16rekwirentowi do spokoyney realney i aktualney nemine contradicente
17et impugnante podał i postąpił possessyi, oraz poddanych tamecznych
18zwoławszy o nowym ich panie dziedzicznym zawiadomił, ażeby go
19za pana sobie przyięli i posłuszeństwo wszelkie oddawać [?] pełnili juri-
20dice przykazał. Który poddani niechcąc uczynić [?] sprzeczności żadney
21na chęć teraźnieyszego rekwirenta przyiawszy powinności wszelkie
22onym kazane pełnić zaraz zaczęli. i tak ten woźny ze stroną Szlach-
23ty przytomnie będącą oświadczywszy się z tamtąd powrócił i tu prze-
24demną Urzędem tę swoią prawdziwą possessyi Relacyą zeznał
25prosząc eundem actis connotari co i otrzymał. Bartłomiey
26Kozłowski woźny scribendi ignarus –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie 31 XII 1731 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem grodzkim kijowskim, przy księgach grodzkich kijowskich sprowadzonych do Żytomierza; intromisja 29 XII 1731. Ten sam woźny Bartłomiej KOZŁOWSKI co w aktach 779, 789, 796, 800; tym razem formularz inny („iure divino et naturali”, „nemine contradicente et impugnante”). Wwiązanie nastąpiło „z mocy wyrażoney Dymissyi” oraz z prawa sukcesji po ojcu – dymisja nie jest w odpisie bliżej opisana.
Miejsca niepewne: nazwisko rekwirenta – w tytule „My-tołowskiego” [?], w tekście „Mytowskiego” [?], dalej „Mystowskim”, „Mystowskiemu” – zapewne MYSŁOWSKI (ł pisane jak t); nazwa wsi – „Olszanicy”, „Olszaniey” [?] (Olszanica [?]); świadek „Suzańskiego” [?] (początek wyrazu nieczytelny na krawędzi); „oddawać” [?] i „uczynić” [?] – wyrazy niewyraźne. W tekście raz mowa o części wsi (tytuł), raz o połowie wsi.
Łacina: eo maioris ad evidentionis testimonia gratia sibi adhibitos – przybranych przez siebie dla tym większego świadectwa jawności (zniekształcone „evidentioris”); iure divino et naturali – prawem boskim i przyrodzonym; in genere et specie – w ogólności i szczególności; antiquo – (należącymi) z dawna; moderno rekwirentowi – obecnemu żądającemu; nemine contradicente et impugnante – przy niczyim sprzeciwie i oporze; juridice – prawnie; eundem actis connotari – aby ją wpisano do akt; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1731 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem grodzkim kijowskim (przy księgach grodzkich kijowskich sprowadzonych do Żytomierza), szlachetny Bartłomiej Kozłowski, woźny generał województwa kijowskiego i innych, zeznał, że 29 XII 1731 na żądanie Ur. JP. Łukasza Mysłowskiego [?], mając przy sobie szlachtę Andrzeja Sochackiego i Jakuba Suzańskiego [?], był we wsi Olszanica [?] w województwie kijowskim i – na mocy dymisji oraz z prawa sukcesji po ojcu rekwirenta, JP. Antonim Mysłowskim [?] – wwiązał go w spokojną posesję połowy tej wsi z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami i robocizną, polami, ogrodami, sianożęciami, lasami, rzekami, młynami, pasiekami, arendą karczemną i wszelkimi dochodami; zwoławszy poddanych, oznajmił im o nowym panu dziedzicznym i nakazał posłuszeństwo, które poddani przyjęli i zaczęli pełnić powinności. Woźny, niepiśmienny, nie podpisał się.
Akt nr 802
Dymisja Mikołaja Milańskiego dla syna Adama – część wsi Pustomyty [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1731 (zapis – Żytomierz 29 XII 1731), Żytomierz
k. 692v [rkp. 702b] (skan 0699, strona lewa – dół)
1Roku tysiąc siedemset trzydziestego pierwszego
2M[ie]s[iąc]a Decembra trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Królewskiey Mości Żytom[ierzu] przedemną Marcinem
4Wołanowskim Namiestnikiem Burgrabstwa Grodz. Ży: i Xięgami niniejszemi
5Grodz: Żyt. Comparens p[ersonali]ter Ur. JP. Mikołay Milański ten Zapis Dymissionis od siebie
6Zeznawaiącego uczyniony dla zapisania do Xiąg niniejszych podał który Ja Urząd
k. 693 [rkp. 703] (skan 0699, strona prawa)
1przyimuiąc czytałem i tem tak się w sobie ma. Ja Mikołay Milański zdro-
2wy będąc na ciele i umyśle odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey
3Jurysdykcyi prawa Forum Ptu [Powiatu] i Woiew. a pod teraźnieyszy Zapis moy Dymis-
4sionis cale się poddaiąc y wiedząc świadomo czynię i dobrowolnie zeznaię Iż
5Ja zeznawaiący maiąc dobra moie dziedziczne część wsi Peustomyt [?] w kluczu [?]
6Lubyszym [?] Sytuowaney których będąc mocen iako chcieć rządzić szafować
7i dysponować, komu się zdawać będzie dać darować i na wieczność
8rezygnować, a widząc Syna moiego Ur. Adama Milańskiego ab illo ku
9osobie moiey reverentio oraz niemogąc niewidzieć w nim doskonały
10sposobności ku rządzeniu persona sua i niewątpliwą swoią umysłi [?]
11Tem pomienione dobra te wyżey wspomnianą część wsi Peustomyt [?] z podda-
12nemi do niey należącemi polami rolami Sianożęciami wypasami
13pastwiskami ogrodami chrostami Siedliskami uroczyskami ze wszystki-
14mi ze wszystkim tym co do tey części przynależało i przynależy nic nie
15wyimuiąc ani wyłączaiąc temuż Synowi memu Ur. JP. Adamowi Mi-
16lańskiemu daię daruię i na wieczność dymittuię – Jakoż niniejszym
17zapisem moim Dymissyinym daię daruię i na wieczność dymittuię
18wolen tedy odtąd [iuż – przekreślone] i będzie tenże Syn moy dobrami dziś onemu
19przeze mnie dymittowanemi rządzić szafować i dysponować a Ja zeznawaiący
20żadnego zwrotu odtąd do tych Dobr mieć niebędę zastrzegaiąc tylko aby
21tenże Syn m[ó]y tak nieruchomey [?] części dziś onemu przestąpioney żadnemi dłu-
22gami nieobarczał – i nato daię ten moy list Zapis Dymissionis który się
23ma własną pod uproszonych świadkach i przyiaciołach podpisuię. Dat. w Żyt[omierzu]
24dnia dwudziestego dziewiątego Decembra tysiąc siedemset trzydziestego pierwszego roku
25Mikołay Milański m[anu] p[ro]p[ria] Jako świadek i przyiaciel na tym zapisie Dymis-
26syinym podpisuię się Jan Nowacki [?] m[anu] p[ro]p[ria] Ustnie uproszony świadek do
27tego Zapisu Dymissyinego podpisuię się Jacek Karabski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Za świadka
28i przyiaciela na tym zapisie Dymissyinym podpisuię się Faustyn Strzelec-
29ki [?] – Która to Dymissya za podaniem i oczewistą prośbą wyżey zeznawa-
30iącego za przyięciem [?] mocą urzędową do Xiąg niniejszych iest zin-
31grossowana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 31 XII 1731 w mieście Żytomierzu przed Marcinem WOŁANOWSKIM, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego (urzędnik znany z odpisów 1729–1730, akty 645, 721 nn.), przy księgach grodzkich żytomierskich; zapis dymisji datowany w Żytomierzu 29 XII 1731. Formularz dymisji ojciec → syn znany z wcześniejszych aktów („odstąpiwszy swey własney … Jurysdykcyi prawa Forum Powiatu i Woiewództwa”, „nie mogąc niewidzieć w nim doskonały sposobności ku rządzeniu persona sua”). Numer ołówkowy 46.
Miejsca niepewne: nazwa wsi „Peustomyt” [?] (dwukrotnie; zapewne Pustomyty); „w kluczu [?] Lubyszym [?]” – wyrazy niewyraźne; „niewątpliwą swoią umysłi [?]” – urwane, niejasne; „nieruchomey [?]”; „za przyięciem [?]”; nazwiska świadków Nowacki [?], Karabski [?], Strzelecki [?] (rkp. „Strele-cki”). W zdaniu „który się ma własną pod uproszonych świadkach … podpisuię” kopista opuścił wyrazy (zapewne „ręką moią i pod podpisami”).
Łacina: Zapis Dymissionis – zapis dymisji (zwolnienia, ustąpienia dóbr); comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ab illo ku osobie moiey reverentio – (z powodu) jego szacunku ku mojej osobie (zniekształcone „reverentia”); persona sua – własną osobą (samodzielnie); dymittować – ustępować, przekazywać; manu propria – własnoręcznie; zingrossowana – wpisana do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1731 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Marcinem Wołanowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego żytomierskiego, Ur. JP. Mikołaj Milański podał do wpisania swój zapis dymisji, datowany w Żytomierzu 29 XII 1731. Milański, poddając się w tej sprawie jurysdykcji urzędu, zeznał, że mając dziedziczną część wsi Pustomyty [?] (w kluczu [?] Lubyszym [?]), widząc szacunek syna Adama i jego zdolność do samodzielnego rządzenia, daje, daruje i na wieczność ustępuje mu tę część wsi z poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, wypasami, pastwiskami, ogrodami, chrustami, siedliskami, uroczyskami i wszelkimi przynależnościami, bez żadnych wyjątków; syn może odtąd nimi rządzić i dysponować, a ojciec zrzeka się wszelkiego zwrotu, zastrzegając jedynie, by syn nie obciążał tej części długami. Zapis podpisali: Mikołaj Milański oraz świadkowie Jan Nowacki [?], Jacek Karabski [?] i Faustyn Strzelecki [?]. Na prośbę zeznającego zapis wciągnięto do ksiąg.
Akt nr 803
Relacja woźnego generała Bartłomieja Kozłowskiego o wwiązaniu Karola Pałuskiego [?] w połowę wsi Horbacze [?] po ojcu Romanie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1731 (intromisja 29 XII 1731), Żytomierz
15czemną i dziesięciną pszczelną [?] wogule ze wszystkiemi in genere et specie
16antiquo do pomienionych Dobr połowy wsi Horbacy [?] przynależącemi
17dochodami i pożytkami temuż wyżspecyfikowanemu Karolowi Pałuskiemu [?]
18moderno rekwirentowi do spokoyney realney i aktualney nemine contradi-
19cente et impugnante podał i postąpił possessyi, oraz poddanych tame-
20cznych do gromady zwoławszy o nowym ich panie dziedzicznym zawia-
21domił, i posłuszeństwo wszelkie oddawać [?] pełnić Juridice przykazał który
22poddani niechcąc uczynić [?] sprzeczności żadney zapana swego teraźnieyszego rekwi-
23renta przyiąwszy powinności wszelkie co im kazano pełnić zaraz zaczęli i
24tak ten woźny ze stroną Szlachty przy sobie będącą oświadczywszy się
25z tamtąd powrócił i tu przedemną Urzędem tę swoią prawdziwą pos-
26sessyi rellacyą zeznał prosząc eundem actis connotari co i otrzymał
27Bartłomiey Kozłowski woźny scribendi ignarus –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie 31 XII 1731 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem grodzkim kijowskim, przy księgach grodzkich kijowskich sprowadzonych do Żytomierza; intromisja 29 XII 1731. Formularz bliźniaczy z aktem 801 (ten sam woźny, ta sama data intromisji, „iure divino et naturali”, „eo maioris ad evidentionis testimonia gratia sibi adhibitos”) – teksty wzajemnie rozstrzygają formuły.
Miejsca niepewne: nazwisko „Pałuski” [?] (w tytule „Pałuskiego”, w tekście „Pałuskiego”, „Pałuskim”, „Pałuskiemu”) i imię „Karol” (w tekście raz podobne do „Kanda”); nazwa wsi „Horbacy” [?] (forma dopełniacza; mianownik niepewny – Horbacze [?] / Horbace [?]); świadkowie „Ganczycki” [?] i „Zabotowski” [?]; „w Powiecie [?] tuteyszym”; „dziesięciną pszczelną” [?]; „oddawać” [?] i „uczynić” [?] – jak w akcie 801. Tytuł mówi o „części” wsi, tekst – o połowie.
Łacina: zob. akt 801 – eo maioris ad evidentionis testimonia gratia sibi adhibitos – przybranych przez siebie dla tym większego świadectwa jawności; iure divino et naturali – prawem boskim i przyrodzonym; in genere et specie antiquo – w ogólności i szczególności, z dawna; moderno rekwirentowi – obecnemu żądającemu; nemine contradicente et impugnante – przy niczyim sprzeciwie i oporze; juridice – prawnie; eundem actis connotari – aby ją wpisano do akt; scribendi ignarus – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1731 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem grodzkim kijowskim (przy księgach grodzkich kijowskich sprowadzonych do Żytomierza), szlachetny Bartłomiej Kozłowski, woźny generał województwa kijowskiego i innych, zeznał, że 29 XII 1731 na żądanie Ur. JP. Karola Pałuskiego [?], mając przy sobie szlachtę Antoniego Ganczyckiego [?] i Stefana Zabotowskiego [?], był we wsi Horbacze [?] w tutejszym powiecie [?] i wwiązał rekwirenta – z prawa sukcesji po ojcu, JP. Romanie Pałuskim [?] – w spokojną posesję połowy tej wsi z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami i robocizną, polami, ogrodami, sianożęciami, lasami, rzekami, młynami, pasiekami, arendą karczemną, dziesięciną pszczelną [?] i wszelkimi dochodami; zwoławszy gromadę, oznajmił o nowym panu dziedzicznym i nakazał posłuszeństwo, które poddani przyjęli. Woźny, niepiśmienny, nie podpisał się.
Akt nr 804
Relacja woźnego generała Bartłomieja Kozłowskiego o wwiązaniu Józefa Michniewicza w część wsi Szczurzyn [?] w woj. wołyńskim [?] po ojcu Dominiku
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1731 (intromisja 21 XII 1731), Żytomierz
6iewodztwa Kijowskiego i Xięgami niniejszemi Grodzkie-
7mi Kijows: teraz do Żytomierza sprowadzonemi – Stanow-
8szy Oczewiście Woźny Generał Woiewodz. Kijow: i innych
9Szl. Bartłomiey Kozłowski w moc prawdziwey wierney
10i skuteczney Rellacyi swoiey iawnie ustnie i dobrowolnie
11dla zapisania do Xiąg niniejszych zeznał – Iż on roku Ty-
12siąc Siedmset Trzydziestego pierwszego dnia dwudziestego
13pierwszego Grudnia na affektacyą y prawną rekwizycyą
k. 694 [rkp. 704] (skan 0700, strona prawa)
1Ur. Józefa Michniewicza maiąc przy sobie Szlach-
2tę ludzi wiary godnych Urr. Jana Skłodowskiego
3i Jakóba Michałowskiego był w Dobrach wsi Szczurzy-
4nie [?] w woiewodztwie Woł. [?] położoney, i tam Części teyże
5wsi z poddanymi polami ornemi y nieornemi
6zasianemi y niezasianemi Lasami Borami
7pastwiskami Sianożęciami y wszelkiemi do tey
8części przynależytościami po Oycu tegoż Rekwi-
9renta JMP. Dominiku Michniewiczu prawem
10naturalnego spadku przyszłą, bez przeszkody
11i spokoyną dał postąpił y wwiązał possessyą – po-
12czem poddanych tey Części zwoławszy do Gro-
13mady o nowym ich Panie i afektancie zawiado-
14mił i posłuszeństwo pełnić zalecił – Które zalece-
15nie taż Gromada we wszystkiem pełnić oświad-
16czyła się – a tak ten woźny ze Stroną Szlachty
17oświadczywszy się z tamtąd powróciwszy o tem
18przedemną Urzędem uczynił i zeznał wiary-
19stey [?] possessyi Rellacyą – prosząc cum actis
20connotari co i otrzymał Bartłomiey Kozłowski
21woźny – pisać nieumieiący +
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie 31 XII 1731 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem grodzkim generału województwa kijowskiego, przy księgach grodzkich kijowskich sprowadzonych do Żytomierza; intromisja 21 XII 1731. Formularz bliźniaczy z aktami 796 i 800 (ten sam woźny; „Części teyże wsi z poddanymi polami ornemi y nieornemi …”, „o nowym ich Panie i afektancie zawiadomił”). Brak liczby ołówkowej przy numerze 802. Zmiana ręki: od k. 694 pismo większe, bardziej pochyłe.
Miejsca niepewne: nazwa wsi – w tekście „Szczurzy-nie” [?] (miejscownik; Szczurzyn [?]), w tytule „Szczu[…]-czyn” [?] (wyraz częściowo zniszczony dziurą); „w woiewodztwie Woł.” [?] – skrót „Woll” (wołyńskim [?]); imię w tytule „J[ózef]a” [?] przy dziurze w papierze; „wiary-stey” [?] (zapewne zniekształcone „wierzytey” – por. akty 796, 800).
Łacina: affektacya – żądanie; rekwizycya – wezwanie; afektant – żądający, tu nowy dziedzic; cum actis connotari – wpisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1731 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem grodzkim generału województwa kijowskiego, szlachetny Bartłomiej Kozłowski, woźny generał województwa kijowskiego i innych, zeznał, że 21 XII 1731 na żądanie Ur. Józefa Michniewicza, mając przy sobie szlachtę Jana Skłodowskiego i Jakuba Michałowskiego, był we wsi Szczurzyn [?] w województwie wołyńskim [?] i wwiązał rekwirenta w spokojną posesję części tej wsi, która przypadła mu z prawa naturalnego spadku po ojcu, JMP. Dominiku Michniewiczu, z poddanymi, polami ornymi i nieornymi, zasianymi i niezasianymi, lasami, borami, pastwiskami, sianożęciami i wszelkimi przynależnościami; zwoławszy gromadę, oznajmił jej o nowym panu i nakazał posłuszeństwo, które gromada przyrzekła. Woźny, niepiśmienny, podpisał krzyżykiem.
Akt nr 805
Relacja woźnego generała Bartłomieja Kozłowskiego o wwiązaniu Michała Kochańskiego w połowę wsi Moszczanica [?] po ojcu i dziadzie Wojciechach
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 XII 1731 (intromisja 29 XII 1731), Żytomierz
21sobie Szlachcie oświadczywszy się z tamtąd odiachał i tu ad acta przybyw-
22szy tę swoią prawdziwą possessyi przedemną Urzędem uczynił rellacyą
23prosząc cum actis connotari co i otrzymał Bartłomiey Kozłowski –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie 31 XII 1731 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem grodzkim kijowskim, przy księgach grodzkich kijowskich sprowadzonych do Żytomierza; intromisja 29 XII 1731. Formularz bliźniaczy z aktami 801 i 803 (ta sama data intromisji, „iure divino et naturali”, „dziesięciną pszczelną”, „nemine contradicente et impugnante”). Osobliwość: woźny nakazał poddanym posłuszeństwo rekwirentowi, „a potem Synowi iego nowonarodzonemu” Wojciechowi. Odpis kończy się nazwiskiem woźnego bez dopisku o niepiśmienności. Brak liczby ołówkowej przy numerze 803. Strona k. 694v bardzo blada – odczyt z odejmowaniem tła.
Miejsca niepewne: nazwisko – w tytule „Kochan-skiego” [?] (może „Kochanowskiego”), w tekście „Kochanskiego”, „Kochanskim”, „Kochanskiemu” (Kochański); nazwa wsi – w tytule „Morza-nicy” [?], w tekście „Moszczanicy” [?] (dwukrotnie; Moszczanica [?]); świadkowie „Grybowski” [?] i „Nowicki” [?]; „podstarościm mielnickim [?] lecz [?]” – fragment niejasny (urząd mógł należeć do ojca albo do dziadka); „wszem [?] ogłosiwszy [?]” – wyrazy niewyraźne. „Leżący” – tak w rkp. (zamiast „leżącey”).
Łacina: eo maioris ad evidentionis gratia sibi adhibitos – przybranych przez siebie dla tym większej jawności (formuła skrócona i zniekształcona, por. akty 801, 803); iure divino et naturali – prawem boskim i przyrodzonym; in genere et specie antiquo – w ogólności i szczególności, z dawna; moderno rekwirentowi – obecnemu żądającemu; nemine contradicente et impugnante – przy niczyim sprzeciwie i oporze; ad acta – do akt (do urzędu); cum actis connotari – wpisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 XII 1731 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem grodzkim kijowskim (przy księgach grodzkich kijowskich sprowadzonych do Żytomierza), szlachetny Bartłomiej Kozłowski, woźny generał województwa kijowskiego i innych, zeznał, że 29 XII 1731 na żądanie Ur. JP. Michała Kochańskiego, mając przy sobie szlachtę Jacentego Grybowskiego [?] i Jakuba Nowickiego [?], był we wsi Moszczanica [?] w województwie kijowskim i wwiązał rekwirenta – z prawa sukcesji po ojcu, JP. Wojciechu Kochańskim, i dziadzie, również Wojciechu Kochańskim (jeden z nich – podstarości mielnicki [?]) – w spokojną posesję połowy tej wsi z poddanymi ciągłymi i pieszymi, ich powinnościami i robocizną, polami, ogrodami, sianożęciami, lasami, rzekami, młynami, pasiekami, arendą karczemną, dziesięciną pszczelną [?] i wszelkimi dochodami; zwoławszy gromadę, oznajmił o nowym panu dziedzicznym i nakazał posłuszeństwo jemu, a potem jego nowonarodzonemu synowi Wojciechowi Kochańskiemu; następnie wrócił i złożył relację.
Akt nr 806
Oblata ekstraktu grodu trembowelskiego z zapisem działu między braćmi Andrzejem i Janem Narolskimi – część wsi Brzeziny w woj. ruskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 VII 1732 (zapis działu – Brzeziny 7 IV 1725; oblata trembowelska 23 VI 1725), Żytomierz
20actorum (L.S.) Lect[a] cum actis Ciani [?] – Który to Extrakt
21rozdziału [?] iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych
22iest zingrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim przed Aleksandrem LEŚNICKIM [?], „Starostą Żytomirskim” (tytuł zapewne zniekształcony – może podstarości lub namiestnik), przy księgach grodzkich żytomierskich; podał Gasper CZYŻEWSKI [?]. Oblatowano ekstrakt z ksiąg grodzkich trembowelskich (oblata 23 VI 1725, podał Andrzej NAROLSKI) z zapisem działu z 7 IV 1725 (Brzeziny). PIERWSZY ODPIS Z 1732 R.; przy numerze 804 ołówkiem „3” – numeracja ołówkowa od nowa (zapewne dla roku 1732). Zmiana ręki: kaligraficzna, z ozdobnymi pętlami.
Por. akt 85 (oblata 1690 ekstraktu trembowelskiego – intromisja Kazimierza NAROLSKIEGO w drugą część wsi Brzeziny, ziemia lwowska, 1688). Genealogia według aktu: Andrzej i Jan – synowie Kazimierza i Teofili z B[…]owskich [?], wnukowie Józefa, podstolego żydaczewskiego, prawnukowie Jana, chorążego sanockiego.
Miejsca niepewne: „Leśnicki” [?], „Czyżewski” [?]; nazwisko panieńskie matki – „z B[…]owskich” (wyraz poprawiany, nieczytelny); „fortuny Sukcessorowi [?] następnym” i „Sukcessya nam dotąd [?] nam” – zdania zniekształcone przez kopistę; „ze Stadami Bydła-kami [?]” – niejasne (może „bydłem”, „bydlętami”); „wiernemi [?] połowie”, „w Jednakowym zaś razie [?]”, „dziedzicem własnym [?] swoiey [?]”, „nulla protestatione et salvo [?]”, „Dział ostatni [?]”, „pieczętarzach [?]”; świadkowie Szypniewicz [?], Grosz [?]; regent Joannes Brzeski [?]; „Lecta cum actis Ciani [?]” (może „Castrensibus”).
Łacina: ad acticandum – do wpisania do akt; tenor talis – brzmienie takie; actum in Castro Tremboveliensi die vigesima tertia mensis Junii Anno Domini millesimo septingentesimo vigesimo quinto – działo się w zamku trembowelskim dnia 23 czerwca roku Pańskiego 1725; Ad officium et Acta praesentia Castrensia Capitanealia Trembovliensia veniens personaliter Generosus Andreas Narolski hunc actum divisionis inter se et fratrem suum subscriptum ad acticandum porrexit tenoris sequentis – przybywszy osobiście do urzędu i niniejszych akt grodzkich starościńskich trembowelskich, urodzony Andrzej Narolski podał do wpisania ten akt działu między sobą a swoim bratem, podpisany, następującego brzmienia; Jure Successivo – prawem sukcesji; supellectilibus – sprzętami; 1mo, 2do, 3tio – po pierwsze, po drugie, po trzecie; nulla protestatione – bez żadnego sprzeciwu; Zapis Divisionis – zapis działu; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; Correxi Joannes … Regens actorum – poprawiłem, Jan …, regent akt; Lecta cum actis – czytano (porównano) z aktami.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Aleksandrem Leśnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JPan Gasper Czyżewski [?] podał do wpisania ekstrakt z ksiąg grodzkich trembowelskich, w którym 23 VI 1725 Andrzej Narolski oblatował akt działu z bratem. W zapisie (Brzeziny, 7 IV 1725) bracia rodzeni Andrzej i Jan Narolscy, synowie Kazimierza, wnukowie Józefa, podstolego żydaczewskiego, prawnukowie Jana, chorążego sanockiego, dzielą po połowie odziedziczoną po rodzicach, śp. Kazimierzu i Teofili z B[…]owskich [?] Narolskich, część wsi Brzeziny w województwie ruskim z kmieciami, zabudowaniami, sprzętami, ruchomościami i inwentarzem żywym: (1) wszystko dzielą na połowy według osobnych listów; (2) długi ciążące na dobrach każdy spłaca w połowie i bracia ręczą sobie wzajemnie; (3) każdy jako dziedzic swojej połowy może wziąć intromisję przez woźnego, czego drugi nie będzie bronił. Podpisali: Andrzej i Jan Narolscy oraz świadkowie Stefan Szypniewicz [?] i Tadeusz Grosz [?]; ekstrakt poprawił regent Jan Brzeski [?]. Ekstrakt wciągnięto do ksiąg.
Akt nr 807
Wieczysta darowizna Walentego Pawłowskiego dla Jana Piotrowskiego – część wsi Witkowszczyzna w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
22Zapisem moy Zawiozł [?] do skutku wieczne Dobra Części
23Wsi Witkowszczyzny Ur. JPanu Janowi Piotrowskiemu
24Daię daruię, i ustępuię – wolen tedy odtąd iuż iest i będzie
25Ur. JP. Jan Piotrowski wyż pomienionemi dobrami
26iako swemi własnemi rządzić szafować i dyspono-
27wać pożytkami przywłaszczać – Ja zaś zeznawaiący wyrzekam [?]
28się raz z prawa własnego, żadnego prawa powrotu
29do wyż wspomnionych [?] Dobr sobie ani Sukcessorom [?]
30Synom moim Janowi i Antoniemu Pawłowskim nie zo-
31stawuię
k. 696v [rkp. 706b] (skan 0703, strona lewa)
1ale pod zakładami [?] Ziemskiemi […] przy-
2sięgi [?] cielesney zawarowaniem [?]. J na to daię ten moy
3list Zapis perpetuae Donationis który ręką moią
4własną przy uproszonych świadkach i przyiaciołach
5podpisuię. Dattum w Żytomierzu [?] dnia dwunastego
6M[ar]ca [?] Tysiąc Siedmset trzydziestego drugiego
7Roku. Walenty Pawłowski m[anu] p[ro]p[ria] Jako świadek i
8przyiaciel na tym Zapisie perpetuae Donationis
9podpisuię się Alexander Turczewski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Za świadka
10i przyiaciela na tym Zapisie perpetuae Donationis
11podpisuię się Jakub Zwoliński [?] m[anu] p[ro]p[ria] Świadek przy-
12tomny uczynienia tego Zapisu podpisuię się Michał [?]
13Bernatowicz m[anu] p[ro]p[ria] Który to Zapis za podaniem
14i prośbą a za moim Urzędowym przyięciem do
15Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?] (tu „Lesnickim”, w akcie 806 „Leśnickim”), „Starostą Żytomierskim” (tytuł zapewne zniekształcony), przy księgach grodzkich żytomierskich. Formularz darowizny wieczystej z formułą poddania się jurysdykcji („odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi prawa forum Powiatu i Woiew.”). Brak liczby ołówkowej przy numerze 805. Por. odpisy z 16 II 1717 (akty 364–371): posesja W. PAWŁOWSKIEGO – Witkowszczyzna [?].
Miejsca niepewne: „zeznan[y] iemu [?]”, „przyznał [?]” (może „podał”); „Części [?]”; „Zarosłami [?]”; zdanie „Jakoż niniejszym przyznaiąc [?] Zapisem moy Zawiozł [?] do skutku wieczne” – zniekształcone przez kopistę; „wyrzekam [?] się raz”; „wspomnionych [?]”; „Sukcessorom [?]”; początek k. 696v („ale pod zakładami [?] Ziemskiemi […] przysięgi [?] cielesney zawarowaniem [?]”) – blady, niejasny; miejsce i miesiąc wystawienia („w Żytomierzu [?]”, „M[ar]ca [?]” – może skrót „Mca” = miesiąca bez nazwy); świadkowie Turczewski [?], Zwoliński [?], Michał [?] Bernatowicz. Strona k. 696v bardzo blada – odczyt z odejmowaniem tła.
Łacina: Zapis perpetuae Donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JPan Walenty Pawłowski przyznał i podał do wpisania swój zapis wieczystej darowizny na rzecz Ur. JP. Jana Piotrowskiego. Pawłowski, poddając się w tej sprawie jurysdykcji urzędu, zeznał, że swoje dziedziczne dobra – część wsi Witkowszczyzna w województwie kijowskim – ze wszystkimi poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, polami, rolami, lasami, borami, pastwiskami, sianożęciami, zaroślami [?], ogrodami, zabudowaniami i wszelkimi pożytkami daje, daruje i na wieczność ustępuje Janowi Piotrowskiemu, jego potomkom i sukcesorom; Piotrowski może nimi odtąd rządzić jak własnymi, a darczyńca nie zostawia sobie ani synom Janowi i Antoniemu Pawłowskim żadnego prawa powrotu, pod zakładami ziemskimi [?]. Zapis, datowany w Żytomierzu [?] 12 [III ?] 1732, podpisali: Walenty Pawłowski oraz świadkowie Aleksander Turczewski [?], Jakub Zwoliński [?] i Michał [?] Bernatowicz. Na prośbę zeznającego zapis wpisano do ksiąg.
Akt nr 808
Wieczysta darowizna Jana Piskorskiego, skarbnika podolskiego [?], syna Jakuba, dla Dominika Bayłowskiego [?] – część wsi Stoypów [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 VII 1732 (zapis – Żytomierz 1 VII 1732), Żytomierz
k. 696v [rkp. 706b] (skan 0703, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego drugiego
2Miesiąca Julii drugiego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey
4Mości Żytomierzu przedemną Alexandrem
5Lesnickim Starostą Żytt. i Xięgami niniejszemi
6Grodz. Żyto. Comparens p[ersonali]ter Ur. JP. Jan Piskorski
7ten Zapis perpetuae Donationis od siebie zezna-
8waiącego in rem et personam Ur. JP. Dominika
9Bayłowskiego [?] uczyniony, dla zapisania do Xiąg
10niniejszych podał wyrazy temi: Ja Jan Piskorski
k. 697 [rkp. 707] (skan 0703, strona prawa)
1Skarbnik Potocki [?] zdrowym będąc na ciele i Umyśle
2odstąpiwszy swey własney należney Ziemskiey
3Jurysdykcyi, prawa Forum, Powiatu i Woiew. a pod
4niniejszy Zapis moy wieczystey darowizny cale się
5poddaiąc i wiedząc świadomo iawno czynię ustnie
6i dobrowolnie zeznaię – Iż Ja zeznawaiący będąc mocen
7własności swoiey iako chcieć rządzić, szafować
8i dysponować, komu chcieć dać, darować i na wieczność
9Rezygnowania, używaiąc przeto tey wolności prawem
10dozwoloney, a maiąc Dobra swoie własne Dziedziczne
11Części Wsi Stoypowa [?], Umyśliłem zatem Dobra te iako
12po Oycu moim śp. Jakobie Piskorskim [nad wierszem:] Stolniku Sandomir. vigore juris et naturalis [w wierszu:] na mnie
13spadła, ze wszystkiemi do niey należącemi Poddanemi,
14ciągłemi i nieciągłemi, Lasami, Polami, Sianożęciami,
15Dąbrowami, Gaiami, Ostrowami, Uroczyskami,
16pasieczyskami, stawami, Jeziorami, Ogrodami
17nawozami [?], słowem ze wszystkiemi innemi miano-
18wanemi i niemianowanemi pożytkami dochodami
19i Jntratami, Ur. JPanu Dominikowi Bayłowskiemu [?]
20potomkom i S[ukcess]orom onego dać, darować i na wieczność
21Rezygnować – J tak więc przywodząc takowy moy
22zamiar do skutku wyżey przerzeczone Dobra Ur. JPanu
23Bayłowskiemu [?] daię daruię i na wieczność odstępuię
24Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie wspomniony
k. 697v [rkp. 707b] (skan 0704, strona lewa)
1JmćPan Dominik Bayłowski [?] Dobrami temi iako
2swemi własnemi rządzić szafować i dysponować
3komu chcemu dać, darować, i na wieczność Rezy-
4gnować, Ja zaś zeznawaiący żadnego zwrotu
5do rzeczonych Dobr sobie samemu potomkom
6i S[ukcess]orom moim, niezostawuię. J na to daię ten moy
7Zapis wieczystey darowizny, Który Ręką moią
8własną przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach
9podpisuię – Działo się w Żytomierzu Tysiąc Siedmset
10trzydziestego drugiego Roku, dnia pierwszego Julii –
11Jan Syn Jakoba Piskorski Skarbnik Podolski m[anu] p[ro]p[ria] Jako
12świadek i przyiaciel przytomny uczynienia tego
13Zapisu podpisuię się Józef Żołtowski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Świadek
14oczewisty uczynienia tego Zapisu podpisuię
15się Julian Pruszyński m[anu] p[ro]p[ria] Za świadka i przyia-
16ciela na tym Zapisie perpetuae Donationis pod-
17pisuię się Stanisław Tarczewski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Który to
18Zapis za podaniem i prośbą JmćPana
19podawaiącego a za moim Urzędow-
20nym przyięciem, słowo w słowo iak
21się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodz-
22kich Żytomirskich iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „Starostą Żytomierskim” (por. akty 806–807), przy księgach grodzkich żytomierskich; zapis datowany w Żytomierzu 1 VII 1732. Formularz darowizny wieczystej jak w akcie 807 (poddanie się jurysdykcji „prawa Forum, Powiatu i Woiew.”).
Urząd darczyńcy: w pierwszym wierszu k. 697 „Skarbnik Potocki” [?], w podpisie wyraźnie „Skarbnik Podolski” – zapewne skarbnik podolski. Dopisek nad wierszem: ojciec Jakub był stolnikiem sandomierskim, a dobra przypadły „vigore juris et naturalis”.
Miejsca niepewne: nazwisko obdarowanego „Bayłowski” [?] (rkp. „Bayłowskiemu”, „Bayłowski”, „Bayłowskiego”; może Bajkowski); nazwa wsi „Stoypowa” [?] (dopełniacz; Stoypów [?]); „nawozami” [?]; świadkowie „Żołtowski” [?] (rkp. „Zołtowski”) i „Tarczewski” [?]. „Komu chcemu dać” – tak w rkp. (zamiast „komu chce”).
Łacina: Zapis perpetuae Donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; vigore juris et naturalis – mocą prawa i (prawa) przyrodzonego; S[ukcess]orom – sukcesorom (spadkobiercom); manu propria – własnoręcznie; Jngrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JP. Jan Piskorski podał do wpisania swój zapis wieczystej darowizny na rzecz Ur. JP. Dominika Bayłowskiego [?]. Piskorski, skarbnik podolski, syn Jakuba, poddając się w tej sprawie jurysdykcji urzędu, zeznał, że swoje dziedziczne dobra – część wsi Stoypów [?], odziedziczoną po ojcu, śp. Jakubie Piskorskim, stolniku sandomierskim – ze wszystkimi poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, lasami, polami, sianożęciami, dąbrowami, gajami, ostrowami, uroczyskami, pasieczyskami, stawami, jeziorami, ogrodami i wszelkimi pożytkami, dochodami i intratami daje, daruje i na wieczność ustępuje Dominikowi Bayłowskiemu [?], jego potomkom i sukcesorom; obdarowany może nimi rządzić jak własnymi, a darczyńca nie zostawia sobie ani potomkom żadnego prawa zwrotu. Zapis, sporządzony w Żytomierzu 1 VII 1732, podpisali: Jan Piskorski oraz świadkowie Józef Żołtowski [?], Julian Pruszyński i Stanisław Tarczewski [?]. Na prośbę podającego zapis wpisano słowo w słowo do ksiąg grodzkich żytomierskich.
Akt nr 809
Kwit braci Jana, Samuela, Teodora i Józefa Morawskich, synów Samuela, dla Sebastiana Micińskiego [?], miecznika lubomelskiego [?] – 1000 zł z sumy na części wsi Mochowicze [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
27i całą Summę Złotych Tysiąc, a każdy w Części po Złotych Polskich
28Dwieście pięćdziesiąt do Rąk naszych od tegoż Ur. Sebastyana
29Micinskiego [?] podnosiemy i zupełnie odliczamy kwituiemy
30tegoż Ur. Sebastyana Micinskiego [?] i Jego S[ukcess]orów wraz z naszemi
31Sukcessorami wiecznemi Kwitami [?] czasy mocą
32dobrowolnego naszego zeznania kwitowego. Jan Morawski,
33Samuel Morawski, Teodor Morawski, Józef Morawski
34Któryto Kwit iak się w sobie ma do Xiąg
35niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–808), przy księgach grodzkich żytomierskich; podał Jan MORAWSKI w imieniu własnym i braci. Kwit nie ma daty wystawienia ani podpisów świadków.
Rodowód wystawców – fantastycznie rozbudowany (syn, wnuk, prawnuk, praprawnuk … aż do „nad prapraprawnuków” Rafała, „Rotmistrza Białego Pułku [?] Litewskiego Woysk Polskich”) – i nazwa formacji wojskowej są anachronizmami wskazującymi na późne (XIX-wieczne) pochodzenie odpisu (por. nota o źródle – ocena O. Rosowieckiego).
Miejsca niepewne: nazwisko „Miciński” [?] (rkp. „Micinskiemu”, „Micinskiego”; w nagłówku oblaty „Mi-cińskiemu”); „Miecznika Lubomelskiego” [?]; nazwa wsi „Mochowicze” [?] (rkp. „Wsi Mochowicze”); „Ewikcyą [?] lokowaną [?]”; „w rozwagę [?]” (może „w rozdziale”); „przychodziło [?]”; „Białego Pułku [?]” (rkp. podobne do „Piątki”); „wiecznemi Kwitami [?] czasy” (zapewne zniekształcone „wiecznemi czasy”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; S[ukcess]orów – sukcesorów.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JP. Jan Morawski podał do wpisania kwit wystawiony przez siebie i braci rodzonych – Samuela, Teodora i Józefa Morawskich – dla Ur. Sebastiana Micińskiego [?]. Bracia, synowie Samuela (z rozbudowanym rodowodem sięgającym Rafała, rotmistrza „Białego Pułku [?] Litewskiego Wojsk Polskich”), zeznali, że mieli u Sebastiana Micińskiego [?], syna Piotra, miecznika lubomelskiego [?], sumę 1000 zł pol. zabezpieczoną na części jego zastawnej wsi Mochowicze [?], zapisaną im przez ojca Samuela Morawskiego, z której każdemu z czterech przypadało po 250 zł; całą sumę 1000 zł (każdy po 250 zł) odebrali do rąk i kwitują dłużnika i jego sukcesorów na wieczne czasy. Kwit podpisali Jan, Samuel, Teodor i Józef Morawscy; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 810
Relacja woźnego generała Bartłomieja Kozłowskiego o wwiązaniu Izabeli z Nowickich [?], wdowy po Danielu Janowiczu Wosińskim, rotmistrzu pancernym, i jej synów Korneliusza i Jakuba w część wsi Wososzki [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
19nym, pszczołami [?], stawem ezeorami [?], Sianożęciami, pastwiskami, y
20innemi wszystkiemi y wszelkiemi mianowanemi i nie mianowa-
21nemi w tey Części naydującemi się pożytkami, intratami
22y dochodami nic na mnogo [?] inszego nie wyimuiąc ani też
23wyłączaiąc, ale całą tą Część z dawnych czasów in suis metis
24limitibus circumferentiis miała y zasiadała [?], y teraz ma [?] i Zawsze [?]
25wspomnianym Ur. Izabelli Matce y Jey Synom Kornelemu y
26Jakóbowi Wosinskim nemine impugnante contradicente w rea-
27lną spokoyną y aktualną post fata Ur. JmćPana Daniela Jano-
28wicza Wosinskiego Rotmistrza Znaku pancer. podał, postąpił, y officiose
29intromittował dziedziczną Possessyą oraz poddanych do Gromady zwo-
30ławszy o nowych ich dziedzicach zawiadomiwszy pełnić posłu-
31szeństwo kazał, a tak on mianowany Woźny Urr. Rekwirentów
32przy spokoyney zostawiwszy Possessyi taż Stroną Szlachty przy
33sobie będącą oświadczywszy się, ztamtąd nazad odiechawszy tu [?]
34tę swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił i zeznał Rellacyą
35Possessyi, prosząc cum actis praesentibus connotari, co y otrzymał
36Woźny pisać nie umieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie 2 VII 1732 w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–809), przy księgach grodzkich żytomierskich; intromisja 23 VI 1732. Ten sam woźny Bartłomiej KOZŁOWSKI co w aktach 779–805 (1731), tu z formułą łacińską jak w aktach 801, 803, 805 („eo maioris ad evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos”, „nemine impugnante contradicente”). Pismo bardzo drobne i gęste.
Miejsca niepewne: nazwisko panieńskie wdowy „de domo No-wickiey” [?]; świadek „Bartnicki” [?]; nazwa wsi – w tekście „Woso-szki”, „Wososzki” [?], w tytule „Wosińszczyzny” [?]; „olszynami [?]”, „pszczołami [?]”, „stawem ezeorami [?]” (zapewne „stawem, jeziorami”); „nic na mnogo [?] inszego”; „miała y zasiadała [?], y teraz ma [?] i Zawsze [?]” – fragment niewyraźny; „odiechawszy tu [?]”. Imię „Kornely” – Korneliusz.
Łacina: Consortis – małżonki (tu: wdowa po); eo maioris ad evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych przez siebie dla tym większego i jaśniejszego świadectwa; vigore juris naturae – mocą prawa przyrodzonego; in suis metis limitibus circumferentiis – w swoich kopcach, granicach i obwodach; nemine impugnante contradicente – przy niczyim oporze i sprzeciwie; post fata – po śmierci; officiose intromittował – urzędowo wwiązał; cum actis praesentibus connotari – wpisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, szlachetny Bartłomiej Kozłowski, woźny generał województwa kijowskiego i innych, zeznał, że 23 VI 1732 na żądanie Ur. JmćPani Izabeli z Nowickich [?], wdowy po Danielu Janowiczu Wosińskim, rotmistrzu znaku pancernego, oraz spłodzonych z nim synów Korneliusza i Jakuba Wosińskich, mając przy sobie szlachtę Tadeusza Kowalskiego i Antoniego Bartnickiego [?], był w części wsi Wososzki [?] w województwie kijowskim i – po śmierci Daniela Janowicza Wosińskiego – wwiązał matkę i synów w spokojną dziedziczną posesję tej części wsi z poddanymi, ich powinnościami, daninami i czynszami, polami, rolami, zaroślami, drzewem bartnym, stawem, sianożęciami, pastwiskami i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach; zwoławszy gromadę, oznajmił o nowych dziedzicach i nakazał posłuszeństwo. Woźny, niepiśmienny, nie podpisał się.
Akt nr 811
Dymisja Stanisława Dobrzańskiego, syna Pawła, dla syna Andrzeja – część wsi Jankowice w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
1Ur. JPan Stanisław Syn Pawła Dobrzański sanus mente
2et corpore existens palam publice ac personaliter recognovit
3iż on maiąc Dobra swoie Część Wsi Jankowice w Woiewodztwie
4Kijowskim sytuowaną iure Successionis po Rodzicu Compa-
5rentis Ur. JmćPanu Pawle Dobrzańskim na siebie przypadłą
6widząc zaś w Synie swoim Andrzeju szczerą applikacyą
7i prawdziwe Synowskie przywiązanie iakoteż nie leniwą
8chęć do pracy onemu rzeczoną Część Wsi Jankowice z Ziemią
9i Poddanemi zgoła z całowitym tytułem Pańskim i własnością
10Dymittuię vigore praesentis recognitionis meae Stanisław
11Działosza [?] Dobrzański m[anu] p[ro]p[ria]
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–810), przy księgach grodzkich żytomierskich. Odpis bardzo skrócony: po łacińskiej formule zeznania („sanus mente et corpore existens palam publice ac personaliter recognovit”) tekst przechodzi w pierwszą osobę („Dymittuię … recognitionis meae”) i kończy się podpisem, bez formuły wpisu do ksiąg i bez świadków. Brak liczby ołówkowej przy numerze 809.
Miejsca niepewne: drugi człon podpisu „Działosza” [?] (może przydomek herbowy lub zniekształcenie).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; sanus mente et corpore existens palam publice ac personaliter recognovit – będąc zdrów na umyśle i ciele, jawnie, publicznie i osobiście zeznał; iure Successionis – prawem sukcesji; Rodzicu Comparentis – rodzicu zeznającego; applikacya – pilność, przykładanie się; vigore praesentis recognitionis meae – mocą niniejszego mojego zeznania; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, stawił się Ur. JPan Stanisław Dobrzański, syn Pawła, i zdrów na umyśle i ciele zeznał jawnie i osobiście, że mając część wsi Jankowice w województwie kijowskim, przypadłą mu prawem sukcesji po ojcu, Ur. JmćPanu Pawle Dobrzańskim, a widząc u syna Andrzeja pilność, prawdziwe synowskie przywiązanie i chęć do pracy, ustępuje mu (dymituje) tę część wsi z ziemią i poddanymi, z pełnym tytułem pańskim i własnością. Podpisał: Stanisław Działosza [?] Dobrzański.
Akt nr 812
Dział rodzeństwa Ziembickich – braci Józefa i Piotra oraz siostry Anastazji, żony Gaspra Sawickiego – część wsi Ułanik [?] w woj. wołyńskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 VII 1732 (zapis działu – Ułaniki [?] 9 I 1732), Żytomierz
6Ur. JPan Tadeusz Siniński [?] ten rozdział [?] fortuny między
7Urr. JmćPanami Ziembickiemi nastąpiony dla zapisania do Xiąg
8niniejszych podał – Który Ja Urząd przyimuiąc czytałem, i ten
9tak się w sobie ma – My Jakoto: Józef i Piotr bracia między sobą
10Rodzeni Ziembiccy Synowie Jana ab una i Ja Anastazya
11Ziembicka Ur. Gaspra Sawickiego Małżonka parte ab altera
12sani mentibus et corporibus zawarliśmy w niżey opisanym
13sposobie ugodliwą Tranzakcyą czyli Dział primo. Iż my
14osiągnąwszy [?] w Sukcessyi po Rodzicu naszym Ur. JP. Janie
15Ziembickim Część hereditarną Wsi Ułanik [?] w Woiewodztwie Wo-
16łyńskim sytuowaną z Poddanymi ruchomościami i innemi
17suppellectilibus celem braterskiego poiednania się takową Część
18na dwie równe połowy, a nas [?] zatem [?] rozdzielamy i iak o tym oso-
19bne Listy działowe specifice okazuią, do których zaapplikowawszy
20zarówno długi i onera fundi, każdy z nas z fortuny Oyczy-
21stey dla siostry naszey Ur. JPani Anastazyi Sawickiey Czwar-
22tą Część po Złotych Pol. dwieście wypłacić prawa sufficienti
23evictione per maritum assekurata obowiązuiemy się. Secundo
24Jeżeliby który Kredytor regulował się do całowitey fortuny w spad-
25ku nam przyszłey nie akceptuiąc niniejszego rozdziału
k. 699v [rkp. 709b] (skan 0706, strona lewa)
1tedy o tyle brat Bratu wzaiem bonifikatę przyrzeka gdyż [?] po-
2tem [?], będąc do inney schedy zregulowany, prowentu ze schedy dru-
3giey spartycypuie; w czem Brat Bratu ewikcyą zapisuie.
4Tertio. Tym sposobem ustanowiwszy rozdział powyższey
5fortuny wzięcia Jntromissyi per ministerialem Regni nawza-
6iem sobie dozwalamy. Jakowę to ugodliwą umowę czyli Roz-
7dział przy Jchmość Panach przyiaciołach i pieczętarzach Rękoma
8własnemi podpisuiemy – Dattum w Ułanikach [?] dnia dziewiątego
9Januarii Tysiąc Siedmset trzydziestego drugiego Roku. Józef
10Ziembicki m[anu] p[ro]p[ria] Piotr Ziembicki m[anu] p[ro]p[ria] Anastazya z Ziembic-
11kich i Gasper Sawiccy m[anu] p[ro]p[ria] Jako świadek i pieczętarz na tym
12Rozdziale podpisuię się Adam Żytyński [?] m[anu] p[ro]p[ria] (L.S.) Oczewisty [?]
13proszony na tym Rozdziale iako świadek i pieczętarz
14podpisuię się Stefan Sobolski [?] m[anu] p[ro]p[ria] (L.S.) Jako proszony za
15świadka i pieczętarza na tym rozdziale fortuny podpi-
16suię się Jgnacy Zawistowski m[anu] p[ro]p[ria] (L.S.) Któryto Dział za
17podaniem i prośbą, a za moim Urzędownym przy-
18ięciem do Xiąg niniejszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–811), przy księgach grodzkich żytomierskich; podał Tadeusz SINIŃSKI [?]; zapis działu datowany w Ułanikach [?] 9 I 1732. Por. akt 760 (intromisja E. KORCIŃSKIEGO w część wsi Ułanik [?], woj. kijowskie, 1730) – tu wieś umieszczona w województwie wołyńskim.
Treść ugody: bracia dzielą odziedziczoną część wsi na dwie równe połowy (według osobnych listów działowych), przyjmując po równo długi i ciężary gruntowe; każdy z nich wypłaci siostrze po 200 zł pol. jako jej czwartą część z fortuny ojczystej, za dostatecznym zabezpieczeniem ewikcji przez jej męża; jeśli wierzyciel nie uzna działu i obciąży jedną ze schedy, bracia wyrównają sobie szkodę; każdy może wziąć intromisję przez woźnego.
Miejsca niepewne: „Siniński” [?]; „rozdział” [?]; „osiągnąwszy” [?]; nazwa wsi „Ułanik” [?] i „w Ułanikach” [?]; „a nas [?] zatem [?]”; „gdyż [?] potem [?]”; świadkowie „Żytyński” [?], „Sobolski” [?]; „Oczewisty” [?].
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ab una … parte ab altera – z jednej … z drugiej strony; sani mentibus et corporibus – zdrowi na umysłach i ciałach; primo, secundo, tertio – po pierwsze, po drugie, po trzecie; hereditarna – dziedziczna; supellectilibus – sprzętami; specifice – szczegółowo; onera fundi – ciężary gruntu; sufficienti evictione per maritum assekurata – za dostateczną ewikcją (zabezpieczeniem) daną przez męża; bonifikata – wynagrodzenie (szkody); per ministerialem Regni – przez woźnego Korony; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JPan Tadeusz Siniński [?] podał do wpisania dział fortuny między rodzeństwem Ziembickich. W ugodzie (Ułaniki [?], 9 I 1732) bracia rodzeni Józef i Piotr Ziembiccy, synowie Jana, z jednej strony, oraz ich siostra Anastazja, żona Gaspra Sawickiego, z drugiej, postanowili: (1) odziedziczoną po ojcu, Ur. JP. Janie Ziembickim, część wsi Ułanik [?] w województwie wołyńskim z poddanymi, ruchomościami i sprzętami bracia dzielą na dwie równe połowy według osobnych listów działowych, przyjmując po równo długi i ciężary, a każdy z nich wypłaci siostrze po 200 zł pol. jako jej czwartą część fortuny ojczystej, przy zabezpieczeniu ewikcji przez jej męża; (2) gdyby wierzyciel nie uznał działu i dochodził należności z całej fortuny, bracia wyrównają sobie wzajemnie szkodę; (3) każdy może wziąć intromisję przez woźnego. Podpisali: Józef i Piotr Ziembiccy, Anastazja z Ziembickich i Gasper Sawiccy oraz świadkowie Adam Żytyński [?], Stefan Sobolski [?] i Ignacy Zawistowski. Dział wpisano do ksiąg.
Akt nr 813
Relacja woźnego generała Bartłomieja Kozłowskiego o wwiązaniu Michała Ograna [?] w część wsi Kłosówka [?] po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
11cum actis praesentibus connotari co i otrzymał. Woźny
12pisać nie umieiący – Bartłomiey Kozłowski –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie 2 VII 1732 w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–812), przy księgach grodzkich żytomierskich; intromisja 24 VI 1732. Formularz bliźniaczy z aktem 810 (ten sam woźny, „eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos”, „vigore juris et naturali”, wyliczenie „daniami, czynszami, Polami, Rolami, zaroślami …”). Wyraz „Rellacyą” dopisany nad wierszem.
Miejsca niepewne: nazwisko „Ogran” [?] (rkp. „Ograna”, „Ogranie”, „Ogranowi”); nazwa wsi „Kłosowki” [?] (Kłosówka [?]); świadek „Węgier” [?] (rkp. „Wegiera”); „Olszynami” [?].
Łacina: eo maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych przez siebie dla tym większego i jaśniejszego świadectwa; vigore juris et naturali – mocą prawa i (prawa) przyrodzonego; cum actis praesentibus connotari – wpisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, szlachetny Bartłomiej Kozłowski, woźny generał województwa kijowskiego i innych, zeznał, że 24 VI 1732 na żądanie Ur. JP. Michała Ograna [?], mając przy sobie szlachtę Jana Węgiera [?] i Adama Czopowskiego, był w części wsi Kłosówka [?] w województwie kijowskim i wwiązał rekwirenta w spokojną dziedziczną posesję tej części, przypadłej mu po ojcu, Ur. JP. Janie Ogranie [?], z poddanymi, ich powinnościami, daninami i czynszami, polami, rolami, zaroślami, jeziorami, ostrowami, uroczyskami, lasami, borami i wszelkimi pożytkami. Woźny, niepiśmienny, złożył relację.
Akt nr 814
Wieczysta sprzedaż-darowizna Jana Sankowskiego, syna Stanisława, dla Konstantego Zabokrzyckiego – część wsi Nehrebyszcz w woj. kijowskim za 13 580 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 VII 1732 (zapis – Żytomierz 20 VI 1732), Żytomierz
7Uroczyskami, Stawami, Rzeczkami, wypasami, zaroślami, nic nie
8wyimuiąc ani też Excypuiąc ale wszystko ogółem i pospolicie zaymuiąc
9tak aby mianowane nie mianowanemu, a nie mianowane mianowanemu
10w niczem nie ubliżało ani uszkadzało Ur. JPanu Konstantemu Zabokrzy-
11ckiemu potomkom i S[ukcess]orom Jego, dać darować i na wieczność Rezygnować,
12Jakoż w dniu dzisieyszym przywodząc takowy móy Zamiar do skutku wyżey
13nadmienione Dobra Części Wsi Nehrebyszcz Ur. JPanu Konstantemu Zabo-
14krzyckiemu daię daruię i Rezygnuię, a to za Summę Szacunkową do-
15browolnie umówioną trzynaście tysięcy pięćset osmdziesiąt Złotych
16Polskich, z odebrania którey niniejszym Zapisem moim kwituię.
17Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie Ur. JPan Konstanty Zabokrzycki
18wyżey przerzeczonemi Dobrami iako swemi własnemi, rządzić, szafo-
19wać, i dysponować pożytków sobie przywłaszczać, a Ja zeznawaiący
20żadnego odtąd prawa do pomienioney Części ani sobie ani Sy-
21nom moim wyżey nadmienionym Janowi i Kondratowi San-
22kowskim niezostawuię, a to pod szkodami Ziemskiemi z dawna krom [?]
23przysięgi cielesney oszacowanemi, J na to daię ten moy List Zapis wie-
24czystey darowizny Który dla lepszey wiary i waloru Ręką moią
25własną przy uproszonych Swiadkach i przyiaciołach podpisuię. Dzia-
26ło się w Żytomierzu dnia dwudziestego Czerwca Tysiąc Siedmset
27trzydziestego drugiego Roku. Jan Syn Stanisława Sankowski m[anu] p[ro]p[ria]
28Swiadek przytomny spisania i podpisania tego Zapisu wieczystey
29Rezygnacyi podpisuię się Grzegorz Wisłocki [?] m[anu] p[ro]p[ria] Jako przytomny Swia-
30dek temu Zapisowi podpisuię Jan Czarnecki m[anu] p[ro]p[ria] Jako Swiadek i przy-
31iaciel na tym Zapisie podpisuię się Dominik Baranowski – Któryżeto
32Zapis za podaniem i oczewistym przyznaniem Jmci zeznawaiącego, a za
33moim Urzędownym przyięciem do Xiąg niniejszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–813), przy księgach grodzkich żytomierskich; zapis datowany w Żytomierzu 20 VI 1732. Dokument nazwany w tytule darowizną wieczystą, w treści – „Zapis wieczystey przedaży” i „Rezygnacya”; Sankowski kwituje odbiór sumy szacunkowej 13 580 zł pol. Brak liczby ołówkowej przy numerze 812.
Por. akt 59 (roczki owruckie 1684 – dymisja A. SANKOWSKIEGO, Nehrebyszcz) oraz nazwisko ZABOKRZYCKICH w aktach 57–61 (Dymitr na Zabokrzycach ZABOKRZYCKI [?], podwojewodzi 1684).
Miejsca niepewne: „krom [?] przysięgi”; świadek „Wisłocki” [?]. „Po Oycu moim z Ur. JPanu Stanisławie Sankowskim” – tak w rkp.
Łacina: Zapis perpetuae Donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; Excypować – wyłączać; S[ukcess]orom – sukcesorom; manu propria – własnoręcznie; Jngrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JPan Jan Sankowski przyznał i podał do wpisania swój zapis wieczystej sprzedaży (darowizny) na rzecz Ur. JPana Konstantego Zabokrzyckiego. Sankowski, działając w imieniu własnym i synów Jana i Kondrata, poddając się jurysdykcji urzędu, zeznał, że odziedziczoną po ojcu, Ur. JPanu Stanisławie Sankowskim, część wsi Nehrebyszcz w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, ogrodami, uroczyskami, stawami, rzeczkami, wypasami i zaroślami, bez żadnych wyłączeń, daje, daruje i rezygnuje Konstantemu Zabokrzyckiemu, jego potomkom i sukcesorom za dobrowolnie umówioną sumę szacunkową 13 580 zł pol., której odbiór kwituje; nabywca może odtąd rządzić tymi dobrami jak własnymi, a sprzedający nie zostawia sobie ani synom żadnego prawa, pod szkodami ziemskimi. Zapis, sporządzony w Żytomierzu 20 VI 1732, podpisali: Jan Sankowski, syn Stanisława, oraz świadkowie Grzegorz Wisłocki [?], Jan Czarnecki i Dominik Baranowski. Wpisano go do ksiąg.
Akt nr 815
Wieczysta sprzedaż-darowizna Wojciecha Szatkowskiego, syna Jana, dla Antoniego Witwickiego – część wsi Chyżyńce [?] w woj. kijowskim za 12 500 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 VII 1732 (zapis – Żytomierz 25 VI 1732), Żytomierz
25czystey przedaży daię, daruię i na wieczność Rezygnuię, a to
26za Summę Szacunkową dwanaście tysięcy pięćset Złotych
k. 701v [rkp. 711b] (skan 0708, strona lewa)
1Polskich, z odebrania którey niniejszym Zapisem moim
2Kwituię. Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie Ur. Antoni
3Witwicki wyraz [?] wspomnionemi Dobrami iako swoią
4własnością rządzić szafować, dysponować komu chcieć
5dać, darować, zastawić i ku naylepszemu swemu po-
6żytkowi obrócić, a Ja zeznawaiący żadnego prawa do odprze-
7danych Dobr ani sobie ani też Synom moim teraz mało-
8letnim Krzysztofowi, Sebastyanowi i Woyciechowi Szatkow-
9skim za którychże pokoy i dotrzymanie ręczę nie zostawuię.
10J na to daiem ten moy List Zapis perpetuae Resignatio-
11nis, Który Ręką moią własną przy uproszonych Swiad-
12kach i przyiaciołach podpisuię. Dattum w Żytomierzu
13dnia dwudziestego piątego Junii Tysiąc Siedmset
14trzydziestego drugiego Roku – Woyciech Szatkowski m[anu] p[ro]p[ria]
15Jako Swiadek i przyiaciel na tym Zapisie wieczystey
16przedaży podpisuię się Józef Chamętowski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Swiadek przy-
17tomny uczynienia tego Zapisu wieczystey przedaży pod-
18pisuię się Leon Gurski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Za świadka i przyiaciela
19na tym Zapisie perpetuae Resignationis podpisuię
20się Wawrzyniec Dymczyński [?] – Który to Zapis za po-
21daniem i prośbą, a za moim Urzędownym przyięciem
22do Xiąg niniejszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–814), przy księgach grodzkich żytomierskich; podał nabywca Antoni WITWICKI; zapis datowany w Żytomierzu 25 VI 1732. Formularz bliźniaczy z aktem 814 (ta sama struktura: darowizna nazwana w treści „wieczystą przedażą” i „Resignatio”, suma szacunkowa, wyłączenie małoletnich synów). Ołówkiem „1732” u góry karty.
Por. akt 152 (relacja woźnego P. ROMAŃSKIEGO – intromisja Jana SZATKOWSKIEGO [?] po ojcu Wojciechu w Chyżyńce [?], 1700) – te same imiona (Jan, Wojciech) i ta sama wieś.
Miejsca niepewne: „sobie zeznawaiącemu [?]” (zapewne zniekształcone); nazwa wsi „Chiżyńce” [?] (Chyżyńce [?]); „mocen zatem [?]”; „wyraz [?] wspomnionemi” (może „wyraźnie”); świadkowie „Chamętowski” [?], „Gurski” [?], „Dymczyński” [?].
Łacina: Zapis perpetuae Donationis – zapis wieczystej darowizny; Zapis perpetuae Resignationis – zapis wieczystego zrzeczenia się; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JP. Antoni Witwicki podał do wpisania zapis wieczystej darowizny (sprzedaży) wystawiony mu przez Ur. Wojciecha Szatkowskiego. Szatkowski, syn Jana, poddając się jurysdykcji urzędu, zeznał, że odziedziczoną po ojcu, Ur. Janie Szatkowskim, część wsi Chyżyńce [?] w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, ogrodami, uroczyskami i przynależnościami daje, daruje i na wieczność rezygnuje Antoniemu Witwickiemu za sumę szacunkową 12 500 zł pol., której odbiór kwituje; nabywca może odtąd tymi dobrami rządzić, dysponować, darować i zastawiać, a sprzedający nie zostawia żadnego prawa sobie ani małoletnim synom Krzysztofowi, Sebastianowi i Wojciechowi, za których spokój ręczy. Zapis, sporządzony w Żytomierzu 25 VI 1732, podpisali: Wojciech Szatkowski oraz świadkowie Józef Chamętowski [?], Leon Gurski [?] i Wawrzyniec Dymczyński [?]. Wpisano go do ksiąg.
Akt nr 816
Relacja woźnego generała Bartłomieja Kozłowskiego o wwiązaniu Tomasza Buderaskiego [?] we wieś Hondyrowe [?] Małe po ojcu Janie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
k. 701v [rkp. 711b] (skan 0708, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego drugiego
2miesiąca Julii drugiego dnia –
k. 702 [rkp. 712] (skan 0708, strona prawa)
1Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey
2Mości Żytomierzu przedemną Alexandrem Lesnickim
3Starostą Żytomierskim i Xięgami niniejszemi
4Grodzkiemi Żytomierskiemi – Stanowszy oczewisto
5Woźny Jenerał Woiewodz. Kijows. i innych Szla-
6chetny Bartłomiey Kozłowski w moc prawdzi-
7wey wierney i skuteczney rellacyi swoiey iawnie
8ustnie y dobrowolnie dla zapisania do Xiąg
9niniejszych zeznał iż on roku teraźnieyszego
10Tysiąc Siedmset trzydziestego drugiego dnia dwu-
11dziestego Junii na affektacyą i prawną rekwi-
12zycyą Ur. Tomasza Buderaskiego [?] maiąc
13przy sobie Stronę Szlachty ludzi wiary god-
14nych Urr. Michała Szpakowskiego [?] y Jana
15Swirkowskiego [?] maioris ac evidentioris testimonii
16gratia sibi adhibitos był w Dobrach Wsi Hondyr-
17owe [?] Małe w Woiewodz. Kijows. sytuowaney gdzie
18będąc pomienioną Wieś vigore juris et natura-
19li po Oycu affektanta Ur. Janie Buderaskim [?]
20na niegoż spadłą z poddanemi ich powinno-
21ściami, daniami, czynszami, polami, rola-
22mi, Jeziorami, ostrowami, lasami, borami
23i ze wszystkiemi innemi mianowanemi
24i niemianowanemi pożytkami dochodami
25i intratami wyż rzeczonemu rekwirento-
26wi Ur. JP. Tomaszowi Buderaskiemu [?] w re-
27alną y spokoyną dziedziczną podał po-
28stąpił i Jntromittował possessyą, w czem Stroną
29Szlachty przy sobie będącą oświadczywszy się
30z tamtąd odiechał i tu przedemną Urzędem uczy-
31nił i zeznał possessyi Rellacyą, prosząc cum actis
32praesentibus connotari co i otrzymał. Woźny
33pisać nieumieiący Bartłomiey Kozłowski –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie 2 VII 1732 w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–815), przy księgach grodzkich żytomierskich; intromisja 20 VI 1732. Formularz bliźniaczy z aktami 810 i 813 (ten sam woźny; „maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos”, „vigore juris et naturali”). Strona k. 702 brunatna, z rysą i przebitką – odczyt z odejmowaniem tła.
Miejsca niepewne: nazwisko „Buderaski” [?] (rkp. „Buderaskiego”, „Buderaskim”, „Buderaskiemu”; w tytule „Bude-raskiego”; imię w tytule nieczytelne); nazwa wsi „Hondyrowe Małe” [?] (w tytule „Hondy-rowe”, w tekście „Hondyr-owe”); świadkowie „Szpakowski” [?], „Swirkowski” [?].
Łacina: maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych przez siebie dla większego i jaśniejszego świadectwa; vigore juris et naturali – mocą prawa i (prawa) przyrodzonego; cum actis praesentibus connotari – wpisać do niniejszych akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, szlachetny Bartłomiej Kozłowski, woźny generał województwa kijowskiego i innych, zeznał, że 20 VI 1732 na żądanie Ur. Tomasza Buderaskiego [?], mając przy sobie szlachtę Michała Szpakowskiego [?] i Jana Swirkowskiego [?], był we wsi Hondyrowe [?] Małe w województwie kijowskim i wwiązał rekwirenta w spokojną dziedziczną posesję tej wsi, przypadłej mu po ojcu, Ur. Janie Buderaskim [?], z poddanymi, ich powinnościami, daninami i czynszami, polami, rolami, jeziorami, ostrowami, lasami, borami i wszelkimi pożytkami. Woźny, niepiśmienny, złożył relację.
Akt nr 817
Wieczysta donacja-sprzedaż Jana Kulpińskiego, chorążego „kawalerii narodowej”, dla Mikołaja Obrębskiego – część wsi Bererny [?] w woj. kijowskim za 7500 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
24nymi ich powinnościami, daniami, dziesięcinami [?]
25i ze wszystkiemi do tey Części przynale-
26żytościami nic na siebie Sukcessorów i potomków
27swoich niezostawuiąc ani excypuiąc, daię daruię
28i na wieczność odstępuię a to za Summę do-
29browolnie umówioną Złotych Polskich Siedm
30tysięcy pięćset z wypłaty którey tegoż Ur. JPana
31Mikołaia Obrembskiego kwituię, a […] [?]
32[reklamant:] Dozwala
k. 703 [rkp. 713] (skan 0709, strona prawa – góra)
1Dozwala którey ani sam przez się ni też przez su-
2bordynowane osoby przeszkadzać nie będzie owszem
3od wszelkich Jmpetycyi prawnych i nie prawnych
4wszelakiego Stanu i płci osób tegoż Ur. JPana Obreb-
5skiego bronić zastępować i ewinkować w każdym
6Sądzie i Urzędzie obowiązuie się vigore praesentis
7perpetuae Donationis suae Jan Kulpiński Chor. Ka-
8waleryi Narodowey m[anu] p[ro]p[ria]
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–816), przy księgach grodzkich żytomierskich. Zeznanie w formule łacińskiej („sanus mente et corpore existens foro suo quovis competenti omisso palam publice ac benevole recognovit”, jak w akcie 811), dalej po polsku, z przejściem z 3. osoby na 1. i z powrotem; bez daty wystawienia, bez świadków i bez formuły wpisu.
Anachronizm: „Chorąży Kawaleryi Narodowey” (formacja z 2. połowy XVIII w.) – por. akty 153, 266, 694, 703 i nota o źródle. Por. akt 676 (intromisja KULPIŃSKICH – Rożki [?], 1729).
Miejsca niepewne: nazwa wsi „Bererny” [?] (dwukrotnie; może Berezna); „dziesięcinami” [?] (wyraz pod plamą); koniec k. 702v („a […]”) nieczytelny; nazwisko nabywcy – w rkp. „Obrembski”, „Obrebski” (Obrębski). Strona k. 702v ciemnobrązowa, z przebitką – odczyt z odejmowaniem tła.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; sanus mente et corpore existens foro suo quovis competenti omisso palam publice ac benevole recognovit – będąc zdrów na umyśle i ciele, z pominięciem wszelkiego właściwego sobie sądu, jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznał; iure naturali – prawem przyrodzonym; attynencye, pertynencye – przynależności; excypować – wyłączać; impetycye – roszczenia, napaści prawne; ewinkować – bronić (ewikcja); vigore praesentis perpetuae Donationis suae – mocą niniejszej swojej wieczystej darowizny; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 VII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JPan Jan Kulpiński, chorąży „kawalerii narodowej”, zdrów na umyśle i ciele, zeznał jawnie i dobrowolnie, że posiadaną prawem przyrodzonym i z prawa spadku po ojcu i dziadzie część wsi Bererny [?] w województwie kijowskim postanowił odprzedać Ur. JmćPanu Mikołajowi Obrębskiemu; niniejszym zapisem wieczystej donacji daje, daruje i na wieczność ustępuje mu tę część z pełnym prawem, tytułem własności, dochodami, przynależnościami, granicami, zabudowaniami, polami, łąkami, zaroślami, poddanymi, ich powinnościami i daninami, bez żadnych wyłączeń, za dobrowolnie umówioną sumę 7500 zł pol., z której wypłaty kwituje; zobowiązuje się nie przeszkadzać nabywcy ani sam, ani przez inne osoby, i bronić go przed wszelkimi roszczeniami w każdym sądzie i urzędzie. Podpisał Jan Kulpiński.
Akt nr 818
Dymisja Wojciecha Węgleńskiego, syna Jerzego, dla synów Józefa, Antoniego i Jana – część wsi Kruszyńce [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 VII 1732 (zapis – 27 V 1732), Żytomierz (zamek)
29Zaroślami, stawami, sadzawkami, w nich łowy rybnemi
30i w lasach bicia Zwierza i ze wszystkiemi do tych Dobr
31przyległościami i attynencyami nic na siebie ani po-
32tomnych nie wyimuiąc i nie excypuiąc, ale wszystko ca-
33łe zostawiaiąc tymże JmćSynom moim z pod
34władzy moiey wypuszczam i dymmittuię, wolni
35[reklamant:] tedy
k. 703v [rkp. 713b] (skan 0710, strona lewa)
1tedy odtąd są i będą wspomnioną Część objąwszy w
2swoie władanie rządzić, szafować, dysponować
3pewnem prawem komu chcieć odprzedać lub ieden
4drugiemu spuścić z tym aby dług przez Oyca moiego
5Jerzego Węgleńskiego Ur. JP. Łukaszowi Tomaszkie[wiczowi] [?]
6obligiem w roku [?] Tysiąc Siedemset piątym w[ydanym] [?]
7Talarów bitych Osmdziesiąt pięć zawiniony i dotąd
8należny Sukcessorom onego iako z prawa natury
9przychodzi będą był uiszczony, a ia Zeznawaiący
10od daty niniejszego Zapisu żadnego prawa nie
11mam i mieć nie będę, na co daię ten moy List
12Zapis Dymmissyonis podpisany ręki mey własney
13świadczony – Datum w Ławrowie [?] Roku Tysiąc
14Siedemset trzydziestego Drugiego dnia Dwudzie-
15stego Siódmego Maia – Wojciech Syn Jerzego Wę-
16gleński m[anu] p[ro]p[ria] Któryto Zapis Dymmissyonis za po-
17daniem i oczewistym zeznaniem wyż wyrażoney
18osoby a za moim Urzędowym przyięciem słowo w słowo [?]
19do Xiąg niniejszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 1 VII 1732 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–817), przy księgach grodzkich żytomierskich; zapis dymisji datowany 27 V 1732 (miejsce niepewne). Po odpisie reszta k. 703v pusta (ok. 3/5 strony). Strony ciemnobrązowe, z przebitką i plamami – odczyt z odejmowaniem tła.
Synowie zostają zobowiązani do spłaty długu ojca wystawcy, Jerzego Węgleńskiego: 85 talarów bitych z obligu z 1705 r. na rzecz Ur. JP. Łukasza Tomaszkiewicza [?] i jego sukcesorów.
Miejsca niepewne: nazwisko w tytule „Węglin-skiego”, w tekście „Węgleński” (Węgleński); nazwa wsi „Kruszyńce” [?]; „przypuścić” [?]; „z poddanemi [?] [Ro]lami” – początek wiersza niewyraźny; nazwisko wierzyciela „Tomaszkie[wicz]” [?] (rkp. podobne do „Siomaszkie”); „obligiem w roku [?] … w[ydanym] [?]”; miejsce wystawienia „w Ławrowie” [?]; „słowo w słowo” [?]. Formuła „secundum bene voluntatem meam” – zapewne zniekształcone „secundum bene placitum” / „voluntatem meam”; „ab illos … reverencyi” – zniekształcone.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Zapis Dymmissionis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr); in rem et personam – na rzecz i osobę; tenor sequitur talis – brzmienie następuje takie; inkorporować się – poddawać się (jurysdykcji); secundum bene voluntatem meam – według mojej woli; ab illos (ab illis) – z ich strony; attynencye – przynależności; excypować – wyłączać; dymmittować – ustępować, uwalniać spod władzy; obligiem – skryptem dłużnym; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 1 VII 1732 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JP. Wojciech Węgleński zeznał i podał do wpisania swój zapis dymisji na rzecz synów Józefa, Antoniego i Jana Węgleńskich. Węgleński, syn Jerzego, poddając się jurysdykcji urzędu, zeznał, że mając dziedziczną część wsi Kruszyńce [?], przypadłą mu sukcesyjnie po ojcu Jerzym Węgleńskim, a widząc potrzeby synów i ich szacunek dla siebie, ustępuje im tę część z poddanymi, rolami, polami, lasami, pastwiskami, sianożęciami, zaroślami, stawami, sadzawkami, prawem połowu ryb i polowania oraz wszelkimi przynależnościami, bez żadnych wyłączeń, i wypuszcza ich spod swojej władzy; synowie mogą odtąd tą częścią rządzić, sprzedać ją lub odstąpić jeden drugiemu, pod warunkiem spłaty długu dziada Jerzego – 85 talarów bitych z obligu z 1705 r. – Ur. JP. Łukaszowi Tomaszkiewiczowi [?] i jego sukcesorom; ojciec zrzeka się wszelkiego prawa. Zapis, datowany w Ławrowie [?] 27 V 1732, podpisał Wojciech Węgleński, syn Jerzego. Wpisano go do ksiąg.
Akt nr 819
Wieczysta donacja-sprzedaż Jana Wojciechowskiego, chorążego chorągwi [?], dla Andrzeja Trzciaka [?], cześnika żydaczowskiego – trzecia część wsi Baskaków [?] w woj. kijowskim, pow. żytomierskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 VII 1732 [?] (zapis – Żytomierz 31 VI [!] 1732), Żytomierz (zamek)
3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolewskiey Mości Żytomirskim
4przedemną Alexandrem Lesnickim Starostą Żytom. i Xięgami niniey-
5szemi Grodzkiemi Żytomirskiemi Comparens p[ersonali]ter Ur. JmćP. Jan Wojcie-
6chowski Chorąży Chorągwi Słuszarskiey [?], ten Zapis perpetuae donationis z
7podpisami ręki własney zeznawaiącego i z podpisami ręk JPP. przyiaciół
8od zeznawaiącego in rem et personam WJP. Andrzeia Trzciaka [?]
9Cześnika Żydacz. sporządzony i służący coram Actis praesentibus Żytom.
10Castr. Capitan. ustnie i oczewiście zeznał, prosząc mnie Urzędu
11aby przyięty i w Xięgi wpisany był, którego affectatione Ja Urząd annuen-
12do Zapis ten przed sobą czytać kazałem, i tak się w sobie pisany ma. Ja
13Jan Wojciechowski z śp. WJPP. Marcina i Zofii z Górskich Wojciechowskich
14Rotmistrzów Kaw. Nar. Syn a z śp. Stanisława i Maryi z Krzyżanowskich
15Wojciechowskich [?] Wnuk, zdrowy na ciele i Umyśle odstąpiwszy mey włas-
16ney i należney Ziemskiey Jurysdykcyi, Prawa, Forum, Powiatu i Woiew.
17a pod teraźnieysze dobrowolne zeznanie moie una cum posteris ac Successoribus
18meis poddaiąc się i całkowicie inklinuiąc [?], iawno i oczewiście
19czynię ustnie i dobrowolnie zeznaię, iż Ja zeznawaiący maiąc do-
20bra moie dziedziczne Część trzecią Baskakow [?] w W[oiewódz]twie Kijowskim
21a Powiecie Żytom. leżące po Antecessorach moich prawem Bożym
22i Ludzkim na mnie zeznawaiącego spadłe i należące, a maiąc z prawa
23pospolitego wolność dobrami moiemi iako chcieć rządzić, szafować, dy-
24sponować, przedać, dać, darować i ku naylepszemu pożytkowi swemu obró-
25cić, umyśliłem dobra takowe odprzedać i na wieczność rezygnować WJP.
26[reklamant:] Andrzeiowi
k. 704v [rkp. 714b] (skan 0711, strona lewa)
1Andrzeiowi Trzciakowi [?] Cześn. Żydacz., czegoż na dniu dzisieyszym
2przywodząc takową wolą moią do skutku, niebędąc do tego ni od kogo na-
3mówiony, ani przymuszony, ale z dobrey woli moiey i poradziwszy się krew-
4nych i przyiaciół dobra te wyż pomienione należt [?] trzecią Część Ba-
5skakow [?] daię daruię, i na wieczność rezygnuię WJP. Andrzeiowi Trz-
6ciakowi [?]. Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie W. Andrzey Trzciak [?] dobra-
7mi temi, wszedszy do nich ex nunc intromissyą rządzić, szafować
8i ku naylepszemu pożytkowi swemu obrócić Komu inszemu dać, przedać,
9darować i na wieczność rezygnować – A Ja raz tytułu dziedzictwa
10tych Dobr się pozbywszy żadney przeszkody w posiadaniu WJP. Trzciakowi [?]
11potomkom i Sukcessorom Jegomości czynić i zadawać niemam i niepo-
12winien będę, a ponnie [?] Sukcessorowie moi nie maią i nie powinni będą, owszem
13od wszelkich impedimentów prawnych i nieprawnych bronić i Ewinkować
14W. Andrzeia Trzciaka [?] Potomków i S[ukcess]orów Jegomości mam i powinien
15będę, a to pod szkodami Ziemskiemi z dawna krom przysięgi
16cielesney oszacowanemi, o którcto szkody Ziemskie forum generali
17w każdym Sądzie Ziemskim Grodz. i Trybunale Koronnym Lubelskim
18a w czasie (czego Boże) Bezkrólewia w Sądach Kapturowych i termi-
19num peremptoryum sobie i potomkom moim naznaczam i prefiguię,
20i na to się własną moią ręką przy uproszonych świadkach i przyiaciołach
21podpisuię – Działo się w Żytomierzu dnia trzydziestego pierwszego Junii
22Tysiąc Siedmset trzydziestego drugiego roku – U tego Zapisu perpetuae dona-
23tionis podpisy rąk tak samego zeznawaiącego iakoteż i JmćPP. przyiaciół
24temi słowy – Jan Wojciechowski m[anu] p[ro]p[ria] Proszony do tego Zapisu perpetuae dona-
25tionis świadek i przyiaciel podpisuię się Roman Krzesimowski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Ustnie
26i oczewiście
k. 705 [rkp. 715] (skan 0711, strona prawa – góra)
1Ustnie i oczewiście proszony do tego Zapisu donationis od Jmci zeznawaiącego
2świadek i przyiaciel podpisuię się Zenon Niewęgłowski [?] – Ustnie i oczewiście
3proszony do tego Zapisu od Jmci zeznawaiącego świadek i przyiaciel pod-
4pisuię się Mikołay Bejarski [?] – Któryto Zapis perpetuae donationis
5za podaniem i prośbą wyż mianowaney osoby, a za moim
6Urzędownym przyięciem słowo w słowo do Xiąg niniejszych iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–818), przy księgach grodzkich żytomierskich, datowana „31 Julii 1732”; zapis datowany w Żytomierzu „31 Junii 1732” – data niemożliwa (czerwiec ma 30 dni). Przy numerze 817 ołówkiem „2” – w odpisach z 1732 r. ołówkowa numeracja zaczyna się od nowa (por. akt 806 – „3”); kolejność odpisów nie jest chronologiczna. Pismo duże, staranne, z cieniem (przebitką) tekstu z drugiej strony karty.
Anachronizm: rodzice wystawcy, Marcin i Zofia z Górskich Wojciechowscy, nazwani „Rotmistrzami Kaw[alerii] Nar[odowej]” – formacja z 2. połowy XVIII w.; por. akt 817. Por. akt 86 (bar. Antoni DECONTI – Baskaków, 1690) i akt 82 (Buchaków [?]).
Miejsca niepewne: nazwisko nabywcy „Trzciak” [?] (rkp. „Trzciaka”, „Trzciakowi”, „Trzciakowi”; może „Trzeciak” – por. akty 329, 344–348, 357–362: Jan TRZECIAK, wojski kijowski, 1717); „Chorągwi Słuszarskiey [?]” (wyraz niejasny); „z Krzyżanowskich Wojciechowskich [?]”; „inklinuiąc [?]” (zapewne „inkorporuiąc”); nazwa wsi „Baskakow” [?] (Baskaków [?]); „należt [?]”; „a ponnie [?]”; świadkowie Krzesimowski [?], Niewęgłowski [?], Bejarski [?].
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Zapis perpetuae donationis – zapis wieczystej darowizny; in rem et personam – na rzecz i osobę; coram Actis praesentibus Żytomiriensibus Castrensibus Capitanealibus – przed niniejszymi aktami grodzkimi starościńskimi żytomierskimi; affectatione … annuendo – przychylając się do żądania; una cum posteris ac Successoribus meis – wraz z moimi potomkami i spadkobiercami; ex nunc – od teraz; impedimenta – przeszkody; Ewinkować – bronić (ewikcja); forum generali – w każdym sądzie (powszechnie); terminum peremptoryum … prefiguię – wyznaczam termin zawity; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 VII [?] 1732 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JmćP. Jan Wojciechowski, chorąży chorągwi [?], zeznał i podał do wpisania swój zapis wieczystej darowizny na rzecz WJP. Andrzeja Trzciaka [?], cześnika żydaczowskiego. Wojciechowski – syn Marcina i Zofii z Górskich (nazwanych rotmistrzami „kawalerii narodowej”), wnuk Stanisława i Marii z Krzyżanowskich – poddając się jurysdykcji urzędu wraz z potomkami, zeznał, że odziedziczoną po przodkach trzecią część wsi Baskaków [?] w województwie kijowskim, powiecie żytomierskim, z dobrej woli, po naradzie z krewnymi i przyjaciółmi, daje, daruje i na wieczność rezygnuje Andrzejowi Trzciakowi [?]; nabywca może od razu wejść w posiadanie i rozporządzać nią dowolnie, a darczyńca i jego sukcesorzy zobowiązują się nie czynić przeszkód i bronić go przed wszelkimi roszczeniami pod szkodami ziemskimi, z poddaniem się wszystkim sądom (ziemskim, grodzkim, Trybunałowi Lubelskiemu, a w bezkrólewiu – kapturowym). Zapis, sporządzony w Żytomierzu „31 VI” 1732, podpisali: Jan Wojciechowski oraz świadkowie Roman Krzesimowski [?], Zenon Niewęgłowski [?] i Mikołaj Bejarski [?]. Wpisano go słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 820
Wieczysta donacja-sprzedaż Jana Michalskiego dla Piotra Zaborowskiego, syna Piotra – część wsi Werełowskowo [?] w woj. kijowskim za 10 500 zł [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data1 VII 1732 (zapis – Żytomierz 2 VI 1732), Żytomierz (zamek)
16mę dziesięć [?] tysięcy pięćset Złotych Polskich – Wolno
17tedy iuż iest i będzie pomienionemu Piotrowi
18Zaborowskiemu wyż pomnione Dobra Posse-
19syą swoią obiąwszy onemi iako iuż swemi własne-
20mi rządzić szafować i dysponować, a Ja zeznawa-
21iący odtąd żadnego regressu reiessu [?] ani prerogatyw
22do pomienionych Dobr mieć niebędę, owszem od
23wszelkich Jmpetycyi prawnych i nieprawnych
24bronić mam i powinien będę i na to daię ten
25moy List Zapis perpetuae Donationis który Ręką
26własną przy świadkach i przyiaciołach podpisuię. Dat.
27w Żytomierzu Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego drugiego
28dnia drugiego Junii – U tego Zapisu perpetuae Donationis
29podpisy Rąk temi słowy – Jan Michalski – Jako świadek i przyiaciel
30na tym Zapisie podpisuię się Jakob Owsiński [?] – Swiadek
31i przyiaciel na tym Zapisie wieczystey darowizny podpisuię się
32Seweryn Łatyszewski [?] – Któryżeto Zapis za podaniem i prośbą a za
33moim Urzędownym przyięciem do Xiąg niniejszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 1 VII 1732 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim przed Aleksandrem LESNICKIM [?], „starostą żytomierskim” (por. akty 806–819), przy księgach grodzkich (raz „Grodz. Kijows.” [?]); zapis datowany w Żytomierzu 2 VI 1732. Przy numerze 818 ołówkiem „3” (por. akt 819 – „2”, akt 806 – „3”). Strona k. 705v ciemnobrązowa z przebitką – odczyt z odejmowaniem tła.
Miejsca niepewne: „Grodz. Kijows. [?] powtórzy [?]” – fragment niejasny; nazwa wsi „Werełowskow” [?] (rkp. podobne do „Werelowskow”; jedna wzmianka); „Kaszarami [?]”; „w swoich ugodach [?], granicach [?]”; suma „dziesięć [?] tysięcy pięćset” (pierwszy wyraz częściowo nieczytelny); „regressu reiessu [?]” (zapewne „regressu, recessu”); świadkowie „Owsiński” [?] (rkp. podobne do „Onsiński”), „Łatyszewski” [?] (rkp. podobne do „Latrzewski”). W wyliczeniu „Ostrowami” powtórzone.
Łacina: Zapis perpetuae Donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; affectationi annuendo – przychylając się do żądania; Excypować – wyłączać; regressus, recessus – prawo powrotu, odstąpienia; impetycye – roszczenia.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 1 VII 1732 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Aleksandrem Lesnickim [?], starostą [?] żytomierskim, Ur. JP. Jan Michalski ustnie i osobiście przyznał zapis wieczystej darowizny na rzecz Ur. Piotra Zaborowskiego i prosił o wpisanie go do ksiąg. Michalski, poddając się jurysdykcji urzędu, zdrów na ciele i umyśle, nieprzymuszony, zeznał, że odziedziczoną po przodkach część wsi Werełowskowo [?] w województwie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, sianożęciami, rzekami, ostrowami, borami, drzewem bartnym z pszczołami i bez, lasami, gajami, dąbrowami i wszelkimi pożytkami, w dawnych granicach, bez żadnych wyłączeń, daje, daruje i rezygnuje Piotrowi Zaborowskiemu, synowi Piotra, za dobrowolnie umówioną sumę 10 500 zł [?] pol.; nabywca może objąć posesję i rządzić dobrami jak własnymi, a darczyńca zrzeka się wszelkiego prawa powrotu i zobowiązuje się bronić go przed roszczeniami. Zapis, datowany w Żytomierzu 2 VI 1732, podpisali: Jan Michalski oraz świadkowie Jakub Owsiński [?] i Seweryn Łatyszewski [?]. Wpisano go do ksiąg.
Akt nr 821
Oblata konsensu ks. Aleksandra Sanguszki, marszałka litewskiego, ordynata ostrogskiego, na cesję dożywotniej dzierżawy dóbr Popławka przez Jana Krupskiego [?] na rzecz Floriana Jana i Klemensa Grineberg Grinerów
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data30 XII 1732 (konsens – Zasław 10 XI 1732), Żytomierz
17Ręką się własną podpisuię. – Działo się w Zasławiu
18dnia dziesiątego Nowembra Tysiąc siedmset Trzy-
19dziestego drugiego roku. – Podpis JO. Xięcia JMości
20w te słowa. Alexander Xiąże Sanguszko Ordynat
21Ostrog. Marszałek Wielkiego Xięstwa Litewskiego
22(L.S.) Który to Konsens za podaniem i prośbą a
23za moim przyięciem słowo w słowo do Xiąg niniey-
24szych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 30 XII 1732 w mieście Żytomierzu przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, przy księgach grodzkich kijowskich; podał Florian Jan GRINEBERG GRINER. Konsens wystawiony w Zasławiu 10 XI 1732 przez „Aleksandra” księcia SANGUSZKĘ, ordynata ostrogskiego, marszałka wielkiego (w tytule i w nagłówku oblaty – nadwornego [?]) litewskiego. Tytulatura „na … Kowlu, Smolanach, Rakowie, Zasławiu i Ostrogu … Lubartowicz … Hrabia na Wiśniczu, Tarnowie, Jarosławiu” odpowiada Sanguszkom-ordynatom ostrogskim (w 1732 r. ordynację i laskę marszałkowską litewską dzierżył Paweł Karol Sanguszko) – imię „Aleksander” w odpisie może być błędem kopisty; ustalenie wymaga sprawdzenia w źródłach.
Treść konsensu: na prośbę Jana Krupskiego [?] książę pozwala mu scedować prawa do dóbr Popławka z poddanymi na rzecz Floriana Jana Grineberga Grinera i jego syna Klemensa; dobra mają być trzymane dożywotnio (ad vitae sua tempora) w granicach, w jakich używali ich Jan Grzymała TURCZYŃSKI i Józef SAWARZEŃSKI [?], towarzysz znaku pancernego; posesorzy nie mogą zaciągać na nich długów ani cedować praw na inne osoby bez specjalnej zgody księcia, pod nieważnością i utratą dóbr; po śmierci obu posesorów ich sukcesorzy nie mogą wnosić żadnych pretensji, a dobra wracają wolne do dyspozycji księcia lub jego sukcesorów.
Łacina: ad tenendum – do trzymania (dzierżenia); ratione Jurium Contentorum – z racji praw w nim zawartych; ad Acta praesentia Kijoviensia per oblatum podał de tenore eiusmodi – podał przez oblatę do niniejszych akt kijowskich, w brzmieniu takim; Assentiendo spontaneam requisitionem – przychylając się do dobrowolnej prośby; in personas – na osoby; Juridica Cessionis – prawne (akty) cesji; ad Vitae Suae Tempora – do końca życia; sine Speciali Consensu – bez szczególnej zgody; sub nullitate prawa tego bonorumque privatione – pod nieważnością tego prawa i utratą dóbr; in ea quantitate et qualitate – w tej ilości i jakości; post sera fata – po późnej śmierci; ullam pretensionem … emergentem – żadnej wynikającej pretensji; plene et integre devolvant – niech w pełni i całkowicie przejdą (wrócą); L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 30 XII 1732 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, Ur. JP. Florian Jan Grineberg Griner podał do oblaty konsens księcia Aleksandra [?] Sanguszki, ordynata ostrogskiego, marszałka wielkiego litewskiego, wystawiony dla niego i jego syna, z podpisem i pieczęcią na czerwonym laku. W konsensie (Zasław, 10 XI 1732) książę, na prośbę JP. Jana Krupskiego [?], pozwala mu scedować prawa do dóbr Popławka z poddanymi na Floriana Jana i jego syna Klemensa Grineberg Grinerów; mają oni trzymać te dobra dożywotnio w granicach, w jakich używali ich Jan Grzymała Turczyński i Józef Sawarzeński [?], towarzysz pancerny, nie mogą ich obciążać długami ani cedować bez zgody księcia pod utratą prawa, a po śmierci obu posesorów dobra wracają wolne od pretensji do dyspozycji księcia lub jego sukcesorów. Konsens wpisano słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 822
Relacja woźnego generała Bartłomieja Kozłowskiego o wwiązaniu braci Franciszka i Szymona Pudłowskich w część wsi Pawłówka w woj. kijowskim po ojcu Józefie
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
20ogrodami oraz wszelkiemi innemi tych Dobr attynencyami, pertynency-
21ami, i Cyrkumferencyami tak iako się w sobie oddawnych czasów miały i za-
22żywali tymże Urr. JPP. Rekwirentom iako Sukcessorom rzeczonego Ur. JPana
23Józefa Pudłowskiego Oyca swoiego Sukcessorów w aktualną spokoyną dziedziczną
k. 707v [rkp. 717b] (skan 0714, strona lewa – góra)
1podał i postąpił Possessyą, a tak pomieniony Woźny w spokoyney prze-
2rzeczoney Części wsi Pawłowki dziedziczney zostawiwszy Rekwirentów
3Urr. JPP. Franciszka i Szymona Braci Pudłowskich Jntromissyi, Szlachtę
4wyż wyrażoną tamże na ten czas będącą oświadczywszy się stamtąd
5odiechał, a przybywszy przedemną Urzędem wierną i prawdziwą
6swey czynności uczynił i zeznał Rellacyą, prosząc cum actis Con-
7notari co i otrzymał. Bartłomiey Kozłowski woźny Pisać nieumieiący –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie 29 XI 1733 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, przy księgach grodzkich kijowskich; intromisja 25 XI 1733. PIERWSZY ODPIS Z 1733 R. Ten sam woźny Bartłomiej KOZŁOWSKI co w aktach 779–816 (1731–1732). Por. akt 119 (dymisja M. PUDŁOWSKIEGO dla syna Józefa – Pawłówka [?], 1700) – zapewne ta sama rodzina i wieś.
Miejsca niepewne: „Bortami [?]” (rkp. podobne do „Bzarianii”), „chroustami [?]”. Wieś w rkp. „Pawłowki” (ł wyraźne w akcie; w akcie 119 „Pawtowka”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in vim suae verae ac fidelis Rellationis palam publice libereque recognovit – w moc swojej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; ad affectationem iuridicamque requisitionem – na żądanie i prawne wezwanie; eo maioris evidentiorisque testimonii gratia ad hunc actum sibi adhibitos – przybranych przez siebie do tego aktu dla tym większego i jaśniejszego świadectwa; vigore iuris naturalis et successive post fata – mocą prawa przyrodzonego i sukcesyjnie po śmierci; ad praesens – obecnie; attynencye, pertynencye, cyrkumferencye – przynależności i obwody; cum actis connotari – wpisać do akt.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 XI 1733 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, szlachetny Bartłomiej Kozłowski, woźny generał województwa kijowskiego i innych, zeznał, że 25 XI 1733 na żądanie Urr. JPP. braci rodzonych Franciszka i Szymona Pudłowskich, mając przy sobie szlachtę Józefa Kamińskiego i Rafała Didkowskiego, był w części wsi Pawłówka w województwie kijowskim i wwiązał rekwirentów – z prawa przyrodzonego i sukcesji po ojcu, Ur. JP. Józefie Pudłowskim – w spokojną dziedziczną posesję tej części z poddanymi ciągłymi i nieciągłymi (obecnymi i zbiegłymi), polami, łąkami, sianożęciami, lasami, zapustami, zaroślami, stawami, rzekami, młynami, karczmami, dworem, zabudowaniami, ogrodami i wszelkimi przynależnościami w dawnych granicach; następnie wrócił i złożył relację. Woźny, niepiśmienny, nie podpisał się.
Akt nr 823
Testament Józefa Suszki – opieka nad małoletnimi synami Aleksandrem, Teodorem i Michałem, suma 3600 zł ze sprzedaży części wsi Suszki
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data29 XI 1733 (testament – Suszki [?] 20 V 1733), Żytomierz
13uczynić postanowienie. a Naprzód Dzięki wszechmocnemu Stwórcy, iż mnie pozwolił
14przeżyć na tym Swiecie Szczęśliwie do dnia dzisieyszego Lat pięćdziesiąt pięć w takowym
15Czasie z Ur. Alexandrą z Popowskich nieboszczką Małżonką moią mieszkaiąc, która Roku
16przeszłym z wyroku Boskich opuściła Swiat i małe Dzieci Synów trzech z nią
17spłodzonych osierociła po takiey stracie ubolewam że i mnie wszechmocna Ręka do-
18tknęła ciężka i niebespieczną chorobą z którey muszę nanowo dzieci osierocić małoletnie
19[reklamant:] pawtore [?]
k. 708 [rkp. 718] (skan 0714, strona prawa)
1pawtore [?] Synowie moi dziś małoletni Alexander Teodor i Michał których oddaię
2pod opiekę Brata Żony mey Ur. Sylwestra Popowskiego którego Proszę obowiązuię
3i zaklinam na miłość Boga aby o moich Dzieciach miał naytroskliwsze
4dozorowanie i staranie pewny będąc że Jako Brat mey Żony JP. Sylwester
5Popowski pomnięc na moią Ku niemu przychylność którą po śmierci
6Oyca Jego miałem porę ieno okazać [?], będzie wzaiemnie szczerym i przychylnym
7opiekunem Oycem i Dobrodzieiem dla moich Dzieci i tych do szkoł na nauki
8oddawać będzie Gospodarstwo moie sprzęty domowe, Ruchomości różne Bydło
9stada, Pszczoły, chleb i inne wszelkie rzeczy niezostawuiąc onych żadnego opisania
10wszczam [?] to wszystko oyczywiście [?] onemu i na Jego Sumieniu polegam iż to wszyst-
11ko nanic innego nie obróci tylko na wychowanie i Edukacyą moich Dzieci i po-
12tym ich nie skrzywdzi. Summa moia trzy tysiące Sześćset Złotych u JP. Nepomu-
13cena Nowickiego ze sprzedaży onemu przezemnie Dobr Części Wsi Suszek
14tak Sukcessyonalney po śp. Alexandrze Suszku Stryiu moim Palestrancie
15Lubelskim namnie spadłey iakoteż swoiey własney innego będącey ma
16zostawać u tegoż lub u kogo innego na procencie i konserwowana być ma
17do Lat dorosłych moich dzieci, z którey procentu tak na Edukacyą Synów
18moich iakoteż na utrzymanie się tymże JP. Sylwester Popowski dyspono-
19wać według potrzeby będzie – Którym każdemu po równey części w Części
20należytym po doyściu Lat dorosłych odebrawszy one wypłacić upraszam –
21Ośmiu [?] Dziatki moie nayłyższey Opatrzności zostawiam ich Bożego
22błogosławieństwo aby zawsze Szczęśliwi byli, wszystkich przyiaciół i znaiomych
23oraz wszystkich sług moich żegnam i oprzebaczenie oraz upraszam Exe-
24kutorami tego Testamentu stanowię i upraszam Urr. Felicyana Księżyckiego [?]
k. 708v [rkp. 718b] (skan 0715, strona lewa – góra)
1i Wawrzyńca Stepanowskiego [?] których obligiuię we wszystkich zastosować
2się do powyższey [nad wierszem:] wyrażoney [w wierszu:] rzeczy. Dattum w Suszkach dnia Dwudziestego Maja
3Tysiąc Siedmset trzydziestego trzeciego Roku Józef Suszko m[anu] p[ro]p[ria] (L.S.) Jako
4świadek i przyiaciel na tym Testamencie podpisuię się Jgnacy Bereżecki [?] m[anu] p[ro]p[ria]
5(L.S.) Ustnie i oczewisto uproszony Swiadek do tego Testamentu podpi-
6suię się Adam Janiszewski (L.S.) Jako Ustnie uproszony Swiadek
7na tym Testamencie podpisuię się Jan Gołyzowski [?] (L.S.) Któryto Te-
8stament słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 29 XI 1733 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału („Gtłu”) województwa kijowskiego, przy księgach grodzkich kijowskich; podał Ignacy BEREŻECKI [?] (zarazem świadek testamentu). Testament datowany w Suszkach [?] 20 V 1733, zatwierdzony czterema pieczęciami na czerwonym laku. Ołówkiem przy numerze 821 – „6”.
Por. akt 121 (1700): intromisja J. SUSZKA [?] po stryju Aleksandrze, palestrancie lubelskim – Suszki [?]. Tu testator Józef Suszko wymienia również stryja Aleksandra, palestranta lubelskiego, i część wsi Suszki – nazwisko i nazwa wsi potwierdzają lekcję aktu 121. Anachronizm: imię „Nepomucen” (Jan Nepomucen kanonizowany w 1729 r.; imię upowszechniło się później) – por. akty 135, 496, 540, 212.
Miejsca niepewne: nazwisko podającego i świadka „Bereżecki” [?] (rkp. podobne do „Berezicki”, „Bereziski”); „Z Rozrządzenia [?]”; „wygotowego [?]” (zapewne „gotowego”); „pawtore [?]” (początek k. 708 – może „przeto”); „porę ieno okazać [?]”; „wszczam [?] to wszystko oyczywiście [?]” (może „zdaię”, „oyczowsko”); „Ośmiu [?] Dziatki” (zapewne „Oddawszy”); „Księżycki” [?], „Stepanowski” [?], „Gołyzowski” [?] (rkp. podobne do „Gołyzowski”, „Gołyrowski”); „Dattum w Suszkach” – nazwa miejscowości pewna mimo bladego atramentu. Testator nazwany w tytule i w podpisie „Suszko” (dopełniacz „Suszka”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; de tenore tali – w takim brzmieniu; obligiować – zobowiązywać; manu propria – własnoręcznie; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; Jngrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 29 XI 1733 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, JP. Ignacy Bereżecki [?] podał do akt testament Ur. JP. Józefa Suszki, podpisany przez testatora i świadków, z czterema pieczęciami. Testator, przeżywszy 55 lat, wdowiec po Aleksandrze z Popowskich (zmarłej w ubiegłym roku), dotknięty ciężką chorobą, oddaje swych trzech małoletnich synów – Aleksandra, Teodora i Michała – pod opiekę szwagra Ur. Sylwestra Popowskiego, prosząc go o troskliwą opiekę i oddanie dzieci do szkół; powierza mu bez spisu gospodarstwo, sprzęty, ruchomości, bydło, stada, pszczoły i zboże na wychowanie i edukację synów. Suma 3600 zł, należna od JP. Nepomucena Nowickiego za sprzedaż części wsi Suszki (odziedziczonej po stryju Aleksandrze Suszce, palestrancie lubelskim, oraz własnej), ma być przechowywana na procencie do pełnoletności synów, a z procentu opiekun pokrywa ich utrzymanie i naukę; po osiągnięciu pełnoletności każdy syn otrzyma równą część. Dzieci poleca Opatrzności, żegna przyjaciół i sługi, prosi o przebaczenie; egzekutorami ustanawia Felicjana Księżyckiego [?] i Wawrzyńca Stepanowskiego [?]. Testament (Suszki, 20 V 1733) podpisali: Józef Suszko oraz świadkowie Ignacy Bereżecki [?], Adam Janiszewski i Jan Gołyzowski [?]. Wpisano go słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 824
Kwit braci Franciszka i Jana Hlinickich [?], synów Pawła [?], dla Benedykta Kazimierskiego [?] – suma na dobrach wsi Werbetycze [?] (odczyt częściowy)
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Zeznanie (zapewne 29 XI 1733, jak w aktach 822–823) w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, przy księgach grodzkich kijowskich. Atrament na dolnych 3/5 k. 708v NIEMAL CAŁKOWICIE WYBLAKŁY (ślady pisma widoczne tylko po silnym odejmowaniu tła) – odczyt fragmentaryczny; liczne wyrazy nieczytelne (oznaczone […]). Rodzaj aktu (kwit) wnioskowany z formuł końcowych i z tytułu („… dany”); pierwsza część tytułu nieczytelna.
Miejsca niepewne: rok i dzień oblaty; imię ojca „Pawła” [?]; nazwisko „Hlinicki” [?] (w podpisach przed nim drugi człon – „Kulmowicz” [?]); nazwisko adresata „Kazimierski” [?] (rkp. podobne do „Benedyktowi Kazimierskiemu”, „Benedykta Ka-…”); nazwa wsi „Werbetyczach” [?]; „z odpisem [?]”; „oneyże [?]”; wysokość sumy nieczytelna.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; inkorporować się – poddawać się (jurysdykcji); manu propria – własnoręcznie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis; odczyt częściowy (atrament niemal całkowicie wyblakły). W listopadzie 1733 [?] na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, stawili się Ur. JPP. bracia rodzeni Franciszek i Jan, synowie Pawła [?] Hlinickiego [?], i – poddając się jurysdykcji urzędu – zeznali, że mieli własną sumę (wysokość nieczytelna) u WJP. Benedykta Kazimierskiego [?], powierzoną mu przez ich ojca, śp. Pawła Hlinickiego [?], z zabezpieczeniem na dobrach wsi Werbetycze [?]; sumę tę na dniu dzisiejszym odebrali i (zapewne) kwitują dłużnika mocą dobrowolnego zeznania. Podpisali: Franciszek i Jan Kulmowicz [?] Hliniccy [?].
Akt nr 825
Wieczysta donacja Jerzego Okszy [?] Tyszkiewicza, syna Stefana, pisarza ziemskiego żytomierskiego, dla Nikodema Kazimierza Bartkowskiego, chorążego owruckiego – wieś Krasnorodka [?] w pow. owruckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data22 VIII 1733 (zapis – Żytomierz 20 VIII 1733), Żytomierz
6i Jmpedimentu czynić i zadawać niemam i niepowinien będę
7a po mnie potomkowie i Sukcessorowie Dobr moich niemaią i nie-
8powinni będą, owszem od wszelakich Jmpedimentów prawnych
9i nieprawnych od kogo kolwiek oto wieś [?] zachodzących bronić zastępować
10i ewinkować mam i powinien będę, a po mnie potomkowie i S[ukcess]orowie
11moi maią i powinni będą, a to pod szkodami Ziemskiemi dawnie [?]
12krom przysięgi cielesney oszacowanemi, o które in casu contraventionis
13forum ubiquinarium [?] et terminum peremptoryum we wszelakim
14Sądzie i Urzędzie Grodz. Ziem. i Głownym Trybunale Koronnym Lu-
15belskim, a w czasie bezkrólewia w Sądzie Kapturowym, amputatis
16omnibus beneficiis juris quot quot sobie i S[ukcess]orom moim do odpowiada-
17nia naznaczam i na to daiem ten Zapis wieczystey Darowizny
18z podpisem Ręki mey własney i z podpisami Rąk Jchmościów Panów przyia-
19ciół ode mnie do podpisu uproszonych. Działo się w Żytomierzu Roku
20Tysiąc Siedmset trzydziestego trzeciego dnia Dwudziestego Augusta
21U tego Zapisu perpetuae Donationis podpisy Rąk temi słowy.
22Jerzy Oksza [?] Tyszkiewicz m[anu] p[ro]p[ria] Ustnie proszony przyiaciel od
23Jmci zeznawaiącego do podpisu tego Zapisu perpetuae Donatio-
k. 710v [rkp. 720b] (skan 0717, strona lewa – góra)
1Donationis podpisuię się Wojciech Zanigrodzki [?] Starosta Kisielin. [?] m[anu] p[ro]p[ria]
2Jako proszony przyiaciel do tego Zapisu wieczystey darowizny podpi-
3suię się Jgnacy Woronicz m[anu] p[ro]p[ria] Któryżeto Zapis za podaniem
4i prośbą wyż mianowanego JPana zeznawaiącego, a za moim Urzę-
5downym przyięciem wszystek z porządkiem aż do końca do
6Xiąg niniejszych iest inserowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 22 VIII 1733 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, przy księgach grodzkich kijowskich; zapis datowany w Żytomierzu 20 VIII 1733. Ołówkiem przy numerze 823 – „8”. Kolejność odpisów niechronologiczna (akty 822–824: XI 1733; akt 825: VIII 1733).
Miejsca niepewne: przydomek „Oksza” [?] (rkp. „Okija”, „Okszija” – może „Ościk”, „Okszyc”); urząd dziada „Skarbnika Łomżyńskiego” [?] (rkp. podobne do „Łomżyńskiego”, „Łomzyńskiego”); nazwa wsi „Krasnorodka” [?] (rkp. „Krasnorodkę”, „Krasnorodka”; może Krasnorudka); „wyraz [?] pomianowane”; „siey [?]”; „oto wieś [?]”; „dawnie [?]”; „forum ubiquinarium [?]” (zapewne „ubiquitarium”); świadek „Zanigrodzki” [?], „Starosta Kisielin.” [?] (może „kisielinski”). Formuła „wszystek z porządkiem aż do końca … inserowany” – wyjątkowa.
Łacina: Zapis perpetuae Donationis – zapis wieczystej darowizny; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; ratione intro contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; libere ac benevole – swobodnie i dobrowolnie; annuendo affektationi – przychylając się do żądania; ad acticandum – do wpisania do akt; cum posteris ac Successoribus meis – wraz z moimi potomkami i spadkobiercami; iure divino et naturali – prawem boskim i przyrodzonym; in genere et specie – w ogólności i szczególności; impedimentum – przeszkoda; ewinkować – bronić (ewikcja); in casu contraventionis – w razie naruszenia; forum ubiquitarium – sąd wszędzie właściwy; terminum peremptoryum – termin zawity; amputatis omnibus beneficiis juris quot quot – z odcięciem wszelkich dobrodziejstw prawa, ile ich jest; manu propria – własnoręcznie; inserowany – wpisany.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 22 VIII 1733 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, WJP. Jerzy Oksza [?] Tyszkiewicz podał i ustnie zeznał swój zapis wieczystej darowizny na rzecz WJPana Nikodema Kazimierza Bartkowskiego, chorążego owruckiego. Tyszkiewicz, syn Stefana, pisarza ziemskiego żytomierskiego, wnuk Wasyla, skarbnika łomżyńskiego [?], poddając się jurysdykcji urzędu wraz z potomkami, zeznał, że swoje dziedziczne dobra – wieś Krasnorodka [?] w województwie kijowskim, powiecie owruckim – ze wszystkimi przynależnościami, gruntami, polami, lasami, borami, zaroślami, łąkami, drzewem bartnym, młynami, stawami, poddanymi ciągłymi i nieciągłymi, arendami, intratami karczemnymi, czynszami i daninami, w dawnych granicach, bez żadnych wyłączeń, daje, daruje i na wieczne czasy ustępuje Bartkowskiemu; nabywca może od zaraz objąć posesję i rozporządzać dobrami, a darczyńca i jego sukcesorzy zobowiązują się nie czynić przeszkód i bronić go przed wszelkimi roszczeniami pod szkodami ziemskimi, z poddaniem się wszystkim sądom (grodzkim, ziemskim, Trybunałowi Lubelskiemu, w bezkrólewiu – kapturowym) i zrzeczeniem się wszelkich dobrodziejstw prawa. Zapis, sporządzony w Żytomierzu 20 VIII 1733, podpisali: Jerzy Oksza [?] Tyszkiewicz oraz świadkowie Wojciech Zanigrodzki [?], starosta kisieliński [?], i Ignacy Woronicz. Wpisano go w całości do ksiąg.
Akt nr 826
Kontrakt zastawny trzyletni Józefa Pokojskiego [?] z Janem Krzyżanowskim, synem Macieja – część wsi Wołosów [?] w pow. żytomierskim za 2000 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data25 IX 1733 (kontrakt – 8 VIII 1733), Żytomierz
10dwor zaś gdzie sam JP. Pokojski [?] mieszkał, z stayniami, Chlewami
11piwnicą i Laberzą [?], tudzież i drzewo na stodołę przygotowane, wiecznemi
12czasy JP. Pokojski [?] JP. Janowi Krzyżanowskiemu ad dispositionem
13eius perenniter daruiąc [?] przelewa. sobie JP. Jan Krzyżanowski casus
14fortuitas [?] osobliwie w czasie rozeyścia się poddanych, ani z okazyi JP. Jana
15Krzyżanowskiego przez coby od udaney Summy żadnego niemiał z tych
16Dobr profitu, mniey reparacyi iżeliby się, iako na pomienioney części
17pokazało, Ktorey się niniejszym Kontraktem pozwala, całość osadzenia pod-
18danych, wystawienie winnicy [?], Karczmy z Szynkiem, Kurzenia Gorzałki,
19lokowania Arendarza, fundowania grobli i inszych, to wszystko za
20uznaniem przyiacielskim JP. Jana Krzyżanowskiego powinno być
21nagrodzono przez JP. Józefa Pokojskiego [?] lub Sukcessorow Jego, sub
22valore possessionis praedictae sortis, z ktorey JP. Jan Krzyżanowski
23[reklamant:] niema
k. 712 [rkp. 722] (skan 0718, strona prawa)
1niema ustąpić, poki niebędzie satisfactum, jeśli [?] stawianie
2na miejscu podobnem wolno JP. Janowi Krzyżanowskiemu przenosić [?]
3co się zaś dotycze Krestowego [?], ponieważ JP. Jan Krzyżanowski
4teraz przy odebraniu Possessyi żadnego zboża in fructum nie ni-
5ma podanego zasiewu i po wykupnie z Dobr części wspomnioney
6JP. Pokojskiemu [?] nie niepowinno podpadać ad usi fruendum i owszem
7praesenti Contractu zboże przez JP. Jana Krzyżanowskiego zasiane
8post exemptionem libere collectio et locatio na gruncie tymże, ut do cy-
9mtamna [?] concedit et qui conservat. wolen tedy iest i będzie WJPan
10Krzyżanowski pomienione dobre [?] części dzierżawą [?] zastawioną od actu
11niniejszego w possessyą swoią obiąwszy ktorey cale mu JP. Pokojski [?]
12dopuszcza, iako swoią własną rządzić dysponować, pożytkami
13sobie przywłaszczać, prawa swego komu chcieć ustąpić, i ku
14naylepszemu pożytkowi swemu obrócić, a JP. Pokojski [?] żadney prepe-
15dycyi [?] quacunque tituli czynić niepowinien i owszem ab omnibus
16impedimentis evincere, tenetur, sub vadio Viniulis [?] Summae. ktory
17Kontrakt dla lepszey wagi Rękami swemi podpisuię. Działo się Roku Tysiąc Siedmset
18trzydziestego trzeciego die octava Augusti. u tego Kontraktu podpisy Rąk temi sło-
19wy. Jozef Pokojski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Jan Krzyżanowski. proszony przyiaciel do podpisania tego
20Kontraktu podpisuię się Antoni Kozłowski m[anu] p[ro]p[ria] Proszony przyiaciel na tym Kon-
21trakcie podpisuię się Stanisław Kraszewski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Ktory zaś Kontrakt za podaniem
22i prośbą wyżmianowaney osoby podawaiącey, a za moim Urzędowym przyięciem wszystek
23z porządku aż do końca słowo w słowo cale [?] tak iako się ma do Xiąg niniejszych iest wpisany
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 25 IX 1733 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; kontrakt zawarty 8 VIII 1733 („die octava Augusti”). Ołówkiem przy numerze 824 – „9”.
Nazwisko zastawiającego w rkp. zmienne: w tytule „Pokojskim”, w tekście „Pohajskim/Pohajski/Pohojski”, raz wyraźnie „Pokojski” (k. 712) – przyjęto Pokojski [?]. Wieś „Wołosów” [?] (rkp. „Wołosowa”, „Wołosowie”). Imiona poddanych: Chwedoryszka [?], Olexy, Petro, Jendruch [?], Hryhory, Jwan, Matwiei; „z poł pługiem” – chłop mający pół sprzężaju (półpłużny), „pieszy” – bez sprzężaju.
Miejsca niepewne: „Lasami [?] pasiekami” (powtórzone „Lasami”), „obligatoris [?]”, „tak Zaś [?]” (zapewne „tak zwanym” / „takowym”), „zamiast [?] cztery [?]”, „Laberzą [?]” (zapewne „lamusem”/„laborą”), „daruiąc [?]”, „casus fortuitas [?]” (= casus fortuitos – przypadki losowe), „winnicy [?]” (może „winnicy” w sensie gorzelni/browaru), „jeśli [?]”, „przenosić [?]”, „Krestowego [?]” (może zboża w krzyżach/kopach – „krzestowego”), „ut do cy-mtamna [?] concedit et qui conservat” (formuła zniekształcona), „dobre [?] części dzierżawą [?]”, „prepedycyi [?]” (praepeditio – przeszkoda), „Viniulis [?]” (zapewne „vinculis” lub „dupli” – wadium całej sumy), „Kraszewski [?]”, „cale [?]”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione intra contentorum – z racji rzeczy w nim zawartych; per oblatam – przez oblatę; in tenore sequenti – w następującym brzmieniu; monetae in regno currentis – monety obiegowej w Królestwie; realiter – rzeczywiście; in genere et specie – w ogólności i szczególności; antiquitatus (antiquitus) – od dawna; praesenti Contractu – niniejszym kontraktem; officiose lub amicabiliter – urzędownie lub przyjacielsko; ad dispositionem eius perenniter – do jego wiecznego rozporządzenia; casus fortuitos – przypadki losowe; sub valore possessionis praedictae sortis – pod wartością posiadania wspomnianej części; satisfactum – uczyniono zadość; in fructum – jako plon; ad usum fruendum – do użytkowania; post exemptionem – po wykupie; libere collectio et locatio – wolny zbiór i złożenie; quacunque tituli – pod jakimkolwiek tytułem; ab omnibus impedimentis evincere tenetur – obowiązany bronić od wszelkich przeszkód; sub vadio – pod wadium; die octava Augusti – dnia ósmego sierpnia; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 25 IX 1733 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, WJP. Jan Krzyżanowski podał do wpisania trzyletni kontrakt zastawny zawarty między nim, synem Macieja, a JP. Józefem Pokojskim [?], dziedzicem części Wołosowa [?]. Pokojski [?], pożyczywszy od Krzyżanowskiego 2000 zł polskich, oddał mu w zastaw swoją dziedziczną część wsi Wołosów [?] w województwie kijowskim, powiecie żytomierskim, wolną od innych zobowiązań, ze wszystkimi gruntami, polami, lasami, sianożęciami, pasiekami, ogrodami, rzekami, młynem, prawem połowu ryb i polowania, z poddanymi (Chwedoryszka [?], Olexy, Petro, Jendruch [?] – z pół pługiem lub pługiem, Hryhory, Iwan i Matwiej – piesi), odrabiającymi po trzy lub dwa dni pańszczyzny tygodniowo, oraz z daninami, czynszami i dziesięciną od szlachty osiadłej na gruncie. Zastaw trwa od św. Wawrzyńca 1733 do św. Wawrzyńca 1736, a w razie niespłacenia – na kolejne trzylecia; wypowiedzenie 12 tygodni przed terminem, rumacja 6 tygodni. Dwór Pokojskiego [?] ze stajniami, chlewami, piwnicą i przygotowanym drzewem na stodołę przechodzi wieczyście na Krzyżanowskiego. Krzyżanowski zastrzega sobie wynagrodzenie szkód z przypadków losowych (zwłaszcza rozejścia się poddanych) oraz zwrot nakładów (osadzenie poddanych, karczma z szynkiem, gorzelnia, lokacja arendarza, groble) według przyjacielskiego oszacowania przed ustąpieniem z dóbr; zasiane przez niego zboże może zebrać po wykupie. Pokojski [?] zobowiązał się nie czynić przeszkód i bronić posesji pod wadium sumy. Kontrakt, zawarty 8 VIII 1733, podpisali strony oraz świadkowie Antoni Kozłowski i Stanisław Kraszewski [?]; wpisano go w całości do ksiąg.
Akt nr 827
Zapis (wieczysta darowizna) braci Macieja i Ksawerego Kowalewskich, synów Stanisława Kazimierza, łowczego kijowskiego, dla Teodora Czartowskiego [?], syna Aleksandra – wieś Radohoszcza [?] w pow. owruckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data31 VIII 1733 (zapis – Radohoszcza [?] 10 I 1733), Żytomierz
Karty / skanyk. 712v [rkp. 722b] (skan 0719, strona lewa) – 713 [rkp. 723] (skan 0719, strona prawa – do ok. 3/4) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 712v [rkp. 722b] (skan 0719, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego trzeciego
2Miesiąca Augusta trzydziestego pierwszego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Żytomierzu
17dek i przyiaciel podpisuię się Józef Szabelski [?] m[anu] p[ro]p[ria] Jako świadek
18i przyiaciel podpisuię się Stefan Zerdecki [?] m[anu] p[ro]p[ria] Ktory ten Zapis
19za podaniem i osobistym zeznaniem słowo w słowo iak się
20w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodz. Kijow. wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 31 VIII 1733 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; zapis datowany w Radohoszczy [?] 10 I 1733. Ołówkiem przy numerze 825 – zapewne „10” (przy akcie 826 – „9”, przy 828 – „11”).
Ojciec komparentów, Stanisław Kazimierz KOWALEWSKI, łowczy kijowski – por. akt 158 (intromisja w Romanówkę [?] po ojcu Janie, 1701).
Miejsca niepewne: nazwisko obdarowanego (rkp. „Czartowskiego”, „Czartowskiemu”, „Czutowski” – może Czartowski, Czatowski, Czetwertowski); nazwa wsi „Radohoszcza” [?] (rkp. „Radohoszczę”, „Radohoszczy”; może Radohoszcz); „Forum Ott[?]” (skrót zniekształcony, w formułach „Powiatu”); „iure [?] naturali” (zapewne „iure divino et naturali”); „odprzedawamy [?]”; świadkowie „Szabelski” [?], „Zerdecki” [?] (może Żerdecki). Strona k. 712v blada – czytana z odejmowaniem tła.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in rem et personam – na rzecz i osobę; annuendo affectationi – przychylając się do żądania; tenor sequitur talis – brzmienie jest takie; iure [divino et] naturali et successive – prawem [boskim i] przyrodzonym i z kolei dziedziczenia; excypuiąc – wyłączając; impetycya – roszczenie, napaść prawna; datt[um] – dano; per oblatam – przez oblatę; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 VIII 1733 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, JPP. Maciej i Ksawery Kowalewscy, synowie Stanisława Kazimierza Kowalewskiego, łowczego kijowskiego, podali do wpisania swój zapis dla JPana Teodora Czartowskiego [?], syna Aleksandra. Bracia, poddając się jurysdykcji urzędu, zeznali, że wieś Radohoszcza [?] w województwie kijowskim, powiecie owruckim, odziedziczona po ojcu, za radą przyjaciół dają, darują i odstępują na wieczne czasy Czartowskiemu [?] – z polami, rolami, lasami, sianożęciami, sadybami, rzekami, młynami, drzewem bartnym i wszystkimi przynależnościami, bez żadnych wyłączeń; nie zostawiają sobie żadnych praw – ani Maciej z małoletnim synem Gabrielem, ani Ksawery z małoletnim synem Leonem – i zobowiązują się bronić nabywcę przed wszelkimi roszczeniami. Zapis, dany w Radohoszczy [?] 10 I 1733, podpisali bracia Kowalewscy oraz świadkowie Józef Szabelski [?] i Stefan Zerdecki [?]; wpisano go słowo w słowo do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 828
Kwit Michała Szybińskiego dla Antoniego Zawadzkiego – z wypłaty 2400 zł pozostałych na gruncie sprzedanej części wsi Bahrynowszczyzna [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
21Jmieniem Kwituię i żadnego regressu do wspomnionych Dobr
22ani sobie ani tymże Synom moim niezostawuię. mocą
23dobrowolnego zeznania mego. Michał Szybiński m[anu] p[ro]p[ria]
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (zeznanie ustne) 31 VIII 1733 w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego. Ołówkiem przy numerze 826 – „11”. Odpis nie ma zwykłej formuły zakończenia oblaty – kończy się podpisem.
Por. akty z 1717 r. (364–371, oblaty żytomierskie 16 II 1717): donacja SZYBIŃSKIEGO dla A. ZAWADZKIEGO – Bahrynowszczyzna [?]; od tej sprzedaży minęło „więcey Piętnastu” lat – zgodnie z datą 1717. Suma 2400 zł zatrzymana na gruncie jako zabezpieczenie na wypadek ujawnienia się długów sprzedającego.
Miejsca niepewne: nazwa wsi „Bahrynowszczyzna” [?] (rkp. „Bahrynowszczyzny”); „dziedzi-czna [?]” (początek wiersza słabo widoczny); imiona synów – „Gabryela Jakóba dwoimiennego, Andrzeia” (może dwóch synów: Gabriel Jakub i Andrzej). Strona z zaciekami.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; regressus – prawo powrotu, roszczenie zwrotne; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 31 VIII 1733 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, JP. Michał Szybiński, poddając się jurysdykcji urzędu, ustnie zeznał, że po sprzedaży WJP. Antoniemu Zawadzkiemu swojej dziedzicznej części wsi Bahrynowszczyzna [?] pozostała przy gruncie tej części zabezpieczona suma 2400 zł polskich na wypadek ujawnienia się jakichś długów. Ponieważ przez ponad piętnaście lat nie zgłosił się żaden wierzyciel, a Zawadzki wypłacił mu tę sumę do rąk, Szybiński w imieniu własnym i swoich małoletnich synów – Gabriela Jakuba i Andrzeja – kwituje go z wypłaty i całkowitego zaspokojenia i nie zostawia sobie ani synom żadnego regresu do tych dóbr. Podpisał Michał Szybiński.
Akt nr 829
Relacja woźnego generała Pawła Makowieckiego o intromisji Józefa i Stefana Jędrzejowskich [?] w część wsi Semenowce [?] w pow. owruckim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Oblata 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Owruczu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; intromisja 20 X 1734. PIERWSZY ODPIS Z 1734 r. (na górze karty ołówkiem „1734” i krzyżyk). Numer marginalny w rkp. nie jest widoczny (karta innego formatu, nowy arkusz); akt następny ma nr „828”, więc ten – zapewne nr 827.
Odczyt bardzo trudny: k. 714 – papier ciemniejszy, pismo duże, rozmyte, z przebiciem; czytana z odejmowaniem tła. Daty (oblata 2 XI, intromisja 20 X 1734) potwierdza akt 830 – ta sama sesja i ten sam woźny. Nazwisko woźnego – wg aktu 830 (wyraźnie „Paweł Makowiecki Woźny Ignarus Scribendi”). Niepewne: nazwisko intromitowanych (rkp. „Jędrzeiewskich”, „Jerzyiorskim” – może Jędrzejowscy / Jędrzejewscy); imię syna („Stefana” [?]); nazwa wsi („Semenowce” [?] – może Semenówka, por. akt 370 i in.); formuła recognicji (odczytana wg tekstu równoległego – akt 830) i końcowe wiersze relacji (k. 714v góra).
Łacina: in vim suae verae et fidelis Rellationis – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji; palam publice libereque – jawnie, publicznie i swobodnie; recognovit – zeznał; ex majoris ac evidentioris testimonii gratia – dla większego i oczywistszego świadectwa; iure naturali – prawem przyrodzonym; cum omnibus utilitatibus et pertinentiis – ze wszystkimi pożytkami i przynależnościami; iisdem – tymże; nullo impugnante et contradicente – nikt się nie sprzeciwiał ani nie zaprzeczał; oppugnacya i kontradycya – opór i sprzeciw; de aequo et justitia – według słuszności i sprawiedliwości; intromisit – wprowadził (w posiadanie); ad acta – do akt.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Późniejszy odpis (odczyt częściowy). 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Owruczu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, stanął woźny generał województwa kijowskiego, opatrzny Paweł Makowiecki, i zeznał, że 20 X 1734 na prośbę urodzonych Józefa i Stefana [?] Jędrzejowskich [?], w obecności szlachty – Krzysztofa Bogusławskiego i Faustyna Chmielowskiego – zjechał do dóbr Semenowce [?] w województwie kijowskim, powiecie owruckim, i część tej wsi, należącą do proszących prawem przyrodzonym po ojcu, podał im w spokojne, rzeczywiste posiadanie dziedziczne ze wszystkimi przynależnościami (gruntami, polami, lasami, zaroślami, wodami, błotami, ogrodami, sianożęciami, poddanymi z ich powinnościami, daninami, czynszami, połowem ryb i polowaniem), bez niczyjego sprzeciwu; zwoławszy poddanych do gromady, nakazał im posłuszeństwo i powinności wobec nowych dziedziców. Relację tę złożył i zeznał przed urzędem.
Akt nr 830
Relacja woźnego generała Pawła Makowieckiego o intromisji Daniela Gnoińskiego, majora wojsk polskich, w część wsi Hołubna [?] po ojcu Franciszku Kazimierzu
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XI 1734 (intromisja – 20 X 1734), Żytomierz
Karty / skanyk. 714v [rkp. 724b] (skan 0721, strona lewa – od ok. 2/5) – 715 [rkp. 725] (skan 0721, strona prawa – do ok. 3/4) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 714v [rkp. 724b] (skan 0721, strona lewa – od ok. 2/5)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego czwartego
2Miesiąca Novembra wtorego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey
4Mości Żytomierzu przedemną Wawrzyńcem Walew-
5skim Lewkowskim Namiestnikiem natenczas podwoie-
6wództwa Grodz. Generału W[oiewódz]twa Kij. i Xięgami niniey-
12dnia dwudziestego Októbra na affektacyą i prośbę
13Rekurruiącego WJP. Daniela Gnoińskiego maiąc przy sobie
14stronę szlachty ludzi wiary godnych WWJJPP. Antoniego Kita-
15nowskiego [?] i Jacka Zaręby co maioris ac evidentioris testimo-
16nii gratia sibi adhibitos, był w Dobrach Wsi Hołubney [?]
17tu w W[oiewódz]twie Kij. leżącey gdzie będąc części tey Wsi
k. 715 [rkp. 725] (skan 0721, strona prawa – do ok. 3/4)
1vigore iure et naturali po Oycu affektanta śp. Fran-
2ciszku Kazimierzu Gnoińskim na teraźnieyszego
3Rekurrenta spadłą i należącą ze wszystkiemi Podda-
4nemi ich powinnościami, Czynszami Daninami,
5tudzież z Polami, Rolami, Sianożęciami Lasami
6Sadami, Rzekami, Błotami, wygonami, wyg-
7nami [?] z wszystkiemi onemu mianowanemi i nie-
8mianowanemi w tych Dobrach znayduiącemi
9się pożytkami i przynależytościami WJP. Danie-
10lowi Gnoińskiemu do spokoyney Realney i Aktu-
11alney podał postąpił i Intromittował possessyi
12poczem poddanych do Gromady zwoławszy onemu
13JM Panu teraźnieyszemu Rekurrentowi opowiedział
14i pełne posłuszeństwo przykazał, wczem stronę
15szlachty przy sobie będącą oświadczywszy się
16z szlachtą odiechał i tu ad acta przybywszy tey
17swoiey prawdziwey czynności przedemną
18Urzędem uczynił i zeznał Rellacyą prosząc
19onam actis inscribi [?] co i otrzymał. Paweł Ma-
20kowiecki Woźny Jgnarus Scribendi –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; intromisja 20 X 1734 – ten sam dzień i ten sam woźny co w akcie 829 (tam oblata w Owruczu – w jednym z odpisów miejsce oblaty zapewne pomylone). Od tego aktu numer marginalny rkp. = nr opracowania − 2 (nr 827 nie jest widoczny przy akcie 829).
Miejsca niepewne: nazwa wsi „Hołubna” [?] (rkp. „Hołubney”, „Hotubney” – ł jak t; może Hołubne, Hołubin); „Kitanowskiego” [?]; „wyg-nami [?]” (zapewne powtórzone „wygonami”); „inscribi [?]”. Skrót „W[oy]sk P[olskich]” w tytule – por. noty o „Majorze Wojsk Polskich” (tytulatura późna).
Łacina: in vim suae verae et fidelis Rellationis – mocą swej prawdziwej i wiernej relacji; palam publice libereque recognovit – jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; rekurrujący, rekurrent – proszący, wnioskodawca; maioris ac evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iure (iuris) et naturali – mocą prawa przyrodzonego; ad acta – do akt; onam actis inscribi – aby ją wpisano do akt; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, stanął woźny generał województwa kijowskiego i innych, opatrzny Paweł Makowiecki, i zeznał, że 20 X 1734, na prośbę WJP. Daniela Gnoińskiego, majora wojsk polskich, w obecności szlachty – Antoniego Kitanowskiego [?] i Jacka Zaręby – zjechał do dóbr wsi Hołubna [?] w województwie kijowskim i część tej wsi, przypadłą proszącemu prawem przyrodzonym po ojcu, śp. Franciszku Kazimierzu Gnoińskim, wraz z poddanymi i ich powinnościami, czynszami, daninami, polami, rolami, sianożęciami, lasami, sadami, rzekami, błotami, wygonami i wszystkimi pożytkami podał mu w spokojne, realne i aktualne posiadanie; zwoławszy poddanych do gromady, oznajmił im nowego pana i nakazał pełne posłuszeństwo. Woźny, niepiśmienny, złożył relację i prosił o jej wpisanie, co uzyskał.
Akt nr 831
Zapis dymisji Baltazara Połoczańskiego, syna Jana, rotmistrza chorągwi pancernej, dla syna Marcina – część wsi Mirotyńce [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XI 1734 (zapis – Mirotyńce [?] 19 X 1734), Żytomierz
35świadek do tey Dymissyi podpisuię się Adam Bykowski [?]
36Jako świadek i przyiaciel będąc przy tem Zapisowi
37podpisuię się Antoni Wiszniowski. Za świadka i przyia-
38ciela na tym Zapisie Dymissyinym podpisuię się Michał
39Berezowski m[anu] p[ro]p[ria] Ktoraż to Dymissya iak się w sobie
40ma do Xiąg niniejszych iest wpisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; zapis datowany w „Miratyńcach” 19 X 1734.
Wieś w rkp. „Miratyniec”, „w Miratyńcach” – zapewne Mirotyńce [?] znane z wcześniejszych odpisów 2-1-1 (akty 123, 127, 222, 225, 233 i in.). Miejsca niepewne: „pospolitego [?]” (brak wyrazu „prawa”), „Bykowski” [?] (rkp. „Bykowski”/„Bęklowski”). W tytule urzędu ojca – „Rotmistrz Chorągwi Pancerney”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Zapis dymissyonis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr synowi); in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; ab illo ku osobie moiey reverentyi – jego szacunku dla mojej osoby; pro tunc – na ten czas; datum – dano; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, WJPan Baltazar Połoczański przyniósł do wpisania swój zapis dymisji na rzecz syna, WP. Marcina Połoczańskiego. Baltazar, syn śp. Jana Połoczańskiego, rotmistrza chorągwi pancernej, poddając się jurysdykcji urzędu, zeznał, że doświadczywszy od syna szacunku, swoją dziedziczną część wsi Mirotyńce [?] w województwie kijowskim – ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, pastwiskami, uroczyskami, pasieczyskami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz wszystkimi przynależnościami – daje, daruje i na wieczność odstępuje Marcinowi, który może nią swobodnie rozporządzać i sprzedać; sam wyzbywa się wszelkich praw do tej części. Zapis, dany w Mirotyńcach [?] 19 X 1734, podpisali Baltazar Połoczański oraz świadkowie Adam Bykowski [?], Antoni Wiszniowski i Michał Berezowski; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 832
Relacja woźnego generała Pawła Makowieckiego o intromisji Kazimierza i Maryanny z Zapolskich Zaleskich oraz ich małoletniego syna Macieja Pantaleona w część wsi Rudawa [?] po Ignacym Zaleskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XI 1734 (intromisja – 10 IX 1734), Żytomierz
5a tus [?] Jego Rodzicom nemine impugnante, contradicente w realną
6spokoyną i aktualną vigore iuris naturae podał postąpił i offi-
7ciose intromittował Possessyą: oraz poddanych na Gromadę
8zwoławszy o nowych Jch dziedzicach zawiadomił, i pełnie po-
9słuszeństwo rozkazał. a tak on mianowany Woźny WW. Re-
10quirentow przy spokoyney zostawiwszy Possessyi tąż stroną Szlachtą
11sobie przydanną oświadczywszy się z tamtąd nazad odiechawszy
12o tym tę swoią prawdziwą przedemną Urzędem uczynił
13i zeznał Rellacyą Possessyi, prosząc eam actis praesentibus
14Connotari co i otrzymał. Paweł Makowiecki Woźny Jgnarus scribendi –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; intromisja 10 IX 1734 („Dziesiątego Septembris”). Ten sam woźny i ta sama sesja co w aktach 829–830.
Miejsca niepewne: nazwa wsi „Rudawa” [?] (rkp. „Rudawy”, „Rudawey” – może Rudnia, Rudówka); „Załuskiego” [?] (rkp. „Zatuskiego” – ł jak t); „przezołami [?]” (może „przesiekami”); „a tus [?] Jego Rodzicom” (zapewne „a tuż [?]” / „atque”). „Czertezami” – czertieżami, karczowiskami.
Łacina: requirent, rekurrent – proszący (o intromisję); maioris et evidentioris testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i oczywistszego świadectwa; vigore iuris naturae post fata – mocą prawa natury po śmierci; in suis metis limitibus circumferentiis – w swoich miedzach, granicach i obwodach; nemine impugnante, contradicente – nikt się nie sprzeciwiał ani nie zaprzeczał; officiose – urzędownie; eam actis praesentibus connotari – aby ją zanotowano w niniejszych aktach; ignarus scribendi – nieumiejący pisać.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, stanął woźny generał województwa kijowskiego i innych, opatrzny Paweł Makowiecki, i zeznał, że 10 IX 1734, na prośbę WWJmciów PP. Kazimierza i Maryanny z Zapolskich Zaleskich, małżonków, i ich małoletniego syna Macieja Pantaleona, w obecności szlachty – Antoniego Załuskiego [?] i Tomasza Grzybowskiego – był w dobrach części wsi Rudawa [?] w województwie kijowskim i część tę, należną Kazimierzowi prawem natury po śmierci jego ojca, Ignacego Zaleskiego, z poddanymi i ich powinnościami, daninami, czynszami, polami ornymi i nieornymi, zaroślami, karczowiskami, stawami, jeziorami, sianożęciami, pastwiskami i wszystkimi pożytkami, w dawnych granicach, podał im bez niczyjego sprzeciwu w realne, spokojne i aktualne posiadanie; zwoławszy poddanych na gromadę, oznajmił im nowych dziedziców i nakazał pełne posłuszeństwo. Woźny, niepiśmienny, złożył relację i prosił o jej zanotowanie, co uzyskał.
Akt nr 833
Zapis dymisji Daniela Candry, syna Józefa, porucznika pancernego, dla syna Franciszka – część wsi Potijówka w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XI 1734 (zapis – Żytomierz 14 X 1734), Żytomierz
Karty / skanyk. 716v [rkp. 726b] (skan 0723, strona lewa – dolna połowa) – 717 [rkp. 727] (skan 0723, strona prawa – górna połowa) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 716v [rkp. 726b] (skan 0723, strona lewa – dolna połowa)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego Czwartego
2Miesiąca Nowembra Wtorego dnia –
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Żytomierzu
5kami, Jeziorami, Rzeczkami, Stawem i ze wszystkiem tym co iest w Ziemi i na Ziemi,
6nic nie wyimuiąc ani Excypuiąc temuż Synowi memu Franciszkowi Candrowi
7dać, darować i nawieczność Dymittować, Jakoż niniejszym Zapisem moim Dymissyi-
8nym daię, daruię i nawieczność Dymittuię. Wolen tedy odtąd iuż iest i będzie tenże
9Syn moy Dobrami dziś onemu przezemnie darowanemi rządzić szafować i dy-
10sponować, a Ja zeznawaiący żadnego zwrotu odtąd do tych Dobr mieć niebędę. Jnato
11daię ten moy List Zapis Dymissyonis Ktory Ręką moią własną przy uproszonych
12Swiadkach i przyiaciołach podpisuię. Dattum w Żytomierzu dnia Czternastego Oktobris
13Tysiąc Siedmset trzydziestego Czwartego Roku. u tego Zapisu Dymissyinego podpisy
14Rąk temi słowy. Daniel Candry Porucznik Pancerny m[anu] p[ro]p[ria] Jako Swiadek y przy-
15iaciel na tym Zapisie Dymissyinym podpisuię się Ludwik Waynitowicz [?] m[anu] p[ro]p[ria]
16Ustnie uproszony Swiadek do podpisania tego Zapisu Dymissyinego podpisuię
17się Piotr Daszkowski m[anu] p[ro]p[ria] Za Swiadka y przyiaciela na tym Zapisie Dy-
18missyinym podpisuię się Jan Bernatowski – Ktorato Dymissya za po-
19daniem i prozbą, a za moim Urzędowym przyięciem do Xiąg niniejszych
20Grodzkich Kijowskich iest Jngrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; zapis datowany w Żytomierzu 14 X 1734. Formularz dymisji („niemogąc niewidzieć w nim doskonałey sposobności ku rządzeniu persona sua”) – jak w aktach 438–470 i 831.
Nazwisko w rkp. odmieniane „Candry” (mianownik i dopełniacz) i „Candra/Candrowi” – przyjęto Candra; por. Potijówka w aktach 84, 550 (Bogusławscy) i in. Miejsca niepewne: „nawozami [?]”, poprawka nad wierszem „dać [?]” (przekreślone „zdawać”), „Waynitowicz” [?] (może Waynitowicz/Wojnitowicz; por. „Waynitowicz” w akcie 424).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; Zapis dymissyonis – zapis dymisji (ustąpienia dóbr synowi); in rem et personam – na rzecz i osobę; ab illo … rewerencya – jego szacunek; persona sua – osobiście, samodzielnie; dymittować – ustępować (dobra); datum – dano; manu propria – własnoręcznie; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, WJP. Daniel Candra podał do wpisania swój zapis dymisji dla syna, WP. Franciszka Candry. Daniel, syn Józefa, porucznik pancerny, poddając się jurysdykcji urzędu, zeznał, że widząc szacunek syna i jego zdolność do samodzielnego zarządzania majątkiem, daje, daruje i na wieczność ustępuje mu swoją dziedziczną część wsi Potijówka w województwie kijowskim – ze wszystkimi poddanymi, polami, rolami, lasami, sianożęciami, ogrodami, siedliskami, uroczyskami, jeziorami, rzeczkami, stawem i wszystkim, co jest w ziemi i na ziemi, bez wyłączeń; sam nie zachowuje sobie żadnego prawa zwrotu. Zapis, dany w Żytomierzu 14 X 1734, podpisali Daniel Candra oraz świadkowie Ludwik Waynitowicz [?], Piotr Daszkowski i Jan Bernatowski; wpisano go do ksiąg grodzkich kijowskich.
Akt nr 834
Zapis wieczystej sprzedaży (rezygnacji) Dominika Mokrzyckiego dla Marcina Budzyńskiego, syna Wojciecha – część wsi Semenówka w woj. kijowskim za 13 850 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XI 1734 (zapis – Żytomierz 25 X 1734), Żytomierz
25nienia tego Zapisu wieczystey Rezygnacyi podpisuię się Jan
26Olszański m[anu] p[ro]p[ria] Jako Swiadek i przyiaciel ustnie uproszony od
27Ur. Dominika Mokrzyckiego do podpisania tego Zapisu pod-
28pisuię się Ludwik Drwizbacki [?] m[anu] p[ro]p[ria] Za Swiadka y przyiaciela
29natym Zapisie wieczystey przedaży podpisuię się Wincenty
30Orłowski m[anu] p[ro]p[ria] Ktory to Zapis za podaniem i prozbą a za moim Urzę-
31downym przyięciem do Xiąg niniejszych iest Jngrossowany. –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; zapis datowany w Żytomierzu 25 X 1734. W formule oblaty komparent omyłkowo „Daniel Mokrzycki” – w tytule, w tekście zapisu i w podpisie „Dominik”.
Miejsca niepewne: imię dziada nabywcy („Floryana Woyciecha” [?] – może „Floryana, Woyciecha” – rodowód dwustopniowy), „nateń [?] przedmiot” (formuła „pod szkodami ziemskimi na ten przedmiot opisanemi”), świadek „Drwizbacki” [?] (rkp. „Drwizbacki”/„Drwiżbaki”). Por. wieś Semenówka w aktach 364–371 (1717) i akt 829 („Semenowce” [?] – może ta sama wieś).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; perpetuae Resignationis – wieczystej rezygnacji (zrzeczenia); datum – dano; manu propria – własnoręcznie; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, Ur. Dominik Mokrzycki (w formule oblaty omyłkowo „Daniel”) podał do wpisania swój zapis wieczystej rezygnacji na rzecz Ur. Marcina Budzyńskiego. Mokrzycki, poddając się jurysdykcji urzędu, zeznał, że swoją dziedziczną część wsi Semenówka w województwie kijowskim – z poddanymi, polami ornymi i nieornymi, zasianymi i niezasianymi, lasami, sianożęciami, ogrodami, drzewem bartnym z pszczołami i bez oraz wszystkimi pożytkami – daje, daruje i na wieczność odstępuje Marcinowi Budzyńskiemu, synowi Wojciecha, wnukowi Floriana Wojciecha [?], za umówioną sumę 13 850 zł, z której wypłaty go kwituje; nabywca może swobodnie rozporządzać dobrami, a sprzedający nie zostawia sobie ani potomkom prawa zwrotu, pod szkodami ziemskimi. Zapis, dany w Żytomierzu 25 X 1734, podpisali Dominik Mokrzycki oraz świadkowie Jan Olszański, Ludwik Drwizbacki [?] i Wincenty Orłowski; wpisano go do ksiąg.
Akt nr 835
Oblata wypisu grodu grodzieńskiego z dobrowolną umową Dominika Stanisława Michniewicza, chorążego W. Ks. Lit., z Tomaszem Uriembłą, synem Jana, krajczego oszmiańskiego – dobra Polanka [?], Przystawanie [?] i dwie włoki Światkowszczyzny [?] w pow. grodzieńskim w zamian za spłatę długów
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XI 1734 (umowa – Grodno 22 VI 1733, oblata grodzieńska 23 VI 1733), Żytomierz (zamek)
7[L.S.] Legi cum actis Ciski [?] – Ktory to Extrakt Umo-
8wy słowo do słowa iak się w sobie ma do Xiąg niniey-
9szych iest Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w ZAMKU żytomierskim przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; podał Kasper [?] CZYŻEWSKI. Wpis pierwotny: gród grodzieński 23 VI 1733 (wniósł Tomasz URIEMBŁO), umowa datowana w Grodnie 22 VI 1733; konsens Augusta II z 18 X 1732. Kopię poświadczył regent grodzki grodzieński Jan RZEPECKI.
Ojciec Tomasza, Jan URIEMBŁO, krajczy oszmiański – por. akt 108 (darowizna J. URIEMBŁY [?], krajczego oszmiańskiego, dla J. DĘBICKIEGO, 1698).
Miejsca niepewne: imię komparenta („Kasper” [?] – rkp. „Jasper”); urząd Michniewicza (rkp. „Strażnikiem Konińskim”, „Straż. Konińcz.” – może „strażnik kowieński” lub „koniuszy”; brak takiego urzędu ziemskiego); „N.S.S. [?]” (może „nieboszczyka”); nazwy dóbr „Polance” [?], „Brzystawanie/przystawanie” [?] (może nazwa dóbr, może zwykły wyraz), „Swiatkowszczyzna” [?]; „do rąk [?]”; „Stolnik Przemys.” [?]; „Ciski [?]” (podpis sprawdzającego kopię, może „Lecki”). Formuła „władać będzie ad extrema vitae suae tempora” – ustąpienie dożywotnie mimo ogólnego „ustąpić”.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acticandum – do wpisania do akt; tenor talis – brzmienie takie; Actum in Castro Grodnensi die vigesima tertia mensis Junii anno millesimo septingentesimo trigesimo tertio – Działo się w zamku grodzieńskim dnia 23 czerwca 1733; ad officium et acta praesentia castrensia capitanealia Grodnensia veniens personaliter generosus Thomas Uriembło hunc actum divisionis inter se et Michniewiczem ad acticandum porrexit tenoris sequentis – przybywszy osobiście do urzędu i do niniejszych akt grodzkich starościńskich grodzieńskich, urodzony Tomasz Uriembło podał do wpisania ten akt działu między sobą a Michniewiczem w następującym brzmieniu; ad extrema vitae suae tempora – do ostatnich dni swego życia; datum – dano; correxi – poprawiłem (sprawdziłem); regens actorum – regent akt; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; legi cum actis – czytałem z aktami (kolacjonowałem); manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, Ur. JmćPan Kasper [?] Czyżewski podał do wpisania wypis z akt grodzkich grodzieńskich (wpis 23 VI 1733, wniesiony przez Tomasza Uriembłę) z dobrowolną umową zawartą w Grodnie 22 VI 1733 między Ur. Dominikiem Stanisławem Michniewiczem, strażnikiem „konińskim” [?], potem chorążym Wielkiego Księstwa Litewskiego, a Ur. Tomaszem Uriembłą, synem Jana, krajczego oszmiańskiego. Michniewicz, mając konsens Augusta II z 18 X 1732 na ustąpienie dóbr nieruchomych zwanych Polanka [?], Przystawanie [?] i dwóch włók Światkowszczyzny [?] w powiecie grodzieńskim, obciążonych długami, ustąpił je Uriemble, który ma nimi władać do końca życia. Uriembło zapłacił od razu 85 talarów (z których Michniewicz go kwituje), a resztę należności przejął w postaci spłaty długów Michniewicza według osobnej tabeli, sięgających 254 talarów; ewentualne inne długi, nieujęte w tabeli, Michniewicz ma spłacić z własnych funduszów, a dobra Uriembły mają być od nich wolne. Strony zobowiązały się dotrzymać umowy pod karami; podpisali ją Michniewicz i Uriembło oraz świadkowie Jan Siemaszko, stolnik przemyski [?], Józef Bielski i Ignacy Woynarowski, chorąży; kopię poświadczył regent Jan Rzepecki. Ekstrakt wpisano słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 836
Zapis wieczystej rezygnacji (sprzedaży) Jana Tychalskiego dla Antoniego Woronicza – część wsi Podzamcze po ojcu Wincentym za 7300 zł
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data2 XI 1734 (zapis – Żytomierz 2 XI 1734), Żytomierz (zamek)
Karty / skanyk. 719 [rkp. 729] (skan 0725, strona prawa – od ok. 1/4) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 719 [rkp. 729] (skan 0725, strona prawa – od ok. 1/4)
1Roku Tysiąc Siedemset trzydziestego czwartego
2M[iesią]ca Nowembra drugiego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Zamku Jego Krolew. M[oś]ci Żyto[mierskim] przedemną Wawrzyńcem Wa-
17stawiam do czasu odkryć się mogących długow ktore po upłynionym roku za-
18płacę [?] [...] będzie. wolen tedy JP. Nabywaiący [?] tenże Dobrami iako
19swoią własnością rządzić szafować i dysponować a Ja odtąd żadney przeszkody
20w posiadaniu czynić niemam a to pod szkodami Ziemskiemi Stawami [?] krom
21przysięgi cielesney oszacowanemi i nato dałem ten moy list zapis perpetuae Re-
22signationis [?] ktory ręką moią własną przy Swiadkach podpisuię datt w Żytomierzu
23Tysiąc Siedemset trzydziestego czwartego roku dnia drugiego Nowembra Jan Tychalski
24m[anu] p[ro]p[ria] Jako przyiaciel i Swiadek podpisuię się Władysław Rayno [?] ustnie i ocze-
25wisto uproszony za Swiadka i przyiaciela podpisuię się Jerzy Stanurzewski [?]
26m[anu] p[ro]p[ria] Ktory to zapis słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych iest
27Jngrossowany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w ZAMKU żytomierskim przed Wawrzyńcem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego; zapis datowany tego samego dnia w Żytomierzu.
Por. akt 144: dymisja Wincentego TYCHALSKIEGO [?], syna Jakuba, dla syna Jana – część wsi Podzamcze [?] (Żytomierz 31 XII 1700) – ta sama rodzina i wieś (potwierdza lekcję nazwiska i nazwy).
Pismo drobne, ściśnięte, pospieszne – liczne niepewności: przydomek/urząd Woronicza „Sprzacho-ry” [?] (może zniekształcone „podchorążego”); „Stano-wioną [?]” (suma „postanowiona”); „za-płacę [?] [...] będzie” (fragment niejasny); „Nabywaiący [?]”; „Stawami [?]” (zapewne „stanowionemi” / „opisanemi”); „Re-signationis [?]” (może „Donationis”); świadkowie „Rayno” [?] (może Rayski), „Stanurzewski” [?]. Suma: 7300 zł, z czego 6300 zł wypłacone, 1000 zł zatrzymane na rok na wypadek ujawnienia się długów (por. podobny układ w akcie 828).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; zapis perpetuae Resignationis – zapis wieczystej rezygnacji; in rem et personam – na rzecz i osobę; ad acticandum – do wpisania do akt; excypuiąc – wyłączając; datum – dano; manu propria – własnoręcznie; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 2 XI 1734 na urzędzie grodzkim w zamku żytomierskim, przed Wawrzyńcem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem pro tunc podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, Ur. JP. Jan Tychalski przyniósł do wpisania swój zapis wieczystej rezygnacji na rzecz Ur. JP. Antoniego Woronicza. Tychalski, poddając się jurysdykcji urzędu, zeznał, że część wsi Podzamcze, odziedziczoną po ojcu Wincentym, ze wszystkimi gruntami, polami, lasami, poddanymi i przynależnościami, bez wyłączeń, sprzedaje wieczyście Woroniczowi za umówioną sumę 7300 zł; 6300 zł zostało wypłacone tego dnia (z czego go kwituje), a 1000 zł pozostaje u nabywcy do czasu ujawnienia się ewentualnych długów, do zapłaty po upływie roku. Nabywca może swobodnie rozporządzać dobrami, a sprzedający nie będzie czynić przeszkód pod szkodami ziemskimi. Zapis, dany w Żytomierzu 2 XI 1734, podpisali Jan Tychalski oraz świadkowie Władysław Rayno [?] i Jerzy Stanurzewski [?]; wpisano go słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 837
Kwit braci Jana i Teodora Bzurzyńskich [?], synów Antoniego i Aleksandry z Ruszkowskich, dla Nikodema Michała Cieszkowskiego, syna Franciszka, sędzica czernihowskiego – z wypłaty 60 talarów posagu matki i sumy zasądzonej dekretem kompromisarskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
18waną, takową maiąc sobie od W. Nikodema Michała dwoch
19Jmion Syna Franciszka Cieszkowskiego Sędzica Czernichowskie-
20go w dniu dzisieyszym wypłaconą i realizowaną z wypłaty takowey
21iakoteż z [...] Processu oraz Summę Dekretem teraz nasta-
22łym Kompromissarskim zgodnie przez nas przyiętym zasądzo-
23ną tegoż JP. Nikodema Michała Dwoch Jmion Cieszkowskiego
24[reklamant:] Jmieniem
k. 720v [rkp. 730b] (skan 0727, strona lewa – góra)
1Jmieniem swym i Sukcessorow naszych niezostawuiąc żadnego do czy-
2nienia, wiecznemi i nigdy nieodzownemi czasy Kwituiemy – Jan
3Syn Antoniego Bzurzyński [?] m[anu] p[ro]p[ria] Teodor Syn Antoniego Bzur-
4zyński [?] m[anu] p[ro]p[ria] –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie ustne (kwit) 13 IX 1735 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego. PIERWSZY ODPIS Z 1735 r.; na marginesie „N 1” i ołówkiem „1” – numeracja od nowa (rkp. nr ciągły 835). Poprzedzająca karta k. 719v pusta, przekreślona dużym zakrętasem.
Por. akt 125: dymisja Jana CIESZKOWSKIEGO, syna Piotra, byłego porucznika pancernego, dla syna Franciszka, dziedzica ziemskiego czernihowskiego – Cieszków [?] (Żytomierz 5 I 1700). Tu ojciec Franciszka to „Józef Cieszkowski, porucznik wojsk polskich” – niezgodność imienia (odpisy niekonsekwentne). Posag Aleksandry z Ruszkowskich zabezpieczony w 1699 r.
Miejsca niepewne: nazwisko braci (rkp. „Bzurzyńskich”, „Bzurzyński”, „Bzarzynski” – może Bzurzyński, Brzeziński, Barzyński); „na części W. Józefa” (brak nazwy wsi – zapewne część Cieszkowa); „z [...] Processu” (wyraz nieodczytany, podobny do „Cadkowskiego”). „Sędzic” – syn sędziego.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; incorporuiąc się – poddając się (jurysdykcji); dymittowana – przekazana (dymisją); realizowana – rzeczywiście wypłacona; manu propria – własnoręcznie.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 13 IX 1735 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, stawili się osobiście JPP. Jan i Teodor Bzurzyńscy [?], rodzeni bracia, synowie Antoniego i Aleksandry z Ruszkowskich, i poddając się jurysdykcji urzędu zeznali, że suma posagowa ich matki – 60 talarów bitych, zabezpieczona w 1699 r. na części (dóbr) Józefa Cieszkowskiego, porucznika wojsk polskich, i przekazana przez niego dymisją synowi Franciszkowi Cieszkowskiemu, sędziemu ziemskiemu czernihowskiemu – została im tego dnia wypłacona przez Nikodema Michała Cieszkowskiego, syna Franciszka, sędzica czernihowskiego. Z tej wypłaty, z procesu oraz z sumy zasądzonej świeżo dekretem kompromisarskim, przyjętym zgodnie przez obie strony, kwitują Cieszkowskiego w imieniu swoim i sukcesorów na wieczne czasy. Podpisali Jan i Teodor Bzurzyńscy [?].
Akt nr 838
Plenipotencja Józefa Błeszyńskiego dla Brunona Zabierzycza [?] – do odebrania od Gabriela Strutyńskiego 1200 zł pozostałych z ceny części wsi Błeszyn [?] w woj. krakowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IX 1735, Żytomierz
Karty / skanyk. 720v [rkp. 730b] (skan 0727, strona lewa – od ok. 1/6) – 721 [rkp. 731] (skan 0727, strona prawa – góra) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 720v [rkp. 730b] (skan 0727, strona lewa – od ok. 1/6)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego piątego
2Miesiąca Septembra trzynastego Dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Żyto-
20iusti [?] Lata akceptować a minori ad maius Subsellium appello-
21wać Summy Grzywny Lity Dekretami wskazane odbierać i w
22[reklamant:] ugody
k. 721 [rkp. 731] (skan 0727, strona prawa – góra)
1ugody przyiacielskie wchodzić z odebranych nomine recognoscen-
2tis Kwitować – co kolwiek tenże JP. Plenipotent uczyni to
3za Recognoscens pro rato firmo et grato przyiąć Deklaruie
4i Submittuie się – mocą niniejszego zeznania swego – Ktorego
5actis Connotari prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie ustne 13 IX 1735 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego. Ołówkiem przy numerze 836 – „2” (numeracja 1735). Odpis skrócony („zdrowy będąc etc.”).
Por. akt 418: testament M. BŁESZYŃSKIEGO – Błeszyn [?] (1720). Tu część wsi „Błeszyn” [?] położona w województwie krakowskim, sprzedana Gabrielowi STRUTYŃSKIEMU; 1200 zł pozostało przy gruncie (por. podobny układ w aktach 828 i 836).
Miejsca niepewne: nazwa wsi („Błeszyna” [?] – może Błeszyn, Bleszno); „Zabierzycza” [?] (może Zabierzycz, Zabierzewicz); „Dekreta iusti [?] Lata akceptować” i „Summy Grzywny Lity” – odczytane wg tekstu równoległego (akt 839: „Dekreta Justi Lata akceptować”, „Summy Grzywny Lity”).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad omnes causas – do wszystkich spraw; jus plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – prawo, pełną możność, wszelką i nieograniczoną władzę; kontrowertować – spierać się, wnosić zarzuty; a minori ad maius subsellium appellować – odwoływać się z niższego do wyższego sądu; nomine recognoscentis – w imieniu zeznającego; dekreta iuste lata – dekrety słusznie wydane; lity (lites) – spory, należności sporne; pro rato firmo et grato – za ważne, mocne i miłe; submittuie się – poddaje się (zobowiązuje); actis connotari – zanotować w aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 13 IX 1735 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, WJP. Józef Błeszyński zeznał, że po sprzedaży JP. Gabrielowi Strutyńskiemu swojej dziedzicznej części wsi Błeszyn [?] w województwie krakowskim pozostała przy gruncie suma 1200 zł, której Strutyński dotąd nie oddał. Ponieważ sam, mając sprawy w województwie kijowskim, nie może jej odebrać, ustanawia JP. Brunona Zabierzycza [?] swoim pełnomocnikiem specjalnym ze wszystkimi uprawnieniami: do stawania w sądach grodzkich, ziemskich i w Trybunale Lubelskim, prowadzenia sporu, przyjmowania i zaskarżania dekretów (apelacji do wyższego sądu), odbierania zasądzonych sum, zawierania ugód przyjacielskich i kwitowania; wszystko, co pełnomocnik uczyni, uznaje za ważne. Prosił o zanotowanie zeznania w aktach, co uzyskał.
Akt nr 839
Plenipotencja Izydora Nawińskiego, cześnika przemyskiego, dla syna Aleksandra Szymona – do odebrania od Józefa Kadłubiskiego [?] 2000 zł pozostałych z ceny części wsi Bakałów [?] w woj. kijowskim
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IX 1735, Żytomierz
Karty / skanyk. 721 [rkp. 731] (skan 0727, strona prawa – od ok. 1/5) – 721v [rkp. 731b] (skan 0728, strona lewa – do ok. 3/5) – późniejszy ODPIS
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 721 [rkp. 731] (skan 0727, strona prawa – od ok. 1/5)
1Roku Tysiąc Siedmset trzydziestego Piątego
2Miesiąca Septembra trzynastego dnia
3Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jego Krolewskiey Mości Żytomierzu
4przedemną Janem Walewskim Lewkowskim Namiestnikiem Na-
5tenczas Podwoiewództwa Grodz. Generału W[oiewódz]twa Kijows. i Xięgami
4tatem omnimodam absolutamque potestatem we wszelkich
5Sądach tak Grodzkich Ziemskich i G[łówny]m Tryb[unale] Lubel[skim] w tey sprawie
6moiey stawać wydawać Kontrowertować Dekreta Justi Lata
7akceptować, a minori ad maius Subselium appellować Summy
8Grzywny Lity Dekretami wskazane odbierać w ugody przyia-
9cielskie wchodzić z odebranych Jmieniem moim Kwitować –
10a cokolwiek tenże JP. Alexander Szymon dwoch Jmion Nawiński
11Syn moy uczyni, to ia Recognoscens pro rato firmo et grato
12przyiąć Deklaruię i Submittuię się mocą niniejszego Pleni-
13potencyinego zeznania swego Jzydor Nawiński Cześn. Przem.
14Ktorego Actis Connotari Prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie ustne 13 IX 1735 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego. Ołówkiem przy numerze 837 – „3”. Formularz bliźniaczy z aktem 838 (plenipotencja do odebrania reszty ceny pozostawionej „przy gruncie” sprzedanej części wsi).
Miejsca niepewne: nazwa wsi („Bakałow” [?] – rkp. „Bakatow”, ł jak t; może Baskaków znany z aktów 86 i 819); nazwisko nabywcy („Kadłubiski” [?] – rkp. „Kadtubiski”, może Kadłubicki); „poprzedniczemi [?]”. „Cześn. Przem.” rozwinięto jako cześnik przemyski.
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; incorporuiąc się – poddając się; ad omnes causas – do wszystkich spraw; plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełną możność, wszelką i nieograniczoną władzę; dekreta iuste lata – dekrety słusznie wydane; a minori ad maius subsellium appellować – odwoływać się z niższego do wyższego sądu; lity – należności sporne; recognoscens – zeznający; pro rato firmo et grato – za ważne, mocne i miłe; submittuię się – zobowiązuję się; actis connotari – zanotować w aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 13 IX 1735 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, JmćPan Izydor Nawiński, cześnik przemyski, zeznał, że po sprzedaży JmćPanu Józefowi Kadłubiskiemu [?] swojej dziedzicznej części wsi Bakałów [?] w województwie kijowskim pozostała przy gruncie suma 2000 zł polskich, której nabywca dotąd nie oddał. Będąc daleko od tej wsi i zajęty innymi sprawami, ustanawia swego syna, JP. Aleksandra Szymona Nawińskiego, pełnomocnikiem do wszystkich spraw: do stawania w sądach grodzkich, ziemskich i w Trybunale Lubelskim, prowadzenia sporu, przyjmowania i zaskarżania dekretów, odbierania zasądzonych sum i grzywien, zawierania ugód i kwitowania w jego imieniu; wszystko, co syn uczyni, uznaje za ważne. Prosił o zanotowanie zeznania w aktach, co uzyskał.
Akt nr 840
Plenipotencja Mikołaja Pawła Jaworskiego dla syna Eliasza – do odebrania od Konrada Kulikowskiego 2000 zł zahipotekowanych na części wsi Kalinówka [?]
Sygnatura2-1-1 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 1)
Data13 IX 1735, Żytomierz
Karty / skanyk. 721v [rkp. 731b] (skan 0728, strona lewa – dolne 2/5) – 722 [rkp. 732] (skan 0728, strona prawa – do ok. 3/5) – późniejszy ODPIS
9prawa Forum W[oiewódz]twa a pod teraźnieysze dobrowolne Plenipoten-
10cyine zeznanie poddaiąc wiadomo czynię i zeznaię Jż Ja obligiem [?]
k. 722 [rkp. 732] (skan 0728, strona prawa – do ok. 3/5)
1od JP. Konrada Kulikowskiego należy mi Summa Złotych Pol-
2skich Dwatysiące na Dobrach iego Części wsi Kalinowki [?]
3Hipotekowany [?] i gdy ta Summa niezostała mi wypłacona
4a maiąc inne Jnteressa sam wy[...]dygowaniem [?] tey
5Summy zaiąć się niemogę więc na mieysce i osobie swoiey
6za prawdziwego i niewątpliwego Plenipotenta JP. Eliasza
7Jaworskiego Syna mego obieram daiąc temuż Synowi
8memu Plenariam facultatem omnimodam absolutamque
9potestatem we wszystkich Sądach w tey sprawie moiey stawać
10wydawać Kontrowertować Dekreta iuste lata akceptować
11a minori ad maius Subselium appellować Summy Grzywny
12Lity Dekretami wskazane odbierać w ugody przyiacielskie
13wchodzić z odebranych nomine recognoscentis Kwitować a co kol-
14wiek JP. Eliasz Jaworski Syn moy uczyni to ia recognoscens
15pro rato firmo et grato przyiąć Deklaruię i Submittuię
16się mocą niniejszego zeznania mego Mikołay Paweł Jaworski
17Ktory Actis Connotari prosił co i otrzymał –
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie ustne 13 IX 1735 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu przed Janem WALEWSKIM LEWKOWSKIM, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału woj. kijowskiego. Ołówkiem przy numerze 838 – „4”. Formularz bliźniaczy z aktami 838–839 (tu wyraźnie „Dekreta iuste lata akceptować”).
Miejsca niepewne: „obligiem [?]” (koniec k. 721v – może „obligiem”, tj. z obligu); nazwa wsi „Kalinówka” [?] (rkp. „Kalinowki”); „Hipotekowany [?]”; „wy[...]dygowaniem [?]” (zapewne „windykowaniem” – dochodzeniem). Wyraz „Hipotekowany” – termin późny (por. noty o anachronizmach w tej księdze).
Łacina: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; plenariam facultatem omnimodam absolutamque potestatem – pełną możność, wszelką i nieograniczoną władzę; dekreta iuste lata – dekrety słusznie wydane; a minori ad maius subsellium appellować – odwoływać się z niższego do wyższego sądu; nomine recognoscentis – w imieniu zeznającego; pro rato firmo et grato – za ważne, mocne i miłe; actis connotari – zanotować w aktach.
Streszczenie
Późniejszy odpis. 13 IX 1735 na urzędzie grodzkim w mieście Żytomierzu, przed Janem Walewskim Lewkowskim, namiestnikiem podwojewództwa grodzkiego generału województwa kijowskiego, JP. Mikołaj Paweł Jaworski zeznał, że należy mu się od JP. Konrada Kulikowskiego suma 2000 zł polskich, zabezpieczona na jego części wsi Kalinówka [?], dotąd niewypłacona. Ponieważ z powodu innych spraw sam nie może zająć się jej dochodzeniem, ustanawia swego syna, JP. Eliasza Jaworskiego, pełnomocnikiem ze wszystkimi uprawnieniami: do stawania we wszystkich sądach, prowadzenia sporu, przyjmowania i zaskarżania dekretów, odbierania zasądzonych sum i grzywien, zawierania ugód i kwitowania w jego imieniu; wszystko, co syn uczyni, uznaje za ważne. Prosił o zanotowanie zeznania w aktach, co uzyskał.