4Na Urzędzie Grod[zkim] w Mieście Jey Jmperat[orskiey] M[oś]ci Żytomierzu – Przedemną Józefem
5Roszkowskim Vice-Reg[entem] Przysięgł[ym] Grod[zkim] W[oiewódz]twa P[owia]tu Kijow[skiego] i Xięgami Nineysze-
6mi Grod[zkiemi] Kijow[skiemi] Osobiście Stawaiący W. X. Filip Daszkiewicz Opisanie
7Grontów do Cerkwi we Wsi Lubczy należących, Podpisem Ręki W. Piątkow-
8skiego P. S. utwierdzone, na Papierze Ordynaryinym spisane, z Przyszytym
9arkuszem Dziesięciokopikowym, do akt Grod[zkich] Kijow[skich] w Oblatę podał, w te Sło-
10wa – Opisanie Plebanii razem i Pól do Cerkwi Lubczańskiey przyłączone, dnia
11Dziesiątego Stycznia, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku – Na
12Plebanią oznacza się, dawne mieysce od Cerkwi na Południe leżące, między
13Ogrodami, to iest: z iedney Strony Chwedka Tytora, z drugiey Strony Hrycka
14Synenkiego, Którego wszerz Łokci Sto czternaście wzdłuż Łokci Trzysta
15Dwadzieścia wystarczaiące na Zabudowanie Gospodarskie – Primo. W Pierwszey
16Ręce od Granicy Bohatyrskiey Dni Piętnaście, Którego wszerz Łokci Osmset
17Siedmdziesiąt, wzdłuż Łokci Trzysta Dwadzieścia, te Pole między Miedza-
18mi zostaie, od Michałka Szlichty ieden bok, drugi od Łanu Dworskiego, dłu-
19gość od rożnych Pól Gospodarskich do Łanie Dworskiego przypiera, Siano-
20żęć na Kosarzów Piętnaście, przy tym Polu zostaie, Która ciągnie się po
21za Ogrodami Ludzkiemi do Sianożęci Dworskiey – Secundò. W Drugiey ręce
22od Ozohowki [?] Dni Piętnaście Którego na Dwa Kawałki przedzieliłem, to iest:
23w iednym mieyscu
24[reklamant:] w iednym mieyscu
k. 123v (skan 0129, strona lewa)
1w iednym mieyscu Dni Osm, Którego wszerz Łokci Czterysta Szesćdziesiąt Cztery wzdłuż
2Łokci Trzysta Dwadzieścia, Szerokość od Mogiły Rybakowey do Miedzy Kuźmy
3Prokopczuka, Długość od Rożnych Pól do Sianożęci, Sianożęć zaś na Kosarzów
4Piętnastu przy tym Polu wyznaczona, także i Stawek do tey Sianożęci przyległy
5czyni się do Plebanii, Drugi Kawałek Pola w Czaharach Dni Siedm, Którego
6wszerz Łokci Czterysta Szesć, wzdłuż Trzysta Dwadzieścia, Szerokość między Miedza-
7mi zostaie, to iest: Wasyla Krawczuka z iedney Strony, z drugiey zaś Hnata Worono-
8wego Zięcia, Długość od Granicy Bohatyrskiey, do Łanu Dworskiego wydziela się
9Pasieczysko przy tymże Polu – Tertiò. W Trzeciey Ręce za Rudą, od Granicy Pa-
10chomowskiey na Stepie Dni Piętnaście, Którego wszerz Łokci Osmset, Siedmdziesiąt,
11wzdłuż Trzysta Dwadzieścia, te zostaie, między Miedzami, Szerokość od Miedzy
12Jwana Międzybaskiego do Granicy Pachomowskiey, Długość od Drożyny Pa-
13chomowskiey do Drożyny Polowey, przy Którym Polu wraz i Sianożęć na Ko-
14sarzów Piętnaście przy Granicy Pachomowskiey leżąca, Która wyznacza się dla Dya-
15ka – Józef Piątkowski P. S. m[anu] p[ropri]a – Które to Opisanie Grontów sposobem
16Oblaty podane, Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Nineyszych
17Grod[zkich] Kijowskich iest wpisane –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent przysięgły J. ROSZKOWSKI) opisania gruntów cerkwi we wsi LUBCZA, sporządzonego 10 I 1794 i podpisanego przez W. Józefa PIĄTKOWSKIEGO „P. S.”; podał osobiście W. ks. Filip DASZKIEWICZ (zapewne paroch lubczański – por. akt następny). Opisanie na papierze zwyczajnym z przyszytym arkuszem stemplowym „dziesięciokopiejkowym”.
Treść opisania: plac na plebanię – dawne miejsce na południe od cerkwi, między ogrodami Chwedka TYTORA [?] (może „tytara” = starosty cerkiewnego) i Hrycka SYNENKIEGO, 114 × 320 łokci; pola w trzech „rękach” (polach trójpolówki): (1) od granicy bohatyrskiej – 15 dni (tj. dni orki) pola, 870 × 320 łokci, między Michałkiem SZLICHTĄ a łanem dworskim, z sianożęcią na 15 kosarzy ciągnącą się za ogrodami do sianożęci dworskiej; (2) od Ozohówki [?] – 15 dni w dwóch kawałkach: 8 dni (464 × 320 łokci; od Mogiły Rybakowej do miedzy Kuźmy PROKOPCZUKA) z sianożęcią na 15 kosarzy i stawkiem oraz 7 dni w Czaharach (406 × 320 łokci; między Wasylem KRAWCZUKIEM a zięciem Hnata WORONOWEGO [?]) z pasieczyskiem; (3) za Rudą na Stepie od granicy pachomowskiej – 15 dni (870 × 320 łokci; od miedzy Iwana MIĘDZYBASKIEGO [?] do granicy pachomowskiej) z sianożęcią na 15 kosarzy przeznaczoną dla diaka.
„P. S.” przy nazwisku Piątkowskiego – nierozwinięty skrót (może urząd, np. podstoli/podczaszy …; w aktach 62–65 występuje Antoni PIĄTKOWSKI, komornik graniczny bracławski, i geometra A. S. K. PIĄTKOWSKI) – tu wyraźnie „Józef”. „Dzień” – miara pola (obszar zaorywany w ciągu dnia). „Czahary” – zarośla, zakrzaczone grunty (ukr. чагарі). „Bohatyrska granica” – zapewne granica z wsią Bohatyrka/Bohatyrowka [?]; „pachomowska” – z wsią Pachomowka [?].
Streszczenie
30I / 10 II 1794 ks. Filip Daszkiewicz oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu opisanie gruntów cerkwi we wsi Lubcza (10 I 1794), podpisane przez Józefa Piątkowskiego: plac na plebanię obok cerkwi oraz pola w trzech zmianach (po 15 dni orki – od granicy bohatyrskiej, od Ozohówki [?] w dwóch kawałkach i za Rudą od granicy pachomowskiej) z sianożęciami, stawkiem i pasieczyskiem; jedna sianożęć wyznaczona dla diaka.
Akt nr 82
Obl[ata] Prawa Erekcyonall[nego] na Cerkiew we Wsi Lubczy od W. Piątkowskiego P. S. Parochowi Tameyszemu służące
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (prawo erekcyjne: Lubcza 20 IX 1793)
Karty / skanyk. 123v (skan 0129, strona lewa – dół) – k. 124 (skan 0129, strona prawa – góra)
2Miesiąca Stycznia, Dnia Trzydziestego podług Dawnego,
3a Dziesiątego Lutego; podług Nowego Stylu –
4Na Urzędzie Grod[zkim] w Mieście Jey Jmperat[orskiey] M[oś]ci Żytomierzu, Przedemną Józefem
5Roszkowskim Vice-Reg[entem] Przysięgł[ym] Grod[zkim] W[oiewódz]twa P[owia]tu Kijow[skiego] i Xięgami Nineysz[emi]
6Grod[zkiemi] Kijow[skiemi] Osobiście Stawaiący W. X. Filip Daszkiewicz Prawo Erekcyo-
7nalne na Cerkiew we Wsi Lubczy od W. Piątkowskiego P. S. Parochowi tamey-
8szemu z działem Pól w Każdą Rękę, po Dni Piętnaście i Sianożęci na Ko-
9sarzów Piętnaście dane, Podpisem Ręki przy Pieczęci na Laku Czerwonym
10wyciśnioney umocnione, na Papierze Zaświadczenie opłaconego Stępla ma-
11iącym napisane, do akt Grod[zkich] Kijow[skich] w Oblatę podał, w te Słowa: Wiado-
12mo czynię, Komu o tym wiedzieć należy: Jż dla pomnożenia Chwały Boskiey
13umysliłem Cerkiew pod Tytułem S[więte]go Jana Ewangelisty we Wsi moiey Dziedzicz-
14ney Lubczy erygować, Która aby wiecznemi czasy trwała naznaczam przeto
15te do tyże Cerkwi, i wydzielam Parochowi oney Ritûs Graeco Uniti Pola do Orá-
16nia we Trzech Rękach, w każdey po Dni Piętnaście, Sianożęciów w Każdą Rę-
17kę na Kosarzów Piętnaście, Mieysca przytym na Ogród, Rezydencyą, dla zosta-
18iącego przy tyże Cerkwi Parocha Ritûs Graeco-Uniti, a nie inney Religii Rzym-
19skiey [?] Wiarę Swiętą sprawiaiącego się będącego, tudzież na inne Budynki Go-
20spodarskie w tyże Wsi moiey Lubczy Dziedziczney pozwalam, uwalniaiąc zaś Gron-
21ta, i Kapłana
22[reklamant:] ta, i Kapłana
k. 124 (skan 0129, strona prawa)
1ta i Kapłana przy Cerkwi rzeczoney od wszelkich Powinności Danin, Czynszów,
2Osypów, Robocizn, Dziesięcin tak Zbożnych iako też i Pszczelnych etc. pozwalam
3oraz Mlewa w Którymkolwiek Młynie, i Kanonu przytym zwyczaynego Cerk-
4wiom wolnego Sycenia Miodów pozwala się, Które to Erekcyonalne Prawo mo-
5ie, aby większy miało walor, Wagę i Pewność, i od Sukcessorów moich wieczyn-
6nie naruszone zostawało, Własną przy Pieczęci podpisuię Ręką – Dan Dnia
7Dwudziestego Września, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego Roku
8w Lubczy – Józef Piątkowski P. S. m[anu] p[ropri]a / L. S. / Które to Prawo w Oblatę po-
9dane Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Nineysz[ych] Grod[zkich] Kijow[skich]
10iest wpisane –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) prawa erekcyjnego cerkwi we wsi LUBCZA, wydanego w Lubczy 20 IX 1793 przez dziedzica wsi, W. Józefa PIĄTKOWSKIEGO „P. S.” [?], parochowi tamtejszemu; podał W. X. Filip DASZKIEWICZ (paroch). Dokument z podpisem i pieczęcią na czerwonym laku, na papierze z poświadczeniem opłaconego stempla.
Treść: Piątkowski „dla pomnożenia chwały Boskiej” eryguje w swej dziedzicznej wsi Lubczy cerkiew pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty obrządku grecko-unickiego i uposaża parocha: pola orne w trzech „rękach” (zmianach) po 15 dni, sianożęcie na 15 kosarzy w każdej zmianie, miejsce na ogród, rezydencję i budynki gospodarskie; zwalnia grunta i kapłana od danin, czynszów, osypów, robocizn, dziesięcin zbożowych i pszczelnych, pozwala na mlewo w każdym młynie i – zgodnie ze zwyczajowym kanonem cerkiewnym – na wolne sycenie miodów (por. opisanie gruntów, akt 81).
Łac.: Ritûs Graeco Uniti – obrządku grecko-unickiego; L. S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci. Słowa „a nie inney Religii Rzymskiey [?] Wiarę Swiętą sprawiaiącego się będącego” – składnia zniekształcona w rkp. (sens: paroch ma być unitą, nie innego wyznania). „Osypy” – daniny w zbożu sypanym.
Streszczenie
30I / 10 II 1794 ks. Filip Daszkiewicz oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu prawo erekcyjne z 20 IX 1793, którym Józef Piątkowski, dziedzic Lubczy, ufundował tam unicką cerkiew św. Jana Ewangelisty i uposażył parocha polami w trzech zmianach po 15 dni, sianożęciami, placem na rezydencję i ogród, zwalniając go od danin, robocizn i dziesięcin oraz zezwalając na wolne mlewo i sycenie miodów.
Akt nr 83
Obl[ata] Prezenty od W. Piątkowskiego P. S. W. X. Daszkiewiczowi do Cerkwi Lubczańskiey służącey
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (prezenta: Lubcza 20 IX 1793)
4Na Urzędzie Grod[zkim] w Mieście Jey Jmperat[orskiey] M[oś]ci Żytomierzu, Przedemną Józefem
5Roszkowskim Vice-Reg[entem] Przysięgł[ym] Grod[zkim] W[oiewódz]twa P[owia]tu Kijow[skiego] i Xięgami Nineysz[emi]
6Grod[zkiemi] Kijow[skiemi] Osobiście Stawaiący Wieleb[ny] X. Filip Daszkiewicz Prezentę
7do Cerkwi Lubczańskiey od W. Józefa Piątkowskiego P. S. Sobie Stawaiące-
8mu daną, Podpisem Ręki Kolatora przy Pieczęci na Laku Czerwonym wy-
9ciśnioney umocnioną, na Papierze Zaświadczenie opłaconego Stępla maią-
10cym spisaną, do akt Grod[zkich] Kijow[skich] w Oblatę podał, w te Słowa: JW. JX[ię]dzu
11Teodozyuszowi Rostockiemu z Bożey i S. Stolicy Apostolskiey Łaski Ar-
12cy-Biskupowi Kijow[skiemu] Halick[iemu] Całey Russyi Metropolicie. Przy oświadcze-
13niu winnego Poszanowania do Wiadomości podaię: Jż Ja na żądanie
14Pobożnego Filipa Daszkiewicza, zezwolenie na to Urzędu Konsystorskiego
15Kijow[skiego] Graeco-Unickiego maiącego tudzież Zalecenie i Zaświadczenie o mo-
16cney Statości w Wierze S. Katholickiey, poiętności w potrzebnych do Stanu
17Duchownego Naukach, i Przykładności w Obyczaiach od Tegoż Urzędu Konsys-
18torskiego będącego, pomienionego Filipa Daszkiewicza Kleryka do Cerkwi
19pod Tytułem S[więte]go Jana Ewangelisty we Wsi moiey Dziedziczney Lubczy, po
20Zm[arłym] X[ię]dzu Janie Daszkiewiczu Oycu Jego ex Jure Patronatûs et Collationis
21mego za Parocha prezentować umysliłem, iakoż nineyszym Listem moim
22prezentuię, z Nim i za Nim upraszaiąc: aby poświęcony do pomienioney
23Cerkwi Lubczańskiey Ten, a nie Jnny został, Którego Ja przy wszelkich Gron-
24tach, Polach, i Sianożęciach Erekcyami nadanych, niemniey przy Dochodach
25Przytkach [?] umiarkowanych, iako też przy wszelkich wolnościach i Zaszczytach
26Stanowi Duchownemu przyzwoitych zachować przyrzekam, Co dla większey
27Wiary, mocy i Wagi Ręką moią przy Wyciśnieniu własney Pieczęci podpisuię.
28Dan Dnia Dwu-
29[reklamant:] Dan Dnia Dwu-
k. 124v (skan 0130, strona lewa – góra)
1Dan, Dnia Dwudziestego Września, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trze-
2ciego Roku, w Lubczy. Józef Piątkowski P. S. m[anu] p[ropri]a / L. S. / Która to Prezenta
3w Oblatę podana Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Nineysz[ych] Grod[zkich]
4Kijow[skich] iest wpisana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) prezenty wydanej w Lubczy 20 IX 1793 przez kolatora W. Józefa PIĄTKOWSKIEGO „P. S.” [?]; podał Wielebny X. Filip DASZKIEWICZ. Prezenta skierowana do JW. JX. Teodozego ROSTOCKIEGO, arcybiskupa kijowskiego i halickiego, metropolity całej Rusi (unickiego): na prośbę kleryka Filipa DASZKIEWICZA, który ma zezwolenie, zalecenie i świadectwo (o stałości w wierze katolickiej, wykształceniu i obyczajach) od kijowskiego konsystorza grecko-unickiego, Piątkowski z prawa patronatu i kolacji prezentuje go na parocha cerkwi św. Jana Ewangelisty w swej dziedzicznej wsi Lubczy po zmarłym ks. Janie DASZKIEWICZU, jego ojcu; prosi o wyświęcenie go do tej cerkwi i przyrzeka zachować go przy gruntach, polach i sianożęciach nadanych erekcją (akty 81–82), dochodach i wolnościach stanu duchownego.
Łac.: ex Jure Patronatûs et Collationis – z prawa patronatu i nadawania (beneficjum); L. S. – miejsce pieczęci. „Przytkach [?]” – wyraz niepewny (początek pod ubytkiem papieru), może „Przypadkach” albo „Przytkach” (dochodach przygodnych). Prezenta wydana tego samego dnia co erekcja cerkwi (akt 82) – mimo że wcześniej parochem był ojciec Filipa, Jan Daszkiewicz.
Streszczenie
30I / 10 II 1794 ks. Filip Daszkiewicz oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu prezentę z 20 IX 1793, którą kolator Józef Piątkowski przedstawił go metropolicie Teodozemu Rostockiemu na parocha unickiej cerkwi św. Jana Ewangelisty w Lubczy po zmarłym ojcu, ks. Janie Daszkiewiczu, przyrzekając zachować go przy uposażeniu z erekcji.
Akt nr 84
Obl[ata] Prorog[acyi] w Sprawie JW. Branickiego Hetm[ana] W[ielkiego] K[oronnego] z JOX. Jabłonowską W. N. na D[zień] 16 Maia KRB [?] Ziazd odkładaiącey
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (prorogacja: Turbowce [?] 22 I / 3 II 1794)
Karty / skanyk. 124v (skan 0130, strona lewa) – k. 125 (skan 0130, strona prawa – góra)
28i proroguię, zachowuiąc Termin Stawienia się na owczas zawity Stro-
29nom w Dekret wchodzącym, pod Rygorem Dekretem zamierzonym, Którą
30Prorogacyą, dla większey Wiary i Wagi Ręką moią własną przy wyciśnie-
31niu rodowitey Pieczęci podpisuię. Dan w Turbowce [?] Dnia Dwudziestego
32Drugiego Stycznia Veteris Styli, a Trzeciego Dnia Miesiąca Lutego Nowego
33Stylu, Tysiąc
34[reklamant:] Stylu, Tysiąc
k. 125 (skan 0130, strona prawa – góra)
1Stylu, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku. Tę Prorogacyą Kon-
2descencyi Ręką własną podpisuię, Teodor Paszkowski Pis[arz] Ziem[ski] Kijow[ski] (L. S.)
3Która to Prorogacya w Oblatę wniesiona Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do
4Xiąg Nineyszych Grodzkich Kijow[skich] iest wpisana – L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) prorogacji zjazdu (kondescencji) sądowego; podał U. Józef BĘTKOWSKI [?]. Prorogacja na papierze rosyjskim (stemplowym), z podpisem i pieczęcią W. Teodora PASZKOWSKIEGO, pisarza ziemskiego kijowskiego, wydana w Turbowcach [?] 22 I / 3 II 1794.
Treść: dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 2/13 IX 1793 w sprawie JW. Franciszka Ksawerego BRANICKIEGO, hetmana wielkiego koronnego, i innych z JO. ks. Franciszką Wiktorią z książąt KORYBUTÓW JABŁONOWSKĄ i innymi (wzajemne powództwa) nakazano zjazd na grunt dóbr miasta STEBLOWA na 5 II 1794 st. st.; Paszkowski, wezwany przez Branickiego na ten termin, z powodu słabości zdrowia i innych przyczyn – na żądanie samej strony wzywającej – odracza zjazd do 16 V 1794 st. st., zachowując termin zawity dla stron pod rygorem dekretu.
Łac.: Veteris Styli – starego stylu (kalendarza juliańskiego); L. S. – miejsce pieczęci. W tytule i tekście skrót „W. N.” przy nazwisku Jabłonowskiej i wyraz „Urodzną [?] Nowogr.” – zapewne „Woiewodzinę Nowogrodzką” (kopista pisze niewyraźnie; lekcja niepewna). „KRB [?]” w tytule – nierozwinięty skrót (może odnosi się do urzędu prowadzącego zjazd). „odwiznym [?]” – wyraz niepewny (może „otwartym”). „HWK” – Hetman Wielki Koronny. Końcowe „L.” po formule wpisu – zapewne „Lectum” albo znak kancelaryjny [?].
Streszczenie
30I / 10 II 1794 Józef Bętkowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu prorogację (Turbowce [?] 22 I / 3 II 1794), którą pisarz ziemski kijowski Teodor Paszkowski z powodu choroby, na żądanie hetmana Franciszka Ksawerego Branickiego, odroczył z 5 II na 16 V 1794 st. st. zjazd na grunt dóbr miasta Steblowa, nakazany dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 2/13 IX 1793 w sporze Branickiego z ks. Franciszką Wiktorią z Korybutów Jabłonowską.
Akt nr 85
Obl[ata] Kwitu z wzaiemnych Pretensyi Processem obiętych UU. Filipowicza i Bogusławskiego CKP [?] następionego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (kwit: Rotek [?] 18 VI 1793)
4Na Urzędzie Grod[zkim] w Mieście Jey Jmperat[orskiey] M[oś]ci Żytomierzu Przedemną Józe-
5fem Roszkowskim Vice-Reg[entem] Przysięgł[ym] Grod[zkim] W[oiewódz]twa P[owia]tu Kijow[skiego] i Xięgami
6Nineyszemi Grod[zkiemi] Kijow[skiemi] Osobiście Stawaiący U. Józef Bętkowski [?] Kwit z
7wzaiemnych Pretensyi Processem obiętych, między U. Filipowiczem, a W. Bo-
8gusławskim Chor[ążym] Kaw[ale]ll[ery]i W[oysk] Poll[skich] [?] następiony, Podpisem Stron Tychże i Przyiaciół
9przy Pieczęciach Trzech na Laku Czerwonym wyciśnionych umocniony, na Pa-
10pierze Dziesięciokopikowym napisany, do akt Grod[zkich] Kijow[skich] w Oblatę podał,
11w te Słowa: My niżey na podpisie Rękami własnemi wyrażeni, Jako to:
12Ja Franciszek Xawery Bogusławski Chor[ąży] Kaw[ale]ll[eryi] Nar[odowey] i Ja Daniel Filipowicz
13zeznaiemy, tym Kwitem Naszym ręcznym, moc autentyczną w Sobie zawie-
14raiącym, i iakoby przed Aktami własnego Grodu przyznanym, nawzaiem
15Sobie na to danym, i służącym: Jż my maiąc między Sobą Kłótnię i Je-
16den od Drugiego Pokrzywdzenie, Myzwem [?] Dnia Czternastego Junii Roku Teraź-
17nieyszego w aktach Grod[zkich] Kijow[skich] razem z Wizyą, od U. Filipowicza zeznanym
18i wzaiemnego Odporu od W. Bogusławskiego uczynionego Processem zaięte
19dokładnie okryślone i odkryte, a skracaiąc Drogę Prawności, z dawszy się w
20tym na Radę Przyiaciół, gdy za poważnym Tychże Jnteressowaniem się decyzyą
21zupełną, w Krzywdach naszych odbieramy nawzaiem Satysfakcyą, Przeto
22przestaiąc zupełnie na udeterminowaniu Tychże tew. [?] Przyiaciół w Pretensy-
23ach wszelkich Processem wzmiankowanym obiętych, i dokładnie wykryślonych
24na Groncie Dóbr Miasta Rokitny zdziałanych, nic Jeden do Drugiego nie-
25zostawiaiąc, wiecznie i nigdy nieodzownie Kwituiemy się, Process wyżey wy-
26rażony w tych okolicznościach nawzaiem zaszły niszczym, Kassuiem, i za
27sposobnością eliminować z akt przyrzekamy. Który to Kwit dobrowolny w-
28zaiemnych Pretensyach za ustawieniem się Przyiaciół następiony, Rękami
29własnemi z zatwierdzeniem Tychże Przyiaciół dla większey Wiary podpisuiemy.
30Działo się w Rotku [?], Die Decima Octava Julii [!: Junii?], Millesimo, Septingentesimo,
31Nonagesimo, Tertio annó. Daniel Puzniatka [?] Filipowicz – Xawery Bogusławski
32Chor[ąży] Kaw[ale]ll[eryi] Nar[odowey]
33[reklamant:] Chor. Kwll. Nar.
k. 125v (skan 0131, strona lewa – góra)
1Chor[ąży] Kaw[ale]ll[eryi] Nar[odowey] /: L. S. :/ Ja iako Przyiaciel proszony do nineyszey Ugody podpi-
2suię się. Andrzey Kosizza [?] Kakowski [?] /: L. S. :/ Przytomny tey Ugodzie przez Kwit wza-
3iemny teraz następiony, Przyiaciel podpisuię się. Józef Jaszczewski [?] Chor[ąży] Kwll. Nar[odowey]
4/: L. S. :/ Użyty do podpisania się na tey Ugodzie z wzaiemnych Pretensyi między Stro-
5nami dobrowolnie następiony, podpisuię się Przyiaciel. Jan Dziedzinski [?] … ZK [?]
6Ja iako Przyiaciel proszony do tey wyż wyrażoney Ugody podpisuię się Jan Wi-
7żewski [?] m[anu] p[ropri]a – Który Kwit Słowo w Słowo do Xiąg Nineysz[ych] Grod[zkich] Kijow[skich] iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) kwitu wzajemnego, podanego przez U. Józefa BĘTKOWSKIEGO [?]; kwit z podpisami stron i przyjaciół, trzema pieczęciami na czerwonym laku, na papierze stemplowym „dziesięciokopiejkowym”.
Treść: W. Franciszek Ksawery BOGUSŁAWSKI, chorąży kawalerii narodowej, i U. Daniel (Puzniatka [?]) FILIPOWICZ, którzy pokrzywdzili się wzajemnie, wszczęli proces – „myzwem” [?] (zapewne manifestem/pozwem) z wizją (obdukcją) zeznanym przez Filipowicza w aktach grodzkich kijowskich 14 VI (1793) i odporem Bogusławskiego – o zajścia na gruncie dóbr miasta ROKITNY; zdawszy się na radę przyjaciół i otrzymawszy satysfakcję, kwitują się wiecznie ze wszystkich pretensji, kasują proces i przyrzekają wyeliminować go z akt. Kwit podpisali jako przyjaciele stron: Andrzej KOSIZZA [?] KAKOWSKI [?], Józef JASZCZEWSKI [?], chorąży kawalerii narodowej, Jan DZIEDZIŃSKI [?] i Jan WIŻEWSKI [?] (nazwiska w podpisach – lekcje niepewne).
Łac.: Die Decima Octava … Millesimo Septingentesimo Nonagesimo Tertio anno – dnia osiemnastego … roku tysiąc siedemset dziewięćdziesiątego trzeciego. W rkp. miesiąc odczytany jako „Julii” [?] – litery niepewne, może „Junii” (czerwca; proces wszczęto 14 VI). Skrót w tytule „CKP” [?] i w tekście „Chor. Kwll. W. Poll.” [?] / „Chor. Kwll. Nar.” – chorąży kawalerii (narodowej, wojsk polskich). Miejsce wystawienia „w Rotku [?]” – lekcja niepewna (może Rokitna – por. „Dóbr Miasta Rokitny”). „Myzwem [?]” – wyraz niepewny; „tew. [?]” – skrót niejasny.
Streszczenie
30I / 10 II 1794 Józef Bętkowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu kwit z 18 VI [?] 1793, którym Franciszek Ksawery Bogusławski, chorąży kawalerii narodowej, i Daniel Filipowicz, za pośrednictwem przyjaciół, pogodzili się i pokwitowali ze wzajemnych pretensji o krzywdy wyrządzone w dobrach miasta Rokitna, kasując wszczęty w czerwcu 1793 proces.
Akt nr 86
Obl[ata] Jnstrumentu od JOX. Jabłonowskiego Star[ozakonnemu] Leybie Mędelowiczowi na Rabinstwo Czehryńskie i Lisiańskie służącego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (instrument: Annopol 15 II 1775; potwierdzenie 10 VIII 1780)
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) instrumentu, który osobiście podał starozakonny Leyba MĘDELOWICZ (MĘDLOWICZ, MENDLOWICZ). Dokument z 1775 r. na papierze zwyczajnym, z podpisem księcia i pieczęcią na opłatku, z przyszytym arkuszem stemplowym „dziesięciokopiejkowym”.
Treść: Antoni Chryzostom Barnaba ks. JABŁONOWSKI (książę na Ostrogu, hrabia z Prus, wojewoda poznański, starosta świecki, międzyrzecki i czehryński, kawaler orderów Orła Białego i św. Huberta) zawiadamia komisarza-gubernatora, rządców swych dóbr ukraińskich, kahały starostwa czehryńskiego i hrabstwa lisianieckiego oraz arendarzy i Żydów, że na prośbę pospólstwa żydowskiego ustanawia Leybę Mędlowicza rabinem nad kahałami CZEHRYŃSKIM i LISIANIECKIM na 6 lat (15 II 1775 – 15 II 1781), z pełnią władzy w sądach duchownych żydowskich – z prawem ferowania dekretów za aprobatą władzy dworskiej, ale z zachowaniem apelacji pokrzywdzonych do komisarzy księcia lub samego księcia; nakazuje mu bezstronność i nieprzyjmowanie podarków, pozwala pobierać zwyczajowe dochody (wg osobnych punktów) bez obciążania pospólstwa i szkody dla intraty skarbowej; za nadanie rabin płaci do skarbu 150 czerwonych złotych. Datum w Annopolu 15 II 1775; 10 VIII 1780 książę przedłużył i potwierdził instrument dożywotnio.
Łac.: quocunque titulo – z jakiegokolwiek tytułu; Datum … Die Decima Quinta Februarii Millesimo Septingentesimo Septuagesimo Quinto Anno – dan dnia 15 lutego 1775 r.; Die Decima Augusti … Octoagesimo – dnia 10 sierpnia 1780; L. S. – miejsce pieczęci. „Numero” – „w liczbie, słownie”. „Wziątek” – łapówka; „przyiowania” – zapewne „przyimowania” (podarków). „Bohuszowcu [?]” w tytulaturze – lekcja niepewna. Annopol – rezydencja Jabłonowskich (pow. ostrogski [?]).
Streszczenie
30I / 10 II 1794 Leyba Mędelowicz oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu instrument ks. Antoniego Barnaby Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego i starosty czehryńskiego (Annopol 15 II 1775), ustanawiający go na 6 lat rabinem kahałów czehryńskiego i lisianieckiego, z władzą sądową w sprawach duchownych (z apelacją do komisarzy księcia), prawem do zwyczajowych dochodów i opłatą 150 czerwonych złotych; w 1780 książę potwierdził nadanie dożywotnio.
Akt nr 87
Obl[ata] Dekretu Ziazdowego na Groncie Miasta Jey Jmperat[orskiey] M[oś]ci Żytomierza, między W. Karwowskim Stoll[nikiem] Sanock[im] a W. Dorożyńskim Podstoll[im] Wędeńs[kim] ferowanego przez Sąd Pisar[ski] Ziem[ski] Kijow[ski]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (dekret zjazdowy: Żytomierz 30 IX / 11 X 1793)
Karty / skanyk. 126 (skan 0131, strona prawa – dół) – k. 129 (skan 0134, strona prawa – góra)
10łey Rossyi etc. etc. Pani Naszey Naymiłościwszey – Sąd Pisarski Ziem[ski] Kijow[ski]
11na żądanie Stron Rekwiruiących, i za okazaniem Dekretu Sądu Zupełnego
12Ziem[skiego] Kijow[skiego] Roku Teraźnieyszego, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego
13Dnia Dwudziestego Dziewiątego Septembris podług dawnego, a zaś Dnia
14Dziesiątego Października podług Nowego Kalendarza, między W. Felicya-
15nem Karwowskim, a W. Adamem Dorożyńskim Podstoll[im] Wędeńs[kim] wypadł-
16ego Ziazd Sądu bądź iedney Osoby, albo UU. Komorników, lub iednego z
17nich na Gront Dóbr Miasta Żytomierza, na Dzień Jedynasty Października
18podług Nowego Kalendarza Roku Teraźnieyszego oznaczaiącego, i podług
19obmowy Skarg i Terminów Stron Obydwóch osądzenie polecaiącego. Na
20czas i mieysce wyż wyrażonym Dekretem przepisane ziachawszy, i Jurys-
21dykcyą przez Woźnego przy Akcie wyrażonego ogłosiwszy, Stron do pisania
22Kompartycyi przywołać rozkazał – Na Którym Terminie W. Felicyan Kar-
23wowski Stoll[nik] Sanocki Powod i Pozwany przez U. Grzegorza Głowackiego Umo-
24cowanego, a W. Adam Dorożyński Podstoli Wędeńs[ki] Pozwany i Powod i Przy-
25powiadaiący się oczewisto stawili się, i prawny Spór między Sobą mieli, Któ-
26rych Kontrowersyi Sąd wysłuchawszy – Ponieważ W. Karwowski z mocy So-
27bie od JW. Czackiego St[aros]ty Nowogr[odzkiego] w Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
28siątym, Dnia Osmnastego Czerwca w Brusiłowie ręcznie daney, a Dnia Pią-
29tego Julii Roku Tegoż w Grod[zie] Kijow[skim] oblatowaney, Plenipotencyi, i od Siebie
30na rzecz W. Dorożyńskiego, Dnia Pierwszego Januarii, Tysiąc, Siedmset, Dzie-
31więćdziesiąt, Drugiego Roku podpisaney, także Plenipotencyi, Sprawy z tego
32Umocowania dopominaiąc się Terminem Roku Teraźnieyszego Dnia Dwudzies-
33tego Siodmego Sierpnia od Siebie wydanym, i Manifestem przez U. Grzego-
34rza Głowackiego Jmieniem JW. Czackiego St[aros]ty Nowogr[odzkiego] i U. Felicyana Kar-
35wowskiego w aktach Grod[zkich] Kijow[skich] Dnia Siodmego Października Roku Bieżącego
36podanym
37[reklamant:] podanym
k. 127 (skan 0132, strona prawa)
1podanym, teraz w Sądzie Swoim Ziazdowym składanemi, oddania Papie-
2rów podług Summaryuszu przez W. Karola Jezierskiego, niby na rzecz W[ielmożne]go
3Karwowskiego podpisanego pod Przysięgą żąda, a za niepilność w Jnte-
4ressach i upadki poczynione, tak przez nieattencyą, i niepowydawanie Pozwów
5na Sądy Ziem[skie] i Grod[zkie] Kijow[skie], nieodpisywanie na Listy, U. Karwowskiego –
6Kar wściągnienia, Papierów iakoby próżnej celem rażenia Kapitulacyi
7utrzymywanie, nakoniec osądzenie od tyże Kapitulacyi domaga się, Prze-
8to Sąd Ziazdowy Pisar[ski] Ziem[ski] Kijow[ski] co należy żądania W. Karwowskiego wzglę-
9dem oddania Papierów, gdy te w Roku Teraźnieyszym, Dnia Osmego Paździer-
10nika (iako Skarga od W. Dorożyńskiego w aktach Grod[zkich] Kijow[skich] zaniesiona,)
11o które żadney wprzód Rekwizycyi niebyło, oddać oświadczywszy, teraz do Sądu
12przyniosły, chętnie W. Dorożyński U. Głowackiemu JW. Tadeusza Czackie-
13go St[aros]ty Nowogr[odzkiego] Plenipotentowi podług Summaryuszu przez W. Jezierskiego
14na rzecz W. Dorożyńskiego podpisanego, a przez W. Dorożyńskiego W. Kar-
15wowskiemu wyieżdżaiąc do Bohusławia zostawionego, porządnie z Summa-
16ryuszami do każdego Fascykułu osobno przyłączonemi oddaie, i te U. Gło-
17wacki w istocie i wielości w Summaryuszu wyrażony przezieraiąc każdy
18Fascykuł Sądownie odbiera, i Wykonania Przysięgi na rzetelne oddanie
19nieżąda; Przeto Sąd Ziazdowy, poświadczywszy Podpisem Swoim Sum-
20maryusz, od dalszey Pretensyi oddawania tychże Papierów JW. Czackiego St[aros]ty
21Nowogr[odzkiego] W. Dorożyńskiemu powierzanych wolnym być nazawsze ogłasza,
22Co się zaś dotycze Zarzutów przez W. Karwowskiego W. Dorożyńskiemu przez
23Manifest i Pozew wyż rzeczone, zadanych; gdy W. Karwowski na dowod wyż
24wspomnionych Zarzutów Dekret tylko Jeden w Roku Teraźnieyszym Tysiąc,
25Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzecim, Dnia Dwunastego Julii w Grod[zie] Kijow[skim]
26między JW. Czackim, a JW. Rybińskim wypadły, przy Którym Kompartycyą
27nietylko W. Dorożyński, ale i U. Głowacki Jmieniem JW. Czackiego St[aros]ty Nowogr[odzkiego]
28pisali, składa, i złożonym upadek JW. Czackiemu St[aros]cie Nowogr[odzkiemu] przyniesiony
29z przyczyny uwolnienia od Terminu JW. Rybińskiego tłumacząc:
30że Plenipotencyi W. Dorożyński nieokazywał, stanowić usiłuie; gdy iednak
31Rezolucya Sądu Grod[zkiego] Kijow[skiego] okazana Plenipotencya za niedostateczną
32być zdeterminowała, a z tąd przyniesionego Upadku w tey Sprawie ile gdy i
33Drugi nowo ustanowiony znaydował się Plenipotent dóyrzeć niemożna, ow-
34szem gdy JW. Rybiński maiąc wzaiemne Powodztwo w Kompartycyi tegoż De-
35kretu zapisane, z tegoż nieuzdawał [?], ale na Rezolucyi Sądu Grod[zkiego] poprzestał,
36W dalszych zaś Okolicznościach względem niewydawania Pozwów gdy W. Kar-
37wowski odebrawszy Dokumenta wszystkie, teraz przez W. Dorożyńskiego U.
38Głowackiemu
39[reklamant:] Głowackiemu
k. 127v (skan 0133, strona lewa)
1Głowackiemu Sądownie oddane, między temi Dokumentami żadnego Aktora-
2tu [?] tak przez niepilność, albo przez niewydanie Pozwów upadłego, i z zatrzymywa-
3nia Jnteressów pomimo obligacya, niepromowowanego nieokazuie, owszem
4W. Dorożyński tłumacząc się że Sprawę z Samsonem Sobie do promo-
5wowania w Magistracie Żytomier[skim] za Swiadectwem Listu Dnia Dwu-
6dziestego Pierwszego Lutego, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Drugiego
7Roku od W. Karwowskiego do W. Dorożyńskiego pisanego Sobie wręczoną
8promowował, i tę w Kurchtum [?] na Dekrecie Zapłacenie wskazuiącym skoń-
9czywszy, Pozwy wydawał, i na też expensował okazuie, i że w tey Sprawie
10Dokumenta wszystkie wraz z Jnnemi wyieżdżaiąc do Bohusławia W. Karo-
11lowi Jezierskiemu wręczył, i że też Dokumenta za Swiadectwem Listu Dnia
12Dziesiątego Maia Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Drugiego Roku z Żyto-
13mierza od W. Jezierskiego do W. Dorożyńskiego do Bohusławia pisanego
14W. Karwowskiemu z przyczyny wyrobionego przez Samsona Reskryptu, Po zali-
15kwidowaniu tegoż Długu na Kommissyi Likwidacyiney wraz z Dekretem odesłane
16zostały, probuie, i że w Sprawie z Merw. [?] Podolskiemi Graniczney Zapisem Kom-
17promissarskim Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Drugiego, w aktach
18Kijow[skich] oblatowanym obięty, a w Roku Teraźnieyszym Tysiąc, Siedmset, Dziewię-
19dziesiąt, Trzecim skończony, przez W. Dorożyńskiego na Pierwszych Terminach
20w Roku przeszłym i teraźnieyszym za Swiadectwem Listów od W. Karwowskiego
21do W. Dorożyńskiego na też Termina wzywaiących, i w czasie Kompromissu pisa-
22nych, oraz Kompartycyi wyż wspomnionych Dekretów attentowany W. Dorożyń-
23ski dowodzi [?], Termin Dnia Pierwszego Maia Roku Teraźnieyszego Tysiąc, Siedm-
24set, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego, Jmieniem JW. Czackiego po JW. Rokitnickiego
25na Termin Kompromissu w Grod[zie] Kijow[skim] zeznany, przez W. Dorożyńskiego formo-
26wany, tudzież List od W. Karwowskiego Roku Teraźnieyszego Dnia Dwudziestego
27Dziewiątego Aprilis, z Brusiłowa w rożnych Jnteressach do Siebie pisany, i
28względem Przypozwu dopiero wspomnionego treść Listu tegoż w tey istocie: „Ten
29„Przypozew po JW. Rokitnickiego podług mnie iako mniey potrzebny, takczy-
30„niąc zadość Jego Woli, każę w Rozowie [?] położyć„ będącego w Sądzie Swoim
31czytaiąc, wydawanie Pozwów do Jnteressów potrzebnych w Sądzie Swoim do-
32wodzi, a względem Jnnych gdy żadnego obiaśnienia i Rekwizycyi do Siebie
33czyniony, niemieć ustanawiaiąc wszystkie Listy w ciągu Jnteressowania się
34Swoiego od W. Karwowskiego do Siebie pisane czytaiąc, nierekwirowaniu Sie-
35bie o wydanie Przypozwów przywodzi: a W. Karwowski z odebranych Dokumen-
36tów potrzeby wydania Przypozwów do którey kolwiek bądź Sprawy nieokazuie, [ty-]
37lko [?] że po oddaleniu się W. Dorożyńskiego z Żytomierza do Bohusławia Jnteressa
38JW. Czackiego S[taros]ty N[owogrodzkiego] bez attencyi zostawione i opuszczone były W. Karwowski usta-
39nowić żądaiąc
40[reklamant:] nowić żądaiąc
k. 128 (skan 0133, strona prawa)
1nowić żądaiąc złożonym Summaryuszem przez W. Jezierskiego podpisanym
2i Korrespondencyą od W. Jezierskiego do W. Karwowskiego czynioną przeło-
3nać [?] usiłuie: gdy iednak W. Dorożyński złożywszy Jnformacyą w Dniu Dziewięt-
4nastym Marca Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Drugiego od Siebie
5W. Jezierskiemu do Jnteressów JW. Czackiego daną, tudzież Summaryusz przez
6W. Karwowskiego w Sądzie okazany, Podpis W. Jezierskiego w te Słowa: „Ten
7„Summaryusz Dokumentów od W. Dorożyńskiego mnie danych podpisuię
8„Karol Jezierski„ na Sobie maiący, iako też Korrespondencyą od W. Jezier-
9skiego do Siebie o Obronie Spraw JW. Czackiego S[taros]ty N[owogrodzkiego] z Samsonem dono-
10szącą, i od Karwowskiego w Jnteressach JW. Czackiego do W. Jezierskie-
11go, iako mieysce Dorożyńskiego zastępuiącego do czasu Rewolucyi Kraiowey
12czynioną, a po skończoney do W. Dorożyńskiego względem Kompromissu
13i Jnnych Jnteressów zwróconą, a ciągle aż do Dnia Szóstego Maia Tysiąc,
14Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego Roku utrzymowaną, Temiż złożone-
15mi Dokumentami: że wyieżdżaiąc z Żytomierza, W. Karola Jezierskiego z zdat-
16ności Swoiey znanego na mieyscu Swoim do Jnteressów JW. Czackiego
17St[aros]ty Nowogr[odzkiego] W. Dorożyński zobligował, że o tey obligacyi wręczonym W. Kar-
18wowskiemu przez W. Jezierskiego na rzecz Swoią podpisanym Summaryu-
19szem, a przez W. Karwowskiego teraz złożonym, tudzież Listem naypierwszym
20od W. Karwowskiego do W. Jezierskiego Dnia Piętnastego Maia w te Słowa:
21„Pewny iestem: że W. Dorożyński zdał na Ręce WPana Dobrodzieia„ z Bru-
22siłowa Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Drugiego pisanym, względem
23zawiadomienia W. Karwowskiego o Obligacyi Jezierskiego i wręczeniu Temuż
24Dokumentów tłumaczy się, i że złożywszy Kapitulacyą Dnia Pierwszego
25Stycznia, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Drugiego Roku, i Dekret ostatni
26przez Siebie przypuszczony od czasu oznaczenia Kapitulacyi aż do Dnia Dwu-
27nastego Julii, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego Roku w Jnteressach
28JW. Czackiego bez przyniesienia upadku z attencyą przyzwoitą, bez odbiera-
29nia Kapitulacyi i powrotu Expensy na Jnteressa łożoney, takim iak Prawo
30mieć chce Siebie Plenipotentem JW. Czackiego być ustanawia, a niechęć W[ielmożne]go
31Karwowskiego od czasu obięcia Possessyi tey, Którą dawniey W. Karwowski trzy-
32mał, z przyczyny rozpoczętego z nim o Pretensye z Possessyi Janówki [?] pochodzą-
33ce w Sądzie Ziemskim toczonego Procesu powziętą być uważa; Przeto gdy W. Doro-
34żyński maiąc Sobie do Manutencyi przez W. Karwowskiego przydaney na Oso-
35bę Swoią Plenipotencyi i podpisaney Kapitulacyi w Sprawach JW. Tadeusza
36Czackiego St[aros]ty Nowogr[odzkiego] wręczone Papiery, okazuiąc pilność w ciągu trzymania
37Jnteressów choć gdzie od Żytomierza oddalał się Sprawy JW. Czackiego z
38Dóbr Brusiłowszczyzny pochodzące na mieyscu Swoim z dolnego do tychże
39Spraw pilności
40[reklamant:] Spraw pilności
k. 128v (skan 0134, strona lewa)
1Spraw Pilności W. Karola Jezierskiego, o czym Listami wyżey wyrażone-
2mi od W. Karwowskiego do W. Jezierskiego, i od Tegoż do Siebie po kilkana-
3ście razy pisanemi, nadto: złożonym z Strony W[ielmożne]go Karwowskiego przez W[ielmożne]go
4Jezierskiego, na Rzecz W[ielmożne]go Dorożyńskiego podpisanym Summaryuszem
5Plenipotenta zobowiązał, przez czas Którego utrzymywania Jnteressów,
6gdy tak za W[ielmożne]go Jezierskiego mieysce Swoie zastępuiącego, iako też i z Oso-
7by Swoiey, Jnteressom JW. Czackiego od Dnia Pierwszego Stycznia Tysiąc,
8Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Drugiego Roku, do Dnia Dwunastego Julii
9Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego Roku nic przeciwnego Prawu
10i Jnteressom szkodliwego nieuczynił, a złożony Dekret Dnia Dwunastego
11Julii między JW. Czackim, a JW. Rybińskim zapadły, Którym okazana Ple-
12nipotencya, za nielegalną uznana W. Dorożyńskiego obwiniać niemoże,
13Przecież gdy po Roku skończonym Tenże W. Dorożyński dla iakowyściś oko-
14liczności i niechęci W. Karwowskiemu niepodobał się, i dla tego W. Karwow-
15ski zarzuty Pozwem i Manifestem W. Dorożyńskiemu poczynił; gdy iednak
16W. Dorożyński wyż wspomnionemi Dowodami od zarzutów odwiodł [?] się,
17wściągnienia Kar za opisanie Siebie Pozwem i Manifestem przez W. Kar-
18wowskiego uczynionemi w aktach Ziem[skich] i Grod[zkich] Kijow[skich] zaniesionemi,
19w Których te Słowa: „Nic dobrego, przez niepilność upadku poczynienia Jnte-
20„ressów JW. Czackiego nieattentowania, w niepowydaniu na Sądy Ziem[skie] i Grod[zkie]
21„Pozwów na Rekwizycyą W. Karwowskiego nieodpisywanie i Kapitulacyi
22„prawie iak umyslnie ciągnienie, Papierów próżnie i iedynie tylko celem
23„rośnienia [?] Kapitulacyi utrzymowanie„, i inne obelżywe Słowa znayduią się,
24na W. Karwowskiego żąda, i domawia się. A Sąd Ziazdowy Ziem[ski] Kijow[ski]
25Pisarski, że opisanie ogólne bez wyrażenia Sprawy, i dowodu, w którey by
26zawod, upadek, lub szkoda z okazyi W[ielmożne]go Dorożyńskiego nastąpiły, iest iedy-
27nie W. Dorożyńskiego obelżaiące uważa; Przeto winnym W[ielmożne]go Karwowskiego
28wynayduie, i za opisanie takowe, i skwapliwe na Honor targnienie się: aby Ten-
29że W. Karwowski W. Dorożyńskiemu, lub od niego Umocowanemu Grzywien
30Sto, czyli Sto Szesćdziesiąt, Złotych Poll[skich] w Roku Teraźnieyszym, Tysiąc,
31Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzecim, Dnia Dwudziestego Grudnia podług
32Nowego Kalendarza przed Aktami Grod[zkiemi] Kijow[skiemi] pod W. W. [?] w przypadku sprze-
33ciwienia się przy Manifeście rozciągnąć się maiącą zapłacił, tudzież Mani-
34fest Dnia Siodmego Octobris, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego w Grod[zie]
35Kijow[skim] i Pozew Dnia Dwudziestego Siodmego Sierpnia tegoż Roku w Ziem[skim]
36Kijow[skim] zamieszczone za eliminowane być sądzi i ogłasza. Względem za-
37Kapitulacyi
38[reklamant:] Kapitulacyi
k. 129 (skan 0134, strona prawa – góra)
1Kapitulacyi, o którey nienależytego czynienia W. Karwowski Pozwem Swoim
2domaga się, chociaż tę należną być W. Dorożyński tłumacząc w tey Pre-
3tensyi Pozwu od Siebie o zapłacenie Kapitulacyi wydanego niema: Przeto
4Sąd wolnego czynienia o tęż Kapitulacyą W. Dorożyńskiemu niezagra-
5dza. Odwołał się W. Karwowski S. S. Sąd tego odwołania niedopuszcza.
6Teodor Paszkowski Pisar[z] Ziem[ski] Kijow[ski] z Paragrafem iednym podpisuię
7m[anu] p[ropri]a. Który to Dekret Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Nineysz[ych]
8Grod[zkich] Kijowskich iest wpisany – L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) dekretu zjazdowego sądu pisarskiego ziemskiego kijowskiego, podanego przez U. Adama GŁOWACKIEGO; dekret z podpisem pisarza, na papierze stemplowym „dziesięciokopiejkowym”.
Treść dekretu: 30 IX / 11 X 1793 w dworku pisarza ziemskiego kijowskiego W. Teodora PASZKOWSKIEGO na gruncie dóbr miasta Żytomierza, w obecności JW. Michała Kazimierza ROKITNICKIEGO, starosty kozowskiego [?], WW. Ignacego IWASZKIEWICZA, sędziego nadnieprskiego [?], Józefa POLANOWSKIEGO, stolnika przemyskiego, Antoniego IZBICKIEGO, Kazimierza GRABOWSKIEGO, Grzegorza GŁOWACKIEGO i woźnego Jacentyna AMILKOWSKIEGO [?], sąd pisarski – wykonując dekret pełnego sądu ziemskiego kijowskiego z 29 IX / 10 X 1793 – rozpatrzył spór W. Felicjana KARWOWSKIEGO, stolnika sanockiego (zastępowanego przez U. Grzegorza GŁOWACKIEGO), plenipotenta JW. Tadeusza CZACKIEGO, starosty nowogrodzkiego (plenipotencja Brusiłów 18 VI 1790, oblatowana 5 VII 1790), z W. Adamem DOROŻYŃSKIM, podstolim wendeńskim, któremu Karwowski 1 I 1792 przekazał (subdelegował) prowadzenie interesów Czackiego (z „kapitulacją” – wynagrodzeniem). Karwowski żądał zwrotu papierów wg summariusza podpisanego przez W. Karola JEZIERSKIEGO, zastępcę Dorożyńskiego, oraz kar za niedbalstwo (niewydawanie pozwów, nieodpisywanie na listy, przetrzymywanie papierów dla „kapitulacji”), a także odebrania kapitulacji. Dorożyński oddał papiery z summariuszami (przyjął je U. Głowacki bez żądania przysięgi), wykazał listami, że sprawę z SAMSONEM prowadził w magistracie żytomierskim, że dokumenty zostawił, wyjeżdżając do BOHUSŁAWIA, Jezierskiemu, a sprawę graniczną z „Merw. [?] Podolskimi” (kompromis 1792, zakończona 1793) prowadził należycie; zaś przegrana Czackiego z JW. RYBIŃSKIM w grodzie kijowskim 12 VII 1793 wynikła z uznania plenipotencji za niedostateczną. Sąd uwolnił Dorożyńskiego od dalszych pretensji o papiery; za obelżywe ogólnikowe zarzuty w manifeście (7 X 1793, gród kijowski) i pozwie (27 VIII 1793, ziemstwo kijowskie) skazał Karwowskiego na 100 grzywien (160 zł pol.) dla Dorożyńskiego, płatne 20 XII 1793 n. st. przed aktami grodzkimi kijowskimi, a manifest i pozew kazał wyeliminować z akt; co do kapitulacji pozostawił Dorożyńskiemu wolną drogę prawną; odwołania Karwowskiego nie dopuścił. Podpisał Teodor PASZKOWSKI, pisarz ziemski kijowski.
„Kapitulacya” – tu: umówione wynagrodzenie plenipotenta (prawnika) za prowadzenie interesów. „Rewolucya kraiowa” – zapewne wydarzenia 1792–1793 (wojna 1792 i II rozbiór). „Kar” – kary (wściągnienie kar). Skróty: „Sty Kozowgo [?]” – starosty kozowskiego [?] (por. akt 70 – M. K. ROKITNICKI, podkomorzy nadworny, Kozów [?]); „S. N.”, „Sty Nowogr.” – starosta nowogrodzki; „S. S.” – stolnik sanocki; „pod W. W. [?]” – nierozwinięty skrót (może „pod Winą Wyższą”). Lekcje niepewne: „przełonać [?]” (zapewne „przekonać”), „Kurchtum [?]”, „Rozowie [?]”, „rośnienia [?]”, „z Merw. [?] Podolskiemi”, „Janówki [?]”, „nieuzdawał [?]”, „Aktoratu [?]”. W rkp. Grzegorz GŁOWACKI (pełnomocnik Karwowskiego) i Adam GŁOWACKI (podający oblatę) – może ta sama osoba.
Streszczenie
30I / 10 II 1794 Adam Głowacki oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu dekret zjazdowy sądu pisarskiego ziemskiego kijowskiego (Żytomierz 30 IX / 11 X 1793) w sporze Felicjana Karwowskiego, stolnika sanockiego, plenipotenta Tadeusza Czackiego, starosty nowogrodzkiego, z jego subdelegowanym pełnomocnikiem Adamem Dorożyńskim, podstolim wendeńskim: Dorożyński oddał papiery Czackiego i został uwolniony od zarzutów niedbalstwa, a Karwowskiego za obelżywe zarzuty skazano na 100 grzywien (160 zł) i kasację manifestu i pozwu; sprawę wynagrodzenia (kapitulacji) pozostawiono otwartą.
Akt nr 88
Obl[ata] Regestru Expensy z Pieniędzy po N. WX. Bogusławskim pozostałych przez UU. Hulanickiego i Bogusławskiego Chor[ążego] K[awaleryi] Poll[skiey] podpisanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (rachunek od 18 III 1793)
Karty / skanyk. 129 (skan 0134, strona prawa) – k. 130 (skan 0135, strona prawa – góra)
38X. Kapucynowi Chodorkowskiemu Srebrnych Złt Trzy, Na Ubogich rozdanych
39Srebr[nych] Złt 21
40[reklamant:] rozdanych
k. 130 (skan 0135, strona prawa – góra)
1rozdanych Srebrnych Złt Dwadzieścia Jeden Powróconych JPu Hulanicki[e]-
2mu z Expensy potrąconych Srebrnych Złt Dziewięć Groszy Dwadzieścia Dwa
3Summa Expensy Srebrnych Złt Dziewięćdziesiąt Cztery Groszy Siedm Xawery
4Bogusławski Ch[orąży] K[awa]ll[eryi] Nar[odowey] Który to Regestr Expensy w Oblatę podany Słowo w
5Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Nineyszych Grod[zkich] Kijow[skich] iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) rejestru rozchodów z pieniędzy pozostałych po zmarłym W. ks. BOGUSŁAWSKIM (zapewne duchownym unickim w Rokitnej), podpisanego z jednej strony przez U. (P.) HULANICKIEGO, z drugiej przez W. Ksawerego BOGUSŁAWSKIEGO, chorążego kawalerii narodowej (zapewne krewnego i spadkobiercę zmarłego; por. akt 85); podał U. Józef BĘTKOWSKI [?]. Dokument z przyszytym arkuszem stemplowym „dziesięciokopiejkowym”.
Treść: „Rachunek percepty i expensy” od 18 III 1793 – przychód: 735 zł 15 gr srebrnych i 91 zł 4 gr miedzianych. Rozchody m.in.: posłaniec z listem do ks. dziekana do ZWINOGRÓDKI, snycerz za trumnę, kozak z rezolucją dziekana do ks. TOCZYCKIEGO do BIAŁEJ CERKWI, piwo w TARASZCZY, gorzałka, potrzeby pogrzebowe w Białej Cerkwi (Bogusławski), ks. Zuttowski [?], paroch w Białej Cerkwi, ryby na obiad egzekwialny w Teleszówce [?], olej, pieprz; msze (po 10 zł) u księży: Daniela (paroch teleszowski [?]), Piotra (Romanki [?]), Jana i Stefana ŻURAKOWSKICH, Jana CZAYKOWSKIEGO (Szawki [?]), Matusza KOŚCIA [?] (Olszanica), Wakuły DOROŻYŃSKIEGO (Rokitna), Szymona JEMNICKIEGO [?] (Pras [?]), Antoniego SEREDOWICZA (SREDOWICZA), Tereszego [?] KULIKOWSKIEGO (Winnica – 40 mszy), SPĘDOWSKIEGO [?] (18 mszy); pałamarz i diak rokitniańscy, diakoni na pogrzebie, świece i łój do lamp dla kościoła (z pieniędzy kościelnych), ks. SOŁTOWSKI (reszta wydatków pogrzebowych), parobek zmarłego (buty), siano, kapucyn z CHODORKOWA, ubodzy (21 zł); reszta zwrócona kościołowi 277 zł 23 gr; Bogusławski odebrał gotówką 90 zł 7 gr i rozliczył ją (pastuch rokitniański, zdjęcie skóry z konia, podatek od zabicia wieprza do skarbu Rzeczypospolitej, chłop pędzący bydło do Białej Cerkwi, gospodyni JAKUBOWSKA [?] i parobek CHURDKI [?] – zasługi itd.) – suma 94 zł 7 gr.
Łac.: a Die Decima Octava Martii – od dnia 18 marca; Die Octava / Vigesima / Vigesima Secunda / Vigesima Quarta Maii – dnia 8 / 20 / 22 / 24 maja; Concordat ut percepta – zgadza się z przychodem; Datt [?] ut supra – data jak wyżej. „Miedny/Miedziany Złt” – złoty w monecie miedzianej (niższej wartości niż srebrny). „Sążeń” siana – miara stogu. Lekcje niepewne: Zastawie [?], Zuttowski [?], Żytnogorski [?], Teleszówka [?], Romanki [?], Sieniany [?], Szawki [?], Kościo [?], Jemnicki [?], Pras [?], Tereszy [?], Spędowski [?], Jakubowska/Jakubowski [?], Churdki [?].
Streszczenie
30I / 10 II 1794 Józef Bętkowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu rejestr przychodów (735 zł srebrnych i 91 zł miedzianych) i rozchodów z pieniędzy pozostałych po zmarłym ks. Bogusławskim, prowadzony od 18 III 1793 przez Hulanickiego i Ksawerego Bogusławskiego, chorążego kawalerii narodowej: koszty pogrzebu w Rokitnej i Białej Cerkwi, msze zamówione u kilkunastu duchownych, zapłaty dla służby i jałmużna; reszta zwrócona kościołowi.
Akt nr 89
Zapis Donationis od W[ielmożne]go Jakuba Czempkowskiego W. Alexandrowi Piotrowskiemu służący
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (donacja: Żytomierz 29 I 1794 st. st.)
Karty / skanyk. 130 (skan 0135, strona prawa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 130 (skan 0135, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego.
2Dnia Trzydziestego Stycznia podług Dawnego –
3a Dziesiątego Lutego podług Nowego Stylu. –
4Na Urzędzie Grodzkim w Miescie Jey Jmperatorskiey Mości Żytomie-
31co w przypadku sprzeciwienia się, Sąd przyzwoity sobie i Sukcessorom
32moim do odpowiadania naznaczam mocą nineyszey darowizny wie-
33czystey Zeznania. Dan w Żytomierzu dnia dwudziestego Dziewiątego Sty-
34cznia podług dawnego Stylu roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwarte-
35go Jakob Czempkowski Chorąży Kawall[eryi] Narod[owey] Która to Donacya Słowo w Sło-
36wo iak się w sobie ma do Xiąg Nineyszych Grodz[kich] Kijow[skich] iest Zapisana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) – osobiste zeznanie i wpis donacji: U. Jakub CZEMPKOWSKI, chorąży kawalerii narodowej, syn zm. Aleksandra, wnuk zm. Józefa, rezygnując z własnej jurysdykcji ziemskiej, daruje wieczyście U. Aleksandrowi PIOTROWSKIEMU, komornikowi ziemskiemu kijowskiemu, swą dziedziczną część wsi BRATAŁÓW WIELKI w województwie kijowskim i powiecie żytomierskim z poddanymi ciągłymi i pieszymi, powinnościami, czynszami, robociznami, dziesięcinami, polami, gajami i wodami, bez wyjątków; za sprzeciw – kary jak za szkody ziemskie z przysięgą; dokument na papierze „krajowym” (stemplowym), datowany w Żytomierzu 29 I 1794 st. st.
Akt pisany inną, mniej staranną ręką niż poprzednie (pisownia „y”, „Kiiowskim”, „Jakob”). W tekście sprzeczność: „przedać postanowiłem”, a dalej „daię, daruię i na wieczność zapisuię” – formularz donacji (zapewne sprzedaż ukryta pod darowizną). Lekcje niepewne: „zupełnie [?]”, „słownie [?] Kwum [?]” (może „słowem … oszacowanemi”). Bratałów Wielki – dziś Bratalow (rejon lubarski?) [?].
Streszczenie
30I / 10 II 1794 Jakub Czempkowski, chorąży kawalerii narodowej, zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu wieczystą darowiznę (z 29 I 1794) swej dziedzicznej części wsi Bratałów Wielki w powiecie żytomierskim, z poddanymi i wszelkimi przynależnościami, na rzecz Aleksandra Piotrowskiego, komornika ziemskiego kijowskiego.
Akt nr 90
Obl[ata] Testamentu niegdy W[ielmożne]go Jana Ossowskiego z rozporządzeniem Substancyi
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 I / 10 II 1794, Żytomierz (testament: Suszczany [?] 11 XII 1793)
16naprzód [?] duszę Naywyższemu Bogu y pragnąc aby Ciało moie zostało pogrze-
17bione z przyzwoitą tylko [?] czcią chrześciańską na expensa Kościoła i inne Złotych
18Sto dwadzieścia przeznaczam. Secundo. Maiąteczek moy składa się z posses-
19syi Arędowney pomiędzy W. Józefem Berezowskim Pod[sędkiem] Ziem[skim] Kij[owskim] a pomiędzy mną dnia
20dziesiątego Januarii Tysiąc Siedmset dziewięćdziesiątego roku na lat trzy o wieś
21Awratyn [?] z poddanymi zawartego a dnia dziesiątego Januarii Tysiąc Siedmset
22Dziewięćdziesiąt Trzeciego roku na drugie trygenium kontynuiącego się, podług
23którego zapłaciłem z góry trzyletnią tenutę w zakładzie [?] umówioną, Osm tysięcy
24Złotych. Tertio Remanenta tak w Zbożu z przesłoroczney [?] i pozaprzeszłoroczney Kwesten-
25cyi [?] tudzież w bydle Koniach nierogaciznie miedzi Cynie i tak daley regestrem opisane
26wynoszą drugie osm tysięcy Złotych. Ponieważ tedy quarto w tey Possessyi do Szesna-
27stu tysięcy Złotych w sobie zamykaiącey w którą włożyłem pieniądze z takiż [?] ze sprze-
28daży dziedziczney fortuny Części Wsi Horodyszcz do rąk moich doszły znay-
29duie się prawie iedyny mey teraźnieyszy fundusz, przeto wyposażywszy
30Sam Córki moie całą tę fortunkę do równego działu przeznaczam dla
31Synów moich Jerzego i Jakuba Ossowskich których na przywiązanie
32Rodzicielskie zaklinam aby na przypadek zayszłey śmierci moiey w zacy-
33towaney Arędowney Possessyi weszli i od utraty ostatnich funduszów
34swoich starali się chronić. Quinto Długów żadnych chwała Bogu niemam
35i z tey strony spokoynym umierać mogę – Sexto Polecam tedy pilności starań
36waszych naydroższe działki [!] duszę moię i tem kończę ostatnią woli moiey
37dyspozycyą którą w przytomności Swiadków i Przyiaciół ręką moią włas-
38ną podpisuię Działo się w Suszczanie [?] dnia Jedenastego Decembris Tysiąc
39Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego roku. Jan Ossowski /: L. S. :/ Przyto-
40mny tey ostatniey dyspozycyi Swiadek i Przyiaciel podpisuię się Je-
41Tomasz [?] Masalski. Przytomny przy spisaniu i podpisaniu tego Te-
42stamentu Swiadek y Przyiaciel podpisuię się Jgnacy Nowicki
43/: L. S. :/ Jako Swiadek i Przyiaciel podpisuię się Kalasanty Didkow-
44ski /: L. S. :/ Który to Testament słowo w słowo iak się w Sobie ma do Xiąg
45Nineyszych Grodzkich Kijowskich iest zapisany –
46[reklamant:] Kwit W. Dulanowskiego [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) testamentu zm. W. Jana OSSOWSKIEGO, podana przez jego syna U. Jerzego OSSOWSKIEGO; testament z podpisami testatora i przyjaciół oraz trzema pieczęciami na czerwonym laku.
Treść: Jan OSSOWSKI, syn Pawła, wojskiego żytomierskiego, wnuk Jana, osłabiony na ciele, ale zdrów na umyśle: (1) polecając duszę Bogu, przeznacza na skromny pogrzeb chrześcijański i wydatki dla kościoła 120 zł; (2) jego majątek to posesja arendowna wsi AWRATYN [?] z poddanymi, z kontraktu zawartego 10 I 1790 na trzy lata z W. Józefem BEREZOWSKIM, podsędkiem ziemskim kijowskim, i przedłużonego 10 I 1793 na drugie trzylecie – zapłacił z góry trzyletnią dzierżawę 8000 zł; (3) remanenty (zboże z ostatnich lat, bydło, konie, nierogacizna, miedź, cyna wg rejestru) – drugie 8000 zł; (4) w posesję tę (16 000 zł) włożył pieniądze ze sprzedaży dziedzicznej części wsi HORODYSZCZE – to jego jedyny fundusz; wyposażywszy już córki, przeznacza go w równych częściach synom Jerzemu i Jakubowi, zaklinając ich, by po jego śmierci weszli w posesję i chronili resztki majątku; (5) długów nie ma; (6) poleca dzieciom swą duszę. Działo się w Suszczanach [?] 11 XII 1793. Świadkowie i przyjaciele: Tomasz [?] MASALSKI, Ignacy NOWICKI, Kalasanty DIDKOWSKI.
Łac.: Secundo, Tertio, Quarto, Quinto, Sexto – po drugie … po szóste; Decembris – grudnia; L. S. – miejsce pieczęci. „Trygenium” – trzylecie (okres dzierżawy). Ręka kopisty taka jak w akcie 89 – mniej staranna, liczne niepewne lekcje: „naprzód [?]”, „tylko [?]”, „Awratyn [?]”, „w zakładzie [?]”, „przesłoroczney [?] … Kwestencyi [?]” (zapewne „przeszłorocznej … kwestyi”), „z takiż [?]”, „Suszczanie [?]”, „Je- Tomasz [?]”. „naydroższe działki” – zapewne „dziatki”. Reklamant na dole strony „Kwit W. Dulanowskiego [?]” – początek tytułu następnego aktu (na k. 131 tytuł brzmi inaczej – por. akt 91).
Streszczenie
30I / 10 II 1794 Jerzy Ossowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu testament ojca, Jana Ossowskiego, syna wojskiego żytomierskiego (Suszczany [?] 11 XII 1793): na pogrzeb 120 zł, a cały majątek – posesję arendowną wsi Awratyn [?] od podsędka Józefa Berezowskiego (8000 zł zapłaconej dzierżawy i 8000 zł remanentów, z pieniędzy ze sprzedaży części Horodyszcza) – po równo synom Jerzemu i Jakubowi, bo córki już wyposażył; długów nie ma.
Akt nr 91
Kwit W. Dulanowskiego na Rzecz W[ielmożne]go Mysłowskiego z wypłacenia Summy Zł. p. 900 i Luit[y]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
6Kijow[skiego] i Xięgami Nineyszemi Grod[zkiemi] Kijow[skiemi] Stawaiąc Osobiście U.
7Józef Dulanowski Swym i U. Maryanny z Kulikowskich Dulanowskiey
8Małżonki Swoiey Jmieniem czyniący zdrowy będąc na Ciele i Umyśle
9dobrowolnie zeznaie – Jż co Dekretem Sądu Grod[zkiego] Kijow[skiego] Roku Tysiąc,
10Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego, Dnia Osmnastego podług dawne-
11go, a Dwudziestego Osmego podług Nowego Stylu, Listopada między
12U. Zeznawaiącym, i Małżonką Jego z iedney, a W. Stanisławem My-
13słowskim Miecznik[iem] Brzesk[im] Kujaw[skim] z drugiey Strony wypadłym naka-
14zano zostało: Aby Tenże W. Mysłowski Summę Złt Poll[skich] Dziewięćset
15bez Prowizyi z Luitą Czternastu Grzywien do Rąk U. Zeznawaiące-
16go na Dniu Trzydziestym Stycznia podług dawnego Stylu, Roku Ty-
17siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego pod Winą Wywołania za-
18płacił; Gdy tedy W. Mysłowski dopełniaiąc Nakazów przerzeczonego
19Dekretu Summę wyrażoną z Luitą do Rąk Zeznawaiącego wyliczył,
20Przeto Zeznawaiący Swym i Małżonki Swoiey Jmieniem, Tegoż W. My-
21słowskiego z rzetelnego wypłacenia Summy Złotych Poll[skich] Dziewięćset
22i Luity wiecznemi i nigdy nieodzownemi Kwituie czasy – mocą dobro-
23wolnego zeznania. Swym i Żony moiey podpisuię się Jmieniem. Jó-
24zef Dulanowski –
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt (30 I / 10 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) – osobiste zeznanie kwitu: U. Józef DULANOWSKI, w imieniu własnym i żony Maryanny z KULIKOWSKICH, kwituje W. Stanisława MYSŁOWSKIEGO, miecznika brzeskiego kujawskiego, z zapłaty 900 zł pol. (bez prowizji) wraz z luitą 14 grzywien, nakazanej dekretem sądu grodzkiego kijowskiego z 18/28 XI 1793 do zapłacenia 30 I 1794 st. st. pod winą wywołania (banicji).
„Luita” (łac. luitio) – opłata sądowa / wynagrodzenie za szkody przy egzekucji, tu 14 grzywien. Akt pisany znów staranną ręką poprzednich aktów (nie tą z aktów 89–90). W tytule nazwisko „Mysłowski”, w tekście „Mysłowski” (możliwe Mystowski – litery ł i t podobne).
Streszczenie
30I / 10 II 1794 Józef Dulanowski w imieniu swoim i żony Maryanny z Kulikowskich pokwitował w grodzie kijowskim w Żytomierzu Stanisława Mysłowskiego, miecznika brzeskiego kujawskiego, z wypłaty 900 zł i luity 14 grzywien zasądzonych dekretem grodzkim z 18/28 XI 1793.
Akt nr 92
Obl[ata] Donacyi na Dobra Topory i Rzewuchę [?] przez JW. Rzewuskiego S[zefa] R[egimentu] O[smego] WXL[itewskiego] na Rzecz W. Jwaszkiewicza S[ędziego] Z[iemiańskiego] P[owiatu] N[adnieprskiego] przyznaney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 I / 11 II 1794, Żytomierz (donacja: Zasław 19 I 1794 st. st., przyznana przed aktami kontraktowymi zasławskimi)
Karty / skanyk. 131 (skan 0136, strona prawa – dół) – k. 131v (skan 0137, strona lewa) – k. 131bis (skan 0137, strona prawa – góra); foliacja rkp. „131” powtórzona
10suię się Paweł Nelicki [?] K. S. W. [?] m[anu] p[ropri]a. Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
11siąt, Czwartego, Dnia Dziewiętnastego Januarii Veteris Styli JW. Se-
12weryn Rzewuski Szeff Woysk Poll[skich] R. O. WX. Litt[ewskiego] Tę Donacyą Dóbr –
13Wsiów Toporów i Rzewuchy [?] z Podpisem Swoim i WW. Przyiaciół będącą,
14na Rzecz i Osobę W. Jgnacego Jwaszkiewicza Sęd[ziego] Ziemian[skiego] P[owia]tu
15Nadniepr[skiego] służącą, przed Xięgami Nineysz[emi] Kontraktowemi Zasław[skiemi]
16przyznał. Przyiąłem S. K. S. [?] Borkowski R. P. A. K. Zasł[awskich] [?] m[anu] p[ropri]a. Która Do-
17nacya w Oblatę podana Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg
18Nineyszych Grod[zkich] Kijow[skich] iest wpisana – L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (31 I / 11 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) donacji podanej przez U. Józefa MOSZYŃSKIEGO. JW. Seweryn RZEWUSKI, szef 8. regimentu wojsk polskich Wielkiego Księstwa Litewskiego (w tytule skrót „SRO. WXL.”), daruje (formalnie: przekazuje „w sposobie zamiany” – po spisaniu kontraktu rezygnacyjnego) wieczyście W. Ignacemu IWASZKIEWICZOWI, sędziemu ziemiańskiemu powiatu nadnieprskiego (skrót „SZPN.”), swe dziedziczne wsie TOPORY i RZEWUCHĘ [?] z karczmami toporowską i rzewuszańską na trakcie karawańskim [?] oraz stepem ku Leszczynicom [?] (woj. i pow. kijowski) – w zamian za HORODEK, SACHNY i UTASENKI [?] – z poddanymi ciągłymi i pieszymi (także zbiegłymi, z prawem windykacji), powinnościami, polami, karczmami, pasiekami, lasami itd., z prawem prezentowania parochów i obowiązkiem płacenia podatku ofiary dziesiątego grosza; przyrzeka ewikcję. Dan w Zasławiu 19 I 1794 st. st.; podpisali przyjaciele Rafał ZAGURSKI (ZAGÓRSKI) i Paweł NELICKI [?] „K. S. W.” [?]. Tego samego dnia Rzewuski przyznał donację przed aktami kontraktowymi zasławskimi; przyjął S. K. S. [?] BORKOWSKI, regent [?] akt kontraktowych zasławskich [?].
„Sędzia ziemiański powiatu nadnieprskiego” – urząd sądowy nowej organizacji po II rozbiorze (por. akt 87 – „Sędzia Nadniepr.” I. IWASZKIEWICZ). „Ofiara dziesiątego grosza” – podatek ustanowiony przez Sejm Czteroletni (1789). Łac.: Veteris Styli – starego stylu. Nazwa „Rzewucha” [?] – lekcja niepewna (w rkp. „Rzewuchę”, „Rzewuchy”; karczma „Rzewuszańska”). „Trakt Karawański” [?], „Leszczynice” [?], „Utasenki” [?] – lekcje niepewne. Foliacja na skanie 0137 prawa – „131” (omyłkowo powtórzona; w opracowaniu k. 131bis).
Streszczenie
31I / 11 II 1794 Józef Moszyński oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu donację (Zasław 19 I 1794, przyznaną przed aktami kontraktowymi zasławskimi), którą Seweryn Rzewuski, szef 8. regimentu wojsk litewskich, przekazał wieczyście – w zamian za Horodek, Sachny i Utasenki [?] – Ignacemu Iwaszkiewiczowi, sędziemu ziemiańskiemu powiatu nadnieprskiego, wsie Topory i Rzewuchę [?] w powiecie kijowskim z karczmami, stepem, poddanymi i wszelkimi przynależnościami.
Akt nr 93
Obl[ata] Kon[trak]tu Rezygnacyinego o Dobra Topory i Rzewuchę [?] między JW. Rzewuskim, a W. Jwaszkiewiczem zawartego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 I / 11 II 1794, Żytomierz (kontrakt: Zasław 19/30 I 1794)
Karty / skanyk. 131bis (skan 0137, strona prawa – dół) – k. 132v (skan 0138, strona lewa) – k. 132 (skan 0138, strona prawa) – k. 132v bis (skan 0139, strona lewa) – k. 133 (skan 0139, strona prawa – góra); foliacja rkp. nieregularna
Oblata (31 I / 11 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) kontraktu rezygnacyjnego (zamiany), podanego przez U. Józefa MOSZYŃSKIEGO; kontrakt z podpisami stron i przyjaciół, czterema pieczęciami na czerwonym laku, na papierze „krajowym”, roborowany w aktach kontraktowych zasławskich (przyjął S. K. S. [?] BORKOWSKI). Tekst towarzyszy donacji z aktu 92.
Treść: strony – JW. Seweryn RZEWUSKI, szef 8. regimentu wojsk WXL, dziedzic wsi TOPORY i RZEWUCHA [?], oraz W. Ignacy IWASZKIEWICZ, sędzia ziemiański pow. nadnieprskiego, dziedzic HORODKA i SACHNÓW, działający też za ojca, W. Szymona Józefa IWASZKIEWICZA, stolnika przemyskiego, dziedzica UTASENEK [?]. Historia: 26 I 1792 Rzewuski, potrzebując 200 000 zł na spłatę długów, pożyczył je od Iwaszkiewiczów (częściowo gotówką, częściowo przekazem dłużników) i sprzedał im Horodek, Sachny, karczmę horodecką i Utasenki [?] (transakcje w aktach kontraktowych dubieńskich), zastrzegając sobie rewersałem prawo odkupu po 4 latach; w 1793 zażądał odprzedaży i 16 VIII 1793 w Horodku spisano komplanację. Teraz – zamiana: Rzewuski sprzedaje Iwaszkiewiczowi dziedziczne, nieobciążone Topory i Rzewuchę [?] z karczmami traktowymi i stepem (niegdyś horodeckim, obecnie w dożywotnim posiadaniu JW. RYBICKIEGO przy Leszczynicach [?]) za 236 551 zł; Iwaszkiewicz odprzedaje mu Horodek, Sachny i Utasenki [?] za 181 405 zł (więcej niż dawniej – z powodu kosztownych reparacji), przenosi na Topory swoje sumy (do 240 172 zł) i przejmuje dług Rzewuskiego wobec JW. Prota POTOCKIEGO (1800 zł, z procesem 2079 zł), a nadwyżkę 5700 zł należną od Rzewuskiego pokrywa ten przez przejęcie prawa U. Antoniego HULANICKIEGO, trzymającego za tę sumę dworek w Sachnach. Obie strony oddają sobie dobra z poddanymi (także zbiegłymi), powinnościami, karczmami, browarami, stawami, młynami, lasami itd. i z prawem patronatu parochów obu obrządków; Rzewuski ma zeznać donację (akt 92), Iwaszkiewicz – redonację; objęcie dóbr 24 III 1794 n. st. Granica między dobrami (od styku gruntów buchnowskiego [?], toporowskiego i horodeckiego przy drodze z Buchnów [?] do Zarudyniec [?], do gruntu zarudynieckiego [?] przy trakcie z Pohrebyszcz [?] do Rużyna) nie ma kopców – strony proszą W. Ludwika HURKOWSKIEGO, stolnika żytomierskiego, komornika granicznego kijowskiego, o zjazd 30 V 1794 n. st. i usypanie kopców. Postanowienia szczegółowe: powinności i dochody do 24 III należą do dotychczasowych właścicieli; leśniczowie mają natychmiast strzec lasów; budynki zostają na gruncie, materiały (gonty w Toporach, tarcice w Horodku i Utasenkach [?], w Kosarze [?], stadnicy) strony zabiorą, Rzewuski zabiera masztarnię z Toporów; arendy od 24 III ustanawiają nowi dziedzice; podatek dziesiątego grosza – każdy ze swoich dóbr; Iwaszkiewicz wyłącza dla siebie Iwana PASTUCHA i Iwana KOZAKA z rodzinami i majątkiem, Rzewuski – Wasyla STADNIKA i dwóch DAŃCEWICZÓW; zasiewy należą do nowych dziedziców. Dan w Zasławiu 19/30 I 1794; świadkowie Jan SIERAKOWSKI [?], Stanisław Kostka KAŃSKI [?]; roborowany w aktach kontraktowych zasławskich.
Łac.: cum Jure Patronatûs praesentandorum utriusque Ritûs Parochorum – z prawem patronatu (prezentowania) parochów obu obrządków; Veteris Styli – starego stylu; L. S. – miejsce pieczęci. Skrót „S. Z. P. N. D.” [?] przy Iwaszkiewiczu – sędzia ziemiański powiatu nadnieprskiego (końcowe „D.” niejasne). Foliacja rkp. na skanach 0137–0139 nieregularna: recto „131” powtórzone (skan 0136 prawa i 0137 prawa – tu k. 131bis), verso „132/” powtórzone (skany 0138 lewa i 0139 lewa – tu k. 132v i 132v bis); w opracowaniu zachowano numerację rkp. (od k. 133 zgodną z dalszą foliacją). Lekcje niepewne: „Oyczystych [?]”, „na tamiących [?]”, „obwiązuią [?]”, „Kosarze [?]”, Buchny [?], Zarudyńce [?], Pohrebyszcze [?].
Streszczenie
31I / 11 II 1794 Józef Moszyński oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu kontrakt zamiany (Zasław 19/30 I 1794) między Sewerynem Rzewuskim, szefem 8. regimentu litewskiego, a Ignacym Iwaszkiewiczem, sędzią ziemiańskim nadnieprskim (i jego ojcem Szymonem Józefem, stolnikiem przemyskim): Rzewuski odzyskuje sprzedane im w 1792 r. Horodek, Sachny i Utasenki [?] (za 181 405 zł), oddając w zamian Topory i Rzewuchę [?] z karczmami i stepem (za 236 551 zł), z rozliczeniem długów (m.in. wobec Prota Potockiego i Antoniego Hulanickiego); objęcie dóbr 24 III 1794, rozgraniczenie przez komornika Ludwika Hurkowskiego 30 V 1794.
Akt nr 94
Obl[ata] Kwitu od W. Golejowskiego Star[osty] Leybowiczowi i Zyskielowiczowi Arędar[zom] St[aros]twa Dymir[skiego] danego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 I / 11 II 1794, Żytomierz (kwit: Dymir 29 … 1784)
Oblata (31 I / 11 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) kwitu, podanego przez U. Bazylego OWSIJOWSKIEGO [?]; kwit na papierze prostym z podpisem wystawcy i przyszytym arkuszem stemplowym za 10 kopiejek. W. Ignacy Kościesza z Golejowa GOLEJOWSKI, starosta dymirski, kwituje arendarzy starostwa DYMIRSKIEGO, Szłomę LEYBOWICZA i Josia ZYSKIELOWICZA, z wypłaty półrocznej raty arendy 3500 zł pol. (od 24 VI 1784), zgodnie z ich kontraktem; dopisek: w rozrachunku zaliczono arendarzom 23 miary (?) „łuczyny” [?] po 8 zł srebrnych.
W dacie kwitu brak nazwy miesiąca („Dnia Dwudziestego Dziewiątego Roku … 1784”) – zapewne opuszczona przez pisarza. Dopisek „W tym Porachunku … J. G.” – lekcja częściowo niepewna („Miar … Łuczyny [?] N.”; „J. G.” – inicjały Ignacego Golejowskiego [?]). Nazwisko podającego „Owsijowski [?]” niepewne.
Streszczenie
31I / 11 II 1794 Bazyli Owsijowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu kwit z 1784 r., którym Ignacy Kościesza Golejowski, starosta dymirski, pokwitował arendarzy starostwa dymirskiego Szłomę Leybowicza i Josia Zyskielowicza z zapłaty półrocznej raty arendy 3500 zł.
Akt nr 95
Cessya Summy 34095 Złł. 25 [gr] Poll[skich] i Praw do Wsi Kamionki od W. Michała Gałeckiego S[ędziego] Z[iemskiego] O[wruckiego] na Rzecz W. Fiedorowicza Stoll[nika] Żydacz[owskiego]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 I / 11 II 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 133 (skan 0139, strona prawa – dół) – k. 133v (skan 0140, strona lewa)
2Dnia Trzydziestego Pierwszego Stycznia podług Dawnego,
3a Jedynastego Lutego; podług Nowego Stylu –
4Na Urzędzie Grod[zkim] w Mieście Jey Jmperat[orskiey] M[oś]ci Żytomierzu, Przedemną Józefem
5[reklamant:] Roszkowskim –
6[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 133v (skan 0140, strona lewa)
1Roszkowskim Vice-Reg[entem] Przysięgł[ym] Grod[zkim] W[oiewódz]twa P[owia]tu Kijow[skiego] i Xięgami Nineyszemi
2Grod[zkiemi] Kijow[skiemi] Stawaiąc Osobiście W. Michał Gałecki Sędz[ia] Ziem[ski] Owr[ucki] zdro-
3wy będąc na Ciele i Umyśle dobrowolnie zeznaie – Jż W. Zeznawaiący z mocy Praw
4Wlewkowych, Pierwszego od W. Felicyana Pilawskiego [?] Po-St[olnika] Nowogr[odzkiego] na rzecz W.
5Michała Czaykowskiego HWP [?] w Roku Tysiąc, Siedmset, Osmdziesiąt, Osmym, dnia
6Siedmnastego Stycznia, Drugiego od wspomnionego W. Michała Czaykowskiego
7na rzecz W. Stanisława Czaykowskiego w Roku tymże, dnia Dwudziestego Pierw-
8szego Januarii, Trzeciego od W. Stanisława Czaykowskiego Horod[niczego] W[oiewódz]twa Kijow[skiego] na
9rzecz swoią w Roku Teraźnieyszym Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartym
10Dnia Osmnastego Stycznia przed Aktami Kontrakt[owymi] Dubień[skimi] przyznanych, będąc
11Właścicielem Summy Trzydziestu Czterech Tysięcy Dziewięćdziesiąt, Pięciu Złt
12Groszy Dwadzieście Pięciu i pół Poll[skich] sposobem Zastawy na Dobrach Wsi Kamionce
13w W[oiewódz]twie i P[owia]cie Kijow[skim] leżących, za Kontraktem Zastawnym Roku Tysiąc, Siedmset,
14Siedmdziesiąt, Dziewiątego, Dnia Dwudziestego Osmego Kwietnia w Pawołoczy mię-
15dzy N. [?] JOX. Kasprem Lubomirskim z iedney, a W. Felicyanem Pilawskim z drugiey
16Strony spisanym rozciągaiącey się, Który Nierw. [?] Maryanna z Xiążąt Lubomir-
17skich JW. Prota Potockiego Wwodzi [?] Kij[owskiego] i Józefa podobnież z Xiążąt Lubomirskich
18JW. Adama Walewskiego Sntt [?] W. Poll[skich] Małżonki JOX. Kaspra Lubomirskiego
19Córki Dóbr Wsi Kamionki Dziedziczki, na Dniu Siedmnastym Stycznia Roku
20Teraźnieyszego podług opisu Komplanacyi Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięć-
21dziesiątego, Dnia Piątego Listopada w Maihnowce [?] spisaney, a zaś Roku Ty-
22siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Pierwszego, Dnia Czwartego Lipca w Xięgach
23Trybunału Lubell[skiego] oblatowaney niewypłaciłe [!]. W czym de continuanda Possessione
24Manifest iest zrobiony, a odebrawszy z Rąk W. Kazimierza Macieia Fiedo-
25rowicza Stoll[nika] Żydaczew[skiego] zupełną Satysfakcyą; Przeto W. Zeznawaiący, tey-
26że Summy, i wszelkich Praw do niey tak, iako i Possessyi Wsi Kamionki służą-
27cych, na rzecz Jegoż W. Fiedorowicza zrzekaię i ustępuię, Sobie do wspom-
28nioney Summy, i Wsi niezostawuiąc powrotu, mocą teraźnieyszego Zezna-
29nia – Michał Gałecki S. Z. O. [monogram] m[anu] p[ropri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie (cesja) przed aktami grodzkimi kijowskimi w Żytomierzu (31 I / 11 II 1794, wicerejent J. ROSZKOWSKI) – oddzielny akt, nie oblata. W. Michał GAŁECKI, sędzia ziemski owrucki, wyprowadza swoje prawo do sumy zastawnej 34 095 zł 25½ gr na wsi KAMIONCE (woj. i pow. kijowski) z kontraktu zastawnego zawartego w PAWOŁOCZY 28 IV 1779 między JOX. Kasprem LUBOMIRSKIM a W. Felicjanem PILAWSKIM [?], podstolim nowogrodzkim, oraz z trzech wlewków (cesji): Pilawski → Michał CZAYKOWSKI (17 I 1788), Michał → Stanisław CZAYKOWSKI (21 I 1788), Stanisław Czaykowski, horodniczy kijowski → Gałecki (18 I 1794, przyznany w aktach kontraktowych dubieńskich). Sumy nie wypłaciły dziedziczki Kamionki, córki ks. Kaspra Lubomirskiego – Maryanna z ks. Lubomirskich, żona JW. Prota POTOCKIEGO, i Józefa z ks. Lubomirskich, żona JW. Adama WALEWSKIEGO – mimo komplanacji (spisanej 5 XI 1790 w „Maihnowce” [?], oblatowanej w Trybunale Lubelskim 4 VII 1791, z terminem 17 I 1794); wniesiono manifest de continuanda possessione. Po otrzymaniu pełnej zapłaty od W. Kazimierza Macieja FIEDOROWICZA, stolnika żydaczowskiego, Gałecki ceduje na niego sumę, wszystkie prawa i posesję Kamionki, nie zostawiając sobie powrotu.
Łac.: „de continuanda Possessione” – o kontynuowanie (dalsze utrzymanie) posesji (zastawnej). „Prawa wlewkowe” – akty przelewu (cesji) prawa zastawnego. „niewypłaciłe” – w rkp. tak (zapewne „niewypłaciły”).
Lekcje niepewne: tytuł Gałeckiego w tytule aktu i pod podpisem – monogram „SZO.” (rozwiązany wg tekstu: „Sędz. Ziem. Owr.”); skrót urzędu Michała Czaykowskiego „HWP” [?] (może „Horodniczego W[oiewódz]twa P[odolskiego]” [?]); „N. JOX.” – „N.” zapewne „Nieboszczykiem” [?]; „Nierw.” [?] (przed imieniem Maryanny – zapewne zniekształcony skrót); tytuł Prota Potockiego „Wwodzi Kij.” [?] (może „Wwodzina”/„Wojewodzicowa” – odnosi się do Maryanny); urząd A. Walewskiego „Sntt W. Poll.” [?]; miejsce komplanacji „Maihnowce” [?] (Machnowce/Machnówka [?]); nazwisko „Pilawskiego” [?].
Nad stroną k. 133v podkreślone „Ussini” [?], jak na wcześniejszych kartach.
Streszczenie
31I / 11 II 1794 Michał Gałecki, sędzia ziemski owrucki, zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu cesję na rzecz Kazimierza Macieja Fiedorowicza, stolnika żydaczowskiego, sumy zastawnej 34 095 zł 25½ gr na wsi Kamionce (z kontraktu zastawnego ks. Kaspra Lubomirskiego z Felicjanem Pilawskim [?], Pawołocz 1779, przeszłej przez Czaykowskich na Gałeckiego) wraz z prawami i posesją wsi, po otrzymaniu od Fiedorowicza pełnej zapłaty; sumy nie spłaciły dziedziczki Kamionki – Maryanna Potocka i Józefa Walewska z ks. Lubomirskich.
Akt nr 96
Possessya Zastaw[na] Trzechlett[nia] w Dobra Woytowce WW. Sochockim Skarb[nikostwu] Nadw[ornym] służąca
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 I / 11 II 1794, Żytomierz (intromisja 28 I / 8 II 1794)
Karty / skanyk. 133v (skan 0140, strona lewa – dół) – k. 134 (skan 0140, strona prawa – góra)
14Dworskim i Folwarcznym, zgoła ze wszystkiemi tych Dóbr własnościami i pożytka-
15mi nic na nikogo niewyłączaiąc oprocz Kozaków i Pobereżników Skarbowych tamże
16będących, w istotną Trzechletnią Zastawną, podał, i intromittował Possessyą, A potym
17Ludzi Poddanych tameczszych do Gromady zwoławszy, o Nowych Jch Panach uwiado-
18mił, i o przyściu do Possessyi w Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Piątym,
19Dnia Dwudziestym Czwartym Marca podług Nowego Stylu przez WW. Stanisła-
20wa i Katarzynę Sochockich Skarb[ników] Nadw[ornych] podług Kontraktu wyż rzeczonego upewnił, a
21tak Woźny Szlachta, Sobie przytomna, oświadczywszy się, tu do Akt przybył, i prawdzi-
22we przed Urzędem uczynił zeznanie. Woźny pisać nieumieiący Krzyżykiem pod-
23pisał się + L[aurenty] [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie (relacja) woźnego przed aktami grodzkimi kijowskimi w Żytomierzu (31 I / 11 II 1794, wicerejent J. ROSZKOWSKI). Opatrzny Ławryn ZAIĄCZEK z Sokulcy [?], woźny, z szlachtą UU. Danielem NOZDRYNĄ [?] i Mikołajem JANKOWSKIM, na wezwanie WW. Stanisława i Katarzyny SOCHOCKICH, skarbników nadwornych, był 28 I / 8 II 1794 we wsi WOYTOWCACH (woj. i pow. kijowski, klucz „sokulecki” [?]) i na mocy trzyletniego kontraktu zastawnego (Dubno, kontrakty, 15 I 1794; oblata w grodzie kijowskim 19/30 I 1794) między JW. Krzysztofem DUNINEM KARWICKIM, generałem majorem wojsk polskich, dziedzicem, a Stanisławem Sochockim wprowadził Sochockich w posesję zastawną wsi z poddanymi i wszelkimi przynależnościami (z wyjątkiem kozaków i pobereżników skarbowych), zwołał gromadę, ogłosił nowych panów i zapowiedział zwrot posesji 24 III 1795 n. st.
W rkp. „Woytowcach”, „Woytowce” i raz „Woytowice”. „Pobereżnicy” – straż (ochrona) graniczna/leśna; „Kozacy skarbowi” – kozacy nadworni/dworscy. Podpis woźnego – krzyżyk z literą „L.” (inicjał imienia – Ławryn/Laurenty [?]). Por. akt 74 (kontrakt arendowny K. Dunina Karwickiego – Wasylówka).
Lekcje niepewne: nazwa miejscowości pochodzenia woźnego „z Sokulcy” [?] i klucza „Sokuleckim” [?] (pierwsza litera niepewna – C/S); nazwisko „Nozdryną” [?]; wstęp „Stanowszy” [?] (w rkp. „Stanowny”).
Streszczenie
31I / 11 II 1794 woźny Ławryn Zaiączek zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu, że 28 I / 8 II 1794 wprowadził Stanisława i Katarzynę Sochockich, skarbników nadwornych, w trzyletnią posesję zastawną wsi Woytowce (klucz sokulecki [?]) na mocy kontraktu zastawnego zawartego z dziedzicem, gen. mjr. Krzysztofem Duninem Karwickim (Dubno, 15 I 1794).
Akt nr 97
Plenipotencya W. Żelisławskiego Ch[orążego] K[awalerii] N[arodowey] do dopilnowania Sprawy Separacyiney w Nunciaturze WW. Patronom służąca
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1/12 II 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 134 (skan 0140, strona prawa – dół) – k. 134v (skan 0141, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 134 (skan 0140, strona prawa – dół)
1[nagłówek, podkreślony:] Miesiąc Luty podług Dawnego Stylu.
Zeznanie plenipotencji przed aktami grodzkimi kijowskimi w Żytomierzu (1/12 II 1794, wicerejent J. ROSZKOWSKI). W. Józef Wojciech ŻELISŁAWSKI, chorąży kawalerii narodowej polskiej, mając w sądzie Nuncjatury Warszawskiej sprawę z żoną Maryanną z „Lit…skich” [?] ŻELISŁAWSKĄ o bezprawnie przez nią uzyskaną separację, a także z pełnym sądem Konsystorza Łacińskiego Kijowskiego o krzywdzący go dekret konsystorski (wniesioną do nuncjatury apelację o uchylenie dekretu), ustanawia plenipotentami WW. Franciszka GROSZKOWSKIEGO, Hipolita LEMAŃSKIEGO, Jana BIEŃKIEWICZA i Pawła DZBROWSKIEGO [?] (patronów) z pełną mocą procesową (z prawem substytucji) do końca sprawy.
Nuncjatura Warszawska (sąd nuncjusza apostolskiego) – instancja apelacyjna od sądów konsystorskich w sprawach małżeńskich (separacja). Terminy procesowe: „kontrowertować” – spierać się, prowadzić spór; „w kompanią pisać się” – przystępować do sprawy (jako współstrona); „luity” – nawiązki pieniężne; „inkwizycje, dylacje, komportacje” – śledztwa (przesłuchania świadków), odroczenia, składanie dowodów; „kondescencja” – zjazd sądu na miejsce sporu; „processami szkodzić” – prowadzić egzekucję procesami.
Lekcje niepewne: nazwisko rodowe żony – w rkp. „z Lit-” (koniec wiersza) i „skich” (reklamant i początek k. 134v) – „Litskich” [?] (może skrót, np. Lityńskich, Litwińskich [?]); nazwisko plenipotenta „Dzbrowskiego” [?] (może Dąbrowskiego); „uzdrawiać” [?] (w rkp. „uzdrawiać”, zapewne zniekształcone „uzasadniać”/„odzywać się” [?]). W rkp. nie ma numeru „96.” – po akcie z nr „95.” następuje „97.”.
Streszczenie
1/12 II 1794 Józef Wojciech Żelisławski, chorąży kawalerii narodowej, zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu plenipotencję dla patronów Franciszka Groszkowskiego, Hipolita Lemańskiego, Jana Bieńkiewicza i Pawła Dzbrowskiego [?] do prowadzenia w sądzie Nuncjatury Warszawskiej jego sprawy z żoną Maryanną o bezprawnie uzyskaną separację oraz apelacji od dekretu Konsystorza Łacińskiego Kijowskiego.
Akt nr 98
Obl[ata] Ex[trak]tu z akt Kont[rak]t[owych] Dubień[skich] z upisaniem w nim Manifestu z Publik[atą] Jm[ieni]em JW. Hańskiego Ł[owczego] N[adwornego] W. X. L. p[rzeci]w JWW. Mostowskim i Jnnym uczynionego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1/12 II 1794, Żytomierz (manifest: Dubno 7 I 1793)
24sięcy Sto Trzydzieści Trzy Gr[osz] Jeden, po połączeniu Summy tymże Dekretem JWW. Oskar-
25żonym przysądzoney pod WWW. w Pierwszy Poniedziałek po Trzech Królach, toiest na Dniu
26dzisieyszym przed Aktami Kontt[raktowymi] Dubień[skimi] Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt,
27Trzeciego zapłacili, Któremu Dekretowi gdy JWW. Oskarżeni zadosyć nieczyniąc
28i sprzeciwiaiąc się; Przeto U. Stawaiący Jmieniem czyim wyżey zamanifestowawszy się
29o sprzeciwienie się temuż Dekretowi w niewypłaceniu Summy Piętnastu Tysięcy Sto Trzy-
30dziestu Trzech Złt Poll[skich] Gr[osza] Jednego, prosił mnie Urzędu o przydanie Woźnego dla wciągnię-
31nia Rygoru na JWW. Oskarżonych, a tak Ja Urząd czyniąc zadosyć żądaniu U[rodzonego] W[ielmożnego] [?]
32Stawaiącego Woźnego Op[atrzne]go Tomasza Tyszkę [?] przydałem, Który w obecności Szlachty UU.
33Fabiana Grzymalskiego, i Tadeusza Brzezickiego oraz Obywatelów w Kancellaryi
34będących na mieyscu Publikowaniu zwykłym stanowszy WWW. w Punkcie nie-
35wypłacenia Summy wyżey wyrażoney na JWW. Mostowskich i Jnnych obwołał
36i spublikował – Po którym obwołaniu i spublikowaniu, prosił i tak Stawaiący Ma-
37nifestacyi, iako i Woźny Relacyi Publikaty do akt o przyięcie, co i otrzymali. Piotr
38Żelecki Plenip[otent] [?]. Z których Xiąg i ten Wypis pod Pieczęcią Herbu Kor[czak] [?] iest wydany.
39[ręką kancelaryjną:] Pisany w Dubnie Legi cum Inducta [?] Mazaraki. Chamieć S. L. D. S. [?] Restituta [?] In-
40ducta ad archivum [?] attestor Tchorz[…] [?] m[anu] p[ropri]a [?]. Który Extrakt Manifestu w Oblatę po-
41[reklamant:] dany Słowo
42[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 135v (skan 0142, strona lewa – góra)
1dany, Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Niniey[szych] Grod[zkich] Kij[owskich] iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) ekstraktu z akt kontraktowych dubieńskich, podanego przez U. Kajetana KOSIŃSKIEGO. Treść: 7 I 1793 (pierwszy poniedziałek po Trzech Królach – termin kontraktów dubieńskich) przed Adamem CHAMCEM, komornikiem ziemskim nowogrodzkim, regentem akt kontraktowych, U. Piotr ŻELECKI, archiwista [?] grodzki kijowski, imieniem JW. Zachariasza HAŃSKIEGO, łowczego nadwornego WXL, kawalera Orderu Św. Stanisława [?], zamanifestował przeciw dziedzicom klucza „Dzinkowskiego” [?] – JW. Tadeuszowi Antoniemu MOSTOWSKIEMU, kuchmistrzowi koronnemu, i jego żonie Annie z ks. RADZIWIŁŁÓW, 1° voto PRZEZDZIECKIEJ, oraz małoletniemu Michałowi PRZEZDZIECKIEMU, synowi zm. Dominika – o niewykonanie dekretu kompromisarskiego (zapadłego 6 III 1792 na gruncie miasteczka BORSZCZAHOWKI, oblatowanego w aktach ziemskich kijowskich 2 X 1792), który nakazywał zapłatę w terminie kontraktów 1793: 12 000 zł za las „Wołodymer” [?], 4000 grzywien, 3 zakłady starościńskie, nawiązkę za pasiekę i 2131 zł 23 gr za rzeczy utracone w zaborach; po potrąceniu należności przysądzonych pozwanym (3 zakłady, 8 luit, 3750 grzywien, 777 zł 12 gr) pozostało 15 133 zł 1 gr. Na prośbę manifestanta woźny Tomasz TYSZKA [?] w obecności szlachty Fabiana GRZYMALSKIEGO i Tadeusza BRZEZICKIEGO obwołał i opublikował (publikata) pozwanych w kancelarii, w miejscu zwykłym publikacji.
Łac. dopiski kancelaryjne (lekcja niepewna): „Legi cum inducta” – czytałem z wpisem (porównałem z wpisem do akt); „Restituta inducta ad archivum” – zwrócono, wpisano do archiwum; „attestor” – poświadczam. „Pod WWW.” – zapewne „pod Winami Wyrażonymi w Wyroku” [?]; „wciągnięnie rygoru” – wdrożenie rygoru (publikaty, banicji) wobec opornych. Herb pieczęci akt dubieńskich – „Kor.” [?] (Korczak – herb Chamców [?]).
Lekcje niepewne: „Arch.” przy nazwisku P. Żeleckiego (archiwista [?]); skrót „W. J.” [?] („z wyraźney W[oli] J[ego]” – w rkp. „Wdo”); tytuł Hańskiego „Ł. N. W. X. Litt. O. S. S. K.” (rozwiązany „Łowczego Nadwornego WXL, Orderu Św. Stanisława Kawalera” [?]); tytuły Przezdzieckich „S. M.” (starosta/starościc miński [?]); nazwa klucza „Dzinkowskiego” [?]; nazwa lasu „Wołodymer” [?]; nazwisko woźnego „Tyszkę” [?]; skróty „K. R.” = kuchmistrz koronny (por. „K. K.”) [?]; podpis kancelaryjny „Tchorz…” [?].
Streszczenie
1/12 II 1794 Kajetan Kosiński oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt z akt kontraktowych dubieńskich z manifestem (7 I 1793) Piotra Żeleckiego imieniem Zachariasza Hańskiego, łowczego nadwornego WXL, przeciw Tadeuszowi Antoniemu i Annie z ks. Radziwiłłów Mostowskim oraz małoletniemu Michałowi Przezdzieckiemu – o niezapłacenie 15 133 zł 1 gr przysądzonych dekretem kompromisarskim z Borszczahowki (6 III 1792) – wraz z publikatą woźnego Tomasza Tyszki [?].
Akt nr 99
Obl[ata] Cessyi ręczney od JW. Hańskiego Ł[owczego] N[adwornego] W. X. Lit[ewskiego] W. Mysłowskiemu M[iecznikowi] B[rzeskiemu] [Kujawskiemu] na Summę złp. 15133 gr 1 u JWW. Mostowskich będącą
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1/12 II 1794, Żytomierz (cesja: Dubno 19 I 1793)
Karty / skanyk. 135v (skan 0142, strona lewa) – k. 136 (skan 0142, strona prawa – góra)
Oblata (1/12 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) cesji ręcznej (na papierze srebrnogroszowym, z podpisami i pieczęcią), podanej przez U. Kajetana KOSIŃSKIEGO. JW. Zachariasz HAŃSKI, łowczy nadworny WXL, w Dubnie 19 I 1793 ceduje na W. Macieja MYSŁOWSKIEGO, miecznika brzeskiego kujawskiego, sumę 15 133 zł 1 gr, przysądzoną mu dekretem kompromisarskim z Borszczahowki (6 III 1792, oblata ziemska kijowska 2 X 1792) od dziedziców klucza „dzinkowskiego” [?] – JWW. Tadeusza Antoniego i Anny (1° voto Przezdzieckiej, starościny mińskiej) MOSTOWSKICH, kuchmistrzów koronnych [?], i Michała PRZEZDZIECKIEGO, starościca mińskiego, syna zm. Dominika, starosty mińskiego – wraz z wszczętym procesem, po otrzymaniu od Mysłowskiego pełnej zapłaty. Świadek (przyjaciel do podpisu): Karol Wojciech z Piły KORYCIŃSKI, podsędek ziemski powiatu nowogrodzkiego [?]. Akt ściśle związany z aktem 98 (manifest Hańskiego z 7 I 1793 o tę samą sumę).
Akt rozstrzyga skróty z aktu 98: „S. M.” = starościna/starościc/starosta miński (Przezdzieccy); „M. B. K.” = miecznik brzeski kujawski (por. Stanisław MYSŁOWSKI, miecznik brzeski kujawski – akt 91). Skrót urzędu Mostowskich „Kuchm. Koron.” [?] (w rkp. skrót ligaturą). Urząd Korycińskiego „Podsęd. Ziem. Pttu Nowg.” [?] – rozwiązanie niepewne.
Streszczenie
1/12 II 1794 Kajetan Kosiński oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu cesję ręczną (Dubno 19 I 1793), którą Zachariasz Hański, łowczy nadworny WXL, po otrzymaniu zapłaty ustąpił Maciejowi Mysłowskiemu, miecznikowi brzeskiemu kujawskiemu, sumę 15 133 zł 1 gr przysądzoną mu dekretem kompromisarskim z Borszczahowki od Mostowskich i Michała Przezdzieckiego, wraz z procesem.
Akt nr 100
Obl[ata] Ex[trak]tu z akt Grod[zkich] Pińsk[ich] z upis[aniem] w nim Possessyi JW. Ogińskiemu W[oiewodzie] T[rockiemu] w Dobra Wyhonoszcze z mocy Praw od WW. Abramowiczów S[trażników] O[szmiańskich]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1/12 II 1794, Żytomierz (relacja: Pińsk 7 XII 1736; intromisja 4 XII 1736)
19tego Dnia Veteris Styli pod Pieczęcią Grod[zką] tegoż P[owia]tu Stronie należney iest wy-
20dan (: L[ocus] S[igilli] :) zgodno z Xięgami Leon Rodziewicz Reg[ent] Grod[zki] P[owia]tu Pinsk[iego]. Który Extrakt
21Possessyi w Oblatę wniesiony Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Niniey[szych]
22Grod[zkich] Kijow[skich] iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) widymusu (wypisu) z ksiąg grodzkich pińskich (wydanego 18 I 1794 st. st. przez regenta Leona RODZIEWICZA, z intytulacją imieniem cesarzowej Katarzyny II – Pińsk po II rozbiorze w granicach Rosji), podanego przez U. Jana KACZANOWSKIEGO. Treść: relacja woźnego generała JKM powiatu pińskiego Bazylego KOZUBOWSKIEGO [?], zeznana w grodzie pińskim 7 XII (w rkp. „1736”): 4 XII tegoż roku, w obecności szlachty Pawła i Daniela KOZŁAKOWSKICH [?] i Stanisława SIERNECKIEGO [?], na prośbę Jana i Antoniny z MIKŁASZEWICZÓW ABRAMOWICZÓW, strażników oszmiańskich, wprowadził JW. Józefa z Kozielska OGIŃSKIEGO, wojewodę trockiego, w wieczystą posesję majętności WYHONOSZCZE (pow. piński) z dworem, poddanymi i przynależnościami, sprzedanej mu przez Abramowiczów za 3000 zł; zwołał poddanych i nakazał im posłuszeństwo nowemu dziedzicowi.
Data relacji w rkp. „Tysiąc, Siedmset, Trzydziestego, Szóstego” (1736) – zgodna z urzędem Józefa OGIŃSKIEGO (wojewoda trocki 1727–1736 [?]) i z datą testamentu Jana Abramowicza (1738) w akcie 101. Formuła „JKMci” (Jego Królewskiej Mości) – z czasów Rzeczypospolitej. Łac.: „in forma Juris” – w formie prawnej; „cum omnibus ejus et Pertinentiis” – ze wszystkimi jej przynależnościami; „ut supra” – jak wyżej; „Veteris Styli” – starego stylu; „vigore oblokwenyi” [?] – mocą oblaty (zeznania) [?].
Lekcje niepewne: nazwisko podającego w rkp. „Karzanowski” [?] – wyraźnie „Kaczanowski” w akcie 101; woźny „Kozubowski” [?]; szlachta „Kozłakowscy” [?], „Sierniecki” [?]; regent piński – w akcie 101 wyraźnie „Rodziewicz”; „z Piermszym [?] ani z poślednieyszym” (zapewne „z pierwszych ani z pośledniejszych”); reklamant na k. 136 „J. Króla” [?] – tekst k. 136v zaczyna się od „JKMci”.
Streszczenie
1/12 II 1794 Jan Kaczanowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu widymus z ksiąg grodzkich pińskich z relacją woźnego Bazylego Kozubowskiego [?] o wprowadzeniu (4 XII 1736) Józefa z Kozielska Ogińskiego, wojewody trockiego, w wieczystą posesję majętności Wyhonoszcze w pow. pińskim, kupionej od Jana i Antoniny z Mikłaszewiczów Abramowiczów, strażników oszmiańskich, za 3000 zł.
Akt nr 101
Obl[ata] Extraktu z akt Grod[zkich] Pinsk[ich] z upisaniem w nim Testamentu Niegdy W. Jana Abramowicza Strażnika Oszmiańskiego z rozporządzeniem Fortuny dla Dzieci Swoich zrobionego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1/12 II 1794, Żytomierz (testament: Dobrosław [?] 8 XII 1738; oblata w grodzie pińskim 21 II 1739)
Karty / skanyk. 136v (skan 0143, strona lewa – dół) – k. 137 (skan 0143, strona prawa) – k. 137v–138 (skan 0144) – k. 138v–139 (skan 0145) – k. 139v (skan 0146, strona lewa – góra)
25cessów apprekacyą przy długoletniey Prolongacyi, a zatym nieomyl-
26nie przepraszaiąc przy podziękowaniu za wszelką ku moiey Osobie Przy-
27iacielską Jnklinacyą, Którą z niepolitowaniem Zdrowia własnego
28przy podeszłym Wieku i Zdrowiu nadwyrężonym, w moim Stanie [?] tym
29a tym bardziey znacznym Defekcie łaskawego nadstawiała Starania
30upraszam odpuszczenia ieżeliby się iakowe nie z żadney Jnwidyi
31ale z powszechności Ludzkiey, przy całym Pożyciu Naszym trafiły Jnkon-
32weniencye, dla Krwi Tego, Który na Kassatę grzechów Naszych prze-
33[reklamant:] Lat łaskawy [?]
34[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 139v (skan 0146, strona lewa)
1Lat łaskawy zażywszy Kompanii dalowac [!] niezaniechay, Przepraszam też
2Wszystkich bliskich Krewnych, Sąsiad moich bliskich, i w odległości będących
3Których iezykiem w nayminieyszym Punkcie uraził, dla Ran Ukrzyżowane-
4go, także Dymissyi expostuluię, Błogosławię na resztę Dziatki moie, Któ-
5rym na Niezabudzie [?] w wiekopomne czasy przy Błogosławieństwie moim
6takowe zostawuię Vale, Życie w Lata niezamierzone pędząc wesołe Mie-
7siące, liczcie Dni fortunnemi przeplataiące momentami, a w Latorośli Waszey
8in Filio Filiorumque temporibus życie, i na tom dał ten móy ostatniey Woli
9Testament, z Podpisem Ręki mey i Rąk JchMściów Panów Pieczętarzów odemnie
10ustnie i oczewisto uproszonych – Pisan w Dobrosławie Roku Tysiąc, Siedm-
11set, Trzydziestego, Osmego, Miesiąca Decembra Osmego Dnia. U tego Testa-
12mentu z Podpisaniem Ręką Samego Aktora, Każdey in originali Karty
13przy Kustodyi i Pieczęci na Laku przyciśnioney podpisy sequuntur takowe:
14Jan Abrahamowicz, Ustnie i oczewisto proszony Pieczętarz od JmP. Pana
15Jana Abrahamowicza Strażnika Oszmiańsk[iego] do tego Ostatniey Woli Testa-
16mentu według Prawa podpisuię się Piotr Paweł Brzozowski m[anu] p[ropri]a, Ustnie
17i oczewisto proszony Pieczętarz od JmPa Jana Abrahamowicza Strażnika
18Oszmiańsk[iego] do tego Ostatniey Woli Testamentu podpisuię się, Jan Michał
19Lemieszewski [?] m[anu] p[ropri]a. Który to Testament za podaniem onego przez osobę
20wyż wyrażoną do Xiąg Grodzkich Pinskich iest wpisany, z Których i ten
21Widymus w Roku teraźnieyszym Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt,
22Czwartym Miesiąca Januarii Osmnastego Dnia Veteris Styli pod
23Pieczęcią Grodzką Powiatu Pinskiego Parti Requirenti iest wydan – Zgod-
24no z Xięgami Leon Rodziewicz Regent Ziemski i Grodzki P[owia]tu Pinsk[iego]
25(: L[ocus] S[igilli] :) Który to Extrakt Testamentu w Oblatę podany, Słowo w Słowo iak się
26w Sobie ma do Xiąg Nineyszych Grod[zkich] Kijow[skich] iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) widymusu z ksiąg grodzkich pińskich (wydanego 18 I 1794 st. st. stronie żądającej przez Leona RODZIEWICZA, regenta ziemskiego i grodzkiego pińskiego), podanego przez Ur. Jana KACZANOWSKIEGO. Widymus zawiera oblatę (Pińsk 21 II 1739, przed Antonim Franciszkiem SZYMĄ [?], podstarościm sądowym pińskim; podał JmP. Ludwik ABRAMOWICZ, syn testatora) testamentu JmP. Jana ABRAMOWICZA (w podpisie „Abrahamowicz”), strażnika oszmiańskiego, spisanego w DOBROSŁAWIU [?] (Dobrosławce [?]) 8 XII 1738.
Treść testamentu (barokowy wstęp o śmierci – „Statutum est semel mori omnibus”, „Cinis aequat omnes”): pochówek u dominikanów pińskich bez pompy; legaty: dominikanie pińscy 500 zł na pogrzeb i msze, franciszkanie pińscy 60 zł, bernardyni „karolińscy” [?] 50 zł, „Bartoszki” [?] 20 zł, benedyktyni horodyscy 20 zł, jezuici łohiszyńscy 30 zł, cerkiew katedralna pińska 10 zł, cerkiew leszczyńska 10 zł. Sumę 1100 talarów bitych odebraną od JW. ZAŁUSKIEJ, kuchmistrzowej WXL, rozdziela proporcjonalnie między niewyposażone dzieci: córka Pawlina 1° Szumowiczowa [?], 2° Naniszewiczowa [?] – już wyposażona; Zuzanna MAĆKIEWICZOWA – wyposażona; Teofila – wyszła za mąż za JmP. RADZISZEWSKIEGO wbrew woli rodziców, mimo to 500 zł; Helena NIEZABITOWSKA – 500 zł posagu wg obligu; Franciszka i Krystyna – po 2000 zł; Joanna, benedyktynka – 500 zł posagu dla klasztoru nieświeskiego; syn Jan – spłacony przez brata Ludwika, mimo to 500 zł; syn ks. Stanisław, franciszkanin (OFM) – zrzekł się dóbr; żona Antonina z MIŁASZEWICZÓW [?] – 2000 zł i dożywocie wspólnej sumy zastawnej na folwarkach DOBROSŁAWCE [?] i LIPNIKI (pow. piński; z zapisów kuchmistrzów WXL i kasztelanica mińskiego), po niej dla syna Ludwika, strażnika oszmiańskiego; Ludwikowi – folwark dziedziczny WIERZBY [?] w woj. mścisławskim (trzymany bez prawa przez siostrzeńców MISIEWICZÓW [?]) i prawo do procesu w Trybunale Głównym WXL z KARPIAMI [?] o sumę po bracie Leonie ABRAHAMOWICZU, podczaszym oszmiańskim; ruchomości – żonie. Opiekunowie: Antoni ORZESZKO, sędzia ziemski piński, Józef KUZENIECKI [?], sędzia i podczaszy [?] piński, Antoni ORZESZKO, pisarz grodzki piński; egzekutorzy: Symon OSOWSKI i Andrzej GIEDROYC, komornik piński. Pieczętarze: Piotr Paweł BRZOZOWSKI, Jan Michał LEMIESZEWSKI [?].
Łac.: „ultimae Dispositionis” – ostatniej woli; „comparendo personaliter” – stawając osobiście; „de verbo ad verbum” – słowo w słowo; „e speculo” – ze zwierciadła; „ad imaginem et similitudinem Sui” – na obraz i podobieństwo swoje; „insuper” – ponadto; „Statutum est semel mori omnibus” – postanowiono, aby wszyscy raz umarli (por. Hbr 9,27); „Cui nasci contingit, mori restat” – kto się urodził, musi umrzeć; „pro residuo” – co do reszty; „Cinis aequat omnes” – popiół wszystkich zrównuje; „sub absoluto mortis domino litigant” – spierają się pod absolutnym panem śmierci; „Redde rationem” – zdaj sprawę (Łk 16,2); „hic et nunc” – tu i teraz; „desuper exprymowani” – wyżej wymienieni; „suffragiis” – modlitwami wstawienniczymi; „ultro omne nefas” – ponad wszelką nieprawość (wbrew wszelkiemu porządkowi); „cessit in votum” – poszła za mąż (oddała się w ślub); „cum consensu meo” – za moją zgodą; „benevole” – dobrowolnie; „Ordinis Minorum” – Zakonu Braci Mniejszych; „pro posse” – w miarę możności; „in fundamento” – na podstawie; „pro reliquo” – co do reszty; „jure successivo” – prawem sukcesji; „legitime” – prawnie; „in litigium” – w spór; „obloquitur” – mówi, wykazuje; „ad effectum” – do skutku; „post decessum” – po śmierci; „ad possessionem” – do posiadania; „ad vitae suae tempora” – do końca życia; „cuiuscunque titulo” – jakimkolwiek tytułem; „ad Judicium Supremi Judicis” – na sąd Najwyższego Sędziego; „in firmo, rato ac integro” – w mocy, ważności i całości; „in conspectu cuiuscunque subsellii” – przed każdym sądem; „quisquecunque mercenarias similem lucrabuntur mercedem” – ktokolwiek [taki], podobną zapłatę otrzyma; „fide, honore et rectissima conscientia” – wiarą, honorem i najprawszym sumieniem; „amore Divino” – miłością Bożą; „auxilio et consilio” – pomocą i radą; „in Filio Filiorumque temporibus” – w synu i w czasach synów; „parti requirenti” – stronie żądającej; „Veteris Styli” – starego stylu.
Lekcje niepewne: nazwisko podstarościego pińskiego „Szymą” [?]; „Anektarę” [?]; „wykonterfektowany” [?]; „zrzucone niech [?] będzie” (sens wymaga „nie będzie”); „noyz…” [?] (w rkp. niejasny wyraz po „na umyśle i”); „Bernardynom Karolińskim” [?]; „Bartoszkom” [?]; „Szumowiczowa” [?], „Naniszewiczowa” [?]; „supersedować” [?]; „Exolucyi” [?] (zapewne „Exsolucyi” – wypłaty); „che et velle” [?]; nazwisko żony – w akcie 100 „z Mikłaszewiczów”, tu „z Miłaszewiczów” [?]; „Wierzby” [?]; „Misiewiczowie” [?]; „Karpiami” [?]; „przekuruiąc” [?] (zapewne „procedując”); „Saluy” [?]; „Kuzenieckiego” [?]; „Lemieszewski” [?]; „Niezabudzie” [?]; reklamant k. 139 „Lat łaskawy” [?]; „w moim Stanie [?] tym”. Formy nazwiska: Abramowicz / Abrahamowicz.
Streszczenie
1/12 II 1794 Jan Kaczanowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu widymus z ksiąg grodzkich pińskich z testamentem Jana Abramowicza, strażnika oszmiańskiego (Dobrosław [?] 8 XII 1738, oblatowanym w Pińsku 21 II 1739 przez syna Ludwika): pochówek u dominikanów pińskich, legaty na klasztory i cerkwie pińskie, podział sumy po kuchmistrzowej Załuskiej między dzieci (Teofila, Helena Niezabitowska, Franciszka, Krystyna, Joanna – benedyktynka nieświeska, Jan, ks. Stanisław – franciszkanin), dożywocie dla żony Antoniny na Dobrosławcach [?] i Lipnikach, folwark Wierzby [?] i proces z Karpiami dla syna Ludwika; opiekunowie – Orzeszkowie i Kuzeniecki [?], egzekutorzy – S. Osowski i A. Giedroyc.
Akt nr 102
Obl[ata] Prorogacyi w Sprawie W. Zagurskiego z JW. Rybińskim Kaszt[elanem] Owr[uckim] O. S. S. K. Ziazd do Dnia 27 Lutego Nowego Stylu odraczaiący
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1/12 II 1794, Żytomierz (prorogacja: Żytomierz 10 II 1794 n. st.)
4tego Roku – Te odroczenie na żądanie Wielmożnego Tomasza
5Zagurskiego podpisuię, Datum w Żytomierzu, Dnia Dziesią-
6tego Lutego według Nowego Stylu, Tysiąc, Siedmset, Dzie-
7więćdziesiątego, Czwartego Roku – Ludwik Beynarowicz
8Vices-Gerent Sądowy Kijowski – Która to Prorogacya Słowo
9w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Nineyszych Grod-
10kich Kijowskich iest wpisana –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) prorogacji, podanej przez Ur. Jana MELENICOWSKIEGO [?]. Ludwik BEYNAROWICZ, wicegerent sądowy kijowski, na żądanie W. Tomasza ZAGURSKIEGO, porucznika [?], odracza zjazd (wyznaczony dekretem sądu zupełnego grodzkiego kijowskiego z 6/17 XII 1793 w sprawie Zagurskiego c/a JW. Antoni RYBIŃSKI, kasztelan owrucki, kawaler Orderu Św. Stanisława, i inni – na grunt wsi ROHUŹNEJ na 17 XII 1793 st. st., a następnie prorogowany na 12 II 1794 n. st.) do 27 II 1794 n. st., z powodu swych zajęć; zachowuje stronom termin zawity i prawo sprowadzenia innego urzędnika, gdyby nie zjechał (Żytomierz 10 II 1794 n. st.).
Por. akty 30–31 i 75–79 (A. RYBIŃSKI, kasztelan owrucki; sprzedaż Rohoźnej). „Rohużna” w rkp. = Rohoźna (akt 71). Pod k. 139v adnotacja „Czytałem Kopczyński m. p.” (jak pod k. 106v i 118v). Prorogacja na papierze zaświadczonym (stemplowym) za 10 kopiejek.
Lekcje niepewne: nazwisko podającego „Melenicowski” [?]; skróty przy Zagurskim „P. J. P.” / „Por. J. Pull.” [?] (porucznik … pułku [?]).
Streszczenie
1/12 II 1794 Jan Melenicowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu prorogację wicegerenta sądowego kijowskiego Ludwika Beynarowicza (10 II 1794), odraczającą z 12 na 27 II 1794 n. st. zjazd do wsi Rohoźnej w sprawie Tomasza Zagurskiego z Antonim Rybińskim, kasztelanem owruckim.
Akt nr 103
Oblata Zapisu Kompromissarskiego między Jaśnie-Wiell. Grafinią Potocką Senatorową Rossyiską, a JW. Grafem Potockim Senatorem Rossyiskim Małżonkami względem wydzielenia Części Fortuny na Córkę Jch Małoletnią nastąpionego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1/12 II 1794, Żytomierz (zapis: Petersburg 12/23 XII 1793)
6iey Jurysdykcyi, udecydowania, dopełnienia i wykonania wszelkich
7Rzeczy, i okoliczności, dla Których Tenże Sąd został zapisany, oraz
8przepisania obowiązków, Komu należeć będzie spełnienia, wza-
9ie [?] wszelkich formalności prawnych, Któreby miały być potrzebne
10iako wynikaiące z Umów i opisów dobrowolnych Stron Obydwoch
11czyli Którey kolwiek Strony, z Prawami zgodnych, i w tymże Są-
12dzie okazanych i dowiedzionych, tudzież stosownie do Natury
13Rzeczy, Które pod rozpoznanie i pod ostateczną decyzyą Sądu
14tego oddane są, iakoteż i dla spełnienia przyzwoitego wszelkich
15tegoż Sądu Wyroków; zgoła mocen będzie ten Sąd Polubowny
16udecydować wszystko ostatecznie w całey rozciągłości, iako moc
17Zapisu ninieyszego obeymuie, oraz dopełnić skutecznie i do do-
18pełnienia zniewolić Strony, chociażby i za użyciem mocney od
19Rządu pomocy, niezważaiąc na niestawienie się, lub odwołanie
20albo odstąpienie, i Upór Którey kolwiek Strony, A Wyroki Jego iako
21ostateczne, i nieodzowne na zawsze nieporuszone zostawać będą,
22z mocy ninieyszego dobrowolnego zeznania – Działo się w Peter-
23burgu, Dnia Dwunastego podług Dawnego, a Dwudziestego Trze-
24ciego według Nowego Stylu Decembra, Tysiąc, Siedmset, Dziewięć-
25dziesiąt, Trzeciego Roku. Marya Elżbieta Potocka. Prot Potocki
26Graff Walenty Esterhazy. Który Zapis Kompromissarski w Obla-
27tę podany Słowo w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Niniey-
28szych Grodzkich Kijowskich iest wpisany –
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) zapisu kompromisarskiego (Petersburg 12/23 XII 1793; na papierze za 10 kopiejek), podanego przez Ur. Aleksandra MACIORKOWSKIEGO [?]. JW. Maria Elżbieta z ks. LUBOMIRSKICH POTOCKA (córka ś.p. ks. Kaspra LUBOMIRSKIEGO i JOX. Barbary), przy asystencji najbliższego krewnego w Petersburgu, JW. Walentego hr. ESTERHAZY’EGO, oraz jej mąż JW. hr. Prot POTOCKI, były wojewoda kijowski, obecnie tajny radca cesarzowej i senator Cesarstwa Rosyjskiego – na mocy zawartej tegoż dnia transakcji o interesach majątkowych – poddają się sądowi przyjacielskiemu (polubownemu) z JW. hr. Adamem RZEWUSKIM, rzeczywistym radcą stanu, jako najwyższym sędzią (super-arbitrem) i po dwóch arbitrach z każdej strony. Potocka postanowiła z miłości macierzyńskiej darować małoletniej córce Emilii część swego dziedzictwa po ojcu ks. Kasprze Lubomirskim; ponieważ dział tego spadku z siostrą, JW. Józefą z ks. Lubomirskich, żoną hr. Adama WALEWSKIEGO, nie został jeszcze przeprowadzony, sąd polubowny ma po dziale wydzielić i oszacować tę część (zgodnie z art. II § 3 transakcji) i oddać ją w administrację ojcu, Protowi Potockiemu (art. II § 2). Prot Potocki poddaje też sądowi ewentualne pretensje żony co do dóbr dziedzicznych pozostających w jego posiadaniu. Sąd ma po dziale wyznaczyć termin i miejsce (z innotescencją stron), orzekać ostatecznie, także w razie niestawiennictwa lub uporu strony, z możliwością użycia pomocy władz.
Akt łączy się z aktem 95 (Kamionka – dziedziczki Maryanna Potocka i Józefa Walewska z ks. Lubomirskich, córki ks. Kaspra) i z następnym aktem 104 (plenipotencja M. E. Potockiej dla Grzegorza BEREZOWSKIEGO do działu). Skan 0149 = powtórne zdjęcie rozkładówki k. 141v–142 (jak 0148).
1/12 II 1794 Aleksander Maciorkowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu zapis kompromisarski (Petersburg 12/23 XII 1793), którym Maria Elżbieta z ks. Lubomirskich Potocka (z asystencją hr. Walentego Esterhazy’ego) i jej mąż Prot Potocki, b. wojewoda kijowski, senator rosyjski, powierzyli sądowi polubownemu pod przewodem hr. Adama Rzewuskiego wydzielenie – po dziale spadku po ks. Kasprze Lubomirskim z siostrą Józefą Walewską – części dóbr darowanej przez matkę małoletniej córce Emilii Potockiej oraz rozstrzygnięcie pretensji małżonków.
Akt nr 104
Oblata Plenipotencyi Ręczney JW. Potockiey Senatorowey Rossyiskiey W. Grzegorzowi Berezowskiemu do uczynienia Działu Fortuny daney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1/12 II 1794, Żytomierz (plenipotencja: Petersburg 12/23 XII 1793)
28tak Swoim własnym Jnteressom dogodny i potrzebny, iako Dzieło
29Kompromissu zapisanego tamuiący Dział, na mieyscu i w
30Osobie Swoiey, Wielmożnego Grzegorza Berezowskiego za
31aktualnego i niewątpliwego Plenipotenta Swego obiera,
32i zapisuie Daiąc zupełną moc i władzę Temuż Wiel-
33możnemu Berezowskiemu Plenipotentowi Swemu Dział
34[reklamant:] Maiątku
35[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 143v (skan 0151, strona lewa)
1Maiątku ogólnego po Niegdyś Jaśnie-Oświeconym Xięciu
2Kasprze Lubomirskim Oycu, na Siebie i Jaśnie-Wielmożną
3Józefę Jaśnie-Wielmożnego Adama Walewskiego Małżonkę
4Siostrę Swoią rodzoną spadłego, sporządzić, do Tegoż rzeczo-
5nego Działu Jnskrypcyą Kompromissarską za zniesieniem się
6i ułożeniem z Stroną Jaśnie-Wiell. Józefy Walewskiey Siostry
7Swoiey zapisać, Działu tego całkowitego attentować, i do skut-
8ku go w myśl Tranzakcyi na Dniu ninieyszym nastąpionych
9doprowadzić, Po uiszczonym generalnym Dziele Kompromissu osob-
10nego między Sobą, a Jaśnie-Wiell. Protem Potockim Małżon-
11kiem Swoim, podług Jnskrypcyi na Dniu dzisieyszym zezna-
12ney attentować, i Tenże Kompromiss tak w myśl teyże Jnskryp-
13cyi, iako i wszelkich pod aktem ninieyszym w tey mierze nastą-
14pionych Tranzakcyi, do zupełnego przywieść Końca, Jnnych
15Plenipotentów na mieyscu Swoim tam, gdzie potrzeba wy-
16magać będzie, stanowić, i wszystko co istota i okoliczności
17Jnteressu tego wymagać będą, i co do Aktualnego i Specy-
18alnego Plenipotenta należeć ma, czynić i sprawować,
19A co kolwiek przez rzeczonego Plenipotenta Swego postano-
20wiono będzie, to wszystko za ważne i trwałe przyiąć przy-
21rzeka, i deklaruie się, i przeciwko temu nic czynić niema,
22zachowuiąc moc i trwałość ninieyszey Plenipotencyi aż do
23zupełnego Jnteressów i okoliczności w górze wymienionych
24zakończenia – Działo się w Petenburgu, Dnia Dwunastego
25podług Dawnego, a Dwudziestego Trzeciego według Nowe-
26go Stylu Grudnia, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzecie-
27go Roku – Graffini Marya Elżbieta Potocka, Graff Walenty
28Esterhazy – Która Plenipotencya w Oblatę podana Słowo
29w Słowo iak się w Sobie ma do Xiąg Nineyszych Grod-
30kich Kijowskich iest wpisana –
31[reklamant:] Oblata Extraktu
32[na dole strony:] Legit cum Copiis Kopczyński m[anu] p[ropri]a
33[pod tekstem zakrętas – parafa]
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) plenipotencji ręcznej (Petersburg 12/23 XII 1793; na papierze za 10 kopiejek), podanej przez Ur. Aleksandra MACIORKOWSKIEGO [?]. JW. Maria Elżbieta z ks. LUBOMIRSKICH POTOCKA, żona JW. Prota POTOCKIEGO, tajnego radcy i senatora rosyjskiego, z asystencją krewnego JW. Walentego ESTERHAZY’EGO, w związku z zawartą tegoż dnia transakcją (darowizna części majątku dla małoletniej córki Emilii) i zapisem kompromisarskim (akt 103), ustanawia W. Grzegorza BEREZOWSKIEGO plenipotentem do przeprowadzenia działu majątku po ojcu, ks. Kasprze LUBOMIRSKIM, z siostrą JW. Józefą, żoną hr. Adama WALEWSKIEGO – z prawem zapisania z jej stroną inskrypcji kompromisarskiej do działu, doprowadzenia działu do skutku, a następnie przeprowadzenia kompromisu z mężem, substytuowania innych plenipotentów i wszelkich czynności.
„Legit cum Copiis Kopczyński” (łac.) – „czytał (porównał) z kopiami Kopczyński” – adnotacja kontrolna pisarza (por. „Czytałem Kopczyński” pod k. 106v, 118v, 139v). Data dzienna oblaty („Dnia Pierwszego…”) na k. 143 powtórzona po reklamancie „Miesiąca Lutego;”. W rkp. „Petenburgu” (sic).
Streszczenie
1/12 II 1794 Aleksander Maciorkowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu plenipotencję (Petersburg 12/23 XII 1793), którą Maria Elżbieta z ks. Lubomirskich Potocka, żona senatora Prota Potockiego (z asystencją hr. Walentego Esterhazy’ego), ustanowiła Grzegorza Berezowskiego pełnomocnikiem do przeprowadzenia działu spadku po ojcu, ks. Kasprze Lubomirskim, z siostrą Józefą Walewską, i do doprowadzenia do końca kompromisu z mężem w sprawie części darowanej córce Emilii.
Akt nr 105
Obl[ata] Extraktu z Akt Kontr[aktowych] Dubieńs[kich] z upisaniem w nim Manifestu od W. Czeczela St[arosty] Hayzyń[skiego] [?] p[rzeci]wko JJWW. Potockim Wojew[odom] Kij[owskim] o niezapłacenie Summy autentycznie wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data2/13 II 1794, Żytomierz (manifest: Dubno 20 I 1794)
24set, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia Dziewiętna-
25stego Januarii Veteris Stilli Wiel. Paweł Nelicki [?]
26R. K. D. [?] ten Manifest przez Wiel. Piotra Czeczela St[aros]ty
27Hayzyń[skiego] [?] przeciwko JWiel. Protowi Potockiemu Wo-
28iewodzie Kijow[skiemu] w Aktach Kontraktowych Dubieńskich
29uczyniony, z tychże Akt per Extractum wydany z prze-
30niesieniem na Papier Jmperyalny Ceny Kopiiek
31Dziesięciu dla zapisania do Xiąg ninieyszych Kon-
32traktowych Jzasławskich w sposób oblaty podał. Przy-
33iąłem M. S. Borkowski R. C. [?] a Wpisano w Xięgi – Który
34Extrakt Słowo w Słowo jak się w Sobie ma do Xiąg
35ninieyszych Grodzkich Kijowskich iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (2/13 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) ekstraktu z akt kontraktowych dubieńskich, przeoblatowanego w aktach kontraktowych izasławskich (przyjął M. S. BORKOWSKI), z dołączoną „susceptą” ksiąg izasławskich i arkuszem stemplowym za 10 kopiejek; podał Ur. Wincenty BIELECKI [?]. Treść: 20 I 1794 przed Kasprem KAWIECKIM [?], wicerejentem akt kontraktowych dubieńskich, W. Piotr CZECZEL, starosta „hayzyński” [?], zastawny posesor wsi JAHNIATYN (woj. kijowskie, klucz „ruzyński” [?]), zamanifestował przeciw JJWW. Protowi i Maryannie z ks. LUBOMIRSKICH POTOCKIM, wojewodom kijowskim: Prot Potocki transakcją dubieńską z 13 I 1793 zobowiązał się zapłacić mu w terminie kontraktów (19 I 1794) 109 501 zł wg ewaluacji złota holenderskiego (dukat po 13 zł 22½ gr) oraz 8636 zł 20 gr w złocie wg obecnej kurencji (dukat po 18 zł) – dług ks. Kaspra LUBOMIRSKIEGO obciążający Jahniatyn (transakcja żytomierska 13 IX 1790) – i nie zapłacił ani w niedzielę 19 I, ani w poniedziałek 20 I; Czeczel zastrzega dalszą kontynuację posiadania wsi wg kontraktu zastawnego i inwentarza podawczego ks. Kaliksta PONIŃSKIEGO. Ekstrakt dubieński wydał 19 I 1794 st. st. (sic) W. Paweł NELICKI [?] („R. K. D.” [?]) do akt kontraktowych izasławskich.
Akt dotyczy tych samych dóbr spadkowych po ks. Kasprze Lubomirskim co akty 95, 103–104. Daty: manifest 20 I 1794 (poniedziałek – zgodnie z tekstem: „wczoray Niedzielnym … dzisieyszym Poniedziałkowym” – 19 i 20 I 1794 według kalendarza gregoriańskiego wypadały w niedzielę i poniedziałek); dopisek o wydaniu ekstraktu datowany „19 Januarii Veteris Stilli” [?]. Od tego aktu (k. 144) inna, pospieszna i mniej staranna ręka, z pisownią „y”. Nad k. 144–145 ołówkiem „111” [?]. Skan 0152 = powtórne zdjęcie rozkładówki k. 143v–144 (jak 0151).
Lekcje niepewne: „Starosty Hayzyń.” [?] (Hajsyński [?]); nazwisko podającego „Bielecki” [?]; „Kawieckim” [?]; „Kluczu Ruzyńskim” [?] (Rużyn – klucz, do którego należał Jahniatyn [?]); „wagowym” [?]; „Dług Cotaściwy [?]” (niezrozumiałe – może „Dług Cały Sukcessyiny” [?]); „Correxi Bortnowski [?]”, „Łochowski [?]”; „Nelicki [?] R. K. D. [?]”; „M. S. Borkowski R. C. [?]” (por. akt 92 – „S. K. S. [?] BORKOWSKI” w aktach kontraktowych zasławskich).
Streszczenie
2/13 II 1794 Wincenty Bielecki [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt z akt kontraktowych dubieńskich z manifestem (20 I 1794) Piotra Czeczela, starosty hayzyńskiego [?], zastawnego posesora wsi Jahniatyn, przeciw Protowi i Maryannie z ks. Lubomirskich Potockim, wojewodom kijowskim, o niezapłacenie w terminie kontraktów 109 501 zł i 8636 zł 20 gr (dług ks. Kaspra Lubomirskiego na Jahniatynie), z zastrzeżeniem dalszego posiadania wsi.
Akt nr 106
Obl[ata] Tranzakcyi względem odstąpienia Dwuletniey Possessyi Wsi Sydorowki między W. Pruszyńskim P[isarzem] Grodz[kim] Woł[yńskim] a Wiel. Krasińskim Chor[ążym] Trębowel[skim] zawartey
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data2/13 II 1794, Żytomierz (transakcja: Dubno 21 I 1794)
31Przytomny tey Tranzakcyi podpisuię się Przyiaciel Józef X[iążę] [?]
32Głogowski [?] K. Z. Ł. [?] – Przytomny Przyiaciel podpisuię się Jan
33Weber – Która Tranzakcya Słowo w Słowo iak się w Sobie
34ma do Xiąg ninieyszych Grodz[kich] Kijowskich iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (2/13 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) transakcji (Dubno 21 I 1794; z arkuszem stemplowym za 10 kopiejek), podanej przez Ur. Wincentego BIELICKIEGO [?] (w akcie 105 „Bielecki”). W. Erazm PRUSZYŃSKI, pisarz grodzki woj. wołyńskiego, posiadający wieś SYDORÓWKĘ (woj. i pow. kijowski, klucz steblowski) z trzyletniego kontraktu arendownego zawartego 28 I 1793 w Kamionce Wołyńskiej [?] z JO. ks. Franciszką Wiktorią JABŁONOWSKĄ, wojewodziną nowogrodzką, dziedziczką klucza steblowskiego (oblata w grodzie kijowskim 24 IV [?] 1793), ustępuje swe prawo do dwuletniej posesji Sydorówki W. Franciszkowi Kajetanowi KRASIŃSKIEMU, chorążemu trembowelskiemu, za 24 000 zł; posesja od 21 III 1794 do tegoż dnia 1796 [?]; zaległości od poddanych i z arendy pozostają przy Pruszyńskim; inwentarz ma być sprawdzony na gruncie – jeśli dochód dwuletni nie zrówna się z sumą, Pruszyński zwróci różnicę z 7% w Dubnie 20 I 1795, jeśli przewyższy – Krasiński dopłaci; Krasiński płaci za zasiewy (korzec żyta i pszenicy po 10 zł) i reparacje gruntowe (z zastrzeżeniem bonifikaty, gdyby dziedziczka ich nie zwróciła); remanenty Pruszyńskiego (woły, wieprze, wódka, miód, łój, zboże, kotły) przechowane do sprzedaży. Świadkowie: Józef „X.” [?] GŁOGOWSKI [?] („K. Z. Ł.” [?]), Jan WEBER.
Por. akt 84 (ks. F. W. z Korybutów JABŁONOWSKA – zjazd na grunt Steblowa). Tytuł aktu w rkp. „Chorążym Trębowel.” (nie „Horodniczym”).
Lekcje niepewne: „Kwietnia [?] Miesiąca [?]” (data oblaty kontraktu w grodzie kijowskim); „Dwudziestym Prostym [?] Marca” (zapewne „Pierwszym”); rok zakończenia posesji – w rkp. „Dziewięćdziesiąt [?]” (zapewne 1796); „na ważem [?] Pretensyi”; „Nadzieiny [?]” (zasiewy – „nasiona” [?]); podpis świadka „Józef X. [?] Głogowski [?] K. Z. Ł. [?]”.
Streszczenie
2/13 II 1794 Wincenty Bielicki [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu transakcję (Dubno 21 I 1794), którą Erazm Pruszyński, pisarz grodzki wołyński, arendarz wsi Sydorówki w kluczu steblowskim ks. Franciszki Wiktorii Jabłonowskiej, odstąpił za 24 000 zł dwuletnią posesję tej wsi Franciszkowi Kajetanowi Krasińskiemu, chorążemu trembowelskiemu, z warunkami rozliczenia dochodu, zasiewów, reparacji i remanentów.
Akt nr 107
Obl[ata] Prorogacyi w Sprawie JW. Pruszyńskiego K[asztelanica] Ż[ytomierskiego] z WW. Boreykami od Urzędu Komor[niczego] Ziem[skiego] Kijowskiego wydaney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data2/13 II 1794, Żytomierz (prorogacja: Przewałówka [?] 1/12 II 1794)
25Officyalisty zostawuię – y tę Prorogacyą podpisuię. Dan
26w Przewałowce [?] Dnia Pierwszego, y Dwunastego Lutego, Ty-
27siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku. Michał
28Kamieński Komornik Ziem[ski] Kijow[ski] – Która Prorogacya Słowo w
29Słowo jak się w Sobie ma, do Xiąg ninieyszych Grodz-
30kich Kijowskich iest zaingrossowana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (2/13 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) prorogacji (na papierze za 10 kopiejek), podanej przez Ur. Tomasza z Bitynkowa [?]. Michał KAMIEŃSKI, komornik ziemski kijowski, na mocy dekretu sądu ziemskiego kijowskiego z 12/23 IX 1793 w sprawie JW. Józefa PRUSZYŃSKIEGO, kasztelanica żytomierskiego, z WW. BOREYKAMI, podczaszymi żytomierskimi, i innymi (zjazd do wsi ŁOPATYCZ [?] wyznaczony na 4/15 II 1794), odracza – za zgodą strony powodowej, z powodu ważnych przyczyn i bliskich innych kondescencji – termin zjazdu do 10/21 III 1794, zachowując stronom termin zawity i prawo sprowadzenia innego urzędnika (Przewałówka [?] 1/12 II 1794).
Lekcje niepewne: przydomek podającego „z Bitynkowa [?]” (może Petrykowski / z Pietrykowa [?]); nazwa wsi „Łopatycz [?]”; miejsce wystawienia „Przewałowce [?]”; „Sądu Ziemskiego Ziem. [?]” (dittografia).
Streszczenie
2/13 II 1794 Tomasz z Bitynkowa [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu prorogację komornika ziemskiego kijowskiego Michała Kamieńskiego (1/12 II 1794), odraczającą z 4/15 II na 10/21 III 1794 zjazd do wsi Łopatycz [?] w sprawie Józefa Pruszyńskiego, kasztelanica żytomierskiego, z Boreykami, podczaszymi żytomierskimi.
Akt nr 108
Obl[ata] Kwitu ręcznego od Rob[otnego] [?] Łukiana Skaczuka Staroz[akonnym] Aronowiczowi y Lachmanowiczowi z Rubli Trzydziestu Pięciu danego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data2/13 II 1794, Żytomierz (kwit: Kmitów [?] 13 I 1794 n. st.)
Karty / skanyk. 146 (skan 0154, strona prawa – dół) – k. 146v (skan 0155, strona lewa – góra)
Oblata (2/13 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI) kwitu ręcznego (na papierze za 10 kopiejek, z krzyżykiem wystawcy), podanego przez W. Józefa POTOCKIEGO, szambelana [?]. Łukian SKACZUK (w podpisie „Skaczek”), niepiśmienny, kwituje starozakonnych Berka ARONOWICZA i Szmuyła LACHMANOWICZA, mieszkańców PAWOŁOCZY, z zapłaty 35½ rubli starych wraz z luitą 14 grzywien – długu ze skryptu ręcznego datowanego w BERDYCZOWIE 15 XI 1792, którego zapłatę nakazał dekret grodzki kijowski z 26 VII 1793 na termin 14 I 1794 n. st.; dłużnicy zapłacili przed terminem, 13 I 1794 (Kmitów [?] 13 I 1794 n. st.).
Lekcje niepewne: określenie wystawcy w tytule i tekście „Rob.” / „Roboczego” [?] (może „Robotnego” – chłop pańszczyźniany [?]); tytuł podającego „Szambelan Dwor. Poll.” [?]; nazwa miejsca „Kmitowce” [?] (Kmitów).
Streszczenie
2/13 II 1794 Józef Potocki, szambelan [?], oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu kwit ręczny (Kmitów [?] 13 I 1794), którym niepiśmienny Łukian Skaczuk pokwitował starozakonnych Berka Aronowicza i Szmuyła Lachmanowicza z Pawołoczy z zapłaty 35½ rubli starych z luitą 14 grzywien, zasądzonych dekretem grodzkim kijowskim z 26 VII 1793 (skrypt z Berdyczowa z 1792).
Akt nr 109
Obl[ata] Extraktu z upisaniem w nim Kwitu od WW. Sobolewskiego y Brunaka na rzecz JW. Kisiela y Jnn[ych] z Akt Grodz[kich] Kijowsk[ich] autentycznie Ruskim Pismem wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3/14 II 1794, Żytomierz (wypis z ksiąg grodzkich kijowskich z 20 II „1634” [?]; ekstrakt wydany przez magistrat kijowski 12 I 1794)
Oblata (3/14 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI), podana przez Urodz. Pawlina MALINOWSKIEGO, ekstraktu wydanego 12 I 1794 przez Magistrat Miejski Kijowski (burmistrz Fedor NEWODOWSKI, rajca Petr BARSZCZEWSKI, pełniący obowiązki sekretarza Wasyl OROBIJOWICZ, archiwariusz Kondrat KONCZAKOWSKI) na prośbę Iwana SOBOLEWSKIEGO, mieszkańca „nowo przyłączonego” [po II rozbiorze] miasteczka Trylis (TRYLISY). Ekstrakt zawiera wypis z ksiąg grodzkich kijowskich z 20 II (w rkp. „1634” – zapewne omyłka za 1644, bo w kwicie mowa o „roku przeszłym 1643”) – zeznanie przed Wojciechem JEDROWSKIM [?], podnamiestnikiem zamku kijowskiego, kwitu (pisanego po polsku) Krzysztofa SOBOLEWSKIEGO i Jana BRUNAKA dla Adama z Brusiłowa KISIELA, kasztelana czernihowskiego, starosty nosowskiego.
Formuły kancelarii grodzkiej kijowskiej XVII w. – ruszczyzna w alfabecie łacińskim: „Wypis z Knyh Grodzkich Kijowskich” – wypis z ksiąg grodzkich kijowskich; „Na Uradi Grodzkom w Zamku Jeho Korolewskoi Miłosty Kijowskim, peredemnoju … Ponamestnikom” – na urzędzie grodzkim w zamku JKM kijowskim, przede mną … podnamiestnikiem; „stanowszy oczewisto” – stanąwszy osobiście; „podaty y oczewisto pryznaty” – podali i osobiście przyznali; „Ja tedy Urad … pered Soboiu czytat kazałem, kotoroy tak w sobie Pismem Polskim pisany maiet” – ja tedy, urząd, kazałem go przed sobą czytać; brzmi tak, pisany pismem polskim; „za podaniyem y oczewistym pryznaniyem … a za pryniatiem moim uradowym do Knyh … iest wpisan” – za podaniem i osobistym przyznaniem … i za moim urzędowym przyjęciem wpisany do ksiąg. Formuła magistratu kijowskiego z 1794 r. (rosyjska w alfabecie łacińskim): „a z Knyh seja wypis po prozbi … żytela Iwana Sobolewskoho, a za podpisom ruk w Kijewskom Horodowom Mahistrati prysudstwujuczych y prytożeniyem peczaty jemu Sobolewskomu iest wydana” – a z ksiąg tych wypis na prośbę mieszkańca Iwana Sobolewskiego, z podpisami zasiadających w Kijowskim Magistracie Miejskim i przyłożeniem pieczęci, jemu Sobolewskiemu jest wydany; „Jeja Imperatorskoho Weliczestwa … Bohom Chranymaho Horoda Kijowa” – Jej Cesarskiej Mości … Bogiem chronionego miasta Kijowa; „Peczatnej poszłyny wziaty dwadciat simy …” – opłaty pieczętnej pobrano 27 [kopiejek?].
Treść kwitu: Krzysztof Sobolewski i Jan Brunak, poddawszy się jurysdykcji grodu, uwalniają Adama Kisiela, kasztelana czernihowskiego, starostę nosowskiego, z którego rozkazu dokonano czynu, oraz Pana Łukę, starostę i osadcę słobody KUCHARY, i innych sług, kozaczków, Serbów i Wołochów od protestacji wniesionej w grodzie kijowskim w XII 1643 o najazd miasta MAKAROWA, zabranie więźniów, najechanie domu Sobolewskiego, postrzelenie Brunaka, przestraszenie żony Sobolewskiego, zgwałcenie kucharki i inne gwałty; kasują wszystkie protestacje, relacje, obdukcje i procesy, pod warunkiem, że Kisiel z Panem Łuką oraz „Wielk. JMć Pan Strażnik Koronny” wzajemnie ich pokwitują. Podpisy: K. Sobolewski za siebie i za niepiśmiennego J. Brunaka; pieczętarze ustnie proszeni: Stanisław SERZECKI [?] (poprzedzone wyrazem „Rykalski” [?] – może drugie nazwisko lub błąd kopisty), Olbrycht KRUSZYŃSKI, pisarz Jan GROCHOWSKI.
Uwagi: Adam Kisiel (Kisiel z Brusiłowa) był kasztelanem czernihowskim od 1646 r. (wcześniej m.in. podkomorzym czernihowskim), starostą nosowskim od 1641 r. – tytuł przy dacie „1634”/„1643–1644” jest w ekstrakcie anachroniczny lub późniejszy (tytulatura dopisana przy wydaniu wypisu [?]). „Kryształ” w pierwszym wymienieniu – omyłka kopisty za „Krysztof”. „Rykalski” [?], „Serzecki” [?], „Ko-Rossji Polszczy” [?] (= „ko Rossii” – przyłączonej do Rosji Polski; lekcję i nazwę Trylis potwierdza akt 110) – lekcje niepewne; „kartuią” [?] – może zniekształcone „karuią” / „kwitują”. „Wysłów” – zapewne „wywołań” [?].
Streszczenie
3/14 II 1794 Pawlin Malinowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt, wydany 12 I 1794 przez Magistrat Miejski Kijowski Iwanowi Sobolewskiemu, z wypisem z ksiąg grodzkich kijowskich z 20 II „1634” [zapewne 1644]: Krzysztof Sobolewski i niepiśmienny Jan Brunak zeznali kwit, którym uwolnili Adama z Brusiłowa Kisiela, kasztelana czernihowskiego, starostę nosowskiego, Pana Łukę, starostę słobody Kuchary, oraz ich sług, kozaków, Serbów i Wołochów od protestacji z XII 1643 o najazd na miasto Makarów, zabranie więźniów, postrzelenie Brunaka i gwałty na domownikach Sobolewskiego, kasując wszystkie procesy w tej sprawie pod warunkiem wzajemnego pokwitowania.
Akt nr 110
Obl[ata] Extraktu z upisaniem w nim Roboracyi kwitu od W. Strzety y Jnn. na rzecz W. Sokołowskiego z Akt Grodz[kich] Kijowsk[ich] autentycznie wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3/14 II 1794, Żytomierz (wypis z ksiąg grodzkich kijowskich – roczki od 21 II 1646, zeznanie 7 III 1646; ekstrakt wydany przez magistrat kijowski 12 I 1794)
22Archiwarius Kondrat Konczakowski. L. S. Peczatnoie Po-
23szłyny wziaty Dwadciat Sim kopijok Czet [?] Jedna [?]. Który
24to Extrakt słowo w słowo jak się w sobie ma, do Xiąg
25ninieyszych Grodzkich Kijowskich iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (3/14 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI), podana przez Urod. Pawlina MALINOWSKIEGO (jak akt 109), drugiego ekstraktu wydanego 12 I 1794 przez Magistrat Miejski Kijowski (burmistrz Feodor NEWODOWSKI, rajca Petr BARSZCZEWSKI, p.o. sekretarza Wasyl OROBIJOWICZ, archiwariusz Kondrat KONCZAKOWSKI) Iwanowi SOBOLEWSKIEMU z TRYLIS (Trylisy). Ekstrakt zawiera wypis z ksiąg grodzkich kijowskich z 7 III 1646 (roczki sądowe grodzkie kijowskie od 21 II 1646 przed podwojewodzim Janem WYTYŃSKIM i sędzią Teodorem HUMENECKIM [?]).
Treść zeznania (ruszczyzna kancelaryjna w alfabecie łacińskim): szlachetny Jan SOBOLEWSKI, poddawszy się jurysdykcji grodu kijowskiego, zeznał, że 5 XII 1645 w Lublinie przed aktami Trybunału Koronnego (w czasie sądzenia konserwaty województwa bracławskiego) Michał STRETA (w tytule „Strzeta”) za siebie i Hieronim RUDNICKI w imieniu Sobolewskiego zeznali kwit i obligację, w którym zobowiązali się do aprobacji kwitu w aktach grodzkich lub ziemskich kijowskich. Sprawa dotyczyła Wojciecha SOKOŁOWSKIEGO, ówczesnego starosty chwastowskiego, i Wojciecha RZEKOWICZA [?], wójta chwastowskiego – o najście na gospodę w mieście CHWASTOWIE, pobicie, poranienie, zabranie rzeczy i trzymanie w więzieniu Aleksego [?]; sprawę wytoczono w grodzie kijowskim na roczkach grudniowych 1640, przez apelację przeniesiono do Trybunału Lubelskiego, gdzie 30 VII 1642 (konserwata województwa kijowskiego) uzyskano przeciw Sokołowskiemu i Rzekowiczowi infamię i publikację. Teraz Jan Sobolewski kwit lubelski w całości potwierdza i aprobuje oraz zamyka sobie i potomkom drogę do wznowienia akcji.
Objaśnienia: „in Causa conjuncta Criminaliter motenis [?] Legum in Principali ad deducendum scrutinium” – (łac.) w sprawie połączonej, wszczętej kryminalnie [?] z mocy praw, w sprawie głównej, dla przeprowadzenia śledztwa (scrutinium – badanie, inkwizycja). „Eo nomine” – z tego tytułu. „Infamia y publikacya” – wyrok infamii i jego publikacja. „Recognoscens” – zeznający. „Approbowat” – aprobować, zatwierdzać. Formuła magistratu kijowskiego jak w akcie 109; „nowo prysoiedynennoy ko Rossyi Polszczy” – z nowo przyłączonej do Rosji Polski (II rozbiór 1793). „Dwadciat Sim kopijok” – 27 kopiejek opłaty pieczętnej. Chwastów (Fastów) – starostwo w woj. kijowskim.
3/14 II 1794 Pawlin Malinowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt, wydany 12 I 1794 przez Magistrat Miejski Kijowski Iwanowi Sobolewskiemu z Trylis, z wypisem z ksiąg grodzkich kijowskich z 7 III 1646: szlachetny Jan Sobolewski potwierdził kwit zeznany 5 XII 1645 przed Trybunałem Lubelskim przez Michała Stretę i Hieronima Rudnickiego (w jego imieniu) na rzecz Wojciecha Sokołowskiego, starosty chwastowskiego, i Wojciecha Rzekowicza [?], wójta chwastowskiego, w sprawie o najście na gospodę w Chwastowie, poranienie, zabranie rzeczy i uwięzienie, w której w 1642 uzyskano w Trybunale infamię przeciw Sokołowskiemu i Rzekowiczowi; Sobolewski zrzekł się dalszych roszczeń.
Akt nr 111
Possessya w Futor Redczyna [?] nazwany w Kluczu Zabotyńskim położony Wielm. Gabryelowi Berezowskiemu służąca
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3/14 II 1794, Żytomierz (intromisja 22 I 1794 kal. rzymskiego)
Karty / skanyk. 148v (skan 0157, strona lewa – dół) – k. 149 (skan 0157, strona prawa – góra)
4mu teraźnieyszemu Affektantowi podał y obwołał, któ-
5rey obwołaney Possessyi tu do Akt przybywszy Przedemną
6Urzędem uczynił y zeznał Relacyą y Prosił onęy do Akt za-
7pisanie co y otrzymał Woźny Krzyż stawię [?] +. = L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego (zeznana 3/14 II 1794 w grodzie kijowskim w Żytomierzu przed wicerejentem J. ROSZKOWSKIM): woźny Jan PIOTROWSKI, niepiśmienny (podpis krzyżykiem), z dwiema stronami szlachty – Wawrzyńcem SKORZEWSKIM [?] i Grzegorzem OLSZEWSKIM – 22 I 1794 (kal. rzymski, tj. gregoriański) na wezwanie W. Gabriela BEREZOWSKIEGO, mecenasa (adwokata) jurysdykcji kijowskich, podał mu i obwołał posesję dziedziczną słobody, czyli futoru REDCZYNA [?] w kluczu ZABOTYŃSKIM, ze wszystkimi przynależnościami (grunty, pola, lasy, bajraki, stawy, jeziora, błota, sianożęcia, browar, poddani piesi i ciągli, wrąb do lasów LEBEDYŃSKICH), w granicach opisanych w prawie (nadaniu) JO. ks. Michała LUBOMIRSKIEGO dla ORŁOWSKIEGO [?] (w rkp. „Ortowskiemu”).
Objaśnienia: „Affektant” – ubiegający się, tu: ten, na którego wezwanie dokonano intromisji. „Bayrak” (bajrak) – jar porośnięty lasem. „Poddani piesi y ciągli” – chłopi pańszczyźniani bez sprzężaju i ze sprzężajem. „Wrąb” – prawo wyrębu. „Cyrkumferencye” – granice, obwód. Klucz zabotyński – Zabotyń nad Taśminem (pow. czehryński [?]); lasy lebedyńskie – Lebedyn (koło Szpoły [?]).
Lekcje niepewne: nazwa futoru „Redczyna” [?] (w tytule także „Redczyna”); „Skorzewskiego” [?]; skrót „S. R. O.” [?] przy nazwisku ks. Michała Lubomirskiego (może tytuł urzędu); „Ortowskiemu” – zapewne Orłowskiemu („ł” pisane jak „t”); „zewszelką wległością wiąz” [?] (zapewne „ze wszelką przyległością wraz”); „Krzyż stawię” [?].
Streszczenie
3/14 II 1794 woźny Jan Piotrowski zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu relację, że 22 I 1794, ze szlachtą Wawrzyńcem Skorzewskim [?] i Grzegorzem Olszewskim, podał i obwołał Gabrielowi Berezowskiemu, mecenasowi jurysdykcji kijowskich, posesję dziedziczną słobody (futoru) Redczyna [?] w kluczu zabotyńskim ze wszystkimi przynależnościami i poddanymi, w granicach opisanych w nadaniu ks. Michała Lubomirskiego dla Orłowskiego [?].
Akt nr 112
Possessya w Dobra Topory y Rzewuchę Wielm. Iwaszkiewiczowi Sędziemu Ziemiań[skiemu] Powiatu Nadniepr[skiego] służąca
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3/14 II 1794, Żytomierz (intromisja 23 I / 3 II 1794)
27ślami, y wszelkiemi tych Dóbr przyległościami, tudzież wszelkie-
28mi przynależytościami, y Granicami, tak jak te Dobra
29Dawien dawnych w swoich Granicach miały y zawierały,
30zgoła z tym wszystkim co kolwiek w Ziemi y na Ziemi znay-
31duie się nic na nikogo niewyłączaiąc bez żadney od nikogo
32przeszkody w Aktualną Dziedziczną y nieustępliwą podał,
33y intromittował Possessyą, w czym Woźny Szlachtą sobie
34przytomną zaświadczywszy się z tamtąd odjechał, y tu do Akt
35przybywszy prawdziwą obwołaney Possessyi uczynił y zeznał
36Relacyą, którey do Xiąg o zapisanie prosił co y otrzymał.
37+ Woźny pisać nieumieiący Krzyżykiem podpisał się. = L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego (zeznana 3/14 II 1794 w grodzie kijowskim w Żytomierzu przed wicerejentem J. ROSZKOWSKIM): opatrzny Grzegorz SZWABSKI [?], woźny województwa kijowskiego i innych, niepiśmienny, 23 I / 3 II 1794 w obecności szlachty Mikołaja ŁAGOWSKIEGO [?] i Grzegorza TOPOROWSKIEGO wprowadził W. Ignacego IWASZKIEWICZA, sędziego ziemiańskiego powiatu nadnieprskiego, w aktualną, dziedziczną posesję wsi TOPORY i RZEWUCHA (RZEWUSZKA) w woj. kijowskim, ze wszystkimi poddanymi (także zbiegłymi), powinnościami, karczmami, browarami, młynami, gruntami i przyległościami. Por. akty 92–93 (donacja i kontrakt zamiany Seweryna RZEWUSKIEGO z I. Iwaszkiewiczem, Zasław 19/30 I 1794 – Iwaszkiewicz otrzymał Topory i Rzewuchę w zamian za Horodek, Sachny i Utasenki [?]).
Objaśnienia: „Veteris Stilli” / „Novi Stilli” – (łac.) starego / nowego stylu (kalendarz juliański / gregoriański). „Affektacya y Prawna Rekwizycya” – żądanie i prawne wezwanie. „Pastewnik” – pastwisko; „zapusty” – odłogi zarośnięte; „arenda karczemna” – dzierżawa prawa wyszynku. „Intromittował Possessyą” – wprowadził w posiadanie.
Lekcje niepewne: nazwisko woźnego „Szwabski” [?]; „Łagowskiego” [?]. Nazwa drugiej wsi w tytule „Rzewuchę”, w tekście „w Rzewuszcze” (Rzewuszka [?]); w aktach 92–93 „Rzewucha” [?].
Streszczenie
3/14 II 1794 woźny Grzegorz Szwabski [?] zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu relację, że 23 I / 3 II 1794, w obecności szlachty Mikołaja Łagowskiego [?] i Grzegorza Toporowskiego, wprowadził Ignacego Iwaszkiewicza, sędziego ziemiańskiego powiatu nadnieprskiego, w dziedziczną posesję wsi Topory i Rzewucha w województwie kijowskim (nabytych na mocy praw wieczystych – por. akty 92–93) ze wszystkimi poddanymi, powinnościami, karczmami, młynami i gruntami.
Akt nr 113
Possessya w Dobra Horodek, Sachny y Utasenki [?] JW. Sewerynowi Rzewuskiemu Szefowi Reg[imentu] [?] Wojsk W. X[ięs]twa Lit[ewskiego] służąca
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3/14 II 1794, Żytomierz (intromisja 24 I / 4 II 1794)
Karty / skanyk. 149 (skan 0157, strona prawa – dół) – k. 149v (skan 0158, strona lewa)
39cyą + Woźny pisać nieumieiący Krzyżykiem podpisał się. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego (zeznana 3/14 II 1794 w grodzie kijowskim w Żytomierzu przed wicerejentem J. ROSZKOWSKIM): opatrzny Grzegorz SZWABSKI [?], woźny województwa kijowskiego i innych (niepiśmienny), 24 I / 4 II 1794, w obecności szlachty Grzegorza KOTOWIŃSKIEGO [?] i Macieja SKRZYCKIEGO [?], wprowadził JW. Seweryna RZEWUSKIEGO, szefa 8. regimentu wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, w aktualną dziedziczną posesję wsi HORODEK, SACHNY i UTASENKI [?] w woj. kijowskim ze wszystkimi poddanymi (także zbiegłymi), powinnościami, karczmami, browarami, młynami, gruntami i przyległościami. Akt bliźniaczy do aktu 112 (ten sam woźny i formularz); por. akty 92–93 (kontrakt zamiany Rzewuskiego z I. IWASZKIEWICZEM, Zasław 19/30 I 1794 – Rzewuski odzyskuje Horodek, Sachny i Utasenki [?], oddając Topory i Rzewuchę).
Lekcje niepewne: nazwiska świadków „Kotowińskiego” [?] i „Skrzyckiego” [?]; nazwa trzeciej wsi „Utasenki” [?] (w tekście „Utasenkach”); w tytule skrót regimentu niepewny.
Streszczenie
3/14 II 1794 woźny Grzegorz Szwabski [?] zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu relację, że 24 I / 4 II 1794, w obecności szlachty Grzegorza Kotowińskiego [?] i Macieja Skrzyckiego [?], wprowadził Seweryna Rzewuskiego, szefa 8. regimentu wojsk litewskich, w dziedziczną posesję wsi Horodek, Sachny i Utasenki [?] w województwie kijowskim (por. akty 92–93) ze wszystkimi poddanymi, powinnościami i gruntami.
Akt nr 114
Obl[ata] Extraktu z Akt Grodzkich Żytom[ierskich] z upisaniem w nim Rel[acyi] P[ozwów] od Woźnych [!] Baykowskich y Jnnych po Wiel. Zielonkę y Jnnych autentycznie wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4/15 II 1794, Żytomierz (relacja woźnego zeznana w grodzie żytomierskim 23 I / 3 II 1794; pozew dat. Żytomierz 20 I 1794)
31go Roku. O czym ninieysze tegoż Woźnego urzędowe [?]
32zeznanie, który pisać nieumieiący Krzyżyk położył +.
33Z których Xiąg y ten wypis pod Pieczęcią Herbu Impe-
34rium Rossyiskiego iest wydany, pisany w Zamku Jey
35Imperatorskiey Mości Żytomierskim – Sawicki V. R. Ż. L. S.
36Czytałem Pieńkowski – który Extrakt słowo w słowo jak się
37w sobie ma, do Xiąg ninieyszych Grodz. Kijowsk. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (4/15 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI), podana przez Urod. Macieja PIEŃKOWSKIEGO, ekstraktu z ksiąg grodzkich żytomierskich (wicerejent grodzki żytomierski Antoni SAWICKI; zamek żytomierski 23 I / 3 II 1794) z relacją woźnego koronnego opatrznego Józefa DUDARENKI (niepiśmienny) o rozwiezieniu trzech pozwów grodzkich kijowskich: 30 I do wsi KOROWINCZYKI [?] (dwa – złożone na stołach w izbach) i 27 [!] I do dworku Pożarskiego [?] w Żytomierzu (wręczony osobiście W. Antoniemu JASZEWSKIEMU [?], cześnikowi sanockiemu). Daty w relacji niezgodne (pozew datowany 20 I 1794).
Treść pozwu (w imieniu Katarzyny II, Żytomierz 20 I 1794): wezwani na świadków przed Sąd Ekstrakadencyjny Grodzki Kijowski w Żytomierzu na 4 II 1794 st. st. – JO. ks. Ksawery LUBOMIRSKI, generał-major wojsk rosyjskich; Aleksander SAMUYŁOW (Samojłow) [?]; Bazyli ENGELHART, generał-major wojsk rosyjskich; Franciszek [Ksawery] i Aleksandra z ENGELHARTÓW BRANICCY, hetmanostwo wielcy koronni, małżonkowie; sukcesorowie zm. Józefa Grzegorza POTOCKIEGO [?] – obecni dziedzice dóbr włości ŚMIELAŃSKIEJ; Antoni (czyli inaczej imienia) OMIECIŃSKI [?], Damian USTIE [?] (lekcja niepewna), Mikołaj ZIELONKA, pisarz grodzki kijowski, i Antoni JASZEWSKI [?], cześnik sanocki – na instancję instygatora sądowego i doniesienie aktorów: braci BAYKOWSKICH (stryj Mikołaj Eligiusz i bratankowie Wincenty, Wojciech, Jan – z niepewnymi skrótami urzędów) oraz delatorów Walentego ROMAŃSKIEGO, Jana GIŻYCKIEGO [?] i Macieja PIEŃKOWSKIEGO, w sprawie o zabójstwo W. Kajetana MALICKIEGO; zgodnie z ostatnim dekretem nakazującym dowód i odwód co do okoliczności dotyczących ks. Ksawerego LUBOMIRSKIEGO i Ur. Aleksandra KARPIŃSKIEGO, świadkowie mają pod przysięgą zeznać, co wiedzą o zwadach Malickiego w dobrach śmilańskich, kto mu groził i kto podburzył do „tyrańskiego zabójstwa” Kozaków śmilańskich (wymienionych z imion i przezwisk w dekrecie po inkwizycji), kto pomógł zabójcom zbiec ze ŚMIŁY za granicę oraz czy czytali lub słyszeli treść listu księcia do Karpińskiego dotyczącego zabójstwa.
Objaśnienia: „Extrakadencyiny Sąd” – sąd poza zwykłą kadencją. „Aktor” – powód; „delator” – donosiciel, oskarżyciel w sprawie karnej. „Instygator sądowy” – oskarżyciel publiczny. „Dowód y odwód” – postępowanie dowodowe obu stron. „Przysięga cielesna” – osobista przysięga. Włość śmilańska (Śmiła) – dobra ks. Ksawerego Lubomirskiego (od 1787 sprzedane G. Potiomkinowi, potem przeszły na jego siostrzenicę Aleksandrę z Engelhardtów Branicką i Samojłowów); tytuł „Sukcessorom” odnosi się zapewne do dziedziców Potiomkina („Józefa Grzegorza Potockiego” [?] – może zniekształcone „Grzegorza Potemkina” [?]).
Lekcje niepewne: „Korowinczyki” [?], „Pożarskiego” [?], „Jaszewskiego” [?], „G. P. J. K.” [?], „Wielk. Proszlatym” [?], „Omiecińskiemu Ustie Damianowi” [?], skróty przy imionach Baykowskich, „Giżyckiego” [?], wyraz po „Kozakom Śmielańskim” (nieodczytany), „dowym knieniu” [?] (zapewne „w ucieknieniu”), „Liczy” [?], „z Lalką Pieczęcią” [?]. W tytule „od Woźnych Baykowskich” – zapewne omyłka pisarza za „od WW. Baykowskich”.
Streszczenie
4/15 II 1794 Maciej Pieńkowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt z ksiąg grodzkich żytomierskich z relacją woźnego Józefa Dudarenki (23 I / 3 II 1794) o doręczeniu pozwów z 20 I 1794, którymi na instancję instygatora sądowego oraz braci Baykowskich i delatorów (W. Romański, J. Giżycki [?], M. Pieńkowski) wezwano na świadków przed Sąd Ekstrakadencyjny Grodzki Kijowski (4 II 1794) m.in. ks. Ksawerego Lubomirskiego, Aleksandra Samojłowa [?], Bazylego Engelharta, hetmanostwo Branickich, dziedziców włości śmilańskiej, pisarza grodzkiego Mikołaja Zielonkę i cześnika sanockiego Antoniego Jaszewskiego [?] – w sprawie o zabójstwo Kajetana Malickiego przez Kozaków śmilańskich i rolę ks. Lubomirskiego i Aleksandra Karpińskiego.
Akt nr 115
Obl[ata] Extraktu z Akt Ziemi Warszaw[skiej] z upisaniem w nim Manifestu Fortuny JW. Potockiego przeciwko Wierzycielom Tegoż o nieważności Tranzakcyi Akt wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4/15 II 1794, Żytomierz (manifest zaniesiony w aktach ziemskich warszawskich 30 I 1794)
Karty / skanyk. 150v (skan 0159, strona lewa – dół) – k. 152 (skan 0160, strona prawa – góra)
39od kogo bądź, y w jaki bądź sposób zadanym szkodom,
40jak naymocniey żali się y czynić Prawnie z kim będzie
41należało, o uchylenie takowych zaszłych Massie JW.
42Prota Potockiego szkodliwych Tranzakcyi, Robot, y
43układów, jakoteż o oddanie Summ Skryptami nad
44Ilość netelney Importancyi zwiększonych, o zapłace-
45nie pozostałości z niedopłaconych przez Debitorów
46JWielm. Potockiemu Długów resztuiących, á wróceniem
47Skryptów, przed wiadomością zatartych [?], o wszelkie na
48Przenegocyowanych tak swoich, lub sobie, czyli umoco-
49wanym, służących Papierach, przez kogo bądź JWielm.
50Potockiemu sprzyczynione Straty, o zwrot Prowizyi
51nad obmowę Praw a wymaganych z wytrąceniem Jch
52[reklamant:] z Kapitałów
53[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 152 (skan 0160, strona prawa – góra)
1z Kapitałów, o powrócenie wszelkich Funduszów w Dobrach,
2Wexlach, Skryptach, y Ruchomościach, Massie JWielm. Po-
3tockiego przez Jednych Wierzycieli, mimo Ogół wszystkich
4zaiętych, á do niey z Prawa wrócić się winnych, nayszcze-
5gólniey Jmieniem czym wyżey. Oświadcza Leon Kon-
6dracki S. Kr. na gotowey Kopii podał, y onę jako w Aktach
7Ręką własną podpisał – Czytałem z Akt Stypułkowski [?]
8Puchała L. S. który Extrakt słowo w słowo jak się w sobie
9ma, do Xiąg ninieyszych Grodzkich Kijowskich iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (4/15 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI), podana przez Urodz. Mikołaja KAMIEŃSKIEGO, ekstraktu z akt ziemskich warszawskich z manifestem zaniesionym 30 I 1794 w zamku warszawskim przez W. Leona KONDRACKIEGO, sędziego granicznego krzemienieckiego, z umocowania (26 I 1794) Administracji Fortuny (masy majątkowej) JW. Prota POTOCKIEGO, wojewody kijowskiego [?], byłego bankiera. Manifest skierowany jest przeciw niektórym wierzycielom, dłużnikom (debitorom) i kontrahentom Potockiego, którzy po ujawnieniu upadku jego banku wymusili na nim lub jego plenipotentach transakcje szkodliwe dla ogółu wierzycieli, zajęli dla siebie fundusze (dobra, skrypty, weksle, klejnoty, srebra, ruchomości), wycofali skrypty po częściowej spłacie lub wystawili sobie skrypty na okaziciela na zawyżone sumy.
Argumentacja: Administracja powołuje się na list samego Potockiego do Ur. DOMASZEWSKIEGO (radzący zaczynać rozliczenie bilansu od lichwiarzy), na memoriał Potockiego z 16 IV 1793 podany do Konfederacji Targowickiej i na postanowienie (sancitum) tejże konfederacji ustanawiające komisję, oraz na prawo grodzieńskie (sejm grodzieński 1793) ustanawiające Komisję Bankową, która ma dochodzić wszelkich defraudacji i rozpoznawać transakcje zawarte po akcie upadku; za początek upadku sam dłużnik uznał wkroczenie wojsk rosyjskich do kraju (1792). Kondracki protestuje i zapowiada proces o uchylenie wszystkich takich transakcji, zwrot zawyżonych sum, dopłatę reszty długów, zwrot strat na przenegocjowanych papierach i prowizji ponad prawo oraz zwrot funduszów zajętych przez poszczególnych wierzycieli z pominięciem ogółu.
Objaśnienia: „Massa” – masa upadłościowa; „Administracya Fortuny” – zarząd majątku upadłego bankiera (Prot Potocki, bank warszawski upadły w 1793). „Debitorowie” – dłużnicy banku; „Negocyanci” – kupcy, kontrahenci. „Przewexlowanie” – dyskonto, wymiana weksli. „Importancya netelna” – wartość rzeczywista (netto). „Prowizya nad obmowę Praw” – odsetki ponad dozwolone prawem. „Księgi Kantorowe” – księgi handlowe kantoru. „S. Kr.” – sędzia krzemieniecki. „Czytałem z Akt Stypułkowski [?] Puchała” – adnotacje kolacjonujących.
4/15 II 1794 Mikołaj Kamieński oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt z akt ziemskich warszawskich z manifestem (Warszawa 30 I 1794) Leona Kondrackiego, sędziego granicznego krzemienieckiego, pełnomocnika Administracji Fortuny upadłego bankiera Prota Potockiego, przeciw wierzycielom, dłużnikom i kontrahentom, którzy po wkroczeniu wojsk rosyjskich i upadku banku wymusili szkodliwe dla ogółu wierzycieli transakcje, zajęli fundusze lub wycofali skrypty; powołując się na memoriał Potockiego do Konfederacji Targowickiej (16 IV 1793) i prawo grodzieńskie o Komisji Bankowej, zapowiedział proces o uchylenie tych transakcji i zwrot funduszów do masy.
Akt nr 116
Obl[ata] Prorogacyi w Sprawie JW. Rościszewskiego y Wiel. Niemiryczowey z W. Uriembłą przez Urząd Komorniczy wydaney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4/15 II 1794, Żytomierz (prorogacja: Korotówka [?] 31 XII 1793 n. st.)
Oblata (4/15 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI), podana przez Urod. Szymona ŚWIERCZEWSKIEGO, prorogacji wydanej przez komornika ziemskiego kijowskiego Franciszka GOSZCZYCKIEGO [?] (Korotówka [?] 31 XII 1793 n. st.; na papierze prostym z przyszytym arkuszem stemplowym): komornik, wezwany na mocy dekretu ziemskiego kijowskiego przez JW. ks. Kajetana ROŚCISZEWSKIEGO, dziekana katedralnego kijowskiego, W. Teklę NIEMIRYCZOWĄ, chorążynę owrucką, i innych do rozsądzenia sprawy (zapewne granicznej, „excyndowey” [?]) z W. URIEMBŁĄ, nie mogąc z powodu innych zajęć stawić się na termin kondescensji 3 I 1794 n. st., za zgodą stron odracza go na 17 II 1794 n. st.
Objaśnienia: „Termin Kondescensyi” – termin zjazdu sądu (komorniczego) na grunt. „Prorogacya” – odroczenie terminu. „Papier prosty” – papier niestemplowany; „Arkusz Stemplowy” – arkusz papieru stemplowego (opłata). Lekcje niepewne: „Excyndowey” [?] (rodzaj sprawy; może „graniczney” / „ekscyndowania”), „maney” [?] (zapewne „maiącey”), „Korotówce” [?], nazwisko komornika „Goszczycki” [?].
Streszczenie
4/15 II 1794 Szymon Świerczewski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu prorogację komornika ziemskiego kijowskiego Franciszka Goszczyckiego [?] (Korotówka [?] 31 XII 1793), którą za zgodą stron odroczył on z 3 I na 17 II 1794 n. st. termin zjazdu w sprawie ks. Kajetana Rościszewskiego, dziekana katedralnego kijowskiego, i Tekli Niemiryczowej, chorążyny owruckiej, z W. Uriembłą.
Akt nr 117
Obl[ata] Komplanacyi względem odstąpienia Possessyi Dóbr Wsi Rohoźny między JW. Rybińskim Kasztt. Owrucz[kim] y Jnn[ymi] z W. Michałowskim zawartey
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4/15 II 1794, Żytomierz (komplanacja tamże, tegoż dnia)
Oblata (4/15 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI), podana przez Urod. Tomasza MOCZULSKIEGO [?], ugody (komplanacji) zawartej tegoż dnia w Żytomierzu między JW. Antonim RYBIŃSKIM, kasztelanem owruckim, kawalerem orderów polskich (przez plenipotenta Tomasza SELEŻYŃSKIEGO [?], pełnomocnictwo z 9 I 1794) i W. Antonim NOSARZEWSKIM, rotmistrzem kawalerii polskiej (przez plenipotenta Bazylego BECHA, pełnomocnictwo z 21 I 1794) a W. Fortunatem MICHAŁOWSKIM, porucznikiem kawalerii narodowej, w sprawie odstąpienia dzierżawy dóbr ROHOŹNA i BILIJÓWKA (por. akty 75–79: sprzedaż Rohoźnej, Bilijówki i Słobódki przez Rybińskiego Nosarzewskiemu za 330 000 zł).
Punkty ugody: 1) Michałowski, który miał Rohoźnę i Bilijówkę w trzyletniej dzierżawie od Rybińskiego, odstępuje dwa lata, zatrzymując posesję do 24 VI 1794 n. st. z czterotygodniową rumacją; do tego czasu Rybiński i Nosarzewski mają go bronić od procesów; 2) wadium [?] wg osobnej komplanacji i kontraktu z 24 VI 1793 – strony się zgodziły; 3) Michałowski nie będzie sprzedawał stadniny i bydła z remanentu; owies i siano na zimowanie przyjmuje za zupełną satysfakcję, przychówek roczny bydła i pasiek należy do niego; 4) za zboża remanentowe zapłaci z prowizją 7% albo potrąci z sumy dzierżawnej 24 VI 1794; 5) zboże kupione od W. OSTASZEWSKIEGO zostawi w ziarnie albo zapłaci po tej samej cenie z prowizją; 6) z sumy 26 533 zł 24 gr za odstąpioną dwuletnią dzierżawę, pozostałej w ręku Rybińskiego, potrąca się 11 000 zł zabezpieczone skryptem Michałowskiego z prowizją 8%; resztę 14 653 zł 24 gr (po potrąceniu rocznej prowizji 8%, wypłaconej z góry) Nosarzewski zwróci 24 VI 1794 lub potrąci z należności za zboże; 7) koszty prawne i sądowe kasztelana Rybiński i Nosarzewski zwrócą po obrachunku, w razie potrzeby pod przysięgą; spory z rocznej posesji – na sąd polubowny, superarbiter W. Józef POLANOWSKI, stolnik przemyski. Podpisy: F. Michałowski, plenipotenci T. Seleżyński [?] i B. Bech, przyjaciele Teodor GROMNICKI i Jan SZAWORSKI [?].
Objaśnienia: „Rumacya” – czas na wyprowadzenie się z dzierżawy. „Remanent” – inwentarz i zapasy pozostawione przy dzierżawie. „Prowizya po Siedm / po Osmiu od Sta” – odsetki 7% / 8%. „Super Arbiter” – rozjemca rozstrzygający przy sądzie polubownym. „Wadyum” [?] – lekcja niepewna (może „Wadyów”).
Streszczenie
4/15 II 1794 Tomasz Moczulski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ugodę zawartą tegoż dnia między Antonim Rybińskim, kasztelanem owruckim, i Antonim Nosarzewskim, rotmistrzem kawalerii polskiej (przez plenipotentów T. Seleżyńskiego [?] i B. Becha), a Fortunatem Michałowskim, porucznikiem kawalerii narodowej: Michałowski odstąpił dwa lata trzyletniej dzierżawy Rohoźnej i Bilijówki, zatrzymując ją do 24 VI 1794; uregulowano remanent, zboża, rozliczenie sumy dzierżawnej (26 533 zł 24 gr; zwrot 14 653 zł 24 gr przez Nosarzewskiego) i koszty, a spory oddano sądowi polubownemu pod superarbitrem Józefem Polanowskim, stolnikiem przemyskim.
Akt nr 118
Obl[ata] Extraktu z Akt miejskich Krzemienieckich z upisaniem w nim Manifestu od WW. Podgaińskich y Jnn[ych] przeciwko W. Olszowskiemu o zabranie maiątku po W. Olszowskim autent[ycznie] wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4/15 II 1794, Żytomierz (manifest: Krzemieniec 22/23 VI 1792)
39ski Pisarz Cyrk. Woskres. L. S. który to Extrakt słowo
40w słowo jak się w sobie ma, do Xiąg ninieyszych Grodz-
41kich Kijowskich iest zaingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (4/15 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI), podana przez Urodz. Jana STEBLOWSKIEGO, ekstraktu z ksiąg miejskich sądu cyrkułu WOSKRESEŃSKIEGO [?] wolnego miasta KRZEMIEŃCA (23 VI 1792) z manifestem (22 VI 1792) WW. Jana PODGAIŃSKIEGO, chorążego kawalerii narodowej, i Pawliny z OLSZOWSKICH PODGAIŃSKIEJ przeciw jej bratu W. Sylwestrowi OLSZOWSKIEMU, burgrabiemu żytomierskiemu [?], o zagarnięcie całego majątku po ojcu – zm. W. Antonim OLSZOWSKIM, chorążym lwowskim.
Zarzuty: gdy Podgaiński przez blisko 4 lata służył w wojsku w różnych miejscach Korony, Sylwester Olszowski ogołocił majątek ojca, przeznaczony także dla Pawliny i siostry Teresy z Olszowskich WRONKIEWICZOWEJ [?]; ojciec musiał spłacać jego długi z tradycji (zastawów) na wsi SOBOLÓWKA [?] w kluczu ŚMIŁAŃSKIM (wierzyciele: DUBIECKI 200 czerw. zł, pisarz ZIELONKA 200, KALERYŃSKI [?] 5000, SZANIAWSKI 100 rubli, WASILKOWSKI 30, DOLLIAŃSKI [?] 30); Sylwester podstępem (kwit) wymógł ponowną zapłatę 3000 zł długu BUŁHAKA [?]; pobrał sumy za Sobolówkę od ks. Grzegorza POTIOMKINA, księcia taurydzkiego, z pokrzywdzeniem współspadkobierców; jeszcze za życia konającego ojca zabrał pieniądze ze szkatułki spod głowy, a po śmierci – stada, bydło, garderobę, cynę, miedź, sprzęty, zboże (24 kopy żyta, 60 kop jęczmienia), sprzedał srebra stołowe SACHNIEWICZOWI, odebrał należności ojca u dłużników (pisarz Zielonka 12 000 zł i jego ojciec 100 czerw. zł, JACEWSKI 400, PROSKURA [?] 15, JW. PRUSZYŃSKA, kasztelanowa [?], 30, kahał KORYSTYSZEWSKI [?] 50, MĘŻYŃSKI [?], kasztelanic [?], 400, malarz we wsi WILLE [?] 1) oraz szpinkę diamentową (30 czerw. zł). Podgaińscy zapowiadają proces przeciw Sylwestrowi i dłużnikom płacącym mu bez ewikcji. Ze względu na zamknięcie akt ziemiańskich powiatu krzemienieckiego manifest podano do akt cyrkułu miasta Krzemieńca. Podpisali sędzia prezydujący Wawrzyniec STANOWSKI [?] (skrót „MWKCW” [?] – może „Magistratu Wolnego Krzemieńca Cyrkułu Woskreseńskiego”), Jacenty BEDNOWSKI [?], Paweł WERNICKI [?]; zgodność poświadczył pisarz cyrkułu Floryan Eliasz GODZIMOWSKI.
Objaśnienia: „Cyrkuł” – okręg sądowy miasta wolnego (wg prawa o miastach 1791). „Tradycya” – zastaw dóbr. „Konsukcessorowie” – współspadkobiercy. „Ewikcya” – zabezpieczenie, gwarancja. „Cudza porya” – cudza część (porcja). „Zaingrossowany” – wpisany do ksiąg. „ziarnotrawił” – zapewne omyłka za „marnotrawił”. Lekcje niepewne: „Woskreseńskiego” [?], „sprawił” [?], „sprowadziwszy” [?], „przy woysku” [?], „Burgr. Żyt.” [?], „niedoyrzy” [?], „Wronkiewiczowa” [?], „Sobolowce”/„Sobolowki” (Sobolówka [?]), „Kaleryńskiemu” [?], „Dolliańskiemu” [?], „Bułhaka” [?], „wycyganiwszy” [?], „Proskury” [?], „Korystyszewskim” [?], „Mężyńskiego” [?], „Willi” [?], „Nadsłuchu” [?], nazwiska sędziów [?].
Streszczenie
4/15 II 1794 Jan Steblowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt z ksiąg sądu cyrkułu woskreseńskiego [?] wolnego miasta Krzemieńca z manifestem (22/23 VI 1792) Jana Podgaińskiego, chorążego kawalerii narodowej, i jego żony Pawliny z Olszowskich przeciw jej bratu Sylwestrowi Olszowskiemu, który – gdy Podgaiński służył w wojsku – zagarnął cały majątek po ojcu, Antonim Olszowskim, chorążym lwowskim (pieniądze, inwentarz, zboże, srebra, należności u dłużników, sumy za Sobolówkę [?] od ks. G. Potiomkina) z pokrzywdzeniem sióstr; Podgaińscy zapowiedzieli proces o zwrot i dział.
Akt nr 119
Obl[ata] Odwrocenia Terminu w Sprawie W. Włochowicza Vices G[erenta] Gr[odzkiego] K[ijowskiego] z Wm. Jankowskim y Jnnemi przez JW. Iwanowskiego Sędziego Grodz[kiego] K[ijowskiego] wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4/15 II 1794, Żytomierz (odroczenie: Stepok [?] 4 II n. st. / 24 I st. st. 1794)
3Ord. Św. Stanisława Kawal. Które odwrocenie słowo w słowo jak się
4w sobie ma, do Xiąg ninieyszych Grodzk. Kijowsk. iest wpisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (4/15 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI), podana przez Urod. Bartłomieja PRZESTRZELSKIEGO [?], listu odwołującego (odroczenia) terminu wydanego przez JW. Kaspra Rogalę IWANOWSKIEGO, sędziego grodzkiego kijowskiego, kawalera orderu św. Stanisława (Stepok [?] 4 II n. st. / 24 I st. st. 1794; na papierze stemplowym): w sprawie W. Daniela WŁOCHOWICZA, wicegerenta grodzkiego kijowskiego, z W. Grzegorzem JANKOWSKIM, wicegerentem grodzkim kijowskim, Kajetanem TRZECIAKIEM (K. Z. K. P. Chełm. [?]; w drugim miejscu „Kasztelanicem” – por. akt 120: Leon TRZECIAK, kasztelan owrucki, dziedzic części Jaropowic) i W. Onufrym BIEŃKOWSKIM [?] – zjazd do dóbr wsi JAROPOWICE, wyznaczony dwoma dekretami grodzkimi kijowskimi z 22 VII / 2 VIII 1793 i odroczony prorogacją (Jasnohrodka 3 XI 1793, oblata 3/14 XI 1793) na 15 II 1794 n. st., sędzia z powodu innych zajęć odracza na 24 VI st. st. / 5 VII n. st. 1794, zachowując stronom termin zawity i wolność sprowadzenia innego urzędu w razie jego niestawienia się.
Objaśnienia: „Odwrocenie terminu” – odwołanie, odroczenie terminu. „Veteris Stilli” – (łac.) starego stylu. „Die Tertia Novembris” – (łac.) dnia trzeciego listopada. „Termin zawity” – termin ostateczny. Lekcje niepewne: „Przestrzelski” [?], „Trzeciakiem” [?] i następujące skróty, „Bieńkowskim” [?], „w Stepku” [?], „odwocznym” [?], „Rossyiskim” [?] (przy papierze stemplowym); w zdaniu o dacie zjazdu „na Dzień Piętnasty Roku miesiąca tychże” – zapewne „Lutego Roku teraźnieyszego” – tekst zniekształcony przez pisarza.
Streszczenie
4/15 II 1794 Bartłomiej Przestrzelski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu list Kaspra Rogali Iwanowskiego, sędziego grodzkiego kijowskiego (24 I / 4 II 1794), odraczający z 15 II na 24 VI / 5 VII 1794 termin zjazdu do wsi Jaropowice w sprawie wicegerenta Daniela Włochowicza z wicegerentem Grzegorzem Jankowskim, Kajetanem Trzeciakiem [?] i Onufrym Bieńkowskim [?] (dekrety grodzkie z 1793, wcześniejsza prorogacja z Jasnohrodki).
Akt nr 120
Possessya w Dobra Części Wsi Jaropowice na Rzecz W. Józefa Drzewoszewskiego [?] Chor[ążego] Kawal[eryi] Narod[owey] zeznana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4/15 II 1794, Żytomierz (intromisja 24 [I?] 1793 [?])
21ze wszystkiemi do tey Części Przynależytościami w spokoy-
22ną Aktualną podał y intromittował Possessyą, w tym
23Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się z tamtąd
24odjechał, y tu do Akt przybywszy prawdziwą obwołaney Pos-
25sessyi uczynił y zeznał Relacyą, Woźny pisać nieumie-
26iący Krzyż kładnie +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Relacja woźnego (zeznana 4/15 II 1794 w grodzie kijowskim w Żytomierzu przed wicerejentem J. ROSZKOWSKIM): opatrzny Maciej SYNICA [?] z Jaropowiec, woźny województwa kijowskiego, niepiśmienny, z wezwania W. Józefa DRZEWOSZEWSKIEGO [?], chorążego kawalerii narodowej, w obecności szlachty Nikodema JASTRZĘBSKIEGO i Ławrynia [?] RADKIEWICZA, wprowadził go w trzyletnią posesję zastawną części wsi JAROPOWCE (Jaropowice), należącej do W. Leona TRZECIAKA, kasztelana owruckiego, z poddanymi, gruntami, lasami, polami, sianożęciami i zabudowaniem, na mocy kontraktu zastawnego zawartego między nimi. Data intromisji w rkp. „Roku 1793, Dnia 24” (miesiąc pominięty; rok zapewne omyłkowo zamiast 1794 [?]).
Lekcje niepewne: „Drzewoszewskiego” [?] (w rkp. „Drzewoszpolskiego” / „Drzewoszewskiego”), „Synica” [?], „Ławrynia” [?], „miana” [?] (może skrót miesiąca). Por. akt 119 – zjazd do dóbr Jaropowice w sprawie D. WŁOCHOWICZA z G. JANKOWSKIM i Kajetanem TRZECIAKIEM.
Streszczenie
4/15 II 1794 woźny Maciej Synica [?] zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu relację, że na wezwanie Józefa Drzewoszewskiego [?], chorążego kawalerii narodowej, w obecności szlachty Nikodema Jastrzębskiego i Ławrynia [?] Radkiewicza, wprowadził go w trzyletnią posesję zastawną części wsi Jaropowce (Jaropowice) należącej do Leona Trzeciaka, kasztelana owruckiego, na mocy zawartego między nimi kontraktu zastawnego.
Podcast do tej części
UWAGA: TEN PODCAST WYGENEROWAŁA SZTUCZNA INTELIGENCJA. JEJ INTERPRETACJE NIE SĄ OPINIĄ HISTORYKA I ZAWIERAJĄ BŁĘDY — ZWŁASZCZA WNIOSKI I OCENY TŁA HISTORYCZNEGO. Służy tylko do przybliżenia treści dokumentu. Rozstrzygające są teksty transkrypcji i skany; pytania kieruj do ludzi znających epokę.