17cznemi y nigdy nieodzownemi Jmieniem czyim wyżey [?]
18kwituię czasy, mocą dobrowolnego zeznania swo-
19iego Kwitowego. Nestor Baranowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit (oblata 4/15 II 1794 w grodzie kijowskim w Żytomierzu przed wicerejentem J. ROSZKOWSKIM): W. Nestor BARANOWSKI, plenipotent W. Damiana MELENIEWSKIEGO, regenta ziemskiego nowogrodzkiego [?] („Reg. Ziem. Now.”; w tytule „Rtta Ziem. N.”), kwituje WW. BURKATÓW – wdowę Annę z ŁODZĄTKOWSKICH [?] i jej synów Jana, Józefa (dwojga imion), Pawła, Franciszka, Ignacego i Wincentego – z wydania chłopów i zapłacenia grzywien nakazanych dekretem z 3/14 XII 1793 (sąd ziemski [?] kijowski, wspomniany jako „Dekret Ziem. [?] Kijow.”, „w tychże Sądach”): Burkatowie mieli wydać prawowitych poddanych Fedka UTASA [?] (zw. Poprysznikowym [?]) i Hryćka CYMBALUKA, syna Hryćka, oraz zapłacić 4 grzywny na zniesienie kondemnaty i grzywnę przy wydaniu chłopów.
Wyraz oznaczający grzywny pisany w tekście skrótem podobnym do „Luit” – rozwinięty wg tytułu („Grzywien”) [?]. Formuła „odstąpiwszy wszelkiey Jnney należney … Jurysdykcyi, Prawa, Forum” – zrzeczenie się właściwej jurysdykcji i poddanie się jurysdykcji grodu przy zeznaniu kwitu; „totius” [?] – odczyt niepewny. „Veteris stilli” (łac.) – starego stylu (kalendarza juliańskiego). „Czytałem Chodorkowski [?]” – adnotacja kontrolna pod tekstem k. 155v (por. „Czytałem Kopczyński” w aktach 63, 102). „Prawowitych” – zapewne „prawowitych [poddanych]”.
Streszczenie
4/15 II 1794 Nestor Baranowski, plenipotent Damiana Meleniewskiego, regenta ziemskiego nowogrodzkiego [?], zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu kwit dla Burkatów (wdowy Anny z Łodzątkowskich [?] i jej synów Jana, Józefa, Pawła, Franciszka, Ignacego i Wincentego): wykonując dekret z 3/14 XII 1793, wydali oni poddanych Fedka Utasa [?] i Hryćka Cymbaluka oraz zapłacili cztery grzywny na zniesienie kondemnaty i grzywnę przy wydaniu chłopów; plenipotent kwituje ich z tego na wieczne czasy.
Akt nr 122
Kwit Imieniem W. Łaszkiewicza Stoln[ika] Sanoc[kiego] JW. Hadziewiczowi Bryg[adierowi] W[oysk] R[ossyiskich] [?] y Jnnym z Zapłacenia Zakładu Starości[ńskiego] y wydania Kuźmenka Poddanego Sobie [?] Dany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
22go Roku przed Aktami Grodz. Kijowsk. pod Winą zapłaci-
23li, y tegoż Poddanego W. Łaszkiewiczowi wydali, któ-
24remu Dekretowi czyniąc zadosyć JW. Hadziewicz,
25y W. Hlicz [?] gdy Zakład Starościński Jeden Piątakami
26złotych Sto, Dziewięćdziesiąt, Dwa, licząc na każdy
27po Trzy Piątaki do Rąk Stawaiącego zapłacili, y Pod-
28danego wydali, á zatym Stawaiący nie naruszaiąc
29[reklamant:] Pierwszych
30[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 156v (skan 0165, strona lewa)
1Pierwszych Dekretów Sądu Grodz. Kijowsk. y z tych
2nastąpionego Processu, ale raczey te do skutku [?] chcąc
3przywieść jakoteż o maiątek wyż wyrażonego Chłopa,
4jeśliby ten podług Rewersu niebył oddany, salwe
5do upomnienia się zostawuiąc, z samego zapłacenia
6Zakładu y wydania w Osobie Jwana Kozmenka Jmie-
7niem czyim wyżey JW. Hadziewicza y W. Hlicza kwi-
8tuie mocą zeznania swoiego Jerzy Sikorski Wiel-
9możnego Łaszkiewicza Plenipotent.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit (oblata 4/15 II 1794 w grodzie kijowskim w Żytomierzu przed wicerejentem J. ROSZKOWSKIM): Wielm. Jerzy SIKORSKI, plenipotent W. Łukasza ŁASZKIEWICZA, stolnika sanockiego, kwituje JW. Piotra HADZIEWICZA, brygadiera („B. W. R.” – zapewne Brygadiera Woysk Rossyiskich [?]; w aktach 7 i 42 – brygadier) i W. Antoniego HLICZA [?] z zapłacenia „zakładu starościńskiego” (kary pieniężnej) i wydania poddanego Iwana KUŹMENKA (Kozmenka). Dekretem sądu grodzkiego [?] kijowskiego z kadencji listopadowej 1793 nakazano im, za dowiedzione przechowywanie zbiegłego chłopa, zapłacić 4/15 II 1794 przed aktami grodzkimi kijowskimi zakład starościński i wydać poddanego Łaszkiewiczowi. Zapłacili zakład piątakami – 192 zł, licząc po trzy piątaki na każdy [złoty?] – i wydali poddanego. Plenipotent zastrzega prawa z wcześniejszych dekretów i procesu oraz roszczenie o majątek chłopa, jeśli nie został oddany zgodnie z rewersem.
Lekcje niepewne: nazwisko drugiego pozwanego – „Hliżem” / „Hlicz” / „Hlicza” [?]; „Poddanego Łobolewskiego” [?] – przymiotnik dzierżawczy (może od nazwy wsi lub właściciela), odczyt bardzo niepewny; w tytule „Poddanego Sobie [?] Dany” – może „Sobie Dany” w znaczeniu „[kwit] im dany”; „Sądach Grodz.” [?] – w rkp. skrót podobny do „nadz.”. „Zakład Starościny” w tytule – zapewne skrót „Starościń[skiego]”. „salwe” = łac. salvo – z zastrzeżeniem.
Streszczenie
4/15 II 1794 Jerzy Sikorski, plenipotent Łukasza Łaszkiewicza, stolnika sanockiego, zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu kwit dla Piotra Hadziewicza, brygadiera, i Antoniego Hlicza [?]: zgodnie z dekretem sądu grodzkiego kijowskiego z listopada 1793 za przechowywanie zbiegłego poddanego Iwana Kuźmenka zapłacili oni zakład starościński (192 zł w piątakach) i wydali chłopa; plenipotent kwituje ich z tego, zastrzegając dalsze prawa z dekretów i roszczenie o majątek poddanego.
Akt nr 123
Obl[ata] Prorogacyi w Sprawie między W. Hołowińskim [?] Chorąż[ym] Sanoc[kim] a JW. Branickim Hett[manem] W[ielkim] K[oronnym] y Jnnemi przez Urzędy Grodz[kie] Kijowskie Wydaney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (prorogacja: Żytomierz 4/15 II 1794)
Karty / skanyk. 156v (skan 0165, strona lewa) – k. 157 (skan 0165, strona prawa – góra)
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał Urodz. Jan Feliks FISZER) prorogacji wydanej przez urzędników grodzkich kijowskich: pisarza grodzkiego Franciszka Mikołaja ZIELONKĘ („P. G. Kij.” [?]) i dwóch wicegerentów – Kajetana WYHOWSKIEGO i Teodora DUNAJEWSKIEGO („V. G. S. K.” – zapewne Vicesgerent Grodzki Sądowy Kijowski [?]; por. akt 29 – „Teodor Damaiewski [?]”, wicegerent sądowy – zapewne ta sama osoba). Dekretem grodzkim kijowskim z 12/23 XI 1793 w sprawie W. Piotra HOŁOWIŃSKIEGO [?] (w tekście też „Hołdowińskim”), chorążego sanockiego, z JW. [Franciszkiem Ksawerym] BRANICKIM, hetmanem wielkim koronnym, dziedzicem miasta BIAŁA CERKIEW, oraz Żydami białocerkiewskimi: starszym kahalnym Herszkiem JOSIOWICZEM [?], Zelmanem BŁAWATNIKIEM, Herszkiem handlującym koralami i innymi kupcami, o zabicie Jakowa KORSUNA, poddanego teleszowskiego [?], wyznaczono zjazd do TELESZÓWKI [?] na 14 II st. st. 1794; z powodu zajęć urzędników termin przeniesiono na 28 II st. st. / 11 III n. st. 1794, z zachowaniem mocy dekretu, terminem zawitym dla stron i prawem sprowadzenia innych oficjalistów. Prorogacja dat. Żytomierz 4/15 II 1794, na papierze stemplowym za 10 kopiejek.
Lekcje niepewne: „Hołowińskim” (w tytule) / „Hołdowińskim” (w tekście) [?]; „Herszkiem Josi[owiczem]” [?] (urwane na końcu wiersza); „Teleszowskiego” / „do Teleszowki” [?]; „z Regestru wiozowego” [?] (może „wieczystego”); „przy aresztowanemi” [?]. „Blawatnik” – handlarz jedwabiem i towarami bławatnymi (może przydomek zawodowy, nie nazwisko). „Korolami” = koralami. „Novembris” (łac.) – listopada. Sprawa o zabójstwo poddanego – por. akt 114 (zabójstwo K. MALICKIEGO przez Kozaków śmiłańskich).
Streszczenie
6/17 II 1794 Jan Feliks Fiszer podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu prorogację wydaną 4/15 II 1794 przez pisarza grodzkiego kijowskiego Franciszka Mikołaja Zielonkę i wicegerentów Kajetana Wyhowskiego i Teodora Dunajewskiego: zjazd do Teleszówki [?] w sprawie Piotra Hołowińskiego [?], chorążego sanockiego, z hetmanem wielkim koronnym Branickim, dziedzicem Białej Cerkwi, i kupcami żydowskimi białocerkiewskimi o zabicie poddanego Jakowa Korsuna, wyznaczony dekretem z 12/23 XI 1793 na 14 II 1794, przeniesiono na 28 II / 11 III 1794.
Akt nr 124
Obl[ata] Prawa od JO. X[ię]cia Lubomirskiego W[oiewo]dy K[ijowskie]go [?] na Słobodę Janopol JmPani Maryi Nieczaiowey na Lat 6. nadanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (prawo: Śmiła 30 I 1786)
28Szostego Roku, á Die Septima Junij, Corce Jego JmPani
29Maryi Nieczaiowey na Lat Sześć nadaię, ze wszelkie-
30mi z tey Słobody Użytkami, y wolnym do Lasów mo-
31ich na Grontową [?] potrzebę wrębem. Które to Prawo aby
32miało swoy walor Ręką własną przy przyciśnieniu
33Pieczęci podpisuię. Datum die Trigesima Januarij,
34Millesimo, Septingentesimo, Octuagesimo, Sexto,
35Anno w Smiły. F. X. Lubomirski Gen. Major (L. S.)
36które Prawo słowo w słowo jako się w sobie ma, do Xiąg
37ninieyszych Grodzkich Kijowskich iest zapisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał W. Kajetan KOSIŃSKI) prawa (przywileju dzierżawnego) JO. ks. Franciszka Ksawerego LUBOMIRSKIEGO, wojewody kijowskiego, generała majora wojsk rosyjskich, kawalera, pana na Śmile i Szpole, dat. w ŚMILE 30 I 1786: słobodę JANOPOL w kluczu śmiłańskim [?], nadaną w 1779 r. na 14 lat Jakubowi NIECZAJOWI, rotmistrzowi pułku olwiopolskiego lekkokonnego, i przedłużoną w 1785 r. o 3 lata, książę nadaje po zakończeniu jego posesji – od 7 VI 1796 – na 6 lat jego córce Marii NIECZAJOWEJ, ze wszystkimi pożytkami i wolnym wrębem do lasów książęcych na potrzeby gospodarcze. Prawo podpisane przez księcia, z pieczęcią na laku czerwonym.
Łacina: „á Die Septima Junij” – od dnia 7 czerwca; „Datum die Trigesima Januarij, Millesimo, Septingentesimo, Octuagesimo, Sexto, Anno” – dan dnia 30 stycznia roku 1786; „L. S.” (locus sigilli) – miejsce pieczęci. Lekcje niepewne: tytuł „Wmsk.” (w tekście „Wwdy Kij.” [?] – wojewody kijowskiego); „na Lubomierzu” [?] (zwykle „na Wiśniczu y Jarosławiu”); „Lewy” [?] (trzecia z wymienionych majętności); „Smiłańskim” [?]; „Possessyi” [?]; „Grontową” [?] (= gruntową, gospodarską); „srebrnego Gr. Połow.” [?] – oznaczenie papieru stemplowego. Pułk olwiopolski – rosyjski pułk lekkokonny (huzarski) z Olwiopola.
Streszczenie
6/17 II 1794 Kajetan Kosiński podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu prawo ks. Franciszka Ksawerego Lubomirskiego, wojewody kijowskiego i generała majora wojsk rosyjskich (Śmiła 30 I 1786): słobodę Janopol, nadaną w 1779 r. na 14 lat (i przedłużoną w 1785 r. o 3 lata) rotmistrzowi pułku olwiopolskiego Jakubowi Nieczajowi, książę nadaje po zakończeniu jego posesji – od 7 VI 1796 – na 6 lat jego córce Marii Nieczajowej, z pożytkami i wolnym wrębem do lasów.
Akt nr 125
Obl[ata] Rezolucyi w Punktach rządzenia się w Miasteczku Kotelni względem Żydów przez JW. Pruszyńskiego St[olnika] K[oronnego] [?] podpisany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (rezolucja: Sarny 18 IX 1784)
Karty / skanyk. 157 (skan 0165, strona prawa – dół) – k. 157v (skan 0166, strona lewa)
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał Starozakonny Nys [?] SZYMONOWICZ) rezolucji w punktach o urządzeniu się Żydów w miasteczku KOTELNI, wydanej na żądanie Kuninka [?], obywatela kotelańskiego, przez JW. Antoniego PRUSZYŃSKIEGO (tytuł skrócony „Sttka Korom.” / „Stt. K. K.” – zapewne stolnik koronny [?]) w SARNACH 18 IX 1784, z pieczęcią na laku czerwonym i doszytym arkuszem papieru stemplowego za 10 kopiejek. Punkty: 1) wolne osiedlanie się w dziedzicznym mieście Kotelni każdemu Żydowi, byle jego majątek sprawdził gubernator [dóbr] i by nikomu nie był dłużny; 2) sprzedaż domów pozostawionych przez wyjechałych mieszkańców w gubernii kotelańskiej chętnym; 3) bezpłatne przydzielanie placów pod budowę, niektórym skarb [dworski] zbuduje [domy]; 4) gotowe winnice [? – może gorzelnie], kramy; 5) wolny handel i szynk, opłata tylko „od kotła” dawnym zwyczajem; 6) nakaz sprzedawania zboża i bydła w mieście, sprawiedliwa cena i miara królewska, wprowadzenie jarmarków z pomocą skarbu; 7) uśmierzanie kłótni między mieszkańcami pod grzywnami i nadanie prawa bractwu [kahałowi]; 8) słoboda (wolnizna) nie będzie wyznaczona, bo jej czas minął; 9) przez rok bez opłaty za domostwo, potem opłata przy objęciu domu [kwota niepewna]; 10) gdy sprowadzą się zamożni Żydzi i zażądają kramów murowanych – pan obiecuje je wymurować i udzielić wszelkiej pomocy.
Łacina: Primo, Secundo, Tertio, Quarto, Quinto, Sexto, Septimo, Octavo, Nono, Decimo – po pierwsze … po dziesiąte; „Septembris” – września; „L. S.” (locus sigilli) – miejsce pieczęci. Lekcje niepewne: „Nys” [?] (może „Nysen”), „Kuninka” [?], „Zadaiącemu” [?], „zalecenie” [?], „Szpichrzów … niestawią” [?], „nie płatna” [?], kwota „Trzysta Trzydzieście” [?], „Kahale- kury” [?] (koniec wiersza nieczytelny w sensie – może „pomocy”). Tytuł Pruszyńskiego: w tekście „Sttka / Korom.” (przeniesione), w podpisie „Stt. K. K.” [?] – odczyt i rozwinięcie niepewne. Kotelnia – miasteczko w pow. żytomierskim.
Streszczenie
6/17 II 1794 Żyd Nys [?] Szymonowicz podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu rezolucję Antoniego Pruszyńskiego (Sarny 18 IX 1784), wydaną na żądanie obywatela kotelańskiego Kuninka [?]: dziesięć punktów o osiedlaniu się Żydów w jego dziedzicznym miasteczku Kotelni – wolne osiedlanie się (po sprawdzeniu majątku i braku długów), sprzedaż opuszczonych domów, darmowe place, wolny handel i szynk z opłatą od kotła, sprzedaż zboża i bydła w mieście po sprawiedliwej mierze, jarmarki, uśmierzanie kłótni pod grzywnami, prawo dla bractwa (kahału), rok wolny od opłat za dom i obietnica wymurowania kramów dla zamożnych przybyszów.
Akt nr 126
Obl[ata] Rewersu od W. Domaszewskiego na wzięty Skrypt JW. Potockiego W[oiewody] K[ijowskiego] W. Rościszewskiemu Chor[ążemu] Owr[uckiemu] [?] Danego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
22siąt, Dziewiątego Roku przez W. Kazimierza wydany, oraz
23zakwitowanie zupełne z tego Jnteressu. Datum w Pre- [?]
24bnie [?] Dnia Dwudziestego Drugiego Januarij Tysiąc, Siedm-
25set, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego Roku. (L. S.) Stanisław Domaszewski
26który Rewers słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg
27ninieyszych Grodzkich Kijowskich iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał Urodz. Józef KALEŃSKI [?]) rewersu W. Stanisława DOMASZEWSKIEGO (22 I 1793; na papierze prostym z doszytym arkuszem stemplowym za 10 kopiejek): Domaszewski poświadcza, że odebrał od W. Kazimierza ROŚCISZEWSKIEGO, chorążego owruckiego [?], skrypt JW. Prota POTOCKIEGO, wojewody kijowskiego [?] („W. K.”), wydany 19 I 1792 – w celu sprawdzenia go dla W. Pawła [?] ROŚCISZEWSKIEGO, podczaszego ciechanowskiego – oraz dwa kwity z wypłaconej trzyletniej prowizji (odsetek) przeznaczonej dla W. Lewcyna [?] Rościszewskiego i przez niego odebranej; zobowiązuje się oddać te kwity wraz ze skryptem podczaszemu i w zamian odebrać rewers wydany przez Kazimierza w Rydzewie [?] 4 IX 1789 oraz zupełne pokwitowanie z tego interesu.
Łacina: „Datum … Januarij” – dano dnia … stycznia; „L. S.” – miejsce pieczęci. Lekcje niepewne: „Kaleński” [?], „Chor. Owr.” [?] (w rkp. skrót podobny do „Ocmi.”), „przewierzenia” [?], „Pawłowi” [?], „Lewcynowi” [?] (może zniekształcone imię), „w Rydzewie” [?], miejsce wystawienia „w Pre- bnie” [?]. Por. akt 116 – ks. Kajetan ROŚCISZEWSKI, dziekan katedralny kijowski.
Streszczenie
6/17 II 1794 Józef Kaleński [?] podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu rewers Stanisława Domaszewskiego z 22 I 1793: Domaszewski potwierdza odebranie od Kazimierza Rościszewskiego, chorążego owruckiego [?], skryptu wojewody Prota Potockiego z 19 I 1792 oraz dwóch kwitów z wypłaconej trzyletniej prowizji, i zobowiązuje się oddać je Pawłowi [?] Rościszewskiemu, podczaszemu ciechanowskiemu, w zamian za rewers z 4 IX 1789 i pełne pokwitowanie.
Akt nr 127
Obl[ata] Umowy Jmieniem JJWW. Potockich St[arost]ów Gur. [?] z WW. Rohozińskim y Skrzyńskim względem posiadania dalszego Dóbr Wsi Pustochy uczynioney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (umowa: Pawołocz 4 XII 1790; przypis: Machnówka 21 XII 1792)
Karty / skanyk. 158 (skan 0166, strona prawa – dół) – k. 159v (skan 0168, strona lewa – góra)
48Czwartego Roku w Dubnie ma nastąpić. Jnne zas Pun-
49kta ninieyszey Tranzakcyi w swey zachowuią się
50mocy. Dan w Machnowce Dnia Dwudziestego Pierwszego
51[reklamant:] Grudnia
52[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 159v (skan 0168, strona lewa – góra)
1Grudnia, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Drugiego
2Roku. Ten Przypis na Stronę Skarbu podpisuię F. Rohoziń-
3ski W. Ł. Która Umowa słowo w słowo jak się w sobie
4ma do Xiąg ninieyszych Grodz. Kijowskich iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał W. Józef POTOCKI) umowy (Pawołocz 4 XII 1790) zawartej między W. Ludwikiem BEYNAROWICZEM, wicegerentem grodzkim żytomierskim, plenipotentem JJWW. Prota i Marianny z ks. LUBOMIRSKICH POTOCKICH (z plenipotencji danej w Machnówce 4 IX 1790, wpisanej do ksiąg grodzkich kijowskich 27 IX), dziedziców wsi PUSTOCHA (należącej do klucza rużyńskiego [?] – por. akt 129 z prawa natury – z dziedzictwa samej JW. Potockiej), a W. Ignacym SKRZYŃSKIM, miecznikiem żytomierskim, działającym za siebie i z plenipotencji W. Fortunata ROHOZIŃSKIEGO, wojskiego łuckiego. Historia sumy zastawnej: zastaw na wsi Sokołowy Bród [?] (zapewne = Pustocha [?]) z kontraktu Józefa POKRASY z ks. Kasprem LUBOMIRSKIM, generałem lejtnantem [?] („Lewandziewi Krakow.” [?] – może kasztelanem krakowskim [?]) – Dubno 21 I 1775, suma 40 500 zł; potrącenia: 4950 zł (przypisek Pawołocz 24 IV 1775 i dekret ziemski kijowski 6 V 1776), 5850 zł (kwit Ignacego POKRASY, syna Józefa, Pawołocz 24 VIII 1780, i tranzakcja z ks. Kalikstem i Barbarą PONIŃSKIMI z 26 VIII 1780), zwrot 1577 zł 15 gr za ewaluację na złocie [?]; pozostałe 30 000 zł Ignacy Pokrasa scedował (Dubno, kontrakty 20 I 1784) W. Skrzyńskiemu i Ignacemu WIERZCHOWSKIEMU, szambelanowi JKMci, a posesja przeszła od Wierzchowskiego na Rohozińskiego. Umowa: Skrzyński i Rohoziński zostają w posesji wsi od 24 III 1791 do 24 III 1793 jako zastawnicy za 8% od 30 000 zł; nowy inwentarz ma być sporządzony w marcu przez wysłannika Potockich (pańszczyzna, robocizny, daniny wg taksy powiatu kijowskiego do ofiary 10. grosza z 1789 r.), arenda karczemna osobno; posesorzy płacą dziedzicom „addytament” 24 XII i podatek publiczny do skarbu koronnego, nie mieszają się w poddanych ponad inwentarz; zwrot 30 000 zł (w złocie po 18 zł) nastąpi w Dubnie 20 I 1793. Podpisali: Beynarowicz, Ignacy Skrzyński (podpis „Jgnacy Zaręba [?] z Skrzyna [?] Skrzyński”), przyjaciele Kazimierz GRABOWSKI i Ignacy WIERZCHOWSKI. Przypis (Machnówka 21 XII 1792): skarb JW. Potockiego, wojewody kijowskiego, przedłuża posesję o rok – do 24 III 1794; Rohoziński sam zapłaci addytament 24 XII 1793; zwrot 30 000 zł – Dubno 20 I 1794; podpisał F. Rohoziński.
6/17 II 1794 Józef Potocki podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu umowę z 4 XII 1790 (Pawołocz): Ludwik Beynarowicz, wicegerent grodzki żytomierski, w imieniu Prota i Marianny z Lubomirskich Potockich, dziedziców wsi Pustocha, pozostawił Ignacemu Skrzyńskiemu, miecznikowi żytomierskiemu, i Fortunatowi Rohozińskiemu, wojskiemu łuckiemu, posesję zastawną tej wsi na dalsze dwa lata (1791–1793) za 8% od sumy 30 000 zł (zastaw wywodzący się z kontraktu Józefa Pokrasy z ks. Kasprem Lubomirskim z 1775 r., przez Ignacego Pokrasę scedowany w 1784 r. Skrzyńskiemu i Ignacemu Wierzchowskiemu), z obowiązkiem przyjęcia nowego inwentarza, opłacania addytamentu i podatków, i zwrotem sumy w Dubnie 20 I 1793; przypisem z 21 XII 1792 (Machnówka) skarb wojewody Potockiego przedłużył posesję do 24 III 1794, a zwrot sumy przesunięto na 20 I 1794.
Akt nr 128
Obl[ata] Plenipotencyi ręczney od W. Skrzyńskiego M[iecznika] Ż[ytomierskiego] W. Rohozińskiemu W[oyskiemu] Ł[uckiemu] do odebrania Summy Piętnastu Tysięcy Złł. daney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (plenipotencja: Pustocha 10 I 1794 n. st.)
6gent. Przysięgłym Grodz. Wttwa Powiatu Kij. y Xięgami ninieyszemi
7Grodz. Kijowsk. Obecnie Staiąc W. Józef Potocki Plenipoten-
8cyą ręczną od W. Skrzyńskiego Mż. W. Rohozińskiemu
9W. Ł. do odebrania Summy Piętnastu Tysięcy Złł. daną Pod-
10pisem Tegoż W. Skrzyńskiego y Przyiaciół, przy Pieczęci na
11Laku Czerwonym wyciśnioney umocnioną na Papierze Dzie-
12sięcio kopiykowym napisaną do Akt Grodz. Kijowsk. dla zapisa-
13nia podał w ten sposob. Ja niżey Ręką własną podpi-
14sany Znam [?] tą ręczną Plenipotencyą na mocy Sta-
15tutu Wiel. X. Litt. sporządzoną, którą takowey ważności
16mieć chcę jakobym przed Aktami przyznał. Jż Ja maiąc Ter-
17min odebrania Summy Złł. Piętnaście Tysięcy Pol. w Złocie
18ważnym Holenderskiem od W. Karola Burmana [?] z Jnteressu
19JJWW. Prota y Maryanny z Xiążąt Lubomirskich Potockich
20W. K. Dnia Dwudziestego podług nowego Stylu Roku y Mie-
21siąca teraznieyszych w Dubnie w Dubnie [!] przypadaiący, á
22gdy na Termin pomieniony dla podniesienia Summy
23wyszczególnioney z Kontraktu mnie należącey sam
24ziechać niemogę. Przeto W. Fortunata Rohozińskiego
25W. Ł. do odebrania tey Summy Piętnastu Tysięcy Złł. Pol.
26upraszam daię zupełną moc z odebrania tey Summy
27takowey Tegoż Urod. Burmana zakwitować, á co przez
28W. Rohozińskiego W. Ł. uczynioną będzie, to za rzecz
29trwałą przyiąć obowiązuię się. Którą Plenipotencyą
30w obecności Przyiaciół Ręki własney Podpisem stwier-
31dzam. Datum w Pustosze Dnia Dziesiątego Stycznia
32podług nowego Stylu Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt,
33Czwartego Roku. Jgn. Zaręba [?] z Skrzyna [?] Skrzyński Mż.
34Ustnie proszony do podpisania się na tey ręczney Pleni-
35potencyi W. Rohozińskiemu W. Ł. daney Joachim Nałęcz [?]
36Rotmistrz P. P. B. [?] Ustnie [?] do podpisania się na tey ręczney Ple-
37nipotencyi Tadeusz [?] Duszyński [?]. Która Plenipotencya słowo
38w słowo jak się w sobie ma, do Xiąg ninieyszych Grod. Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał W. Józef POTOCKI) ręcznej plenipotencji W. Ignacego SKRZYŃSKIEGO, miecznika żytomierskiego, sporządzonej na mocy Statutu Wielkiego Księstwa Litewskiego (Pustocha 10 I 1794 n. st.; z pieczęcią na laku czerwonym, na papierze stemplowym za 10 kopiejek): ponieważ nie może sam przybyć do Dubna na termin 20 I 1794 n. st., wyznaczony do odebrania należnych mu z kontraktu 15 000 zł polskich w złocie holenderskim od W. Karola BURMANA [?] z interesu JJWW. Prota i Marianny z ks. Lubomirskich POTOCKICH, wojewodów kijowskich („W. K.”), upoważnia W. Fortunata ROHOZIŃSKIEGO, wojskiego łuckiego, do odebrania tej sumy i pokwitowania Burmana. Świadkowie (przyjaciele): Joachim NAŁĘCZ [?], rotmistrz „P. P. B.” [?], i Tadeusz [?] DUSZYŃSKI [?]. Zob. akt 127 – zwrot 30 000 zł za Pustochę w Dubnie 20 I 1794; połowa (15 000 zł) należała do Skrzyńskiego.
Łacina: „Datum” – dano. Lekcje niepewne: „Znam” [?], „Burmana” [?] (w rkp. „Burmana”), „Zaręba z Skrzyna” [?], „Nałęcz” [?], „P. P. B.” [?] (może pułku przedniej straży [?]), „Tadeusz Duszyński” [?]. „w Dubnie w Dubnie” – dittografia w rkp. Statut WXL – plenipotencja ręczna ważna jak zeznana przed aktami.
Streszczenie
6/17 II 1794 Józef Potocki podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu plenipotencję Ignacego Skrzyńskiego, miecznika żytomierskiego (Pustocha 10 I 1794): nie mogąc przybyć do Dubna na termin 20 I 1794, upoważnia Fortunata Rohozińskiego, wojskiego łuckiego, do odebrania od Karola Burmana [?] z interesu Prota i Marianny Potockich należnych mu 15 000 zł w złocie holenderskim i do pokwitowania go; podpisali świadkowie Joachim Nałęcz [?] i Tadeusz [?] Duszyński [?].
Akt nr 129
Obl[ata] Extraktu z Akt Kontr[aktowych] Dubień[skich] z zapisanym w nim Kwitu z Cessyą Summy Trzydziestu Tysięcy Złł. od WW. Rohozińskiego y Skrzyńskiego W. Burmanowi Stawi[aiącego] Autentycznie wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (zeznanie: Dubno, kontrakty 20 I 1794)
1Rohoziński W. Ł. z których ten Wypis pod Pieczęcią Herbu
2Koron. [?] iest wydany, pisany w Dubnie. Legi Zochowski [?]
3Correxi Bortnowski [?] (L. S.) który Extrakt słowo w słowo jak
4się w sobie ma do Xiąg ninieyszych Grodz. Kijowsk. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał W. Józef POTOCKI) ekstraktu z ksiąg kontraktowych dubieńskich (20 I 1794, wicerejent Michał SUDYMONTOWICZ CZECZEL): W. Fortunat ROHOZIŃSKI, wojski łucki, za siebie i z plenipotencji W. Ignacego SKRZYŃSKIEGO, miecznika żytomierskiego (Pustocha 10 I 1794 – zob. akt 128), zeznał, że W. Karol BURMAN, upoważniony konsensem JW. Prota POTOCKIEGO (tajnego radcy państwa rosyjskiego, senatora, kawalera orderów; konsens wniesiony do ksiąg grodzkich kijowskich 4 I 1794), wypłacił im w terminie okupu sumę 30 000 zł zastawną na wsi PUSTOCHA w kluczu RUŻYŃSKIM (z tranzakcji Pawołocz 4 XII 1790 i przypisu Machnówka 21 XII 1792 – zob. akt 127); kwitują go z odbioru i cedują na Burmana wszelkie prawa do tej sumy zastawnej, bez prawa powrotu. Rohoziński zastrzega spokojne dotrwanie w posesji wsi do 24 III 1794, a układ o wzajemne pretensje gruntowe odkłada do czasu ekspiracji (wygaśnięcia posesji), wzywając do niego dziedziców wsi. Wypis pod pieczęcią; „Legi” Zochowski [?], „Correxi” Bortnowski [?].
Łacina: „etc.” – i tak dalej (skrócona formuła zrzeczenia się jurysdykcji); „Legi” – czytałem; „Correxi” – poprawiłem (adnotacje kontrolne kancelarii); „L. S.” – miejsce pieczęci; „Expiracyi” – wygaśnięcia (terminu posesji). Lekcje niepewne: „wciągaiącą się” [?] (= ciążącą), „Jstotnie” [?], „Herbu Koron.” [?], „Zochowski” [?], „Bortnowski” [?]. Por. akty 30–31 (ekstrakty dubieńskie wicerejenta M. SUDYMUNTOWICZA CZECZELA).
Streszczenie
6/17 II 1794 Józef Potocki podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu ekstrakt z ksiąg kontraktowych dubieńskich z 20 I 1794: Fortunat Rohoziński, wojski łucki, w swoim imieniu i Ignacego Skrzyńskiego, miecznika żytomierskiego, pokwitował Karola Burmana – działającego z konsensu Prota Potockiego – z wypłaty 30 000 zł zastawnych na wsi Pustocha w kluczu rużyńskim i scedował mu prawa do tej sumy, zastrzegając sobie posesję wsi do 24 III 1794.
Akt nr 130
Obl[ata] Prorogacyi w Sprawach JJWW. Potockich Wwdów Kijow[skich] z JOXciem Lubomirskim St[aros]tą Romanow[skim] od Sądu Pisarskiego Ziemskiego Kijowsk[iego] wydaney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (prorogacja: Żytomierz 15 II 1794)
Karty / skanyk. 160v (skan 0169, strona lewa) – k. 161 (skan 0169, strona prawa – góra)
6Przysięgłym Grodz. Wttwa Powiatu Kij. y Xięgami ninie-
7yszemi Grodz. Kijowsk. Osobiście Stawaiący W. Józef Potocki
8Prorogacyą w Sprawach JJWW. Potockich Wwdów Kij. z JOXciem
9Lubomirskim Sttą Romanow. Ziazd w Żydowcach z Dnia
10Osmnastego Lutego do Dnia Pierwszego Lipca, á zas
11Dwa Ziazdy w Popielni z Dnia Dwudziestego Lutego
12do Dnia Trzeciego Lipca nowego Stylu Roku bieżącego
13odkładaiącą od Sądu Pisarskiego Ziems. Kij. wydaną
14Podpisem Tegoż Sądu y Stron zezwalaiących przy Pie-
15częci na Czerwonym Laku wyciśnioney zatwierdzoną
16na Papierze Dziesięcio kopiykowym napisaną do Akt
17Grodz. Kij. dla zapisania podał w ten sposob. Nayia-
18śnieyszey Jmperatorowey Jey Mości całey Rossyi Pani naszey
19Naymiłościwszey etc. etc. Oznaymuię ninieyszym Listem moim
20otworzystym komu o tym wiedzieć będzie należało, mianowicie
21Stronom pryncypalnie między sobą czyniącym. Jż na mocy
22Dekretów Sądu zupełnego Ziems. Kijowsk. Trzech w Roku Ty-
23siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzecim, Dnia Dwunaste-
24go podług nowego, á Pierwszego Septembris podług dawne-
25go Stylu między JJWW. Protem y Maryanną z Xiążąt Lubo-
26mirskich Potockiemi Wojewo. Kij. y Jnnemi z Jedney, á JOXciem
27Józefem Lubomirskim Sttą Romanow. y Jnnemi z Drugiey
28Strony zapadłych, będąc rekwirowanym na Trzy Termi-
29na Kondescensyi, to iest: na Dwa do Wsi Popielni na dzień
30Dwudziesty Lutego nowego Stylu, a na Trzeci Termin do Wsi
31Żydowiec na dzień Osmnasty Lutego nowego Stylu Tysiąc,
32Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku. Gdy tedy Stro-
33ny w Dekretacyi wyrażone wchodzące dla legalnych
34przyczyn swoich na tych Terminach rozsądzić się niemogą,
35Przeto za zwoleniem Stron obydwuch. Termin na Gruncie Wsi
36Żydowiec Dnia Osmnastego Lutego przypadaiący do Dnia
37Pierwszego Lipca nowego Stylu. Dwa zas Termina na Grun-
38cie Wsi Popielni Dnia Dwudziestego Lutego teraznieysze-
39go Roku przypadaiące do Dnia Trzeciego Lipca nowego
40Stylu Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku,
41odkładam y proroguię. Zachowuiąc Termin pod Rygorem
42tychże Dekretów stawienia się Stronom zawity. Datum
43w Żytomierzu Dnia Piętnastego Lutego Tysiąc, Siedmset,
44Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku. Tę Prorogacyą podpisuię
45Teodor Paszkowski Pisarz Ziems. Kij. mpp. (L. S.) z Strony JJWW.
46[reklamant:] Potockich
47[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 161 (skan 0169, strona prawa – góra)
1Potockich Wojew. Kijow. na tych Trzech Terminów odroczenie na
2czas w górze wyrażony zezwalam Józef Potocki mpp. Na tę Pro-
3rogacyą ze Strony JOXcia JMci Lubomirskiego Stty Romanow.
4pozwalam Mikołay Kamiński [?] Plent. Która Prorogacya słowo
5w słowo jak się w sobie ma. do Xiąg ninieyszych Grodz. Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał W. Józef POTOCKI) prorogacji wydanej przez sąd pisarski ziemski kijowski – Teodora PASZKOWSKIEGO, pisarza ziemskiego kijowskiego (Żytomierz 15 II 1794; z pieczęcią na laku czerwonym, na papierze stemplowym za 10 kopiejek; intytulacja imieniem Jej Imperatorskiej Mości Cesarzowej całej Rosji). Na mocy trzech dekretów sądu ziemskiego kijowskiego z 1/12 IX 1793 w sprawach JJWW. Prota i Marianny z ks. LUBOMIRSKICH POTOCKICH, wojewodów kijowskich, z JOX. Józefem LUBOMIRSKIM, starostą romanowskim, wyznaczono trzy terminy kondescensji (zjazdów sądowych na grunt): dwa do wsi POPIELNIA na 20 II n. st. 1794 i jeden do wsi ŻYDOWCE na 18 II n. st. 1794; ponieważ strony z prawnych przyczyn nie mogą się na nich rozsądzić, za ich zgodą termin w Żydowcach przeniesiono na 1 VII, a dwa terminy w Popielni na 3 VII n. st. 1794, z zachowaniem rygoru dekretów i terminu zawitego. Zgody: Józef Potocki (za Potockich) i Mikołaj KAMIŃSKI [?], plenipotent ks. Lubomirskiego.
Łacina: „Septembris” – września; „etc. etc.” – itd.; „Datum” – dano; „L. S.” – miejsce pieczęci; „Kondescensya” (łac. condescensio) – zjazd sądu na grunt sporny. Lekcja niepewna: „Kamiński” [?] (w rkp. inicjał podobny do Ł/K). Por. akt 82 (prorogacja T. PASZKOWSKIEGO – zjazd w Steblowie) i akty 22–24 (ks. Józef LUBOMIRSKI, starosta romanowski).
Streszczenie
6/17 II 1794 Józef Potocki podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu prorogację pisarza ziemskiego kijowskiego Teodora Paszkowskiego (15 II 1794): w sprawach Prota i Marianny Potockich, wojewodów kijowskich, z ks. Józefem Lubomirskim, starostą romanowskim, terminy zjazdów sądowych wyznaczone dekretami z 1/12 IX 1793 – do Żydowiec (18 II) i dwa do Popielni (20 II 1794) – przeniesiono za zgodą stron na 1 i 3 VII 1794.
Akt nr 131
Obl[ata] Dekretu między Wm. Dorożyńskim S[ędzią] G[rodzkim] Ł[atyczowskim] a JWW. Dziatyńskiemi zapadłego z Akt Ziem[skich] Latt[yczowskich] Extraktem autentycznie wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (dekret: Latyczów, sąd ziemski 12 I 1794)
Uwaga do transkrypcji: w ostatnim fragmencie (k. 162v) kolejność wierszy 6–8 w rkp.: „sub Poena Banniciae Jllo” / „in Termino per Partem super Parte Contraveniente publicanda” / „luita Poena Simplicii Quatuordecim Marcarum Polonicalium” / „per Partem Parti sibi ab invicem compensanda” – w transkrypcji zachowano porządek odczytu; odczyt „Jllo- luita” [?] niepewny.
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał W. Jakub POPOWSKI) ekstraktu dekretu sądu ziemskiego latyczowskiego (Latyczów, w czwartek po św. Agnieszce, 12 I 1794; intytulacja z polecenia cesarzowej Katarzyny Aleksiejewny) w sprawie Wielm. Tomasza DOROŻYŃSKIEGO, podstolego zwinogrodzkiego, sędziego grodzkiego latyczowskiego, powoda (przez umocowanych Jakuba POPOWSKIEGO, Michała DOROŻYŃSKIEGO, Tomasza KOZUBACKIEGO [?] i Michała CZAYKOWSKIEGO), z JWW. Ignacym DZIATYŃSKIM, kawalerem orderów polskich, i Felicjanną z WORONICZÓW DZIATYŃSKĄ, pozwanymi (przez Wincentego DYBSKIEGO), o wieś IŁASZÓWKA (Jllaszowka) w powiecie latyczowskim woj. podolskiego.
Treść dekretu (łac.): Dziatyńscy podnieśli ekscepcję (zarzut niewłaściwości sądu), powołując się na rezolucję Trybunału Koronnego Lubelskiego z 10 V 1790 (odesłanie spraw o ich dobra – poza sprawą o ekspulsję – do sądu ziemskiego kijowskiego), dekret sądu ziemskiego kijowskiego z 18 IX 1790 i akt zjazdowy w dobrach Pomikarpy [?] z 24 VII 1791, oblatowany w aktach kontraktowych dubieńskich 25 I 1792, dekret Trybunału Lubelskiego z 2 VI 1792 (Dorożyński c/a Dziatyńscy), manifestacje w aktach Konfederacji Generalnej Małopolskiej w Lublinie (30 XI 1792) i w grodzie latyczowskim (10 XII 1792), dekrety sądów konfederackich latyczowskich (11 XII 1792 i 25 II 1793) oraz trzy rezolucje: dwie generał-gubernatora prowincji przyłączonych do Cesarstwa Rosyjskiego Michała KRECZETNIKOWA (oblatowane w grodzie latyczowskim 14 V 1793) i jedną gubernatora izasławskiego Bazylego SZEREMETIEWA (oblatowaną 10 XII 1793). Sąd, uwzględniając rezolucje Kreczetnikowa i Szeremietiewa (z 26 XI 1793 st. st.) nakazujące wykonywanie dekretów trybunalskich, uznał się za właściwy co do Iłaszówki (apelacja Dziatyńskich nie dopuszczona). Dalej Dziatyńscy powołali się na sancitum Konfederacji Generalnej z Grodna 3 VIII 1793, podpisane przez marszałka Antoniego PUŁASKIEGO [?], unieważniające dekret Trybunału z 8 VI 1792 w sprawie Smogorzewskich [?] z metropolitą T. ROSTOCKIM (dobra w woj. kijowskim) – sąd i to odrzucił. Wyrok: sąd, wykonując dekret Trybunału Lubelskiego z 2 VI 1792, nakazuje Ignacemu Dziatyńskiemu za dokonaną ekspulsję (wyzucie) Dorożyńskiego z Iłaszówki odsiedzieć dwa tygodnie wieży w zamku żytomierskim (wejść w ciągu dwóch tygodni), zapłacić podwójne wadium starościńskie Dorożyńskiemu przed aktami grodzkimi kijowskimi pod karą banicji; jeden z sędziów lub komornik ziemski w ciągu czterech tygodni zjedzie na grunt Iłaszówki, przywróci (reindukuje) Dorożyńskiego do posiadania, obliczy pobrane pożytki od ekspulsji do reindukcji i nakaże je zwrócić, a w razie wykrętnego postępowania rozciągnie podwójne kary. Apelacja Dziatyńskich nie dopuszczona jako w sprawie uprzywilejowanej o ekspulsję. „Legit cum Actis” – Szachtowski [?]; „Correxit” – Dziakowski [?].
Łacina – wybrane zwroty: „Demandato Augustissimae Catharinae … Jmperatricis Totius Rossiae” – z rozkazu Najjaśniejszej Katarzyny … Cesarzowej Wszechrosyjskiej; „Feria Quinta post Festum S. Agnetis Virginis et Martyris” – w czwartek po święcie św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy; „Actorem … Citt.” – powód … pozwani; „Vadium Capitaneale Duplex” – podwójne wadium starościńskie; „sub Poena Banniciae” – pod karą banicji; „Poena Simplicii Quatuordecim Marcarum Polonicalium” – prosta kara 14 grzywien polskich; „Legit … Correxit” – czytał … poprawił. Lekcje niepewne: „Re[...]” w tekście polskim (może „Rewindykacyą”), „kon[demnuią]cy” [?], „affectationem”, „Jnfrascriptum”, „Kozubacki”, „Conjuges”, „Pomikarpy”, „Pułaski”, „Generalis Gubernatoris” (k. 162 – może omyłka kopisty), „Smogorzewski”, „Turbidinis”, „exmanifestet”, „excipiet”, „pro nexum”, „Szachtowski”, „Dziakowski”. Por. akty 46–47 (A. DOROŻYŃSKI, podstoli wendeński) i 87 (dekret sądu pisarskiego – A. DOROŻYŃSKI).
Streszczenie
6/17 II 1794 Jakub Popowski podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu łaciński dekret sądu ziemskiego latyczowskiego z 12 I 1794 w sprawie Tomasza Dorożyńskiego, podstolego zwinogrodzkiego i sędziego grodzkiego latyczowskiego, z Ignacym i Felicjanną z Woroniczów Dziatyńskimi o wieś Iłaszówkę: sąd, odrzucając ekscepcje Dziatyńskich (powołujących się m.in. na rezolucje Trybunału, dekrety sądów konfederackich i sancitum konfederacji grodzieńskiej z 1793 r.) i opierając się na rezolucjach generał-gubernatora Kreczetnikowa i gubernatora Szeremietiewa, wykonał dekret Trybunału Lubelskiego z 2 VI 1792: skazał Ignacego Dziatyńskiego za wyzucie Dorożyńskiego z Iłaszówki na dwa tygodnie wieży w zamku żytomierskim i podwójne wadium, nakazał przywrócenie Dorożyńskiego do posiadania wsi przez komisję sądową i zwrot pobranych pożytków.
Akt nr 132
Obl[ata] Extraktu z Akt Kontr[aktowych] Dubień[skich] z zapisaniem w nim Kwitu z Cessyą Jmieniem Urodz[onego] Wierzchowskiego JO. Xięciu Ponińskiemu Gen[erałowi] M[ayorowi] W[oysk] Kor[onnych] [?] autentycznie wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz (zeznanie: Dubno, kontrakty 13 I 1794)
30po zatradowaniu Dóbr Miasta Ruźyna Roku Tysiąc Siedm-
31set, Osmdziesiątego, Szostego, Dnia Czternastego Grudnia przez
32WW. Jana Mikołaja y Drugiego Jana Wierzchowskich
33P. Ł. [?] Braci między sobą rodzonych za Addytament z Dóbr
34[reklamant:] Wsi
35[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 163 (skan 0171, strona prawa)
1Wsi Nowosielicy należący obowiązawszy się między sobą, á
2temiż WWm. Wierzchowskiemi Roku Tysiąc, Siedmset, Osmdzie-
3siąt, Siódmego, Dnia Trzynastego Stycznia osobliwie zawar-
4tą, á Roku Tysiąc, Siedmset, Osmdziesiąt, Osmego, Dnia Trzy-
5nastego Lutego w Grodzie Kijowsk. oblatowaną, Resztuiącą
6Summę Pięć Tysięcy Złł. Pol. wraz z Procentem po Osm od Sta
7oznaczonym, za Rok Jeden od Daty Tranzakcyi zapłacić Pro-
8mittował [?] w Roku Następnym Tysiąc, Siedmset, Osmdziesiąt, Osmym,
9Dnia Dwudziestego Stycznia, á Roku Tysiąc, Siedmset Osm-
10dziesiąt, Dziewiątego Dnia Siedmnastego Stycznia Dwa
11Tysiące, Siedmset Złł. Pol. za swiadectwem Dwoch Przypi-
12sków na tey że Tranzakcyi zamieszczonych W. Jano-
13wi Wierzchowskiemu P. Ł. wypłacił, co zaś Reszty [?],
14tym [?], ponieważ resztuiącą całkowitą Summę y Procent
15od niey należący po Osm od Sta liczony do Rąk W. Zeznawa-
16iącego dla W. Wierzchowskiego P. Ł. wypłacił, przeto W. Sta-
17waiący Jmieniem W. Jana Wierzchowskiego P. Ł. tegoż JO.
18Xięcia Kalixta Ponińskiego Gen^ll M. W. Kor. z wypłacenia cał-
19kowitey Summy Pięciu Tysięcy Złł. z Addytamentu z
20Dóbr Wsi Nowosielicy wynikłey, jakoteż Procentu od
21Roku Tysiąc, Siedmset, Osmdziesiąt, Siódmego, Dnia Trzy-
22nastego Stycznia, do [Dnia skreślone] Dziesiątego [?] po Osm od Sta
23płaconego wiecznemi nigdy nieodzownemi kwituię, y za-
24żadney Salwy WJ. Wierzchowskiemu P. Ł. upominaiąc [?]
25o Addytament z Dóbr Wsi Nowosielicy, jako zupełnie już
26zaspokoiony nie zostawuię, Którey to Summy Pięciu Ty-
27sięcy Złł. Pol. y Procentu po Osm od Sta za Czas wyżey wymie-
28niony wypłaconego jako Długu ś. p. JO. Xięcia Kaspra Lubo-
29mirskiego W. K. [?] na rzecz wypłacaiącego JO. Xięcia Kalixta
30Ponińskiego Gen^ll M. W. Kor. Wiel. Zeznawaiący Jmie-
31niem Wiel. Jana Wierzchowskiego P. Ł. ustępuię, mocen
32tedy iuż iest y będzie temuż JO. Xiąże Poniński Gen^ll May^r
33W. Kor. wyż wyrażoną Summę odebrać, u kogo należy będzie
34odebraną, jako chcieć rządzić dysponować, komu chcieć
35ustąpić y tey naylepszemu pożytkowi swemu obrócić, á
36Wiel. Wierzchowski P. Ł. żadnego Zwrotu do tych Summ
37mieć nie may [?] ni powinien będzie mocą ninieyszego dobro-
38wolnego Zeznania swego. Józef Gregorz [?] Berezowski.
39Z których y ten Wypis pod Pieczęcią Herbu Koronnego iest wyda-
40ny, pisany w Dubnie. Correxi Bortnowski. Legi cum
41Actis Treskowski [?]. Który Extrakt słowo w słowo jak się w so-
42bie ma do Xiąg ninieyszych Grodz. Kijowsk. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (6/17 II 1794, gród kijowski w Żytomierzu, wicerejent J. ROSZKOWSKI; podał Urodz. Jan SIGEREWICZ [?]) ekstraktu z ksiąg kontraktowych dubieńskich (13 I 1794 [w rkp. rok „Dziewięćdziesiątego” – zapewne opuszczone „Czwartego”]; regent Adam CHAMIEC [?], komornik ziemski nowogrodzki): W. Józef BEREZOWSKI, łowczy halicki, wicegerent grodzki kijowski, z plenipotencji W. Jana WIERZCHOWSKIEGO „P. Ł.” [?] (Turbijów [?] 30 XII 1789 [tak w rkp.; może 1793]) zeznał kwit i cesję. JO. Ks. Kalikst PONIŃSKI, generał major wojsk koronnych, po zatradowaniu (zajęciu w drodze egzekucji) dóbr miasta RUŻYNA 14 XII 1786, zobowiązał się wobec braci Jana Mikołaja i drugiego Jana WIERZCHOWSKICH tranzakcją z 13 I 1787 (oblata w grodzie kijowskim 13 II 1788) zapłacić resztującą sumę 5000 zł z procentem 8% – addytament (dopłatę) należny za dobra wsi NOWOSIELICA; 20 I 1788 i 17 I 1789 wypłacił 2700 zł (dwa przypiski na tranzakcji), a resztę wraz z procentem wypłacił do rąk Berezowskiego. Berezowski kwituje Ponińskiego z całej sumy i procentu, zrzeka się dalszych pretensji Wierzchowskiego o addytament i ceduje Ponińskiemu – jako spłacającemu dług zmarłego ks. Kaspra LUBOMIRSKIEGO – prawo do tej sumy. Wypis pod pieczęcią; „Correxi” BORTNOWSKI, „Legi cum Actis” TRESKOWSKI [?].
Łacina: „Vices Ger.” = vicesgerens – wicegerent (zastępca starosty w sądzie grodzkim); „Promittował” – przyrzekł; „Correxi” – poprawiłem; „Legi cum Actis” – czytałem (porównałem) z aktami. Skróty: „Gen^ll M. W. Kor.” – zapewne „Generał Mayor Woysk Koronnych” (raz rozpisane „Gen^ll May^r Wojsk.”); „Łow. Halic.” – łowczy halicki; „P. Ł.” [?] – urząd Wierzchowskich nierozwiązany (może podstoli łucki); „W. K.” [?] przy Kasprze Lubomirskim – nierozwiązane. Lekcje niepewne: „Sigerewicz” [?], „Chamiem” [?] (może CHAMIEC), „Turbijowie” [?], „Gregorz” [?], „Treskowski” [?], „tym” [?], „may” [?]. Por. akt 108 i 111 (J. G. BEREZOWSKI), akt 3 (Józef Grzegorz BEREZOWSKI, łowczy halicki).
Streszczenie
6/17 II 1794 Jan Sigerewicz [?] podał do akt grodzkich kijowskich w Żytomierzu ekstrakt z ksiąg kontraktowych dubieńskich (13 I 1794): Józef Berezowski, łowczy halicki i wicegerent grodzki kijowski, w imieniu Jana Wierzchowskiego pokwitował ks. Kaliksta Ponińskiego, generała majora, z wypłaty 5000 zł z procentem – addytamentu za wieś Nowosielicę, do którego Poniński zobowiązał się po zajęciu dóbr Rużyna (tranzakcja z 1787) – i scedował mu prawa do tej sumy, płaconej jako dług zmarłego ks. Kaspra Lubomirskiego.
Akt nr 133
Kwit WW. Peszyńskich Podst[olstwa] Owrucz[kich] na rzecz W. Trzeciaka Kaszt[elanica] Owruckie[go] z wypłacenia Siedm Tysięcy Pięciuset Złł. zeznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6/17 II 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 163 (skan 0171, strona prawa – dół) – k. 164 (skan 0172, strona prawa – góra)
37otrzymaney Szczegulnie tylko Ci, do Osoby y Schedy
38tegoż Wiel. Karola Trzeciaka sciąga się Jmieniem
39wzmiankowanych WWch. Józefa y Zuzanny Peszyń-
40skich Podstolic Owruckich Małżonkow Potomkow y
41Sukcessorow onych Rzeczonego Wiel. Karola Trzecia-
42ka Kasztellanica Owruckiego Potomkow y Sukcesso-
43row Onego wiecznie y nieodzownie kwituię. Też
44Publikatę y Termin do Dekretu Executionis od WW.
45Peszyńskich wydany szczególnie co do Osoby y Sche-
46dy pomienionego Wiel. Karola Trzeciaka, niszczy
47y znieważa. Co do Drugich Wielmożnych Trzecia-
48kow Pocessem [?] z koncinuowanych [?], Oraz Dobr y Sched
49[reklamant:] Jch
50[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 164 (skan 0172, strona prawa – góra)
1Jch, też Publikatę y Termin do Dekretu Executio-
2nis wydany w mocy y całości nienaruszenie
3zachowuię, á Wielmożnego Józefa Peszyń-
4skiego Podstolego Owruckiego do Zapisania
5Ewikcyi na pomnieyszoną teraz Części Summy
6na Dobrach Raykach, y Żydowcach [?] już naczas
7sama temu Ciężarowi podległych po odebraniu
8resztuiącey Summy od Drugich Wielmożnych
9Trzeciakow Kasztellanicow Owruckich Braci obo-
10wiązuię mocą zeznania swego [swego – skreślone?]. Kazimierz Grabowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit zeznany 6/17 II 1794 w grodzie kijowskim w Żytomierzu (wicerejent J. ROSZKOWSKI) przez Wiel. Kazimierza GRABOWSKIEGO, plenipotenta WW. Józefa i Zuzanny z TRZECIAKÓW PESZYŃSKICH, podstolstwa owruckich. Grabowski odebrał od Wiel. Karola TRZECIAKA, kasztelanica owruckiego, 7500 zł – część (przypadającą na niego) sumy 30 000 zł należnej Zuzannie, jego rodzonej siostrze, z komplanacji (Żytomierz 14 IX 1790) między Peszyńskimi a braćmi Romanem [?], Leonem, Kajetanem i Karolem TRZECIAKAMI, kasztelanicami owruckimi, potwierdzonej dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 18 IX 1790 i płatnej 15 I 1794 przy aktach kontraktowych dubieńskich (dokument ręczny Grabowskiego z Dubna 22 I 1794 zwrócony przy kwicie). Kwituje Karola Trzeciaka i jego sukcesorów, unieważnia wobec niego publikatę i termin do dekretu egzekucyjnego (wyniesione 15 I 1794 przed aktami kontraktowymi dubieńskimi i zasławskimi), zachowując je w mocy wobec pozostałych braci, oraz zobowiązuje Józefa Peszyńskiego do zapisania ewikcji na pomniejszoną część sumy na dobrach RAYKI i ŻYDOWCE [?] po odebraniu reszty.
Łacina: „Executionis” – (dekretu) egzekucji; „Ewikcyi” (evictio) – zabezpieczenie (rękojmia) sumy na dobrach. „Pryncypałow” – mocodawców; „Publikata” – ogłoszenie (publikacja) dekretu/terminu. Lekcje niepewne: „Romanem” [?], „Pocessem z koncinuowanych” [?] (może „Processem kontynuowanym”), „w..na” [?], „Żydowcach” [?]. Por. akty 119–120 (Kajetan i Leon TRZECIAKOWIE; Leon – kasztelan owrucki, Jaropowice) oraz akt 130 (Żydowce).
Streszczenie
6/17 II 1794 Kazimierz Grabowski, plenipotent Józefa i Zuzanny z Trzeciaków Peszyńskich, podstolstwa owruckich, pokwitował w grodzie kijowskim Karola Trzeciaka, kasztelanica owruckiego, z wypłaty 7500 zł – jego części z sumy 30 000 zł należnej siostrze Zuzannie z komplanacji (1790) z braćmi Trzeciakami; uchylił wobec niego publikatę i termin egzekucji, zachowując je wobec pozostałych braci, i zobowiązał Peszyńskiego do zapisania ewikcji na pomniejszoną sumę na dobrach Rayki i Żydowce [?].
Akt nr 134
Obl[ata] Biletu Wiel. Wiercińskiego V. G. S. K. do W. Pruszyńskiego w Rzeczy [?] oczekiwania na Kondescen[s]yą pisanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7/18 II 1794, Żytomierz (bilet: 17 II 1794, Zarki [?])
Oblata na extrakadencyjnych roczkach sądowych grodzkich kijowskich (7/18 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim województwa kijowskiego; podał Wielmożny Józef OPOLSKI [?], cześnik („Cześn.”). Wpisano bilet (list) Wielmożnego WIERCIŃSKIEGO, wicegerenta grodzkiego kijowskiego („V. G. S. K.” – Vices Gerent Sądowy Kijowski [?]), do Wielmożnego PRUSZYŃSKIEGO, cześnika wołyńskiego [?], w Makarowce [?], datowany 17 II 1794 w Zarkach [?], z dołączonym arkuszem papieru stemplowego dziesięciokopiejkowego. Wicegerent przypomina, że termin kondescensji (zjazdu sądu na miejsce sporu) przypadał 15 II, a jest już 17; dekret pozwalał prowadzić sprawę nawet jednemu oficjaliście (rządcy), więc oczekuje przybycia oficjalisty albo samej strony. Oblata ma znaczenie dowodowe (wykazanie gotowości sądu do zjazdu i niestawiennictwa strony).
Łacina: „Extrakadencyjne” (extra cadentiam) – poza zwykłą kadencją (sesją) sądu; „Kondescensya” (condescensio) – zjazd sądu na grunt; „Presentis” (sc. mensis) – bieżącego miesiąca; „Februarij” – lutego; „Vices Gerent” – wicegerent. Lekcje niepewne: „Opolski” [?], „w Rzeczy” [?] w tytule, „Zarki” [?], „rządzić” [?], „Wołyński” [?], „Makarowce” [?]. Por. akty 123, 130 (prorogacje urzędników grodzkich, „V. G. S. K.”).
Streszczenie
7/18 II 1794 na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich przed podwojewodzim Ignacym Chojeckim, łowczym owruckim, Józef Opolski [?] podał do akt bilet wicegerenta grodzkiego kijowskiego Wiercińskiego do cześnika Pruszyńskiego (17 II 1794): termin zjazdu sądowego minął 15 II, wicegerent czeka na stawiennictwo strony lub jej oficjalisty.
Akt nr 135
Kwit Jmieniem JW. Rzewuskiego Kaszt[elana] Witeb[skiego] JW. Chojeckiemu Ł[owczemu] Ow[ruckiemu] [?] z wypłacenia Summy Czerwonych Złotych Pięćset, Siedmdziesiąt, Sześciu służący
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7/18 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Karty / skanyk. 164v (skan 0173, strona lewa) – k. 165 (skan 0173, strona prawa – góra)
Kwit zeznany na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (7/18 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim, przez Wiel. Tomasza MOCZULSKIEGO, plenipotenta JW. Adama RZEWUSKIEGO, kasztelana witebskiego (plenipotencja – Pohrebyszcze 28 XII 1793). Wiel. Hilary CHOJECKI, sędzia ziemski kijowski, skryptem (Żytomierz 13 VII 1785) zaciągnął u Rzewuskiego 576 czerwonych złotych, płatnych na kontraktach dubieńskich 1786; wobec braku zapłaty i wzajemnych pozwów zapadł 9/20 VI 1793 dekret wyznaczający zjazd na grunt POHREBYSZCZ; według dzieła zjazdu z 1 VIII 1793 (wicestarosty żytomierskiego) sprawę zakończono i nakazano Chojeckiemu – po odstąpieniu przez Rzewuskiego od żądanej prowizji (procentu) – zapłacić samą sumę kapitalną 576 czerw. zł przed księgami kontraktowymi „tutejszego kraju”, a w ich braku przed księgami grodzkimi żytomierskimi 26 I 1794, pod winą wywołania [?]. Chojecki złożył sumę u JW. Konstantego [?] KARWICKIEGO, który wypłacił ją Rzewuskiemu; Moczulski kwituje Chojeckiego bez prawa zwrotu.
Łacina: „Forum” – sąd (właściwość sądowa); „Satysfakcya” – zaspokojenie; „Prowizya” – procent od sumy; „expedyowane” – wydane (dzieło zjazdu). W tytule urząd odbiorcy kwitu zapisany „Ł. Ow.” [?] – w tekście kwitowany jest Hilary Chojecki, sędzia ziemski kijowski (łowczym owruckim był podwojewodzi Ignacy Chojecki). Lekcje niepewne: „wsządzona” [?], „wywołania” [?], „Konstantego” [?] (por. K. DUNIN KARWICKI, gen. mjr – akty 73, 98).
Streszczenie
7/18 II 1794 Tomasz Moczulski, plenipotent Adama Rzewuskiego, kasztelana witebskiego, pokwitował przed podwojewodzim kijowskim Hilarego Chojeckiego, sędziego ziemskiego kijowskiego, z zapłaty 576 czerwonych złotych z jego skryptu z 1785 r. – sumy nakazanej dekretem zjazdowym (Pohrebyszcze 1793), złożonej przez Chojeckiego u Karwickiego i przez niego wypłaconej Rzewuskiemu.
Akt nr 136
Obl[ata] Prorogacyi w Sprawie Urodz. Mazarowskiego z Wm. Rościszewskim Chor[ążym] Owruc[kim] od Urzędu Vices Gerenc[yi] Grodz[kiej] Kijowsk[iej] wydaney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7/18 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne; prorogacja: Żytomierz 15 II 1794 n. st.)
Karty / skanyk. 165 (skan 0173, strona prawa – dół) – k. 165v (skan 0174, strona lewa)
19obecnym [?], komu o tym wiedzieć będzie należało
20á mianowicie Stronom między sobą czyniącym,
21[reklamant:] Jż Ja
22[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 165v (skan 0174, strona lewa)
1Jż Ja za okazaniem Dekretu w Sądach Grodz-
2kich Kijowskich Roku Przeszłego Tysiącz-
3nego Siedmsetnego, Dziewięćdziesią-
4tego Trzeciego, Dnia Drugiego Sierpnia
5między Urodzonym Janem Mazarow-
6skim z Jedney, á Wielmożnym Rości-
7szewskim Chorążym Owruckim z Dru-
8giey Strony zapadłego Zjazd do Dóbr Wsi
9Lipowki wskazuiącego, jakoteż Pro-
10rogacyi Termin pomienionego Zjazdu
11do Dnia Siódmego starego, á Osmnaste-
12go podług Nowego Miesiąca Lutego w Roku
13teraznieyszym Tysiącznym, Siedmsetnym
14Dziewięćdziesiątym, Czwartym w Lipowce
15przypadaiącego odraczaiący. Będąc rekwi-
16rowanym, na ktory gdy dla ważnych za-
17trudnień moich zjechać niemogę. Prze-
18to ten Termin Zjazdu Dnia Siódmego Sta-
19rego Stylu, miesiąca Lutego w Lipowce przy-
20padaiący do Dnia Trzydziestego Czerwca
21Veteris Stilli w tym Roku odraczam y Pro-
22roguię. Zachowuiąc Stronom na Ow czas
23Termin stawienia się zawity, y wol-
24ność sprowadzenia Jnnego Urzędu. Da-
25tum w Żytomierzu Dnia Piętnastego
26Lutego Nowego Stylu Tysiącznego, Siedm-
27setnego, Dziewięćdziesiątego, Czwartego,
28Roku. Zodwołaniem [?] na żądanie Jaśnie
29Wielmożnego Rościszewskiego podpisuię.
30Datum w Żytomierzu Dnia Piętnastego
31Lutego Nowego Stylu Tysiącznego, Siedm-
32setnego, Dziewięćdziesiątego, Czwartego
33Roku. Ludwik Beynarowicz Vi-
34ces Gerent Sądowy Kijowski. Ktora
35to Prorogacya do Oblaty wniesiona
36słowo w słowo jak się w sobie ma
37do Xiąg ninieyszych Grodzkich
38Kijowskich iest zaingrossowana.
39[reklamant:] Kwit
40[pod tekstem zakrętas – parafa]
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (7/18 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim; podał Urodz. Jan STASZKIEWICZ. Prorogacja (Żytomierz 15 II 1794 n. st.) wicegerenta sądowego kijowskiego Ludwika BEYNAROWICZA: dekret sądów grodzkich kijowskich z 2 VIII 1793 w sprawie Urodz. Jana MAZAROWSKIEGO z Wielmożnym ROŚCISZEWSKIM, chorążym owruckim, wyznaczył zjazd (kondescensję) do dóbr wsi LIPÓWKA [?], a wcześniejsza prorogacja przesunęła go na 7/18 II 1794; wicegerent, wezwany, nie może zjechać z powodu ważnych zajęć i odracza termin zjazdu w Lipówce do 30 VI 1794 st. st., zachowując stronom termin zawity i wolność sprowadzenia innego urzędu. Odroczenie wydane na żądanie Rościszewskiego (podpis z dopiskiem „Zodwołaniem” [?]).
Łacina: „Veteris Stilli” (styli) – starego stylu (kalendarz juliański); „Extrakadencyjne” – poza zwykłą kadencją; „zaingrossowana” – wpisana (ingrossowana) do ksiąg. Lekcje niepewne: „Lipowki” [?] (w rkp. „Lipowki/Lipowce”, pierwsza litera podobna do S), „obecnym” [?], „Zodwołaniem” [?] (może „Z odwołaniem” – z zastrzeżeniem). Por. akty 116 (ks. K. ROŚCISZEWSKI) i 126 (K. ROŚCISZEWSKI); 127 (L. BEYNAROWICZ – wicegerent grodzki żytomierski).
Streszczenie
7/18 II 1794 Jan Staszkiewicz podał na roczkach grodzkich kijowskich prorogację wicegerenta sądowego Ludwika Beynarowicza (Żytomierz 15 II 1794): zjazd sądowy do wsi Lipówka [?] w sprawie Jana Mazarowskiego z chorążym owruckim Rościszewskim, przypadający 7/18 II 1794, odroczono na 30 VI 1794 st. st. z zachowaniem terminu zawitego.
Akt nr 137
Kwit Jmieniem Wiel. Juskiego [?] na rzecz JW. Bierzyńskiego Podkom[orzego] Kij[owskiego] z wypłaconey Summy Tysiąca Sześciuset Osmdziesiąt Siedmiu Złł. zastępnie za Usera Boruchowicza zeznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8/19 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Kwit zeznany na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (8/19 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim, przez Urodz. Romualda Nestora BARANOWSKIEGO, plenipotenta Wielmożnego Stanisława JUSKIEGO [?]. Dekret sądu grodzkiego kijowskiego nakazał JW. Józefowi BIERZYŃSKIEMU, podkomorzemu kijowskiemu, by w sprawie długu 1687 zł starozakonnego (Żyda) Usera BORUCHOWICZA na terminie przed aktami grodzkimi kijowskimi 28 VII (n. st.) albo wydał dłużnika z całym majątkiem, albo zapłacił „zastępnie” (za niego) tę sumę z kondemnatą (karą za niestawiennictwo) i publikatą. Bierzyński sprzeciwił się dekretowi i dopuścił do rygoru publikaty, lecz obecnie wypłacił sumę 1687 zł wraz z kondemnatą i publikatą; Baranowski kwituje go i jego sukcesorów oraz umarza proces.
Objaśnienia: „Kondemnata” – wyrok zaoczny (i związane z nim należności); „Publikata” – ogłoszenie wyroku/rygoru (egzekucji); „zastępnie” – w zastępstwie dłużnika (Bierzyński jako podkomorzy i zapewne dziedzic, któremu podlegał Boruchowicz, odpowiadał za jego dług). Lekcje niepewne: „Juskiego” [?] (w rkp. „Juskiego/Tuskiego”). Por. akty 1–9 i 40 (JW. Józef BIERZYŃSKI, podkomorzy kijowski).
Streszczenie
8/19 II 1794 Romuald Nestor Baranowski, plenipotent Stanisława Juskiego [?], pokwitował na roczkach grodzkich kijowskich podkomorzego kijowskiego Józefa Bierzyńskiego z zapłaty 1687 zł wraz z kondemnatą i publikatą – długu Żyda Usera Boruchowicza, który Bierzyński zgodnie z dekretem grodzkim zapłacił za niego – i umorzył proces.
Akt nr 138
Obl[ata] Regestru pozostałych Rzeczy pomiędzy W. Urbanowskim Szam[bellanem] JKMci na rzecz Wiel. Urbanowskiey Małżonki tegoż darowanych uczynionego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8/19 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (8/19 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim; podał Urodz. Kajetan KOSIŃSKI. Wpisano rejestr (na rosyjskim papierze stemplowym dziesięciokopiejkowym, podpisany przez Wielmożną Ludwikę URBANOWSKĄ, szambelanową) kosztowności, sreber, ruchomości i ekwipażu darowanych jej przez zmarłego męża, Wielmożnego Michała URBANOWSKIEGO, szambelana JKMci (Stanisława Augusta). Rejestr obejmuje m.in.: złote tabakierki, bransoletki z emalią i perłami, krzyż i medalionik z perłami, zegarek, sprzączki, kolczyki; rejestr brylantów (kolczyki „najprzedniejszej wody”, medalion, pierścionek na szkle szafirowym, dwa serca brylantowe, pierścień do przerobienia na szpilki); rejestr srebra (zwierciadło w srebrnych ramach z perłami, pudełka, kubek, lichtarze do gotowalni, puzderko z flaszkami, tacka z cukiernicą i filiżankami); granaty czeskie (część w zastawie u wystawczyni, na które „wiele dała z garderoby”); rejestr mebli (wazony porcelanowe, zegar marmurowy pod szklanym kloszem, szafeczka i biurka mahoniowe, zwierciadło, latarnia, angielskie krosienka i tamborek, kołdry [?], pościel, firanki haftowane, skóra łosia, dywan angielski) oraz rejestr ekwipażu (sześć młodych gniadych koni z mosiężną uprzężą, para tarantowatych klaczy, nowa kareta, fioki na konie). Pod oblatą: „Czytałem Chodorkowski [?] mp.”.
8/19 II 1794 Kajetan Kosiński podał na roczkach grodzkich kijowskich podpisany przez Ludwikę Urbanowską, szambelanową, rejestr klejnotów (złoto, perły, brylanty), sreber, mebli i ekwipażu (konie, kareta), które darował jej zmarły mąż Michał Urbanowski, szambelan królewski.
Akt nr 139
Oblata Dekretu Ziazdowego na Gruncie Dobr Miasta Białopola między JW. Tyszkiewiczem Refer[endarzem] Lit[ewskim] a W. Teodorem Tallą przez Urząd Grodz[ki] Kijowsk[i] Expedyowanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8/19 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne; zjazd: Białopole 17/28 X 1793 i n.)
2wał pod Winą wywołania wiecznego w przypadku Sprzeciwie-
3nia się przez uczynię się maiący Skargę Publikowaniu pod-
4legły mocą Dzieła Ninieyszego. U tego Dekretu Ziazdowego
5w Oblatę wniesionego podpis Ręku Urzędu Ziazdowego w te Sło-
6wa, Ten Akt z dwoma materii Paragrafami własną podpisu-
7ię Ręką Tadeusz Bzdło Zwoliński Vices Gerent Przysięgły Grodz.
8Generału Wttwa Kij. mpra (L. S.) Który to Dekret Słowo w Słowo
9w Słowo iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych Grodzkich
10Kijowskich iest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (8/19 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim sądowym grodzkim kijowskim; podał Urodz. Jan SZAWŁOWSKI [?] (w tekście dekretu pełnomocnik powodów „Ur. Jan Szawrowski [?]”). Wpisano dekret zjazdowy (k. 168–172v) wicegerenta przysięgłego grodzkiego generału województwa kijowskiego Tadeusza BZDŁO ZWOLIŃSKIEGO, wydany na gruncie dóbr miasta BIAŁOPOLA w zamku tamtejszym 17–18 / 28–29 X 1793 (w obecności m.in. W. Jana Kaliksta [?] ZADARNOWSKIEGO, starosty surgielańskiego [?], Adama MARCINKOWSKIEGO, ekonoma białopolskiego; woźny opatrzny Parchom GADOMICKI [?]) w wykonaniu dekretu sądu zupełnego (16/27 VII 1793) w sprawie JW. Wincentego hr. TYSZKIEWICZA, referendarza WXL, kawalera orderów polskich, oraz gromad i Żydów klucza BIAŁOPOLSKIEGO (powodów) c/a Ur. Teodorowi TALLI, byłemu ekonomowi klucza (pozwanemu i przypozywającemu). Sąd: (1) na podstawie rejestrów kalkulacyjnych (23 IV 1789 – 1 VII 1790) uznał dług Talli wobec skarbu referendarza – 1143 zł 22 gr; sprawę „decessu zbożowego” zawiesił; (2) rozpatrzył pretensje Żydów: Szapszaja [?], Leyby i Jowela (koszt poszukiwania złodzieja Jcka w Żytomierzu – 54 zł), Majorka DOLNUSZKA [?] (33 zł), krawców Jankiela, Leybki, Pejsacha, Moszka i szewca Jcka (37 zł 10 gr), kuśnierza Jcka (18 zł za pobicie), kramarza Jankiela (7 zł), Szmarii (15 zł) – po przysięgach „hebrajskim zwyczajem” na rodale (zwoju Tory) zasądził je; pretensje Leyby JANKIELOWICZA z Berdyczowa (konie) i Gerszona HASKIELOWICZA (400 zł) oraz Jcka WOŁOWICZA (łój) oddalił po przysiędze Talli „przed Ukrzyżowanym”; (3) rozpatrzył pretensje gromad (białopolskiej, sidleskiej [?], puszczeckiej [?], gruszeckiej [?], werbotczkiej [?], nepadowskiej [?], gadomickiej [?] i poszczególnych chłopów – m.in. pieniądze brane wbrew zakazowi, siano i owies dostarczone wojsku rosyjskiemu i przejazd chana tatarskiego, woły, ule, żyto bractwa cerkiewnego) i zasądził od Talli liczne drobne kwoty; (4) wobec deklaracji skarbu (przez wzgląd na długie zasługi Talli) uwolnił go od decessu zbożowego i od pozostałych pretensji, nakazując zapłacić łącznie 2049 zł 26½ gr do rąk plenipotenta referendarza przed aktami grodzkimi kijowskimi 19 II 1794 n. st. oraz wycofać (eliminować) manifest z 1791 r. przeciw referendarzowi i Zadarnowskiemu, pod winą wywołania (banicji) wiecznego. Termin płatności to zarazem data oblaty (8/19 II 1794).
Łacina i terminy: „Extrakadencyjne” – poza zwykłą kadencją; „Jndagacya” (indagatio) – dochodzenie, przesłuchanie; „addito Mitiori” [?] – zapewne „z dodatkiem łagodniejszej (roty)”, tj. przysięga z formułą łagodzącą; „Juramentum” – przysięga; „Rodał” – zwój Tory, na który przysięgali Żydzi; „Decess” – ubytek, niedobór (w zbożu lub pieniądzach) w rachunkach ekonomicznych; „Expensowanych” – wydanych; „Eliminował” – wycofał, wymazał z akt; „mpra” (manu propria) – ręką własną; „L. S.” – miejsce pieczęci. Bardzo drobna, gęsta ręka na k. 168–172v – liczne lekcje niepewne [?], szczególnie nazwy gromad (Sidleska, Puszczecka, Gruszecka, Werbotczka, Nepadowska, Gadomicka) i imiona chłopów; „Jurgelan./Surgelan.” – por. akt 52 (J. F. K. ZADARNOWSKI, starostwo surgielańskie [?], pow. oszmiański).
Streszczenie
8/19 II 1794 Jan Szawłowski [?] podał na roczkach grodzkich kijowskich dekret zjazdowy wicegerenta Tadeusza Bzdło Zwolińskiego (Białopole, 28–29 X 1793) w sprawie referendarza litewskiego Wincentego hr. Tyszkiewicza oraz gromad i Żydów klucza białopolskiego przeciw byłemu ekonomowi Teodorowi Talli. Sąd rozliczył rachunki ekonomii, rozpatrzył kilkadziesiąt pretensji Żydów i chłopów (część zasądził po przysięgach, część oddalił po przysiędze Talli) i – uwzględniając zasługi Talli – uwolnił go od niedoboru zbożowego, nakazując mu zapłacić łącznie 2049 zł 26½ gr do 19 II 1794 i wycofać manifest z 1791 r. przeciw referendarzowi i Zadarnowskiemu.
Akt nr 140
Oblata Plenipotencyi od Ur. Kosowskiego do pilnowania Spraw y odbierania Summ Ur. Grzegorzowi Głowackiemu y Jnnym danej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8/19 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne; plenipotencja: Berezna [?] 16 [?] VIII 1793)
Karty / skanyk. 172v (skan 0181, strona lewa) – k. 173 (skan 0181, strona prawa – góra)
10Zeznawaiącego iako y Przyiaciół, w tę Słowa Jan Ko-
11sowski mpra do tey Plenipotencyi Proszony Przy-
12iaciel podpisuię się Jgi. [?] Pokorecki [?] mpra Proszony
13podpisuię się Przyiaciel, Maciey Kasper Chodor-
14kowski mpra Która to Plenipotencya Słowo w Sło-
15wo Jak się w Sobie ma do Xiąg Ninieyszych Grodz.
16Kijowskich iest Zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (8/19 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim sądowym grodzkim kijowskim; podał Ur. Grzegorz GŁOWACKI. Wpisano ręczną plenipotencję („na mocy Statutu Wielkiego Księstwa Litewskiego”) Ur. Jana KOSOWSKIEGO, który – mając sprawy w sądach województwa kijowskiego, których sam nie może pilnować – ustanawia plenipotentami Grzegorza i Adama GŁOWACKICH, Franciszka KUCHARSKIEGO i Jana CZAYKOWSKIEGO, dając im pełną moc stawania w sądach, pisania się do kompaktacji, słuchania przysiąg, przyjmowania dekretów i apelowania od nich, zawierania ugód, odbierania sum i grzywien oraz kwitowania z nich i substytuowania innych; moc plenipotencji – 3 lata i 3 miesiące. Spisana w Bereznej [?] 16 [?] VIII 1793; podpisy: Jan KOSOWSKI, świadkowie (przyjaciele) Ig[nacy?] POKORECKI [?] i Maciej Kasper CHODORKOWSKI.
Objaśnienia: „Kompaktacya” – wpis do rejestru spraw (kompaktu) przed sądem; „Substytuować” – ustanawiać zastępców; „Dobrodzieystwa Prawne” – środki prawne (beneficia iuris); „mpra” (manu propria) – ręką własną. Lekcje niepewne: „Ulo.” [?] (może skrót „Urodzonych”), „Bereznej” [?], „Szesnastego” [?], „Jgi. Pokorecki” [?]. Por. akt 138 („Czytałem Chodorkowski [?]”) – zapewne ten sam M. K. CHODORKOWSKI.
Streszczenie
8/19 II 1794 Grzegorz Głowacki podał na roczkach grodzkich kijowskich plenipotencję Jana Kosowskiego (Berezna [?], VIII 1793), ustanawiającą Grzegorza i Adama Głowackich, Franciszka Kucharskiego i Jana Czaykowskiego jego pełnomocnikami we wszystkich sprawach w sądach województwa kijowskiego, z prawem odbierania sum i kwitowania, na 3 lata i 3 miesiące.
Akt nr 141
Kwit Jmieniem Urodzonego Kosowskiego na Rzecz Wielmożnego Pokrasy y Kancellaryi Grodz. Kijow. Dany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8/19 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Karty / skanyk. 173 (skan 0181, strona prawa – dół) – k. 173v (skan 0182, strona lewa – góra)
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (8/19 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim sądowym grodzkim kijowskim. Grzegorz GŁOWACKI, z mocy ręcznej plenipotencji Jana KOSOWSKIEGO (Berezna [?] 16 VIII 1793, oblatowanej tego dnia – akt 140), zeznaje, że jego mocodawca otrzymał dekretem ziemskim kijowskim na kadencji św. Bartłomieja 1793 r. przysądzenie 25 rubli z „luitą” [?] (karą) płatnych do 30 I 1794 n. st. przed aktami grodzkimi kijowskimi; W. POKRASA [?], wojski czernihowski, dekretowi zadośćuczynił i sumę złożył w kancelarii grodzkiej, a Głowacki 8/19 II 1794 odebrał z akt 25 rubli i 14 grzywien „luity” [?]. Kwituje więc kancelarię grodzką kijowską (wicerejenta Józefa ROSZKOWSKIEGO, sprawującego wówczas akta) oraz W. Pokrasę.
Objaśnienia: „Kadencya Swięto-Bartłomieyska” – kadencja (sesja) sądu ziemskiego zaczynająca się w dzień św. Bartłomieja (24 VIII); „Pryncypał” – mocodawca (por. akty 21–22); „Jury własney … odstępuiąc się” – zrzekając się własnego sądu (forum) i poddając jurysdykcji grodu; „Luita” [?] – zapewne kara pieniężna (grzywny) dosądzona do sumy głównej (lekcja niepewna, może „Lnita”); 14 grzywien – grzywna = 10 kopiejek (?). Lekcje niepewne: nazwisko „Pokrasa” [?] (w tytule i tekście wyraźnie „Pokrasy/Pokrasa/Pokrasę”), „a pod te zarnieyszy [?]” (może zniekształcone „a pod ten niniejszy”), „przemawiaiącego [?]”, „to iest [?]”.
Streszczenie
8/19 II 1794 Grzegorz Głowacki, plenipotent Jana Kosowskiego, zeznał na roczkach grodzkich kijowskich, że odebrał z kancelarii grodzkiej 25 rubli wraz z 14 grzywnami kary, złożone tam przez W. Pokrasę, wojskiego czernihowskiego, na mocy dekretu ziemskiego kijowskiego z kadencji św. Bartłomieja 1793 r., i kwituje z tej sumy kancelarię (wicerejenta J. Roszkowskiego) oraz Pokrasę.
Akt nr 142
Cessya wraz z Kwitem od Wo. Fidowicza na Summę Czterysta Dziesięć Złł. Pols. do Wsi Tereszek przywiązane na Rzecz WW. Romualda Nestora Baranowskiego przyznana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8/19 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
1Powiatu y Woiewodztwa a pod teraznieysze Dobrowolne Ze-
2znanie Swoie poddaiąc się wiadomo Czyni ustnie y
3Dobrowolnie Zeznaie iż maiąc Dekretem Rozbio-
4rowym między Wielmożnym Leonem Rulikowskim
5Cześnikiem Buskim y Jego Wierzycielami z mocy
6Dekretu Trybunalskiego Koronnego Lubelskiego
7Roku Tysiąc Siedmset, Osmdziesiąt Siodmego
8Dnia Siodmego Sierpnia Zapadłym za Roz-
9miar Pol Sianożęci y Gruntów Wsiów Tereszek
10y Ławryk dla Każdego z Wierzycielów umiesz-
11czenie Swoie na tych Dobrach maiących Sum-
12my rozne do zapłacenia tymże Dekretem
13Rozbiorowym Roku Tysiąc Siedmset, Osmdzie-
14siąt Dziewiątego Dnia Piętnastego Sierpnia w
15Ławrykach Zapadłym oznaczone, gdy na
16mocy wyż wspomnionego Dekretu niektórzy
17z Wierzycielów na Terminie y Przed Aktami tymże
18Dekretem oznaczonemi Summy dla Wielmoż-
19nego Stawaiącego Zapłacili a zas Wielmozni An-
20tonina Rulikowska Złotych Polskich Sto Szesdzie-
21siąt Radziszewscy [?] Złotych Polskich Czterdzie-
22ści, Sukcessorowie Wielmożney Ludwiki Ruliko-
23wskiey y Wielmożny Nacewicz [?] od Wo. Wincentego Ru-
24likowskiego Prawa nabywca Złotych Polskich Dwie-
25ście Dziesięć, niezapłacili, y na Terminie Dnia
26Dwudziestego Dziewiątego Novembris, Roku Ty-
27siąc Siedmset, Osmdziesiąt, Dziewiątego przed
28Aktami Grodzkiemi Kijowskiemi Otrzymana zo-
29stała Publikata y pozniey w Roku, Tysiąc =
30Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzecim, Dnia
31Dziewiątego Decembris dawnego Stylu w Są-
32dach Grodzkich Kijowskich Dekret Executio-
33nis do Części Dobr Wsi Tereszek w Summie tak
34Kapitalney iako też Prowizyonalney nie
35mniey Za Process wynikłey wypadł, Że =
36zas w Dniu Dzisieyszym pomienione Sum-
37[reklamant:] my
38[pod tekstem zakrętas – parafa]
k. 174v (skan 0183, strona lewa – góra)
1my tak Kapitalne iako też Prowizyonalne
2y Za Process Wynikłe z Rąk Wielmożnego Ro-
3mualda Nestora Baranowskiego istotnie y Cał-
4kowicie do Rąk Swoich odbiera przeto z Zupełne-
5go wypłacenia Wiecznie Zakwitowawszy Też Sum-
6my z Całym Processem y Prowizyami na Osobę
7tegoż Wielmożnego Baranowskiego przelewa y Ce-
8duie Mocą tedy odtąd będzie Tenże Wielmożny
9Baranowski wyż wspomnionemi Summami
10Rządzić [?] Szafować Części w Tereszkach zatra-
11dować y ku naylepszemu porządkowi swemu
12obrocić, a Wielmożny Stawaiący żadnego zwro-
13tu upominania się lub iakiegokolwiek na-
14legania do tychże Summ y Processu Sobie
15ani Sukcessorom Swoim niezostawuie
16mocą dobrowolnego zeznania Swego An-
17toni Fidowicz G. P. mpra — L:
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (8/19 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim. W. Antoni FIDOWICZ, geometra przysięgły, zeznaje: dekretem rozbiorowym (Ławryki 15 VIII 1789), wydanym między W. Leonem RULIKOWSKIM, cześnikiem buskim, a jego wierzycielami na mocy dekretu Trybunału Koronnego Lubelskiego z 7 VIII 1787 o rozmiar pól, sianożęci i gruntów wsi TERESZKI i ŁAWRYKI, każdemu z wierzycieli wyznaczono sumy do zapłacenia; część wierzycieli zapłaciła Fidowiczowi (zapewne należność za pomiar), ale Antonina RULIKOWSKA (160 zł), RADZISZEWSCY [?] (40 zł) oraz sukcesorowie Ludwiki RULIKOWSKIEJ i NACEWICZ [?], nabywca praw od Wincentego RULIKOWSKIEGO (210 zł) – razem 410 zł – nie zapłacili; 29 XI 1789 uzyskano przed aktami grodzkimi kijowskimi publikatę, a 9 XII 1793 st. st. w sądach grodzkich kijowskich zapadł dekret egzekucyjny na część wsi Tereszki o sumę kapitalną, prowizje i koszty. Teraz Fidowicz odbiera te sumy od W. Romualda Nestora BARANOWSKIEGO, kwituje i przelewa na niego swoje prawa (cesja) – Baranowski może nimi rządzić, „zatradować” część w Tereszkach i obrócić na swój pożytek.
Objaśnienia: „Dekret Rozbiorowy” – dekret podziału (rozbioru) majątku dłużnika między wierzycieli; „Publikata” – ogłoszenie (publikacja) niestawiennictwa / niewykonania przed aktami; „Dekret Executionis” – dekret egzekucyjny; „zatradować” – zająć tytułem egzekucji (trada); „G. P.” – Geometra Przysięgły. Por. akty 29–31 (Tereszki, 1794 – Iwaszkiewicz, Burbatowie). Lekcje niepewne: „Radziszewscy” [?], „Nacewicz” [?], „Rządzić” [?] (w rkp. „Rządzie”).
Streszczenie
8/19 II 1794 Antoni Fidowicz, geometra przysięgły, zeznał na roczkach grodzkich kijowskich, że 410 zł, przypadające mu z dekretu rozbiorowego dóbr Leona Rulikowskiego, cześnika buskiego (Tereszki i Ławryki, 1789), a niezapłacone przez Antoninę Rulikowską, Radziszewskich [?], sukcesorów Ludwiki Rulikowskiej i Nacewicza [?], na które uzyskał w 1793 r. dekret egzekucyjny na części Tereszek, odebrał od Romualda Nestora Baranowskiego; kwituje go i cesuje na niego te sumy z prawem egzekucji na części Tereszek.
Akt nr 143
Kwit Jmieniem Wo. Abramowicza Starosty Radzyńskiego JW. Tyszkiewiczowi Reffer. Wiel. Xięstwa Litt. z wydania Robocnego Omelka Pirozka zeznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8/19 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
35Wielmożnego Józefa Abramowicza Starosty Radzyń- [?]
36skiego Zeznawaiący wiecznemi Kwituię Czasy żad-
37ney niezostawuiąc Sobie upominania się mocą
38tego zeznania T. Ostaszewski mpra — L:
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (8/19 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim. Ur. Tomasz OSTASZEWSKI, plenipotent W. Józefa ABRAMOWICZA, starosty radzyńskiego [?], zeznaje: dekretem grodzkim kijowskim z 7/18 XII 1793 w sprawie Abramowicza z JW. Wincentym hr. TYSZKIEWICZEM, referendarzem WXL (por. akt 139 – klucz białopolski), nakazano Tyszkiewiczowi wydać do 21 I 1794 n. st. przed aktami grodzkimi kijowskimi poddanego („robocnego” [?]) Omelka PIROZKA [?] z żoną, dziećmi i majątkiem; Tyszkiewicz w terminie tego nie wykonał (na co uzyskano publikatę kontrawencji), lecz później dostawił poddanego z rodziną i majątkiem do dóbr wsi Nieminyńce [?] Abramowicza i zapłacił „luitę” [?] 14 grzywien oraz kwotę za dni robocze. Ostaszewski kwituje go z tego na zawsze.
Objaśnienia: „Robocny” [?] – zapewne poddany „roboczy” (pańszczyźniany, odrabiający dni robocze), może też przydomek; „Publikata Kontrawencyi” – urzędowe stwierdzenie niewykonania (contraventio) dekretu; „kwota za Dni Robocze” – wynagrodzenie za utracone dni pańszczyzny; „Luita” [?] – kara pieniężna (por. akt 141 – również 14 grzywien). Lekcje niepewne: „Radzyńskiego” [?] (w rkp. „Radzynskiego/Kadzyńskiego”), „Pirozka” [?] (może Pirożok), „Nieminyńce” [?], „lubo wsząg not [?] … Sprecizowania [?]” – fragment niezrozumiały.
Streszczenie
8/19 II 1794 Tomasz Ostaszewski, plenipotent Józefa Abramowicza, starosty radzyńskiego [?], kwituje Wincentego hr. Tyszkiewicza, referendarza WXL, z wykonania dekretu grodzkiego kijowskiego z XII 1793 – wydania poddanego Omelka Pirozka [?] z rodziną i majątkiem do wsi Nieminyńce [?] oraz zapłacenia kary 14 grzywien i należności za dni robocze.
Akt nr 144
Oblata Rezolucyi od JW. Berchmana Gubernatora Bracław. do Sądu Grodzkiego Winnickiego dla rozsądzenia Sprawy między Star. Jankielowiczem [?] y Jnnemi Żydami, a WW. Zubkowskim odsyłaiący
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data9/20 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne; rezolucja: Winnica 25 X 1793)
Karty / skanyk. 175 (skan 0183, strona prawa – dół, tytuł) – k. 175v (skan 0184, strona lewa)
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich (9/20 II 1794) przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim. Ur. Mikołaj KAMIŃSKI podał rezolucję (pismo przekazujące, ros. „predłożenije”) JW. Fiodora BERCHMANA [?], generała-majora, „prawitiela” (namiestnika/gubernatora) guberni bracławskiej i kawalera, do Sądu Grodzkiego Winnickiego, wydaną na zwykłym papierze, z dołączonym arkuszem stemplowym za 10 kopiejek. Gubernator przesyła prośbę Żydów z miasteczka WOŁODARKA – Abrama LEYBOWICZA, Froima ZELMANOWICZA i Berka HERSZKOWICZA – w sprawie nadmiernych procentów wziętych od nich przez szlachcica ZUBKOWSKIEGO, polecając sądowi, by – jeśli procenty wzięto wbrew prawu – postąpił zgodnie z prawem. Data: Winnica, 25 X 1793.
Tekst rezolucji zapisany po rosyjsku alfabetem łacińskim (ukrainizowana wymowa – „Hubernij”, „Hrodzkomu”, „Hoda”): „Generał-Majora Bracławskoj Hubernii Prawitiela i Kawalera Winnickomu Grodskomu Sudu predłożenije. Preprowożdaja pri sem podannoje ko mnie miestieczka Wołodarki ot Żydow [?] … proszenije o wziatych u nich szlachticem Zubkowskim niesorazmiernych procentach, rekomenduju Sudu, budiet’ procenty wziaty w protiwnost’ zakona, postupit’ w tom kak sledujet po zakonu” – „Przesyłając przy niniejszym podaną mi prośbę Żydów miasteczka Wołodarka … o niewspółmiernych procentach wziętych od nich przez szlachcica Zubkowskiego, polecam Sądowi, jeżeli procenty wzięto wbrew prawu, postąpić w tym, jak należy według prawa”. Podpis: Fiodor Berchman [?], 25 października 1793, Winnica. W tytule „Star.” – Starozakonnymi (Żydami); imię „Jankielowicz” [?] w tytule nie zgadza się z tekstem (Leybowicz). Dopiski pod aktem („Obtta. Dekreta [?]”, „Expeditum [?] Dotner [?]”) – niejasne, inna ręka. Lekcje niepewne: „Kamiński Ż.” [?], „z przyięciem [?]”, „Żydow [?]”, „po Zakonu [?]”.
Streszczenie
9/20 II 1794 Mikołaj Kamiński oblatował w grodzie kijowskim rezolucję gen.-mjr. Fiodora Berchmana [?], namiestnika guberni bracławskiej (Winnica, 25 X 1793), przekazującą Sądowi Grodzkiemu Winnickiemu prośbę Żydów z Wołodarki (Abram Leybowicz, Froim Zelmanowicz, Berek Herszkowicz) przeciw szlachcicowi Zubkowskiemu o nadmierne procenty, z poleceniem rozsądzenia sprawy według prawa.
Akt nr 145
Oblata Dekretu Kompromissarskiego między JOX. Ponińskim G. M. W. K. a JWW. Protem y Maryanną Potockiemi WW. Adamem y Józefą Walewskiemi B. W. Woll. [?] ferowanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data9/20 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne; dekret sądu polubownego: Żytomierz 4 II 1794 n. st.)
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 9/20 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim; dekret (9 arkuszy stemplowanych po 10 kopiejek, z pieczęciami na czerwonym laku) podał W. Bernard ILNICKI [?]. Najdłuższy akt księgi: k. 176–194v (19 kart, 38 stron), czytany w czterech sesjach (S0607, S0628, S0647 i wcześniejszej części S0607).
Sąd polubowny (kompromisarski): superarbiter Bazyli de SZEREMETOW (Szeremetoff), generał-major armii rosyjskiej, premier-major lejbgwardii konnej, namiestnik („prawitiel”) guberni izasławskiej; arbitrzy: z ramienia ks. Ponińskiego – Wojciech Augustyn ŚWIĘTOSŁAWSKI, chorąży kijowski, i Kajetan WILNER [?], szambelan; z ramienia Potockich i Walewskich – Józef MORZKOWSKI [?], chorąży podlaski, starosta hermanowski, wicestarosta żytomierski, i Stefan Juliusz KOLUMNA WALEWSKI, podstoli [?] ziemi sieradzkiej. Podstawą był zapis kompromisarski z Machnówki 5 IX 1793 (przyznany w grodzie kijowskim 5/16 XII 1793) oraz przystąpienie Walewskich (23 XII 1793 / 3 I 1794).
Przedmiot: rozliczenie dożywotniego władania ks. Kaliksta PONIŃSKIEGO (męża Barbary z Lubomirskich, wdowy po ks. Kasprze LUBOMIRSKIM, „N. JOX. Kaspra”) dobrami sukcesji po Kasprze Lubomirskim: klucze PAWOŁOCKI, RUŻYŃSKI, ZWIAHELSKI, BARANOWIECKI, POŁOŃSKI i OSTROPOLSKI, na rzecz sióstr-sukcesorek: Marii Elżbiety z Lubomirskich, żony Prota POTOCKIEGO (tajnego radcy i senatora rosyjskiego), oraz Józefy z Lubomirskich, żony Adama WALEWSKIEGO. Kolejne „kategorie”: rachunek drzewa, szkła i soli sprzedawanych w Chersonie (B. SŁODOWSKI), żyto, sumy PESZYŃSKICH, skrypt SUCHODOLSKIEGO, sumy posesorów arendownych (KURYŁOWICZ, DOMBROWSKI, PORCZYŃSCY, ŚWIECHOWSKI, MICHAŁOWSKI, ZOZULIŃSKI i in.), długi ks. Kaspra u bankierów warszawskich (TEPPER, SZULC [?], KABRYT, BLANK [?]), cesje (CZAYKOWSKI – MIKULSKI – WRÓBLEWSKI), Matusów, Baranówka (KRAIEWSKI), tabela rozrachunków (dla Ponińskiego 1 914 183 zł 21 gr, od Ponińskiego 1 654 928 zł 8 gr; przewyżka 259 258 zł 13 gr), sprawy odłożone (zjazd na grunt Ładysz [?] 7 IV 1794, potem Warszawa).
Część końcowa (k. 187v–194v, odczytana w S0647): wyniki INKWIZYCJI o złe używanie dożywocia – klucz ZWIAHELSKI (młyny na Słuczy rozebrane, pływaki, barcie, robocizny przy budowie Poninki – nowej „dziedzicznej” rezydencji Ponińskiego – fabryki: huta szklana, fryszerki, hamarnie i papiernia; podwody z potażem do Dubienki nad Bugiem i dalej do Kazimierza; dziegieć z brzostu (kory) – 900 kuf dla Mozarakiego [?] do Czarnobyla; maszty i bale do Chersonu; zamiana czynszów na pańszczyznę i jej wzrost (z 2 do 3 dni, dni letnie, szarwarki, stróżczyzna, osyp), palenie popiołu „po cebrze” za Possessyi W. ŻAGOROWSKIEGO [?], zbiegostwo chłopów), klucz BARANOWIECKI (pańszczyzna podniesiona przez komisarza DYDRŃSKIEGO [?] przy inwentarzu dla OSMULSKIEGO; daniny, chmiel, odczynsze; karczma Ponińskiego na Szlaku Pocztowym [?] z mytem), klucz POŁOŃSKI (saletra, cechy przymuszane do robót, sypka zboża 1788) i OSTROPOLSKI (saletra). Dowody: manifest ks. Ponińskiej (Barbary, „teraz Winnickiej”) w Metryce Koronnej 6 VII 1791, rezolucja sądu grodzkiego żytomierskiego 15 X 1790, pozew Potockiego z 29 X 1791 (gród owrucki), komplanacja 28 I 1792 (562 386 zł dla Ponińskiego).
Wyrok końcowy: dożywocie zapisane przez ks. Kaspra Barbarze z Lubomirskich (primo Lubomirskiej, secundo Ponińskiej, teraz Winnickiej; zeznane w grodzie [?] 25 IV 1791) gaśnie z powodu złego używania; suma 562 386 zł uznana za skompensowaną długami na rzecz Potockiego; sukcesorki płacą Barbarze Winnickiej coroczną sumę dożywotnią wg komplanacji; dobra sukcesji natychmiast oddane w posiadanie Potockiej i Walewskiej (obwołanie przez woźnego), z zastrzeżeniem praw posesorów; dekrety zjazdowe zatwierdzone; inkwizycje (Pawołocz, Zwiahel, Baranówka, Połonne, Ostropol) zwrócone zapieczętowane; „wieczne milczenie” w pozostałych pretensjach. Pod tekstem każdej karty parafy arbitrów (na k. 187v „Czytałem – Chodorkowski” – kontrola wpisu w grodzie, jak pod aktem 147).
„Dziehcie / Dziehciu [?]” (rkp. jak „Dzielnie”) – zapewne dziegieć (ukr. „dzehot’”, „dzieheć”) pędzony z brzostu (kory brzozowej, ukr. „berest”); por. „Brzost na Dziehcie drzeć”, „Kuf Dziehciu”. „Fryszerki”, „Hamarnia” – kuźnice żelaza. „Cebr” – kadź jako miara popiołu (potażu). „Szarwarki” – dodatkowe roboty przy drogach i groblach; „Stróżczyzna” – opłata za zwolnienie ze stróży; „Osyp/Sypka” – danina zbożowa. „Kazimierz” – zapewne Kazimierz pod Krakowem (spław wiślany), „Dubienka” – port nad Bugiem.
Uwaga dla użytkownika: liczne [?] w nazwach wsi klucza zwiahelskiego i baranowieckiego oraz w nazwiskach chłopów – pismo drobne i pospieszne; nazwy ujednolicone w #PLACE wg najbliższych form współczesnych tylko tam, gdzie identyfikacja pewna.
Streszczenie
9/20 II 1794 Bernard Ilnicki [?] oblatował w grodzie kijowskim dekret sądu polubownego (Żytomierz, 4 II 1794 n. st.) pod przewodnictwem gubernatora izasławskiego Bazylego de Szeremetowa, rozstrzygający spór między ks. Kalikstem Ponińskim, generałem-majorem wojsk koronnych, a sukcesorkami ks. Kaspra Lubomirskiego – Marią Elżbietą z Lubomirskich i jej mężem Protem Potockim oraz Józefą z Lubomirskich i Adamem Walewskim – o rozliczenie dożywotniego władania przez Ponińskiego dobrami pawołockimi, rużyńskimi, zwiahelskimi, baranowieckimi, połońskimi i ostropolskimi. Sąd rozliczył kolejno liczne kategorie należności (handel chersoński, sumy posesorów, długi bankowe, cesje), ustalił bilans rozrachunków, część spraw odłożył na dalsze zjazdy, a na podstawie inkwizycji (wzrost pańszczyzny, nowe daniny, wyzysk podwód z potażem i saletrą, rabunkowa gospodarka leśna, budowa i zasiedlanie własnej Poninki kosztem dóbr sukcesji) uznał, że dożywocie Barbary z Lubomirskich (obecnie Winnickiej) zgasło przez złe używanie, przyznał Potockiemu sumę 562 386 zł z komplanacji 1792, zobowiązał sukcesorki do corocznej wypłaty na rzecz Winnickiej i oddał im natychmiast dobra w posiadanie, nakazując wieczne milczenie w pozostałych pretensjach. Podpisali superarbiter i czterej arbitrzy.
Akt nr 146
Kwit Ur. Radomińskiego na Rzecz WW. Mszańskicy y Podhorskiego P. Z. K. z wypłacenia Summy Zł. Trzysta Szesdziesiąt
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data9/20 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Kwit zeznany na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 9/20 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim. Akt bez podpisu zeznającego (tekst urywa się po „swoiego”, poniżej od razu tytuł aktu 147).
Dekret zjazdowy wydany na gruncie miasta Żytomierza 14/25 XI 1793 przez urząd wicekomisyjny [?] grodzki kijowski nakazywał Maryannie MSZAŃSKIEJ zapłacić 360 zł monetą srebrną do 20 II 1794 n. st. pod rygorem wywołania, a w razie niewypłaty – Antoniemu PODHORSKIEMU z mocy pozwu i aresztu nałożonego na zboże Mszańskiej. „P. Z. K.” przy Podhorskim – zapewne „pisarz ziemski kijowski” lub „podczaszy …” [?] (rozwinięcie niepewne).
„całkie poddaiąc y wcielaiąc” – formuła poddania się jurysdykcji grodzkiej (zamiast właściwej ziemskiej); „Kwituię ozady [?]” – odczyt niepewny (może „y za dni” lub omyłka pisarza).
Streszczenie
9/20 II 1794 Jakub Radomiński kwitował w grodzie kijowskim Antoniego Podhorskiego, który – na mocy dekretu zjazdowego z 14/25 XI 1793 i aresztu nałożonego na zboże Maryanny Mszańskiej – zapłacił mu zastępczo za Mszańską 360 zł; Radomiński zwolnił z tej sumy oboje wraz z sukcesorami, zastrzegając Podhorskiemu prawo dochodzenia zwrotu od Mszańskiej.
Akt nr 147
Kwit z Cessyą Od W. Grabowskiego W. C. JWu. Morzkowskiemu Ch. P. S. H. W. S. Ż. K. na Summę Dwakroć Sto Tysięcy Złtch Poll. przyznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data9/20 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Karty / skanyk. 195v (skan 0205, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 195v (skan 0205, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dziewiątego Lutego podług dawnego
3a Dwudziestego podług Nowego Stylu
4W Roczki Sądowe Grodzkie Kijowskie Extrakadency-
5ine przedemną Jgnacym Lubicz Choieckim Ł. O. P. S. K. y
6Xięgami Ninieyszemi Grodzkiemi Kijowskiemi Oso-
7biście Stanowszy W. Jan Grabowski W. C. zdrowy będąc
8na Ciele y Umyśle iawno y dobrowolnie zeznał, iż
9Summę Dwakroć Sto Tysięcy Złtch Poll. Złotem
10w Sztukach Czerwonych Złtch Jedenaście Tysięcy Sto
11Jedenaście y Złotych Dwa Kontraktem Zastawnym
12w Dubnie Dnia Dwudziestego Trzeciego Stycznia Ty-
13siąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku spisanym
14do Xiąg Grod. Kij. w Żytomierzu Dnia Czternastego Lu-
15tego Roku tegoż wniesionym przez JWo. Kaietana Ilin-
16skiego S. Z. K. B. P. [?] na Dobrach Wczerayszym zwanych
17w Powiecie Kijowskim leżących ubezpieczone y zapisa-
18ne z gotową Tychże Dobr zastawną Possessyą y Ewik-
19cyą Pierwiastkową od JWo. Ilinskiego zastawnym Kontra-
20ktem upewnioną ze wszystkiemi Dochodami Jnwenta-
21rzem Podawczym opisanemi nic na siebie niewyłącza-
22iąc JWo. Józefowi Morzkowskiemu Ch. P. S. H. W. S. Ż. K. zupeł-
23nie do Rąk swoich natychmiast odebrawszy Satysfa-
24kcyą y z wypłacenia Oney zakwitowawszy wiecznie
25wlewa y przelewa, Mocen tedy będzie JW. Morzkowski
26pomienionemi Dobrami y Summą zastawną na Nich będącą iako się
27podoba Rządzić y ku pożytkowi Swemu Dysponować bez żadney
28od zeznawaiącego przeszkody mocą ninieyszego zeznania. J. Grabowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 9/20 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim („Ł. O. P. S. K.” = Łowczym Owruckim Podwojewodzim Sądowym Kijowskim).
Jan GRABOWSKI („W. C.” – urząd nierozwinięty, może wojski czernihowski [?]) przelał (cesja z kwitem) na Józefa MORZKOWSKIEGO – „Ch. P. S. H. W. S. Ż. K.” = chorążego podlaskiego, starostę hermanowskiego, wicestarostę żytomierskiego, kawalera (por. akt 145, gdzie był arbitrem) – sumę 200 000 zł (11 111 czerw. zł i 2 zł) zabezpieczoną kontraktem zastawnym (Dubno 23 I 1793; wniesionym do ksiąg grodzkich kijowskich w Żytomierzu 14 II 1793) przez Kajetana ILIŃSKIEGO na dobrach WCZORAJSZE w powiecie kijowskim, wraz z posesją zastawną, ewikcją i inwentarzem podawczym. „S. Z. K. B. P.” przy Ilińskim – rozwinięcie niepewne.
Pod aktem podpis „Czytałem – Chodorkowski” (kontrola wpisu w grodzie), ten sam co pod kartami aktu 145.
Streszczenie
9/20 II 1794 Jan Grabowski zeznał w grodzie kijowskim, że sumę 200 000 zł (w złocie: 11 111 czerw. zł i 2 zł), zabezpieczoną kontraktem zastawnym Kajetana Ilińskiego (Dubno, 23 I 1793) na dobrach Wczorajsze w powiecie kijowskim wraz z posesją zastawną i inwentarzem, przelał na Józefa Morzkowskiego, chorążego podlaskiego i wicestarostę żytomierskiego, otrzymawszy od niego pełną zapłatę; Morzkowski może swobodnie władać dobrami i sumą.
Akt nr 148
Kwit od W. Janowskiego na rzecz W. Herbowicza [?]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data10/21 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
11Wtwa a pod dobrowolne teraznieysze zeznanie całe
12się poddaiąc i wcielaiąc wiadomo iawno czyni ust-
13nie i dobrowolnie zeznaie. Jż co Skryptem Roku Ty-
14siąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Drugiego Dnia Dwu-
15dziestego Siodmego Marca w Śnieżney [?] wielkiey [?]
16na Summę czerwonych złotych dwieście sobie ze-
17znawaiącemu od W. Franciszka Heybowicza [?] W. K. [?]
18danym i w Aktach Grodzk. Kiiows. Roku Tegoż Dnia
19Dziesiątego Grudnia oblatowanym zabezpieczono
20zostało, Którą to summę gdy tenże W. Heybowicz [?]
21z prowizyą do rąk W. zeznawaiącego zupełnie od-
22dał i wyliczył przeto z wypłacenia tyże wiecznemi
23a nigdy nieodzownemi Kwituię czasy, Skrypt po-
24mieniony wraz z oblatą onego niszczy i kassuie mo-
25cą ninieyszego zeznania swego. F. Janowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit zeznany na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 10/21 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim; inna, staranniejsza ręka niż w aktach 145–147.
Nazwisko dłużnika w tytule „Herbowicza”, w tekście dwukrotnie „Heybowicza” – odczyt obu form niepewny. Miejsce spisania skryptu (27 III 1792) „w Śnieżney wielkiey [?]” – nieustalone. „Sędzia Ziemiański Pttu Kiiows.” – sędzia ziemiański powiatu kijowskiego (urząd z reformy 1791–1792).
Streszczenie
10/21 II 1794 Floryan Janowski, sędzia ziemiański powiatu kijowskiego, kwitował w grodzie kijowskim Franciszka Heybowicza [?] z 200 czerwonych złotych wraz z prowizją, zapisanych mu skryptem z 27 III 1792 (oblatowanym w grodzie kijowskim 10 XII 1792), i skasował ten skrypt wraz z oblatą.
Akt nr 149
Oblata Plenipotencyi Ręczney od W. Boryczkowey [?] W. Michałowskiemu daney
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data10/21 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne; plenipotencja: Iwanków [?] 28 XII 1792)
Karty / skanyk. 196 (skan 0205, strona prawa – dół, tytuł) – k. 197 (skan 0206, strona prawa – góra)
6dzym Grodzkim Kiiowskim i Xięgami ninieyszemi Gro-
7dzkiemi Kiiowskiemi. Osobiście Stawaiący W. Floryan
8Janowski S. Z. K. Plenipotencyą ręczną od W. Boryczkowey [?]
9P. Z. [?] W. Michałowskiemu P. K. N. Synowi do zaciągnienia
10Summy Pięćdziesiąt Tysięcy złotych polskich daną
11podpisem Ręki Teyże i WW. Przyiacioł przy pieczęciach
12trzech na Laku czerwonym wyciśnionych zatwier-
13dzoną na Papierze stępla polskiego ceny grosza sre-
14brnego spisaną do Akt Grodzkich Kiiowskich dla za-
15pisania podał w te słowa: Niżey podpisana Daię [?]
16tę plenipotencyą moią ręczną którą za tak ważną
17mieć chcę iakobym przed Aktami Stanowszy dobro-
18wolnie przyznała. Jż gdy Interesa fortuny po nieboszczyku
19Janie Michałowskim Chorążym Wędyny [?] Pierwszym Mężu
20moim wyciągaią zaciągnienia summy Pięćdzie-
21siąt Tysięcy złotych polskich zaczym życząc też mieć
22uspokoione W. Fortunatowi Michałowskiemu P.
23K. N. Synowi moiemu dozwalam pożyczenia też
24że summy Pięćdziesiąt Tysięcy Zł. Poll. u W. Florya-
25na Janowskiego S. Z. K. Brata mego rodzonego Który
26to Syn moy ile na oczyszczenie długów Dobra
27obciążaiących zaciągnowszy tęże Summy Bezpie-
28czeństwo na wszelkich dobrach iako własnych
29Dziedzicznych zapisać będzie mocen Którą to ple-
30nipotencyą ręką własną przy uproszonych Przy-
31iaciołach podpisuię Dato w Jwankowie [?] Dnia Dwu-
32dziestego osmego Grudnia Tysiąc Siedmset Dziewięć-
33dziesiąt Drugiego Roku. H. Boryczkowa [L.S.] Antoni Try-
34polski [?] S. Z. K. K. K. [?] użyty do podpisu tey Plenipotencyi
35Podpisuię się Przyiaciel [L.S.] Jako Świadek podpi-
36[reklamant:] suię
k. 197 (skan 0206, strona prawa – góra)
1Podpisuię się J. P. [?] Boryczkowey P. Z. [?] do podpisania się
2na tey plenipotencyi proszony wyraża się Przyiaciel
3Karol Jeziorski [?] [L.S.] Która to Plenipotencya słowo w sło-
4wo iak się w sobie ma do Xiąg ninieyszych Grodz-
5kich Kiiowskich iest wniesiona —
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 10/21 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim; podał Floryan JANOWSKI, „S. Z. K.” – sędzia ziemiański (powiatu) kijowskiego (por. akt 148), brat rodzony wystawczyni.
Wystawczyni: Helena BORYCZKOWA (rkp. „Borychowa” / „Borychowey” – pismo niejednoznaczne; forma Boryczkowa potwierdzona w akcie 151: „W. Heleny Boryczkowey P. Z.”, żona Jana Pawła BORYCZKI), „P. Z.” [?] (urząd drugiego męża nierozwinięty), wdowa po Janie MICHAŁOWSKIM, chorążym [?] („Chor. Wędyny [?]” – odczyt niepewny), pozwala synowi Fortunatowi MICHAŁOWSKIEMU, „P. K. N.” – zapewne porucznikowi kawalerii narodowej (por. akt 117: por. Fortunat Michałowski), pożyczyć 50 000 zł u swego wuja F. Janowskiego na spłatę długów obciążających dobra i zabezpieczyć tę sumę na dobrach dziedzicznych. Świadkowie: Antoni TRYPOLSKI [?] („S. Z. K. K. K.” [?]), Karol JEZIORSKI [?] i trzeci przyjaciel (podpis nieczytelny w odpisie).
Streszczenie
10/21 II 1794 Floryan Janowski, sędzia ziemiański kijowski, oblatował w grodzie kijowskim plenipotencję ręczną swojej siostry Heleny Boryczkowej (Iwanków [?], 28 XII 1792), w której jako wdowa po Janie Michałowskim upoważniła syna Fortunata Michałowskiego do zaciągnięcia u Janowskiego pożyczki 50 000 zł na spłatę długów dóbr i zabezpieczenia jej na majątkach dziedzicznych.
Akt nr 150
Cessya od JOX. Ponińskiego na rzecz Wilnerow dana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data10/21 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
27do W. Józefa Kalewskiego [?] zwroconą i odesłaną Tęż
k. 197v (skan 0207, strona lewa)
1Samą summę dopiero rzeczoną WW. Kaietanowi Xawe-
2remu i Jakubowi Wilnerom Sukcessorom nieboszczyka
3W. Józefa Wilnera na satysfakcyą w podobney
4Summie Dwadzieścia i Sześć Tysięcy Czterdzie-
5ści i Sześć złotych Groszy Siedm Szeląg iedeny [?] na
6Tegoż JOX. Jmć Kalixta Ponińskiego w Roku
7Tysiąc Siedmset Osmdziesiąt Szóstym Dnia
8Dwunastego Stycznia od nieboszczyka W. Józefa Wil-
9nera na Possessyą Tradycyiną Dobr Rohaczo-
10wa [?] i Ostrożka [?] wziętą z okazyi zaś processu
11JWW. Mniszchów K. B. K. [?] iako Dekret ziazdo-
12wy Trybunalski w gorze nadmieniony Ro-
13ku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Pierwszego
14Dnia Dwudziestego Sierpnia ferowany po-
15świadcza z teyże Tradycyi niedzierżaney [?] ustę-
16puie Prawa swego wszelkiego do teyże sum-
17my i prowizyi od Niey wychodzącey do tego [?]
18mianego na Osoby rzeczonych WW. Wilnerów
19Sukcessorów Ceduie ustępuie i przelewa
20wolney windykacyi dozwala żadnego Sobie
21i Sukcessorom swoim niezostawuiąc powo-
22du owszem od wszelkich przeszkod prawnych
23w każdym ogólnie bronić i ewinkować obowiązu-
24ie się mocą ninieyszego dobrowolnego zezna-
25nia Kalixt Poniński.
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 10/21 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim.
Ks. Kalikst Łodzia PONIŃSKI, generał-major wojsk koronnych, kawaler orderów św. Stanisława i maltańskiego (strona aktu 145), cedował sukcesorom zmarłego Józefa WILNERA – Kajetanowi (por. arbiter Kajetan Wilner w akcie 145), Ksaweremu i Jakubowi WILNEROM – sumę 26 046 zł 7 gr 1 szeląg, przysądzoną mu dekretem Trybunału Koronnego z 10 IX 1785 za zboże pobrane [?] przez posesorów tradycyjnych z Baranówki i przekazaną (windykacja) dekretem zjazdowym trybunalskim z 20 VIII 1791 na gruncie dóbr Ostroga [?] do Józefa KALEWSKIEGO [?]. Cesja jest zaspokojeniem równej sumy, wziętej przez Ponińskiego od J. Wilnera 12 I 1786 na posesję tradycyjną dóbr Rohaczów [?] i Ostrożek [?], utraconą w wyniku procesu z MNISZCHAMI („K. B. K.” – zapewne kasztelanem bełskim [?]).
Streszczenie
10/21 II 1794 ks. Kalikst Poniński, generał-major wojsk koronnych, przelał w grodzie kijowskim na sukcesorów Józefa Wilnera – Kajetana, Ksawerego i Jakuba Wilnerów – przysądzoną mu przez Trybunał Koronny (1785, 1791) sumę 26 046 zł 7 gr z prowizją, tytułem zwrotu identycznej kwoty pobranej przez niego w 1786 r. od J. Wilnera na tradycję dóbr Rohaczów [?] i Ostrożek [?], z której Wilner nie skorzystał wskutek procesu Mniszchów; zobowiązał się bronić cesjonariuszy od wszelkich przeszkód.
Akt nr 151
Kwit od W. Boryczka na rzecz JW. Pruszyńskiego i W. Plęchowskiego [?] dany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data10/21 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
3dobrowolne zeznanie swoie całe się poddaiąc i wcie-
4laiąc wiadomo iawno czyni, ustnie i dobrowolnie
5zeznaie. Jż Dekretem Sądu Grodz. Kiiows. zupełnego
6między W. zeznawaiącym a JW. Antonim Pruszyń-
7skim S. K. [?] W. Felixem Plęchowskim [?] K. L. [?] i Jnnemi
8Dnia Piątego podług dawnego a Szesnastego podług
9nowego Grudnia Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt
10Trzeciego Roku zapadłym, nakazane, do zapłace-
11nia od W. Plęchowskiego K. L. do Rąk W. zeznawaiącego
12lub od Niego umocowanego Grzywien Dwieście
13Stefanowi Mielnikowi Koń wóz i Chomąt do
14oddania determinowane gdy W. Felix Plęchowski
15dla przypadku z Strony Jego zdarzonego na ter-
16minie z Dekretu przypadaiącym to iest Dnia
17Drugim Januarii veteris styli Roku terazniey-
18go z uczynieniem satysfakcyi owemu Dekretowi
19Przed Aktami Grodz. Żytomiers. przez Rządcę Kotelen-
20skiego mylnie pilnuiąc się popadł rygorowi
21Prawa wraz z JW. Pruszyńskim S. K. aż na Dniu
22dzisieyszym unikaiąc tegoż rygoru pomienione
23Grzywien Dwieście to iest złotych polskich Trzy-
24sta Dwadzieścia monetą srebrną polską do rąk
25W. zeznawaiącego wypłacił zaś Stefan Mielnik
26na zaiutrz zaraz po Terminie Dekretu Konia
27Wóz i Chomąt odebrał; Przeto W. zeznawaiący
28Publikatę i Kontrawencyą z przyczyny mylne-
29go przed Aktami pilnowania się na JW. An-
30tonim Pruszyńskim S. K. i W. Felixie Plęchow-
31skim K. L. nastąpione odstąpiwszy i kassowaw-
32szy z odebrania przez Siebie monetą srebrną
33[reklamant:] pomienioney
k. 198v (skan 0208, strona lewa – góra)
1pomienioney grzywien dwochset a przez Stefana
2Mielnika Konia Wozu i Chomąta wspomnionych
3JW. Pruszyńskiego S. K. i W. Plęchowskiego K. L. wie-
4cznymi i nigdy nieodzownymi czasy Kwituie ża-
5dney Sobie salwy w całkowitey sprawie i po-
6wrotu do nastąpionego processu niezostawuiąc
7Mocą ninieyszego dobrowolnego zeznania swego
8J. P. Boryczko [parafa]
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit zeznany na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 10/21 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim. Zeznający Jan Paweł BORYCZKO („P. Z.” [?]) działał także w imieniu żony Heleny Boryczkowej (por. akt 149 – jej plenipotencja dla syna Fortunata Michałowskiego).
Dekret grodu kijowskiego z 5/16 XII 1793 nakazał Feliksowi PLĘCHOWSKIEMU [?] („K. L.” [?]) zapłacić Boryczce 200 grzywien, a chłopu Stefanowi MIELNIKOWI oddać konia, wóz i chomąto. Termin wykonania (2 I 1794 st. st.) w grodzie żytomierskim został chybiony przez „rządcę kotelińskiego” (pilnującego się „mylnie”), przez co Plęchowski wraz z JW. Antonim PRUSZYŃSKIM („S. K.” [?]; właściciel Kotelni, por. akty 125 i 134) popadł w rygor prawa (publikata i kontrawencja). Po zapłacie 200 grzywien = 320 zł monetą srebrną (1 grzywna = 1 zł 18 gr) i oddaniu Mielnikowi konia, wozu i chomąta Boryczko kasuje publikatę i kontrawencję i kwituje obu.
Streszczenie
10/21 II 1794 Jan Paweł Boryczko, w imieniu swoim i żony Heleny, kwitował w grodzie kijowskim JW. Antoniego Pruszyńskiego i Feliksa Plęchowskiego [?] z zapłaty 200 grzywien (320 zł) i ze zwrotu Stefanowi Mielnikowi konia, wozu i chomąta, nakazanych dekretem grodu kijowskiego z 5/16 XII 1793, oraz skasował publikatę i kontrawencję ogłoszone przeciw nim z powodu chybionego przez rządcę kotelińskiego terminu w grodzie żytomierskim.
Akt nr 152
Oblata Prorogacyi w Sprawie W. Zielonki [?] Ziazdu w Ostomlu odraczaiącey
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data11/22 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne; prorogacja: Bratałów [?] 3/14 II 1794)
3Tegoż W. Zielunki [?] przypadaiący tak z mocy Dekretu
4Sądu zupełnego Ziemi Kiiows. na powodztwo Tegoż za-
5padłego iakoteż z mocy prorogacyi od Urzędu swego
6i Sądu Pisarskiego Grodz. Kiiows. wydaney do wyż
7rzeczonego terminu ziazd Dekretem oznaczony odra-
8czaiącey w Aktach Grodu Kiiows. Roku Tysiąc Siedm-
9set Dziewięćdziesiąt Trzeciego Dico Tysiąc Siedmset
10Dziewięćdziesiąt Trzeciego Dnia osiemnastego pod-
11ług dawnego a Dwudziestego Dziewiątego podług
12nowego stylu Octobris sposobem oblaty umieszczo-
13ney na żądanie Tegoż W. Zielunki [?] w Powodztwie
14onego termin ziazdu Szostego Marca podług
15nowego Stylu w Ostomlu przypadaiący do dnia
16Trzynastego Marca podług starego stylu w Roku
17da Bóg przyszłym Tysiąc Siedmset Dziewięćdzie-
18siąt Piątym odraczam i proroguię zostawuiąc
19wolność stronom innego Officialisty sprowadze-
20nia i zachowuiąc pod ów czas termin stawie-
21nia się zawity Dan w Bratałowie [?] Dnia trzeciego
22podług dawnego a czternastego podług nowego
23Stylu Miesiąca Lutego Tysiąc Siedmset Dziewięć-
24dziesiąt Czwartego Roku. Alexander Korwin Pio-
25trowski K. Z. Kij. Która to prorogacya słowo w sło-
26wo iak się w sobie ma do Akt Grodzkich Kiio-
27wskich iest wniesiona.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 11/22 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim; podał Ur. Wojciech GLINKA.
Komornik ziemski kijowski Aleksander KORWIN PIOTROWSKI („K. Z. Kij.”), rekwirowany przez Franciszka Mikołaja [?] ZIELONKĘ [?] („P. G. K.” – zapewne pisarza grodzkiego kijowskiego; rkp. „Zielunki/Zielunka”, w tytule „Zielunki” – por. F. M. ZIELONKA w akcie 123), odracza zjazd w HOSTOMLU (rkp. „Ostomel”), wyznaczony dekretem sądu ziemskiego kijowskiego i już raz odroczony prorogacją oblatowaną w grodzie kijowskim 18/29 X 1793, z 6 III 1794 n. st. na 13 III 1795 st. st., z zachowaniem terminu zawitego i prawa stron do sprowadzenia innego urzędnika. Miejsce wystawienia „w Bratałowie [?]” – odczyt niepewny.
Streszczenie
11/22 II 1794 Wojciech Glinka oblatował w grodzie kijowskim prorogację komornika ziemskiego kijowskiego Aleksandra Korwin Piotrowskiego (Bratałów [?], 3/14 II 1794), który na żądanie Franciszka Mikołaja [?] Zielonki [?] odroczył zjazd w Hostomlu w jego sprawie z 6 III 1794 n. st. na 13 III 1795 st. st.
Akt nr 153
Kwit od WW. Defressow na rzecz W. Jzbickiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data11/22 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Karty / skanyk. 199 (skan 0208, strona prawa – dół) – k. 199v (skan 0209, strona lewa)
4Ur. Wincenty Łunieski [?] Jmieniem i z mocy Plenipo-
5tencyi od WW. Józefa i Leokadyi z Kulikowskich
6Defressow Małż. daney czyniący dobrowolnie ze-
7znał iż W. zeznawaiący z Summy złotych Pięćdzie-
8set Pięćdziesiąt Siedmiu [?] Dokumentem Dnia
9Siedymnastego Sierpnia Tysiąc Siedmset Dzie-
10więćdziesiąt Trzeciego Roku w Pinczakach [?] danym
11zabezpieczoney na rzecz WW. Defressow do Rąk
12swoich Dnia dzisieyszego wypłaconey tudzież
13z Processu oto do Sądów Grodz. Żytomiers. inten-
14towanego W. Woyciecha Jzbickiego na zawsze
15kwituię i żadney salwy do upomnienia się o
16nię Pomienionym WW. Defressom niezosta-
17wuię mocą dobrowolnego zeznania swego. Win-
18centy Łunieski [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit zeznany na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 11/22 II 1794 przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim, przez Ur. Wincentego ŁUNIESKIEGO [?] jako plenipotenta małżonków Józefa i Leokadii z Kulikowskich DEFRESSÓW (Defres). Wysokość sumy: rkp. „złotych Pięćdzie-set Pięćdziesiąt Siedmiu [?]” – zapis zniekształcony (może 557 zł lub „pięćset pięćdziesiąt siedem”); dokument z 17 VIII 1793 „w Pinczakach [?]” – miejscowość nieustalona.
Streszczenie
11/22 II 1794 Wincenty Łunieski [?], plenipotent Józefa i Leokadii z Kulikowskich Defressów, kwitował w grodzie kijowskim Wojciecha Izbickiego z zapłaconej sumy (ok. 557 zł [?]) zabezpieczonej dokumentem z 17 VIII 1793 oraz z procesu wytoczonego mu w grodzie żytomierskim, nie zostawiając Defressom żadnej salwy.
Akt nr 154
Oblata plenipotencji ręcznej od W. Wasylkowskiej Wasylkowskiemu
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data11/22 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); plenipotencja – Hołachy [?] 20 XI 1793
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 11/22 II 1794 (przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim) plenipotencji ręcznej Petroneli WASYLKOWSKIEJ (primo voto SOPOTNICKIEJ) dla drugiego męża Eliasza WASYLKOWSKIEGO. „Plenipotencya ręczna na mocy Statutu Litewskiego” – pełnomocnictwo prywatne (nie zeznane przed aktami), któremu wystawczyni nadaje moc aktu urzędowego; Statut Litewski obowiązywał w województwie kijowskim.
Przedmiot: zeznanie ewikcji (zabezpieczenia) wraz z kwitem na rzecz W. Ignacego DUBIECKIEGO z sumy 799 zł 17 gr, którą Dubiecki miał podjąć od W. Mikołaja PROSKURY i która przeznaczona była na spłatę długów Sopotnickich; w drugim miejscu (k. 200) tekst mówi o ewikcji „na rzecz W. Proskury” – zapewne skrót myślowy pisarza. „SZŻ [?]” przy nazwisku Dubieckiego – skrót urzędu nierozwiązany (może „Sędziego Ziemiańskiego Żytomierskiego”); „C.K.” przy Sopotnickim i Proskurze – może „Cześnik Kijowski” / tytuł honorowy, nierozwiązany. „Pott. [?] tey Summe” – może „Pomienioney”. „W. Dobieckiego” – wariant pisowni Dubieckiego w rkp.
Data i miejsce plenipotencji: „w Hołachach [?]” 20 XI 1793 – miejscowość nieustalona. Podpisani przyjaciele: Michał PRUS ŚWIĘTOCHOWSKI, Wincenty BREGARLIŃSKI [?] (nazwisko niepewne).
Streszczenie
11/22 II 1794 Eliasz Wasylkowski podał do akt grodu kijowskiego plenipotencję ręczną żony Petroneli (z pierwszego małżeństwa z Wojciechem Sopotnickim), wystawioną 20 XI 1793 w Hołachach [?] i podpisaną przez Michała Prusa Świętochowskiego i Wincentego Bregarlińskiego [?]. Upoważniała go do zeznania w jej imieniu i imieniu dzieci Sopotnickich ewikcji wraz z kwitem na rzecz Ignacego Dubieckiego z sumy 799 zł 17 gr, podejmowanej przez Dubieckiego od Mikołaja Proskury na spłatę długów Sopotnickich, oraz do odebrania tej sumy.
Akt nr 155
Oblata prorogacji w sprawie Skalskiego i Dobrowolskich z JW. Młodeckim
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data11/22 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); prorogacja – Żytomierz 10 II 1794 st. st.
34i Stefana Dobrowolskich zezwalam i na to podpisuię
35się A. Gosli [?] Która to prorogacya słowo w słowo do Ksiąg
36Grodzk. Kiiows. iest wniesiona.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 11/22 II 1794 prorogacji (odroczenia terminów) wydanej w Żytomierzu 10 II 1794 st. st. przez dwie „osoby sądowe” grodu kijowskiego: Ignacego (LUBICZ) CHOJECKIEGO, łowczego owruckiego („Ł. O.”), podwojewodzego sądowego, i Franciszka Michała ZIELONKĘ, pisarza grodzkiego kijowskiego („P. G. Kiiow.”). Dekrety grodzkie z kadencji listopadowej 1793 w sprawie WW. Onufrego SKALSKIEGO oraz Marcina i Stefana DOBROWOLSKICH c/a JW. Józef Marcin MŁODECKI, WX. Jan JETOWICKI [?] i Żydzi z Koszowatej (Abramek KOTLARZ, Nuta, Leyba) wyznaczały zjazdy (kondescensje) do miasta Koszowatej na 12, 14 i 16 II 1794 st. st.; z ważnych przyczyn odroczono je do 15 III 1794 st. st. za zgodą pełnomocników stron.
W tytule imię Skalskiego nie podane, w podpisie „Onufry”; w tekście „WW. Skalskim Marcinem i Stefanem Dobrowolskimi” – imiona należą do Dobrowolskich. Skróty tytułu Młodeckiego: „S.D.P.” (tytuł aktu), „SDPOSK” (k. 201) i „PDWOSL” [?] (podpis) – nierozwiązane (może „Szambelan, Dziedzic, Pułkownik…”); „WX.” = Wielebny Ksiądz; „K.K.” – może kanonik kijowski; „Stat.” [?] przed Abramkiem – może „Starozakonnymi”. Nazwisko pełnomocnika Skalskiego i Dobrowolskich „Alexander Gosli [?]” (w podpisie „A. Gosli”) i pełnomocnika Młodeckiego „Jan Skarzewski [?]” – odczyty niepewne. „Papier szplowany [?]” – może „stemplowany”. Wyraz „Kosz-[owatey]” na końcu wiersza – druga część wyrazu nie została zapisana na początku następnego.
Streszczenie
11/22 II 1794 Aleksander Gosli [?] podał do akt grodu kijowskiego prorogację wydaną 10 II 1794 st. st. w Żytomierzu przez podwojewodzego Ignacego Lubicz Chojeckiego i pisarza grodzkiego Franciszka Michała Zielonkę: w sprawie Onufrego Skalskiego oraz Marcina i Stefana Dobrowolskich przeciw Józefowi Marcinowi Młodeckiemu, ks. Janowi Jetowickiemu [?] i Żydom z Koszowatej zjazdy sądowe do Koszowatej wyznaczone na 12, 14 i 16 II odłożono za zgodą stron do 15 III 1794 st. st.
Akt nr 156
Oblata świadectwa od Jędrzejowskiego i innych M. Borkowskiej danego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data11/22 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); świadectwo – Cudnów 10 V 1793
22podpisuię się Ręką Jgnacy Gontkowski [?] mp (L.S.)
23Mateusz Kucinski [?] mp Piotr Wadecki [?] mp Przy-
24iaciel i Swiadek od W. Jędrzeiowskiego S.W. [?] własną
25podpisuię się Ręką Filip Dąbski mp (L.S.)
26Julian Stawarski mp Przyiaciel i swiadek od
27W. Jędrzeiowskiego S.W. [?] do tego dzieła podpisuię
28Sebestyan Dolenga Piskorski mp Przyiaciel
29wiadomy o Jmieniu Borkowskich własną podpisu-
30ię Ręką Tomasz Księżarski [?] mp (L.S.) Ja Proszony
31Przyiaciel wiadomy o Jmieniu WW. Borkowskich
32własną podpisuię się Ręką Piotr Kostowski [?] mp Mi-
33kołay Radzikowski [?] mp (L.S.) Które to swiadectwo słowo w sło-
34wo iak się w sobie ma do Ksiąg Grodz. Kiiow. iest wniesione.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 11/22 II 1794 (przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim) świadectwa szlachectwa i pochodzenia wystawionego w CUDNOWIE 10 V 1793 dla Maryanny BORKOWSKIEJ, mieszkającej „w zagranicznym Państwie” (po II rozbiorze Cudnów i Żytomierz znalazły się w Rosji, więc „zagraniczne” jest tu zapewne terytorium Rzeczypospolitej lub Austrii). Świadectwo pisane na papierze srebrnogroszowym, z dołączonym „Attestatem Dziesięciokopiikowym” – zaświadczeniem na rosyjskim papierze stemplowym za 10 kopiejek; 7 pieczęci na czerwonym laku.
Rodzina: Maryanna – córka zm. Ignacego Michała (dwojga imion) BORKOWSKIEGO i Rozalii Anastazji z KIELIŃSKICH [?] (nazwisko niepewne); matka 2° voto za Walentym DYTRICHEM JĘDRZEJOWSKIM (ojczymem Maryanny), zmarła niedawno przed V 1793. Przy nazwisku Jędrzejowskiego skrót „S.W.” [?] (w nagłówku odczytywany też jako „J.O.P.” [?]) – nierozwiązany. „Małż. S. Zatt. [?]” – skrót nierozwiązany (może „Małżonkami Szlachetnymi”). „Sądzą-iącym [?]” – może „żądającym”. Nazwisko podającego oblatę „Kayko [?]” – tak samo w akcie 157.
Podpisy (L.S. = locus sigilli): W. D. Jędrzejowski, Kazimierz BOGOŃ [?] z Koszuba [?] ŁĘCZYCKI [?], Konstanty DUBIECKI, Ignacy GONTKOWSKI [?], Mateusz KUCIŃSKI [?], Piotr WADECKI [?], Filip DĄBSKI, Julian STAWARSKI, Sebastian DOŁĘGA PISKORSKI, Tomasz KSIĘŻARSKI [?], Piotr KOSTOWSKI [?], Mikołaj RADZIKOWSKI [?].
Streszczenie
11/22 II 1794 Ignacy Kayko [?] podał do akt grodu kijowskiego świadectwo wystawione w Cudnowie 10 V 1793 przez Walentego Dytricha Jędrzejowskiego, ojczyma, i jedenastu przyjaciół i świadków (Bogoń [?], Dubiecki, Gontkowski [?], Kuciński [?], Wadecki [?], Dąbski, Stawarski, Dołęga Piskorski, Księżarski [?], Kostowski [?], Radzikowski [?]), że Maryanna Borkowska, mieszkająca za granicą, jest prawowitą córką Ignacego Michała Borkowskiego i Rozalii Anastazji z Kielińskich [?] (2° voto Jędrzejowskiej), niewątpliwą szlachcianką dobrego urodzenia.
Akt nr 157
Oblata metryki Aleksandra Krzyżanowskiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data11/22 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); metryka – chrzest 26 III 1744, wypis Oszmiana [?] 3 V 1790
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 11/22 II 1794 (przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim) łacińskiego wypisu metryki chrztu, wydanego 3 V 1790 przez o. Ludwika BACHRYNOWSKIEGO (BAHRYNOWSKIEGO), przeora konwentu dominikanów „Osmaniae” – zapewne w OSZMIANIE (kościół dominikanów pw. Wniebowzięcia NMP); podał Ur. Ignacy KAYKO [?] (ten sam co w akcie 156).
Tłumaczenie łaciny: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Amen. Wszystkim i każdemu, komu na tym zależy lub zależeć może, niżej podpisany oznajmiam i poświadczam, że w księdze metrykalnej ochrzczonych kościoła parafialnego Najsłodszej [?] Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej Zakonu Kaznodziejskiego znalazłem, co następuje: Roku Pańskiego 1744 dnia 26 marca ja, Cerbianus [?] Barański, ochrzciłem neofitę imieniem Aleksander Krzyżanowski; rodzicami [?] byli Ignacy Caplic [?] i Wielmożna Pani Katarzyna Siomaszkowa [?]. Na dowód czego niniejsze listy świadectwa, opatrzone pieczęcią konwentu i podpisane moją ręką, wydałem. Dan w Oszmianie [?] dnia 3 maja 1790 roku. Ludwik Bachrynowski z Zakonu OO. [Kaznodziejów], przeor konwentu oszmiańskiego Zakonu Kaznodziejskiego (m.p.)”.
„Neofiti” – neofita, nowo ochrzczony (zapewne konwertyta z judaizmu; w takim wypadku „Parentes” mogą oznaczać rodziców chrzestnych – Ignacego Caplica [?] i Katarzynę Siomaszkową [?], co lepiej tłumaczy różne nazwiska). Imię chrzczącego „Cerbianus [?]” – może zniekształcone Cyprianus. „pieczęci na wsku [?]” – może „na wosku”.
Streszczenie
11/22 II 1794 Ignacy Kayko [?] podał do akt grodu kijowskiego łaciński wypis metryki z księgi chrztów kościoła parafialnego dominikanów pw. Wniebowzięcia NMP w Oszmianie [?], wydany 3 V 1790 przez przeora Ludwika Bachrynowskiego: 26 III 1744 o. Cerbianus [?] Barański ochrzcił neofitę Aleksandra Krzyżanowskiego; jako rodziców (chrzestnych [?]) wpisano Ignacego Caplica [?] i Katarzynę Siomaszkową [?].
Akt nr 158
Kwit od Wiśniowskiego na rzecz Potockich i innych
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Karty / skanyk. 202v (skan 0212, strona lewa – dół: nr i tytuł) – k. 203 (skan 0212, strona prawa) – k. 203v (skan 0213, strona lewa – góra)
10tuię i to zeznanie swoie dla swiadka [?] dziś niedzielnego [?]
11na kwintek [?] do zapisania podaie, mocą tego zezna-
12nia Józef Wiśniowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. numer „157.” powtórzony (akty 157 i 158 opracowania); od tego aktu nr opracowania = nr rkp. + 1 (akt 159 = rkp. „158.”). Nr i tytuł aktu stoją na dole k. 202v, tekst – od góry k. 203.
Kwit zeznany na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 13/24 II 1794 (przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim) przez W. Józefa Bartłomieja WIŚNIOWSKIEGO w imieniu ojca, W. Jana WIŚNIOWSKIEGO (plenipotencja z 26 X 1793, „w Gruszce [?]”), na rzecz JWW. Prota i Maryanny POTOCKICH oraz Żydów – arendarzy i poręczników („Porzecznikami”) Todrysa, Leyby i Szewela SIMAYKA [?] oraz sukcesorów zm. Ayzyka HERSZKOWICZA. Dekret grodzki z 30 XI / 11 XII 1793 nakazał poręcznikom zwrot z sumy 2618 zł 7 gr resztującej kwoty 981 zł 22 gr niedopłaconej przez Ayzyka, a w razie niewypłacenia – odpowiedzialność Potockich; Todrys zapłacił 490 [?] zł 22 gr i wydał rzeczy (skrzynię, garnuszek miedziany kwartowy, poszewki, młotek żelazny, poduszki, 2,5 arszyna grubego płótna, prześcieradło, ręcznik itd. – wyliczenie częściowo niepewne). Szewel „w Pawołoczy” – fragment o nim niepewny; „Star.” przed Todrysem = Starozakonny. Tytuł Wiśniowskich „Skarb.” [?] (skarbnik?) – odczyt niepewny. Końcowa formuła („dla swiadka [?] dziś niedzielnego [?] na kwintek [?]”) – odczyt niepewny; 24 II 1794 n. st. przypadał w poniedziałek (13 II st. st.).
Streszczenie
13/24 II 1794 Józef Bartłomiej Wiśniowski w imieniu ojca Jana (plenipotencja z 26 X 1793) kwitował w grodzie kijowskim Prota i Maryannę Potockich oraz ich arendarzy i poręczników – Żydów Todrysa i Leybę (i Szewela Simayka [?], sukcesorów Ayzyka Herszkowicza) – z wypłaconych na mocy dekretu grodzkiego z 30 XI / 11 XII 1793 490 [?] zł 22 gr (z resztującej kwoty 981 zł 22 gr długu 2618 zł 7 gr) oraz z oddania zajętych rzeczy (skrzyni, garnuszka miedzianego, poszewek, poduszek, płótna, prześcieradła, ręcznika i in.).
Akt nr 159
Oblata prorogacji w sprawie WW. Żukowskiego a Dąbrowskiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); prorogacja – Żytomierz 13 II 1794 st. st.
17Jgnacy Lubicz Choiecki Łow. Owr. Podwie. G.K. na tę
18Prorogacyą Termin Kondescensyi w Mirowce mię-
19dzy W. Żukoskim [?] C.B. a W. Dąbroskim SS. przypa-
20daiącey do Dnia Dwudziestego Pierwszego Mie-
21siąca Maia podług starego Kalendarza Tysiąc
22Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku z stro-
23ny W. Dąbroskiego zgadzam się Michał Doro-
24żyński na ten sam termin Kondescensyi Pro-
25rogacyą z Strony W. Żukoskiego [?] C.B. zezwalam
26A. Bramkoski [?]. Która to Prorogacya słowo w sło-
27wo iak się w sobie ma do Xiąg Grodzkich Kiio-
28wskich iest wniesiona.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „158.” (od aktu 158 nr opracowania = nr rkp. + 1, po powtórzeniu nr „157.”).
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 13/24 II 1794 prorogacji wydanej tego samego dnia (13 II st. st.) w Żytomierzu przez Ignacego LUBICZ CHOJECKIEGO, łowczego owruckiego, podwojewodzego grodzkiego kijowskiego („Sędzia W. Podwoie. G.K.” – sędzia, tj. podwojewodzi grodzki kijowski), wyznaczonego dekretem grodzkim z 29 XI 1793 st. st. do osądzenia na zjeździe sprawy WW. Józefa ŻUKOWSKIEGO [?] („C.B.” – urząd nierozwiązany, może cześnik bracławski [?]) z Justynem [?] DĄBROWSKIM („SS.” – nierozwiązane) we wsi MIRÓWCE (por. akty 46–47, 59–60 – dobra Mirówka MIERÓW). Zjazd z 21 II przeniesiono na 21 V 1794 st. st. („Ruskiego Kalendarza”) za zgodą pełnomocników: Michała DOROŻYŃSKIEGO (za Dąbrowskiego) i A(ntoniego) BRAMKOWSKIEGO [?] (za Żukowskiego). Intytulacja imieniem cesarzowej Katarzyny II Aleksiejewny; prorogacja na papierze „ceny dziesięciokopiejkowej”. Nazwisko w rkp. „Zukoski/Żukoski” (w tytule „Zułkoskiego” [?]); „reklui-rowanym” – może „requirowanym” (wezwanym).
Streszczenie
13/24 II 1794 Antoni Bramkowski [?] podał do akt grodu kijowskiego prorogację wydaną tego dnia przez podwojewodzego Ignacego Lubicz Chojeckiego: zjazd sądowy do wsi Mirówki w sprawie Józefa Żukowskiego [?] z Justynem [?] Dąbrowskim, wyznaczony dekretem grodzkim z 29 XI 1793 na 21 II 1794, odłożono za zgodą stron (pełnomocnicy Michał Dorożyński i A. Bramkowski [?]) na 21 V 1794 st. st.
Akt nr 160
Oblata zaświadczenia Kiewliczom służącego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); zaświadczenie – podczas wizyty generalnej cerkwi w Dywinie [?] 13 III 1792 [?]
Karty / skanyk. 204 (skan 0213, strona prawa – dół) – k. 205 (skan 0214, strona prawa – góra)
24tam Rodzenia i Chrztów stawić nalazłem Jakie [?]
25pomieniony Erazm Kiewlicz uważnych Samu-
26ela Kryzenka [?] i Teodora Kadzenka [?] obóch maią-
27cych lat wyżey Siedemdziesiąt stawił na świa-
28dectwo Którzy pod przysięgą zeznali że Andrzey
29Kiewlicz Zaszedłszy z Litwy do Wsi Chomutca [?] na-
30leżącey do Parafii Dywińskiey [?] spłodził Ata-
31nazego i Karpa Kiewliczów z Atanazego spło-
32dzony iest Erazm Jakub i Niecefor z Karpa Jan
33i Tomasz Krewni byli w Cerkwi Dywińskiey [?]
k. 205 (skan 0214, strona prawa)
1i Bierzmowani, Którzy zeznanie Swiadków wyż
2wyrażonych poprzysiężonych dla większey Wagi
3i wiary Ręką własną podpisuię. Datum ut su-
4pra X. Grzegorz Zapiński Sur. [?] Wizytator Gene-
5ralny mp (L.S.) Które to swiadectwo słowo
6w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Grodzkich
7Kiiowskich iest wniesione.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „159.”. Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 13/24 II 1794 (przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim) zaświadczenia wydanego 13 III 1792 podczas wizyty generalnej cerkwi (unickiej) pw. Świętej i Nierozdzielnej Trójcy w DYWINIE [?] przez ks. Grzegorza ZAPIŃSKIEGO, wizytatora generalnego („Sur.” [?] – może surogat), dla Erazma, Jakuba, Niecefora i Tomasza (braci) oraz Jana (stryjecznego) KIEWLICZÓW; podał Ur. Hieronim KIEWLICZ. Ponieważ w dawnych metrykach wpisów nie znaleziono (nieporządne zapisywanie, zmiany parochów), wizytator przyjął zeznania pod przysięgą dwóch świadków ponad 70-letnich (Samuel KRYZENKO [?], Teodor KADZENKO [?]): Andrzej Kiewlicz przyszedł z Litwy do wsi CHOMUTIEC [?] w parafii dywińskiej; jego synowie Atanazy i Karp; z Atanazego – Erazm, Jakub i Niecefor (oraz Tomasz), z Karpa – Jan; wszyscy chrzczeni i bierzmowani w cerkwi dywińskiej. Lokalizacja Dywina [?] i Chomutca [?] niepewna (może Dywin w pow. kobryńskim). W wierszu 3 k. 204v wyraz „tak o [...]-dencyi [?]” nieodczytany (może „o residencyi”). „uważnych” = godnych wiary [?].
Streszczenie
13/24 II 1794 Hieronim Kiewlicz podał do akt grodu kijowskiego zaświadczenie ks. Grzegorza Zapińskiego, wizytatora generalnego, z 13 III 1792 (wizyta cerkwi św. Trójcy w Dywinie [?]): na podstawie przysięgłych zeznań dwóch starców poświadczono pochodzenie i chrzest Kiewliczów – Erazma, Jakuba, Niecefora, Tomasza i stryjecznego Jana – potomków Andrzeja Kiewlicza, przybyłego z Litwy do wsi Chomutiec [?] (synowie Atanazy i Karp).
Podcast do tej części
UWAGA: TEN PODCAST WYGENEROWAŁA SZTUCZNA INTELIGENCJA. JEJ INTERPRETACJE NIE SĄ OPINIĄ HISTORYKA I ZAWIERAJĄ BŁĘDY — ZWŁASZCZA WNIOSKI I OCENY TŁA HISTORYCZNEGO. Służy tylko do przybliżenia treści dokumentu. Rozstrzygające są teksty transkrypcji i skany; pytania kieruj do ludzi znających epokę.