Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 16 z 22
Akty 601–640
Wpisy od 29 V 1728 do 27 V 1729
Akt nr 601
Oblata relacji woźnego generała Stefana Łukaszenki [?] o wwiązaniu Józefa Olszewskiego, cześnika zakroczymskiego [?], w część wsi Wolica [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
18poddanych do Gromady zwoławszy o nowym ich Panie opatrznie [?]
19zawiadomił i pełnić posłuszeństwo polecił, Ktorzy co im kazano
20natychmiast [plama] spełniali wszem stronę Szlachty oświadczywszy się
21odiechał i tu przedemną urzędem uczynił i zeznał Possessyi Rella-
22cyą, prosząc cum actis Connotari co otrzymał Stefan Łuka-
23szenko [?] Woźny Pisać nieumieiący – +
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–600. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego (por. akty 598–600). Data samej intromisji nie została podana.
Woźny „Stefan Łukaszenko [?]” – nazwisko odczytane dwukrotnie w tekście (wiersze 7 i 24–25), podpisany krzyżykiem („Pisać nieumieiący – +”). Rekwirent „JP. Józef Olszewski, Cześnik Zakroczymski [?]” (skrót „Cz: Zakr:”) – lekcja urzędu niepewna. Świadkowie „Jan Truszkowski [?]” (pierwsza litera może być S – Struszkowski) i „Kasper Draczkowski [?]”. Wieś „Wolica [?]” (rkp. „wsi Wolicy”) – odczyt niepewny; powiat nie podany.
W wyliczeniu przynależności „Ozerami [?]” (może „Czeterami”/„Chrustami”) – niepewne; „przynależało [?]” częściowo pod plamą. Formuła „vigore zpadłey” – zapewne opuszczone „iuris”/„prawa”. „w moc [?]” – por. formułę „w moc prawdziwey … Rellacyi” w akcie 590.
Łacina: vigore – na mocy; cum actis connotari – wpisać do akt; intromittował – wwiązał (w posiadanie).
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego Stefan Łukaszenko [?] zeznał, że na żądanie Józefa Olszewskiego, cześnika zakroczymskiego [?], w obecności szlachty Jana Truszkowskiego [?] i Kaspra Draczkowskiego [?], był w dobrach części wsi Wolica [?] w woj. kijowskim i wwiązał rekwirenta w realne posiadanie tej spadłej na niego części – z poddanymi, polami, lasami, jeziorami [?], sianożęciami, sadybami, młynem, karczmą i wszelkimi przynależnościami; zwołał gromadę, oznajmił poddanym o nowym panu i polecił im posłuszeństwo, które natychmiast okazali. Relację wpisano do akt; woźny, niepiśmienny, podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 602
Oblata zapisu dymisyjnego Mateusza Lewandowskiego, syna Feliksa, dla syna Jana na część wsi Załobyna [?] w woj. mazowieckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data8 V 1728, Żytomierz (zapis); 29 V 1728 (oblata), Żytomierz
15od antecessorów nayprzód na oyca mego Felixa Lewandowskiego
16spadła a poźniey dominie [?] przynależna, i amaiąc prawo Fortuna
17moią własną Secundum bene placitum meum [plama] rozporzą-
18dzać szafować ani Medversa [?] w moim Synu aetate [?] iuż adul-
19ta niemogąc niewidzieć oraz doskonały w nim sposobności
20ku rządzeniu persona sua i Maiątkiem swoim aprzyzwoitey
21obillo [?] dla osoby moiey reverencyi doznawszy wy[plama] mianowa-
22ne Dobra Części wsi Załobyny [?] z Dziesięciu Mieszkańców tamecz-
23nych, Polami, Rolami, Sianożęciami, i tym wszystkiem co do tey
24Części przynależało i przynależy JP. Janowi Lewandowskiemu Sy-
25nowi memu w wyżey wyrażone Części Dobr obięcia [?] w[...] [?]
26władania a wszystkich dochodów i pożytków z niey [?] Jemu vigore
27ninieyszey Dymissyi używać którą Ja zeznawaiący całości [?] do-
28trzymać obowiązuię się, na co dałem ten moy List czyli Zapis
29[reklamant:] Dymissianis
k. 521 (skan 0527, strona prawa – górne wiersze)
1Dymissianis ręką moią stwierdzony Datt w Żytomierzu Roku
2Tysiąc Siedmset Dwudziestego Ósmego dnia Ósmego Maia, Ma-
3teusz Syn Felixa Lewandowski – który Zapis Dymissianis
4za podaniem i oczewistym zeznaniem, a zatem Urzędow-
5nym przyięciem wszystek de verbo ad verbum do Xiąg
6ninieyszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–601. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 8 V 1728.
Por. akt 616 (I. DZIĘGIELOWSKI [?], ta sama data zapisu 8 V 1728) – tam nazwa wsi czytelniejsza: „Załokyna [?]”; prawdopodobnie ta sama wieś. Wieś „Załobyna [?]” (rkp. „wsi Załobyna”, niżej „wsi Załobyny”; możliwa lekcja „Załokyna/Załokyny”) – odczyt niepewny, w woj. mazowieckim; część wsi z 10 poddanymi („z Dziesięciu Mieszkańców tamecznych”). Część spadła najpierw na ojca wystawcy, Feliksa Lewandowskiego.
Miejsca niepewne: „a[ffec]tationis [?]” (rkp. ok. „atatationis”, zwykle „annuendo affectationi”); „wilaiąc [?]”; „dominie [?]”; „ani Medversa [?]” – nieodczytane wyrażenie (może zniekształcone „a widząc”); „aetate [?]” (rkp. „Ate”); „obillo [?]”; „obięcia [?] w[...] [?]”. Plamy atramentu w dwóch miejscach („meum [plama]”, „wy[plama]” – zapewne „wyżey”).
Łacina: ratione intra contentorum – z powodu rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; secundum bene placitum meum – według mego upodobania; persona sua – swoją osobą; aetate adulta – w dojrzałym wieku; vigore – na mocy; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Mateusz Lewandowski, syn Feliksa, przyznał zapis dymisyjny na rzecz syna Jana. W zapisie (Żytomierz, 8 V 1728) wystawca, poddając się jurysdykcji grodzkiej, oświadczył, że posiadając prawem następstwa po przodkach (najpierw po ojcu Feliksie) część wsi Załobyna [?] w woj. mazowieckim i widząc, że syn jest już dorosły i zdolny do zarządzania majątkiem oraz doznając od niego należnego szacunku, oddaje mu tę część wsi z dziesięcioma poddanymi, polami, rolami, sianożęciami i wszelkimi przynależnościami, z prawem pobierania wszystkich dochodów, i zobowiązuje się dotrzymać zapisu. Zapis wpisano do akt słowo w słowo.
Akt nr 603
Oblata relacji woźnego generała Stefana Łukaszenki [?] o wwiązaniu Stanisława (Stefana) Niedźwiedzkiego, syna Ludwika, stolnika osmulskiego [?], w dożywocie części wsi Horbasze [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 V 1728 (intromisja), 29 V 1728 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 521 (skan 0527, strona prawa – od 1/4) – 521v (skan 0528, strona lewa – górna 1/3) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 521 (skan 0527, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego
2Miesiąca Maia Dwudziestego Dziewiątego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytt:
4w spokoyną aktualną i dożywotnią nemine impugnante et con-
5tradicente podał postąpił i Intromittował Possessyą, wszem oń
6Woźny tako stronę Szlachty przy sobie będącą oświadczywszy
7się ztamtąd odiechał i otem tu przedemną urzędem tą swoią
8prawdziwą possessyi Rellacyą uczynił i zeznał prosząc cum
9actis connotari co i otrzymał Stefan Łukaszenko [?] Woźny Pi-
10sać nieumieiący –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–602. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; intromisja 20 V 1728. Ten sam woźny co w akcie 601.
Imię rekwirenta niezgodne: na k. 521 „Stanisława syna Ludwika Niedźwiedzkiego”, na k. 521v „Stefanowi Niedźwiedzkiemu” – zapewne omyłka kopisty. Urząd „Stolnik Osmul:/Osmulski [?]” – lekcja pewna graficznie, ale urząd nieznany; może zniekształcone „Oszmiański”.
Wieś „Horbasze [?]” (rkp. „wsi Horbasz…”, „wsi Horbaszy”; możliwe „Korbasze”) – odczyt niepewny. Dożywocie pochodzi od Daniela PUZYŃSKIEGO [?], syna Jana, strażnika polnego koronnego (lekcja nazwiska niepewna: „Puzynskiego”). Świadkowie Adam ŁASZKOWSKI [?] i Dominik PUZYŃSKI [?]. „zpasznym [?]” – nieodczytane (może „z pasieką”/„z pastwiskiem”).
Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore – na mocy; nemine impugnante et contradicente – bez niczyjego sprzeciwu i oporu; cum actis connotari – wpisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego Stefan Łukaszenko [?] zeznał, że 20 V 1728 na żądanie Stanisława (w dalszej części: Stefana) Niedźwiedzkiego, syna Ludwika, stolnika osmulskiego [?], w obecności szlachty Adama Łaszkowskiego [?] i Dominika Puzyńskiego [?], był w części wsi Horbasze [?] w woj. kijowskim i na mocy prawa dożywotniego nadanego przez Daniela Puzyńskiego [?], syna Jana, strażnika polnego koronnego, wwiązał rekwirenta w spokojne, aktualne i dożywotnie posiadanie tej części wsi z daniami, dochodami, arendami, młynem, dąbrowami, lasami, zaroślami i wszelkimi przynależnościami, bez niczyjego sprzeciwu. Relację wpisano do akt; woźny był niepiśmienny.
Akt nr 604
Oblata zapisu dymisyjnego Pawła Sadowskiego, cześnika orłowskiego [?], dla syna Antoniego na jego dziedziczną część wsi Sadek [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data5 V 1728, Żytomierz (zapis); 29 V 1728 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 521v (skan 0528, strona lewa – od 2/5) – 522 (skan 0528, strona prawa – górna połowa) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 521v (skan 0528, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego
2Miesiąca Maia Dwudziestego Dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytt: prze-
9Synowi memu z pod Fortuny moiey wypuszczam i Dymi-
10tuię [?] wolen będzie wzwyż [?] wyrażony JP. Antoni Syn moy pomienione
11Dobra obiąć w swoią possessyą a wszystkich dochodów i pożytków z nich
12Jemu vigore ninieyszey Dymissyi Które ia przyznawaiący zcałości [?]
13dotrzymać obowiązuię się, na co daiem ten List Zapis Dymissi-
14onis ręką moią stwierdzony Datt w Żytt: dnia piątego Maia
15Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego roku – Paweł Sadowski
16Cześn[ik]: Orłow[ski] [?]: – Który Zapis Dymissyiny za podaniem i ocze-
17wistym zeznaniem a za moim urzędownym przyięciem
18wszystek de verbo ad verbum do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–603. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 5 V 1728. Formularz niemal identyczny z dymisją M. LEWANDOWSKIEGO (akt 602) – te same niejasne zwroty „ani Medversa [?]”, „aetate [?] iuż adulta”, „obillo [?]”, „wilaiąc [?]” w obu odpisach (zapewne zniekształcenia kopisty); wzajemnie potwierdzają lekcję graficzną.
Urząd „Cześnik Orłowski [?]” (rkp. „Cześnik Ortow[ski]”, „Cześn: Ortow:”) – por. Tomasz MOLSKI, cześnik orłowski [?] w akcie 565. Wieś „Sadek [?]” (rkp. „wsi Sadek/Sadeh”) – odczyt niepewny; woj. kijowskie. „Dymituię [?]” – rkp. „Dymi- / tuię”; „wzwyż [?]” – rkp. ok. „wzwyży”.
Łacina: ratione intra contentorum – z powodu rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; secundum bene placitum meum – według mego upodobania; aetate adulta – w dojrzałym wieku; persona sua – swoją osobą; vigore – na mocy; zapis dymissionis – zapis dymisji (ustąpienia majątku za życia); de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Paweł Sadowski, cześnik orłowski [?], przyznał zapis dymisyjny dla syna Antoniego. W zapisie (Żytomierz, 5 V 1728) wystawca, poddając się jurysdykcji grodzkiej, oświadczył, że widząc syna dorosłym i zdolnym do zarządzania majątkiem oraz doznając od niego należnego szacunku, oddaje mu swoją dziedziczną, przypadłą po przodkach część wsi Sadek [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami i wszelkimi przynależnościami, z prawem objęcia jej w posiadanie i pobierania wszystkich dochodów, i zobowiązał się dotrzymać zapisu. Zapis wpisano do akt słowo w słowo.
Akt nr 605
Oblata relacji woźnego generała Stefana Łukaszenki [?] o wwiązaniu Ludwika Zaklickiego [?] w część wsi Horbytów [?] w woj. kijowskim, spadłą po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
9tami Dworem i wszystkiemi przynależytościami do tey Części
10należącemi w realną spokoyną Aktualną podał postąpił Intro-
11mittował Possessyą Poddanych do Gromady zwoławszy onowym
12ich Panie opatrznie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo
13polecił, Którym co tylko kazano natychmiast spełniali,
14wszem Stronę Szlachty oświadczywszy się odiechał i tu
15przedemną urzędem uczynił i zeznał wieczysty [?] Possessyi
16Rellacyą prosząc mnie cum actis connotari co i otrzy-
17mał Stefan Łukaszenko [?] Woźny Pisać nieumieiący –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–604. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; data intromisji nie podana. Formularz jak w akcie 601 (ten sam woźny); por. „o nowym ich Panie opatrznie zawiadomił” – tu potwierdzona lekcja „opatrznie”.
Nazwisko rekwirenta „Zaklicki [?]” (rkp. „Zaklickiego”, „Zaklickim”) – może Zaklika/Zaklikowski. Skrót urzędu „Pod: W. Pod: [?]” / „P: W: P:” – nierozwiązany (może „podstoli/podczaszy województwa podolskiego”; por. „Pod. W. Ctd.” [?] w akcie 593). Wieś „Horbytów [?]” (tytuł: „Horbytowa”, tekst: „wsi Horbytowie/Horbylowie”) – odczyt niepewny.
Świadkowie „Stefan Ściągayło [?]” (rkp. ok. „Siągayły”) i „Leon Nikowski [?]” – lekcje niepewne. „Ozierkami [?]” (rkp. ok. „Ozertczami”) – może jeziorkami; por. „Ozerami [?]” w akcie 601. „wieczysty [?]” przed „Possessyi Rellacyą” – niepewne. „przysposobionych” – zapewne skrót formuły „co maioris … testimonii gratia sibi adhibitos”.
Łacina: vigore – na mocy; intromittował – wwiązał; cum actis connotari – wpisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego Stefan Łukaszenko [?] zeznał, że na żądanie Ludwika Zaklickiego [?] („Pod. W. Pod.” [?]), w obecności szlachty Stefana Ściągayły [?] i Leona Nikowskiego [?], był w części wsi Horbytów [?] w woj. kijowskim i wwiązał rekwirenta w realne, spokojne posiadanie tej części, spadłej na niego po ojcu Janie Zaklickim [?] – z poddanymi, polami, lasami, jeziorkami [?], karczmą, daniami, chatami, dworem i wszelkimi przynależnościami; zwołał gromadę, oznajmił poddanym o nowym panu i polecił im posłuszeństwo, które natychmiast okazali. Relację wpisano do akt; woźny był niepiśmienny.
Akt nr 606
Oblata zapisu dożywocia Władysława Goleniewskiego, łowczego pińskiego, dla żony Katarzyny z Popławskich na części wsi Chotosznia [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 V 1728, Żytomierz (zapis); 29 V 1728 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 522v (skan 0529, strona lewa – od 3/5) – 523 (skan 0529, strona prawa – prawie cała) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 522v (skan 0529, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego
2Miesiąca Maia Dwudziestego Dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JEgo Krolewskiey Mości Żytt: przedemną Stefanem
4Didkowskim Namiestnikiem natenczas Burgrabstwa Grodz: Żytt: i Xięga-
6ter JP. Władysław Goleniewski Łowczy Piński ten Zapis simplicis
7od siebie zeznawaiącego in rem et personam JP. Katarzyny
8z Popławskich Goleniewskiey Małżonki swey dany i służący ad obla-
9tam podał, Który Ja urząd przyimuiąc czytałem i ten tak się
10w Sobie ma – Ja Władysław Goleniewski Łow[czy]: Pin[ski]: zdrowy będąc na
11[reklamant:] ciele
k. 523 (skan 0529, strona prawa)
1ciele i Umysle odstąpiwszy należney Ziem[skiey]: Juryzdykcyi prawa forum
2i Wdztwa a pod teraznieyszy Dokument poddaiąc i inkorporuiąc
3iawnie ustnie i dobrowolnie zeznaię – Iż maiąc Część wsi Chotosz-
4ny [?] w Wdztwie Kijowskim leżącą z Ośmiu poddanych składaiącą się
5prawem następstwa po Antecessorach moich na mnie spadłą
6a nie pozbawionym zostaiąc wolności Rządzenia swoim
7Maiątkiem owszem maiąc moc przedać darować lub przeni-
8stąpić umyśliłem pomienioną Część wsi Chotoszni [?] ze wszyt-
9kiemi Cyrkumferencyami JP. Katarzynie z Popławskich Goleniewskiey
10Małż[once]: moiey zapisać w Dożywcie co przywodząc do skutku
11czynię Małż[onkę]: moią dożywotniczką pomienioney Części
12wsi Chotoszni [?] wkładaiąc iednak obowiązek aby Synom moim
13JJPP. Andrzejowi i Piotrowi Goleniewskim ztąd Mitą [?] Małż[onka]
14sprowadzeniem przyzwoitą dała Edukacyą – Którzy to Synowie
15po śmierci swey Matki będą mieli prawo tą Częścią się po-
16dzielić i na utrzymanie swoie pozostawić – a Ja raz zrzekłszy
17pomienioney Części wsi Chotoszni [?] żadnego zwrotu ani prawa
18upomnienia się o tę Część sobie niezostawiam wolna tedy moia
19Małż[onka]: pomienioną Część obiąć wswoie władanie a wszystkich
20dochodów i pożytków z niey Jeyże vigore użytkować – na co daię
21ten moy List Zapis simplicis dla większey wagi i walory Ręką
22moią własną podpisuię Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedm-
23set Dwudziestego ósmego dnia drugiego Maia, Władysław Gole-
24niewski Łowczy Piński mp. Który to Zapis za podaniem i prośbą
25zeznawaiącego a za moim urzędownym przyięciem do Xiąg
26ninieyszych co do słowa iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–605. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM („w Zamku JKMości”); zapis datowany w Żytomierzu 2 V 1728.
Wieś „Chotosznia [?]” (rkp. „wsi Chotosz-/ny”, dalej „wsi Chotoszni”; możliwa lekcja „Chołosznia”) – odczyt niepewny; woj. kijowskie, część wsi z 8 poddanymi. „ztąd Mitą [?] Małż[onka] sprowadzeniem” – fragment niejasny (może „z tąd mitą/miłą Małż. sprowadzeniem”). „przeni-/stąpić” – zapewne „przenieść/postąpić”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis simplicis – zwykły zapis (prosty); in rem et personam – na rzecz i osobę; ad oblatam – do oblaty; vigore – na mocy.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Władysław Goleniewski, łowczy piński, podał do oblaty zapis dla żony Katarzyny z Popławskich Goleniewskiej. W zapisie (Żytomierz, 2 V 1728) wystawca oświadczył, że część wsi Chotosznia [?] w woj. kijowskim (8 poddanych), spadłą na niego po przodkach, zapisuje żonie w dożywocie ze wszystkimi przynależnościami, z obowiązkiem zapewnienia przyzwoitej edukacji synom Andrzejowi i Piotrowi Goleniewskim, którzy po śmierci matki mają prawo podzielić się tą częścią; sam zrzekł się wszelkiego prawa do niej. Zapis wpisano do akt co do słowa.
Akt nr 607
Oblata testamentu Jakuba Gronostajskiego, syna Pawła i Serafiny, towarzysza znaku pancernego – części wsi Bzacze [?] i Mokryń [?] (woj. wołyńskie) dla synów, legaty i wyzwolenie poddanych
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 VII 1728, Horodyszcze (testament); 26 VIII 1728 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 523 (skan 0529, strona prawa – sam tytuł u dołu) – 523v (skan 0530, strona lewa – cała) – 524 (skan 0530, strona prawa – cała) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 523 (skan 0529, strona prawa – dół)
1[reklamant:] Roku
k. 523v (skan 0530, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Ósmego.
2Miesiąca Sierpnia Dwudziestego Szóstego dnia.
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu
9na i Jana Łokaia, tych od Poddaństwa na zawsze uwalniam
10i nadto każdemu po Złotych Piędziesiąt naznaczam które na-
11tychmiast po moiey Śmierci maią być im bez wszelkiey pre-
12tensyi zapłacone – Synom zaś moim Janowi Pawłowi i Igna-
13cemu Części moie Dziedziczne we wsiach Bzaczach [?] i Mokry-
14niemiey [?] w Wdztwie Wołyń[skim]: w Horodyszczu z Kmieciami [?] dobyt-
15kiem i ze wszelkiemi Supellektyliami i Remanentami niemniey
16Summami wspólnie do równego działu pozostawuię, a tych sa-
17mych Polecam Opatrzności Boskiey, Zaklinaiąc na rany Chry-
18stusa, aby w zgodzie Braterskiey żyli i tey moiey Dyspozycyey
19sprzeciwnymi niebyli, inaczey na Sąd straszny sprawiedliwego Bo-
20ga pozywać ich będę, Które to moie rozporządzenie Testamentowe
21dla lepszey temu wszystkiemu wiary i valoru, ręką moią
22własną podpisuię Działo się w Horodyszczu dnia pierwszego Julii
23Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego Roku – Jakób Gronostayski To-
24warzysz znaku Pancernego – do tego Testamentu ustnie od JP. Jakuba
25Gronostayskiego Proszony za świadka i przyiaciela podpisuię się Kazimierz
26Czyrzewski [?] mp. proszony do podpisu tego Testamentu za świadka
27i przyiaciela podpisuię się Dydak Kozietto [?] mp. Który to Testament słowo
28w słowo iak się w Sobie ma do Xiąg ninieyszych Grodz: Żytt: iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–606. Oblata w Żytomierzu 26 VIII 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM (po serii oblat z 29 V 1728 – przeskok o 3 miesiące); testament datowany w Horodyszczu 1 VII 1728, podany przez Aloizego ŁASZCZEWSKIEGO [?].
Nazwisko testatora w tytule „Gronosteyski [?]”, w tekście konsekwentnie „Gronostayski” (Gronostajski). Podający „Aloizy Łaszczewski [?]” – pierwsza litera niepewna. Świadkowie „Kazimierz Czyrzewski [?]” (rkp. ok. „Ozyrzewski”) i „Dydak Kozietto [?]”.
Wsie: „we wsiach Bzaczach [?] i Mokryniemiey [?]” (rkp. „Mokry-/niemiey” – może „Mokryniu” + „niemniey”) w woj. wołyńskim; „w Horodyszczu” – miejsce spisania testamentu, zapewne majątek (dwór) w tych dobrach. Zastaw „Części wsi Omelan [?] udaney [?]” – suma 2800 zł, z której 1000 zł dla krewnego Aleksandra DĘBICKIEGO. „z Kmieciami [?]” – niepewne (może „z Krowami”).
Miejsca niepewne: „Nieodmienny [?]”, „darzy [?] gotowości”, „zatorzeniu [?]” (zapewne „za utwierdzenie” lub „za zachowanie”). Poddani wyzwoleni: Ołeksa Pyszny, kozak; Danyła Sołowiec [?], furman; Jan, lokaj – każdy po 50 zł.
Łacina: annuendo affectationi – przychylając się do prośby; pro suffragio – na wsparcie (modlitwy za duszę); conspekt (conspectus) – oblicze; supellektylia (supellex) – ruchomości, sprzęty; remanenty – zapasy; valor – moc, ważność.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 26 VIII 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Aloizy Łaszczewski [?] podał do wpisania testament Jakuba Gronostajskiego, syna Pawła i Serafiny, towarzysza znaku pancernego, spisany w Horodyszczu 1 VII 1728. Testator, osłabiony na ciele, polecił duszę Bogu, prosił o skromny pochówek na cmentarzu parafialnym, na msze za duszę przeznaczył 200 zł; z sumy 2800 zł zabezpieczonej na zastawie części wsi Omelan [?] zapisał 1000 zł krewnemu Aleksandrowi Dębickiemu; za wierną służbę wyzwolił z poddaństwa kozaka Ołeksę Pysznego, furmana Danyłę Sołowca [?] i lokaja Jana, dając każdemu po 50 zł; synom Janowi, Pawłowi i Ignacemu zostawił do równego podziału swoje dziedziczne części we wsiach Bzacze [?] i Mokryń [?] w woj. wołyńskim, wraz z dobytkiem, ruchomościami i sumami, zaklinając ich do zgody braterskiej. Świadkowie: Kazimierz Czyrzewski [?], Dydak Kozietto [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 608
Oblata zapisu dłużnego (simplicis debiti) Jana Rychtera, chorążego wojsk saskich, dla żony Emilii z Kuklińskich na 2500 zł, zabezpieczonych na części wsi Chodaki [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 IV 1728, Chodaki [?] (zapis); 29 XII 1728 (oblata), Żytomierz [?] – urząd grodzki kijowski
16i niepowinni będziemy – a to pod zakładem drugiey takowey
17Summy Złotych Polskich Dwa tysiące Pięćset krom przysięgi
18cielesney oszacowaniem [?] i na to ten moy List Zapis Simplicis
19debiti z podpisem ręki moiey własney i podpisami ręki JJPP.
20Przyiaciół ode mnie uproszonych daię – Działo się w Chodakach [?] Roku Tysiąc
21Siedmset Dwudziestego ósmego dnia Dwudziestego Piątego Kwietnia
22u tego Zapisu Simplicis Debiti podpisy ręki temi słowy Jan Rychter Por[ucznik]: Woysk
23Saskich mp. Przyiaciel Stanisław Sulistowski mp. proszony od JP. Jana Rychtera
24podpisuię Jakób Zaręba mp. Jako Przyiaciel podpisuię się Stefan Chodakowski mp.
25Który Zapis za podaniem i oczewistym przyznaniem wyż mianowaney
26osoby a za moim Urzędownym przyięciem z początku aż do Końca
27słowo w słowo iest do Xiąg ninieyszych Grodz: Kijow[skich]: wpisany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–607. Oblata 29 XII 1728 przed Felicjanem Antonim CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego (por. akt 596 – Owrucz). W rkp. miejsce „w Mieście JKMości Żytomierzu [?]” – odczyt dość wyraźny, choć Chraszleński urzędował w Owruczu; możliwa omyłka kopisty. Zapis datowany w Chodakach [?] 25 IV 1728.
Tytuł wystawcy: „Chorąży W. S.” / „Chorąży W[oysk] Sas[kich]” w zeznaniu, w podpisie „Por[ucznik]: Woysk Saskich” – rozbieżność w odpisie. Wieś „Chodaki [?]” (rkp. „wsi Chodakowie”, „Części wsi Chodaków”, „w Chodakach”) – nazwa niepewna; część z 10 poddanymi, woj. kijowskie. Por. świadka Stefana CHODAKOWSKIEGO.
Miejsca niepewne: „wilaiąc [?]” (jak w aktach 602, 604); „mita [?]”, „mitey [?]” – zapewne zniekształcone „miła”, „miłey”; „oprawię [?]” (rkp. ok. „onerię”); „oszacowaniem [?]” (rkp. ok. „ozzenowaniem”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis simplicis debiti – zapis zwykłego długu; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione in eo contentorum – z powodu w nim zawartych rzeczy; libere – dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; vigore – na mocy; ad presens – obecnie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 XII 1728 na urzędzie grodzkim kijowskim (w rkp. „w Żytomierzu” [?]), przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Jan Rychter, chorąży (w podpisie: porucznik) wojsk saskich, przyznał zapis dłużny dla żony Emilii z Kuklińskich. W zapisie (Chodaki [?], 25 IV 1728) wystawca zeznał, że pożyczył od żony na swoje potrzeby 2500 zł polskich i dla ich zabezpieczenia zapisał je na swojej dziedzicznej części wsi Chodaki [?] w woj. kijowskim (10 poddanych) oraz na srebrach i kosztownościach; żona nie musi ustępować z tej części, dopóki suma nie zostanie spłacona przed wszystkimi innymi długami, a po jej śmierci syn Marcin Rychter może objąć tę część i władać nią do odebrania sumy; ani wystawca, ani jego sukcesorzy nie mogą przeszkadzać pod zakładem drugiej takiej sumy. Świadkowie: Stanisław Sulistowski, Jakub Zaręba, Stefan Chodakowski. Wpisano do akt słowo w słowo.
Akt nr 609
Oblata relacji woźnego generała Stefana Łukaszenki [?] o wwiązaniu Jakuba Kielusa [?], stolnika przemyskiego, w spadłą na niego część wsi Werchodoły [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
16danninami, z Zabudowaniami tak dworskiemi iako i chłopskiemi
17i ze wszystkiemi innemi przyległościami w realną spokoyną
18podał i postąpił Possessyą potym Poddanych i Czynszowników
19do Gromady zwoławszy o nowym ich Panie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo
20polecił, Którym co tylko Kazano natychmiast spełniali, wszem Stronę Szlachty oświad-
21czywszy się odiechał i tu przedemną urzędem uczynił i ze-
22[reklamant:] znał
k. 526 (skan 0532, strona prawa)
1i zeznał wieczysty Possessyi Rellacyą prosząc mnie cum
2actis Connotari co i otrzymał Stefan Łukaszenko [?]
3Woźny Pisać nieumieiący – +
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–608. Oblata w Żytomierzu 29 XII 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; data intromisji nie podana. Woźny ten sam co w aktach 601, 603, 605; formuła „wieczysty Possessyi Rellacyą” potwierdza lekcję w akcie 605.
Rekwirent „Jakób Kielus [?], Stolnik Przemyski” – nazwisko niepewne (może Kiełsa/Kielesz). Wieś „Werchodoły [?]” (tytuł „wsi Werchodołow”, tekst „wsi Werchodołach”) – por. część wsi Werchodoły [?] w akcie 599 (kwit SZYMONOWICZA dla ZIELSKICH [?]). Województwo nie podane. Świadkowie „Ignacy [?] Mankowski [?]” (rkp. „Ihnata [?] Mankowskiego”) i „Olason [?] Niezwoiewski [?]” – lekcje niepewne.
Łacina: vigore – na mocy; cum actis connotari – wpisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 XII 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego Stefan Łukaszenko [?] zeznał, że na żądanie Jakuba Kielusa [?], stolnika przemyskiego, w obecności szlachty Ignacego [?] Mankowskiego [?] i Olasona [?] Niezwojewskiego [?], był we wsi Werchodoły [?] i wwiązał rekwirenta w realne, spokojne posiadanie spadłej na niego części tej wsi – z poddanymi i czynszownikami, polami, lasami, jeziorkami [?], daniami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz wszelkimi przyległościami; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i polecił posłuszeństwo, które natychmiast okazano. Relację wpisano do akt; woźny, niepiśmienny, podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 610
Oblata testamentu Dymitra Morgulca, chorążego latyczowskiego – opieka brata Jana Łukasza Morgulca nad małoletnimi synami, gospodarstwo i sumy dla dzieci
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 VII 1728, Latyczów (testament); 29 XII 1728 (oblata), Żytomierz
1i inne wszelkie rzeczy i mobilia domowe zostawuię o tym osobny regestr prze-
2zemnie opisany, wrączam to wszystko ogulnie Bratu memu i na Jego Sumienie pole-
3gam że to wszystko na nic innego nieobroci tylko na wychowanie i Edukacyą moich
4dzieci, i potym ich nieukrzywdzi, Summa moia Dwa tysiące Trzysta Piędziesiąt Złotych
5u tegoż Brata zostaiąca i przez niego mnie zapewniona ma być oddana na
6procent i Konserwowana do Lat zupełnych moich dzieci Jako naystarszych Dzieci
7Którą każdemu po rowney Części w czasie należytym wypłacić upraszam, a Zaś
8Summa z Posagu Żony moiey u WJP. Mikołaia Dubiskiego na ogólnym onego
9Ruchomym i nieruchomym Maiątku zabespieczona w Kwocie Złotych Pol[skich]: Dwa
10tysiące zanosząca się podług Komplanacyi i zrzeczenia się oney przezemnie nikomu
11innemu iak tylko Corkom moim Annie za JP. Jagodzińskim i Anastazyi za
12JP. Karpińskim będącym dostać się powinna – a tak Polecywszy Dziatki moie
13Naywyższey opatrzności zostawiam im Oycowskie Błogosławieństwo aby za-
14wsze szczęśliwi byli – Brata mego i wszystkich przyiaciół i znaiomych, oraz
15wszystkich sług moich żegnam i o przebaczenie upraszam – Exekutorem moiego
16Testamentu upraszam i stanowię JP. Prokopiusza Starzyckiego [?] iako sąsiada
17dobrze mi z przymiotow i przyiaźni znanego Którego obliguię we wszystkiem
18zastosować się do powyższey rzeczy Łącznie z mym Bratem – Datt w Łaty-
19czowie dnia Dwudziestego Julii Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego Roku –
20Dymitr Morgulec Chorąży Łatyczowski mp. Jako oczewisty Świadek na tym
21Testamencie podpisuię się Jan Skuratowski [?] mp. Przytomny Świadek temu Testamentowi
22podpisuię się Szymon Dąbrowski mp. Świadek oczewisty podpisania tego Testamentu
23podpisuię się Ignacy Gamoliński [?] mp. Który to Testament od słowa do słowa
24iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–609. Oblata w Żytomierzu 29 XII 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; testament spisany w Latyczowie 20 VII 1728 „na papierze prostym”, podany w oryginale przez brata testatora, Jana Łukasza MORGULCA. Pochówek „na cmentarzu przy Cerkwi tuteyszey” mimo deklaracji wiary katolickiej (zapewne grekokatolik/unita).
„Stanisław i Michał Morgulec, Andrzey [?] do szkół w Łatyczowie” – niejasne: może trzeci syn Andrzej (oddany do szkół w Latyczowie), może zniekształcone „oddani”; dalej mowa tylko o dwóch małoletnich synach Stanisławie i Michale. Córki: Anna, żona JP. JAGODZIŃSKIEGO, i Anastazja, żona JP. KARPIŃSKIEGO. Ojciec testatora: Mikołaj MORGULEC.
Miejsca niepewne: „na Umysle [plama] się iescze być zdrowym” (zapewne „czuię się”), „pore [?]” (może „porę/powinność”), egzekutor „Prokopiusz Starzycki [?]” (rkp. ok. „Starzyckiego”), świadkowie „Jan Skuratowski [?]”, „Ignacy Gamoliński [?]”. „Jako naystarszych Dzieci” – sens niejasny w odpisie.
Późniejszy odpis. 29 XII 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Jan Łukasz Morgulec podał do oblaty oryginał testamentu swego brata Dymitra Morgulca, chorążego latyczowskiego, spisanego w Latyczowie 20 VII 1728. Testator, osłabiony na siłach, polecił duszę Bogu i prosił o pochówek na cmentarzu przy miejscowej cerkwi; małoletnich synów Stanisława i Michała (oraz [?] Andrzeja w szkołach w Latyczowie) oddał pod opiekę brata, przypominając mu swą pomoc po śmierci ich ojca Mikołaja; gospodarstwo, sprzęty, zapasy, bydło, stada i pasieki (wg osobnego rejestru) powierzył bratu na wychowanie i edukację dzieci; sumę 2350 zł u brata polecił dać na procent i wypłacić dzieciom po równo po dojściu do pełnoletności; sumę posagową żony, 2000 zł, zabezpieczoną u Mikołaja Dubiskiego, przeznaczył córkom Annie za Jagodzińskim i Anastazji za Karpińskim. Egzekutorem ustanowił sąsiada Prokopiusza Starzyckiego [?] wraz z bratem. Świadkowie: Jan Skuratowski [?], Szymon Dąbrowski, Ignacy Gamoliński [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 611
Oblata kwitu Stefana Szczerzewskiego [?], podczaszyca wieluńskiego, dla Leona Olszewskiego na 1100 zł reszty ceny za część wsi Werchodoły [?] spadłą po ojcu Kajetanie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
2Kijow[skiego]: i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens personaliter
3JP. Stefan Szczerzewski [?] Podczaszyc Wieluński zdrowy będąc na ciele i Umy-
4śle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi prawa
5forum i Wdztwa, a pod teraznieysze dobrowolne Kwitowe zeznanie cale
6się z dobrami i Sukcessorami swemi poddaiąc i wilaiąc [?] wiadomo czynię
7i dobrowolnie zeznawam iż Ja zeznawaiący maiąc dobra moie dziedziczne
8a szczegolnie Część wsi Werchodołow [?] z moiey spadku po Oycu moim JP.
9Kaietanie Szczerzewskim [?] Podczaszym Wieluńskim na mnie spadłą, a maiąc
10moc z prawa pospolitego dobrami swemi iako chcieć rządzić szafować
11i dysponować umyśliłem przeto pomienioną Część z całą iey Cyrkumferencyą
12to iest z Poddanemi, Polami, Rolami, Sianożęciami, Pastwiskami, Stawami,
13Stawiskami, Błotami, Bagnami, Lasami, i innemi wszelkiemi i wszela-
14kiemi przynależytościami JP. Leonowi Olszewskiemu za Summę Szacun-
15kową pięć tysięcy sto Złotych odprzedać [?] Lecz pozostała przy Gronie [?] z takowey
16Summy kwotę Tysiąc sto Złotych tenże JP. Olszewski gdy na Dniu
17Dzisieyszym [plama] do Rąk moich wypłacił i wyliczył przeto ja z odebrania
18takowey tegoż wypłacaiącego JP. Leona Olszewskiego potomków i Sukcesso-
19rów Jegomości wraz z następcami i Sukcessorami memi Kwituię, niezosta-
20wuiąc żadney zaloty [?] oto upomnienia się – mocą dobrowolnego Kwitowego
21zeznania mojego. Stefan Szczerzewski [?] Podczaszyc Wieluński –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–610. Zeznanie 29 XII 1728 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, „w Mieście JKMości Żyto:” (por. akt 608). Brak końcowej formuły ingrosacji.
Nazwisko wystawcy „Szczerzewski [?]” (rkp. ok. „Suszczewski/Szczerzewskiego”) – odczyt niepewny; ojciec Kajetan, podczaszy wieluński. Część wsi „Werchodoły [?]” – por. akty 599 (Szymonowicz – Zielscy [?]) i 609 (intromisja J. Kielusa [?] w tę samą wieś, ten sam dzień).
„odprzedać [?]” (rkp. ok. „odprzedał”), „przy Gronie [?]” (może „przy Grodzie” lub „przy mnie”) – niepewne; sens: z ceny szacunkowej 5100 zł pozostała reszta 1100 zł, którą nabywca dziś wypłacił. „zaloty [?]” – zapewne „żałoby” (skargi).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; cyrkumferencja – obręb, granice.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 XII 1728 na urzędzie grodzkim kijowskim (w Żytomierzu), przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Stefan Szczerzewski [?], podczaszyc wieluński, zeznał, że sprzedał Leonowi Olszewskiemu swoją dziedziczną część wsi Werchodoły [?], spadłą po ojcu Kajetanie Szczerzewskim [?], podczaszym wieluńskim – z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, stawami, błotami, lasami i wszelkimi przynależnościami – za sumę szacunkową 5100 zł, a ponieważ nabywca wypłacił mu tego dnia pozostałą resztę 1100 zł, kwituje go z niej wraz z potomkami i sukcesorami, nie zostawiając sobie żadnych pretensji.
Akt nr 612
Oblata kwitu braci Jana i Andrzeja Rybińskich, synów Andrzeja, dla Wojciecha hrabiego Ostroroga na 600 zł reszty ceny za część wsi Karaczyjów [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto: przedemną Stefanem
4Didkowskim Namiestnikiem natenczas Burgrabstwa Grodz: Żyto: i Xięgami ninieyszemi
5[reklamant:] Grodz:
k. 527v (skan 0534, strona lewa)
1Grodz: Żyto: Stanowszy oczewiście JJPP. Jan i Andrzey Rybińscy Bracia między sobą
2rodzeni zdrowi będąc na ciałach i Umysłach odstąpiwszy swey własney należney Juryz-
3dykcyi prawa forum Powiatu i Wdztwa, a pod teraznieysze dobrowolne Kwitowe zeznanie
4cale się poddaiąc i wilaiąc [?] wiadomo ławno [?] czyniemy i dobrowolnie dla zapisania
5do Xiąg ninieyszych zeznaiemy, iż my zeznawaiący odprzedawszy Część naszą Dzie-
6dziczną Wsi Karaczyiowski [?] JP. Woyciechowi Hrabi Ostrorogowi, Która vigore iuris
7naturali z naszey spadku po Oycu naszym JP. Andrzeiu Rybińskim Podstolim
8Mińskim na nas spadła a z przedaży tey pozostała nam należna Kwota Sześćset
9Złotych Polskich resztuiąca od tegoż JP. Woyciecha Hrabi Ostroroga Jakowa Kwota przy
10gronie [?] zostawiona dla okazać się mogących iakowych długów gdy więc takową
11Kwotę tenże JP. Hrabia Ostroróg do Rąk naszych w dniu dzisieyszym wypłacił
12i Zaliczył przeto my z wypłacenia takowey i iuż całkowitey Szacunkowey Sum-
13my swem [?] i Synów swoich Imieniem tak Ja Jan z Synem swoim Tomaszem
14Rybińskim Jako i Ja Andrzey z Synem swoim Kazimierzem Rybińskim
15wiecznemi Czasy Kwituiemy, i żadney zaloty [?] oto czynienia niezostawuiemy
16mocą tego dobrowolnego Kwitowego naszego Zeznania – Jan Syn Andrzeja Rybiński
17Andrzey Syn Andrzeja Rybiński mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–611. Data „Miesiąca Maia Dwudziestego dziewiątego” 1728 – wpis wśród aktów z 29 XII 1728 (akty 608–611, 613 nn.); możliwa omyłka kopisty („Maia” zamiast „Decembra”) albo wpis przeniesiony z serii majowej (akty 598–606).
Wieś „Karaczyjów [?]” (rkp. „Wsi Karaczyiowski”, zapewne skrót „Karaczyiowskiey”) – nazwa niepewna. Formuła „przy gronie [?] zostawiona dla okazać się mogących iakowych długów” – jak w akcie 611 („przy Gronie [?]”); zapewne „przy sobie/przy groszu” (reszta zatrzymana na ewentualne długi). „zaloty [?]” – jak w akcie 611 (zapewne „żałoby”). „swem [?]” – zapewne „swoim”. „ławno [?]” – zapewne „jawnie”.
Łacina: vigore iuris naturalis – na mocy prawa przyrodzonego (dziedziczenia); forum – właściwość sądowa.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V [?] 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, bracia rodzeni Jan i Andrzej Rybińscy, synowie Andrzeja Rybińskiego, podstolego mińskiego, zeznali, że sprzedali Wojciechowi hrabiemu Ostrorogowi swoją dziedziczną, spadłą po ojcu część wsi Karaczyjów [?]; reszta ceny, 600 zł polskich, zatrzymana przez nabywcę na wypadek ujawnienia się długów, została im tego dnia wypłacona, wobec czego w imieniu swoim i synów (Jan – Tomasza, Andrzej – Kazimierza) kwitują go wieczyście z całej sumy szacunkowej, nie zostawiając sobie żadnych pretensji.
Akt nr 613
Oblata kwitu Jana (ojca) i Łukasza (syna) Krasowskich dla Tadeusza Niezłojewskiego [?] na 1900 zł dopłaty za część wsi Borówki [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII 1728, Żytomierz (transakcja rezygnacyjna 24 XII 1726 [?])
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żyto: przedemną Felicyanem Chraszleńskim [?]
4Namiestnikiem natenczas podwoiewództwa Grodz: Generału Wdztwa Kij[owskiego]: i Xięgami ninieyszemi
5Grodz: Kij[owskiemi]: Comparens P[er]s[onali]t[er]: JJPP. Jan Pod: W. Pod: [?] Oyciec i Łukasz Syn Krasowscy zdrowi
6będąc na ciałach i Umysłach odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi
7prawa forum i Wdztwa, a pod teraznieysze dobrowolne Kwitowe zeznanie cale się
8z dobrami swoiemi poddaiąc i wilaiąc [?] wiadomo czyniemy i dobrowolnie ze-
9znawamy, iż My zeznawaiący maiąc Summę Złotych Tysiąc dziewięćset u
10JP. Tadeusza Niezłoiewskiego [?] ku dopłacie za sprzedane przez nas onemu Dobra
11nasze Dziedziczne Części wsi Borowki [?] iako i zawarta została między nami
k. 528 (skan 0534, strona prawa)
1w Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestym Szostym [?] dnia Dwudziestego Czwartego
2Decembra Rezygnacyina Tranzakcya, Lecz gdy w myśl takowey Tranzakcyi
3wyż mianowaną Summę Tysiąc Dziewięćset Zł. Polskich tenże JP. Niezło-
4iewski [?] na dniu dzisieyszym całkowicie wypłacił i do Rąk naszych wyliczył
5przeto z takowey iako iuż przez nas Comparentow odebraney, i z całkowitey Sza-
6cunkowey Summy tegoż JP. Tadeusza Niezłoiewskiego [?] potomkow i następców
7onego Kwituiemy, Tranzakcyą poprzednio między nami zawartą w całey
8iey mocy utwierdzamy i żadney przeszkody w dzierżeniu takowych Dobr
9czynić niemamy, a ponas potomkowie i Sukcessorowie nasi niemaią i niepowinni
10będą. owszem od wszelkich Impetycyi prawnych i nieprawnych od kogo bądź
11zachodzących bronić i Ewinkować bierzemy na siebie obowiązek – mocą tego
12dobrowolnego Kwitowego zeznania naszego – Jan Krasowski Pod: W. Pod: [?] mp. Łukasz
13Krasowski mp. Który Kwit ad acticandum przyięty i wpisany est –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–612. Zeznanie 29 XII 1728 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (jak akty 608, 611). Rok transakcji rezygnacyjnej „Dwudziestym Szostym [?]” – odczyt niepewny (rkp. ok. „Szostym”).
Skrót urzędu „Pod: W. Pod: [?]” – nierozwiązany (por. akt 605 „Pod: W. Pod:” L. Zaklickiego [?]); może „podstoli/podczaszy województwa podolskiego”. Nazwisko nabywcy „Niezłojewski [?]” (rkp. „Niezłoiewski/Niesłoiewski”) – lekcja niepewna. Wieś „Borówki [?]” (rkp. „wsi Borowki”) – niepewne; województwo nie podane.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; impetycja – napaść prawna, roszczenie; ewinkować (evincere) – bronić nabywcy przed roszczeniami osób trzecich; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 XII 1728 na urzędzie grodzkim kijowskim (w Żytomierzu), przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Jan Krasowski („Pod. W. Pod.” [?]) i jego syn Łukasz zeznali, że Tadeusz Niezłojewski [?], któremu sprzedali swoją dziedziczną część wsi Borówki [?] na mocy transakcji rezygnacyjnej z 24 XII 1726 [?], wypłacił im tego dnia należną dopłatę 1900 zł polskich; kwitują go z niej i z całej sumy szacunkowej, potwierdzają transakcję i zobowiązują się, wraz z potomkami, nie przeszkadzać mu w posiadaniu tych dóbr oraz bronić go przed wszelkimi roszczeniami.
Akt nr 614
Oblata zapisu dożywocia (advitalitatis) Michała Strzemeskiego [?], porucznika wojsk polskich, dla żony Aleksandry z Pacałów [?] na części wsi Wola w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data3 I [?] 1728, Wola (zapis); 30 V 1728 (oblata), Żytomierz [?]
6rens personaliter JP. Michał Strzemeski [?] Porucznik Woysk Polskich zdrowy
7będąc na ciele i Umysle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Ju-
8ryzdykcyi Prawa Forum, Wdztwa, a pod teraznieyszy Dokument advitali-
9tatis poddaiąc się i wilaiąc [?] niepozbawionym będąc wolności szafowania
10swoim maiątkiem, owszem maiąc wolność dać darować, lub sedawać [?],
11a maiąc Część wsi Woley w Wdztwie Kij[owskim]: leżącey po Antecessorach
12na mnie spadłey, umyśliłem pomienioną Część ze wszystkiemi attynen-
13[reklamant:] cyami
k. 528v (skan 0535, strona lewa)
1attynencyami i Intratami Żonie moiey na Dożywocie zapisać, obowią-
2zuiąc Ją iednak by Synowi memu Tomaszowi dziś Małoletniemu
3przyzwoitą dała Edukacyą, Która to Część wsi Woley po Śmierci JPani
4Alexandry z Pacałów [?] Strzemeskiey [?] nikogo innego spadywać nie
5może, iak tylko na Syna mego Tomasza Strzemeskiego [?]. także
6Żona moia obowiązana iest wszystkie długi na tey Części będące iak ney
7prędzey pospłacać – na co daię ten moy List Zapis advitalitatis
8Którego ściśle dotrzymać obowiązuię się, a dla większey wagi
9i waloru przy uproszonych JmćPanach Przyiaciołach podpisuię. Działo
10się w Woley Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego dnia Trze-
11ciego Stycznia [?] u tego Zapisu Dożywocia podpisy temi słowy, Michał
12Strzemeski [?] Porucznik Woysk Polskich – Jako Świadek i przyiaciel
13podpisuię się Jan Wolski – Jako uproszony od JP. Strzemeskiego [?] na tym
14Zapisie dożywocia podpisuię się Tadeusz Ustrzycki [?] mpp. Który to
15Zapis za podaniem i prośbą JP. zeznawaiącego a za moim Urzę-
16downym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–613. Oblata 30 V 1728 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] – w rkp. „w Mieście JKMości Żytomierzu” (por. akty 608, 611, 613). Data zapisu „dnia Trzeciego Stycznia [?]” – miesiąc odczytany niepewnie.
Nazwisko „Strzemeski [?]” (rkp. „Strzemeskiemi”, „Strzemeskiego”) – lekcja niepewna (może Strzemieński). Żona „Aleksandra z Pacałów [?]” (rkp. ok. „z Pacatów”). Świadek „Tadeusz Ustrzycki [?]” (rkp. ok. „Ustrzyki/Ustrzycki”). „sedawać [?]” – zapewne „przedawać”.
Łacina: zapis advitalitatis – zapis dożywocia; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; attynencje – przynależności; walor – moc, ważność.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 V 1728 na urzędzie grodzkim kijowskim (w Żytomierzu [?]), przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Michał Strzemeski [?], porucznik wojsk polskich, przyznał zapis dożywocia dla żony Aleksandry z Pacałów [?]. W zapisie (Wola, 3 I [?] 1728) wystawca zapisał żonie w dożywocie swoją część wsi Wola w woj. kijowskim, spadłą po przodkach, ze wszystkimi przynależnościami i dochodami, z obowiązkiem zapewnienia edukacji małoletniemu synowi Tomaszowi, na którego po śmierci matki część ta ma przejść, oraz spłaty wszystkich długów na niej ciążących. Świadkowie: Jan Wolski, Tadeusz Ustrzycki [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 615
Oblata relacji woźnego generała Pawła Drzewickiego o wwiązaniu braci Jerzego i Gustawa Fejzrów [?] w część wsi Czerniawka [?] (woj. kijowskie, pow. owrucki) po ojcu Baltazarze
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 V 1728 (intromisja), 29 V 1728 (oblata), Owrucz
4i uczynił Relacyą – prosząc cum actis connotari co i otrzymał
5Woźny qui supra Ignarus scribendi –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–614. Oblata w Owruczu 29 V 1728 przed Felicjanem Antonim CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem pro tunc podwojewództwa i rejentem grodzkim generału woj. kijowskiego (por. akt 596); intromisja 23 V 1728. Woźny Paweł DRZEWICKI – jak w aktach 582–586, 596.
Nazwisko rekwirentów „Fejzr/Feyzr [?]” (tytuł „Fejzrów”, tekst „Feyzrów”, „Feyzrach”, ojciec „Baltazar Feyzr”) – lekcja niepewna; może niemieckie Feuser/Feiser. Wieś „Czerniawka [?]” (rkp. „wsi Czerniawki”) w pow. owruckim – niepewne. Świadkowie Andrzej LASKOWSKI [?] (rkp. „Laskowskiego/Łaskowskiego”) i Tomasz NIEWIAROWSKI. „pocześci [?]” – niejasne.
Łacina: pro tunc – natenczas; vigore iuris naturalis – na mocy prawa przyrodzonego (dziedziczenia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; nemine contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; officiose – urzędowo; cum actis connotari – wpisać do akt; qui supra ignarus scribendi – wyżej wymieniony, nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Antonim Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa i rejentem grodzkim, woźny generał województwa kijowskiego Paweł Drzewicki zeznał, że 23 V 1728 na żądanie braci rodzonych Jerzego i Gustawa Fejzrów [?], w obecności szlachty Andrzeja Laskowskiego [?] i Tomasza Niewiarowskiego, był we wsi Czerniawka [?] w pow. owruckim woj. kijowskiego i wwiązał ich w dziedziczne posiadanie części tej wsi, spadłej na nich po zmarłym ojcu Baltazarze – z gruntami, siedliskami, sianożęciami, lasami, rzekami, prawem łowów i rybołówstwa, poddanymi ciągłymi i pieszymi oraz ich powinnościami, daniami, czynszami i robociznami, tak jak trzymał ojciec; zwołał gromadę, oznajmił o nowych panach i polecił posłuszeństwo, które poddani okazali. Relację wpisano do akt; woźny był niepiśmienny.
Akt nr 616
Oblata zapisu dymisyjnego Ignacego Dzięgielowskiego [?] dla syna Jana na część wsi Załokyna [?] w woj. mazowieckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data8 V 1728 (zapis); 29 V 1728 (oblata), Żytomierz
2onis daię, daruię i wiecznie odstępuię – Mam tedy odtąd będzie prze-
3rzeczony Syn moy takową Częścią władać rządzić szafować
4Komu się zdawać będzie dać darować, ustąpić, zastawić, na
5wieczność Rezygnować, w czem Ja żadney przeszkody onemu
6czynić niebędę w niey – na co daiem ten moy List czyli Zapis
7Dymissyonis z podpisem Ręki mey własney i z podpisami Rąk
8JJPP. przyiaciół odemnie uproszonych. Działo się dnia ósmego Maia
9Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego Roku – u tego Zapisu Dymis-
10syjnego podpisy Rąk temi słowy – Ignacy Dzięgielowski [?] mp.
11Świadek ustnie uproszony od JP. zeznawaiącego do podpisu tego
12Zapisu Dymissyonis podpisuię się Jan Mozyński [?] mp. Jako
13Ustnie uproszony Świadek na tym Zapisie Dymissyonis podpisu-
14ię się Józef Miałkowski [?] – Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie
15Dymissyinym podpisuię się Paweł Zawliński [?] mp. Który to
16Zapis Dymissyonis za podaniem i oczewistym zeznaniem a
17za przyięciem moim Urzędownym do Xiąg ninieyszych iest wpisany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–615. Oblata w Żytomierzu 29 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis z 8 V 1728 (miejsce nie podane). Ta sama data zapisu i ta sama wieś co w akcie 602 (M. LEWANDOWSKI) – tu nazwa czytelniejsza: „Załokyna [?]”, co sugeruje, że w akcie 602 również należy czytać „Załokyna” (tam „Załobyna [?]”).
Nazwisko wystawcy „Dzięgielowski [?]” (rkp. „Dziegielowski/Dzięgielewski”) – lekcja niepewna. Świadkowie: Jan MOZYŃSKI [?], Józef MIAŁKOWSKI [?], Paweł ZAWLIŃSKI [?] – lekcje niepewne. „abillo [?]” – jak „obillo [?]” w aktach 602 i 604 (zniekształcenie kopisty). „przyznać [?]” – rkp. ok. „przyzwka”.
Łacina: ratione intra contentorum – z powodu rzeczy wewnątrz zawartych; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; persona sua – swoją osobą; zapis dymissionis – zapis ustąpienia (dymisji).
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Ignacy Dzięgielowski [?] przyznał zapis dymisyjny dla syna Jana. W zapisie (8 V 1728) wystawca, poddając się jurysdykcji grodzkiej, oświadczył, że doznając od syna należnego szacunku i widząc jego zdolność do zarządzania majątkiem, daje, daruje i wieczyście odstępuje mu swoją część wsi Załokyna [?] w woj. mazowieckim z całym obrębem, z prawem rozporządzania nią (darowania, zastawienia, rezygnacji), i zobowiązuje się nie przeszkadzać. Świadkowie: Jan Mozyński [?], Józef Miałkowski [?], Paweł Zawliński [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 617
Oblata zapisu dymisyjnego Michała Kulińskiego, syna Jana, dla syna Sebastiana Konstantego, dwojga imion, na część wsi Luby [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 III 1728, Żytomierz (zapis); 30 V 1728 (oblata), Żytomierz
1podpisuię się Józef Morawski mp. Za świadka na tey Dymissyi
2podpisuię się Agaton Załoklicki [?] mp. Która zatym Dymissya
3za podaniem i prośbą JP. zeznawaiącego, a za moim Urzę-
4downym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisana –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–616; k. 530v i 531 blade (odczyt przy podwyższonym kontraście). Oblata w Żytomierzu 30 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 23 III 1728.
Wieś „Luby [?]” (rkp. „Część Wsi Luby”, „Wsi Lubi”) – nazwa niepewna; województwo nie podane. „wieczyście Dymitować … Dymituię” – por. „Dymituię [?]” w akcie 604 (tu lekcja potwierdzona). „łaznie [?]” – rkp. ok. „tunnie”, niejasne (może „również”). Świadek „Agaton Załoklicki [?]” (rkp. ok. „Załoklicki/Zaboklicki”) – niepewne.
Łacina: forum – właściwość sądowa; attynencje et pertynencje – przynależności; dymitować (dimittere) – ustąpić, odstąpić; dattum (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Michał Kuliński, syn zmarłego Jana, przyznał zapis dymisyjny dla syna Sebastiana Konstantego (dwojga imion) Kulińskiego. W zapisie (Żytomierz, 23 III 1728) wystawca, doznając od syna prawdziwie synowskiego uszanowania i przychylności, dał, darował i wieczyście ustąpił mu swoją dziedziczną część wsi Luby [?] z gruntami, polami, lasami, poddanymi, sadybami i wszelkimi przynależnościami, z prawem swobodnego rozporządzania, zrzekając się wszelkiego powrotu do tych dóbr. Świadkowie: Józef Morawski, Agaton Załoklicki [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 618
Oblata zapisu wieczystej darowizny (perpetuae donationis) Dominika Nawickiego [?] i synów Adama i Antoniego dla Mikołaja Dąbrowskiego na część wsi Bzorawka [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 III 1728, Żytomierz (zapis); 30 V 1728 (oblata), Żytomierz
1WJPanu Mikołaiowi Dąbrowskiemu, iakoż na dniu dzisieyszym takową
2wolą moią przywodząc do skutku pomienione Dobra Części Wsi
3Bzorawki [?] daię, daruię i na wieczność rezygnuię – wolen tedy odtąd
4iuż iest i będzie JP. Mikołay Dąbrowski a ponim Synowie Jego teraz
5małoletni Mikołay i Jan Dąbrowscy pomienionemi Dobrami dziś
6przezemnie darowanemi rządzić szafować i dysponować, a Ja odtąd żadnego
7regresu ani Synowie moi Adam i Antoni czynić niemamy
8i niepowinni będą, a to pod szkodami Ziemskiemi słownie oszacowane-
9mi i na to daię ten Zapis moy perpetuae Donationis z podpisem
10Ręki mey własney i JJPP. przyiaciół stwierdzony – Działo się w Żytomierzu
11Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego dnia Dwudziestego Czwartego
12Marca – u tego Zapisu perpetuae Donationis podpis Ręki tak JP.
13zeznawaiącego iako i JJPP. przyiaciół tak sławi – Dominik Nawicki [?] mp.
14Jako świadek i przyiaciel na tym Zapisie wieczystey darowizny pod-
15pisuię się Józef Ostrowski mp. Jako przytomny Świadek na tym
16Zapisie podpisuię się Benedykt Adamowski mp. Za świadka i
17przyiaciela na tym Zapisie wieczystey darowizny podpisuię się
18Antoni Zwoliński mp. Który to Zapis wieczystey darowizny
19za podaniem i prośbą, a za moim przyięciem Urzędownym
20do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–617; k. 531 bardzo blada, z cieniem tekstu z odwrocia (odczyt przy kontraście 2,4). Oblata w Żytomierzu 30 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 24 III 1728.
Nazwisko darczyńcy „Nawicki [?]” (rkp. „Nawickiego”, „Nawicki”) – lekcja niepewna (może Nowicki). Wieś „Bzorawka [?]” (rkp. „Wsi Bzorawki/Bzorawki”) – nazwa niepewna; województwo nie podane. Synowie nabywcy, małoletni Mikołaj i Jan DĄBROWSCY. „tak sławi” – zapewne „tak brzmi/takowe słowa”.
Łacina: zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; exympuiąc (eximere) – wyjmując; regres – powrót, roszczenie zwrotne.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Dominik Nawicki [?] zeznał zapis wieczystej darowizny dla Mikołaja Dąbrowskiego. W zapisie (Żytomierz, 24 III 1728) wystawca, działając w swoim imieniu i synów Adama i Antoniego, z własnej woli dał, darował i na wieczność zrezygnował nabywcy swoją dziedziczną część wsi Bzorawka [?] ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, wodami, pożytkami i dochodami, niczego nie wyjmując; nabywca, a po nim jego małoletni synowie Mikołaj i Jan, mogą swobodnie nią rozporządzać, a darczyńca i jego synowie zrzekają się wszelkiego regresu pod karą szkód ziemskich. Świadkowie: Józef Ostrowski, Benedykt Adamowski, Antoni Zwoliński. Wpisano do akt.
Akt nr 619
Oblata zapisu dymisyjnego Jana Maszewskiego, syna Grzegorza, dla syna Tomasza na część wsi Czerniawka [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
20a Ja zeznawaiący żadnego wtrącania się mieć niebędę – i na to da-
21iem ten moy List Zapis Dymissyiny Który przyznaiąc Rę-
22ką moią własną stwierdzam – Jan Syn Grzegorza Maszewski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–618; k. 532 z plamami wilgoci. Zeznanie osobiste w Żytomierzu 30 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM (bez osobnego dokumentu – sam tekst zeznania). Brak końcowej formuły ingrosacji.
Wieś „Czerniawka [?]” (rkp. „Wsi Czerniawki”) – ta sama nazwa co w akcie 615 (Fejzrowie [?], pow. owrucki); prawdopodobnie ta sama wieś. „abillo [?]” – jak w aktach 602, 604, 616 (zniekształcenie kopisty).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; attynencje et pertynencje – przynależności; dymittować (dimittere) – ustąpić.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Jan Maszewski, syn Grzegorza, zeznał osobiście, że widząc różne nieodzowne potrzeby syna Tomasza i doznając od niego należnego szacunku, daje, daruje i ustępuje mu swoją część wsi Czerniawka [?], spadłą po ojcu Grzegorzu Maszewskim, ze wszystkimi przynależnościami, z zastrzeżeniem, że do końca życia syn zapewni mu wygody stosowne do wieku; syn może odtąd swobodnie władać tymi dobrami, a ojciec nie będzie się wtrącał.
Akt nr 620
Oblata kwitu braci Szymona i Grzegorza Paderewskich dla Jana Woronicza na 1000 zł sumy obligowej po ojcu Kazimierzu Paderewskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
7prawa forum Powiatu i Woiewództwa, a pod teraznieysze
8dobrowolne zeznanie nasze Kwitowe cale się poddaiąc i
9wilaiąc [?] wiadomo iawno czyniemy ustnie i dobrowolnie
10zeznawamy, iż My zeznawaiący maiąc Summę naszą
11własną po Oycu naszym s. p. Kazimierzu Paderewskim
12na nas spadłą Złotych Polskich Tysiąc ieden [?] u WJP. Jana
13Woronicza będącą i obligiem przez tegoż wspomnionemu
14Oycu naszemu s. p. Kazimierzowi Paderewskiemu wydanym
15zapewnioną, kiedy więc na terminie teraznieyszym WJPan
16Jan Woronicz takową Summę wypłaca i do Rąk naszych
17zaniosa [?] przeto My zeznawaiący z odebrania takowey WJPana
18wypłacaiącego potomków i Sukcessorów Jegomości wraz z potom-
19kami i Sukcessorami naszemi Kwituiemy i żadney żałoby o to
20czynienia niezostawuiemy mocą tego zeznania naszego Kwi-
21towego – Szymon Paderewski mp. Grzegorz Paderewski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–619; k. 532v bardzo blada. Zeznanie osobiste w Żytomierzu 30 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; brak końcowej formuły ingrosacji.
Suma „Złotych Polskich Tysiąc ieden [?]” – po „Tysiąc” wyraz niepewny (może „ieden” lub „iedynie”); przyjęto 1000 zł. Tu formuła „żadney żałoby o to czynienia niezostawuiemy” zapisana wyraźnie („żałoby”) – potwierdza domysł dla „zaloty [?]” w aktach 611–612. „zaniosa [?]” – zapewne „zanosi/wyliczył”.
Łacina: forum – właściwość sądowa; obligiem – zapisem dłużnym (obligacją).
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, bracia rodzeni Szymon i Grzegorz Paderewscy zeznali, że Jan Woronicz wypłacił im sumę 1000 [?] zł polskich, spadłą na nich po ojcu Kazimierzu Paderewskim i zabezpieczoną obligiem wydanym przez Woronicza ojcu; kwitują go z niej wraz z potomkami i sukcesorami, nie zostawiając sobie żadnych pretensji.
Akt nr 621
Oblata zapisu dymisyjnego Ignacego Łochańskiego [?], rotmistrza pułku białego, syna Pawła, łowczego zakroczymskiego, dla syna Stefana na część wsi Hołubówka [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 III 1728, Hołubówka [?] (zapis); 30 V 1728 (oblata), Żytomierz
1Burgrabstwa Grodzkiego Żytomierskiego i Xięgami ninieyszemi Grodz: Żytomier:
2Comparens personaliter WJPan Ignacy Łochański [?] Rotmistrz Pułku Białego
3ten Zapis Dymissyonis od siebie zeznawaiącego in rem et personam JP. Stefa-
4na Łochańskiego [?] Syna swego dany i służący z podpisem Ręki swey własney
5i JJPP. przyiaciół stwierdzony dla zapisania do Xiąg ninieyszych zeznał,
6Którego Affektacyey Ja Urząd pomieniony Zapis przyimuiąc czytałem
7i ten tak się w sobie pisany ma – Ja Ignacy Łochański [?] Rotmistrz Pułku
8białego z ś. p. Pawła Łochańskiego [?] Łowczego Zakroczymskiego Syn zdrowy
9będąc na ciele i Umysle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Ju-
10ryzdykcyi prawa forum Powiatu i Woiewództwa, a pod teraznieysze
11dobrowolne zeznanie swoie, iako też Zapis Dymissyonis cale się poddaiąc
12i wilaiąc [?] wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię iż Ja zezna-
13waiący maiąc Dobra moie Dziedziczne Część Wsi Hołubówki [?] tu w Wdztwie
14Kijow[skim]: leżące prawem Bożym i przyrodzonym mnie przynależne, Którymi
15z prawa pospolitego będąc mocen iako chcieć rządzić szafować i dysponować Komu
16chcieć dać, darować i Dymittować, Umyśliłem przeto pomienione Dobra
17Części Wsi Hołubówki [?] Synowi memu Stefanowi Łochańskiemu [?] widząc
18onego Kreacyą [?], oraz niemogąc niewidzieć w nim doskonały sposobności
19ku rządzeniu persona sua i maiątkiem swoim, dać, darować i Dymitto-
20wać i iakoż przywodząc takowy zamiar moy do skutku Dobra te wyż mia-
21nowane Części Wsi Hołubówki [?] wzmiankowanemu Synowi memu Stefano-
22wi Łochańskiemu [?] daię, daruię, i Dymittuię – Wolny [?] tedy odtąd iuż iest i będzie
23WJmćPan Stefan Łochański [?] takowemi Dobrami dziś przezemnie Dymitto-
24wanemi rządzić, szafować i Dysponować pożytków wszelkich wynaydować
25i ku naylepszemu swemu własnemu pożytkowi obracać a Ja zeznawaiący ża-
26dnego zwrotu do tych wyż wyrażonych Dobr mieć niebędę – i na to daię ten
27moy List Zapis Dymissyonis z podpisem Ręki swey własney i JJPP. przyiaciół odemnie
28uproszonych stwierdzony – Działo się w Hołubówce [?] Roku Tysiąc Siedmset
29Dwudziestego Ósmego dnia dwudziestego Marca – u tego Zapisu Dymissyinego podpi-
30sy Rąk temi słowy, Ignacy Łochański [?] Rotmistrz Pułku białego mp. Jako Świadek i
31przyiaciel na tym Zapisie Dymissyonis podpisuię się Daniel Uszczapowski [?] Ł[owczy]: P[?]: mp. Jako
32przytomny Świadek temu Zapisowi Dymissyinemu podpisuię się Józef Wykowski [?] mp. Jako
33Świadek i przyiaciel na tym Zapisie Dymissyinym podpisuię się Piotr Dubiski mp. Który zatym Zapis
34Dymissyiny za podaniem i prośbą JP. zeznawaiącego a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninieyszych iest wpisany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–620; ostatnie wiersze k. 533 bardzo drobne. Oblata w Żytomierzu 30 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Hołubówce [?] 20 III 1728.
Nazwisko „Łochański [?]” (rkp. „Łochański/Łochańskiego”) – lekcja niepewna. Ojciec wystawcy: Paweł, łowczy zakroczymski. Wieś „Hołubówka [?]” (rkp. „Wsi Hołubówki”, „w Hołubówce”) – woj. kijowskie. „Kreacyą [?]” (rkp. „Kreacyą”) – może zniekształcone „powolność/kondycję”. Świadkowie: Daniel USZCZAPOWSKI [?] („Ł. P.” – może łowczy podolski [?]), Józef WYKOWSKI [?], Piotr DUBISKI.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis ustąpienia; in rem et personam – na rzecz i osobę; persona sua – swoją osobą; dymittować – ustąpić.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Ignacy Łochański [?], rotmistrz pułku białego, syn zmarłego Pawła, łowczego zakroczymskiego, przyznał zapis dymisyjny dla syna Stefana. W zapisie (Hołubówka [?], 20 III 1728) wystawca, widząc zdolność syna do zarządzania majątkiem, dał, darował i ustąpił mu swoją dziedziczną część wsi Hołubówka [?] w woj. kijowskim z prawem swobodnego rozporządzania, zrzekając się powrotu do tych dóbr. Świadkowie: Daniel Uszczapowski [?], Józef Wykowski [?], Piotr Dubiski. Wpisano do akt.
Akt nr 622
Oblata zapisu dymisyjnego Mikołaja Danowskiego, syna Jerzego, łowczego przemyskiego [?], dla syna Jana na część wsi Ryszczatyńce [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 III 1728, Ryszczatyńce [?] (zapis); 30 V 1728 (oblata), Żytomierz
2i dysponować, a Ja odtąd żadnego wtrącania się do onych mieć
3niebędę i na to daię ten Zapis moy Dymissyonis z podpisem
4Ręki mey własney i JJPP. przyiaciół. Datt w Ryszczatyńcach [?]
5Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego ósmego dnia Dwudziestego
6Czwartego Marca – u tego Zapisu Dymissyinego podpisy
7Rąk w te słowa Mikołay Danowski [Ł. W. R. Ł.] [?] Jako Świadek
8i przyiaciel podpisuię się Paweł Ostrowski – Za Świadka
9i przyiaciela na tym Zapisie Dymissyinym podpisuię się Za-
10charyasz Olszewski mp. Która zatym Dymissya za podaniem
11i prośbą Pana zeznawaiącego, a za moim Urzędownym przy-
12ięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowana –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–621; k. 533v blada. Oblata w Żytomierzu 30 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Ryszczatyńcach [?] 24 III 1728.
Po nazwisku wystawcy (dwukrotnie) drobny dopisek skrótu – odczytany jako „Ł. W. R. Ł.” [?], nierozwiązany (może tytuł urzędu lub „Rotmistrz”). Ojciec: Jerzy DANOWSKI, „Łowczy Przemyski [?]” (rkp. ok. „Łdrzego przemyskiego” – urząd niepewny).
Wieś „Ryszczatyńce [?]” (rkp. „Wsi Ryszczatyńce”, „w Ryszczatyńcach”; możliwe „Rzyszczatyńce”) – woj. kijowskie. „Kreacyi [?]” i „abillo [?]” – stałe zniekształcenia formularza (por. akty 602, 604, 616, 621). „warto zatym wyż [?] wyż” – fragment niejasny (zapewne „Dobra zatym wyż wyrażone”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis ustąpienia; in rem et personam – na rzecz i osobę; datt. (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Mikołaj Danowski, syn Jerzego, łowczego przemyskiego [?], przyznał zapis dymisyjny dla syna Jana. W zapisie (Ryszczatyńce [?], 24 III 1728) wystawca, widząc potrzeby syna i doznając od niego szacunku i miłości, dał, darował i ustąpił mu swoją dziedziczną część wsi Ryszczatyńce [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami, gruntami, wypasami, zaroślami, sianożęciami, lasami, borami, rzekami, stawami i wszelkimi pożytkami, zrzekając się wtrącania. Świadkowie: Paweł Ostrowski, Zachariasz Olszewski. Wpisano do akt.
Akt nr 623
Oblata zapisu wieczystej darowizny braci Andrzeja i Pawła Ułanickich [?], synów Józefa, dla Hieronima Ostropolskiego na część wsi Luby [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 V 1728, Żytomierz (zapis); 30 V 1728 (oblata), Żytomierz
27Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie perpetuae Donationis podpisuię
28się Adam Białowski [?] mp. Który zatym Zapis perpetuae Donationis słowo
29w słowo iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych iest wpisany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–622; k. 534v blada. Oblata w Żytomierzu 30 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 2 V 1728.
Nazwisko darczyńców „Ułanicki [?]” (rkp. „Ułaniccy”, „Ułanicki”; może „Wlanicki”) – lekcja niepewna. Wieś „Luby [?]” (rkp. „Wsi Luby/Lubi”) – ta sama nazwa co w akcie 617 (M. KULIŃSKI), tu wyraźnie w woj. kijowskim. Sukcesorzy: syn Andrzeja – Kazimierz, syn Pawła – Maciej.
Świadkowie: Ignacy MIROWSKI [?], Wincenty BERNATOWICZ [?], Adam BIAŁOWSKI [?] (rkp. ok. „Białowski/Żabowski”) – lekcje niepewne. „nie na siebie niż [?] Sukcessorów” – zapewne „ni na sukcesorów”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; exympuiąc (eximere) – wyjmując; dattum (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, bracia rodzeni Andrzej i Paweł Ułaniccy [?], synowie Józefa, zeznali zapis wieczystej darowizny dla Hieronima Ostropolskiego. W zapisie (Żytomierz, 2 V 1728) dali, darowali i na wieczne czasy zapisali mu swoją dziedziczną część wsi Luby [?] w woj. kijowskim z polami, rolami, stawami, rzekami, młynami, lasami, borami, poddanymi i ich powinnościami oraz wszelkimi dochodami, niczego nie wyjmując, zobowiązując siebie i swoich sukcesorów (Kazimierza, syna Andrzeja, i Macieja, syna Pawła) do nieczynienia przeszkód pod karą szkód ziemskich. Świadkowie: Ignacy Mirowski [?], Wincenty Bernatowicz [?], Adam Białowski [?]. Wpisano do akt słowo w słowo.
Akt nr 624
Oblata zapisu wieczystej darowizny Jana Łyskowackiego [?], syna Adama, dla Michała Gąsiewskiego, syna Bernarda, na część wsi Chodaki [?] za umówioną sumę
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 III 1728, Żytomierz (zapis); 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
22Wodami, Rzekami, Rzeczkami, Jeziorami w nich Łowy Rybnemi
23i wszelkiemi tudzież ze wszystkiemi in genere et specie miano-
24wanemi i nie mianowanemi pożytkami, dochodami i intratami
25nic bynaymniey niewyimuiąc ani Exympuiąc umyśliłem WJP. Michało-
26wi Synowi Bernarda Gąsiewskiemu dać darować i nawieczność
27rezygnować, iakoż na dniu dzisieyszym takową wolą moią przy-
28wodząc do skutku pomienione Dobra Części Wsi Chodaków [?] daię,
29daruię i rezygnuię – a to za dobrowolnie umówioną Summę
30[reklamant:] Złotych
k. 535v (skan 0542, strona lewa)
1Złotych Polskich Ośmnaście [?] tysięcy Ośmset [?], z Których Synom moim
2Andrzeiowi i Franciszkowi do wzrostu Lat zupełnych pozostawiam
3Złotych Takiesze [?] trzy tysiące od Którey procentu corocznie po pięć od Sta
4sobie zapewniam – Wolen tedy odtąd WJPan Michał Gąsiewski, a po
5nim potomkowie i Sukcessorowie Jego temi Dobrami rządzić szafować
6i dysponować, a Ja odtąd żadnego zwrotu do tey Części mieć niebędę
7lecz o Summę pozostawioną trzy tysiące Złotych Synom moim
8moc do upomnienia się pozostawuię, a to pod szkodami
9Ziemskiemi słownie oszacowanemi i na to dałem ten moy List
10Zapis wieczystey darowizny Który Ręką moią własną przy
11uproszonych przyiaciołach podpisuię – Datt. w Żytomierzu
12Tysiąc Siedmset dwudziestego Ósmego Roku dnia dwudziestego
13Czwartego Marca – u tego Zapisu wieczystey darowizny pod-
14pisy Rąk w te słowa – Jan Syn Adama Łyskowacki [?] mp.
15Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie perpetuae Dona-
16tionis podpisuię się Tomasz Maszkowski [?] mp. Jako przytomny
17Świadek temu Zapisowi Donationis podpisuię się Józef
18Łagowski [?] mp. Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapi-
19sie wieczystey darowizny podpisuię się Onufry Kąkol [?] mp.
20Który to Zapis perpetuae Donationis słowo w słowo iak się w
21sobie ma do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–623. Na marginesie omyłkowo powtórzony numer „623” (por. akt 623 na k. 534); w opracowaniu numeracja ciągła – 624. Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 24 III 1728.
Nazwisko darczyńcy „Łyskowacki [?]” (rkp. „Łyskowackiego/Lyskowacki”) – lekcja niepewna. Wieś „Chodaki [?]” (rkp. „Części Wsi Chodaków”) – por. akt 608 (J. RYCHTER, ta sama nazwa). Suma: „Złotych Polskich Ośmnaście [?] tysięcy Ośmset [?]” – rkp. ok. „Osmnaście tysięcy Szesset” / „Ośm tysięcy”; w tytule aktu nie podano; przyjęto 8000 zł [?] jako odczyt niepewny (początek k. 535v słabo czytelny). „Takiesze [?]” – zapewne „także”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; exympuiąc – wyjmując.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Jan Łyskowacki [?], syn Adama, zeznał zapis wieczystej darowizny dla Michała Gąsiewskiego, syna Bernarda. W zapisie (Żytomierz, 24 III 1728) z własnej woli dał, darował i na wieczność zrezygnował mu swoją dziedziczną część wsi Chodaki [?], otrzymaną po śmierci ojca Adama – z poddanymi, polami, rolami, lasami, dąbrowami, wodami, rzekami, jeziorami z łowiskami rybnymi i wszelkimi pożytkami – za umówioną sumę (ok. 8000 [?] zł polskich), z której 3000 zł pozostawił dla synów Andrzeja i Franciszka do ich pełnoletności, z procentem 5 od sta rocznie dla siebie; zrzekł się powrotu do tej części, zastrzegając synom prawo dochodzenia 3000 zł. Świadkowie: Tomasz Maszkowski [?], Józef Łagowski [?], Onufry Kąkol [?]. Wpisano do akt słowo w słowo.
Akt nr 625
Oblata testamentu Bazylego Pilitowicza [?], sędziego grodzkiego [?] – część wsi Horbasze [?] (woj. kijowskie) w dożywocie żonie Annie z Mebelskich [?], potem synowi Jakubowi
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data„Jedenastego” [?] III 1728 [?], Rakowszczyzna [?] (testament); 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
7łem który tak się w sobie ma – Laudatur Jesus Christus –
8Wiadomo iest Każdemu że ktokolwiek tylko urodzi, umrzeć nie-
9zawodnie w swoim czasie musi, a zatem i Ja będąc chorobą
10ciężko złożony spodziewaiąc się ze w krótce dayść do onego momentu w którym
11się z niewa [?] żegnać z tym Światem, a dlatego postanowiłem uczynić
12takie rozporządzenie takie – Nayprzód gdy Bogu wszechmogącemu
13śmierci naminie [?] zesłać raczy Duszę moię w Ręce Jego Świętą oddaię
14maiąc nadzieię że nie według wielkości Grzechów moich ale we-
15dług wielkiego miłosierdzia swego sądzić ią raczy – Ciało moie ma
16być pochowane przy Kościele tuteyszey parafii, lecz bez żadney
17marney okazałości, Co się zaś dotycze Substancyi moiey Którą za pomo-
18cą Boską w pocie Czoła posiadam tę tak rozporządzam Dobra moie
19Dziedziczne Części Wsi Horbaszy [?] tu w Wdztwie Kijowskim leżącą, a iako
20z pracy Rąk moich otrzymać mi się zdarzyło Lubey Mał[żonce]: moiey
21Annie z Mebelskich [?] w dożywotnie władanie zapisuię, lecz po zgodzie [?]
22iey Życiu (day Boże iak naydłuższym) takowa Część należeć ma
23do Syna mego iedynego teraz małoletniego Jakóba, Lecz aby nikt
24żadney przeszkody w posiadaniu takowych Dóbr ani Żonie moiey
25ani poźniey Synowi nieczynił zastrzegam – Remanenta zaś wszyst-
26kie tak Domowe iako i gospodarskie, niemniey stada Koni Bydła
27to wszystko należeć ma do wolnego zarządu Lubey mey Mał[żonki]: Exekuto-
28rem tey ostatniey woli moiey obieram i stanowię WJP. Jana
29Bukara [?] Którego proszę obowiązuię i zaklinam na Hasło
30ludzkości, aby we wszystkiem dopomagał uskutecznieniu ninieyszą
31wolę moią, a ktoby chciał violare tę niemylnie do dziesiątego
32pokolenia wyklętym będzie – Takową to Dyspozycyą Testamentową
33własną moią Ręką podpisuię i przytomnych sobie przyiaciół do podpisania upra-
34szam, Dattum w Rakowszczyźnie [?] Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Ósmego Mar-
35ca [?] Jedenastego [?] dnia. u tego Testamentu podpisy Rąk temi słowy Bazyli Pilitowicz [?] S[ędzia]: G[rodzki]: [?] –
36Jako Świadek i przyiaciel na tym Testamencie podpisuię się Ignacy Jabłoński [?] – Jako Świadek i przyiaciel
37podpisuię się Jan Olszewski mp. Świadek i przyiaciel u tego Testamentu z podpisuię się Adam Brzeziński [?]. Który to
38Testament de verbo ad verbum iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–624; dolne wiersze k. 536 bardzo drobne, częściowo słabo czytelne. Na marginesie numer rkp. „624” (numeracja rkp. o 1 niższa – por. akt 624). Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; testament podany w oryginale przez wdowę Annę z Mebelskich [?].
Nazwisko testatora „Pilitowicz [?]” (tytuł rkp. ok. „Bołtowicza/Pilitowicza”, tekst „Pilitowicza/Pilitowiczowa”) – odczyt niepewny; urząd „Sędzia Grodzki [?]” (rkp. ok. „Sędziego Grodzkiego”; w podpisie skrót „S. G.” [?]). Wieś „Horbasze [?]” (rkp. „Wsi Horbaszy”) – ta sama nazwa co w akcie 603 (dożywocie NIEDŹWIEDZKIEGO); tu woj. kijowskie.
Data testamentu: „Datum w Rakowszczyźnie [?] Roku … Dwudziestego Ósmego Mar-/ca [?] Jedenastego [?] dnia” – miesiąc i dzień niepewne. Miejsca niepewne: „z niewa [?]”, „naminie [?]”, „po zgodzie [?]” (zapewne „po zeyściu”), egzekutor „Jan Bukar [?]”, świadkowie „Ignacy Jabłoński [?]” (rkp. ok. „Gadomski/Jabłoński”), „Adam Brzeziński [?]”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; Laudetur Jesus Christus – Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus; violare – naruszyć; de verbo ad verbum – słowo w słowo; remanenta – zapasy.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Anna z Mebelskich [?] Pilitowiczowa [?] podała do oblaty oryginał testamentu męża Bazylego Pilitowicza [?], sędziego grodzkiego [?], spisanego w Rakowszczyźnie [?] w III [?] 1728. Testator, ciężko chory, polecił duszę Bogu, prosił o skromny pochówek przy kościele parafialnym; swoją dziedziczną, zapracowaną część wsi Horbasze [?] w woj. kijowskim zapisał żonie w dożywocie, a po jej śmierci jedynemu, małoletniemu synowi Jakubowi, zastrzegając, by nikt im nie przeszkadzał; zapasy domowe i gospodarskie oraz stada koni i bydła oddał w wolny zarząd żony; egzekutorem ustanowił Jana Bukara [?]. Świadkowie: Ignacy Jabłoński [?], Jan Olszewski, Adam Brzeziński [?]. Wpisano do akt słowo w słowo.
Akt nr 626
Oblata listu króla Augusta II do Grzegorza Serwińskiego [?] z wezwaniem na sejmiki poselskie (lit. deliberatoria)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data12 [?] III 1728, Warszawa (list); 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
6Locum Sigilli [?] [plama] – Który to List per oblatam
7podany de verbo ad verbum do Xiąg ninie-
8yszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–625. Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM, podana przez Onufrego ŁYKOWSKIEGO [?]. Numer marginalny „626”? – w rkp. wyraźnie cyfry „62[5/6]” (por. przesunięcie numeracji rkp. w aktach 624–625); w opracowaniu 626.
Królewski list okólny (tzw. litterae deliberatoriae) do szlachcica przed sejmikami poselskimi (sejm 1728 – Grodno?). Tekst w odpisie mocno zniekształcony (kopista nie rozumiał łaciny): „in prosperitatibus et plenitudine”, „non intermittentius”, „utilitati publicae”, „Consiliorum”, „nimsarum [?] nostrorum et publicorum notorum [?]” – lekcje niepewne; zapewne pierwotnie „gratiarum nostrarum … notarum”. Dzień miesiąca „dwunastego [?]” (rkp. „dwonastego”). Adresat „Grzegorz Serwiński [?]” (rkp. „Serwinskiego/Serwinskiemu”).
Łacina: ad acticandum – do wpisania do akt; in prosperitatibus – w pomyślności; utilitati publicae – pożytkowi publicznemu; consilium/consiliorum – narad; per oblatam – przez oblatę; August Rex – August Król; Locus Sigilli – miejsce pieczęci; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Onufry Łykowski [?] podał do oblaty list króla Augusta II do Grzegorza Serwińskiego [?], dany w Warszawie 12 [?] III 1728. Król, podkreślając swą troskę o dobro Rzeczypospolitej, zawiadamia o zwołaniu sejmików poselskich i wzywa adresata, by wraz z kolegami i przyjaciółmi przyczynił się do wyboru posłów, uchwalenia instrukcji i do zgodnych, pożytecznych obrad. List podpisany „August Rex”, z adresem i miejscem pieczęci; wpisany do akt słowo w słowo.
Akt nr 627
Oblata zapisu dymisyjnego Feliksa (Felicjana) Bystrego, syna Edmunda, wnuka Józefa, dla syna Tomasza na część wsi Kozaczek [?], z obowiązkiem spłaty długu dziada
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data21 V 1728, Żytomierz (zapis); 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
Karty / skanyk. 537 (skan 0543, strona prawa – od 1/3) – 537v (skan 0544, strona lewa – cała) – 538 (skan 0544, strona prawa – górna 1/2) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 537 (skan 0543, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego Ósmego
2Miesiąca Maia trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey
4Mości Żytomierzu przedemną Stefanem Didkow-
5skim Namiestnikiem natenczas Burgrabstwa Grodz:
6Żytomir: i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Żyto:
7Comparens p[erso]n[ali]t[e]r Ur. Felicyan Bystry ten Zapis
8Dymissyonis od siebie zeznawaiącego in rem et
9personam Syna swego Ur. Tomasza Bystrego
10dany i służący dla wpisania do Xiąg ninieyszych
11podał Który Ja Urząd ad acticandum przyimu-
12iąc czytałem i tak się w sobie ma – Ja Felicyan
13Syn Edmunda a Wnuk Józefa Bystry zdrowy
14na ciele i Umysle odstąpiwszy swey własney
15należney Ziemskiey Juryzdykcyi prawa forum
16Powiatu i Wdztwa, a pod ten Moy Zapis Dymissy-
17onis cale się poddaiąc i wilaiąc [?] wiadomo iawno
18czynię i oznaymuię – iż Ja zeznawaiący maiąc
19Dobra moie Dziedziczne Części Wsi Kozaczek [?]
k. 537v (skan 0544, strona lewa)
1vigore iuris po Antecessorach moich na mnie
2spadłe i należące, Którymi z prawa pospolite-
3go będąc mocen iako chcieć rządzić szafować
4i dysponować, umyśliłem przeto wzmian-
5kowaną Część z Poddanemi, Polami, Rolami,
6[...] [?]
7Pastwiskami wygonami, wypasami, Sianożę-
8ciami, Lasami, Borami, Stawami, Stawiszczami,
9i ze wszystkiem tym co do pomienioney Części z
10dawna przynależało i przynależy Synowi memu
11WJPanu Tomaszowi Bystremu widząc onego
12ku osobie moiey Reverencyą, dać, darować i wie-
13czyście odstąpić, iakoż przywodząc takową
14wolę moią do skutku wyż rzeczone Dobra daię,
15daruię i ustępuię, z tym iednak aby tenże JPan
16Tomasz Bystry Syn moy Dług Józefa Bystre-
17go Dziada mego na tey Części ubezpieczony
18mnie przekazany Sukcessorom p[lama] [?] przy-
19chodzącym [?] Jana Zabiełły w Kwocie Talarów
20bitych Trzydzieści [?] cztery wypłacił – Wolen
21tedy odtąd iuż iest i będzie tenże Syn moy
22wzmiankowanemi Dobrami, dziś przezemnie
23onemu darowanemi rządzić szafować i dy-
24sponować pożytków wszelkich wynaydować i
25ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić –
26a Ja zeznawaiący ani sam przez się ani przez
27subordynowane osoby o te dobra czynić niebędę
28i na to daię ten Zapis moy Dymissyonis z podpi-
29[reklamant:] sem
k. 538 (skan 0544, strona prawa)
1z podpisem Ręki mey własney i z podpisami
2Rąk JJPP. przyiaciół – Datt. w Żytomierzu Ty-
3siąc Siedmset dwudziestego Ósmego Roku
4dnia dwudziestego pierwszego Maia – u tey
5Dymissyi podpisy takowe – Felicyan Bystry
6Jako Świadek i przyiaciel na tym Zapisie
7podpisuię się Piotr Nowicki – Ustnie i ocze-
8wisto uproszony Świadek na tym Zapisie
9Dymissyonis podpisuię się Adam Wroczyń-
10ski [?] mp. Świadek ustnie uproszony do tey
11Dymissyi podpisuię się Antoni Sieniński [?].
12Która to Dymissya za podaniem i prośbą
13a za moim Urzędownym przyięciem
14do Xiąg ninieyszych iest wpisana –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–626, większe pismo. Na marginesie rkp. numer „626” (numeracja rkp. o 1 niższa). Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 21 V 1728.
Imię wystawcy „Felicyan” (w tytule rkp. „Felicyana”); genealogia: syn Edmunda, wnuk Józefa BYSTREGO. Wieś „Kozaczek [?]” (rkp. „Części Wsi Kozaczek”) – odczyt niepewny; województwo nie podane. W wierszu 6 na k. 537v jeden wiersz wyliczenia (po „Rolami,”) przeoczony w odczycie – oznaczono [...] [?].
Dług dziada Józefa BYSTREGO, zabezpieczony na tej części, przekazany sukcesorom „p[...] [?] przychodzącym [?] Jana ZABIEŁŁY” – fragment pod plamą; kwota „Talarów bitych Trzydzieści [?] cztery” (rkp. „Trzydzieścią [?] cztery”) – niepewna. Świadkowie: Piotr NOWICKI, Adam WROCZYŃSKI [?], Antoni SIENIŃSKI [?].
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis ustąpienia; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; vigore iuris – na mocy prawa.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Felicjan Bystry, syn Edmunda, wnuk Józefa, podał zapis dymisyjny dla syna Tomasza. W zapisie (Żytomierz, 21 V 1728) wystawca, doznając od syna szacunku, dał, darował i wieczyście ustąpił mu swoją dziedziczną, spadłą po przodkach część wsi Kozaczek [?] z poddanymi, polami, rolami, pastwiskami, wygonami, sianożęciami, lasami, borami, stawami i wszelkimi przynależnościami, z obowiązkiem spłaty sukcesorom Jana Zabiełły długu dziada Józefa Bystrego zabezpieczonego na tej części (34 [?] talary bite); zrzekł się wszelkich pretensji. Świadkowie: Piotr Nowicki, Adam Wroczyński [?], Antoni Sieniński [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 628
Oblata kwitu Józefa Siedleckiego, stolnika „Ubez.” [?], imieniem swoim i syna Mikołaja, dla Józefa Kolnickiego [?] na 2000 zł reszty ceny za część wsi Jurówka [?] (woj. kijowskie)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
5Chraszleńskim [?] Namiestnikiem pro tunc Wdztwa [?] Regen-
6tem Grodz: Generału Wdztwa Kijow[skiego]: i Xięgami ninieysze-
7mi Grodzkiemi Kijow[skiemi]: Comparens p[erso]n[ali]t[e]r JPan Józef
8Siedlecki Stoln[ik]: Ubez: [?] w Imieniu swoim i Syna swe-
9go Mikołaia czyniący, zdrowy będąc na ciele i Umy-
10śle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey
11Juryzdykcyi prawa forum Powiatu i Wdztwa a pod
12teraznieysze Kwitowe zeznanie cale się poddaiąc
13[reklamant:] i wilaiąc
k. 538v (skan 0545, strona lewa)
1i wilaiąc [?] wiadomo czynię ustnie i dobrowol-
2nie zeznawam, Iż Ja zeznawaiący maiąc Część moią
3własną Dziedziczną we Wsi Jurówce [?] w Wdztwie Kij[owskim]:
4leżącą vigore iuris naturalis et successive na
5mnie spadłą, a maiąc prawo pomienioną
6Część iak chcieć rozporządzić umyśliłem
7pomienioną Część Jurówki [?] JP. Józefowi
8Kolnickiemu [?] za Złotych Pol[skich]: Sześć tysięcy odprze-
9dać na co iuż zawarte poprzednicze zostały
10Tranzakcye lecz gdy w dniu dzisieyszym JP. Józef
11Kolnicki [?] Resztę Szacunkowey Summy dwa ty-
12siące Złotych Pol[skich]: do Rąk moich wypłacił i wyli-
13czył Która to Summa iako iest moiem rzą-
14dzeniem ma zostawać dla Syna mego Mikołaia
15za doyściem Lat Jego, dla tego oddaię w hipotekę Panu
16Antoniemu Dzierżkowi [?] za obligiem na Dobrach
17Części Wsi Zarubińcu [?] w Wdztwie Kij[owskim]: leżący
18iego własney Dziedziczney do rozporządze-
19nia Syna mego zostawiam Którą to Sum-
20mę za doyściem lat zupełnych ma prawo
21od JP. Antoniego Dzierżka [?] odebrać i z oney na-
22kwitować, przeto Ja z odebrania całkowitey
23Szacunkowey Summy Kwituię, poprzednicze
24Tranzakcye umacniam, wolność Intromitto-
25wania się JP. Józefowi Kolnickiemu [?] do Części
26Wsi Jurówki [?] w Każdym czasie dozwalam i żad-
27ney żałoby ani sobie ani też Synowi memu nie
28zostawuię, owszem od wszelkich Impetycyi
29Bronić obowiązuię się, zastrzegaiąc tylko Syno-
30wi memu od Summy dwoch tysięcy Złotych procent Który ma
31być wypłacony do doyścia Lat zupełnych Józef Siedlecki Stoln: Ubez: [?] –
32cum actis Connotari Eadem recognoscens mnie urząd prosił co i otrzymał –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–627. Na marginesie rkp. numer „627”. Zeznanie w Żytomierzu 31 V 1728 przed Felicjanem Antonim CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem pro tunc i rejentem grodzkim generału woj. kijowskiego.
Urząd wystawcy „Stoln: Ubez: [?]” (rkp. ok. „Stoln. Ubez.”) – skrót nierozwiązany. Nazwisko nabywcy „Kolnicki [?]” (tytuł rkp. „Kolnickiemu”, tekst „Kolniskiemu/Kolnicki”) – niepewne. Wieś „Jurówka [?]” (rkp. „we Wsi Jurówce”, „Części Jurówki”; może „Turówka”) – woj. kijowskie. Hipoteka u „Antoniego Dzierżka [?]” (rkp. „Dzesikowi/Dzieśkiego” – lekcja bardzo niepewna) na części wsi „Zarubińce [?]” (rkp. „Zarubiniu/Zarubińcu”) w woj. kijowskim.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; pro tunc – natenczas; vigore iuris naturalis et successive – na mocy prawa przyrodzonego i kolejno (dziedzicznie); impetycja – napaść prawna; cum actis connotari eadem recognoscens – prosząc, uznając to samo, o wpisanie do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim kijowskim w Żytomierzu, przed Felicjanem Antonim Chraszleńskim [?], namiestnikiem i rejentem grodzkim, Józef Siedlecki, stolnik „Ubez.” [?], w imieniu swoim i syna Mikołaja, zeznał, że sprzedał Józefowi Kolnickiemu [?] swoją dziedziczną część wsi Jurówka [?] w woj. kijowskim za 6000 zł polskich na mocy wcześniejszych transakcji; ponieważ nabywca wypłacił mu dziś resztę 2000 zł, kwituje go z całej sumy, potwierdza transakcje, pozwala na intromisję i zobowiązuje się bronić przed roszczeniami. Te 2000 zł przeznaczył dla syna Mikołaja do jego pełnoletności, oddając je w hipotekę Antoniemu Dzierżkowi [?] na obligu zabezpieczonym na jego części wsi Zarubińce [?] w woj. kijowskim, z procentem dla syna.
Akt nr 629
Oblata zapisu wieczystej darowizny Stefana Bielińskiego, syna Jakuba, dla Jana Łakusika [?], chorążego wojsk polskich, na część wsi Werbołozy [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 [?] V 1728, Żytomierz (zapis); 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
2daię daruię i zapisuię – Wolny tedy odtąd iuż iest
3i będzie WJP. Jan Łakusik [?] Chor[ąży]: W[oysk]: Pol[skich]: wspomnio-
4nemi Dobrami iako swemi własnemi rządzić
5szafować i dysponować, Komu chcieć dać, darować
6i ku naylepszemu swemu własnemu pożytkowi
7obrócić, a Ja zeznawaiący raz się iuż zrzekłszy
8prawa własności pomienionych dobr żadnego
9powrotu ani sobie ani Synowi memu niepełnolet-
10niemu Antoniemu niezostawuię, a to pod szkodami
11Ziemskiemi słownie krom przysięgi cielesney osza-
12cowanemi, i na to daiem ten moy List Zapis
13perpetuae Donationis Który Ręką moią własną
14przy uproszonych JJPP. przyiaciołach podpisuię
15Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset dwu-
16dziestego ósmego dnia Dziesiątego [?] Maia – u tego Zapisu
17podpisy Rąk temi słowy – Stefan Syn Jakóba Bie-
18liński mp. Ustnie i oczewisto od JP. czyniącego
19do tego Zapisu perpetuae Donationis uproszony
20za Świadka i przyiaciela podpisuię się Julian
21Didkowski mp. Jako Świadek i przyiaciel na tym
22Zapisie perpetuae Donationis podpisuię się Leon
23Wilczopolski mp. Jako ustnie uproszony do tego Za-
24pisu za Świadka i przyiaciela podpisuię się Paweł
25Charlński [?] – Który zatem Zapis za podan[iem] i prośbą
26a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg ninie-
27yszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–628; strony blade, z przebitkami z odwrocia. Na marginesie rkp. numer „628”. Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu „dnia Dziesiątego [?] Maia” 1728 (rkp. „Desmastego/Dziesiątego” – lekcja niepewna).
Nazwisko obdarowanego „Łakusik [?]” (rkp. „Łakusikowi/Łakusik”) – niepewne. Wieś „Werbołozy [?]” (rkp. „Części Wsi Werbołozek”) – nazwa niepewna; woj. kijowskie. Świadkowie: Julian DIDKOWSKI, Leon WILCZOPOLSKI (por. A. K. Wilczopolski w aktach 477–495), Paweł CHARLŃSKI [?] (rkp. „Charlinski”). „na własności [?]” – rkp. ok. „nabłazaku” – niejasne.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Stefan Bieliński, syn Jakuba, podał zapis wieczystej darowizny dla Jana Łakusika [?], chorążego wojsk polskich. W zapisie (Żytomierz, 10 [?] V 1728) dał, darował i wieczyście zrezygnował mu swoją dziedziczną część wsi Werbołozy [?] w woj. kijowskim z rolami, polami, lasami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami i wszelkimi przynależnościami, zrzekając się powrotu w imieniu swoim i niepełnoletniego syna Antoniego pod karą szkód ziemskich. Świadkowie: Julian Didkowski, Leon Wilczopolski, Paweł Charlński [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 630
Oblata kwitu Kazimierza Karpińskiego, syna Mikołaja, wnuka Jana, dla brata stryjecznego Ludwika Karpińskiego, syna Piotra, na 2000 zł reszty z 4000 zł za część wsi Kierszanka [?] (woj. kijowskie)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
3towania się do moiey Części Wsi Kierszanki [?] w każdym
4czasie dozwalam, i ani sobie ani Sukcessorom moim do
5tey Części żadnego prawa nie zostawuię Kazimierz
6Syn Mikołaia Karpiński (M. P.) quam actis conno-
7tari eadem recognoscens mnie urzędu prosił co i o-
8trzymał –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–629; k. 540v z silnymi przebitkami. Na marginesie rkp. numer „629” i przekreślone „630” – kopista poprawił własną numerację; w opracowaniu 630. Zeznanie osobiste w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM.
Wieś „Kierszanka [?]” (rkp. „Wsi Kierszanki”, „Wsi Kiersanki”) – nazwa niepewna; woj. kijowskie. Wystawca posiada też część dóbr „w Województwie Nowogrodzkim” (nowogródzkim), oddaloną – dlatego sprzedaje część kijowską. „zostałe [?]” – zapewne „zostały”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quam actis connotari eadem recognoscens – prosząc, uznając to samo, o wpisanie tego do akt; M. P. (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Kazimierz Karpiński, syn Mikołaja, wnuk Jana, zeznał, że posiadając wspólnie z bratem stryjecznym Ludwikiem Karpińskim, synem Piotra, część wsi Kierszanka [?] w woj. kijowskim, spadłą po rodzicach, a mając dobra w woj. nowogródzkim wymagające jego obecności, odstąpił bratu swoją połowę za 4000 zł polskich na mocy wcześniejszych transakcji; ponieważ Ludwik wypłacił mu dziś resztę 2000 zł, kwituje go z całej sumy, potwierdza transakcje, pozwala na intromisję i zrzeka się wszelkich praw do tej części w imieniu swoim i sukcesorów.
Akt nr 631
Oblata zapisu wieczystej darowizny Nauma Maszewicza [?], syna Józefa, sędziego grodzkiego trembowelskiego, dla Feliksa Czarneckiego na część wsi Chodaki [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 V 1728, Żytomierz (zapis); 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
5sami, i ze wszystkiemi innemi mianowanemi i niemianowa-
6nemi pożytkami, dochodami i przynależytościami WJPanu
7Felixowi Czarneckiemu potomkom i Sukcessorom onego dać
8darować i nawieczność Rezygnować, iakoż tym Zapisem
9moim wieczystey darowizny daię daruię i zapisuię – Wolen
10tedy odtąd iuż iest i będzie WJP. Felix Czarnecki Dobra-
11mi temi iako swoią własnością rządzić szafować i dysponować
12Komu się zdawać będzie dać darować i nawieczność Rezy-
13gnować – A Ja iuż zeznawaiący żadnego prawa ani
14powrotu do tych Dobr ani sobie ani też Synowi memu
15Szymonowi niezostawuię, a to pod szkodami Ziemskiemi
16słownie krom przysięgi cielesney oszacowanemi i na to daię
17ten Zapis moy Który Ręką moią własną przy uproszo-
18nych Świadkach i przyiaciołach podpisuię – Dattum w Żyto-
19mierzu dnia dwudziestego ósmego Maia Tysiąc Siedmset
20dwudziestego ósmego Roku – u tego Zapisu perpetuae Dona-
21tionis podpisy Rąk temi słowy – Naum Maszewicz [?] mp. Jako
22Świadek i przyiaciel na tym Zapisie podpisuię się Bazyli
23Wilczopolski mp. Świadek przytomny uczynienia tego
24Zapisu perpetuae Donationis podpisuię się Michał Jano[wski] [?]
25Za Świadka i przyiaciela na tym Zapisie perpetuae Do-
26nationis podpisuię się Władysław Łasocki – Który to
27Zapis za podaniem i prośbą a za moim Urzędownym
28przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–630; strony z silnymi przebitkami i plamami. Na marginesie rkp. numer „630”. Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 28 V 1728.
Nazwisko darczyńcy „Maszewicz [?]” (rkp. „Maszewicza/Maszewicz”; może „Mazewicz”) – niepewne; ojciec Józef, sędzia grodzki trembowelski. Wieś „Chodaki [?]” (rkp. „Części Wsi Chodaków”) – ta sama nazwa co w aktach 608 i 624 (w woj. kijowskim). „Czeretami [?]” – zapewne czeretami (trzcinowiskami). Świadek „Michał Jano[wski] [?]” – nazwisko urwane.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do prośby; ad acticandum – do wpisania do akt; dattum (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Naum Maszewicz [?], syn Józefa, sędziego grodzkiego trembowelskiego, podał zapis wieczystej darowizny dla Feliksa Czarneckiego. W zapisie (Żytomierz, 28 V 1728) dał, darował i na wieczność zrezygnował nabywcy, jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną część wsi Chodaki [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami, rolami, lasami, zaroślami, czeretami, sianożęciami, wodami, rzekami, pastwiskami i wszelkimi przynależnościami, zrzekając się wszelkich praw w imieniu swoim i syna Szymona pod karą szkód ziemskich. Świadkowie: Bazyli Wilczopolski, Michał Jano[wski] [?], Władysław Łasocki. Wpisano do akt.
Akt nr 632
Oblata relacji woźnego generała Pawła Drzewickiego o wwiązaniu Michała Kulikowskiego [?] w część wsi Czerniawka [?] w woj. kijowskim po ojcu Janie [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data… [?] V 1728 (intromisja), 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
32i uczynił Rellacyą [...] prosząc cum actis connotari
33co i otrzymał [Woźny] qui supra Ignarus scribendi –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–631. Karta 541v silnie zaplamiona (ciemna plama wilgoci przez środek strony i przebitki z odwrocia); znaczna część wyrazów w środkowej części wierszy nieczytelna – uzupełnienia w nawiasach kwadratowych wg formularza aktu 615 (ten sam woźny, ta sama formuła). Odczyt częściowy (#PARTIAL).
Na marginesie rkp. numer „631”. Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; dzień intromisji (V 1728) nieczytelny. Nazwisko rekwirenta „Kulikowski [?]” (tytuł rkp. „Kulikowskiego”); imię ojca „Jan [?]” – niepewne. Wieś „Czerniawka [?]” (tytuł „Części Wsi Czerniawki”) – por. akty 615 i 619. Świadkowie: Ignacy CZYHOWSKI [?] i Stefan [...] (nazwisko nieczytelne).
Łacina: cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; nemine contradicente – bez niczyjego sprzeciwu; cum actis connotari – wpisać do akt; qui supra ignarus scribendi – wyżej wymieniony, nieumiejący pisać.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis, odczyt częściowy (karta silnie zaplamiona). 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego Paweł Drzewicki zeznał, że w maju 1728 na żądanie Michała Kulikowskiego [?], w obecności szlachty Ignacego Czyhowskiego [?] i Stefana [...], był w części wsi Czerniawka [?] w woj. kijowskim i wwiązał rekwirenta w aktualne, realne i dziedziczne posiadanie spadłej na niego po ojcu Janie [?] Kulikowskim [?] części tej wsi – z gruntami, polami, ostrowami, rzekami, prawem łowów i rybołówstwa, poddanymi ciągłymi i pieszymi i wszelkimi pożytkami – bez niczyjego sprzeciwu; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Relację wpisano do akt; woźny był niepiśmienny.
Akt nr 633
Oblata relacji woźnego generała Pawła Drzewickiego o wwiązaniu Kazimierza Przyborowskiego w część wsi Berezówka [?] (woj. kijowskie) po ojcu Samuelu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 V 1728 (intromisja), 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
5Grodz: Żyto: i Xięgami ninieyszemi Grodz: Żytomir: stanąwszy
6oczewisto Woźny Generał Wdztwa Kijow[skiego]: i innych szlachetny
7Paweł Drzewiński [!] w moc prawdziwey wierney i skuteczney
8Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisa-
9nia do Xiąg ninieyszych zeznał, iż on Roku teraznieyszego
10Tysiąc Siedmset dwudziestego ósmego dnia dwudziestego
11piątego Maia na affektacyą i prawną Rekwizycyą
12WJPana Kazimierza Przyborowskiego maiąc przy
13sobie stronę Szlachty ludzi wiary godnych UUWW.
14Pawła Dunaiewskiego i Jacka Tarnawskiego był w Do-
15brach Wsi Berezówce [?] w Wdztwie Kij[owskim]: leżący, gdzie
16będąc Część tey Wsi ze wszystkiemi poddanemi,
17Polami, Rolami, Lasami, Sianożęciami, ogrodami,
18Wypasami i ze wszystkiem tym co do tey Części od
19naydawnieyszych czasów przynależało i przynależy
20WJPanu Kazimierzowi Przyborowskiemu teraz
21nieyszemu Rekwirentowi po Oycu Jego ś. p. Samuelu
22Przyborowskim na niego spadłą, w spokoyney
23realney i aktualney podał postąpił i officiose
24intromittował Possessyą, potem Poddanych do Gromady zwo-
25ławszy o nowym ich Panie teraznieyszym Rekwirencie opowiedział
26i pełnić posłuszeństwo przykazał, wszem stronę szlachty
27przy sobie będącą oświadczywszy się ztamtąd odiechał
28i otem tey swoiey czynności uczynił i zeznał Rellacyą
29prosząc cum actis Connotari co i otrzy-
30mał, Woźny qui supra Ignarus scribendi –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–632. Na marginesie rkp. numer „632”. Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; intromisja 25 V 1728. Woźny w rkp. „Paweł Drzewiński” – zapewne omyłka kopisty za Paweł DRZEWICKI (aktu 615, 632; ta sama formuła).
Wieś „Berezówka [?]” (tytuł „Wsi Berezowki”, tekst „Wsi Berezówce”) – woj. kijowskie. Formuła końcowa tego aktu („o nowym ich Panie teraznieyszym Rekwirencie opowiedział i pełnić posłuszeństwo przykazał, wszem stronę szlachty … oświadczywszy się ztamtąd odiechał”) potwierdza uzupełnienia w zaplamionym akcie 632.
Łacina: officiose – urzędowo; intromittował – wwiązał; cum actis connotari – wpisać do akt; qui supra ignarus scribendi – wyżej wymieniony, nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał województwa kijowskiego Paweł Drzewicki (w rkp. „Drzewiński”) zeznał, że 25 V 1728 na żądanie Kazimierza Przyborowskiego, w obecności szlachty Pawła Dunajewskiego i Jacka Tarnawskiego, był we wsi Berezówka [?] w woj. kijowskim i wwiązał rekwirenta w spokojne, realne posiadanie części tej wsi, spadłej na niego po ojcu Samuelu Przyborowskim – z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, ogrodami, wypasami i wszelkimi przynależnościami; zwołał gromadę, oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Relację wpisano do akt; woźny był niepiśmienny.
Akt nr 634
Oblata zapisu wieczystej darowizny Andrzeja Czyżewicza [?], syna Stanisława, dla Jana Czarneckiego na część wsi Kotowa [?] w woj. sandomierskim za 2000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 III 1728, Kotowa [?] (zapis); 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
23dek i przyiaciel na tym Zapisie wieczystey Donacyi
24podpisuię się Józef Grzybowski mp. Który to Zapis
25za podaniem i prośbą, a za moim Urzędownym
26przyięciem do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–633. Na marginesie rkp. numer „633” (numeracja rkp. nadal o 1 niższa, od aktu 624). Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Kotowej [?] 25 III 1728.
Nazwisko darczyńcy „Czyżewicz [?]” (rkp. „Czyzewicz/Czyzewiczu”) – niepewne. Wieś „Kotowa [?]” (rkp. „Części Wsi Kotowa”, „w Kotowie”) – woj. sandomierskie. Suma: „dwie ście [?] tysięcy” – rkp. ok. „dwie / ście tysięcy”, zapewne omyłka kopisty za „dwie tysięcy” (2000 zł) – kwota niepewna. Świadek „Tomasz Brzeziński C. Ł. [?]” – skrót urzędu nierozwiązany (może cześnik łęczycki [?]).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; dattum (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Andrzej Czyżewicz [?], syn Stanisława, przyznał zapis wieczystej darowizny dla Jana Czarneckiego. W zapisie (Kotowa [?], 25 III 1728) wystawca dał, darował i na wieczność zrezygnował nabywcy, jego potomkom i sukcesorom swoją dziedziczną, spadłą po ojcu Stanisławie część wsi Kotowa [?] w woj. sandomierskim, z poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, ogrodami, pastwiskami, jeziorami, wodami, rzekami z łowiskami i wszelkimi przynależnościami, za umówioną sumę (2000 [?] zł polskich), z której go kwituje, zrzekając się wszelkich praw pod karą szkód ziemskich. Świadkowie: Tomasz Brzeziński, Bazyli Tokarzewski, Józef Grzybowski. Wpisano do akt.
Akt nr 635
Oblata zapisu dymisyjnego Piotra Klemickiego [?], syna Wojciecha, dla syna Mikołaja na część wsi Kostiuszki [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 V 1728, Żytomierz (zapis); 31 V 1728 (oblata), Żytomierz
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–634. Na marginesie rkp. numer „634”. Oblata w Żytomierzu 31 V 1728 przed Stefanem DIDKOWSKIM; zapis datowany w Żytomierzu 30 V 1728.
Nazwisko „Klemicki [?]” (tytuł rkp. ok. „Klemińskiego”, tekst „Klemicki/Klemickiemu”) – niepewne. Wieś „Kostiuszki [?]” (rkp. „Części Wsi Kostiuszek”) – woj. kijowskie. W tym akcie wyraźnie „i wcielaiąc” – lekcja potwierdza formułę „poddaiąc i wcielaiąc” (w aktach 602–634 oddawaną jako „wilaiąc [?]”). „Kreacyą [?]” – jak w aktach 621, 622.
Świadkowie: Jan WĘGRZYNOWSKI [?], Paweł STRUMIŃSKI [?], Antoni DEFFICKI [?] (rkp. „Defficki/Deficki”) – lekcje niepewne.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; libere ac benevole – dobrowolnie i życzliwie; ad acticandum – do wpisania do akt; dymittować – ustąpić; dattum (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 V 1728 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Stefanem Didkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Piotr Klemicki [?], syn Wojciecha, przyznał zapis dymisyjny dla syna Mikołaja. W zapisie (Żytomierz, 30 V 1728) wystawca, z powodu podeszłego wieku i z miłości ku synowi, wypuścił mu i ustąpił swoją dziedziczną część wsi Kostiuszki [?] w woj. kijowskim z prawem objęcia jej w posiadanie i swobodnego rozporządzania, zrzekając się powrotu. Świadkowie: Jan Węgrzynowski [?], Paweł Strumiński [?], Antoni Defficki [?]. Wpisano do akt.
Akt nr 636
Oblata zapisu dymisyjnego Wojciecha Dobrowolskiego, syna Jana, dla synów Jana i Piotra na część wsi Kruszyna [?], z obowiązkiem spłaty długu dziada Wojciecha
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 III 1729, Owrucz (zapis); 30 III 1729 (oblata), Owrucz
5Wdztwa Kijowskiego i Xięgami ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens
6personaliter JP. Woyciech Dobrowolski ten Zapis Dymissyonis od siebie
7zeznawaiącego in rem et personam JP. Jana i Piotra Dobrowolskich Synów
8swoich zeznał prosząc mnie urzędu o przyięcie i do Xiąg zapisanie, Który
9Ja Urząd przyimuiąc czytałem Którego tenor sequitur talis – Ja
10Woyciech Syn Jana Dobrowolski zdrowy będąc na ciele i umysle
11odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi Prawa
12Forum Pow[iatu] [plama] i Wdztwa, a pod teraznieyszy Zapis Dymissyiny cale się
13poddaiąc i inkorporuiąc wiadomo iawno czynię, ustnie i dobrowolnie
14zeznawam, iż Ja zeznawaiący maiąc Dobra moie Dziedziczne
15Część w[si] [plama] Kruszynie [?] po Oycu moim ś. p. Janie Dobrowolskim
16Rotmistrzu Polnym [?] Chorągwi Sukcessyonalnie na mnie spadłą i dotąd
17w moiey dzierżawie zostaiącą, a będąc mocen Fortuną moią własną
k. 544v (skan 0551, strona lewa)
1Secundum bene voluntatem meam iako chcieć rozporządzać i szafować
2widząc rożne potrzeby Synów moich, doświadczywszy przytem ab illo
3dla osoby moiey reverencyi, umyśliłem pomienioną Część JJPP. Janowi
4i Piotrowi tymże Synom moim Dobrowolskim przyustąpić, iakoż
5przywodząc takowy moy zamiar do skutku pomienioną Część
6wsi Kruszynie [?] z Poddanemi, Polami, rolami, Lasem, Pastwiskami,
7Sianożęciami, Zaroślami, Stawami, Stawiskami, w nich Łowy rybnemi
8i w Lasach biciem zwierza, i ze wszystkiemi do tych Dobr przyle-
9głościami i attynencyami, nic na siebie ani na kogo innego niewy-
10muiąc, ani Exympuiąc ale wszystko ogółem zawieraiąc, tymże
11Oraz [?] Synom moim zpod władania mego wypuszczam i Dymituię –
12wolni tedy odtąd i będą wspomnioną Część obiąwszy wswoie włada-
13nie rządzić, szafować, Dysponować, swoim prawem Komu chcieć od-
14przedać lub iedni drugiemu ustąpić, z tym aby Dług [plama] [przez] [?] Dziada mego
15Woyciecha Dobrowolskiego JP. Seweryn[owi] [?] Pruskiemu [?] obligiem w Roku 1690 [?] w
16Kwocie Talarów bitych Czterdzieści pięć zaciągniony i do tąd należący Sukces-
17sorom onego iako z prawa natury przychodzić będą, byli [plama] [zapłac]eni [?] onym –
18a Ja zeznawaiący od daty ninieyszego Zapisu żadnego prawa
19niemam i mieć niebędę, na co daię ten moy List Zapis Dymissyonis
20[reklamant:] podpisem
k. 545 (skan 0551, strona prawa – górne wiersze)
1podpisem Ręki mey własney stwierdzony – Datt w Owruczu Roku Tysiąc
2Siedmset Dwudziestego dziewiątego, dnia Dwudziestego ósmego Marca
3Woyciech Syn Jana Dobrowolski mpp. – Który to Zapis Dymissy-
4onis za podaniem i oczewistym zeznaniem wyż wyrażoney osoby
5a za moim Urzędownym przyięciem co do słowa do Xiąg ninieyszych iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–635. Na marginesie rkp. numer „635” z krzyżykiem i ołówkiem „1729” – początek wpisów z 1729 r. (ołówkowa numeracja zaczyna się od 1). Zeznanie w Owruczu 30 III 1729 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; zapis datowany w Owruczu 28 III 1729.
Wieś „Kruszyna [?]” (rkp. „Część wsi Kruszynie”, „wsi Kruszynie”) – odczyt niepewny; województwo nie podane. Ojciec wystawcy: Jan DOBROWOLSKI, „Rotmistrz Polny [?] Chorągwi” – lekcja niepewna. Dług dziada Wojciecha DOBROWOLSKIEGO wobec „JP. Seweryna [?] Pruskiego [?]” na obligu z roku „1690 [?]” (rkp. ok. „1620/1690”), 45 talarów bitych – nazwisko wierzyciela i rok niepewne; fragment pod plamą.
Por. akt 627 (F. BYSTRY) – ten sam schemat: dymisja z obowiązkiem spłaty dawnego długu dziada (w talarach bitych). „ab illo” – tu zapisane wyraźnie (w innych aktach „abillo/obillo [?]”). „Oraz [?]” – zapewne „obu”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis ustąpienia; in rem et personam – na rzecz i osobę; tenor sequitur talis – brzmienie następuje takie; secundum bene voluntatem meam – według mej dobrej woli; ab illo – od niego; exympuiąc – wyjmując; datt. (datum) – dano.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 III 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Wojciech Dobrowolski, syn Jana, przyznał zapis dymisyjny dla synów Jana i Piotra. W zapisie (Owrucz, 28 III 1729) wystawca, widząc potrzeby synów i doznając od nich szacunku, ustąpił im swoją dziedziczną część wsi Kruszyna [?], spadłą po ojcu Janie Dobrowolskim, rotmistrzu [?], z poddanymi, polami, rolami, lasem, pastwiskami, sianożęciami, zaroślami, stawami z łowiskami, prawem łowów i wszelkimi przynależnościami, niczego nie wyjmując; synowie mogą nią władać, sprzedać lub ustąpić jeden drugiemu, z obowiązkiem spłaty sukcesorom Seweryna [?] Pruskiego [?] długu dziada Wojciecha Dobrowolskiego (45 talarów bitych na obligu z 1690 [?] r.); wystawca zrzekł się wszelkich praw. Wpisano do akt co do słowa.
Akt nr 637
Oblata kwitu braci Wojciecha i Walentego Brejznerów Floreńskich, synów Jana, dla stryja Błażeja Brejznera Floreńskiego na 5480 [?] zł z komplanacji o część wsi Miasteczko Pleszowa [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
11punktom tey Komplanacyi Summę pięć tysięcy Czterysta
12Osmdziesiąt [?] Złotych Polskich do Rąk naszych wypłaca i całkowi-
13cie wylicza przeto z wypłacenia i wyliczenia takowey Summy
14Stryia naszego potomków i Sukcessorów Jego wiecznymi i nigdy nie-
15odzownymi czasy Kwituiemy niezostawuiąc ani sobie, ani wyż po-
16mienionym Synom naszym i innym potomkom i Sukcessorom prawa
17recursu i regressu do pomienioney Summy, owszem wieczne oney milczenie
18na siebie i Na potomków naszych wkładamy – mocą ninieyszego dobrowolnego zeznania
19swego – na co się własnemi Rękami naszemi podpisuiemy Woyciech Breyzner [?] Floreński mpp.
20Walenty Breyzner [?] Floreński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–636. Na marginesie rkp. numer „636”, ołówkiem „2” (drugi wpis z 1729 r.). Zeznanie w Owruczu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chraszlińskim”), namiestnikiem natenczas grodzkim generału woj. kijowskiego. Brak końcowej formuły ingrosacji.
Nazwisko złożone „Breyzner [?] Floreński” (rkp. „Breyznerowie/Breyznerem/Breyzner Floreński”; w tytule tylko „Florenskich”) – pierwszy człon niepewny (może „Preyzner/Breizner”). Genealogia: Wojciech i Walenty, synowie Jana, wnukowie Adama; synowie: Antoni (Wojciecha) i Kajetan (Walentego); stryj Błażej.
Miejscowość „Miasteczko Pleszowa [?]” (rkp. „w Części Miasteczka Pleszowa”; może „Pleszewa”) – woj. kijowskie; odczyt niepewny. Suma „pięć tysięcy Czterysta Osmdziesiąt [?]” – ostatni wyraz niepewny. „zabawiaiąc [?]” – niejasne (zapewne „zabiegaiąc”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; recursus et regressus – odwołanie i zwrot (roszczenie zwrotne); komplanacja – ugoda.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem grodzkim generału woj. kijowskiego, bracia rodzeni Wojciech i Walenty Brejznerowie [?] Floreńscy, synowie Jana, wnukowie Adama, działając w imieniu swoim i synów (Antoniego i Kajetana), zeznali, że stryj Błażej Brejzner [?] Floreński, wykonując zawartą z nimi ugodę o spadek po ich ojcu Janie w części miasteczka Pleszowa [?] w woj. kijowskim, wypłacił im 5480 [?] zł polskich; kwitują go z tej sumy wieczyście, zrzekając się w imieniu swoim i potomków wszelkich roszczeń.
Akt nr 638
Oblata relacji woźnego generała Marcina Pawłowicza o wwiązaniu Medarda Gołda i Emilii z Winklerów [?] Gołdowej w część wsi Moszów [?] na mocy tradycji przed grodem piotrkowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 III 1729 (intromisja), 30 III 1729 (oblata), Owrucz
3uczynił i zeznał Rellacyą, o przyięcie prosił co i otrzymał – Marcin
4Pawłowicz Woźny –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–637; k. 546 z silnymi przebitkami z odwrocia. Na marginesie rkp. numer „637”, ołówkiem „3”. Oblata w Owruczu 30 III 1729 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; intromisja 24 III 1729. Jeden wiersz (po „Synowi”) całkowicie zakryty przebitką – nieodczytany (#PARTIAL).
Rekwirenci: „Medard i Emiliana z Winklerów [?] Gołdowie” – zapewne syn i matka (wdowa po Faustynie GOŁDZIE, cześniku liwskim); dopisek „Mat. Chorążyców Wiłkomirskich [?]” – niejasny (rkp. „Mat: Chorązycow Wił-/komirskich”). Wieś „Moszów [?]” (rkp. „Części Wsi Mi-/oszowa”) – dziedziczna Michała STRYBELA [?], cześnika nowogródzkiego; tradycja (przekazanie) dokonana przez urząd grodzki piotrkowski [?] na rzecz Faustyna Gołda. „był z Urzędem [?] Grodzkim Piotrkowskim [?]” – rkp. „byt Urzędem Grodzkim Piotrkowskim” – sens niejasny.
Świadkowie: Jan ZALIKOWSKI [?] i Wacław ZABŁOCKI.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; vigore traditionis – na mocy tradycji (przekazania dóbr); in rem et personam – na rzecz i osobę; post fata – po śmierci; in praesentia – w obecności.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis, odczyt częściowy. 30 III 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał województwa kijowskiego Marcin Pawłowicz zeznał, że 24 III 1729 na żądanie Medarda i Emilii z Winklerów [?] Gołdów był w części wsi Moszów [?], dziedzicznej Michała Strybela [?], cześnika nowogródzkiego, i na mocy tradycji uczynionej przez gród piotrkowski [?] na rzecz zmarłego Faustyna Gołda, cześnika liwskiego (ojca i męża rekwirentów), wwiązał ich – w obecności szlachty Jana Zalikowskiego [?] i Wacława Zabłockiego – w realne, spokojne posiadanie tej części z dworem, zabudowaniami, zbożem, zasiewami ozimymi, poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami, daniami i sprzętami gospodarskimi. Relację wpisano do akt.
Akt nr 639
Oblata zapisu wieczystej i nieodwołalnej darowizny braci Kazimierza i Stanisława Marcinkowskich, synów Ksawerego [?], dla Andrzeja Krzyżanowskiego na część wsi Dąbrowa [?] (woj. kijowskie, pow. owrucki) z 8 poddanymi
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 III 1729, Owrucz (zapis); 26 [?] III 1729 (oblata), Owrucz
21Andrzeiowi Krzyżanowskiemu potomkom i Sukcessorom Jegomości – wolen tedy odtąd iest i będzie
22pomieniony UW. JP. Krzyżanowski iako niezaprzeczony Dziedzic i właściciel przysposobiwszy
k. 547v (skan 0554, strona lewa)
1sobie iako Woźnego i Szlachtę do pomienionych Dobr wziąć dziedziczną Possessyą, one-
2mi rządzić Dysponować, Komu chcieć dać, przedać, darować, i nawieczność
3rezygnować, a my zeznawaiący, potomkowie i Sukcessorowie nasi żadney
4przeszkody i perturbacyi czynić i zadawać niemamy, owszem od wszelkich
5przeszkód i perturbacyi prawnych i nieprawnych bronić i zastępować własnym
6Kosztem i maiątkiem naszym tak sami iak Sukcessorowie nasi obowiązani
7i powinni będą, a to pod szkodami Ziemskiemi słownie, krom przysięgi
8cielesney oszacowanemi, za Które szkody w każdym Sądzie i Urzędzie Grodz-
9kim Ziemskim Woiewództwa Kijowskiego i Woiewództw innych, i Trybunale
10Koronnym Lubelskim, a naprzypadek (: Boże uchoway :) bez Krolowie w Sądach
11Kapturowych lub iakim pod ten czas od rzeczy pospolitey naznaczonym będą odpowiadać będziemy
12gotowi, Sobie zaś i Sukcessorom naszym powrotu do tych Dobr in perpetuum
13wzbraniamy i zakazuiemy, i na to daliśmy ten nasz List Dobrowolny Zapis perpetuae
14ac irrevocabilis donationis, Który dla lepszey wiary i pewności własnemi Rękami
15przy uproszonych świadkach i przyiaciołach podpisuiemy się – Pisany w Owruczu
16Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego Roku Mca Marca Dwudziestego piątego
17Dnia – u tego Zapisu perpetuae donationis podpisy Rąk tak JJPP. Zeznawaiących iako tez
18i JJPP. Przyiaciół temi słowy – Kazimierz Marcinkowski mp. Stanisław Marcinkowski mp. (L. S.)
19Ustnie i oczewiście proszony od JJPP. Kazimierza i Stanisława Marcinkowskich do tego Zapisu perpe-
20tuae donationis świadek i przyiaciel podpisuię się Tadeusz Grodzki – Ustnie i oczewisto proszony do tego
21Zapisu perpetuae donationis iako Świadek i przyiaciel podpisuię się Walenty Kadłubiski mp. (L. S.)
22Ustnie i Oczewisto proszony do tego Zapisu donationis iako Świadek i przyiaciel podpisuię się Michał Kulinowski
23mp. (L. S.) Który ze to Zapis Donationis za podaniem i prośbą wyż mianowanych osoby zeznawaiących a za moim
24Urzędownym przyięciem słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Grodz: Kij[owskich]: iest Ingrossowany –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–638. Na marginesie rkp. numer „638”, ołówkiem „4”. Oblata w Owruczu przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chraszlińskim”), namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego; data oblaty „Marca Dwudziestego szóstego [?]” 1729 (rkp. ok. „Dwudziestego stosego”) – niepewna; zapis pisany w Owruczu 25 III 1729.
Genealogia wystawców: synowie zmarłych Ksawerego [?] (rkp. „JPP. Xawerego”) i Tekli z CHODAKOWSKICH, wnukowie zmarłych Jana i Bogumiły z KORYCKICH [?] (rkp. „z Korychich”). Wieś „Dąbrowa [?]” (rkp. „Części wsi Dąbrowy ka-” – może „Dąbrowka”), woj. kijowskie, pow. owrucki; część z 8 poddanymi (1 ciągły, 7 pieszych). Dokument z trzema pieczęciami na czerwonym laku. Świadkowie: Tadeusz GRODZKI, Walenty KADŁUBISKI, Michał KULINOWSKI.
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; zapis perpetuae (ac irrevocabilis) donationis – zapis wieczystej (i nieodwołalnej) darowizny; vigore iuris naturalis – na mocy prawa przyrodzonego; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; ab antiquitate – od dawna; in perpetuum – na wieczność; L. S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 26 [?] III 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, bracia rodzeni Kazimierz i Stanisław Marcinkowscy przyznali zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny dla Andrzeja Krzyżanowskiego. W zapisie (Owrucz, 25 III 1729) wystawcy, synowie Ksawerego [?] i Tekli z Chodakowskich, wnukowie Jana i Bogumiły z Koryckich [?], po naradzie z krewnymi sprzedali i wieczyście darowali nabywcy swoją dziedziczną część wsi Dąbrowa [?] w pow. owruckim woj. kijowskiego – z ośmioma poddanymi (jednym ciągłym i siedmioma pieszymi), ich dobytkiem, powinnościami, robociznami, daniami, gruntami, lasami, wodami, rzekami, błotami, łąkami i wszelkimi przynależnościami, niczego nie wyjmując – z prawem objęcia posiadania przez woźnego; zobowiązali się bronić go przed wszelkimi roszczeniami pod karą szkód ziemskich, przed każdym sądem (w tym Trybunałem Koronnym Lubelskim i sądami kapturowymi), zrzekając się powrotu na wieczność. Świadkowie: Tadeusz Grodzki, Walenty Kadłubiski, Michał Kulinowski. Wpisano do akt słowo w słowo.
Akt nr 640
Oblata kwitu Walentego Świgielskiego [?] dla Jana Rosiszewskiego [?], sędziego grodzkiego kijowskiego, na 2000 zł z zastawu części wsi Karkowo [?] (wyroki grodu kijowskiego i Trybunału Lubelskiego)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu
4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwo-
5iewództwa Grodz: Gltu Wdztwa Kij[owskiego]: i Xięgami ninieyszemi Grodzk[iemi]: Kijow[skiemi]:
6Comparens p[erso]n[ali]t[e]r WJP. Walenty Świgielski [?] zdrowy będąc na ciele i Umysle
7odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi Prawa Fo-
8rum Pltu [?] i Wdztwa, a pod teraznieysze dobrowolne zeznanie swoie Kwi-
9towe cale się poddaiąc i wcielaiąc iawno ustnie i dobrowolnie dla zapisania
10do Xiąg ninieyszych Grodz: Kij[owskich]: zeznał: iż Ja zeznawaiący według Zapisu
11sobie od Oyca swego WJP. Jakóba Świgielskiego [?] po ś. p. WJP. Janie Świgielskim [?]
12Dziadku [moim] [przekreślone] spadłą Summę Dwa tysiące Złotych Polskich
13na zastawie Części Wsi Karkowie [?] WJPP. Rosiszewskich [?] Dziedziczney
14Hipotekowan[ą] [plama], odrezygnowaną, i Dekretami Grodz: Kij[owskiego]: Głownego Trybunału
15Lubelskiego wyroku wydanemi przysądzoną między Comparentem a WJP. Janem
16Rosiszewskim [?] Sędzią Grodz: Gltu Wdztwa Kij[owskiego]: stałych i ferowanych, oraz
17za roboczego [?] Iwana Kura [?] Lutkę [?] Grzywny i wszelkie adiudicata zezna-
18waiącemu przysądzone z Rąk tegoż WJP. Rosiszewskiego [?] Sędziego Grodz:
19Gltu Kij[owskiego]: odebrawszy tegoż pomienionego WJP. Sędziego cum posteris
20Successoribus Suis wiecznemi i nigdy nieodzownemi z pomienionego Procesu
21[reklamant:] Oraz
k. 548v (skan 0555, strona lewa – górne wiersze)
1Oraz Kwituię do upomnienia się od tego Czasu drogą sobie i Sukcesso-
2rom swoim zagradzam i zamykam, zastrzegaiąc żałobę [?] sobie i inszych
3poddanych swoich Którzy się w Dobrach WJP. Sędziego znaydowaćby mo-
4gą mocą teraznieyszego Kwitowego zeznania swego – Którego o przyięcie
5do Akt i zapisanie do Xiąg ninieyszych prosił co i otrzymał Walenty Świgielski [?] –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–639. Na marginesie rkp. numer „639”, ołówkiem „5”. Zeznanie w Owruczu 27 V 1729 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego.
Nazwiska: wystawca „Walenty Świgielski [?]” (rkp. „Swigielski/Świgielskiego”; może „Świeżycki”), ojciec Jakub, dziad Jan; dłużnik „Jan Rosiszewski [?]” (rkp. „Rosiszewskiemu/Rosiszewskich”), sędzia grodzki generału woj. kijowskiego. Wieś „Karkowo [?]” (rkp. „Części Wsi Karkowie”) – dziedziczna Rosiszewskich [?]; suma 2000 zł zastawna, przysądzona dekretami grodu kijowskiego i Trybunału Głównego Lubelskiego.
Miejsca niepewne: „za roboczego [?] Iwana Kura [?] Lutkę [?] Grzywny” – zapewne grzywny za zabitego/pobitego robotnika (poddanego) Iwana Kura [?]; „żałobę [?] sobie i inszych poddanych” – zastrzeżenie praw poddanych przebywających w dobrach sędziego. „Pltu [?]” – zapewne „Powiatu”. W wierszu o dziadku wyraz „moim” przekreślony w rkp.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Gltu (Generału) – generału (województwa); dekret – wyrok; stałych i ferowanych – zapadłych i wydanych; adiudicata – rzeczy przysądzone; cum posteris successoribus suis – z jego potomkami i sukcesorami.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 27 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Walenty Świgielski [?] zeznał, że odebrał z rąk Jana Rosiszewskiego [?], sędziego grodzkiego generału woj. kijowskiego, sumę 2000 zł polskich, spadłą na niego z zapisu ojca Jakuba po dziadku Janie Świgielskim [?], zabezpieczoną na zastawie części wsi Karkowo [?], dziedzicznej Rosiszewskich [?], i przysądzoną dekretami grodu kijowskiego i Trybunału Głównego Lubelskiego, wraz z grzywnami (m.in. za poddanego Iwana Kura [?]) i wszelkimi przysądzonymi należnościami; kwituje sędziego i jego sukcesorów wieczyście z całego procesu, zamykając sobie drogę do dalszych roszczeń, z zastrzeżeniem praw swoich poddanych przebywających w dobrach sędziego.