Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 17 z 22
Akty 641–680
Wpisy od 27 V 1729 do 28 XII 1728
Akt nr 641
Relacja woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji Wakuły [?] Nawałowskiego, chorążego wojsk polskich, w część wsi Kudryń [?] po ojcu Janie, komorniku granicznym
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 III / 27 V 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 548v (skan 0555, strona lewa – od ok. 1/3 wys.) – 549 (skan 0555, strona prawa – górna połowa) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 548v (skan 0555, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maia Dwudziestego Siodmego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Owruczu przedemną Ja-
3dowaniami wszelkiemi tak dworskiemi iako i Chłopskiemi, ze wszelkiemi przynależy-
4tościami nic niewyimuiąc ani wyłączaiąc ale wszystko ogołem i pospolicie na-
5zawieraiąc temuż JP. Wakule [?] Nawałowskiemu Chor: W. Pol: do spokoyney, realney
6aktualney podał postąpił Possessyą – pokazem poddanych tamecznych do Gromady
7zwoławszy o nowym ich panu Rekwizycie [?] teraznieyszym opowiedział, w czem
8strony Szlachty przy sobie będącey oświadczywszy się z tamtąd przybywszy otem
9prawą swey czynności wyiął i zeznał Relacyą prosząc cum actis connotari
10co i otrzymał Szymon Janicki woźny pisać nieumieiący +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–640. Na marginesie rkp. numer „640” (numeracja rkp. o 1 niższa od opracowania od aktu 624), ołówkiem „6”. Relacja woźnego generała woj. kijowskiego Szymona JANICKIEGO (niepiśmienny – znak krzyża) zeznana w Owruczu 27 V 1729 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM (w rkp. „Lewkowskim”/„Luowskim” – zapis niewyraźny; por. akt 640); intromisja dokonana 19 III 1729.
Imię intromitowanego w rkp. konsekwentnie „Wakuły” (dop.), „Wakułę” (bier.), „Wakule” (cel.) – forma nietypowa; może zniekształcone „Mikuła” (= Mikołaj) albo „Jakub”. Wpis „Następny krok” z poprzedniej sesji podawał wstępnie „Walentego” – odczyt z pełnej rozdzielczości to wyklucza. Wieś w rkp. „Kudrynie” (tytuł), „Kudryńcach”/„Kudryniec” [?] – nazwa ujednolicona „Kudryń [?]”.
Łacina: affektacya – życzenie; rekwizycya – wezwanie; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 27 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Szymon Janicki zeznał, że 19 III 1729, na wezwanie Wakuły [?] Nawałowskiego, chorążego wojsk polskich, w obecności szlachty Jana Popławskiego i Joachima Nahoreckiego, był w części wsi Kudryń [?] w woj. kijowskim i – z prawa spadku po ojcu Janie Nawałowskim, komorniku granicznym, na syna jako naturalnego sukcesora – podał mu w spokojne, realne i aktualne posiadanie tę część wsi ze wszystkimi przynależnościami (poddani, pola, sianożęcia, lasy, bory, zabudowania dworskie i chłopskie), zwoławszy poddanych do gromady i oznajmiwszy im o nowym panu; woźny niepiśmienny podpisał się krzyżem.
Akt nr 642
Oblata zapisu wieczystej darowizny Michała Szulca [?], syna Mikołaja, dla Wawrzyńca Szuwarskiego [?], strażnika [?] wojsk polskich – część wsi Horodyszcze [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
18pozwalam tey bronić ani przez siebie nikogo przez Sukcessorow moie
19[?] nie będę, owszem od wszelkich impetycyi [?] prawnych i nieprawn[y]-
20ch bronić i zastępować obowiązuię się per omnes terminos [?] […] [?]
21tiones – Wolen tedy iest i będzie pomieniony Wawrzyniec
22Szuwarski [?] rzeczoną Część iako swoią własność rządzić
23i dysponować, komu chce dać darować – Ja zaś […] odprze-
24dawszy [?] zadnego regressu sobie i Sukcessorom swoim niezo-
25stawuiąc – Ktory to Zapis Donationis Ręką [?] moią własną
26[…] przy […] [?] Panach przyiaciołach podpisuię, Datt w Horo-
27dyszczu [?] Dnia Dziesiątego Aprilis Tysiąc Siedmset Dwudzie-
28stego dziewiątego Roku Michał Szulc [?] – Za Świadka oczy-
29wistego na tym Zapisie perpetuae Donationis podpisuię się Jan
30Weynarowski [?] – Iako świadek i przyiaciel na tym Zapisie pod-
31suię się Paweł Starzewski [?] – Swiadek przyzwany […] zapisa
32podpisuię się – Adam Kołowski [?] – Ktory to Zapis
33za podaniem i prozbą wyż mianowanego [?] Urzędownym przy-
34ięciem do Xiąg ninieyszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–641; na marginesie rkp. numer „641”. Strona k. 549v (skan 0556 lewa) skrajnie wyblakła – odczyt z odejmowaniem tła, środkowe partie formularza (formuły zrzeczenia i ewikcji) w dużej części niepewne; zapisano w przybliżeniu z [?] i […]. Oblata w Owruczu 27 V 1729 przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM; zapis datowany w Horodyszczu [?] 10 IV 1729.
Nazwiska: wystawca „Michał Szulc” (rkp. „Szulca” w tytule, „Szulc” w podpisie; w tekście oblaty forma niejasna, może „Szulcken”), syn Mikołaja, „byłego [?] sekretarza” króla Jana III (odczyt niepewny); obdarowany „Wawrzyniec Szuwarski [?]” (w tytule odczytywane też jako „Kmwarski”; w tekście z przydomkiem/imieniem „Bencka [?]”), tytułowany „Strażnikiem [?] Wojsk Polskich” – odczyt niepewny. Wieś „Horodyszcze [?]” (rkp. „we Wsi Horodyszczach”, „Części Wsi Horodyszcz”, „w Horodyszczu”), województwo zapisane skrótem „Wołd:” / „Wołyń:” [?]. Świadkowie: Jan WEYNAROWSKI [?], Paweł STARZEWSKI [?], Adam KOŁOWSKI [?].
Łacina: in rem et personam – na rzecz i osobę; sanus mente et corpore existens – będąc zdrów na umyśle i ciele; forum proprium competenti unacum et iurisdictione propria – (zrzekając się) właściwego sądu wraz z jurysdykcją; personam ac bona sua generaliter omnia – (poddając) osobę i wszystkie swoje dobra; nihil prorsus … excipiendo aut reservando – niczego zgoła nie wyjmując ani nie zastrzegając; pretium – cena; per omnes terminos – we wszystkich terminach (sądowych).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis. 27 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Michał Szulc [?] podał do akt swój zapis wieczystej darowizny dla Wawrzyńca Szuwarskiego [?]. W zapisie (Horodyszcze [?], 10 IV 1729) Michał, syn Mikołaja, sekretarza [?] króla Jana III, oświadcza, że swoją dziedziczną część wsi Horodyszcze [?] (w woj. wołyńskim [?]) ze wszystkimi przynależnościami (pola, łąki, lasy, zarośla, jeziora, sadzawki, błota, stawy, ogrody, osadnicy) daruje wieczyście Wawrzyńcowi Szuwarskiemu [?], strażnikowi [?] wojsk polskich, i jego sukcesorom (wzmianka o cenie/szacunku 4000 zł polskich), pozwala mu na intromisję, zobowiązuje się bronić go od wszelkich roszczeń i zrzeka się regresu; podpisy wystawcy i świadków Jana Weynarowskiego [?], Pawła Starzewskiego [?] i Adama Kołowskiego [?]. Odczyt środkowych formuł częściowy (strona skrajnie wyblakła).
Akt nr 643
Oblata zapisu dożywocia Andrzeja Kuczewskiego [?], rotmistrza kawalerii narodowej, dla żony Antoniny z Zarębskich [?] na części wsi Wilsk [?], z obowiązkiem edukacji synów Mikołaja i Adama
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
17ciół – Działo się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwu-
18dziestego Dziewiątego Maia piątego Dnia podpisy takowe
19Andrzey Kuczewski [?] Rotm[istrz]: Kawaler[yi]: Narodowey – Jako przy-
20[reklamant:] iaciel
k. 551 (skan 0557, strona prawa – górne wiersze)
1Przyiaciel i Swiadek natym Zapisie podpisuię się Leon
2Chrzanowski, iako uproszony od JP. Andrzeia Kuczewskiego [?]
3podpisuię się Jan Świrkowski [?] – Ktory to Zapis za poda-
4niem i oczewistym zeznaniem aza moim Urzę-
5downym przyięciem z początku aż do Końca słowo w słowo iest
6do Xiąg ninieyszych wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–642. Na marginesie rkp. numer „642”, ołówkiem „8”. Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem (Antonim) CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlinskim”; por. akty 608, 614–615, 628), namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; zapis wystawiony w Żytomierzu 5 V 1729.
Nazwisko wystawcy w rkp. „Kuczewski”/„Kuczewskiego” (może „Kurzewski”); tytuł „Rotmistrz Kawaleryi Narodowey” – formacja „kawalerii narodowej” to realia drugiej połowy XVIII w. – kolejny anachronizm w odpisach tej księgi (por. akty 153, 491). Żona „Antonina z Zarębskich [?]” (rkp. „z Zaręblskich [?]”). Wieś „we wsi Wilsku [?]” – odczyt niepewny; nazwa ujednolicona „Wilsk [?]”. Liczebnik poddanych „z Szesciu [?]” niepewny. Świadek „Jan Świrkowski [?]” (rkp. „Swirkowski”/„Świrkowski”).
Akt nazwany „Zapisem Simplicis Debiti” (zapisem prostego długu), choć treścią jest zapis dożywocia na części dóbr dla żony – formularz kopisty.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; simplicis debiti – prostego długu; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; forum – sąd (właściwy).
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Andrzej Kuczewski [?], rotmistrz kawalerii narodowej, podał do akt swój zapis (Żytomierz 5 V 1729) dla żony Antoniny z Zarębskich [?] i synów Mikołaja i Adama. Wystawca zapisuje żonie w dożywocie swoją dziedziczną, po przodkach odziedziczoną część wsi Wilsk [?] w woj. kijowskim (z ok. sześciu [?] poddanymi, polami, lasami i borami), z obowiązkiem zapewnienia małoletnim synom Mikołajowi i Adamowi przyzwoitego wychowania; po śmierci żony część ta ma przypaść wyłącznie synom; żona może nią rządzić i obracać na swój pożytek, a wystawca zrzeka się do niej wszelkich praw. Podpisy: Andrzej Kuczewski [?], świadkowie Leon Chrzanowski i Jan Świrkowski [?].
Akt nr 644
Oblata zapisu dymisji Kazimierza Sadowskiego [?], syna Józefa, cześnika halickiego, dla syna Antoniego – część wsi Chyżyńce [?], woj. kijowskie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 II / 29 V 1729, Chyżyńce [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 551 (skan 0557, strona prawa – od ok. 2/5 wys.) – 551v (skan 0558, strona lewa – cała) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 551 (skan 0557, strona prawa – od ok. 2/5 wys.)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Dziewiątego
2Miesiąca Maia Dwudziestego Dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JEgo Krolewskiey Mości Żytomierzu
11tudzież na tey Części ubespieczony JP. Michała Narkowskiego [?] Złotych
12Polskich Dziesięć [?], ktore Syn moy Antoni Sadowski [?] z pode-
13brania tey [?] Części wsi Chiżyńce [?] wypłacić ma – na co dał [?] ten
14moy list Zapis Dymissyonis ktorego trzymać i dotrzymać obowiązuię
15się – a dla większey wagi i waloru przy uproszonych JPP. Przyiaciołach
16podpisuię się Działo się w Chiżyńcach [?] dnia Szostego Lutego Tysiąc Siedmset
17Dwudziestego dziewiątego Roku u tey Dymissyi podpisy temi słowy: Kazimierz
18Syn Jozefa Sadowski [?] Cześnik Halicki – Jako świadek i przyiaciel uproszony od JP. Ka-
19zimierza Sadowskiego [?] do podpisania się na tym Zapisie Dymissyinym podpisuię się Igna-
20cy Orzechowski [?] – Jako przyiaciel i Swiadek na tym Zapisie podpisuię się Xawery Szydłowski –
21Ktory to Zapis Dymissyonis za podaniem i oczewistym zeznaniem a za moim
22Urzędowym przyięciem słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–643. Na marginesie rkp. numer „642” – powtórzony (ten sam numer ma akt 643); od aktu 645 numeracja rkp. o 2 niższa od opracowania. Obok numeru znak podobny do cyfry „9” (może plama atramentu). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlinskim”); zapis z Chyżyniec [?] 6 II 1729.
Nazwisko w rkp. „Sadowski”/„Sudowski” (pisownia samogłoski niewyraźna; por. dymisję Pawła SADOWSKIEGO, cześnika orłowskiego [?], w akcie 604 i testament Ignacego SADOWSKIEGO w akcie 6). Wieś w rkp. „Chiżyńce”, „w Chiżyńcach” – zapewne ta sama co „Chyżyńce [?]” w aktach 130, 152, 280 – nazwa ujednolicona „Chyżyńce [?]”.
Miejsca niepewne: „lub przyiaciołom [?]” (może „lub przyiacielowi”); suma ubezpieczona na tej części dla Michała NARKOWSKIEGO [?] (rkp. „Nawkowskiego”/„Narkowskiego”) – liczebnik „Dziesięć [?]” urwany lub niepełny (może „dziesięć tysięcy”); „z podebrania [?]” – z dochodów (pobrania) tej części. Świadek „Ignacy Orzechowski [?]” (rkp. „Orzechowski”/„Orzukowski”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr ojcowskich synowi); in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa generału woj. kijowskiego, Kazimierz Sadowski [?], syn Józefa, cześnik halicki, zeznał zapis dymisji (Chyżyńce [?], 6 II 1729) dla syna Antoniego: część wsi Chyżyńce [?] w woj. kijowskim, odziedziczoną po ojcu Józefie Sadowskim [?], sędzi kapturowym, ze wszystkimi przyległościami i intratami, ustępuje synowi, który ma z niej spłacić sumę zabezpieczoną na tej części dla Michała Narkowskiego [?]; zobowiązuje się dotrzymać zapisu. Podpisy: Kazimierz Sadowski [?], świadkowie Ignacy Orzechowski [?] i Ksawery Szydłowski.
Akt nr 645
Relacja woźnego generała Komara [?] Kucharskiego o intromisji Mikołaja Młodeckiego w część wsi Łozówka z futorem Koczysko po ojcu Józefie, podsędku ziemskim żytomierskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
11posłuszenstwo pełnić przyrzekli – a tak on mianowany woźny
12szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się ku ad actum przybywszy
13otem tę swoię prawdziwey Possessyi przedemną Urzędem uczy-
14nił i zeznał Rellacyą, Ktorey o przyięcie do Akt prosił i otrzymał
15Komar [?] Kucharski ignarus scribendi –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–644. Na marginesie rkp. numer „643” (po powtórzonym „642” przy aktach 643–644 numeracja rkp. o 2 niższa od opracowania), obok ołówkiem cyfra (zapewne „9”). Relacja zeznana w zamku żytomierskim 16 IX 1729 przed Marcinem WOŁANOWSKIM [?], namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego (nowy urzędnik); intromisja 14 IX 1729.
Imię woźnego w rkp. dwukrotnie „Komar” (może zniekształcone „Roman” albo przydomek; por. woźnego gen. Stefana KOMARA z lat 1701–1709, akty 169–173, 236–238). Woźny niepiśmienny („ignarus scribendi”).
Ten sam majątek co w akcie 157: testament Benedykta MŁODECKIEGO (1700) – część wsi Łozówka (pow. żytomierski) z futorem Koczysko dla synów Józefa i Macieja; tu intromisja Mikołaja, syna Józefa, podsędka ziemskiego żytomierskiego. Por. też akt 392 (sprzedaż wsi Łozówka, 1719).
Słownictwo: dworzyszcza – miejsca po dworach; pasieczyska – miejsca po pasiekach; młynyszcza, stawiszcza – miejsca po młynach i stawach; młyn pogrebelny [?] – młyn przy grobli; czertezy [?] – karczowiska (ukr. „czereteż”, karczunek). Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji; ad affectationem – na życzenie; eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; in genere et specie – w ogólności i w szczególności; pertynencye i circumferencye – przynależności i obwody; vigore iuris naturalis successionis – mocą prawa naturalnego następstwa; nemine impugnante et contradicente – nikt się nie sprzeciwiał ani nie zaprzeczał; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 16 IX 1729 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Marcinem Wołanowskim [?], namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, woźny generał woj. kijowskiego Komar [?] Kucharski zeznał, że 14 IX 1729, na wezwanie Mikołaja Młodeckiego, w obecności szlachty Kazimierza Doliwskiego i Jana Derenzowskiego [?], był w części wsi Łozówka w pow. żytomierskim woj. kijowskiego i – z prawa naturalnego następstwa po ojcu Józefie Młodeckim, podsędku ziemskim żytomierskim – podał mu ją w spokojne, realne i aktualne posiadanie bez niczyjego sprzeciwu, ze wszystkimi przynależnościami (grunty, pola, lasy, sianożęcia, futory, zwłaszcza futor Koczysko, gaje, ogrody, pasieki, rzeki, młyny, stawy, groble, jeziora, poddani, arendy, czynsze, daniny); zwołał poddanych, oznajmił im o nowym panu, a ci przyrzekli mu posłuszeństwo. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 646
Oblata zapisu wieczystej darowizny Michała Kucharczyka [?], syna Jana, dla Jana Rudnickiego – część wsi Domanów, z obowiązkiem spłaty długów ojca wystawcy
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
17uproszony do tego Zapisu za Swiadka i przyiaciela pod-
18pisuię się Kazimierz Ołtacki [?] – Swiadek ustnie [?]
19uproszony do tego Zapisu perpetuae Donationis
20podpisuię się Jakob Żabowski [?] […] [plama] Jako świadek
21i przyiaciel natym Zapisie wieczystey darowiz-
22ny podpisuię się Piotr Berkowski [?] Ktory to
23Zapis perpetuae Donationis za podaniem i prozbą
24a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg
25ninieyszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Późniejszy odpis, kaligraficzna ręka jak w aktach 590–645. Na marginesie rkp. numer „644” (numeracja rkp. o 2 niższa od opracowania). Atrament na k. 553 i 553v bardzo blady (odczyt z odejmowaniem tła) – część formuł niepewna. Oblata w zamku żytomierskim 16 IX 1729 przed Marcinem WOŁANOWSKIM [?], namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego (jak w akcie 645); zapis wystawiony w Żytomierzu 13 IX 1729.
Nazwiska: wystawca „Michał Kucharczyk” (rkp. „Kucharczyka”, „Kucharczyk”; może „Kucharewicz”), syn Jana; obdarowany Jan RUDNICKI (w tekście wyraźnie „Rudnickiemu”, „Rudnicki”; w tytule przed nazwiskiem plama). Świadkowie: Kazimierz OŁTACKI [?], Jakub ŻABOWSKI [?], Piotr BERKOWSKI [?] – odczyty niepewne. Kwota długów ojca „do trzech [?] tysięcy [?] złotych” niepewna. Wieś Domanów – por. akty 69, 150, 153, 551, 555 (Domanów, woj. kijowskie).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; vigore iuris naturalis – mocą prawa naturalnego (dziedziczenia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; ab antiquo – od dawna. „Semienistość” – rodzina poddanych (por. akt 113).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis. 16 IX 1729 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Marcinem Wołanowskim [?], namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Michał Kucharczyk [?] podał do akt swój zapis wieczystej darowizny dla Jana Rudnickiego (Żytomierz, 13 IX 1729). Michał, syn Jana, dziedzic po przodkach części wsi Domanów w woj. kijowskim, za radą przyjaciół daruje ją wieczyście Janowi Rudnickiemu, jego potomkom i sukcesorom – z ludźmi, ich rodzinami i dobytkiem, budynkami, powinnościami roboczymi, daninami, gruntami, lasami i sianożęciami – pod warunkiem, że obdarowany spłaci zabezpieczone na tej części długi zmarłego ojca wystawcy (ok. 3000 [?] zł); zobowiązuje się bronić obdarowanego od wszelkich przeszkód własnym kosztem. Podpisy: Michał Kucharczyk [?], świadkowie Kazimierz Ołtacki [?], Jakub Żabowski [?], Piotr Berkowski [?]. Odczyt częściowo niepewny (blady atrament).
Akt nr 647
Oblata kwitu Feliksa Parczewskiego, syna Jana, łowczego kijowskiego, dla Jana Kozłowskiego, instygatora – wypłata szacunku za część wsi Wodławińce [?] („w Gubernii Podolskiey”)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
24cztery tysiące dwadzieścia szacunkowey wypłacone Złotych trzy
25tysiące trzysta dwadzieścia, pozostałą resztę przez tegoż WJana
26Kozłowskiego Złotych siedmset przy gruncie zostawione, i dla
27Syna mojego małoletniego Teodora Parczewskiego z pro-
28centem na fundusz Edukacyi osobnym rewersem przez
29tegoż WJmPana Kozłowskiego teraz zapewnione; przeto u-
30ważając poprzednicze Tranzakcye w Aktach Bracław-
31skich temuż WJmPanu Kozłowskiemu przyznane i sza-
32cunku całkowitego wypłatu tejże części Wodławiniec [?]
k. 554v (skan 0561, strona lewa – górne wiersze)
1udanego [?], wiecznemi i nigdy nieodzownemi czasy kwituię, nie zo-
2stawiając sobie, ani Sukcessorom moim żadney pretensyi [?], na co ten
3kwit przyznając, ręką własną podpisuję – Felix Syn Jana Parcze-
4wski Łowczy Kijow[ski], ktorem Kwit ad acticandum przyięty i wpi-
5sany został
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis inną ręką niż akty 590–646 – pismo XIX-wieczne, pochyłe, z pisownią „j” zamiast „y” (niejszych, mając, poddając), skrótami „JmPan”, „WJmPan”. Na marginesie rkp. numer „645”, ołówkiem „10”. Oblata w Owruczu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”).
ANACHRONIZM: część wsi Wodławińce [?] położona „w Gubernii Podolskiey” (gubernia podolska powstała w 1793/1796 r.), mowa o „Aktach Bracławskich” i rewersie na „fundusz Edukacyi” – realia przełomu XVIII/XIX w.; data 1729 wątpliwa (por. inne anachronizmy w odpisach tej księgi – akty 139, 141, 153, 643).
Miejsca niepewne: nazwa wsi „Wodławińce [?]” (rkp. „we Wsi Wodławińcach”, „części Wodławiniec”); ojciec wystawcy Jan Parczewski „regent [?] kamieniecki” (wyraz przed „kamienieckim” niepewny); urząd J. Kozłowskiego – „Jnstygator Bor[…]ski [?]” (skrót „Insty: Bor:” – nierozwiązany); „za-/dami [?]” (może „sadami”); „wyp[ad]kami [?] i zyskaniami [?]”; „prze-/znie [?]” (zapewne „przeze mnie”); „udanego [?]” na początku k. 554v (może urwany wyraz z reklamantu).
Rachunek: szacunek 4020 zł; zapłacono 3320 zł; pozostałe 700 zł zostawione „przy gruncie” i zabezpieczone osobnym rewersem z procentem na wychowanie (edukację) małoletniego syna wystawcy Teodora.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; quoad actum praesentem attinet – w zakresie niniejszej czynności; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka, z anachronizmami). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Feliks Parczewski, syn Jana, łowczy kijowski, zeznał, że część wsi Wodławińce [?] („w guberni podolskiej”), odziedziczoną po ojcu Janie Parczewskim, regencie [?] kamienieckim, odstąpił w roku poprzednim – zgodnie z wcześniejszymi transakcjami w aktach bracławskich – Janowi Kozłowskiemu, instygatorowi, prawem dziedzicznym za szacunek 4020 zł (z intratami, lasem, zabudowaniem, czterema poddanymi i chatą czynszową); Kozłowski zapłacił 3320 zł, a resztę 700 zł zostawił przy gruncie, zabezpieczając ją osobnym rewersem z procentem na edukację małoletniego syna wystawcy Teodora. Wystawca kwituje Kozłowskiego wieczyście z całego szacunku i zrzeka się dalszych pretensji.
Akt nr 648
Oblata plenipotencji Jana Bazylego Gurskiego, syna Stefana, podczaszego [?] kijowskiego, dla Michała Kliwińskiego [?], byłego regenta kijowskiego, w sprawach przeciw Demiziewiczom [?] o część wsi Drewnie [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 V 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 554v (skan 0561, strona lewa – od ok. 1/4 wys.) – 555 (skan 0561, strona prawa – górna połowa) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 554v (skan 0561, strona lewa – od ok. 1/4 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
5kiem natenczas podwojewództwa Grodzkim, Generał Województwa
6Kijowskiego i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Com-
7parens personaliter WJmPan Jan Bazyli Syn Stefana Podcz[aszy]: [?]
8Kijow[ski]: Gurski zdrowy będąc na ciele i umysle, odstąpiwszy swey
9własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi, prawa forum Powia-
10tu i województwa, a pod teraznieyszą Grodz[ką]: quo ad actum prae-
11sentem attinet całe się z potomkami i Sukcessorami swemi
12poddając i wcielając, wiadomo jawno czyni, i dobrowolnie dla
13zapisania do Xiąg niniejszych Grodzkich Grodzkich [!] Kijowskich
14zeznał, iż JmM. zeznawający, mając sprawy swoje, a mia-
15nowicie o sukcessyą w Województwie Litewskiem [?] części wsi
16Drewni [?] dziedziczney, od przedaney W. Michałowi Demiziewi-
17czowi [?] Sędziemu Kapturowemu po Oycu Stefanie Gurskim pod-
18czaszym Kijowskim, pozostałey przy gruncie Kwoty Złotych dwa
19tysiące w Aktach Grodzkich Ziemskich Lelewskich [?], Głownych
20Trybunałach, tak z autoratu swego iako i renta [?] Mikoła-
21ja Demiziewicza [?] Sędziego Kapturowego, czyli […] [?]
22iako kolwiek agitować się mogące, niemogąc onych sam
23[…] ob multos [?] legalitates [?] attentować, zaczem dla nay-
24[…] [?] sui [?] i wasobie [?] moiey, za pełnomocnego i niewątpliwego
25plenipotenta obieram i stanowię W. Michała Kliwińskie[go] [?]
k. 555 (skan 0561, strona prawa – górna połowa)
1Regenta byłego Kijowskiego, ktoren pełnomocnik, mocen jest
2i będzie tak sam jako i przez Substytuowane osoby mocą nadaney
3przezemnie zupełney władzy, we wszelkich sprawach stawać
4zdawać, kontrowersować – Decreta Juste [?] facta akceptować, Ławo-
5ny [?] i duży lub przewody obierać i zadebranych recognoscentes [?]
6kwitować – przysięgi słuchać, na one się zabierać, od niespra-
7wnych wyroków do wyższych Subselliów appellować; zgoła to
8wszystko czynić, co tylko prawo uczyć [?] chce, co przez tegoż
9pełnomocnika mego postanowionem i zdziałanem będzie
10to ia za wieczne trwałe i nieporuszone przyjąć przyrze-
11kam i obowiązuię się na co się ręką moią własną podpi-
12suię – Bazyli Stepanienko [?] Gurski –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akt 647. Na marginesie rkp. numer „646”, ołówkiem „11”. Oblata w Owruczu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”).
Nazwiska: mocodawca „Jan Bazyli syn Stefana Gurski” (podpis „Bazyli Stepanienko [?] Gurski” – patronimik ruski), podczaszy [?] kijowski (skrót „podc.” / „Podcz:”); ojciec Stefan GURSKI, podczaszy kijowski. Przeciwnicy: Michał DEMIZIEWICZ [?], sędzia kapturowy (nabywca części wsi), i Mikołaj DEMIZIEWICZ [?], sędzia kapturowy (w tytule) – możliwe, że chodzi o tę samą osobę (rozbieżność imion w odpisie). Pełnomocnik „Michał Kliwiński [?]” (w tytule „Kliwińskiemu”/„Klizińskiemu” [?]), były regent kijowski.
Miejsca niepewne: „w Województwie Litewskiem [?]” (takiego województwa nie było – może zniekształcone „Wołyńskiem”); wieś „Drewni [?]”; „w Aktach … Lelewskich [?]” (może „Lwowskich”); środkowe wyrazy formuły („czyli …”, „ob multos legalitates attentować”, „dla nay-… sui”) – odczyt przybliżony; „Ławo-/ny [?] i duży” – w bliźniaczym akcie 649 „grzywny [?] duży [?] lub przewody odbierać” (formuła plenipotencji). Pełnomocnik „Michał Kliwiński [?]” to być może ten sam Michał ŻULIŃSKI, którego wyraźnie wymienia akt 649 (ta sama sesja, ten sam formularz).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quoad actum praesentem attinet – w zakresie niniejszej czynności; autorat – strona powodowa (z własnego powództwa); renta [?] – raczej „ratione” (z racji); plenipotent – pełnomocnik; substytuowane osoby – zastępcy (substytuci); controversować – spierać się w sądzie; decreta juste facta – dekrety słusznie wydane; recognoscentes – zeznający; subsellia – instancje sądowe.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Jan Bazyli Gurski, syn Stefana, podczaszy [?] kijowski, zeznał, że mając sprawy – zwłaszcza o sukcesję części wsi Drewnie [?] (sprzedanej przez jego ojca Stefana Gurskiego, podczaszego kijowskiego, Michałowi Demiziewiczowi [?], sędziemu kapturowemu) i o pozostawioną przy gruncie kwotę 2000 zł – toczące się w aktach grodzkich i ziemskich oraz w Trybunale Głównym, z własnego powództwa i przeciw Mikołajowi Demiziewiczowi [?], sędziemu kapturowemu, a nie mogąc sam ich prowadzić, ustanawia pełnomocnikiem Michała Kliwińskiego [?], byłego regenta kijowskiego, z prawem substytucji: do stawania w sądach, przyjmowania dekretów, kwitowania, słuchania przysiąg i apelowania do wyższych instancji; zobowiązuje się uznać wszystko, co pełnomocnik zdziała. Podpis: Bazyli Stepanienko [?] Gurski.
Akt nr 649
Oblata plenipotencji Mikołaja Ławickiego [?], syna Jana, porucznika wojsk saskich [?], dla Michała Żulińskiego w sprawach przeciw Franciszkowi i Janowi Wojciechowskim o część wsi Mirza [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 V 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 555 (skan 0561, strona prawa – dolna połowa) – 555v (skan 0562, strona lewa – do ok. 1/2 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 555 (skan 0561, strona prawa – dolna połowa)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości Ow-
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–648. Na marginesie rkp. numer „647”, ołówkiem „12”. Oblata w Owruczu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”). Formularz plenipotencji identyczny jak w akcie 648 (te same formuły: „ob multos legalitates attentować”, „Decreta justa facta akceptować”, „recognoscentes kwitować”, „do wyższych subselliów appellować”) – teksty wzajemnie się objaśniają.
Nazwiska: mocodawca Mikołaj, syn Jana, porucznika wojsk saskich [?]; nazwisko w tekście „Ławicki [?]” (pod plamą), podpis „Mikołay Janenko [?] Ławicki [?]” (patronimik ruski jak w akcie 648 „Stepanienko”); w tytule po „Woysk Saskich” wyraz nieodczytany. Pełnomocnik Michał ŻULIŃSKI (wyraźnie „Żulińskiego”) – możliwe, że to ten sam pełnomocnik, którego w akcie 648 odczytano jako „Michał Kliwiński [?]”. Przeciwnicy: bracia Franciszek i Jan WOJCIECHOWSCY, synowie Andrzeja, łowczego koronnego [?] (skrót „Łow. Koron.”). Wieś „Mirza [?]” „w Województwie Litewskiem [?]” – jak w akcie 648 (anachronizm lub zniekształcenie).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quoad actum praesentem attinet – w zakresie niniejszej czynności; z autoratu … z reatu – jako powód … jako pozwany (w sprawach wytoczonych przez niego i przeciw niemu); ob multos legalitates attentować – (nie mogąc) z powodu wielu przeszkód prawnych popierać; decreta justa facta – dekrety słusznie wydane; recognoscentes – zeznający; subsellia – instancje sądowe.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Mikołaj Ławicki [?], syn Jana, porucznika wojsk saskich [?], zeznał, że mając sprawy – zwłaszcza o sukcesję części wsi Mirza [?] („w województwie litewskim” [?]), sprzedanej Franciszkowi i Janowi Wojciechowskim, synom Andrzeja, łowczego koronnego [?], oraz o pozostawioną przy gruncie kwotę 2000 zł po zmarłym ojcu Janie – toczące się w aktach grodzkich i ziemskich oraz w Trybunale Głównym Koronnym, z jego powództwa i przeciw Wojciechowskim, a nie mogąc sam ich prowadzić, ustanawia pełnomocnikiem Michała Żulińskiego z prawem substytucji, do stawania w sądach, przyjmowania dekretów, odbierania grzywien, kwitowania, słuchania przysiąg i apelowania do wyższych instancji; zobowiązuje się uznać wszystko, co pełnomocnik zdziała.
Akt nr 650
Oblata zapisu prostego długu (simplicis debiti) Stanisława Krzewińskiego, cześnika „owimelskiego” [?], dla żony Joanny z Zalewskich – 3000 zł zabezpieczone na części wsi Jarmołów [?], woj. kijowskie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data3 I / 29 V 1729, Jarmołów [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 555v (skan 0562, strona lewa – od ok. 1/2 wys.) – 556 (skan 0562, strona prawa – cała) – 556v (skan 0563, strona lewa – do ok. 1/2 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 555v (skan 0562, strona lewa – od ok. 1/2 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości Ży-
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–649. Na marginesie rkp. numer „648”, ołówkiem „13”. Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); zapis wystawiony w Jarmołowie [?] 3 I 1729.
Urząd wystawcy w rkp. „Cześnik Owimelski” (w podpisie skrót „Cześnik Owim.”) – nazwa niezidentyfikowana (może zniekształcone „owrucki” albo „inflancki”). Wieś „Jarmołów [?]” (rkp. „części wsi Jarmołowa”, „w Jarmołowie”), woj. kijowskie, 8 poddanych. Świadkowie: Jan WOŁSKI [?], Stefan WISZNIEWSKI [?], Mateusz ŚMIGIELSKI [?].
Miejsca niepewne: „aż wprzod pomieniona Summa od prawnego [?] przezemnie u JMości [?] pożyczona [?]” – sens: dopóki cała suma nie zostanie zwrócona przed innymi długami; „sprzeczny [?] czynić” (zapewne „sprzeczności”); „ustnie [?] i oczewisto [?] uproszonych”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis simplicis debiti – zapis prostego długu; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione in hoc contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; libere – dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; puncta i legamenta – punkty i zobowiązania; vigore – mocą; inquantum – o ile; impedimenta – przeszkody; manu propria (m. p.) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Stanisław Krzewiński, cześnik „owimelski” [?], podał do akt swój zapis prostego długu (Jarmołów [?], 3 I 1729) dla żony Joanny z Zalewskich. Wystawca zeznaje, że na swoje potrzeby wziął od żony 3000 zł i dla bezpieczeństwa tej sumy (za jego życia i po śmierci) zapisuje ją na swojej dziedzicznej części wsi Jarmołów [?] w woj. kijowskim (8 poddanych) oraz na srebrze i ruchomościach; żona nie może być usunięta z tej części, dopóki cała suma nie zostanie jej zwrócona przed innymi długami; po jego śmierci żona, a po niej małoletni syn Franciszek, mają tę część posiadać i użytkować aż do odebrania 3000 zł; wystawca zobowiązuje się bronić żonę od wszelkich przeszkód pod zakładem drugiej takiej sumy. Podpisy: Stanisław Krzewiński, świadkowie Jan Wołski [?], Stefan Wiszniewski [?], Mateusz Śmigielski [?].
Akt nr 651
Oblata kwitu Jakuba Bogusławskiego, syna Wojciecha, porucznika wojsk polskich, dla Michała [?] Wołoszynowicza [?] – wypłata szacunku za część wsi Potijówka [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 V 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 556v (skan 0563, strona lewa – od ok. 1/2 wys.) – 557 (skan 0563, strona prawa – górna część) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 556v (skan 0563, strona lewa – od ok. 1/2 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
8nik woyska Polskich zdrowy będąc na ciele i umysle, odstąpiw-
9szy swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi, prawa fo[rum]
10województwa, a pod teraznieysze quo ad actum praesentem atti-
11net całe się z Sukcessorami swemi poddając i wcielając, wiado-
12mo jawno czyni i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg niniey-
13szych zeznaie, iż ja zeznawający mając część wsi Potijówki [?]
14w województwie Kijowskiem leżący po Ojcu moim JmPanu
15Woyciechu Bogusławskim Stoło[wniku] [?] prawem natury na mnie
16spadłą, i tąż w myśl Tranzakcyi poprzedniczych JP.
k. 557 (skan 0563, strona prawa – górna część)
1Michałowi Wołoszynowiczowi [?], prawem dziedzictwa w roku przesz-
2łym za Summę Szacunkową trzy tysiące ośmset [?] Złotych
3Polskich, ze wszystkiemi Jntratami lasami sadami zabudowania-
4mi sześcią [?] poddanymi wszelakiemi użytkami i zyskaniami odrezy-
5gnowaną, a mając sobie w dniu dzisieyszym, resztę z Szacunko-
6wey Summy Złotych polskich dwa tysiące czterdzieści należnych
7wypłacone, przeto uprawomocniaiąc [?] poprzednicze Tranzakcye JP. Michała [?]
8Wołoszynowicza [?] z całkowitego wypłatu za tęż część wsi Potijówki [?]
9udanego wiecznemi i nigdy nieodzownemi czasy kwituię
10niezostawiając ani sobie ani Sukcessorom moim żadney zat-
11oy [?] czynienia o to; na co ten kwit przyznając ręką własną
12podpisuię – Jakób syn Woyciecha Bogusławski Porucznik Woysk
13Polskich (m[anu] p[ropria]) ktory kwit ad acticandum przyięty i wpisany
14został. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–650; formularz kwitu bliźniaczy z aktem 647 („przeto uważając poprzednicze Tranzakcye … z całkowitego wypłatu … udanego wiecznemi i nigdy nieodzownemi czasy kwituię”). Na marginesie rkp. numer „649”, ołówkiem „14”. Oblata w Owruczu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”).
Ojciec wystawcy Wojciech BOGUSŁAWSKI (urząd zapisany skrótem „Storo.”/„Stoło.” [?] – może stolnik); por. akt 550: dymisja Wojciecha BOGUSŁAWSKIEGO dla syna Wojciecha – część wsi Potijówka [?] (Owrucz 1726). Nabywca „Michał [?] Wołoszynowicz [?]” (rkp. „Michałowi Wołoszynowiczowi”, dalej „JP. Mi…ła [?] Wołoszynowicza”). Liczebniki „ośmset [?]” i „sześcią [?] poddanymi” niepewne; „zat-/oy [?] czynienia” – zapewne „żałoby czynienia” (por. akt 640 „żałobę [?]”). Słowo „uprawomocniaiąc [?]” odczytane niepewnie (w akcie 647 w tym miejscu „uważając”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; quoad actum praesentem attinet – w zakresie niniejszej czynności; ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Jakub Bogusławski, syn Wojciecha, porucznik wojsk polskich, zeznał, że część wsi Potijówka [?] w woj. kijowskim, odziedziczoną po ojcu Wojciechu Bogusławskim, odstąpił w roku poprzednim – zgodnie z wcześniejszymi transakcjami – Michałowi [?] Wołoszynowiczowi [?] prawem dziedzicznym za szacunek ok. 3800 [?] zł (z intratami, lasami, sadami, zabudowaniami i poddanymi); otrzymawszy tego dnia resztę szacunku 2040 zł, kwituje nabywcę wieczyście z całej zapłaty i zrzeka się dalszych roszczeń.
Akt nr 652
Oblata zapisu dymisji Adama Wierzbickiego, miecznika [?] słonimskiego, dla syna Antoniego – część wsi Werbowa [?], woj. kijowskie, w dożywociu żony Anny z Kudryckich [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 I / 29 V 1729, Werbowa [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 557 (skan 0563, strona prawa – od ok. 2/5 wys.) – 557v (skan 0564, strona lewa – do ok. 3/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 557 (skan 0563, strona prawa – od ok. 2/5 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego Dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego Dziewiątego dnia.
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości Żyto-
2dała Edukacyą, i ktoren moy Syn po śmierci swey Matki będzie
3miał prawo tę część wsi Werbowey [?] ze wszystkiemi przynależno-
4ściami, poddanemi lasami, polami i wszystkiemi przynależyto-
5ściami w swoją objąć Dziedziczną possessyą z wszystkich dochodów
6użytkować, i iak swoją własną rządzić i rozporządzać a ja zaś wypu-
7ściwszy pomienioną część Werbowey [?] z swojego władania, żadnego prawa
8do pomienioney części sobie niezostawuię – i na to dał ten moy list
9zapis dimissionis ktorego zdzierżeć [?] i dotrzymać obowiązuię się – Dat-
10tum we Wsi Werbowey [?] Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dzie-
11wiątego Miesiąca Stycznia piętnastego dnia. U tego zapisu di-
12missionis per oblatam podanego podpisy rąk takowe – Adam
13Wierzbicki Miecznik [?] Słonimski (m[anu] p[ropria]) Uproszony ustnie od JP.
14Adama Wierzbickiego na tym zapisie dymissionis podpisuię
15się Jan Ziębicka [?] (m[anu] p[ropria]) Jako oczewisty świadek i przyjaciel podpi-
16suię się Leon Zawadzki (m[anu] p[ropria]) Na tym zapisie dymissioni
17podpisuię się Wacław Zygadło [?] -vz [?] (m[anu] p[ropria]) Ktory to zapis dymissio-
18nis za podaniem i prozbą zeznawającego, a za moim Urzędo-
19wnym przyięciem do Xiąg niniejszych iest ingrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–651. Na marginesie rkp. numer „650”, ołówkiem cyfra (zapewne „15”). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); zapis wystawiony we wsi Werbowa [?] 15 I 1729.
Urząd wystawcy zapisany niejednolicie: w oblacie i w podpisie „Miecznia/Miecznik Słonimski” [?], w tekście zapisu „Cześnik Słonimski”. Wieś „Werbowa [?]” (rkp. „część wsi Werbowey”, „we Wsi Werbowey”). Żona „Anna z Kudryckich [?]” (rkp. „z Kudryckich”/„Kudryckich”). Świadkowie: Jan ZIĘBICKA [?], Leon ZAWADZKI, Wacław ZYGADŁO [?] (po nazwisku niejasne „-vz.”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dimissionis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr synowi); in rem et personam – na rzecz i osobę; per oblatam – do oblaty (wpisania); forum – sąd właściwy; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa generału woj. kijowskiego, Adam Wierzbicki, miecznik [?] (w tekście cześnik) słonimski, podał do oblaty swój zapis dymisji (Werbowa [?], 15 I 1729) dla żony Anny z Kudryckich [?] i syna Antoniego. Odziedziczoną po przodkach część wsi Werbowa [?] w woj. kijowskim zapisuje żonie w dożywocie, z obowiązkiem zapewnienia przyzwoitego wychowania małoletniemu synowi Antoniemu, który po śmierci matki ma objąć tę część w dziedziczne posiadanie ze wszystkimi przynależnościami (poddani, lasy, pola); sam zrzeka się do niej wszelkich praw. Podpisy: Adam Wierzbicki, świadkowie Jan Ziębicka [?], Leon Zawadzki, Wacław Zygadło [?].
Akt nr 653
Oblata zapisu Jana Suzynowicza [?], regenta Trybunału Lubelskiego, dla żony Franciszki z Sokulskich [?] – dożywocie na części wsi Zielona [?], z obowiązkiem edukacji syna Michała
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 / 29 V 1729, Zielona [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 557v (skan 0564, strona lewa – od ok. 3/5 wys.) – 558 (skan 0564, strona prawa – górna połowa) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 557v (skan 0564, strona lewa – od ok. 3/5 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia. –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólew[skiey] [plama] Mości Ży-
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–652. Na marginesie rkp. numer „651”, ołówkiem cyfra (zapewne „18” – numeracja ołówkowa w tej partii niepewna). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); zapis wystawiony w Zielonej [?] 1 V 1729.
Nazwisko wystawcy w rkp. „Suzynowicz”, „Suzynowiczowa” (może „Szymonowicz”/„Suszynowicz”); urząd skrótem „Rey. Tryb. Lubel.”, w podpisie „Reg. Trybunału Lubel.” – regent Trybunału (Głównego) Lubelskiego. Żona „Franciszka z Sokulskich [?]”. Wieś „Zielona [?]” (rkp. „część wsi Zielonej”, „w Zielony”), woj. kijowskie, 7 poddanych (cyfra w tekście).
Miejsca niepewne: koniec k. 557v „… cały się poddaiąc, […] nieprzymu-/szony [?]” – wyraz przed przeniesieniem nieczytelny; „dziedzicznych dzierż-/ący [?]”; „prawem naturalnym [?]”. Akt nazwany „zapisem simplicis” (prostego długu), choć treścią jest zapis dożywocia – formularz kopisty (por. akt 643).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; per oblatam – do oblaty; forum – sąd właściwy; frui – korzystać; vigore – mocą (zapisu); manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa generału woj. kijowskiego, Jan Suzynowicz [?], regent Trybunału Lubelskiego, podał do oblaty swój zapis (Zielona [?], 1 V 1729) dla żony Franciszki z Sokulskich [?]. Odziedziczoną po ojcu część wsi Zielona [?] w woj. kijowskim (7 poddanych) zapisuje żonie w dożywocie, z obowiązkiem zapewnienia przyzwoitego wychowania małoletniemu synowi Michałowi, na którego jako prawego sukcesora część ta ma przejść po śmierci matki; żona może objąć ją w posiadanie z poddanymi, lasami i sianożęciami i pobierać dochody, a wystawca zrzeka się do niej wszelkich praw.
Akt nr 654
Oblata testamentu Jana Czemerysa [?], cześnika orłowskiego [?] – część wsi Białaszów [?] w dożywociu żony Zofii z Korbutów, potem dla syna Franciszka; egzekutor Leon Szczepanowicz [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
16sząc go i błagając by łaskawie grzechy moie darować raczył
17i duszę moją do łaski swoiey przyiął. Ciało moje z ziemi po-
18stałe, teyże ziemi by nazad powrócone było, upraszam – po-
19grzeb móy ma być bez wszelakich okazałości światowych, a tylko
20upraszam Małżonkę moją by ubogim wiele w nas mości [?] będzie, iał-
21mużny rozdawała, na msze za duszę moją Złotych Polskich sto
22zapisuię, prosząc JP. Zofii z Korbutów Czemerysowey Małżon-
23ki moiey, by ią w nayprędszym czasie tę kwotę wypłaciła U-
24praszając Oyców Jezuitów by za moją duszę Majestat Boski bła-
25gali – Co się zaś tycze fortuny moiey, tę tak rozporządzam.
26Część wsi Białaszów [?] w Województwie Kijowskiem leżącą mo-
27ią dziedziczną nikomu niezastawioną [?], ale w mojem ręku za-
28stającą w dożywotne władanie JP. Zofii z Korbutów Czemie-
29rysowey Małżonce moiey oddaię, obligując aby takowa mo-
30jemu Franciszkowi Czemerysowi z tąż Małżonką spłodzonemu
31dawała dobry przykład w rządzeniu przykładnie poddanych, gdyż po zgo-
32nie Małżonki moiey ta część wsi Białaszów [?] dla Syna mojego iako
33prawego Sukcessora ma należyć, i w dziedzictwo mu tę część z Re-
34manentami i dobytkiem zapisuię – Takim sposobem rozporzą-
35dziwszy duszą ciałem [?] i fortuną moją, żegnam kochaną Małżonkę
k. 559 (skan 0565, strona prawa – górna część)
1i Syna mego Franciszka. Daiąc Jm Oycowskie błogosławień-
2stwo, i życząc by Bóg łaską swoją ich nieopuszczał. – Za Exekutora
3i Opiekuna upraszam i obliguię JP. Leona Szczepanowicza [?], upra-
4szając go żeby iak był mnie za życia przychylny, żeby tak we
5wszystkich Jnteressach Żony i Syna mego był pomocny. – Upra-
6szam tak Małżonkę moją iakoteż i Opiekuna, aby te ostatnie
7rozporządzenie moie było we wszystkiem uskutecznione [?], a ktoby
8się sprzeciwił tey moiey Dyspozycyi, tego na Sąd Boski poza-
9ywać będę. – a dla lepszey wiary ten testament przy uproszo-
10nych przyiaciołach ręką własną podpisuię. – Działo się w
11Pradze [?] Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego dnia
12pierwszego Stycznia. – U tego testamentu per oblatam podanego
13podpisy rąk w te słowa. – Jan Czemerys [?] Cześnik Orłowski [?] (m[anu] p[ropria]).
14Jako ustnie proszony przyiaciel od JP. Jana Czemerysa podpisu-
15ię się Tomasz Soroczyński [?] (m[anu] p[ropria]). Proszony do podpisania
16od JP. Czemerysa podpisuię się – Ludwik Czemerys [?] – przyiaciel
17Jan Witwicki (m[anu] p[ropria]). Ktory że ten testament za podaniem i
18prozbą wyż mianowaney osoby, a za moim Urzędownym
19przyięciem z początku aż do końca iak się w sobie ma do Xiąg
20niniejszych iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–653. Na marginesie rkp. numer „652”, ołówkiem „19”. Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”), na prośbę wdowy Zofii z KORBUTÓW; testament datowany 1 I 1729 w miejscu zapisanym „w Pradze [?]” (może zniekształcona nazwa wsi).
Nazwisko testatora w rkp. „Czemerys”, „Czemierysowa”, „Czemerysowey”; urząd „Cześnik Orłowski [?]” (rkp. „Orłowski”/„Ordowski”; por. akt 604 – cześnik orłowski [?] P. SADOWSKI, i akt 565 – T. MOLSKI). Wieś „Białaszów [?]” (rkp. „Część wsi Białaszyó/Białaszów”). Egzekutor i opiekun „Leon Szczepanowicz [?]”. Świadkowie: Tomasz SOROCZYŃSKI [?], Ludwik CZEMERYS [?], Jan WITWICKI.
Język testamentu (np. „uskutecznione”, „okazałości światowych”, „Jnteressach”) wskazuje na redakcję XVIII/XIX-wieczną – por. uwagi o anachronizmach w aktach 151 i 647. Miejsca niepewne: „tey […]owanego [?]” w oblacie; „rozporządzenie iniuryi [?] moiey, wsi [?]”; „by ubogim wiele w nas mości [?] będzie” (zapewne „ile w jej możności będzie”); „nikomu niezastawioną [?]”; „podawającego” – rkp. w rodzaju męskim mimo podającej wdowy.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – do oblaty; annuendo affectationi – przychylając się do życzenia; manu propria – ręką własną. Formuła „na Sąd Boski pozywać” – zaklęcie testamentowe przeciw tym, którzy by się sprzeciwili woli testatora.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Zofia z Korbutów Czemerysowa [?] podała do oblaty oryginał testamentu zmarłego męża Jana Czemerysa [?], cześnika orłowskiego [?], z 1 I 1729. Testator, złożony chorobą, poleca duszę Bogu, prosi o skromny pogrzeb i jałmużny dla ubogich, zapisuje 100 zł na msze i prosi jezuitów o modlitwy; swoją dziedziczną, niezastawioną część wsi Białaszów [?] w woj. kijowskim oddaje w dożywocie żonie Zofii, zobowiązując ją do dobrego wychowania syna Franciszka, któremu po śmierci matki część ta ma przypaść z remanentami i dobytkiem; egzekutorem i opiekunem ustanawia Leona Szczepanowicza [?]; grozi sądem Bożym przeciwnikom swej woli. Podpisy: Jan Czemerys [?], świadkowie Tomasz Soroczyński [?], Ludwik Czemerys [?], Jan Witwicki.
Akt nr 655
Oblata zapisu Jana Łabędzkiego, rotmistrza wojsk polskich, dla żony Zofii ze Skorupskich – dożywocie na części wsi Zubowszczyzna, potem dla synów Jędrzeja i Piotra
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 / 29 V 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 559 (skan 0565, strona prawa – od ok. 3/5 wys.) – 559v (skan 0566, strona lewa – do ok. 3/4 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 559 (skan 0565, strona prawa – od ok. 3/5 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia. –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
2wa forum i województwa, a pod teraznieyszy wieczysty Dokument
3poddając, niepozbawionym zostając wolności szafowania swoią
4własnością, owszem mając prawo dać, darować, przeustąpić, a
5mając część moią dziedziczną we Wsi Zubowszczyźnie będącą w
6województwie Kijowskiem leżącą z szeście [?] poddanych składającą
7się, umyśliłem pomienioną część z poddanemi polami i całą
8Cyrkumferencyą JP. Zofii z Skorupskich Łabędzkiey w dożywo-
9cie zapisać – z warunkiem by Synom moim JPP. Jędrzejowi
10i Piotrowi z tąż Małżonką spłodzonym i równie aż do
11śmierci swoiey po Złotych pięćdziesiąt każdemu z osobna
12wypłacała, a po śmierci zaś mojey Małżonki moiey pomie-
13nieni Synowie JPP. Piotr i Jędrzey będą mieli prawo tę część
14objąć w swoię possessyą dziedziczną, ktorym i tę część zapisu-
15ię – Wolna tedy JmPani Zofia z Skorupskich Łabędzka Żo-
16na moja pomienioną część wsi Zubowszczyzny objąć w
17swoje władanie a z wszystkich dochodów i korzyści pożytko-
18wać, a ja zaś zrzekszy się pomienioney części, żadnego
19prawa sobie niezostawuię – na co dał ten moy zapis dy-
20missionis, ktorego zdzierżeć [?] i dotrzymać obowiązuię się – Dzia-
21ło się w Żytomierzu dnia pierwszego Maja Tysiąc siedm-
22set dwudziestego dziewiątego Roku. Jan Łabędzki Rot-
23mistrz Woysk Polskich. – Ktory to zapis dymissionis
24za podaniem i prozbą zeznawającego, a za moim Urzędow-
25nym przyięciem, słowo w słowo iak się w sobie ma do
26Xiąg niniejszych iest Jngrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–654. Na marginesie rkp. numer „653”, ołówkiem cyfra (zapewne „20”). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); zapis wystawiony w Żytomierzu 1 V 1729.
Akt nazwany „zapisem dymissionis”, choć treścią jest dożywocie dla żony z następstwem synów (formularz jak w aktach 652–653). Wieś Zubowszczyzna (woj. kijowskie) – por. akty 103, 205, 462, 509 (Zubowszczyzna). Liczebnik poddanych „z szeście [?]” niepewny. Synowie wymienieni raz jako „Jędrzej i Piotr”, raz „Piotr i Jędrzej”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis ustąpienia dóbr; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; cyrkumferencya – obwód (dóbr).
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Jan Łabędzki, rotmistrz wojsk polskich, przyznał swój zapis (Żytomierz, 1 V 1729) dla żony Zofii ze Skorupskich. Swoją dziedziczną część wsi Zubowszczyzna w woj. kijowskim (ok. sześciu [?] poddanych) z polami i całym obwodem zapisuje żonie w dożywocie, pod warunkiem, że do śmierci będzie wypłacać synom Jędrzejowi i Piotrowi po 50 zł każdemu; po jej śmierci synowie mają objąć tę część w dziedziczne posiadanie; wystawca zrzeka się do niej wszelkich praw.
Akt nr 656
Oblata kwitu Antoniego Jaczewskiego [?], syna Antoniego, rotmistrza wojsk polskich, dla Macieja Sienniewicza [?] – reszta ceny (500 zł z 4000 zł) za część wsi Jacek [?], woj. kijowskie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 V 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 559v (skan 0566, strona lewa – od ok. 3/4 wys.) – 560 (skan 0566, strona prawa – wklejona mniejsza karta, cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 559v (skan 0566, strona lewa – od ok. 3/4 wys.)
6Generału Województwa Kijowskiego i Xięgami niniejszemi
k. 560 (skan 0566, strona prawa – mniejsza karta)
1Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens personaliter Antoni
2syn Antoniego Jaczewski [?] Rotmistrz Woysk Polskich
3zdrowy będąc na ciele i umysle, odstąpiwszy swey własney
4należney Ziemskiey Jurysdykcyi, prawa forum Powiatu
5i Województwa, a pod teraznieysze kwitowe zeznanie całe
6się poddając i wcielając wiadomo czyni i dobrowolnie zezna-
7ie: Iż ja zeznawający mając część wsi Jacek [?] w Wojewódz-
8twie Kijowskiem leżący prawem spadku na mnie po Ojcu
9JP. Antonim Jaczewskim [?] na Syna iako naturalnego Suk-
10cessora spadłą, a mając prawo moy majątek dać daro-
11wać lub przeustąpić, po naradzeniu się przyiaciół umy-
12śliłem pomienioną część wsi Jacek [?] ze wszelakiemi przyna-
13leżnościami, poddanymi, polami etc. – JP. Maciejowi Sien-
14niewiczowi [?] za Summę cztery tysiące Złotych polskich od-
15przedać, na co zawarta została poprzednio Tranzakcya
16między mną zeznawającym a JP. Sienniewiczem [?]; kiedy
17resztę pozostałey Summy Złotych pięćset do rąk moich w
18dniu dzisieyszym JP. Maciey Sienniewicz [?] wypłacił i
19wyliczył, przeto ja z odebrania całkowitey takowey sum-
20my kwituię, i wolności Jntromittowania się do tey części
21wsi Jacek [?] w każdym czasie dozwalam, że ani Ja sam, ani
22też syn moy Józef żadnego prawa do tey części od tey pory
23mieć i mieć niebędzie zarzekam – Owszem od wszelkich
24Jmpetycyi prawnych i nieprawnych u każdego Sądu
25tak ja sam iako i syn moy Józef Jaczewski [?] bronić i zastępy-
26wać obowiązuię się, mocą nastałey poprzedniczo Tranzak-
27cyi i teraznieyszego kwitowego zeznania mego. – Antoni
28syn Antoniego Jaczewski [?] – Rotmistrz Woysk Polskich.
29Ktoren kwit ad acticandum przyięty i wpisany iest. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–655; k. 560 to wklejona mniejsza karta. Na marginesie rkp. numer „654”, ołówkiem cyfra (zapewne „22”). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”).
Nazwisko wystawcy w rkp. „Jacowski”/„Jaczowski” (tytuł „Kwit Jacowskiego”) – ujednolicone „Jaczewski [?]”. Wieś „Jacek [?]” (rkp. „część wsi Jacek”) – może ta sama co „Jack [?]” z aktu 472 (tam w pow. pińskim). Nabywca „Maciej Sienniewicz [?]” (rkp. „Sienniewiczowi”, „Sienniewiczem”). Formularz kwitu jak w aktach 647 i 651.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; intromittować się – wwiązać się w posiadanie; impetycye – roszczenia; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Antoni Jaczewski [?], syn Antoniego, rotmistrz wojsk polskich, zeznał, że odziedziczoną po ojcu część wsi Jacek [?] w woj. kijowskim ze wszystkimi przynależnościami sprzedał – na mocy wcześniejszej transakcji – Maciejowi Sienniewiczowi [?] za 4000 zł; otrzymawszy tego dnia resztę ceny 500 zł, kwituje nabywcę z całej sumy, pozwala mu na intromisję w każdym czasie, zrzeka się – za siebie i syna Józefa – wszelkich praw do tej części i zobowiązuje się bronić nabywcę od wszelkich roszczeń.
Akt nr 657
Oblata zapisu prostego długu (simplicis debiti) Aleksandra Radkiewicza [?], syna Aleksandra, dla żony Anny z Zaleskich – 4000 zł zabezpieczone na części wsi Łachowce [?], woj. kijowskie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–656. Na marginesie rkp. numer „655”, ołówkiem cyfra (zapewne „24”). Oblata w zamku żytomierskim 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); zapis wystawiony w Żytomierzu 1 V 1729.
FORMULARZ BLIŹNIACZY z aktem 650 (zapis simplicis debiti S. Krzewińskiego dla żony): te same formuły („na własney a pilney potrzebie”, „srebro i wszystkie splendory”, „aż wprzod pomieniona Summa … przed wszystkiemi innemi długami inquantum by iakie pokazać się mieli”, „rządzić szafować i swoiem prawem komu chcieć puścić”) – teksty wzajemnie się objaśniają (w akcie 650 odczytane „od prawnego [?]” to tu „od pierwszego [?]” – nadal niepewne).
Nazwisko w rkp. niejednolicie: w tytule „Rodkiewicza”, w tekście „Rodajewicz”/„Radajewicz”, w podpisie „Radkie-/wicz” – ujednolicone „Radkiewicz [?]”. Żona „Anna z Zaleskich” (raz „z Zalewskich”). Wieś „Łachowce [?]” (rkp. „części wsi Lachowie [?]”, „Łachowcy”), woj. kijowskie; liczebnik poddanych „z ośmiu [?]” (rkp. „zawmii”). Świadkowie: Szymon JANOWSKI [?], Jakub PISAŃSKI [?].
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis simplicis debiti – zapis prostego długu; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione in hoc contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; libere – dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; puncta i legamenta – punkty i zobowiązania; vigore – mocą; inquantum – o ile; impedimenta – przeszkody; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Aleksander Radkiewicz [?], syn Aleksandra, podał do akt swój zapis prostego długu (Żytomierz, 1 V 1729) dla żony Anny z Zaleskich. Wystawca zeznaje, że na swoje potrzeby wziął od żony 4000 zł i zabezpiecza tę sumę na części wsi Łachowce [?] w woj. kijowskim (ok. 8 [?] poddanych) oraz na srebrze i ruchomościach; żona nie może być usunięta z tej części, dopóki cała suma nie zostanie jej zwrócona przed innymi długami; po jego śmierci żona, a po niej synowie Teodor i Marcin, mają tę część posiadać i użytkować aż do odebrania 4000 zł; wystawca zobowiązuje się bronić ich od wszelkich przeszkód. Podpisy: Aleksander Radkiewicz [?], świadkowie Szymon Janowski [?] i Jakub Pisański [?].
Akt nr 658
Oblata testamentu Grzegorza Nowickiego, skarbnika owruckiego – część wsi Nowaki [?] dla synów Piotra i Jana, w dożywociu żony Malwiny z Zarzewskich [?]; egzekutor Szymon Gałecki [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 IX 1728 / 29 V 1729, Nowaki [?] – Żytomierz
9przez zeszłego z tego świata W. JP. Grzegorza Nowickiego
10Skarbnika Owruckiego męża swego z rozporządzeniem dóbr
11wszelkich uczynionego, podpisem ręki własney i JPP. przyia-
12ciół stwierdzony dla wpisania do Xiąg niniejszych per obla-
13tam podała, a tak ja Urząd Annuendo affectationi przyi-
14muiąc czytałem, i tak się w sobie ma. Niech będzie po-
15chwalony Jezus Chrystus. – Mając tyle przykładów i będąc
16przekonanym że człowiek czy prędzey czy później umierać
17musi, a niechcąc bez rozporządzenia mego tak fortuny
18iako też ciała i duszy umierać – Ja Grzegorz Nowicki Skarb-
19nik Owrucki, zdrowy na ciele i umysle, zapobiegając by
20mnie niegotowego termin śmiertelności niezaskoczył, następu-
21ie czynię rozporządzenie. Duszę moją od Boga wziętą, temu iako
22Stwórcy poruczam, upraszając by grzechy moje [plama] łaskawie przeba-
23czyć raczył – Ciało moje ma być pochowane bez żadney pompy
24światowey, i iako ziemia, ziemi ma być oddane – pro suffragio
25duszy moiey Złotych dziewięćdziesiąt [?] na Msze święte zapisuię.
26Co zaś do fortuny moiey, tę tak rozporządzam – Część moią dziedziczną
27we wsi Nowakach [?] będącą w województwie Kijowskiem leżącą, i wszyst-
28kie Remanenta Gospodarskie konie i bydło rogate [?] [plama], tę Synom
29moim Piotrowi i Janowi zapisuię, zastrzegając że dopiero prawo
30mieć będą rządzenia tą częścią po śmierci swey Matki JP. Malwi-
31ny Nowickiey, ktorey dożywocie na tey części zapisuię. Za Exekutora
32tego testamentu obieram i upraszam JP. Szymona Gałeckiego [?] upra-
33szając go by moiey prozbie niedochowani [?], i był pomocą Żonie moiey i
k. 562 (skan 0568, strona prawa – górna część)
1i Synów moich we wszelkich Jnteressach – upraszam kochaną Mał-
2żonkę moją iakoteż JP. Exekutora, aby to ostatnie rozporządzenie było
3we wszystkiem uskutecznione, a ktoby chciał violare, tego na Sąd Boski
4pozywać będę, a dla lepszey wiary ten Testament przy uproszonych przy-
5iaciołach, ręką własną podpisuię się – Działo się w Nowakach [?] Roku
6Tysiąc siedmset dwudziestego ósmego dnia piętnastego Septembra
7U tego testamentu per oblatam podanego podpisy temi słowy
8Grzegorz Nowicki Skarb[nik]: Owruc[ki]: (m[anu] p[ropria]) Jako proszony na tym
9testamencie podpisuię się Felix Janowski (m[anu] p[ropria]) Ustnie i ocze-
10wisto proszony od JmPana Nowickiego podpisuię się Ale-
11xander Szumowski [?] – Ktory to Testament i za podaniem i proz-
12bą wyż mianowaney osoby, a za moiem Urzędownym przyięciem
13z początku aż do końca iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych
14iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–657. Na marginesie rkp. numer „656”, ołówkiem „23” (numeracja ołówkowa w tej partii nieregularna). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”), na prośbę wdowy; testament datowany w Nowakach [?] 15 IX 1728.
ANACHRONIZMY: imię wdowy „Malwina” (imię literackie, upowszechnione dopiero na przełomie XVIII/XIX w.), formuła „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus” na początku testamentu, słownictwo („uskutecznione”, „pompy światowey”, „Remanenta Gospodarskie”) – redakcja XIX-wieczna; por. akt 654 (testament o bliźniaczym formularzu) i uwagi przy aktach 647–648.
Nazwiska i nazwy: nazwisko panieńskie wdowy „z Zarzewskich [?]” (przeniesienie „Zarzew-/skich”); wieś „Nowaki [?]” (rkp. „we wsi Nowakach”, „w Nowakach”) – por. akt 471 (Nowaki [?]); egzekutor „Szymon Gałecki [?]”; świadkowie Feliks JANOWSKI i Aleksander SZUMOWSKI [?]. Kwota na msze „dziewięćdziesiąt [?]” złotych – odczyt niepewny. „niedochowani [?]” – zapewne „nie odmówił”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – do oblaty; annuendo affectationi – przychylając się do życzenia; pro suffragio – na wsparcie modlitewne (duszy); violare – naruszyć; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka, z anachronizmami). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Malwina z Zarzewskich [?] Nowicka podała do oblaty oryginał testamentu zmarłego męża Grzegorza Nowickiego, skarbnika owruckiego, z 15 IX 1728 (Nowaki [?]). Testator poleca duszę Bogu, prosi o pogrzeb bez pompy, zapisuje ok. 90 [?] zł na msze; swoją dziedziczną część wsi Nowaki [?] w woj. kijowskim wraz z inwentarzem gospodarskim (konie, bydło) zapisuje synom Piotrowi i Janowi, z dożywociem dla żony Malwiny – synowie obejmą rządy po jej śmierci; egzekutorem ustanawia Szymona Gałeckiego [?], prosząc go o pomoc żonie i synom; grozi sądem Bożym naruszającym testament. Podpisy: Grzegorz Nowicki, świadkowie Feliks Janowski i Aleksander Szumowski [?].
Akt nr 659
Oblata zapisu dymisji Antoniego Strzemeckiego [?], porucznika wojsk polskich – część wsi Wolica [?] w dożywociu żony Anny z Jasińskich [?], potem dla syna Tomasza
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data3 I / 29 V 1729, Wolica [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 562 (skan 0568, strona prawa – od ok. 1/2 wys.) – 562v (skan 0569, strona lewa – do ok. 2/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 562 (skan 0568, strona prawa – od ok. 1/2 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia.
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
5kiem natenczas podwojewództwa Grodzkim Generału Województwa
6Kijowskiego i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Com-
7parens personaliter JmPan Antoni Strzemecki [?] Porucznik Woysk
8Polskich, ten zapis Dymissioni od siebie zeznawającego in rem et
9personam JmPani Anny Strzemieckiey [?] Małżonki swoiey i To-
10masza Strzemieckiego [?] Syna swego dany i służący, podpisem ze-
11znawającego i JmPanów przyiaciół stwierdzony dla zapisania
12do Xiąg niniejszych zeznał, ktory ia Urząd przyimuiąc czy-
13tałem i ten tak się w sobie ma. – Ja Antoni Strzemecki [?] Porucz[nik]:
14Woysk Polskich, zdrowy będąc na ciele i umysle, odstąpiwszy swey
15własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi, prawa forum Wojewódz-
16twa, a pod teraznieyszy wieczysty Dokument poddając i wcielając, nie-
17pozbawionym będąc wolności szafowania majątkiem swoim, owszem
k. 562v (skan 0569, strona lewa – do ok. 2/3 wys.)
1mając wolność dać darować lub przeustąpić, a mając część wsi
2Wolicy [?] w Województwie Kijowskiem leżący po Antecessorach na
3mnie spadłey, umyśliłem pomienioną część ze wszystkiemi przy-
4ległościami i Jntratami Żonie moiey w dożywocie zapisać – obowią-
5zując ią iednak by Synowi memu Tomaszowi Małoletniemu
6przyzwoitą dała Edukacyą, i ktora to Część wsi Wolicy [?] po śmierci
7JP. Anny z Jasińskich [?] Strzemieckiey [?], na kogo innego spaść nie-
8może iak tylko na Syna mego Tomasza Strzemieckiego [?].
9Także Żona moja obowiązana iest wszystkie długi na tey czę-
10ści będące iak nayprędzey popłacać, na co dał ten moy list za-
11pis dymissioni ktorego zdzierżeć i dotrzymać obowiązuię się, a
12dla większey wagi i waloru przy uproszonych JPP. przyia-
13ciołach podpisuię się – Działo się w Wolicy [?] Roku Tysiąc siedm-
14set dwudziestego dziewiątego dnia trzeciego Stycznia. – U tey
15dymissyi podpisy temi słowy – Antoni Strzemecki [?] Porucz[nik]:
16Woysk Polskich. Jako świadek i przyiaciel podpisuię Jakób Olech [?]
17Jako uproszony od JP. Strzemeckiego [?] na tey dymissyi podpisuię
18Leon Korzeniowski (m[anu] p[ropria]). Ktory to zapis dymissioni za poda-
19niem i oczewistem przyznaniem, a za moiem przyięciem
20słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych iest
21Jngrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–658. Na marginesie rkp. numer „657”, ołówkiem „24” (ten sam numer ołówkowy co przy akcie 657 – numeracja ołówkowa w tej partii nieregularna). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); zapis wystawiony w Wolicy [?] 3 I 1729.
Nazwisko w rkp. „Strzemecki” (tekst), „Strzemiecka”, „Strzemieckiego”; w tytule niewyraźnie (wstępnie odczytywane „Otrzemierzski”). Wieś „Wolica [?]” (rkp. „część wsi Wolicy”, „w Wolicy”) – por. akty 259, 270, 601 (Wolica [?]). Żona „Anna z Jasińskich [?]”. Świadkowie: Jakub OLECH [?], Leon KORZENIOWSKI. Formularz dymisji-dożywocia jak w aktach 652, 653, 655.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dimissionis – zapis ustąpienia dóbr; in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Antoni Strzemecki [?], porucznik wojsk polskich, zeznał swój zapis dymisji (Wolica [?], 3 I 1729) dla żony Anny z Jasińskich [?] i syna Tomasza: odziedziczoną po przodkach część wsi Wolica [?] w woj. kijowskim ze wszystkimi przyległościami i intratami zapisuje żonie w dożywocie, z obowiązkiem zapewnienia wychowania małoletniemu synowi Tomaszowi, na którego część ta ma wyłącznie przejść po jej śmierci; żona ma też jak najprędzej spłacić wszystkie długi ciążące na tej części. Podpisy: Antoni Strzemecki [?], świadkowie Jakub Olech [?] i Leon Korzeniowski.
Akt nr 660
Oblata zapisu wieczystej i nieodwołalnej darowizny Hieronima Gwinczewskiego [?], rotmistrza wojsk polskich, za siebie i małoletnich synów Aleksandra Jana (dwuimiennego) i Michała, dla braci Jana i Piotra Olińskich [?], synów Józefa – część wsi Władarka [?], woj. kijowskie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 III 1728 / 29 V 1729, Władarka [?] – Żytomierz
31mistrz Woysk Polskich (m[anu] p[ropria]) Jako świadek i przyjaciel podpi-
k. 563v (skan 0570, strona lewa – górne wiersze)
1suię Teofil Czabowski [?] – Jako proszony na tym Zapisie
2podpisuię się Jan Kochański – Ktory to zapis za podaniem
3i oczewistem zeznaniem, a za moiem Urzędownem przyię-
4ciem, z początku aż do końca iak się w sobie ma do Xiąg
5niniejszych iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–659. Na marginesie rkp. numer „658”, ołówkiem cyfra (zapewne „25”). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); zapis wystawiony we wsi „Władarka/Włodarka [?]” 15 III 1728.
Nazwiska: wystawca „Hieronim Gwinczewski [?]” (rkp. „Gwinczewski”/„Gwinszewski”), rotmistrz wojsk polskich; jego małoletni synowie Aleksander Jan („dwuimienny”) i Michał. Obdarowani: bracia rodzeni Jan i Piotr OLIŃSCY [?] (rkp. „Olinskich”, „Olińscy”, raz „Oliniecki”), synowie Józefa. Wieś „Władarka [?]” (rkp. „we wsi Władarce”, „wsi Władarki”, „w Włodarce”). Świadkowie Teofil CZABOWSKI [?] i Jan KOCHAŃSKI. „stawnie [?]” – zapewne zniekształcone „sławnie” lub „stanowczo”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; zapis perpetuae irrevocabilis donationis – zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny; vigore iure naturali et successive – mocą prawa naturalnego i kolejnego dziedziczenia; manu propria – ręką własną. „Sadyby” – siedliska, zagrody.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Hieronim Gwinczewski [?], rotmistrz wojsk polskich, przyznał swój zapis wieczystej i nieodwołalnej darowizny (Władarka [?], 15 III 1728) dla braci rodzonych Jana i Piotra Olińskich [?], synów Józefa. Działając w swoim imieniu i małoletnich synów Aleksandra Jana i Michała, daruje im wieczyście swoją dziedziczną, po przodkach odziedziczoną część wsi Władarka [?] w woj. kijowskim z poddanymi, polami, lasami, sianożęciami, sadybami i wszelkimi przynależnościami; zrzeka się – za siebie i synów – prawa zwrotu i zobowiązuje się dotrzymać darowizny pod zakładami ziemskimi. Podpisy: Hieronim Gwinczewski [?], świadkowie Teofil Czabowski [?] i Jan Kochański.
Akt nr 661
Oblata plenipotencji Jana Kozuna [?], syna Jerzego, dla synów Józefa i Michała Kozunów [?] w sprawach o część wsi Kozuna [?] w województwie mińskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 V 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 563v (skan 0570, strona lewa – od ok. 1/4 wys.) – 564 (skan 0570, strona prawa – górna część) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 563v (skan 0570, strona lewa – od ok. 1/4 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia. –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości Ow-
5tenczas podwojewództwa Grodzkim Generału Województwa Kijow-
6skiego i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Compa-
7rens personaliter W. JP. Jan Syn Jerzego Kozun [?] zdrowy będąc
8na ciele i umysle, odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey
9Jurysdykcyi, prawa forum Powiatu i Województwa, a pod teraznie-
10ysze Grodzkie Kijowskie quo ad actum praesentem attinet całe
11się z potomkami i Sukcessorami mojemi poddając i wcielając
12wiadomo iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg
13niniejszych Grodzkich Kijowskich zeznał – Iż JmMość zeznawający
14mając sprawy swoje różne, a mianowicie o Sukcessyą w Wojewódz-
15twie Mińskiem Części wsi Kozuna [?] odprzedaney, po Antecessorach
16moich dziadku z mocy legowania przez tegoż na tych dobrach po-
17zostałey po Babie moiey Kozunowey [?], w Sądach Grodzkich Ziemskich
18i Głów[nym]: Tryb[unale]: Koronnym Lubl[elskim]: tak z autoratu swego iako i z reatu
19czyiegokolwiek z kimkolwiek i iakokolwiek agitujące się, i a-
20gitować mające się, a niemogąc onych sam przez ob multos Lega-
21litates sam attentować, za czem na mieyscu i w osobie moiey
22za prawdziwych, niewątpliwych i umocowanych Synow moich Jó-
23zefa i Michała Kozunów [?], plenipotentów obieram i stanowię,
24ktorzy Synowie moi tak sami, iako na mieysca swoje sub-
25stytuować, stanowić, ordynować, mocni są i będą, nadając onym
26zupełną moc i władzę we wszelkich sprawach swoich, stawać
k. 564 (skan 0570, strona prawa – górna część)
1uzdawać [?], kontrowersować; decreta iuste facta akceptować; grzyw-
2ny i winy dekretami przysądzone odbierać, z odebranych […] [?] reco-
3gnoscentes kwitować, przysiąg słuchać, na one się zabierać, a mi-
4nori subsellio ad maius appellować, i we wszystkiem podług
5prawa postępować; a cokolwiek przez wyż wspomnionych Synów
6moich Józefa i Michała, prawnie postąpiono i postanowiono
7będzie, to wszystko idem recognoscens rato firmo et grato
8przyiąć deklaruię i submittuię się, wyznawaiąc tey plenipotencyi
9robur et validitatem do lat trzech nierozdzielnie po sobie idących
10a to recognitione praesentis vigore quam actis praesentibus notari
11mnie Urzędu prosił co i otrzymał – Jan Jerzenko [?] Kozun [?] –.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–660. Na marginesie rkp. numer „659”, ołówkiem cyfra (zapewne „26”). Oblata w Owruczu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”). Formularz plenipotencji jak w aktach 648–649 („ob multos legalitates attentować”, „decreta iuste facta akceptować”, „recognoscentes kwitować”), tu z klauzulą ważności „do lat trzech nierozdzielnie po sobie idących”.
Nazwiska: mocodawca „Jan, syn Jerzego, Kozun [?]” (podpis „Jan Jerzenko [?] Kozun” – patronimik ruski jak w aktach 648–649); pełnomocnicy – jego synowie Józef i Michał. Wieś „Kozuna [?]” w województwie mińskim (sprzedana; spór o sukcesję po dziadku i babce „Kozunowej”). Miejsca niepewne: „z mocy legowania przez tegoż na tych dobrach pozostałey po Babie moiey” – sens: (suma) zapisana (legowana) przez dziada i pozostała po babce; „uzdawać [?]” (zapewne „zdawać”); „z odebranych […] [?] recognoscentes” – wyraz skrócony nieodczytany.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quoad actum praesentem attinet – w zakresie niniejszej czynności; z autoratu … z reatu – jako powód … jako pozwany; ob multos legalitates attentować – (nie mogąc) z powodu wielu przeszkód prawnych popierać; substytuować – ustanawiać zastępców; decreta iuste facta – dekrety słusznie wydane; recognoscentes – zeznających; a minori subsellio ad maius appellować – apelować od niższej instancji do wyższej; idem recognoscens rato firmo et grato – tenże zeznający (przyjmuje) za ważne, trwałe i miłe; robur et validitatem – moc i ważność; recognitione praesentis vigore quam actis praesentibus notari – aby niniejsze zeznanie zostało zapisane do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Jan Kozun [?], syn Jerzego, zeznał, że mając różne sprawy – zwłaszcza o sukcesję sprzedanej części wsi Kozuna [?] w województwie mińskim (po przodkach, z zapisu dziada, pozostałą po babce Kozunowej [?]) – toczące się w sądach grodzkich i ziemskich oraz w Trybunale Głównym Koronnym Lubelskim, a nie mogąc ich sam prowadzić, ustanawia pełnomocnikami swoich synów Józefa i Michała Kozunów [?], z prawem substytucji, do stawania w sądach, przyjmowania dekretów, odbierania grzywien, kwitowania, słuchania przysiąg i apelowania; zobowiązuje się uznać ich działania; plenipotencja ważna przez trzy lata.
Akt nr 662
Oblata kwitu de pretio (z ceny) Jakuba Stępniowskiego [?], syna Jana Jakuba, dla Jana Szelechowskiego [?] – reszta 1000 zł z 7000 zł za część wsi Szelechów [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 V 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 564 (skan 0570, strona prawa – od ok. 2/5 wys.) – 564v (skan 0571, strona lewa – do ok. 1/2 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 564 (skan 0570, strona prawa – od ok. 2/5 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia. –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
5kiem natenczas podwojewództwa Grodzkim Generału Województwa
6Kijowskiego i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Com-
7parens personaliter JP. Jakób Stępniowski [?] z Jana Jakuba Stę-
8pniowskiego [?] Syn, zdrowy będąc na ciele i umysle, odstąpiwszy swey
9własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi, prawa forum Wojewódz-
10twa, a pod teraznieysze quo ad actum praesentem attinet całe
11się poddając i wcielając, wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowol-
12nie zeznaię – Iż ja zeznawający mając część moją dziedziczną
13we wsi Szelechowie [?] sytuowaną, a od W. Jana Syna Franciszka
14Ruszkowskiego [?] wieczyście nabytą, ktorą mając prawo iako
15swoią własną iak chcieć rozporządzić, umyśliłem pomienioną
16część wsi Szelechowa [?] z poddanemi, polami, rolami, sadyba-
17mi, i wszystkiemi temi co do tey przynależy i przynależało,
18z mocy poprzedniczych JP. Ruszkowskiego [?] praw, JP. Janowi
19Szelechowskiemu [?] za Summę siedm tysięcy Złotych polskich
k. 564v (skan 0571, strona lewa – do ok. 1/2 wys.)
1odprzedać, w skutek czego między nami została zawarta po-
2przednio Rezygnacyina Tranzakcya; lecz gdy w dniu dzisiey-
3szym JP. Jan Szelechowski [?] resztę pozostałą przy gruncie Zło-
4tych polskich tysiąc do rąk naszych wypłacił i wy-
5liczył, przeto ia z odebrania całkowitey szacunkowey Summy
6kwituię, Tranzakcye poprzedniczo zawarte umacniam i wol-
7ność Jntromittowania się do tey części temuż dozwalam i
8żadney opozycyi [?] ani sam przez siebie, ani też przez Subordy-
9nowane osoby czynić niemam prawa; owszem od wszelakich
10Jmpetycyi bronić i zastępować obowiązuię się, i żadney salwy [?] ani
11sobie ani Sukcessorom swoim niezostawuię, mocą kwitowego
12zeznania mego – Jakób Syn Jana Jakuba Stępniowski [?] (m[anu] p[ropria])
13Ktory kwit ad acticandum przyięty i wpisany iest. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–661. Na marginesie rkp. numer „660”, ołówkiem „27”. Oblata w Owruczu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”). Formularz kwitu jak w aktach 647, 651, 656.
Nazwiska: wystawca „Jakub Stępniowski [?]” (rkp. „Stępniowski”, „Stępniowskiego”; w tytule „Stępniow-/skiego”), syn Jana Jakuba; nabywca „Jan Szelechowski [?]” (rkp. „Szelechowskiemu”, „Szelechowski”); poprzedni właściciel, od którego wystawca nabył część – Jan, syn Franciszka, RUSZKOWSKI [?]. Wieś „Szelechów [?]” (rkp. „we wsi Szelechowie”, „części wsi Szelechowa”). „salwy [?]” – zapewne „salwy” (zastrzeżenia, łac. salva); „opozycyi [?]” – odczyt niepewny (rkp. „apugny” – może „impugny”, sprzeciwu).
Łacina: kwit de pretio – pokwitowanie z ceny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quoad actum praesentem attinet – w zakresie niniejszej czynności; intromittować się – wwiązać się w posiadanie; impetycye – roszczenia; ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Jakub Stępniowski [?], syn Jana Jakuba, zeznał, że swoją dziedziczną część wsi Szelechów [?], nabytą wieczyście od Jana Ruszkowskiego [?], syna Franciszka, sprzedał – na mocy wcześniejszej transakcji rezygnacyjnej – Janowi Szelechowskiemu [?] za 7000 zł; otrzymawszy tego dnia resztę ceny 1000 zł, kwituje nabywcę z całej sumy, potwierdza wcześniejsze transakcje, pozwala na intromisję, zrzeka się wszelkich zastrzeżeń i zobowiązuje się bronić nabywcę od roszczeń.
Akt nr 663
Oblata kwitu braci Ignacego i Stanisława Chmielowskich, synów Jana, byłego regenta grodzkiego kijowskiego, dla Jana Popiela – 2400 zł ewikcji zapisanej siostrze Mariannie z Chmielowskich Zaleskiej na części wsi Żurawin [?] i Tarasce [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 V 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 564v (skan 0571, strona lewa – od ok. 1/2 wys.) – 565 (skan 0571, strona prawa – górna połowa) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 564v (skan 0571, strona lewa – od ok. 1/2 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja Dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości Owruczu
16Stanisław Chmielowski m[anu] p[ropria]. – Ktoren Kwit ad acticandum przy-
17ięty i wpisany został. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–662. Na marginesie rkp. numer „661”, ołówkiem „28” (cyfra poprawiona). Oblata w Owruczu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”).
ANACHRONIZMY: „w myśl praw kraiowych” (prawa krajowe – termin z okresu zaborów), „Rezolucya … Sądu Głównego [?] Grodzkiego Kijowskiego … zrezolwowana”, „prowent piąty” (5% od sumy) – redakcja XIX-wieczna; por. akt 647.
Nazwiska i nazwy: bracia Ignacy i Stanisław CHMIELOWSCY, synowie Jana, byłego regenta grodzkiego kijowskiego, i Elżbiety z „Jngliniąt [?]” (nazwisko matki – odczyt niepewny); siostra Marianna z Chmielowskich ZALESKA (zm. bezpotomnie), jej mąż Jan ZALESKI; dłużnik Jan POPIEL. Wsie: „Żurawin [?]” (rkp. „wsi Żurawin”) – część dziedziczna Jana Chmielowskiego; „Taraska [?]” (rkp. „na Tarasce”) – część zastawna Popiela. Wyraz po „Regenta Grodzkiego Kijowskiego” (przed „Maryannie”) niewyraźny – zapewne „zapisaną”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quoad actum praesentem attinet – w zakresie niniejszej czynności; ewikcya – zabezpieczenie (rękojmia) sumy na dobrach; ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka, z anachronizmami). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, bracia rodzeni Ignacy i Stanisław Chmielowscy, synowie Jana, byłego regenta grodzkiego kijowskiego, zeznali, że suma 2400 zł, którą ich ojciec zapisał w posagu ich siostrze Mariannie z Chmielowskich Zaleskiej (córce z Elżbiety z Jngliniąt [?]) i jej mężowi Janowi Zaleskiemu jako ewikcję na swojej dziedzicznej części wsi Żurawin [?], a po sprzedaży tej części zabezpieczona przez Jana Popiela z procentem na jego zastawnej części w Tarasce [?], spadła na nich po bezpotomnej śmierci siostry, co potwierdziła rezolucja sądu grodzkiego kijowskiego; otrzymawszy tego dnia od Jana Popiela całe 2400 zł, kwitują go wieczyście za siebie i potomków. Podpisy obu braci.
Akt nr 664
Oblata zapisu prostego długu (simplicis debiti) Szymona Wachowskiego [?], sędziego kapturowego, dla żony Anny z Przybylskich [?] i synów Aleksandra i Aleksego – 2000 zł posagu na części wsi Ruda Wołochowska [?] w parafii łuckiej [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V / 29 V 1729, Ruda Wołochowska [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 565 (skan 0571, strona prawa – od ok. 3/5 wys.) – 565v (skan 0572, strona lewa – cała) – 566 (skan 0572, strona prawa – do ok. 3/4 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 565 (skan 0571, strona prawa – od ok. 3/5 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Maja dwudziestego dziewiątego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
4będąc na ciele i umysle, odstąpiwszy swey własney należney Ziem-
5skiey Jurysdykcyi, prawa forum Powiatu i Województwa, a pod te-
6raznieyszy dobrowolny zapis moy i Jego wszystkie wyrażone
7niżey puncta i legamenta z majątkiem moim ruchomym i
8nieruchomym zupełnie się Jnkorporuiąc, iawnie ustnie i dobro-
9wolnie zeznaię, iż ja Komparens na własney i pilney potrzebie
10moiey, wziąłem i odliczyłem z rąk JP. Antoniego Przybylskiego [?]
11Summę Złotych polskich dwa tysiące dawniey [?] od Oyca Żony
12moiey w posagu Zabespieczoną, i takową na części moiey dzie-
13dziczney Wsi Rudni Wołochowskiey [?] w parafii Łuckiey [?] leżącey
14zabespieczam, i z wypłatu takowey tegoż JP. Antoniego Przy-
15bylskiego [?], Teścia mego kwituię – Część zaś moja z dziesięciu [?] pod-
16danych składającą się – iakoteż Srebro i wszystkie Remanenta
17kosztownieysze ktore teraz mam, i ktorych się dorobić spo-
18dziewam, na Hippotykę wnoszę asekuruię i zapisuię – Vigore tego
19zapisu taż Miła Małżonka moja z dóbr Części Rudni Woło-
20chowskiey [?] ustąpić niemoże, aż pokąd pomieniona Summa u
21Jeymości pożyczona wszystka zupełna przed wszystkiemi innemi
22długami, ieżeliby się iakie pokazać miały pierwey oddana będzie
23ktorego zapisu dobrowolnego mego, wolna iuż iest i będzie po-
24mieniona JPani Anna z Przybylskich [?] Wachowska [?] kochana
25Małżonka moja, a po naydłuższem życiu oney Synowie nasi
26z tąż Małżonką spłodzeni Alexander i Alexey Wachowscy [?] te-
27raz małoletni część wsi Rudni Wołochowskiey [?] w possessyą
28objąwszy dziedziczną, oną iako swoią własną rządzić szafować
29i swoim prawem komu chcieć odpuścić, i ku naylepszemu
30pożytkowi obrócić, z warunkiem aby posag Złotych Polskich
31sześćset Córce naszey starszey Joannie w Zamęściu za JP.
k. 566 (skan 0572, strona prawa – do ok. 3/4 wys.)
1Pięgłowskim [?] będącey, z Jntrat karczemnych i lasowych wypłaci-
2li, w czem żadney przeszkody tak w przeciągu życia dni Żony
3moiey Anny z Przybylskich [?] Wachowskiey [?], Synowie moi
4Alexander i Alexiey ni też Joanna Córka u dzierżawie [?]
5tey części czynić niemaią, i niepowinni będą. – Ja zaś
6Comparens od wszelkich Jmpetycyi prawnych i niepraw-
7nych, od kogokolwiek zachodzących, bronić i zastępować powi-
8nien będę. – Ktoremu to zapisowi dobrowolnemu, ia sam
9iakoteż Synowie moi Alexander i Alexiey ze wszystkiemi Jego
10punktami i Legamentami pod surowością praw zadość czynić
11powinniśmy, i na to ten moy list czyli zapis simplicis debiti
12podpisem ręki własney iakoteż i podpisami przyiaciół odemnie
13uproszonych podpisuię. – Działo się w Rudni Wołochowskiey [?]
14dnia dziewiętnastego Maja Tysiąc siedmset dwudziestego
15dziewiątego Roku. – U tego zapisu simplicis debiti podpisy
16ręką temi słowy. – Szymon Wachowski [?] były Sędzia Kaptu-
17rowy m[anu] p[ropria] przyiaciel Jan Wolanowski [?] m[anu] p[ropria] przyiaciel i pie-
18wszy [?] m[anu] p[ropria] przyiaciel Jan Brzeziński [?] m[anu] p[ropria] obecny pisaniu
19cztery [?] uproszony Jan Hrycewicz [?] m[anu] p[ropria]
20tego zapisu i użyty do onego napisania Jan Hrycewicz [?] m[anu] p[ropria] [?]
21Ktory to zapis za oczewistem podaniem i zeznaniem wyż mia-
22nowaney osoby, a za moiem Urzędownem przyięciem z początku
23aż do końca, słowo w słowo jest do Xiąg niniejszych Grodzkich
24Kijowskich wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–663. Na marginesie rkp. numer „662”, ołówkiem cyfra (zapewne „29”). Oblata w Żytomierzu 29 V 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); zapis wystawiony w Rudni Wołochowskiej [?] 19 V 1729. Formularz zapisu simplicis debiti dla żony jak w aktach 650 i 657.
Nazwiska: wystawca „Szymon Wachowski [?]” (rkp. „Wachowski”/„Waihowski”), sędzia kapturowy („b.” – zapewne „były”, w podpisie „były Sędzia Kapturowy”); żona Anna z „Przybylskich [?]” (rkp. „Przybylskich”/„Pryzbylskich”); teść Antoni PRZYBYLSKI [?]; synowie Aleksander i Aleksy (rkp. „Alexey”/„Alexiey”), córka Joanna, zamężna za JP. „Pięgłowskim [?]”. Wieś „Ruda Wołochowska [?]” (rkp. „Wsi Rudni Wołochowskiey”) „w parafii Łuckiey [?]” – odczyt nazwy parafii niepewny. Kwota „dwa tysiące dawniey [?]” – drugi wyraz niepewny (może „dziewięćset”); liczebnik poddanych „z dziesięciu [?]” (rkp. „z dzisiwini [?]”).
Lista podpisów zniekształcona przez kopistę (powtórzenia, wyrazy „i pie-/wszy”, „obecny pisaniu cztery [?] uproszony”, podwójne „Jan Hrycewicz”) – zapisano możliwie wiernie z [?]; świadkowie: Jan WOLANOWSKI [?], Jan BRZEZIŃSKI [?], Jan HRYCEWICZ [?] (pisarz zapisu).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis simplicis debiti – zapis prostego długu; in rem et personam – na rzecz i osobę; intra contentorum – (z racji) rzeczy w nim zawartych; libere – dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; puncta i legamenta – punkty i zobowiązania; inkorporować się – poddawać się; vigore – mocą; hippoteka – hipoteka, zabezpieczenie; impetycye – roszczenia; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 V 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Szymon Wachowski [?], były sędzia kapturowy, podał do akt swój zapis prostego długu (Ruda Wołochowska [?], 19 V 1729) dla żony Anny z Przybylskich [?]. Wystawca zeznaje, że wziął od teścia Antoniego Przybylskiego [?] 2000 zł posagu żony i kwituje go z tej sumy; zabezpiecza ją na swojej dziedzicznej części wsi Ruda Wołochowska [?] (ok. 10 [?] poddanych) oraz na srebrze i kosztowniejszych ruchomościach; żona nie może być usunięta z tej części, dopóki suma nie zostanie zwrócona przed innymi długami; po jej śmierci synowie Aleksander i Aleksy (małoletni) mają objąć tę część w dziedziczne posiadanie, pod warunkiem wypłaty 600 zł posagu starszej córce Joannie, zamężnej za Pięgłowskim [?], z dochodów karczemnych i leśnych; wystawca zobowiązuje się bronić ich od wszelkich roszczeń. Podpisy: Szymon Wachowski [?] i świadkowie (Jan Wolanowski [?], Jan Brzeziński [?], Jan Hrycewicz [?]).
Akt nr 665
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji Ksawerego Kuczyńskiego [?], syna Marcina, regenta łuckiego [?], w część wsi Zawadyńce [?] w woj. kijowskim po ojcu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data9 XI / 29 XI 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 566 (skan 0572, strona prawa – od ok. 3/4 wys.) – 566v (skan 0573, strona lewa – do dołu) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 566 (skan 0572, strona prawa – od ok. 3/4 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Novembra dwudziestego dziewiątego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
15chatami, młynem, ogrodem, nawozami, i wszelakiemi in genere
16et specie mianowanemi i niemianowanemi pożytkami, do-
17chodami i przynależytościami, niczego niewyłączając, ani
18wymuiąc, ale wszystko ogołem i pospolitowie, zawieraiąc tak
19żeby mianowane niemianowanemu a niemianowane miano-
20wanemu nieszkodziło ani ubliżało, do spokoyney realney ac-
21tualney dziedziczney, podał postąpił possessyi, i w te dobra in
22praesentia praefatorum nobilium nemine impugnante et
23contradicente officiose Jegomości Intromittował [plama], a tak on
24mianowany woźny też pomienioną część wsi Zawadaiński [?] po-
25dawszy spokoyną realną dziedziczną possessyą, w niey Jego-
26mości zostawiwszy, szlachtą sobie przytomną oświadczywszy
27i zatamtąd powróciwszy, otem tę swoią relacyą possessyi zu-
28pełney, przedemną Urzędem uczynił i zeznał, prosząc eam
29actis praesentibus connotari co i otrzymał. – Szymon
30Janicki woźny pisać nieumieiący. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–664. Na marginesie numer rkp. „663” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „30”. Oblata w Owruczu 29 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”), namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego; intromisja 9 XI 1729. Formularz relacji woźnego jak w akcie 641 (ten sam woźny Szymon JANICKI).
Nazwiska: tytuł marginalny „Possessya Marcina Kuczyńskiego [?]”, ale w tekście rekwirentem jest „JP. Xawery [?] Syn Marcina Kuczyńskiego [?] Regenta Łuckiego [?]”, a dobra spadły „po bycie JP. Marcinie Kuczyńskim [?] Wayskim [?]” (zapewne „wojskim”) „na Xawerego [?] Kuczyńskiego [?] Regenta Łuckiego [?]” – z tekstu wynika, że regentem łuckim jest raczej Ksawery, a ojcem zmarły Marcin, wojski [?]; składnia odpisu niejasna. Imię „Xawerego” – w rkp. „Lawerego” / „Lawerego” (inicjał X podobny do L). Nazwisko „Kuczyński” – rkp. „Kuczyński”/„Kurzyński” [?]. Świadkowie: „Zenona Wereszczaki [?]” i „Franciszka Ziemblickiego [?]”.
Wieś: rkp. „wsi Zawadaińce” i „części wsi Zawadaiński” (dwukrotnie; może „Zawadaińki”) – zapewne Zawadyńce (por. akt 198 – intromisja E. Lubinieckiego w Zawadyńce [?]); identyfikacja niepewna.
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitas – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; in praesentia praefatorum nobilium nemine impugnante et contradicente – w obecności wspomnianej szlachty, przy nikogo nie sprzeciwiającym się i nie protestującym; officiose – urzędowo; prosząc eam actis praesentibus connotari – prosząc, aby ją (relację) zanotowano w niniejszych aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego i innych, szlachetny Szymon Janicki, zeznał, że 9 XI 1729 na żądanie JP. Ksawerego [?], syna Marcina Kuczyńskiego [?], regenta łuckiego [?], w obecności szlachty Zenona Wereszczaki [?] i Franciszka Ziemblickiego [?], był we wsi Zawadyńce [?] w woj. kijowskim i część tej wsi – spadłą z prawa pospolitego po zmarłym Marcinie Kuczyńskim [?], wojskim [?] – ze wszystkimi gruntami, polami, sianożęciami, lasami, poddanymi, chatami, młynem i ogrodem podał w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie (intromisja), bez niczyjego sprzeciwu. Woźny niepiśmienny podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 666
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji Jana Kiejzera [?], rotmistrza „kawalerii narodowej”, w część wsi Łomowce [?] w woj. kijowskim po ojcu Michale, wojskim trembowelskim [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
7się odiechał i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał
8Possessyi Rellacyą prosząc eam actis praesentibus connotari
9co i otrzymał. Szymon Janicki Woźny pisać nieumieiący. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–665 (na k. 567 pismo bardzo duże, ok. 15 wierszy na stronę). Na marginesie numer rkp. „664” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem cyfra (odczyt „29” niepewny; przy akcie 665 „30”). Oblata w Owruczu 29 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?]; intromisja 15 XI 1729. Formularz relacji jak w aktach 641 i 665 (ten sam woźny Szymon JANICKI), tu skrócony, z dodaną formułą o zwołaniu gromady poddanych i poleceniu im posłuszeństwa.
Anachronizm: „Rott[mistrz] Kawa[leryi] Nar[odowey]” (dwukrotnie, raz skrótem „R.K.N.”) – kawaleria narodowa istniała od 1776 r.; podobnie w aktach 153, 239, 487, 556, 643 (por. noty). Ojciec rekwirenta: „JP. Michał Kiejzer [?] Way[ski] Treb[owelski] [?]” – skrót „Way: Treb:” rozwiązany jako „wojski trembowelski” (niepewne). Nazwisko „Kiejzer” – rkp. „Kiejzer”/„Kiyzer” [?].
Wieś: rkp. „Części wsi Lomowce” i „Części wsi Lomowki” – ujednolicono jako Łomowce [?] (identyfikacja niepewna). Wiersz „Kij[owskiego] leżącey i teraz będące”: nad „teraz” dopisek, odczyt „zaraz [?]”. „uzyskanych [?]” – w formularzu zwykle „przybranych”; „Dworem Całym [?]” – drugi wyraz niepewny. Świadkowie: Paweł WIERZBICKI, Tomasz ŁOZIŃSKI [?] (inicjał niepewny – „Tozińskiego”).
Łacina: cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; prosząc eam actis praesentibus connotari – prosząc, aby ją (relację) zanotowano w niniejszych aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał Szymon Janicki zeznał, że 15 XI 1729 na żądanie JP. Jana Kiejzera [?], „rotmistrza kawalerii narodowej” (anachronizm), w obecności szlachty Pawła Wierzbickiego i Tomasza Łozińskiego [?], był w części wsi Łomowce [?] w woj. kijowskim, spadłej z prawa po zmarłym ojcu rekwirenta JP. Michale Kiejzerze [?], wojskim trembowelskim [?], i część tę ze wszystkimi gruntami, polami, poddanymi, lasami, sianożęciami, chatami i dworem podał mu w realne, spokojne posiadanie; zwołał gromadę poddanych, zawiadomił ich o nowym panu i polecił im posłuszeństwo. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 667
Oblata zapisu dymisji Stanisława Bosiackiego [?] dla syna Teodora – część wsi Dryhłów [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 XI / 30 XI 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 567v (skan 0574, strona lewa – od ok. 1/2 wys.) – 568 (skan 0574, strona prawa – cała) – 568v (skan 0575, strona lewa – do ok. 3/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 567v (skan 0574, strona lewa – od ok. 1/2 wys.)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Novembra Trzydziestego Dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu
5dwojewództwa Grodz[kiego] Generału W[ojewó]dztwa Kij[owskiego] i Xięgami niniejszemi Grodz[kiemi]
6Kij[owskiemi] Comparens Personaliter JP. Stanisław Bosiacki [?] [dziura] Zapis Dy-
7missyonis od siebie zeznawaiącego in rem et personam JP. Teodora
8Bosiackiego [?] Syna swego dany i służący podpisem zeznawaiącego
k. 568 (skan 0574, strona prawa)
1stwierdzony dla zapisania do Xiąg niniejszych zeznał, ktory Ja Urząd
2przyjmuiąc czytałem i ten tak się w sobie ma – Ja Stanisław Bosiacki [?] zdro-
3wy będąc na ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziem[skiey]
4Juryzdykcyi Prawa forum W[ojewó]dztwa, a pod teraznieyszy wieczysty Doku-
5ment Dymissyiny poddaiąc się i wnikaiąc [?] wiadomo iawno czynię i dobro-
6wolnie zeznawam, Jż Ja maiąc wolność Dobrami swemi Sukcessyinemi
7iak chcieć rządzić, przeto Dobra moie Dziedziczne, a mianowicie Część
8we wsi Dryhłowie [?] Sytuowaną, po Antecessorach moich do mney przy-
9padaiącą dzierżawy umyśliłem pomienioną Część ze wszystkiemi przy-
10ległościami i przynależytościami Synowi memu Teodorowi Bosiackie-
11mu doświadczywszy ab illo in obie [?] mey Reverencyi, widząc ugo [?]
12w tym kreacyą [?], przystępuię a tak przywodząc takowy zamiar moy
13do Skutku pomienioną Część z Poddanemi, Polami, Rolami, Sianożęciami,
14Pastwiskami, wygonami, Lasem do tey Części wydzielonym, i innemi
15pertynencyami i Cyrkumferencyami nic bynaymniey na nikogo nie wy-
16muiąc, ani sobie nie Exympuiąc, ale ogólnie wszystko zawieraiąc JP.
17Teodorowi Bosiackiemu [?] Synowi memu z pod Fortuny mojey wypusz-
18czam i Dymittuię [?], wolen tedy iuż iest i będzie wspomniony Syn
19moy pomienioną Część obiąć w swoie władanie, i oną iako swoią
20własnością rozrządzić i ku naylepszemu pożytkowi swoiemu obrócić
k. 568v (skan 0575, strona lewa)
1a Ja od tąd żadnego prawa do tey Części wsi Dryhłowa [?] mieć nie mam i
2mieć niebędę, nato daię ten List Zapis Dymissyonis podpisem Ręki
3mey własney stwierdzony – Dat[um] w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset
4Dwudziestego dziewiątego dnia Dwudziestego Ósmego Novembra – Stani-
5sław Bosiacki [?] m[anu] p[ropria] Ktoryto Zapis Dymissyonis za podaniem i oczewistym
6zeznaniem, a za moim Urzędownym przyięciem co do słowa do Xiąg niniejszych
7iest Jngrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–666 (pismo duże). Na marginesie numer rkp. „665” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem cyfra (odczyt „32” niepewny). Oblata na urzędzie grodzkim w Żytomierzu 30 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?]; zapis datowany w Żytomierzu 28 XI 1729. W foliacji k. 568 obok „568” druga liczba (zapewne „569” – poprawka foliacji).
Nazwiska i nazwy: wystawca „Stanisław Bosiacki [?]” (rkp. „Bosiacki”/„Bosiackiego”, inicjał B podobny do R); syn Teodor. Wieś: rkp. „we wsi Dryhtowie”, „wsi Dryhtowa” – zapewne „Dryhłów” („ł” pisane jak „t”, por. noty metodyczne); identyfikacja niepewna. Po nazwisku wystawcy w wierszu oblaty dziura w papierze (brak 1–2 liter/wyrazu).
Miejsca niejasne (zapewne zniekształcenia kopisty): „poddaiąc się i wnikaiąc [?]” (w formularzu zwykle „wnosząc się”); „doświadczywszy ab illo in obie [?] mey Reverencyi” (zapewne „ab illo in omnibus [?] mey reverencyi” – doznawszy od niego we wszystkim szacunku); „widząc ugo [?] w tym kreacyą [?]” (może „widząc jego w tym kreacyą” – zdolność); „Dymittuię [?]” (wyraz częściowo pod plamą; zapewne „dymittuję” – zwalniam).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissyonis – zapis zwolnienia (przekazania dóbr); in rem et personam – na rzecz i osobę; forum – sąd właściwy; ab illo – od niego; eksympować – wyłączać; datum – dano; manu propria – ręką własną; ingrossować – wpisać do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 30 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Stanisław Bosiacki [?] podał do akt swój zapis dymisji (Żytomierz, 28 XI 1729) dla syna Teodora. Wystawca, mając wolność rozporządzania dobrami, wypuszcza spod swojej władzy i przekazuje synowi swoją dziedziczną część wsi Dryhłów [?], odziedziczoną po przodkach, z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami, wydzielonym lasem i wszelkimi przynależnościami, niczego nie wyłączając; syn może ją objąć i rozporządzać nią jako własnością, a wystawca zrzeka się do niej wszelkiego prawa.
Akt nr 668
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji braci Łukasza i Piotra Kulpińskich we wsi Rożki [?] (Rożek [?]) w pow. owruckim po ojcu Protazym [?], cześniku
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data6 X / 17 X 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 568v (skan 0575, strona lewa – od ok. 3/5 wys. do dołu) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 568v (skan 0575, strona lewa – od ok. 3/5 wys.)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Oktobris Siedmnastego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolew[skiey] M[oś]ci Żytomierzu przedemną Felicyanem Chraszlińskim [?]
5oczewiście Woźny Generał W[ojewó]dztwa Kij[owskiego] i innych Szlachetny Szymon Janicki w moc prawdziwey wierney i Su-
6mienney Rellacyi swoiey iawnie, ustnie, i dobrowolnie dla zapisania do Xiąg niniejszych zeznał, iż on Roku teraz-
7nieyszego 1729go dnia 6go Oktobris na affektacyą i prawną rekwizycyą UUrr. JPP. Łukasza i Piotra Kulpińskich braci
8między sobą rodzonych, maiąc przy sobie Stronę Szlachtę, ludzi wiary godnych UUrr. Adama Falińskiego [?] i Dy-
9mitra Kosińskiego [?], eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos był w Dobrach Wsi Rożkach [?]
10w W[ojewó]dztwie Kij[owskim] o Powiecie Owr[uckim] Sytuowanych, gdzie będąc Wieś tę vigore juris naturalis po Oycu Rekwirentów
11ś[więtey] p[amięci] W. Protazym [?] Kulpińskim Cześn[iku] Ażd. [?] na nich spadłą i należącą ze wszystkiemi Poddanemi ciągłemi, pie-
12szemi, osiadłemi i nieosiadłemi, z całą ich siemienistością, poddaństwem, posłuszeństwem ze wszystkiemi
13powinnościami, daniami, daninami, z dworem, z zabudowaniami, gruntami, Ro[lami] [plama] dworskiemi i chłopskiemi,
14z borami, Lasami, drzewem bartnym i niebartnym, z pszczołami i bez pszczół, z gony Bobrowemi, z wodami,
15Rzekami, Łąkami, Sianożęciami, pastwiskami, cum omnibus attinentiis et pertinentiis ze wszystkiemi
16pożytkami, dochodami, i intratami, w spokojną realną i aktualną dziedziczną nemine impugnante et con-
17tradicente podał, postąpił i officiose intromittował UUrr. Rekwirentów Possessyą – Potem poddanych do Gromo[!]-
18dy zwoławszy o nowych ich Panach teraznieyszych Rekwirentach zawiadomił, powinności i robocizny pełnić
19czynsze i daniny oddawać przykazał, czemu też zwołani poddani niebędąc sprzeczni wszystko co im kazano pełnić po-
20rzekli [?], a tak pomianowany Woźny UUrr. Rekwirentów w Aktualney dziedzicznej Possessyi pozostawiwszy z [plama] odiechał, i tu
21przedemną Urzędem tęż [?] swoią Possessyi wyżey [?] zeznał Rellacyą, prosząc eam actis connotari co i otrzymał Szymon Janicki Woźny
22pisać nieumieiący. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–667, tu pismem drobnym i gęstym (dolna część k. 568v). Na marginesie numer rkp. „666” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „33”. Oblata w Żytomierzu 17 X 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?]; intromisja 6 X 1729. Kolejność odpisów niechronologiczna (akty 665–667 – XI 1729). Formularz relacji woźnego Szymona JANICKIEGO (por. akty 641, 665, 666), tu rozbudowany (wyliczenie przynależności, zwołanie gromady i polecenie posłuszeństwa).
Nazwy: w tytule odpisu „Części Wsi Rożek [?]”, w tekście „w Dobrach Wsi Rożkach [?]” (odczyt niepewny – może „Roiskach”/„Rożkach”); ujednolicono jako Rożki [?]. Ojciec rekwirentów: „ś. p. W. Protazy [?] Kulpiński Cześn. Ażd. [?]” – skrót tytułu urzędu niejasny (cześnik …); „W.” może oznaczać „Wielmożny”. Świadkowie: Adam FALIŃSKI [?], Dymitr KOSIŃSKI [?] (rkp. „Kośinskiego”). Przy słowie „Ro[lami]” i po „pozostawiwszy z” plamy atramentu zakrywają po 1–2 wyrazy. „pełnić porzekli [?]” – zapewne „przyrzekli”.
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore juris naturalis – mocą prawa naturalnego (dziedziczenia); cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; nemine impugnante et contradicente – przy nikogo nie sprzeciwiającym się; officiose – urzędowo; prosząc eam actis connotari – prosząc, aby ją zanotowano w aktach.
Słownictwo: „siemienistość” – rodziny poddanych (por. akt 114); „gony bobrowe” – prawo łowienia bobrów; „drzewo bartne” – drzewa z barciami pszczelimi.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 17 X 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał Szymon Janicki zeznał, że 6 X 1729 na żądanie braci rodzonych Łukasza i Piotra Kulpińskich, w obecności szlachty Adama Falińskiego [?] i Dymitra Kosińskiego [?], był we wsi Rożki [?] w pow. owruckim woj. kijowskiego i wieś tę – spadłą na nich z prawa naturalnego po ojcu, ś. p. Protazym [?] Kulpińskim, cześniku [?] – z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich rodzinami i powinnościami, dworem, zabudowaniami, rolami, borami, lasami, barciami, gonami bobrowymi, wodami, łąkami, sianożęciami i pastwiskami podał im w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie, bez niczyjego sprzeciwu; zwołał gromadę poddanych, zawiadomił ich o nowych panach i polecił odrabiać powinności i oddawać czynsze, co poddani przyrzekli. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 669
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji Feliksa Bajera w część wsi Kudryńce [?] w woj. kijowskim po ojcu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
19młynem, ogrodami nawozami i wszelakiemi in genere et
20specie mianowanemi i niemianowanemi pożytkami
21dochodami [plama] i przynależytościami, nic naniczego [!] nieexympuiąc
22ani wyjmuiąc, ale wszystko ogółem zawieraiąc, tak żeby mia-
23nowane niemianowanemu, a niemianowane mianowanemu
24nieszkodziło ani ubliżało, do spokoyney realney i aktualney dzie-
25dziczney, podał postąpił possessyi i w te dobra in praesentia
26praefatorum [plama] nobilium nemine impugnante et contradicente
27officiose Jegomości Jntromittował – A tak on mianowany
28woźny też pomienioną część wsi Kudryńce [?], podawszy w spokoyną
29realną dziedziczną possessyą w nich Jchmości zostawiwszy
30szlachtą sobie przytomną oświadczywszy, i zatamtąd powróciwszy
k. 569v (skan 0576, strona lewa – góra)
1o tem tę swoią Rellacyą possessyi wszystkiey [?] przedemną U-
2rzędem uczynił, i zeznał, prosząc eam cum actis praesentibus
3connotari co i otrzymał. – Szymon Janicki woźny pisać
4nieumieiący. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–668. Na marginesie numer rkp. „667” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „34”. Oblata w Owruczu 29 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); intromisja 20 XI 1729. Formularz relacji woźnego Szymona JANICKIEGO identyczny jak w akcie 665 (wzajemnie się rozstrzygają).
Nazwy: rekwirent „JP. Felix Bajer” (w tekście dwukrotnie wyraźnie „Bajera”; w tytule marginalnym odczyt niepewny); ojciec nie wymieniony z imienia. Wieś: rkp. „w dobrach wsi Kudryńcach”, „część wsi Kudryńce” – może ta sama co „Kudryń [?]” z aktu 641 (intromisja W. Nawałowskiego); identyfikacja niepewna. Świadkowie: Zenon STRUTYŃSKI, Maciej CHRZANOWSKI. W tekście kilka plam atramentu (bez utraty tekstu). „nic naniczego nieexympuiąc” – zapewne zniekształcenie kopisty („nic na nikogo”). „possessyi wszystkiey [?]” – w akcie 665 w tym miejscu „possessyi zupełney”.
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; in genere et specie – ogólnie i szczegółowo; in praesentia praefatorum nobilium nemine impugnante et contradicente – w obecności wspomnianej szlachty, przy nikogo nie sprzeciwiającym się; officiose – urzędowo; eksympować – wyłączać.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał Szymon Janicki zeznał, że 20 XI 1729 na żądanie JP. Feliksa Bajera, w obecności szlachty Zenona Strutyńskiego i Macieja Chrzanowskiego, był we wsi Kudryńce [?] w woj. kijowskim i część tej wsi – spadłą z prawa pospolitego po ojcu na Feliksa Bajera – ze wszystkimi gruntami, polami, sianożęciami, lasami, poddanymi, chatami, młynem, ogrodami i innymi pożytkami podał mu w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie, bez niczyjego sprzeciwu. Woźny niepiśmienny podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 670
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji Teofila Jankowskiego, syna Hipolita, cześnika trembowelskiego, w część wsi Kudryńce [?] po ojcu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data17 XI / 29 XI 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 569v (skan 0576, strona lewa – od ok. 1/4 wys. do dołu) – 570 (skan 0576, strona prawa – góra) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 569v (skan 0576, strona lewa – od ok. 1/4 wys.)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Novembra dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mo-
2possessyi i w te dobra intromittował – poddanych do gromady
3zwoławszy, o nowym affektancie zawiadomił i pełnić posłu-
4szeństwo polecił, czem też strona szlachty oświadczywszy
5się zatamtąd powrócił, i o tem tę swoią Rellacyą possessyi
6wszystkiey [?] przedemną Urzędem uczynił i zeznał – prosząc
7eam actis praesentibus connotari co i otrzymał. – Szymon
8Janicki woźny pisać nieumieiący. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–669. Na marginesie numer rkp. „668” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „35”. Oblata w Owruczu 29 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); intromisja 17 XI 1729. Formularz relacji Szymona JANICKIEGO jak w aktach 666 i 669 (ta sama wieś Kudryńce [?] co w akcie 669).
Tytuły i nazwy: rekwirent „JP. Teofil Syn Hippolita Jankowskiego Cześnika Trembowelskiego” – z dopisku nad wierszem („na JP. Teofila Jankowskiego Cześnika Trembowelskie[go]”) wynika, że cześnikiem trembowelskim jest raczej sam Teofil; ojciec Hipolit nazwany „Podczaszym [?] Lubelskim” (rkp. „pewczasem [?] Lubelskim” – odczyt pierwszego wyrazu niepewny). Świadkowie: Faustyn BUCZYŃSKI, Leopold SKWARŁOWSKI [?] (rkp. „Skwatowskiego” – „ł” jak „t”; może „Skwarłowski”/„Skwatowski”). Imiona Faustyn i Leopold oraz formy językowe – charakterystyczne dla XIX-wiecznej ręki (por. noty o anachronizmach od aktu 647). „possessyi wszystkiey [?]” – jak w akcie 669.
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; eksympować – wyłączać; prosząc eam actis praesentibus connotari – prosząc, aby ją zanotowano w niniejszych aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał Szymon Janicki zeznał, że 17 XI 1729 na żądanie JP. Teofila Jankowskiego, syna Hipolita, cześnika trembowelskiego, w obecności szlachty Faustyna Buczyńskiego i Leopolda Skwarłowskiego [?], był we wsi Kudryńce [?] w woj. kijowskim i część tej wsi – spadłą po ojcu, JP. Hipolicie Jankowskim, podczaszym [?] lubelskim, na syna jako naturalnego sukcesora – z poddanymi pieszymi i ciągłymi, chatami, sadybami, daninami, sianożęciami, ogrodami i wszystkimi przynależnościami podał mu w spokojne, realne i dziedziczne posiadanie; zwołał gromadę poddanych, zawiadomił ich o nowym panu i polecił posłuszeństwo. Woźny niepiśmienny podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 671
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji Jakuba Kontrebińskiego [?], syna Antoniego, porucznika wojsk polskich, w część wsi Potrebyszcz [?] w woj. kijowskim po ojcu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data23 XI / 29 XI 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 570 (skan 0576, strona prawa – od ok. 1/3 wys. do dołu) – 570v (skan 0577, strona lewa – góra) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 570 (skan 0576, strona prawa – od ok. 1/3 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Novembra dwudziestego dziewiątego dnia. –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości Ow-
5tenczas podwojewództwa Grodzkim Generału Województwa Kijow-
6skiego i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi Kijowskiemi stanaw-
7szy oczewiście woźny Generał Województwa Kijowskiego i in-
8nych, Szlachetny Szymon Janicki, w moc prawdziwey wierney
9i skuteczney [?] Rellacyi swoiey, iawnie ustnie i dobrowolnie dla
10zapisania do Xiąg niniejszych zeznał, iż on Roku Tysiąc
11siedmset dwudziestego dziewiątego, dnia dwudziestego trzeciego No-
12vembra, na affektacyą i prawną Rekwizycyą JP. Jakuba Syna
13Antoniego Kontrebińskiego [?], maiąc przy sobie szlachtę UUrr.
14Wacława Zabierzewskiego [?] i Leona Kochanowskiego był w do-
15brach części wsi Potrebyszcz [?] w Województwie Kijowskiem leżącey
16z mocy prawa pospolitego po Oycu JP. Antonim Kontre-
17bińskim [?] [plama] Poruczniku Woysk polskich na JP. Jakuba Kontre-
18bińskiego [?] spadłą, te dobra mianowane część wsi Potrebyszcz [?]
19cum omnibus attinentiis et pertinentiis, gruntami, polami
20poddanemi, lasami, sianożęciami, chatami dworem, całym
21zabudowaniem wszelkiemi in genere et speciei mianowanemi
k. 570v (skan 0577, strona lewa – góra)
1i niemianowanemi pożytkami i dochodami nic nieexympuiąc
2ani wyjmuiąc, ale wszystko ogółem zawieraiąc, w realną, spokoyną
3aktualną dziedziczną podał postąpił possessyą i w te dobra Jn-
4tromittował – poddanych do gromady zwoławszy, o nowym affek-
5tancie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo polecił – wczem stro-
6na szlachty oświadczywszy się odjechał, i przedemną Urzędem uczy-
7nił i zeznał possessyi Rellacyą, prosząc eam actis praesen-
8tibus connotari co i otrzymał. – Szymon Janicki woźny
9pisać nieumieiący. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–670. Na marginesie numer rkp. „669” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „36”. Oblata w Owruczu 29 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); intromisja 23 XI 1729. Formularz relacji Szymona JANICKIEGO jak w aktach 666, 669, 670.
Nazwy: rekwirent „JP. Jakub Syn Antoniego Kontrebińskiego [?]” (rkp. „Kontrebińskiego”, inicjał K pewny, dalsza część odczytana z [?]); ojciec Antoni – „Porucznik Woysk polskich” (przed tytułem plama atramentu zakrywa 1 wyraz). Wieś „Potrebyszcz [?]” (rkp. „Potrebyszcz”, dwukrotnie) – identyfikacja niepewna. Świadkowie: Wacław ZABIERZEWSKI [?] (rkp. „Zabjerzewskiego”), Leon KOCHANOWSKI. „skuteczney [?]” – w innych aktach w tym miejscu „sumienney”.
Łacina: cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; in genere et speciei [!] – ogólnie i szczegółowo; eksympować – wyłączać; prosząc eam actis praesentibus connotari – prosząc, aby ją zanotowano w niniejszych aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał Szymon Janicki zeznał, że 23 XI 1729 na żądanie JP. Jakuba Kontrebińskiego [?], syna Antoniego, w obecności szlachty Wacława Zabierzewskiego [?] i Leona Kochanowskiego, był we wsi Potrebyszcz [?] w woj. kijowskim i część tej wsi – spadłą z prawa pospolitego po ojcu, JP. Antonim Kontrebińskim [?], poruczniku wojsk polskich – z gruntami, polami, poddanymi, lasami, sianożęciami, chatami, dworem i całym zabudowaniem podał mu w realne, spokojne i dziedziczne posiadanie; zwołał gromadę poddanych, zawiadomił ich o nowym panu i polecił posłuszeństwo. Woźny niepiśmienny podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 672
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji braci Józefa i Piotra Krasnosielskich w część wsi Krasnosiółki [?] w woj. kijowskim po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI / 29 XI 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 570v (skan 0577, strona lewa – od ok. 2/5 wys. do dołu) – 571 (skan 0577, strona prawa – góra) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 570v (skan 0577, strona lewa – od ok. 2/5 wys.)
6o nowych panach Affektantach uwiadomił – w czem stronę
7szlachty oświadczywszy się odjechał, i przedemną Urzędem uczy-
8nił i zeznał wszystkiey possessyi Rellacyą – prosząc eam
9actis praesentibus connotari co i otrzymał. – Szymon Ja-
10nicki woźny pisać nieumieiący. – +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–671. Na marginesie numer rkp. „670” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „37”. Oblata w Owruczu 29 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); intromisja 20 XI 1729. Formularz relacji Szymona JANICKIEGO jak w aktach 669–671, tu skrócony (bez formuły „iawnie ustnie”).
Nazwy: rekwirenci „JPP. Józef i Piotr Krasnosielscy bracia rodzeni”, synowie zmarłego „JP. Jana Krasnosielskiego”. Wieś: rkp. „części wsi Krasnosiołcach” (wyraz częściowo pod plamą) i „część wsi Krasnosiołki” – ujednolicono jako Krasnosiółki [?] (identyfikacja niepewna). Świadkowie: Zygmunt CZYŻEWSKI [?], Prosper BARANOWSKI (imię „Prosper” – charakterystyczne dla XIX-wiecznej ręki, por. noty od aktu 647). W wierszu „Tysiąc siedmset [plama] dwudziestego” plama bez utraty tekstu; przed „Województwie” plama zakrywa zapewne „w”.
Łacina: cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; eksympować – wyłączać; prosząc eam actis praesentibus connotari – prosząc, aby ją zanotowano w niniejszych aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał Szymon Janicki zeznał, że 20 XI 1729 na żądanie braci rodzonych Józefa i Piotra Krasnosielskich, w obecności szlachty Zygmunta Czyżewskiego [?] i Prospera Baranowskiego, był we wsi Krasnosiółki [?] w woj. kijowskim i część tej wsi – spadłą po zmarłym JP. Janie Krasnosielskim na synów jako naturalnych sukcesorów – z gruntami, polami, poddanymi, lasami, zabudowaniami, daniami i daninami podał im w realne i spokojne posiadanie; zwołał poddanych i zawiadomił ich o nowych panach. Woźny niepiśmienny podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 673
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o intromisji Jerzego Lewkowicza, porucznika wojsk polskich, w część wsi Pawołocz [?] w woj. kijowskim z prawa spadku
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XI / 29 XI 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 571 (skan 0577, strona prawa – od ok. 2/5 wys. do dołu) – 571v (skan 0578, strona lewa – góra) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 571 (skan 0577, strona prawa – od ok. 2/5 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Novembra dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
17sianożęciami, rzekami, młynem, daniami daninami nic
18na nikogo nieexcepuiąc ani wymuiąc, ale wszystko ogółem i
k. 571v (skan 0578, strona lewa – góra)
1pospolitowie zawieraiąc, w realną, spokoyną aktualną, podał, po-
2stąpił Jntromittował possessyą – poddanych do Gromady zwo-
3ławszy o nowym JchPanie affektancie zawiadomił i pełnić
4posłuszeństwo polecił. – W czem stronę szlachty oświadczywszy
5się odjechał i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał wszy-
6stkiey possessyi Rellacyą, prosząc eam actis praesentibus
7connotari co i otrzymał. – Szymon Janicki woźny pisać
8nieumieiący. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–672. Na marginesie numer rkp. „671” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „38”. Oblata w Owruczu 29 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); intromisja 15 XI 1729. Formularz relacji Szymona JANICKIEGO jak w akcie 672.
Nazwy: rekwirent „JP. Jerzy Lewkowicz Porucznik Woysk Polskich”; nie podano, po kim spadła część wsi („z mocy prawa spadku”). Wieś: rkp. „części wsi Pawołoczy” – może Pawołocz (miasteczko w woj. kijowskim), ale w odpisie jako wieś; identyfikacja niepewna. Świadkowie: Konstanty WIGURA, Stefan MIŁKOWSKI [?] (rkp. „Mitkowskiego” – „ł” jak „t”; por. akt 120 – Miłkowski [?]). „nieexcepuiąc” – zniekształcone „nieexympuiąc” (nie wyłączając); „JchPanie” – zapewne „JegoMości Panie”.
Łacina: prosząc eam actis praesentibus connotari – prosząc, aby ją zanotowano w niniejszych aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał Szymon Janicki zeznał, że 15 XI 1729 na żądanie JP. Jerzego Lewkowicza, porucznika wojsk polskich, w obecności szlachty Konstantego Wigury i Stefana Miłkowskiego [?], był we wsi Pawołocz [?] w woj. kijowskim i część tej wsi, należną mu z prawa spadku, z poddanymi, polami, lasami, sadybami, sianożęciami, rzekami, młynem, daniami i daninami podał mu w realne, spokojne posiadanie; zwołał gromadę poddanych, zawiadomił ich o nowym panu i polecił posłuszeństwo. Woźny niepiśmienny podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 674
Oblata kwitu Teodora Dębickiego, syna Jana, dla stryja Antoniego Dębickiego – odebranie 500 zł z obligu danego ojcu wystawcy
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XI 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 571v (skan 0578, strona lewa – od ok. 2/5 wys. do dołu) – 572 (skan 0578, strona prawa – góra) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 571v (skan 0578, strona lewa – od ok. 2/5 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Novembra dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mo-
6Województwa Kijowskiego i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi
7Kijowskiemi Comparens personaliter JP. Teodor Syn Jana
8Dzbicki [!], zdrowy będąc na ciele i umyśle, odstąpiwszy swey
9własney należney ziemskiey Jurysdykcyi, prawa forum powia-
10tu Województwa, a pod teraźnieysze kwitowe zeznanie podda-
11iąc, wiadomo iawno i dobrowolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący ma-
12iąc dług [?] Stryia mego Antoniego Dzbickiego [!] Złotych Polskich
13pięćset za dowodem obligu iescze Oycu memu Janowi dane-
14go – a gdy ta summa do tey pory niezostała wypłacona a w
15dniu dzisieyszym JP. Antoni Dzbicki [!] Stryi mój Summę
16Złotych Polskich pięćset do rąk moich wypłacił i wyliczył
17przeto ja z odebrania tey summy kwituię, i żadney ani sobie ani
18sobie [!] ani Sukcessorom upominania się tey Summy nie-
k. 572 (skan 0578, strona prawa – góra)
1zostawuię, mocą kwitowego zeznania mego – Teodor Syn
2Jana Dębicki m[anu] p[ropria] Ktoren kwit ad acticandum przyięty
3i wpisany iest. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–673. Na marginesie numer rkp. „672” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „39”. Oblata (zeznanie ustne kwitu wprost do akt) w Owruczu 29 XI 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chruszlińskim”); tekst kwitu bez osobnej daty. Formularz kwitu jak w aktach 647, 651, 656, 662.
Nazwisko: w tekście trzykrotnie „Dzbicki/Dzbickiego” (zapewne „ę” kopisty podobne do „z”), w tytule i podpisie „Dębicki”/„Dębickiego” [?] – ujednolicono jako DĘBICKI. „ma-/iąc dług [?] Stryia mego” – odczyt drugiego wyrazu niepewny (może „mając u Stryja”); sens: wystawca miał należność od stryja z obligu wystawionego ojcu. Powtórzone „ani sobie ani sobie” – omyłka kopisty.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – sąd właściwy; obligacya (oblig) – skrypt dłużny; manu propria – ręką własną; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 29 XI 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Teodor Dębicki, syn Jana, zeznał kwit: stryj jego Antoni Dębicki był winien 500 zł z obligu danego jeszcze ojcu wystawcy, Janowi; suma ta nie była dotąd zapłacona, a teraz stryj wypłacił mu ją do rąk; Teodor kwituje go z odebrania 500 zł i zrzeka się wszelkich dalszych roszczeń w imieniu własnym i sukcesorów. Podpis: Teodor syn Jana Dębicki.
Akt nr 675
Oblata plenipotencji Urbana [?] Aleksandra Sokulskiego [?] dla syna Pawła Sokulskiego [?] i Stefana Didkowskiego – sprawy sądowe, zwłaszcza z Franciszkiem z Godzimina [?] Wilgą o zastawy
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 XII 1729, zamek żytomierski
Karty / skanyk. 572 (skan 0578, strona prawa – od ok. 1/4 wys. do dołu) – 572v (skan 0579, strona lewa – do ok. 4/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 572 (skan 0578, strona prawa – od ok. 1/4 wys.)
1Roku Tysiąc siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra dwudziestego drugiego dnia. –
3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku JegoKrolewskiey Mości
21testatem w sprawach swoich stawać, uzdawać [?], contraversować
22decreta cuiuslibet akceptować, a minore ad maius subsellia appellować
k. 572v (skan 0579, strona lewa)
1grzywny i Summy decretami przysądzone odbierać, z odebra-
2nych recognoscentes kwitować, i we wszystkiem według prawa po-
3spolitego postępować – A cokolwiek przez JchMMPP. Plenipotentów
4substytutów prawnie postąpiono i postanowiono będzie, zysk tak
5strata to wszystko JmPan recognoscens przyjmie [?] deklaruie i submittu-
6ie się, zawieraiąc tey plenipotencyi vocueret [?] validitatem do lat
7trzech i niemniey [?] trzy consequenter po sobie idących vigore recogno-
8tionis suae quam actis connotari – mnie Urzędu [plama] prosił co
9i otrzymał – Józef Storonicz [?] proszony świadek za nieumieiącego [nad wierszem: pisać]
10pisać Jmbana [?] Sokulskiego [?] Alexandra podpisał się – Ktora
11to plenipotencya za podaniem i prośbą zeznawaiącego do
12Xiąg iest przyięta i zapisana. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–674. Na marginesie numer rkp. „673” (nr opracowania − 2), obok cyfra „40” (tu wyjątkowo atramentem). Oblata w ZAMKU żytomierskim 22 XII 1729 przed Marcinem WOŁAŃSKIM [?] (rkp. „Wołanskim”), namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego – zapewne ten sam co „Marcin WOŁANOWSKI [?]” z aktu 645 (zamek żytomierski IX 1729).
Nazwiska: zeznający „Ur. Jmban [?] Alexander Sokulski [?]” (dwukrotnie „Jmban/Jmbana” – zapewne imię „Urban”; nazwisko rkp. „Sokulski”/„Sokulskiego”, tytuł marginalny „Sokulskiego”), niepiśmienny – za niego podpisał świadek Józef STORONICZ [?]. Plenipotenci: syn Paweł SOKULSKI [?] i Stefan DIDKOWSKI (por. Didkowscy – namiestnicy żytomierscy w aktach 295, 496–520, 590–600). Przeciwnik: „WP. Franciszek z Godzimina [?] Wilga” – zapewne ten sam co „F. z Godzimirza [?] WILGA” z aktu 497 (zastaw dla braci Sawickich [?], 1723); „a Zastawy wynikaiących” – sprawy wynikające z zastawów.
Miejsca niejasne (zniekształcenia kopisty): „w Prawnych [?] Trybunału” (może „w Sądach”), „Ilgo [?] plenipotenta Synowskiego” (zapewne „legalnego plenipotenta”), „uzdawać [?]” (może „wzdawać się”), „przyjmie [?]”, „vocueret [?] validitatem” (zapewne „obtinebit validitatem” – będzie miała moc), „niemniey [?] trzy” (zapewne „i nie dłużej, trzech [lat]”); „mnie Urzędu [plama] prosił” – plama atramentu.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quo ad actum praesentem attinet – co do niniejszej czynności; attentować – prowadzić (sprawę); et praesentibus – i niniejszym; plenariam facultatem absolutamque potestatem – pełną możność i nieograniczoną władzę; kontrawersować – spierać się; decreta cuiuslibet – dekrety wszelkiego rodzaju; a minore ad maius subsellia appellować – odwoływać się z niższych do wyższych sądów; recognoscentes / recognoscens – zeznający; submittować się – poddawać się; validitatem – ważność; consequenter – kolejno; vigore recognitionis suae quam actis connotari – mocą swego zeznania, które (prosił) zanotować w aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 22 XII 1729 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Marcinem Wołańskim [?], namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Urban [?] Aleksander Sokulski [?] zeznał plenipotencję: nie mogąc sam prowadzić swoich różnych spraw w sądach grodzkich i w Trybunale Koronnym Lubelskim, zwłaszcza spraw z WP. Franciszkiem z Godzimina [?] Wilgą wynikających z zastawów, ustanawia pełnomocnikami syna Pawła Sokulskiego [?] i Stefana Didkowskiego oraz ich substytutów, dając im pełną władzę stawania, spierania się, przyjmowania dekretów, apelowania, odbierania przysądzonych grzywien i sum oraz kwitowania; przyjmuje za swoje wszystko, co postanowią; plenipotencja ważna przez trzy kolejne lata. Za niepiśmiennego zeznającego podpisał świadek Józef Storonicz [?].
Akt nr 676
Oblata testamentu Jana Pogorzelskiego, podczaszego wieluńskiego – część wsi Nowaki [?] w woj. kijowskim dla małoletnich synów Waleriana [?] i Tomasza pod opieką i w zarządzie żony Rozalii z Łozińskich; egzekutor Antoni Szymanowski
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 V 1729, Nowaki [?] – 22 XII 1729, Żytomierz
7z Łozińskich Pogorzelska Oryginał Testamentu niżey Jnserowanego przez
8zeszłego z świata tego UJP. Jana Pogorzelskiego podczaszego Wieluński-
9go męża swego z rozporządzeniem Dóbr wszelkich uczynionego, pod-
10pisem ręki własney i JPP. Przyiaciół stwierdzony dla Zapisania w
11Xięgi niniejsze per oblatam podała a tak Ja Urząd Annuendo
k. 573 (skan 0579, strona prawa)
1Acceptationi przyjmuiąc czytałem i tak się w sobie ma –
2W Jmię Oyca i Syna i Świętego Ducha Niech będzie pochwa-
3lony Jezus Chrystus będąc przekonanym że Człowiek prędzey
4lub poźniey umierać musi, a nie chcąc bez rozporządzenia
5niego tak maiątku iakoteż i ciała i Duszy umierać – Ja Jan
6Pogorzelski podczaszy Wieluński zdrowym będąc na Umyśle, a osła-
7biony na siłach następujące rozporządzenie czynię Duszę moią
8od Boga wziętą – Jemu iako naywyższemu Stwórcy poruczam – upra-
9szaiąc by Grzechi moie Łaskawie przebaczył ciało moie ma
10być pochowane przyzwoicie lecz bez żadnych wystaw Światowych, i iako
11Ziemia Ziemi ma być oddane pro suffragio Duszy moiey Złotych
12Dwieście na Msze Święte Zapisuię – Co się zaś tycze Fortunki
13moiey te następnie Dysponuię – Część Dziedziczną moią we
14wsi Nowakach [?] położoną w Woiewództwie Kijowskiem wszelkie Re-
15manenta Gospodarskie Konie Bydło rożnego rodzaiu oraz mobilia
16Domowe i sprzęta te Synom moim Małoletnim Walerianowi [?]
17i Tomaszowi maiącym zostawać pod rozporządzeniem i opieką
18Kochaney żony moiey a Matki swey UJP. Rozalii z Łozińskich
19Pogorzelskiey Zapisuię, z tym iednak warunkiem aby taż Matk[a] rządziła
20bezpośrednio Maiątkiem aż do czasu śmierci swoiey a pochowani[e]
21[reklamant:] Ciała
k. 573v (skan 0580, strona lewa)
1Ciała mego przy Kościele Parafialnym Żony moiey upraszam
2i oddawanie Elemozyny ubogim za duszę moią obliguię też Małż[onkę]
3moią, Długi moie przezemnie pozaciągane i ubespieczone
4na tey części do Złotych Osiemset [?] pięćdziesiąt zanoszące [?] te
5uspokoić dla ulżenia duszy moiey – Exekutorem zaś tego Testa-
6mentu obieram i upraszam UJP. Antoniego Szymanowskiego
7prosząc go by moim żądaniom zadość uczynił i był pomocą
8Żonie moiey i Synom moim we wszelkich Jnteressach takież
9upraszam Naykochańszą Małż[onkę] moią iako i UJP. Exekutora
10aby te moie ostatnie rozporządzenie było we wszystkiem Za-
11skutecznione – a ktoby chciał violare, tego Ja na sąd Boski
12pozywać będę – a dla lepszey wiary ten Testament przy uproszo-
13nych przyiaciołach ręką własną podpisuię się – Działo się w No-
14wakach [?] roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dzi[plama]ątego dnia
15trzydziestego Maia u tego Testamentu per oblatam podanego
16podpisy temi słowy – Jan Pogorzelski Podczaszy Wieluński m[anu] p[ropria] Jako świa-
17dek i proszony Przyiaciel do tego Testamentu podpisuię się – Felix Janowski [?] m[anu] p[ropria] [plama]
18ustnie proszony do tego Testamentu za świadka od JP. Jana Pogo-
19rzelskiego podpisuię się Alexander Rumański [?] Ktoryto Testament
20za podaniem i prośbą wyż mianowaney osoby a za moim Urzędownym
21przyięciem z początku aż do Końca do Xiąg niniejszych iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–675. Na marginesie numer rkp. „674” (nr opracowania − 2), obok „41”. Oblata w Żytomierzu 22 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?]; testament spisany w Nowakach [?] 30 V 1729 (rok częściowo pod plamą – „dzi[ewi]ątego”). Formularz testamentu podobny do aktów 654 i 658 (testament G. Nowickiego – także „Nowaki [?]”).
Język i realia późne: polska nazwa miesiąca „Grudnia” w formule oblaty (w innych aktach łac. „Decembra”), zwroty „lecz bez żadnych wystaw Światowych”, „Fortunki”, „Remanenta Gospodarskie”, „Zaskutecznione”, imię „Walerian [?]” – charakterystyczne dla XIX-wiecznego kopisty/redaktora (por. noty o anachronizmach od aktu 647). Wdowa „UJP. Rozalia z Łozińskich Pogorzelska” podała oryginał do akt.
Odczyty niepewne: imię starszego syna „Walerianowi [?]” (rkp. „Walerianu”); kwota długów „do Złotych Osiemset [?] pięćdziesiąt” (rkp. „Ostensysta [?]” – może „Czterysta”); „zanoszące [?]” (zapewne „wynoszące”); świadkowie „Felix Janowski [?]” (podpis częściowo pod plamą) i „Alexander Rumański [?]”. Egzekutor – Antoni SZYMANOWSKI.
Łacina: per oblatam – przez oblatę (do wpisania); annuendo acceptationi – przychylając się do przyjęcia; pro suffragio – na pomoc (modlitewną) dla duszy; violare – naruszyć; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 22 XII 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Rozalia z Łozińskich Pogorzelska podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża Jana Pogorzelskiego, podczaszego wieluńskiego (Nowaki [?], 30 V 1729). Testator poleca duszę Bogu, prosi o skromny pogrzeb przy kościele parafialnym i zapisuje 200 zł na msze; swoją dziedziczną część wsi Nowaki [?] w woj. kijowskim z inwentarzem gospodarskim, końmi, bydłem i ruchomościami domowymi zapisuje małoletnim synom Walerianowi [?] i Tomaszowi pod opieką matki, która ma bezpośrednio zarządzać majątkiem do swojej śmierci, rozdawać jałmużnę za jego duszę i spłacić zaciągnięte i zabezpieczone na tej części długi (ok. 850 [?] zł); egzekutorem ustanawia Antoniego Szymanowskiego. Podpisy: Jan Pogorzelski i świadkowie Feliks Janowski [?], Aleksander Rumański [?].
Akt nr 677
Oblata zapisu prostego długu (simplicis debiti) Gabriela Łaszkowskiego [?], łowczego przemyskiego, dla żony Apolonii z Załowskich [?] – 2500 zł i 3000 zł (legat stryja żony) zabezpieczone na części wsi Jarmołów [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data3 I 1729, Jarmołów [?] – 22 XII 1729, Żytomierz
9przyiaciel Jan Wolski m[anu] p[ropria] Przyiaciel Stefan Adamowicz m[anu] p[ropria]
10Mateusz Szmigielski m[anu] p[ropria] Ktory też to Zapis za podaniem
11i oczewistym zeznaniem mianowaney osoby, a za moim
12Urzędownym przyięciem z początku aż do końca słowo w sło-
13wo do Xiąg niniejszych Grodzkich Kijow[skich] wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–676. Na marginesie numer rkp. „675” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem cyfra (odczyt „42” niepewny – kolejno między „41” (akt 676) a „43” (akt 678)). Oblata w Żytomierzu 22 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?]; zapis wystawiony w Jarmołowie [?] 3 I 1729 („dnia trzeciego Stycznia [?]” – nazwa miesiąca po polsku, odczyt niepewny). Formularz zapisu simplicis debiti dla żony jak w aktach 650, 657, 664 (akt 650 – także wieś Jarmołów [?], St. Krzewiński).
Nazwiska: wystawca „JP. Gabryel Łaszkowski [?] Łowczy przemyski” (rkp. „Laszkowski” / „Łaszkowski”, w tytule „Łaszkowskiego”); żona „Apolonia z Załowskich [?]” (rkp. „z Zatowskich”/„z Załoskich” – „ł” jak „t”), jej stryj „W[?] Adolf [?] Załowski [?]” (rkp. „Wadolfie Zatowskim” – początek niejasny: może „WP. Adolfie” albo imię „Wadolf”); dalej „testamentem Stryia D[...]ński [?]” – nazwisko pod plamą, niezgodne z wcześniejszym „Załowski [?]”. Dłużnik stryja: „W[?] Jerzy Syn Stefana Pinkowskiego [?]” (synowie Antoni, Mikołaj, Piotr – małoletni, w opiece) – suma 3000 zł zabezpieczona obligacją na części wsi „Szarafki [?]” (odczyt niepewny). Świadkowie: Jan WOLSKI, Stefan ADAMOWICZ, Mateusz SZMIGIELSKI.
Miejsca niejasne: „wnoszę oneruię [?]” (zapewne „oneruję” – obciążam); „ad praesens [?]” (rkp. „ad prasens”); „Jmpetycyi Zatrudnienia [?]”; „Sukcessorowie [?]” (rkp. „Tzorowie” – zapewne skrót „Ssorowie”); „ale [?] pod zakładem drugich takowych Summ krom przysięgi cielesney oszacowaniem [?]” – formuła zakładu (wadium) niejasno przepisana. W foliacji k. 575 dwie liczby „575”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; simplicis debiti – prostego długu; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intra contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; libere – dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; legamenta – zobowiązania; solenniter – uroczyście; vigore – mocą; inquantum – o ile; impedymenty – przeszkody; ewinkować – zapewniać ewikcję (bronić posiadania); manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 22 XII 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Gabriel Łaszkowski [?], łowczy przemyski, podał do akt swój zapis prostego długu (Jarmołów [?], 3 I 1729) dla żony Apolonii z Załowskich [?]. Wystawca zeznaje, że pożyczył od żony 2500 zł, a ponadto przyznała mu ona do odebrania 3000 zł, które odziedziczyła z testamentu stryja (Adolfa [?] Załowskiego [?]) – sumę zabezpieczoną obligacją na części wsi Szarafki [?] Jerzego Pinkowskiego [?], syna Stefana (lub jego małoletnich synów Antoniego, Mikołaja i Piotra). Dla zabezpieczenia obu sum (2500 i 3000 zł) zapisuje żonie swoją dziedziczną część wsi Jarmołów [?] w woj. kijowskim (7 poddanych) oraz srebro i sprzęty; żona może trzymać tę część i nią rozporządzać aż do zwrotu sum przed wszystkimi innymi długami, a wystawca i jego sukcesorowie mają jej bronić od wszelkich roszczeń. Podpisy: G. Łaszkowski [?] oraz świadkowie Jan Wolski, Stefan Adamowicz, Mateusz Szmigielski.
Akt nr 678
Oblata zapisu dymisji Pawła Staszewskiego, wojskiego bydgoskiego, dla synów Wawrzyńca i Stefana – część wsi Wolica w pow. żytomierskim oraz suma 2000 zł zabezpieczona na części wsi Fedorówka [?] (Kowalscy)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 XII / 23 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 575v (skan 0582, strona lewa – od ok. 3/5 wys.) – 576 (skan 0582, strona prawa – cała) – 576v (skan 0583, strona lewa – do ok. 4/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 575v (skan 0582, strona lewa – od ok. 3/5 wys.)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Dwudziestego trzeciego dnia
3Na urzędzie Grodz[kim] w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu
20tym wszystkiem co zdawna dawien do tey Części przy-
21należało i przynależy nic nanikogo niewyjmuiąc ani sobie
k. 576v (skan 0583, strona lewa)
1Exympuiąc ale wszystko ogółem zawieraiąc JPP. Wawrzyńco-
2wi i Stefanowi Synom moim z pod Fortuny moiey wypusz-
3czam i dymittuię. Tudzież Summę Złotych Pol[skich] Dwa tysiące
4przez Oyca JP. Woyciecha Kowalskiego u [?] WJP. Adama Ko-
5walskiego Porucznika Pol[skich] Woysk u mnie zaciągnioną
6i na Części iego Dziedziczney Dobr wsi Fedorówki [?] ubespie-
7czoną tymże Synom moim przez niniejszą Dymissyą
8ustępuię wolni tedy są Synowie moi pomienioną Część
9obiąć w swoie władanie i oną iako swoią własnością rządzić
10i ku naylepszemu swemu pożytkowi obrócić i Summę Po-
11mienioną u JP. Kowalskiego maiącą na Dobrach iego Dziedzicz-
12nych Części wsi Fedorówki [?] ubespieczoną do rąk własnych ode-
13brać, a Ja odtąd żadnego prawa do tey Części wsi Wolicy
14niemam i niepowinien będę nato daię ten List Zapis Dy-
15missionis podpisem ręki własney stwierdzony [plama] Działo się w Ży-
16tomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
17dnia dwudziestego drugiego X[decem]bra – Paweł Staszewski Woyski
18Bydgoski m[anu] p[ropria] Ktory to Zapis Dymissiny za podaniem
19i oczewistym zeznaniem wyż wyrażoney osoby a za moim
20Urzędownym przyięciem co do słowa iest w Xięgi Grodz[kie]
21Kijowskie wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–677. Na marginesie numer rkp. „676” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „43”. Oblata w Żytomierzu 23 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?]; zapis datowany w Żytomierzu 22 XII 1729. Formularz dymisji ojca dla synów jak w akcie 667 (Bosiacki [?]) – podobne zwroty („przywodząc ten swoy zamiar do skutku”, „z pod Fortuny moiey wypuszczam i dymittuię”).
Nazwy: „Wolica” w pow. żytomierskim woj. kijowskiego (por. akty 601, 659 – Wolica [?]); „Fedorówka [?]” (rkp. „Fedorowki”/„Fedorowki”). Dłużnicy sumy 2000 zł: „Oyciec JP. Woyciech Kowalski u [?] WJP. Adam Kowalski Porucznik Pol[skich] Woysk” – składnia niejasna (zapewne suma zaciągnięta przez ojca Adama, Wojciecha Kowalskiego, a teraz ciążąca na części wsi Fedorówka [?] dziedzicznej Adama Kowalskiego, porucznika wojsk polskich).
Miejsca niejasne: „moie Siedliszczne [?] dobra” (rkp. „Siedlszczi” – może zniekształcone „Sukcessyine”, por. akt 667); „a będąc moim [?] Fortuną moią własną” (zapewne „a będąc mocen Fortuną”); „przystąpić [?]” (zapewne „ustąpić”); w formule „prawa Forum” skreślony początek wyrazu „Oy[...]”. Po słowie „stwierdzony” plama atramentu (bez utraty tekstu). „X[decem]bra” – skrót „Xbra” = grudnia.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis zwolnienia (przekazania dóbr); in rem et personam – na rzecz i osobę; tenor sequitur talis – treść jest następująca; inkorporować się – poddawać się; secundum bene voluntatem meam – według mojej dobrej woli; eksympować – wyłączać; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 23 XII 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Paweł Staszewski, wojski bydgoski, podał do akt swój zapis dymisji (Żytomierz, 22 XII 1729) dla synów Wawrzyńca i Stefana. Mając wolność rozporządzania odziedziczonymi dobrami i chcąc zapewnić synom utrzymanie, przekazuje im swoją część wsi Wolica w pow. żytomierskim woj. kijowskiego z poddanymi, polami, rolami, lasem, sianożęciami i wszelkimi przynależnościami, niczego sobie nie zastrzegając; ustępuje im też sumę 2000 zł zaciągniętą u niego przez Wojciecha Kowalskiego (ojca) i zabezpieczoną na części wsi Fedorówka [?] Adama Kowalskiego, porucznika wojsk polskich – synowie mogą ją odebrać do własnych rąk; sam zrzeka się wszelkiego prawa do części Wolicy.
Akt nr 679
Oblata zapisu dymisji Jana Podlewskiego, łowczego zakroczymskiego, dla synów Michała i Jana – część wsi Karaczejówka [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 XII / 22 XII 1729, Karaczejówka [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 577 (skan 0583, strona prawa – cała) – 577v (skan 0584, strona lewa – do ok. 1/2 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 577 (skan 0583, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Dwudziestego drugiego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolew[skiey] Mości Żytomierzu
10ustnie uproszony do podpisu tey Dymissyi podpisuię
11Jan Chojnacki m[anu] p[ropria] świadek i przyiaciel Antoni Jachniewicz m[anu] p[ropria]
12Ktora Dymissya za podaniem i prośbą zeznawaiącego do
13Xiąg niniejszych iest przyięta i Zapisana. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–678. Na marginesie numer rkp. „677” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „44”. Oblata w MIEŚCIE Żytomierzu 22 XII 1729 przed Marcinem WOŁAŃSKIM [?], namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego (jak w akcie 675), do ksiąg grodzkich żytomierskich; zapis datowany w Karaczejówce [?] 19 XII 1729. Kolejność odpisów: akt 678 (23 XII) przed 679 (22 XII).
Nazwy: wieś rkp. „Karaczciowki” / „Karaczciowce” – zapewne Karaczejówka (por. akty 146, 174 – Karaczejówka [?], i 612 – Karaczyjów [?]); identyfikacja niepewna. „nawieczność przenostąpić [?]” – zapewne zniekształcone „na wieczność przestąpić/ustąpić”. Świadkowie: Jan CHOJNACKI, Antoni JACHNIEWICZ.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis zwolnienia (przekazania dóbr); in rem et personam – na rzecz i osobę; datum – dano; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 22 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Marcinem Wołańskim [?], namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, JP. Jan Podlewski, łowczy zakroczymski, podał do akt swój zapis dymisji (Karaczejówka [?], 19 XII 1729) dla synów Michała i Jana: mając wolność rozporządzania dobrami, przekazuje im na wieczność swoją odziedziczoną część wsi Karaczejówka [?] w woj. kijowskim ze wszystkimi przynależnościami i pożytkami, prosząc ich jedynie o spłacenie zabezpieczonych na niej długów; synowie mogą ją objąć w posiadanie i korzystać ze wszystkich dochodów. Podpisy: J. Podlewski, Jan Chojnacki, Antoni Jachniewicz.
Akt nr 680
Oblata testamentu Wojciecha Majewskiego – część wsi Maje [?] w woj. kaliskim dla syna Wojciecha pod opieką żony Pelagii z Wirskich [?], posagi dla córek Anny i Balbiny; egzekutorzy Józef Żaboklicki i Marcin Mańkowski [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 XII 1728, Maje [?] – 23 XII 1729, Żytomierz
5tenczas podwoiewództwa Grodz[kiego] Generału W[ojewó]dztwa Kij[owskiego] [plama] i Xięgami niniey-
6szemi Grodzkiemi Kij[owskiemi] Comparens P[ersonali]t[e]r JP. Pelagia z Wirskich [?]
7Maiewska oryginał Testamentu niżey Jnserowanego przez
8[reklamant:] zeszłego
k. 578 (skan 0584, strona prawa)
1zeszłego z tego świata JP. Woyciecha Maiewskiego męża
2swego, z rozporządzeniem Dobr wszelkich uczynionego
3i podpisem ręki własney i podpisami ręki JPP. Przyiaciół
4per oblatam podała prosząc aby przyięty i do Xiąg zapi-
5sany został a tak ia Urząd Annuendo Acceptationi przy-
6muiąc czytałem i ten tak się w sobie ma w Jmię Troycy
7Przenayświętszey Oyca Syna i Ducha Świętego niech się
8stanie ku wieczney pamięci Amen – będąc przekonany
9że każdy Człowiek Ktoren się Rodzi umierać musi a nie
10chcąc ażeby bez rozporządzenia niego, tak Fortuny moiey
11iakoteż ciała i duszy Umrzeć przeto następne umyśliłem uczynić
12rozporządzenie – Ja Woyciech Maiewski zdrowy będąc
13na Umyśle chociaż osłabionym na ciele czynię takowe
14rozporządzenie – Naprzód Duszę moią iako od Boga Stwo-
15rzoną temuż iako stwórcy i Oycu memu wręczam upra-
16szaiąc [plama] naymocniey by grzechi moie Łaskawie mi odpuścić
17raczył – ciało zaś moie ma być pochowane bez żadney
18marney okazałości, lecz porządkiem Religii Świętey Rzym-
19sko Katolickiey i iako Ziemia Ziemi oddane być ma –
20Na msze Święte za Duszę moią iakoteż i za duszę ś[więtey] p[amięci]
21Rodziców moich Jana i Maryanny Maiewskich Złotych
22Czterysta Kościołowi tuteyszemu Zapisuię – co zaś do For-
23[reklamant:] tuny
k. 578v (skan 0585, strona lewa)
1Fortuny moiey te czynię rozporządzenie Część moią Dzie-
2dziczną wsi Maie [?] w W[ojewó]dztwie Kaliskim Sytuowaną z poddanych
3trzydziestu składaiącą się ze wszelkiemi dotey przyna-
4leżytościami iakoteż wszelkie Remanenta Gospodarskie
5oraz mobilia domowe Srybra i sprzęty Synowi memu
6Woyciechowi maiącemu zostać pod rozporządzeniem i opie-
7ką Miłey Małżonki moiey Pelagii z Wirskich [?] Maiewskiey
8Zapisuię – Córkom zaś moim teraz w Panieńskim sta-
9nie zostaiącym iakoto Annie Kocz ieden Sześć [?] Koni
10i Skrypt od JP. Agatona Maizkowskiego [?] mnie na Summę
11Złotych Pol[skich] Trzy tysiące wydany – Balbinie zaś takoż Kocz
12ieden i Cztery Konie ze wszelkiem narzędziem do uprzęży
13należącym, iakoteż podobny Skrypt od JP. Michała
14Żołędziowskiego [?] na podobnąż Summę Trzy tysiące
15Złotych Polskich te Córkom moim w posagu zapisuię
16i na tey że części moiey Ktora ma spaść do życia
17miłey Małż[onki] moiey, a po śmierci iey Synowi memu Woy-
18ciechowi należeć będzie Legui [?] upraszam miłą Małż[onkę]
19moią by o Duszy moiey pamiętała i Jałmużny ubogim
20iak w możności będzie dawała – za Exekutorów tego Testa-
21[reklamant:] mentu
k. 579 (skan 0585, strona prawa)
1mentu obieram i upraszam JchMościów Panów Józefa Żaboklickiego
2i Marcina Mańkowskiego [?] by moim żądaniom zadość
3uczynili i byli pomocą luby Małż[once] moiey a Naybardziey
4o wyexekwowaniu na nayprędszym terminie posagów
5Córkom moim i zaraz po wyściu zamąż by były onym
6oddane a także upraszam miłą Małż[onkę] moią iakoteż JPP.
7Exekutorów by te ostatniey woli moiey rozporządzenie
8było we wszystkiem uskutecznione – a ktoby chciał violare
9tego na sąd ostateczny Naywyższego Boga pozywać
10będę a tak żegnaiąc lubą Małż[onkę] moią iakoteż Dziatki moie
11ten Testament przy uproszonych JchMPanach Przyiaciołach ręką
12własną podpisuię się – Działo się w Maiach [?] – Tysiąc Siedmset
13Dwudziestego ósmego roku dnia dwudziestego ósmego Decembra
14u tego Testamentu per oblatam podanego podpisy ręki temi
15słowy Woyciech Syn Jana Maiewski, iako świadek i przyiaciel
16uproszony do tego Testamentu za Świadka podpisuię się
17Konstanty Rzakowski [?] m[anu] p[ropria] ustnie i oczewisto uproszony od JP.
18Woyciecha [plama] Maiewskiego do podpisania tego Testamentu podpi-
19suię się Jerzy Marchocki m[anu] p[ropria] Ktory to Testament za po-
20daniem i prośbą a za moim Urzędownym przyięciem z początku
21aż do Końca iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych iest wpisany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–679. Na marginesie numer rkp. „678” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „45”. Oblata w Żytomierzu 23 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] – podała wdowa Pelagia z Wirskich [?] Majewska; testament spisany w „Maiach [?]” 28 XII 1728 (rok w odpisie „Dwudziestego ósmego”). Formularz testamentu podobny do aktu 676 (Pogorzelski) – te same zwroty („będąc przekonany że … umierać musi”, „iako Ziemia Ziemi”, „a ktoby chciał violare … pozywać będę”).
Nazwiska: testator „JP. Woyciech Maiewski” (rkp. „Maicwski” – „e” podobne do „c”; w podpisie „Woyciech Syn Jana Maiewski”), rodzice Jan i Maryanna Majewscy; żona „Pelagia z Wirskich [?]” (rkp. „z Wirskich”); syn Wojciech (małoletni [?]); córki Anna i Balbina (panny). Dłużnicy ze skryptów po 3000 zł: „JP. Agaton Maizkowski [?]” i „JP. Michał Żołędziowski [?]”. Egzekutorzy: Józef ŻABOKLICKI (rkp. „Żaboklickiego”), Marcin MAŃKOWSKI [?] (rkp. „Mańkowskiego”/„Manikowskiego”). Świadkowie: Konstanty RZAKOWSKI [?], Jerzy MARCHOCKI. Wieś „Maie [?]” / „w Maiach [?]” w woj. kaliskim (30 poddanych) – identyfikacja niepewna.
Odczyty niepewne: „Annie Kocz ieden Sześć [?] Koni” (rkp. „Dzieś[?]”); „Legui [?] upraszam” (zapewne „Legatu”/„Legowanie” – początek nowego zdania); w dacie oblaty plama zakrywa część wyrazu „dzi[ewi]ątego”. Imiona Agaton, Balbina i zwroty „bez żadney marney okazałości”, „uskutecznione” – charakterystyczne dla XIX-wiecznej redakcji (por. noty od aktu 647).
Łacina: per oblatam – przez oblatę; annuendo acceptationi – przychylając się do przyjęcia; mobilia – ruchomości; violare – naruszyć; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 23 XII 1729 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, Pelagia z Wirskich [?] Majewska podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża Wojciecha Majewskiego (Maje [?], 28 XII 1728). Testator poleca duszę Bogu, prosi o skromny pogrzeb według obrządku rzymskokatolickiego i zapisuje 400 zł miejscowemu kościołowi na msze za siebie i rodziców Jana i Maryannę; swoją dziedziczną część wsi Maje [?] w woj. kaliskim (30 poddanych) z inwentarzem, ruchomościami, srebrem i sprzętami zapisuje synowi Wojciechowi, pozostającemu pod opieką matki (która ma dożywocie na tej części); córkom-pannom daje w posagu: Annie kocz z końmi i skrypt Agatona Maizkowskiego [?] na 3000 zł, Balbinie kocz z czterema końmi i uprzężą oraz skrypt Michała Żołędziowskiego [?] na 3000 zł; prosi żonę o pamięć modlitewną i jałmużny; egzekutorami ustanawia Józefa Żaboklickiego i Marcina Mańkowskiego [?], prosząc ich o szybkie wyegzekwowanie posagów córek. Podpisy: W. Majewski, świadkowie Konstanty Rzakowski [?], Jerzy Marchocki.