Księga grodzka kijowska 1581–1740 (zbiór odpisów złożony w XIX w.) · część 18 z 22
Akty 681–720
Wpisy od 28 XII 1729 do 20 XI 1729
Akt nr 681
Oblata testamentu Michała Szybińskiego, chorążego wojsk polskich [?], podana przez wdowę Franciszkę z Szułatyckich [?] – część Bakrynowszczyzny [?] dla syna Gabriela
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
4za Podaniem i Prozbą wyżey mianowaney osoby, a za moim Urzę-
5downym przyięciem słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg
6niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–680. Na marginesie numer rkp. „679” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „46”. Oblata na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu 28 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (rkp. „Chraszlinskim”), namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego (jak w akcie 680); testament spisany w Byszowie [?] 19 VI 1729.
Urząd testatora (i A. Piotrowskiego) zapisany skrótem niezrozumiałym dla kopisty: „Chor. Wołło:” (nagłówek oblaty), „Chorąży Wszys. Bało.” (tekst testamentu), „Chor. Wszys. Batt.” (podpis), „Chor. W.Bało” (Piotrowski). Rozstrzyga akt 688 (testament A. Wilczyńskiego, ten sam formularz), gdzie w podpisie wypisano „Chorąży Woysk Polskich” – skrót oznacza więc zapewne „Chorąży Wojsk Polskich” (rkp. „W[oy]sk Pol[skich]”). Nazwisko wdowy rkp. „z Szutatyckich”/„Szułatyckich” – odczyt niepewny. Dobra: „Część Bakryno-wszczyzny” – zapewne Bakrynowszczyzna / Bahrynowszczyzna [?], identyfikacja nieustalona. „Sytuowaną ze oddanych Dzieciom” – miejsce zapewne zepsute przez kopistę. „bez porędnia” – niejasne (może „bez porządku/poręki” [?]). Miejsce spisania rkp. „w Byszowie” lub „Bzyszowie” [?]. Kwota długu „Złotych Tysiąc Sto Osiemdziesiąt [?]”. „obligum też miłą Małżonkę” – zniekształcone „obliguię też”. W kilku miejscach dziury w papierze.
Testament ma formularz bliźniaczy z testamentem Adama WILCZYŃSKIEGO (akt 688, oblata 31 XII 1729; ten sam tytuł „Chor. Wszys. Batt./Bał.”); porównanie rozstrzyga: „żyiący czyto [= czy to] prędzey lub późniey”, „by grzechy moie Łaskawie mi odpuścić raczył”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – drogą oblaty (do wpisania do akt); annuendo oblationis – przychylając się do oblaty; inserowany – wpisany (in extenso); remanenta – inwentarz pozostały; mobilia – ruchomości; violare – naruszyć; walor – moc prawna; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 28 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Franciszka z Szułatyckich [?] Szybińska podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża, JP. Michała Szybińskiego, chorążego wojsk polskich [?] (tytuł zniekształcony przez kopistę), spisanego w Byszowie [?] 19 VI 1729. Testator, zdrowy na umyśle, choć osłabiony na ciele, poleca duszę Bogu, prosi o skromny pogrzeb według obrządku rzymskokatolickiego przy kościele parafialnym żony i zapisuje 300 zł miejscowemu kościołowi na msze za siebie i rodziców; swoją dziedziczną część Bakrynowszczyzny [?] ze wszystkimi przynależnościami, inwentarzem gospodarskim, końmi, bydłem, ruchomościami i sprzętami zapisuje synowi Gabrielowi, pozostającemu pod opieką matki, która ma zarządzać majątkiem do swojej śmierci; zobowiązuje żonę do dawania jałmużny oraz do spłaty zaciągniętego przez niego i zabezpieczonego na tej części długu ok. 1180 zł [?], zapisanego bratankowi Andrzejowi Szybińskiemu, gdy ten dojdzie lat sprawnych; egzekutorem ustanawia JP. Ignacego Kozulińskiego [?], prosząc go o pomoc żonie, synowi i bratankowi; grozi naruszycielom sądem Bożym. Podpisy: M. Szybiński, świadkowie Xawery Nakaiewski [?] i Augustyn [?] Piotrowski, chorąży wojsk polskich [?].
Akt nr 682
Oblata kwitu Piotra Prokopowicza, porucznika wojsk polskich, dla Teodora Sachnowskiego [?] – sprzedaż części wsi Słobpowa [?] za 5000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 581 (skan 0587, strona prawa – od ok. 1/3 wys.) – 581v (skan 0588, strona lewa – do ok. 2/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 581 (skan 0587, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego Dnia –
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Owruczu
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–681. Na marginesie numer rkp. „680” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „47”. Oblata w mieście Owruczu 30 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, do ksiąg grodzkich kijowskich.
Nazwy: wieś rkp. 3 razy „Słobpowa” (może zniekształcona Słobodowa/Słoboda [?]) – identyfikacja nieustalona. Nabywca rkp. „Sachnowskiemu”/„Sachnowski” [?]. Podpis „Por. Wszys. Batt.” – ten sam niejasny skrót co w akcie 681 („Chor. Wszys. Batt.”); w nagłówku aktu ten sam człowiek to „Porucznik Wojsk Polskich”, skrót oznacza zatem „Porucznik Wojsk Polskich” (por. akt 688: „Chorąży Woysk Polskich” wypisane w podpisie). „przypustąpić” – zapewne „przestąpić/ustąpić”. Reszta ceny: „Tysiąc pięćset [?]” (odczyt niepewny). „żadney aktwy” – zapewne „akcyi”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; iure naturali et successive – prawem przyrodzonym i sukcesyjnie (w drodze dziedziczenia); impetycja – roszczenie, napaść prawna; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 30 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Piotr Prokopowicz, porucznik wojsk polskich, zeznał kwit: odziedziczoną część wsi Słobpowa [?] w woj. kijowskim z polami, lasami i przynależnościami odstąpił JP. Teodorowi Sachnowskiemu [?] za 5000 zł pol. na mocy transakcji zawartej w roku poprzednim; ponieważ nabywca dopłacił dziś resztę ceny (1500 zł [?]), Prokopowicz kwituje go z całej sumy, umacnia transakcję, pozwala mu wejść w posiadanie w każdym czasie, zrzeka się wszelkich praw w imieniu własnym i synów Grzegorza i Jana Prokopowiczów i zobowiązuje się bronić go od wszelkich roszczeń.
Akt nr 683
Oblata kwitu de pretio Aleksandra Stanisławskiego, wojskiego łomżyńskiego, dla Piotra Bohusza – sprzedaż części wsi Wołkowińce [?] za 5030 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 581v (skan 0588, strona lewa – od ok. 2/3 wys.) – 582 (skan 0588, strona prawa) – 582v (skan 0589, strona lewa – do ok. 1/2 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 581v (skan 0588, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego Dnia –
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Owruczu
5przednio zawartą między mną Comparentem a tymże JP. Piotrem
6Bohuszem umacniam i żadnego prawa do pomienioney Części
7wsi Wołkowińce [?] ani sobie niteż Synom moim Stefanowi i Wa-
8wrzyńcowi Stanisławskim teraz w Małoletności Lat zostaiącym
9niezostawuię – mocą Kwitowego zeznania mego Alexander Sta-
10nisławski Woyski Łomżyński m[anu] p[ropria] Ktory Kwit ad acticandum
11przyięty i wpisany został –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–682. Na marginesie numer rkp. „681” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „48”. Oblata w mieście Owruczu 30 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich (ten sam dzień co akt 682).
„w Gubernii Podolskiey” – wyraźny ANACHRONIZM kopisty XIX-wiecznego (gubernia podolska istniała od 1793/1797); w oryginale zapewne „w Województwie Podolskim/Bracławskim”. Wieś rkp. „Wołkowincu”/„Wołkowinie” – zapewne Wołkowińce [?]. „porozdzieleniu się z Siostrą” – po podziale majątku z siostrą Anielą Stanisławską. „wczynionym” [?] – może „uczyniona”. Formuła „quo ad actum praesentem attinet cale się …” zniekształcona (por. „quoad actum praesentem attinet, cale się … poddając”).
Łacina: de pretio – z ceny (kwit z zapłaty ceny); comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; quoad actum praesentem attinet – co się tyczy niniejszego aktu; ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 30 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Aleksander Stanisławski, wojski łomżyński, zeznał kwit: swoją część wsi Wołkowińce [?] (kopista: „w Guberni Podolskiej”), odziedziczoną i wydzieloną mu po podziale z siostrą Anielą Stanisławską, z polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, lasami i stawkiem sprzedał JP. Piotrowi Bohuszowi za 5030 zł pol. na mocy wcześniejszej transakcji; ponieważ nabywca dopłacił dziś resztę (przy sumie zabezpieczonej 600 zł), Stanisławski kwituje go z całej ceny, pozwala na intromisję, umacnia transakcję i zrzeka się wszelkich praw w imieniu własnym i małoletnich synów Stefana i Wawrzyńca.
Akt nr 684
Oblata kwitu Antoniego Kilawskiego [?], wojskiego zakroczymskiego, dla Pawła Sobomirzyca [?] – 2900 zł posagu żony Katarzyny, zabezpieczonych na części wsi Hujwa [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 582v (skan 0589, strona lewa – od ok. 1/2 wys.) – 583 (skan 0589, strona prawa – do ok. 3/4 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 582v (skan 0589, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolew[skiey] [dziura] Mości Owruczu
5podwoiewództwa Grodz[kiego] Generału W[ojewó]dztwa Kij[owskiego] i Xięgami niniejszemi
6Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens P[ersonali]t[e]r JP. Antoni Kilawski [?]
7zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey [dziura] własney należ-
8ney Ziemskiey Juryzdykcyi, Prawa Forum Powiatu i Woiewództwa
k. 583 (skan 0589, strona prawa)
1a pod teraznieysze Kwitowe zeznanie poddaiąc wiadomo iawno
2i Dobrowolnie zeznaię Iż Ja zeznawaiący maiąc Dług u JP. Pawła
3Sobomirzyca [?] Złotych Polskich Dwatysiące Dziewięćset Zonie moiey
4Katarzynie w posagu ubespieczony i ta Summa do tey pory
5została niewypłacona, a w dniu Dzisieyszym JP. Paweł Sobo-
6mirzyc [?] pomienioną Summę Złotych Polskich Dwatysiące Dzie-
7więćset do rąk moich wypłaca i wylicza przeto Ja z zapewnia [?]
8rąz [?] takową na Części moiey Dziedziczney wsi Hujwie [?]
9z wypłatu całkowitey Summy Imieniem swym Jakoteż
10i Małoletnich Dziatek moich Michała Syna, i Konstancyi
11Corki Kilawskich [?] wiecznemi i nigdy nieodzownemi Czasy
12Kwituię i żadney Salwy oto szymena [!] niezostawuię i też
13Summę Złotych Polskich Dwatysiące Dziewięćset też Część moią
14Dziedziczną wsi Hujwy [?] obeczzam [?] – mocą niniejszego
15zeznania mego Antoni Kilawski [?] Woyski Zakroczymski m[anu] p[ropria]
16Ktory Kwit ad acticandum przyięty i wpisany iest –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–683. Na marginesie numer rkp. „682” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „49”. Oblata w mieście Owruczu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich.
Nazwiska: zeznający rkp. „Kilavski”/„Kilavzkiego” – litera między „Kila-” a „-ski” może być „w” albo „r” (Kilawski/Kilarski [?]); dłużnik rkp. „Sobomirzyca”/„Sobomirzyc” [?]. Wieś rkp. „Hujwie”/„Hujwy” – zapewne Hujwa (Гуйва) nad rzeką Hujwą koło Żytomierza [?]. Kopista kilka miejsc zepsuł: „z zapewnia rąz takową” (może „zapisaną raz takową [sumę]”), „żadney Salwy oto szymena” (zapewne „żadney salwy o to czynienia” – por. tę samą formułę w akcie 686), „obeczzam” (zapewne „oczyszczam/oswobadzam” [?]). Sens prawny niezupełnie jasny: suma posagowa żony zeznającego, zabezpieczona (zapewne) na jego części wsi Hujwa [?], była należna od P. Sobomirzyca [?], który ją teraz spłacił.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; salva – zastrzeżenie (salwa); ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Antoni Kilawski [?], wojski zakroczymski, zeznał kwit: JP. Paweł Sobomirzyc [?] był mu winien 2900 zł pol., zabezpieczonych w posagu jego żony Katarzyny (zapewne na części wsi Hujwa [?]) i dotąd niezapłaconych; ponieważ dziś Sobomirzyc [?] wypłacił mu całą sumę do rąk, Kilawski [?] w imieniu własnym i małoletnich dzieci, syna Michała i córki Konstancji, kwituje go na wieczne czasy, nie zostawia żadnych zastrzeżeń i uwalnia (?) swoją dziedziczną część wsi Hujwa [?] od tej sumy.
Akt nr 685
Oblata zapisu simplicis debiti Jana Zaborowskiego, podstolego „wągrodzkiego” [?], dla żony Ewy z Wolkerów [?] – część wsi Zabełów [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1728 / 31 XII 1729, Zabełów [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 583 (skan 0589, strona prawa – od ok. 3/4 wys.) – 583v (skan 0590, strona lewa) – 584 (skan 0590, strona prawa – cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 583 (skan 0589, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Dziewiątego
2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia –
k. 583v (skan 0590, strona lewa)
1Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierz[u]
4iąc ażeby Dług u JP. Józefa Kołłowskiego [?] zaciągniony Złotych Tysiąc
5Pięćset był uspokoiony, upraszam także Żony moiey aby o synach
6naszych JPP. Michale i Ludwiku Zaborowskich niezapominała i ich
7wile [!] w możności będzie Edukowała by byli Oyczyźnie [?] i Rzeczypospo-
8litey [?] pomocnemi, wolna tedy iest i będzie wspomniona JP. Ewa
9Zaborowska Luba Małż[onka] moia pomienioną Część obiąć w swoie
10władanie, a ia zeznawaiący raz zrzekłszy się prawa, żadnego
11zwrotu [?] i mocy niezostawuię – Co dla lepszey wagi i waloru
12Ręką moią własną podpisuię i JPP. Przyiaciół do podpisu upra-
13szam Dat[um] w Zabełowie [?] Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego
14ósmego dnia [dziura] Dwudziestego Nowembra Jan Syn Władysława
15Zaborowski Podstoli Wągrodzki [?] m[anu] p[ropria] Jako Przyiaciel i Świadek
16natym Zapisie podpisuię się Szymon Zawadzki m[anu] p[ropria] Jako upro-
17szony za [dziura] Świadka i przyiaciela podpisuię się Jan Kanty Zabłocki [?] m[anu] p[ropria]
18Ktory Zapis za podaniem i prozbą podawaiącey osoby a za moim Urzędownym przy-
19ięciem słowo w słowo do Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–684. Na marginesie numer rkp. „683” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „50”; w tytule marginalnym i w nagłówku oblaty kopista pisze „Zakowskiego”/„Załowski”, w tekście zapisu i podpisie – „Zaborowski”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; zapis datowany w Zabełowie [?] 20 XI 1728.
Urząd „Podstoli Wągrodzki/wągrodzki” (3 razy) – brak takiego urzędu; może zniekształcone „Nowogrodzki” [?]. Żona rkp. „z Wolkerów/Wolkerow” [?]. Wieś rkp. „Zabelowe”/„Zabelowie” – Zabełów [?], identyfikacja nieustalona. Wierzyciel rkp. „Kołłowskiego” [?]. „przypisać upraszaiąc” – odczyt niepewny. Miejsce „by byli … pomocnemi” zniekształcone (rkp. „Ojczyzni [?] i Jyzzecla-ney”), zapewne „Ojczyźnie i Rzeczypospolitej”. „żadnego zworotu” [?]. Świadkowie: Szymon ZAWADZKI, Jan Kanty ZABŁOCKI [?] (rkp. „Zabłocki”/„Zabłodzki”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis simplicis debiti – zapis długu prostego; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intra contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; libere – dobrowolnie; ad acticandum – do wpisania do akt; ingrossowany – wpisany; datum – dano; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Jan Zaborowski (w nagłówku „Załowski”), podstoli „wągrodzki” [?], podał do akt swój zapis długu prostego (Zabełów [?], 20 XI 1728) dla żony Ewy z Wolkerów [?]: swoją dziedziczną część wsi Zabełów [?], odziedziczoną po ojcu Władysławie Zaborowskim, zapisuje żonie, prosząc ją o spłacenie długu 1500 zł zaciągniętego u JP. Józefa Kołłowskiego [?] oraz o pamięć o synach Michale i Ludwiku Zaborowskich i ich wykształcenie, by byli pożyteczni Ojczyźnie [?]; żona może objąć tę część w posiadanie, a zeznający zrzeka się do niej wszelkich praw. Podpisy: J. Zaborowski, świadkowie Szymon Zawadzki i Jan Kanty Zabłocki [?].
Akt nr 686
Oblata kwitu Mikołaja Łopuszańskiego (w imieniu własnym i brata Grzegorza) dla Stefana Bazylego Strutyńskiego [?] – sprzedaż części wsi Jurów [?] za 5000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 584v (skan 0591, strona lewa – cała) – 585 (skan 0591, strona prawa – do ok. 1/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 584v (skan 0591, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Dziewiątego
2Miesiąca Grudnia trzydziestego pierwszego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Owruczu
9nia mego Mikołay Syn Jana Łopuszański – Quam actis Connotari
10mnie urzędu prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–685. Na marginesie numer rkp. „684” (nr opracowania − 2); ołówkowej cyfry (powinno być 51) nie widać. Oblata w mieście Owruczu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich.
Nazwy: wieś rkp. „we wsi Jurowie” – Jurów [?], identyfikacja nieustalona. Nabywca rkp. „Stefanowi Bazylemu Dwoyga Imion … Strutynskiemu”, „Strutynskim” [?] (może Strutyński/Strutyński). „domowey przypadaiącą Dzierżawy” – sens niejasny (zapewne część przypadła z działu po ojcu [?]). „Exceptuiąc iednak pewną iMość Gruntu” – odczyt niepewny (rkp. ok. „i Moż Granka”), zapewne wyłączenie pewnego kawałka gruntu wymienionego w transakcji. „przy Gramie” – zapewne zepsute „przy Gruncie”/„przy Summie”. Kwota reszty „Czterysta” [?] (rkp. „Ckterysta”). „żadney Salwy oto czynienia” – formuła jak w akcie 684.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; rezygnacja – zrzeczenie (się dóbr); exceptuiąc – wyłączając; prepedycja – przeszkoda; quam actis connotari … prosił – o odnotowanie którego w aktach prosił.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Mikołaj Łopuszański, syn Jana, w imieniu własnym i rodzonego brata Grzegorza zeznał kwit: swoją część wsi Jurów [?] (10 poddanych), przypadłą mu po ojcu Janie Łopuszańskim, z poddanymi, polami, sianożęciami, wydzielonym lasem i wszystkimi przynależnościami odstąpił na wieczność JP. Stefanowi Bazylemu Strutyńskiemu [?] za 5000 zł na mocy transakcji rezygnacyjnej (z wyłączeniem pewnego gruntu [?] w niej wymienionego); ponieważ nabywca wypłacił dziś resztę ceny (400 zł [?]), Łopuszański kwituje go na wieczne czasy, nie zostawia żadnych zastrzeżeń i zaręcza, że brat Grzegorz nie będzie czynił przeszkód.
Akt nr 687
Oblata kwitu Michała Koryckiego (w imieniu własnym i syna Macieja) dla Samuela Podgurskiego – sprzedaż części wsi Zamohylna [?] za 4000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Owrucz
Karty / skanyk. 585 (skan 0591, strona prawa – od ok. 1/3 wys.) – 585v (skan 0592, strona lewa – cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 585 (skan 0591, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Grudnia trzydziestego pierwszego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Owruczu
8waniem Dworskim, zgoła z tym wszystkiem co zdawien dawna
9przodkowie moi posiadali i teraz do tey Części przynależy JP.
10Samuelowi Podgurskiemu za Summę Cztery tysiące Złotych odprze-
11dać naco zawarta została między nami w Roku zeszłym Re-
12zygnacyina Tranzakcya – Lecz gdy tenże JP. Podgurski resztę po-
13zostałey i przy Gramie [!] ubespieczoney Sześćset Złotych w dniu
14Dzisieyszym do rąk moich wypłaca i Zalicza [dziura] przeto Ja z wypłatu
15takowey, i całkowitey Summy Imieniem swym i Syna swego
16Macieia Koryckiego wiecznemi i nigdy nieodzownemi Czasy
17Kwituię – niezostawuiąc tak sobie iakoteż i w[s]pomnionemu [dziura]
18Synowi memu żadney Salwy o to czynienia – Mocą niniejszego
19Zeznania mego Michał Syn Szymona Korycki – Quam Actis Connotari prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–686. Na marginesie numer rkp. „685” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „52”. Oblata w mieście Owruczu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich (ten sam dzień i formularz co akty 684 i 686).
Nazwy: wieś rkp. „we wsi Zamohytney/Zamohylney” – Zamohylna [?], identyfikacja nieustalona. Urząd ojca rkp. „Łow. Ośm.” – zapewne łowczy oszmiański [?]. „z oddanemi Czterma” – zapewne „z poddanymi czterema” (kopista pisze „z oddanemi” także w aktach 682–683). „przy Gramie” – jak w akcie 686, zapewne zepsute „przy Gruncie/Summie”. „wypłaca i Zalicza” – zapewne „wylicza”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; transakcja rezygnacyjna – umowa o zrzeczenie się (sprzedaż) dóbr; salwa – zastrzeżenie; quam actis connotari prosił – o odnotowanie którego w aktach prosił.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Owruczu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Michał Korycki, syn Szymona, zeznał kwit: swoją dziedziczną część wsi Zamohylna [?], odziedziczoną po ojcu Szymonie Koryckim, łowczym oszmiańskim [?], z czterema poddanymi, polami, rolami, laskiem, borami, sianożęciami i zabudowaniami dworskimi sprzedał JP. Samuelowi Podgurskiemu za 4000 zł na mocy transakcji rezygnacyjnej z roku ubiegłego; ponieważ nabywca wypłacił dziś pozostałe 600 zł, Korycki w imieniu własnym i syna Macieja kwituje go na wieczne czasy, nie zostawiając sobie ani synowi żadnych zastrzeżeń.
Akt nr 688
Oblata testamentu Adama Wilczyńskiego, chorążego wojsk polskich, podana przez wdowę Helenę – część wsi Żukowce [?] dla żony (dożywocie) i syna Jana, futor dla siostry Konstancji
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 XII / 31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 586 (skan 0592, strona prawa – cała) – 586v (skan 0593, strona lewa – cała) – 587 (skan 0593, strona prawa – do ok. 1/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 586 (skan 0592, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Dziewiątego
2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierz[u]
5podwoiewództwa Grodzkim [!] Generału W[ojewó]dztwa Kijowskiego i Xięgami niniey-
6szemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens P[ersonali]t[e]r JP. Helena Wilczyń-
7ska Oryginał Testamentu niżey inserowanego przez zeszłego
8z tego Świata JP. Adama Wilczyńskiego Chor[ążego] Wszys[!] Bał[!] męża swego
9z rozporządzeniem Substancyi uczynionego podpisem ręki tegoż i JPP.
10Przyiaciół do tego uproszonych zatwierdzony dla wpisania do Xiąg
11niniejszych per oblatam podała, a tak Ja Urząd Annuendo oblatio-
12nis przyimuiąc czytałem ktory tak się w sobie ma: W Imię Oyca i Syna
13i Ducha Świętego Amen – Będąc przekonanym że Człowiek natym Padole
14Zyiący czyto prędzey lub późniey umierać musi, a niechcąc bez zupełnego
15Rozporządzenia [dziura] tak co do Duszy i ciała, iako i mizerney Fortunki moiey
16Zeyść tego świata – Przeto Ja Adam Wilczyński Chor[ąży] Wszys[!] Bał[!]
17będąc zdrowym na umyśle Mocaż [?] osłabionym na ciele czynię
18takowe rozporządzenie Naprzód Duszę moią od Boga stworzoną
19temu [dziura] iako stworcy wręczam upraszaiąc naymocniey by Grzechi
20moie Łaskawie mi odpuścić raczył – Ciało zaś moie ma być pocho-
21wane bez żadney marney okazałości przy Kościele tuteyszym na Msze
k. 586v (skan 0593, strona lewa)
1Święte za Duszę moią Złotych Dwieście Temuż Kościołowi Zapisuię
2Co zaś do Fortuny moiey takowe czynię rozporządzenie Część moią
3Dziedziczną tu we wsi Żukowcach [?] Sytuowaną z Dymow Dziesięciu
4składaiącą się ze wszystkiemi domowemi przynależytościami iakoteż
5wszelkie Remanenta Gospodarskie Konie bydło różnego rodzaju
6te Zonie moiey Helenie Wilczyńskiey w dożywociu Zapisuię, po Śmier-
7ci zaś Żony moiey takowa Część nakogo innego spaść niema iak
8tylko na Syna mego Jana Wilczyńskiego upraszaiąc też miłą
9i Małżonkę moią aby z opieki swoiey owego nieopuszczała, Siostrze
10moiey JP. Konstancyi za JP. Józefem Szymonowiczem [?] będącey Futor
11z Sadem Fruktowym Pasieką Pasiecznikiem [?] Polami w każdą Stro[?]-
12ne po Morgow Trzy Laskiem około tego Futora znayduią-
13cym się – Leguię upraszaiąc Siostry moiey aby do Kościoła tego
14przy ktorym Zwłoki moie spoczywać będą wosku z Pasieki tey
15Funtow Dwadzieścia na Światło przez Lat pięć ofiarowała Łukasza
16Chuzłaka [?] z Poddaństwa uwalniam i onemu Z[łotych] [dziura] Sto Zapisuię
17Naymocniey upraszam miłą Małż[onkę] moią aby ta ostatnia wola
18moia była we wszystkim uskuteczniona – a ktoby chciał violare
19tego na Sąd Boga pozywać będę – za Opiekunow do niniejszego
20Testamentu Przyiaciół doświadczonych JPP. Jana Jawor[ski]ego [dziura] i Zenona
21Gogolewicza [?] Regenta G[rodzkiego] [?] Łuckiego upraszam i stanowię co dla lepszey
22wagi i waloru ten Testament Ręką własną podpisuię Działo
23się w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
k. 587 (skan 0593, strona prawa)
1Dnia Dwudziestego Ośmego Decembra Adam Wilczyński
2Chorąży Woysk Polskich m[anu] p[ropria] Jako Świadek uproszony do podpi-
3su tego Testamentu podpisuię się J. Jaworski m[anu] p[ropria] Świadek
4i Przyiaciel podpisuię się Zenon Rogalewicz [?] m[anu] p[ropria] Ktory to
5Testament za Podaniem i prozbą, a za moim Urzędownym przy-
6ięciem do Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–687. Na marginesie numer rkp. „686” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „53”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; testament spisany w Żytomierzu 28 XII 1729.
Formularz testamentu bliźniaczy z testamentem M. SZYBIŃSKIEGO (akt 681) – zapewne ten sam pisarz/wzór. Tytuł testatora w nagłówku i tekście kopista oddaje skrótem „Chor. Wszys. Bał.”, ale w podpisie wypisał „Chorąży Woysk Polskich” – to rozstrzyga ten sam skrót w aktach 681–682. „Mocaż osłabionym” – zapewne zepsute „mocno [?] osłabionym” (w akcie 681 „Mocaz”).
Nazwy: wieś rkp. „we wsi Żukowcach”, w tytule marg. „na Części Żukowiec” – Żukowce [?], identyfikacja nieustalona. Szwagier rkp. „Szymonowiczem/Sùzymowiczem” [?]. Poddany rkp. „Chuzłaka” [?] (może Kozłak). Opiekun rkp. „Zenona Gogolewicza Regenta C. Łuckiego”, w podpisie „Zenon Rogalewicz” – nazwisko niepewne (Gogolewicz/Rogalewicz [?]); „Regenta C.” zapewne „Regenta Grodzkiego [?] Łuckiego”. „w każdą Stro-ne po Morgow Trzy” – odczyt „Strone” niepewny. „futor” – chutor, folwarczek, osada.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (in extenso); per oblatam – drogą oblaty; annuendo oblationis – przychylając się do oblaty; remanenta – inwentarz pozostały; violare – naruszyć; walor – moc prawna; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Helena Wilczyńska podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża, JP. Adama Wilczyńskiego, chorążego wojsk polskich (Żytomierz, 28 XII 1729). Testator poleca duszę Bogu, prosi o pogrzeb bez okazałości przy miejscowym kościele i zapisuje mu 200 zł na msze; swoją dziedziczną część wsi Żukowce [?] (10 dymów) z przynależnościami i inwentarzem (konie, bydło) zapisuje dożywotnio żonie Helenie, a po jej śmierci synowi Janowi, którego poleca opiece matki; siostrze Konstancji, żonie JP. Józefa Szymonowicza [?], legował futor z sadem owocowym, pasieką i pasiecznikiem [?], polami po 3 morgi w każdą stronę [?] i laskiem, prosząc, by przez pięć lat ofiarowała kościołowi, przy którym spocznie, po 20 funtów wosku z tej pasieki na światło; poddanego Łukasza Chuzłaka [?] uwalnia z poddaństwa i zapisuje mu 100 zł; opiekunami ustanawia JPP. Jana Jaworskiego i Zenona Gogolewicza (Rogalewicza) [?], regenta grodzkiego [?] łuckiego. Podpisy: A. Wilczyński, świadkowie J. Jaworski i Zenon Rogalewicz [?].
Akt nr 689
Oblata kwitu Szymona Hnatkowskiego, stolnika zakroczymskiego (w imieniu własnym i syna Jana), dla Jana Drozdowskiego – sprzedaż części wsi Samowce [?] za 2900 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 587 (skan 0593, strona prawa – od ok. 1/3 wys.) – 587v (skan 0594, strona lewa – do ok. 1/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 587 (skan 0593, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierz[u]
4za Summę 2900 Złotych odprzedać, a gdy takowa Summa w Zupeł-
5ności niezostała wpłacona Lecz tylko Złotych Dwa tysiące pięćset –
6Przeto gdy pozostałe Złotych Czterysta na teyże Części ubespieczone
7w dniu dzisieyszym tenże JP. Drozdowski do rąk moich teraz wypłaca
8i wylicza przeto Ja zeznawaiący zatwierdzaiąc poprzednio między
9nami zawarte obeż [?] Części Tranzakcye, tegoż JP. Jana Drozdowskiego
10Imieniem swym i Syna swego Jana Hnatkowskiego wiecznemi
11i nigdy nieodzownemi Czasy Kwituię niezostawuiąc żadney Salwy
12o to czynienia mocą Dobrowolnego zeznania mego Szymon Syn Adama
13Hnatkowski Stolnik Zakroczymski – Ktory Kwit ad acticandum przy-
14ięty i wpisany Został –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–688. Na marginesie numer rkp. „687” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „54”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich (formularz kwitu jak w aktach 684, 686, 687).
Nazwy: wieś rkp. „we wsi Samowce” [?] (może Łamowce/Sanowce) – identyfikacja nieustalona. „zawarte obeż Części Tranzakcye” – zapewne „o tęż Część”. Rachunek: 2900 zł ceny, wpłacono wcześniej 2500, reszta 400 zł zabezpieczona na tej części i spłacona przy kwicie.
Łacina: pertynencje – przynależności; salwa – zastrzeżenie; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Szymon Hnatkowski, syn Adama, stolnik zakroczymski, zeznał kwit: swoją dziedziczną część wsi Samowce [?], odziedziczoną po ojcu Adamie Hnatkowskim, ze wszystkimi przynależnościami – poddanymi z ich siedzibami, polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, laskami, stawkiem, rzeczkami, błotami, zaroślami, karczmą i innymi dochodami – sprzedał JP. Janowi Drozdowskiemu za 2900 zł; ponieważ zapłacono dotąd tylko 2500 zł, a dziś Drozdowski wypłacił resztę 400 zł zabezpieczoną na tej części, Hnatkowski zatwierdza wcześniejsze transakcje i w imieniu własnym i syna Jana kwituje nabywcę na wieczne czasy bez żadnych zastrzeżeń.
Akt nr 690
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o wprowadzeniu Antoniego Kurzewskiego w posesję części wsi Kreczmerówka [?] po ojcu Szczepanie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XII / 31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 587v (skan 0594, strona lewa – od ok. 1/3 wys.) – 588 (skan 0594, strona prawa – do ok. 2/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 587v (skan 0594, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia [dziura]
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu
5woiewództwa Grodzkim [!] Generału W[ojewó]dztwa Kijowskiego i Xięgami niniey-
6szemi Grodz[kiemi] Kij[owskiemi] Stanąwszy Oczewiście [dziura] Woźny Generał W[ojewó]dztwa Kijowskiego
7i innych Szlachetny Szymon Janicki w moc prawdziwey wierney i Słu-
8szney Relacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla Zapisania do Xiąg
k. 588 (skan 0594, strona prawa)
1niniejszych zeznał iż on roku teraznieyszego dnia Dwudziestego Dzie-
2wiątego Decembra na aplikacyą i prawną Rekwizycyą JP. Antoniego
3Kurzewskiego maiąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi godnych wiary
4UrUr. Walentego Dłuskiego i Jana Zawadzkiego eo Maioris ac eviden-
5tioris testimonii Gratia sibi adhibitos, był w Dobrach Części wsi Krzczme-
6rowki [?] z mocy prawa spadłey po Oycu ś[więtey] p[amięci] Szczepanie Kurzewskim na teraz-
7nieyszego Rekwirenta spadłey, pomienioną Część wsi Krzczmerowki [?]
8cum omnibus attinentiis et pertinentiis Poddanemi, Gruntami, Sianożęciami
9Rzeczkami, Błotami, Strumykami, Laskiem do tey Części wydzielonym
10i innemi wszelkiemi i wszelakiemi przyległościami w spokoyną Realną i Actu-
11alną podał i postąpił possessyą, poczem poddanych tameyszych do Gromady
12zwoławszy o nowym ich Panie zawiadomił i pełnić posłuszeństwo
13i nakazy polecił, ktorzy wszystko spełniać oświadczyli co i poszli –
14A on Woźny stroną Szlachty oświadczywszy się z powrotą po-
15wrocił, i tu przedemną Urzędem uczynił i zeznał Relacyą, pro-
16sząc eam actis Connotari co i otrzymał – Szymon Janicki Woźny pisać nieumiaiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–689. Na marginesie numer rkp. „688” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „55”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; wwiązanie 29 XII 1729. Formularz relacji woźnego generała Szymona JANICKIEGO (niepiśmiennego) z formułą zwołania gromady – jak w aktach 665, 669–673.
Nazwy: wieś rkp. „Krzczmerowki” (2 razy) – zapewne Kreczmerówka [?], identyfikacja nieustalona. Świadkowie (strona szlachty): Walenty DŁUSKI, Jan ZAWADZKI.
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; cum omnibus attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami; possessio realis et actualis – posiadanie rzeczywiste i faktyczne; eam actis connotari – aby ją (relację) odnotować w aktach; rekwizycja – wezwanie; rekwirent – wzywający.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego i innych, szlachetny Szymon Janicki, zeznał relację: 29 XII 1729 na wezwanie JP. Antoniego Kurzewskiego, w asyście szlachty Walentego Dłuskiego i Jana Zawadzkiego, był w części wsi Kreczmerówka [?], która przypadła wzywającemu po ojcu Szczepanie Kurzewskim, i podał mu ją w spokojne, rzeczywiste i faktyczne posiadanie z poddanymi, gruntami, sianożęciami, rzeczkami, błotami, strumykami, wydzielonym laskiem i innymi przyległościami; zwołał gromadę poddanych, oznajmił im o nowym panu i polecił posłuszeństwo, które przyrzekli. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 691
Oblata zapisu dymisji Gabriela Polańskiego dla synów Jędrzeja i Jana – część wsi Zakotyna [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 XII / 31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 588 (skan 0594, strona prawa – od ok. 2/3 wys.) – 588v (skan 0595, strona lewa – cała) – 589 (skan 0595, strona prawa – do ok. 1/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
1Grodzkim [!] Generału W[ojewó]dztwa Kijowskiego i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi
2Kijowskiemi Comparens P[ersonali]t[e]r JP. Gabryel Polański ten Zapis Dymissyonis od-
3siebie zeznawaiącego in rem et personam JPP. Jędrzeia i Jana Polańskich
4Synów swoich dany i służący podpisem zeznawaiącego stwierdzony
5dla Zapisania do Xiąg niniejszych zeznał, ktory Ja Urząd przyimuiąc
6czytałem i ten tak się w sobie ma – Ja Gabryel Polański zdrowy będąc na
7ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Juryz-
8dykcyi prawa Forum W[ojewó]dztwa, a pod teraznieyszy wieczysty Dokument
9Dymissyiny poddaiąc się i wcielaiąc, maiąc wolność dobrami swemi
10iak chcieć rządzić, przeto Dobra moie Dziedziczne, a mianowicie
11Część wsi Zakotyna [?] po Antecessorach moich do mnie przypadaiącą
12Dzierżawy, Umyśliłem pomienioną Część ze wszystkiemi przyle-
13głościami i przynależytościami Synom moim JPP. Jędrzejowi i Janowi
14Polańskim przyustąpić, iakoż przywodząc takowy zamiar moy do skut-
15ku pomienioną Część z Poddanemi, Polami, Rolami, Si[anożę]ciami [dziura], wygo-
16nami, Pastwiskami, Rzekami, Błotami, Borami, Lasem, i innemi wszel-
17kiemi i wszelakiemi pertynencyami nic bynaymniey na ubogo [?] nie
18wyimuiąc, ani sobie nie Exceptuiąc, ale wszystko ogołem zawieraiąc
19JPP. Jędrzejowi i Janowi Synom moim z pod Fortuny moiey [dziura] wypusz-
20czam i Dymituię – wolni tedy iuż są i będą ciż Synowie moi
21pomienioną Część obiąć w swoie władanie, i oną iako swoią własnością
k. 589 (skan 0595, strona prawa)
1rozrządzać i iey nayleszemu pożytkowi swemu obrócić, a Ja odtąd
2żadnego prawa do tey Części wsi Zakopyna [?] niemam i mieć niebędę
3naco daię ten List Zapis Dymissyonis podpisem ręki mey własney
4stwierdzony – Dat[um] w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego
5dziewiątego dnia Dwudziestego Ośmego Decembra Gabryel Polański m[anu] p[ropria]
6Ktory to Zapis Dymissyiny za podaniem i oczewistym zeznaniem
7a za moim Urzędownym przyięciem co do słowa iest w Xięgi Grodz[kie]
8Kijowskie wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–690. Na marginesie numer rkp. „689” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „56”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; zapis datowany w Żytomierzu 28 XII 1729. Kustosz „Grodzkim” powtórzony na początku k. 588v.
Nazwy: wieś rkp. „Zakotyna” / „Zakopyna” (litera niepewna: k/h, t/p) – Zakotyna [?], identyfikacja nieustalona. „nic bynaymniey na ubogo nie wyimuiąc” – miejsce zapewne zepsute przez kopistę (sens: niczego nie wyłączając).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissyonis – zapis zwolnienia (przekazania dóbr); in rem et personam – na rzecz i osobę; pertynencje – przynależności; exceptuiąc – wyłączając; dymituię – zwalniam, przekazuję; datum – dano; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Gabriel Polański podał do akt swój zapis dymisji (Żytomierz, 28 XII 1729) dla synów Jędrzeja i Jana Polańskich: swoją dziedziczną część wsi Zakotyna [?], przypadłą mu po przodkach, z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, wygonami, pastwiskami, rzekami, błotami, borami, lasem i wszystkimi przynależnościami, niczego sobie nie zastrzegając, wypuszcza spod swej władzy i przekazuje synom, którzy mogą ją objąć i rozporządzać nią jak własnością; sam zrzeka się do niej wszelkich praw.
Akt nr 692
Oblata kwitu Makarego Kaczury, towarzysza wojskowego (w imieniu własnym i synów Emiliana i Stefana), dla Michała Kowalewskiego – sprzedaż części wsi Samowce [?] za 3600 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 589 (skan 0595, strona prawa – od ok. 1/3 wys.) – 589v (skan 0596, strona lewa – do ok. 4/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 589 (skan 0595, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żyt[omierzu] przedemną
3swemi podług woli i upodobania swego rządzić przeto umyśliłem pomie-
4nioną Część ze wszystkiemi przyległościami Poddanemi, Polami, Rolami,
5Sianożęciami, Pastwiskami, wygonami et cum omnibus pertinentiis
6JP. Michałowi Kowalewskiemu za Summę Trzy tysiące Sześćset Złotych odprzedać
7a gdy takowey Summy w zupełności nie wypłacił Lecz tylko Trzy tysiące
8Złotych, gdy zaś pozostałe i na Gramie [!] teyże Części ubespieczone reszt[ę]
9z takowey Summy toiest Złotych Sześćset do rąk moich tenże JP.
10Michał Kowalewski wypłaca i zalicza, przeto Ja z wypłatu
11takowey i iuż całkowitey Szacunkowey Summy zatwierdzaiąc poprzedni-
12cze Tranzakcye Imieniem swym i Synow swoich Emiliana i Stefana
13Kaczurów wiecznemi i nigdy nieodzownemi Czasy Kwituię – Mocą
14niniejszego zeznania mego Makary Syn Bazylego [nad wierszem: Terentego dwoch Imion Chor[ążego] W[oysk] Kor[onnych] [dziura]] a Wnuk Jana
15Kaczura Towarzysz Woyskowy Quam actis Connotari mnie Urzędu
16prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–691. Na marginesie numer rkp. „690” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „57”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich (formularz kwitu jak w akcie 689).
Nad wierszami dopisano drobniej (przez kopistę lub korektora) drugie imię i urząd ojca: „Terentym dwoiga Imion” / „Chor. Woysk Kor. Pols.” oraz w podpisie „Terentego dwoch Imion Chor. W. Kor. …” – ojciec to więc Bazyli Terenty Kaczura, chorąży wojsk koronnych polskich. Wieś rkp. „we wsi Somowce” – zapewne ta sama co „Samowce” [?] w akcie 689 (Hnatkowski–Drozdowski), identyfikacja nieustalona. „na Gramie” – jak w aktach 686–687 (zapewne zepsute „na Gruncie”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; et cum omnibus pertinentiis – i ze wszystkimi przynależnościami; summa szacunkowa – suma szacunku (cena); quam actis connotari … prosił – o odnotowanie którego w aktach prosił.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Makary Kaczura, syn Bazylego Terentego (chorążego wojsk koronnych), wnuk Jana, towarzysz wojskowy, zeznał kwit: swoją dziedziczną część wsi Samowce [?], odziedziczoną po ojcu, z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami i wszystkimi przynależnościami sprzedał JP. Michałowi Kowalewskiemu za 3600 zł; ponieważ nabywca zapłacił wcześniej tylko 3000 zł, a dziś wypłacił resztę 600 zł zabezpieczoną na tej części, Kaczura zatwierdza wcześniejsze transakcje i w imieniu własnym i synów Emiliana i Stefana kwituje go na wieczne czasy.
Akt nr 693
Oblata kwitu Jana Janiszewskiego, syna Michała, podczaszego zakroczymskiego, dla Michała Tatałaja – sprzedaż części wsi Wierzbowa [?] w woj. sieradzkim za 5000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 589v (skan 0596, strona lewa – od ok. 4/5 wys.) – 590 (skan 0596, strona prawa – cała) – 590v (skan 0597, strona lewa – do ok. 1/4 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 589v (skan 0596, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim [nad wierszem: Grodzkim] w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu przedemną Felicyanem
12pustami, i innemi pertynencyami – JP. Michałowi Tatałajowi za Summę
13Pięćtysięcy Złotych Polskich odprzedać, naco zawarta została między nami
14w Roku przeszłym, w tymże W[ojewó]dztwie przyznana Rezygnacyina Tranzak-
15cya, Lecz gdy w dniu Dzisieyszym JP. Michał Tatałay resztę przy Gramie [!]
16teyże Części pozostałey Summy Złotych Polskich Tysiąc Trzysta do rąk
17moich wypłaca i wylicza, przeto Ja z odebrania takowey iuż całkowi-
18tey Szacunkowey Summy swym i S[ukce]ssorow swych Imieniem Kwituię –
19Tranzakcye zawarte poprzednicze Umacniam i wolność Intromittowania
20się do tey Części temuż JP. Tatałajowi, w każdym czasie dozwalam
k. 590v (skan 0597, strona lewa)
1i żadney salwy ani sobie, ani S[ukce]ssorom moim niezostawuię,
2Owszem od wszelkich Impedimentow prawnych i nieprawnych bronić
3obowiązuię się – Mocą Kwitowego zeznania mego Jan Syn Mi-
4chała Podczaszego Zakroczymskiego, a Wnuk Jana, Janiszewski – Ktory
5Kwit ad acticandum przyięty i wpisany iest –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–692. Na marginesie numer rkp. „691” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „58”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich. Nad słowem „Urzędzie” dopisano „Grodzkim”.
Nazwy: wieś rkp. „wsi Wierzbowey” – Wierzbowa [?] w woj. sieradzkim (identyfikacja nieustalona); transakcja rezygnacyjna „w tymże Województwie przyznana” w roku poprzednim. Rkp. „Szorow/Szorom” – skrót „S[ukce]ssorów/S[ukce]ssorom” (spadkobierców). „przy Gramie” – jak w aktach 686–692 (zapewne „przy Gruncie”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; vigore iure naturali et successive – mocą prawa przyrodzonego i sukcesyjnie; pertynencje – przynależności; zapusty – zarośla, lasy odrastające; summa szacunkowa – cena; salwa – zastrzeżenie; impedimenta – przeszkody; ad acticandum – do wpisania do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Jan Janiszewski, syn Michała, podczaszego zakroczymskiego, wnuk Jana, zeznał kwit: swoją część wsi Wierzbowa [?] w woj. sieradzkim, odziedziczoną po ojcu, z poddanymi, daniami, daninami, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami, wygonami, zapustami i innymi przynależnościami sprzedał JP. Michałowi Tatałajowi za 5000 zł pol. na mocy transakcji rezygnacyjnej zeznanej w roku poprzednim w tymże województwie; ponieważ nabywca wypłacił dziś resztę 1300 zł, Janiszewski w imieniu własnym i sukcesorów kwituje go z całej ceny, umacnia transakcje, pozwala mu na intromisję w każdym czasie, nie zostawia sobie ani sukcesorom żadnych zastrzeżeń i zobowiązuje się bronić go od wszelkich przeszkód.
Akt nr 694
Oblata kwitu Jana Grabowskiego, „rotmistrza kawalerii narodowej” (w imieniu własnym i synów Józefa i Jana), dla Michała Zakusiły – sprzedaż części wsi Grabówka [?] za 5000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 590v (skan 0597, strona lewa – od ok. 1/4 wys.) – 591 (skan 0597, strona prawa – do ok. 1/2 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 590v (skan 0597, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu
14et Cum omnibus pertinentiis JP. Michałowi Zakusile za Summę
k. 591 (skan 0597, strona prawa)
1Pięćtysięcy Złotych odprzedać, naco zawarta została między nami Rezy-
2gnacyina Tranzakcya, Lecz gdy w dniu Dzisieyszym JP. Michał Zakusiło
3resztę pozostałey przy Gramie [!] Złotych Tysiąc do Rąk moich wypłaca
4i zalicza, przeto Ja z odebrania takowey i iuż całkowitey Szacunko-
5wey Summy Imieniem swym i Synow swoich Józefa i Jana Grabow-
6skich ostatecznie Kwituię Tranzakcye zawarte Umacniam,
7i wolność Intromittowania się do tey Części Dozwalam i żadney
8Salwy ani sobie, ani tymże Synom moim Józefowi i Janowi
9Grabowskim do tey Części niezostawuię – i owszem od wszelkich
10Impetycyi bronić obowiązuię się – Mocą Kwitowego zeznania
11mego Jan Grabowski Rotmistrz Kawaleryi Narodowey m[anu] p[ropria] Quam
12actis Connotari mnie Urzędu prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–693. Na marginesie numer rkp. „692” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem cyfra „…9” (zapewne 59). Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich.
„Rotmistrz Kawaleryi Narodowey” – określenie anachroniczne dla 1729 r. (kawaleria narodowa od 1776), jak w akcie 666 – zapewne interpolacja/modernizacja kopisty XIX-wiecznego. Wieś rkp. „wsi Grabowki” – Grabówka [?], identyfikacja nieustalona. Nabywca rkp. „Zakusile”/„Zakusiło” – Michał ZAKUSIŁO. „przy Gramie” – jak w aktach 686–693.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; et cum omnibus pertinentiis – i ze wszystkimi przynależnościami; summa szacunkowa – cena; salwa – zastrzeżenie; impetycja – roszczenie; quam actis connotari … prosił – o odnotowanie którego w aktach prosił.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Jan Grabowski, „rotmistrz kawalerii narodowej” (anachronizm kopisty), zeznał kwit: swoją odziedziczoną po przodkach część wsi Grabówka [?] z przyległościami, poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, pastwiskami i wszystkimi przynależnościami sprzedał JP. Michałowi Zakusile za 5000 zł na mocy transakcji rezygnacyjnej; ponieważ nabywca wypłacił dziś resztę 1000 zł, Grabowski w imieniu własnym i synów Józefa i Jana kwituje go z całej ceny, umacnia transakcje, pozwala na intromisję, zrzeka się wszelkich zastrzeżeń i zobowiązuje się bronić go od roszczeń.
Akt nr 695
Oblata testamentu Jana Sawiczewskiego Świszczewskiego [?], rotmistrza, podana przez wdowę Annę z Kotrzewiczów [?] – część wsi Świszczów [?] dla żony (dożywocie), syna Franciszka i córki Martyny [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data24 V / 31 XII 1729, Stary Konstantynów – Żytomierz
Karty / skanyk. 591 (skan 0597, strona prawa – od ok. 1/2 wys.) – 591v (skan 0598, strona lewa – cała) – 592 (skan 0598, strona prawa – cała) – 592v (skan 0599, strona lewa – do ok. 1/4 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 591 (skan 0597, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żyt[omierzu] przedemną
5Generału W[ojewó]dztwa Kij[owskiego] i Xięgami niniejszemi Grod[zkiemi] Kijow[skiemi] Comparens P[ersonali]t[e]r
k. 591v (skan 0598, strona lewa)
1JP. Anna z Kotrzewiczów [?] Sawiczewska Świszczewska Oryginał Testamentu
2niżey inserowanego przez zeszłego z świata tego JP. Jana Sawiczewskiego
3Świszczewskiego męża swego z rozporządzeniem Substancyi swoiey uczy-
4nionego, podpisem Ręki tegoż i JPP. Przyiaciół stwierdzony, dla Zapi-
5sania do Xiąg niniejszych per oblatam podała, a tak Ja Urząd przyimu-
6iąc czytałem i ten tak się w sobie ma – Laudetur Jesus Christus – Ponie-
7waż Wyroki przedwiecznego stworcy powiadaią że kto tylko rodzi
8się i natym świecie żywot swoy prowadzi Koniecznie onego
9koniec być musi, więc i Ja Jan Sawiczewski Świszczewski b[?]. Rotmistrz
10zapobiegaiąc takowym wyrokom aby śmierć mnie niegotowego zaskoczyć
11niemogła, czynię takowe rozporządzenie – Naypierw Duszę moią iako od Boga
12w ciało moie wlane w Ręce Jego nayświętsze oddawam, Ciało me ma być
13pochowane bez żadney marney okazałości Lecz porządkiem Religii [dziura] Świętey Katolickiey
14na cmentarzu tuteyszym przy Kościele znayduiącym się – Co się zaś tknie
15mizerney Fortunki moiey te czynię dyspozycyą – Część moią Dziedziczną
16we wsi Świszczowie [?] Sytuowaną z Dwunastu Poddanych składaiącą się [dziura]
17te Lubey Małżonce moiey do Czasu iey Życia (: Day Boże iak nayd[ł]uższego :)
18Zapisuię po Śmierci zaś Jey takowa Część nakogo innego spaść nie ma
19iak tylko na naykochańsze Dziatki moie tak Syna Franciszka
k. 592 (skan 0598, strona prawa)
1teraz Małoletniego Jako i Corkę Martynę [?] w Zamęściu będącey za JP. Samuelem
2Dydkowskim [?] i aby po rowney Części pomiędzy sobą rozdzielili się naymocniey
3ich oto upraszam – Co się tycze Ruchomości iakie za pomocą i Łaską
4Naywyższego mam, te aby Luba moia Małż[onka] po połowie z Corką naszą
5rozdzieliła się naypokorniey [?] upraszam [?] – takoż aby tak Żona moia, iako
6i za doyściem Lat zupełnych Syn moy do Kościoła tego przy ktorym zwło-
7ki moie spoczywać będą przez Lat trzy po Złotych Sto płacili – Cze-
8ladzi moiey podług ich postanowienia by była wynagrodzona i wszelkiemu
9innemu iakie długi przezemnie zaciągnięte okażą się zeby były uspokoione
10też Małżonkę moią obliguię aby na Duszy moiey żadney ciężkości niebyło –
11za Exekutora tego Testamentu JP. Zygmunta Zdanowskiego obieram i stanowię
12upraszaiąc go aby ta ostatnia wola moia we wszystkim była uskuteczniona –
13a kto by chciał violare ten niechybnie na Sąd Boski powołanym prze-
14zemnie będzie – a tak spiesząc by przez słabość sił moich czas śmierci
15nieuprzedził, takową Dyspozycyą Ręką moią własną podpisuię i JPP. Przyia-
16ciół do podpisania się natym Testamencie upraszam – Dato w Starym
17Konstantynowie Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego Dnia
18Dwudziestego Czwartego Maja, Jan Syn Piotra Sawiczewski Świszczewski
k. 592v (skan 0599, strona lewa)
1b[?]. Rotmistrz m[anu] p[ropria] Ustnie i Oczewisto uproszony od JegoMości zeznawa-
2iącego do podpisu tego Testamentu podpisuię się Ignacy Machalski [?] (L.S.)
3Jako Świadek i przyiaciel natym Testamencie podpisuię się Mi-
4kołay Pelczyński [?] (L.S.) Ktory ten Testament za podaniem i Prozbą
5a za moim Urzędownym przyięciem do Xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–694. Na marginesie numer rkp. „693” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „60”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; testament spisany w Starym Konstantynowie 24 V 1729.
Nazwiska: testator rkp. „Sawiczewski/Sowiczewski Świszczewski” (podwójne nazwisko lub nazwisko z przydomkiem od wsi Świszczów [?]); wdowa rkp. „z Kotrzewiczow” [?]; zięć rkp. „Dydkowskim” [?] (por. Didkowski w akcie 675); córka rkp. „Martynę/Markynę” [?]; świadkowie rkp. „Machalski” [?], „Pelczynski/Feliczynski” [?]; egzekutor Zygmunt ZDANOWSKI. „b. Rotmistrz” – znaczenie skrótu „b.” niepewne (może „były”). „rozdzieliła się naypokorniey upraszam” – odczyt niepewny. Wieś rkp. „we wsi Świszczowie” – Świszczów [?], identyfikacja nieustalona.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (in extenso); per oblatam – drogą oblaty; Laudetur Jesus Christus – Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus; violare – naruszyć; dato – dano; manu propria – ręką własną; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; ingrossowany – wpisany.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Anna z Kotrzewiczów [?] Sawiczewska Świszczewska podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża, JP. Jana Sawiczewskiego Świszczewskiego, syna Piotra, rotmistrza (Stary Konstantynów, 24 V 1729). Testator poleca duszę Bogu, prosi o pogrzeb bez okazałości na miejscowym cmentarzu przykościelnym; swoją dziedziczną część wsi Świszczów [?] (12 poddanych) zapisuje dożywotnio żonie, a po jej śmierci małoletniemu synowi Franciszkowi i zamężnej córce Martynie [?], żonie JP. Samuela Dydkowskiego [?], do równego podziału; ruchomości żona ma podzielić po połowie z córką; żona i (po dojściu lat) syn mają przez trzy lata płacić po 100 zł kościołowi, przy którym spocznie; czeladź ma być wynagrodzona, a długi spłacone; egzekutorem ustanawia JP. Zygmunta Zdanowskiego; grozi naruszycielom sądem Bożym. Podpisy: J. Sawiczewski Świszczewski, świadkowie Ignacy Machalski [?] i Mikołaj Pelczyński [?].
Akt nr 696
Oblata kwitu braci Wojciecha i Teodora Izbickich, synów Michała, stolnika łomżyńskiego, dla Joanny Żarnowskiej – 2680 zł [?] z ceny części wsi Szelińce [?] sprzedanej Maciejowi Żarnowskiemu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 592v (skan 0599, strona lewa – od ok. 1/4 wys.) – 593 (skan 0599, strona prawa – do ok. 2/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 592v (skan 0599, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żyt[omierzu] przedemną
5Generału W[ojewó]dztwa Kij[owskiego] i Xięgami niniejszemi Grodz[kiemi] Kijowskiemi Comparens P[ersonali]t[e]r
6JPP. Woyciech i Teodor Izbiccy bracia między sobą rodzeni [dziura] zdrowi będąc na
7ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney Juryzdykcyi Prawa Forum Woiewództwa
8a pod teraznieysze Kwitowe zeznanie poddaiąc i wcielaiąc wiadomo czyniemy
9i dobrowolnie zeznawamy iż My Comparenci maiąc Summę [dziura] Złotych Dwatysiące
10Sześćset Ośmdziesiąt [?] z odprzedania Części wsi Szelińce [?] w W[ojewó]dztwie tuteyszym
11Sytuowaney iuż [?] przez ś[więtey] p[amięci] Oyca naszego JP. Michała Izbickiego Stol-
k. 593 (skan 0599, strona prawa)
1Stolnika Łomżyńskiego JP. Maciejowi Żarnowskiemu Lecz przez Śmierć
2Jego takowa Summa przez tegoż niezostała nam oddana, a gdy Żona onego
3JP. Joanna Żarnowska pragnąc wszystkie długi przez niego zaciągnięte
4usatysfakcyonować [!] chcę i takową Summę gdy do Rąk naszych teraz wy-
5płaca i wylicza, przeto my z odebrania takowey iuż ostateczney Sza-
6cunkowey Summy też JPannią Żarnowską za Męża swego wypłaca-
7iącą Kwituiemy niezostawuiąc żadney Salwy oto czynienia – Mocą dobro-
8wolnego zeznania naszego swem i Syna swego Felixa Imieniem podpisuię
9się Woyciech Syn Michała Stolnika Łomżyńskiego Izbicki – Zgodnie z Bra-
10tem ten Kwit podpisuię Teodor Izbicki m[anu] p[ropria] Ktory Kwit ad actican-
11dum przyięty i wpisany iest –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–695. Na marginesie numer rkp. „694” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „61”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich.
Rkp. „uzatysfakcyonować” (= usatysfakcjonować, zaspokoić). Kwota rkp. „Dwatysiące Szescset Osmdziesiąt” [?] – odczyt dwóch ostatnich wyrazów niepewny. Wieś rkp. „wsi Szelince/Szelińce” [?] „w Województwie tuteyszym” (kijowskim), identyfikacja nieustalona. „Sytuowaney iuż przez ś.p. Oyca naszego … JP. Maciejowi Żarnowskiemu” – sens: część sprzedana jeszcze przez ojca Michała Izbickiego Maciejowi Żarnowskiemu; cena nie została zapłacona z powodu śmierci Żarnowskiego, a teraz spłaciła ją wdowa Joanna. Wojciech kwituje także w imieniu syna Feliksa.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; comparenci – stawający; summa szacunkowa – cena; salwa – zastrzeżenie; ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, rodzeni bracia JPP. Wojciech i Teodor Izbiccy, synowie Michała, stolnika łomżyńskiego, zeznali kwit: należała im się suma 2680 zł [?] z ceny części wsi Szelińce [?] w woj. kijowskim, sprzedanej jeszcze przez ich ojca JP. Maciejowi Żarnowskiemu, który zmarł, nie zapłaciwszy; ponieważ wdowa po nim, JP. Joanna Żarnowska, chcąc zaspokoić wszystkie długi męża, wypłaciła im teraz tę sumę do rąk, bracia (Wojciech także w imieniu syna Feliksa) kwitują ją bez żadnych zastrzeżeń.
Akt nr 697
Oblata testamentu Aleksandra Ruszkowicza [?], podstolego czerskiego, podana przez wdowę Katarzynę – część wsi Rosawa [?] i obligacja 2500 zł na Janie Michniewiczu [?] w dożywocie żonie, potem dla syna Kazimierza
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V / 31 XII 1729, Rosawa [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 593 (skan 0599, strona prawa – od ok. 2/3 wys.) – 593v (skan 0600, strona lewa – cała) – 594 (skan 0600, strona prawa – cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 593 (skan 0599, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie [dziura] Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu przedemną Felicyanem
15Złotych Polskich u JP. Jana Michniewicza [?] obligiem przez tegoż wydanym
16zapewnioną, te nayukochańszey Małżonce moiey do Czasu iey Życia Zapisuię
17po Śmierci zaś iey na nikogo więcey spaść niema iak tylko [dziura] [n]a Naymilszego
18Syna mego JP. Kazimierza Ruszkowicza [?] teraz w Małoletności – Sprzęty i
19Mobilia Domowe te naykochańszey Małż[once] moiey do iey rozporządzenia
k. 594 (skan 0600, strona prawa)
1Zostawuię – Na Msze Święte za Duszę moią iako i na pogrzebanie
2Ciała mego, do Kościoła tego przy ktorym zwłoki moie pochowane będą
3Złotych Sto Pięćdziesiąt Zapisuię, upraszaiąc Luby moiey Małżonki
4by nayprzykładniey [?] Syna mego Kazimierza utrzymywała – za Exekutora
5tego Testamentu JMćPana Jana Głowackiego [?] upraszam i Stanowię obli-
6guiąc go by Luby Małżonce moiey wey Interessach dopomagał –
7a ktoby chciał sprzeciwić się temu Testamentowi tego na Sąd Boski
8powoływać będę – a tak rozporządziwszy w krotkości całą swoią maięt-
9ność żegnaiąc Lubą Małżonkę moią i Syna iakoteż i wszystkich krew-
10nych i przyiaciół ten Testament Ręką moią własną podpisuię
11Działo się w Rosawie [?] Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
12dnia dziewiętnastego Maia – u tego Testamentu podpisy takowe –
13Alexander [dziura] Ruszkowicz [?] Podstoli Czerski m[anu] p[ropria] Jako Świa-
14dek ustnie uproszony od JmćPana Testatora do podpisania tego Testa-
15mentu podpisuię się Jan Kozakiewicz [?] m[anu] p[ropria] Przytomny Świadek podpisania
16tego Testamentu [dziura] podpisuię się Józef Janiszewski m[anu] p[ropria] Ktory to
17Testament za podaniem i prozbą, a za moim Urzę-
18downym przyięciem z początku aż do końca iak się w sobie
19ma do Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis tą samą XIX-wieczną ręką co akty 647–696. Na marginesie numer rkp. „695” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „62”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; testament spisany w Rosawie [?] 19 V 1729. Formularz testamentu pokrewny aktom 681 i 688 („czy prędzey czy późniey umierać musi”, „by Grzechi moie Łaskawie odpuścić raczył”).
Nazwy: testator rkp. „Ruszłowicz/Ruśkowicz/Ruszkowicz” [?], w podpisie „Alexander … Rusz[?]k… Ruszkowicz” (przed nazwiskiem dziura i wyraz niejasny – może drugi człon nazwiska); wdowa „Ruszkowiczowa” [?]. Urząd „Podstoli Czerski” (Czersk). Wieś rkp. „we wsi Rusawie” i „Działo się w Rosawie” – Rosawa/Rusawa [?], identyfikacja nieustalona. Dłużnik rkp. „Michniewicza” [?]; egzekutor rkp. „Głowackiego” [?] (może Głowacki/Gławacki); świadek rkp. „Kozakiewicz” [?]. „nayprzykładniey” [?] – odczyt niepewny (rkp. ok. „nayprzyzwoiciey”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (in extenso); per oblatam – drogą oblaty; annuendo oblationis – przychylając się do oblaty; remanenta – inwentarz pozostały; mobilia – ruchomości; obligiem – zapisem dłużnym (obligacją); manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Katarzyna Ruszkowiczowa [?] podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża, JP. Aleksandra Ruszkowicza [?], podstolego czerskiego (Rosawa [?], 19 V 1729). Testator poleca duszę Bogu, prosi o pogrzeb bez pompy; swoją dziedziczną część wsi Rosawa [?] z inwentarzem (konie, bydło) oraz sumę 2500 zł pol. zabezpieczoną obligiem JP. Jana Michniewicza [?] zapisuje dożywotnio żonie, a po jej śmierci małoletniemu synowi Kazimierzowi; sprzęty i ruchomości zostawia do dyspozycji żony; kościołowi, przy którym spocznie, zapisuje 150 zł na msze i pogrzeb; prosi żonę o należyte wychowanie syna; egzekutorem ustanawia JP. Jana Głowackiego [?], zobowiązując go do pomocy żonie; grozi przeciwnikom testamentu sądem Bożym. Podpisy: A. Ruszkowicz [?], świadkowie Jan Kozakiewicz [?] i Józef Janiszewski.
Akt nr 698
Oblata kwitu Antoniego Maciejczyńskiego [?] dla Jana Proszkowskiego, wojskiego bracławskiego – zapłata za wieś Koszutki [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 594v (skan 0601, strona lewa – cała) – 595 (skan 0601, strona prawa – do ok. 1/6 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 594v (skan 0601, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JKMści Żytomierzu przedemną Felicyanem
3toni Syn Kazimierza, a Wnuk Jana Maciejczyński [?] m[anu] p[ropria] Quam actis Conno-
4tari prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny; pismo w tym akcie nieco bardziej pochyłe i staranniejsze niż w aktach 647–697 (może ta sama ręka, inne pióro). Na marginesie numer rkp. „696” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „63”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich.
Nazwy: wystawca rkp. „Maciewczynski/Maciewczyński” [?] (może Maciejczyński/Maciewiczyński); nabywca Jan PROSZKOWSKI, wojski bracławski. Wieś rkp. „Wieś Koszutki” [?], identyfikacja nieustalona; położenia nie podano. „Podczaszym Ziemi Nurskiey” – ziemia nurska (Nur) na Mazowszu. „w dniu Szóstym January currentis nastałemu” – zapewne zepsute: kontrakt rezygnacyjny z 6 I roku bieżącego (1729), cena płatna dnia dzisiejszego. Kwota: „Dwa tysiące pięć…” – reszta wyrazu zniszczona dziurą w papierze, odczyt niepewny. „perpetuis et semper irrevocabilibus … temporibus” – rkp. „perpetuis et cumpram irrevocabilibus” (zepsute „semper”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; iure naturali – prawem przyrodzonym; currentis (anni) – bieżącego (roku); pretium – cena; perpetuis et semper irrevocabilibus temporibus – na wieczne i zawsze nieodwołalne czasy; quam actis connotari prosił – o odnotowanie którego w aktach prosił; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Antoni Maciejczyński [?], syn Kazimierza, wnuk Jana (podczaszego ziemi nurskiej), zeznał kwit: swoją dziedziczną wieś Koszutki [?], odziedziczoną po ojcu i dziadzie, sprzedał i zrzekł się na wieczność na rzecz JP. Jana Proszkowskiego, wojskiego bracławskiego; ponieważ nabywca, wypełniając kontrakt rezygnacyjny z 6 I 1729 [?], zapłacił dziś umówioną cenę (2 tys. kilkaset [?] zł pol.), Maciejczyński kwituje go na wieczne czasy, nie zostawiając ani sobie, ani synowi Piotrowi żadnych roszczeń.
Akt nr 699
Oblata testamentu Leona Polla, łowczego przemyskiego, podana przez wdowę Franciszkę z Zagurskich [?] – część wsi Granów [?] w dożywocie żonie, potem dla syna Marcina
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 VIII / 31 XII 1729, Granów [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 595 (skan 0601, strona prawa – od ok. 1/6 wys.) – 595v (skan 0602, strona lewa – cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 595 (skan 0601, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego Dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JKMści Żytomierzu przedemną Felicyanem
12pensyą im należną naiokuratniey wypłacić, iakoteż Dziewkę Katrę za iey wierne
13usługi dziesięcioletnie choćby i za wolnego człowieka zamąż wydać i pozwolić
14nakazuię – za Exekutora tego Testamentu upraszam i Stanowię JP. Macieja
15Bedło Zwolińskiego [?] znanego i doświadczonego mi w przyiaźni, upraszaiąc go
16by ta ostatnia wola moia we wszystkim była uskuteczniona [dziura], a tak rozporządziwszy
17Fortunę moią, i żegnaiąc Lubą Małżonkę i Syna mego Marcina Polla, ten Testament
18Ręką moią podpisuię i JPP. Przyiaciół do podpisu upraszam – Działo się w Granowie [?]
19Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego dnia Ośmnastego Sierpnia – Leon
20Poll Łowczy Przemyski m[anu] p[ropria] – Jako Świadek przytomny temu Testamentowi
21podpisuię się Jan Żurakowski – Jako Świadek przytomny spisania i podpisa-
22nia tego Testamentu podpisuię się Kuzma Manasterski m[anu] p[ropria] Ktory ten Testament za podaniem
23i prozbą wyżey mianowaney osoby a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w akcie 698). Na marginesie numer rkp. „697” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „64” [?] (cyfra słabo widoczna: „6…7”?). Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; testament spisany w Granowie [?] 18 VIII 1729.
Nazwy: wdowa rkp. „z Zagurskich Pollowa” [?]; wieś testatora rkp. „Granowa”/„w Granowie” – zapewne Granów [?] (identyfikacja niepewna); wieś sprzedana rkp. „wsi Borowa” [?]; dłużnik rkp. „Bronimskiego/Broninskiego” [?]; egzekutor rkp. „Macieja Bedło Zwolinskiego” [?] (może przydomek „Bedło”); świadkowie Jan ŻURAKOWSKI, Kuzma MANASTERSKI. „Summę wrzeszczącą” – zapewne zepsute „resztującą” (pozostałą). „i utrzymanie iż domowe” – zapewne „i utrzymanie [jego/jej] domowe”. „Pelagii Koni tegoż” – miejsce niejasne (może imię i nazwisko drugiej służącej lub „Pelagii, żonie tegoż” [?]). „choćby i za wolnego człowieka” – testator pozwala wydać służącą (poddankę) za mąż choćby za człowieka wolnego.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (in extenso); per oblatam – drogą oblaty; mobilia – ruchomości; edukacja – wychowanie; eksekwie – nabożeństwo żałobne; manu propria – ręką własną; ingrossowany – wpisany.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JPani Franciszka z Zagurskich [?] Pollowa podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża, JP. Leona Polla, łowczego przemyskiego (Granów [?], 18 VIII 1729). Ciężko chory testator poleca duszę Bogu, prosi o pogrzeb w miejscu poświęconym; nie mając innych krewnych prócz żony i syna Marcina, cały majątek ruchomy i nieruchomy – część wsi Granów [?] z przyległościami, konie, bydło, sprzęty gospodarskie i ruchomości – zapisuje dożywotnio żonie, a po jej śmierci synowi Marcinowi; pozostałą sumę 800 zł, należną mu od JP. Jana Bronimskiego [?] za sprzedaną część wsi Borowa [?], przeznacza na wychowanie syna; z gotówki 100 zł na pogrzeb i 100 zł na eksekwie; nakazuje wypłacić zasługi służbie (Jan Mazur i in.) i wydać za mąż dziewkę Katrę za 10 lat wiernej służby, choćby za człowieka wolnego; egzekutorem ustanawia JP. Macieja Bedło Zwolińskiego [?]. Podpisy: L. Poll, świadkowie Jan Żurakowski i Kuzma Manasterski.
Akt nr 700
Oblata kwitu Marcina Paciorkowskiego dla Józefa Bukara – 2500 zł ceny części wsi Kłuszcza [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 596 (skan 0602, strona prawa – cała) – 596v (skan 0603, strona lewa – do ok. 1/10 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 596 (skan 0602, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JKMści Żytomierzu przedemną Felicyanem Chrasz-
5i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Comparens P[ersonali]t[e]r JP. Marcin Paciorkow-
6ski zdrowy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy Forum Prawa G[ro]d[zkiego] i W[ojewó]dztwa, a pod
7teraznieysze dobrowolne Kwitowe zeznanie cale się poddaiąc i wcielaiąc, wiadomo
8iawno czynię ustnie i dobrowolnie zeznawam – iż Ja zeznawaiący maiąc Summę
9moią własną Zło[tych] Dwatysiące pięćset u JP. Józefa Bzukara [?] z niedopłatu za sprze-
10dane Dobra Części wsi Hłuszczy [?] na mnie z mocy Dymissyi w Roku Tysiąc
11Siedmset Dwudziestym Siodmym przez Oyca mego ś[więtey] p[amięci] Jana Paciorkowskiego uczy-
12nioney i przyznaney, teraz zaś gdy JP. Józef Bzukar [?] w myśl poprzedniczey
13między nami nastałey Rezygnacyiney Tranzakcyi, do Rąk moich w dniu
14dzisieyszym takową Summę Dwatysiące pięćset Złotych Polskich wypłaca i zalicza
15przeto Ja z całkowitego i rzetelnego wypłacenia powyższey Summy tegoż JP.
16Józefa Bukara [dziura] potomków i Sukcessorów JegoMości wraz z następcami i Sukce-
17ssorami memi Kwituię, niezostawuiąc żadney Salwy ani mey oto wię-
18cey czynienia mocą tego dobrowolnego Kwitowego mego zeznania – Marcin
k. 596v (skan 0603, strona lewa)
1Syn Jana Paciorkowski m[anu] p[ropria] – Ktory Kwit ad actican-
2dum przyięty i wpisany iest –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–699). Na marginesie numer rkp. „698” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „65”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich.
Nazwy: nabywca w tytule marg. i w tekście „Bukarowi”/„Bukara”, dwukrotnie „Bzukara/Bzukar” – przyjmuję BUKAR [?]. Wieś w tytule marg. „z Części wsi Kluszczy”, w tekście „Hłuszczy/Kłuszczy” [?] – identyfikacja nieustalona. Dymisja ojca Jana PACIORKOWSKIEGO dla Marcina z 1727 r.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; transakcja rezygnacyjna – umowa sprzedaży (zrzeczenia się) dóbr; salwa – zastrzeżenie; ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Marcin Paciorkowski, syn Jana, zeznał kwit: JP. Józef Bukar [?] był mu winien 2500 zł jako niedopłatę za sprzedaną mu część wsi Kłuszcza [?], przekazaną Marcinowi dymisją zmarłego ojca Jana Paciorkowskiego w 1727 r.; ponieważ Bukar, zgodnie z wcześniejszą transakcją rezygnacyjną, wypłacił mu dziś tę sumę, Paciorkowski w imieniu własnym i swoich następców kwituje jego i jego sukcesorów bez żadnych zastrzeżeń.
Akt nr 701
Oblata testamentu Jana Kulińskiego, podstarościego wieluńskiego, podana przez wdowę Gertrudę z Zbrożów [?] – część wsi Kulin [?] w dożywocie żonie, potem dla synów Konstantego i Stefana Sebastiana
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 XI / 31 XII 1729, Kulin [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 596v (skan 0603, strona lewa – od ok. 1/10 wys.) – 597 (skan 0603, strona prawa – cała) – 597v (skan 0604, strona lewa – do ok. 4/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 596v (skan 0603, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JKMści Żyt[omierzu] przedemną Felicyanem Chrasz-
6żów [?] Kulińska Oryginał Testamentu niżey inserowanego przez zeszłego
7z tego świata JMć Pana Jana Kulińskiego męża swego z rozporządzeniem
8Dobr wszelkich uczynionego, podpisem ręki tegoż i JPP. Przyiaciół stwier-
9dzony, dla wpisania do Xiąg niniejszych per oblatam [dziura] podała, a tak Ja Urząd
10Annuendo oblationis przyimuiąc czytałem i tak się w sobie ma – W Imię
11Oyca Syna i Ducha S[więtego] Amen – Ja Jan Kuliński Podstarości wieluński
12widząc się być osłabionym na zdrowiu na zmysłach iednak [dziura] zupełnie
13zdrowym czynię Testament Fortunki moiey z opatrzności Boskiey
14mi daney, toiest z rzeczy Ruchomych i nieruchomych, a naprzod gdyby
15Wyroki Boskie nastąpiły – iż Dusza z ciałem się rozłączy, tę
k. 597 (skan 0603, strona prawa)
1iako od Boga mi daną w Ręce Jego oddaię, Ciało zaś iako z Ziemi ulepione tak
2w Ziemię ma wrocić się i przy poświęconym mieyscu ma być złożone – Co do
3Substancyi zaś moiey te tak rozporządzam cały moy maiątek ktory z prze-
4znaczenia wyroków Boskich po antecessorach moich otrzymać mi się
5zdarzyło nikomu innemu tylko nayukochańszym dzieciom moim prze-
6znaczam i zapisuię, toiest Synom moim Konstantemu i Stefanowi
7Sebestyanowi dwoimiennemu Kulińskim i tak część moią dziedziczną wsi
8Kulin [?], te Lubey moiey Małżonce w dożywociu zapisuię, lecz po zeszłym
9oney życiu na kogo innego spaść niema, iak tylko na wspomnione
10dzieci moie toiest Synów Konstantego i Stefana Sebestyana dwoimiennego,
11zaś sprzęty gospodarskie i domowe te do wolnego oney rozporządzenia
12zostawiam – Summę Dwatysiące pięćset Złotych u JP. Pawła Chodakowskie-
13go [?] będącą i obligiem [dziura] przez tegoż mi wydanym zapewnioną, te Synowi
14memu teraz Pełnoletniemu do iego utrzymania się iako iuż z pod
15opieki wolnemu naznaczam – upraszaiąc tak iego iako i Luby Małżon-
16ki aby Mało[letniego] [dziura] Stefana Sebestyana dwoimiennego w boiaźni Bos-
17kiey i Miłości Braterskiey wychowywali – na Msze Święte za Duszę
18moią iako i na pogrzebanie Ciała mego Złotych Sto dwadzieścia
k. 597v (skan 0604, strona lewa)
1Długi iakie by się okazać mogli aby były usatysfakcyonowane oto Małżonkę
2moią naimocniey upraszam – za Exekutora tego Testamentu obieram
3i Stanowię JP. Jana Strybyla [?], upraszaiąc go by ta ostatnia wola moia
4we wszystkim była uskuteczniona, a ktoby chciał violare tego na Sąd
5Boski powoływać będę – a tak rozporządziwszy co do Duszy i ciała iako i Sub-
6stancyi moiey, ten Testament Ręką moią podpisuię i JPP. Przyiaciół do pod-
7pisania się upraszam – Dat[um] w Kulinach [?] Roku Tysiąc Siedmset Dwudzie-
8stego dziewiątego dnia dwudziestego ósmego Nowembra, u tego Testamentu
9podpisy takowe – Jan Kuliński Podstarości Wieluński m[anu] p[ropria] Przytom-
10ny Świadek natym Testamencie podpisuię się Michał Moczulski (L.S.)
11Jako Świadek ustnie uproszony od JP. Jana Kulińskiego Podstarościego
12wieluńskiego do podpisu tego Testamentu podpis[uię] [dziura] się Szymon Cha-
13taim [?] (L.S.) Ktory to Testament za podaniem i prozbą podawaiący
14osoby, a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg niniejszych [plama]
15iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–700). Na marginesie numer rkp. „699” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „66”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; testament spisany w Kulinach [?] 28 XI 1729.
Nazwy: wdowa rkp. „z Zbrozow/Zbreżow” [?]; wieś rkp. „wsi Kulin” i „Dat. w Kulinach” – Kulin [?] (zapewne gniazdo rodowe Kulińskich), identyfikacja nieustalona. Dłużnik rkp. „Chodakowskiego” [?]; egzekutor rkp. „Strybyla” [?]; świadek rkp. „Chataim” [?] (nazwisko niejasne). Syn pełnoletni (zapewne Konstanty) otrzymuje sumę 2500 zł z obligu P. Chodakowskiego [?]; młodszy Stefan Sebastian małoletni. „na zmysłach iednak … zupełnie zdrowym” – w miejscu dziury brak 1–2 wyrazów.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (in extenso); per oblatam – drogą oblaty; annuendo oblationis – przychylając się do oblaty; violare – naruszyć; datum – dano; manu propria – ręką własną; L.S. – locus sigilli, miejsce pieczęci; ingrossowany – wpisany.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Gertruda z Zbrożów [?] Kulińska podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża, JP. Jana Kulińskiego, podstarościego wieluńskiego (Kulin [?], 28 XI 1729). Osłabiony na zdrowiu, lecz zdrowy na umyśle testator poleca duszę Bogu, ciało każe pochować w miejscu poświęconym; cały odziedziczony majątek przeznacza synom Konstantemu i Stefanowi Sebastianowi: dziedziczną część wsi Kulin [?] zapisuje dożywotnio żonie, a po jej śmierci synom; sprzęty gospodarskie i domowe zostawia do jej dyspozycji; sumę 2500 zł z obligu JP. Pawła Chodakowskiego [?] przeznacza pełnoletniemu synowi na utrzymanie; prosi żonę i starszego syna o wychowanie małoletniego Stefana Sebastiana w bojaźni Bożej i miłości braterskiej; zapisuje 120 zł na msze i pogrzeb; prosi żonę o spłatę długów; egzekutorem ustanawia JP. Jana Strybyla [?]. Podpisy: J. Kuliński, świadkowie Michał Moczulski i Szymon Chataim [?].
Akt nr 702
Oblata testamentu Jacentego Domorackiego, stolnika bracławskiego, podana przez wdowę Maryannę z Newlińskich [?] – suma 4500 zł na Ignacym Kurzewskim [?] (z ceny części wsi Radeł [?]) dla synów i córki, dożywocie procentów dla żony
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 IX / 31 XII 1729, Krzywe Jezioro – Żytomierz
Karty / skanyk. 597v (skan 0604, strona lewa – od ok. 4/5 wys.) – 598 (skan 0604, strona prawa – cała) – 598v (skan 0605, strona lewa – do ok. 4/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 597v (skan 0604, strona lewa)
k. 598 (skan 0604, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego Dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu przedem-
5Grodz[kiego] Generału W[ojewó]dztwa Kij[owskiego] i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi Kijowskiemi
6Comparens P[ersonali]t[e]r JP. Maryanna z Newlińskich [?] Domoracka ten Oryginał
7Testamentu niżey inserowanego na papierze groszowym spisany przez
8zeszłego z tego Świata JP. Jacentego Domorackiego Stolnika Bracławskiego
9męża swego uczyniony, podpisem tegoż i JPP. Przyiaciół stwierdzony dla wpisania do Xiąg
10niniejszych per oblatam podała, a tak Ja Urząd przyimuiąc czytałem ktoren tak
11się w sobie ma – Laudetur Jesus Christus, Ja Jacenty Domoracki Stolnik Bracławski
12choć iuż osłabiony na ciele iednak na zmysłach zupełnie będąc zdrowym takowe mey
13woli czynię postanowienie, Naprzód Duszę moią od kogo mam nadaną w Jego
14nayświętsze Ręce oddaię – Ciało moie iako z Ziemi utworzone oney powroconym
15być ma – Co się tycze Fortunki moiey te tym Dysponuię sposobem, Summę
16moią Złotych Polskich Cztery tysiące pięćset u JP. Ignacego Kurzewskiego [?] będącą z nie-
17dopłatu za sprzedane przezemnie onemu dobra Części wsi Radeł [?] mnie należną
18te na Cztery równe rozdzielam Części toiest na Synów moich Jana, Michała
19i M[…] [dziura] Domorackich iuż pełnoletnich i będących w stanie utrzymania się
20iakoteż i dla Corki moiey zamężney Joanny Zanigrodzkiey [?], Każdemu z nich
21po Tysiąc Sto naznaczam – Lecz z takowey Summy Małż[onka] moia do Czasu
22iey Życia procenta dla iey utrzymania się pobierać będzie, dlatego chcę, po zgo-
k. 598v (skan 0605, strona lewa)
1po zgonie iey takowa Summa Rąk ich doyść może – wszelkie Remanenta iaki-
2tylko być mogą tak domowe iako i gospodarskie te Lubey mey Małżonce nawiecz-
3ność zapisuię upraszaiąc tak iey iako i dzieci moich aby o Duszy moiey pamiętali
4i Jałmużny ubogim ile w możności rozdawali – z gotowizny zaś iaka się po
5śmierci moiey okaże żeby wszelkie potrzeby pogrzebowe i iakie by się pokazały
6Długi aby były ułatwione oto Lubey mey Małżonki upraszam – za Exekutora
7tey moiey ostatniey woli obieram i Stanowię JP. Jakuba Mikołowskiego [?] Jako
8doświadczonego Przyiaciela, upraszaiąc go by ta wola moia czyli ostatnie rozpo-
9rządzenie we wszystkich punktach było uskutecznione – a ktoby chciał violare
10tego niedotrzymać [?] na Sąd Boga powoływać będę – więc rozporządziwszy tak
11duszą i Ciałem iako i mizerną Fortuną moią żegnam Lubą moią Małżonkę
12i ukochane dziatki moie polecaiąc ich Łasce naywyższego, takowy Testament
13Ręką swą własną podpisuię i JPP. Przyiaciół do podpisania się upraszam – Dat[um]
14w Krzywym Jeziorze Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego, dnia Ośmnastego
15Września – u tego Testamentu podpisy Ręki takowe – Jacenty Domoracki Stol[nik] Brac[ławski] m[anu] p[ropria]
16Przytomny Świadek i przyiaciel uproszony natym Testamencie podpisuię się
17Marcin Wojnarowski m[anu] p[ropria] Jako Świadek ustnie uproszony [dziura] od JP. Jacentego Do-
18morackiego Bracławskiego Stolnika podpisuię się Adam Schabicki [?] m[anu] p[ropria] Ktory
19to Testament za podaniem i prozbą podawaiącey osoby, a za moim przy-
20ięciem Urzędowym do Xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–701). Na marginesie numer rkp. „700” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „67”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; testament spisany w Krzywym Jeziorze 18 IX 1729.
„na papierze groszowym spisany” – papier stemplowy (groszowy) wprowadzono w Rzeczypospolitej dopiero w 1775 r.; określenie zapewne dodane/zmodernizowane przez kopistę (por. inne anachronizmy, np. akty 666, 683, 694). Imię trzeciego syna zniszczone dziurą („i M…”). Nazwiska: wdowa rkp. „z Newlinskich” [?]; dłużnik rkp. „Kurzewskiego” [?] (por. Antoni Kurzewski w akcie 690); wieś rkp. „Części Wsi Radeł/Radek” [?], identyfikacja nieustalona; córka rkp. „Joanny Zanigrodzkiey/Zańgrodzkiey” [?]; egzekutor rkp. „Mikołowskiego/Mikołowskiego” [?]; świadek rkp. „Schabicki” [?]. Podział: 4500 zł na cztery równe części – w tekście „po Tysiąc Sto” (= ok. 1125 zł). „violare tego niedotrzymać” – kopista połączył dwa warianty formuły.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (in extenso); per oblatam – drogą oblaty; Laudetur Jesus Christus – Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus; remanenta – inwentarz; violare – naruszyć; datum – dano; manu propria – ręką własną; ingrossowany – wpisany.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Maryanna z Newlińskich [?] Domoracka podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża, JP. Jacentego Domorackiego, stolnika bracławskiego (Krzywe Jezioro, 18 IX 1729). Testator poleca duszę Bogu; sumę 4500 zł pol., należną mu od JP. Ignacego Kurzewskiego [?] jako niedopłatę za sprzedaną część wsi Radeł [?], dzieli na cztery równe części (po ok. 1100 zł) dla pełnoletnich synów Jana, Michała i M[…] oraz zamężnej córki Joanny Zanigrodzkiej [?], z zastrzeżeniem, że żona do śmierci pobiera od tej sumy procent na utrzymanie; cały inwentarz domowy i gospodarski zapisuje żonie na wieczność; z gotówki mają być pokryte koszty pogrzebu i długi; egzekutorem ustanawia JP. Jakuba Mikołowskiego [?]. Podpisy: J. Domoracki, świadkowie Marcin Wojnarowski i Adam Schabicki [?].
Akt nr 703
Oblata relacji woźnego generała Szymona Janickiego o wprowadzeniu braci Andrzeja Stanisława i Tomasza Bzażyńskich [?] w posesję części wsi Głuszki [?] po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 XII / 31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 598v (skan 0605, strona lewa – od ok. 4/5 wys.) – 599 (skan 0605, strona prawa – cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 598v (skan 0605, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego dnia
k. 599 (skan 0605, strona prawa)
1Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu przedemną Feli-
3W[ojewó]dztwa Kij[owskiego] i Xięgami niniejszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Stanąwszy Oczewiście Woźny
4Generał W[ojewó]dztwa Kijowskiego i innych Szlachetny Szymon Janicki, w moc prawdziwey
5wierney i słuszney Relacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie dla zapisania
6do Xiąg niniejszych zeznał iż on Roku Teraznieyszego Tysiąc Siedmset dwó-
7dziestego dziewiątego dnia Ośmnastego Decembra na applikacyą i prawną
8Rekwizycyą JPP. Andrzeia Stanisława dwoimiennego Rotmistrza Kawaleryi
9Narodowey i Brata iego rodzonego Tomasza, Bzażyńskich [?], maiąc przy sobie
10stronę Szlachty Ludzi godnych wiary UrUr. Trochima Becka [?] i Kuźmy Chodakow-
11skiego eo Maioris ac evidentioris Testimonii gratia sibi adhibitos był w dobrach
12Części wsi Głuszki [?] z prawa naturalnego po Oycu tychże Janie Bzażyńskim [?]
13Towarzyszu Chorągwi Pancerney na teraznieyszych Rekwirentów spadłą i przez
14tegoż oyca ich zaludnioną i tak pomienioną Część ze wszystkiemi dymami,
15mieszkańcami, zabudowaniami, tak tychże mieszkańców iako i dworskiemi, Po-
16lami, Rolami, Sianożęciami, Lasem do niey przynależnym, stawkami, Jezio-
17rami, w nich Łowy Rybnemi i w Lasach biciem zwierza, i ze wszystkiemi innemi
18przyległościami tymże JPPnu Rekwirentom do spokoyney Realney i Aktualney dziedziczney
19podał posses[syi] [dziura] [w]wiązał Possessyi, poczem mieszkańców tameyszych do siebie zwoławszy
20o nowych dziedzicach tych Dobr uwiadomił w czem stroną Szlachty oświadczywszy się z tamtąd powro-
21cił i otem te swoią prawdziwą swey czynności uczynił i zeznał Relacyą prosząc eam actis praesentibus Connotari
22co i otrzymał Szymon Janicki woźny Pisać nieumiejący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–702). Na marginesie numer rkp. „701” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „68”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; wwiązanie 18 XII 1729. Formularz relacji woźnego gen. Szymona JANICKIEGO jak w aktach 665, 669–673, 690.
„Rotmistrz Kawaleryi Narodowey” – anachronizm kopisty (jak w aktach 666, 694). Nazwisko rkp. „Bzazynskich/Bzażyńskim” [?] (może zniekształcone Brzeżyński/Bażyński); wieś w tytule „Głuszki”, w tekście „Głuszki/Hłuszki” [?] – identyfikacja nieustalona. Świadkowie: rkp. „Trochima Becka” [?] i „Kuźmy Chodakowskiego”. „podał posses[syi] … wwiązał” – kopista połączył dwie formuły; dziura w papierze.
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; rekwizycja – wezwanie; rekwirenci – wzywający; possessio realis et actualis – posiadanie rzeczywiste i faktyczne; eam actis praesentibus connotari – aby ją odnotować w niniejszych aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, woźny generał woj. kijowskiego Szymon Janicki zeznał relację: 18 XII 1729 na wezwanie braci rodzonych JPP. Andrzeja Stanisława („rotmistrza kawalerii narodowej” – anachronizm kopisty) i Tomasza Bzażyńskich [?], w asyście szlachty Trochima Becka [?] i Kuźmy Chodakowskiego, był w części wsi Głuszki [?], która przypadła im po ojcu Janie Bzażyńskim [?], towarzyszu chorągwi pancernej, i przez niego zaludniona, i podał im ją w spokojne, rzeczywiste i faktyczne dziedziczne posiadanie z dymami, mieszkańcami, zabudowaniami chłopskimi i dworskimi, polami, rolami, sianożęciami, lasem, stawkami, jeziorami z połowem ryb i polowaniem w lasach; zwołał mieszkańców i oznajmił im o nowych dziedzicach. Woźny niepiśmienny.
Akt nr 704
Oblata testamentu Bazylego Huryna, palestranta lubelskiego, podana przez wdowę Maryannę z Królikowskich – procent od 1800 zł należnych od Wojciecha Trzeklińskiego [?] (z ceny części wsi Nowaki [?]) na wychowanie synów Jana i Mikołaja
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data4 IX / 31 XII 1729, Sitno [?] – Żytomierz
Karty / skanyk. 599v (skan 0606, strona lewa – cała) – 600 (skan 0606, strona prawa – do ok. 2/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 599v (skan 0606, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu przedemną Felicyanem
6Oryginał Testamentu niżey inserowanego przez zeszłego z tego Świata JP. Bazylego
7Huryna męża swego z rozporządzeniem Dobr wszelkich uczynionego, podpisem Ręki własney
8i JPP. Przyiaciół stwierdzony dla wpisania do Xiąg niniejszych per oblatam podała,
9a tak Ja Urząd Annuendo oblationis przyimuiąc czytałem i tak się w sobie ma – Niech
10będzie pochwalony Jezus Chrystus będąc tyle przekonanym że Człowiek czy prędzey, czy
11później, umierać musi, a niechcąc bez rozporządzenia mego umierać, a będąc osłabionym
12na siłach ciała iednak zupełnie zdrowym na Umyśle, więc takowe czynię ostat-
13niey mey woli postanowienie Naypierw Duszę moią w Ręce naywyższego polecam upra-
14szaiąc by grzechi moie Łaskawie mi odpuścić raczył Ciało moie ma być pochowane
15bez żadney marney okazałości Lecz porządkiem Religii Świętey Katolickiey – co zaś do
16Substancyi moiey te tym rozporządzam porządkiem gdy po odp[rzedaniu] [dziura] przezemnie JP.
17Wojciechowi Trzeklińskiemu [?] Części wsi Nowak [?] pozostała mi należna od tegoż JP. Woj-
18ciecha Trzeklińskiego [?] z niedopłatu za takową Część Kwota Złotych Tysiąc Ośmset
19Niedziesiąt [?], więc z takowey procent na utrzymanie przyzwoite i dokończenie Edu-
20kacyi Synów moich Jana i Mikołaia Hurynów z tąż Małżonką [dziura] moią spłodzonych
21naznaczam, Kapitał zaś po doyściu do Lat zupełnych Rąk ich doyść ma
22Corce zaś moiey w Zamęściu za JP. Joachimem Żarnowskim będącey Koni parę
23ze stayni moiey i Kolasę Zieloną malowaną naznaczam – zaś sprzęty
k. 600 (skan 0606, strona prawa)
1inne tak domowe iako Gospodarskie te Lubey mey Małżonce do wolnego oney
2rozporządzenia oddaię, wszelkie Bydło iakoto Krowy woły, i Chlewnie te tyże Małżon-
3ce moiey zapisuię upraszaiąc by o Duszy moiey pamiętać raczyła i ubogim
4Jałmużnę rozdawała – Za Exekutora tey ostatniey woli moiey naznaczam i prefi-
5guię [!] JP. Tadeusza Kozłowskiego [?], obliguiąc go by rad swoich w Interessach Żony moiey
6nie oszczędzał i Synów moich promowował – upraszaiąc tak Żony moiey Maryanny
7z Krolikowskich iako i Exekutora tego Testamentu była ostatnia wola moia we
8wszystkim była uskuteczniona, a ktoby chciał violare tego na Sąd Boga po-
9woływać będę – a tak w krotkości rozporządziwszy szczupłą swą Fortunę
10i żegnaiąc Żonę moią i dzieci takowy Testament Ręką swą podpisuię, i JPP.
11Przyiaciół do podpisania się upraszam Datum w Sitnie [?] Roku Tysiąc
12Siedmset Dwudziestego dziewiątego, dnia Czwartego Septembra – Bazyli Hu-
13ryn Palestrant Lubelski m[anu] p[ropria] Świadek i przyiaciel natym Testamencie
14podpisuię się Jan Dąbrowski m[anu] p[ropria] Jako Świadek i przyiaciel natym Te-
15stamencie podpisuię się Marcin Kondzakowski [?] m[anu] p[ropria] Ktory to Testament za poda-
16niem i prozbą wyż[ey] [dziura] mianowaney osoby, a za moim Urzędowym przyięciem
17do Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–703). Na marginesie numer rkp. „702” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „69”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich; testament spisany w Sitnie [?] 4 IX 1729.
„Palestrant Lubelski” – członek palestry (adwokat) przy Trybunale Lubelskim. Nazwy: dłużnik rkp. „Trzeklinskiemu/Trzeklinskiego” [?]; wieś rkp. „Części wsi Nowak” – może Nowaki [?] (por. akt 676), identyfikacja niepewna; kwota „Tysiąc Ośmset Niedziesiąt” – ostatni wyraz zepsuty (może „Dziewięćdziesiąt” lub „Pięćdziesiąt” [?]); zięć Joachim ŻARNOWSKI (por. Żarnowscy w akcie 696); egzekutor rkp. „Kozlinskiego/Kozłowskiego” [?]; świadkowie Jan DĄBROWSKI, Marcin rkp. „Kondzakowski” [?]. Miejsce rkp. „w Sitnie” [?]. „prefiguię” – zapewne zepsute „praefigo/prefiguję” (wyznaczam).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany (in extenso); per oblatam – drogą oblaty; annuendo oblationis – przychylając się do oblaty; kapitał – suma główna; violare – naruszyć; datum – dano; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Maryanna z Królikowskich Hurynowa podała do akt oryginał testamentu zmarłego męża, JP. Bazylego Huryna, palestranta lubelskiego (Sitno [?], 4 IX 1729). Osłabiony na siłach testator poleca duszę Bogu i prosi o skromny pogrzeb katolicki; z należnej mu od JP. Wojciecha Trzeklińskiego [?] niedopłaty (ok. 1800 zł [?]) za sprzedaną mu część wsi Nowaki [?] przeznacza procent na utrzymanie i dokończenie edukacji synów Jana i Mikołaja, a kapitał mają otrzymać po dojściu lat; zamężnej córce, żonie JP. Joachima Żarnowskiego, daje parę koni i zieloną malowaną kolasę; pozostałe sprzęty, bydło (krowy, woły) i chlewnię zapisuje żonie, prosząc o pamięć i jałmużny; egzekutorem ustanawia JP. Tadeusza Kozłowskiego [?]. Podpisy: B. Huryn, świadkowie Jan Dąbrowski i Marcin Kondzakowski [?].
Akt nr 705
Oblata testamentu Pawła Bartkowskiego, „kraycy koronnego” [?], podana przez Leona Zawadzkiego – opieka szwagra nad małoletnimi synami Józefem Janem i Kazimierzem, suma 2000 zł na Józefie Sołtanie [?] z ceny części wsi Borówka [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 IX / 31 XII 1729, Januszpol – Żytomierz
Karty / skanyk. 600 (skan 0606, strona prawa – od ok. 2/3 wys.) – 600v (skan 0607, strona lewa – cała) – 601 (skan 0607, strona prawa – do ok. 2/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 600 (skan 0606, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra trzydziestego pierwszego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu przedemną
24i inne wszelkie rzeczy niezostawuiąc onych żadnego opisania, wręczam to wszystko
25ogólnie Bratu memu i na Jego Sumieniu polegam iż to wszystko na nic innego nie
k. 601 (skan 0607, strona prawa)
1nieobroci tylko na wychowanie i Edukacyą moich dzieci – Sumka moia dwatysiące
2Złotych u JP. Józefa Sołtana [?] na procencie będąca niedopłacona za sprzedane przeze-
3mnie onemu Sukcessyie namnie spadłą Części wsi Borówki [?] ta konserwowana
4będzie do Lat zupełnych moich dzieci ktorym każdemu po rowney Części w czasie
5należytym wypłacić upraszam – Exekutorami mojego Testamentu stanowię i upraszam
6WW. Felixa Broninskiego [?] i Adama Strachowskiego [?] ktorych obliguię we wszystkim
7stosować się do powyższey rzeczy – powtornie odzywam się do Sumienia mego
8Brata aby moiey obligacyi co do dzieci moich i ich wychowania oraz pozosta-
9łey substancyi dla nich zachowania w całości i w czasie przyzwoitym każdemu wy-
10dzielenia na mieyscu oyca był ato na ostatnią prozbę dziś gasnącego Brata –
11Działo się w Januszpolu dnia dziewiętnastego Września Tysiąc Siedmset Dwó-
12dziestego dziewiątego Roku Paweł Bartkowski Kraycy [?] Koronny – Jako Oczewisty
13i przytomny Świadek zdziałania tego Testamentu podpisuię się Jan Hromowicz [?] m[anu] p[ropria]
14Jako Świadek i przyiaciel natym Testamencie podpisuię się Marcin Dmuchowski [?] m[anu] p[ropria]
15Świadek przytomny spisania tego Testamentu podpisuię się Jacenty Gawiński [?] m[anu] p[ropria]
16Ktory to Testament za podaniem i prozbą podawaiącego a za moim
17Urzędowym przyięciem do Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–704). Na marginesie numer rkp. „703” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „70”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?] (kopista opuścił imię „Felicyanem” na przełomie stron), do ksiąg grodzkich kijowskich; testament spisany w Januszpolu 19 IX 1729. Testament podał do oblaty opiekun, Leon ZAWADZKI.
Urząd testatora rkp. „Kraycego/Kraycy Koronnego” – brak takiego urzędu (może zniekształcone „Krayczego Koronnego” = kraiczy koronny, ale to wysoki urząd centralny – raczej tytuł nadany przez kopistę lub zepsuty skrót [?]). Styl testamentu („dozorowanie”, „szczery”, „chodzą do Szkoł w Winnicy”) ma cechy językowe końca XVIII w. Nazwiska: żona rkp. „z Siemiątkowskich” [?]; dłużnik rkp. „Sołtana/Sołtaza” [?]; egzekutorzy rkp. „Felixa Broninskiego” [?] (por. Bronimski w akcie 699) i „Adama Strachowskiego” [?]; świadkowie rkp. „Hromowicz” [?], „Dmuchowski” [?], „Gawiński/Gaińzki” [?]. Wieś rkp. „Części Wsi Borowki” – Borówka [?], identyfikacja nieustalona. Leon Zawadzki nazwany „ciotecznym” i „bratem” testatora (brat cioteczny); jego ojciec Michał ZAWADZKI. Fragment końca zdania „będzie wzaiemnie szczery …” zatarty plamą.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; de tenore tali – tej treści; remanenta – inwentarz; konserwowana – zachowana (nienaruszona); manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Leon Zawadzki podał do akt testament JP. Pawła Bartkowskiego, „kraycego koronnego” [?] (Januszpol, 19 IX 1729). Testator, zaskoczony ciężką chorobą w podróży w Januszpolu, dziękuje Bogu za długie życie; wspomina zmarłą przed rokiem żonę Lucynę z Siemiątkowskich [?], z którą żył ponad 20 lat; małoletnich synów Józefa Jana i Kazimierza, uczących się w szkołach w Winnicy, oddaje pod opiekę brata ciotecznego Leona Zawadzkiego (syna Michała), zaklinając go o troskliwą opiekę; całe gospodarstwo, sprzęty, inwentarz (konie, bydło, stada) powierza mu bez spisu na wychowanie i edukację dzieci; sumę 2000 zł na procencie u JP. Józefa Sołtana [?], niedopłatę za sprzedaną mu odziedziczoną część wsi Borówka [?], każe zachować do pełnoletności synów i wtedy wypłacić im po równo; egzekutorami ustanawia Feliksa Broninskiego [?] i Adama Strachowskiego [?]. Podpisy: P. Bartkowski, świadkowie Jan Hromowicz [?], Marcin Dmuchowski [?], Jacenty Gawiński [?].
Akt nr 706
Oblata kwitu braci Jana i Dymitra Szatkowskich dla Józefa Jurjewicza – sprzedaż części wsi Hołaki [?] za 5000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 601 (skan 0607, strona prawa – od ok. 2/3 wys.) – 601v (skan 0608, strona lewa – do ok. 1/2 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 601 (skan 0607, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego Dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu przedemną Felicyanem
12się do tey Części wsi Hołak [?] w każdym Czasie dozwalamy i żadnych Impedimentów
13prawnych i nieprawnych ani sami przez siebie niteż przez nikogo czynić niemamy
14prawa mocą Kwitowego zeznania naszego Jan Szatkowski m[anu] p[ropria] Dymitr
15Szatkowski m[anu] p[ropria] Quam actis Connotari Eodem recognoscens mnie Urzędu prosili co i otrzymali –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–705). Na marginesie numer rkp. „704”, obok ołówkiem cyfra słabo widoczna (zapewne „71”). Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich.
Nazwy: wieś rkp. „we wsi Holakach” / „wsi Holak” – Hołaki [?], identyfikacja nieustalona. Nabywca rkp. „Jurjewiczowi/Jurjewicz”. Rachunek: cena 5000 zł, reszta 1200 zł zapłacona przy kwicie. „Eodem recognoscens” – zapewne zepsute „eodem (die) recognoscentes” (tegoż dnia zeznający).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; incorporuiąc – wcielając; summa szacunkowa – cena; impedimenta – przeszkody; quam actis connotari … prosili – o odnotowanie którego w aktach prosili; manu propria – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JPP. Jan i Dymitr Szatkowscy, synowie Franciszka, zeznali kwit: swoją dziedziczną część wsi Hołaki [?], odziedziczoną po ojcu Franciszku Szatkowskim, sprzedali JP. Józefowi Jurjewiczowi za 5000 zł pol. na mocy transakcji rezygnacyjnej z roku ubiegłego; ponieważ nabywca wypłacił dziś resztę 1200 zł, kwitują go z całej ceny, umacniają transakcje, pozwalają na intromisję w każdym czasie i zobowiązują się nie czynić żadnych przeszkód.
Akt nr 707
Oblata kwitu Teodora Skalskiego, łowczego poznańskiego, dla Antoniego Korzeńskiego [?] – sprzedaż części wsi Zaborzyce [?] w pow. żytomierskim za 7800 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1729, Żytomierz
Karty / skanyk. 601v (skan 0608, strona lewa – od ok. 1/2 wys.) – 602 (skan 0608, strona prawa – cała) – 602v (skan 0609, strona lewa – do ok. 1/2 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 601v (skan 0608, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego dziewiątego
2Miesiąca Decembra Trzydziestego pierwszego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrolewskiey Mości Żytomierzu przedemną
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–706). Na marginesie numer rkp. „705” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „72”. Oblata w mieście Żytomierzu 31 XII 1729 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], do ksiąg grodzkich kijowskich. Brak formuły przyjęcia do akt na końcu (kopista zakończył na podpisie).
Nazwy: nabywca rkp. „Korzenskiemu/Korzeński/Korzenski” [?] (może Korzeniowski/Korzeński); wieś rkp. „wsi Zaborzycy” [?] w pow. żytomierskim – identyfikacja nieustalona; zbiegli poddani Iwan SEMENOW i Hryćko rkp. „Chabatow” [?]; właściciel dóbr, w których przebywają zbiegowie, rkp. „WJP. Pokrasy” [?] (nazwisko lub nazwa dóbr niepewna). „dotąd [?]” – rkp. „doszłemi”. „Czeretami” [?] – rkp. „Czerte-zami” (może „czeretami” = trzcinami lub „karczowiskami”). „u mnie się zostawuię” – sens: odszkodowania i grzywny zasądzone za zbiegów sprzedawca zostawia sobie [?] (miejsce zawiłe).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; forum – właściwość sądowa; sukcesor – spadkobierca; summa szacunkowa – cena; transakcja rezygnacyjna – umowa sprzedaży (zrzeczenia się) dóbr; salwa – zastrzeżenie; wyrekwirować – odzyskać przez prawne wezwanie; intromittować się – wejść w posiadanie.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, WJP. Teodor Skalski, łowczy poznański, syn WJP. Antoniego Skalskiego, zeznał kwit: swoją odziedziczoną po ojcu część wsi Zaborzyce [?] w pow. żytomierskim woj. kijowskiego (10 poddanych) z poddanymi wymienionymi w inwentarzu, ich daninami, robociznami i powinnościami, polami ornymi i nieornymi, lasami, krzakami, zaroślami, czeretami [?] i arendą karczemną sprzedał na wieczność WJP. Antoniemu Korzeńskiemu [?] za 7800 zł na mocy transakcji rezygnacyjnej; ponieważ nabywca wypłacił dziś całą cenę, Skalski kwituje go bez zastrzeżeń; dwóch poddanych (Iwan Semenow i Hryćko Chabatów [?]), którzy w zeszłym roku zbiegli do dóbr WJP. Pokrasy [?] i których zwrot zasądziły już dekrety grodzki i Trybunału Koronnego, nabywca może sam wyrekwirować; Skalski zrzeka się wszelkich praw do tej części.
Akt nr 708
Oblata testamentu Aleksandra Stepańskiego [?], syna Pawła – dług brata Pawła, komornika granicznego czernihowskiego, legat na kościół parafialny białopolski [?], opieka stryja nad synem Karolem
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data15 XII 1728, Barkowszczyzna [?] / 31 XII 1729, Owrucz
19JPP. przyiacioł do podpisania tego Testamentu i Sam Ręką moią własną podpisuię się
20Działo się w Barkowszczyznie [?] Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego osmego dnia piątnastego M[iesią]ca Grud-
21nia u tego Testamentu ultimae voluntatis per oblatum podanego podpisy Rąk własnych, a te słowa
22Alexander Stepański – do tego iako świadek i pieczętarz proszony podpisuię się Józef Myśliński [?] – Za
23Świadka i pieczętarza na tem Testamencie ostatniey woli zdziałanym podpisuię się Szymon Świderski [?]
24(MP.) Jako przytomny temu Testamentowi Świadek i pieczętarz podpisuię się Joachim Kostromski [?] (MP.) Ktory
25to Testament za podaniem i prośbą wyż pomienioney osoby a za moiem Urzędowym przyięciem
26wszystek z początku aż do końca iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodz[kich] Kij[owskich] iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–707). Na marginesie numer rkp. „706” (nr opracowania − 2), obok ołówkiem „73”. Oblata w mieście Owruczu 31 XII 1729 przed Stefanem BARANOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim (nad „podwoiewództwa” dopisane „zie” – zapewne miało być „podwoiewództwie”). Testament spisany w Barkowszczyźnie [?] 15 XII 1728.
Nazwisko: rkp. „Stepanski/Stepanskiego” – litera po „Ste” bez nadpisanego drzewca, czyta się raczej „p” niż „f” (możliwe też Stefański). Ojciec testatora „WJP. Pawła Stepańskiego Hetmana [?]” – wyraz „Hetmana” wyraźny, ale w tym kontekście niezrozumiały (może zniekształcony urząd lub nazwisko; brat testatora też Paweł). Miejscowość rkp. „Barkowszczyznie/Borkowszczyznie” [?]; „Wsi Romanowskiey [?]”, „Kościoł parafialny Białopolski [?]” (może Białopole) – identyfikacje nieustalone. Świadkowie rkp. „Józef Myśliński [?]”, „Szymon Świderski [?]”, „Joachim Kostromski [?]”; wierzyciel/przyjaciel rkp. „Halberzteynowi” [?]; dłużnik „WJPan Sabatowicz”; poddany „Paweł Pańko” [?].
Miejsca niejasne: „lubo zrzadka [?] słabym na ciele” (może „lubo zresztą”); „ziemi [?] uberpiszony” – wyrazy niepewne; „nabierzki [?]” (może „naddatki”); „przyświęconemu [?] przyiacielowi” – imię przyjaciela nie zostało podane (zapewne opuszczone przez kopistę); „Szory Zemienne [?] Bryczkę Kowance [?] Skarzobuta [?]” – wyliczenie sprzętów, odczyt niepewny; „Żołd za dwie raty Marcową i hibernową [?]” – zaległy żołd testatora (służył w chorągwi); „Strzegła [?]” – rkp. „Strzeslo/Strzesła”, sens: dbała.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inserowany – wpisany; primo, secundo, tertio, quarto, quinto – po pierwsze … po piąte; inquantum – o ile; ultimae voluntatis – ostatniej woli; per oblatum – przez podającego do oblaty; ingrossowany – wpisany do ksiąg; tto (tytułem) – z tytułu.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 31 XII 1729 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Stefanem Baranowskim, namiestnikiem podwojewództwa i regentem grodzkim generału woj. kijowskiego, WJP. Karol Stepański [?] podał do oblaty testament swego ojca JP. Aleksandra Stepańskiego [?], syna WJP. Pawła („Hetmana” [?]), spisany w Barkowszczyźnie [?] 15 XII 1728. Testator, słaby na ciele, zdrowy na umyśle: 1) stwierdza, że ma u rodzonego brata WJP. Pawła Stepańskiego, komornika granicznego czernihowskiego, dług 180 talarów bitych, wyliczonych na część wsi Romanowskiej [?] przyległą do jego części dziedzicznej, za którą brat miał uczynić donację, lecz jej nie zeznał ani nie oddał pieniędzy; z tej sumy 150 zł leguje na kościół parafialny białopolski [?], przy którym chce być pochowany, resztę zostawia synowi Karolowi, którego oddaje w opiekę stryjowi Pawłowi; WJP. Halbersztaynowi [?], przyjacielowi, poleca odebrać jakąś sumę i spłacić z niej długi testatora; żonie zostawia dług 500 zł u WJP. Sabatowicza z prośbą o pamięć o jego duszy; 2) przyjacielowi zapisuje cztery konie z zaprzęgiem, bryczkę i dwie pary wołów, resztą ruchomości do pełnoletności syna Karola zarządza żona, a syn ma ich używać pod dozorem stryja; 3) trzecią część przyszłych plonów żona ma oddać bratu Pawłowi; zaległy żołd za dwie raty (marcową i hibernową [?]) brat ma odebrać w chorągwi na utrzymanie syna; 4) za dwudziestoletnią służbę uwalnia poddanego Pawła Pańko [?] od poddaństwa; 5) wspólna rezydencja w Barkowszczyźnie [?] nie należy do żony, która może w niej mieszkać i używać gruntów. Zaklina spadkobierców, by wykonali jego wolę bez kłótni. Świadkowie i pieczętarze: Józef Myśliński [?], Szymon Świderski [?], Joachim Kostromski [?].
Akt nr 709
Manifestacja Piotra Tarczewskiego c/a Grzegorz Sobelski [?] – zabory gruntów, siana i bydła oraz niesłuszny pozew
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data28 II 1730, Żytomierz
Karty / skanyk. 604 (skan 0610, strona prawa – cała) – 604v (skan 0611, strona lewa – do ok. 2/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 604 (skan 0610, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego
2Miesiąca Februaryi dwudziestego osmego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Żyto[mierzu]
14go [?] wsi Ja[plama] zabierać Siano z pokoszonych Sianożęci [?] [...] [?]
15Manifestanta i wdzierać się w cudzą własność od dawnych Czasów
16nienaruszenie dzierżaną, bydła na polu zaymować zboża ultero [?] łokci [?]
17brać i inne przykrości w Sąsiedztwie nieprawdziwowane [?] czynić nadto
18na pisma Manifestanta doń pisane o Sąsiedzką spokoyność
19prosząc zamilczał, Lecz powtornie Abuzes różne czynić niepoprzestał
k. 604v (skan 0611, strona lewa)
1zatem iszcze [?] by wyzuć mnie Comparenta z Gruntow moich własnych
2pozwać nieomieszkał przeto Ja Comparens zabezpieczaiąc całość swey
3tak co do violencyi Gruntowych iakoteż co do wpierania się w Grunta
4od wieczna do przodkow moich iako teraz i do mnie należą per-
5viam iuris porządkiem zaczętym i iż będę Dekreta i peny
6na stronie zyskiwać niezaniedbam zapowiadaiąc o to prawną
7czynność, zachowuiąc wolność polepszenia i rozszerzenia tey
8Skargi Cum actis Connotari prosił co i otrzymał Piotr Tarczewski –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–708). Na marginesie numer rkp. „N 707” (nr opracowania − 2), obok rok „1730”, krzyżyk „X”; w prawym górnym rogu foliacja „604” (powtórzona ołówkiem) i atramentem „115”. Pierwszy odpis z 1730 r.: oblata w mieście Żytomierzu 28 II 1730 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem grodzkim generału woj. kijowskiego. Akt pisany częściowo w pierwszej osobie manifestanta (zakończenie), częściowo w trzeciej.
Nazwy: przeciwnik rkp. „Sobelinemu”, „Sobelnego”, „Sobelski” [?] – formy rozbieżne (może Sobolewski); wieś przeciwnika rkp. „Ja[…]” (plama). „Grunta Tarczańskie” – grunty wsi lub dóbr Tarczewskiego (zapewne „Tarczany” [?] / „Tarczyn” [?]; identyfikacja nieustalona). Miejsca niepewne: „że contra … oczyni [?] pilności” (zapewne „że contra … nie czyni [?] pilności”), „po Sobie [?] Comparencie”, „zmiał [?]”, „ultero [?] łokci [?]” (może „ultro” – samowolnie), „nieprawdziwowane [?]” (może „nieprzywidowane” / „niesprawiedliwe”), „iszcze [?]” (może „jeszcze”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; contra – przeciw; solenniter – uroczyście; abusus (abuzes) – nadużycia; violentia (violencya) – gwałt; per viam iuris – drogą prawa; peny (poenae) – kary; cum actis connotari – zapisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 28 II 1730 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem grodzkim generału woj. kijowskiego, WJP. Piotr Tarczewski, dowiedziawszy się o niesłusznie wydanym przeciw niemu pozwie WJP. Grzegorza Sobelskiego [?], zamanifestował się przeciw niemu: Sobelski [?] czynił zabory na gruntach tarczańskich manifestanta przyległych do jego dziedzicznych gruntów (wieś Ja… [?]), zabierał siano z pokoszonych sianożęci, wdzierał się w grunty od dawna spokojnie dzierżone, zajmował bydło na polu, brał zboże i czynił inne przykrości sąsiedzkie, a na listy z prośbą o spokój nie odpowiadał; teraz jeszcze, by wyzuć go z własnych gruntów, pozwał go. Tarczewski zapowiada dochodzenie swych praw drogą sądową (dekrety i kary), zastrzegając prawo rozszerzenia skargi.
Akt nr 710
Oblata zapisu wspólnego dożywocia Dominika Grabowskiego, chorążego wojsk polskich, i Barbary z Maznowskich [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
20dziestego trzeciego dnia – u tego Zapisu podpisy takowe. Dominik Grabowski Chor[ąży] W[ojsk] Pol[skich]
21Za JP. Barbarę Grabowską oczewisto uproszony Brat Jan Maznowski [?] Ust-
22nie i oczewisto uproszony świadek na tym Zapisie podpisuię się Marcin [?] [plama] Jagurski [?]
23przyiacielskiy [?] Spisania i podpisania tego Zapisu podpisuię się Szymon Zim-
24brzycki [?] Ktory to Zapis Ja Urząd czytałem i w Xięgi niniejsze Ingrossowany Został –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–709). Na marginesie numer rkp. „708” (nr opracowania − 2). Oblata w mieście Żytomierzu 28 II 1730 przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem grodzkim generału woj. kijowskiego. Zapis spisany 23 II 1730 (miejsce zakryte plamą). W dacie zapisu kopista powtórzył „Tysiąc Tysiąc”.
Nazwy: żona rkp. „z Maznowskich/Maznawskich/Meznowskich” [?], brat żony „Jan Maznowski [?]” (rkp. „Mezno wski”); pierwsza żona Dominika „Małgorzata Lipińska”; świadkowie rkp. „Marcin [?] […] Jagurski [?]” (imię pod plamą) i „Szymon Zimbrzycki [?]”; dobra rkp. „części [plama] Grabowki” [?] – identyfikacja nieustalona. Skrót „Chor. Wojsk Pol.” = chorąży wojsk polskich (zob. akty 681, 688). „z niną [?] Małż. moią” – rkp. „z nimi”/„z niną” (sens: z obecną żoną); „wziowszy” = wziąwszy; „natomy [?]” = na to my.
Łacina: comparentes personaliter – stawiwszy się osobiście; ab invicem – wzajemnie; generaliter – ogólnie, w całości; exceptuiąc – wyłączając; ad ultimam vitae suae (metam) – aż do końca swego życia; impedimentum – przeszkoda; kontradykcja – sprzeciw; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 28 II 1730 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem grodzkim generału woj. kijowskiego, JPP. Dominik Grabowski, chorąży wojsk polskich, i Barbara z Maznowskich [?], małżonkowie, zeznali i podali do akt zapis wspólnego dożywocia, spisany 23 II 1730: z miłości małżeńskiej zapisują sobie wzajemnie dożywotnie używanie wszystkich dóbr – części (wsi) Grabówki [?], sukcesyjnej i dorobkowej, sum pieniężnych, złota, srebra, klejnotów, miedzi, cyny i innych rzeczy ruchomych i nieruchomych. Jeśli pierwszy umrze Dominik, Barbara dożywotnio używa wszystkiego bez przeszkód ze strony synów Dominika z pierwszego małżeństwa z ś.p. Małgorzatą Lipińską – Michała i Jana – i innych sukcesorów; po jej śmierci dobra przypadną synom Michałowi i Janowi oraz dzieciom z obecnego małżeństwa, a dalej krewnym i powinowatym Dominika. Jeśli pierwsza umrze Barbara, Dominik dożywotnio używa jej dóbr dziedzicznych, sum i ruchomości. Podpisali: Dominik Grabowski, za Barbarę – jej brat Jan Maznowski [?], świadkowie Marcin [?] Jagurski [?] i Szymon Zimbrzycki [?].
Akt nr 711
Oblata relacji woźnego generalnego Macieja Wasienkowskiego [?] o intromisji Padlewskich (Mikołaja Michała z synami Piotrem, Janem i Samuelem) w część wsi Porale [?] w pow. owruckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 II 1730, Porale [?] / „29 II” 1730, Żytomierz
Karty / skanyk. 606 (skan 0612, strona prawa – cała) – 606v (skan 0613, strona lewa – do ok. 2/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka); strony bardzo blade
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 606 (skan 0612, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Trzydziestego
2Miesiąca Februaryi Dwudziestego dziewiątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Żytomierzu
3in genere et specie należnościami [?] i przynależnościami
4tak iak się te Dobra [...] [?] zwane [?] wcale [?]
5w swoich miedzach i Granicach mieć [?] [...] zawierały i teraz
6maią i zawieraią, nic nie wyimuiąc ani Exceptuiąc wyż
7iure należące [?] po ś[więtey] p[amięci] Woyciechu [?] Padlewskim Cześniku Bracł[awskim] [?]
8na Rekwirentow spadłe i należne w spokoyną podał Intromitto-
9wał Possessyą Oddawszy w Gromady [?] Oznaymiwszy one nowym
10Panom [?] i posłuszeństwo wszelkie pełnić przykazał
11Ktorzy Poddani w niczem niebędąc sprzeczni, pomienionym
12Rekwirentom posłuszeństwo pełnić przyrzekli, a tak on mia-
13nowany Woźny strona Szlachty sobie przydaney opowiedziawszy
14się tu ad actum przybywszy o tem tey swoiey prawdziwey Rel[acyi]
15przedemną Urzędem uczynił i zeznał Relacyą Ktorey o przyięcie
16do Akt prosił i otrzymał Maciey Wasienkowski [?] [plama]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–710); strony bardzo blade (k. 606v z silnym przebiciem – odczyt z odejmowaniem tła). Na marginesie numer rkp. „709” (nr opracowania − 2); w prawym górnym rogu atramentem „117”. Data oblaty w odpisie „29 II 1730” – NIEMOŻLIWA (rok 1730 nie był przestępny); intromisja 20 II 1730. Oblata w mieście Żytomierzu przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem grodzkim (powtórzone „Grodzkim Grodz.” – zapewne opuszczone „Generału W[ojewó]dztwa”).
Nazwy: woźny rkp. „Maciey Wasienkowski/Wysienkowski” [?]; wieś rkp. „Porali”, „Poralewie” [?] w pow. owruckim – identyfikacja nieustalona; zmarły poprzednik rkp. „ś.p. Woyciechu [?] Padlewskim Cześniku Bracł.” [?] (imię i urząd niepewne – wiersz blady); rekwirenci rkp. „WJP. Mikołaja [?] Michała dwach Imion Oyca, Piotra, Jana i Samuela Synow Padlewskich” – ojciec o dwóch imionach i trzech synów; świadkowie (strona szlachty) Maciej WITKOWSKI i Mateusz STEFANOWICZ [?]. Wyliczenie przynależności częściowo nieczytelne („wyprzerzone [?]” – może „wyż rzeczone”; „zarośleniami”, „Chrostami”).
Łacina: in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; in genere et specie – w ogólności i szczególe; iure – prawem; intromittować w possesją – wwieść w posiadanie; ad actum – do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). Na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem grodzkim, w dniu oznaczonym w odpisie jako „29 II 1730” (data niemożliwa), woźny generalny woj. kijowskiego i innych szlachetny Maciej Wasienkowski [?] zeznał relację, że 20 II 1730 na żądanie WJP. Mikołaja [?] Michała Padlewskiego (ojca) i jego synów Piotra, Jana i Samuela, ze stroną szlachty – Maciejem Witkowskim i Mateuszem Stefanowiczem [?] – był w dobrach części wsi Porale [?] w pow. owruckim woj. kijowskiego i wwiódł rekwirentów w spokojne posiadanie tych dóbr ze wszystkimi gruntami, polami, łąkami, barciami, zaroślami, ogrodami, dworami, rzekami, stawami, groblami, jeziorami, poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, arendami, podatkami, karczmami [?], czynszami i daninami – spadłych na nich po ś.p. Wojciechu [?] Padlewskim, cześniku bracławskim [?]; ogłosił to gromadzie i nakazał posłuszeństwo nowym panom, a poddani bez sprzeciwu je przyrzekli.
Akt nr 712
Oblata zapisu wieczystej darowizny Bazylego Chomczewskiego [?], syna Adama, dla Jana Pawszy [?] – część wsi Chwabów [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data10 VI 1730, Żytomierz / 13 VI 1730, Żytomierz
Karty / skanyk. 606v (skan 0613, strona lewa – od ok. 2/3 wys.) – 607 (skan 0613, strona prawa – cała) – 607v (skan 0614, strona lewa – cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka); strony bardzo blade
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 606v (skan 0613, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Trzydziestego
2Miesiąca Junii trzynastego dnia
3Na urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Żytomierzu
4mi Rzekami, Stawami [?] i wszelkiemi [...] [?] Dobrach przyległemi
5dochodami i przynależytościami Granicami miedzami, i ochotnemi [?]
6owo zgoła nic niewyimuiąc, ani wyłączaiąc ale wszystko ogołem i
7pospolitości [?] zaymuiąc tak aby mianowane niemianowanemu
8a niemianowane mianowanemu nic [?] bynaymniey nieszkodziło
9ani ubliżało JP. Janowi Pawszy [?] dać, darować i na wieczność rezygnować
10iakoż niniejszym Zapisem moim daię daruię, i wiecznemi czasy Rezy-
11gnuię – i zaraz w moc dzierżenie i Dziedziczną Possessyą przez
12Woźnego i Szlachtę podaię i ustępuię, żadnego recessu regressu i
13pretextu do tych Dobr sobie samemu, ani Synowi memu Alexandrowi
14Chomczewskiemu niteż komu innemu niezostawuiąc, owszem zrzekłszy
15się tych Dobr wyrzekam i wyrzekam [?] się zgoła. Ktorego Zapisu moiey wieczy-
16stey darowizny – wolen tedy WJP. Jan Pawsza [?] pomienionemi Dobrami iako
17iuż swemi własnemi Rządzić, Szafować, Dysponować i ku naylepszemu swe-
18mu pożytkowi obrocić, a Ja zrzekszy [?] się żadnego wstępu do wspomnionych Dobr
19mieć niechcę i Ostateczny [?] daię ten moy list Zapis perpetuae Donationis ktory Ręką
20moią własną przy uproszonych JJP. przyiaciołach pod[pisu]ię [plama] w Żyto-
21mierzu dnia dziesiątego Junii Tysiąc Siedmset trzydziestego Roku – u tego Zapisu perpe-
22tuae Donationis podpisy Rąk temi słowy Bazyli Chomczewski m[anu] p[ropria] Jako świadek i przy-
23iaciel na tym Zapisie perpetuae donationis podpisuię się Antoni Zabiełło [?] m[anu] p[ropria]
24Jako przytomny świadek u donacyi tego Zapisu perpetuae Donationis przez JP.
25Bazylego Chomczewskiego na rzecz JP. Jana Pawszy podpisuię się Józef Koszyń-
26ski – Za świadka i przyiaciela u tego Zapisu perpetuae Donationis po[dpisu]ię się [plama] Piotr
27Bułhak m[anu] p[ropria] Ktory że to Zapis Donationis za podaniem i prośbą podawaiącey
28osoby, a za moiem Urzędowym przyięciem do Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–711); strony bardzo blade (k. 607v odczytana z odejmowaniem tła). Na marginesie numer rkp. „710” (nr opracowania − 2); w prawym górnym rogu k. 607 atramentem „118”. Oblata w mieście Żytomierzu 13 VI 1730 przed Antonim Tadeuszem BOHDANOWICZEM, namiestnikiem pro tunc i wicerejentem grodzkim generału woj. kijowskiego (nowy urzędnik w odpisach; wcześniej F. CHRASZLEŃSKI). Zapis spisany w Żytomierzu 10 VI 1730.
Anachronizm kopisty: „Chorąży Kawaleryi Narodowey” (ojciec darczyńcy, Adam CHOMCZEWSKI [?]) – kawaleria narodowa istniała od 1776 r.; por. akty 694, 703.
Nazwy: darczyńca rkp. „Chomczewski/Chanczewski” [?]; obdarowany rkp. „Janu/Janowi Pawszy”, „Jan Pawsza” [?]; wieś rkp. „wsi Chwabow [?] zwaney oddzieloną od Braci moich [?]” – identyfikacja nieustalona; świadkowie Antoni ZABIEŁŁO [?], Józef KOSZYŃSKI, Piotr BUŁHAK. Miejsca niepewne: „zezna-waiącego [?] […] przyznany” (zapewne „zeznawszy i nim [?] przyznany”), „ochotnemi [?]”, „pospolitości [?]” (zapewne „pospolicie”), „uchowaiąc [?] w tem dobro moie”.
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; pro tunc – na ten czas; recessus, regressus – cofnięcie się, powrót (zastrzeżenie odwołania); praetextus – pretekst; manu propria (m.p.) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 13 VI 1730 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Antonim Tadeuszem Bohdanowiczem, namiestnikiem pro tunc i wicerejentem grodzkim generału woj. kijowskiego, JP. Bazyli Chomczewski [?] przyznał i podał do akt zapis wieczystej darowizny dla JP. Jana Pawszy [?], spisany w Żytomierzu 10 VI 1730: Chomczewski, syn ś.p. Adama, „chorążego kawalerii narodowej” (anachronizm), działając wraz z synem Aleksandrem, daruje i na wieczność rezygnuje Pawszy swoją dziedziczną, odziedziczoną po ojcu, oddzieloną od braci [?] część wsi Chwabów [?] w woj. kijowskim ze wszystkimi poddanymi ciągłymi i pieszymi (także zbiegłymi), polami, gruntami, łąkami, ogrodami, sianożęciami, lasami, borami, zaroślami, wodami, rzekami, stawami, dochodami, granicami i przynależnościami, zobowiązując się podać posiadanie przez woźnego i szlachtę i zrzekając się wszelkich praw za siebie i syna. Świadkowie: Antoni Zabiełło [?], Józef Koszyński, Piotr Bułhak.
Akt nr 713
Oblata relacji woźnego generalnego Tomasza Kraszkowskiego [?] o intromisji Jana Danilewicza w część wsi Jurówka (Jurowce) [?] w pow. żytomierskim po Teofili z Dębowskich Danilewiczowej, podkomorzynie kijowskiej
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data14 VI 1730, Jurówka [?] / 14 VI 1730, Żytomierz
Karty / skanyk. 608 (skan 0614, strona prawa – cała) – 608v (skan 0615, strona lewa – do ok. 3/4 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 608 (skan 0614, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego
2Miesiąca Junii Czternastego dnia
3Na urzędzie Grodz[kim] w Mieście JKMości Żytomierzu przedemną Antonim Tadeuszem
4Bohdanowiczem Namiestnikiem protunc i Viceregentem Grodz[kim] Gen[erału] W[ojewó]dztwa Kij[owskiego]
5Comparens Personaliter Woźny Generał W[ojewó]dztwa Kijowskiego i innych opatrzny
6Tomasz Kraszkowski [?] in vim suae verae ac fidelis Relationis palam
7publice libereque recognovit iż on Roku teraznieyszego Tysiąc Siedm-
8set trzydziestego die decima quarta Junii na affektacyą i prawną Rekwizycyą
9WJP. Jana Danilewicza maiąc przy sobie stronę Szlachty ludzi wiary
10godnych WWJP. Daniela Didkowskiego i Stefana Olejewskiego [?] co
11maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos był w Dobrach
12Części wsi [plama]urowce [?] leżącey [?] w W[ojewó]dztwie i Powiecie Żyto[mierskim] leżących Dziedzicznych
13W[ielmożnego] Rekwirenta, gdzie będąc vigore iuris naturae post fata po zeszłey
14JPani Teofili z Dębowskich Mateuszowey Danilewiczowey Podkom[orzyny]
15Kijowsk[iey] [plama] Pani memoratae [?] Rekwirenta [?] dożywotniey ze wszystkiemi
k. 608v (skan 0615, strona lewa)
1do tych Dobr należącemi Gruntami Polami Oranemi i nieoranemi
2Zasianemi ozimemi i Jarzynemi, Sianożęciami, Łąkami, Lasami, za-
3roślami Czeretami drzewem bartnym i niebartnym ze przezorami [?]
4i bez przezor[ow] [?], Rzekami, Rzeczkami, Stawami, Stawiszczami, Młynami,
5Karczmami, Arędami, Poddanymi Ciągłymi i nieciągłymi i innemi wszyst-
6kiemi in genere ac specie pożytkami dochodami intratami tak iako
7się te Dobra w swoich miedzach Granicach miały i zawierały i teraz
8maią i zawieraią w spokoyną realną i aktualną podał i intromitował
9Possessyą, oraz Poddanych do siebie zwoławszy o Panie nowym ich
10W[ielmożnym] Rekwirencie opowiedział i posłuszeństwo onemu wszelkie pełnić
11przykazał – a tak on mianowany Woźny wraz z Stroną Szlachty sobie
12przydaną oświadczywszy się i z tamtąd odiechał i tu ad acta przybywszy
14cum actis connotari co i otrzymał Woźny qui supra scribendi ignarus –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–712). Na marginesie numer rkp. „711” (nr opracowania − 2); w prawym górnym rogu k. 608 atramentem „119”. Oblata w mieście Żytomierzu 14 VI 1730 przed Antonim Tadeuszem BOHDANOWICZEM, namiestnikiem pro tunc i wicerejentem grodzkim generału woj. kijowskiego; intromisja tego samego dnia. Woźny niepiśmienny („scribendi ignarus”).
Nazwy: wieś w tytule rkp. „Jurowki”, w tekście „[plama]urowce” [?] – zapewne ta sama wieś (Jurówka / Jurowce) w pow. żytomierskim; por. Jurówka w aktach 286 [?] i 686 (Jurów [?]); woźny rkp. „Tomasz Kraszkowski” [?]; strona szlachty Daniel DIDKOWSKI i Stefan rkp. „Olejewski/Dłejewski” [?]; zmarła dożywotniczka rkp. „JPani Teofili z Dębowskich Mateuszowey Danilewiczowey Podkom. Kijowsk.” – wdowa po Mateuszu DANILEWICZU, podkomorzym kijowskim [?]; „Pani memoratae [?] Rekwirenta [?]” – zapewne matka rekwirenta (wyraz pod plamą). „ze przezorami [?]” – może „z przezorami” (przesiekami, pasiekami).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in vim suae verae ac fidelis relationis palam publice libereque recognovit – tytułem swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; die decima quarta Iunii – dnia 14 czerwca; maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; vigore iuris naturae post fata – mocą prawa natury po śmierci; in genere ac specie – w ogólności i szczególe; cum actis connotari – zapisać do akt; qui supra scribendi ignarus – wyżej wymieniony, nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 14 VI 1730 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Antonim Tadeuszem Bohdanowiczem, namiestnikiem pro tunc i wicerejentem grodzkim generału woj. kijowskiego, opatrzny Tomasz Kraszkowski [?], woźny generalny woj. kijowskiego i innych, zeznał relację, że tego dnia na żądanie WJP. Jana Danilewicza, ze stroną szlachty Danielem Didkowskim i Stefanem Olejewskim [?], był w dziedzicznych dobrach rekwirenta – części wsi Jurówka (Jurowce) [?] w pow. żytomierskim – i mocą prawa natury po śmierci JPani Teofili z Dębowskich Danilewiczowej, wdowy po Mateuszu, podkomorzynie kijowskiej, dożywotniczki tych dóbr (zapewne matki rekwirenta [?]), wwiódł Danilewicza w spokojne, realne i aktualne posiadanie tych dóbr z gruntami, polami ornymi i nieornymi, zasiewami ozimymi i jarymi, sianożęciami, łąkami, lasami, zaroślami, czeretami, drzewem bartnym, rzekami, stawami, młynami, karczmami, arendami, poddanymi ciągłymi i nieciągłymi oraz wszelkimi dochodami; poddanym ogłosił nowego pana i nakazał posłuszeństwo.
Akt nr 714
Oblata zapisu wieczystej darowizny Karola Łęczyckiego, syna Antoniego, pisarza ziemskiego trembowelskiego, dla Pawła Borkowskiego, chorążego wojsk polskich – część wsi Dobryń [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 [?] V 1730, Żytomierz / 14 VI 1730, Żytomierz
10wi Borkowskiemu Chor[ążemu] Woysk Pol[skich] przerzeczone dobra obiąwszy w Possessyą
11swoią, ma wiecznemi czasy trzymać, używać komu chcąc dać, darować,
12i według woli i upodobania swego dysponować, a iuż Ja zeznawaiący od daty Zapisu tego
13żadney trudności i impedimentow prawnych i nieprawnych sam przez się ani
14przez subordynowane osoby czynić i zadawać niemam, owszem od wszelkich impedimentow
15te dobra zachodzących u każdego Sądu i prawa, i na każdym terminie moim kosztem
16Kortem [?] tylekroć ile tego potrzeba wymagać będzie bronić, zastępować i ewinkować
17z Dobrami memi zapisuię się, a to [?] pod szkodami Ziemskiemi [...] [?] przy-
18ciągi [?] cielesney oszacowaniem, o ktore szkody w przeciwko się temu Zapisowi
19ewinkowaniem Forum generali i termin zawity we wszelakim generaliter Sądzie i
20Urzędzie bez Zażywania in genere et specie wszelkich Dylacyi [plama] [...] i Ex-
21cepcyi [?] obron i dobrodzieystw prawnych z dowcipu Sądowego wymyślanych
22sobie samemu i Sorom [!] moim naznaczam i przysięgam [?]. Ktory Zapis Ręką swoią własną przy uproszonych
23Świadkach i przyiaciołach podpisuię, Działo się w Żytomierzu dnia 1 [?] Maja 1730 Roku – Karol Łęczycki m[anu] p[ropria]
24Świadek przytomny temu Zapisowi podpisuię się Michał Jurkowski m[anu] p[ropria] Jako świadek
25i przyiaciel na tym Zapisie Donationis podpisuię się Andrzey Mirowski [?] m[anu] p[ropria] Przy-
26tomny będąc temu Zapisowi za świadka i przyiaciela podpisuię się Marcin Żura[plama] Ktory to
27Zapis Donationis za podaniem i prośbą, a za moiem Urzędowym przyięciem do Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–713). Na marginesie numer rkp. „712” (nr opracowania − 2); w prawym górnym rogu k. 609 atramentem „120”. Oblata w mieście Żytomierzu 14 VI 1730 przed Antonim Tadeuszem BOHDANOWICZEM, namiestnikiem pro tunc i wicerejentem grodzkim generału woj. kijowskiego; zapis spisany w Żytomierzu „dnia 1 [?] Maja 1730” (data cyframi – niezwykłe w odpisach).
Nazwy: darczyńca rkp. „Łęczycki/Łęczyski”; ojciec Antoni ŁĘCZYCKI, pisarz ziemski trembowelski (rkp. „Trębowelskiego”); wieś rkp. „Część Wsi Dobryn” [?] w woj. kijowskim (por. Dobryna [?] w akcie 128); świadkowie Michał JURKOWSKI, Andrzej MIROWSKI [?], Marcin ŻURA[…] (reszta nazwiska pod plamą). Skrót „Chor. Woysk Pol.” = chorąży wojsk polskich (por. akty 681, 688, 710). „Sorom” – skrót kopisty z „Sukcessorom” (por. akty 553, 556). Miejsca niepewne: „z Dobrami i Szorami [?] memi” (zapewne „z Dobrami i Sukcessorami”), „sposobionych [?]”, „wyrzucam [?]”, „Kortem [?]”, „przyciągi [?] cielesney oszacowaniem” (formuła o szkodach szacowanych przysięgą cielesną?), „przysięgam [?]”.
Łacina: perpetuae donationis – wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; iure naturali et hereditario – prawem naturalnym i dziedzicznym; recursus, regressus, praetextus – odwołanie, powrót, wymówka; vigore – mocą; ewinkować – bronić nabywcy przed roszczeniami osób trzecich; forum generale – sąd właściwy ogólnie; terminus peremptorius (termin zawity); in genere et specie – w ogólności i szczególe; dilationes, exceptiones – odroczenia, zarzuty; manu propria (m.p.) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 14 VI 1730 na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Antonim Tadeuszem Bohdanowiczem, namiestnikiem pro tunc i wicerejentem grodzkim generału woj. kijowskiego, JP. Karol Łęczycki przyznał i podał do akt zapis wieczystej darowizny dla JP. Pawła Borkowskiego, chorążego wojsk polskich, spisany w Żytomierzu 1 [?] V 1730: Łęczycki, syn ś.p. Antoniego, pisarza ziemskiego trembowelskiego, daruje i wieczyście rezygnuje Borkowskiemu swoją dziedziczną część wsi Dobryń [?] w woj. kijowskim, odziedziczoną po ojcu, z poddanymi, polami, gruntami dworskimi i chłopskimi, ogrodami, sianożęciami, dąbrowami, lasami, wodami, młynami, pożytkami, granicami i przynależnościami, zobowiązuje się podać posiadanie przez woźnego i szlachtę, zrzeka się wszelkich praw i zobowiązuje się bronić (ewinkować) nabywcę własnym kosztem przed każdym sądem pod zakładem szkód. Świadkowie: Michał Jurkowski, Andrzej Mirowski [?], Marcin Żura[…].
Akt nr 715
Oblata dymisji Teodora Zabrańskiego, wojskiego mniejszego łukowskiego, dla syna Augustyna – część wsi Siemianki [?] w woj. lubelskim (wykupiona z zastawu 550 zł)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data18 IV 1730, Owrucz [?] / [14 ?] VI 1730, Owrucz
Karty / skanyk. 610 (skan 0616, strona prawa – cała) – 610v (skan 0617, strona lewa – cała) – 611 (skan 0617, strona prawa – do ok. 3/4 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka); strony skrajnie blade
Językpol., łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 610 (skan 0616, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego
2Miesiąca Junii [?] Czternastego [?] dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Owruczu
7ten Zapis Dymissyonis od siebie zeznawaiącego in rem et per-
8sonam JP. Augustyna Zabrańskiego Syna swego zeznał prosząc
9mnie Urzędu o przyięcie i do Akt zapisania, Który Ja Urząd
10przyiąwszy czytałem i ten tak się w sobie ma. Ja Teodor Syn
11Kazimierza [?] Zabrański Woyski mnieyszy Łukowski zdrowy będąc na
12ciele i Umyśle odstąpiwszy własney Juryzdykcyi prawa forum P[owia]tu
13i W[ojewó]dztwa, a pod niniejszy Zapis Dymissyonis całe się poddaiąc i wcielaiąc
14iawno [?] [plama] [...] ustnie i dobrowolnie zeznawam iż Ja zeznawaiący
15Dobr Części wsi Siemianki [?] z Kmieciow [?] dwoch [?] Czynszowych [?] pię-
16ciu [?] składaiącey się, w W[ojewó]dztwie Lubelskim położoney [...] [?]
17mnie stawaiącemu będąc Dziedzicem i właścicielem, takowe dobra
18W. N[plama] [...] Syn Grzegorza Wnuk Bazylego, prawnuk Jana Kryniecki [?]
19w Summie Złotych pięćset pięćdziesiąt, za Kontraktem iza-
k. 610v (skan 0617, strona lewa)
1stawnym [?] Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Czwartego
2na dniu [...] Januarii [...] [?] [...] [?], następnie
3zaś takową Summę zastawną [?] [...] [?] na rzecz WJP.
4Józefa [?] i Alexandra Synow Jana [...] [?] Jakuba Rogozińskich [?]
5przez Cessyą Roku Tysiąc Siedmset Dwudziestego Siodmego na dniu
6dziesiątym Januarii sporządzoną odstąpił – gdy takową Summę Złotych
7pięćset pięćdziesiąt za poprzedzaiącym [?] [...] tychże WJP. Józefowi i Ale-
8xandrowi [?] Rogozińskim Braci między sobą rodzonym na rzecz moią
9sporządzonym [?], wydanym Kwitem na dniu dziesiątym Januarii
10Tysiąc Siedmset trzydziestego Roku do Akt onych [?] wniesionym
11wypłaciwszy [?] [...] [?] takową Wieś Siemianki [?] [...] tego [...]
12[...] [?] wymienioną Część Wsi Siemianki [?] [...] wszelkiemi
13[...] [?] należące Gruntami ornemi i nie-
14ornemi Sianożęciami Dworskiemi i poddańskiemi ogrodami
15Zaroślami Lasami, Młynami, w Rzekach Karczmami [plama] Ro-
16[...] [?]
17Intraty Złotych Trzydzieści [?] [...] z Poddańskiemi [...] [?]
18nic z niey na siebie, ani na kogo innego niewyłączaiąc
19ani nieexcypuiąc z tem wszystkiem z czem tylko dotąd mnie
20prawnie służyło i należało Synowi memu Augusty[nowi] [plama] [...]
21[...] [?] Dymissyą i zapisuię do ktorey sobie i S[ukcesso]rom [?]
k. 611 (skan 0617, strona prawa)
1moim innym [?] powrotu prawa i zastrzeżenia [?] [...]
2[...] [?] Wieś Siemianki [?] i tak niniejszym [?] [...] [?]
3Zabrański wiecznemi [?] [...] [?]
4[...] [?]
5upodobania swego rządzić i trzymać [?] może [...] [?] na
6niniejszą Dymissyą przy Świadkach i przyiaciołach
7Ręką moią własną i przyłożeniem pieczęci herbu moiego
8podpisuię – Dan w Owruczu [?] dnia Osmnastego Apryla Ty-
9siąc Siedmset trzydziestego Roku. Teodor Zabrański –
10Jako świadek i przyiaciel proszony oczewisto do podpisa-
11nia tey Dymissyi podpisuię się Jan Szelewski [?] [...] [?]
12i przyiaciel do podpisania się na tey Dymissyi pro-
13szony podpisuię się Grzegorz Trembowski [?] [...] [?] Ktory
14to Zapis za podaniem [nad wierszem: osobiście] i prośbą JP. zeznawaiącego
15a za moiem Urzędowym przyięciem do Xiąg
16niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–714); atrament skrajnie blady, k. 610v–611 z przebiciem – odczyt z odejmowaniem tła, wiele miejsc nieodczytanych (akt fragmentaryczny). Na marginesie numer rkp. „713” (nr opracowania − 2); w prawym górnym rogu atramentem „121”, „122”. Oblata w mieście Owruczu przed Antonim KOZŁOWSKIM [?] (rkp. „Kordowskim/Kozłowskim” – lekcję „Kozłowski” daje wyraźniej akt 717), namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; data oblaty niepewna (odczytano „Junii Czternastego” [?] – w tym samym dniu oblaty żytomierskie, akty 713–714); dymisja spisana 18 IV 1730 (miejsce rkp. „w Owruczu” [?]).
Treść (o ile czytelna): część wsi Siemianki [?] (rkp. „Ozemianki/Siemianki”) w woj. lubelskim, złożona z dwóch [?] kmieci i pięciu [?] czynszowników, była w zastawie za 550 zł (kontrakt zastawny z 1724 r.) u [plama] N., syna Grzegorza, wnuka Bazylego, prawnuka Jana, KRYNIECKIEGO [?]; zastaw cesją z 10 I 1727 przeszedł na braci Józefa i Aleksandra ROGOZIŃSKICH [?]; Zabrański spłacił im 550 zł (kwit 10 I 1730) i teraz daje część wsi synowi Augustynowi. Świadkowie rkp. „Jan Szelewski [?]” i „Grzegorz Trembowski [?]”. Ojciec Teodora rkp. „Kazimierza [?]”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis dymissionis – zapis ustąpienia (dóbr); in rem et personam – na rzecz i osobę; excypować – wyłączać.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka; odczyt bardzo niepełny). W 1730 r. (data oblaty niepewna – [14 ?] VI) na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Antonim Kozłowskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, WJP. Teodor Zabrański, wojski mniejszy łukowski, syn Kazimierza [?], zeznał zapis dymisji dla syna JP. Augustyna Zabrańskiego, spisany 18 IV 1730: jest dziedzicem części wsi Siemianki [?] w woj. lubelskim (dwóch [?] kmieci i pięciu [?] czynszowników), która była zastawiona za 550 zł (1724) Krynieckiemu [?], a następnie cesją z 10 I 1727 przeszła na braci Józefa i Aleksandra Rogozińskich [?]; po spłacie 550 zł (kwit 10 I 1730) Zabrański ustępuje synowi Augustynowi tę część wsi z gruntami, sianożęciami dworskimi i poddańskimi, ogrodami, zaroślami, lasami, młynami, karczmami i intratami, nic nie wyłączając; syn może nią rządzić według upodobania. Świadkowie: Jan Szelewski [?], Grzegorz Trembowski [?].
Akt nr 716
Oblata cesji Bazylego Kamińskiego, syna Andrzeja, dla brata Wojciecha – suma 1000 zł u Jana Niestępskiego [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data19 V 1730, Owrucz / 18 VI 1730, Owrucz
Karty / skanyk. 611 (skan 0617, strona prawa – od ok. 3/4 wys.) – 611v (skan 0618, strona lewa – cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 611 (skan 0617, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego
2Miesiąca Junii Osmnastego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Owruczu przedemną
21Woyciechowi Kaminskiemu daię, daruię i przestępuię, Już zaś od
22Daty niniejszego mego Zapisu żadnego prawa ani sobie ani ni-
23komu niezostawuię – i nato ten moy List Zapis Cessyonis Ręką moią
24własną podpisuię. Działo się w Owruczu w Roku Tysiąc Siedmset trzydziestym
25dnia 19go Maja – U tego Zapisu Cessyinego podpis Ręki temi wyrażony słowy – Bazyli Syn Andrzeia Kaminski m[anu] p[ropria] Ktory
26to Zapis Cessyonis za podaniem i prośbą, a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg niniejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (pismo pochyłe jak w aktach 698–715). Na marginesie numer rkp. „714” (nr opracowania − 2). Oblata w mieście Owruczu 18 VI 1730 przed Antonim KOZŁOWSKIM [?] (rkp. „Kordowskim/Kozłowskim” – lekcję „Kozłowski” daje wyraźniej akt 717), namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego (por. akt 715); cesja spisana w Owruczu 19 V 1730 (data dnia cyframi).
Nazwy: rkp. „Kaminski” (Kamiński); w tytule „Bratu [?] swemu” – odczyt niepewny (w treści wyraźnie brat rodzony Wojciech); dłużnik rkp. „WJP. Jana Niestępskiego [?]”; „obligiem [?]” – rkp. „obligam”/„obligiem” (obligiem = skryptem dłużnym). „Edictandum [?]” – wyraz niejasny (może zniekształcone „edicendum”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; per oblatam – przez oblatę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; zapis cessionis – zapis cesji (przelewu); manu propria (m.p.) – ręką własną; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 18 VI 1730 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Antonim Kozłowskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Bazyli Kamiński podał do oblaty zapis cesji dla rodzonego brata JP. Wojciecha Kamińskiego, spisany w Owruczu 19 V 1730: Bazyli, syn Andrzeja, mając własną sumę 1000 zł polskich u WJP. Jana Niestępskiego [?], zapewnioną obligiem [?] ich ś.p. ojcu Andrzejowi Kamińskiemu i przekazaną mu przez ojca, chcąc pomóc bratu Wojciechowi w jego interesach, daje, daruje i przelewa na niego tę sumę, nie zostawiając sobie ani nikomu żadnego prawa.
Akt nr 717
Oblata testamentu Mikołaja Horodeckiego – legaty dla synów Franciszka i Stefana i córki Anny, opieka Piotra Hańskiego [?], podczaszego horodelskiego, fundusz na kościół parafialny
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
18niony przeznaczam Szczególnie dla Syna mego Stefana WJP. Piotra
19Hańskiego [?] za Opiekuna iako z cnoty i Charakteru znanego obligiu-
k. 613 (skan 0619, strona prawa)
1i za Exekutora tego Testamentu z wspomnioney Summy Siedmiu Ty-
2sięcy Złotych na utrzymanie Małoletniego Syna mego WJ. Stefana
3Punktualnie by procent wybierał i onego swą protekcyą kierował
4a po doyściu lat Zupełnych tenże Syn moy do rąk odebrać i po-
5dzielić się z Bratem swoim Starszym powinien będzie – Córce
6moiey Annie w Panieńskim stanie będącey na Posag przeznaczam
7w Gotowiźnie Złotych Dwatysiące trzysta [?] ktore Syn starszy Fran-
8ciszek przy ustąpieniu tey w stan Małżeński wypłacić i dopilnować
9aby ta za Ewikcyą była oddana obowiązanym będzie pod
10Błogosławieństwem Boskim w ostatku wszelką [?] możność [?] i [...] [?]
11Dziedziczną po Oycu moim Pawle Horodeckim namnie spadłą
12poddanych trzech i Gruntow w każdą rękę [?] po dziesięcin iedney
13z sobie obeymuiący we wsi Lubyszczy [?] Trybylem [?] zwany położo-
14ne maiący podzielić się maią iednak tak proporcyonalnie
15aby z tey Części morgow Cztery [?] Ziemi na Fundusz Kościoła
16Parafialnego Lubyszczego [?] pozostało za ktore aby w każdym mie-
17siącu Msza iedna za Duszę zmarłe odprawowana była, a tak-
18że zadość uczynieniu [?] Szczegołowo przezemnie tym Testamen-
19tem Legowanych i opisanych tak WJP. Piotra Hańskiego [?] Opiekuna
k. 613v (skan 0620, strona lewa)
1iakoteż Syna mego starszego pod odpowiedzią na strasz-
2nym Sądzie Boskim obowiązuię Miłość Braterską by zaw-
3sze między sobą znali Synowską [?] władzę przykazuię, Siostry
4by nie ukrzywdzili [...] [?] oddaię Duszę moią
5Bogu w Troycy S[więtey] Jedynemu i Świętym Pańskim –
6Błogosławiąc zgromadzone me Dzieci ten Testament
7Ręką moią własną przy uproszonych Przyiaciołach podpi-
8suię – Działo się w Trybylu [?] Roku Tysiąc Siedmset trzy-
9dziestego Miesiąca Marca pierwszego dnia Mikołay
10Horodecki Proszony za Świadka i pieczętarza do tego
11Testamentu podpisuię się Jan Szamocki [?] (L.S.) Za Świadka
12i pieczętarza do tego Testamentu ostatniey woli
13sporządzonego podpisuię się Jakub Lubinski [?] (L.S.)
14Ktorego to Testament Ja Urząd Czytałem i w Xię-
15gi niniejsze Ingrossowany Został –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny – nowa ręka (pismo pochyłe, ciemny atrament, staranniejsze); w prawym górnym rogu kart atramentem „193”, „194” (zamiast spodziewanych 123, 124). Na marginesie numer rkp. „715” (nr opracowania − 2). Oblata w mieście Owruczu 18 VI 1730 przed Antonim KOZŁOWSKIM [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego (w tej ręce wyraźnie „Kozłowskim”; w aktach 715–716 odczytano „Kordowskim” – poprawiono na Kozłowski [?]); testament spisany w Trybylu [?] 1 III 1730. Treść testamentu (szkoły publiczne, zapis informacyjny, „procent” od sumy) i język wskazują na późną redakcję – możliwy anachronizm kopisty.
Nazwy: rkp. „Horodecki/Horodeckiego”; opiekun i egzekutor rkp. „WJP. Piotr Hański [?], Podczaszy Horodł.” [?] (może Horodelski); dłużnik rkp. „WJP. Stankiewicz [?]” – wieś „Szczurzanie” [?]; dzierżawcy dóbr w woj. poznańskim rkp. „JW. Brzozotow [?]”; wieś z kościołem parafialnym rkp. „Lubyszy/Lubyszczego” [?] i część zwana „Trybylem” [?] (miejsce spisania „w Trybylu” [?]); świadkowie rkp. „Jan Szamocki [?]”, „Jakub Lubinski [?]”. Miejsca niejasne: „w ostatku wszelką [?] możność [?] i […]” (dalsza część dziedziczna po ojcu Pawle), „Synowską [?] władzę”, „nayskorzy [?] pobeam [?]” (nieodczytane).
Łacina: ultimae voluntatis – ostatniej woli; ratione intro contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; per oblatam – przez oblatę; tenoris sequentis – następującej treści; ewikcja – zabezpieczenie (posagu); L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 18 VI 1730 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Antonim Kozłowskim [?], namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, WJP. Franciszek Horodecki podał do oblaty testament swego ojca WJP. Mikołaja Horodeckiego, spisany w Trybylu [?] 1 III 1730. Testator poleca przez 10 lat odprawiać w pobliskich klasztorach w rocznicę śmierci mszę żałobną i eksekwie i chce być pochowany w kościele lubyszczańskim [?]; starszemu synowi Franciszkowi leguje 2000 zł u WJP. Stankiewicza [?], zabezpieczone na wsi Szczurzanie [?], w nagrodę za starania o papiery do dóbr testatora w woj. poznańskim (dzierżonych przez JW. Brzozotów [?]), które po windykacji mają być podzielone między synów; młodszemu synowi Stefanowi na naukę w szkołach publicznych przeznacza procent od 7000 zł danych WJP. Piotrowi Hańskiemu [?], podczaszemu horodelskiemu [?], którego ustanawia opiekunem syna i egzekutorem testamentu; po dojściu do pełnoletności Stefan ma podzielić tę sumę z bratem; córce Annie przeznacza 2300 [?] zł posagu, wypłacalnego przez Franciszka przy jej zamążpójściu; dziedziczną część po ojcu Pawle Horodeckim (trzech poddanych i grunty we wsi Lubyszcze [?], część zwana Trybyl [?]) synowie mają podzielić, zostawiając 4 morgi na fundusz kościoła parafialnego za comiesięczną mszę. Zobowiązuje synów do miłości braterskiej i nieskrzywdzenia siostry. Świadkowie: Jan Szamocki [?], Jakub Lubiński [?].
Akt nr 718
Manifestacja Michała Bobrowskiego [?] (w imieniu własnym i sióstr) c/a brat Kazimierz Bobrowski – zatajenie testamentu ojca Wacława i zawładnięcie spadkiem
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data7 [?] I 1730, Żytomierz
Karty / skanyk. 614 (skan 0620, strona prawa – cała) – 614v (skan 0621, strona lewa – do ok. 2/5 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka; pisownia z „j”)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 614 (skan 0620, strona prawa)
1Roku Tysiąc siedmset trzydziestego
2Miesiąca Stycznia siodmego [?] dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości
7Ur. Michał Bobrowski [?] z Ur. Wacława Bobrowskiego Syn
8swoim i sióstr swoich rodzonych Tekli [?] i Owany [?] Bobrowskich
9w panieńskim stanie zostających Imieniem czyniący
10teraz w Aktach Grodzkich Województwa Kijowskiego prze-
11ciw bratu swemu rodzonemu Ur. Kazimierzowi Bobrow-
12skiemu czyni zażalenie i Manifestuie o to: Świętey pamięci
13Wacław Bobrowski Oyciec manifestujących się, przez swoją
14wielką staranność, przysposobiwszy znaczny maiątek z Summ
15pieniężnych, sprzętow [?] bydła, Remanentu zbożowego i różnych
16sprzętow Gospodarskich składaiącego się, przy swym z tego
17świata Zgonie zapobiegaiąc wszelkim niechęciom na póź-
18niey między Sukcessorami nastąpić mogącym, testament
19z rozporządzeniem całkowitego maiątku na Synów i Córki
20podług swey woli w Roku Tysiąc siedmset dwudziestym
21[...] [?] w Miesiącu Kwietniu [?] przy świadkach i pieczę-
22tarzach Ur. Bazylim Krymowskim [?], Michale i Bar-
23tłomieiu [?] braciach rodzonych Piotrowskich i Innych
24[...] [?] sporządził, i ten nayStarszemu Synowi swemu
25teraz [nie [?]] Manifestuiącemu się, teraz bratu rodzonemu
26Jmciu Kazimierzowi Bobrowskiemu, z obowiązkiem
27spełnienia nayaccuratniey tey ostatniey Jego woli wszyst-
k. 614v (skan 0621, strona lewa)
1Lecz Ur. Kazimierz Bobrowski owładnąwszy całkowity
2maiątek po Oycu pozostały, teraz manifestującym się nic
3z tego niedzieląc [?], testamentu przez Oyca sporządzonego nie
4okazuie i tego do Akt nieoddaie [?], przez co na widoczną krzywdę
5Manifestantów dąży, przeto stawaiący Imieniem swem
6i sióstr swoich wyżey pomianowanych takowe czynności
7brata starszego obżałowuie [?] że o to czynić niezaniedba przez
8niniejszy Manifest oświadcza – Michał Bobrowski –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny – inna ręka niż w akcie 717 (pisownia z „j”: „manifestujących”, „Województwa”, polska nazwa miesiąca „Stycznia”, „Ur.” = urodzony); papier i atrament jaśniejsze (odczyt z odejmowaniem tła). Na marginesie numer rkp. „716” (nr opracowania − 2); w prawym górnym rogu atramentem „125”. Manifestacja w mieście Żytomierzu w styczniu 1730 (dzień odczytany „siodmego” [?]) przed Felicjanem CHRASZLEŃSKIM [?], namiestnikiem pro tunc grodzkim kijowskim – kolejność odpisów niechronologiczna (por. akty 709–717 z II–VI 1730). Język i formularz (zażalenie, „Remanent zbożowy”, „sprzęty gospodarskie”) wskazują na późną redakcję – możliwy anachronizm kopisty.
Nazwy: rkp. „Bobrowski/Bobrowskiego” (tytuł marg. słabo czytelny); siostry rkp. „Tekli [?] i Owany [?]” (drugie imię niejasne – może Joanny); świadkowie testamentu rkp. „Ur. Bazyli Krymowski [?]”, „Michał i Bartłomiej [?] bracia rodzeni Piotrowscy”; data testamentu – rok 1720 [?] (dalszy wyraz nieodczytany), kwiecień [?]. Miejsce zawiłe: testament oddany najstarszemu synowi (Kazimierzowi), który teraz go zataja; wyraz „nie” przed „Manifestuiącemu” uzupełniony z sensu.
Łacina: pro tunc – na ten czas; manifestować się – wnosić do akt protest (manifest).
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). W styczniu 1730 (7 [?] I) na urzędzie grodzkim w Żytomierzu, przed Felicjanem Chraszleńskim [?], namiestnikiem pro tunc grodzkim kijowskim, urodzony Michał Bobrowski [?], syn Wacława, w imieniu własnym i swoich rodzonych sióstr, panien Tekli [?] i Owany [?], zamanifestował się przeciw rodzonemu bratu urodzonemu Kazimierzowi Bobrowskiemu: ś.p. ojciec Wacław Bobrowski zgromadził znaczny majątek (sumy pieniężne, sprzęty, bydło, remanent zboża, sprzęty gospodarskie) i dla uniknięcia sporów sporządził w kwietniu 17[20 ?] r. przy świadkach i pieczętarzach (Bazyli Krymowski [?], bracia Michał i Bartłomiej [?] Piotrowscy i inni) testament rozdzielający majątek między synów i córki, który przekazał najstarszemu synowi Kazimierzowi z obowiązkiem dokładnego wykonania; Kazimierz jednak zawładnął całym majątkiem, nic nie dzieląc z rodzeństwem, testamentu nie okazuje ani nie podaje do akt – na ich krzywdę. Michał zapowiada dochodzenie praw.
Akt nr 719
Oblata dymisji Pawła Konińskiego [?], porucznika wojsk polskich, dla synów Franciszka i Antoniego – część wsi Bondarówka [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 X 1730, Owrucz
Karty / skanyk. 614v (skan 0621, strona lewa – od ok. 2/5 wys.) – 615 (skan 0621, strona prawa – cała) – 615v (skan 0622, strona lewa – do ok. 1/3 wys.) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka; pisownia z „j”)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 614v (skan 0621, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset trzydziestego
2Miesiąca Oktobra Dwudziestego piątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Królewskiey Mości
19zaciągnione do tey części wsi Regulując się jak nay-
20prędzey z prowentow tejże części uspokoili zaktore [?]
21gam [?]. Wolni tedy będą Synowie moi te pomienione
22dobra części wsi Bondarowki w swoją obiąć posse-
23syą, a wszystkich dochodów i pożytków z nich
24frui vigore niniejszey dymissyi, ktora pa[...] [?] na
25wojąc żywić i utrzymać obowiązuię się, na co dałem
26ten moy list zapis dymissionis z podpisem ręki
k. 615v (skan 0622, strona lewa)
1ręki moiey tak z podpisami JJPP. przyiacioł Działo
2w Owruczu [?] Roku Tysiąc siedmset trzydziestego
3dnia Dwudziestego piątego Kwietnia – U tego zapisu
4dymissyinego podpisy Rąk takowe – Paweł Koniński
5Poruc[znik] woysk Polskich m[anu] p[ropria] przyiaciel Jan Turski [?] m[anu] p[ropria]
6podpisuię się przyiaciel Leon Talno [?] – Na tym
7zapisie podpisuię się Stefan Mroczek [?] – A tak
8ten zapis dymissyjny tak iak się w sobie z początku
9aż do końca pisany ma wszystek de verbo ad
10verbum do Xiąg niniejszych Grodzkich Kijowskich
11iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (ta sama ręka co w akcie 718, pisownia z „j”); na marginesie numer rkp. „717” (nr opracowania − 2), obok cyfra „11”; w prawym górnym rogu k. 615 atramentem „126”. Oblata w mieście Owruczu 25 X 1730 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem natenczas podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego (por. W. WALEWSKI LEWKOWSKI w aktach 515, 590); zapis dymisji datowany „25 kwietnia” 1730 (miejsce rkp. „w Owruczu” [?]).
Nazwy: rkp. „Koninski/Koniński” [?] (w tytule słabo czytelne); wieś rkp. „Bondarowki/Bondarowka” [?] w woj. kijowskim (por. Bondary w aktach 329, 344, 362 – inna miejscowość?); świadkowie rkp. „Jan Turski [?]”, „Leon Talno [?]” (nazwisko niepewne), „Stefan Mroczek [?]”. Miejsca niejasne: „wielce ac bene vole” (może „wolnie ac bene vole”), „ławami [?]”, „zaktore [?] gam [?]”, „ktora pa[…] na wojąc [?]” – zapewne zobowiązanie synów do żywienia ojca (fragment zatarty).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; ac bene vole – i dobrowolnie; cum omnibus pertinentiis – ze wszystkimi przynależnościami; dymittować – ustępować (dobra synom); frui – używać; vigore – mocą; de verbo ad verbum – słowo w słowo; manu propria (m.p.) – ręką własną.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 25 X 1730 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem natenczas podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, JP. Paweł Koniński [?], porucznik wojsk polskich, przyznał i podał do akt zapis dymisji dla synów JJPP. Franciszka i Antoniego Konińskich, datowany 25 IV 1730: mając dziedziczną po przodkach część wsi Bondarówka [?] w woj. kijowskim i widząc zdolność synów do gospodarowania, ustępuje im tę część wsi z przynależnościami – lasami, rolami, łąkami, pastwiskami, poddanymi i ogrodami – pod warunkiem, że z jej dochodów jak najprędzej spłacą zaciągnięte przez niego długi i będą go [?] żywić i utrzymywać. Świadkowie: Jan Turski [?], Leon Talno [?], Stefan Mroczek [?].
Akt nr 720
Oblata zapisu zastawnego Jana Szczepanowskiego, miecznika owruckiego, dla Antoniego i Katarzyny z Zamoyskich [?] Samborskich – część wsi Szabłów [?] w woj. kijowskim za 2100 zł na trzy lata
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data20 XI 1729, Szabłów [?] / 25 X 1730, Owrucz
Karty / skanyk. 615v (skan 0622, strona lewa – od ok. 1/3 wys.) – 616 (skan 0622, strona prawa – cała) – 616v (skan 0623, strona lewa – cała) – późniejszy ODPIS (XIX-wieczna ręka; pisownia z „j”)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 615v (skan 0622, strona lewa)
1Roku Tysiąc siedmset trzydziestego
2Miesiąca Oktobra dwudziestego piątego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście JegoKrólewskiey Mości Ow-
20tarz podpisuię się Nikodem Łaniewski [?]. Który się to
21oryginał zapisu za podaniem i prośbą wyż miano-
22wanego Jmości podawaiącego, a za moiem Urzędo-
23wem przyięciem wszystek z początku aż do końca
24słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg ni-
25niejszych iest Ingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Odpis XIX-wieczny (ta sama ręka co w aktach 718–719, pisownia z „j”); na marginesie numer rkp. „718” (nr opracowania − 2), przed nim drobna cyfra „12” [?]; w prawym górnym rogu k. 616 foliacja „616” (powtórzona ołówkiem) i atramentem „127”. Oblata w mieście Owruczu 25 X 1730 przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem natenczas podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; podawca – urodzony Stanisław ŁAPINOWSKI [?]. Zapis spisany w Szabłowie [?] 20 XI 1729; zastaw na trzy lata od 24 III 1730 do 1733 r.
Tytuł na marginesie rkp. „Cessya [?] Szczepanowskiego” – treść to zapis zastawny, nie cesja (tytuł kopisty). Nazwy: zastawnicy rkp. „Antoni i Katarzyna z Zamoyskich [?] Samborscy” (nazwisko panieńskie niepewne; „Samborskiey Matce” – zapewne także matce Antoniego); wieś rkp. „sioła Szabłowa”, „w Szabłowie/Szablinie” [?] w pow. żytomierskim; świadkowie rkp. „Jan Liplański [?], Stolnik Żydaczewski”, „Augustyn Torba [?]”, „Nikodem Łaniewski [?]”. „czynszami pieniężnemi i owsianemi [?]” – drugi wyraz niepewny.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta praesentia castrensia Kioviensia per oblatam podał de tenore tali – podał przez oblatę do niniejszych akt grodzkich kijowskich w takim brzmieniu; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis (XIX-wieczna ręka). 25 X 1730 na urzędzie grodzkim w Owruczu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem natenczas podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego, urodzony JPan Stanisław Łapinowski [?] podał do oblaty oryginał zapisu zastawnego JWJP. Jana Szczepanowskiego, miecznika owruckiego, dla JJWW. Antoniego i Katarzyny z Zamoyskich [?] Samborskich, małżonków, spisanego w Szabłowie [?] 20 XI 1729: Szczepanowski, winien im 2100 zł polskich pożyczonego długu, zastawia im swoją dziedziczną część sioła Szabłów [?] w pow. żytomierskim woj. kijowskiego z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, ich powinnościami, robociznami, daninami, czynszami pieniężnymi i zbożowymi, gruntami, polami, ogrodami, sianożęciami, gajami i zaroślami, nic nie zastrzegając, na trzy pełne lata od 24 III 1730 do 1733 r.; w razie niewypłacenia długu po trzech latach zastawnicy mają dzierżyć tę część aż do pełnej spłaty 2100 zł. Podpisali: Jan Szczepanowski, pieczętarze Jan Liplański [?], stolnik żydaczewski, Augustyn Torba [?], Nikodem Łaniewski [?].