W rkp. nr „160”. Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 13/24 II 1794 (przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim) dokumentu Tadeusza CZACKIEGO, starosty nowogrodzkiego („T. Czacki S.N.”; dziedzic Brusiłowa – por. akt 87), wydanego w zamku brusiłowskim 1 X 1793: ponieważ Nicefor i Jan KIEWLICZOWIE okazali dowody szlachectwa w Koronie i WXL, mają być – poza płaceniem czynszu – wolni od wszelkich powinności gromadzkich i wpisani w inwentarzu do rejestru szlachty. Dokument z dołączonym atestatem na papierze dziesięciokopiejkowym; podał Ur. Hieronim KIEWLICZ (por. akt 160 – zaświadczenie o pochodzeniu Kiewliczów). „obliguię [?]” – w rkp. „obligniy”/„obliguię”.
Streszczenie
13/24 II 1794 Hieronim Kiewlicz podał do akt grodu kijowskiego dokument Tadeusza Czackiego, starosty nowogrodzkiego (zamek brusiłowski, 1 X 1793), który uznając szlachectwo Nicefora i Jana Kiewliczów zwalniał ich – poza czynszem – od powinności gromadzkich i polecał wpisać ich w inwentarzu do rejestru szlachty.
Akt nr 162
Oblata ekstraktu z akt ziemskich połockich z zapisaniem w nim zaświadczenia od obywateli powiatu wiłkomierskiego Ur. M. Kiewliczowi
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); wypis połocki – Lepel [?] 10 I 1775; świadectwo – Wiłkomierz 6 II 1723, suscepta 20 VI 1725
29Wiłk. mp Mateusz Siedrowski [?] C.W. Marek Woysicki [?]
30Strehorowicz [?] S.P. Pttu Wiłk. Adam Wierciński Snopek
31C.W. Jan Bęgorowicz [?] W.W. Wilk. mp Hieronim Luban-
32[ski] [?] [skreślone: Ster. Sens. [?]] Michał Dewnorowicz [?] Stanisław Alexandro-
33wicz Zacharyasz Dobrzyński mp.
k. 207 (skan 0217, strona prawa)
1Maciey Wieliczko mp Michał Antoni Alexandro-
2wicz C.W. Michał Ludwik z Kopon Kopański mp
3Michał Zagiel Rafał Zagiel Kazimierz Zuhoski [?] Jen-
4męt [?] C. Pttu Zakr. [?] David Szemiotowicz [?] Jerzy Kasa-
5siewicz [?] Władysław Konułł [?] C.S. Marcyan Ku-
6szko [?] Komisarz Wiłkomier. Andrzey Janusz-
7kiewicz Władysław Downarowicz, Andrzey
8Sotkiewicz [?] Jerzy Rymkiewicz, Marcin Ber-
9niewski [?] Jan Kerczyno [?] Jan Sutkowicz Pieńko-
10ski C.K. Andrzey Syruć [?], Władysław Godlewski Mi-
11chał Józef Kryżwiec [?], Franciszek Jan Wieliczko Jan Pak-
12lefski [?] Koziełł mp Stanisław Michał Jarmolin Słowicki [?]
13SW. Michał z Korzeń [?] Kazimierz Kontrymowicz,
14Kazimierz Kudłowski [?], Michał Zaleski, Leon Kusz-
15leyko [?] mp Alexander z Kordaton [?] Makarski [?] S.P.
16Benedykt Koncel [?], Jerzy Żmieciowski [?], Józef Alexan-
17drowicz Rafał Grzymałowski, Michał Łukaszewicz,
18Stanisław Antoni Damont [?], Dominik Wincen-
19ty Sutkowicz Pieńkoski, Mikołay Dowoyna
20Sołłohub Cześn. Bracł. [?], Józef Rossy [?], Antoni Ews-
21gin [?], Władysław Kulikowski [?], Kazimierz Alexandro-
22wicz Konstantyn Marcin Dowgiałło, Józef Lenn-
23dewicz [?] S.Br. [?], Dominik Stryguc [?], Michał Jó-
24zef Sutkowicz Pieńkoski Podcz. Jnflant. [?] mp
25Antoni Żmijowski [?] mp Jan Łotzewicz [?], Woyciech [?] Wo-
26zie [?] Porodkiewicz [?], Michał Mato [?] Janusz-
27kiewicz Kapit. [?] mp a pod takowemi podpisa-
28mi Suscepta Kancell. Grodz. Wiłk. i [...] [?] tenoris [?]
29[reklamant:] wyrażaiący
k. 207v (skan 0218, strona lewa)
1wyrażaiący się słowy Roku Tysiąc Siedmset Dwu-
2dziestego Piątego Miesiąca Junii Dwudziestego dnia
3stanowszy Personaliter na Urzędzie JKMci Grodz.
4Pttu Wiłkomier. JP. Dominik Pieńkowski Ten
5Dokument ad Acta Kancell. Grodu Wiłkomier.
6podał in Absentia JP. Namiestnika Suscepit Ma-
7ńdzycki [?] Vice Namiestnik Concordat cum
8Actis Rogoski [?] M.p. Który to takowy testymo-
9nialny dokument za podaniem przez wy-
10rażonego Patrona do Akt iest do Xiąg Ziem-
11skich Wiłkomir. [!] Połłgo [?] przyięty i wpisany,
12z których i ten Wypis pod Pieczęcią Urzę-
13dową Ziemską Woiewództwa Połłgo Par-
14ti requirenti iest wydan, Correctum cum
15Actis Jan Kural Mieszkowicz [?] Ziem. i Grodz.
16Grodz. Woiewództwa Powiatu Wiłkomir-
17skiego Akt, testymonialnego Dokumen-
18tu od Obywatelów Powiatu Wiłkomir.
19JPanu Marcinowi Kiewliczowi wydanego.
20Który to Dokument słowo w słowo
21iak się w sobie ma do Xiąg ni-
22nieyszych Grodzkich Kiiowskich
23iest wniesiony.
24Czytałem Chodorkowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „161.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Skan 0216 jest powtórnym zdjęciem rozkładówki k. 205v–206 (jak skan 0215); tekst k. 206 urywa się na „Obywatelów Powiatu Wiłkom.” i ciągnie od góry k. 206v bez reklamantu.
Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 13/24 II 1794 (przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim) wypisu z ksiąg ziemskich województwa połockiego z rocznych roków trzykrólskich 10 I 1775 (sędziowie Antoni Wincenty PAKOSZ, Piotr BUYNICKI, pisarz Szymon Tadeusz PRZYSIECKI; sądy odbywane – po I rozbiorze – w „Mieście nowym Leplu” [?], tj. w LEPLU, gdzie przeniesiono urzędy pozostałej przy Rzeczypospolitej części województwa połockiego). Patron (adwokat) Stefan [?] KURCIŃSKI [?] wpisał tam świadectwo („list testymonialny”) wystawione na sejmiku gromnicznym w WIŁKOMIERZU 6 II 1723 przez senatorów, dygnitarzy, urzędników i szlachtę powiatu wiłkomierskiego dla Marcina KIEWLICZA: jego przodkowie od ponad 150 lat posiadają majętność „Pelizy [?] alias Kiewlany [?]” i są znani jako szlachta. Świadectwo przyjęto do kancelarii grodzkiej wiłkomierskiej 20 VI 1725 (podał Dominik PIEŃKOWSKI; suscepit Mańdzycki [?], wicenamiestnik; concordat Rogoski [?]). Podał do oblaty Ur. Hieronim KIEWLICZ (por. akty 160–161). W tytule rkp. „Kiewiczowi” – błąd pisarza.
Lista ponad 70 podpisów szlachty wiłkomierskiej odczytana z dużą niepewnością (pospieszne pismo, skróty urzędów: „C.W.” – zapewne cześnik wiłkomierski, „S.P.” – sędzia powiatowy [?], „W.W.” – wojski wiłkomierski [?], „C.K.” – cześnik kowieński [?], „S.H.” – nierozwiązane); wśród czytelnych: Maryan Józef DĄBROWSKI, marszałek wiłkomierski; KOŚCIAŁKOWSCY ZYNDRAM (Adam – strażnik, Karol, „Madeusz [?]” – wojski); Piotr DOWGIAŁŁO ZAWISZA; DZIEWIAŁTOWSKI GINTOWT, cześnik trocki; Adam WIERCIŃSKI SNOPEK; Zacharyasz DOBRZYŃSKI; Maciej i Franciszek Jan WIELICZKO; Michał Ludwik z Kopon KOPAŃSKI; Michał i Rafał ZAGIEL; Andrzej i Michał JANUSZKIEWICZ; Władysław DOWNAROWICZ; Jerzy RYMKIEWICZ; SUTKOWICZE PIEŃKOWSCY (Jan, Dominik Wincenty, Michał Józef); Władysław GODLEWSKI; Kazimierz KONTRYMOWICZ; Michał ZALESKI; Rafał GRZYMAŁOWSKI; Michał ŁUKASZEWICZ; Mikołaj DOWOYNA SOŁŁOHUB; Konstanty Marcin DOWGIAŁŁO; ALEKSANDROWICZE (Michał Antoni, Józef, Kazimierz, Stanisław). Do indeksu osób wpisano tylko nazwiska odczytane z umiarkowaną pewnością. „Unieśnia [?]” – nazwa miesiąca w dacie uniwersału konfederacji warszawskiej 1773 niejasna (może „Września”). „Połłgo” = Połockiego; wyraz „Wiłkomir.” przed nim – zapewne omyłka pisarza.
Pod aktem: „Czytałem Chodorkowski mp” (kontrola wpisu, por. akty 146–153) i inną ręką na marginesie „Oblta Extraktu …” [?].
Streszczenie
13/24 II 1794 Hieronim Kiewlicz podał do akt grodu kijowskiego wypis z ksiąg ziemskich połockich (roki trzykrólskie w Leplu [?], 10 I 1775), w którym wpisano świadectwo szlachectwa wystawione 6 II 1723 na sejmiku gromnicznym w Wiłkomierzu przez obywateli powiatu wiłkomierskiego (marszałek Maryan Józef Dąbrowski i ponad 70 podpisanych) dla Marcina Kiewlicza – jego przodkowie od ponad 150 lat siedzieli na majętności Pelizy [?] alias Kiewlany [?]; świadectwo przyjęto w grodzie wiłkomierskim 20 VI 1725.
Akt nr 163
Oblata ekstraktu z akt ziemskich rzeczyckich z wpisaniem w nim zaświadczenia względem urodzenia i pokrewieństwa WW. Kiewliczom służącego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); wypis rzeczycki – 9 II 1792; dokument – okolica Cierniu [?] 6 II 1792
39u mnie na to służące; y niebyli za prostych Ludzi obróceni; a
40za rodowitą Szlachtę Polską znani, y poczytani byli Ten Do-
41kument na zapobieżenie Uszczerbku Honorów Jchmościów Szla-
42checkiemu, przy Uproszonych Jchmć Panach Pieczętarzach wydaię.
43Pisan Roku Tysiąc, Siedmset Dziewięćdziesiąt, Drugiego, Mie-
44siąca Februarij, Szóstego Dnia, w Okolicy Cierniu [?]. U tego
45Poświadczaiącego Dokumentu Podpisy Rąk tak samego Autora
46iakoteż Pieczętarzy his verbis. Jakub Kiewlicz ustnie y
47[reklamant:] oczywisto
k. 208v (skan 0219, strona lewa)
1oczywisto proszony za Pieczętarza od Jmc Pana Jakuba Kie-
2wlicza do tego Dokumentu poświadczaiącego Pokrewieństwo
3Jchm. Panom Hieronimowi, Jakubowi, Niecforowi, Janowi y
4Tomaszowi Kiewliczom krewnym wydanego podług Prawa
5podpisuię się Józef Sawicki. Prawnie proszony Pieczętarz
6do tego poświadczaiącego Dokumentu na rzecz wesprzedzie [?] w nim
7wyrażoną danego podpisuię się Jgnacy Zmieczorowski. Tako-
8wy Dokument za podaniem do Akt, iest do Xiąg Ziem. Rzeczy-
9ckich zapisany. Z których y ten Wypis pod Pieczęcią Ziemską
10tego Powiatu, Parti Actoreae [?] wydaie się. Zgodno z Xięgami Jó-
11zef Rudnicki Ziem. Powiatu Rzeczyckiego Vice Regent. Akt po-
12świadczaiącego Dokumentu od Jmc Pana Kiewlicza, Jchmościom
13Panom Kiewliczom danego y służącego. Który to Extrakt słowo
14w słowo jak się w sobie ma, do Xiąg nineyszych Groz. Kij. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „162.”; od k. 208 inna ręka pisarska (staranna, pochyła, pisownia „y”). Oblata na extrakadencyjnych roczkach grodzkich kijowskich 13/24 II 1794 (przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, łowczym owruckim, podwojewodzim) wypisu z ksiąg ziemskich powiatu RZECZYCKIEGO (9 II 1792; wicerejent Józef RUDNICKI; podał tam Ignacy ZMIECZOROWSKI) z dokumentem Jakuba KIEWLICZA, syna Stefana, obywatela rzeczyckiego, wystawionym 6 II 1792 „w Okolicy Cierniu [?]”: za „czasów Kazimierzowskich” [?] Bartłomiej Kiewlicz, brat rodzony dziada wystawcy Mikołaja, wyszedł z powiatu rzeczyckiego na Ukrainę i osiadł w powiecie żytomierskim we wsi CHOMONIEC [?] (por. akt 160 – „Chomutiec [?]”) w dobrach BRUSIŁOWSKICH, obecnie dziedzictwie Tadeusza CZACKIEGO; jego syn Atanazy był ojcem Hieronima, Jakuba, Nicefora, Jana i Tomasza Kiewliczów (w akcie 160 Jan – syn Karpa; tu genealogia uproszczona), którzy jako krewni w trzecim pokoleniu są rodowitą szlachtą i nie mają być „obróceni” w stan chłopski. Pieczętarze: Józef SAWICKI, Ignacy ZMIECZOROWSKI. Tytuł Czackiego „Starosty Wnogrodzkiego [?]” – w rkp. wyraźnie „Winogrodzkiego”/„Wnogrodzkiego”, w akcie 161 „Starosty Nowogrodzkiego” – zapewne błąd pisarza. „na rzecz wesprzedzie [?]” – może „na rzecz wyżey”; „Parti Actoreae [?]” – stronie powodowej (rkp. „Actorea”).
Streszczenie
13/24 II 1794 Hieronim Kiewlicz podał do akt grodu kijowskiego wypis z ksiąg ziemskich rzeczyckich (9 II 1792) z dokumentem Jakuba Kiewlicza, syna Stefana, obywatela rzeczyckiego (6 II 1792), poświadczającym, że Hieronim, Jakub, Nicefor, Jan i Tomasz Kiewliczowie pochodzą od Bartłomieja Kiewlicza, który wyszedł z powiatu rzeczyckiego i osiadł we wsi Chomoniec [?] w dobrach brusiłowskich (obecnie Tadeusza Czackiego), i jako jego krewni są rodowitą szlachtą polską; pieczętarze Józef Sawicki i Ignacy Zmieczorowski.
Akt nr 164
Oblata ekstraktu z akt ziemskich rzeczyckich z wpisanym w nim summaryuszem (regestrem) dokumentów Kiewliczów
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); wpis do akt ziemskich rzeczyckich 22 VIII 1780; regestr datowany w Sugintach 9 XII 1739
Karty / skanyk. 208v (skan 0219, strona lewa – od ok. połowy) – k. 210v (skan 0221, strona lewa – górna część)
W rkp. nr „163.” (od aktu 159 nr opracowania = nr rkp. + 1). Ostatni akt serii dokumentów szlachectwa KIEWLICZÓW (akty 160–164), podanej 13/24 II 1794 przez Hieronima KIEWLICZA.
Oblata (13/24 II 1794, roczki extrakadencyjne grodzkie kijowskie przed Ignacym LUBICZ CHOJECKIM, podwojewodzim) wypisu z ksiąg ziemskich powiatu RZECZYCKIEGO: 22 VIII 1780 Jakub KIEWLICZ podał do akt rzeczyckich regestr (summaryusz) dokumentów rodu Kiewliczów, wydanych z rąk WW. Antoniego i Benedykta z Malenowiczów [?] (1° Narkiewiczowej [?]) JANOWICZÓW, cześników wiłkomierskich, sporządzony w majątku SUGINTY (Suginčiai [?]) w pow. wiłkomierskim, datowany 9 XII 1739, podpisany przez aktorów Michała, Andrzeja i Marcina KIEWLICZÓW; poświadczył regent ziemski rzeczycki Hilary SKORYNA. Regestr wylicza ok. 90 dokumentów (sumy cząstkowe „Latus Sztuk Trzydzieście Jedna” i „Czterdzieście Sześć”) dotyczących dóbr SIERPITTY (w rkp. też „Sarpitty”; częścią w woj. trockim, częścią w pow. grodzieńskim) i in.: przywilej donacyjny „króla Kazimierza” z 1398 [!], przywileje i konfirmacje Zygmunta Augusta (1545–1547), instrument dla Chwedora OGIŃSKIEGO (1546), kwity poborowe (HORNOSTAJ, wojewoda nowogródzki, 1554; Jan LEMENOWICZ 1557; Adam CHRAPOWICKI 1609), list Mikołaja RADZIWIŁŁA wojewody trockiego (1570) i list popisowy na wojnę moskiewską (1571), listy do dzierżawcy „lemeńskiego” [?] o podaniu dwóch leśnictw za sumę pożyczoną królowi, intromisja do folwarku Demonszki [?] (Paweł KIEWLICZ, 1583), konfirmacje Władysława IV (1635), Jana Kazimierza (1660, 1667, 1668) i Jana III (1680), listy upominalne do BALTERA (Jan Kazimierz 1646, Ludwika Maria 1662), dokumenty Janusza i Bogusława RADZIWIŁŁÓW (zapis 6000 talarów bitych dla Krzysztofa KIEWLICZA 1653, Tatarowszczyzna [?] 1667), instrument komisarski Pawła SAPIEHY (1652), dokumenty XVIII w.: procesy z ŻEBOCKIM [?], dekrety z RADZIWIŁŁAMI o „Summę Sereyską”, długi spór z „Dworem Berlińskim” (królem pruskim) o sumę na starostwie SEREJSKIM (dzierżawcy Wilhelm, PILICHOWSKI; „odwrócenie zajazdu starostwa serejskiego” 1739), sprawy z MIKUTĄ [?] (w rkp. też „Mieńta [?]”, „Minuta [?]” – zapewne ta sama osoba), z komendatorami WIEPRSKIMI [?] („Kamendaci Wiepierscy” – może komandoria w Wiepry), mandaty po SOŁŁOHUBA, podskarbiego WXL, i CHREPTOWICZA, podskarbiego nowogródzkiego, testymonium dominikanów trockich (1739), aktykacja testamentu Władysława KIEWLICZA (1736).
Wiele dat regestru budzi wątpliwości (np. Zygmunt August w 1580 i 1589 – zmarł 1572; Jan Kazimierz w 1646 – królem od 1648; Bogusław Radziwiłł w 1678 – zmarł 1669; regestr „sporządzony” 9 XII 1739 wylicza dokumenty z lat 1740–1744). Lekcje niepewne pozostawiono z [?]: „Porstański/Porstańskiego” (może Perstuń pod Grodnem [?]), „Pretomskiego”, „Demonszek”, „Deminiszki”, „Sorcytka/Soreysłą” (może „Sereyską” – suma serejska, jak dalej w tekście), „Rekuruiąca”, „Liczystą”, „Kamendatai”, „fatsywego”, „Zatoby”, „Pohdanów y Skrzywieli”, „Momiaska”, „Dewicz”. „H. WW. Litt.” – może „Hetmana Wielkiego, Wojewody Wileńskiego” (Mikołaj Radziwiłł Rudy) [?]. „Jmć Brandeburskiey” – może suma zapisana na księciu brandenburskim [?].
Streszczenie
13/24 II 1794 Hieronim Kiewlicz podał do akt grodu kijowskiego wypis z ksiąg ziemskich rzeczyckich: 22 VIII 1780 Jakub Kiewlicz wpisał tam regestr dokumentów rodu Kiewliczów (sporządzony w Sugintach w pow. wiłkomierskim, datowany 9 XII 1739, podpisany przez Michała, Andrzeja i Marcina Kiewliczów) – ok. 90 pozycji od przywileju „króla Kazimierza” z 1398 r. na dobra Sierpitty (woj. trockie, pow. grodzieński) przez przywileje i konfirmacje królewskie XVI–XVII w., dokumenty Radziwiłłów (m.in. zapis 6000 talarów dla Krzysztofa Kiewlicza), aż po procesy XVIII w. z Żebockim [?], Mikutą [?], komendatorami wieprskimi [?] i „Dworem Berlińskim” (królem pruskim) o sumę na starostwie serejskim; wypis poświadczył regent ziemski rzeczycki Hilary Skoryna.
Akt nr 165
Oblata instrumentu króla Stanisława Augusta na urząd geometry przysięgłego dla Dawida Sochacza
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); instrument – Warszawa 19 VI 1792
Karty / skanyk. 210v (skan 0221, strona lewa – dolna część) – k. 211 (skan 0221, strona prawa – górna część)
27dum Leges et constitutiones competentes peragendi, et de-
28bito modo explendi. Jlliusque dimensurationibus, dislimitatio-
29[reklamant:] nibus
k. 211 (skan 0221, strona prawa)
1dislimitationibus, delineationibus, et aliis Actibus ad legale
2Officium Geometrae Jurati et Publici pertinentibus ubique loco-
3rum, tam in Judiciis, quam extra plenam fidem adhibendam
4esse declaramus. Jta ut Juramentum Corporale de fideliter ad-
5ministrando munere Geometrae coram quocunque Judicio ter-
6restri praestare teneatur, et sit adstrictus. Quod omnibus quo-
7rum interest praesertim vero magnificis Senatoribus Sene-
8rus [?] Dignitariis, Officialibus, nec non quibusvis Judiciis tam [?]
9Magistratibus Civitatum et Oppidorum Regni nostri notum
10esse volentes; mandamus ut Eundem nobilem Sochacza
11pro vero, legitimo, et Actuali Geometra Jurato habeant, no-
12minent, et agnoscant, Eique Officio hoc libere frui permittant
13et ab aliis permitti curent pro Gratia nostra. Jn quorum fidem
14praesentes manu nostra subscriptas Sigillo Regni Communiri
15jussimus. Datum Varsaviae die Decima Nona mensis Junij.
16Anno Domini Millesimo, Septingentesimo, Nonagesimo,
17Secundo, Regni vero Nostri Vigesimo, Octavo. Stanisla-
18us Augustus Rex. Munus Geometrae Sacrae Regiae Majestatis
19nobili Davido Sochacza confertur. Nicolaus Sidorski [?] Sa-
20crae Regiae Majestatis et Sigilli minoris Regni Secretarius.
21Numero Nonagesimo Quarto L.S. S.W.X.L. [?]. Który Jnstrument
22słowo w słowo iak się w sobie ma, do Xiąg niniejszych Grodz-
23kich Kijowskich iest zaingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „164” (nr opracowania = nr rkp. + 1). W formule urzędu po „Podwoiewodzym” wyraz skreślony lub nieczytelny (zapewne „Grodz.”).
Tłumaczenie instrumentu: „Stanisław August z Bożej łaski król polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, podolski, podlaski, inflancki, smoleński, siewierski i czernihowski. Oznajmiamy niniejszym listem naszym wszystkim i każdemu z osobna, komu należy. Ponieważ mamy poleconą wiedzę szlachetnego Dawida Sochacza w sztuce geometrycznej, biegłość w rysowaniu map, zręczność i pracowitość w mierzeniu gruntów, łaskawie uznaliśmy za stosowne mianować i ustanowić go naszym geometrą przysięgłym, jak niniejszym listem mianujemy i ustanawiamy, dając i udzielając temuż szlachetnemu Sochaczowi pełną i wszelką moc i władzę sprawowania urzędu geometry przysięgłego i publicznego w całym Królestwie i innych naszych państwach, mierzenia gruntów i pól, rysowania map i dokonywania innych czynności geometry według właściwych praw i konstytucji oraz należytego ich wypełniania. Jego pomiarom, rozgraniczeniom, rysunkom i innym czynnościom należącym do prawnego urzędu geometry przysięgłego i publicznego wszędzie, tak w sądach, jak poza nimi, deklarujemy pełną wiarę. Przy czym przed jakimkolwiek sądem ziemskim obowiązany jest złożyć przysięgę cielesną na wierne sprawowanie urzędu geometry. Co wszystkim, komu należy, zwłaszcza zaś wielmożnym senatorom, dygnitarzom, urzędnikom, jak również wszelkim sądom i magistratom miast i miasteczek naszego Królestwa do wiadomości podając, nakazujemy, aby tegoż szlachetnego Sochacza za prawdziwego, prawowitego i rzeczywistego geometrę przysięgłego mieli, nazywali i uznawali, i pozwolili mu swobodnie korzystać z tego urzędu oraz starali się, by inni na to pozwalali, dla łaski naszej. Na dowód czego niniejszy list, ręką naszą podpisany, kazaliśmy opatrzyć pieczęcią Królestwa. Dan w Warszawie dnia 19 czerwca roku Pańskiego 1792, panowania naszego roku 28. Stanisław August, król. Urząd geometry Jego Królewskiej Mości nadaje się szlachetnemu Dawidowi Sochaczowi. Mikołaj Sidorski [?], sekretarz Jego Królewskiej Mości i mniejszej pieczęci Królestwa. Numer 94.”
„Senatoribus Sene-rus [?]” – lekcja niepewna (może omyłkowe powtórzenie przed „Dignitariis”); „tam [?]” – po nim prawdopodobnie opuszczono „quam”. „L.S. S.W.X.L. [?]” – zapewne locus sigilli i skrót nierozwiązany. Imię Dawid i nazwisko SOCHACZ (w łac. „Sochacza”, w tytule „Sochaczowi”) – tak samo w następnym akcie 166 (prezenta na parochię w Czerkasie [?]); czy to ta sama osoba – nie wiadomo. Papier „ceny złotych osiemnastu”.
Streszczenie
13/24 II 1794 Dawid Sochacz podał do akt grodu kijowskiego instrument króla Stanisława Augusta (Warszawa 19 VI 1792), mianujący go geometrą przysięgłym i publicznym w Koronie i innych krajach Rzeczypospolitej, z obowiązkiem złożenia przysięgi przed sądem ziemskim; kontrasygnował sekretarz Mikołaj Sidorski [?].
Akt nr 166
Oblata prezenty Aleksandry z Engelhardtów Branickiej, hetmanowej wielkiej koronnej, dla Dawida Sochacza na parafię cerkwi św. Michała Archanioła w Czerkasie [?]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); prezenta – Biała Cerkiew 30 I st. st. / 10 II n. st. 1794
Karty / skanyk. 211 (skan 0221, strona prawa – od połowy) – k. 211v (skan 0222, strona lewa – góra)
1Czwartego, Roku. Alexandra Branicka (L.S.) Która Prezenta sło-
2wo w słowo iak się w sobie ma, do Xiąg niniey. Grodz. Kijo. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „165” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Prezentujący występuje w formule oblaty jako „WJmP. [?] Dawid Sochacza” – może „WJmX.” (wielebny ksiądz) lub „WJmP.” (wielmożny pan); w prezencie „Dawid Sochacz” (por. akt 165 – instrument geometry przysięgłego dla Dawida SOCHACZA z 1792; tożsamość niepewna).
Aleksandra z Engelhardtów BRANICKA, „była hetmanowa w. kor.”, dama orderu św. Katarzyny i portretu cesarzowej, działa w imieniu męża Franciszka Ksawerego BRANICKIEGO, „byłego hetmana w. kor.”, na mocy plenipotencji danej w Petersburgu 30 XI 1793 (oblatowanej w księgach grodzkich województwa wołyńskiego w Zasławiu 30 I 1794 i w aktach kontraktowych dubieńskich – data „Siódmego [?] tegoż Miesiąca Stycznia” niepewna); prezentuje metropolicie Teodozemu ROSTOCKIEMU (metropolita kijowski i całej Rusi, arcybiskup połocki – unicki) kandydata na parocha cerkwi św. Michała Archanioła we wsi CZERKAS [?] w hrabstwie białocerkiewskim (woj. i pow. kijowski) i przyrzeka zachować go przy funduszu i nie pociągać do robocizn dworskich ani powinności gromadzkich. „Arkuszem Ceny [?] Sześciu [?]” – wysokość opłaty stemplowej niepewna (może „Ceny Złł. Sześciu”).
Streszczenie
13/24 II 1794 Dawid Sochacz podał do akt grodu kijowskiego prezentę Aleksandry z Engelhardtów Branickiej, hetmanowej wielkiej koronnej (Biała Cerkiew 30 I / 10 II 1794), wystawioną z plenipotencji męża Franciszka Ksawerego Branickiego (Petersburg 30 XI 1793): przedstawia ona metropolicie Teodozemu Rostockiemu Dawida Sochacza na parocha cerkwi św. Michała Archanioła we wsi Czerkas [?] w hrabstwie białocerkiewskim, z zachowaniem funduszu i wolnością od robocizn dworskich i powinności gromadzkich.
Akt nr 167
Oblata kopii trzech zaświadczeń (W. Maciewicza, R. Piaskowskiego i ks. A. Makarzyńskiego [?]) w sprawie służby Strzeleckiego u JW. Karniewskiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); zaświadczenia – Rudka 2 I, Czartorysk 5 I, Medwiczyn [?] 10 I 1794
36Makarzyński [?] S.T.L. Pc. [?] mpp. (L.S.) Trzecie Zaświadczenie Roku Tysiąc
37Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Dnia Dziesiątego Janua-
38rij. Zaświadczam tym Pismem moim prawdziwym, Jmć Pana
39Strzeleckiego, który siedząc na burku [?] u Poddanego mego Jwa-
40na Patamara niemiał nic tak z Bydła rogatego iako y niero-
41gatego, ani żadnych sprzętów, bo co miał dawniey przed Lat
42Trzema to obiowszy służbę u W. Hołowińskiego Brus. [?] Sęd. Grodz.
43Łuck. za poczynione Szkody u tegoż w Służbie zabranym zo-
44stał ze wszystkiem niemaiąc żadnego sposobu do życia, nawet
45poszedł [?] W. Hołowiński, na co daię to moie Zaświadczenie
46y dla lepszey wagi y waloru z przyciśnieniem Herbowey Pieczę-
47ci mojey Ręką moią własną podpisuię. Dan w Medwiczynie [?]
48R. Piaskowski (L.S.) Która to Kopia słowo w słowo iak się w so-
49bie ma, do Xiąg niniejszych Grodzkich Kijowskich iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „166.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). W formule urzędu po „Podwoiewodzym” skreślone „Wttwa Kijew.” (pomyłka pisarza).
Trzy zaświadczenia mają dowieść, że Strzelecki (imię niepodane), przyjęty na służbę (zapewne ekonomiczną) do JW. KARNIEWSKIEGO, kawalera orderu św. Stanisława („S.T.R.P.” / „S.R.” – może „Szambelan JKMci” [?]), przybył bez żadnego majątku: (1) Wincenty MACIEWICZ, ekonom w dobrach Karniewskiego (Rudka 2 I 1794) – Strzelecki, przejeżdżając przez wieś Osnice [?], nie zostawił bydła, trzody ani sprzętów; (2) ks. Atanazy MAKARZYŃSKI [?] („S.T.L.” – może doktor/licencjat teologii [?]; Czartorysk 5 I 1794) – sam doradził bezrobotnemu Strzeleckiemu starać się o służbę u Karniewskiego i wstawił się za nim; (3) R. PIASKOWSKI (Medwiczyn [?] 10 I 1794) – Strzelecki mieszkał u jego poddanego Iwana PATAMARA bez żadnego dobytku, bo wszystko, co miał trzy lata wcześniej, zabrał mu W. HOŁOWIŃSKI, sędzia grodzki łucki („Brus. [?]” – urząd nierozwiązany), za szkody poczynione w służbie. „Siedzący bez służby na burku” – zapewne „na bruku” (bez zajęcia, bez dachu) [?]. „Do Kalikowie [?]” – miejscowość pobytu Karniewskiego, lekcja niepewna.
Streszczenie
13/24 II 1794 Józef Kaleński [?] podał do akt grodu kijowskiego kopię trzech zaświadczeń (z 2, 5 i 10 I 1794) wystawionych przez ekonoma Wincentego Maciewicza, ks. Atanazego Makarzyńskiego [?] i R. Piaskowskiego, że Strzelecki, przyjęty na służbę przez JW. Karniewskiego, kawalera orderu św. Stanisława, przybył bez żadnego majątku – dawniejszy dobytek zabrał mu W. Hołowiński, sędzia grodzki łucki, za szkody w służbie – a do Karniewskiego trafił z polecenia ks. Makarzyńskiego.
Akt nr 168
Relacja woźnego o podaniu w posesję zastawną dworku we wsi Jaropowicach sukcesorom Zawadzkich i ich opiekunom
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data13/24 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); intromisja – Jaropowice 18 II 1794
Karty / skanyk. 211v (skan 0222, strona lewa – dół) – k. 212 (skan 0222, strona prawa – góra)
7kich Braci rodzonych, niegdy WW. Andrzeia y Barbary
8z Kocieńskich Zawadzkich Małżonków pozostałych mało-
9letnich Sukcessorów, y WW. Marcina y Jgnacego Kocień-
10skich Braci rodzonych tychże pozostałych Sukcessorów Opie-
11kunów był w Dobrach Wsi Jaropowicach, gdzie będąc, a maiąc
12przy sobie Stronę Szlachty dla świadectwa wziętych Urodz.
13Kazimierza Dąbrowskiego, Antoniego Janiszewskiego, na
14mocy Skryptu mocą kontraktu stanowiącego, Roku Tysiąc,
15Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego, Dnia Dwudziestego
16Dziewiątego Lutego od W. Leona Trzeciaka Kasztell. Owrucz.
17w Niżgurcach danego. Dworek ze wszelkim zabudowa-
18niem, Ogrodem, Polami, y Sianożęciami z wolnym wrębem
19w Lasach tak na opał iako y na zabudowanie na rzecz
20affektantów y Opiekunów w Zastawną Czterechletnią
21Possessyą obwołał podał, intromittował bez żadney
22od nikogo przeszkody, w czym Woźny y Szlachta sobie
23przytomna oświadczywszy się, y tu do Akt przybywszy
24prawdziwą obwołaney Jntromissyi Przedemną Urzę-
25dem zeznał Relacyą, którey do Akt przyięcie prosił
26y otrzymał. Maciey Bieniewski [?] Woźny.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „167.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Nazwisko woźnego w tekście „Bieniecki [?]”, w podpisie „Bieniewski [?]” – lekcja niepewna.
Woźny relacjonuje, że 18 II 1794 (zapewne n. st.; oblata wpisana pod datą sesji 13/24 II) na żądanie małoletnich braci Leona, Feliksa i Marcina ZAWADZKICH, sukcesorów zm. Andrzeja i Barbary z KOCIEŃSKICH ZAWADZKICH, oraz ich opiekunów (braci Marcina i Ignacego KOCIEŃSKICH) podał im w czteroletnią posesję zastawną dworek we wsi JAROPOWICE z zabudowaniami, ogrodem, polami, sianożęciami i wolnym wrębem w lasach – na mocy skryptu (kontraktu) Leona TRZECIAKA, kasztelana owruckiego (por. akt 112 – zastaw części Jaropowic), danego w NIŻGURCACH 29 II 1793 (data niemożliwa – rok 1793 nie był przestępny). Świadkowie: Kazimierz DĄBROWSKI, Antoni JANISZEWSKI.
Streszczenie
Woźny Maciej Bieniewski [?] zeznał przed podwojewodzim Ignacym Lubicz Chojeckim, że 18 II 1794 w obecności szlachty (K. Dąbrowskiego, A. Janiszewskiego) podał małoletnim braciom Leonowi, Feliksowi i Marcinowi Zawadzkim oraz ich opiekunom Marcinowi i Ignacemu Kocieńskim w czteroletnią posesję zastawną dworek z gruntami i prawem wrębu w lasach we wsi Jaropowice, na mocy kontraktu Leona Trzeciaka, kasztelana owruckiego (Niżgurce, „29 II 1793”).
Akt nr 169
Oblata kwitu W. Leona Abramowicza dla syna Józefa, starościca radzyńskiego, z posesji wsi Żozelińce [?]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data14/25 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne); kwit – Leonówka 3 I 1793
Karty / skanyk. 212 (skan 0222, strona prawa – od połowy) – k. 212v (skan 0223, strona lewa – góra)
8masz Ostaszewski. Ten Kwit od W. Abramowicza Hett. [?]
9Jnnowłodz. W. Abramowiczowi Stście Radzyń. z Possessyi
10Wsi Żozelińce [?] dany. Podpisem tegoż zatwierdzony na
11Papierze Stemplowanym Polskim Srebrnogroszowym
12napisany, do Akt Grodzkich Kijowskich w Oblatę podał
13w ten sposób. Niżey podpisany Zeznaię tym Pismem
14moim, w Ręce W. Józefa Abramowicza Syna me-
15go danym. Jż Ja widząc Go rządzącego się podług
16mey woli y powoduiącego się, nadgradzaiąc onemu
17Prace czynione około Jnteressów moich, tak Prawnych [?],
18iako y Domowych wypuściłem mu Wieś Żozelińce [?] moią
19Dziedziczną, oprócz Arendy karczemney, który by niebył
20pociąganym do czynienia kalkulacyi w późnieyszym
21czasie, iako ią mu przez Affekt Rodzicielski yemu
22wypuścił, tak też onego zupełnie y całkowicie od wszel-
23kich Pretensyi tak z Gruntu, iako y Jntrat wynikaią-
24cych uwalniaiący, y tym Pismem moim mocą autenty-
25cznego zeznania w Sobie maiącym zakwitowa-
26wszy nikomu w mieysce lub Osobie moiey wolnego
27czynienia y upominania się nie zostawiam y ten Doku-
28ment moy dla większey wagi y waloru przy wyproszonych [?]
29[reklamant:] Przyiaciołach
k. 212v (skan 0223, strona lewa)
1Przyiaciołach y wyciśnieniu Rodowitey Pieczęci Pod-
2pisem Ręki własney stwierdzam, y Zapisuię. Datum
3w Leonowce Dnia Trzeciego Stycznia, Tysiąc Siedm-
4set, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego, Roku. Leon Bzur-
5czak [?] Abramowicz (L.S.) Który to Kwit słowo w słowo
6iak się w sobie ma, do Xiąg niniejsz. Grodz. Kijo. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „168” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Ojciec, W. Leon („Bzurczak [?]”) ABRAMOWICZ – w tytule „Hett. [?] Jnnowłodz.” (urząd niepewny, może „Kaszt. Inowłodz.” – kasztelan inowłodzki [?]) – kwituje syna Józefa ABRAMOWICZA, starościca radzyńskiego („Stście Radzyń.”; por. akt 143 – J. ABRAMOWICZ, starosta radzyński [?]), z posesji dziedzicznej wsi ŻOZELIŃCE [?] (bez arendy karczemnej), wypuszczonej mu w nagrodę za prowadzenie interesów prawnych i domowych ojca; zwalnia go od rachunków i pretensji z gruntu i intrat. Kwit podał Tomasz OSTASZEWSKI (por. akt 143). Papier „stemplowany polski srebrnogroszowy”.
Streszczenie
14/25 II 1794 Tomasz Ostaszewski podał do akt grodu kijowskiego kwit (Leonówka 3 I 1793), którym Leon Abramowicz zwolnił syna Józefa, starościca radzyńskiego, z rachunków i wszelkich pretensji z posesji dziedzicznej wsi Żozelińce [?] (bez arendy karczemnej), oddanej mu w nagrodę za prowadzenie spraw ojca.
Akt nr 170
Kwit imieniem W. Ignacego Saxa Komornickiego, pułkownika kawalerii narodowej, dla W. Stanisława Czarkowskiego, podstolego przemyskiego, z wypłaty sumy i luity
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data14/25 II 1794, Żytomierz (roczki extrakadencyjne)
Józef SZEPTYCKI (por. akt 21), plenipotent Ignacego SAXA KOMORNICKIEGO, pułkownika kawalerii narodowej (plenipotencja – Antonówka [?] 10 V 1791, oblatowana w grodzie kijowskim 1 VIII 1791), kwituje Stanisława CZARKOWSKIEGO, podstolego przemyskiego, który na mocy dekretu grodzkiego kijowskiego z 2/13 XII 1793 wypłacił 408 zł polskich i 12 zł „szelężnego [?] za ratę styczniową” (razem 420 zł), prowizję po 5% od 31 III 1790 (82 zł 8 gr) oraz luitę (karę) 14 grzywien; Komornickiemu zastrzeżono dochodzenie reszty sumy w sądzie wyższym na mocy zaapelowanego dekretu. „Szelę-żnego [?]” – lekcja niepewna (może podatek szelężne [?]).
Streszczenie
14/25 II 1794 Józef Szeptycki, plenipotent pułkownika kawalerii narodowej Ignacego Saxa Komornickiego, zeznał przed grodem kijowskim, że Stanisław Czarkowski, podstoli przemyski, wypłacił na mocy dekretu grodzkiego z 2/13 XII 1793 420 zł polskich z prowizją 82 zł 8 gr i luitą 14 grzywien, i pokwitował go z tej sumy, zastrzegając Komornickiemu dochodzenie reszty w sądzie wyższym.
Akt nr 171
Oblata prorogacji w sprawie W. Tomasza Zagórskiego z JW. Antonim Rybińskim, kasztelanem owruckim (zjazd w Rohoźnej)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15/26 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 14/25 II 1794
4wo iak się w sobie ma, do Xiąg niniejszych Grodz-
5kich Kijowskich iest zaingrossowana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „170.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Margines z numerem i tytuł zaczynają się u dołu k. 212v, tekst – na k. 213.
Od tego aktu znów czynności na urzędzie grodzkim w Żytomierzu przed wicerejentem Józefem ROSZKOWSKIM (koniec roczków extrakadencyjnych przed I. Lubicz Chojeckim). Prorogacja wicegerenta grodzkiego kijowskiego Kajetana BOROWIECKIEGO [?] (w rkp. „Bzowiecki” lub „Borowiecki”; por. akt 173 – wyraźniej „Borowiecki”) (Żytomierz 14/25 II 1794) odkłada zjazd (kondescensję) we wsi ROHOŹNA w sprawie W. Tomasza ZAGÓRSKIEGO („P.W.R.” – urząd nierozwiązany, może porucznik wojsk rosyjskich [?]) z JW. Antonim RYBIŃSKIM, kasztelanem owruckim (por. akty 75–79, 102, 117 – Rohoźna, Zagurski c/a Rybiński), wyznaczony dekretem grodzkim z 1793 i poprzednią prorogacją z 1/12 II 1794 na 27 II 1794 n. st. – na 14/25 IV 1794, na żądanie Zagórskiego. Oblatę podał Jan SZAWROWSKI [?]. Powtórzone „Nowego Nowego Stylu” – błąd pisarza.
Streszczenie
15/26 II 1794 Jan Szawrowski [?] podał do akt grodu kijowskiego prorogację wicegerenta grodzkiego Kajetana Borowieckiego [?] (Żytomierz 14/25 II 1794), która na żądanie Tomasza Zagórskiego odkłada zjazd sądowy we wsi Rohoźna w jego sprawie z Antonim Rybińskim, kasztelanem owruckim, z 27 II na 14/25 IV 1794.
Akt nr 172
Oblata prorogacji w sprawie W. Antoniego Kulczyckiego, porucznika kawalerii narodowej, z JW. Salomeą Sołtykową, starościną zwinogrodzką (zjazd do wsi Gozówka [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15/26 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 27 II 1794 n. st.
Karty / skanyk. 213v (skan 0224, strona lewa) – k. 214 (skan 0224, strona prawa – górna część)
Językpol.
Transkrypcja
k. 213v (skan 0224, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego.
2Miesiąca Lutego Dnia Piętnastego podług dawnego
3a Dwudziestego Szóstego podług Nowego Stylu.
4Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmpe-
5ratorskiey Mości Żytomierzu. Przedemną Jó-
6zefem Roszkowskim, Vice Regentem Przysię-
7głym Grodzkim Województwa, Powiatu Ki-
8jowskiego. y Xięgami niniejszemi Grodzkie-
9mi Kijowskiemi. Osobiście Stawaiący Wiel.
10Leonard Mroczkowski. Prorogacyą w Sprawie
11Wielmożnego Kulczyckiego Porucznika Ka-
12waleryi Polskiey z Jaśnie Wielmożną Soł-
13tykową, Starościną Zwinogrodzką w Dniu
14Dwudziestym Lutego Veteris Stili Roku Ty-
15siąc, Siedmset Dziewięćdziesiąt, Czwartego
16przypadaiącą do Dnia Piętnastego Marca No-
17wego Stylu Roku tegoż Termin Kondescen-
18syi odkładaiącą, od Urzędu Vices Gerencyonal-
19nego Grodzkiego Kijowskiego wydaną, Podpi-
20sem tegoż Urzędu Zatwierdzoną na Papie-
21rze Stemplowanym Krajowym spisaną
22do Akt Grodzkich Kijowskich w Oblatę po-
23dał w sposób następuiący. Za rozkazem
24Nayiaśnieyszey Jmperatorowey Jey Mości Pani Na-
25szey naymiłościwszey. Oznaymuię niniey-
26szym Listem moim odroczonym, komu o tym
27wiedzieć będzie należało, mianowicie Stro-
28nom między sobą czyniącym. Jż Ja za oka-
29zaniem Dekretu Sądu Zupełnego Grodz-
30kiego Kijowskiego między Wielmożnym
31Antonim Kulczyckim Porucznikiem Kawa-
32leryi Narodowey z Jedney, a Jaśnie Wiel-
33możną Salomeą Sołtykową Starościną
34Zwinogrodzką z Drugiey Strony, Roku Tysiąc,
35Siedmset, Dziewięćdziesiątego, Trzeciego Dnia
36Szóstego Grudnia podług dawnego, a zaś Siedm-
37nastego podług nowego Stylu Ziazd do Dóbr
38[reklamant:] Wsi
k. 214 (skan 0224, strona prawa)
1Wsi Gozówki [?] na Dzień Dwudziesty Lutego Veteris
2Stili Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąte-
3go, Czwartego wskazuiącego, za zgodą Stron oby-
4dwóch będąc relaxowanym [?], gdy dla różnych
5zatrudnień moich na Termin z Dekretu przy-
6padaiący, to iest: Dwudziestego Lutego Veteris
7Stili Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt,
8Czwartego, ziechać niemogę, przeto ten Termin
9z Dnia Dwudziestego Lutego Roku Tysiąc Siedm-
10set, Dziewięćdziesiątego, Czwartego, do Dnia
11Piętnastego Marca podług Nowego Stylu Ro-
12ku tegoż Zachowuiąc Przypozew Strony Powodo-
13wey do tey Sprawy należący odraczam y proro-
14guię. Zachowuiąc w owczas Stronie Termin
15stawienia się zawity, y wolność sprowadzenia
16Jnnego Officyalisty w przypadku niezieżdża-
17nia mego. Datum w Żytomierzu Dnia Dwu-
18dziestego Siódmego Lutego Nowego Stylu,
19Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesią-
20tego, Czwartego. Tę Prorogacyą na Żądanie
21Wielmożnego Kulczyckiego podpisuię.
22Teodor Dunajewski Vices Gerent Grodz-
23ki Kijowski. (L.S.) Która to Prorogacya w
24oblatę podana, słowo w słowo iak się w
25sobie ma, do Xiąg niniejszych Grodzkich
26Kijowskich iest zaingrossowana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „171.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Prorogacja wicegerenta grodzkiego kijowskiego Teodora DUNAJEWSKIEGO (por. akty 121–131 – „T. DUNAJEWSKI, V. G. S. K.”, oraz „Damaiewski [?]” w akcie 29) odkłada zjazd (kondescensję) do wsi GOZÓWKA [?], nakazany dekretem sądu zupełnego grodzkiego kijowskiego z 6/17 XII 1793 w sprawie W. Antoniego KULCZYCKIEGO, porucznika kawalerii narodowej, z JW. Salomeą SOŁTYKOWĄ, starościną zwinogrodzką, z 20 II st. st. na 15 III n. st. 1794, z zachowaniem przypozwu strony powodowej. Data prorogacji (27 II 1794 n. st. = 16 II st. st.) jest o dzień późniejsza od daty oblaty (15/26 II) – zapewne pomyłka pisarza. „Relaxowanym [?]” – lekcja niepewna (może „rekwirowanym”). Papier „stemplowany krajowy”.
Streszczenie
15/26 II 1794 Leonard Mroczkowski podał do akt grodu kijowskiego prorogację wicegerenta grodzkiego Teodora Dunajewskiego, która na żądanie Antoniego Kulczyckiego, porucznika kawalerii narodowej, za zgodą obu stron odkłada zjazd sądowy do wsi Gozówka [?] w jego sprawie z Salomeą Sołtykową, starościną zwinogrodzką (dekret z 6/17 XII 1793), z 20 II st. st. na 15 III n. st. 1794.
Akt nr 173
Oblata prorogacji kompromisu między JO. ks. Franciszką Wiktorią Jabłonowską, wojewodziną nowogródzką, a W. Janem Stawką [?], burgrabią piotrkowskim, wydanej przez superarbitra
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15/26 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Łebedyńce [?] 20 II 1794 (kal. polski)
Karty / skanyk. 214 (skan 0224, strona prawa – dół) – k. 214v (skan 0225, strona lewa)
Superarbiter sądu polubownego (kompromisu), wicegerent grodzki kijowski Kajetan BOROWIECKI [?] (w akcie 171 odczytany „Bzowiecki [?]” – zapewne ta sama osoba; tu wyraźniej „Boro-wiecki”), odkłada termin kompromisu we wsi KOSZMAKÓWKA [?] (w rkp. „w Koszmakowie” i „w Koszmakowce” [?]) między JO. ks. Franciszką Wiktorią JABŁONOWSKĄ, wojewodziną nowogródzką, a W. Janem STAWKĄ [?] (w rkp. „Stawką”, „Stawce”), burgrabią piotrkowskim, i innymi – wyznaczony zapisem kompromisarskim i aktem limity z 1 XI 1793 n. st. na 28 II 1794 – na 11 IV 1794 kal. polskiego. „Lerowanego/feryowanego [?]” – lekcja niepewna. Prorogację datowano w Łebedyńcach [?] 20 II 1794 kal. polskiego, oblatę podał Antoni BRAŃKOWSKI [?].
Streszczenie
15/26 II 1794 Antoni Brańkowski [?] podał do akt grodu kijowskiego prorogację superarbitra, wicegerenta grodzkiego Kajetana Borowieckiego [?] (Łebedyńce [?] 20 II 1794), odkładającą termin sądu polubownego w Koszmakówce [?] między ks. Franciszką Wiktorią Jabłonowską, wojewodziną nowogródzką, a Janem Stawką [?], burgrabią piotrkowskim, z 28 II na 11 IV 1794.
Akt nr 174
Zapis wieczystej darowizny dwóch poddanych z Buchnów przez W. Ignacego Lubicz Chojeckiego, podwojewodziego kijowskiego, dla JW. Kaspra Iwanowskiego, sędziego grodzkiego kijowskiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15/26 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zapis – Żytomierz 26 II 1794 n. st.
34[dopisek późniejszy ołówkiem, częściowo nieczytelny:] […] Possessya w Pałatkach [?] y Rozyszkach [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „173.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Ignacy LUBICZ CHOJECKI, łowczy owrucki, podwojewodzi sądowy grodzki kijowski (przewodniczący roczków extrakadencyjnych w aktach 133–170), zeznaje przed wicerejentem J. ROSZKOWSKIM wieczystą darowiznę dwóch swoich poddanych dziedzicznych ze wsi BUCHNY – Zinka HNATIUKOWEGO i Pawła PETRYKOWEGO zięciów (tj. zięciów Hnatiuka i Petryka [?]) z żonami, dziećmi i całym majątkiem – dla JW. Kaspra IWANOWSKIEGO, podkomorzego JKMci, sędziego grodzkiego kijowskiego, kawalera orderu św. Stanisława (por. akt 117 – sędzia grodzki K. Rogala IWANOWSKI); świadkowie-przyjaciele: J. K. [?] BRACYŃSKI [?], podsędkowic ziemski żytomierski, i Kajetan BOROWIECKI (tu podpis wyraźny – por. akty 171, 173 – wicegerent grodzki). „Wie-laiąc [?]” – lekcja niepewna (może „wiążąc [się]”). Pod aktem formuła kontroli „Czytałem Chodorkowski” (por. akty 146–153) i późniejszy dopisek ołówkiem (może odsyłacz do innej sprawy).
Streszczenie
15/26 II 1794 Ignacy Lubicz Chojecki, łowczy owrucki, podwojewodzi sądowy grodzki kijowski, zeznał przed wicerejentem Józefem Roszkowskim zapis (Żytomierz 26 II 1794), którym darował na wieczność dwóch swoich poddanych ze wsi Buchny – Zinka i Pawła (zięciów Hnatiuka i Petryka [?]) z rodzinami i majątkiem – Kasprowi Iwanowskiemu, podkomorzemu JKMci i sędziemu grodzkiemu kijowskiemu; zapis podpisali jako przyjaciele J. K. [?] Bracyński [?] i Kajetan Borowiecki.
Akt nr 175
Relacja woźnego o podaniu w posesję dóbr kluczy pawołockiego i rużyńskiego JWW. Walewskim i Potockiej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15/26 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); intromisja – 13/24 II 1794
Karty / skanyk. 216 (skan 0226, strona prawa – górna część)
Językpol.
Transkrypcja
k. 216 (skan 0226, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Piętnastego podług dawnego, a Dwudziestego Szóste-
3go Miesiąca Lutego podług Nowego Stylu.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości
25z JO. X. Ponińskim y Potockim wypadłego dożywocie
26rozrywaiącego Podał Possessyą y Urzędownie Jntro-
27mitował Poddanych zaś do Gromady zwoławszy
28o nowych Jch Panach uwiadomił, w czym do Akt przy-
29bywszy prawdziwą uczynił Relacyą, o czym [?] Woźny [...]
30go domówił [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „174.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Od tego aktu nowa, drobna i pospieszna ręka pisarska – odczyt w wielu miejscach niepewny (powiększenia w skali 0,85).
Wykonanie dekretu kompromisarskiego z Żytomierza (4 II 1794 n. st.; akt 145) w sprawie JO. ks. Kaliksta PONIŃSKIEGO z Potockimi i Walewskimi, który uznał dożywocie Ponińskiego (z prawa żony Barbary z Lubomirskich, 2° Winnickiej) za zgasłe przez złe używanie: woźny Kasper FULBORSKI [?] („Woźny Pow. [?] Opatrzny [?]”) 13/24 II 1794, w obecności szlachty Michała LEBEDYŃSKIEGO i Jana KŁUDZINOWSKIEGO [?], podał w posesję JWW. Adamowi i Józefie z ks. LUBOMIRSKICH WALEWSKIM („K.W.P. [?]”; w tytule „Bw. Pold. [?]”) oraz Marii [Elżbiecie [?]] z LUBOMIRSKICH POTOCKIEJ („Woiewodz. [?] Kij.”; w tytule „S.K. [?]”) dobra miasta PAWOŁOCZ i RUŻYN ze wsiami, poddanymi i przyległościami, a zwołanym gromadom ogłosił nowych panów. Tytuły skrócone nierozwiązane. Końcowa formuła relacji odczytana tylko częściowo.
Streszczenie
Woźny Kasper Fulborski [?] zeznał 15/26 II 1794 przed wicerejentem Józefem Roszkowskim, że 13/24 II 1794, na wezwanie Adama i Józefy z Lubomirskich Walewskich oraz Marii z Lubomirskich Potockiej, w obecności szlachty (M. Lebedyński, J. Kłudzinowski [?]) podał im w posesję – na mocy żytomierskiego dekretu kompromisarskiego, który zniósł dożywocie ks. Kaliksta Ponińskiego – dobra miasta Pawołocz i Rużyn ze wszystkimi wsiami i poddanymi i ogłosił gromadom nowych panów.
Akt nr 176
Oblata kontraktu arendownego dóbr Woytowce i Horodyszcze między JW. Krzysztofem Duninem Karwickim, generałem-majorem, a W. Ignacym Newlińskim [?]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data16/27 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); kontrakt – Dubno 22 I 1794
Karty / skanyk. 216 (skan 0226, strona prawa – dół) – k. 217 (skan 0227, strona prawa – dół)
Językpol.
Transkrypcja
k. 216 (skan 0226, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Miesiąca Lutego Szesnastego podług dawnego a Dwu-
3dziestego Siódmego podług Nowego Stylu.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey
5Mości Żytomierzu Przedemną Janem Gruszeckim
6Regentem Przysięg. Grodz. Wwdztwa Pttu Kij. y Xięgami
7niniejszemi Grodz. Kijo. Osobiście Stawaiący W.
8Józef [?] Newlinski [?] Kontrakt Arędowny z [?]
9Dóbr Waytowce y Horodyszcze Między JW. Karwic-
10kim G.M. W.Wo. [?] a W. Newlinskim Cześn. Pol. [?] Za-
11warty Podpisami Rąk Kontraktuiących Przy-
12iaciół
k. 216v (skan 0227, strona lewa)
1Przyiaciół, przy Pieczęci na Laku Czerwonym udney [?]
2wyciśnioney Umocniony na Papierze Dziesięciokopiy-
3kowym Spisany do Xiąg Grodz. Kijo. dla zapisania
4podał w te Słowa. Między JW. Krzysztofem Dunin
5Karwickim G.M. Woysk [?] Polskich [?] Pułkow. Puł-
6ku [?] Jmienn. [?] Kawal. Orderu S. Jerzego [?] Kawal. Orderu
7S. Stanisława Kawal. Orderu Sabaudzkiego [?] Dzie-
8dzicem z przyległościami z Jedney, a W. Jgnacym New-
9linskim Cześn. Bstrowic. [?] z drugiey Strony o Dobra Wieś
10Waytowce y Horodyszcza Arędowny Kontrakt Zawie-
11ra się w następuiący Sposob. Na Summę tę [?]
12tych Dóbr W. Newlinski do Kassy JW. Generała
13Summę Złł. Pols. Dziesięć Tysięcy wnosi, które JW.
14Generał odebrawszy od W. Newlinskiego tych
15odebrania kwituie, a Wey [?] Summie wyż wyrażo-
16ne Dobra z Poddanemi Ciągłemi y Pieszemi ich Po-
41w słowo iako się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodz.
42Kijo. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „175.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Pospieszna, drobna ręka (od aktu 175) – odczyt w wielu miejscach niepewny, zwłaszcza w wyliczeniu powinności poddanych (wyrazy oznaczone [?] mogą być zniekształcone).
Czynność 16/27 II 1794 przed regentem przysięgłym grodzkim „Janem Gruszeckim” (lekcja rozstrzygnięta aktem 177 – wcześniej odczytano „Gronalskim [?]”; wcześniej wicerejent J. ROSZKOWSKI). Kontrakt (Dubno 22 I 1794): JW. Krzysztof DUNIN KARWICKI („K.D. Karwicki G.M.”), generał-major wojsk polskich (por. akt 73 – „G. M. W. K.”; w tym akcie lekcja tytułu niepewna), kawaler orderów (św. Jerzego [?], św. Stanisława, sabaudzkiego [?]), wydzierżawia W. Ignacemu NEWLIŃSKIEMU [?] („Cześn. Bstrowic. [?]” – urząd nierozwiązany; w formule oblaty podawca „W. Józef [?] Newlinski”) dobra WOYTOWCE i HORODYSZCZE (por. akty 49, 73, 96 – Woytowce, Dunin Karwicki) za 10 000 zł pol. wniesionych do kasy generała, na rok od 24 III 1794 do 24 III 1795; wartość pańszczyzny sprzężajnej 15 gr, pieszej 12 gr; podatki krajowe płaci dziedzic; drewno opałowe po Jordanie (święto Chrztu Pańskiego), wolne mlewo i połów ryb w dni postne; spory rozstrzygają przyjaciele na 4 tygodnie przed końcem kontraktu; pożar, „rewolucja krajowa”, nieurodzaj i grad bonifikuje dziedzic. Świadkowie: Jan Nepomucen GADOMSKI [?], Antoni PRUIKOWSKI [?]. Nawiązanie do „warunków prawa 1778 roku” – zapewne konstytucji o kontraktach.
Streszczenie
16/27 II 1794 przed grodem kijowskim oblatowano kontrakt (Dubno 22 I 1794), którym generał-major Krzysztof Dunin Karwicki wydzierżawił Ignacemu Newlińskiemu [?] wsie Woytowce i Horodyszcze z poddanymi, gruntami, młynami, karczmami i lasami za 10 000 zł polskich na rok od 24 III 1794, z wyliczeniem wartości powinności poddanych, zobowiązań dziedzica (podatki, opał, mlewo, bonifikata za klęski) i trybu rozliczenia.
Akt nr 177
Oblata tradycji (podania majątku ruchomego) w dobrach Stawiszcze [?], majętności WW. Rusieckich [?] i Kobylińskich, na satysfakcję grzywien i przysądów na rzecz W. Newlińskiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data16/27 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); akt tradycji – Stawiszcze [?] 27 XII 1793 st. st. / 7 I 1794 n. st.
Karty / skanyk. 217 (skan 0227, strona prawa – dół) – k. 219v (skan 0230, strona lewa)
8cemu Zawdawszy [?] W. Newlinskiego determinuie y na
9Własność tegoż podaie że zaś W. Pirałowskiemu Lista [?]
10Jedna y Jowchimowi Dziesiętnikowi takież Lista [?] Jedna po-
11dług Dekretu Ziazdowego od WW. Kobylinskich do za-
12płacenia należy y w rachunek ogólny wciągnione a
13Maiątek Lady [?] tychże Kobylinskich w Pieniądz Obey-
14muie więc pominione Listy [?] oddać y wydać W.
15Pirałowskiemu y Dziesiętnikowi W. Newlinski tym po-
16dawczym Dniem zostaie Obowiązanym Którego Dzie-
17ła by nikt naruszać niewazył się pod Karami Pra-
18wem Opisanemi Urząd Exekutorialny zaleca mocą
19Aktu Swego Teodor Danaiewski [?] Vice Ger. Grodz. Kijo. Któ-
20ra to Tradycya Słowo w Słowo iak się w sobie ma
21do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijo. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „176.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Pospieszna, drobna ręka (od aktu 175) – odczyt w wielu miejscach niepewny; [?] i [...] oznaczają wyrazy nierozpoznane lub domyślne. Fragmenty k. 218v (górna część – wyliczenie kar i zakładów) odczytane tylko częściowo.
Urzędnik przyjmujący oblatę wyraźnie „Janem Gruszeckim, Regentem Przysięgłym” – rozstrzyga lekcję „Gronalskim [?]” z aktu 176 (poprawiono akt 176).
Nazwisko dłużników w tytule czytane „Burwickich/Kurwickich”, w tekście „Rusieckich/Kusieckich” (inicjał R/K niepewny) – ujednolicono jako RUSIECCY [?]. Wieś: w tytule „Sta-wiszczach [?]”, w tekście „Stawiszcz” – zapewne STAWISZCZE (pow. kijowski) [?]. W tytule wierzyciel „W. Newlinski”, w formule podawca „W. Józef Newlinski”, w tekście Ignacy NEWLIŃSKI „Cześn. Ostrow. [?]” (w akcie 176 lekcja „Cześn. Bstrowic. [?]” – zapewne ten sam skrót, cześnik ostrowski [?]) i Józef PIRAŁOWSKI [?].
Treść: wicegerent grodzki kijowski Teodor „Danaiewski [?]” (zapewne T. DUNAJEWSKI – por. akty 29, 123, 172) wykonuje w Stawiszczach [?] 27 XII 1793 / 7 I 1794 dekret sądu grodzkiego kijowskiego (9/20 XII 1793) wydany na korzyść Ignacego Newlińskiego i Józefa Pirałowskiego [?] przeciw WW. Rusieckim [?] i Kobylińskim (ojcu i synowi; Samuel Kobyliński) – egzekucja grzywien i przysądów z dekretu zjazdowego wicegerenta (Stawiszcze, 25 VIII / 5 IX 1793) oraz win za trzy kontrawencje (sprzeciwy wobec dekretów) i trzy publikaty. Asystencja wojskowa: żołnierz („Saldat”) konnego pułku dragonów KINBURSKIEGO [?] (Кинбурнский драгунский полк), szwadron 7, dodany przez W. Jeffimowicza [?], „instruktora okręgu pawołockiego [?]”. Rachunek: Rusieccy [?] – 79 zł 15 gr przysądów (50 grzywien = 80 zł po potrąceniu [?]) + 422 zł win = 501 zł 15 gr; Kobylińscy – przysądy (m.in. za 25 kop siana po 15 gr = 12 zł 15 gr; za pobicie dziesiętnika Jowchima [?] 22 zł 12 gr; dla Pirałowskiego 22 zł 12 gr) + 422 zł win = 479 zł. Majątek Rusieckich [?] otaksowany przez gromadę na 443 zł [?] (woły, byki, krowy, koń, świnie, owce, zboże, motki przędzy, poduszki itd.), majątek Kobylińskich (woły, jałowice, krowa, byczki) – na sumę długu; wobec braku nabywców na licytacji bydło przysądzono na własność Newlińskiemu, który zobowiązał się wypłacić z niego należności Pirałowskiemu i dziesiętnikowi. Grzywna = 1 zł 18 gr (48 gr), stąd 50 grzywien = 80 zł, 14 grzywien = 22 zł 12 gr.
„Kontrawencya” = naruszenie dekretu; „Publikata” = ogłoszenie kontrawencji w aktach; „Zakład Starościński” – kara na rzecz starosty (grodu), por. akt 122; „Skonwinkowany” = przekonany (skazany) w procesie. Dni 27 XII 1793 st. st. = 7 I 1794 n. st. (zgodnie z różnicą 11 dni).
Streszczenie
16/27 II 1794 Józef Newliński podał do oblaty akt tradycji sporządzony 27 XII 1793 / 7 I 1794 w Stawiszczach [?] przez wicegerenta grodzkiego Teodora Dunajewskiego [?]: w wykonaniu dekretu sądu grodzkiego kijowskiego, z asystą żołnierza pułku dragonów kinburskiego, obliczono grzywny, przysądy i winy należne Ignacemu Newlińskiemu i Józefowi Pirałowskiemu [?] od Rusieckich [?] (501 zł 15 gr) i Kobylińskich (479 zł), zajęto i otaksowano ich bydło i ruchomości, a wobec braku nabywców przysądzono je na własność Newlińskiemu, zostawiając mu drogę do dochodzenia reszty długu Rusieckich z innego majątku.
Akt nr 178
Oblata ekstraktu (zasławskiego [?]) plenipotencji JW. Marii Elżbiety z ks. Lubomirskich Potockiej, wojewodziny kijowskiej, danej W. Kazimierzowi Wróblewskiemu do sprawy rozwodowej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data16/27 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zeznanie plenipotencji – akta grodzkie zasławskie [?] (pow. krzemieniecki i dubieński) 22 II 1794 [n. st.?]
3Baczyński [?] Koziracki [?] Wołł. L.S. Która to Plenipotencya sło-
4wo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
5Grodz. Kijo. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „177.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Pospieszna drobna ręka – liczne miejsca niepewne, zwłaszcza w wyliczeniu umocowań plenipotenta.
„Wwdztwa Wołł. Powiatu Krzem. y Dub.” – gród województwa wołyńskiego, powiatów krzemienieckiego i dubieńskiego (w 1794 po II rozbiorze – pod władzą rosyjską); wypis z akt grodzkich zasławskich [?] (dla powiatów „do Panowania Rossyiskiego Przyłączonych” – lekcja wg tekstu równoległego w akcie 179), z roczków sądowych grodzkich zaczętych 26 I / 6 II, zeznanie 22 II 1794 (zapewne n. st. – w Żytomierzu oblatowano 16/27 II). Podstarości grodzki sądowy: Stanisław Kostka „Kniaź Gizdziowski [?]” – lekcja bardzo niepewna.
Maria Elżbieta z ks. LUBOMIRSKICH POTOCKA, wojewodzina kijowska, żona Prota POTOCKIEGO (W.K. = wojewody kijowskiego), „w sprawie rozwodu będąca”, z asystencją matki Barbary z Lubomirskich (1° ks. Kasprowej LUBOMIRSKIEJ, wojewodziny kijowskiej, 2° ks. Kalikstowej PONIŃSKIEJ, 3° WINNICKIEJ) i ojczyma Aleksandra WINNICKIEGO – por. akty 101–103 i 145 (spadek po ks. Kasprze Lubomirskim, dekret kompromisarski Poniński c/a Potoccy). Odwołuje wcześniejszą plenipotencję dla J. G. BEREZOWSKIEGO, łowczego halickiego [?] (por. akt 103), i ustanawia plenipotentem Kazimierza WRÓBLEWSKIEGO we wszystkich sądach (w Rosji, w Polsce, w Galicji i Lodomerii, w konsystorzu, nuncjaturze, prymasostwie i delegacjach), zwłaszcza w sprawach spadku po ks. Kasprze Lubomirskim.
16/27 II 1794 Kazimierz Wróblewski podał do oblaty wypis z ksiąg grodzkich zasławskich [?] dla powiatów krzemienieckiego i dubieńskiego (22 II 1794): Maria Elżbieta z ks. Lubomirskich Potocka, wojewodzina kijowska, będąca w sprawie rozwodowej z Protem Potockim, z asystencją matki Barbary i ojczyma Aleksandra Winnickich, odwołała plenipotencję daną Józefowi Berezowskiemu i ustanowiła Wróblewskiego swoim pełnomocnikiem we wszystkich sądach i instancjach (także w Polsce, Galicji, konsystorzu i nuncjaturze), zwłaszcza w sprawach spadku po ojcu, ks. Kasprze Lubomirskim.
Akt nr 179
Oblata ekstraktu (zasławskiego) manifestu JW. Marii Elżbiety z ks. Lubomirskich Potockiej, wojewodziny kijowskiej, o ocalenie fortuny swojej od wierzycieli męża, JW. Prota Potockiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data16/27 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); manifest – akta grodzkie zasławskie 31 I 1794
34czynienia w Sądzie Przyzwoitym czynić będzie Upew-
35nia [?] — Nakoniec iż gdyby iakowe Wnioski z mocy wy-
36płacenia Długów lub Prawnego iakiego Nabycia
37[...] pomimo zaciągnionych Długów y do [...] [?]
38Spisowanych [?] Dóbr w czym wiadomy [?] Obwarowania [?]
39Mocą dowodów [...] [?] Następuie [?] [...] [?]
40[...] na rzecz tegoż JWo. Potockiego Okazały się
41w ów czas JW. Żaląca się Zupełnie zadosyć Uczynienie [?]
42Którym [?] będzie należało Przy Prawach zaś przez [...] [?]
43dle [?] Natury Sobie y Siostrze Swoiey Służących ob-
44stawać [?] oświadczenie całkowitego Maiątku z mienie [?]
45mi Swoy wszelkich przy kogo kolwiek znaydanych [?] Za-
46wod [?] Prawnie czynić Oświadcza się Mocą Niniey-
47szego Zaskarżenia którego pomnożenia lub odmienie-
48nia podług wyciągaiącey potrzeby Moc Sobie
49Zupełną Zostawuie Marya Elżbieta Potocka z Któ-
50rych pod Pieczęcią Grodz. Akt tychże wydaie Czy-
51tał X. J. [?] Marcinkowski [?] [...] [?] R. Wołł. L.S. Który
k. 221v (skan 0232, strona lewa – góra)
1to Manifest przy Oblacie podany Słowo w Słowo ia-
2ko się w Sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz-
3kich Kijowskich iest zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „178.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Pospieszna drobna ręka – miejsca niepewne oznaczono [?], nieodczytane [...] (zwłaszcza k. 221, środek – formuły zastrzeżeń).
Gród „zasławski” dla powiatów krzemienieckiego i dubieńskiego województwa wołyńskiego „do Panowania Rossyiskiego Przyłączonych” – po II rozbiorze (1793) akta tych powiatów prowadzono w Zasławiu (Izjasławiu, siedzibie guberni). Tekst równoległy do aktu 178 (to samo miejsce i sesja; tam lekcja „Xiąg Grodzkich Za-/sławskich” i „do Panowania Rossyiskiego Przyłączonych” poprawiona wg tego aktu). Susceptant przysięgły – Jan „Jurowski [?]”.
Treść manifestu: Maria Elżbieta z ks. Lubomirskich Potocka, w sprawie rozwodowej z Protem POTOCKIM (byłym wojewodą kijowskim, „O.P.K. [?]”), żali się, że jako sierota w małoletnim wieku przechodziła spod opieki matki, ojczyma i męża i nie mogła dbać o majątek; dopiero w 4. roku niezgodnego małżeństwa wniosła sprawę o rozwiązanie małżeństwa w sądzie duchownym. Komisja od Stanów Rzeczypospolitej do upadłych banków (bankructwo Prota Potockiego, por. akt 116) zesłała sekwestratorów do dóbr Potockiego, którzy zajęli na satysfakcję wierzycieli także dobra jej i jej siostry Józefy z ks. Lubomirskich WALEWSKIEJ, brygadierowej wojsk polskich (por. akt 145), i zabrali papiery od plenipotentów. Oświadcza, że ani ona, ani siostra nie zawarły żadnych układów obciążających ich majątek, nie odpowiadają za długi Potockiego i zastrzega sobie protest przeciw wszelkim transakcjom zawartym na ich szkodę oraz przeciw dożywociu pretendowanemu na dobrach ich ojca (ks. Kaspra LUBOMIRSKIEGO; por. dożywocie Barbary – akt 145).
„Czytał X. J. [?] Marcinkowski [?] … R. Wołł.” – podpis kontrolny w wypisie zasławskim (lekcja niepewna; por. akt 178 – „Baczyński [?] Koziracki [?] Wołł.”).
Streszczenie
16/27 II 1794 Filip Szczygielski [?] podał do oblaty wypis z akt grodzkich zasławskich (31 I 1794) z manifestem Marii Elżbiety z ks. Lubomirskich Potockiej, wojewodziny kijowskiej, będącej w sprawie rozwodowej z Protem Potockim: skarży się ona, że sekwestratorzy Komisji do upadłych banków zajęli na rzecz wierzycieli jej męża dobra należące do niej i do jej siostry Józefy Walewskiej, oświadcza, że żadna z nich nie obciążyła swego majątku ani nie odpowiada za długi Potockiego, i zastrzega sobie dochodzenie praw przeciw wszelkim transakcjom i pretensjom dożywotnim na dobrach po ich ojcu.
Akt nr 180
Oblata prorogacji superarbitra J. G. Berezowskiego w sprawie W. Antoniego Chadleńskiego [?] z WW. Bernackimi [?] o limitę wsi Sosnówka [?]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data16/27 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Turbijówka [?] 9 II 1794
9Sprawie W. Chadlenskiego [?] P.W.K. [?] z WW. Bernackiemi [?]
10z Odroczeniem Terminu do Dnia Dwudziestego Szóste-
11go Maja N.S. przez W. Superarbitra na Papierze Stem-
12plowanym Dziesięciokopiykowym wydaną do
13Akt Grodz. Kijo. w Oblatę podał w Sposob tako-
14wy = Oznaymuię Niniejszym Listem moim Komu
15by o tym wiedzieć będzie należało a Mia-
16nowicie Stronom Między sobą Lityguiącym [?] to iest
17W. Antoniemu Chadlenskiemu [?] P.W.K. [?] y WW. Józefowi Kon-
18stantynowi Markowi [?] y Michałowi Bernackim [?] S.
19W. [?] iż Ja będąc wybranym Superarbitrem dla rozsą-
20dzenia wzaiemnych Pretensyi z Limity [?] Wsi Sosnow-
21ki [?] Między temiż Stronami zachodzących gdy dla
22Jnteressów Moich na Dzień Ziazdu N.S. Dwudziesty
23Osmy Lutego Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwar-
24tego Roku Ostatnią Prorogacyą Oznaczony zie-
25chać do Sosnowki [?] niemogę Przeto teraz Termin
26Kondescensyi z dnia Dwudziestego Osmego Lute-
27go N.S. do Dnia Dwudziestego Szóstego Maja
28N.S. Roku bieżącego odraczam y Proroguię
29Zachowuiąc Stronom Termin Stawienia się Za-
30wity Pisan w Turbijowce [?] Dnia Dziewiątego Lu-
31tego Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
32Roku tę Prorogacyą podpisuię Joz. Gr. Berezow-
33ski Ł.H. V.G.J.K. [?] Która to Prorogacya Słowo w sło-
34wo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
35Grodz. Kijo. iest zapisana —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „179.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). W formule daty omyłkowo „Szesnastego podług Nowego a Dwudziestego Siódmego podług Nowego Stylu” (powinno: dawnego).
Superarbiter Józef Gr[zegorz] BEREZOWSKI, łowczy halicki (Ł.H.), wicegerent grodzki kijowski („V.G.J.K. [?]” – por. akt 132: wicegerent grodzki kij.) odracza zjazd (kondescensję) do wsi SOSNÓWKA [?] w sporze o limitę (granice) między W. Antonim CHADLEŃSKIM [?] („P.W.K. [?]” – zapewne porucznik/pułkownik wojsk koronnych [?]) a WW. Józefem, Konstantym, Markiem [?] i Michałem BERNACKIMI [?] („S. W. [?]”) z 28 II na 26 V 1794 n. st. Nazwiska stron niepewne (pospieszna ręka); oblatę podał W. Tomasz OSTASZEWSKI (por. akty 143, 169).
Streszczenie
16/27 II 1794 Tomasz Ostaszewski podał do oblaty prorogację (Turbijówka [?], 9 II 1794), którą superarbiter Józef Berezowski, łowczy halicki, odroczył z 28 II na 26 V 1794 n. st. zjazd do Sosnówki [?] w sporze granicznym W. Antoniego Chadleńskiego [?] z Józefem, Konstantym, Markiem [?] i Michałem Bernackimi [?].
Akt nr 181
Oblata prorogacji komornika ziemskiego kijowskiego Michała Kamińskiego w sprawie JO. ks. Józefa Lubomirskiego, kasztelana kijowskiego, z W. Michałem Jasińskim, łowczym halickim (zjazd do wsi Buki)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data16/27 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 12 II 1794 st. st.
31tego odraczam y Proroguię Zachowuiąc Stronom Ter-
32min na ów Czas zawity y wolność Sprowadzenia Jnne-
33go Officyalisty w przypadku niezjechania mego Dan
34w Żytomierzu Dnia Dwunastego dawnego Stylu Lutego
35Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku tę Proroga-
36cyą Szczegulnie Szczegulnie tylko aby Termin nie
37upadł na Żądanie JO. Xięcia Lubomirskiego Kaszt.
38Kijo. podpisuię — Michał Kaminski Komor. Zie.
39Kijo. Która to Prorogacya Słowo w Słowo iak się w sobie
40ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijo. iest zapisana —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „180.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Foliacja rkp.: po k. „221/” (221v) następuje recto oznaczone „221a” (przy kolejnej karcie). Formuła „Szczegulnie Szczegulnie” – dittografia w rkp.
Komornik ziemski kijowski Michał KAMIŃSKI (por. akt 102 – prorogacja komornika M. KAMIEŃSKIEGO) odracza z 17/28 II na 15 III 1794 n. st. kondescensję (zjazd graniczny „z limity”) do wsi BUKI w sprawie JO. ks. Józefa LUBOMIRSKIEGO, kasztelana kijowskiego („K.K.”, „Kaszt. Kijo.”; por. akty 23, 130 – starosta romanowski), z W. Michałem JASIŃSKIM, łowczym halickim; prorogację wydał „tylko aby termin nie upadł”, na żądanie księcia. Oblatę podał W. Mikołaj KAMIŃSKI.
Streszczenie
16/27 II 1794 Mikołaj Kamiński podał do oblaty prorogację (Żytomierz, 12 II 1794 st. st.), którą komornik ziemski kijowski Michał Kamiński, na żądanie ks. Józefa Lubomirskiego, kasztelana kijowskiego, odroczył na 15 III 1794 n. st. zjazd graniczny do wsi Buki w sprawie księcia z Michałem Jasińskim, łowczym halickim.
Akt nr 182
Oblata prorogacji komornika ziemskiego kijowskiego Michała Kamińskiego w sprawie wierzycieli W. Stanisława Zakrzewskiego [?], podstolego buskiego [?] (zjazd do Białej Cerkwi; JW. F. K. Branicki)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data16/27 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 20 II 1794 n. st.
Karty / skanyk. 221a (skan 0232, strona prawa – dół) – k. 221av (skan 0233, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 221a (skan 0232, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Miesiąca Lutego Szesnastego podług dawnego a Dwudzie-
3stego Siódmego podług Nowego Stylu —
4[reklamant:] Na Urzędzie
k. 221av (skan 0233, strona lewa)
1Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mo-
2ści Żytomierzu Przedemną Janem Gruszeckim Regen-
3tem Przysięgłym Grodz. Wwdztwa Pttu Kijo. y Xięga-
4mi Niniejszemi Grodz. Kijo. Osobiście Stawaiący W.
5Józef Betkowski [?] Prorogacyą w Sprawie Wierzycie-
6lów W. Stanisława Zakrzewskiego [?] Podstolego [?]
7Buskiego przez Urząd Komorn. Ziem. Kijo. z Limity do
8Dnia Szóstego Marca Nowego Stylu Tegoż Roku
9wydaną na Papierze Stemplowanym Krajowym
10Zapisaną y podpisaną do Xiąg Grodz. Kijo. w Oblatę
11podał w Sposob takowy Oznaymuię Niniejszym Li-
12stem moim odrocznym Komu o tym wiedzieć należy
13a Mianowicie Stronom Między Sobą Czyniącym iż
14Za [...] [?] Limity w Roku niedawno zeszłym Tysiąc
15Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzecim Dnia Dwudzieste-
16go Trzeciego Decembris Novi Styli na Grunt do Mia-
17sta Białey Cerkwi Między JW. Franciszkiem Xawerym
18Branickim H.W.K. O.W.K. [?] y W. Stanisławem Zakrzewskim [?]
19P.B. z iedney a Wierzycielami tegoż W. Zakrzewskiego z dru-
20giey Strony nastąpioney Rekwirowany będąc od Wierzy-
21cielów Tegoż W. Zakrzewskiego na Termin z Limity w Ro-
23tym [?] Dnia Dwudziestego Siódmego Lutego przypadaiący
24dla rozsądzenia Sprawy Między temiż Stronami Dekretem
25Sądu [...] [?] Ziem. Kijo. na Ziazd odesłaney na który Ter-
26min dla Słusznych [?] przyczyn zjechać niemogę Przeto Ter-
27min rzeczony by z takowego Przypadku nieupadł na
28żądanie Wierzycielów W. Zakrzewskiego to iest W. Montre-
29zora [?] Jabłkowskiego [?] y Jnnych do Dnia Szóstego Marca No-
30wego Stylu Roku bieżącego Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt
31Czwartego odraczam y Proroguię zachowuiąc Stronom w
32Dekrecie wskazanym Termin Stawienia się na ów czas Za-
33wity pod Rygorem w Dekrecie zamierzonym z mocą y wol-
34nością Sprowadzenia Jnnego Officyalisty na co Niniey-
35szy List moy Prorogacyiny podpisem Ręki własney
36Stwierdzam Datum w Żytomierzu Dnia Dwudziestego Lutego
37N.S. Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Tę Proroga-
38cyą aby Termin nieupadł na żądanie Wierzycielów W. Zakrze-
39wskiego podpisuię Michał Kaminski Komor. Z. K. Która to Proroga-
40cya Słowo w Słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
41Grodz. Kijo. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „181.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Foliacja rkp.: verso karty „221a” (skan 0233 lewa – w rkp. „221a/” [?]); tu oznaczone k. 221av.
Nazwisko dłużnika czytane w tytule „Zaborowskiego [?]”, w tekście „Zalrzewski/Zakrzewski” – przyjęto ZAKRZEWSKI [?]; „P.B.” = zapewne podstoli buski (w tekście „Podstolego [?] Buskiego”). JW. Franciszek Ksawery BRANICKI, hetman wielki koronny („H.W.K.”; drugi skrót „O.W.K. [?]” nierozwiązany) – strona sprawy z Zakrzewskim i jego wierzycielami; zjazd do BIAŁEJ CERKWI (z dekretu sądu ziemskiego [?] kijowskiego) z limity 23 XII 1793 n. st. przypadał na 27 II 1794 – odroczony na 6 III 1794 n. st. na żądanie wierzycieli (W. MONTREZOR [?] – por. akt 11, MONTREZOROWA w Białej Cerkwi; JABŁKOWSKI [?] i inni). Komornik ziemski kijowski Michał KAMIŃSKI (por. akt 181). Oblatę podał W. Józef BETKOWSKI [?] (por. akt 87 – J. BĘTKOWSKI [?]).
Streszczenie
16/27 II 1794 Józef Betkowski [?] podał do oblaty prorogację (Żytomierz, 20 II 1794 n. st.), którą komornik ziemski kijowski Michał Kamiński, na żądanie wierzycieli Stanisława Zakrzewskiego [?], podstolego buskiego [?] (Montrezora [?], Jabłkowskiego [?] i innych), odroczył z 27 II na 6 III 1794 n. st. zjazd do Białej Cerkwi w sprawie hetmana Franciszka Ksawerego Branickiego z Zakrzewskim i jego wierzycielami.
Akt nr 183
Plenipotencja W. Tekli z Potockich Miazowskiej [?], stolnikowej [?], dla WW. patronów do ukończenia procesu rozwodowego (zeznana w grodzie)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
18rać Substytutów y wszelkich Dobrodzieystw Prawnych
19aż do Ukończenia Sprawy Używać a cokolwiek przez
20tychże WW. Plenipotentów postanowiono będzie
21to Ja za rzecz ważną przyiąć Obowiązuię się Mocą do-
22browolnego Zeznania Tekla z Potockich Miazow-
23ska —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „182.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Nowy dzień czynności: 17/28 II 1794. Zeznanie złożone osobiście przed regentem Janem GRUSZECKIM (bez formuły oblaty).
Nazwisko zeznającej: w tytule „Miazowskiey”, w podpisie „Miazowska”, w tekście „Mianowska [?]” (mąż – „Stanisławem Mianowskim [?]”); skrót urzędu „Stol. Ulony [?]” / w tytule „Stol. [?]” – nierozwiązany (stolnikowa …). Tekla z POTOCKICH prowadzi w konsystorzu kijowskim proces rozwodowy z mężem Stanisławem i ustanawia plenipotentami (patronami): Tadeusza DUNAJEWSKIEGO, cześnika parnawskiego [?] („Cześn. Pernaw.”; por. wicegerent T. DUNAJEWSKI – akty 123, 172, 177), Wojciecha IZBICKIEGO (por. akt 153), Tomasza BIELICKIEGO i Wincentego CZECZERSKIEGO [?].
Streszczenie
17/28 II 1794 Tekla z Potockich Miazowska [?] zeznała w grodzie kijowskim w Żytomierzu plenipotencję dla patronów Tadeusza Dunajewskiego, Wojciecha Izbickiego, Tomasza Bielickiego i Wincentego Czeczerskiego [?] do prowadzenia aż do końca jej procesu rozwodowego z mężem Stanisławem w konsystorzu kijowskim, z pełną mocą procesową i prawem ustanawiania substytutów.
Akt nr 184
Oblata ekstraktu dubieńskiego z manifestem W. Macieja Opolskiego, C.S. [?], de continuanda possessione dóbr wsi Lisowiec [?]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data17/28 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); manifest – akta kontraktowe dubieńskie 18 I 1794
Karty / skanyk. 222 (skan 0233, strona prawa – dół) – k. 222v (skan 0234, strona lewa – góra)
18tychże Osobiście Stawaiący W. Maciey Opolski C.S. [?] takowe
19dla wieczności [?] czyni Oświadczenie W. Stawaiący maiąc Sobie Za-
20[...]ny Kontrakt od JO. X. Kalixta Ponińskiego [...] [?] W.
21Felixa Erazma [?] Szpendowskiego S.B. [?] ze Wsi Lisowiec [?] w Klu-
22[czu] [...] Tysiąc Siedmset Osmdziesiąt Szóstego [?] Dnia Pierwszego Gru-
23dnia gdy w Trakcie posiadania Tych Dóbr za Kontraktem
24[reklamant:] Między
k. 222v (skan 0234, strona lewa)
1Między JO. X. Barbarą Lubomirską W.K. Swym y Sukcesso-
2rów z N. JO. X. Kasprem Lubomirskim W.K. Spłodzonych Jmie-
3niem Czyniącą z iedney a W. Szpendowskim S.B. [?] z drugiey Stro-
4ny Zawartym JW. Prot Potocki W.K. umawiaiący [?] W. Stawa-
5iącym oddanie Summy na te Dobra Wsi Lisowiec [?] uda-
6ny na Dniu dzisieyszym zdeterminował a W. Stawaiący
7Oddania y wyliczenia tey że Summy wyrazem z Prawa do
8przeznaczonym [?] aż do Upełnienia [?] [...] oddanie z Ukupna [?] dla Sie-
9bie Possessyi Wsi Lisowiec [?] żadney niedoczekał się y nie-
10dbał [?] Satysfakcyi Przeto y z mocy Kontraktu y Konsensu
11Sobie Służących przy dalszym posiadaniu Dóbr tych Wsi
12Lisowiec [?] utrzymuie się y zostawać będzie Przed Aktami Ni-
13nieyszemi oświadcza się y dalsze Possessyi tey Utrzymy-
14wanie [?] podług Praw dzierżenia Obwarowaw [?] oraz o niewyliczenie
15Summy zaskarża się Maciey Opolski z Których Akt ten
16wypis pod Pieczęcią Herbu Kró[lestwa] [?] iest wydany Pisany w Du-
17bnie Lectum Cum Jndultu [?] Akt Tomaszewski (L.S.) Correxi Ba-
18tkowski [?] Którey to Manifest Słowo w Słowo iak się w So-
19bie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijo. iest zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „183.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Pospieszna ręka – miejsca niepewne oznaczono [?].
„de Continuanda Possessione” (łac.) – o kontynuowanie (dalsze utrzymanie) posiadania. Manifest W. Macieja OPOLSKIEGO („C.S. [?]” – urząd nierozwiązany) wniesiony 18 I 1794 do akt kontraktowych dubieńskich przed wicerejentem Kasprem KAWECKIM: Opolski, posiadając wieś LISOWIEC [?] na mocy kontraktu (z 1 XII 1786 [?]) od ks. Kaliksta PONIŃSKIEGO i W. Feliksa Erazma [?] SZPENDOWSKIEGO („S.B. [?]”) – w trakcie posiadania na mocy kontraktu zawartego przez ks. Barbarę LUBOMIRSKĄ, wojewodzinę kijowską (w imieniu własnym i dzieci z ks. Kasprem Lubomirskim), ze Szpendowskim – oświadcza, że JW. Prot POTOCKI, wojewoda kijowski, wyznaczył mu termin oddania sumy na tej wsi, której jednak nie otrzymał; dlatego na mocy kontraktu i konsensu zostaje przy dalszym posiadaniu Lisowca [?] i protestuje przeciw niewypłaceniu sumy. Tło: dobra dożywotnie Barbary z Lubomirskich oddane Potockim po dekrecie kompromisarskim (akt 145). „Lectum cum indultu [?] Akt Tomaszewski”, „Correxi Batkowski [?]” – podpisy kontrolne w wypisie dubieńskim.
Streszczenie
17/28 II 1794 Teodor Dydkowski podał do oblaty wypis z akt kontraktowych dubieńskich (18 I 1794) z manifestem Macieja Opolskiego, który – trzymając wieś Lisowiec [?] na mocy kontraktu zawartego za czasów dożywocia ks. Barbary Lubomirskiej (ks. Kalikst Poniński, Feliks Erazm [?] Szpendowski) – oświadczył, że nie otrzymał sumy, której zwrot wyznaczył mu wojewoda Prot Potocki, i dlatego pozostaje przy dalszym posiadaniu wsi, protestując przeciw niewypłaceniu sumy.
Akt nr 185
Oblata prorogacji wicegerenta Teodora Dunajewskiego [?] w sprawie JWW. Kałowskich [?] z W. Józefem Dobrowlańskim [?] (zjazd do wsi Kitajnowce [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data17/28 II 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 28 II 1794 n. st.
Karty / skanyk. 222v (skan 0234, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 222v (skan 0234, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Miesiąca Lutego Siedmnastego podług dawnego a Dwudzie-
3stego Osmego podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperat. Mci Żytomierzu Przedem-
5ną Janem Gruszeckim Regentem Przysgł. Grodz. Wwdztwa Pttu Kijo. y Xię-
6gami Niniejszemi Grodz. Kijo. Osobiście Stawaiący W. Woyciech Kamiński [?]
7Prorogacyą w Sprawie JWW. Kałowskich [?] S.D.K. [?] z W. Dobrowlańskim [?]
8[...] [?] od Urzędu V.G.J.K. [?] wydaną Ziazd w Kitainowce [?] z Dnia Pierwsze-
9go N.S. do Dnia Piętnastego Sierpnia Roku Teraźn. zmieniaiącą [?] podpi-
10sem tegoż Urzędu zatwierdzoną na Papierze Stempl. Spisaną do
11Akt Grodz. Kijo. w Oblatę podał w Sposob takowy z Rozkazu Nay-
12iaśnieyszey Jmperatorowey Jey Mci Pani Naszey Naymiłościwszey Vi-
W rkp. nr „184.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Pod aktem podpis kontrolny „Czytałem Kopczyński mp” (por. akty 63, 75, 103).
Wicegerent sądowy grodzki generału województwa kijowskiego Teodor „Danaiewski” (zapewne T. DUNAJEWSKI – por. akty 29, 123, 172, 177, 183), wojski bydgoski [?] („Woyski Bidgoski”), odracza z 1 III na 15 VIII 1794 n. st. zjazd (kondescensję) do wsi KITAJNOWCE [?], nakazany dekretem sądu ziemskiego [?] kijowskiego z 16 VII 1793 w sprawie W. Józefa DOBROWLAŃSKIEGO [?] z WW. Adamem i Teklą z DZIERŻBICKICH [?] KAŁOWSKIMI [?] („S.D.K. [?]” – nierozwiązane); wcześniejsze prorogacje 30 X 1793 i 9 I 1794. Nazwiska stron i nazwa wsi niepewne (pospieszna ręka). Oblatę podał W. Wojciech KAMIŃSKI [?].
Streszczenie
17/28 II 1794 Wojciech Kamiński [?] podał do oblaty prorogację (Żytomierz, 28 II 1794 n. st.), którą wicegerent grodzki kijowski Teodor Dunajewski [?], wojski bydgoski [?], za zgodą stron odroczył z 1 III na 15 VIII 1794 n. st. zjazd do wsi Kitajnowce [?] w sprawie Józefa Dobrowlańskiego [?] z Adamem i Teklą z Dzierżbickich [?] Kałowskimi [?].
Akt nr 186
Oblata dekretu zjazdowego wicegerenta Ludwika Beynarowicza między JW. Ignacym Karniewskim, S.K. [?], a Ur. Stanisławem Strzeleckim (grunt miasta Żytomierza)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data18 II / 1 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zjazd – Żytomierz 3–4 XII 1793 st. st.
16Sądowy Grodz. Kijo. z mocy Dekretu Sądu zupełnego Grodz.
17Kijo. między Ur. Stanisławem Strzeleckim a JW. Jgnacym
18Karniewskim S.K. Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego
19Roku Dnia Dziewiętnastego według Dawnego a zaś Trzydzie-
20stego podług Nowego Stylu Miesiąca Listopada nastąpio-
21nego na wzaiemne Stron Powództwa Ziazd Sądowy lub Na-
22miestniczey Osoby na Grónt Miasta Żytomierza na Dzień Trze-
23ci Grudnia podług Dawnego Stylu Roku bieżącego z wolnym
24przypozwaniem kogo potrzeba będzie dla ostatecznego Spra-
25wy podług Processu Stron postępuiąc Stopniami Prawa
26Rozsądzenia oznaczaiącego, i takowemu rozsądzeniu ulegać
27Strony pod WW. obowiązuiącego, na czas i mieysce wyż rze-
28czonym Dekretem przeznaczone ziechawszy Jurisdikcyą
29swoią woźnemu opatr. Andrzejowi Rabowiczowi [?] ogłosić i
30do następuiącego Dnia odwołać zlecił a zaś na dniu Czwar-
31tym Miesiąca Grudnia przytomnemu Woźnemu, Strony
32do stawienia się na Rosprawie wezwać nakazał na którym
33Terminie Ur. Stanisław Strzelecki powód i pozwany osobiście [?]
34a JW. Karniewski S.K. O.S.S.K. pozwany i powód przez Urodz.
35Stanisława Wysockiego, WW. Stanisław Wysocki Ekonom
36Niechworowski [?] i Ludwik Krzepecki [?] Rachmistrz przypozwa-
37ni osobiście [?] postanowiwszy się — Gdy powzaiemnych Sprawach
38Strony między sobą wniesionych [?] do siebie nawzaiem pre-
39[reklamant:] tensyach
k. 223v (skan 0235, strona lewa)
1w pretensyach ugadzaią się i JW. Karniewski S.K. dla [?] Ur.
2Stanisława Strzeleckiego Złł. Pol. Dwieście na uspokoienie Jego
3pretensyi postanawia i Ur. Strzelecki takową Kwotę na zała-
4twienie Swych do Skarbu JW. Karniewskiego pretensyi przy-
5iąć Sądownie oświadczył więc Urząd Ziazdowy stosuiąc się
6do takowey Stron ugody nakazuie aby JW. Karniewski S.K. Rze-
7czoną Summę Złł. Pol. Dwieście w srebrney monecie Polskiey lub
8Złotem licząc każdy Czerwony Złł. po Złł. Osmnaście na dniu
9pierwszym Miesiąca Marca według Łacinskiego Kalędarza
10w Roku następuiącym Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt
11Czwartym przed Xięgami Grodz. Kijo. pod WW. a w przypadku
12sprzeciwienia się przy uczynionym zażaleniu ogłosić się [?]
13powinno do Rąk Ur. Stanisława Strzeleckiego lub iego umoco-
14wanego za kwitem zapłacił na którym Terminie obie Stro-
15ny iako [?] sobie poczynione skargi pozwów Relacyę elemi-
16nować z Xiąg są obowiązani pod takowymże w przypad-
17ku sprzeciwienia się rygorem mocą niniejszego Dekretu
18Ludwik Beynarowicz V.G.S.K. Który to Dekret słowo w sło-
19wo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodz. Kijo. iest zapisany
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „185.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Od tej strony (k. 223, skan 0234 prawa) nagłówek „Miesiąc Marzec N.S.” i NOWA, staranna, czytelna ręka; czynności znów przed wicerejentem przysięgłym Józefem ROSZKOWSKIM („V.R.ttem P.ttym” – vice regentem przysięgłym).
Dekret zjazdowy wicegerenta sądowego grodzkiego kijowskiego Ludwika BEYNAROWICZA (V.G.S.K.; por. akty 127, 136) na gruncie miasta Żytomierza (3–4 XII 1793 st. st.), z mocy dekretu sądu zupełnego grodzkiego kijowskiego z 19/30 XI 1793, w sporze Ur. Stanisława STRZELECKIEGO z JW. Ignacym KARNIEWSKIM („S.K.” – zapewne szambelan JKMci [?]; „O.S.S.K.” – kawaler orderu św. Stanisława [?]); por. akt 167 (zaświadczenia o służbie Strzeleckiego u JW. Karniewskiego). Za Karniewskiego stawał Stanisław WYSOCKI; przypozwani: ekonom Stanisław WYSOCKI „Niechworowski [?]” i rachmistrz Ludwik KRZEPECKI [?]; woźny opatrzny Andrzej RABOWICZ [?]. Strony zawarły ugodę: Karniewski zapłaci Strzeleckiemu 200 zł pol. (w srebrnej monecie polskiej lub w złocie, czerwony złoty po 18 zł) 1 III 1794 n. st. przed aktami grodzkimi; obie strony mają wymazać z ksiąg wzajemne skargi, pozwy i relacje.
Streszczenie
18II / 1 III 1794 Stanisław Strzelecki podał do oblaty dekret zjazdowy wicegerenta Ludwika Beynarowicza (Żytomierz, 3–4 XII 1793), na mocy którego – wobec ugody stron – JW. Ignacy Karniewski miał zapłacić Strzeleckiemu 200 zł polskich na zaspokojenie jego pretensji (o służbę) 1 III 1794 przed aktami grodzkimi kijowskimi, a obie strony miały wymazać z ksiąg wzajemne skargi i pozwy.
Akt nr 187
Oblata prorogacji komornika ziemskiego kijowskiego Michała Kamińskiego w sprawie JW. Antoniego Pruszyńskiego, S.K. [?], z JW. Protem Potockim, wojewodą kijowskim (zjazd w Kotelni)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data18 II / 1 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 28 II 1794 n. st.
Karty / skanyk. 223v (skan 0235, strona lewa) – k. 224 (skan 0235, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 223v (skan 0235, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Osmnastego podług Dawnego Miesiąca Lutego
3a Pierwszego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości
6Grodz. Wwa Ptta Kijo. i Xięgami niniejszemi Grodz. Kijo. Oso-
7biście Stały Ur. Franciszek Krechowiecki Prorogacyą w Spra-
8wie JW. Pruszyńskiego S.K. z JW. Potockim W.K. Termin
9Kondescensyi z Dnia Szóstego Marca Tysiąc Siedmset Dzie-
10więćdziesiąt Czwartego Roku w Kotelni przypadaiący Novi
11Stili do Dnia Szóstego Maja Roku tegoż odraczaiącą za zgo-
12dą Stron od Urzędu Komor. Ziem. Kijo. wydaną i podpi-
13sem zatwierdzoną na Papierze Dziesięciokopiykowym na-
14pisaną do Akt Grodz. Kijo. w Oblatę podał w te słowa Zmo-
15cy Dekretów Ziem. Kijo. dwóch i Prorogacyi między JW.
16Antonim Pruszyńskim S.K. a JW. Protem Potockim
17W.K. nastąpionych będąc rekwirowanym na Termi-
18nie Ziazdu Dnia Szóstego Marca Tysiąc Siedmset Dzie-
19więćdziesiąt Czwartego Roku w Kotelni z dwoch Dekre-
20tów Ziem. Kijo. i Prorogacyi przypadaiący gdy dla
21różnych Przyczyn na ten czas ziechać nie mogą [!]
22przeto za zgodą Stron między sobą czyniących rzeczony
23Termin Ziazdu z dnia Szóstego Marca Roku niniejszego
24Novi Stili na dzień Szósty Maja Novi Stili Roku bieżące-
25go przenoszę i proroguię zachowuiąc Stronom na ów
26czas Termin Stawienia się zawity i wolne sprowadze-
27nie innego Oficyalisty Datum w Żytomierzu Dnia Dwu-
28dziestego osmego Lutego Novi Stili Tysiąc Siedmset Dzie-
29więćdziesiąt Czwartego Roku Tę Prorogacyą w spra-
30[reklamant:] wie
k. 224 (skan 0235, strona prawa)
1w sprawie JW. Pruszyńskiego S.K. z JW. Potockim W.K.
2podpisuię Michał Kaminski Komor. Ziem. Kijo. Na
3tę Prorogacyą z strony JW. Potockiego W.K. zezwalam
4Wincenty Bojakowski [?] na tę Prorogacyą Jmieniem
5JW. Pruszyńskiego S.K. zezwalam Franciszek Krecho-
6wiecki Która to Prorogacya słowo w słowo iak się w sobie
7ma do Xiąg niniejszych Grodz. Kijo. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „186.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). „nie mogą” – zapewne omyłka za „nie mogę”.
Komornik ziemski kijowski Michał KAMIŃSKI (por. akty 181–182), za zgodą stron (pełnomocnicy: Wincenty BOJAKOWSKI [?] za JW. Prota POTOCKIEGO, wojewodę kijowskiego, i Franciszek KRECHOWIECKI za JW. Antoniego PRUSZYŃSKIEGO, „S.K.” – urząd nierozwiązany; por. akty 125, 151 – A. Pruszyński i Kotelnia), odracza z 6 III na 6 V 1794 n. st. zjazd do KOTELNI nakazany dwoma dekretami sądu ziemskiego kijowskiego i prorogacją.
Streszczenie
18II / 1 III 1794 Franciszek Krechowiecki podał do oblaty prorogację (Żytomierz, 28 II 1794 n. st.), którą komornik ziemski kijowski Michał Kamiński, za zgodą pełnomocników obu stron, odroczył z 6 III na 6 V 1794 n. st. zjazd w Kotelni w sprawie JW. Antoniego Pruszyńskiego z wojewodą kijowskim Protem Potockim.
Akt nr 188
Oblata prorogacji podwojewodziego Ignacego Lubicz Chojeckiego w sprawie JW. Antoniego Pruszyńskiego, S.K. [?], z JW. Protem Potockim, wojewodą kijowskim, i innymi (zjazd w Kotelni)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data18 II / 1 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Potyczyńce [?] 21 I 1794 (w tekście także „Żytomierz 28 II 1794 n. st.”)
13raczaiącą od Sądu Podwoiewodzińskiego Grodz. Kijo. wy-
14daną i podpisem zatwierdzoną na papierze zaświadczo-
15nym Dziesięciokopiykowym zapisaną do Akt Grodz. Kijo.
16w oblatę podał w te Słowa Oznaymuię niniejszym Listem
17moim odrocznym Komu o tym wiedzieć należy a miano-
18wicie Stronom między sobą czyniącym iż ia z mocy Dekre-
19tu Grodz. Kijo. i Prorogacyi wzywanie [?] między JW. Antonim
20Pruszyńskim S.K. a JW. Potockim W.K. i innemi nastąpio-
21nych na Termin Kondescensyi Dnia Trzeciego Marca
22Novi Stili Roku Teraźnieyszego w Kotelni przypadaiący bę-
23dąc rekwirowany gdy dla różnych przyczyn na ten czas
24ziechać nie mogę przeto za zgodą stron między sobą czy-
25niących rzeczony Termin Ziazdu z dnia Trzeciego Marca
26Novi Stili na Dzień Trzydziesty Kwietnia podług Łaciń-
27skiego Kalędarza Roku Teraźn. Tysiąc Siedmset Dziewięćdzie-
28siąt Czwartego przenoszę i proroguię zachowuiąc na ów
29czas Stronom Termin stawienia się zawity i wolne spro-
30wadzenie innego Oficyalisty Dat. w Żytomierzu Dnia
31Dwudziestego Osmego Lutego Novi Stili Tysiąc Siedmset
32Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Którą to Prorogacyą Rę-
33ką własną podpisuię Datum w Potyczyńcach [?] Dnia
34Dwudziestego Pierwszego Januar. Tysiąc Siedmset Dzie-
35więćdziesiąt Czwartego Roku Jgnacy Lubicz Choiecki
36Ł.O. P.L. [?] na tę Prorogacyą z Strony JW. Potockiego ze-
37zwalam Wincenty Bojakowski [?] Na tę prorogacyą Jmie-
38[reklamant:] niem
k. 224v (skan 0236, strona lewa – góra)
1Jmieniem JW. Pruszyńskiego S.K. zezwalam Franciszek
2Krechowiecki Która to Prorogacya słowo w słowo iak się w so-
3bie ma do Xiąg niniejszych Grodz. Kijo. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „187.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Druga prorogacja w sprawie JW. Antoniego PRUSZYŃSKIEGO („S.K.” [?]) z JW. Protem POTOCKIM, wojewodą kijowskim, „i innymi” (por. akt 187 – inny termin zjazdu w Kotelni, z dekretów ziemskich): wydana przez sąd podwojewodziński grodzki kijowski – podpisał Ignacy LUBICZ CHOJECKI („Ł.O.” = łowczy owrucki; „P.L. [?]” – zapewne podwojewodzi [?]; por. akty 134–136, 141, 154, 174); zjazd z 3 III przeniesiony na 30 IV 1794 n. st. W tekście dwie formuły daty: „Dat. w Żytomierzu Dnia 28 Lutego N.S. 1794” (zapewne przejęta z poprzedniej prorogacji Kamińskiego – akt 187) i „Datum w Potyczyńcach [?] Dnia 21 Januar. 1794” przy podpisie Chojeckiego. Pełnomocnicy stron: Wincenty BOJAKOWSKI [?] (Potocki) i Franciszek KRECHOWIECKI (Pruszyński).
Streszczenie
18II / 1 III 1794 Franciszek Krechowiecki podał do oblaty prorogację sądu podwojewodzińskiego grodzkiego kijowskiego (podpisaną przez Ignacego Lubicz Chojeckiego, łowczego owruckiego), która za zgodą pełnomocników stron przeniosła z 3 III na 30 IV 1794 n. st. zjazd w Kotelni w sprawie JW. Antoniego Pruszyńskiego z wojewodą kijowskim Protem Potockim i innymi.
Akt nr 189
Oblata prorogacji komornika ziemskiego kijowskiego Michała Kamińskiego w sprawie W. Bazylego Turkuta z JW. Piotrem Hadziewiczem i JW. Hadziewicza z W. Grzegorzem Jankowskim (zjazdy w Skoczyszkach [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data18 II / 1 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 1 III 1794 n. st.
Karty / skanyk. 224v (skan 0236, strona lewa – góra i środek)
Językpol.
Transkrypcja
k. 224v (skan 0236, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Osmnastego Lutego podług dawnego
3a Pierwszego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci
17iż ia będąc z dwóch Dekretów Ziemsk. Kij. na Kondescensyą
18w Skoczyszkach [?] między JW. Hadziewiczem a W. Jankowskim
19i dno [!] drugo między Turkutem a JW. Hadziewiczem w Pro-
20rogacyach będących na dniu Drugim Marca Tysiąc Siedm-
21set dziewięćdziesiąt Czwartego Roku przypadaiące Rekwirowany
22gdy na pomieniony Termin Ziazdu dla Przyczyn Legalnych
23ziechać nie mogę przeto z dnia Drugiego Marca Novi Stili do
24dnia Dwudziestego Kwietnia Roku bieżącego podług Stylu no-
25wego odraczam i proroguię zachowuiąc Stronom Termin sta-
26wienia się zawity z wolnością sprowadzenia innego Oficyalisty
27i na to się podpisuię Datum w Żytomierzu Dnia Pierwszego Mar-
28ca Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku podług No-
29wego Stylu tę Prorogacyą Podpisuię Michał Kamiński Ko-
30mor. Ziem. Kij. Która to Prorogacya słowo w słowo iako się w so-
31bie ma do Xiąg niniejszych Grodz. Kij. zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „188.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Prorogacja komornika ziemskiego kijowskiego Michała KAMIŃSKIEGO (por. akty 181–183, 187): dwa zjazdy (kondescensje) z dekretów sądu ziemskiego kijowskiego – JW. Piotr HADZIEWICZ c/a W. Grzegorz JANKOWSKI oraz Bazyli TURKUT c/a JW. Hadziewicz – wyznaczone na 2 III 1794 n. st. w „Skoczyszkach” [?] (odczyt nazwy niepewny), odroczone na 20 IV 1794 n. st. Te same strony w prorogacjach z aktów wcześniejszych (por. akty 47–61 – B. TURKUT, P. HADZIEWICZ, G. JANKOWSKI; akt 115 – G. JANKOWSKI). Skróty tytułów: „B.K.H.” [?] przy Hadziewiczu (w aktach 7 i 42 – brygadier), „V.G.G.K.” = vicegerent grodzki generalny [?] kijowski, „P.W.K.” [?] – zapewne porucznik wojsk koronnych [?]. Wyrażenie „i dno drugo” – błąd pisarza za „i drugiego [Dekretu]” [?]. Nazwisko podającego („Bech” / „Bek”) niepewne.
Streszczenie
18II / 1 III 1794 W. Bazyli Bech [?] podał do oblaty prorogację komornika ziemskiego kijowskiego Michała Kamińskiego (Żytomierz 1 III 1794 n. st.), który z przyczyn prawnych przeniósł z 2 III na 20 IV 1794 n. st. dwa zjazdy z dekretów ziemskich kijowskich w Skoczyszkach [?]: w sprawie JW. Piotra Hadziewicza z W. Grzegorzem Jankowskim, wicegerentem grodzkim, oraz Bazylego Turkuta z Hadziewiczem.
Akt nr 190
Plenipotencja ustna od W. Floriana Janowskiego W. Jakubowi Pawłowskiemu [?] dana (sprawa w Komisji Bankowej na fortunę Prota Potockiego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data18 II / 1 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki)
Karty / skanyk. 224v (skan 0236, strona lewa – dół) – k. 225 (skan 0236, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 224v (skan 0236, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Osmnastego Lutego podług dawnego
3a Pierwszego Marca podług nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci Żytomie-
6Wwa Pttu Kij. i Xięgami niniejszemi Grodz. Kij. Osobiście Stały
7W. Florian Janowski P.K.W.L. S.Z.K. zdrowy będąc na ciele i umy-
8śle odstąpiwszy należney Ziemi Jurisdykcyi Prawa Forum
9Pttu Wwa a pod teraźnieysze [?] dobrowolne zeznanie zupełne
10i całe poddaiąc się wiadomo iawno czynię ustnie i dobrowolnie
11zeznaię iż W. Zeznawaiący maiąc sprawę w Komissyi Ban-
12[reklamant:] kowey
k. 225 (skan 0236, strona prawa – góra)
1Bankowey na Fortunę JW. Prota Potockiego W.K. wypadłey [?]
2w Warszawie agituiącą się a nie mogąc iey dla odległości mieysca
3osobiście dopilnować przeto na mieysce i w osobie swoiey W. Jaku-
4ba Pawłowskiego [?] K.W.L. za pełnomocnego obiera i stanowi da-
5iąc onemu władzę w Sądzie Komissyinym w Osobie W. Zezna-
6waiącego postanowić się spory Prawne robić innych Ple-
7nipotentów na mieysce swoim substituować kontrowertować
8i co Prawo okoliczności Jnteressu i sprawiedliwości wyma-
9gać będą stanowić — Co W. Zeznawaiący za ważne trwałe i
10nieporuszone przyiąć powinien będzie mocą dobrowolne-
11go zeznania Florian Janowski P.K.W.L. S.Z.K.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „189.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Florian JANOWSKI – „S.Z.K.” = sędzia ziemiański kijowski (por. akt 148 – F. JANOWSKI, sędzia ziemiański kij.); „P.K.W.L.” – zapewne porucznik kawalerii wojsk litewskich [?]. Pełnomocnik Jakub PAWŁOWSKI [?] („K.W.L.” – kapitan [?] wojsk litewskich); nazwisko w tytule i w tekście pisane z „ł” podobnym do „d” – odczyt niepewny. Sprawa w Komisji Bankowej (Komisja do upadłych banków w Warszawie) na fortunę Prota POTOCKIEGO, wojewody kijowskiego (por. akty 117, 179). „za ważne” – w rkp. „zawarne”.
Streszczenie
18II / 1 III 1794 W. Florian Janowski, sędzia ziemiański kijowski, ustnie ustanowił W. Jakuba Pawłowskiego [?] swoim pełnomocnikiem w sprawie toczącej się w Warszawie przed Komisją Bankową w związku z upadłością (fortuną) wojewody kijowskiego Prota Potockiego, z prawem substytucji.
Akt nr 191
Oblata plenipotencji ręcznej od W. Urszuli z Olędzkich Szaniawskiej W. Kazimierzowi Piotrowi Wiercińskiemu, wicegerentowi sądowemu guberni izasławskiej, danej (majątek po zm. mężu Adamie Szaniawskim)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data18 II / 1 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); plenipotencja – Jaśków [?] 8 I 1794
Karty / skanyk. 225 (skan 0236, strona prawa – od środka) – k. 225v (skan 0237, strona lewa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 225 (skan 0236, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Osmnastego Lutego podług Dawnego
3a Pierwszego podług Nowego Stylu Mca Marca
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci Żyto-
32Kijow. wynaszam ustanawiam i zapisuię daiąc onemu
33zupełną moc i władzę o Maiątku pozostałym bądź w Rucho-
34mościach Pieniądzach i Sprzętach bądź w Prowentach
35z Dóbr Dzierżawczych, Danin, Zboża i inszych bądź Pożycho-
36dów [?] wywiedzenia się, Reparacyi Dóbr zapomogów Gromad
k. 225v (skan 0237, strona lewa)
1Gromad Nadsiewów Gruntowych dochodzenia Kalku-
2lacyi od kogo i z czego wypadać będzie odebrania, Jlości
3Maiątku ustanowienia, rzeczy cudzych i zeznawaiącey wła-
4snych od Kreszy [?] N. W. Adama Szaniawskiego rozrządze-
5nia Wierzycielów do okazania Praw przypozwania z te-
6mi obrachowania się podług Pierwszości Praw Satysfa-
7kcyi czynienia wraz przy Wierzycielach z Dekretów Try-
8bunału Lubel. rachuiących się dopuszczenia y całym
9maiątkiem dla pomnożenia Funduszu Wierzycielów
10idące [?] Kreszy [?] przy N. W. Adamie Szaniawskim znaydu-
11iącey [?] każdemu Właścicielowi za słusznym dowodem
12powracaiąc Zarządzenia innych Plenipotentów zrówną
13lub szczególną mocą ustanowienia, a co ten Plenipotent
14lub od niego ustanowieni sporządzą i ustanowią, to za trwa-
15łe dotrzymać przyrzekam i obowiązuię się — Na co przy wy-
16ciśnieniu Pieczęci i uproszonych Przyiaciołach podpisuię się
17Dan w Jaśkowie [?] Dnia Osmego Stycznia Roku Tysiąc
18Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Urszula z Olędzkich
19Szaniawska będąc przytomny spisania tey Tranzakcyi
20iako Przyiaciel podpisuię się Tomasz Głuski [?] L.S. Pro-
21szony do podpisania tey Plenipotencyi podpisuię się Jan
22Kanty Szaniawski — Która to Plenipotencya słowo w słowo
23iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kij. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „190.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Urszula z OLĘDZKICH SZANIAWSKA, rozłączona (separowana) żona, a teraz wdowa po Adamie SZANIAWSKIM („C.Ł.P.K.N.” [?] – tytuł nierozwiązany; może cześnik [?]), ustanawia plenipotentem Kazimierza Piotra WIERCIŃSKIEGO, wicegerenta sądowego województwa kijowskiego w guberni izasławskiej („V.G.S.K.”; por. akt 134 – wicegerent WIERCIŃSKI), do spisania i zabezpieczenia majątku męża (pozostałego w województwie kijowskim, „Prowincyi Krasno Rossyiskiey” – czyli w części włączonej do Rosji) na zaspokojenie wierzycieli, wg pierwszeństwa praw i dekretów Trybunału Lubelskiego. Wyraz „Kreszy” (dwukrotnie) – zapewne zniekształcone „reszty” [?]. Miejsce wystawienia „Jaśków” [?] – odczyt niepewny. Podający oblatę Aleksander DZIEDZIŃSKI („W.K.Z.K.” [?] – może wojski [?]; nazwisko niepewne).
Streszczenie
18II / 1 III 1794 W. Aleksander Dziedziński [?] podał do oblaty plenipotencję (Jaśków [?] 8 I 1794), którą Urszula z Olędzkich Szaniawska, wdowa po rozłączonym z nią Adamie Szaniawskim, ustanowiła Kazimierza Piotra Wiercińskiego, wicegerenta sądowego guberni izasławskiej, pełnomocnikiem do spisania, zabezpieczenia i rozdysponowania majątku po mężu w województwie kijowskim na rzecz wierzycieli (w tym jej samej) według pierwszeństwa praw; świadkowie Tomasz Głuski [?] i Jan Kanty Szaniawski.
Akt nr 192
Oblata listu od W. Urszuli Szaniawskiej do W. Kazimierza Wiercińskiego, wicegerenta grodzkiego kijowskiego, pisanego (rejestr rzeczy po zm. mężu)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data18 II / 1 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); list – Lublin [?] 9 I 1794
Karty / skanyk. 225v (skan 0237, strona lewa – od środka) – k. 226 (skan 0237, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 225v (skan 0237, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Osmnastego Lutego podług Dawnego
3a Pierwszego Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci Żytomie-
22para iedna, kańczuk którego trzonek ze srebrnemi Sku-
23wkami ieden, Chomątów Furmańskich Sześć Kantarów
24[reklamant:] do nich
k. 226 (skan 0237, strona prawa – góra)
1do nich Sześć Kiców [?] Para iedna, Zegarków białych
2szcze[r]nych [?] biiących Dwa, te rzeczy wyrażone muszą bydź
3trzeba żebyście te powrócili bo są zapieczętowane dla drugich
4dawnieyszych Kredytorów polecam Ten Jnteress Łaści pa-
5mięci z powinnym zostaię szacunkiem WW. Mci Pana
6Dobr. Nayniższa Sługa Ur. Szaniawska Wielmożne-
7mu Jmć Panu Wiercińskiemu Vices Gerentowi Kij.
8WW. Panu i Dobr. w Lublinie Który to List słowo w słowo
9iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kij. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „191.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
List Urszuli SZANIAWSKIEJ (por. akt 191) do Kazimierza Piotra WIERCIŃSKIEGO, wicegerenta grodzkiego kijowskiego: rejestr rzeczy zapieczętowany przy zjeździe (kondescensji) przekazała adresatowi; podkreśliła rzeczy, które zmarły mąż Adam zabrał ze sobą na Ukrainę – dwie szable tatarskie w mosiądz oprawne, „szachownica” [?] (zapewne szabla/szaszka [?]) ze srebrną złoconą gałką, para srebrnych ostróg, kańczuk ze srebrnymi skuwkami, sześć chomąt furmańskich z sześcioma kantarami (uzdami), para „kiców” [?], dwa białe zegarki bijące – rzeczy te należy zwrócić, bo są zapieczętowane dla dawniejszych wierzycieli. „W Lublinie” w adresie – zapewne miejsce pobytu adresata lub wystawienia listu [?]. Skróty tytułów podającego („V.G.G.K.” [?]) i adresata („W.G.G.K.” [?]) – odczyt niepewny (por. akt 191 – „W.K.Z.K.” [?], „V.G.S.K.”). W formule „Anno Wielmożny Mci Dobrodzieju” – zapewne błąd pisarza (pominięty wyraz „Mości”). „Łaści pamięci” – zapewne „łaskawej pamięci”.
Streszczenie
18II / 1 III 1794 W. Aleksander Dziedziński [?] podał do oblaty list Urszuli Szaniawskiej (9 I 1794) do wicegerenta Kazimierza Wiercińskiego: przekazała mu rejestr rzeczy zapieczętowanych przy zjeździe i wyliczyła przedmioty, które jej zmarły mąż zabrał na Ukrainę (szable tatarskie, ostrogi srebrne, kańczuk, chomąta i kantary, dwa zegarki), prosząc o ich zwrot, gdyż są zabezpieczone dla dawniejszych wierzycieli.
Akt nr 193
Oblata zapisu przedślubnego (powtórnego, powiększającego posag) Starozakonnej Rywki Herszkowiczowej od męża Judka Leybka Chaymowicza
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data18 II / 1 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zapis – Pawołocz, czwartek 4 Ijar 5532 (= 7 V 1772); tłumaczenie poświadczone 1 III 1794
Karty / skanyk. 226 (skan 0237, strona prawa – od środka) – k. 226v (skan 0238, strona lewa)
Językpol. (tłumaczenie z hebrajskiego)
Transkrypcja
k. 226 (skan 0237, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Osmnastego Lutego podług Dawnego
3a Pierwszego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci
8wa ten zapis Przedślubny swóy własny Posag powięk-
9szaiący przez Świadków po Hebraysku na ordynaryinym
10Papierze spisany a na Polski Jęzik przetłumaczony
11podpisem tychże Świadków zatwierdzony z przyszytym
12Arkuszem Papieru Dziesięciokopiykowym do Akt Grodz.
13Kij. w oblatę podała w te słowa Pamiętamy Świadko-
14wie niżey podpisani w Czwartek dnia Czwartego Mca
15Jra Roku Pięciotysiącznego Pięćsetnego Trzydziestego
16Drugiego od Stworzenia Świata do Liczby którą myli-
17czemy [?] tu w mieście Pawołoczy iż Morzyny [?] Gospo-
18darz Judko Leybko Chaymowicz stawił się przed nami
19i powiadał nam że ta Rywka Córka Herszkowa iako
20ona była Dziewko wziąłem ią za siebie za żonę Szlubną
21i posażną iako Reguła Moyżesza Jzraela, teraz doświad-
22czywszy Przyiaźni i tak inne przywiązania należytego
23dobrowolnie Jey z moiey woli powiększam dla niey Posag
24i zapisuię oney w mieyscu Pierwszego odemnie zapisu
25powtórnym zapisem na co my Świadkowie niżey pod-
26pisami będąc przytomni iako podług Reguły i Zwyczaju
27naszego to iest Kotę [?] to uczyniono było i pisaliśmy Jey pow-
28torny zapis temi samemi słowami któremi był Pierwszy
29zapis to iest Leybko Chaymowicz umawiał się z Rywką
30Herszkowiczowey Córką bądź mi Żoną iak zakon Moyże-
31sza Jzraela przykazał a ia będę służył i będę Cię szano-
32wał i karmił i staranie wszelkie dla Ciebie przyrzekam iak
33każdy mąż szanuie i służy i opatruie w wszelkie potrzeby
34Żonę swoią sprawiedliwie, i daię Posag dla Dziewczyny Srebro
35[reklamant:] lub Złoto
k. 226v (skan 0238, strona lewa)
1lub Złoto Dwieście co należy się podług Prawa Bożego
2Dziewięciora Przykazania Wikt i Odzież i wszelkie potrzeby i wnio-
3sek dla niey iak zwyczay iest na całym Świecie na co Rywka
4Córka Herszkowiczowa Dziewka zezwoliła na to i przystała do
5mnie za Żonę i posag tenże który ona od Oyca swego do mnie
6wniosła lub srebro lub Złoto lub Kleynoty i odzież i wszelką
7wyprawę wszystko przyiął Leybko Chaymowicz ze Sto sztuk
8Srebra czystego a Leybko Chaymowicz z swego maiątku tyleż
9Sztuk Sto Srebra czystego ofiarował co czyni wszystkiego sto
10sztuk Srebra czystego a w tę porę Leybko Chaymowicz ieszcze
11powiększył dla niey Posag Summę Tysiąc Dziewięćset Złł. któ-
12ry zapisuię ieszcze powiększam dla niey Srebrą lub złotą o-
13dzież Kleynoty Perły które należą się do kobiecego ubioru tak
14że z prostey odzieży bieliznę poduszki Pierzyny co należy do
15Kobit Summy tak pierwszey iako i drugiey i teraźnieyszey
16czyni Tysiąc Osmset Dwadzieście Złł. Pol. prócz odzieży i
17kleynotów i tak mówił Leybko Chaymowicz ubespieczam za-
18pis ten pierwszy i poślednu przyimuię ia na siebie i na Suk-
19cessorów moich żeby było zapłacono ze wszystkiego maiątku me-
20go i co ia dziś mam pod Niebem i mieć będę lub z tako-
21wego maiątku wiecznie bespieczny lub na ruchomym ma-
22iątku wszystko iest zaręczono aby było zapłacono podług tych
23opisów wyżey wymienionych co wszystko dobrowolnie przyi-
24muię na siebie, ia Leybko Chaymowicz aby ten opis ten miał
25walor iako wszystkie opisy które się spisuią dla Żon swoich a
26to podług Żydowskich — Ja teraz kassuię wszystkich Świadków
27taiemnych [?] którzyby mogli bydź przeciwni temu opisowi Szetel-
28nemu [?] ponieważ to wszystko działo się po sprawiedliwemu i
29nie próżno i my niżey podpisani wzięliśmy Kotę [?] na to że po-
30dług Reguły Żydowskiey obiecał dla Rywki Córki Herszkowi-
31cza na wyż wyrażone opisy z takowym sposobem iak się wydaie [?]
32w Religii praktykuie i to wszystko wiecznie ustanowiam temu
33opisowi byli przytomni Świadkowie Jankiel Judko, Leybowicz
34Kantor Miasta Pawołoczy Janiel [?] Nisionowicz Szkolnik Ro-
35ku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Dnia Pierwsze-
36go Marca zaświadczam że ta Kopia iest słowo w słowo z Żydo-
37wską Michał Turski Ławnik K.M.Z. [?] który to zapis Przedślu-
38bny słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
39iest wniesiony.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „192.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Polskie tłumaczenie żydowskiej ketuby (zapisu ślubnego) – powtórnego zapisu, którym Judko Leybko CHAYMOWICZ z PAWOŁOCZY powiększył posag żony Rywki, córki HERSZKA (Herszkowiczowej). Data hebrajska: czwartek 4 Ijar 5532 od stworzenia świata = 7 V 1772 (czwartek – zgodnie; przeliczenie programowe). Formuły ketuby: „bądź mi żoną według zakonu Mojżesza i Izraela”, 200 (srebrników/złotych) należnych dziewicy, wiano (nedunja) 100 sztuk czystego srebra i równa kwota dodana przez męża (w tłumaczeniu „co czyni wszystkiego sto” – zapewne błąd, powinno być dwieście), dodatkowo 1900 zł; suma ogólna w tekście 1820 zł pol. (niezgodność w rkp.). „Kotę” [?] – zapewne zniekształcone określenie aktu nabycia (hebr. kinjan) potwierdzającego zobowiązanie; „taiemnych [?] … Szetelnemu [?]” – odczyt niepewny (może dotyczy unieważnienia ukrytych protestów świadków [hebr. moda’a]). „Dziewięciora Przykazania” – zapewne zniekształcone „Dziewiczego”/„dla dziewicy” [?]. Świadkowie: Jankiel JUDKO (Judkowicz [?]), LEYBOWICZ – kantor miasta Pawołoczy [?] (interpunkcja niejasna), Janiel [?] NISIONOWICZ – szkolnik; tłumaczenie poświadczył Michał TURSKI, ławnik („K.M.Z.” [?] – może magistratu żytomierskiego [?]).
Streszczenie
18II / 1 III 1794 Starozakonna Rywka Herszkowiczowa podała do oblaty polskie tłumaczenie swojej ketuby (zapisu przedślubnego), sporządzonej w Pawołoczy 4 Ijar 5532 (7 V 1772), w której mąż Judko Leybko Chaymowicz powtórnym zapisem potwierdził warunki pierwszej ketuby (posag wniesiony przez żonę i równa kwota od męża w czystym srebrze) i powiększył jej posag o 1900 zł, zabezpieczając całość na swoim majątku; tłumaczenie poświadczył ławnik Michał Turski.
Akt nr 194
Zapis kompromisarski między WW. Protasowickimi a W. Mokrzycką i innymi (superarbiter Feliks Kamiński, wicegerent grodzki kijowski)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
3Wttwa Pttu Kij. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kij. Stały osobiście
4W. Stanisław Jarocki z mocy Plenipotencyi pierwszey od JW. Ka-
5rola Trzeciaka K.O. Roku Teraźnieyszego Dnia Dwudziestego Lu-
6tego Novi Stili daney drugiey od W. Maryanny Mokrzyckiey P.
7K.K. [?] Roku i Miesiąca tychże Dnia Szóstego podług Nowego Stylu
8podpisaney Jmieniem tychże a W. Andrzey Protasowicki P.Ł.
9swym i W. Julianny z Mokrzyckich Protasowickiey Małż.
10swoiey Jmieniem czyniące zdrowi będąc na Ciele i umyśle do-
11browolnie zeznali iż W. Protasowicki maiąc Pretensyą wła-
12sną iedną do W. Maryanny Mokrzyckiey Matki Żony swoiey dru-
13gą do Summy po N. Ur. Józefie Mokrzyckim Synu teyże a Bra-
14ci rodzonym Żony swoiey pozostałey na Ewikcyi u JW. Karola Trze-
15ciaka K.O. zostaiący ściągaiącą się i poczęści pozwem Roku Teraźniey-
16szego Dnia Szóstego podług Starego a Siedmnastego podług Nowego
17Stylu Miesiąca Lutego w Grodz. Kij. zeznanym zaięte a po czę-
18ści w nadzieię Przyiacielskiego uśmierzenia się dalszemu czasowi
19zostawione Manifestem uczynić się maiącym lub Dokumentami
20w czasie sprawy do wyiaśnienia zostawione o które Pretensye
21Pozwem wymienionym zaięte lubo chciał mieć w Sądzie Grod.
22Kij. rozsądzenie gdy iednak W. Mokrzycka i JW. Trzeciak za
23pośrednictwem Przyiaciół te wszystkie Pretensye tak Pozwem
24dotknięte iako też czasowi zostawione a za przypadnieniem Spra-
25wy remonstrować się maiące przez Kompromis rozstrzygnione
26mieć zarządali przeto W. Protasowicki wraz z Małżonką swoią
27wzywaią i Strony wszystkie za Sędziego nayważnieyszey władzy do roz-
28sądzenia tey Sprawy i rozpoznania wszelkich Pretensyi od Stron
29wszystkich do siebie wzaiemnie mianych i mieć mogących
30W. Feliksa Kamińskiego W.G.G.K. [?] Męża cnotą, umiejętnością
31Prawa, dobremi przymiotami, i zasługami w tuteyszym
32Wttwie zaszczyconego wynaszaią stanowią i za Superarbitra
33zapisuią który to W. Superarbiter na Dzień Szósty Marca
34Novi Stili w Roku Teraźnieyszym do Dóbr Miasta Żyto-
35mierza ziechawszy i Jurisdikcyą swoią zafundowawszy przy
36zasadzonych od Stron wszystkich Arbitrach lub też ieżeliby
37Strona którakolwiek albo wszystkie z tych nie zasadzili tedy
38sam w Osobie swoiey nie uważaiąc na niezasadzenie tych
39niestawienie się którychkolwiek Strony upor czyli odstąpie-
40nie oney zupełnie i skutecznie ostatkowitą [?] Sprawę przyi-
41muiąc nawet Przypozwy wydać się mogące rozsądzi rygor
42zamierzy i to wszystko czego tylko Prawo i sprawiedliwość
43wymagać będą postanowi i udecyduie na którym rozsą-
44dzeniu Strony wszystkie bez odwołania się do innego Sądu
45przestawać maią mocą niniejszego zeznania Stanisław
46Jarocki Andrzey Protasowicki Podcz. Łuc.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „193.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Kompromis: W. Andrzej PROTASOWICKI, podczaszy łucki („P.Ł.”, „Podcz. Łuc.”), z żoną Julianną z MOKRZYCKICH, rości pretensje do teściowej Maryanny MOKRZYCKIEJ („P.K.K.” [?]) i do sumy po zm. Józefie MOKRZYCKIM (synu Maryanny, bracie Julianny), pozostającej na ewikcji u JW. Karola TRZECIAKA, kasztelanica owruckiego („K.O.”; por. akty 115, 133); pozew w grodzie kijowskim 6/17 II 1794. Strony obierają superarbitrem W. Feliksa KAMIŃSKIEGO („W.G.G.K.” [?] – wicegerent grodzki generalny kijowski [?]), który ma 6 III 1794 n. st. zjechać „do dóbr miasta Żytomierza” i rozsądzić sprawę ostatecznie, bez apelacji. Pełnomocnik Trzeciaka i Mokrzyckiej – W. Stanisław JAROCKI (por. adnotacje „Oryginał odebrałem S. Jarocki [?]” przy aktach 63–65). Tytuł marginalny ma formę „Protasewiczami”/„Protasowickiemi” – w tekście wyraźnie „Protasowicki”. Wyraz „ostatkowitą” [?] – zapewne „ostatecznie [i] całkowitą [?]”.
Streszczenie
18II / 1 III 1794 W. Stanisław Jarocki (jako pełnomocnik JW. Karola Trzeciaka, kasztelanica owruckiego, i W. Maryanny Mokrzyckiej) oraz W. Andrzej Protasowicki, podczaszy łucki, za siebie i żonę Juliannę z Mokrzyckich, zeznali zapis kompromisarski: wszystkie pretensje Protasowickich do Maryanny Mokrzyckiej i do sumy po zm. Józefie Mokrzyckim pozostającej na ewikcji u Trzeciaka (objęte pozwem grodzkim z 6/17 II 1794 i zostawione do manifestu) mają być ostatecznie rozstrzygnięte przez superarbitra W. Feliksa Kamińskiego, który zjedzie do Żytomierza 6 III 1794 n. st.
Akt nr 195
Oblata zalecenia gubernatora izasławskiego (B. de Szeremetiewa) do sądu grodzkiego kijowskiego – sprawy z dóbr śmiłańskich odesłać do guberni bracławskiej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data20 II / 3 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki)
Karty / skanyk. 227v (skan 0239, strona lewa – góra i środek)
Językpol.
Transkrypcja
k. 227v (skan 0239, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Lutego podług Dawnego
3a Trzeciego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci Żyto-
6Grodz. Wttwa Pttu Kij. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kij.
7Osobiście Stały Ur. Piotr Hoffiński [?] to Zalecenie Gubernii Jza-
8sławskiey do Sądu Grodz. Kij. nastąpione aby odtąd żadne
9sprawy ani rozpoczęte ani dosądzenia pozwami ustanowio-
10ne z włości Śmilańskiey wynikłe w żadnym gatunku Sąd
11Grodz. Kij. do Sądzenia nie przyimował ale te do Guber-
12nii Bracławskiey odesłał przez JW. de Szeremetow Gubor-
13natora Jzasławskiego wydano i podpisano do Xiąg Grodz. Kij.
14w oblatę podał w te słowa. Od Armii General Majora Ley-
15bgwardyi Konnego Pułku Prymier Majora Jzasławskiego
16Gubernatora i Kawalera do Sądu Grodzkiego Kijow. W
17moc zalecenia JW. General Porucznika Pełnomocnie rządzącego
18Guberniami Mińską Jzasławską i Bracławską pod Jmie-
19niem General Gubernatora i różnych Orderów Kawalera
20Tymoteusza Jwanowicza Tuttolmina zalecam temu
21Sądowi ponieważ Śmilańskie Dobra zostaią z Bracław-
22skiey Gubernii agituiące się więc tey części sprawy powin-
23ny bydź sądzone w oney powtarzam Ma tego zalecenia
24iżby od dziś na potem w tym Sądzie nie tylko żadnych
25tym Dobrom przynależących spraw i Dokumentów nie
26przyimować i w rozsądzenie nie wdawać się ale i wszy-
27stkie znayduiące się w tym Sądzie sprawy tak rozsądzo-
28ne iako i nie ukączone, uczyniwszy ich należny Wypis odesłać
29bezzwłocznie do Bracławskiego Gubernatora JW. General Ma-
30iora i Kawalera Teodora Teodorowicza Borchmana dla przy-
31zwoitego ich ukączenia i osądzenia, o czem Processuiące się Stro-
32ny obwieścić, a mnie o dopełnieniu bezwłocznie uwiadomić
33B. de Szeremetoff Które to zalecenie słowo w słowo iak się w so-
34bie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijow. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „194.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Zalecenie gubernatora izasławskiego Bazylego de SZEREMETIEWA (podpis „B. de Szeremetoff”; tytuł: generał-major armii, premier-major lejbgwardii pułku konnego, gubernator izasławski, kawaler), wydane z polecenia gen.-por. Tymoteusza Iwanowicza TUTOŁMINA (w rkp. „Tuttolmin”), pełnomocnie rządzącego guberniami mińską, izasławską i bracławską jako generał-gubernator: dobra ŚMIŁAŃSKIE (włość śmiłańska) należą do guberni bracławskiej, więc sąd grodzki kijowski ma nie przyjmować z nich spraw ani dokumentów, a wszystkie sprawy już rozpoczęte lub rozsądzone odesłać w wypisach do gubernatora bracławskiego gen.-mjr. Fiodora Fiodorowicza BERCHMANA (w rkp. „Borchman”; por. akt 144 – „Berchman [?]”). Por. wcześniejsze zalecenia Szeremetiewa (akty 15, 51–52, 145) i akt 113 (sprawa o zabójstwo przez Kozaków śmiłańskich). „ukączenia”/„ukączone” = ukończenia/ukończone. Podający – Ur. Piotr HOFFIŃSKI [?] (odczyt nazwiska niepewny).
Streszczenie
20II / 3 III 1794 Ur. Piotr Hoffiński [?] podał do oblaty zalecenie gubernatora izasławskiego B. de Szeremetiewa, wydane z polecenia generała-gubernatora T. I. Tutołmina, nakazujące sądowi grodzkiemu kijowskiemu nie przyjmować więcej spraw ani dokumentów z dóbr śmiłańskich (należących do guberni bracławskiej), a wszystkie sprawy już wszczęte lub osądzone odesłać w wypisach do gubernatora bracławskiego F. F. Berchmana i powiadomić o tym strony.
Akt nr 196
Oblata ekstraktu z akt kontraktowych dubieńskich z wpisaną plenipotencją generalną JW. Franciszka Ksawerego Branickiego, hetmana wielkiego koronnego, dla żony Aleksandry z Engelhardtów Branickiej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data20 II / 3 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); ekstrakt dubieński 7 I 1794; plenipotencja – Petersburg 30 XI 1793; suscepta zasławska 3 I 1794
Karty / skanyk. 227v (skan 0239, strona lewa – dół) – k. 228v (skan 0240, strona lewa – góra i środek)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 227v (skan 0239, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Lutego podług Dawnego
3a Trzeciego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci
17ceptanta w ten wyraz przyiąłem Jan Turowski Suscep-
18tant P.tty Grodz. Wołyń. dla odwołania Sądów do Xiąg
19zapisuię — Która to Plenipotencya sposobem wniesienia
20podana cała aż do końca w Akta Kontr. Dubień.
21iest umieszczona z których i ten Wypis pod Pieczęcią
22Herbu Koronnego iest wydany pisany w Dubnie Czytał
23tem [!] Zarowski [?] correxi Bortnowski L.S. Która to Pleni-
24potencya słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Ni-
25niejszych Grodz. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „195.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Plenipotencja generalna („cum plenissima potestate”) JW. Franciszka Ksawerego BRANICKIEGO, hetmana wielkiego koronnego („H.W.K.”), dana w Petersburgu 30 XI 1793 żonie Aleksandrze z ENGELHARDTÓW BRANICKIEJ, damie portretowej [?] („Damie Portretowey” – odczyt niepewny; tytuł dworski „statsdama” / „dama portretowa” cesarzowej) cesarzowej Katarzyny II i kawalerce orderu św. Katarzyny („O. S. Kata[rzyny]”), z powodu dóbr położonych zarówno w państwie rosyjskim, jak i w Rzeczypospolitej: prawo kupna, sprzedaży, zastawu i arendy dóbr, wykupu zastawów, odbioru sum i kwitowania, zaciągania i spłaty pożyczek, zawierania transakcji, kompromisów, prowadzenia spraw, apelacji, ustanawiania plenipotentów i rządców. Świadkowie (pieczęcie): Prot POTOCKI („Sen. [?] Pan. Ross. [?]” – odczyt niepewny), Antoni [?] Światopełk CZETWERTYŃSKI („Kasz.” [?]), Antoni NOWINA ZŁOTNICKI („G.L.W.R.” [?]). Najpierw oblatowana w aktach grodzkich województwa wołyńskiego izasławskich (zasławskich) 3 I 1794 – podał Ksawery KOSIERADZKI („S.G.W.” [?]), przyjął susceptant przysięgły grodzki wołyński Jan TUROWSKI; następnie w aktach kontraktowych dubieńskich 7 I 1794 (wicerejent Michał SUDYMONTOWICZ CZECZEL – por. akty 33–34, 129; podał W. Aleksander DZIEDZIŃSKI [?], „V.R.Z.K.” [?] – por. akty 191–192); ekstrakt czytali/korygowali ZAROWSKI [?] i BORTNOWSKI. W ekstrakcie: „Na mocy Praw Krajowych i Statutu W.X.Lit. Wttwóm Kijow. Bracław. Wołyń. i Czerniachow. [czernihowskiemu] służącego”. Łac.: „pro firmo, rato, grato, valido perpetuumque robur habituro” – za mocne, ważne, miłe, prawomocne i mające moc wieczną. „Czytał tem” – zapewne błąd za „Czytałem”.
Streszczenie
20II / 3 III 1794 Ur. Józef Bentkowski podał do oblaty ekstrakt z akt kontraktowych dubieńskich (7 I 1794) z wpisaną plenipotencją generalną, którą hetman wielki koronny Franciszek Ksawery Branicki (Petersburg 30 XI 1793) udzielił żonie Aleksandrze z Engelhardtów Branickiej – z nieograniczoną mocą zarządzania wszystkimi jego dobrami i interesami w Rosji i w Rzeczypospolitej (kupno, sprzedaż, zastawy, pożyczki, procesy, ustanawianie plenipotentów i rządców); plenipotencję wcześniej oblatowano w aktach grodzkich wołyńskich w Zasławiu (3 I 1794).
Akt nr 197
Oblata ekstraktu z akt kontraktowych dubieńskich z wpisaną plenipotencją JW. Aleksandry z Engelhardtów Branickiej, hetmanowej wielkiej koronnej, imieniem męża dla W. Tomasza Lenczowskiego, łowczego kijowskiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data20 II / 3 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zeznanie w aktach kontraktowych dubieńskich 29 I 1794
Karty / skanyk. 228v (skan 0240, strona lewa – dół) – k. 230 (skan 0241, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 228v (skan 0240, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Lutego podług Dawnego
3a Trzeciego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey
5Mci Żytomierzu — Przedemną Józefem Roszkowskim
6V.R.ttem P.ttym Grodz. Wttwa Pttu Kij. i Xięgami Niniey-
7szemi Grodz. Kij. Osobiście Stały Józef Bentkowski Ex-
8trakt z Akt Kontr. Dubień. z wpisaniem w nim Ple-
9nipotencyi od JW. Branickiey H.W.K. Jmieniem Męża
10swego na rzecz W. Lenczowskiego Ł.K. do wszelkich czy-
26słuchać i one ofiarować na delacye i inkwizycye zabie-
27rać się pod też się poddawać Dobrodzieystw wszelkich
28Prawami pozwolonych używać Dobra rozgraniczać
29i do tych rozgraniczenia Dóbr JW. Zeznawaiącey Męża
30Dziedzicznych Jnstrumenta wydawać i innych Pleni-
31potentów na mieyscu swoiem z przypisaniem mocy
32podług wyciągania Jnteressów stanowić i to wszyst-
33ko co Prawo Sprawiedliwość i skład Jnteressów wyma-
34gać będzie czynić i wykonywać a tak cokolwiek Praw-
35nie i sprawiedliwie bez żadney szkody przez tegoż W. Len-
36[reklamant:] czowskiego Ł.K.
k. 230 (skan 0241, strona prawa – góra)
1Lenczowskiego Ł.K. lub Jego Substitutów postanowiono
2i zdziałano będzie to wszystko JW. Zeznawaiąca swym i
3Męża swoiego Jmieniem za Rzecz trwałą i niezruszoną
4na zawsze przyiąć deklaruię i obowiązuię się mocą
5Niniejszego dobrowolnego zeznania swoiego Ale-
6xandra Branicka H.W.K. z których i ten Wypis pod
7Pieczęcią Herbu Koronnego iest wydany pisan
8w Dubnie Legi cum Jnducto Piotrowski, Correxi Bor-
9tnowski — Który to Extrakt słowo w słowo iak się w so-
10bie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijow. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „196.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Na mocy plenipotencji męża (Petersburg 30 XI 1793 – akt 196) Aleksandra z ENGELHARDTÓW BRANICKA, „Dama Portretu” cesarzowej Katarzyny II (potwierdza lekcję „Damie Portretowey” w akcie 196) i kawalerka orderu św. Katarzyny, odwołuje plenipotencję daną przez męża 17 IV 1789 w grodzie warszawskim Tomaszowi LENCZOWSKIEMU, łowczemu kijowskiemu („Ł.K.”, „Łowcz. Kij.”; w rkp. też „Lenczewski”), i ustanawia go na nowo plenipotentem – tym razem tylko do interesów prawnych – swoim i męża: prowadzenie spraw we wszystkich sądach krajowych i zagranicznych, apelacje, areszty, kondescensje, kompromisy, komisje, ugody, odbiór sum, grzywien i luit, przysięgi, rozgraniczenia dóbr dziedzicznych, substytucja. Wyraz „Kreconey” [?] – zapewne „rzeczoney”. „Legi cum Jnducto” (łac.) – „czytałem z wpisanym [oryginałem]” – czytał PIOTROWSKI, korygował BORTNOWSKI (por. akt 196). Podał Józef BENTKOWSKI (por. akt 196).
Streszczenie
20II / 3 III 1794 Józef Bentkowski podał do oblaty ekstrakt z akt kontraktowych dubieńskich (29 I 1794), w którym hetmanowa Aleksandra z Engelhardtów Branicka, działając z mocy plenipotencji męża Franciszka Ksawerego Branickiego, uchyliła dawną plenipotencję z 1789 r. dla Tomasza Lenczowskiego, łowczego kijowskiego, i ustanowiła go ponownie plenipotentem swoim i męża do wszystkich spraw prawnych we wszystkich sądach, z prawem substytucji.
Akt nr 198
Kwit imieniem W. Franciszki ze Straszyńskich Trzeciakowej, kasztelanowej owruckiej [?], W. Michałowi Darowskiemu dany (3000 zł z dekretu grodzkiego kijowskiego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data20 II / 3 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); plenipotencja – Czerepińce [?] 3 X 1793
Karty / skanyk. 230 (skan 0241, strona prawa – od środka) – k. 230v (skan 0242, strona lewa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 230 (skan 0241, strona prawa – od środka)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Lutego podług Dawnego
3a Trzeciego Marca podług Nowego Stylu,
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey
5Mci Żytomierzu — Przedemną Józefem Roszkowskim
6V.R.ttem P.ttym Grodz. Wttwa Pttu Kij. i Xięgami Ni-
7niejszemi Grodz. Kij. Stawaiący Osobiście W. Adam
8Głowacki Jmieniem W. Franciszki z Straszyń-
9skich Trzeciakowey O.K. [?] i na mocy Plenipotencyi
10od teyże sobie Stawaiącemu daney Dnia Trzeciego Octo-
11bris Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku
12w Czerepińce [?] służący czyniący zdrowy będąc na Ciele i
14kcyi Prawa Sądu i Wttwa a pod teraźnieysze dobro-
15wolne kwitowe zeznanie swoie całe się poddaiąc i wda-
16iąc wiadomo iawno czyni ustnie i dobrowolnie
17zeznaie iż co Dekretem Grodz. Kij. Roku Tysiąc
18Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Dnia Dwunaste-
19go Dawnego Stylu a Trzeciego [!] Nowego Stylu Listo-
20pada Mca Między Stawaiącego Jedney Pryncypał-
21ką a WW. Michałem i Maryanną wprzód Straszyń-
22ską a teraz Darowską Darowskimi Sęd. Sand. [?] Małż.
23[reklamant:] Adamem
k. 230v (skan 0242, strona lewa)
1Adamem i Wiktorem Synami Teklą Julianną
2i Esterą Córkami Straszyńskiemi N. W. Michała
3Straszyńskiego P.H. [?] Pozostałemi Sukcessorami z drugiey
4Strony nakazano zostało aby W. Darowska a wprzód Stra-
5szyńska wspólnie po połowie z Sukcessorami N. W. Straszyń-
6skiego Summę Trzytysiące Złł. Pol. z prowizyą od
7czasu uchybionego Terminu na dniu Dwudziestym Lu-
8tego dawnego Stylu Roku Teraźnieyszego do Rąk
9Stawaiącego Pryncypałki lub od niey umocowane-
10go potrąciwszy Kwity wraz z Luitą pod WW.
11zapłacili Któremu Dekretowi zadosyć czyniąc W. Mi-
12chał Darowski S.S. Mąż zastępnie za Żonę i Suk-
13cessorów N. W. Michała Straszyńskiego Summę Trzy-
14tysiące Złł. Pol. wraz z prowizyą i Luitą do Rąk
15Stawaiącego wypłaca przeto Stawaiący Jmieniem W.
16Trzeciakowey O.K. [?] tegoż W. Darowskiego i Sukcessorów
17onego wiecznemi i nigdy nieodzownemi kwituie czy-
18ni i wlewek tey Summy na Osobę tegoż W. Darow-
19skiego czyni i moc upomnienia się u kogo się bę-
20dzie należało o wyż rzeczoną Summę zostawuie mo-
21cą dobrowolnego zeznania swoiego Adam Głowacki.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „197.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Dekretem grodzkim kijowskim z 12 (st. st.) / „3” [!] (n. st. – powinno być 23) XI 1793 w sprawie Franciszki ze STRASZYŃSKICH TRZECIAKOWEJ („K.O.” w tytule – kasztelanowa owrucka [?]; w tekście dwukrotnie „O.K.” [?]) z WW. Michałem i Maryanną (primo voto Straszyńską) DAROWSKIMI („Sęd. Sand.” [?] – może sędziostwo sandomierscy [?]) oraz z sukcesorami zm. Michała STRASZYŃSKIEGO („P.H.” [?]) – synami Adamem i Wiktorem, córkami Teklą, Julianną i Esterą – nakazano zapłatę 3000 zł pol. z prowizją do 20 II 1794 st. st. Michał DAROWSKI, „S.S. Mąż” (sędzia sandomierski [?]), zapłacił całość za żonę i sukcesorów; pełnomocnik Trzeciakowej Adam GŁOWACKI (por. akty 140–141) kwituje go i daje mu wlew (cesję) prawa do dochodzenia sumy od współdłużników. Plenipotencja Trzeciakowej dla Głowackiego dana w „Czerepińce” [?] 3 X 1793. „Luita” – opłata sądowa/kara za zwłokę.
Streszczenie
20II / 3 III 1794 W. Adam Głowacki, pełnomocnik Franciszki ze Straszyńskich Trzeciakowej, zeznał, że Michał Darowski zapłacił za żonę Maryannę (primo voto Straszyńską) i sukcesorów zm. Michała Straszyńskiego 3000 zł pol. z prowizją i luitą, zasądzone dekretem grodzkim kijowskim z XI 1793; pokwitował go i przelał na niego prawo dochodzenia tej sumy od pozostałych zobowiązanych.
Akt nr 199
Kwit od W. Maryanny Mazurkiewiczowej W. Józefowi Wiesiołowskiemu dany (17 czerw. zł i 15 zł pol. z dekretu grodzkiego kijowskiego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data20 II / 3 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki)
Karty / skanyk. 230v (skan 0242, strona lewa – dół) – k. 231 (skan 0242, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 230v (skan 0242, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Lutego podług Dawnego
3a Trzeciego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey
5Mci Żytomierzu — Przedemną Józefem Roszkowskim
6V.R.ttem P.ttym Grodz. Wttwa Pttu Kij. i Xięgami
7Niniejszemi Grodz. Kij. Stawaiący osobiście Ur. Ma-
8ciey Mianowski Jmieniem i z mocy Plenipotencyi
9W. Maryanny Mazurkiewiczowey C.W.Ł. [?] czyniący
10zdrowy będąc na Ciele i Umyśle dobrowolnie ze-
11znał iż co Dekretem Grodz. Kij. między Zeznawa-
12[reklamant:] iącego Pryncypałką
k. 231 (skan 0242, strona prawa – góra)
1Pryncypałką z iedney a W. Wiesiołowskim P.W.K. Roku
2Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Dnia Dwudzie-
3stego drugiego, Listopada Veteris Stili z drugiey Strony za-
4padłym nakazano zostało aby W. Wiesiołowski Sum-
5mę Czer. Złł. Siedmnaście i Złł. Pol. Piętnaście wraz
6z Luitą przed Aktami Grodz. Kij. pod WW. zapłacił
7któremu Dekretowi W. Alexander Dziedziński W.G.K. zastę-
8pnie za W. Józefa Wiesiołowskiego P.W.K. czyniąc zadosyć
9gdy Summkę wyrażoną Czer. Złł. Siedmnaście i Złł. Pol.
10Piętnaście wraz z Luitą na dniu Dzisieyszym do
11Rąk na Rzecz W. Mazurkiewiczowey C.W.Ł. [?] istotnie
12wypłacił, przeto Zeznawaiący z wypłacenia wspo-
13mnioney Summki wraz z Luitą W. Wiesiołowskiego
14P.W.K. wiecznemi i nigdy nieodzownemi kwituie
15czyni Jmieniem W. Mazurkiewiczowey mocą dobro-
16wolnego zeznania M. Mianowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „198.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Dekretem grodzkim kijowskim z 22 XI 1793 st. st. w sprawie W. Maryanny MAZURKIEWICZOWEJ („C.W.Ł.” [?] – tytuł nierozwiązany) z W. Józefem WIESIOŁOWSKIM („P.W.K.” – zapewne porucznik wojsk koronnych [?]; por. akt 59 – J. WIESIOŁOWSKI, Byszów) nakazano Wiesiołowskiemu zapłatę 17 czerwonych złotych i 15 zł pol. z luitą. Zapłacił za niego W. Aleksander DZIEDZIŃSKI („W.G.K.” – wicegerent grodzki kijowski [?]; por. akty 191–192, 196), a pełnomocnik wierzycielki Ur. Maciej MIANOWSKI kwituje dłużnika.
Streszczenie
20II / 3 III 1794 Ur. Maciej Mianowski, pełnomocnik W. Maryanny Mazurkiewiczowej, pokwitował W. Józefa Wiesiołowskiego z 17 czerwonych złotych i 15 zł pol. wraz z luitą, zasądzonych dekretem grodzkim kijowskim z 22 XI 1793 st. st., które zapłacił za niego W. Aleksander Dziedziński.
Akt nr 200
Oblata innotescencji superarbitra (J. B. Boreyki [?]) w sprawie JW. Tomasza Żegockiego i innych z WW. Charleńskimi (odroczenie kompromisu w Byszowie)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data21 II / 4 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); innotescencja – Żytomierz 14 II 1794 n. st.; oblata żytomierska 6/17 II 1794
Karty / skanyk. 231 (skan 0242, strona prawa – od środka) – k. 231v (skan 0243, strona lewa – góra i środek)
19tego wydaię Datum w Żytomierzu Dnia Czternastego
20Febr. podług Nowego Stylu Tysiąc Siedmset Dziewięćdzie-
21siąt Czwartego Roku J. B. [?] Boreyko Superarbiter
22Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
23Dnia Szóstego Lutego podług Dawnego a Siedmnaste-
24go Lutego podług Nowego Stylu, Osobiście Stawaiący
25Ur. Nestor Baranowski tę Jnnotescensyą w sprawie
26JW. Żegockiego i Jnn. z WW. Charleńskiemi przez JW.
27Superarbitra wydano podpisem Ręki tegoż zatwierdzo-
28no na Papierze Stęplowanym Ceny Kopiyek Dziesię-
29ciu napisaną z odroczeniem Terminu Kompromis-
30sarskiego do Dnia Dziesiątego Marca Novi Stili w obla-
31tę podał przyiąłem Antoni Sawicki W.R.G.Ż. [?]
32wpisana w Xięgi Grodz. Żyt. — Która to Jnnotescensya
33słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
34Grodz. Kij. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „199.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). W pierwszym wierszu aktu brak wyrazu „Czwartego” (koniec wiersza na krawędzi strony).
Innotescencja (zawiadomienie) superarbitra J. B. [?] BOREYKI (por. akt 66 – kompromis T. ŻEGOCKIEGO z płk. A. CHARLĘSKIM, superarbiter Paweł BOREYKO, podczaszy żytomierski – inicjały w rkp. „J B” mogą być błędem lub inną lekcją): na mocy zapisu kompromisarskiego oblatowanego w grodzie kijowskim 25 I / 5 II 1794 wyznacza ostateczny termin kompromisu na 10 III 1794 n. st. w dobrach, w mieście BYSZOWIE (por. akt 66 – Byszów, Fasowa, Karaszyn), w sprawie JW. Tomasza ŻEGOCKIEGO („Ł.W.” [?] – łowczy włodzimierski, por. akt 66; „O.S.S.K.” – orderu św. Stanisława kawaler) i W. Romualda KORDYSKIEGO [?] („Chor. W.K.” – chorąży wojsk koronnych [?]) z W. Antonim CHARLEŃSKIM („P.W.K.” [?] – pułkownik wojsk koronnych [?]; por. akt 66 – płk. A. CHARLĘSKI) i jego synowcami Aleksandrem, podstolim nowogrodzkim, i Leonem, szambelanem JKMci. Innotescencję najpierw oblatowano 6/17 II 1794 w aktach grodzkich żytomierskich (podał Ur. Nestor BARANOWSKI, przyjął Antoni SAWICKI – „W.R.G.Ż.” [?], wicerejent grodzki żytomierski; por. akt 113), a w tekście wstępnym zapis „w Aktach Grodz. Ży-/tą [?]” to zapewne skrót „Żyt[omierskich]”.
Streszczenie
21II / 4 III 1794 Ur. Wincenty Perekładowski [?] podał do oblaty innotescencję superarbitra Boreyki (Żytomierz 14 II 1794 n. st.), wyznaczającą stronom – JW. Tomaszowi Żegockiemu i W. Romualdowi Kordyskiemu [?] oraz W. Antoniemu Charleńskiemu i jego synowcom – zawity termin ostatecznego kompromisu na 10 III 1794 n. st. w Byszowie; dokument był już wcześniej oblatowany w grodzie żytomierskim.
Podcast do tej części
UWAGA: TEN PODCAST WYGENEROWAŁA SZTUCZNA INTELIGENCJA. JEJ INTERPRETACJE NIE SĄ OPINIĄ HISTORYKA I ZAWIERAJĄ BŁĘDY — ZWŁASZCZA WNIOSKI I OCENY TŁA HISTORYCZNEGO. Służy tylko do przybliżenia treści dokumentu. Rozstrzygające są teksty transkrypcji i skany; pytania kieruj do ludzi znających epokę.