymi i ich
17dobytkami i wszelkiem posłuszeństwem, a gdy
18też mnie zeznawaiącemu wyż powiedzianą Summę
19zwracaią, i za wszelkie Artykuła przezemnie i An-
20tecessorów moich zreperowane i nowo przybudowane
21bonifikuią, Ja przeto zeznawaiący tak z odebrania
22Summy wyż pomienioney, iako też uczynioney
23mi bonifikacyi tegoż JP. Jana Syna Stanisława Szcze-
24pińskiego [?] wieczyście czyniąc kwituię, iż do części
25Wsi Matajek [?] moiemu zastawnemu posiadaniu
26uległey żadney od dziś dnia pretensyi tak przez
k. 499 (skan 0505, strona prawa)
1siebie iako i Sukcessorów moich zaczynać niemam
2i niepowinien będę mocą ninieyszego dobrowol-
3nego zeznania. Jan Kosowski [?] Stol: Żydaczewski. który
4to kwit słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg ni-
5nieyszych Grodzkich Kijow: iest zapisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–571. Oblata w Żytomierzu 15 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; ustne zeznanie wpisane do akt. Formularz niemal identyczny z kwitem J. Białowskiego (akt 569) – oba teksty się wzajemnie objaśniają (tu lepiej czytelne „oczyszczaiąc swóy maiątek … zaczynać niemam”; w akcie 569 odczytano „oczywiście [?]” i „zaraz czać [?]” – zapewne te same wyrazy).
Nazwisko wystawcy w tytule „Kossowskiego [?]”, w tekście „Kosowski” / „Kozowski” – lekcja niepewna. Urząd „Stol: Żydaczew:” – stolnik żydaczowski (podpis: „Stol: Żydaczewski”). Nazwisko kontrahenta „Szczepiński [?]” – lekcja niepewna. Wieś „Matajki [?]” (rkp. „część Wsi Matajek”, „Hatajek”) – lekcja niepewna. Suma „sześć [?] tysięcy” – odczyt liczebnika niepewny. „Xiężnami [?]” (w wierszu 7) – niejasne, może zniekształcone „Xięgami”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; artykuły – pozycje (budynki, urządzenia) w majątku; bonifikować – wynagradzać, zwracać koszty; pretensja – roszczenie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 15 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Jan Kosowski [?], syn Piotra, stolnik żydaczowski, zeznał, że zgodnie z umową zawartą w 1727 r. z Janem Szczepińskim [?], synem Stanisława, ten ostatni wykupuje swoją część wsi Matajki [?], oddaną niegdyś przez poprzedników w zastaw poprzednikom zeznającego za 6000 [?] zł wraz z poddanymi, ich dobytkiem i powinnościami; ponieważ Szczepiński [?] zwrócił mu sumę i wynagrodził koszty budynków naprawionych i nowo wzniesionych, Kosowski [?] kwituje go wieczyście i zrzeka się za siebie i sukcesorów wszelkich roszczeń do tej części wsi. Kwit wpisano słowo w słowo do akt.
Akt nr 573
Oblata relacji woźnego generała Jerzego Kosiuczyńskiego [?] o wwiązaniu braci Antoniego i Jana Michalewskich w zastawne posiadanie wsi Liplany [?] po ojcu Bazylim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 XII 1727, Owrucz (intromisja 3 XII 1727)
Karty / skanyk. 499 (skan 0505, strona prawa – od 1/4) – 499v (skan 0506, strona lewa – do 3/4) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 499 (skan 0505, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego siódmego
2Miesiąca Decembra dziesiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości
4Owruczu przedemną Janem Walewskim Lewkowskim
5Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa Grodzkim
6Generalnie Woiewództwa Kijowskiego i Xięgami ninieysze-
7mi Grodz: Kijow: stanowszy oczewiście woźny Generał
8Woiewództwa Kijow: i innych opatrzny Jerzy Kosiuczyński [?]
9w moc prawdziwey wierney i skuteczney rellacyi swoiey
10iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg
11ninieyszych zeznał. Iż on roku teraznieyszego 1727
12miesiąca Decembra trzeciego dnia, na affektacyą
13prawną [...] Rekwizycyą UUr. JPanów Antoniego i Jana
14Michalewskich braci rodzonych, niegdy Ur. Bazylego
15Michalewskiego Synów, maiąc przy sobie stronę szlach-
16ty ludzi wiary godnych JPanów Stefana Warnowskiego [?]
17i Andrze[ia] Dąbrowskiego co maioris ac evidentioris te-
18stimonii gratia sibi adhibitos, był w dobrach Wsi
19Liplanach [?] tu w Woiewództwie Kijowskiem, a powie-
20cie Owruckim leżącey, w zastawnem posiadaniu niegdy
k. 499v (skan 0506, strona lewa)
1ś. p. Oyca rekwirentów Ur. JP. Bazylego Michalewskie-
2go zostaiącey, gdzie będąc, tę wieś Liplany [?] na UUr.
3Rekwirentów iure naturali spadłą, z wszystkiemi tey-
4że wsi przychodami, entratami, przynależnościami, gron-
15nieyszych rekwirentach oznaymił, i powinności [?] ja[kie]
16im opisane inwentarzem pełnić polecił. W czem wy-
17myślony [?] woźny szlachtę sobie przytomną oświad-
18czywszy się stamtąd odiechał, a tu przedemną Urzędem
19stanowszy, prawdziwą swoią czynności uczynił i zeznał
20zastawney possessyi Rellacyą, prosząc cum actis Conno-
21tari co i otrzymał. Woźny pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama okrągła ręka co akty 563–572; atrament na k. 499v bardzo blady, plamy i dziury. Oblata w OWRUCZU 10 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Woźny generał „opatrzny Jerzy Kosiuczyński [?]” – nazwisko niepewne; niepiśmienny.
Wieś „Liplany [?]” (rkp. „w dobrach Wsi Liplanach”, „wieś Liplany”) w pow. owruckim, woj. kijowskie – lekcja niepewna; była w ZASTAWNYM posiadaniu ojca rekwirentów. Świadek „Stefan Warnowski [?]” – lekcja niepewna. Wyrazy „niewyłącznie [?]”, „iure ich [?] synowskich”, „wymyślony [?] woźny” (zapewne „wymieniony”) – odczyt niepewny (blady atrament).
Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; iure naturali – prawem przyrodzonym (dziedziczenia); entraty – dochody; generaliter – ogólnie; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 10 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, woźny generał województwa kijowskiego Jerzy Kosiuczyński [?] (niepiśmienny) zeznał, że 3 XII 1727, na żądanie braci rodzonych Antoniego i Jana Michalewskich, synów zmarłego Bazylego, w obecności szlachty – Stefana Warnowskiego [?] i Andrzeja Dąbrowskiego – wwiązał ich w zastawne posiadanie wsi Liplany [?] w powiecie owruckim, którą ich ojciec trzymał w zastawie, ze wszystkimi dochodami, gruntami, rolami, sianożęciami, łąkami, dąbrowami, wodami i przynależnościami, w takim zakresie, w jakim ją trzymał ojciec; nikt się nie sprzeciwił. Zwołanym poddanym oznajmił nowych panów i nakazał pełnić powinności opisane w inwentarzu. Relację wpisano do akt.
Akt nr 574
Oblata kwitu Tomasza Garbowskiego, syna Gabriela, dla Jana Madyskiego [?] z ostatniej raty (1500 zł) sumy 10 500 zł za część wsi Tomaszówka w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
5JP. Tomasz Syn Gabryela a wnuk Mikołaia Garbowski w Imie-
6niu swoim i Synów swoich Michała i Ignacego Garbowskich
7odstąpiwszy swey własney należney Jurysdykcyi Prawa forum
8Powiatu i Wdztwa a pod teraznieysze Kwitowe zeznanie pod-
9daiąc i inkorporuiąc wiadomo czynię i dobrowolnie zeznaię, iż Ja
10zeznawaiący maiąc moią Część własną dziedziczną wsi Tomaszów-
11ki w Wdztwie Kijowsk: leżącey, z mocy prawa spadku po Oycu
12moim Gabryelu Garbowskim Por[uczniku] Woysk Krolewsk: Jadwigi [?] na
13mnie iako na naturalnego Sukcessora spadłą, a maiąc prawo
14fortuną moią iako chcę rozporządzać umyśliłem pomienioną
15Część wsi Tomaszówki z poddanemi Polami Rolami i całą Cyr-
16kumferencyą JP. Janowi Madyskiemu [?] za Summę dziesięciu
17tysięcy pięcset Złot: Pols: odprzedać i nato w Roku Tysiąc Siedmset
18Dwudziestym Szóstym została zawarta między nami Rezygna-
19cyia [?] Kontraktowa [?]. Lecz gdy w dniu dzisieyszym JP. Jan Madyski [?]
20Resztę pozostałą Złotych Tysiąc Pięcset do rąk moich wypłaca
21i wylicza, przeto z odebraney całkowitey Szacunkowey Summy dzie-
k. 500v (skan 0507, strona lewa)
1sięciu [?] Tysięcy pięcset Złotych Kwituię, wolność Intromittowania się
2do tey Części wsi Tomaszówki JP. Janowi Madyskiemu [?] w każdym
3Czasie dozwalam i Transakcyą zawartą umacniam, i żadney
4salwy ani sobie ani Synom moim Michałowi i Ignacemu
5Garbowskim do tey Części prawa niezostawuię owszem od
6wszelkich Impetycyi Prawnych i nieprawnych bronić obo-
7wiązuię się – Tomasz Garbowski mp. Quam actis Connotari
8eodem recognoscens mnie Urzędu prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis. Nagłówek (tytuł, data) na k. 499v wpisała ta sama okrągła ręka co akty 563–573, natomiast dalszy tekst (k. 500–500v) – INNA, staranna, pochyła ręka (karta 500 ma też starą numerację 108). Oblata w Żytomierzu 9 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM.
Nazwisko nabywcy „Madyski [?]” (rkp. „Madyskiemu”, „Madyski”) – lekcja niepewna (może Medyński/Madeyski). Wieś Tomaszówka (rkp. „wsi Tomaszówki”) w woj. kijowskim. Urząd ojca wystawcy „Por: Woysk Krolewsk: Jadwigi [?]” – skrót i ostatni wyraz niejasne (może „porucznik wojsk Królewicza…” lub „Królewskich”). „Rezygnacyia Kontraktowa [?]” – odczyt końcówki wiersza niepewny. Początek k. 500v „sięciu [?]” – kontynuacja „dzie-sięciu”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; inkorporować – wcielać; circumferentia – obręb, granice; salwa – zastrzeżenie prawa; impetycje – roszczenia, napaści prawne; quam actis connotari eodem recognoscens … prosił – o której zapisanie do akt tenże zeznający prosił.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 9 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Tomasz Garbowski, syn Gabriela, wnuk Mikołaja, w imieniu własnym i synów Michała i Ignacego, zeznał, że dziedziczną część wsi Tomaszówka w województwie kijowskim, odziedziczoną po ojcu Gabrielu Garbowskim, porucznik[u] [?] wojsk królewskich, sprzedał Janowi Madyskiemu [?] za 10 500 zł, na co w 1726 r. zawarto między nimi kontrakt rezygnacyjny; ponieważ Madyski [?] wypłacił dziś pozostałe 1500 zł, Garbowski kwituje go z całej sumy, pozwala mu w każdej chwili wwiązać się w tę część wsi, potwierdza transakcję, nie zostawia sobie ani synom żadnego prawa i zobowiązuje się bronić nabywcy przed wszelkimi roszczeniami. Zeznanie wpisano do akt.
Akt nr 575
Oblata zapisu dymisyjnego Piotra Kawońskiego [?], wojskiego sandomierskiego, dla syna Jana na pozostałą część (ćwierć) wsi Hłuszcza [?] w woj. sandomierskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 XII 1727, Żytomierz (zapis: Żytomierz 20 XI 1727)
14przyustąpić, iakoż przywodząc takowy zamiar móy do skutku pomienioną
15Część wsi Hłuszczy [?] z Poddanemi, Polami, Sianożęciami Lasem i innemi
16wszelkiemi i wszelakiemi pertynencyami, nic bynaymniey na nikogo
17niewyłączaiąc ani sobie nie exymuiąc JP. Janowi Kawońskiemu [?]
18Synowi memu z pod Dziedzicznego władania mego wypuszczam
19i Dymittuię, wolen tedy iest i będzie dopiero wspomniony Syn móy
20pomianowaną Część obiąć w swoie władanie, a ze wszystkich Intrat
21i dochodów pożytkować, a Ja odtąd żadney Salwy mieć niebędę, na co
22daię ten móy List Zapis Dymissyonis z podpisem ręki swey własney
k. 501v (skan 0508, strona lewa)
1stwierdzony – Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwu-
2dziestego Siódmego dnia Dwudziestego Novembra. Piotr Kawoński [?]
3Woyski Sędomir: Quam actis Connotari eodem recognoscens mnie
4Urzędu prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama staranna, pochyła ręka co k. 500–500v (akt 574). Oblata w Żytomierzu 9 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM.
Nazwisko „Kawoński [?]” (rkp. „Kawonski”, „Kawonskiego”) – lekcja dość pewna graficznie, choć forma rzadka. Urząd „Woyski Sędomirski” – wojski sandomierski. Wieś „Hłuszcza [?]” (rkp. „wsi Hluszczy” / „Fluszczy”) w woj. sandomierskim – pierwsza litera niepewna. Z tekstu wynika, że wystawca sprzedał wcześniej trzecią część wsi „w miarę posagu żony”, a pozostała mu część – określona jako „Część czwarta” – przechodzi na syna; liczby części niespójne (może kopista).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; tenor sequitur talis – treść jest następująca; forum – sąd właściwy; secundum bene voluntatem meam – według mej dobrej woli; exymować – wyłączać; intraty – dochody; salwa – zastrzeżenie prawa; quam actis connotari eodem recognoscens … prosił – o której zapisanie do akt tenże zeznający prosił.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 9 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Piotr Kawoński [?], wojski sandomierski, przyznał i oddał do wpisania zapis dymisyjny dla syna Jana. W zapisie (Żytomierz, 20 XI 1727) wystawca oświadcza, że po sprzedaniu w latach wcześniejszych trzeciej części wsi Hłuszcza [?] w województwie sandomierskim (na zabezpieczenie posagu żony), pozostałą mu po przodkach część tej wsi (określoną jako czwarta), z poddanymi, polami, sianożęciami, lasem i wszelkimi przynależnościami, ze względu na potrzeby syna i jego godne postępowanie i szacunek, wypuszcza synowi Janowi spod swego władania; syn może ją objąć i korzystać z dochodów, a ojciec nie zostawia sobie żadnego zastrzeżenia. Zapis wpisano do akt.
Akt nr 576
Oblata kwitu Ludwika Perry [?], podczaszego zwinogrodzkiego, dla Jana Zakorskiego [?] z całej sumy szacunkowej 12 000 zł za część wsi Zawałówka [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 XII 1727, Żytomierz
Karty / skanyk. 501v (skan 0508, strona lewa – od 1/4) – 502 (skan 0508, strona prawa – górna część) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 501v (skan 0508, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Siódmego
2Miesiąca Decembra dziewiątego Dnia.
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto[mierzu]: przedemną
13od JW. Hrabi Ostroroga nabytą, a maiąc moc z prawa pospolitego dobrami
14swemi iako chcieć rządzić, dać, darować, i swoim prawem komu chcieć odstą-
15pić, Umyśliłem przeto pomienioną Część ze wszystkiemi oney pertynencyami
16JP. Janowi Zakorskiemu [?] za Summę Szacunkową Dwanaście tysięcy Złotych
k. 502 (skan 0508, strona prawa)
1odprzedać, nato zawarta została w Roku Tymże dnia dziewiątego Maia między
2nami Rezygnacyina Tranzakcya. Lecz gdy pozostałą i na Gruncie teyże Części
3ubespieczoną kwotę Złotych Osmset dla obawy się mogących iakowych długów
4w dniu dzisieyszym tenże JP. Zakorski [?] do rąk moich całkowicie wylicza i wypłaca
5przeto Ja zeznawaiący z odebrania takowey, zatwierdzaiąc poprzedniczą Tran-
6zakcyą tegoż JP. Zakorskiego [?] z zupełnie wypłaconey Szacunkowey Summy kwituię.
7Mocą tego kwitowego zeznania mego Ludwik Perro [?] Podczaszy Zwinogrodzki mp.
8Quam actis Connotari prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama staranna, pochyła ręka co akty 574–575. Oblata w Żytomierzu 9 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM.
Rozbieżność: tytuł marginalny mówi o kwicie „JO. Hrabi Ostrorogowi dany”, tymczasem w tekście kwitowany jest nabywca JP. Jan ZAKORSKI [?]; hrabia OSTRORÓG występuje jako poprzedni właściciel, od którego wystawca nabył część wsi. Nazwisko wystawcy „Perro/Perry [?]” – lekcja dość pewna graficznie (może cudzoziemskiego pochodzenia). Urząd – podczaszy zwinogrodzki (Zwinogródka, woj. kijowskie). Nazwisko „Zakorski [?]” (rkp. „Zakorskiemu”, „Zakorski”; może „Zaborski”) – niepewne. Wieś „Zawałówka [?]” (rkp. „Zawalowki”; przed nazwą dziura w papierze) – lekcja niepewna. Dobra wystawcy położone także w woj. mazowieckim.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; pertynencje – przynależności; quam actis connotari prosił – prosił o zapisanie do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 9 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Ludwik Perro [?], podczaszy zwinogrodzki, zeznał, że posiadając dobra w województwach mazowieckim i kijowskim, w tym część wsi Zawałówka [?] w województwie kijowskim, nabytą prawem dziedzictwa od hrabiego Ostroroga, sprzedał ją ze wszystkimi przynależnościami Janowi Zakorskiemu [?] za sumę szacunkową 12 000 zł, na co 9 V 1727 zawarto transakcję rezygnacyjną; ponieważ Zakorski [?] wypłacił mu dziś pozostałe 800 zł, zatrzymane na gruncie tej części na wypadek ewentualnych długów, wystawca, zatwierdzając transakcję, kwituje go z całej wypłaconej sumy. Zeznanie wpisano do akt.
Akt nr 577
Oblata kwitu braci Łukasza, Aleksandra i drugiego Aleksandra Witkowskich, synów Iwana, dla Tomasza Szeptyckiego z sumy 3000 zł za część wsi Witków [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 XII 1727, Żytomierz
Karty / skanyk. 502 (skan 0508, strona prawa – dolna część) – 502v (skan 0509, strona lewa – do 3/4) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 502 (skan 0508, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Siódmego
2Miesiąca Decembra Dziewiątego Dnia.
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu przede-
4mną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa
5Grodz: Gen[era]lnie Wdztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodz: Kijow:
6Comparentes Personaliter JPP. Łukasz, Alexander i drugi Alexander Bracia
7rodzeni Witkowscy Synowie Iwana, Wnukowie Niczypora zdrowi będąc
8na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney Jurysdykcyi prawa
9forum Powiatu i Wdztwa, a pod teraznieysze Kwitowe zeznanie cale się poddaią
10i inkorporuią wiadomo czyniemy i dobrowolnie zeznaiemy iż my zeznawaiący
k. 502v (skan 0509, strona lewa)
1maiąc Część własną Dziedziczną wsi Witkowa [?] w Ziemi Żmudzkiey [?] leżącą
2z mocy Dymissyi w Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestym Czwartym
3od Oyca naszego Iwana nam nadaney przynależną, a maiąc prawo swoią
5mu tęż Część wsi Witkowa [?] za Summę trzy tysiące Złotych Pols:
6odprzedać. Naco zawarta została między nami Rezygnacyina Tranzak-
7cya w Roku 1726 w Ziemi Żmudzkiey [?] przyznana. Lecz gdy w dniu
8dzisieyszym JP. Tomasz Szeptycki resztę pozostałey Summy Pols: Tysiąc
9[Złotych] [?] do rąk naszych wypłaca i wylicza, przeto my z odebrania całkowitey
10szacunkowey Summy Złotych Trzytysiące Polskich kwituiemy, poprzedniczą
11Tranzakcyą umacniamy i wolności Intromittowania się do tey Części wsi
12Witkowa [?] w każdym czasie dozwalamy i żadney salwy ani sobie, ani Sukcessorom
13niezostawuiemy, owszem od wszelkich Impetycyi bronić obowiązuiemy się. Mocą
14Kwitowego zeznania naszego, Łukasz Witkowski – Alexander Witkowski mp.
15Alexander Witkowski mp. Quam actis Connotari eodem recognoscens mnie
16Urzędu prosili co i otrzymali –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama staranna, pochyła ręka co akty 574–576. Oblata w Żytomierzu 9 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM. Formularz kwitu podobny jak w aktach 574 i 576.
Bracia nosili dwaj to samo imię Aleksander („Alexander i drugi Alexander”). Wieś „Witków [?]” (rkp. „wsi Witkowa”) położona – według odpisu – „w Ziemi Zmudzkiey” (Żmudź [?]; lekcja dość pewna graficznie, choć zaskakująca w księdze kijowskiej – może zniekształcenie innej nazwy, np. ziemi zwinogrodzkiej/żytomierskiej). Kwota ostatniej raty – „Summy … Tysiąc” (przed „Tysiąc” wyraz skreślony; jednostka niepewna). Nabywca – Tomasz SZEPTYCKI.
Łacina: comparentes personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; inkorporować – wcielać; salwa – zastrzeżenie prawa; impetycje – roszczenia; quam actis connotari eodem recognoscens … prosili – o której zapisanie do akt ci zeznający prosili.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 9 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, bracia rodzeni Łukasz, Aleksander i drugi Aleksander Witkowscy, synowie Iwana, wnukowie Niczypora, zeznali, że dziedziczną część wsi Witków [?] w ziemi żmudzkiej [?], nadaną im dymisją ojca Iwana w 1724 r., sprzedali Tomaszowi Szeptyckiemu za 3000 zł, na co w 1726 r. zawarto (i przyznano w ziemi żmudzkiej [?]) transakcję rezygnacyjną; ponieważ Szeptycki wypłacił dziś resztę (1000 zł [?]), kwitują go z całej sumy, potwierdzają transakcję, pozwalają mu w każdej chwili wwiązać się w tę część, nie zostawiają sobie ani sukcesorom żadnego prawa i zobowiązują się bronić go przed roszczeniami. Zeznanie wpisano do akt.
Akt nr 578
Oblata zapisu wieczystej darowizny Antoniego Fedorowicza dla Walentego Sańskiego [?] na część wsi Fedorówka w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 XII 1727, Żytomierz (zapis: Żytomierz 8 XI 1727)
16Lasami, [Bo]rami [?], Zaroślami, nawozami [?] et cum omnibus attinentiis
17et pertinentiis iak się w sobie ta Część od dawnych czasów miała i zawierała
18i teraz ma i zawiera JP. Walentemu Sańskiemu [?] odprzedać. Jakoż ninieyszym
19Zapisem moim daię, daruię i odprzedaię. Wolnym tedy od tąd iuż iest i będzie
20tenże JP. Walenty Sański [?] wzmiankowaną Częścią dziś przezemnie daro-
21waną rządzić, szafować i dysponować, a Ja zeznawaiący i Syn móy teraz ma-
22łoletni Ignacy ani inne potomkowie i Sukcessorowie moi żadnego wstępu
k. 503v (skan 0510, strona lewa)
1do rzeczoney Części mieć niemogą, a to pod szkodami Ziemskiemi z dawna Kon-
2stytucyą [?] wieczney [?] oszacowanemi i nato dałem ten móy List Zapis perpetuus
3Donationis z podpisem Ręki mey własney tudzież z podpisami Rąk JPPanów
4przyiaciół stwierdzony. Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset
5Dwudziestego Siódmego dnia Osmego Novembra – U tego Zapisu per-
6petuus Donationis podpisy Rąk temi słowy, Antoni Fedorowicz
7mp. Jako przytomny świadek i przyiaciel na tym Zapisie Donacyi-
8nym podpisuię się Jan Hański [?] – Jako świadek i przyiaciel przy tem
9Testamencie będący podpisuię się, Hieronim Wyszkolski [?] mp. Świadek
10przytomny temu Zapisowi podpisuię się Józef Rybiński – Który ten
11Zapis za podaniem i prozbą JmPana podawaiącego, a za mo-
12im Urzędowym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, prawdopodobnie ta sama pochyła ręka co akty 574–577, ale pismo bledsze i bardziej pospieszne (k. 503). Oblata w Żytomierzu 12 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM.
Nazwisko obdarowanego „Sański [?]” (rkp. „Sanskiego”, „Sanskiemu”, „Sanski”; może „Pański”) – lekcja niepewna. Wieś Fedorówka (rkp. „Wsi Fedorowki”) – województwo nie podane (zapewne kijowskie). Mimo formy darowizny wystawca używa słowa „odprzedać/odprzedaię” – typowe ukrycie sprzedaży. Wyraz uszkodzony przed „Zaroślami” (dziura) – zapewne „Borami”. „Konstytucyą [?] wieczney [?]” – odczyt niepewny. Świadek H. Wyszkolski [?] nazywa dokument omyłkowo „Testamentem”. Świadkowie: Jan Hański [?], Hieronim Wyszkolski [?], Józef Rybiński.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; perpetuus donationis (zapis) – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; et cum omnibus attinentiis et pertinentiis – i ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 12 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Antoni Fedorowicz przyznał i oddał do wpisania zapis wieczystej darowizny dla Walentego Sańskiego [?]. W zapisie (Żytomierz, 8 XI 1727) Fedorowicz oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Fedorówka, z poddanymi, polami, gruntami, sianożęciami, uroczyskami, lasami, borami [?], zaroślami i wszelkimi przynależnościami, w dawnym zakresie, daje, daruje i odprzedaje Walentemu Sańskiemu [?], który może nią odtąd swobodnie władać; ani wystawca, ani jego małoletni syn Ignacy, ani dalsi potomkowie nie będą mieli do niej wstępu pod karami ziemskimi. Zapis podpisali wystawca i świadkowie Jan Hański [?], Hieronim Wyszkolski [?] i Józef Rybiński; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 579
Oblata zapisu wieczystej darowizny braci Piotra i Ignacego Tokarskich, synów Pawła, dla Jana Wajnarowskiego [?] na część wsi Romanówka w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 XII 1727, Żytomierz (zapis: Żytomierz 29 XI 1727)
19wami, Wodami Rzekami, Rzeczkami, i wszelkiemi tych Dóbr
20pożytkami dochodami i przynależytościami, owo zgoła nic
21nie Exympuiąc, ani wyłączaiąc WJP. Janowi Wajnarowskiemu [?] dać,
22[reklamant:] darować
k. 504v (skan 0511, strona lewa)
1darować i nawieczność rezygnować, iakoż ninieyszym Zapi-
2sem naszym daię [?], daruię i wiecznemi czasy rezygnuię i zaraz
3w moc dzierżenie i Dziedziczną Possessyą przez Woźnego i szlach-
4tę podaię i ustępuię, żadnego wcale regressu i pretextu do tych
5Dóbr sobie samym niż komu innemu niezostawuiemy, owszem
6na zawsze się tych Dóbr wyrzekamy i wyzuwamy vigore którego
7Zapisu naszego wieczystey darowizny – Wolen tedy WJP. Jan
8Wajnarowski [?] pomienionemi Dobrami iako swemi własnemi
9Rządzić szafować i dysponować, a My zeznawaiące żadne-
10go wstępu do wspomnionych Dóbr mieć niebędziemy, i dlate-
11go daiemy ten nasz List Zapis perpetuus Donationis który Rękoma
12naszemi własnemi przy uproszonych JPP. przyiaciołach podpisuiemy.
13Dattum w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Siódmego
14dnia Dwudziestego dziewiątego Nowembra. – U tego Zapisu perpetuus
15Donationis podpisy Rąk takowe – Piotr Tokarski mp. Ignacy
16Tokarski mp. Jako świadek i przyiaciel na tym Zapisie perpetuus
17Donationis podpisuię się Jan Pawsza [?] mp. Jako [przy]tomny
18świadek zdziałania tego Zapisu perpetuus Donationis podpisuię
19się Adam Malicki mp. Za świadka i przyiaciela u tego Zapisu
20perpetuus Donationis podpisuię się Michał Rusiłak [?] mp.
21Który zatem Zapis Donationis za podaniem i prozbą, a za moim Urzę-
22dowym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama pochyła ręka co akty 574–578; atrament bardzo blady (k. 504–504v), pojedyncze dziury. Oblata w Żytomierzu 13 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM.
Nazwisko obdarowanego „Wajnarowski [?]” (rkp. „Wajnarowskiemu”, „Wajnarowski”) – lekcja niepewna. Wieś Romanówka (rkp. „Wsi Romanowki”) w woj. kijowskim. W k. 504v formy czasownika w l. poj. („daię, daruię … rezygnuię … podaię i ustępuię”) mimo dwóch wystawców – zapewne skrót kopisty. Wyraz uszkodzony „te[raz] [?]” (dziura w papierze). Świadkowie: Jan Pawsza [?], Adam Malicki, Michał Rusiłak [?] – nazwiska pierwszego i trzeciego niepewne.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; perpetuus donationis (zapis) – wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; exympować – wyłączać; regres – prawo powrotu, roszczenie zwrotne; pretext – pretekst, podstawa roszczenia; vigore – mocą; dattum (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 13 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, bracia rodzeni Piotr i Ignacy Tokarscy przyznali i oddali do wpisania swój zapis wieczystej darowizny dla Jana Wajnarowskiego [?]. W zapisie (Żytomierz, 29 XI 1727) bracia, synowie zmarłego Pawła Tokarskiego, oświadczają, że dziedziczną część wsi Romanówka w województwie kijowskim, spadłą po ojcu, z poddanymi ciągłymi i pieszymi, polami, gruntami dworskimi i chłopskimi, ogrodami, sianożęciami, lasami, borami, dąbrowami, wodami, rzekami i wszelkimi pożytkami, niczego nie wyłączając, dają, darują i wieczyście rezygnują Janowi Wajnarowskiemu [?], przekazując mu posiadanie przez woźnego i szlachtę i zrzekając się wszelkiego regresu. Zapis podpisali wystawcy oraz świadkowie Jan Pawsza [?], Adam Malicki i Michał Rusiłak [?]; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 580
Oblata kwitu Józefa Boguszewskiego, syna Stanisława, w imieniu własnym i małoletniego brata Antoniego, dla Jana Daszkiewicza [?], syna Aleksandra, z sumy za część wsi Dąbrówka w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
5Generalnie Wdztwa Kij: i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi
6Comparens Pers: JP. Józef Syn Stanisława Boguszewski w Imieniu
7swoim i Brata małoletniego Antoniego Boguszewskiego czyniący
8zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney
9Ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum Powiatu i Wdztwa a pod
10teraznieysze dobrowolne swoie zeznanie poddaiąc i wcielaiąc
11wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię iż Ja zezna-
12waiący maiąc Część z Bratem moim Antonim Boguszewskim wła-
13sną Dziedziczną we Wsi Dąbrówce będącą w Wdztwie Kijowskim
14leżącą vigore iure naturali et Successive na nas spadłą, a maiąc
15prawo pomienioną Częścią iak chcieć rozporządzać, umyśliłem
16też Części [...] [?] Dąbrówki odprzedać za Złotych Polskich Sześć [?] tysięcy
17Panu Janowi Synowi Alexandra Daszkiewiczowi [?] nato iuż zosta-
18ła zawarta Tranzakcya w Roku przeszłym, gdy zaś w dniu dzi-
19sieyszym [...] [?] JP. Jan Daszkiewicz [?] Złotych Polskich trzy tysiące reszty
20pozostałą do Rąk moich wypłacił i wyliczył, która to Summa
21cała na dział Brata mego Antoniego Boguszewskiego wypada
22[reklamant:] [mię] [?]
k. 505v (skan 0512, strona lewa)
1mię też za obligiem JP. Michałowi Piątkiewiczowi [?] pożyczone
2na Dobrach Części wsi Zabary [?] własney JP. Michała Piątkiewicza [?]
3hipotekowaney do doyścia Lat zupełnych Brata mego zostawiam,
4Którą Summę ma prawo Antoni Boguszewski Brat moy ode-
5brać i z oney albo z swoiey własney zakwitować, a przeto Ja
6z odebrania całkowitey Summy Złotych Polskich Sześciu tysięcy
7kwituię, uczynioną Tranzakcyą umacniam, żadney salwy ani
8sobie ani Bratu Antoniemu do tey Części niezostawuię – wolność
9Intromittowania się JP. Janowi Daszkiewiczowi [?] tak w Imieniu
10swoim iako i Synów swoich Ignacego i Stefana Daszkiewiczów [?]
11w każdym czasie dozwalam, a ia raz z Bratem zrzekłszy się
12własności nietylko że żadnego prawa mieć niemogę, ale owszem
13od wszelkich Impetycyi z tey Części wynikaiących reguluiących się
14do JP. Jana Syna Alexandra Daszkiewicza [?] iakoteż do Synów
15iego Ignacego i Stefana Daszkiewiczów [?] wszystkich małoletnich, tak
16prawnych iako i nieprawnych bronić i zastępować obowiązuię
17się – Józef Syn Stanisława Boguszewski mp. Quam actis
18Connotari Eodem recognoscens mnie Urzędu prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama pochyła ręka co akty 574–579; atrament bardzo blady, dziury w papierze. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM.
Nazwisko nabywcy „Daszkiewicz [?]” (rkp. „Dafskiewiczowi”, „Daszkiewicza”) – lekcja niepewna. Wieś Dąbrówka (rkp. „we Wsi Dąbrowce”, „Dąbrowki”) w woj. kijowskim; przed nazwą w wierszu „Części […] Dąbrówki” dziura. Cena: w k. 505 liczebnik niepewny („Sześć [?]”), w k. 505v „całkowitey Summy … Sześciu tysięcy”; dopłacona dziś reszta – 3000 zł, przypadająca na dział małoletniego brata Antoniego, którą wystawca pożyczył na obligację Michałowi PIĄTKIEWICZOWI [?] z hipoteką na części wsi „Zabary [?]” do czasu pełnoletności brata. Słowo na początku k. 505v („mię”) – zapewne końcówka zdania „którą … pożyczam [?]”; składnia urwana.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; vigore iure naturali et successive – mocą prawa przyrodzonego i następstwa (dziedziczenia); obligacja (oblig) – zobowiązanie dłużne; hipotekowany – zabezpieczony na nieruchomości; salwa – zastrzeżenie prawa; impetycje – roszczenia; quam actis connotari eodem recognoscens … prosił – o której zapisanie do akt tenże zeznający prosił.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego, Józef Boguszewski, syn Stanisława, w imieniu własnym i małoletniego brata Antoniego, zeznał, że dziedziczną część we wsi Dąbrówka w województwie kijowskim, odziedziczoną wraz z bratem, sprzedał Janowi Daszkiewiczowi [?], synowi Aleksandra, za 6000 [?] zł, na co w roku poprzednim zawarto transakcję; ponieważ Daszkiewicz [?] wypłacił dziś pozostałe 3000 zł, przypadające na dział brata Antoniego, a suma ta została pożyczona na obligację Michałowi Piątkiewiczowi [?] z hipoteką na części wsi Zabary [?] do pełnoletności brata (który może ją odebrać i z niej pokwitować), wystawca kwituje nabywcę z całej sumy, potwierdza transakcję, nie zostawia sobie ani bratu żadnego prawa, pozwala Daszkiewiczowi [?] i jego małoletnim synom Ignacemu i Stefanowi wwiązać się w każdym czasie i zobowiązuje się bronić ich przed wszelkimi roszczeniami. Zeznanie wpisano do akt.
Akt nr 581
Oblata zapisu wieczystej darowizny Jana Janowskiego, syna Pawła, dla Szymona Rusieckiego – część wsi Kalinówka
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 XII 1727 (zapis), 31 XII 1727 (oblata), Żytomierz
20ludźmi poddanemi ich powinnościami, Daniami, dań-
21nami, Robociznami, i z temi wszystkiemi co do pomienioney
22Części przynależało i przynależy WJP. Szymonowi Ru-
23sieckiemu dać, darować i rezygnować, ato za Szacunek [?]
24Summy Złotych Polskich trzy tysiące, i takoż ninieyszym
25Zapisem moim daię, daruię i Rezygnuię – Wolen tedy
26[reklamant:] WJP.
k. 506v (skan 0513, strona lewa)
1odtąd mieć iest i będzie WJP. Rusiecki takowemi Dobrami
2dziś przezemnie onemu darowanemi rządzić szafować i dy-
3sponować pożytki wszelkie wybierać [?] używać i ku nay-
4lepszemu pożytkowi swemu obracać, a Ja zeznawaiący
5odtąd z pomienionych Dóbr żadnego prawa pretensyi
6mieć niebędę, a potomkowie i Sukcessorowie moi
7mieć niebędą, ato pod szkodami Ziemskiemi stawie-
8niem przyięcia [?] cielesney arezowaniem [?] i nato daiem
9ten Zapis moy perpetuus Donationis z podpisem Ręki
10mey własney, i JJPP. przyiaciół oczewiście uproszonych
11stwierdzony. Datum w Żytomierzu Tysiąc Siedmset
12dwudziestego Siódmego Roku dnia trzynastego Decem-
13bra. U tego Zapisu Podpisy Ręku te stoią [?]: Jan Janowski
14Jako świadek i przyiaciel niżey [?] Zapisie podpisuię
15się Onufry Sołobeski [?]. Jako Świadek i przyiaciel w tym
16Zapisie podpisuię się Bazyli Mackiewicz [?] Świadek
17ustnie uproszony od Pana Jana Janowskiego na tym
18Zapisie perpetuus Donationis podpisuię się Piotr
19Karczewski [?]. Który to Zapis wieczysty darowizny za
20podaniem i prośbą Pana podawaiącego, a za moim
21Urzędownym przyięciu do Xiąg ninieyszych Grodzkich wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama pochyła ręka co akty 574–580; atrament blady. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 13 XII 1727.
Nazwisko darczyńcy w tytule marginalnym – „Janowskiego” (w tekście wyraźnie „Jan Janowski z ojca Pawła Janowskiego Syn”); obdarowany – Szymon RUSIECKI (w tytule „Rusieckiemu” z dziurą w papierze). Wieś „Kalinówka” (rkp. „Część Wsi Kalinówki”) – bez podania województwa. Darowizna „za Szacunek [?] Summy Złotych Polskich trzy tysiące” – w istocie sprzedaż przebrana w formę darowizny (por. akty 579, 580).
Formuła sankcyjna „pod szkodami Ziemskiemi stawieniem przyięcia [?] cielesney arezowaniem [?]” zniekształcona przez kopistę (zapewne: pod szkodami ziemskimi, stawiennictwem, aresztem cielesnym). Słowo w wierszu „wszystkiemi […] należącemi” – w miejscu dziury w papierze, zapewne „przy[…]”. Nazwiska świadków niepewne: „Sołobeski [?]” (rkp. „Selabeski”), „Mackiewicz [?]” (rkp. „Mackurski [?]”), „Karczewski [?]” (rkp. „Karcewski [?]”).
Łacina: zapis perpetuus donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; datum – dan (dano).
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Szymon Rusiecki podał do wpisania zapis wieczystej darowizny wystawiony mu w Żytomierzu 13 XII 1727 przez Jana Janowskiego, syna Pawła. Janowski darował i zrezygnował Rusieckiemu swą dziedziczną część wsi Kalinówka ze wszystkimi gruntami, polami, lasami, sianożęciami, pastwiskami, uroczyskami, poddanymi i ich powinnościami, w zamian za „szacunek” 3000 zł; zrzekł się wszelkich praw swoich i potomków pod rygorem kar ziemskich. Zapis podpisali Jan Janowski oraz świadkowie Onufry Sołobeski [?], Bazyli Mackiewicz [?] i Piotr Karczewski [?].
Akt nr 582
Oblata relacji woźnego generała Pawła Drzewickiego o intromisji Jana Filipskiego [?] w część wsi Watyń [?] w woj. wołyńskim po ojcu Marcinie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data27 XII 1727 (intromisja), 31 XII 1727 (oblata), Żytomierz
1Grodz: Generału Wdztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodz:
2Kijowsk: Stanowszy oczywiście Woźny Gener: Wdztwa Kijowsk: i innych
3opatrzny Paweł Drzewicki w moc prawdziwey i ważney i Skutecz-
4ney Rellacyi swoiey, iawnie, ustnie i dobrowolnie dla zapisa-
5nia do Xiąg ninieyszych zeznał – iż on Roku teraznieysze-
6go Tysiąc Siedmset Dwudziestego Siódmego, Dnia Dwudziestego Siód-
7mego Decembra na affektacyą i prawną rekwizycyą WJPana
8Jana Filipskiego [?] Rekwirenta maiąc przy sobie Stronę Szlachty
9Ludzi wiary godnych WWJJPP. Szymona Zaleskiego y Seweryna
10Orzeszka co maioris ac evidentioris testimonii Gratia Sibi ad-
11hibitis był w części wsi Watynia [?] w Wdztwie Wołyń: Sytuowaney
12będącey vigore prawa Sukcessyi po Rodzicu Rekwirenta WP. Marcinie
13Filipskim [?] spadłey, też Część Wsi Watynia [?] z Poddanymi i ich powin-
14nościami, daniami, czynszami, Polami Ornemi i nie Ornemi zarosła-
15mi Czertężami [?], Stawem Sianożęciami, Pastwiskami, i innemi wszyst-
16kiemi i wszelakiemi mianowanemi i niemianowanemi w tey Części
17znayduiącemi się pożytkami, intratami i dochodami nic na nikogo
18inszego nie wyimuiąc ani excypuiąc, ale iako ta Część
19z dawnych Czasów in suis metis limitibus circumferenciis miała za-
20wierała i teraz ma i zawiera wyżrzeczonemu WPanu Janowi Filip-
21skiemu [?] nemine impugnante contradicente w realną spokoyną i
22aktualną vigore spadłey Sukcessyi podał, postąpił i officiose in-
23tromittował Possessyą, oraz Poddanych do gromady zwoławszy o
24nowym ich Panie WP. Rekwirencie oznaymiwszy, pełnię posłu-
25[reklamant:] szeństwa
k. 507v (skan 0514, strona lewa)
1posłuszeństwo iako dziedzicowi rozkazał – A tak on mianowany Woźny
2WP. Rekwirenta przy spokoyney zostawiwszy Possessyi też Stronę
3Szlachtę sobie przytomną oświadczywszy się ztamtąd nazad od-
4iechawszy, teraz też swoią prawdziwą przedemną Urzędem
5uczynił i zeznał Rellacyą Possessyi prosząc cum actis prae-
6sentibus connotari co i otrzymał Paweł Drzewicki Woźny
7scribendi ignarus. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama pochyła ręka co akty 574–581. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; intromisja 27 XII 1727.
Nazwisko rekwirenta – w rkp. „Lilipskiego”, „Lilipskim”, „Lilip-skiemu” (inicjał podobny do L); odczytane jako FILIPSKI [?] (nazwisko znane, „Lilipski” nie notowany). Wieś w rkp. „Watynca/Watynia” – zapewne Watyń w woj. wołyńskim (pow. łucki); lekcja niepewna. Wyraz „Czertężami [?]” (rkp. „Czertezami”) – zapewne czerteże, karczowiska. „Paweł Drzewicki” – może ten sam co woźny gen. Paweł DRZEWICKI [?] z 1717 r. (akty 311, 349, 357).
Łacina: co maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitis – których przybrał dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore – mocą; in suis metis, limitibus, circumferentiis – w swoich granicach, miedzach i obwodach; nemine impugnante, contradicente – nikt się nie sprzeciwiał ani nie zaprzeczał; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; cum actis praesentibus connotari – zapisać do akt niniejszych; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, woźny generał opatrzny Paweł Drzewicki zeznał, że 27 XII 1727, na żądanie Jana Filipskiego [?], w obecności szlachty Szymona Zaleskiego i Seweryna Orzeszka, wwiązał go w część wsi Watyń [?] w województwie wołyńskim, przypadłą mu w spadku po ojcu Marcinie Filipskim [?], z poddanymi, ich powinnościami, daninami, czynszami, polami, zaroślami, stawem, sianożęciami i pastwiskami, w dawnych granicach, bez sprzeciwu; zwołał poddanych, oznajmił im o nowym panu i nakazał im posłuszeństwo. Woźny, niepiśmienny, prosił o wpisanie relacji.
Akt nr 583
Oblata relacji woźnego generała Pawła Drzewickiego o intromisji Józefa Węgla [?] w część wsi Dubiszów [?] (w tytule: Potijówka [?]) w woj. kijowskim po ojcu Grzegorzu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XII 1727 (intromisja), 31 XII 1727 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 507v (skan 0514, strona lewa – od 1/3) – 508 (skan 0514, strona prawa – do 3/4) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 507v (skan 0514, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Siódmego
2Miesiąca Grudnia trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodz: w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierz:
7Woźny Generał Wdztwa Kijo: i innych opatrzny Paweł
8Drzewicki w moc prawdziwey ważney i [Skute]czney
9Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisa-
10nia do Xiąg ninieyszych przyznał: Iż on Roku teraz-
11nieyszego Tysiąc Siedmset dwudziestego siódmego dnia
12Dwudziestego Decembra na affektacyą i prawną Rekwi-
13zycyą WJP. Józefa Węgla [?] maiąc przy sobie stronę
14Szlachty Ludzi wiary godnych WWJJPP. Sylwestra Dębi-
15[reklamant:] ckiego
k. 508 (skan 0514, strona prawa)
1i Prokopa Paszkowskiego [?] co maioris ac evidentioris
2testimonii gratia sibi adhibitos był w Dobrach Części
3wsi Dubiszowie [?] w Wdztwie Kijo: Sytuowaney, gdzie będąc
4też Część ze wszystkiemi Poddanemi Polami
5Rolami, Lasami, Sianożęciami, Pastwiskami i ze
6wszystkiem tym co się w tey Części zawierało i teraz
7zawiera WJP. Józefowi Węglowi [?] po Oycu Grzegorzu
8Węglu [?] Oycu teraznieyszego Rekwirenta na niego
9spadłą i należącą do spokoyney realney i aktu-
10alney Podał postąpił i Intromittował Possessyą, po-
11wszem [?] Poddanych do siebie zebrawszy posłuszeństwo
12wszelkie nowemu Panu pełnić Rozkazał, wszem [?]
13Stronę Szlachty przy sobie będącą oświad-
14czywszy ztamtąd powrócił i ku przedemną
15Urzędem tey swoiey prawdziwey czynności ze-
16znał i uczynił Rellacyą, prosząc cum actis
17Comitatur [?] co i otrzymał – Paweł Drzewicki
18Woźny Ignarus scribendi
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama pochyła ręka co akty 574–582. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; intromisja 20 XII 1727 (data dzienna „Dwudziestego” bez dalszego członu). Formularz relacji jak w akcie 582 (ten sam woźny P. DRZEWICKI).
Nazwisko rekwirenta i jego ojca – w rkp. „Węgla”, „Węglowi”, „Węglu” (pierwsza litera niepewna, może „Wszela/Uszela”); lekcja WĘGIEL [?]. Wieś: w tytule marginalnym „Część Wsi Potijówki [?]” (rkp. „Pohijawki/Potijawki”), w tekście „w Dobrach Części wsi Dubiszowie [?]” – rozbieżność kopisty, lekcja obu nazw niepewna (Potijówka pojawia się w aktach 84, 550). Drugi świadek „Prokopa Paszkowskiego [?]” (rkp. „Pałczewskiego [?]”). Wyrazy „po-wszem [?]”, „wszem [?]” – zniekształcone (zapewne „potem” i „a tak”); „cum actis Comitatur [?]” – kopista zniekształcił „cum actis praesentibus connotari”.
Łacina: co maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – których przybrał dla większego i wyraźniejszego świadectwa; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, woźny generał opatrzny Paweł Drzewicki zeznał, że 20 XII 1727, na żądanie Józefa Węgla [?], w obecności szlachty Sylwestra Dębickiego i Prokopa Paszkowskiego [?], wwiązał go w część wsi Dubiszów [?] (w tytule odpisu: Potijówka [?]) w województwie kijowskim, przypadłą mu po ojcu Grzegorzu Węglu [?], z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami i pastwiskami; zebrał poddanych i nakazał im posłuszeństwo nowemu panu. Woźny, niepiśmienny, prosił o wpisanie relacji.
Akt nr 584
Oblata zapisu cesji Michała Kworskiego [?], syna Ignacego, wnuka Jana, dla Onufrego Jędrzeja Jerlicza – suma 2250 zł zabezpieczona na części wsi Potijówka [?] u Jędrzeja Druszyńskiego [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
17czowi ustąpić i takoż tym Zapisem moim Cessyonis
18daię i ustępuię – Wolen tedy odtąd mieć iest i będzie WJP. Jerlicz
19takową Summę do Rąk swoich odebrać i z oney prawnie
20zakwitować, a Ja zeznawaiący żadnego prawa do oney
21nadal mieć niebędę. Na co tego dobrowolnego
22Cessyinego moiego zeznania Michał Syn Ignacego
23a Wnuk Jana Kworski [?] mp. Quam actis Connotari
24Eadem recognoscens mnie Urzędu prosił
25co i otrzymał. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama pochyła ręka co akty 574–583; k. 508v bardzo blada, zalana (odczyt przy silnym kontraście). Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM.
Nazwisko cedenta w rkp. „Kworski/Kwarski” (w tekście dwukrotnie, w tytule „Kwortkiego [?]”) – lekcja KWORSKI [?] niepewna. Cesjonariusz – Onufry Jędrzej JERLICZ (w tytule „Jerliczowi”, w tekście „Jerli-czowi”; Jerliczowie – znana rodzina szlachecka woj. kijowskiego). Dłużnik – „JP. Jędrzej Druszyński [?]” (rkp. „Druszyńskiego”, może Truszyński), suma zabezpieczona skryptem na jego dziedzicznej części wsi „Potijówki [?]” (por. akt 583, gdzie Potijówka [?] występuje w tytule odpisu).
Łacina: zapis cessionis – zapis cesji (ustąpienia praw do sumy); comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; quam actis connotari eadem recognoscens … prosił – o której wpisanie do akt tenże zeznający prosił.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Michał Kworski [?], syn Ignacego, wnuk Jana, zeznał, że przysługującą mu sumę 2250 zł, należną od Jędrzeja Druszyńskiego [?] i zabezpieczoną skryptem na jego dziedzicznej części wsi Potijówka [?], ustępuje (cesją) Onufremu Jędrzejowi Jerliczowi, który może ją odebrać i z niej kwitować; cedent zrzekł się wszelkich praw do tej sumy. Zeznanie wpisano do akt.
Akt nr 585
Oblata testamentu Pawła Lewickiego, syna Michała, z rozporządzeniem majątku – części wsi Dorohin [?] i Lewicze [?] (ziemia przemyska) dla syna Szymona, sumy dla córki Julii Chodakowskiej
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data16 X 1727 (testament, Dorohin [?]), 31 XII 1727 (oblata), Żytomierz
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu
4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem podwoiewództwa
5Grodz: Generału Wdztwa Kijowsk: i Xięgami ninieyszemi Grodz: Kijowsk: Stanowszy
6Oczewiście WJPan Szymon Lewicki ten Testament ostatney woli WJP. Pawła
7Lewickiego oyca swego z rozporządzeniem maiątku swego uczyniony dla za-
8pisania do Xiąg ninieyszych podał, prosząc mnie Urzędu aby przyięty
9i w Xięgi wpisany był, a tak Ja Urząd pomieniony Testament ad actican-
10dum przyimuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma. Ja Paweł Syn Michała
11Lewicki, wiedząc dobrze że świat niema nic trwałego i stałego do wieku,
12iatez będąc złożony ciężko Chorobą od Pana Boga, ale zupełnie zdrów na
13Umyśle i rozumie, postanowiłem sobie uczynić ostatney woli moiey
14rozporządzenie, ażeby niebyło rozterków między dziatkami moiemi.
15A nayprzód Duszę moią Bogu w Troycy świętey Jedynemu pole-
16cam, maiąc nadzieię iż niewedług wielkości grzechów moich
17ale według wielkiego miłosierdzia swego zbawić ią raczy, Ciało moie
18Jako z Ziemi początek biorące tak ziemi ma być powróconym –
19Następnie zaś Fortunkę moią tak rozporządzam: Dobra moie
20Dziedziczne [nad wierszem:] tak Część Wsi Dorohina [?] przezemnie nabyte, iako też
21i drugą Część Wsi Lewicy [?] w Wdztwie Ruskim w Ziemi Przemyskiey
22leżące po oycu moim ś. p. Michale Lewickim na mnie spadłe
23ze wszystkiemi do nich należącemi Poddanemi i innemi przyna-
24leżytościami, te dwie Części Synowi memu iuż pełnoletniemu
k. 509v (skan 0516, strona lewa)
1Szymonowi Lewickiemu zapisuię – Summy zaś moie, pierwszą
2u WJP. Jana Wigury na procencie zostaiącą, Złotych Polskich Cztery
3tysiące pięćset, i drugą u WJPana Ludwika Czaplica [?] Podkomorzego
4owruckiego [?] takoż na procencie [nad wierszem:] 3000 Z. Pol. będącą te Córce [nad wierszem:] Julii moiey za JMPanem
5Wawrzyńcem Chodakowskim w zamęściu będącey na zawsze zapisuię;
6wszelkie zaś Remanenta tak domowe iako i gospodarskie, mianowicie
7Trzodę, Bydło, Chleb, Ochędóstwo [?] to wszystko także [?] Synowi
8memu Szymonowi Lewickiemu naznaczam, upraszaiąc tylko
9aby z Poddanemi obchodził się przyzwoicie; z gotowizny Jaka się
10po śmierci moiey okaże, z tey na Msze święte za Duszę
11moię, iakoteż ś. p. Rodziców i małżonki moiey, aby Syn móy
12do Kościoła tego przy którym ciało moie pochowane będzie
13Czterysta Złotych wypłacił pod błogosławieństwem boskim za-
14klinam, reszta zaś na pogrzebanie ciała mego i Exekwie
15obróconą być powinna – Naostatek kończąc interes tego świata
16żegnam was i błogosławię Kochane me dzieci, takoż wszystkich
17przyiaciół i dobrodzieiów moich oraz i oprzebaczenie upraszam –
18Datum w Dorohinie [?] dnia Szesnastego Oktobra Tysiąc
19Siedmset dwudziestego Siódmego Roku – Paweł Lewicki mp.
20Jako Świadek i przyiaciel na tym Testamencie podpisuię
21się Józef Piskorski mp. Ustnie uproszony Świadek od WJP.
22Testatora na tym Testamencie podpisuię się Jan Czapowski [?] mp.
k. 510 (skan 0516, strona prawa – góra)
1Świadek przytomny uczynienia i podpisania tego Testamen-
2tu podpisuię się Władysław Pawłowski – Który to Testament
3za podaniem i prośbą, a za moim Urzędownym przyię-
4ciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama pochyła ręka co akty 574–584. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; testament spisany w Dorohinie [?] 16 X 1727, podał syn testatora Szymon LEWICKI.
Wsie: „Część Wsi Dorohina [?]” (nabyta przez testatora; bez podania województwa – zapewne woj. kijowskie [?]) oraz „Część Wsi Lewicy [?] w Wdztwie Ruskim w Ziemi Przemyskiey” (dziedziczna po ojcu Michale; nazwa niepewna, może Lewicze/Lewice). Kwota sumy u L. CZAPLICA [?] („3000 Z. Pol.”) i imię córki („Julii”) dopisane nad wierszem. Nazwisko „Czaplica [?]” (rkp. „Ozaplicia/Czaplicia”) i urząd „Podkomorzego owruckiego [?]” – lekcje niepewne. Wyrazy „Ochędóstwo [?]” (rkp. „Oczekuiąc [?]”) i „także [?]” – niepewne.
Łacina: ad acticandum – do wpisania do akt; remanenta – inwentarz pozostały, ruchomości; exekwie (exequiae) – nabożeństwo żałobne; testator – spadkodawca sporządzający testament; datum – dano; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Szymon Lewicki podał do wpisania testament swego ojca Pawła Lewickiego, syna Michała, spisany w Dorohinie [?] 16 X 1727. Testator, ciężko chory, ale zdrów na umyśle, polecił duszę Bogu i zapisał pełnoletniemu synowi Szymonowi swoje dobra dziedziczne: nabytą część wsi Dorohin [?] i odziedziczoną po ojcu część wsi Lewicze [?] w województwie ruskim, w ziemi przemyskiej, wraz z poddanymi; córce Julii, zamężnej za Wawrzyńcem Chodakowskim, zapisał sumy na procencie: 4500 zł u Jana Wigury i 3000 zł u Ludwika Czaplica [?], podkomorzego owruckiego [?]; całe remanenta (trzodę, bydło, zboże) przekazał synowi, prosząc go o dobre traktowanie poddanych; z gotówki syn ma wypłacić 400 zł kościołowi, przy którym testator zostanie pochowany, na msze za jego duszę, rodziców i żonę, a resztę obrócić na pogrzeb i egzekwie. Testator pożegnał dzieci, przyjaciół i dobrodziejów. Świadkowie: Józef Piskorski, Jan Czapowski [?], Władysław Pawłowski. Testament wpisano do akt.
Akt nr 586
Oblata relacji woźnego generała Pawła Drzewickiego o intromisji Franciszka Rokickiego [?] w część wsi Medwedówka [?] w woj. kijowskim po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data3 XII 1727 (intromisja), 31 XII 1727 (oblata), Żytomierz
2ciszkowi Rokickiemu [?] pełnić przykazał co też oni natychmiast
3uskutecznili [?] zaraz [?], a tak mianowany Woźny Szlachtę
4przy sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd odiechał i tey
5Possessyi przedemną Urzędem zeznał i uczynił Rellacyą
6prosząc cum actis Connotari co y otrzymał – Paweł
7Drzewicki Woźny Ignarus scribendi. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama pochyła ręka co akty 574–585. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; intromisja 3 XII 1727. Trzecia relacja tego samego woźnego P. DRZEWICKIEGO w tej sesji (por. akty 582, 583).
Nazwisko rekwirenta: w tytule marginalnym „Rowickiego/Rosickiego”, w tekście „Rokickiego”, „Rokickiemu” – lekcja ROKICKI [?]; tytuł marginalny urwany („w pewną Część Wsi” bez nazwy). Wieś „Medwedówka [?]” (rkp. „w Dobrach wsi Medwedowce Su-”, „do tey Części Wsi Medwedowki”) – por. akty 561, 571 (Medwedówka [?] w woj. kijowskim); przeniesienie „Su-” na końcu wiersza – niejasne (może początek dalszego członu nazwy). Świadek „Trzemeskiego [?]” – lekcja niepewna. „Semienistość” – rodzina poddanych (por. akt 114).
Łacina: co maioris testimonii gratia sibi adhibitos – których przybrał dla większego świadectwa; vigore iuris naturalis et successive post fata – mocą prawa przyrodzonego i dziedziczenia po śmierci; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; cum actis connotari – wpisać do akt; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, woźny generał opatrzny Paweł Drzewicki zeznał, że 3 XII 1727, na żądanie Franciszka Rokickiego [?], w obecności szlachty Teodora Trzemeskiego [?] i Jakuba Dubiskiego, wwiązał go w część wsi Medwedówka [?] w województwie kijowskim, przypadłą mu jako jedynemu synowi i spadkobiercy po zmarłym Janie Rokickim [?], z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich dobytkiem i rodzinami, gruntami, polami, łąkami, gajami, wodami, rzeczkami, lasami, borami, dworem z zabudowaniami i wszelkimi pożytkami; zebrał poddanych i nakazał im posłuszeństwo nowemu panu, co natychmiast uczynili. Woźny, niepiśmienny, prosił o wpisanie relacji.
Akt nr 587
Oblata kwitu Jana Rostockiego, syna Kazimierza, dla Janusza Tyszkiewicza, wojewody kijowskiego [?], z sumy 2500 zł zabezpieczonej na dobrach Siedliska [?] / Jankowce [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 [?] XII 1727 (kwit, Jankowce [?]), 31 XII 1727 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 510v (skan 0517, strona lewa – od 1/4 do 4/5) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 510v (skan 0517, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedemset Dwudziestego Siódmego
2Miesiąca Grudnia trzydziestego pierwszego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu
4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem
5podwoie: Grod: Gnłu Woie: Kijowsk: i Xięgami ninieyszemi
6Grodz: Kijowsk: Stanąwszy oczewiście WJP. Jan Rostocki
7zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney Ziemskiey
8Jurysdykcyi prawa forum Powiatu i Woiewództwa, a pod teraznieysze dobro-
9wolne Kwitowe Zeznanie całe się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo ia-
10wnie czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię, iż ia Zeznawaiący
11maiąc Summę Dwa tysiące pięćset Złotych polskich na Zabła-
12wie [?] Dobr Siedliska [?] Jankowcach [?] Zapisem w roku Tysiąc
13Siedemset Dwudziestym Drugim Dnia Szesnastego Septembris
23Szczegółowym [?] pokombinowaliśmy się, Kwit ninieyszy wła-
24sną podpisuię ręką. Datt: w Jankowcach [?] Tysiąc Siedem-
25set Dwudziestego Siódmego Roku dnia Dwudziestego [?]
26Grudnia – Jan Syn Kazimierza Rostocki mp. Quam
27actis connotari eodem recognoscens mnie Urzędu
28prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; od tego aktu INNA ręka – pismo pionowe, mniej staranne, bez zdobionych inicjałów (akty 574–586 pisane ręką pochyłą). Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM.
Wierzyciel – Jan ROSTOCKI, syn Kazimierza (w tytule i tekście „Rostockiego/Rostocki”). Dłużnik – „JW. Janusz Tyszkiewicz, Woiewoda Kijowski”: w 1722–1727 województwem kijowskim zarządzał Józef POTOCKI (wojewoda 1702–1744); tytuł JW. Janusza TYSZKIEWICZA jako wojewody kijowskiego jest anachronizmem lub błędem kopisty (por. inne anachronizmy w tej księdze, np. akty 111, 139, 141, 153) – ewentualnie późny falsyfikat. Miejsce zabezpieczenia sumy niejasne: „na Zabła-wie [?] Dobr Siedliska [?] Jankowcach [?]” (zapis z 16 IX 1722). Dzień wystawienia kwitu („dnia Dwudziestego [?]”) i kilka wyrazów w zdaniu o „pretensyach gruntowych … pokombinowaliśmy się” odczytane niepewnie; wyraz nad wierszem („wprzód [?]”) – dopisek kopisty.
Łacina: forum – sąd właściwy; datt. (datum) – dano; quam actis connotari eodem recognoscens … prosił – o której wpisanie do akt tenże zeznający prosił; Septembris – września.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Jan Rostocki, syn Kazimierza, zeznał, że suma 2500 zł, zabezpieczona mu zapisem z 16 IX 1722 przez Janusza Tyszkiewicza, tytułowanego wojewodą kijowskim [?], na dobrach Siedliska [?] w Jankowcach [?], została mu dziś w całości wypłacona; kwituje więc dłużnika, nie zostawia ani sobie, ani synom żadnego prawa z owego zapisu, tym bardziej że wszelkie drobne wzajemne pretensje gruntowe zostały rozliczone. Kwit, wystawiony w Jankowcach [?] w XII 1727 i podpisany przez wystawcę, wpisano do akt.
Akt nr 588
Oblata relacji woźnego generała Andrzeja Marchockiego o intromisji Mikołaja Szklarskiego we wieś Tomachów [?] nabytą od Antoniego Andruszkiewicza
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 XII 1727 (intromisja), 31 XII 1727 (oblata), Owrucz
22sząc cum actis connotari co i otrzymał – Andrzey Marchocki Woźny –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; od k. 511 kolejna, NOWA ręka – pismo drobne, pochyłe w prawo, staranne, z łacińskimi formułami relacji. Oblata w Owruczu 31 XII 1727 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, „namiestnikiem protunc podwojewództwa grodzkiego” (por. akt 562 – Owrucz 1727 przed „Wawrzyńcem” Walewskim Lewkowskim, woźny A. MARCHOCKI [?]).
Tytuł marginalny uszkodzony (dziura): „Possessya JP. [Mi]kołaiowi Szklarskiemu stawaiąca”. Wieś „Tomachów [?]” (rkp. „w dobrach Wsi Tomachowie”) – nabyta kontraktem wieczystej rezygnacji od Antoniego ANDRUSZKIEWICZA; może ta sama co Tomaszówka z aktu 574 [?]. Świadkowie „Cerkowskiego [?]” (może Cerkiewski), „Paszkowskiego [?]” – lekcje niepewne. Wyraz „perspicuam [?]” w formule „palam publice libereque ac …” – niepewny.
Łacina: in vim sui ac fidelis relationis palam publice libereque … recognovit – na mocy swojej wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; vigore contractus perpetuae resignationis – mocą kontraktu wieczystej rezygnacji (zbycia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; iuridice intromittował – prawnie wwiązał; ad acta – do akt; cum actis connotari – wpisać do akt; protunc – na ten czas.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, woźny generał opatrzny Andrzej Marchocki zeznał, że 28 XII 1727, na żądanie Mikołaja Szklarskiego, w obecności szlachty Szymona Cerkowskiego [?] i Felicjana Paszkowskiego [?], wwiązał go we wieś Tomachów [?], nabytą przezeń w tym roku kontraktem wieczystej rezygnacji od Antoniego Andruszkiewicza i opisaną w inwentarzu, ze wszystkimi przynależnościami, poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich pańszczyzną i daninami, w takim stanie, w jakim posiadał ją Andruszkiewicz, bez sprzeciwu; po oświadczeniu się szlachcie przybył do akt i złożył relację.
Akt nr 589
Oblata zapisu wieczystej rezygnacji Jana Jakubowskiego dla Bazylego Nowickiego – część wsi Tiutiunnik [?] (czterech poddanych) za 2000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytom: przedemną Janem Wa-
4lewskim Lewkowskim Namiestnikiem podwoiewództwa Grodz: Gtłu Wdztwa Kij: i Xięga-
5mi ninieyszemi Grodzkiemi Kij: Comparens pers: Jan Jakubowski tę rezygna-
6cyą z odstąpieniem części wsi Tiutiunnika [?] na rzecz JP. Bazylego Nowickiego
7sporządzoną przyznał którey series takowa: Ja Jan Jakubowski zdrowy będąc na
8ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa fo-
9rum Powiatu i Wdztwa a pod ninieyszy Zapis perpetuae resignationis całe się pod-
10daiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czynię i dobrowolnie zeznawam Iż Ja
k. 511v (skan 0518, strona lewa)
1zeznawaiący maiąc dobra moie nieruchome część wsi Tiutiunnik [?] z podda-
2nych czterech składaiącą się prawem wieczystym przezemnie nabytą a ztąd maiąc
3wolność własności swoiey iako chcieć rządzić i dysponować komu chcieć dać da-
4rować i wieczyście rezygnować umyśliłem też Dobra ze wszystkiemi polami
5gruntami poddanemi ich powinnościami pańszczyzną i danniną iakoteż za-
6budowaniami dworskiemi i włościańskiemi tudzież ogrodami pastwiskami
7Sianożęciami i pasiekami [?] wszystkiemi nic nie wyimuiąc ani excypuiąc
8prócz kozaka Łuka Sawczenka w tey części wolnego ex[?] przy usługach domo-
9wego zostaiącego – JP. Bazylemu Nowickiemu za Summę szacunkową dobrowolnie
10postanowioną Zł. pol. dwa tysiące wieczyście odrezygnować, iakoż ninieyszym
11listem wszelkiego prawa mi do tych dóbr służącego zrzekam się i żadnego
12zwrotu do onych mieć niebędę, że zaś JP. nowonabywca umówiony Sza-
13cunek zupełnie do rąk moich wypłaca przeto go wieczyście kwituię [?], Wolen
14tedy iest i będzie JP. Nowicki Dobrami dziś przezemnie onemu odrezygno-
15wanemi iako swoią własną rządzić szafować dysponować komu [?]
16chcieć darować przedać zamienić lub zastawić czego ani Ja ani
17moi Sukcessorowie naruszyć niebędą mieli prawa owszem od wszelkich Impe-
18tycyi oraz od tego kolwiek [?] zachodzić mogących bronić i zastępować obo-
19wiązuię się ato pod zakładem i drugiey takowey kwoty i szkodami Ziemski-
20emi stawieniem się [?] poręką [?] cieleśney arreszt [?] i nato daię ten moy list do-
21browolny zapis który ręką moią własną podpisuię datt: w Żytomierzu Roku tysiąc
22Siedemset dwudziestego siódmego miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
23Jan Jakubowski mp. Uproszony za świadka i przyiaciela podpisuię się Walenty
24Strzybylski [?] mp. Jako Świadek i przyiaciel podpisuię się Joachim Iwanow-
25[ski] [?] Która to rezygnacya za podaniem i prośbą a za moim urzędowym przyię-
26ciem słowo w słowo tak się w sobie ma do xiąg ninieyszych iest Ingros-
27sowana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, drobna pochyła ręka jak w akcie 588. Oblata w Żytomierzu 31 XII 1727 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu tego samego dnia.
Wieś „Tiutiunnik [?]” (rkp. „części wsi Tiutiunnika”, „część wsi Tiutiunnik”) – lekcja niepewna, brak województwa. Część składała się z czterech poddanych; wyłączono z niej kozaka Łukę SAWCZENKĘ, „wolnego”, pozostającego przy usługach domowych (wyraz po „wolnego” niejasny). Nazwiska świadków niepewne: „Strzybylski [?]” (rkp. „Strzybylski/Stryhylski”), „Iwanow-[ski] [?]” (koniec nazwiska w rkp. zlany z następnym wierszem). Formuła sankcyjna („stawieniem się [?] poręką [?] cieleśney arreszt [?]”) zniekształcona, por. akt 581.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; series – treść, brzmienie; forum – sąd właściwy; zapis perpetuae resignationis – zapis wieczystej rezygnacji (zbycia); impetycje – roszczenia; datt. (datum) – dano; ingrossowana – wpisana do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1727 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Jan Jakubowski przyznał zapis wieczystej rezygnacji na rzecz Bazylego Nowickiego. Jakubowski wyzbył się nabytej prawem wieczystym części wsi Tiutiunnik [?], liczącej czterech poddanych, ze wszystkimi polami, gruntami, poddanymi i ich pańszczyzną i daninami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi, ogrodami, pastwiskami, sianożęciami i pasiekami [?] (z wyjątkiem wolnego kozaka Łuki Sawczenki, pozostającego przy usługach domowych), za umówiony szacunek 2000 zł, który nabywca zapłacił; zrzekł się wszelkich praw, przyznał nabywcy pełną swobodę dysponowania i zobowiązał się bronić go przed roszczeniami pod zakładem drugiej takiej sumy i karami ziemskimi. Zapis podpisali Jan Jakubowski oraz świadkowie Walenty Strzybylski [?] i Joachim Iwanowski [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 590
Oblata relacji woźnego generała Jana Olszewskiego o intromisji braci Krzysztofa i Bazylego Waszkowskich [?] we wieś Samborowce [?] w pow. owruckim po ojcu Janie, pisarzu grodzkim owruckim [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 III 1728 (intromisja), 12 III 1728 (oblata), Owrucz
18i należącą ze wszystkiemi poddanemi z ich daniami, danninami powin-
19nościami i czynszami z Polami, Gruntami, Siedliskami, ogrodami, pastwis-
20kami, rzekami, stawami, błotami, ze wszelkiemi zabudowaniami dwor-
21skiemi i chłopskiemi, owa żyta [?] ze wszystkiemi i wszelakiemi pożytkami,
22przychodami i intratami do tey Wsi należącemi nemine impugnante et
23contradicente w realną aktualną dziedziczną podał postąpił i officiose Rekwi-
24rentów intromittował Possessyą, poddanych do gromady zwoławszy, roboty
25wszelkie robić, czynsze i danny oddawać nad [?] rozkazał nowych [?] Panów [?]
26[reklamant:] Kazał
k. 512v (skan 0519, strona lewa)
1kazał – Którzy zaraz pełnić co im kazano poczęli – A tak on mia-
2nowany Woźny tęż stronę Szlachtę przy sobie będącą oświadczywszy
3się, ztamtąd nazad odiechał i otem swoią prawdziwą przedemną
4Urzędem uczynił i zeznał Possessyi Rellacyą, prosząc actis praesenti-
5bus Connotari co i otrzymał Jan Olszewski Woźny Jenerał Wdztwa Kijowskiego
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis; od k. 512 nowy rok 1728 (data ołówkiem „1728” przy numerze; numer marginalny skreślony krzyżowo – może znak kontroli); nowa ręka, pochyła, kaligraficzna, z dużymi inicjałami. Oblata w Owruczu 12 III 1728 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem „natenczas” podwojewództwa grodzkiego. Nowy woźny generał – szlachetny Jan OLSZEWSKI.
Nazwisko rekwirentów w rkp. „Waszkowskich/Waskowskich”, ojca „Waszkowskim” – lekcja WASZKOWSKI [?]. Nazwa wsi uszkodzona plamą: „w Dobrach wsi […]borowce”, w tytule marginalnym „Samborowskie [?]” (rkp. „sanborowskie”) – lekcja SAMBOROWCE [?] niepewna. Ojciec tytułowany „Pisarzem Grodz: Owr:” (pisarz grodzki owrucki [?]). Wyrazy „owa żyta [?]” (zapewne „owszem”) i końcówka „nad [?] rozkazał nowych [?] Panów [?]” – zniekształcone przez kopistę.
Łacina: co maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – których przybrał dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore iuris naturalis – mocą prawa przyrodzonego (dziedziczenia); nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; actis praesentibus connotari – wpisać do akt niniejszych.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 12 III 1728 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, woźny generał szlachetny Jan Olszewski zeznał, że 9 III 1728, na żądanie braci rodzonych Krzysztofa i Bazylego Waszkowskich [?], w obecności szlachty Mikołaja Zachowskiego [?] i Andrzeja Rybińskiego, wwiązał ich we wieś Samborowce [?] w województwie kijowskim, powiecie owruckim, przypadłą im po ojcu Janie Waszkowskim [?], pisarzu grodzkim owruckim [?], z poddanymi, ich daninami, powinnościami i czynszami, polami, siedliskami, ogrodami, pastwiskami, rzekami, stawami, błotami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz wszelkimi pożytkami, bez sprzeciwu; zwołał poddanych i nakazał im robocizny i daniny oddawać nowym panom, co natychmiast zaczęli czynić. Relację wpisano do akt.
Akt nr 591
Oblata relacji woźnego generała Jana Olszewskiego o intromisji Jana Jankiewicza w część wsi Krzywin [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 [?] III 1728 (intromisja), 12 III 1728 (oblata), Owrucz
7Kijowskiego i innych szlachetny Jan Olszewski w moc prawdziwey wier-
8ney i skuteczney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla za-
9pisania do Xiąg ninieyszych zeznał iż on Roku teraznieyszego Tysiąc
10Siedmset Dwudziestego ósmego dnia piątego [?] Marca na affektacyą i prawną
11Rekwizycyą WJP. Jana Jankiewicza maiąc przy sobie stronę Szlachty
12Ludzi wiary godnych WWJJ. Adama Woszczatyńskiego [?] i Jędrzeja Nakajew-
13skiego [?] co maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos był
14w Dobrach wsi Krzywinie, i tam będąc część tę vigore iuris et naturalis
15na niego spadłą i należącą ze wszystkiemi poddanemi z ich daniami
16dannami, powinnościami i czynszami z Polami Gruntami Siedliskami na-
17wozami [?] czertężami zaroślami i innemi wszystkiemi mianowanemi
18i niemianowanemi pożytkami dochodami Intratami i przynależytościa-
19mi do tey Części należącemi nemine impugnante et contradicente
20w Realną aktualną dziedziczną podał postąpił i officiose Rekwirenta
21[reklamant:] intromittował
k. 513 (skan 0519, strona prawa)
1intromittował Possessyą, Poddanych do gromady zwoławszy o nowym ich
2Panie teraznieyszym Rekwirencie opowiedział i pełnić posłuszeństwo
3przykazał – Którzy zaraz co im kazano pełnić poczęli – A tak on mianowa-
4ny Woźny Szlachtę przy sobie będącą oświadczywszy się z tamtąd odiechał
5i otem swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił i zeznał Possessyi
6Rellacyą, prosząc cum actis Connotari co i otrzymał Jan Olszewski Woźny Je-
7nerał Woiewództwa Kijowskiego
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, ta sama kaligraficzna ręka co akt 590. Oblata w Owruczu 12 III 1728 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; formularz relacji woźnego J. OLSZEWSKIEGO jak w akcie 590.
Wieś „Krzywin [?]” (rkp. „Części Wsi Krzywina”, „w Dobrach wsi Krzywinie”) – bez podania powiatu; por. Krzywin [?] w akcie 282. Dzień intromisji („dnia piątego [?] Marca”) – obok dziura w papierze. Świadkowie „Woszczatyńskiego [?]”, „Nakajewskiego [?]” – lekcje niepewne. „vigore iuris et naturalis” – zniekształcone „vigore iuris naturalis”. Brak wzmianki, po kim rekwirent odziedziczył część.
Łacina: co maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – których przybrał dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore iuris naturalis – mocą prawa przyrodzonego; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; cum actis connotari – wpisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 12 III 1728 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, woźny generał szlachetny Jan Olszewski zeznał, że 5 [?] III 1728, na żądanie Jana Jankiewicza, w obecności szlachty Adama Woszczatyńskiego [?] i Jędrzeja Nakajewskiego [?], wwiązał go w przypadłą mu prawem dziedziczenia część wsi Krzywin [?] z poddanymi, ich daninami, powinnościami i czynszami, polami, siedliskami, zaroślami i wszelkimi pożytkami, bez sprzeciwu; zwołał poddanych, oznajmił im o nowym panu i nakazał posłuszeństwo, co natychmiast zaczęli wykonywać. Relację wpisano do akt.
Akt nr 592
Oblata zapisu dymisji Jana Gradzkiego [?] dla synów Marcina i Stefana – część wsi Sosnówka w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 III 1728 (zapis, Żytomierz; oblata, Owrucz)
Karty / skanyk. 513 (skan 0519, strona prawa – od 1/3) – 513v (skan 0520, strona lewa – do 3/4) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 513 (skan 0519, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego
2Miesiąca Marca trzynastego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu przedemną
1Lasami, Dąbrowami, Rzekami, Rzeczkami, Stawami, Jeziorami w
2nich tony Rybnemi i wszemi, ze wszystkiemi innemi mia-
3nowanemi i niemianowanemi pożytkami i Intratami Synowi
4memu Marcinowi Gradzkiemu [?] Dymittować, iakoż na dniu dzisiey-
5szym przywodząc takową wolę moię do skutku wzmiankowane
6Część Wsi Sosnówki daię Dymittuię – z tą Kondycyą aby młodszego
7Syna mego teraz małoletniego Stefana a swego Brata do doyścia
8do Lat zupełnych stosownie do szlacheckiego stanu utrzymywał i wycho-
9wywał, a za doyściem Jego do Lat zupełnych aby z tey Części połowiczny
10onemu odział [?] uczynił, a broń Boże na którego Syna mego Śmierć
11tedy takowa Część całkowicie należeć ma do Jedynego z Synów moich.
12A także zabezpieczam sobie aby mnie do czasu Śmierci moiey
13przy przyzwoitych wiekowi memu wygodach chciał przy sobie
14utrzymać – Wolen tedy od tąd iuż iest i będzie Syn móy Marcin
15takową Częścią do wzrostu Brata swego Stefana rozrządzać
16a po doyściu Lat uczynić tak iako się wyżey powiedziano – a Ja zezna-
17waiący wyzuwszy się z własności tych Dóbr nigdy [?] żadnego zwrotu mieć
18niebędę – i nato daię ten móy List Zapis Dymissyonis Który przy-
19znaiąc Ręką moią własną podpisuię Dattum w Żytomierzu
20Dnia trzynastego Marca Tysiąc Siedmset Dwudziestego Ósmego Roku
21Jan Gradzki [?] mpp. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–591. Oblata w Owruczu 13 III 1728 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; zapis datowany „w Żytomierzu” tego samego dnia – rozbieżność (zapewne błąd kopisty).
Nazwisko wystawcy w rkp. „Gradzki/Grodzki” (w tytule „Gradzkiego”, w tekście „Gradzki”, „Gradzkiemu”) – lekcja GRADZKI [?]. Wieś Sosnówka w woj. kijowskim (por. akty 242, 523 – Sosnówka [?]). Warunki dymisji: starszy syn Marcin obejmuje część wsi, ma utrzymywać i wychować małoletniego brata Stefana, a po jego pełnoletności wydzielić mu połowę („połowiczny … dział”); w razie śmierci jednego z synów część przypada drugiemu; ojciec zastrzega sobie dożywotnie utrzymanie. „Semiami [?]” – zapewne „semiami” (rodzinami poddanych), por. „Semienistość”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z powodu rzeczy w nim zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; zapis dymissyonis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr za życia); dattum (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 13 III 1728 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Jan Gradzki [?] przyznał zapis dymisji (datowany tego dnia w Żytomierzu) na rzecz swoich synów. Odziedziczoną po przodkach część wsi Sosnówka w województwie kijowskim, z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, ich rodzinami i powinnościami, polami, pastwiskami, sianożęciami, lasami, dąbrowami, rzekami, stawami i jeziorami z tonami rybnymi, przekazał starszemu synowi Marcinowi z warunkiem, że ten wychowa małoletniego brata Stefana stosownie do stanu szlacheckiego, a po dojściu przez niego pełnoletności wydzieli mu połowę; w razie śmierci jednego z synów całość przypada drugiemu; ojciec zastrzegł sobie utrzymanie do śmierci i zrzekł się wszelkiego prawa do tych dóbr. Zapis wpisano do akt.
Akt nr 593
Oblata zapisu dymisji Pawła Gradkowskiego [?] dla syna Jakuba – część wsi Radyszówka [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data27 II 1728 (zapis, Żytomierz), 12 III 1728 (oblata, Owrucz)
13i Rezygnować, a tak przywodząc takową wolę moią do skutku ni-
14nieyszym Dokumentem moim daię, daruię i na wieczności odstępu-
15ię i Dymittuię – Mocen tedy i wolen iuż iest i będzie pomieniony
16Syn móy Jakób takowemi Dobrami dziś przezemnie darowanemi
17rządzić, szafować i dysponować i ku naylepszemu pożytkowi swemu
18obrócić, a ja raz wyzuwszy się z prawa mi służącego żadnego zwrotu
19mieć niebędę – i dlatego ninieyszą Dymissyą moią Ręką własną
20podpisuię i JJPP. przyiaciół do podpisania się upraszam – Datt:
21w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego dnia dwudziestego
22Siódmego Lutego – u tey Dymissyi podpisy Rąk temi słowy – Paweł Gradkow-
23ski [?] Pod. W. Ctd. [?] mpp. Jako Świadek i przyiaciel za danniem pióra
24przez JP. Pawła Gradkowskiego [?] natym Zapisie Dymissyinym podpi-
25suię się Jan Ostrowski – Jako Świadek i przyiaciel na tey Dymissyi
26podpisuię się, Marcin Hołowiński [?] – Za Świadka i przyiaciela na tey
27Dymissyi podpisuię się Michał Olszański mp. Który to Zapis Dymissyonis
28za podaniem i prośbą, a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–592. Oblata w Owruczu 12 III 1728 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 27 II 1728.
Nazwisko wystawcy w rkp. „Gradkowski/Gradhowski” – lekcja GRADKOWSKI [?]. Tytuł urzędowy skrócony „Pod. W. Ctd.” [?] – nieodczytany (zapewne podczaszy lub podstoli jakiejś ziemi). Wieś „Radyszówka [?]” (rkp. „Część Wsi Radyszowki”) – por. Radyszówka [?] w akcie 481 i Radyszów [?] w akcie 277. Wyrażenia „iak dawniey przychilnemu [?]” i „tenu iest Ingrossowany słowy” (zapewne „temi słowy”) – zniekształcone przez kopistę. Świadek „Hołowiński [?]” (rkp. „Hołowinski/Kołowinski”) – lekcja niepewna.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; zapis dymissyonis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr za życia); datt. (datum) – dano; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 12 III 1728 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Paweł Gradkowski [?] zeznał zapis dymisji na rzecz syna Jakuba, wystawiony w Żytomierzu 27 II 1728: swoją dziedziczną część wsi Radyszówka [?] daruje, rezygnuje i na wieczność ustępuje synowi, który może nią swobodnie rządzić i dysponować, sam zaś zrzeka się wszelkiego prawa. Zapis podpisali wystawca oraz świadkowie Jan Ostrowski, Marcin Hołowiński [?] i Michał Olszański. Wpisano do akt.
Akt nr 594
Oblata zapisu wieczystej darowizny Stefana Łukowskiego [?] dla Bartłomieja Hołowińskiego – część wsi Bitki [?] przyległa części Przestępskich, w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 II 1728 (zapis, Bitki [?]), 12 III 1728 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 514v (skan 0521, strona lewa) – 515 (skan 0521, strona prawa – do 3/5) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 514v (skan 0521, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego
2Miesiąca Marca dwunastego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu
21kami Jeziorami i ze wszystkiemi innemi mianowanemi i niemia-
22nowanemi pożytkami dochodami intratami nic niewyłączaiąc ani excypu-
23iąc WJPanu Bartłomiejowi Hołowińskiemu potomkom i Sukcessorom
24onego dać, darować i na wieczność rezygnować umyśliłem, iakoż
25ninieyszym Zapisem moim wieczystey darowizny daię daruię i wieczy-
26ście rezygnuię, ato za dobrowolnie umówiony Szacunek Siedmnaście [?]
27tysięcy dwieście Złotych Polskich – Wolen tedy odtąd iest iuż i będzie
28[reklamant:] WJPan
k. 515 (skan 0521, strona prawa)
1WJPan Hołowiński pomienionemi Dobrami dziś przezemnie
2darowanemi rządzić szafować i dysponować pożytków wszelkich
3wynaydować i ku naylepszemu pożytkowi swemu obracać
4a Ja zeznawaiący ani Synowie moi Stefan i Dymitr [?]
5żadney przeszkody w dzierżeniu i posiadaniu tych
6Dóbr czynić niemamy i niepowinni będziemy, ato pod szkoda-
7mi Ziemskiemi stawieniem oszacowaniem [?], i nato daię ten móy List Zapis
8perpetuus Donationis z podpisem Ręki mey własney i z podpisami Rąk
9JJPP. przyiaciół ustnie ode mnie uproszonych – Działo się w Bitce [?]
10Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego Roku dnia Szóstego Februar[ii].
11U tego Zapisu podpisy Rąk takowe – Stefan Łukowski [?] mp. Jako
12Świadek i przyiaciel na tym Zapisie wieczystey darowizny podpi-
13suię się Piotr Hulewicz – Świadek przytomny u tego Zapisu wie-
14czystey darowizny podpisuię się Jerzy Wituszyński [?] – Za Świadka
15u tego Zapisu podpisuię się Wawrzyniec Warszatyński [?] – Który to Za-
16pis perpetuus Donationis za podaniem i prośbą JMPana poda-
17waiącego, a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–593. Oblata w Żytomierzu 12 III 1728 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (dotąd w 1728 r. urzędował w Owruczu); zapis datowany w Bitkach [?] 6 II 1728.
Nazwisko darczyńcy: w tytule i tekście „Łukowskiego/Łukowski” (podpis w rkp. wygląda jak „Lubowski”) – lekcja ŁUKOWSKI [?]. Wieś w rkp. „Część Wsi Bzitki/Bitki … przyległą Części WWu. Przestępskich”, miejsce wystawienia „w Bitce” – zapewne Bitki [?], por. akt 398 (sprzedaż M. DZIUBIŃSKIEGO dla P. PRZESTĘPSKIEGO [?] – Bitki [?]). Kwota szacunku – liczebnik „Siedmnaście [?]” odczytany niepewnie (17 200 zł). Imię drugiego syna („Dymitr [?]”) i fragment formuły sankcyjnej („stawieniem oszacowaniem [?]”) – niepewne. Świadkowie „Wituszyński [?]”, „Warszatyński [?]” (może ten sam ród co Woszczatyński [?] z aktu 591) – lekcje niepewne.
Łacina: zapis perpetuus donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 12 III 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Bartłomiej Hołowiński podał do wpisania zapis wieczystej darowizny wystawiony mu w Bitkach [?] 6 II 1728 przez Stefana Łukowskiego [?]. Darczyńca dał, darował i na wieczność zrezygnował Hołowińskiemu, jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną część wsi Bitki [?], przyległą części Przestępskich, w województwie kijowskim, z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, polami, sianożęciami, lasami, borami, wodami, rzekami, jeziorami i wszelkimi pożytkami, za umówiony szacunek 17 200 [?] zł; zobowiązał się, że ani on, ani jego synowie Stefan i Dymitr [?] nie będą czynić przeszkód w posiadaniu, pod karami ziemskimi. Zapis podpisali Stefan Łukowski [?] oraz świadkowie Piotr Hulewicz, Jerzy Wituszyński [?] i Wawrzyniec Warszatyński [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 595
Oblata zapisu wieczystej darowizny (sprzedaży) Aleksandra Piotrowskiego, skarbnika „mińskowskiego” [?], i syna Wawrzyńca dla Jana Łopaty – część wsi Bratków [?] za 12 770 [?] zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 [?] II 1728 (zapis, Żytomierz), 12 III 1728 (oblata), Żytomierz
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości
4Żytomierzu przedemną Wawrzyńcem Walewskim Lew-
5kowskim Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa
6Grodz: Gtłu Wdztwa Kij: i Xięgami ninieyszemi Grodz:
7Kij: Comparens pers: WJP. Wawrzyniec Piotrowski ten
8Zapis perpetuus Donationis od siebie i Oyca swego JP. Alexan-
9dra Piotrowskiego Skar: [?] Mińskow: [?] na rzecz WJP. Jana Łopaty
10dany i służący dla zapisania do Xiąg ninieyszych podał, Który Ja Urząd
11[reklamant:] przyimuiąc
k. 515v (skan 0522, strona lewa)
1przyimuiąc czytałem i tak się w sobie ma – My Alexander
2Skarb: Mińskowski [?] Oyciec, i Wawrzyniec Syn Piotrowscy zdrowi na ciałach
3i Umysłach odstąpiwszy swey należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum Pow:
4i Wdztwa, a pod teraznieyszy Zapis nasz wieczystey darowizny cale się podda-
5iąc i wcielaiąc wiadomo czyniemy i dobrowolnie zeznawamy iż My zezna-
6waiące maiąc Dobra nasze własne Dziedziczne Część Wsi Bratkowa [?], maiąc
7też wolność z prawa pospolitego dobrami temi iako chcieć rządzić
8szafować i dysponować, przeto Dobra te wyż wspomnioną Część
9wsi Bratkowa [?] ze wszystkiemi Poddanemi, Polami, Rolami, Siano-
10żęciami, Lasami, Borami, Wodami, Rzekami, Jeziorami, i ze
11wszystkiem tym co do wspomnioney Części przynależało i przyna-
12leży WJP. Janowi Łopacie potomkom i Sukcessorom onego dać, darować
13i na wieczność rezygnować, za Szacunek z Synem [?] dobrowolnie umó-
14wiony dwanaście tysięcy Siedmset [?] siedmdziesiąt Złotych Polskich
15z którego Szacunku pozostawiamy przy tey Części do odebrania
16Synowi memu dziś czyniącemu Wawrzyńcowi Piotrowskiemu
17Złotych Polskich Siedmset [?] siedmdziesiąt – Wolen tedy odtąd iuż
18iest i będzie WJP. Jan Łopata takowe Dobra obeyść w swoie
19władanie i onemi iako swemi własnemi rozrządzać, a My
20zeznawaiące odtąd żadnego prawa do onych mieć niebędziemy
21i nato daliśmy ten nasz List dobrowolny Zapis perpetuus
22Donationis z podpisem Rąk naszych własnych i z podpisami
23JJPP. przyiaciół – Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset
24Dwudziestego ósmego dnia dwudziestego Ó[smego] [?] Lutego,
25u tego Zapisu wieczystey przedaży podpisy Rąk temi sło-
26wy: Alexander Piotrowski Skarbnik Mińskowski [?] –
27Wawrzyniec Piotrowski – Jako Świadek przytomny
28temu Zapisowi podpisuię się Piotr Hołowiński – Świa-
29dek ustnie uproszony do tego Zapisu podpisuię się
30Jakób Woszczatyński [?] – Za Świadka i przyiaciela na
31tym Zapisie podpisuię się Woyciech Mładecki [?] – Który
32to Zapis wieczysty przedaży za podaniem y
33prośbą, a za moim Urzędownym
34przyięciem do Xiąg ninieyszych iest
35Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–594; k. 515v bardzo blada (odczyt przy silnym kontraście). Oblata w Żytomierzu 12 III 1728 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu „dnia dwudziestego Ó[smego] [?]” lutego 1728 (końcówka liczebnika pod plamą).
Tytuł urzędowy ojca – „Skar: Mińskow:”, „Skarbnik Mińskowski [?]” – lekcja niepewna (może skarbnik miński albo mścisławski). Wieś „Bratków [?]” (rkp. „Część Wsi Bratkowa”) – bez województwa. Dokument nazwany w tytule „Zapisem perpetuus Donationis”, w podpisach i zakończeniu „Zapisem wieczystey przedaży” – faktycznie sprzedaż za szacunek 12 770 [?] zł („dwanaście tysięcy Siedmset [?] siedmdziesiąt”), z którego 770 [?] zł pozostawiono przy części do odebrania synowi Wawrzyńcowi. „z Synem [?]” – niepewne. Świadkowie Piotr HOŁOWIŃSKI (por. akt 594), Jakub WOSZCZATYŃSKI [?] (por. akt 591), Wojciech MŁADECKI [?].
Łacina: zapis perpetuus donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 12 III 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego woj. kijowskiego, Wawrzyniec Piotrowski podał do wpisania zapis wieczystej darowizny, wystawiony w Żytomierzu 28 [?] II 1728 przez niego i jego ojca Aleksandra Piotrowskiego, skarbnika „mińskowskiego” [?], na rzecz Jana Łopaty. Piotrowscy darowali i na wieczność zrezygnowali Łopacie, jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną część wsi Bratków [?] z poddanymi, polami, sianożęciami, lasami, borami, wodami, rzekami i jeziorami, za umówiony szacunek 12 770 [?] zł, z którego 770 [?] zł pozostawiono do odebrania synowi Wawrzyńcowi; nabywca może objąć dobra w posiadanie, a zbywcy zrzekli się wszelkich praw. Zapis podpisali Aleksander i Wawrzyniec Piotrowscy oraz świadkowie Piotr Hołowiński, Jakub Woszczatyński [?] i Wojciech Mładecki [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 596
Oblata relacji woźnego generała Pawła Drzewickiego o intromisji Stefana Łukasza Gajewskiego, pisarza ziemskiego kijowskiego, w część wsi Borówka [?] w pow. owruckim po ojcu Franciszku, cześniku owruckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 V 1728 (intromisja), 15 V 1728 (oblata), Owrucz
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–595. Oblata w Owruczu 15 V 1728 przed NOWYM urzędnikiem – Felicjanem Antonim CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chraszlenskim”; może Chrząszczewski), namiestnikiem protunc podwojewództwa i wicerejentem grodzkim. Woźny – „Szlachetny Paweł Drzewicki” (w aktach 582–586 „opatrzny”), niepiśmienny; w formule brak wyrazu „Woźny” („Stanowszy oczewisto Generał”).
Rekwirent – Stefan Łukasz („dwóch Imion”) GAJEWSKI, pisarz ziemski kijowski, syn Franciszka, cześnika owruckiego. Wieś w rkp. „Borowki/Borowli” – lekcja BORÓWKA [?] niepewna. Wyrazy „Sedibus [?]”, „prócz [?] rozy-temi [?]” (zapewne zniekształcone „z rozsiedlonemi [?]”), „pustkami [?]” – niepewne; „osypy” – daniny w zbożu; „pastewniki” – pastwiska; „Rudnie, rudniszcza” – miejsca wytopu rudy darniowej. Wiersz „i wszelkie powinności pełnić i odbywać przykazał” powtórzony przez kopistę (dittografia).
Łacina: vigore iuris naturalis – mocą prawa przyrodzonego (dziedziczenia); generaliter – ogólnie; antiquitus suis in metis, limitibus, distantiis et circumferentiis extendebat et nunc extendit – od dawna w swoich granicach, miedzach, odległościach i obwodach rozciągała się i teraz się rozciąga; in sua possessione – w swoim posiadaniu; proventa – dochody; moderno requirenti – obecnemu rekwirentowi; nemine impugnante – bez niczyjego sprzeciwu; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; ad acta – do akt; actis connotari – wpisać do akt; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 15 V 1728 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Antonim Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim woj. kijowskiego, woźny generał szlachetny Paweł Drzewicki zeznał, że 14 V 1728, na żądanie Stefana Łukasza Gajewskiego, pisarza ziemskiego kijowskiego, w obecności szlachty Teodora Kobylińskiego i Pawła Ostrowskiego, wwiązał go w część wsi Borówka [?] w województwie kijowskim, powiecie owruckim, przypadłą mu po ojcu Franciszku Gajewskim, cześniku owruckim, z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, daninami, czynszami, osypami, polami, siedliskami, borami, lasami, drzewem bartnym, dąbrowami, rudniami, rzekami, stawami, młynami, łowami rybnymi i zwierzęcymi, gonami bobrowymi, karczmami i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach, bez sprzeciwu; zwołał poddanych, oznajmił im o panu i nakazał pełnić powinności, co natychmiast uczynili. Woźny, niepiśmienny, prosił o wpisanie relacji.
Akt nr 597
Oblata zapisu dymisji Kazimierza Hulowskiego [?], syna Antoniego, sędziego sanockiego [?], dla syna Jędrzeja – suma 2500 zł zasądzona od Władysława i Teodora Romanów za część wsi Skotnówka [?] w ziemi sanockiej
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 V [?] 1728 (zapis, Białogródek [?]), 15 V 1728 (oblata), Owrucz
7ten Zapis Dymissyonis od siebie zeznawaiącego in rem et personam JP. Jędrzeja
8Hulowskiego [?] Syna swego daną i służącą dla zapisania do Xiąg ninieyszych
9zeznał, a tak Ja Urząd przyimuiąc czytałem i tenu iest ingrossowany słowy –
10Ja Kazimierz Syn Antoniego Hulowski [?] Sędzia Sanocki [?], zdrowy będąc na
11ciele i umyśle, odstąpiwszy swey należney Jurysdykcyi Prawa Forum
12Powiatu i Woiewództwa, a pod ninieyszy Zapis Dymissyonis cale się poddaiąc
13i wcielaiąc, Jawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam, iż Ja zeznawaiący
14Dóbr Części Wsi Skotnówki [?] w Ziemi Sanockiey położoney, dziedzictwem [?] WW.
15Władysława i Teodora Synów Alexandra a Wnuków Jana Romanów, uległ-
16ych [?] za Kontraktem zastawnym w Summie Złotych Polskich Dwa tysiące pięćset
17między nimi, a teraz WW. Władysławem i Teodorem Romanami Roku Tysiąc
18Siedmset dwudziestego dnia Dwudziestego Czwartego Januarii zawartego a Roku
19tegoż dnia Dwudziestego Szóstego Marca w Xięgach Ziems: Sanockich per obla-
20tam zaingrossowanego będąc posiadaczem, Na których dobrach Części wsi pomienioney
21Skotnówki [?] pomimo [?] Zapisu Dymissyinego przez ś. p. W. Alexandra Romana na rzecz
22Synów swych Władysława i Teodora Romanów nateż dobra dopędzonego [?], osobny [?]
23Zapis Ewikcyiny na Złotych Dwa tysiące przez WP. Alexandra Romana na rzecz
24Wnuków swych tak [?] Pawła od Władysława, a Franciszka od Teodora pochodzących
25Synów Romanów w małoletnim wieku będących do Czasu Lat zupełnych zastrzeże-
26nie do podniesienia im w sobie obeymuiący obiązał [?], o którym zeznawaiący
27[reklamant:] wprzód
k. 517v (skan 0524, strona lewa)
1przed wzięciem [?] Kontraktu wiadomości niemiał – a z tey okoliczności Procesa w Ziemstwie
2Sanockim ze strony zeznawaiącego po WW. Władysława i Teodora Romanów poruszałem
3w takowym Sądzie Dekret posiadania zastawnego uchylaiący, a do Rąk moich na
4dniu Dwudziestym pierwszym Decembra Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego Ro-
5ku wypłacenia mi Summy Złotych Dwa tysiące pięćset z rzeczy tychże Romanów na rzecz
6moią należney otrzymałem, Gdy takowa Summa mey własności ulega, Którą
7moim iestem iak chcę rządzić i szafować, iakoż tę Summę Złotych Polskich
8Dwa tysiące pięćset Synowi memu W. Jędrzejowi Hulowskiemu [?], daię daruię i wiecz-
9nemi Czasy zapisuię, mocen tenże W. Jędrzey Hulowski [?] Syn móy pomienioną
10Summę Złotych Dwa tysiące pięćset dekretem powyższym na moią osobę zasądzoną
11i na terminie wyż wyrażonym [?] od W. Władysława i Teodora Romanów braci mię-
12dzy sobą rodzonych do Rąk swych podnieść z rzeczy tychże WW. Romanów
13zabierać [?] też iak się onemu zdawać będzie użytkować, i ku naylepszemu
14użytkowi swemu obrócić, Ja zaś wyzuwszy się do niey prawa mnie służącego
15sobie i Sukcessorom moim innym niezostawiam prawa powrotu – Takową
16Dymissyą przy uproszonych Świadkach i przyiaciołach Ręką moią własną
17podpisuię – Dattum w Białogrodku [?] dnia Szóstego M[aia] [?] Tysiąc Siedmset
18Dwudziestego Ósmego Roku – Kazimierz Syn Antoniego Hulowski [?] Sędzia
19Sanocki [?] mp. Świadek i przyiaciel obecny zdziałania tey Dymissyi pod-
20pisuię się Felicyan Pogurski [?] W.L. [?] mp. Świadek i przyiaciel do podpisania
21tey Dymissyi proszony podpisuię się Antoni Mokulski [?] mp. Świadek
22i Przyiaciel na tey Dymissyi do podpisania proszony podpi-
23suię się Jan Borowski mp. Który Zapis Dymissyonis za po-
24daniem i oczewistym zeznaniem, a za moim Urzędowym przy-
25ięciem wszystek de verbo ad verbum do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–596. Oblata w Owruczu 15 V 1728 przed Felicjanem Antonim CHRASZLEŃSKIM [?]; zapis datowany „w Białogrodku [?]” 6 maja [?] 1728 (nazwa miesiąca pod plamą).
Nazwisko wystawcy w rkp. „Hulowski/Hukowski” (w tytule „Hulowskiego”) – lekcja HULOWSKI [?]; tytuł „Sędzia Sanocki [?]” (rkp. „Sanocki”). Wieś „Skotnówka [?]” (rkp. „Skotnowki/Słotowki”) w ziemi sanockiej – lekcja niepewna. ANACHRONIZM: w zapisie z 1728 r. mowa o wypłacie sumy „na dniu Dwudziestym pierwszym Decembra Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego Roku” (21 XII 1729) – błąd kopisty lub późny falsyfikat (por. akt 587). Kontrakt zastawny z Romanami zawarty 24 I 1720 (oblatowany w księgach ziemskich sanockich 26 III 1720), przy czym dobra obciążał wcześniejszy zapis ewikcyjny Aleksandra ROMANA na 2000 zł dla wnuków Pawła (syna Władysława) i Franciszka (syna Teodora), o którym wystawca nie wiedział – stąd proces w ziemstwie sanockim i dekret uchylający posiadanie zastawne. Kilka wyrazów zniekształconych przez kopistę („dziedzictwem [?]”, „pomimo [?]”, „dopędzonego [?]”, „obiązał [?]”, „zabierać [?]”).
Świadkowie: „Felicyan Pogurski [?] W.L. [?]” (skrót urzędu nieodczytany), Antoni MOKULSKI [?], Jan BOROWSKI.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; per oblatam – przez oblatę (wpisanie do ksiąg); zapis ewikcyjny – zapis zabezpieczający (gwarancyjny); dattum (datum) – dano; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 15 V 1728 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Antonim Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa i wicerejentem grodzkim woj. kijowskiego, Kazimierz Hulowski [?], syn Antoniego, sędzia sanocki [?], zeznał zapis dymisji na rzecz syna Jędrzeja. Wystawca posiadał w zastawie za 2500 zł (kontrakt z 24 I 1720) część wsi Skotnówka [?] w ziemi sanockiej, dziedziczną braci Władysława i Teodora Romanów, synów Aleksandra; ponieważ dobra były obciążone wcześniejszym zapisem ewikcyjnym Aleksandra Romana na 2000 zł dla jego małoletnich wnuków Pawła i Franciszka, wytoczył Romanom proces w ziemstwie sanockim i uzyskał dekret uchylający posiadanie zastawne oraz nakazujący zwrot 2500 zł (termin wypłaty w odpisie: 21 XII 1729 [!]). Tę sumę daruje synowi Jędrzejowi, który może ją odebrać od Romanów i obrócić na swój pożytek; wystawca zrzeka się wszelkiego prawa powrotu. Zapis, datowany w Białogródku [?] 6 V [?] 1728, podpisali wystawca oraz świadkowie Felicjan Pogurski [?], Antoni Mokulski [?] i Jan Borowski. Wpisano do akt.
Akt nr 598
Oblata zapisu dymisji Stanisława Skarzyckiego [?] dla syna Prokopa [?] – część wsi Skarzyno [?] w woj. mazowieckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 V 1728 (zapis, Żytomierz), 29 V 1728 (oblata), Żytomierz
5mianowaną Część obiąć w swoie władanie a wszystkich dochodów
6i pożytków z niey brać vigore ninieyszey Dymissyi używać
7Którą Ja zeznawaiący ziścić i dotrzymać obowiązuię się
8nato daiem ten móy List Zapis Dymissionis Ręką moią
9stwierdzony Datt: w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwu-
10dziestego ósmego Maia Dziewiątego dnia – Stanisław Skarzycki [?]
11Który Zapis Dymissionis za podaniem i oczewistym zeznaniem
12a za moim Urzędownym przyięciem wszystek de verbo ad
13verbum do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–597. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM, namiestnikiem natenczas burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego (zmiana urzędu: dotąd w 1728 r. oblaty przed W. Walewskim Lewkowskim i F. A. Chraszleńskim [?]); zapis datowany w Żytomierzu 9 V 1728.
Nazwisko w rkp. „Skarzycki/Skarzyckiego” (może Skarżycki), wieś „Część wsi Skarzynie/Skarzyno [?]” w woj. mazowieckim – lekcje niepewne (nazwisko i nazwa wsi zapewne związane). Imię syna w rkp. „Prokopiarza/Prokopiaszowi” – zapewne Prokop (Prokopiusz [?]). Formularz dymisji ojca dla syna jak w aktach 438–470 („ani in adversa … nie mogąc nie widzieć … doskonałey w nim sposobności ku rządzeniu persona sua”), tu z dodatkiem o należnej czci dla ojca i matki („o przyzwoitey ab illo dla osoby moiey reverentii doznawszy”). Wyrazy „dzierżawy [?]”, „mieyscową [?]” – niepewne.
Łacina: ratione intra contentorum – z powodu rzeczy w nim zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; forum – sąd właściwy; secundum bene placitum meum – według mego upodobania; in adversa – w przeciwnościach; etate (aetate) iuż adulta – w wieku już dorosłym; persona sua – swoją osobą; ab illo – od niego; reverentia – cześć, uszanowanie; vigore – mocą; datt. (datum) – dano; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Stanisław Skarzycki [?] przyznał zapis dymisji (Żytomierz 9 V 1728) na rzecz syna Prokopa [?]: widząc dorosłość syna, jego zdolność do samodzielnego rządzenia się i należytą cześć, jaką okazuje rodzicom, ustąpił mu odziedziczoną po przodkach część wsi Skarzyno [?] w województwie mazowieckim z poddanymi, polami ornymi i nieornymi oraz sianożęciami, z prawem objęcia jej w posiadanie i pobierania dochodów; zobowiązał się dotrzymać zapisu. Wpisano do akt.
Akt nr 599
Oblata kwitu de pretio Kondrada Szymonowicza, syna Grzegorza, towarzysza znaczkowego, dla braci Grzegorza i Piotra Zielskich [?] – dopłata 1200 zł za część wsi Werchodoły [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
6Towarzysz Znaczkowy zdrowy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney
7należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum Powiatu, a pod teraznieysze
8dobrowolne Kwitowe zeznanie cale się poddaiąc i wcielaiąc, wiadomo iawno czynię
9ustnie i dobrowolnie zeznaię – Iż Ja zeznawaiący maiąc Summę moią własną
10Złotych Tysiąc dwieście u JPP. Grzegorza i Piotra Braci między sobą rodzonych
11Zielskich [?] z reszty dopłaty za sprzedaną przezemnie onym Część wsi Wercho-
12dołów [?] z mey spadku po oycu moim ś. p. Grzegorzu Szymonowiczu Oboźnym
13Pułkowym Woysk Małorossyiskich na mnie spadłą, a gdy w skutek maiące
14[reklamant:] Opisy
k. 519 (skan 0525, strona prawa)
1Opisy Tranzakcyi Rezygnacyiney poprzednio między nami nastą-
2pioney, takową Summę Złotych Tysiąc dwieście iż JPP. Grzegorz i Piotr
3Zielscy [?] do Rąk moich na dniu dzisieyszym wypłacaią i całkowicie
4wyliczaią, przeto Ja z odebrania takowey i iuż ostatecznie całkowitey
5Szacunkowey Summy tychże JPP. Grzegorza i Piotra Zielskich [?]
6wiecznemi i nigdy nieodzownemi kwituię czasy – niezostawuiąc
7żadney Salwy ani sobie ani Synowi memu Stefanowi Szymono-
8wiczowi oto czynienia moc Dobrowolney Kwitowey zeznania
9mego Kondrad Syn Grzegorza Szymonowicz Towarzysz Znaczkowy mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–598. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego; odpis kończy się podpisem wystawcy, bez formuły ingrosacji.
Wystawca – Kondrad (Konrad) SZYMONOWICZ, syn Grzegorza, „Towarzysz Znaczkowy” (w tytule skrót „T. Z.” [?]); jego ojciec Grzegorz SZYMONOWICZ – „Oboźny Pułkowy Woysk Małorossyiskich” (oboźny pułkowy wojsk Hetmanatu – tytulatura kozacka; „towarzysz znaczkowy” – ranga kozacka w Hetmanacie), co dla oblaty żytomierskiej z 1728 r. jest nietypowe, może późne. Nabywcy – bracia Grzegorz i Piotr ZIELSCY [?] (rkp. „Zielskich/Zielscy”). Wieś „Werchodoły [?]” (rkp. „Część wsi Wercho-dołów”) – por. Werchodoły [?] w akcie 548.
Łacina: kwit de pretio – kwit z ceny (zapłaty); salwa – zastrzeżenie prawa.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Kondrad Szymonowicz, syn Grzegorza, towarzysz znaczkowy, zeznał, że bracia Grzegorz i Piotr Zielscy [?] wypłacili mu dziś pozostałe 1200 zł za sprzedaną im wcześniej (transakcją rezygnacyjną) część wsi Werchodoły [?], odziedziczoną przezeń po ojcu Grzegorzu Szymonowiczu, oboźnym pułkowym wojsk małorosyjskich; kwituje ich więc na wieczność z całej sumy szacunkowej, nie zostawiając żadnego zastrzeżenia ani sobie, ani synowi Stefanowi.
Akt nr 600
Oblata testamentu Jana Krypskiego [?], podstarościego węgrodzkiego [?] – część wsi Babin [?] w dożywocie żonie Franciszce z Jagiełłów [?], potem synowi Wawrzyńcowi
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 III 1728 (testament, Babin [?]), 29 V 1728 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 519 (skan 0525, strona prawa – od 2/5) – 519v (skan 0526, strona lewa) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 519 (skan 0525, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego
2Miesiąca Maia Dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu przedemną
4Stefanem Didkowskim Namiestnikiem natenczas Burgrabstwa Grodz: Żyto: i Xięgami
5ninieyszemi Grodz: Żyto: Comparens pers: JP. Franciszka z Jagiełłów [?] Krypska dla
6wpisania do Xiąg ninieyszych ten Testament ostatniey woli JP. Jana Krypskiego [?]
7Podstarościego Węgrodzkiego [?] męża swego podała, prosząc mnie Urzędu o przyięcie
8onego do akt, a tak ia Urząd annuendo affectationi przyimuiąc czytałem
9i ten tak [się] [?] pisany ma. – Na Większą Cześć i Chwałę Troycy nierozdzielney Amen.
10Ja Jan Krypski [?] Podstarości Węgrodzki [?] chociaż na umyśle będę zdrowym
11iednak na siłach ciała mego zupełnie widzę się być osłabionym, a widząc do-
12skonale iż te są dla człowieka wyroki Boskie że każdy żyiący umierać
13koniecznie musi, więc widząc się być bliższym zgonu iak życia, takową ostat-
14niey woli moiey czynię dyspozycyą, nayprzód Duszę moią Którą mam iedyną
15w Ręce Boga oddaię, ciało zaś upraszam Luby mey Małż[onki], aby przy Kościele tu-
16[reklamant:] teyszey
k. 519v (skan 0526, strona lewa)
1tuteyszey Parafii było pochowane – na pogrzebanie którego talarów bitych Dziesięć
2naznaczam, co zaś do substancyi moiey te takowym rozporządzam sposobem
3nayprzód Część moią Dziedziczną wsi Babinie [?] te naykochańszey Mał-
4żonce moiey pod iey dożywocie zapisuię – Lecz po iey zgonie (: day Boże nayduższym :)
5takowa Część na kogo innego spaść niema iak tylko na naykochańszego Syna
6mego Wawrzyńca Krypskiego [?]. Summę zaś Sześćset Złotych od JP. Michała
7Cześn: Uzdal: [?] mnie należącą i obligiem przez tegoż na Dobrach Jego
8Dziedzicznych ubezpieczoną, te na Edukacyą Syna mego przeznaczam,
9z pozostałey zaś gotowizny iaka po mey śmierci w Szkatule moiey okaże się
10z tey na msze święte za Duszę moią iako i ś. p. Rodziców moich Złotych Sto po moiey
11śmierci do Kościoła tuteyszey Parafii tak Luba moia Małż[onka] niezawodnie i nieod-
12włocznie wypłacić ma, iakoż obligaię Ją by o Duszy moiey niezapominała i Jał-
13mużny ubogim iak w możności będzie rozdawała. Janka Draczukiewicza [?] z Części moiey
14poddanego z Jego Żoną Maryą bezdzietnych wolnemi czynię za ich wysługi od Lat młodych
15dotąd pełnione, i o wynagrodzenie im przyzwoite Żony moiey naykochańszey
16upraszam – Za Exekutora tego Testamentu obieram i stanowię JP. Zacharyasza
17Wysockiego z Sąsiedztwa i cnoty dobrze mi znanego upraszaiąc go by ta ostat-
18nia wola moia we wszystkich punktach była uskuteczniona, a ktoby chciał
19violare tey nieomylnie na Sąd Boga powoływać będę – a tak rozporzą-
20dziwszy co do Duszy i ciała ciało i mizerney Fortunki moiey ten Testa-
21ment Ręką moią podpisuię i JJPP. przyiaciół do podpisania się upraszam – Datt: w Babinie [?] Roku
22Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego dnia Dwudziestego Marca – u tego Testamentu podpisy takowe –
23Jan Krypski [?] Podstar: Węgrodz: [?] mp. Przytomny Świadek na tym Testamencie podpisuię się Jakób
24Lubicz Zdanowski mp. Jako przytomny spisania tego Testamentu podpisuię się
25Ignacy Drzyłowski [?]. Który to Testament słowo w słowo iak się w sobie
26ma do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–599. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; testament datowany w Babinie [?] 20 III 1728, podany przez wdowę Franciszkę z Jagiełłów [?] KRYPSKĄ.
Nazwisko w rkp. „Krypski/Krypskiego”, urząd „Podstarości Węgrodzki [?]” (por. akt 513 – „podstarości węgrodzki [?]”) – lekcje niepewne. Wieś „Babin [?]” (rkp. „wsi Babinie”, „w Babinie”) – por. jezuici w Babinie [?] w akcie 526. Dłużnik „JP. Michał Cześn: Uzdal: [?]” – nazwisko/urząd nieodczytane (może cześnik). Poddany „Janko Draczukiewicz [?]” z żoną Marią – wyzwoleni. Fragmenty pod plamami: „[się] [?]”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; violare – naruszyć; datt. (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Franciszka z Jagiełłów [?] Krypska podała do wpisania testament męża Jana Krypskiego [?], podstarościego węgrodzkiego [?], spisany w Babinie [?] 20 III 1728. Testator, osłabiony na ciele, polecił duszę Bogu, prosił o pochówek przy kościele parafialnym (na pogrzeb 10 talarów bitych), swoją dziedziczną część wsi Babin [?] zapisał żonie w dożywocie, a po jej śmierci synowi Wawrzyńcowi; sumę 600 zł od Michała [?] (cześnika [?]), zabezpieczoną obligiem na jego dobrach, przeznaczył na edukację syna; z gotówki 100 zł na msze za siebie i rodziców dla kościoła parafialnego; prosił żonę o jałmużny; wyzwolił bezdzietnego poddanego Janka Draczukiewicza [?] z żoną Marią za wierną służbę; egzekutorem ustanowił Zachariasza Wysockiego. Świadkowie: Jakub Lubicz Zdanowski, Ignacy Drzyłowski [?]. Wpisano do akt.