Księga grodzka kijowska 1794 (zapisowa) · część 6 z 16
Akty 201–240
Wpisy od 5 III 1794 do 19 III 1794
Akt nr 201
Oblata prorogacji wicegerenta Kazimierza Dunajewskiego w sprawie W. Maryanny Mazurkiewiczowej z W. Szczepanem Soroczyńskim [?] (kondescensja w Żytomierzu)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data22 II / 5 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 18 II 1794 st. st.
39pisuię Kazimierz Dunajewski W.B. V.G.S. Kij. Która to Pro-
40rogacya słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Ni-
41niejszych iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „200.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Prorogacja wicegerenta grodzkiego sądowego kijowskiego Kazimierza DUNAJEWSKIEGO („W.B.” – wojski bydgoski [?]; „V.G.S. Kij.” – vicegerent grodzki sądowy kijowski; por. akty 121, 184 – „T. Dunajewski [?], wojski bydgoski [?]”; tu wyraźnie imię Kazimierz): kondescensja w Żytomierzu w sprawie W. Maryanny MAZURKIEWICZOWEJ („C.W.Ł.” [?]; por. akt 199) z W. Szczepanem SOROCZYŃSKIM [?] (nazwisko w tytule i tekście niepewne – „Sorocczyński”/„Sorodyński”), wyznaczona na 24 II 1794 st. st. na mocy dekretu grodzkiego kijowskiego i prorogacji urzędu pisarskiego grodzkiego kijowskiego (Żytomierz 22 XI 1793 st. st., oblatowanej 11/22 XII [?] 1793), odroczona na 24 III 1794 n. st. Wstęp aktu podaje omyłkowo termin „z Dnia Dwudziestego Czwartego Marca Veteris Stili” (powinno: Lutego). Podał Ur. Maciej MIANOWSKI (pełnomocnik Mazurkiewiczowej – por. akt 199).
Streszczenie
22II / 5 III 1794 Ur. Maciej Mianowski podał do oblaty prorogację wicegerenta grodzkiego sądowego kijowskiego Kazimierza Dunajewskiego (Żytomierz 18 II 1794 st. st.), który na żądanie W. Maryanny Mazurkiewiczowej przeniósł z 24 II st. st. na 24 III 1794 n. st. kondescensję w Żytomierzu w jej sprawie z W. Szczepanem Soroczyńskim [?].
Akt nr 202
Oblata zaświadczenia szlachty okolicy Biała [?] (ziemia drohicka) dla Ur. Pawła Sawłuka Michalskiego (podał Ur. Szymon Michalski)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data23 II / 6 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zaświadczenie – Biała [?] 2 V 1792
Karty / skanyk. 232v (skan 0244, strona lewa) – k. 233 (skan 0244, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 232 (skan 0243, strona prawa – dół)
1[reklamant:] Oblata Zaświadczenia
k. 232v (skan 0244, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąty Czwartego
2Dnia Dwudziestego Trzeciego Lutego podług dawnego
3a Szostego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci Żyto-
43które to Zaświadczenie Słowo w Słowo iak się w sobie ma do Xiąg
44Niniejszych
k. 233 (skan 0244, strona prawa – góra)
1Niniejszych Grodz. Kij. iest zapisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „201.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Na dole k. 232 reklamant „Oblata Zaświadczenia” (początek tytułu tego aktu).
Typowe świadectwo szlachectwa „okolicy” drobnoszlacheckiej z Podlasia (ziemia drohicka, „Wttwo Podlaskie a Pttu Drochicz.”): szlachta okoliczna z Białej [?] zaświadcza, że Ur. Paweł SAWŁUK MICHALSKI (w rkp. „Sawtuk” – „ł” pisane jak „t”) jest szlachcicem, obywatelem i dziedzicem tej okolicy. Większość podpisujących to niepiśmienni – „do podpisania użyty”, „Krzyżykiem podpisał się”, „niepiśmak”. „Powietnik” – współobywatel powiatu (tu: rodak z okolicy). „Utriusq[ue] Status Horamenti [?]” – zapewne zniekształcone „utriusque status honoratis [?]” (dygnitarzom obojga stanów). „Sttm. [?] Panom Burmistrzóm” – skrót niejasny (może „Sławetnym”). „CJ [?]” po nazwisku Michała Zielińskiego i „SN [?]” po nazwisku A. Domańskiego – niejasne skróty. Nazwa „Biała” – zapewne okolica szlachecka w ziemi drohickiej (nie identyfikuję jej z Białą Podlaską). W tytule aktu zaświadczenie „od UU. Mikulicza Domańskiego” – skrót od nazwisk pierwszych podpisanych (J. Mikulicz, A. Domański).
23II / 6 III 1794 Ur. Szymon Michalski podał do oblaty zaświadczenie (Biała [?], 2 V 1792) szlachty okolicy Biała [?] w ziemi drohickiej województwa podlaskiego (M. i J. Zielińscy, J. Mikulicz, A. Winiski [?], A. Michalski, A. Domański – w większości niepiśmienni, podpisani krzyżykami), że Ur. Paweł Sawłuk Michalski jest szlachcicem, obywatelem i dziedzicem tej okolicy, z prośbą, by wszędzie dawano mu wiarę i cześć jak bratu-szlachcicowi.
Akt nr 203
Oblata wyznania Judki, kramarza śmiłańskiego, przed duchownymi kahału śmiłańskiego (sprawa Ur. Antoniego Tarnawskiego o zaginioną „zaturkę”)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data23 II / 6 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); wyznanie – [Śmiła] 1791 (5551); aprobata – 5 III 1791
Karty / skanyk. 233 (skan 0244, strona prawa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 233 (skan 0244, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Trzeciego Lutego podług Dawnego
3a Szostego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci Żytomie-
6Wttwa Pttu Kij. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kij. Osobi-
7ście Stay. Ur. Antoni Tarnawski to wyznanie Judki Kra-
8marza Miasta Śmiły przed Duchownemi Kahału Śmilań-
9skiego o niewinność [?] U. Starego [?] w sprawie o zginioney zaturce
10Żydowskiey z tymże Judką miany po Hebraysku na Papie-
11rze Srebr. Gro. napisane z aprobatą Zwierzchności Śmilań-
12skiey przy tymże wyznaniu wyrażono podpisami tychże
13Duchownych zatwierdzone z przyszytym Arkuszem Papieru
14Dziesięciokopiykowym do Akt Grod. Kij. w oblatę podał w te
15Słowa — Siedzieliśmy trzech razem gdzie przyszedł przed nas
16Pan Tarnawski i żalił się że ieden Szlachcic wyrzucił mnie
17że ia ukradł Zaturkę u Judki Josiowicza zawołaliśmy
18Judkę i pytaliśmy go pod Cherymem iak ta rzecz dzia-
19ła się gdzie nam Judka tak rozpowiedział że Pan Tarna-
20wski stał u mnie z człowiekiem naymitem i z kobietą słu-
21żącą gdzie oni pili w komorze a tam wisiała Zaturka
22i tam przepadła gdzie ia zaczął się żalić przed Panem
23Tarnowskim tak ich bił a potem weszła kobieta z nad-
24woru i podrzuciła w komorę pod iedną tużkę [?] a ten Pan nie
25był w komorze a potem Pan drugi raz bił tych służą-
26cych co uprawdziło wszystko przed nami świadczył
27Judka pod Cherymem dnia Szostego Dwudziestego Osme-
28go w Mcu Marca Pierwszego Roku Pięćsetnego Pięćdzie-
29siątego Pierwszego Awrumko Jowelowicz Lurer [?] Josiowicz
30Szlomko Rabinowicz Winiarz [?] tego Dekretu Approbata na
31boku Żydowskiego Pisma w te Słowa, Ten Dekret od Ka-
32hału Śmilańskiego wydany na żądanie JP. Tarnaw-
33skiego podpisuię Datum Die Quinto Martii Millesimo
34Septingentesimo Nonagesimo Primo Anno F.X. Wilner
35iako się zgadza ta Kopia z oryginałem przez Śmilań-
36skich Żydów pisanym zaświadczam Michał Turski
37Ławnik Miasta Żytomierza które to wyznanie słowo
38w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz.
39Kij. iest zapisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „202.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Polskie tłumaczenie (kopia poświadczona przez Michała TURSKIEGO, ławnika miasta Żytomierza) hebrajskiego „dekretu” trzech duchownych kahału śmiłańskiego: Ur. Antoni TARNAWSKI skarżył się, że jakiś szlachcic zarzucał mu („wyrzucił mnie” – zarzucił) kradzież „zaturki” u Żyda Judki JOSIOWICZA; Judka, zaprzysiężony pod cheremem (klątwą), zeznał, że Tarnawski stał u niego z najemnikiem („naymitem”) i służącą, pili w komorze, gdzie wisiała zaturka i przepadła; Tarnawski bił swoich służących, potem kobieta z podwórza podrzuciła ją do komory, a Tarnawskiego w komorze nie było – czyli Tarnawski jest niewinny. Data żydowska „dnia Szóstego Dwudziestego Ósmego w Mcu Marca Pierwszego Roku Pięćsetnego Pięćdziesiątego Pierwszego” – zniekształcony przekład daty hebrajskiej z (5)551 r. (= 1790/1791); aprobata zwierzchności śmiłańskiej (administratora dóbr) F. X. WILNERA – 5 III 1791. Podpisani duchowni: Awrumko JOWELOWICZ, Lurer [?] JOSIOWICZ, Szlomko RABINOWICZ („Winiarz” [?] – może przydomek lub zawód). „Zaturka” – przedmiot nieustalony (może część stroju lub tkanina). „tużkę [?]” – wyraz niepewny (może „łóżko”). „o niewinność [?] U. Starego [?]” – fragment wstępu niepewny.
Łacina: „Datum Die Quinto Martii Millesimo Septingentesimo Nonagesimo Primo Anno” – dano dnia 5 marca roku 1791.
Streszczenie
23II / 6 III 1794 Ur. Antoni Tarnawski podał do oblaty poświadczony przekład hebrajskiego wyznania Judki, kramarza ze Śmiły, złożonego przed trzema duchownymi kahału śmiłańskiego (1791, aprobata F. X. Wilnera 5 III 1791): Judka pod cheremem zeznał, że zaginiona u niego „zaturka” została podrzucona przez kobietę z podwórza, a Tarnawski, którego jakiś szlachcic posądzał o kradzież, nie był w komorze – co oczyszczało go z zarzutu.
Akt nr 204
Oblata zapisu kompromisarskiego w sprawie WW. Burkatów z W. Mikołajem Polanowskim (superarbiter Ignacy Chmielecki [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data24 II / 7 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zapis – Tereszki 17/28 II 1794
Karty / skanyk. 233 (skan 0244, strona prawa – dół) – k. 234 (skan 0245, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 233 (skan 0244, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Czwartego Lutego podług Dawnego
3a Siodmego Marca podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości
6P.ttym Grodz. Wttwa Pttu Kij. i Xięgami Niniejszemi Grodz.
7Kij. Osobiście
k. 233v (skan 0245, strona lewa)
1Kij. Osobiście Stawaiący [?] W. Woyciech Rociński [?] zapis
2Kompromissarski w sprawie WW. Burkatów z W. Mikoła-
3iem Polanowskim R.G.K. [?] ręcznie sporządzony — Podpisami Stron
4między sobą czyniących i WW. Przyiaciół przy Pieczęciach Pię-
5ciu na Laku Czerwonym wyciśnionych zatwierdzony na
6Papierze zaświadczonym Dziesięć Kopiiek w sobie znaczącym
7napisany do Akt Grodz. Kij. w oblatę podał w te Słowa — Niży
8podpisani znamy tę Ręczną Jnskrypcyą naszą, moc równą
9iakby przed Aktami była zeznana w sobie zawieraiącą, Jż my
10maiąc Sprawy między sobą różne tak z kontraktu Possessyi
11i Jnwentarza wroszłe [?] oraz z nabycia od różnych Sukcessorów
12wynikłe w rozmaitych Juryzdykcyach popozywane zapo-
13biegaiąc dalszemu wyciągnieniu się z Prawnośći pochodzące-
14mu umyśliliśmy na Sąd Polubowny Kompromissarski zapi-
15sać się i do Rozsądzenia rozmaitego Rodzaju Spraw mię-
16dzy Nami rozpoczętych za nayważniejszego Sędziego Super
17Arbitra W. Jgnacego Chmieleckiego [?] Łowczego Ciechanow. [?] Męża
18z Sumienia i wiadomości Prawa znajomego i zaszczyco-
19nego obieramy i zapisuiemy się Który to W. Sędzia Nayważ-
20nieyszy czyli Super Arbiter zawiadać się maiącemi chociaż trzema
21Dniami przed Terminem Jnnotescencyami lub Listownym
22uwiadomieniem na Grunt Dóbr Wsi Tereszek ziechawszy
23z ulokowanemi po Jednemu z oboiey Strony lub nie Arbi-
24trami niezważaiąc na niestawienie się, Upor, lub odstą-
25pienie którejkolwiek Strony, czyli odciągnienie Arbitra
26Sprawy wszelkie iakie tylko z kontraktu Possessyi i Jnwen-
27tarza z Cessyów Pochodzące i uczynkowe, manifestami
28Terminami i Processem Oboiey Strony objęte nie mniey Spra-
29wy wszelkie iakie tylko aż do Czasu Rozsądzenia, wynikłe
30i wyniknąć mogące chociażby Processem nie objęte, a tyl-
31ko do Sądu wniesione to wszystko ostatecznie rozsądzi Pro-
32cess rozpozna i Zrewiduie, Świadków i Aresztowanych dla
33usprawiedliwienia się, stawić nakaże Przywody po Świad-
34ków przyimie, Przysiąg i Jnkwizycyi, tyle, ile razy wyma-
35gać potrzeba będzie wysłucha, Satysfakcya iaka komu
36od kogo należeć okaże się przeznaczy Rygory w czem i gdzie
37należeć będzie przysądzi winnych ukarze a nie winnych
38uwolni, zgoła wszystko nic w milczeniu nie zostawiwszy,
39całkowicie roztrząsnie, z użyciem wszelkich stopniów Probacyi
40osądzi i zdecyduie, a co tylko przez tegoż W. Super Arbitra teraz
41obranego osądzono zostanie to my bez żadney Appellacyi
42której ani notować ani przyimować Sąd Kompromis-
43sarski nie powinien, za Rzecz trwałą i nie poruszoną mieć
44obiecuiemy y przyiąć deklaruiemy, y takowy zapis Kompro-
45missarski Podpisem Rąk naszych y Przyiaciół uproszo-
46nych zatwierdzamy Działo się w Tereszkach Dnia Siedem-
47nastego podług Starego a Dwudziestego Osmego podług
48Nowego Stylu Mca Lutego Tysiąc Siedmset Dziewięćdzie-
49siąt Czwartego Roku Mikołay Polanowski mp. (L.S.)
50Anna Burkatowa
51[reklamant:] Anna Burkatowa
k. 234 (skan 0245, strona prawa – góra)
1Anna Burkatowa (L.S.) Jan Józef Burkat mp. Paweł Burkat,
2Franciszek Burkat, Wincenty Burkath, Proszony Przyiaciel do tego
3Zapisu Kompromissarskiego podpisuię się Leon Rulikowski
4(L.S.) Przyiaciel Proszony do Zapisu Kompromissarskiego podpi-
5suię się Franciszek Nikipowicz (L.S.) Który to zapis Kom-
6promissarski słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Ni-
7nieyszych Grodz. Kij. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „203.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Zapis kompromisarski (Tereszki 17/28 II 1794) między W. Mikołajem POLANOWSKIM („R.G.K.” [?] – może regent grodzki kijowski) a rodziną BURKATÓW (Anna, Jan Józef, Paweł, Franciszek, Wincenty – por. akty 29–31: W. Franciszek i Wincenty BURBATOWIE w Tereszkach, kontrakt arendowny M. POLANOWSKIEGO; akt 121 – BURKATOWIE) w sporach z kontraktu posesji i inwentarza oraz z nabycia od różnych sukcesorów; superarbiter W. Ignacy CHMIELECKI [?], łowczy ciechanowski [?] (nazwisko i urząd nieczytelne w części – „Chmieleckiego Łowcz. Ciechan.”), ma zjechać na grunt wsi Tereszki. Przyjaciele: Leon RULIKOWSKI (cześnik buski – por. akty 142 i 205) i Franciszek NIKIPOWICZ. Oblatę podał W. Wojciech ROCIŃSKI [?] (por. akt 205 – „Ur. Woyciech Rociński”). Pierwszy wyraz po „Osobiście” na k. 233v zapisany niewyraźnie – w akcie 205 w tym miejscu „Stawaiący”. „wroszłe [?]” – wyraz niepewny (może „wzrosłe”). „Przywody po Świadków [?]” – zapewne „przywody, po świadków [posyłać]”.
Streszczenie
24II / 7 III 1794 W. Wojciech Rociński [?] podał do oblaty zapis kompromisarski (Tereszki 17/28 II 1794), w którym W. Mikołaj Polanowski i Burkatowie (Anna, Jan Józef, Paweł, Franciszek, Wincenty) poddali swe spory z kontraktu posesji i inwentarza oraz z cesji pod sąd polubowny superarbitra W. Ignacego Chmieleckiego [?], łowczego ciechanowskiego [?], który ma zjechać na grunt Tereszek i ostatecznie, bez apelacji, rozstrzygnąć wszystkie sprawy; świadkami byli Leon Rulikowski i Franciszek Nikipowicz.
Akt nr 205
Oblata zapisu kompromisarskiego w sprawie W. Rulikowskiego, cześnika buskiego, z WW. Burkatami (superarbiter Ksawery Ewangelista Baranowski)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data24 II / 7 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zapis – Tereszki 17/28 II 1794
27iaciel od obydwoch Stron podpisuię się Mikołay Po-
28lanowski mp. Proszy [!] Przyiaciel od obydwoch Stron
29podpisuię się M. Rostocki [?] Który to Zapis Kompro-
30missarski słowo w słowo iak się w sobie ma do
31Xiąg Niniejszych Grodzkich Kijowskich iest
32zapisany —
33Czytałem W. Rociński mmo [?]
34[ołówkiem, inną ręką, na prawo:] Plenipotency[a] [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „204.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Drugi zapis kompromisarski z tego samego dnia i miejsca co akt 204 (Tereszki 17/28 II 1794), sporządzony według bardzo podobnego formularza (teksty wzajemnie się objaśniają): W. RULIKOWSKI, „C.B.” – cześnik buski (por. akt 142: dekret rozbiorowy dóbr Ludwika [?] RULIKOWSKIEGO, cześnika buskiego – Tereszki, Ławryki), czyli Leon Rulikowski występujący w imieniu swoim i sukcesorów („N.W.” [?] – niejasny skrót; „Ludwiki Rulikowskiey [?]” – odczyt niepewny, może w rzeczywistości imię zmarłego cześnika), oraz Antonina i Maria RULIKOWSKIE, przeciw BURKATOM (Anna, Jan Józef, Paweł, Franciszek, Wincenty). Superarbiter: W. Ksawery Ewangelista BARANOWSKI, komornik ziemski żytomierski (por. akty 62–63 – „X. E. Baranowski, komornik ziem. żytomierski”). Przyjaciele: Mikołaj POLANOWSKI (strona aktu 204) i M. ROSTOCKI [?]. Oblatę podał Ur. Wojciech ROCIŃSKI, który też podpisał kontrolę wpisu „Czytałem W. Rociński” (por. „Czytałem Kopczyński”, „Czytałem Chodorkowski” pod wcześniejszymi aktami; „mmo” [?] – może „manu mea propria”). Ołówkowy dopisek „Plenipotency[a]” [?] z prawej – zapewne zapowiedź tytułu następnego aktu.
Streszczenie
24II / 7 III 1794 Ur. Wojciech Rociński podał do oblaty zapis kompromisarski (Tereszki 17/28 II 1794), którym Leon Rulikowski (w imieniu własnym i sukcesorów), Antonina i Maria Rulikowskie oraz Burkatowie (Anna, Jan Józef, Paweł, Franciszek, Wincenty) poddali wszystkie swe sprawy pod ostateczny, bezapelacyjny sąd polubowny superarbitra W. Ksawerego Ewangelisty Baranowskiego, komornika ziemskiego żytomierskiego, który ma zjechać na grunt Tereszek; świadkami byli Mikołaj Polanowski i M. Rostocki [?].
Akt nr 206
Plenipotencja WW. Tadeusza Rafała i Anieli z Grodzkich [?] Dunajewskich dla patronów do pilnowania spraw
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data24 II / 7 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki) – zeznanie przed aktami
36Manifesta czynić, Aieszta [!] wkładać, y one relaxo-
37wać, pod Jnkwizycye poddawać się, Termina
38o skassowanie Processu wydawać, y one appro-
39bować, Processami szłodzić [?], y wszelkich Dobrodziejstw
40Prawem pozwolonych używać, a cokolwiek przez
41wyż wyrażonych Plenipotentów, uczyniono y posta-
42nowiono
43[reklamant:] nowiono
k. 235v (skan 0247, strona lewa – góra)
1nowiono będzie, to wszystko wyznawaiący za rzecz
2stałą, trwałą y nigdy nie poruszoną, przyiąć o-
3bowiązuią się, zachowuiąc, moc y ważność tey
4Plenipotencyi do ukończenia wszystkich Spraw, mocą
5Dobrowolnego Zeznania swoiego — T.R. Duna-
6jewski — Aniela Dunajewska.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „205.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Akt napisany inną, zamaszystą ręką.
Plenipotencja zeznana osobiście w grodzie przez małżonków WW. Tadeusza Rafała („Tadusz Rafał dwoyga Jmion”; podpis „T.R. Dunajewski”) i Anielę z Grodzkich [?] DUNAJEWSKICH („C.J.” [?] – skrót urzędu niejasny; por. wicegerent sądowy T. DUNAJEWSKI w aktach 121, 172, 183, 185 oraz Kazimierz Dunajewski, wojski bydgoski [?], w akcie 201) dla grupy patronów do spraw w województwach kijowskim i bracławskim; wśród nich wicerejent Józef ROSZKOWSKI, Jan DUBROWLAŃSKI (por. akt 185 – „J. DOBROWLAŃSKI [?]”), Michał KRECZ (por. akt 77), Wincenty BOIAKOWSKI (por. akt 187 – „W. BOJAKOWSKI [?]”). Kilka nazwisk w wyliczeniu (zwłaszcza „Jakich bądź Jmion” – Sejstawski [?], Stuchowski [?], Strylwiński [?], Łubuwicki [?]) odczytanych niepewnie. „Aieszta” – omyłka pisarza za „Areszta”; „Luity” – sumy (luitio – spłata); „szłodzić [?]” – może „szkodzić” albo „chodzić” (prowadzić procesy).
Streszczenie
24II / 7 III 1794 WW. Tadeusz Rafał i Aniela z Grodzkich [?] Dunajewscy zeznali w grodzie żytomierskim plenipotencję dla kilkunastu patronów (m.in. J. Dubrowlańskiego, K. Grabowskiego, M. Krecza, W. Boiakowskiego, J. Roszkowskiego) do prowadzenia wszystkich ich spraw w województwach kijowskim i bracławskim – z prawem stawania, zawierania ugód, przyjmowania i apelowania od dekretów, odbierania i kwitowania sum, manifestowania i wkładania aresztów.
Akt nr 207
Oblata rewersu W. Tadeusza Stanisława Brzozowskiego, podpułkownika w Rosji, na rzecz sukcesorów ks. Grzegorza Potiomkina (ewikcja sum przeniesiona ze Śmilańszczyzny na Aleksandrówkę i Rzyszczów [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data25 II / 8 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); rewers – Dubno 30 I 1794
Karty / skanyk. 235v (skan 0247, strona lewa) – k. 236 (skan 0247, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 235v (skan 0247, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Piątego Lutego podług dawnego
3A Osmego Marca podług nowego Stylu —
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmper. Mci Ży-
5tomierzu — Przedemną Józefem Roszkowskim
6V.R.P. Grodz. Wttwa Pttu Kij. y Xięgami Ninieysz-
7szemi Grodz. Kij. Osobiście Stay. W. Wincenty
8Buthak [?] R.B. Litt. Rewers od Wo. Brzozowskiego
9Podpołk. w Rossyi na rzecz Ssrów N. JOX. Potem-
10kina Feldm.-Marsz. w Rossyi, dany, y podpisem
11tegoż Wo. Brzozowskiego, y Przyiaciela umocnio-
12ny z przyszytym Arkuszem Dziesięciokopiykowym
13do Akt Grodz. Kij. dla zapisania podał w te
14Słowa — Niżey podpisany obowiązuię się tym Re-
15wersem moim. Moc Autentycznego Zeznania
16w Sobie maiącym, Jż wziąłem z Kassy Ssrów N.
17JOX. Gregorza Potemkina F.Marsz. w Rossyi Sum-
18my następujące — Pięćtysięcy Złł. Poll. dla Ssrów
19Święckiey, Sześć Tysięcy Pięćset Złł. Poll. dla Ur. Mi-
20kołaiowskiego, Tysiąc Pięćset Złł. Poll. dla Ur. Wię-
21dzielskiey [?], y Pięć Tysięcy Złł. Poll. dla Ssrów Osiń-
22skiego [?], których Summ Ewikcyą na Dobrach
23moich winien iestem zapisać, y te iak nay-
24prędzey dopełnione będą za uzyskaniem tyl-
25ko Oryginalnych Zapisów, dla Formalnego Za-
26pisania Ewikcyi, y skwitowania tychże Ssrów
27N. JOX Potemkina, tymczasem zaś, Tym Re-
28wersem Ciężar wyż wyrażonych z Dóbr Śmi-
29łańszczyzny na Dobra moie Miasta, Alexan-
30drówkę, y Rzyszczów [?] przenoszę, y iuż w Roku
31następnym Procenta sam od Onych winien bę-
32dę
k. 236 (skan 0247, strona prawa – góra)
1dę opłacać y od tych Summ w każdym mieyscu
2y Sądzie tychże Ssrów N. JOX Potemkina bronić
3y zastępować obowiązuię się, y na to się Ręką mo-
8w Rossyi — Proszony Przyiaciel podpisuię się Sta-
9nisław Rozalewicz [?] — Który to Rewers słowo w
10słowo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych
11Grodz. Kij. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „206.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Ta sama zamaszysta ręka co w akcie 206.
Rewers W. Tadeusza Stanisława BRZOZOWSKIEGO, podpułkownika w służbie rosyjskiej (Dubno 30 I 1794), wobec sukcesorów („Ssrów N. JOX.” – sukcesorów nieboszczyka Jaśnie Oświeconego Xięcia) Grzegorza POTIOMKINA, feldmarszałka rosyjskiego (zm. 1791; dobra śmiłańskie – „Śmiłańszczyzna” – należały do niego): Brzozowski otrzymał z ich kasy sumy przeznaczone dla sukcesorów ŚWIĘCKIEJ (5000 zł), Ur. MIKOŁAJOWSKIEGO (6500 zł), Ur. WIĘDZIELSKIEJ [?] (1500 zł) i sukcesorów OSIŃSKIEGO [?] (5000 zł) – razem 18 000 zł – i zobowiązał się zapisać im ewikcję na swoich dobrach; tymczasem przenosi ciężar tych sum z dóbr śmiłańskich na swoje dobra: miasto Aleksandrówkę i Rzyszczów [?] (nazwa niepewna) i od następnego roku sam będzie płacić procenty. Oblatę podał W. Wincenty BUTHAK [?] („R.B. Litt.” – może rotmistrz brygady litewskiej [?]); ten sam podał też akt 208 (rewers K. Karwickiego). Świadek Stanisław ROZALEWICZ [?].
Łacina: „Januarii” – stycznia.
Streszczenie
25II / 8 III 1794 W. Wincenty Buthak [?] podał do oblaty rewers W. Tadeusza Stanisława Brzozowskiego, podpułkownika w Rosji (Dubno 30 I 1794): przyznał on, że wziął z kasy sukcesorów ks. Grzegorza Potiomkina 18 000 zł należnych sukcesorom Święckiej, Mikołajowskiemu, Więdzielskiej [?] i sukcesorom Osińskiego [?], zobowiązał się zapisać ewikcję tych sum na swoich dobrach, a do tego czasu przenosi ich ciężar z dóbr śmiłańskich na miasto Aleksandrówkę i Rzyszczów [?], płaci procenty i broni sukcesorów Potiomkina przed sądami.
Akt nr 208
Oblata rewersu JW. Krzysztofa Dunina Karwickiego, generała-majora wojsk polskich, na rzecz sukcesorów ks. Grzegorza Potiomkina (sumy Dębickiego, Terleckiego i Jaszewskiego [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data25 II / 8 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); rewers – Dubno 29 I 1794
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmper. Mci Żytomie-
5rzu — Przedemną Józefem Roszkowskim V.R.P.G. Wwa
6Pttu Kij. y Xięgami niniejszemi Grodz. Kij. osobi-
7ście Stawaiąc W. Wincenty Buthak [?] R.B. Lit. Re-
8wers od JWo. Karwickiego G.M.W.P. na rzecz Ssrów
9N. JOX. Potemkina dany, podpisem tegoż JWo. Kar-
10wickiego, przy pieczęci na Czerwonym Laku wy-
11ciśnioney zatwierdzony, z przyszytym Arkuszem
12Dziesięciokopiykowym do Akt Grodz. Kij. dla Zapisa-
13nia podał — w te Słowa — Niżey podpisany Da-
14ię Rewers Ssrom N. JOXiącia Gregorza Po-
15temkina F.Marsz. W Rossyi [?] na to — Jż ponieważ
16Ciż Ssrowie przez Wo. Buthaka [?] Rott. Woysk
17Litt. czyniące, na Zniesienie Długów iako-
18to, dla Ur. Dębickiego Złł. Dwa Tysiące, dla W.
19Terleckiego Złł. Trzy Tysiące, a zaś dla W. Jaszewskie-
20go [?] Złł. Sześć Tysięcy, Dziewięćset, Siedmdziesiąt, Siedm
21w Ręku moich na Dniu Dzisieyszym złożyli,
22tedy ia Obowiązuię się sam przez się, lub przez
23Umocowanego odemnie, na te wszystkie Summy
24za Okazaniem mi poprzedniczych Zapisów E-
25wikcyonalnych, bespieczeństwo y Ewikcyą tych
26Summ przed Aktami Kij. zeznać, y płacenie
27takiego Procentu naznaczyć, iaki w tychże Daw-
28nieyszych
k. 236v (skan 0248, strona lewa – góra)
1nieyszych Zapisach iest wyrażony, który od dnia
2Dzisieyszego dla wyż pomienionych Jchmciów
3odemnie należeć ma, Jeśliby zaś Ssrowie N.
4JOXięcia Potemkina o rzeczone Summy by-
5li kiedy pozywani, tedy Onych od Jmpetycyi
6bronić y z moich Dóbr odpowiadać obowią-
7zuię się, y na to dałem ten Rewers, który Rę-
8ką własną podpisuię — Dan w Dubnie Dnia
9Dwudziestego Dziewiątego Stycznia — Tysiąc
10Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku K.D.
11Karwicki G.M.W.P. Który to Rewers słowo
12w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Grodz.
13Kij. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „207.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Rewers bliźniaczy do aktu 207: JW. Krzysztof DUNIN KARWICKI, generał-major wojsk polskich („G.M.W.P.”; podpis „K.D. Karwicki”; por. akty 74, 96, 176 – gen.-mjr K. Dunin Karwicki, Woytowce, Horodyszcze), przyjął (Dubno 29 I 1794) od sukcesorów ks. Grzegorza POTIOMKINA, za pośrednictwem W. Wincentego BUTHAKA [?], rotmistrza wojsk litewskich („Rott. Woysk Litt.”; w formule oblaty „R.B. Lit.” [?]), sumy na spłatę długów: dla Ur. DĘBICKIEGO 2000 zł, dla W. TERLECKIEGO 3000 zł, dla W. JASZEWSKIEGO [?] 6977 zł – i zobowiązał się zapisać na nie ewikcję przed aktami kijowskimi z takim procentem, jak w dawniejszych zapisach, oraz bronić sukcesorów Potiomkina przed pozwami. „W Rossyi [?]” w tytule Potiomkina – odczyt niepewny (możliwe „w Kijo[wie]”).
Streszczenie
25II / 8 III 1794 W. Wincenty Buthak [?] podał do oblaty rewers JW. Krzysztofa Dunina Karwickiego, generała-majora wojsk polskich (Dubno 29 I 1794): ponieważ sukcesorowie ks. Grzegorza Potiomkina złożyli w jego ręce sumy dla Ur. Dębickiego (2000 zł), W. Terleckiego (3000 zł) i W. Jaszewskiego [?] (6977 zł), Karwicki zobowiązał się zapisać im ewikcję tych sum z dawnym procentem i bronić sukcesorów Potiomkina przed ewentualnymi pozwami.
Akt nr 209
Oblata plenipotencji JW. Krzysztofa Dunina Karwickiego, generała-majora wojsk polskich, dla W. Antoniego Izbickiego, wicegerenta grodzkiego żytomierskiego (ewikcja sumy sukcesorów Stroynowskich)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data25 II / 8 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); plenipotencja – Mizocz [?] 27 I 1794
8Wincenty Buthak [?] R.B. Litt. Plenipotencyą od JWo. Kar-
9wickiego G.M.W.P. W. Jzbickiemu V.G.G. Kij. daną
10podpisem tegoż y Przyiaciela umocnioną z
11przyszytym Arkuszem Dziesięciokopiykowym
12do Akt Grodz. Kij. Dla Zapisania podał w te Sło-
13wa — Niżey podpisany zeznawam niniejszą
14Plenipotencyą Ręczną, którą za tak ważną
15mieć chcę y postanawiam iakobym Ją przed
16Aktami Stanąwszy zeznał — Jż gdy Ssrowie N.
17JOX Potemkina Dóbr Hrabstwa Śmilań-
18szczyzny Dziedzice przez Wo. Brzozowskiego peł-
19nomocnika swoiego, Summę Trzy Tysiące, Osim-
20set, Dwadzieścia Osim Złł. Groszy Piętnaście Poll.
21Honoraty z Stroynowskich, Piotra Dyńskiego [?]
22małżonki
23[reklamant:] małżonki
k. 237 (skan 0248, strona prawa)
1małżonki y Anny w Paniewskim [!] Stanie bę-
2dącey Stroynowskiey własną Ewikcyi podpa-
3daiącą, do Rąk y na ubespieczenie mnie odda-
4ią, a ia dla przyznania Zapisu Ewikcionis,
5osobiście Stanąć przed Aktami nie mogąc
6przeto za Plenipotenta Wo. Antoniego Jzbic-
7kiego V.G.G. Żytt. szczegolniey do tey czynności
8obieram y zapisuię, daiąc temuż Plenipo-
9tentowi moiemu, zupełną moc y władzę nay-
10rychley iak tylko w Żytomierzu stanąć mo-
11że zapis Ewikcionis na Summę, Trzy Tysiące
12Osimset dwadzieścia Osim Złł. Gr. 15 Piętnaście
13Poll. na Rzecz Ssrów Stroynowskich to iest
14Honoraty z Stroynowskich, Piotra Dyńskiego [?]
15Małżonki, y Maryanny Stroynowskiey Pan-
16ny zeznać, Dobra Śmilańszczyznę y Ssrów
17N. JOX Potemkina od ciężaru tey Summy
18uwolnić, na Dobrach zaś Klucza Sołubu-
19kim [?] bespieczeństwo zapisać, Którą to Plenipotencyą
20dla tym mocnieyszey Twierdzy Ręką wła-
21sną podpisuię — Działo się w Mizeczu [?] Dnia
22Dwudziestego Siodmego Stycznia — Tysiąc, Siedm-
23set, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku K.D. Kar-
24wicki G.M.W.P. — uproszony do tey Plenipotencyi
25Przyiaciel podpisuię się — W.W. [?] Buthak — Która
26to Plenipotencya słowo w słowo iak się w sobie
27ma, do Xiąg niniejszych Grod. Kij. iest zapi-
28sana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „208.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Trzeci akt z serii aktów 207–209 (oblaty W. Wincentego BUTHAKA [?], rotmistrza wojsk litewskich, 25 II / 8 III 1794): gen.-mjr Krzysztof DUNIN KARWICKI („K.D. Karwicki G.M.W.P.”) ustanawia (Mizocz [?] 27 I 1794 – w rkp. „w Mizeczu”; Mizocz był dobrami Karwickich na Wołyniu) W. Antoniego IZBICKIEGO, wicegerenta grodzkiego żytomierskiego („V.G.G. Żytt.”; w tytule „V.G.G. Kij.”; por. W. IZBICKI w aktach 153, 183), plenipotentem do zeznania w Żytomierzu zapisu ewikcji na sumę 3828 zł 15 gr na rzecz sukcesorów STROYNOWSKICH (Honorata ze Stroynowskich, żona Piotra DYŃSKIEGO [?], oraz panny Anna i Maryanna STROYNOWSKIE – w pierwszej części tekstu „Anna”, w drugiej „Maryanna”), którą to sumę sukcesorowie ks. Grzegorza POTIOMKINA, dziedzice hrabstwa śmiłańskiego, przez swego pełnomocnika W. BRZOZOWSKIEGO (por. akt 207) oddali w ręce Karwickiego; dobra śmiłańskie mają zostać uwolnione od tego ciężaru, a zabezpieczenie zapisane na dobrach klucza „Sołubukim [?]” Karwickiego (nazwa nieodczytana). „Twierdza” – tu: umocnienie, poświadczenie.
25II / 8 III 1794 W. Wincenty Buthak [?] podał do oblaty plenipotencję JW. Krzysztofa Dunina Karwickiego, generała-majora wojsk polskich (Mizocz [?] 27 I 1794), dla W. Antoniego Izbickiego, wicegerenta grodzkiego żytomierskiego: ponieważ sukcesorowie ks. Potiomkina, dziedzice hrabstwa śmiłańskiego, przekazali mu przez W. Brzozowskiego 3828 zł 15 gr należne sukcesorom Stroynowskich (Honoracie z Stroynowskich Dyńskiej [?] i pannom Stroynowskim), Izbicki ma zeznać w Żytomierzu zapis ewikcji tej sumy na dobrach Karwickiego i uwolnić od niej Śmilańszczyznę.
Akt nr 210
Oblata noty W. Polanowskiego do JW. generał-gubernatora zasławskiego Bazylego de Szeremetowa (skarga najemników do darcia brzostu na W. Zaleskiego) z rezolucją gubernatora
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data27 II / 10 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); rezolucja – 22 II 1794 (nr 1274)
Karty / skanyk. 237 (skan 0248, strona prawa – dół) – k. 238 (skan 0249, strona prawa)
8klak [?], Notę od W. Polanowskiego P.R.N. [?] do JW.
9Generał
k. 237v (skan 0249, strona lewa)
1Generał Gubernatora Jzjasławskiego de Szereme-
2toffa, podaną, razem y Rezolucyą od tegoż
3JW. Gubernatora na tęż Notę, wydaną, na
4papierze Prostym napisaną, z przyszytym
5Arkuszem Papieru Stępl. Dziesięciokopiy-
6kowego, do Akt Grod. Kij. Dla zapisania po-
7dał w te Słowa — Do JWo. od Armii Generał Ma-
8iora Leybgwardyi Konnego Pułku Primi-
9er Maiora Jzasławskiego Gubernatora, y Ka-
10walera — Bazylego de Szeremetoff — Żądanie
11Naięci zostawszy przez Feratora [?] W. Zaleskie-
12go, do darcia Brzostu w Puszczach Litt. o kil[ka] [?] Mil
13sto [?] od Mieysca przez nas zamieszkanego wzią-
14wszy od tegoż Czer. Złł. Sto, na mieysce naiętey
15Puszczy, przybyliśmy pokazany Brzost drzeć za-
16częliśmy W. Zaleski z mieysca zaczętey przez
17nas Roboty spędziwszy, daley w Las nas posu-
18nął, a gdy y tam Brzost drzeć poczęliśmy
19podobnież y z tego mieysca nas Biciem
20spędził, y na nie sposobny Las w Błotach
21położenie maiący wprowadził, rozbiiaiąc
22się tedy w tym przez Osim tygodni, gdy nie
23widzieliśmy odpowiedzi naszey Roboty, przy-
24muszeni zostaliśmy, porzuciwszy zdarty Brzost
25do Domów wrócić się — W. Zaleski za to tak
26naszego Starosty iako y Possessora, oraz nas
27do Sądów zapozwawszy przez Lat Osim nas
28do Żytomierza Dla wytłomaczenia się ścią-
29gał, gdzie osobiście Jnteress nasz y Krzywdę
30przełożyć chcieliśmy, nakłonił Possessora na-
31szego, y z pomiędzy nas niektórych Jmie-
32niem naszym żadney obligacyi nie maią-
33cych do Kompromissu nakłonił, na Kom-
34promissie, mimo nasze tłomaczenie się W.
35Zaleski swoią Pretensyą Sto Czer. Złł. do Sze-
36ściset [?] Rubli podniosłszy na to zaprzysiągł,
37a po Zaprzysiężeniu Zyskał Dekret abyś-
38my
k. 238 (skan 0249, strona prawa)
1my tę Summę za napaści wynikłą Wo. Za-
2leskiemu w Dniu Dziesiątym Marca, Tysiąc,
3Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku zapła-
4cili, lub aby nas Possessor z żonami Dzieć-
5mi y Statym [?] wydał maiątkiem, gdy tedy
6sprawa tylko na Pretensyą Wo. Zaleskiego
7do nas mianą z Sto Czer. Złł. wynikła roz-
8sądzona została, a nasze słuszne, tak ma-
9iątków naszych, iako y osobistości dotykaią-
10ca Pretensye nie rozsądził tenże Kompromiss
11a zatym Żądamy JW. Pana, aby nad nami
12iako Poddanemi Dóbr Kazionnych polito-
13wać się raczył, y Sprawę Kompromissem ob-
14iętą, a dla nas nayuciążliwszą, bo bez rozsą-
15dzenia naszych Pretensyi udecydowaną
16sam rozważyć chciał, lub Sądowi rozsądze-
17nie polecił, nas od wydania W. Zaleskiemu
18swoią Łaską zasłonił J. Polanowski P.R.N. [?] Sta-
19rosta chociaż znayduie się w posiadaniu
20Partykularnych Osób, lecz są Monarsze, y
21które rano czy późno będą pod Rządem dla
22tego wydanie Ludzi za Długi pozwolić Ja
23nie mogę, ale odnosząc się z tym do wyższey
24Zwierzchności Rekommenduię wypełnienie
25Dekretu zatrzymać, do rozwiązania nado-
26mieszczenia [?] moie, lecz ażeby tym Prawa nienad-
27werężyć Sądu Kompromissar. Dekret dziś
28się nie Zniszcza, ale zatrzymuie się, do iakie-
29goś czasu — B. de Szeremetoff — Tysiąc Siedm-
30set, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Febr. Dwu-
31dziestego Drugiego Dnia, No. Tysiąc, Dwieście,
32Siedmdziesiąt, Cztery — Która to Nota y Rezolu-
33cya, słowo w słowo iak się w sobie maią, do
34Xiąg niniejszych Grodz. Kij. są zapisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „209.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Ta sama zamaszysta ręka co w aktach 206–209.
Nota (żądanie) skierowana do Bazylego de SZEREMETOWA, generał-majora armii, premier-majora lejbgwardii konnego pułku, gubernatora zasławskiego („Jzjasławskiego”, „Jzasławskiego” – por. ustalenie, by w #PLACE używać „Zasław”), napisana w imieniu poddanych dóbr „kazionnych” (skarbowych, królewskich – tu starostwa) i podpisana przez J. POLANOWSKIEGO („P.R.N.” [?] – może „porucznik” lub skrót urzędu). Poddani skarżą się, że najęci przez W. ZALESKIEGO (wyraz przed nazwiskiem odczytany „Feratora [?]” – może „Faktora”) do darcia brzostu (kory wiązowej – por. akt 145: dziegieć z brzostu) w puszczach litewskich za 100 czerw. zł, byli przez niego spędzani z miejsc pracy, w końcu wprowadzeni w las bagnisty; po 8 tygodniach wrócili do domów; Zaleski przez 8 lat ciągał ich i ich starostę oraz posesora po sądach w Żytomierzu, nakłonił posesora i niektórych z nich do kompromisu, na którym podniósł pretensję ze 100 czerw. zł do (prawdopodobnie) 600 rubli, zaprzysiągł ją i uzyskał dekret, by zapłacili do 10 III 1794 albo by posesor wydał ich z żonami, dziećmi i majątkiem. Rezolucja gubernatora (22 II 1794, nr 1274; podpis „B. de Szeremetoff”): choć starostwa są w posiadaniu osób prywatnych, należą do monarchini i wcześniej czy później będą pod rządem, więc nie może pozwolić na wydanie ludzi za długi; odnosi się do wyższej zwierzchności i zaleca wstrzymanie wykonania dekretu – dekret kompromisarski nie zostaje zniesiony, lecz zawieszony. Granica między podpisem Polanowskiego a początkiem rezolucji („Starosta chociaż znayduie się…”) w rkp. niezaznaczona – „Sta-rosta” może być początkiem rezolucji („Starostwa chociaż znaydują się…”). „Statym [?]”, „nadomieszczenia [?]” – wyrazy niepewne. Oblatę podał Ur. Erazm MOKLAK [?].
Streszczenie
27II / 10 III 1794 Ur. Erazm Moklak [?] podał do oblaty notę W. J. Polanowskiego do gubernatora zasławskiego Bazylego de Szeremetowa: poddani dóbr skarbowych, najęci przez W. Zaleskiego do darcia brzostu w puszczach litewskich, skarżyli się, że Zaleski utrudniał im pracę, a potem przez lata pozywał i na kompromisie podniósł swą pretensję ze 100 czerw. zł do ok. 600 [?] rubli, uzyskując dekret nakazujący zapłatę albo wydanie ich z rodzinami i majątkiem; gubernator (22 II 1794) orzekł, że ludzi ze starostw, należących do monarchini, nie pozwala wydawać za długi, i wstrzymał wykonanie dekretu do decyzji wyższej zwierzchności.
Akt nr 211
Oblata listu W. Seweryna Rościszewskiego, rotmistrza, do starozakonnego Moszka, obywatela chodorkowskiego (przyznanie długu)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data27 II / 10 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); list – bez daty
Karty / skanyk. 238 (skan 0249, strona prawa – dół) – k. 238v (skan 0250, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 238 (skan 0249, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia
k. 238v (skan 0250, strona lewa)
1Dnia Dwudziestego Siodmego Lutego podług dawnego
2A Dziesiątego Marca, podług nowego Stylu
3Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmper. Mci Żyto-
8Rott. do Star. Stego [?] pisany, Dług winny Star. Sta-
9waiącemu zapewniaiący, Ręką tegoż Wo. Ro-
10ściszewskiego podpisany, z przyszytym Arkuszem
11Papieru dziesięciokopiykowym, do Akt Grodz. Kij.
12w Oblatę podał — w te Słowa — Starozakonnemu
13Moszkowi Obywatelowi Chodorkowskiemu — Przy-
14padek dla mnie w życiu nayniesczęśliwszy, że ia
15będąc winien niemam czym zapłacić, z iedne-
16go woyska poszedłem w drugie, za tym Umun-
17durowanie wyciąga mi wiele Pieniędzy, bądź iedy-
18nak pewny, że żaden przypadek, naydalsze odda-
19lenie, nie da mi zapomnieć o twoiey dla mnie
20grzeczności, Twoy Dług tylko iedynie przymusił
21mnie że iadę prosić o Urlop do mego Oyca, y z
22tamtąd powróciwszy, tak, iak poczciwemu Czło-
23wieku należy, rzetelnie ci zapłacę, nie gniewaj
24się na mnie, bo Bóg iest moim świadkiem
25iśli z Okazyi iakiego Szalbierstwa [?]
26dałem twaz [!], albo iżelim mógł przewidzieć
27to, że na teraźnieyszy czas nie będę w Stanie
28oddania, zapomnij teraz o tem na czas, że
29ia tobie winien, a ia, tak tobie oddam, iako
30gdybyś dał te Pieniądze komu na Procent
31Adie — Bądź Zdrów — Sewer. Rościszewski — Kto-
32ryto List słowo w słowo iak się w sobie
33ma do Xiąg niniejszych Grodz. Kij. iest
34wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „210.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Ta sama zamaszysta ręka co w aktach 206–210.
List (bez daty) Seweryna ROŚCISZEWSKIEGO, rotmistrza („Rott.”), do starozakonnego (Żyda) MOSZKA, obywatela CHODORKOWSKIEGO (mieszkańca Chodorkowa): przyznaje się do długu, którego nie może zapłacić, bo przeszedł z jednego wojska do drugiego i umundurowanie kosztuje go wiele; jedzie prosić o urlop do ojca i po powrocie rzetelnie odda dług „jakby dał pieniądze na procent”. „Star. Stego [?]” – zapewne skrót „Starozakonnego”. „iśli z Okazyi iakiego Szalbierstwa [?] dałem twaz [!]” – zdanie zniekształcone, sens: jeśli wziąłem [pieniądze] dla jakiegoś oszustwa; „twaz” – może omyłka za „teraz”. „Adie” – adieu.
Streszczenie
27II / 10 III 1794 starozakonny Moszko, obywatel chodorkowski, podał do oblaty list rotmistrza W. Seweryna Rościszewskiego, w którym ten przyznawał się do długu wobec Moszka, tłumaczył się kosztami umundurowania po przejściu do innego wojska i przyrzekał po powrocie z urlopu u ojca oddać dług z należnością jak od pożyczki na procent.
Akt nr 212
Oblata dekretu zjazdowego sędziego ziemskiego kijowskiego Hilarego Chojeckiego w sprawie W. Mikołaja Sochy Chomętowskiego z JWW. Adamem i Rozalią z Dzierzbickich Rakowskimi oraz W. Józefem Dubrowlańskim (1249 zł dla Chomętowskiego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data27 II / 10 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zjazd – Żytomierz 24–26 X 1793 st. st.
6zapłacili, Sądzi, a to pod WW. [?] w przypadku nie
7wypłacenia przy zamieszony [?] Skardze ogłosić
8się należną [?] W. Jó. Dubrowlańskiego Dobra Kitai-
9nowka [?] Prawem Tradycyi posiadaiącego, od
10terminu y Sprawy Strony Powodowey uwal-
11nia mocą Dekretu tego — Hilary Choiecki Sę-
12dzia Ziem. Kij. Który to Dekret słowo w słowo
13iak się w sobie ma, do Xiąg niniejszych Grodz.
14Kij. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „211.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Ta sama zamaszysta ręka co w aktach 206–211; liczne skróty i zniekształcenia.
Dekret zjazdowy sędziego ziemskiego kijowskiego Hilarego CHOJECKIEGO (por. akt 135 – Hilary Chojecki, sędzia ziem. kij.; podpis „Hilary Choiecki”), wydany z mocy dekretu sądu (ziemskiego) z 26 IX / 7 X 1793; zjazd do dóbr miasta Żytomierza wyznaczony na 24 X 1793 st. st., otwarty przez woźnego opatrznego Stanisława TUREWICZA, przy obecności WW. Michała CZAYKOWSKIEGO („P.W.P.” [?] – może porucznik wojsk polskich) i Józefa BACZYŃSKIEGO [?]; kompozycja 26 X 1793 st. st. Strony: W. Mikołaj SOCHA CHOMĘTOWSKI („Ł.B.” [?] – może łowczy bracławski) – powód i pozwany – contra JWW. Adam i Rozalia z DZIERZBICKICH RAKOWSCY („S.D.P.” / „S.Z.D.Poll.” [?] – niejasny skrót tytułu), reprezentowani przez Ur. Jana STOŁOWSKIEGO [?], i W. Józef DUBROWLAŃSKI (por. akty 185 i 206: J. DOBROWLAŃSKI / DUBROWLAŃSKI, zjazd do Kitajnowiec [?] przeciw Adamowi i Tekli z Dzierżbickich [?] „Kałowskim [?]” – zapewne ci sami RAKOWSCY). Chomętowski, działający dla interesów Rakowskiego na podstawie kapitulacji (umowy) z 10 VII 1790, żądał zwrotu wydatków (rejestr do 24 III 1792) i wynagrodzenia: sąd przyznał 369 zł za 1 miesiąc 8 [?] tygodni i 2 dni, 162 zł za srebra (po 6 czerw. zł), 216 zł za dwa zjazdy (po 108 zł) i potwierdził rejestr wydatków na 1242 zł (po przysiędze Chomętowskiego) – razem 1773 zł; potrącił 524 zł już otrzymane (260 zł zapłacone za Chomętowskiego W. Czaykowskiemu ze „Stordyiówki [?]” i 18 czerw. zł wziętych w Dubnie; 30 czerw. zł wziętych w Dubnie przy odprzedaży „Stordyiówki [?]” uznał – po przysiędze Chomętowskiego – za nagrodę, nie za zaliczkę). Chomętowski złożył dokumenty Rakowskiego (z sumariuszem) i został uwolniony od dalszego ich zwrotu. Wyrok: Rakowscy mają zapłacić 1249 zł do 27 II 1794 st. st. przed aktami grodzkimi kijowskimi; W. Józef Dubrowlański, posiadający prawem tradycji dobra „Kitainowka [?]” (por. Kitajnowce [?] w akcie 185), uwolniony od sprawy. Wyrazy „pirszącemi [?]”, „umiesienia [?]”, „nietkniętego [?]”, „wrocznie [?]”, „Stor. Dyiowki [?]”, „pod WW. [?]”, „zamieszony [?]” – odczyty niepewne.
Łacina: „Octobris veteris Stili” – października starego stylu; „Februarii Veteris Stili” – lutego starego stylu.
Streszczenie
27II / 10 III 1794 W. Antoni Sadowski podał do oblaty dekret zjazdowy sędziego ziemskiego kijowskiego Hilarego Chojeckiego (Żytomierz, 24–26 X 1793 st. st.) w sprawie W. Mikołaja Sochy Chomętowskiego z JWW. Adamem i Rozalią z Dzierzbickich Rakowskimi i W. Józefem Dubrowlańskim: po rozliczeniu należności Chomętowskiego za prowadzenie interesów Rakowskiego (wynagrodzenie, srebra, zjazdy, wydatki – 1773 zł) i potrąceniu 524 zł już otrzymanych sąd nakazał Rakowskim zapłacić mu 1249 zł do 27 II 1794 st. st., Chomętowskiego uwolnił od dalszego zwrotu dokumentów, a Dubrowlańskiego, posesora dóbr Kitainowka [?], od sprawy.
Akt nr 213
Oblata dekretu zjazdowego sędziego ziemskiego kijowskiego Hilarego Chojeckiego w sprawie W. Mikołaja Sochy Chomętowskiego z W. Maryanną Pągowską [?] i JWW. Rakowskimi (259 zł 13 gr dla Chomętowskiego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data27 II / 10 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zjazd – Żytomierz 24–26 X 1793 st. st.
Drugi dekret zjazdowy sędziego ziemskiego kijowskiego Hilarego CHOJECKIEGO z tego samego zjazdu (Żytomierz, otwarcie 24 X, kompozycja 26 X 1793 st. st.; woźny opatrzny Stanisław „Turowicz” – w akcie 212 „Turewicz”; obecni WW. Michał CZAYKOWSKI P.W.P. [?] i Józef BACZYŃSKI [?]), wydany z mocy dekretu sądu (ziemskiego) z 20 VIII 1793 n. st. (w akcie 212 – 26 IX / 7 X). Powód W. Mikołaj SOCHA CHOMĘTOWSKI („Ł.B.” [?]) contra JWW. Adam i Rozalia RAKOWSCY oraz W. Maryanna PĄGOWSKA [?] (nazwisko w rkp. „Pągowska/Pagowska” – odczyt niepewny), reprezentowani przez Jana SŁOTOWSKIEGO [?] (w akcie 212 odczytany „Stołowski [?]”). Podstawa: kapitulacja (umowa) Pągowskiej z Chomętowskim z 15 VI 1790 na 200 zł rocznie, z obowiązkiem Rakowskiego zwrotu wydatków. Chomętowski służył do 25 III [1792] – ponad 1 rok, 9 miesięcy i 10 dni: sąd przyznał 375 zł, plus wydatki 63 zł 13 gr (po przysiędze) – razem 438 zł 13 gr; po potrąceniu 179 zł, które Chomętowski odebrał od W. GAŁECKIEGO [?] z sumy przysądzonej Pągowskiej, pozostaje 259 zł 13 gr do zapłaty przez Pągowską i Rakowskich do 27 II 1794 st. st. przed aktami grodzkimi kijowskimi. „W. Sośe [?]” – zapewne zniekształcone „Socha”. „zamisiony [?] Skardze” – może „zawisłey skardze”; „pod WW. [?]” – niejasne.
Łacina: „Novi Stili” – nowego stylu; „Octobris Veteris Stili” – października starego stylu; „Februarii Veteris Stili” – lutego starego stylu.
Streszczenie
27II / 10 III 1794 Ur. Antoni Sadowski podał do oblaty dekret zjazdowy sędziego ziemskiego kijowskiego Hilarego Chojeckiego (Żytomierz 24–26 X 1793 st. st.) w sprawie W. Mikołaja Sochy Chomętowskiego z W. Maryanną Pągowską [?] i JWW. Adamem i Rozalią Rakowskimi: na podstawie kapitulacji z 15 VI 1790 (200 zł rocznie) sąd przyznał Chomętowskiemu za ponad rok i 9 miesięcy służby 375 zł oraz zwrot wydatków 63 zł 13 gr, a po potrąceniu 179 zł odebranych od W. Gałeckiego [?] nakazał Pągowskiej i Rakowskim zapłacić mu 259 zł 13 gr do 27 II 1794 st. st.
Akt nr 214
Oblata substytucji (plenipotencji) wydanej imieniem W. Urszuli z Olędzkich Szaniawskiej przez W. Kazimierza Piotra Wiercińskiego, wicegerenta sądowego kijowskiego, dla W. Dominika Ostrowskiego, cześnika [?] („C.S.”) – do zlicytowania ruchomości po Adamie Szaniawskim
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data28 II / 11 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); substytucja – Fastów 9 III 1794 n. st.
23to W. Ostrowski Plenipotent Expens wszelką na taxy
24licytacyą, podwozy, y Transporta massy, z teyże
25Massy, załatwiać y prócz tego za swoie Prace y
26trudy Złł. Poll. Czterysta, sobie odebrać mocen
27będzie na co podpisuię się — Dan w Fastowie
28Dnia Dziewiątego Marca Novi Stili, Tysiąc,
29Siedmset, Dziewięćdziesiąt czwartego Roku, z
30mocy Plenipotencyi specyalney od W. Szaniaw-
31skiey sobie służący tę Plenipotencyą Jmieniem tey-
32że podpisuię Kazimierz Piotr Wierciński V.G.S.K. (L.S.)
33Przytomny Przyiaciel podpisuię P. Jabłoński —
34Przytomny Przyiaciel podpisuię się J. Sołotowski [?] —
35Która to Plenipotencya, słowo w słowo iak się w sobie
36ma do Xiąg niniejszych Grodz. Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „213.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Ciąg dalszy sprawy z aktów 191–192: W. Kazimierz Piotr WIERCIŃSKI, wicegerent sądowy kijowski (w guberni zasławskiej), na mocy plenipotencji specjalnej Urszuli z OLĘDZKICH SZANIAWSKIEJ, wdowy (wcześniej rozłączonej żony) po Adamie SZANIAWSKIM (plenipotencja „w Jaśkowie [?]” 8 I 1794 n. st., oblatowana 18 II 1794 – akt 191), substytuuje (Fastów 9 III 1794 n. st.) W. Dominika OSTROWSKIEGO („C.S.” – cześnik [?] s…): ma przejąć majątek, dokumenty i sprzęty po Szaniawskim, wysłuchać kalkulacji (rozliczenia) W. GŁOGOWSKIEGO, zlicytować rzeczy i zboże, rozliczyć się z wierzycielami, zapłacić niezaspokojoną sumę za dzierżawę wsi WOLICA i DYMITRÓWKA, koszty pogrzebu i inne rzetelne długi, uzyskiwać kwity, ustanawiać zastępców; za trudy może pobrać 400 zł. Skróty tytułów Szaniawskich w rkp. niejasne (w formule oblaty „P.W.P.” [?], w tekście „C.Ł.” i „C.Ł.P.K.P.” [?]; por. akt 191 – „C.Ł.P.K.N.” [?]). Data substytucji (9 III n. st.) wcześniejsza tylko o 2 dni od oblaty (11 III n. st.). Świadkowie: P. JABŁOŃSKI i J. SOŁOTOWSKI [?] (może = Jan Słotowski [?] z aktu 213). Oblatę podał Szymon ŚWIERCZEWSKI.
Streszczenie
28II / 11 III 1794 Szymon Świerczewski podał do oblaty substytucję, którą W. Kazimierz Piotr Wierciński, wicegerent sądowy kijowski, działając z plenipotencji W. Urszuli z Olędzkich Szaniawskiej, wdowy po Adamie Szaniawskim, ustanowił (Fastów 9 III 1794 n. st.) W. Dominika Ostrowskiego pełnomocnikiem do przejęcia i zlicytowania ruchomości, inwentarzy i zboża z majątku zmarłego, rozliczenia się z wierzycielami, zapłacenia dzierżawy wsi Wolica i Dymitrówka, kosztów pogrzebu i innych długów, z wynagrodzeniem 400 zł.
Akt nr 215
Zapis kompromisarski między JWW. Kazimierzem i Anną z Ossolińskich Krasińskimi, W. Janem Grabowskim i innymi a W. Teodorem Matwią [?] (Nowa Huta czyli Majdan Trybuchowski, woj. podolskie; superarbiter Benedykt Kulewicz [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data28 II / 11 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki) – zeznanie przed aktami
Karty / skanyk. 242 (skan 0253, strona prawa – dół) – k. 243 (skan 0254, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 242 (skan 0253, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Osmego Lutego podług dawnego
3A Jedynastego Marca podług nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperator. Mci Ży-
5tomierzu
k. 242v (skan 0254, strona lewa)
1tomierzu — Przedemną Józefem Roszkowskim V.R.-
2P.G. Wttwa Pttu Kij. — y Xięgami niniejszemi
3Grodz. Kij. — Stawaiąc osobiście WW. Jan Grabow-
4ski W.Ż. [?] swym y JWW. Kazimierza Krasińskie-
5go O.W.K. [?] y Anny z Ossolińskich, Małż. iako spe-
6cyalnie przez tychże umocowany, tudzież Ur. Jg-
7nacego Zastawskiego y Jnnych Osób wraz z
8tymże Ur. Jgnacym Zastawskim do Processu
9przez W. Teodora Matwię [?] K.Z.Ł. [?] włączonych
10niemniey W. Jgnacego Ustarbowskiego [?] Ł.G. [?] Jmie-
11niem czyniący z iedney, a tenże W. Teodor Ma-
12twia [?] K.Z.Ł. [?] z drugiey Strony dobrowolnie ze-
13znali, Jż Oni w Sprawach przez W. Matwię [?]
14iako JWW. Krasińskim, W. Grabowskiemu, Ur.
15Zastawskiemu y Jnnym wraz z Nim włączonym
16niemniey iako W. Ustarbowskiemu [?], bądź i-
17go służącym z Okazyi Dóbr wsi Nowey Huty,
18czyli Maydanu Trybuchowskiego, w Wttwie Po-
19doll. leżących oraz Possessyi tychże y Jnnych
20okoliczności Processem objętych, nie z tegoż Pro-
21cessu, iaki dotąd między Stronami zaszedł, nie
22wytaczaiąc, iako y nawzaiem iako W. Matwi [?]
23z tegoż samego Jnteressu Jntentowanych skraca-
24iąc Drogę Prawności zapisuią Kompromiss
25którego Super-arbitrem W. Benedykta Kulewi-
26cza [?] P.Z.Ł. [?] obieraią y stanowią, daiąc onemu
27wraz z WW. Arbitrami po iednym tak od W.
28Matwi [?], iako od drugiey Strony, zasadzić się maią-
29cemi w czasie przez W. Superarbitra Jnnotes-
30censyą na Tydzień przed Terminem Stronom
31na Grunci podać, y w Aktach Latycz. obla-
32tować się powinno naznaczyć się maiącym
33na Grunci Dóbr Chmielnika z wolnym gdy-
34by potrzeba była Juryzdykcyi przeniesieniem
35zupełną władzę spraw pomienionych, nie zwa-
36żaiąc na niestawienie się którey kolwiek Stro-
37ny, lub odstąpienie, tudzież na nielokowanie
38bądź usunienie się którego kolwiek Arbitra zu-
39pełnie y ostatecznie rozsądzenia, a co przez
40ten Kompromiss według powyższego Opisu osą-
41dzono y postanowiono będzie, to za rzecz nie
42uszruszoną [!]
k. 243 (skan 0254, strona prawa – góra)
1nie uszruszoną [!] przyiąć y zachować Strony powin-
2ny będą J. Grabowski Teodor Matwia [?] Któryto Zapis
3da Xiąg Gł. [?] iest wniesiony.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „214.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Zamaszysta ręka jak w aktach 206–214.
Kompromis zeznany osobiście w grodzie: z jednej strony W. Jan GRABOWSKI („W.Ż.” [?] – może wojski żytomierski) w swoim imieniu i jako specjalny pełnomocnik JWW. Kazimierza KRASIŃSKIEGO („O.W.K.” [?] – może oboźny wielki koronny; Kazimierz Krasiński był oboźnym w. kor.) i Anny z OSSOLIŃSKICH, małżonków, a także Ur. Ignacego ZASTAWSKIEGO i innych osób wciągniętych do procesu oraz W. Ignacego USTARBOWSKIEGO [?] („Ł.G.” [?]); z drugiej W. Teodor MATWIA [?] („K.Z.Ł.” [?] – może komornik ziemski latyczowski). Spór o dobra wsi NOWA HUTA czyli MAJDAN TRYBUCHOWSKI w województwie podolskim i ich posesję. Superarbiter W. Benedykt KULEWICZ [?] („P.Z.Ł.” [?] – może pisarz ziemski latyczowski), z dwoma arbitrami; innotescencja na tydzień przed terminem, oblatowana w aktach latyczowskich; zjazd na grunt dóbr CHMIELNIKA, z możliwością przeniesienia jurysdykcji. Skróty urzędów niepewne. „uszruszoną [!]” – omyłka pisarza za „nienaruszoną”. „da Xiąg Gł. [?]” – może „do Xiąg Grodz.”.
Streszczenie
28II / 11 III 1794 W. Jan Grabowski (w imieniu własnym, JWW. Kazimierza i Anny z Ossolińskich Krasińskich, Ur. Ignacego Zastawskiego i innych oraz W. Ignacego Ustarbowskiego [?]) i W. Teodor Matwia [?] zeznali w grodzie żytomierskim zapis kompromisarski w sporach o dobra Nowa Huta czyli Majdan Trybuchowski w województwie podolskim: superarbitrem z dwoma arbitrami obrali W. Benedykta Kulewicza [?], który ma ostatecznie rozstrzygnąć sprawy na zjeździe na grunt dóbr Chmielnika.
Akt nr 216
Relacja woźnego Ławryna Zajączka [?] o podaniu W. Józefowi Żurakowskiemu trzyletniej posesji zastawnej wsi Werbowce od JW. Krzysztofa Dunina Karwickiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data28 II / 11 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); podanie posesji – Werbowce 7 III 1794 n. st.
11ne wezwanie W. Józefa Żurakowskiego P.K. [?] ma-
12iąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary god-
13nych UU. Jakóba Wiśniowskiego y Grzegorza Sy-
14mona, był w Dobrach Wsi Werbowie, gdzie będąc
15na mocy Kontraktu Trzechletniego Zastawnego mię-
16dzy JW. Krzysztofem Dunin Karwickim G.M.W.P.
17z iedney, a W. Józefem Żurakowskim P.K. [?] o Do-
18bra Wieś Werbowce w Summie Sto Trzydziestu
19Tysięcy Złł. Poll. w Dubnie z drugiey Strony
20zawartego, ze wszystkiemi Poddanemi Ciągłemi
21y Pieszemi Jch Powinnościami, Daniami, Da-
22ninami, Lasami, Polami oranemi y nie ora-
23nemi, Sianożęciami, Stawami, Młynami, Kar-
24czmami, zgoła ze wszystkiemi przynależyto-
25ściami, nic na siebie nie wyłączaiąc w
26zastawną Trzechletnią podał Possessyą, Podda-
27nych y Szlachtę o tym uwiadomił y przed Xięga-
28mi niniejszemi, obwołaney Possessyi rzetelne
29uczynił Zeznanie. Krzyżykiem przez siebie pod-
30pisane +.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „215.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Nad tytułem ołówkiem, inną ręką, „Werbowce”.
Relacja (zeznanie ustne w grodzie) woźnego opatrznego Ławryna ZAJĄCZKA [?] „z Sołukczy [?]” (miejsce zamieszkania niepewne; niepiśmienny – podpisał krzyżykiem): 7 III 1794 n. st., na wezwanie W. Józefa ŻURAKOWSKIEGO („P.K.” [?] – może podczaszy kijowski [?]), w obecności szlachty Jakuba WIŚNIOWSKIEGO i Grzegorza SYMONA, podał mu w trzyletnią posesję zastawną wieś WERBOWCE z poddanymi ciągłymi i pieszymi, powinnościami, lasami, polami, sianożęciami, stawami, młynami i karczmami – na mocy kontraktu zastawnego zawartego w Dubnie z gen.-mjr. Krzysztofem DUNINEM KARWICKIM (G.M.W.P.) na sumę 130 000 zł (por. akty 74, 96, 176, 208–209). „Ocztto” – skrót „Oczewisto” (osobiście).
Streszczenie
28II / 11 III 1794 woźny opatrzny Ławryn Zajączek [?] zeznał w grodzie, że 7 III 1794 n. st., na wezwanie W. Józefa Żurakowskiego i w obecności szlachty J. Wiśniowskiego i G. Symona, podał mu trzyletnią posesję zastawną wsi Werbowce ze wszystkimi poddanymi i przynależnościami, zgodnie z kontraktem zawartym w Dubnie z gen.-mjr. Krzysztofem Duninem Karwickim na 130 000 zł, i ogłosił to poddanym i szlachcie.
Akt nr 217
Oblata metryki chrztu Ur. Józefa Jałowickiego z ksiąg metrykalnych cerkwi melenieckiej [?] (św. Michała Archanioła), 15 III 1737
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1 / 12 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); chrzest – 15 III 1737; wypis – plebania [?] 20 I 1759 st. st.
Karty / skanyk. 243 (skan 0254, strona prawa – dół) – k. 243v (skan 0255, strona lewa)
27ług Starego Kalendarza — X. Jan Jwański [?] Pre-
28zwyter Cerkwi Meleńskiey Sancto Michaeli
29Archang. — Któraż to Metryka słowo w słowo
30iak się w sobie do Xiąg niniejszych Grodz. Kij.
31iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „216.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Wypis (20 I 1759 st. st., w plebanii melenieckiej [?]; podpisał X. Jan IWAŃSKI [?], prezbiter cerkwi „Meleńskiey” [?] pw. św. Michała Archanioła) z ksiąg metrykalnych: zapis z 15 III 1737 w ruszczyźnie kancelaryjnej (cerkiewnosłowiańskiej) zapisanej alfabetem łacińskim – „Tysiacza simsot trydciat semoho hoda misiaca marta piatnadciatoho dnia az jerey Semion Gałatowski prezwyter cerkwe Swiataho Michayła Archistratyha Meleńskoy ochrestych y myrom swiatym pomazach młodenca Josyfa od rodyteley zakonowinczannych błahorodnych Alexandra y Ekateryny z Stękiewiczow [?] Jałowickich supruhow; wospryiemnyki byszą błahorodny Joan Sokotowski [?] y Anastazya Glińska…” – tłum.: „Roku 1737, miesiąca marca 15 dnia, ja, kapłan Semen Gałatowski, prezbiter cerkwi św. Michała Archistratega meleńskiej [?], ochrzciłem i świętym myrem namaściłem (tj. bierzmowałem) dziecię Józefa, z rodziców w związku małżeńskim urodzonych Aleksandra i Katarzyny ze Stękiewiczów [?] Jałowickich, małżonków; chrzestnymi byli urodzony Jan Sokotowski [?] i Anastazja Glińska”. Nazwa parafii („Meleńska”, „Meleńca [?]”) – niepewna; może Melenie lub Meleńce [?]. „Wsi z Wesy [?]” – niezrozumiałe (może „obie z wsi”). „poruczpisaną [?]” – może „ponuspisaną” / „przepisaną”. Por. akt 218 – metryka Tomasza Jałowickiego z cerkwi wolickiej [?].
Streszczenie
1/12 III 1794 Ur. Tomasz Jałowicki podał do oblaty wypis (20 I 1759) z ksiąg metrykalnych cerkwi św. Michała Archanioła w Meleńcu [?], poświadczający, że 15 III 1737 prezbiter Semen Gałatowski ochrzcił i bierzmował Józefa, syna Aleksandra i Katarzyny ze Stękiewiczów [?] Jałowickich, małżonków szlacheckich; chrzestnymi byli Jan Sokotowski [?] i Anastazja Glińska.
Akt nr 218
Oblata metryki chrztu Ur. Tomasza (Tymoteusza) Jałowickiego z ksiąg cerkwi wolickiej pw. św. Michała Archanioła, 10 XII 1761
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1 / 12 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); chrzest – 10 XII 1761; wypis – plebania wolicka 27 II 1794 st. st.
Wypis (plebania wolicka, 27 II 1794 st. st.; podpisał X. Bazyli SZCZUREWICZ, paroch wolicki) z oryginalnej księgi metryk chrztu i bierzmowania cerkwi pw. św. Michała Archanioła w WOLICY, „po rusku pisana”, tu w alfabecie łacińskim: „Roku 1761, dnia 10 grudnia, ja, kapłan Antoni Szczurewicz, prezbiter wolickiej świątyni św. Archistratega Michała, ochrzciłem i świętym myrem namaściłem sługę Bożego Tymoteusza, urodzonego z rodziców w związku małżeńskim, U. Józefa Jałowickiego i żony jego Marii z domu Kusakowskich [?]; chrzestnymi byli U. Jan Borzkowski, namiestnik [?] wolicki, i Anna Ciołkiewiczowa [?] Fedorowa, mieszkanka Wolicy”. Imię chrzcielne „Tymoftyj” (Tymoteusz) – w polskiej części aktu „Tomasz”. Ojciec – Józef Jałowicki, zapewne ten sam, którego metrykę z 1737 r. podano w akcie 217. „z Jałowic Jałowicki” – przydomek od gniazda rodowego. Wolica – zapewne ta sama, co w akcie 214 (dzierżawa A. Szaniawskiego) [?].
Streszczenie
1/12 III 1794 Ur. Tomasz Jałowicki podał do oblaty wypis (27 II 1794 st. st., ks. Bazyli Szczurewicz, paroch wolicki) swej metryki z ksiąg cerkwi św. Michała Archanioła w Wolicy: 10 XII 1761 kapłan Antoni Szczurewicz ochrzcił i bierzmował Tymoteusza (Tomasza), syna U. Józefa Jałowickiego i Marii z Kusakowskich [?]; chrzestnymi byli Jan Borzkowski i Anna Ciołkiewiczowa [?] Fedorowa.
Akt nr 219
Oblata prorogacji wicegerenta Kajetana Wyhowskiego w sprawie WW. Mszańskich z JW. Hadziewiczem, brygadierem kawalerii narodowej (zjazd w Jeziorach)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1 / 12 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Żytomierz 28 II 1794 st. st.
Karty / skanyk. 244 (skan 0255, strona prawa – dół) – k. 245 (skan 0256, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 244 (skan 0255, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia pierwszego Marca podług dawnego
3A Dwunastego podług nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmper. Mci Żyto-
5mierzu — Przedemną Józefem Roszkowskim V.R.P.-
6G. Wttwa Pttu Kij. — y Xięgami niniejszemi Grodz.
3słowo w słowo iak się w sobie ma, do Xiąg niniey-
4szych Grodz. Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „218.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Prorogacja wicegerenta grodzkiego kijowskiego Kajetana WYHOWSKIEGO („V.G.G.K.”; por. akt 121 – K. WYHOWSKI): zjazd do dóbr wsi JEZIORA w sprawie W. [Zofii [?]] Maryanny MSZAŃSKIEJ („P.P.” [?] – może podstolina/podczaszyna p…) i dzieci zm. W. Marcina MSZAŃSKIEGO („P.P.” [?]) przeciw JW. Piotrowi HADZIEWICZOWI, brygadierowi kawalerii narodowej („B.K.N.”; por. akty 7, 42 – MSZAŃSCY c/a HADZIEWICZ, Jeziory, i 146), wyznaczony dekretem sądu grodzkiego kijowskiego z 3 XII 1793 n. st., otwarty 8/9 XII 1793 st. st. (limita), z terminem dokończenia (nieukończone kategorie) 12 III 1794 n. st. (limita oblatowana 14/25 I 1794), odroczony na 28 IV 1794 n. st. Oblatę podał Ur. Michał ŚWIĘTOCHOWSKI. Pierwsze imię Mszańskiej („Zofią [?]”) i wyraz „Dziećmi [?]” (w rkp. jakby „Trami”) – odczyt niepewny.
Łacina: „Veteris Stili” – starego stylu; „Decembris Novi Stili” – grudnia nowego stylu.
Streszczenie
1/12 III 1794 Ur. Michał Świętochowski podał do oblaty prorogację wicegerenta grodzkiego kijowskiego Kajetana Wyhowskiego (Żytomierz 28 II 1794 st. st.), który termin dokończenia zjazdu w Jeziorach w sprawie Maryanny Mszańskiej i dzieci zm. Marcina Mszańskiego z JW. Piotrem Hadziewiczem, brygadierem kawalerii narodowej, przeniósł z 12 III na 28 IV 1794 n. st.
Akt nr 220
Oblata trzyletniego kontraktu arendownego wsi Sawarka (hrabstwo białocerkiewskie) między JW. Aleksandrą z Engelhardtów Branicką imieniem męża Franciszka Ksawerego Branickiego, hetmana wielkiego koronnego, a W. Michałem Osuchowskim, chorążym kawalerii narodowej (15 000 zł)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data2 / 13 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); kontrakt – Dubno 24 I 1794
38wyższać będzie, tedy W. Possessor JW. Dziedzico-
39wi, a ieżeliby nie wyrównywała w ów czas JW.
40Dziedzic W. Possessorowi dopłacić tę Superatę [?]
41winien będzie przy wyprowadzeniu Jnwentarza
42Do Jntraty
k. 246 (skan 0257, strona prawa)
1Do Jntraty, Aręda Karczemna czynsz, podwórz-
2czyzna, Warsztatowe, Dziesięciny Pszczelne, Dzień
3po Złł. Siedm, Oczkowe po Gr. Piętnaście, Oyczy-
4stego [?], iaki Kommissya Wttka Pttu Kij. przy ukła-
5dzie Ofiary z Dziesiątego z Dóbr Ziemskich Pro-
6wenta likwiduiąc ustanowiła y na cały Powiat
7rozciągnęła, rachowane będą, które Podatki Pod-
8dani Srebrem, a Arędarz podług Kontraktu mu
9danego płacić winni będą, a zaś Woyt, Assa-
10wuła [?], Stróż Kolejny lub Rzeczny, od gromady do
11usługi Dworskiey, y Gospodarz Parowy iede-
12na Kozaka Pieszego, Jnwentarzem Exympowa-
13ni, y z Jntraty wyłączeni być maią, Szarwar-
14ków Dwanaście na Rok od każdego Gospoda-
15rza / prócz Jnwentarzem Exympowanych / wyzna-
16czonych będzie, których iśli co od Reparacyi
17Gruntowey y Folwarczny pozostanie, tedy W.
18Possessor do Robocizn swoich, użyć mocen bę-
19dzie, Zasiewy iakie W. Possessor podane mieć
20będzie, takowe w czasie kończącey się Possessyi,
21przy widzu Skarbowym odsiać będzie obligowa-
22ny, a ieżeliby co nadsiał te podług Ceny w tey
23Okolicy Ziarna Praktykowaney Skarb JW. Dziedzi-
24ca nadgrodzi, zakłady ieżeliby iakie za Poddanych
25W. Possessor przymuszonym był czynić, te w czasie Pos-
26sessyi ma wybrać — Poddanych nad Opis Jnwentarza
27do niczego więcey W. Possessor aby nie pociągał o-
28strzega się, gdyż iśliby który z uciążliwości lub oka-
29zyi iakowey W. Possessora uszedł, za takowego od-
30powiedzieć winien będzie, a iśliby ze swey woli za-
31takowego do odpowiedzi obowiązanym nie będzie
32Kunacyi [?] przez niedziel dwie, o miłczeniu [?] z Pośtu-
33szeństwem [?] Poddanych bez przeszkody iednak Robo-
34tom Wiosnianym, a zaś utrzymanie bydła do Świę-
35tego Woyciecha wolne być ma, Pretensye wspól-
36ne z Kontraktu Jnwentarza y Possessyi wynikłe, Stro-
37ny obie podług Decyzyi Przyiaciół, Cztirma niedzie-
38lami przed Expiracyą Kontraktu, zaspokoić o-
39bowiązuią się, Drwa Skarbowi należące się zwy-
40czaiem dotąd używanym, Poddani za każdą Rekwi-
41zycyą Zwierzchności Skarbowey odwozić punktual-
42nie do Skarbu powinni będą, a zaś na opał za
43Kwitami
k. 246v (skan 0258, strona lewa)
1Kwitami W. Possessora wydawane być maią
2z Lezaków [?] na Tydzień po Fur dwie, a iśliby
3na Budowlą lub Reparacyą Gruntowi potrzebnego
4y użytecznego Drzewa z Lasu JW. Possessor po-
5trzebował na to po Assygnacyą do Zwierzch-
6ności Skarbowey do Białeycerkwi udać się wi-
7nien, gdyby zaś co przybudował lub zreparo-
8wał za to Bonifikacyi pretendować nie będzie
9Warunki Prawne, dla Arędownych Possessorów
10zawarowane y dla W. Possessora ostrzega-
11ią się, któryto Kontrakt we wszystkich Punk-
12tach y Opisach, Strony Obie nawzaiem dotrzymać
13przyrzekaią, a w przypadku sprzeniewierzenia się
14Dobrom właściwy do odpowiedzi naznaczaią y wła-
15snemi Rękami przy pieczęciach wyciśnionych w
16przytomności Przyiaciół podpisuią się — Działo się w
17Dubnie Dnia Dwudziestego Czwartego Stycznia
18Tysiąc, Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku
19Alexandra Branicka (L.S.) M. Osuchowski (L.S.)
20na tym Kontrakcie Arędownym proszony przy-
21iaciel podpisuię się J. Falczewski (L.S.). Na tym Kon-
22trakcie Arędownym Trzechletnim proszony od Stron
23Obydwoch Przyiaciel podpisuię się Andrzey Zbyszew-
24ski [?] (L.S.) Któryto Kontrakt Arędowny słowo w sło-
25wo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych
26Grodz. Kij. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „219.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Kontrakt arendowny (Dubno 24 I 1794): JW. Aleksandra z ENGELHARDTÓW BRANICKA, dama portretu cesarzowej i orderu św. Katarzyny, działająca imieniem męża Franciszka Ksawerego BRANICKIEGO, hetmana wielkiego koronnego („H.W.K.”), na mocy jego plenipotencji specjalnej (Petersburg 30 XI 1793, oblatowanej w aktach grodzkich wołyńskich w Zasławiu 3 I 1794 i w aktach kontraktowych dubieńskich 7 I 1794 – por. akty 196–197), zaciągnąwszy u W. Michała OSUCHOWSKIEGO, chorążego kawalerii narodowej („Ch. Kaw. Nar.”), 15 000 zł na interesy męża, oddaje mu w zabezpieczenie trzyletnią posesję arendowną wsi SAWARKA, należącej do hrabstwa białocerkiewskiego w województwie i powiecie kijowskim, z poddanymi ciągłymi i pieszymi, powinnościami, gruntami, zabudowaniem folwarcznym; od 24 III 1794 do 24 III 1797. Warunki: arenda karczemna na pierwszy rok ustalona przez skarb, potem do woli posesora; wolne mlewo bez miarki na potrzeby dworu, połów ryb w dni postne bez spuszczania stawów; inwentarz; posesor nie może przeszkadzać w układach skarbu z poddanymi; nadwyżka lub niedobór intraty względem sumy wyrównywane przy wyprowadzeniu inwentarza. Do intraty liczą się: arenda karczemna, czynsz, podwórzczyzna, warsztatowe, dziesięciny pszczelne, dni (po 7 zł), oczkowe (po 15 gr) i podatki według taksy komisji (ofiara dziesiątego grosza); wójt, osauł [?] („Assawuła”), stróż, gospodarz parowy i jeden kozak pieszy – wyjęci z inwentarza; 12 szarwarków rocznie od gospodarza; zasiewy oddać przy końcu posesji; poddanych nie obciążać ponad inwentarz – za zbiegłych z winy posesora odpowiada; drwa dla skarbu i na opał (po 2 fury tygodniowo z „Lezaków [?]”); drzewo budulcowe tylko po asygnacji zwierzchności skarbowej w Białej Cerkwi; bez bonifikaty za budowle. Świadkowie: J. FALCZEWSKI i Andrzej ZBYSZEWSKI [?]. Oblatę podał Ur. Jan SZPAKOWSKI [?]. Liczne wyrazy niepewne: „Marczeninna [?]” (może „Karczemna”), „komplikować [?]” (może „bonifikować”), „Czerki [?]” (zapewne „miarki”), „Oyczystego [?]”, „podradu [?]”, „Superatę [?]”, „Kunacyi [?] … o miłczeniu [?] z Pośtuszeństwem [?]” (fragment niezrozumiały – może o kunach i posłuszeństwie poddanych), „Cztirma” – omyłka za „Czterema”.
Streszczenie
2/13 III 1794 Ur. Jan Szpakowski [?] podał do oblaty kontrakt (Dubno 24 I 1794), którym Aleksandra z Engelhardtów Branicka, w imieniu męża, hetmana wielkiego koronnego Franciszka Ksawerego Branickiego, za pożyczone 15 000 zł oddała W. Michałowi Osuchowskiemu, chorążemu kawalerii narodowej, trzyletnią posesję arendowną wsi Sawarka w hrabstwie białocerkiewskim (24 III 1794 – 24 III 1797), z wyliczeniem dochodów zaliczanych do intraty, powinności poddanych, zasad korzystania z lasu, młyna i stawów oraz rozliczenia nadwyżki lub niedoboru.
Akt nr 221
Oblata komplanacji między W. Grzegorzem Oxentym [?] a W. Michałem Osuchowskim względem spólnego handlu (Sawarka, Step i słobody)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data2 / 13 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); komplanacja – Potok 17/28 II 1794
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmper. Mci Żyto-
5mierzu — Przedemną Józefem Roszkowskim V.R.P.G.
6Wttwa Pttu Kij. y Xięgami niniejszemi Grodz. Kij.
7Osobiście Stay. Ur. Jan Szpakowski [?] Komplanacyą
8między W. Oxentym [?], a W. Osuchowskim, względem
9Handlu wspólnie między niemi trzymywanego [?] za-
10wartą, podpisami Stron y Przyiaciół przy pieczęciach
11trzech, na Czerw. Laku wyciśnionych zatwierdzoną, na
12papierze prostym napisaną z przyszytym Arkuszem
13Dziesięciokopiykowym, do Akt Grodz. Kijow.
14dla Zapisania podał w te Słowa — Między W.
15Grzegorzem Oxentym z iedney a W. Michałem O-
16suchowskim z drugiey Strony stanęła dobrowolna Kom-
17planacya, w niżey wyrażony sposob, y Oto Jż WW. maiąc wspól-
18ny Handel z Summy
19[pod tekstem, inną ręką:] Czytałem W. Rociński mp.
k. 247 (skan 0258, strona prawa)
1Handel z Summy u W. Ocentego Rott. [?] Milicyi pożyczoney, iako
2też z wszytey [?] Stadnicy [?] Gorzałki Wołów i Kożuchów, co wszystko
3sprzedawszy Pieniądze w Handel spólny włożywszy, gdy na Dniu
4dzisieyszym rachunek Generalny między Stronami nastąpił,
5nie ieden drugiemu winnym nie zostawszy, z całego ogólne-
6go przez trzy Lata Handlu, iako też z przedanych wyżey wyrażonych
7rzeczy przez nich obuch, z którego Handlu lub zyski iako też i stra-
8ty wspólnie na siebie przyiąwszy iedno do drugiego żadney nie zosta-
9wia Pretensyi, Regestra wszystkie i Dokumenta zwyżey wyrażo-
10nego Handlu dowodzące zyski lub straty wiecznie umarzaią y
11niszczą i za nic mieć ie Deklaruią oprócz Rewersu przez obie
12Strony przy uproszonych Przyiaciołach Dnia Dwudziestego Trzecie-
13go Września N.S. a Dwunastego V.S. Roku Tysiąc Siedmset Dzie-
14więćdziesiąt Trzeciego, w Sawarce podpisanego, a Dnia Dziewiąte-
15go podług Dawnego a Dwudziestego Pierwszego [?] Miesiąca Octobr. pod-
16ług Nowego Stylu Roku tegoż do Akt Grodz. Kijow. w Oblatę
17wniesionego istotę rzeczy w sobie zawieraiącego, iż Step Pusty na
18którym W. Ocenty Słobody Lubiankę, i Ziemiankę osadza, do
19niego należy a Possesya Dóbr Wsi Sawarki do W. Osuchowskie-
20go którey ieden drugiemu teraz i na potem kalkulacyi czynić
21nie maią, owszem gdyby od kogo do którego iakowe Pretensye
22wyniknąć mogły tedy W. Ocenty z Stepu i Słobód a W. Osuchow-
23ski z Possessyi Dóbr Sawarki osobnie odpowiadać maią, takową
24zatem Komplanacyą za nieuszczoną [?] obie Strony mieć Deklaru-
25ią pod Obowiązkiem i karami w Prawie na wzruszaiących
26dobrowolne Opisy wyrażonemi, i na to się przy uproszonych Ode
27Przyiaciołach z Obóch Stron obie Strony podpisuią. Działo się
28w Potoku Dnia Siedmnastego Febr. podług Dawnego, a 28.[Dwudziestego Osme-]
29go podług Nowego Stylu, Tysiąc siedmset Dziewięćdziesiąt
30Czwartego Roku — Grzegorz Ocenty, M. Osuchowski (LS.) prosso-
31ny od Stron obydwóch do tey Komplanacyi, iako Przyiaciel
32podpisuię się J. Komorowicz [?] R.W.K. [?] mp. (LS.) od Obóch Stron
33prosszony Przyiaciel do podpisania tey Komplanacyi podpisu-
34ię się Maciey Obuchowski (LS.) Którato Komplanacya słowo
35w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk.
36Akt zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „220.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Nazwisko kontrahenta Osuchowskiego zapisane „Oxentym” (narzędnik, k. 246v), „Ocentego”, „Ocenty” (k. 247) – zapewne OKSENTY/AUKSENTY (imię ruskie użyte jako nazwisko) – zapis niepewny; w opracowaniu „Oxenty [?]”. W tytule rkp. „Ocentym”. Skrót przy jego nazwisku „Rott. [?] Milicyi” – może rotmistrz milicji (nadwornej). Wyraz „Stadnicy [?]” i „wszytey [?]” – odczyt niepewny; „nieuszczoną [?]” – może „nienaruszoną”. W podpisie świadka „J. Komorowicz [?] R.W.K. [?]” – skrót nierozwiązany (może rotmistrz wojsk koronnych). Data w rewersie: 9 X st. st. = 20 X n. st., w rkp. „Dwudziestego Pierwszego [?]”.
Por. akt 220 – arenda SAWARKI dla M. OSUCHOWSKIEGO od A. BRANICKIEJ; tę komplanację podał ten sam Ur. Jan SZPAKOWSKI [?]. Pod aktem kontrola wpisu: „Czytałem W. Rociński mp” (por. akty 204–205).
2/13 III 1794 Ur. Jan Szpakowski [?] podał do oblaty komplanację (Potok 17/28 II 1794) między W. Grzegorzem Oxentym [?] a W. Michałem Osuchowskim: wspólnicy trzyletniego handlu (prowadzonego za sumę pożyczoną u Oxentego oraz ze sprzedaży gorzałki, wołów i kożuchów) po generalnym rozrachunku kwitują się wzajemnie, umarzają rejestry i dokumenty handlu, utrzymując jedynie rewers z 12/23 IX 1793 (Sawarka), wedle którego pusty Step ze słobodami Lubianka i Ziemianka należy do Oxentego, a posesja wsi Sawarki do Osuchowskiego; każdy odpowiada osobno za swoją część. Świadkowie: J. Komorowicz [?] i Maciej Obuchowski.
Akt nr 222
Oblata cesji ręcznej sumy i posesji wsi Sosnówka wraz z kwitem od WW. Bernackich na rzecz W. Kazimierza Bernackiego, rotmistrza powiatu rzeczyckiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data2 / 13 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); cesja – Sosnówka 24 I 1794 n. st.
Karty / skanyk. 247 (skan 0258, strona prawa – dół) – k. 248 (skan 0259, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 247 (skan 0258, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Drugiego podług Dawnego a Trzynastego
3podług Nowego Stylu Miesiąca Marca
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Żyto-
6Wttwa. Pttu Kijowsk. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kijowsk.
7Osobiście Stay.
k. 247v (skan 0259, strona lewa)
1Osobiście Stay. W. Tomasz Ostaszewski Cessyą Ręczną Summy y
2Possessyi Wsi Sosnowki, wraz z kwitem od WW. Bernackich na
3rzecz W. Bernackiego Rott. Pttu Rzeczyckiego uczynioną, Podpisa-
4mi tychże i Przyiaciół przy Pieczęciach Trzech na Czerwonym La-
5ku wyciśnionych zatwierdzoną na Papierze Dziesięciokopiykowym
6napisaną do Akt Grodz. Kijowsk. dla zapisania podał w te słowa
7Niżey wyrażeni zeznaiemy Niniejszą Naszą Cessyą Ręczną wraz
8kwitem ważność Autentycznego zeznania w sobie maiącym, Jż my
9maiąc Summy po N.P. [?] W. Kaietanie Bernackim Braciie naszym
10Rodzonym na nas Czterech Braci Prawem Natury spadłe, to iest
11iedno Czternaście Tysięcy Siedmset Sześćdziesiąt Cztery Złł. Przypo-
12wiem [?] Kontraktu Arędownego między N. W. Kaietanem Bernac-
13kim Mtnikowiczem [?] Wendyiskim z iedney, a W. Antonim Charleńs-
14kim Pułł. W.K.Ł. [?] z drugiey Strony o Dobra Wieś Sosnowkę Ro-
15ku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiątego Dnia Dwudziestego Czwar-
16tego Marca w Byszowie zawartym zarazem Dekretem Są-
17du Grodz. Kijowsk. nam Sukcessorom do zapłacenia osądzoną
18Drugą z niedoborów Wsi Sosnowki i z opłatów rożnych za
19W. Charleńskiego P.W.P. zastępnie uczynionych wynikłą wraz
20z Prowizyą do Dziewiąciu Tysięcy Pięcset Siedmiu Złł. Poll. Groszy
21Pięciu także Dekretem Ziazdowym Grodz. Kijowsk. przysądzoną
22na wytrzymanie Oney do Dóbr Wsi Sosnowki sposobem
23Tradycyi uwiązaną, z których to Summ dopiero wspomnio-
24nych w Częściach na nas przypadłych gdy od W. Kazimierza
25Bernackiego Rott. Pttu. Rzeczyckiego Brata Stryiecznorodzonego
26zupełne odbieramy wypłacenie, Przeto z uczynienia Nam zupeł-
27ney Satysfakcyi Summ wyżey wyszczególnionych tegoż W. Kazi-
28mierza Bernackiego Rtt.P. wiecznie zakwitowawszy Prawa na-
29sze tak do Summ w górze rzeczonych z Prowizyami Procces-
30su o Nie nastąpionego niemniey y Possessyi Wsi Sosnowki
31na Osobę Onego wlewamy i ustępuiemy, mocen tedy ten-
32że W. Kazimierz Bernacki Summami wspomnionemi
33Possesyą Wsi Sosnowki iako Własnością swoią zarządzać
34komu chcieć odstąpić, darować, odprzedać i ku nayleps-
35szemu Pożytkowi swemu obrócić, a my odtąd zeznawaiący
36tak do Summ iako y Possessyi Sosnowki żadnego wcale żadnego [?] Ja-
37wszem od wszelkich przeszkód Prawnych
38i nie Prawnych w przypadku o też Summy i Possessyą wy-
39nikłych bronić obowiązuiemy się, którą Cessyą dla nayporząd-
40ney mocy Rękami własnemi wraz z Uproszonemi Przyiacio-
41łami stwierdzamy. Pisan w Sosnowce Roku Tysiąc Siedmset
42Dziewięćdziesiąt Czwartego Dnia Dwudziestego Czwartego Stycz-
43nia Nowego Stylu
k. 248 (skan 0259, strona prawa – góra)
1nia Nowego Stylu Józef Bernacki Konstt. Bernacki Marek
2Bernacki Michał Bernacki R.S.Ż. [?] iako proszony Przyiaciel na
3tey Cessyi Ręczney podpisuię się Piotr Krajewski wraz do tey
4Plenipotencyi Przyiaciel podpisuię się Jan Ostaszewski mp. Któ-
5rato Cessya wraz z kwitem słowo w słowo iak się w sobie maią
6do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. są zapisane —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „221.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). W tytule „Otta.” = Oblata.
Sprawa SOSNÓWKI: por. akt 180 – prorogacja superarbitra J. G. BEREZOWSKIEGO, zjazd do Sosnówki [?] w sporze „A. CHADLEŃSKIEGO [?] z BERNACKIMI [?]” – tu wyraźnie: W. Antoni CHARLEŃSKI, pułkownik (por. akty 66–67, 200 – płk. Antoni CHARLĘSKI/CHARLEŃSKI, Byszów) i Bernaccy. Kontrakt arendowny Sosnówki zawarty w BYSZOWIE 24 III 1790 między zm. W. Kajetanem BERNACKIM a Charleńskim.
Skróty: „Rott. Pttu Rzeczyckiego” – rotmistrz powiatu rzeczyckiego; „Mtnikowicz [?] Wendyiski” – może miecznikowic wendeński; „Pułł. W.K.Ł. [?]”, dalej „P.W.P.” – pułkownik wojsk polskich [?]; „R.S.Ż. [?]” przy podpisie Michała Bernackiego – nierozwiązane; „po N.P. [?]” – zapewne „po Nieboszczyku”. „Przypowiem [?]” – może „z przypowiedzi” / „z mocy” (odczyt niepewny). Wyrażenie „żadnego wcale żadnego [?] Ja-wszem” – w rkp. zapewne „żadnego wcale nie mamy y owszem” (skrócone przy przepisywaniu); w podpisie J. Ostaszewskiego „do tey Plenipotencyi” zamiast „Cessyi”.
Kwoty: suma z kontraktu arendownego 14 764 zł; suma z niedoborów i opłat za Charleńskiego z prowizją 9 507 zł 5 gr (dekret zjazdowy grodzki kijowski, tradycja do Sosnówki).
Streszczenie
2/13 III 1794 W. Tomasz Ostaszewski podał do oblaty cesję ręczną z kwitem (Sosnówka 24 I 1794 n. st.): bracia Józef, Konstanty, Marek i Michał Bernaccy, spadkobiercy zm. brata Kajetana, kwitują stryjecznego brata W. Kazimierza Bernackiego, rotmistrza powiatu rzeczyckiego, z wypłaty ich części dwóch sum należnych od W. Antoniego Charleńskiego (14 764 zł z kontraktu arendownego Sosnówki zawartego w Byszowie 24 III 1790 oraz 9 507 zł 5 gr z niedoborów i opłat, przysądzone dekretami grodzkimi kijowskimi z tradycją do Sosnówki) i cedują mu prawa do tych sum oraz posesję wsi Sosnówki. Świadkowie: Piotr Krajewski, Jan Ostaszewski.
Akt nr 223
Oblata cesji wraz z kwitem od JW. Józefa Morzkowskiego, chorążego podlaskiego, na rzecz WW. Marka Bernackiego i Chrząstowskiego – suma i posesja tradycyjna wsi Żołtuchy i Kamienna Grobla
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
1natychmiast wypłacaią tedy z odebrania Summy dopiero
2wspomnioney zakwitowawszy na Rzecz WW. Bernackiego y
3Chrząstowskiego z gotową ewikcyą, i Possessyą tradycyiną we-
4cznych [?] Wsiów Żołtuchy i Kamiennogrobli ustępuie wlewa
5i przekazuie mocni tedy i wolni będą teraźnieysi Prawo
6nabywcy pomienioną Summę i oną Possessyą Tradyc-
7cyiną rządzić komu chcieć ustąpić i ku naylepszemu
8pożytkowi obrócić bez żadney od Zeznawaiącego przeszkody
9i bez żadnego zwrotu tey Possessyą do Dnia Dwudziestego Mar-
10ca i Arędę karczemną do Dnia Dziewiątego Kwietnia nie-
11mniey Rumacyą [?] z wszelkiem posłuszeństwem do Dnia Dzie-
12siątego Maia w tym Roku przypadaiącą JW. Morzkowski
13Zeznawaiący przy sobie zachowuie mocą Niniejszego Zeznania
14Tomasz Moczulski
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „222.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Akt zeznany osobiście w grodzie (bez dokumentu wnoszonego do oblaty) przez plenipotenta.
JW. Józef MORZKOWSKI, chorąży podlaski („Chor. P.”; por. akty 4, 46–47, 59–60, 74, 145, 147); dodatkowe skróty „V.Stty [?] Żytt. O.S.S.K. [?]” nierozwiązane (może wicestarosta żytomierski [?] i order św. Stanisława [?]). Plenipotencja dla Tomasza MOCZULSKIEGO zeznana w aktach grodzkich żytomierskich 7 VII 1790 (por. akt 135 – T. MOCZULSKI).
Rachunek: suma kapitalna 25 143 zł 20 gr 1 szel. + prowizja zaległa i koszty procesu 1 344 zł 21 gr + prowizja roczna 1 913 zł 23 gr = 28 402 zł 4 gr 1 szel., zabezpieczona tradycją na ŻOŁTUCHACH i KAMIENNEJ GROBLI (17 V 1793, oblata 22 V 1793); po odjęciu czystego dochodu z rocznej posesji (4 366 zł 26 gr minus 2 106 zł 16 gr 2 szel. na opłatę dwóch kwart = 2 260 zł 1 szel.) pozostaje 26 141 [26 142] zł 25 [?] gr.
Imię CHRZĄSTOWSKIEGO, cześnika nowogrodzkiego, nieodczytane („Ma-/ni Raw [?]” – może Maciej, Marcin…). „Stol. Jnfl.” – stolnik inflancki (Marek BERNACKI). „Rumacyą [?]” – może „rumacją” (wyprowadzenie, oczyszczenie posesji) lub „lustracyą”. „we-/cznych [?]” – może „wyrzeczonych”.
Streszczenie
2/13 III 1794 W. Tomasz Moczulski, plenipotent JW. Józefa Morzkowskiego, chorążego podlaskiego, zeznał w grodzie, że WW. Marek Bernacki, stolnik inflancki, i Chrząstowski, cześnik nowogrodzki, wypłacają Morzkowskiemu pozostałą sumę 26 141 zł 25 [?] gr (z 28 402 zł 4 gr 1 szel. – kapitał, prowizja i koszty, zabezpieczone tradycją z 17 V 1793 na wsiach Żołtuchy i Kamienna Grobla, po potrąceniu czystego dochodu z rocznej posesji); w zamian Morzkowski kwituje ich i ceduje im sumę z ewikcją oraz posesję tradycyjną obu wsi, zachowując sobie posesję do 20 marca, arendę karczemną do 9 kwietnia i resztę uprawnień do 10 maja 1794.
Akt nr 224
Kwit od W. Stanisława Potockiego imieniem JW. Ludwiki z Rzewuskich Chodkiewiczowej, starościny żmudzkiej, dla WW. Jerzego Lenkiewicza i Mateusza [?] Berezowskiego – z wydania poddanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data2 / 13 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki)
Karty / skanyk. 248v (skan 0260, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 248v (skan 0260, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Drugiego podług Dawnego a Trzynastego
3Podług Nowego Stylu Mca Marca
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mci Żyto-
6Wttwa Pttu Kij. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kij. Stawa-
7iąc osobiście W. Stanisław Potocki imieniem JW. Ludwiki Hra-
8biny z Rzewuskich Chodkiewiczowey S.Ż. a to z mocy Plenipo-
9tencyi sobie służącey dobrowolnie zeznaie iż co Dekretem Grodz.
10Kij. Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Dnia Piątego
11V.S. a Szesnastego N.S. Grudnia między W. Ludwiką Chodkie-
12wiczową S.Ż. a W. Jerzym Lenkiewiczem P.M. [?] i W. Mataszem [?]
13Berezowskim V.G.G.Ż. zapadłym nakazano zostało aby ci z Dóbr
14Wsi Moduszcz [?] Rob. [?] Kimta [?] Olexyenka na Rzecz JW. Ludwiki
15Chodkiewiczowey Stały [?] Jmę [?] z Żoną Dziećmi i całym maiątkiem
16na Dniu dzisieyszym przed aktami Grodz. Kij. wydali — Który Dekret
17W. Lenkiewicz iako Dziedzic a W. Berezowski iako Possessor Dóbr
18tychże uskuteczniaiąc dopiero rzeczonego Poddanego z Żoną Dzie-
19ćmi i całym maiątkiem wydali, tudzież za dnie robocze od czasu
20aresztu i w Lucie przysądzony Satysfakcyą czynią, a zatem
21Stawaiący Jmieniem JW. Chodkiewiczowey z odebrania Ki-
22mta [?] Olexyenka z Żoną Dziećmi i całym maiątkiem iako też
23za dnie robocze i Luty Czternastu grzywien wiecznemi i
24nigdy nieodzownemi tychże WW. Lenkiewicza i Berezowskie-
25go kwituie czasy mocą zeznania swoiego Stanisław
26Potocki
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „223.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Akt zeznany osobiście w grodzie przez plenipotenta.
JW. Ludwika z RZEWUSKICH CHODKIEWICZOWA, hrabina, „S.Ż.” – starościna żmudzka (żona Jana Mikołaja Chodkiewicza, starosty żmudzkiego). Skróty: „P.M. [?]” przy Lenkiewiczu – nierozwiązany (może podstoli/podczaszy m…); „V.G.G.Ż.” – wicegerent grodzki żytomierski (BEREZOWSKI; imię w rkp. „Mataszem” – Mateusz [?] lub Matiasz/Maciej). Por. akt 118 (A. I. LENKIEWICZ).
Nazwa wsi „Moduszcz [?]” i imię poddanego „Rob. [?] Kimta [?] Olexyenka” – odczyt niepewny; „Stały [?] Jmę [?]” – niejasne (może „Stary [?] Jmć”). „Luty” (z łac. lutum) – nawiązka sądowa (tu 14 grzywien); „w Lucie” – w nawiązce. Dekret grodzki kijowski z 5/16 XII 1793.
Streszczenie
2/13 III 1794 W. Stanisław Potocki, plenipotent JW. Ludwiki z Rzewuskich Chodkiewiczowej, starościny żmudzkiej, zeznał w grodzie, że W. Jerzy Lenkiewicz (dziedzic) i W. Mateusz [?] Berezowski, wicegerent grodzki żytomierski (posesor), wykonując dekret grodu kijowskiego z 5/16 XII 1793, wydali z wsi Moduszcz [?] poddanego Kimtę [?] Olexyenkę z żoną, dziećmi i całym majątkiem oraz zapłacili za dni robocze od czasu aresztu i nawiązkę 14 grzywien – i kwituje ich z tego na zawsze.
Akt nr 225
Oblata zapisu kompromisarskiego między W. Wojciechem Jankowskim z jednej a WW. Burkatami z drugiej strony (superarbiter W. Ignacy Chmielecki [?], łowczy ciechanowski)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zapis – Tereszki 28 II 1794 n. st.
6Pttu Kijowsk. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kijowsk. Osobiście Stay.
7W. Tomasz Sobolewski Zapis Kompromissarski między W. Woycie-
8chem Jankowskim z iedney, a WW. Burkathami z drugiey Strony nas-
9tąpiony — Podpisami tychże i Przyiaciela przy Pieczęciach trzech
10na Laku Czerwonym wyciśnionych zatwierdzony na Papierze Dziesię-
11cio Kopiykowym napisany do Akt Grodz. Kijowsk. w Oblatę podał w
12te Słowa — Niżey podpisani zeznaiemy Tą Jnskrypcyą naszą
13Ręczną Kompromissarską którą takowey wagi i walorem mieć
14chcemy, iakobyśmy iż przed Aktami Urzędowemi Osobiście sta-
15nowszy zeznali. Jż my maiąc Sprawy w rożnych gatunkach
16wynikłe, tak Kryminalne iako i za czas Possessyi wydarzone nie-
17które Processami obięte, a nie które do rozsądzenia się Ostateczne-
18go wstrzymane a dla zaszłey Konfederacyi Targowickiey prze-
19rwane skracaiąc drogę długą Prawności i unikaiąc Expensy wię-
20kszych umyśliliśmy na Sąd Polubowny Kompromissarski za-
21pisać się w porządku zrobienia tego Dzieła W. Jgnacego Chmie-
22leckiego [?] Łowcz. Ciechan. uprassamy i obieramy którego
23Super-Arbitrem za wydanemi Jnnotescencyami lub Listownym
24tylko Stron uwiadomieniem, aieby trzema Dniami przed Termi-
25nem na Grunt Dóbr Tereszek ziachawszy z Ukowanemi lub nie
26Arbitrami, Etiam in contumaciter nie zważaiąc na odciągnieniu
27Arbitra lub nie stawienie się do sądzenia się którychkolwiek Stro-
28ny wszelkiego Rodzaju Sprawy wynikłe, między Stronami Pro-
29cessem wyszczególnione i chociażby Processem nie były obięte a
30tylko do Sądu wniesione o Pretensye z rożnych okoliczności po-
31wydarzane Strony obie do siebie nawzaiem miane rozstrzy-
32snie, podług Prawa rozsądzić, i nic w milczeniu nie zostawuiąc
33ostatecznie decyduie, Jndygacyi Jnkwizycyi y Przysięgi w czemkol-
34kogo tyle razy ile potrzeba wyciągać będzie przyimie i wysłucha
35winnych ukarze, niewinnych uwolni Aresztowanych dla uspra-
36wiedliwienia się stawić nakaże, Satysfakcyą iako komu nale-
37żeć będzie przyznaiący Rygor przytęgy [?] i bez Apellacyi któ-
38rey ani przyimuiąc ani Odroczeń [?] finalnie pomiarkuie i zde-
39terminuie, a co tylko przez tegoż W. Super Arbitra osądzono
40zostanie, to my za rzecz świętą i nigdy przez nikogo niewzruszoną
41przyiąć Deklaruiemy, a to pod winami Prawem Opisanemi Ono-
42nie dotrzymuiących dobrowolnych Tranzakcyi, który to Zapis
43Kompromissarski
k. 249v (skan 0261, strona lewa – góra)
1Kompromissarski Podpisem Rąk naszych i Przyiaciół zatwierdzo-
2ny. Działo się w Tereszkach Dnia Dwudziestego Osmego Lutego
3Nowego Stylu, Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku
4Woyciech Jankowski (LS.) swym, Matki, iako też Braci imieniem
5Niniejszą Jnskrypcyą Kompromissarską podpisuię Jan Józef Bur-
6kath mp. (LS.) Paweł Burkath mp. (LS.) Proszony Przyiaciel do tey
7Ręczney Jnskrypcyi podpisuię się Tomasz Sobolewski (LS.) Który to
8Zapis Kompromissarski słowo w słowo iak się w sobie ma do
9Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. iest zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „224.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Kolejny kompromis zawarty w TERESZKACH z BURKATAMI (por. akty 204–205 – kompromisy M. POLANOWSKIEGO i L. RULIKOWSKIEGO z Burkatami, 17/28 II 1794; superarbiter w akcie 204 „I. CHMIELECKI [?], łowczy ciechanowski [?]” – tu ten sam: „W. Jgnacy Chmielecki [?] Łowcz. Ciechan.”). Sprawy kryminalne i z czasu posesji, przerwane przez konfederację targowicką. Por. też akty 121 (Burkatowie), 189 (G. JANKOWSKI).
Łacina: „Etiam in contumaciter” (popr. in contumaciam) – także zaocznie (pod nieobecność strony).
Streszczenie
4/15 III 1794 W. Tomasz Sobolewski podał do oblaty zapis kompromisarski (Tereszki 28 II 1794 n. st.): W. Wojciech Jankowski (w imieniu własnym, matki i braci) oraz Jan Józef i Paweł Burkatowie, mając różne sprawy kryminalne i z czasu posesji, częściowo w procesach przerwanych przez konfederację targowicką, poddają je sądowi polubownemu superarbitra W. Ignacego Chmieleckiego [?], łowczego ciechanowskiego, który ma zjechać na grunt Tereszek (także zaocznie), przeprowadzić indagacje, inkwizycje i przysięgi i rozstrzygnąć ostatecznie, bez apelacji. Świadek: Tomasz Sobolewski.
Akt nr 226
Oblata kwitu od W. Grzegorza Jachowskiego JW. Salomei Sołtykowej, starościnie zwinogrodzkiej, danego – z odebrania poddanych wsi Zorokow [?]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); kwit – Wierzbowiec [?] 3 II 1793
Karty / skanyk. 249v (skan 0261, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 249v (skan 0261, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Szostego podług Dawnego a Siedmnastego
3Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Żytomie-
18że Wsi Zorokowa [?] odbieram na mocy mi daney od W. Czay-
19kowskiego P.W.K. [?] JW. Salomei Sołtykowey Stary Zwinogr. Doży-
20wotnia Dóbr Stary Zwinogr. Pani, tudzież i W. Wolskiego
21Dóbr Klucza Katyhrodzkiego [?] Gubernatora z odebrania tychże Pod-
22danych ze wszystkim ich maiątkiem kwituię nie zostawuiąc
23żadney Żaluy tak do JW. Stary Zwinogr. iako i do W. Wolskiego
24Rządcy Dóbr tychże i Ręką moią Własną nie umieiąc Pisma
25znakiem Krzyża Świętego stwierdzam Datt. w Wierzbowcu [?] Dnia
26Trzeciego Febr. Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku
27Grzegorz Jachowski +. Który Kwit do Xiąg niniejszych Grodz. Kijow. iest
28zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „225.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
JW. Salomea SOŁTYKOWA, starościna zwinogrodzka („Stary Zwinogr.”), dożywotnia pani dóbr starostwa zwinogrodzkiego (por. akt 172 – S. SOŁTYKOWA c/a A. KULCZYCKI). Nazwa wsi „Zorokow [?]” (w tytule „Zorokowskich [?]”), klucza „Katyhrodzkiego [?]” i miejsca wystawienia „Wierzbowiec [?]” – odczyt niepewny. „P.W.K. [?]” przy Czaykowskim – może porucznik wojsk koronnych. „ktkwa [?] Bracławsk.” – skrót „którychkolwiek” (akt Bracławskich). Kwit wystawił niepiśmienny Grzegorz JACHOWSKI, wysłany przez posesora Czaykowskiego po zbiegłych poddanych.
Łacina: „Febr.” – lutego.
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Marcin Kostro [?] podał do oblaty kwit (Wierzbowiec [?] 3 II 1793), którym niepiśmienny Grzegorz Jachowski, wysłany przez W. Czaykowskiego, posesora wsi Zorokow [?], potwierdza odebranie poddanych tej wsi – Iwana Kołomyjcowego, Iwana Łozowego i Onyska Parchomenka – z całym majątkiem i kwituje z tego JW. Salomeę Sołtykową, starościnę zwinogrodzką, dożywotnią panią dóbr starostwa, oraz W. Wolskiego, gubernatora klucza Katyhrodzkiego [?].
Akt nr 227
Dymisja wraz z cesją od WW. Milewskich (Wiktorii 1° Wołynieckiej, 2° Milewskiej, i Marcina Milewskiego, komornika granicznego żytomierskiego) na rzecz WW. Pruszyńskich – intraty dóbr Łuczyn
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
3Pttu Kijowsk. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kijowsk. Przyszedszy Oso-
4biście W. Wiktorya z Łopatyńskich [?] Pierwszego Wołyniecka Pdstol-
5nego [?] teraz zamęścia Milewska Komor. Granicz. Żytt. w Assystencyi
6W. Marcina Milewskiego K.G.Ż. Męża swego czyniąca, zdrowa będąc
7na Ciele i Umyśle dobrowolnie zeznaie, Jż W. zeznawaiąca choćiaj z mo-
8cy Praw Dożywotnich Sobie od W. W. Ferdynanda Wołynieckiego Stoly. [?]
9Stępańs. [?] Pierwszego Męża swego przyznanych Dobra Łuczyn teraz
10posiadała, i daley posiadać iest mocna, z szczególnieyszego iednak
11ku Dzieciom swoim przywiązania, też Dobra Łuczyn z Całkowitą
12Jntratą, i ze wszystkiemi Poddanemi z pod Dożywocia swego na Osoby
13WW. Stanisława, y Maryanny z Wołynieckich Pruszyńskich S.Z.N. Małżon-
14ków Zięcia, i Córki swoich wypuszcza w tym sposobie. Co do połowy Jn-
15trat Dóbr Łuczyna dla W. Maryanny z Wołynieckich Pruszyńskiey
16Córki starszey z Prawa Natury należney, W. Zeznawaiąca nie tylko
17z pod Prawa swego Dożywotniego wypuszcza, lecz i Prawo Dożywotnie
18na Osobę Zięcia i Córki Cessyą czyni. Drugą zaś Połowę Jntrat
19Dóbr tychże Łuczyna dla W. Antoniny Wołynieckiey Stol. Stęp. [?] młod-
20szey Córki rownie z Prawa Natury należącą do czasu szczególnie pój-
21ścia za Mąż tęż że pod posiadanie bez żadney nikomu Kalkulacyi y
22Wiedzy [?] WW. Stanisława i Maryanny Pruszyńskich Małż. i pod Do-
23żywocia swego oddaie, wkładaiąc Obowiązek iżby Ciż WW. Pruszyń-
24scy Małżonkowie Zięć i Córka potrzeby tegoż W. Antoniny Wołyniec-
25kiey opatrywali, i przyzwoitą Jey Stanowi Edukacyą do Czasu za-
26mąż Jey poyścia dać starali się, a iako teraz do Całkowitey przez
27Niniejszą Dymissyą Jntraty Dóbr Łuczyna maią Prawo: i Jntro-
28mittować się na Dniu Pierwszym Kwietnia Roku teraźn. Tysiąc
29Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego są mocni, tak odtąd wszystkich
30Spraw i Jnteressów Substancyi teyże tyczących się pilnować, i o Całość
31teyże Substancyi starać się Ciż WW. Pruszyńscy w Obowiązku zosta-
32ią — Ludzi Dworskich Czterech, to iest Jłka Kozaka, Antona Pastucha,
33Charka Pasiecznika, i Wasyla Jwanczuka [?] Gumiennego przy Dożywo-
34ciu swoim dla Usługi swey W. zeznawaiąca zatrzymuie mocą Niniey-
35szego dobrowolnego zeznania. Wiktorya Milewska, Marcin Milew-
36ski Komor. Graniczny Żytt. Assystuiący mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „226.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Akt zeznany osobiście w grodzie.
Por. akt 65 (ekstrakt dubieński – dożywocia St. i M. z WOŁYNIECKICH PRUSZYŃSKICH, Łuczyn; Fidorówka dla MILEWSKICH). „S.Z.N.” – zapewne sędzia ziemiański nadnieprski (por. akt 228 – „S.Z. Nad Dniepr.”). Tytuły Wołynieckich „Stoly. [?] Stępańs. [?]”, „Stol. Stęp. [?]” – może stolnik/stolnikówna stepańska [?] (odczyt niepewny); „Pdstol-/nego [?]” – może „podstolego”/„stolnikowa”. Nazwisko rodowe Wiktorii „z Łopatyńskich [?]” – odczyt niepewny. „K.G.Ż.” – komornik graniczny żytomierski.
Ludzie dworscy zatrzymani przez dożywotniczkę: Iłko Kozak, Anton Pastuch, Charko Pasiecznik (pasiecznik – bartnik, pszczelarz), Wasyl Iwanczuk [?] Gumienny (gumienny – dozorca gumna).
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Wiktoria z Łopatyńskich [?], 1° voto Wołyniecka, 2° voto Milewska, w asystencji męża Marcina Milewskiego, komornika granicznego żytomierskiego, zeznała w grodzie, że z przywiązania do dzieci wypuszcza ze swego dożywocia (nadanego przez pierwszego męża Ferdynanda Wołynieckiego) dobra Łuczyn z całą intratą i poddanymi na rzecz zięcia i córki, WW. Stanisława i Maryanny z Wołynieckich Pruszyńskich: połowę intrat należną starszej córce Maryannie ceduje im wraz z prawem dożywotnim, drugą połowę, należną młodszej córce Antoninie, oddaje im w posiadanie do czasu jej zamążpójścia z obowiązkiem jej utrzymania i wychowania; Pruszyńscy mogą intromitować się od 1 IV 1794; dożywotniczka zatrzymuje dla siebie czterech ludzi dworskich.
Akt nr 228
Oblata dokumentu WW. Stanisława i Maryanny z Wołynieckich Pruszyńskich, sędziostwa ziemiańskich powiatu nadnieprskiego, dla WW. Marcina i Wiktorii Milewskich, komorników granicznych żytomierskich – wyszczególnienie łanów wsi Fedorówka i wolności w dobrach Łuczyn
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); dokument – Łuczyn 15 III 1794
Karty / skanyk. 250 (skan 0261, strona prawa – dół) – k. 251 (skan 0262, strona prawa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 250 (skan 0261, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Szostego podług Dawnego a Siedmnastego
3Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Żytomie-
6Pttu Kijowsk. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kijowsk. Osobiście Sta-
7waiąc W. Bazyli Owsiejowski [?] ten Dokument od WW. Pruszyńskich S.Z.-
8Pttu Nad Dniepr. WW. Milewskim Komor. Granicz. Żytt. Małż. z wyszczegól-
9nieniem Łanów
k. 250v (skan 0262, strona lewa)
1nieniem Łanów do Fedorówki należeć maiących i dołożeniem nie-
2których Bonifikacyi dany Rękami WW. Pruszyńskich i Przyia-
3ciół przy Pieczęciach Dwóch na Laku Czerwonym wyciśnionych za-
4twierdzony, na Papierze Krajowym napisany do Xiąg Grodz. Kijowsk. dla
5zapisania podał w te Słowa — My Stanisław y Maryanna z Woły-
6nieckich Pruszyńscy Sędz. Ziem. Pttu Nad Dniepr. Małż. Niniejszym Do-
7kumentem moc Autentycznego maiącym WW. Marcinowi y Wikto-
8ryi Milewskim Komor. Granicz. Żytt. Małż. służącym, zeznaiemy, iż
9niewyraźnie [?] w Zapisie Dożywotnim na Wieś Fedorowkę, i Dworek
10w Łuczynie będący dla tychże WW. Milewskich Małż. Obojga przez
11nas w Roku Teraźn. Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiątym Czwartym
12Dnia Szostego Lutego w Aktach Grodz. Kijowsk. przyznanym nie iest
13wyszczególniona Wielość Łanów Dworskich, a Wieś Fedorowka nie
14będąc żadnym Folwarkiem nie miała dotąd osobnych Dworskich Ła-
15nów, prócz Sianożęci przy tey Wiosce Fedorówce nad Jrpieniem
16będących. Possesorowie zaś Fedorówkę trzymaiący w Łanach Łuczyń-
17skich udział miewali; nadto że w tymże Zapisie Dożywotnim
18wyrazić przypomnieliśmy wolnego wrębu do Lasów Łuczyń-
19skich na Opał y Reperacyą tak Dworską iako y Poddanych Fe-
20dorowskich, wolnego Młoćwa [?] bez Miarki i Kolei w Młynach Łuczyń-
21skich tudzież wolnego Łowienia ryb w tychże Stawach, przeto te
22wszystkie okoliczności opuszczone tym sposobem wyiaśniamy na-
23przód co się tycze Łanów do Fedorówki należeć maiących, takowy
24wydział czyniemy w pierwszą Rękę zagrobelną [?] nazywaiącą się Za-
25nik [?] nad Stawem Starym od Ogrodu Mikołaiczyka [?] zaczyna-
26iącey się do Drożyny do Młyna idący Dni Orania Dwadzieścia
27na Drugiey zaś Stronie Drogi do Juszczanki [?] idący, na przeciw
28tegoż samego Łanku w Niwkach [?] kilku tera [?] przez Dmytra Sztka-
29ogła [?] zapanych [?] na Dni Pięć w Drugą Rękę Dyminską [?] zwaną
30przez W. Janickiego używany na Dni Trzydzieści, do którego do-
31daie się przy tymże samym Łanku na Dni Piętnaście [?] Pola w
32Trzecią Rękę pod Didowszczyznę Łanek od Pola Parocha Łuczyńskie-
33go zaczynaiący się między Drogami Didowską, i Fedorowską o-
34tym Klinem idący na Dni Czterdzieści Pięć; i wolność uprzey dawny [?]
35w Pierwszą Rękę to iest za Groblą dla wyrobienia y uzyskiwa-
36nia [?] na Dni Dziesięć [?], i te wszystkie Łany wymienione w obecności
37Obydwóch Sznurem, a Sznur przez Obiedwie Strony dla uniknienia
38sprzeczki na dal zapieczętowany, w przeciągu Niedziel Sześciu, będzie
39wolne przy tym Młócie [?] bez Kolei i Miarki; w Młynach Łuczyń-
40skich na żywność Dworską tudzież wolne Łowienie Ryb w tychże
41Stawach na potrzeb tylko Stołową wolny wrąb w Lasach na Opał
42i Reperacyą Dworską i Poddanych. a nieyspei [?] tym gdzie i Podda-
43nym Łuczyńskim dozwolono będzie za Referowaniem się z kwita-
44mi do Leśniczego
k. 251 (skan 0262, strona prawa)
1mi do Leśniczego lub zawiaduiącego Lasami od Dworu Łuczyńskie-
2go przeznaczonego i z wiadomością tegoż i zaprowadzeniem, nadsta-
3tek wolne zaięcie Stawku czyli Sadzawki przy Dworku Dożywocia podległym
4na rzece Bałaszówce [?] bez przyczynienia szkody Poddanym tamecznym.
5Na Stronę też swoią WW. Pruszyńscy Sędz. Ziem. Pttu Nad Dniepr. Małż.
6nayuroczyściey waruiemy, że ani w całości ani w żadney Części WW.
7Milewscy Komor. Granic. Żytt. Małż. Oboie i pod żadnym Pretextem
8Praw swoich i Właścicielstwa Dożywociu należącego się odstąpić
9lub w posiadanie czyie podać bez zezwolenia od WW. Pruszyńskich Małż.
10na Piśmie nie będą mocni pod nieważnością Dożywocia Całego któ-
11rych to Opisów dotrzymanie, nie przywłaszczaiąc nic co do rzeczy
12wyrażonych, nad zamiary Oneych Strony Obydwie pod Kara-
13mi Prawem przepisanemi na Łamiących dobrowolne Tranzak-
14cye waruiemy y Dla Zupełnieyszey mocy nie tylko Podpisa-
15mi Rąk naszych stwierdzamy lecz i Aktami Grodu Kijowsk. w prze-
16ciągu Tygodnia iednego tak Zapis Dożywocia pierwey przyznany
17iako i Niniejszy Dokument Osobiście lub przez Plenipotenta szcze-
18gólnego od nas umocować się maiącego Roborować obowiązuiemy
19się. Działo się w Łuczynie Dnia Piętnastego Marca Tysiąc Siedm-
20set Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Stanisław Pruszyński S.Z.-
21P.N. Marianna Pruszyńska Na tey Tranzakcyi prosszony pod-
22pisuię się Przyiaciel B. Janicki (LS.) mp. Prosszony do tey Tranzak-
23cyi podpisuię się Przyiaciel Szymon Milewski mp. (LS.) Roku Ty-
24siąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Dnia Szostego V.S. a Siedm-
25nastego N.S. Marca. Ten Dokument od WW. Pruszyńskich S.Z.P.N. WW.
26Milewskim Komor. Granic. Żytt. z wyszczególnieniem Łanów do Fe-
27dorówki należących służący za Osobistym stawaniem się W. Bazyle-
28go Owsiejowskiego [?] z mocy Plenipotencyi od tychże WW. Pruszyń-
29skich do Xiąg Grodz. Kijowsk. wniesioney, na Dniu Dzisieyszym Ak-
30tami Grodz. Kijowsk. iest Roborowany Świadczę Józef Roszkowski
31V.Rtt. Grodz. Wwa. Pttu Kijowsk. Które to Dożywocie wraz z Robora-
32tą słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
33Grodz. Kijowsk. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „227.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Dokument z datą 15 III (zapewne n. st.) oblatowany i roborowany 6/17 III 1794 przez plenipotenta Pruszyńskich (plenipotencja – akt 229).
Uzupełnienie zapisu dożywocia na FEDORÓWCE i dworku w ŁUCZYNIE dla MILEWSKICH, przyznanego w aktach grodzkich kijowskich 6 II 1794 (por. akty 65, 227). Łany dworskie liczone w „dniach orania”; „ręka” – pole w trójpolówce (pierwsza, druga, trzecia ręka). Fedorówka nad rzeką IRPIEŃ. „S.Z.P.N.” – sędzia ziemiański powiatu nadnieprskiego (Stanisław PRUSZYŃSKI).
Wyrazy i nazwy terenowe o niepewnym odczycie: „niewyraźnie [?]”, „Młoćwa [?]” (mlewa – mielenia), „zagrobelną [?]”, „Zanik [?]”, „Mikołaiczyka [?]”, „Juszczanki [?]”, „w Niwkach [?] kilku tera [?] przez Dmytra Sztka-ogła [?] zapanych [?]”, „Dyminską [?]”, „uprzey dawny [?]”, „uzyskiwania [?]”, „Młócie [?]”, „nieyspei [?]”, rzeka „Bałaszówka [?]”; liczby dni „Piętnaście [?]”, „Dziesięć [?]”. W formule końcowej „Dożywocie … iest zapisany” – niezgodność rodzaju w rkp.
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Bazyli Owsiejowski [?], plenipotent WW. Stanisława i Maryanny z Wołynieckich Pruszyńskich, sędziostwa ziemiańskich powiatu nadnieprskiego, podał do oblaty i roborował w grodzie dokument (Łuczyn 15 III 1794) dla WW. Marcina i Wiktorii Milewskich, komornikostwa granicznych żytomierskich, uzupełniający zapis dożywocia na wsi Fedorówka i dworku w Łuczynie z 6 II 1794: ponieważ Fedorówka (bez folwarku, z sianożęciami nad Irpieniem) nie miała własnych łanów, wydzielono jej łany z pól łuczyńskich w trzech rękach (m.in. 20 dni orania nad Starym Stawem, 30 dni w ręce „Dyminskiej”, 45 dni pod Didowszczyzną), z wymiarem sznurem w ciągu 6 tygodni; przyznano wolne mlewo bez miarki i kolei w młynach łuczyńskich, połów ryb w stawach na potrzebę stołu, wrąb w lasach na opał i reparacje (za kwitami leśniczego) i prawo założenia sadzawki przy dworku; Milewscy nie mogą odstąpić dożywocia bez pisemnej zgody Pruszyńskich pod nieważnością. Świadkowie: B. Janicki, Szymon Milewski.
Akt nr 229
Oblata plenipotencji od WW. Stanisława i Maryanny Pruszyńskich, sędziostwa ziemiańskich nadnieprskich, W. Bazylemu Owsiejowskiemu [?] danej – do roborowania zapisu dożywocia Fedorówki dla Milewskich
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); plenipotencja – Łuczyn 16 III 1794
Karty / skanyk. 251 (skan 0262, strona prawa – dół) – k. 251v (skan 0263, strona lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 251 (skan 0262, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Szostego podług Dawnego, a Siedmnastego
3Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Żytomie-
5iemy tą Plenipotencyą naszą Ręczną Prawem Statutowym W.X.Lit. [?]
6pozwoloną szczególnie do Czynności niżey wyrazić się maiącey
7daną i Służącą, iż my nie mogąc dla zatrudnień naszych
8Osobiście stanąć przed Aktami Grodz. Kijowsk. i tak Zapis Doży-
9wocia na Dobra Wsi Fedorówkę WW. Marcinowi i Wiktoryi
10Milewskim Komor. Granic. Żytt. Małż. z Dworkiem w Łuczynie
11będącym przez nas Roku Teraźn. Dnia Szóstego Lutego w Ak-
12tach Grodu Kijowsk. przyznany, iako też Dokument Osobny Ro-
13ku Teraźn. Dnia Piętnastego Marca w Łuczynie przez nastę-
14pce [?] WW. Milewskim dany Małżonkom, Łany do Wsi Fedorow-
15ki i inne Beneficia w Zapisie Dożywotnim domieścić [?] za-
16pomniane wyszczególniaiący Roborować, Przeto na mieyscu
17i w Osobach naszych uprassamy i umacniamy W. Bazy-
18lego Owsiejowskiego [?] daiąc temuż zupełną moc i Władzę, Za-
19pis Dożywocia na Wieś Fedorówkę, i Dworek w Łuczynie bę-
20dący, w tymże Zapisie wyszczególniony Dnia Szóstego Lutego
21w Aktach Grodu Kijowsk. przyznany Roku Teraźn. niemniey
22Dokument osobny pod Dniem Piętnastym Marca Roku Teraźn.
23w Łuczynie przez nas WW. Milewskim Małż. z wyszczególnie-
24niem Łanów i innych okoliczności dany, aktami Grodu
25Kijowsk. Roborować: i we wszystkich Punktach i Opisach u-
26mocnić. a my za Rzecz stałą i nieporuszoną przyiąć obowią-
27zuiemy się i na to się Rękami własnemi przy uproszonych Przy-
28iaciołach podpisuiemy Datt. w Łuczynie Dnia Szesnastego
29Marca Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Tę
30Plenipotencyą na Osobę W. Bazylego Owsiejowskiego [?] podpisu-
31iemy Stanisław Pruszyński S.Z.P.N. Marianna Pruszyńska (LS.)
32Prosszony Przyiaciel do tey Plenipotencyi podpisuię się Baltazar
33Janicki mp. (LS.) Do tey Plenipotencyi prosszony Przyiaciel pod-
34pisuię się Szymon Milewski mp. (LS.) Którato Plenipotencya
35słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
36Grodz. Kijowsk. iest zapisana —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „228.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Plenipotencja datowana 16 III (wg dokumentu z 15 III) wpisana 6/17 III 1794 – daty łuczyńskie zapewne n. st.
Por. akty 227–228 (Łuczyn, Fedorówka – Pruszyńscy i Milewscy) i 230 (roborata). „S.Z.P.N.” – sędzia ziemiański powiatu nadnieprskiego. „Prawem Statutowym W.X.Lit. [?]” – skrót niepewny (plenipotencja ręczna dozwolona prawem statutowym). „przez nastę-/pce [?]” – w rkp. zapewne omyłkowo za „przez nas tymże” (por. akt 228); „domieścić [?]” – może „domieścić/umieścić”. Nazwisko plenipotenta zapisywane „Owsiejowski/Owsicowski [?]”.
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Bazyli Owsiejowski [?] podał do oblaty plenipotencję (Łuczyn 16 III 1794), którą Stanisław i Maryanna z Wołynieckich Pruszyńscy, sędziostwo ziemiańscy powiatu nadnieprskiego, nie mogąc stawić się osobiście, upoważnili go do roborowania w aktach grodzkich kijowskich zapisu dożywocia na Fedorówce i dworku w Łuczynie dla WW. Marcina i Wiktorii Milewskich (6 II 1794) oraz dokumentu uzupełniającego z 15 III 1794 (łany i beneficja). Świadkowie: Baltazar Janicki, Szymon Milewski.
Akt nr 230
Roborata zapisu dożywocia (Fedorówka i dworek w Łuczynie) i dokumentu uzupełniającego od WW. Pruszyńskich, sędziostwa ziemiańskich nadnieprskich, dla WW. Milewskich, komornikostwa granicznych żytomierskich – przez plenipotenta W. Bazylego Owsiejowskiego [?]
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
1Wttwa Pttu Kijowsk. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kijowsk. Przy-
2szedszy Osobiście W. Bazyli Owsiejowski [?] Mocą Plenipotencyi
3od WW. Stanisława i Maryanny Pruszyńskich S.Z.P.N. Małżon-
4ków Roku Teraźn. Dnia Szesnastego Marca w Łuczynie Ręczną
5daną w Aktach Grodu Kijowsk. na Dniu Dzisieyszym Oblato-
6waną czyniący. Zdrowy będąc na Ciele i Umyśle odstąpiwszy
7swey własney należney sobie Jurysdykcyi, Prawa, Forum
8Pttu i Wttwa. a pod teraźnieysze dobrowolne zeznanie swoie ca-
9ła się poddaiąc i wcielaiąc, wiadomo iawno czyni wolnie y do-
10browolnie zeznaie: Jż ten Zeznawaiący Zapis Dożywotni na
11Dobra Wsi Fedorówkę w Wttwie i Pttu Kijowsk. leżącą i Dwo-
12rek w Łuczynie będący od WW. Stanisława i Maryanny z
13Wołynieckich Pruszyńskich Małż. na Rzecz i Osoby WW. Mar-
14cina i Wiktoryi Milewskich Komor. Granic. Żytt. Małż. w Ak-
15tach Grodu Kijowsk. Dnia Szóstego Lutego Roku Teraźn. Ty-
16siąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego przyznany iako też
17Dokument Osobny od tychże WW. Pruszyńskich Małż. tymże
18WW. Milewskim Małż. z wyszczególnieniem Łanów do Fedo-
19rowki należeć maiących i dołożeniem niektórych Beneficiów
20w Zapisie Dożywotnim przepomnianych Roku Teraźn. Dnia
21Piętnastego Marca w Łuczynie Ręcznie spisany do Akt Gro-
22du Kijowsk. na Dniu Dzisieyszym w Oblatę wniesiony we
23wszystkich Punktach wyrazach i ostrzeżeniach umacnia
24stwierdza i Roboruie mocą Niniejszego dobrowolnego zezna-
25nia Bazyli Owsiejowski [?] —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „229.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Zeznanie osobiste plenipotenta w grodzie; por. akty 227–229.
Łacina: „Forum” – sąd właściwy (forum powiatu i województwa); „Roboruie” (roborare) – umacnia, zatwierdza.
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Bazyli Owsiejowski [?], plenipotent WW. Stanisława i Maryanny z Wołynieckich Pruszyńskich, sędziostwa ziemiańskich powiatu nadnieprskiego (plenipotencja z Łuczyna 16 III 1794, oblatowana tego dnia), zeznał w grodzie, że umacnia i roboruje we wszystkich punktach zapis dożywocia na wsi Fedorówka (woj. i pow. kijowski) i dworku w Łuczynie dla WW. Marcina i Wiktorii Milewskich, komornikostwa granicznych żytomierskich (przyznany w aktach grodu kijowskiego 6 II 1794), oraz dokument uzupełniający z 15 III 1794 (łany i beneficja).
Akt nr 231
Oblata rezolucji Prześwietnej Administracji Fortuny JW. Prota Potockiego danej W. Leonowi Kondrackiemu – zażalenie o nieważność sądu polubownego (Potocki c/a Poniński i Walewscy)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); rezolucja – Warszawa 6 III 1794
Karty / skanyk. 252 (skan 0263, strona prawa – dół) – k. 252v (skan 0264, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 252 (skan 0263, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Szostego podług Dawnego a Siedmnastego
3Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Ży-
24maiący. Którato Rezolucya słowo w słowo iak się w
25sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. iest zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „230.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Administracja Fortuny upadłego bankiera Prota POTOCKIEGO (sesja w „Pałacu Theperowskim” – pałacu bankiera Piotra TEPPERA w Warszawie) sprzeciwia się dalszemu sądowi polubownemu w sprawie ks. Kaliksta PONIŃSKIEGO i WALEWSKICH z Potockim (por. akt 145 – dekret kompromisarski z 4 II 1794), w którym Potockiego reprezentował plenipotent L. BEYNAROWICZ, ponieważ Potocki, oddawszy majątek pod zbiór wierzycieli, nie może działać bez nich. Por. akt 119 – manifest L. KONDRACKIEGO z umocowania Administracji; akt 232 – ekstrakt warszawski z zażaleniem.
Skróty niepewne: „Sędziemu Pogr. [?] Krzemien.” – może sędzia pograniczny krzemieniecki; „Xm. [?] Morawski W.Z.W. [?]” – imię i urząd administratora nierozwiązane. „in Papillitate [?]” – zapewne zniekształcone „in pupillaritate” (w stanie małoletności, pod kuratelą).
Łacina: „in pupillaritate” – jak małoletni, bez zdolności do czynności prawnych.
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Jan Czernecki podał do oblaty rezolucję Administracji Fortuny Prota Potockiego (Warszawa, pałac Tepperowski, 6 III 1794), podpisaną przez administratora protokół trzymającego Morawskiego: Administracja, dowiedziawszy się, że sąd polubowny zapisany w 1793 r. między Protem Potockim a ks. Kalikstem Ponińskim i Walewskimi nadal się toczy, a Potockiego reprezentuje plenipotent Beynarowicz, choć Potocki oddał majątek pod zbiór wierzycieli i nie może działać bez nich, upoważnia W. Leona Kondrackiego, zastępującego prokuratora Administracji, do zaniesienia w aktach ziemskich warszawskich oświadczenia o nieważności wszelkiego sądownictwa w tym sądzie polubownym z krzywdą wierzycieli i o niewłaściwym stawaniu Potockiego bez wierzycieli.
Akt nr 232
Oblata ekstraktu z akt ziemskich warszawskich z zażaleniem (pilnością) imieniem Prześwietnej Administracji Fortuny JW. Prota Potockiego przeciw temuż JW. Potockiemu i W. Ludwikowi Beynarowiczowi o nieważność zapisu kompromisarskiego z JX. Ponińskim i WW. Walewskimi
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zażalenie – Warszawa, zamek, 7 III 1794
7nayuroczyściey zapowiada skargę. Leon Kondracki Sędzia Granic.
8Krzemieniec. na gotowy Kopii podał i tak one, iako y w Aktach Rę-
9ką własną podpisał. Czytałem Szablowski [?] — Puchała (LS.) Który
10to Extrakt z Akt Ziems. Warszaw. wypisany słowo w słowo
11iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. iest zapi-
12sany —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „231.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Ciąg dalszy sprawy z aktu 231 (rezolucja Administracji z 6 III 1794); zażalenie zaniesione przez L. KONDRACKIEGO w grodzie (zamku) warszawskim 7 III 1794. Por. akt 145 (dekret kompromisarski PONIŃSKI c/a POTOCCY i WALEWSCY, 4 II 1794).
„W.K.” przy Prot POTOCKIM – wojewoda kijowski. „Desortatów [?]” (dezortaty?) – może „dezolatów” / „Assekuratów”; „Massie Kredytorskiey [?]” – masie wierzycielskiej; „zezwolonego [?]” – może „zawartego”; „Staie [?]” – może „Ztąd”. W tytule „Plen. [?]” – może „Przeciw”. Kopię podpisali (kontrola) Szablowski [?] i Puchała. Machnówka – siedziba administratorów (delegowanych) dóbr Potockiego (por. akty 2–3, 127).
Łacina / zapożyczenia: „Ex-Bankier” – były bankier; „Akcess” – przystąpienie (do kompromisu); „Rygor” – moc wiążąca (wyroku).
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Jan Czernecki podał do oblaty ekstrakt z akt ziemskich warszawskich: 7 III 1794 w zamku warszawskim W. Leon Kondracki, sędzia graniczny krzemieniecki, z polecenia Administracji Fortuny JW. Prota Potockiego (z 6 III 1794), zaniósł pilność (zażalenie) przeciw Protowi Potockiemu, wojewodzie kijowskiemu, i jego plenipotentowi W. Ludwikowi Beynarowiczowi: ponieważ po upadku banku (protest wierzycieli w lutym 1793) cały majątek Potockiego stał się własnością wierzycieli wg prawa Komisji Bankowej, kompromis zawarty przez niego we wrześniu 1793 imieniem swoim i żony z ks. Kalikstem Ponińskim, z dopuszczeniem Walewskich, o dożywocie na fortunie ks. Kaspra Lubomirskiego jest nieważny, a Beynarowicz występował bez umocowania wierzycieli i wbrew zakazowi administratorów delegowanych do Machnówki.
Akt nr 233
Oblata plenipotencji od WW. Jana Nepomucena Znamirowskiego, chorążego kawalerii narodowej, i Brygidy z Znamirowskich Karpowiczowej dla W. Jana Stamirowskiego i innych patronów do spraw (z WW. Proskurami)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); plenipotencja – Badyczów [?] 28 XI 1793 n. st.
Karty / skanyk. 253v (skan 0265, strona lewa) – k. 254 (skan 0265, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 253v (skan 0265, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Szostego podług Dawnego a Siedmnastego
3Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Żytomierzu
6wać, Przysiąg słuchać, na One iakoteż Jnkwizycye Delacye zabierać
7się, w Ugody Przyiacielskie wchodzić, Jnnych Plenipotentów na miey-
8sce swoie Substytuować, i wszelkich Dobrodzieystw z Prawa
9pozwolonych używać, a cokolwiek przez tychże Plenipotentów po-
10stanowiono i uczyniono będzie, to my za rzecz świętą i nieporu-
11szoną przyiąć obowiązuiemy się y Tę Plenipotencyą którą nay-
12mniey do lat Trzech zachowuiąc podpisuiemy. Działo się w Ba-
13dyczowie [?] Dnia Dwudziestego Osmego Listopada Nowego Stylu
14Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku J. Znamirowski
15Chor.K.N. B. Karpowiczowa z Znamirowskich, iako przytomny
16tey Plenipotencyi Przyiaciel podpisuię się Dominik Rusiecki [?] mp.
17(LS.) Do tey Plenipotencyi prosszony podpisuię się Przyiaciel D.
18Kowalski mp. (LS.) Którato Plenipotencya słowo w słowo iak
19się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „232.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Sprawa z PROSKURAMI o wykonanie dekretu grodzkiego kijowskiego z 6/17 XII 1793 – por. akt 234 (kwit J. N. ZNAMIROWSKIEGO dla Proskurów). Wśród patronów m.in. Maciej CHODORKOWSKI (por. podpis „Czytałem – Chodorkowski” pod aktami 145–174) i Mikołaj KAMIŃSKI.
Odczyty niepewne: „Jntromessiami [?]” (może „Jnteressami”), „za Zbiegłe [?]” (może „za zbiegłych poddanych”), „szłodzić [?]” (może „prowadzić”), nazwisko „Przestrzelskiego [?]”, „Rusiecki [?]”, miejsce „Badyczów [?]” (może Berdyczów). Imię nadawcy podano w podpisie „J.”, w akcie 234 – „Jan Nepomucen”. „Chor.K.N.” – chorąży kawalerii narodowej. „Stamir.” w formule oblaty – skrót nazwiska Stamirowskiego (w tytule „Stamirowskiemu”, w tekście „Stamirowski”).
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Jan Stamirowski podał do oblaty plenipotencję (Badyczów [?] 28 XI 1793 n. st.), którą Jan Nepomucen Znamirowski, chorąży kawalerii narodowej, i jego siostra Brygida z Znamirowskich Karpowiczowa ustanowili patronami do prowadzenia wszelkich swoich spraw w sądach ziemskich i grodzkich województwa kijowskiego (żytomierskich i kijowskich), zwłaszcza sprawy z WW. Proskurami o wykonanie dekretu grodzkiego kijowskiego i zapłatę sumy, WW. Kazimierza Grabowskiego, Jana Gintowicza, Ignacego Kosińskiego, Bartłomieja Przestrzelskiego [?], Macieja Chodorkowskiego, Mikołaja Kamińskiego, a szczególnie Jana Stamirowskiego, na co najmniej trzy lata. Świadkowie: Dominik Rusiecki [?], D. Kowalski.
Akt nr 234
Kwit od W. Jana Nepomucena Znamirowskiego, chorążego wojsk polskich, na rzecz WW. Proskurów Suszczańskich dany – z wykonania dekretu grodzkiego kijowskiego (800 zł z nawiązką)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
13set wraz z Luitą tychże WW. Proskurów wraz z Jch Suk-
14cessorami wiecznemi i nieodzownemi Jmieniem swym i W.
15Karpowiczowey kwituie czasy, oraz wolności tymże WW. Pro-
16skurom o tęż spłatę u W. Elżbiety Proskurzyny Skarbn. [?]
17Żytt. i Jey Sukcessorów za tęż opłaconego upominania się
18zostawuie. mocą dobrowolnego zeznania swego J. Nep. Zna-
19mirowski Chor. W.Poll.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „233.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Zeznanie osobiste w grodzie; por. akt 233 (plenipotencja Znamirowskiego i Karpowiczowej do sprawy z Proskurami).
PROSKUROWIE SUSZCZAŃSCY (por. akty 44 – dział braci Hipolita i Krzysztofa SUSZCZAŃSKICH PROSKURÓW, 154 – M. PROSKURA): Mikołaj, cześnik kijowski, i Jan, szambelan dworu polskiego (bracia), Hipolit, chorąży trembowelski, i Nicefor („Stol. [?] Żytt.”) – ich synowcowie (bratankowie), Elżbieta – wdowa, matka (skarbnikowa [?] żytomierska), córki Klementyna, Zofia, Teodora i Eleonora. Znamirowski tytułowany „Chor. W.P.”, „C.W.P.”, „Chor. W.Poll.” – chorąży wojsk polskich (w akcie 233 „Chor.K.N.”). „Cześn. Droh. [?]” przy Karpowiczowej – może cześnikowa drohicka.
Przedmiot dekretu: 800 zł polskich za owies i proso („Owsa Doynic [?] Dziesięć i Prosa Doynic [?] Ste [?]” – miara i liczba niepewne) wraz z „luitą” (nawiązką), płatne 6 III 1794 st. st. przed aktami grodzkimi kijowskimi. „Stego [?]” – może skrót „Tegoż”.
Łacina: „Veteris Stili” – starego stylu; „Forum” – sąd właściwy.
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Jan Nepomucen Znamirowski, chorąży wojsk polskich, w imieniu swoim i siostry Brygidy z Znamirowskich Karpowiczowej, zeznał w grodzie, że WW. Mikołaj (cześnik kijowski) i Jan (szambelan) Proskurowie oraz ich bratankowie Hipolit (chorąży trembowelski) i Nicefor Suszczańscy Proskurowie, wykonując dekret grodu kijowskiego z 6/17 XII 1793, zapłacili mu 800 zł za owies i proso wraz z nawiązką – kwituje ich i ich sukcesorów, a także wdowę Elżbietę Proskurzynę z córkami, zostawiając płacącym prawo dochodzenia zwrotu od Elżbiety i jej sukcesorów.
Akt nr 235
Oblata zalecenia Trzeciej Komisji (Żytomierz) względem spisania regestru ksiąg w archiwum grodzkim i wynotowania dekretów zaapelowanych, wydanego do Sądu Grodzkiego Kijowskiego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); zalecenie – Żytomierz 23 II 1794
Karty / skanyk. 254v (skan 0266, strona lewa – dół) – k. 256 (skan 0267, strona prawa – góra)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 254v (skan 0266, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Szostego podług Dawnego, a Siedmnastego
3Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Żytomierzu
23lanowski [?] S.P. [?] Ludwik Trypolski L.O.R.M. [?] Februarii Dwudzies-
24tego Trzeciego Dnia Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
25Roku Żytomierz. Które to Zalecenie słowo w słowo iak się w so-
26bie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. iest zapisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „234.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
TRZECIA KOMISJA w Żytomierzu (por. akty 21, 52–53 – zalecenia Trzeciej Komisji i gubernatora B. de SZEREMETIEWA o rozbiorze archiwum grodzkiego kijowskiego) pod przewodnictwem rzeczywistego radcy stanu [?] JÓZEFOWICZA, prezydenta izby cywilnej izasławskiej. Zalecenie z 5 I 1794 (do sądów ziemskich, grodzkich i magistratów, potwierdzone przez gubernatora izasławskiego, gen.-mjr. Bazylego Siergiejewicza de SZEREMETIEWA) nakazywało opisać rozsądzone sprawy (wg materii, lat, numerów) i sprawy nierozsądzone oraz zawieszone w apelacji, dla przekazania ich do nowych sądów po przyłączeniu kraju do Rosji. Odpowiedź na raport sądu grodzkiego KAMIENIECKO-PODOLSKIEGO (regent KOMARNICKI zasiada w Pierwszej Komisji) – Komisja ustala sposób: 1) regestry ksiąg wg rodzajów (potoczne, zapisowe, apelacyjne, dekretowe, akta podkomorskie, inkwizycje) wg formy nr 1; 2) regestry spraw cywilnych i kryminalnych zawieszonych w apelacji wg formy nr 2 (przykłady fikcyjne: Wilkowski c/a Hrebicki [?] o dług, Lubicki c/a Przyłęcki [?] o grunt); 3) spisy spraw nierozsądzonych wg formy nr 3; raporty co pół miesiąca. Formy nr 1–3 nie zostały wpisane do księgi.
Podpisy członków Komisji – odczyt w dużej części niepewny: „Marius [?] Józefowicz”, „Krwny [?] Rościszewski Chor. Owr.” (chorąży owrucki), „Kenry [?]”, „JX. Necewicz [?] Szambell. JKMci”, „J.L. [?] Witanowski D.H. [?]”, „Józef Bolanowski [?] S.P. [?]”, „Ludwik Trypolski L.O.R.M. [?]”. Wyrazy niepewne: „Ondy [?]”, „Apellacyinych [?] Urzędowych [?]”, „wyznaczaią [?]”, „żałoby [?]”, „Secundo [?]” (w „z Regestrów Secundo [?] Sądowniczych”), „postane [?]”, „Zaczynaiący [?]”; „Rzeczywistego Stanu” – w rkp. bez „Radcy”.
Łacina: „Distinctim” – oddzielnie; „Secundo”, „Primo”, „Numero Primo” – po drugie, po pierwsze, numer pierwszy; „Merita” – istota (sprawy); „Februarii” – lutego; „Januar.” – stycznia.
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Marcin Dubiski podał do oblaty zalecenie Trzeciej Komisji w Żytomierzu (prezydent Józefowicz; 23 II 1794) do Sądu Grodzkiego Kijowskiego: wobec raportu sądu grodzkiego kamieniecko-podolskiego o niemożności opisania archiwum (księgi mieszane, zatrudnienie regenta Komarnickiego w Pierwszej Komisji, sędziów i oficjalistów, mała palestra) Komisja, odrzucając te wymówki, nakazuje wszystkim sądom i magistratom niezwłocznie sporządzić według załączonych form: 1) regestry wszystkich ksiąg wg rodzajów i lat, 2) regestry spraw cywilnych i kryminalnych zawieszonych w apelacji od przyłączenia kraju do Rosji, 3) spisy spraw nierozsądzonych, utrzymywać archiwa w gotowości do przekazania nowym sądom i co pół miesiąca raportować postępy; sprawa przedstawiona do potwierdzenia gubernatorowi izasławskiemu B. S. de Szeremetiewowi.
Akt nr 236
Oblata zalecenia od JW. Szeremetiewa, gubernatora izasławskiego, do Sądu Grodzkiego Kijowskiego – o wykonaniu zalecenia Trzeciej Komisji
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki)
Karty / skanyk. 256 (skan 0267, strona prawa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 256 (skan 0267, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Szostego podług Dawnego a Siedmnastego
3Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Żytomie-
6Pttu Kijowsk. i Xięgami Niniejszemi Grodz. Kijowsk. Osobiście Sta-
7waiąc W. Marcin Dubiski Zalecenie od JW. Jzasławskiego Guber-
8natora Szeremetowa względem uskutecznienia Przepisu od Trze-
9ciey Kommissyi wyszłego do Sądu Grodz. Kijowsk. wydane do
10Akt Grodz. Kijowsk. w Oblatę podał w te Słowa. Od Armii [?] Gene-
11rał Majora Leyb Gwardyi Konnego Pułku Premier Majora Jza-
12sławskiego Gubernatora y Kawalera do Sądu Grodz. Kijowsk.
13Podług przyłączoney przy tem z Trzeciey kommissyi Expedycyi [?]
14polecam Sądowi uczynić bezzwłoczne dopełnienie które przysła-
15ć do mnie iak nayprędzey dla odstawienia do Trzeciey kommis-
16syi Bazyli Szeremeteff. Które to zalecenie słowo w słowo iak się
17w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. iest zapisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „235.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Zalecenie towarzyszące zaleceniu Trzeciej Komisji (akt 235).
Tytulatura Szeremetiewa: generał major armii [?], premier major lejbgwardii pułku konnego, gubernator izasławski, kawaler. „Expedycyi [?]” – odczyt niepewny (może „Ekspedycji” – pisma). W tytule rkp. „Seremetowa”, w tekście „Szeremetowa”, podpis „Szeremeteff”.
Streszczenie
6/17 III 1794 W. Marcin Dubiski podał do oblaty zalecenie gubernatora izasławskiego Bazylego Szeremetiewa do Sądu Grodzkiego Kijowskiego: sąd ma niezwłocznie wykonać załączone pismo Trzeciej Komisji (o spisaniu archiwum – akt 235) i jak najprędzej przesłać mu wynik do odstawienia Komisji.
Akt nr 237
Oblata prorogacji pisarza ziemskiego kijowskiego Teodora Paszkowskiego w sprawie JW. Pruszyńskiego, kasztelanica [?] żytomierskiego, z WW. Boreykami, podczaszymi żytomierskimi (zjazd do Łopatyna [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); prorogacja – Turbówka [?] 2 III 1794 st. st.
Karty / skanyk. 256 (skan 0267, strona prawa – dół) – k. 256v (skan 0268, strona lewa)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 256 (skan 0267, strona prawa – dół)
k. 256v (skan 0268, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Siodmego podług Dawnego a Osmnastego
3Podług Nowego Stylu Miesiąca Marca.
4Na Urzędzie Grodz. w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Żytomierzu
13tegoż Urzędu zatwierdzoną do Akt Grodz. Kijowsk. w Oblatę podał
14w te Słowa. Z Rozkazu Nayiaśnieyszey Jmperatorowey Jmci
15Katarzyny Alexiejewny Całą Rossyą Władnącey Pani. Oznaymuię
16Niniejszym Listem moim Odroczonym komu o tem wiedzieć
17należało mianowicie Stronom między sobą czyniącym.
18Jż ia za okazaniem Dekretu Sądu Zupełnego Ziems. Kijowsk. Dnia
19Dwunastego podług Dawnego, a Dwudziestego Trzeciego podług
20Nowego Stylu Miesiąca Września Tysiąc Siedmset Dziewięć-
21dziesiąt Trzeciego Roku, Między JW. Pruszyńskim Kasztt. Żytt. z
22iedney a WW. Boreykami Podcz. Żytt. z drugiey Strony na
23Ziazd do Dobr Wsi Łopatyn [?] zapadłego tudzież Prorogacyi Ro-
24ku tegoż Dnia Pierwszego Lutego przez Urząd Komor. Ziems.
25Kijowsk. wydaney Roku i Miesiąca tychże Dnia Drugiego V.S.
26w Aktach Grodz. Kijowsk. Oblatowaney Termin pomienionego
27Ziazdu na Dzień Dziesiąty Marca V.S. Roku Bieżącego Tysiąc
28Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego odraczaiącey gdy na ten
29Termin Ziazdu będąc Rekwirowanym od Stron ziechać nie mo-
30gę, a Strony między sobą czyniące dla niemożności sprowadze-
31nia Jnnego Officyalisty, Termin pomienionego Ziazdu na czas po-
32nieyszy odłożony mieć żądaią przeto stosuiąc się do Stron żądania
33Termin Ziazdu na Dzień Dziesiąty Marca V.S. w Roku Teraźn.
34w Łopatyńcach [?] przypadaiący do Dnia Piętnastego Czerwca N.S.
35to iest na Dzień Czwarty tegoż Miesiąca V.S. w Roku Teraźn.
36przypadaiącym za zezwoleniem Stron w tyleż Dekret wchodzą-
37cych odraczam y Proroguię, zachowuiąc Stronom Termin
38stawienia się zawity i moc sprowadzenia Jnnego Officyalisty
39Datt. w Turbowce [?] Dnia Drugiego Marca V.S. Tysiąc Siedmset
40Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Teodor Paszkowski Pisarz
41Ziems. Kijowsk. Która to Prorogacya słowo w słowo iak się
42w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. iest zapisana —
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „236.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Sprawa JW. (Józefa) PRUSZYŃSKIEGO, kasztelanica [?] żytomierskiego („Kasztt. Żytt.”, „K.Ż.” – por. akt 99: J. PRUSZYŃSKI, kasztelanic żytomierski, c/a BOREYKOWIE), z BOREYKAMI, podczaszymi żytomierskimi („Podcz. Żytt.”, „P.Ż.”; por. akty 65, 189 – Paweł BOREYKO, podczaszy żytomierski). Zjazd do wsi ŁOPATYN [?] (w rkp. „w Łopatynach”, „Wsi Łopatyn”, „w Łopatyńcach” – forma nazwy niepewna) wyznaczony dekretem sądu zupełnego ziemskiego kijowskiego z 12/23 IX 1793; prorogacja komornika ziemskiego z 1 II 1794 (oblata 2 II) – na 10 III 1794 st. st.; teraz odroczony przez pisarza ziemskiego kijowskiego Teodora PASZKOWSKIEGO (por. akty 83, 124) na 4/15 VI 1794. Miejsce wystawienia „Turbówka [?]” (por. akt 180 – Turbijówka [?]).
7/18 III 1794 W. Erazm Antoni Mokłak podał do oblaty prorogację pisarza ziemskiego kijowskiego Teodora Paszkowskiego (Turbówka [?] 2 III 1794 st. st.), który na żądanie stron odroczył zjazd do wsi Łopatyn [?] w sprawie JW. Pruszyńskiego, kasztelanica [?] żytomierskiego, z WW. Boreykami, podczaszymi żytomierskimi (z dekretu sądu ziemskiego kijowskiego z 12/23 IX 1793), z 10 III st. st. na 4/15 VI 1794.
Akt nr 238
Oblata cesji ręcznej od W. Aleksandra Goskiego [?] (imieniem małoletnich synów zm. Jakuba Bonawentury i Ludwiki z Wiśniowskich Goskich) na rzecz WW. Antoniego i Maryanny Mierów, chorążostwa kawalerii wojsk polskich – dworek w mieście Chodorkowie (1500 zł)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki); cesja – Chodorków 1 II 1794 n. st.
39skiego żadnego wstępu i zwrotu do niewraz [?] wzmiankowane-
40go Dworku mieć nie powinien będę. Dokumenta wszystkie
41do Dworku tegoż służące WW. Mierom natychmiast oddaię
42i Possessyi dopuszczam a dla lepszey pewności Niniejszą
43Cessyą Ręczną Podpisem mey Ręki oraz Podpisami WW.
44Przyiaciół zatwierdzam Datt. w Chodorkowie Dnia Pierwszego
45Lutego N.S. Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku
46Alexander
k. 257v (skan 0269, strona lewa – góra)
1Alexander Goski [?] mp. (LS.) Prosszony Przyiaciel do tey Ces-
2syi podpisuię się Paweł Kaleński [?] mp. Prosszony do podpisania
3tey Cessyi podpisuię się Marcin Bech mp. Która to Cessya sło-
4wo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodz. Ki-
5jowsk. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „237.” (nr opracowania = nr rkp. + 1).
Nazwisko cedenta zapisane „Goski/Goskiego” (może Gorski lub Gozdzki – odczyt niepewny). Skróty „N.U. [?]” – zapewne „niegdy Urodzony/-ego” (zmarły); „J.N. [?]” przed „WW. Jakóba…” – może „i niegdy”. „Chor. W.P.”, „C.W.P.”, „Chor. Kaw. W.P.” – chorąży (kawalerii) wojsk polskich (Antoni MIER). Nazwisko rodowe Maryanny „z Marcowskich [?]” – odczyt niepewny. „niewraz [?]” – może „niniejszego”.
CHODORKÓW – miasteczko (por. akty 7, 211 – Żyd Moszko z Chodorkowa). Świadek Marcin BECH (por. akt 239 – W. Bazyli BECH podał oblatę).
Streszczenie
7/18 III 1794 W. Wojciech Płociński [?] podał do oblaty cesję ręczną (Chodorków 1 II 1794 n. st.), którą W. Aleksander Goski [?], opiekun małoletnich synów zm. Jakuba Bonawentury i Ludwiki z Wiśniowskich Goskich – Gabriela Fortunata i Wincentego – za 1500 zł odstąpił i sprzedał WW. Antoniemu i Maryannie z Marcowskich [?] Mierom, chorążostwu kawalerii wojsk polskich, dworek w mieście Chodorkowie z całym zabudowaniem i gruntami, z wydaniem dokumentów i dopuszczeniem do posesji. Świadkowie: Paweł Kaleński [?], Marcin Bech.
Akt nr 239
Oblata ekstraktu z akt grodzkich zasławskich z wpisaniem manifestu (pilności) JW. Marii Elżbiety z ks. Lubomirskich Potockiej, wojewodziny kijowskiej, przeciw wszelkim tranzakcjom szkodzącym jej fortunie
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8 / 19 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed archiwistą P. Lelewskim [?]); manifest – Zasław 1 III 1794
Karty / skanyk. 257v (skan 0269, strona lewa) – k. 258 (skan 0269, strona prawa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 257v (skan 0269, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Osmego podług Dawnego a Dziewiętnastego
3Podług Nowego Stylu Mca Marca
4Na Urzędzie Grodz. w Jey Jmperatorskiey Mci Żytomierzu
W rkp. nr „238.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Oblatę 8/19 III 1794 przyjął archiwista grodzki kijowski Piotr LELEWSKI [?] („Zielewski” [?]) „do tego Aktu wzięty” (pod nieobecność wicerejenta J. Roszkowskiego).
Akta grodzkie ZASŁAWSKIE „dla powiatów krzemienieckiego i łuckiego do panowania rosyjskiego przyłączonych” (por. akty 178–179 – wypisy zasławskie z plenipotencją i manifestem M. E. POTOCKIEJ; tam „krzemienieckiego i dubieńskiego”). Plenipotent Kazimierz WRÓBLEWSKI, szambelan JKMci (por. akt 178); suscyplant akt zasławskich Ksawery Adolf WOZIWODZKI [?]. Manifest jest powtórzeniem wcześniejszej skargi (akt 179) – wobec działań Administracji Fortuny Prota POTOCKIEGO (akty 231–232) i sądu polubownego z Ponińskim (akt 145).
8/19 III 1794 W. Bazyli Bech podał do oblaty (przed archiwistą Piotrem Lelewskim [?]) ekstrakt z akt grodzkich zasławskich: 1 III 1794 Kazimierz Wróblewski, szambelan, plenipotent JW. Marii Elżbiety z ks. Lubomirskich Potockiej, wojewodziny kijowskiej, będącej w procesie rozwodowym z Protem Potockim, zaniósł w jej imieniu skargę i zastrzeżenie nieważności wszelkich dzieł i tranzakcji szkodzących jej fortunie – zawartych przez jakikolwiek sąd, bez jej wiedzy lub przez osoby nielegalnie umocowane – zastrzegając sobie prawo rozszerzenia skargi i ponawiając dawniejszą skargę.
Akt nr 240
Oblata kwitu (świadectwa) od JX. Kaliksta Ponińskiego, generała, W. Teodorowi Buszkiewiczowi, archiwiście i kasjerowi fortuny ks. Kaspra Lubomirskiego, danego – ze służby i wszelkich pretensji
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data8 / 19 III 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed archiwistą P. Lelewskim [?]); kwit – Bystrzyca [?] 10 III 1794
6Kijowsk. Pttym do tego Aktu wziętym i Xięgami Niniey-
7szemi Grodz. Kijowsk. Osobiście Stay. W. Bazyli Bech
8Kwit z Usług i wszelkich Pretensyi od JX. Kaliksta Ponin-
9skiego W. Buszkiewiczowi dany na Papierze Stemplowanym
10krajowym spisany Podpisem Ręki tegoż przy Pieczęci
11iedney na Laku Czerwonym wyciśnioney zatwierdzony do
12Akt Grodz. Kijowsk. w Oblatę podał w te słowa. Wiadomo
13czynię komu o tem wiedzieć będzie należało iż ia maiąc w
14Usługach kilkonastoletnich W. Teodora Buszkiewicza tak
15dawniey za Życia N. JX. Kaspra Lubomirskiego iakoteż
16za mego Fortuną JX. Kaspra Lubomirskiego władania, za
17Archiwistę, i Kasyera będącego, który przez czas służby
18swoiey wiernie i w niczem nie notowanie sprawował się.
19Przeto temuż W. Buszkiewiczowi od Usług uwalniaiącemu
20się niniejsze daiąc zaświadczenie ze wszelkich Pretensyi
21do Dnia Dzisieyszego mianych kwituię, i ieżeliby życzył
22sobie pomieniony W. Buszkiewicz dalszego kontynuować szczę-
23ścia tedy Onego
k. 258v (skan 0270, strona lewa – góra)
1ścia tedy Onego Rekomenduię a Niniejszy Kwit przy wy-
2ciśnieniu Pieczęci Własną podpisuię się Ręką. Pisan w By-
3strzycy [?] Dnia Dziesiątego Marca, Tysiąc Siedmset Dzie-
4więćdziesiąt Czwartego Roku. Kalikst Xże Poniński Generał
5(LS.) Który to Kwit słowo w słowo iak się w sobie ma do
6Xiąg Niniejszych Grodz. Kijowsk. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „239.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Oblatę przyjął archiwista P. LELEWSKI [?] (jak akt 239); podał ten sam W. Bazyli BECH.
Ks. Kalikst PONIŃSKI, generał (gen.-mjr), władający fortuną zm. ks. Kaspra LUBOMIRSKIEGO (por. akty 132, 145, 150, 231–232). Miejsce wystawienia „Bystrzyca [?]” – odczyt niepewny; data 10 III 1794 (zapewne n. st., wpis 8/19 III).
Streszczenie
8/19 III 1794 W. Bazyli Bech podał do oblaty kwit (Bystrzyca [?] 10 III 1794), którym ks. Kalikst Poniński, generał, zaświadcza, że W. Teodor Buszkiewicz przez kilkanaście lat – za życia ks. Kaspra Lubomirskiego i za jego (Ponińskiego) władania tą fortuną – służył wiernie i nienagannie jako archiwista i kasjer; zwalniając się ze służby, Buszkiewicz zostaje pokwitowany ze wszelkich pretensji i polecony dalszym chlebodawcom.
Podcast do tej części
UWAGA: TEN PODCAST WYGENEROWAŁA SZTUCZNA INTELIGENCJA. JEJ INTERPRETACJE NIE SĄ OPINIĄ HISTORYKA I ZAWIERAJĄ BŁĘDY — ZWŁASZCZA WNIOSKI I OCENY TŁA HISTORYCZNEGO. Służy tylko do przybliżenia treści dokumentu. Rozstrzygające są teksty transkrypcji i skany; pytania kieruj do ludzi znających epokę.