5Roku Franciszek X. [?] Średnicki pod tenczas Dob-
6r Wsi Koszlak Zastawny Possessor mp (L.S.) Któryto
7List wraz z Ograniczeniem Gruntów co do Słowa
8w Xięgi Grodzkie Kijow. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „320.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Ks. Józef LUBOMIRSKI, kasztelan kijowski, starosta romanowski (por. akty 23, 172, 177, 291, 320). Prawo dożywotnie dla Korczyńskiego z 1786 r. na dworek z gruntami w Koszlakach (starostwo romanowskie) – por. akt 291 (prawo ks. J. Lubomirskiego, Równe 1786, dla J. T. KORCZYŃSKIEGO – Koszlaki [?]); nazwa wsi tu wyraźnie „Koszlaki”, „Koszlacki”. Imiona Korczyńskiego w rkp. „W. Teodorowi Bibik [?]” – odczyt niepewny; tytuł „Chor. W. Pol.” (chorąży wojsk polskich) i „Chor. Kawal. Nar.” (chorąży kawalerii narodowej). „Ręka” – tu: pole (zmiana) w układzie trójpolowym („we Trzech Rękach [?]”, „w drugiey Ręce”, „w Trzeciey Ręce”); „Dni Pięć” – miara gruntu ornego (dzień orki); „Koszeny Dziesięć” – miara łąki (kosarzy); „Łokci” – łokcie; „Czahary” – zarośla, łęgi. Wystawca ograniczenia Franciszek X. [?] ŚREDNICKI – zastawny posesor wsi Koszlaki. Data ograniczenia (5 IV 1794 – zapewne n. st.) poprzedza o 3 dni oblatę (8 IV n. st.). Na k. 307 omyłkowe powtórzenie „Wagi Wagi”. Bilet ks. Lubomirskiego pisany potocznie – odczyt kilku miejsc niepewny („zbyt [?] pozwalniać się [?]”, „z tęsknotą [?]”, „zrównaney [?] … obligacya [?]”); w opisie granic liczne nazwy terenowe i imiona poddanych niepewne.
Streszczenie
28III / 8 IV 1794 U. Józef Szeptycki podał do oblaty bilet ks. Józefa Lubomirskiego, kasztelana kijowskiego i starosty romanowskiego (Równe, 15 III 1794), do W. Franciszka Średnickiego, zastawnego posesora wsi Koszlaki, z prośbą o wydzielenie gruntów do chałupy (dworku), na którą książę dał prawo JP. Korczyńskiemu, tak by jego posesja nie wywoływała trudności z gromadą i dworem; oraz akt ograniczenia sporządzony przez Średnickiego w Koszlakach 5 IV 1794: na mocy prawa dożywotniego z 1786 r. dla W. Teodora [?] Korczyńskiego, chorążego kawalerii narodowej (wojsk polskich), na dworek z gruntami w Koszlakach w starostwie romanowskim wydzielił mu pastwisko naprzeciw dworku (dworek, ogród, ruda i czahary – 550 łokci wzdłuż, 65 łokci wszerz), grunty orne w trzech polach (po pięć dni orki: za Brodkiem przy łanie dworskim, przy granicy piwowarskiej i drodze do Machnaczki [?], przy granicy romanowskiej) oraz sianożęć na czaharach koszlackich (na 10 kosarzy), w obecności poddanych koszlackich (Iwan Wasowczenko [?], Paweł Iwanczuk [?], Omitrej [?] Łobaszenko i in.).
Akt nr 322
Posesja dożywotnia w części wsi Koszlak W. Korczyńskiemu, chorążemu wojsk polskich, służąca (relacja woźnego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data28 III / 8 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – 25 III 1794 n. st.
4Rudkami Ruczkami [?], Pastwiskiem, i Jzdebnym [?]
5ograniczeniem, powinności Jego Dożywot-
6ney, w Akta na Dniu dzisieyszym wniesio-
7nym W. Korczyńskiemu Chor. W. Pol. nic [?] z nie-
8nego niewyłączaiąc [?] w spokoyną Actualną
9Dożywotnią bez żadney od nikogo przeszkody
10podał postąpił i Jntromittował Possessyą. Po
11którey Possessyi dożywotney obwołaney uwią-
12zawszy się w nią W. Affektant [?] Ludźmi przy-
13tomnemi oświadczywszy się zstamtąd odiechał
14i do Akt przybywszy prawdziwie obwołaney
15Possessyi Dożywotniey na niey Osoby W. Kor-
16czyńskiego Chor. W. Pol. zeznał Relacyą. Wo-
17źny pisać nieumieiący Krzyżem Świętym pod-
18pisuie się +
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „321.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Skan 0319 jest powtórnym zdjęciem rozkładówki k. 306v–307 (jak 0318). Prawo dożywotnie ks. Józefa LUBOMIRSKIEGO dla Korczyńskiego z 28 I 1786 r., oblatowane w aktach grodzkich kijowskich 16/27 III 1794 – akt 291; ograniczenie gruntów – akt 321. Imię i przydomek dożywotnika „Teodor Bibik [?] Korczyński” (w akcie 321 „Bibik [?]”; w akcie 291 „J. T.”) – odczyt niepewny. „O.B.K. [?]” w tytule ks. Lubomirskiego – skrót nierozwiązany (może kawaler orderu [?]). „W. Rekwirenta [?]” (rkp. „Pelnienta”?) i „W. Affektant [?]” – zapewne określenia wnioskodawcy (rekwirenta) – odczyt niepewny. Woźny „Mikołay Pawnicki [?] z Wsi Pocznika [?]” – niepiśmienny; nazwisko i wieś odczytane niepewnie. Odczyt niepewny także: „Krzakami [?]”, „Ruczkami [?]”, „Jzdebnym [?] ograniczeniem”, „nic [?] z nienego niewyłączaiąc [?]”.
Streszczenie
28III / 8 IV 1794 woźny opatrzny Mikołaj Pawnicki [?] z Pocznika [?] zeznał relację: 25 III 1794 n. st., na wezwanie W. Teodora Bibika [?] Korczyńskiego, chorążego wojsk polskich, w obecności szlachty Karola Błoganowskiego [?] i Teodora Dydkowskiego wprowadził go w Koszlakach (woj. i pow. kijowski, starostwo romanowskie, dziedziczne ks. Józefa Lubomirskiego) w spokojną dożywotnią posesję dworku nadanego mu prawem dożywotnim z 28 I 1786 r. (oblatowanym 16/27 III 1794), z polami ornymi i nieornymi, sianożęciami, stawkami, zaroślami, zabudowaniami, ogrodami, rudkami, pastwiskiem i wydzielonymi gruntami; posesję obwołano i Korczyński w nią się „uwiązał”.
Akt nr 323
Inkluzja kompromisarska między W. Pinkowskim a WW. Mysłowskimi przyznana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data28 III / 8 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim)
Karty / skanyk. 307v–308 (skan 0320, strona lewa – środek i dół; strona prawa – góra)
13Marca VS. ręcznie w Tatarynowce [?] daney, a zaś
14W. Maciey Mysłowski M.B. Kuj. swym i W. Sta-
15nisława Kostki Mysłowskiego Miecz. Brzesk.
16Kuiaw. Oyca swoiego i zmocy Plenipotencyi Ro-
17ku zeszłego, Dnia Dwudziestego Osmego Sierpnia
18w Berezowce [?] daney, a w Aktach Grodzkich
19Kij. Roku Tegoż dnia Wrześniego [?] Sierpnia
20[reklamant:] oblatowaney
k. 308 (skan 0320, strona prawa – góra)
1oblatowaney czyniące Dobrowolnie zeznaią. Jż
2W. Józef Pinkowski maiąc Pretensyą swoią do
3WW. Mysłowskich, a nawzaiem WW. Mysłowscy
4do W. Pinkowskiego, chcąc się między sobą w tych
5Pretensyach ułatwić, na Sąd Polubowny Kom-
6promissarski skracaiąc Procesu pomiędzy sobą
7toczonego [?] zapisuią się, i za nayżyczliwszego [?] Sędzie-
8go W. Jgnacego Kwiatkiewicza Sędziego Pttu
9Nadmiejs. [?] Cnotą i Charakterem zaszczycone-
10go obieraią i stanowią, któryto W. Super-
11arbiter za wydaną od siebie Przestrogą [?] w Ro-
12ku teraźnieyszym, na Grunt Dóbr Wsi Łęczyska [?]
13ziechawszy, Pretensye Stron obydwoch Procesa-
14mi tak w Grodzie iako też i Ziemstwie Kij.
15iuż obięte lub obiąć się mogące ostatecznie
16osądzi i zadecyduie, nieuważaiąc na nie-
17stanie czyie, lub odstąpienie którey kolwiek
18Strony Satysfakcyą od kogo komu należeć
19będzie zapłacić nakaże, pod Ww. [?] Karą na
20kogo wypadną rozciągnie, Jnkluzyi Przy-
21znaiąc [?] wiele razy i naco wystarcza [?]. Na którym
22osądzeniu Strony Obie poprzestać maią, i po-
23winnemi będą mocą tego Zeznania. Jan Czay-
24kowski W. Józefa Pinkowskiego Plenipotent.
25Swym i Oyca moiego podpisuię się Maciey
26Mysłowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „322.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). „Jnkluzya kompromissarska” – zapis na sąd polubowny (kompromis) zeznany przed aktami. Józef PINKOWSKI – „Cześn. Jnfl.” – cześnik inflancki. MYSŁOWSCY: Stanisław Kostka, „Miecz. Brzesk. Kuiaw.” – miecznik brzeski kujawski (por. akt 99 – M. MYSŁOWSKI, miecznik brzeski kujawski, cesjonariusz Z. HAŃSKIEGO), i jego syn Maciej, „M.B. Kuj.” – zapewne miecznikowicz brzeski kujawski [?]. Superarbiter Ignacy KWIATKIEWICZ, „Sędzia Pttu Nadmiejs. [?]” – odczyt niepewny (może sędzia ziemiański powiatu nadnieprskiego [?] – por. „S.Z.P.N.” w aktach 223, 308). Odczyt niepewny: „w Tatarynowce [?]”, „w Berezowce [?]”, data oblaty plenipotencji Mysłowskich („dnia Wrześniego [?] Sierpnia” – zapewne błąd pisarza), „toczonego [?]”, „nayżyczliwszego [?]”, „Przestrogą [?]” (zapowiedź zjazdu), „Wsi Łęczyska [?]”, „pod Ww. [?] Karą”, „Jnkluzyi Przyznaiąc [?] wiele razy i naco wystarcza [?]”. Data zjazdu nie podana. Podpisy złożyli pełnomocnik J. CZAYKOWSKI i Maciej Mysłowski.
Streszczenie
28III / 8 IV 1794 U. Jan Czaykowski, imieniem W. Józefa Pinkowskiego, cześnika inflanckiego (plenipotencja z 15 III 1794 st. st., Tatarynówka [?]), oraz W. Maciej Mysłowski, w swoim imieniu i ojca Stanisława Kostki Mysłowskiego, miecznika brzeskiego kujawskiego (plenipotencja z 28 VIII 1793, Berezówka [?], oblatowana w aktach grodzkich kijowskich), zeznali kompromis: chcąc załatwić wzajemne pretensje i skrócić procesy toczone w grodzie i ziemstwie kijowskim, poddają się sądowi polubownemu superarbitra W. Ignacego Kwiatkiewicza, sędziego powiatu nadmiejs. [?], który na zjeździe w dobrach Łęczyska [?] w bieżącym roku ostatecznie rozstrzygnie sprawę – bez względu na niestawiennictwo którejkolwiek strony – i nakaże zapłatę należności pod karą określoną w inkluzji; strony zobowiązują się poprzestać na jego wyroku.
Akt nr 324
Plenipotencja od starozakonnego Szlomki Kramarza z Makarowa [?] WW. Jchm. patronom przyznana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data28 III / 8 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim)
9rzego [?] Likowskiego, Tomasza Zielińskiego i Jana
10Stapkiewicza [?] za Prawdziwych i Umocowanych
11Plenipotentów moich, obieram stanowię i zapi-
12suię, Daiąc onym zupełną moc i Władzę we
13wszelkich Sprawach moich stawać, udawać
14kontrowertować, w kompanayą [?] pisać się, De-
15kreta Sprawiedliwie nastąpione Akceptować
16od niesłusznych do wyższego Sądu odwoływać
17się, w Ugody przyiacielskie wchodzić, grzyw-
18ny, Summy i Luity Dekretami przysądzone
19odbierać, z odebranych Jmieniem moim kwito-
20wać, Processami chodzić, Jnnych na mieysce
21swoim zrówną mocą Plenipotentów sta-
22nowić, i wszelkich Dobrodzieystw Prawem
23Pozwolonych używać, cokolwiek przez tychże
24lub Jch Substytutów prawnie i Sprawiedli-
25wie postąpiono będzie to Ja wszystko za ważne
26trwałe przyiąć Deklaruię: zachowuiąc tey
27Plenipotencyi moc i Ważność aż do ukończe-
28nia Spraw moich, mocą Dobrowolnego ze-
29znania Szlomka Kramarz po Hebraysku pod-
30pisał się.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „323”. „Star.” – starozakonny (Żyd). Szloma (Szlomka) KRAMARZ – „Kramarz” może być określeniem zawodu (kupiec, kramarz) [?]; „Makarowski”, w tytule „Makarowc. [?]” – zapewne z Makarowa [?] (miasteczko w pow. kijowskim). Asystencja ks. Kajetana ROŚCISZEWSKIEGO, dziekana katedralnego kijowskiego (por. akty 117, 126, 177 [?] – ks. K. ROŚCISZEWSKI) – zapewne jako dziedzica lub zwierzchnika jurysdykcji, pod którą zeznawca podlegał [?]. „WW. i W. Jchmy Panów” – Ichmościów Panów (w tytule „WW. Jchm.”). Plenipotenci: Jan BARANOWSKI, Józef KALIŃSKI, Jerzy [?] LIKOWSKI, Tomasz ZIELIŃSKI, Jan STAPKIEWICZ [?]. „W kompanayą [?] pisać się” – odczyt niepewny (może „w kompromis”). Podpis hebrajski nie został odwzorowany przez pisarza.
Streszczenie
28III / 8 IV 1794 starozakonny Szloma (Szlomka) Kramarz z Makarowa [?], w asystencji JW. ks. Kajetana Rościszewskiego, dziekana katedralnego kijowskiego, zeznał plenipotencję: mając sprawy w różnych jurysdykcjach, ustanawia swymi plenipotentami Jana Baranowskiego, Józefa Kalińskiego, Jerzego [?] Likowskiego, Tomasza Zielińskiego i Jana Stapkiewicza [?] z pełną mocą stawania w sądach, przyjmowania dekretów i apelowania, zawierania ugód, odbierania i kwitowania grzywien, sum i luit, ustanawiania substytutów; plenipotencja ważna do ukończenia spraw. Podpisał się po hebrajsku.
Akt nr 325
Oblata kwitu ręcznego imieniem JW. Potockiego, wojewody kijowskiego, W. Pokrasie danego (1839 zł 16 gr)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data29 III / 9 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); kwit – Berdyczów 2/13 XII 1793
21Potockiego W.K. O.B.K. [?] Jmieniem tegoż i z mo-
22cy Plenipotencyi od Tegoż do wszelkiey wymo-
23wności Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trze-
24ciego, Dnia Drugiego Maja w Machnowce da-
25ney, a Roku Tegoż, dnia Pierwszego podług
26Starego, a dwunastego podług nowego Stylu
27Listopada, w Aktach Grodzkich Żytomirskich
28oblatowaney W. Jgnacego Pokrasę i Jego Suk-
29cessorów kwituie. Działo się w Berdyczowie
30dnia drugiego Grudnia VS. a trzynastego NS. Ty-
31siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku
32Wincenty Bzyałkowski [?]. Natym kwicie pro-
33szony podpisuię się Przyiaciel Piotr Zelecki
34A.G.K. [?] Użyty za Przyiaciela do podpisu kwitu
35tego własną podpisuię się ręką Felix Kot-
36kanowski [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „324.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Ignacy POKRASA – por. akt 141 (W. POKRASA [?], wojski czernihowski) i akt 313 (I. POBRASA [?] – zapewne ten sam); w rkp. nazwisko pisane „Polrasa/Pokrasa” (k pisane jak l). Prot POTOCKI, „W.K.” – wojewoda kijowski; „O.B.K. [?]” – skrót nierozwiązany (por. akt 322 – ks. J. Lubomirski „O.B.K. [?]”; może kawaler orderu Orła Białego [?]). Plenipotencja Potockiego dla Wincentego BZYAŁKOWSKIEGO [?] z Machnówki 2 V 1793, oblatowana w aktach grodzkich żytomierskich 1/12 XI 1793. Termin zapłaty z dekretu grodzkiego kijowskiego z 21 VII / 1 VIII 1793: 1 XII st. st. – w rkp. „a Piętnastego [?]” n. st. (powinno być 12 XII). „Z Paragrafem na Boku położonym” – z parafą na marginesie. Podający Piotr ZELECKI [?] „A.G.K. [?]” (skrót nierozwiązany, może aplikant grodzki kijowski [?]); świadek Feliks KOTKANOWSKI [?].
Streszczenie
29III / 9 IV 1794 U. Piotr Zelecki [?] podał do oblaty kwit ręczny (Berdyczów, 2/13 XII 1793) wystawiony imieniem JW. Prota Potockiego, wojewody kijowskiego, przez jego plenipotenta Wincentego Bzyałkowskiego [?] (plenipotencja z Machnówki 2 V 1793): ponieważ W. Ignacy Pokrasa, uprzedzając termin 1 XII 1793 st. st., wypłacił z luitą 1839 zł 16 gr przysądzone Potockiemu dekretem grodu kijowskiego z 21 VII / 1 VIII 1793, plenipotent kwituje Pokrasę i jego sukcesorów. Świadkowie: Piotr Zelecki [?] i Feliks Kotkanowski [?].
Akt nr 326
Posesja w dobra wsi Kazimirówkę [?] na rzecz W. Kupczyca, łowczego sochaczewskiego, obwołana (relacja woźnego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data29 III / 9 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – 24 III 1794 n. st.
36onemu posłuszeństwo należyte [?] zalecił, w czym Szla-
37chtę sobie przytomną oświadczywszy się i z tam-
38tąd tu przybywszy obwołaney wziętey i dopusz-
39czoney Possessyi zeznał Relacyą +.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „325.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). „Woźny Jntu Wwa Kijow. i Jnnych” – woźny generał (jenerał) województwa kijowskiego i innych; Michał KURNICKI [?] – niepiśmienny (krzyżyk). Józef KUPCZYC, „Łowcz. Sochacz.” – łowczy sochaczewski. Właściciel Kazimirówki [?] – Franciszek Kazimierz SMOLEŃSKI [?] (odczyt niepewny – rkp. „Jmleński”), szambelan dworu polskiego; klucz „Husacewski [?]” – odczyt niepewny. Kontrakt zastawny trzyletni spisany w 1794 r. „Ognie” – dymy (gospodarstwa) [?]; „Podorożczyzna [?]” – odczyt niepewny (może podwodczyzna). Świadkowie: Antoni PIASECKI [?], Jerzy JAMISZEWSKI [?].
Streszczenie
29III / 9 IV 1794 woźny generał woj. kijowskiego Michał Kurnicki [?] zeznał relację: 24 III 1794 n. st., na wezwanie W. Józefa Kupczyca, łowczego sochaczewskiego, w obecności szlachty Antoniego Piaseckiego [?] i Jerzego Jamiszewskiego [?], wprowadził go w trzyletnią posesję zastawną wsi Kazimirówka [?] z klucza husacewskiego [?], dziedzicznej W. Franciszka Kazimierza Smoleńskiego [?], szambelana dworu polskiego – na mocy kontraktu zastawnego zawartego w 1794 r. – ze wszystkimi poddanymi, ich powinnościami ciągłymi i pieszymi, daninami, czynszami, pańszczyzną, stróżą, polami, ogrodami, sianożęciami, rzekami i pożytkami; zwołanym poddanym zalecił posłuszeństwo nowemu posesorowi.
Akt nr 327
Posesja w dobra wsi Szabelanki [?] na rzecz W. Proskury, starosty [?], obwołana (relacja woźnego – arenda trzyletnia)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data29 III / 9 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – 24 III 1794
34czym kiedy Poddani niezwłócznie [?] Spiesznie [?] powinno-
35ści swoie odbywać przyrzekli, a tak On Woź-
36ny Szlachtę sobie przytomną oświadczywszy
37się zstamtąd odiechał, i tu do Akt przybywszy
38prawdziwą obwołaney Possessyi uczynił i ze-
39znał Relacyą, prosząc oney do Akt zapisanie
40i otrzymał. + Woźny pisać nieumie Znak Krzyża S. położył [?].
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „326.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Woźny ten sam co w akcie 326 – Michał KURNICKI [?] (tu w rkp. „Korninski” [?]), woźny generał (Jntu) woj. kijowskiego, niepiśmienny. Kajetan SUSZCZAŃSKI PROSKURA – por. akty 44, 233 (PROSKUROWIE SUSZCZAŃSCY); jego tytuł „Stty [...]” (w tytule aktu „S.T. [?]”) – nieodczytany (może starosta [?]). Nazwa wsi niepewna: w tytule „Szambel-niki [?]”, w tekście „w Dobrach Wsi Szabelankach [?]”, „Poddanych Szabelanieckich [?]”. „Kontrakt Arędowny” – kontrakt arendowny (dzierżawny) na 3 lata; „W. Affektant” – strona żądająca intromisji. „Neamine [Nemine] Jmpugnante et contradicente” – łac. „nikt się nie sprzeciwiał ani nie zaprzeczał”. Odczyt niepewny: „Podorożczyznami [?]”, „Wolnym Rybołowieniem [?]”, „Zasiewami [?]”, „niezwłócznie [?] Spiesznie [?]”, końcowa formuła o krzyżu. Świadkowie: Felicjan KOPOWSKI, Szymon KWIATKOWSKI.
Streszczenie
29III / 9 IV 1794 woźny generał woj. kijowskiego Michał Kurnicki [?] zeznał relację: 24 III 1794, na wezwanie W. Kajetana Suszczańskiego Proskury, starosty [?], w obecności szlachty Felicjana Kopowskiego i Szymona Kwiatkowskiego, wprowadził go – na mocy kontraktu arendownego – w trzyletnią arendowną posesję wsi Szabelanki [?] ze wszystkimi poddanymi i ich powinnościami, daninami, czynszami, stróżą, młynami, browarami, błotami, jeziorami, rzekami, wolnym rybołówstwem, polami, zasiewami, sianożęciami, pastwiskami i lasami, bez sprzeciwu nikogo; zwołanym poddanym oznajmił o nowym posesorze i zalecił posłuszeństwo, co przyrzekli.
Akt nr 328
Oblata ekstraktu rezolucji Komisji Bankowej względem U. Heyzlera wypadłej (uwolnienie od administracji)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 III / 10 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); rezolucja – Warszawa 17 III 1794; oblaty – akta ziemskie lubelskie 22 i 29 III 1794, akta ziemskie krzemienieckie 3 IV 1794
W rkp. nr „327.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Rezolucja Komisji (Ekonomicznej) do upadłych banków krajowych (powołanej po krachu banków warszawskich w 1793 r., m.in. Teppera i Prota Potockiego; siedziba w pałacu Tepperowskim w Warszawie – por. akty 111, 175, 225) z 17 III 1794: bankier [?] HEYZLER (imię nie podane; tytułowany „U.”/„Ur.”), po zawarciu układu z wierzycielami (spłata w siedmiu częściach [?]) i zatwierdzeniu go przez deputację, zostaje uwolniony od administracji masy upadłościowej; jego dłużnicy z dekretów Komisji wzywani na 7 IV 1794 [?]; administracja kwitowana z podziękowaniem. Ekstrakt z akt ziemskich lubelskich (wicerejent JAMPOLSKI [?]; oblaty 22 III – podał szl. Augustyn VENER [?], i 29 III – „Numero Secundo”, podał W. Wojciech OKORSKI [?], przyjął regent Jan BANEWSKI [?]) oraz oblata w aktach ziemskich KRZEMIENIECKICH 3 IV 1794 (podał W. Jan SŁOMIŃSKI [?], komornik graniczny; przyjął regent Michał SUDYMUNTOWICZ CZECZEL – por. akty 31–32, 129, gdzie jako wicerejent dubieński). „Sancytowa [?] Kommissya” – zapewne „sancita” (ustanowiona prawem) Komisja [?]. Odczyt niepewny: „dowiodł [?] się”, „w Siedmiu Częściach [?]”, „Rekwizycyi [?]”, „dział [?] wymowności”, „Rozpoznana [?]”, podpisy „Babecki [?]”, „Adam M. Rydzewski [?]”, „Sotarski [?]”, „S.L. [?]”, „Wat. [?] Pewlery [?]” (zapewne zniekształcone „względem U. Heyzlera”), „Papier Srebrnogroszowy [?]”, „Rnt Aktowy [?]”, data stawiennictwa dłużników („na Dzień Siódmy [?] Kwietnia”). W tytule pierwszej oblaty „dwoma oblatami to iest Ziems. Lubel. i Ziems. Krzemieniec.” – w rzeczywistości trzy wpisy (dwa lubelskie, jeden krzemieniecki).
Streszczenie
30III / 10 IV 1794 U. Wincenty Bielicki podał do oblaty ekstrakt z akt ziemskich lubelskich z rezolucją Komisji do upadłych banków krajowych (Warszawa, pałac Tepperowski, sesja ekonomiczna 17 III 1794): ponieważ Ur. Heyzler dowiódł przed deputacją do swej masy, że zawarł z wierzycielami układ o spłatę kapitałów i procentów, który deputacja uznała za realny, a żaden wierzyciel się mu nie sprzeciwił, Komisja zatwierdza układ (zastrzegając wierzycielom forum na wypadek jego niedotrzymania), przywraca Heyzlerowi kredyt i uwalnia go od administracji majątku; ponieważ realizacja jego funduszów zależy od dłużników, wzywa ich, by stawili się przed Komisją w wyznaczonym terminie z ewentualnymi zarzutami wobec dekretów, pod rygorem ich utwierdzenia; administrację masy kwituje z publicznym podziękowaniem. Do ekstraktu dołączono oblaty w aktach ziemskich lubelskich (22 i 29 III 1794) i krzemienieckich (3 IV 1794).
Akt nr 329
Oblata ablacji i rezolucji na nią od Sądu Ziemskiego Kijowskiego W. Dunajewskiemu służącej (pozwolenie na wcześniejsze złożenie przysięgi w sprawie z JW. Przypyskim [?])
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 III / 10 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); ablacja – 30 III / 10 IV 1794; dekret Sądu Ziemskiego Kijowskiego – 16 [?] II / 27 II 1793 [?]
Karty / skanyk. 312–312v (skan 0324, strona prawa – od ok. połowy; skan 0325, strona lewa – górna część)
5Mielnika, lub odprzysiężenie, iako Pozw. i Arcyp. [?]
6tegoż w Klubniach [?] nie zastał, na Dzień dwudzie-
7sty Szósty Kwietnia, Tysiąc, Siedmset, Dzie-
8więćdziesiąt Czwartego Roku przed Xięgami Grodz.
9Kij. naznaczaiącym W. Dunajewski do zaprzy-
10siężenia będąc obowiązanym, gdy na Termi-
11nie Dekretem Oznaczonym Stawić się nie będzie
12w mocy, a Umocowany JW. Przypyskiego Stol.
13Kor. W. Franciszek Grochowski [?] na wykonanie
14w dniu dzisieyszym takowey Przysięgi zezwala,
15więc żądaniem iest W. Dunajewskiego aby
16Sąd JW. rezolucyą nineyszą Ablacyą W. Du-
17najewskiego, by Kancellarya przysięgi wysłu-
18chała zalecił. M. Dunajewski – Rezolucya w ten
19Sposób – Gdy Strony zezwalaią przed Termi-
20nem uskutkowania Dekretu co do Przysię-
21gi, więc bez skrupułu żadnego przyiąć mo-
22żna i Sąd niezabrania. Hilary Chojecki Sędzia
23Ziems. Kij. Kawaler Ord. Pols. Szymon Milew-
24ski Sędzia Pograniczny i Surrogat. Teodor
25Paszkowski Pisarz Ziems. Kij. mp. Którato
26Ablacya z Rezolucyą co do słowa w Xięgi Grodz.
27Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „328.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). „z przytym [przyłączonym] Arkuszem Dziesięcio kopiykowym” – z dołączonym arkuszem papieru stemplowanego za 10 kopiejek (formuła rozstrzygnięta aktem 332). „Ablacya” – tu: podanie (wniosek) do sądu ziemskiego; „Rezolucya” – postanowienie sądu na tym podaniu. Dekret Sądu Ziemskiego Kijowskiego z 16 [?] / 27 II 1793 w sprawie JW. Antoniego PRZYPYSKIEGO [?] (nazwisko niepewne – w rkp. „Przypyskim”/„Przypyskiego”), „Stol. Kor.” (stolnika koronnego [?]), z W. Michałem DUNAJEWSKIM, podczaszym lwowskim, nakazał Dunajewskiemu wydać chłopa „Robocia [?] Stepana Mielnika” albo odprzysiąc się, że go nie zastał (na gruncie / w „Klubniach [?]”) – termin przysięgi wyznaczono na 26 IV 1794 przed aktami grodzkimi kijowskimi. Dunajewski, nie mogąc stawić się w terminie, prosi o przyjęcie przysięgi wcześniej, na co zgodził się pełnomocnik Przypyskiego W. Franciszek GROCHOWSKI [?]. Nazwa miesiąca w dacie dekretu niepewna („Lutego [?]”; 16 + 11 = 27 – zgodne z datą n. st.). Odczyt bardzo niepewny we wstępie oblaty (wiersze 8–14): „przez Sędzie Stttego [?]”, „odprzysiężenie [?] Stttemu [?] nało[żone] [?]”, „Wyrok [?]”, „zbiegły [?] Podolskiego [?]”, „z przytym [przyłączonym] [?] Arkuszem Dziesięcio kopiykowym”; także „Pozw. i Arcyp. [?]”. Podpisy pod rezolucją: Hilary CHOJECKI, sędzia ziemski kij., kawaler orderu polskiego [?] („Kawaler Ord. Pols.”), Szymon MILEWSKI, sędzia pograniczny i surogator (por. akty 292, 296 – MILEWSCY, sędziowie pogr. kij.), Teodor PASZKOWSKI, pisarz ziemski kij. (por. akty 82, 124, 237, 259).
Streszczenie
30III / 10 IV 1794 W. Michał Dunajewski, podczaszy lwowski, podał do oblaty swoją ablację (podanie) do Sądu Ziemskiego Kijowskiego z tego samego dnia wraz z rezolucją sądu. Dekretem Sądu Ziemskiego Kijowskiego z 16 [?] / 27 II 1793 w sprawie z JW. Antonim Przypyskim [?], stolnikiem koronnym [?], Dunajewski został zobowiązany wydać chłopa Stepana Mielnika [?] albo odprzysiąc się, że go nie zastał – w terminie 26 IV 1794 przed aktami grodzkimi kijowskimi. Ponieważ w tym terminie nie będzie mógł się stawić, a pełnomocnik Przypyskiego Franciszek Grochowski [?] zgodził się na złożenie przysięgi tego dnia, Dunajewski prosił sąd, by polecił kancelarii przyjąć przysięgę. Sąd (H. Chojecki, Sz. Milewski, T. Paszkowski) orzekł, że skoro strony się zgadzają, przysięgę przed terminem można przyjąć bez przeszkód.
Akt nr 330
Oblata ekstraktu skryptów od JW. Działyńskiego [Dziatyńskiego] JW. Osmiałowskiemu na różne sumy danych
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data30 III / 9 [10] IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); oblata w aktach ziemskich warszawskich – 17 III 1794; skrypty – Warszawa 24 V i 18 VI 1792, prolongaty – 6 VI 1793; oblata żytomierska (A. Sawicki) – 29 III / 9 IV 1794
W rkp. nr „329.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Data oblaty niespójna: „Dnia Trzydziestego Marca podług Dawnego, a Dziewiątego podług nowego Stylu” – 30 III st. st. = 10 IV n. st. (może zamiast „Trzydziestego” powinno być „Dwudziestego Dziewiątego” – tego dnia ekstrakt oblatowano w aktach grodzkich żytomierskich – albo „Dziesiątego” zamiast „Dziewiątego”). Wystawca skryptów: JW. Ignacy DZIAŁYŃSKI (w rkp. stale „Dziatyński” – ł pisane jak t; por. akt 131, gdzie Ignacy i Felicjanna z Woroniczów „Dziatyńscy”), podpisany „Szef [?]” (w rkp. „Szef.”/„Szeft.” – zapewne szef regimentu); poręczyciel skryptów 3 i 4 – jego brat „X. Dziatyński” (Ksawery DZIAŁYŃSKI). Wierzyciel: JW. Jan OSMIAŁOWSKI [?] (w rkp. „Osmiałowski”/„Osmiatowski”), starosta bobrownicki, poseł ziemi dobrzyńskiej, kawaler Orderu Polskiego (św. Stanisława [?]). Cztery skrypty: (1) i (2) – po 50 000 zł pol. (Warszawa 24 V 1792; przyznane w Metryce Koronnej 25 V 1792 – w odpisie pierwszego skryptu „Miesiąca Marca” – omyłka; 25 V 1792 to piątek, 25 III 1792 – niedziela), (3) i (4) – po 3000 czerw. zł (= 54 000 zł pol. po 18 zł; Warszawa 18 VI 1792; oblatowane w Metryce 2 IV 1793 – w rkp. „w Poniedziałek”, w rzeczywistości wtorek) na spłatę długu WW. LIPOWSKICH, „Stłów [?] Starzyńs. [?]” (stolników [?] …), zasądzonego dekretem sądów ziemskich dobrzyńskich; skrypty 3 i 4 – identyczne (zapewne oryginał i duplikat). Termin zwrotu 23–24 VI 1793, prolongowany (6 VI 1793, po opłaceniu prowizji za rok 22 VI 1793 – 22 VI 1794) do 22 VI 1794. Metrykant Kancelarii Mniejszej Koronnej – Stanisław Benedykt Junosza KUSZEWSKI [?] (w rkp. „Kuczewski”/„Kuszewski”), tytuł „Cyre [?]” nieodczytany. Pod ekstraktem warszawskim podpisy „Cyprian [?] Chrościcki”, „Puchała [?]” (L.S. – locus sigilli). Oblata żytomierska: wicerejent grodzki pow. żytomierskiego Antoni SAWICKI (por. akt 113). „Suscepta Grodu Żytomirskiego” – adnotacja o przyjęciu do akt grodu żytomierskiego. „Fatum” – tu: śmierć. Odczyt niepewny: „Grebelski [?]”, „Szef [?]”, „Stłów [?] Starzyńs. [?]”.
Streszczenie
30III / 9 [10] IV 1794 U. Tomasz Moczulski podał do oblaty ekstrakt z akt ziemskich warszawskich (17 III 1794, wniesiony przez Ur. Jana Grebelskiego [?]) z wpisanymi czterema skryptami dłużnymi JW. Ignacego Działyńskiego na rzecz JW. Jana Osmiałowskiego [?], starosty bobrownickiego, posła ziemi dobrzyńskiej: dwa skrypty z 24 V 1792 na po 50 000 zł pol. w złocie (czerw. zł po 18 zł), przyznane w Metryce Koronnej 25 V 1792, oraz dwa jednobrzmiące skrypty z 18 VI 1792 na po 3000 czerw. zł holenderskich (na spłatę długu Lipowskich zasądzonego przez sądy ziemskie dobrzyńskie), poręczone przez brata wystawcy Ksawerego Działyńskiego i oblatowane w Metryce 2 IV 1793. Dłużnik zabezpieczył sumy na swych dobrach dziedzicznych, poddał się sądom ziemskim dobrzyńskim lub warszawskim; terminy zwrotu (VI 1793) prolongowano 6 VI 1793 po opłaceniu rocznej prowizji do 22 VI 1794. Ekstrakt oblatowano wcześniej (29 III / 9 IV 1794) w aktach grodzkich żytomierskich przed wicerejentem Antonim Sawickim.
Akt nr 331
Kwit starozakonnego Herszka Borchowicza [Berkowicza] na rzecz W. Milewskiego, K.G.Ż. [komornika granicznego żytomierskiego], przyznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 III / 11 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); dekret zjazdowy sądu pisarskiego grodzkiego żytomierskiego – Łuczyn [?], 9 III 1794 st. st.
Karty / skanyk. 315v–316 (skan 0328, strona lewa – dolna część; strona prawa – górna część)
7Czasu zaprzysiężenia, to iest Trzydziestego Pierw-
8szego Marca VS. pod Kw. [?] zapłacił, któremu Na-
9kaz[owi] [?] po wykonaney przez Sttego Przysiędze W. Mar-
10cin Milewski uiszczaiąc, gdy na Dniu dzi-
11sieyszym, to iest Trzydziestym Pierwszym Marca
12VS. Roku Teraźnieyszego rzetelnie i Zupełnie
13wspomnioną kwotę Złł. Pol. Siedmdziesiąt Pięć
14wypłacił. Przeto Stawaiący z takowego Wy-
15płacenia Tegoż W. Marcina Milewskiego i
16Sukcessorów Jego wiecznemi i nigdy nieodzy-
17waiącemi kwituie Prawy mocą dobrowolnego Ze-
18znania swoiego. Herszko Rabinowicz po hebray-
19sku podpisał się.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „330.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). „Star.”, „Stt.” (Sttemu, Sttego) = starozakonny (Żyd). Imię i nazwisko komparenta niejednolite: w tytule „Herszka Borchowicza”, w tekście „Herszko Berkowicz”, w podpisie „Herszko Rabinowicz” (podpisał się po hebrajsku). W. Marcin MILEWSKI – komornik graniczny żytomierski („Komor. Granicz. Żyto.”; w tytule skrót „K.G.Ż. [?]”); por. akty 225–230, 292–296, 300 (MILEWSCY – Łuczyn, Fedorówka). Dekret zjazdowy sądu pisarskiego grodzkiego żytomierskiego z 9 III 1794 st. st. (w rkp. „w Łuczynie [?]” – miejsce niepewne, por. Łuczyn MILEWSKICH) nakazał Żydowi przysięgę na rzetelność długu w aktach 17 III, a Milewskiemu zapłatę zaprzysiężonej kwoty 75 zł w ciągu dwóch tygodni („za Niedziel Dwie”). Miasto pochodzenia Herszka – „Miasta Brusił. [?]” (Brusiłów [?]) – odczyt niepewny. Także niepewne: „pod Kw. [?]”, „któremu Nakazowi [?]”.
Streszczenie
31III / 11 IV 1794 starozakonny Herszko Berkowicz (w tytule Borchowicz, podpisany Rabinowicz) z miasta Brusiłowa [?] zeznał, że dekretem zjazdowym sądu pisarskiego grodzkiego żytomierskiego (Łuczyn [?], 9 III 1794 st. st.) nakazano mu złożyć 17 III przysięgę na rzetelność długu, który winien mu był W. Marcin Milewski, komornik graniczny żytomierski, a Milewskiemu – zapłacić zaprzysiężoną kwotę 75 zł pol. w ciągu dwóch tygodni od przysięgi. Ponieważ Milewski 31 III st. st. zapłacił całą kwotę, Herszko kwituje go i jego sukcesorów na wieczność.
Akt nr 332
Oblata plenipotencji od W. Iwanowskiego, S.L. [skarbnika lat. – latyczowskiego [?]], W. Chomętowskiemu danej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 III / 11 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); plenipotencja – Sałomna [?], 18 IX 1793
Karty / skanyk. 316–317 (skan 0328, strona prawa – dół; skan 0329, strona lewa; strona prawa – góra)
24będzie, czyli w Sposób Przyiacielski, czyli drogą
25Prawa zdziałać i układać, Tranzakcye zgodne sto-
26sownie do Jnteressu takowego zawierać, gdy zaś
27Temu W. Xawery Socha Chomętowski W.N. dla Jn-
28teressów swoich i niebawienia się Swego zawsze
29w Woiewodztwie Kij. Sam wszystkich Spraw i
30Jnteressów moich dopilnować niemógł by, tedy Jmie-
31niem moim i z mocy mu tey udzieloney Władzy
32Jnnych na mieysce swoie Plenipotentów z obszer-
33ną Władzą do Jnteressów wszelkich moich w tychże
34Jurisdykcyach Kij. znaiomych obrać, i grodownie umo-
35cować, pozwalam, a Ja cokolwiek przez niego prawnie
36zdziałaną będzie, za moc trwałą i nieodzowną
37przyięte mam, i obowiązuię się, trwałości tey Ple-
38nipotencyi ręczney poki Ja Zeznawaiący przed Akta-
39mi Grodowemi Stawiwszy się w Osobistości mocy Je-
40ney nie znoszę, z zupełną mocą zachowuię, i do
41Akt nawet podać zlecam, którą to ręczną Umoco-
42wanie podpisem ręki i uproszonych Przyiaciół, tu-
43dzież i Rodowitey Pieczęci zatwierdzam. Dnia Osm-
44[reklamant:] nastego
45[podpis kontrolny [?]:] Cyprad [?] Bech [?]
k. 317 (skan 0329, strona prawa – góra)
1Osmnastego Września Roku Tysiąc Siedmset Dzie-
2więćdziesiąt Trzeciego w Sałomny [?]. Maciey Jwanowski
3Skarbnik Lat. [?] (L.S.) Jako przytomny i uproszony do tey
4Plenipotencyi Zeznawaiący, na Osobę W. Xawerego Cho-
5mentowskiego W.N. w moc Prawa podpisuię się. Fe-
6lix Jastrzębski (L.S.) Proszony do tey Plenipotencyi podpisu-
7ię się przyiaciel Stanisław Jerocki [?] (L.S.) Którato Plenipo-
8tencya co do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „331.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Mocodawca: W. Maciej IWANOWSKI, „Skar. Lat.”/„Skarbnik Lat.” (skarbnik latyczowski [?]; w tytule „S.L.”); plenipotent: W. Ksawery SOCHA CHOMĘTOWSKI (w podpisie „Chomentowski”), „W.N.” – wojski nowogrodzki [?] (w tekście „Woyskiego Nowogr. [?]”); por. akty 216–217 (M. SOCHA CHOMĘTOWSKI). Oblatę podał W. Michał DOROŻYŃSKI (por. akt 155). Plenipotencja „ręczna” (prywatna) wystawiona „na mocy Statutu WXL” (Statut litewski obowiązywał w woj. kijowskim). Szczególnie chodzi o dopilnowanie dekretu na zjazd w sprawie z WW. ABRAMOWICZAMI, dziedzicami dóbr klucza „Niemierzyńskiego [?]”, graniczącego z dziedziczną wsią Iwanowskiego „Seremeszką [?]” – obie nazwy niepewne. „z przyłączonym [?] Arkuszem Dziesięcio kopiykowym” – z dołączonym arkuszem stemplowym za 10 kopiejek (ta sama formuła w akcie 329). Miejsce wystawienia „w Sałomny [?]” – odczyt niepewny. Pod lewą stroną (k. 316v) zamaszysty podpis „Cyprad [?] Bech [?]” – zapewne podpis kontrolny pisarza (por. „Czytałem Kopczyński/Chodorkowski” pod innymi aktami). „Dekretów na Zjazd wypadłych attentować” – podejmować (wykonywać) dekrety zjazdowe; „Termina … ad cessandum” – terminy do zaniechania (sprawy); „gravamen” – krzywda, zażalenie.
Streszczenie
31III / 11 IV 1794 W. Michał Dorożyński podał do oblaty ręczną plenipotencję W. Macieja Iwanowskiego, skarbnika latyczowskiego [?] (Sałomna [?], 18 IX 1793): nie mogąc z powodu zajęć i odległości sam pilnować swoich spraw w jurysdykcjach ziemskiej i grodzkiej kijowskiej, ustanawia plenipotentem W. Ksawerego Sochę Chomętowskiego, wojskiego nowogrodzkiego [?], z pełną mocą stawania, wnoszenia manifestów, apelacji, zawierania ugód i kompromisów, odbierania sum i kwitowania – szczególnie w sprawie dekretu zjazdowego z Abramowiczami, dziedzicami klucza Niemierzyńskiego [?], graniczącego z jego wsią Seremeszką [?] – z prawem substytucji. Podpisali: M. Iwanowski oraz świadkowie Feliks Jastrzębski i Stanisław Jerocki [?] (pieczęcie).
Akt nr 333
Oblata aktu zjazdowego między W. Dorożyńskim, podstolim wendeńskim, a W. Karwowskim, stolnikiem sanockim, ferowanego (Janówka – zjazd komorniczy Sądu Ziemskiego Kijowskiego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 III / 11 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); akt zjazdowy – Janówka, 13–14 XI 1793 n. st. (2–3 XI st. st.); ugoda – Janówka 14 XI 1793
Karty / skanyk. 317–320v (skan 0329, strona prawa – od ok. 1/5 wysokości; skany 0330–0332; skan 0333, strona lewa – górna część)
8dracki. Jako Proszony Przyiaciel i Pośrednik w tey
9Ugodzie podpisuię się Kazimierz Zdziechowski [?].
10na taką prozbą [?] Do Sądu swego przynieśli, i utwier-
11dzenia tey żądali. Przeto Sąd przy posiadaniu
12i Własności Dworku wyżmienionego i Zabu-
13dowania W. Dorożyńskiego utrzymawszy tęż Kom-
14planacyą utwierdza, i uskutecznienie tey we
15wszystkich Punktach zaleca mocą tego Dekre-
16tu. Antoni Podhorski Komornik Ziems. Kijowski.
17Któryto Dekret co do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij.
18iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „332.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Akt zjazdowy (dekret) komornika ziemskiego kijowskiego Antoniego PODHORSKIEGO (por. akty 7, 49, 146), wydany na gruncie wsi (słobody) JANÓWKI „czyli Zarudzkiey [?]” / „czyli Zgrodówki [?]” w starostwie KAHARLICKIM nad rzeką „Hnyłuszą [?]” (Gniłusza [?]), 13–14 XI 1793 n. st. (zjazd wyznaczony dekretem Sądu Ziemskiego Kijowskiego z 15/26 IX 1793 na 28 X n. st., dwukrotnie prorogowany – 29 IX i 18 X st. st.). Strony: W. Adam DOROŻYŃSKI, podstoli wendeński (por. akty 46, 86, 155 – „Pdl.” w tytule = podstoli), posesor Janówki z prawa JW. Jana AMORA hr. TARNOWSKIEGO, starosty kaharlickiego („Drzewin [?]/Dziewin [?]” 15 III 1792), powód, i W. Feliks KARWOWSKI, stolnik sanocki (por. akty 86, 125), poprzedni posesor, pozwany (zastępca – Ur. Grzegorz SŁOWACKI); przy zjeździe JW. Tarnowski przez komisarza (rządcę) starostwa kaharlickiego W. Michała PIOTROWSKIEGO; świadkowie Nikodem KUNDRACKI [?] (KONDRACKI), M. PIOTROWSKI, woźny Paweł SZEPLUCHOWICZ [?]; w jednej sprawie wzmianka o W. PIKOWSKIM, do którego Dorożyński pisał listy; świadkowie inkwizycji – Piotrowski i Lubaszewski [?]; w Janówce poddani Pawełek, Wasyl SEMENIEC, Ignat CHOŁODNY. Spór: Dorożyński żądał nagrody za wypas 182 sztuk bydła Karwowskiego, przetrzymywanie się w dworze przez 11 miesięcy, zabranie słomy i siana, pańszczyznę i podwody poddanych; Karwowski – za wybudowany przez siebie dworek z zabudowaniami. Komornik po inkwizycji przysądził Dorożyńskiemu 72 zł za podwody, 234 zł za wypas, … (łącznie 437 zł), a dworek Karwowskiego oszacował na 597 zł; strony zawarły w Janówce 14 XI 1793 ugodę (komplanację): Dorożyński zaliczył swe pretensje i dopłacił 160 zł (odstępując zarazem 160 zł przysądzonych mu dekretem zjazdowym z 30 [?] IX 1793 st. st.), Karwowski odstąpił dworek i kwitował; komornik ugodę zatwierdził. „pod Karami Prawem Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Osmego ostrzonemi” – pod karami przewidzianymi prawem (konstytucją) z 1768 r. Liczne odczyty niepewne, zwłaszcza w partiach z wyliczeniami pretensji i szacunkiem budynków (k. 318v–319v): nazwy wsi i rzeki, „kominkowanie [?]”, „Baydak [?]”, „Odrzwiałki [?]”, „Wozowny [?]”, kwoty w szacunku (k. 319v) – odczyt z zastrzeżeniem.
Streszczenie
31III / 11 IV 1794 W. Adam Dorożyński, podstoli wendeński, podał do oblaty akt zjazdowy komornika ziemskiego kijowskiego Antoniego Podhorskiego, wydany 13–14 XI 1793 n. st. na gruncie słobody Janówki w starostwie kaharlickim, w sprawie Dorożyńskiego (posesora Janówki z prawa starosty kaharlickiego Jana Amora hr. Tarnowskiego z 1792 r.) z poprzednim posesorem W. Feliksem Karwowskim, stolnikiem sanockim. Dorożyński żądał wynagrodzenia za wypas bydła Karwowskiego, zajmowanie dworu, zabraną słomę i siano oraz pracę poddanych; Karwowski – za wybudowany przez siebie dworek z zabudowaniami. Po przesłuchaniu gromady i rządcy starostwa Michała Piotrowskiego komornik obliczył pretensje Dorożyńskiego na 437 zł, a dworek oszacował na 597 zł. Strony zawarły ugodę: Dorożyński zaliczył swe pretensje na poczet dworku, dopłacił 160 zł (zrzekając się 160 zł przysądzonych mu wcześniejszym dekretem zjazdowym), a Karwowski odstąpił mu dworek z zabudowaniami i drzewem oraz wzajemnie się pokwitowali, umarzając wszystkie manifesty i terminy. Komornik utrzymał Dorożyńskiego przy własności dworku i zatwierdził ugodę.
Akt nr 334
Oblata plenipotencji od JOX. Ponińskiego W. Dobrowolskiemu danej (do ustanowienia plenipotenta i wyznaczenia mu kapitulacji)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 III / 11 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); plenipotencja – Poninka [?], 13 / 24 II 1794
Karty / skanyk. 320v–321 (skan 0333, strona lewa – od ok. 2/5 wysokości; strona prawa – góra)
6ię się Michał Grocyński [?] (L.S.) Którato Plenipotencya
7co do Słowa w Xięgi Grodzkie Kijowskie iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „333.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Mocodawca: JOX. Kalikst PONIŃSKI, generał-major [?] (w podpisie skrót „G. Mayor [?]”; w rkp. „Gmol.”; por. akty 55, 132, 145, 150, 239), upoważnia W. Feliksa DOBROWOLSKIEGO, „S. Nur. [?]” (skarbnika/stolnika nurskiego [?]), do ustanowienia w jego imieniu plenipotenta w jurysdykcjach żytomierskich i kijowskich i wyznaczenia mu „kapitulacji” (warunków umocowania, wynagrodzenia). Plenipotencja „ręczna”, wg Statutu litewskiego. Oblatę podał U. Nestor BARANOWSKI (por. akty 121, 136, 142 – R. N. BARANOWSKI; imię rozstrzygnięte aktem 335). Miejsce wystawienia „w Ponince [?]” – por. akt 145 (huta szklana przeniesiona do Poninki). Świadkowie: Tadeusz DYDYŃSKI, „Chor. San. [?]” (chorąży sanocki [?]), i Michał GROCYŃSKI [?].
Streszczenie
31III / 11 IV 1794 U. Nestor Baranowski podał do oblaty ręczną plenipotencję JOX. Kaliksta Ponińskiego, generała-majora [?], wystawioną w Ponince [?] 13/24 II 1794: nie mogąc sam przyjechać, Poniński upoważnia W. Feliksa Dobrowolskiego, skarbnika [?] nurskiego, do ustanowienia plenipotenta do pilnowania jego spraw w jurysdykcjach żytomierskich i kijowskich oraz do wyznaczenia mu kapitulacji, zobowiązując się uznać to, co Dobrowolski postanowi. Podpisali świadkowie Tadeusz Dydyński i Michał Grocyński [?].
Akt nr 335
Oblata plenipotencji od JOX. Ponińskiego Jmieniem U. Baranowskiemu danej (substytucja W. F. Dobrowolskiego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data31 III / 11 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); plenipotencja (substytucja) – Zwiahel [?], 16 / 27 II 1794
Karty / skanyk. 321–321v (skan 0333, strona prawa – od ok. 1/4 wysokości; skan 0334, strona lewa – góra)
31na [?] kasować [?], Jnnych Plenipotentów z tąż samą mocą
32ku mieyscu Stanowić, Rellacye ad Cessandum wyda-
33wać, zgoła co gatunek Spraw i okoliczności wymagać
34będą postanawiać i uskuteczniać, a wolontaria przez Jego
35[reklamant:] wyrzeczonego
k. 321v (skan 0334, strona lewa – góra)
1wyrzeczonego Specyalnego Plenipotenta lub od niego
2ustanowionych prawnie sporządzono będzie, to iuż Ja
3zamocne i nieodzowne przyimie zapewniam,
4zachowuiąc tey Plenipotencyi moc i ważność do Roku
5iednego, a ninieyszą Plenipotencyą przy uproszonych
6Przyiaciołach własną podpisuię ręką. Datum w
7Zwiahlu [?]. Dnia Szesnastego Lutego VS. a dwudzieste-
8go Siódmego NS. Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt
9Czwartego Roku. F. S. Dobrowolski (L.S.) Uprosz. do
10podpisania tey Plenipotencyi podpisuię się Przyia-
11ciel Dominik Rusiecki [?] (L.S.) Proszony do podpisa-
12nia tey Substytucyi czyli Plenipotencyi podpisu-
13ię się Przyiaciel Bartłomiey Jlnicki [?] (L.S.) Którato
14Plenipotencya co do Słowa w Xięgi Grodzkie Kijowskie
15iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „334.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Substytucja: W. Feliks DOBROWOLSKI („F. S. Dobrowolski” – S[karbnik/stolnik] nurski [?], por. akt 334), na mocy upoważnienia ks. Kaliksta PONIŃSKIEGO z 13/24 II 1794 (akt 334), ustanawia U. Nestora BARANOWSKIEGO (por. akty 121, 136, 142 – „R. N. Baranowski”) specjalnym plenipotentem ks. Ponińskiego w sądach grodzkich i ziemskich kijowskich i żytomierskich, na rok. Tytuł Ponińskiego w rkp. skrótem „Gmol.”/„Gmol. K.” (generał-major [?] wojsk koronnych [?]). „Rellacye ad Cessandum” – relacje (woźnych) o zaniechaniu sprawy; „kontrowertować, komparyzować [?]” – spierać się, stawać. Miejsce wystawienia „w Zwiahlu [?]” (Zwiahel – dobra Ponińskiego z dożywocia, por. akt 145) – odczyt niepewny. Odczyt niepewny także: „mieysce Stona [?] kasować [?]”, nazwiska świadków Dominik RUSIECKI [?], Bartłomiej ILNICKI [?].
Streszczenie
31III / 11 IV 1794 U. Nestor Baranowski podał do oblaty plenipotencję (substytucję), którą W. Feliks Dobrowolski, z mocy upoważnienia ks. Kaliksta Ponińskiego z 13/24 II 1794 (akt 334), wystawił w Zwiahlu [?] 16/27 II 1794: ustanawia Baranowskiego specjalnym plenipotentem ks. Ponińskiego we wszystkich sprawach w sądach grodzkich i ziemskich kijowskich i żytomierskich, z pełną mocą stawania, przyjmowania dekretów i apelowania, odbierania i kwitowania sum, zakładania aresztów, ustanawiania dalszych plenipotentów i wydawania relacji ad cessandum; ważność plenipotencji – rok. Podpisali świadkowie Dominik Rusiecki [?] i Bartłomiej Ilnicki [?].
Akt nr 336
Oblata prorogacji w sprawie starozakonnych Gierszona [?] Elowicza i innych z U. Kwiatkowskim wydanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1 / 12 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); prorogacja – Żytomierz, 30 III / 10 IV 1794
Karty / skanyk. 321v–322 (skan 0334, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości; skan 0334, strona prawa – góra)
14min stawienia się zawity, i wolność Jnnego Urzędu
15w przypadku niezieżdżania mojego sprowadzenia, onego
16niniejszego moiego odroczenia. Działo się w Żytomirzu
17Dnia Trzydziestego Marca podług Starego, a dziesię-
18ciątego Kwietnia podług Nowego Stylu, Tysiąc, Siedm-
19set, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku. Którą to Pro-
20rogacyą podpisuię na żądanie Kupców Stepanie-
21ckich Antoni Podhorski Komor. Zie. Którato Proroga-
22cya co do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „335.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). „Star.” = starozakonny (Żyd). Imię pierwszego z kupców stepanieckich odczytane niepewnie – litery „Zeirkon-/Gierkon-” (Gierszon [?]); Beniamin Elowicz – wyraźnie. Komornik ziemski kijowski Antoni PODHORSKI odracza zjazd do miasteczka STEPAŃCE (w rkp. „w Stepańcach”, „Dóbr Miasteczka Stepańca”), wyznaczony dekretem Sądu Ziemskiego Kijowskiego z 20 IX 1793 st. st. na 30 XII 1793 i już raz odroczony (prorogacja z 17 [?] XI 1793, wpisana do ksiąg grodzkich 13 XII 1793) na 1/12 IV 1794 – teraz na 30 V 1794 st. st. „Dziesięciokopiykowym” – papier stemplowy 10 kop. (por. akt 332). Niepewne: nazwisko podającego Maciej MIANOWSKI [?], wyrazy „osobnym [?]”, „ze namocy [?]” (zapewne „z mocy”), „wiszącego [?]” (= wiszącej sprawy), „Relustrowanym [?]”; zdanie „i wolność … onego niniejszego” – skażone w rkp. (zapewne: zastrzeżenie wolności sprowadzenia innego urzędnika w razie niezjechania komornika).
Streszczenie
1/12 IV 1794 Maciej Mianowski [?] podał do oblaty prorogację komornika ziemskiego kijowskiego Antoniego Podhorskiego (Żytomierz 30 III / 10 IV 1794) w sprawie starozakonnych kupców stepanieckich Gierszona [?] i Beniamina Elowiczów z U. Janem Kwiatkowskim: zjazd do miasteczka Stepańce dla wykonania dekretu Sądu Ziemskiego Kijowskiego z 20 IX 1793, wyznaczony na 30 XII 1793 i przełożony na 1/12 IV 1794, komornik – zajęty innymi kondescensjami – odracza na 30 V 1794 st. st., zachowując stronom termin zawity; prorogację podpisał na żądanie kupców stepanieckich.
Akt nr 337
Oblata aktu zjazdowego między W. Hołowińskim „Stty Por.” [?] a W. Dolnyńskim [?], szambelanem
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1 / 12 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); akt zjazdowy – Rybczyńce [?] i Worobijówka, 24 II – 4 III 1794 st. st. (7–15 III n. st.)
Karty / skanyk. 322–325v (skan 0334, strona prawa – od ok. 3/5 wysokości; skany 0335–0337; skan 0338, strona lewa – do ok. 2/5 wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 322 (skan 0334, strona prawa – od ok. 3/5 wysokości)
20kret Ziazdowy co do Słowa w Xięgi Grodz. Kij. iest
21wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „336.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Dekret zjazdowy wicegerencji sądowej grodzkiej kijowskiej (podpisy: wicegerent sądowy grodzki Tadeusz BZDŁO ZWOLIŃSKI – por. akty 16, 139 – oraz Grzegorz JANKOWSKI [?] „V.G.Sk.” [?]), wykonujący dekret z 5/16 XII 1793 w sprawie W. Kazimierza HOŁOWIŃSKIEGO (tytuł skrótem „Stty Por.”/„Stta Por.” – nierozwiązany [?]; por. P. HOŁOWIŃSKI [?], akt 122), dziedzica [?] RYBCZYNIEC [?], z W. Piotrem DOLNYŃSKIM [?] (nazwisko w rkp. „Dolnyński/Dolnyrski”, odczyt niepewny), szambelanem Dworu Polskiego („S.D.P.”), panem WOROBIJÓWKI. Przedmiot: pobicie poddanego rybczynieckiego Iwana ŁEWADNEGO przez pobereżników worobijowskich (Olex HRYCHOW [?], Anton) w październiku 1793, uwięzienie go w dybach we dworze worobijowskim przez dyspozytora JURKIEWICZA [?] i odesłanie do Żytomierza; strona przeciwna dowodziła, że Łewadny z innymi chłopami rybczynieckimi (Hrycko STRÓJ [?] Mazur, furman, Wasyl KAPITANCZUK [?], Chwedko Wasylowy, Wasyl SŁOBODZIANIK [?], brat Anton ŁEWADNY) nocą rąbał drzewo w lesie worobijowskim (znaleziono 27–30 ściętych drzew i dąb) i był schwytany na gorącym uczynku, jakoby z rozkazu dworu rybczynieckiego. Zeznania chłopa przytoczone w mowie zależnej i niezależnej (wyrażenie dosadne zachowane jak w rkp.). „Haydaie” – pastuchy wołów (hajdaje); „Kureń” – szałas; „Futor Popowy” – chutor; „Dyby” – kłoda do zakuwania nóg. Wyrok: zarzut Hołowińskiego o napaść – niedowiedziony, kara grzywien [?] na rzecz Dolnyńskiego płatna 1 IV 1794 st. st. przed aktami grodzkimi kij.; zarzut Dolnyńskiego o wysłanie chłopów – Hołowiński ma się oczyścić przysięgą; apelacje obu stron do sądu wyższego grodzkiego – dopuszczona tylko co do przysięgi. Liczne odczyty niepewne (gęsty tekst, zniekształcenia pisarza) – zaznaczone [?]; świadkowie aktu: Antoni PIEŃKOWSKI, Paweł SZUMLAŃSKI, Wincenty KRUPAŁA [?] BINIEWSKI [?], podczaszy chełmski, Michał PIEŃKOWSKI, Franciszek ELIASEWICZ, Bazyli SULONGOWSKI [?], Szczepan MĘŻYŃSKI [?]; woźny gen. Daniel KALEPOWICKI [?]. Nazwę RYBCZYŃCE podaję w formie z rkp. („we wsi Rybczyńcach”, „Wsi Rybczyńce”) – odczyt niepewny (może Rybczynce).
Streszczenie
1/12 IV 1794 U. Jakub Martynowski podał do oblaty dekret zjazdowy wicegerenta sądowego grodzkiego kijowskiego Tadeusza Bzdło Zwolińskiego, wydany na gruncie wsi Rybczyńce [?] i w Worobijówce (24 II – 4 III 1794 st. st.) w sprawie W. Kazimierza Hołowińskiego z W. Piotrem Dolnyńskim [?], szambelanem. Hołowiński oskarżał pobereżników worobijowskich o napad i ciężkie pobicie jego poddanego Iwana Łewadnego w październiku 1793 oraz o więzienie go w dybach; Dolnyński zarzucał, że Łewadny z innymi chłopami rybczynieckimi, z rozkazu dworu Hołowińskiego, nocą kradł drzewo w lesie worobijowskim i został schwytany na gorącym uczynku. Po przesłuchaniu świadków obu stron sąd uznał zarzut napaści za niedowiedziony i skazał Hołowińskiego na grzywny na rzecz Dolnyńskiego, a co do wysłania chłopów do lasu nakazał mu oczyścić się przysięgą; apelację dopuścił tylko w punkcie przysięgi.
Akt nr 338
Oblata konsensu od JWW. Potockich na okupno wsi Pustochy W. Burmanowi danego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1 / 12 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); konsens – 29 X 1793 (podpis Prota Potockiego) i Dubno 23 I 1794 (podpis M. E. Potockiej); pierwsza oblata 27 [?] XII 1793 / 4 I 1794
11sany, na Papirze Kraiowym napisany, do Xiąg Grodz.
12Kij. w Oblatę podał przyiętem [?] Józef Roszkowski
13Vice Rnt Pttny Grodz. Wwa Pttu Kij. Ten sam Konsens
14na Drugiey [?] tey Karcie [?] podpisuię w Dubnie, Dwu-
15dziestego Trzeciego Stycznia Roku Tysiąc, Siedmset,
16Dziewięćdziesiąt Czwartego. Maria Elżbieta Potocka.
17Któryto Konsens co do Słowa w Xięgi Grodz. Kij. iest
18wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „337.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Prot POTOCKI (były wojewoda kijowski, tajny radca i senator rosyjski) z żoną Marią Elżbietą z ks. LUBOMIRSKICH, dziedzice „Xięstwa Rużyńskiego”, zezwalają W. Karolowi BURMANOWI na okupienie wsi PUSTOCHY, trzymanej zastawem za 30 000 zł przez Fortunata ROHOZIŃSKIEGO, wojskiego łuckiego, i Ignacego SKRZYŃSKIEGO, miecznika żytomierskiego (transakcja Machnówka 21 XII 1792 – por. akty 127–130), i obiecują mu posesję po okupnie; inwentarz ma sporządzić gubernator pawołocki „JPan Grudziński [?]”, powinności wg transakcji pawołockiej z 4 XII 1790. Konsens był już oblatowany 1793 (w tytule oblaty „27 [?] XII” st. st., w adnotacji z k. 326v „24 XII st. st. / 4 I 1794 n. st.” – zgodne jest 24/4; „Siódmego” w pierwszej wzmiance zapewne omyłka pisarza) przez Ur. Aleksandra MACIECHOWSKIEGO [?]. Por. akt 273 (posesja Pustochy K. Burmana). Niepewne odczyty: „Wekslakiem [?]”, „Jnstytucya [?]”, „Konwalidacyi [?]”, „Rewersem [?]”, „na Drugiey [?] tey Karcie [?]”.
Streszczenie
1/12 IV 1794 U. Nestor Baranowski podał do oblaty (powtórnie – pierwsza oblata 24 XII 1793 / 4 I 1794 przez Aleksandra Maciechowskiego [?]) konsens Prota Potockiego z 29 X 1793, potwierdzony przez Marię Elżbietę z Lubomirskich Potocką w Dubnie 23 I 1794: dziedzice księstwa rużyńskiego pozwalają W. Karolowi Burmanowi okupić wieś Pustochę, zastawioną za 30 000 zł F. Rohozińskiemu i I. Skrzyńskiemu, z terminem okupu 20/27 I 1794, gwarantują mu posesję wsi na tych samych warunkach (daniny, robocizny, użytki) co poprzednim posesorom, z zastrzeżeniem wyłączenia ludzi i miejsc na potrzeby skarbowe (kozacy, pobereżnicy, pasieczysko); inwentarz sporządzi gubernator pawołocki.
Akt nr 339
Posesja w dobra wsi Hołe [?] na rzecz [?] W. Obertyńskiego, łowczego kołomyjskiego [?], obwołana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data1 / 12 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – Hołe [?], 10 IV 1794 [st. st.]
Karty / skanyk. 326v–327 (skan 0339, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości; skan 0339, strona prawa – góra)
3mi, Drzewem bartnym i niebartnym, z Pszczołami i bez
4Pszczół układami, zgoła całą szczegółowa Gruntu
5zdawna w swoim ograniczeniu będącą, nic niewy-
6muiąc, ani wytaczaiąc, w Aktualną dziedziczną z mo-
7cy Konwencyi Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt
8Trzeciego, Dnia Dwudziestego Czwartego Września, mię-
9dzy W. Szymonem Smileckim [?] Sędzią [?], a Józefem Ober-
10tyńskim w Żytomirzu nastąpioney, na rzecz W. Józefa
11Obertyńskiego Łowcz. Kołom. [?] podał postąpił, i Jntromitto-
12wał Possessyą, Poddanych do Gromady zwoławszy o-
13nemuż Jak Panu zawiadomił, i posłuszeństwo pełnić
14zalecił, i o tym Szlachtą sobie przytomną oświadczy-
15wszy się, ztamtąd odiechał, i do Akt przybywszy praw-
16dziwą obwołaney Possessyi uczynił i zeznał Relacyą Wo-
17źny ninieyszy potwierdził.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „338.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Relacja woźnego generała Eliasza MAKAROWSKIEGO [?] o intromisji W. Józefa OBERTYŃSKIEGO (tytuł skrótem „Łowcz. Kołom.” [?] – łowczy kołomyjski [?]; Obertyńscy wywodzili się z Pokucia) w dziedziczną posesję wsi HOŁE [?] (w rkp. „Dobra Wsi Hołe”, „w Dobrach Wsi Hołych”) w woj. i pow. kijowskim, na mocy konwencji z 24 IX 1793 zawartej w Żytomierzu z W. Szymonem SMILECKIM [?] (tytuł skrótem, „Sędzią [?]”). Data intromisji w rkp. „Dziesiątego Kwietnia” – późniejsza od daty oblaty (1/12 IV), zapewne 10 IV n. st. [?] = 30 III st. st. lub omyłka pisarza. Formuła „na mię Woźn. Gen. [?]” i nazwiska świadków (M. CZERMIŃSKI [?], K. IHNATOWSKI [?]) – odczyt niepewny. Wyliczenie pertynencji (pańszczyzna piesza i ciągła, dań miodowa, „Ozyny [?]”, czynsze, podwodzczyzna, bory, dąbrowy, sianożęcie, ostrowy, drzewo bartne) – formularz intromisji.
Streszczenie
1/12 IV 1794 woźny generał województwa kijowskiego Eliasz Makarowski [?] zeznał, że na żądanie W. Józefa Obertyńskiego, łowczego kołomyjskiego [?], w obecności szlachty Michała Czermińskiego [?] i Kazimierza Ihnatowskiego [?], wprowadził go w dziedziczną posesję wsi Hołe [?] w woj. i pow. kijowskim z poddanymi, ich powinnościami i wszystkimi gruntami, lasami i pożytkami, na mocy konwencji z W. Szymonem Smileckim [?] zawartej w Żytomierzu 24 IX 1793, zwołał gromadę i nakazał jej posłuszeństwo nowemu panu.
Akt nr 340
Oblata dekretu zjazdowego między W. Siemińskim, chorążym wojskowym, a JW. Hadziewiczem, brygadierem wojsk polskich, i innymi ferowanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3 / 14 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); zjazd – Skoczyszki [?], 26–27 I / 6–7 II 1794
Karty / skanyk. 327–332 (skan 0339, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skany 0340–0343; skan 0344 – strona lewa i strona prawa, góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 327 (skan 0339, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości)
32racyą Złł. Tysiąc, Dziewięćset Sześć groszy dwadzie-
33ście Sześć wynosząca, sprawiedliwie do zapłace-
34nia należy. a gdy zaprzysiągł; przeto Sąd Urzędu
35i tę Summę dla W. Siemińskiego przysądziwszy na-
36kazuie, aby JW. Hadziewicz, wszystkie Summy
37wyż wyrażone teraz przez Sąd swóy przysądzo-
38ne, a w iedną do Dziewięciu Tysięcy Siedmset
39Dwudziestu Siedmiu Złł. i groszy Dwudziestu Sze-
40ściu [?] zrachowane, z przysądzonemi powyżey grzy-
41wnami, i Liczbą Czternastu grzywien przypłacenia [?]
42w Roku teraz, idącym Tysiąc, Siedmset, Dziewięć-
43dziesiąt Czwartym, na Dzień Drugi m[iesią]ca Kwietnia
44[reklamant:] podług
k. 332 (skan 0344, strona prawa – góra)
1podług Dawnego Stylu do rąk W. Siemińskiego
2pod Kw. [?] zapłacił. mocą Ninieyszego Dekretu Fran-
3ciszek Mikołay Zielonka Pisarz Grodzki Kijowski
4Wszystek [?] Dekret Ziazdowy w dosłowie w Xięgi
5Grodzkie Kijowskie iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „339.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Akt rozpoczęty w sesji S1517 (k. 327–330), dokończony w sesji S1537 (k. 330v–332). Oblata (3/14 IV 1794, podał U. Józef DOMAŃSKI) dekretu zjazdowego urzędu pisarskiego grodzkiego kijowskiego (pisarz grodzki kij. Franciszek Mikołaj ZIELONKA) wydanego na gruncie wsi SKOCZYSZKI [?] 26–27 I / 6–7 II 1794 na mocy dekretu sądu wyższego grodzkiego kij. z 29 XI / 10 XII 1793. Por. akt 189 (prorogacja – Skoczyszki [?]) i akty 7, 42, 216 (spory z JW. P. HADZIEWICZEM, brygadierem, o dzierżawy w kluczu chodorkowskim).
Rachunki w dekrecie: zaległa pańszczyzna ciągła 649 dni po 20 gr = 432 zł 20 gr (w rkp. „Czterysta Trzydzieście” – grosze pominięte), piesza 888 dni po 18 gr = 532 zł 24 gr, praca przy grobli 161 dni po 18 gr = 96 zł 18 gr; razem w rkp. 1059 zł 12 gr (wg obliczenia ok. 1062 zł 2 gr). Robocizna przy 80 kopach żyta po 6 zł = 480 zł, przy 29 korcach hreczki po 4 zł = 116 zł; 25 dni orki (pole odebrane przez p. JANKOWSKIEGO) po 2 zł = 50 zł; karczowanie łanu 212 dni po 18 gr = 127 zł 6 gr. Reperacje: kuźnica [?] 1000 zł, spichlerz 300 zł, wozownia 80 zł, stodoła 80 zł, folwark (loch, karczma, obora, stadnina [?]) 446 zł 26 gr – razem 1906 zł 26 gr. Suma zasądzona: 9727 zł 26 [?] gr z grzywnami i 14 grzywnami „przypłacenia” [?], płatna do rąk Siemińskiego 2 IV 1794 st. st. Lista zaległej pańszczyzny zawiera imiona i przezwiska poddanych wsi Skoczyszki [?] (formy ruskie: Hryćko, Chwedko, Omelko, Mykyta, Musij [?], Niczypor) – odczyt wielu przezwisk niepewny.
Oblata 3/14 IV 1794 (podał Józef Domański) dekretu zjazdowego, wydanego zaocznie 26–27 I / 6–7 II 1794 na gruncie wsi Skoczyszki [?] przez urząd pisarski grodzki kijowski (F. M. Zielonka) w sprawie W. Ignacego Siemińskiego, chorążego wojskowego, posesora zastawnego Skoczyszek [?] (kontrakt Dubno 20 I 1791), przeciw JW. Hadziewiczowi, brygadierowi wojsk polskich, i innym. Sąd przyznał Siemińskiemu addytament z inwentarza ur. Hlicza, gubernatora chodorkowskiego (2039 zł za 3 lata), odrzucił część pretensji (detalka, pasieka po przysiędze pasiecznika Stefana Stopczyckiego [?]), zasądził 3000 zł za niedotrzymaną arendę karczemną z karą, a po indagacji gromady i przysiędze Siemińskiego – należności za zaległą pańszczyznę (wymienieni z imienia liczni poddani), robociznę przy życie i hreczce, pole odebrane przez p. Jankowskiego, karczowanie łanu oraz wydatki na reperacje (kuźnica [?], spichlerz, wozownia, stodoła, folwark – 1906 zł 26 gr). Łącznie Hadziewicz ma zapłacić 9727 zł 26 [?] gr wraz z grzywnami do 2 IV 1794 st. st.
Akt nr 341
Oblata aktu zjazdu między WW. Lachowskimi a W. Żelistawskim ferowanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3 / 14 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); zjazd – Kukulna [?], 12 / 23 III 1794
Karty / skanyk. 332–333 (skan 0344, strona prawa – od ok. 1/7 wysokości; skan 0345)
Językpol.
Transkrypcja
k. 332 (skan 0344, strona prawa – od ok. 1/7 wysokości)
27goż Roku Dnia Piętnastego Maia, w Ziemstwie Żyto-
28mirskim z Strony tegoż natymże wyroku zapłacenia
29Kar otrzymaney Kondemnaty. Tegoż Roku dnia Dwu-
30nastego [?] Kwietnia w Grodzie Żytomirskim od W. Krzysz-
31tofa Dorożyńskiego, natymże w niezapłaceniu Summy
32otrzymaney Publikaty, tegoż Roku dnia Dziesiątego
33Kwietnia od tegoż natymże o niezapłacenie Kar otrzy-
34maney Publikaty. Urząd miysce Stania W. Żelistaw-
35skiemu dowodzić zaleca. a ponieważ niedowodzi, ow-
36szem pod Umiarkowanie [?] Urzędowe podaie się, przeto
37Urząd wynayduiąc miysce stawania W. Żelistaw-
38skiemu stanowi, aby za zarzucone z Strony W. Morz-
39kowskiego Kondemnaty dwie za każdą po dwie [?] Czter-
40naście Grzywien do rąk W. Dyonizego Lachowskiego
41Liczbą [?] Urzędową, dnia dwudziestego Dziewiątego Ma-
42ia Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego [?] Roku
43w Grodzie Kij. na ninieyszy Proces sobie przyznany [?]
44okazuiącego [?], lub iego Umocowanego, oraz zarzuco-
45ne z Strony W. Dorożyńskiego równie dwie Publi-
46katy, aby za każdą równie po dwie [?] Czternaście
47[reklamant:] grzywien
k. 333 (skan 0345, strona prawa)
1Grzywien do rąk tegoż W. Dorożyńskiego lub iego
2Umocowanego, przed Xięgami Grodz. Kij. na Dniu Trze-
3cim Kwietnia N.S. Roku bieżącego pod Ww. [?] przyia-
4zalemu [?] podać się, maiącym ogłoszeniu podległa [?] za-
5płacił, i miysca stania W. Żelistawskiemu Urząd
6pozwala, i Sprawę wprowadzać zleca, w prowadze-
7niu, ponieważ WW. Lachowscy podług Procesu swe-
8go, i Dekretu Sądu wyższego, z którego Dzieło ni-
9nieysze odprawuie się, sprawdzenia na Gruncie rze-
10czy i Jnwentarzami [?] Regestrami W. Żelistawskiemu [?]
11dowodzie spisanemi obiętych, czyli się w Jstocie [?]
12znayduią, lub niedomawiaią się. Chociaż Stawaią-
13cy od W. Żelistawskiego, iakoby Słabością Zdrowia
14dotkniętego, odroczenia tey Sprawy, iako Osobistości
15wymagaiącey do dalszego czasu żąda. a WW. Lachow-
16scy że sprawdzenie Regestru przez Plenipotenta usku-
17tecznione być może tłumacząc, uskutecznienia De-
18kretu dopraszaią się. Przeto Urząd gdy do niego [?] po-
19sprawdzeniu rzeczy i Jnwentarza, w przypadku onych
20nieznaydowania się, Osobistości W. Żelistawskiego
21potrzebne być widzi, zatym zawieszony tym cza-
22sem dla Słabości odroczenia żądanie w prawdze-
23nia Rzeczy Regestrem znayduiących się, lub niena-
24kazanie; a gdy Stawaiący od W. Żelistawskiego nie-
25mieniem mocy takowych Rzeczy sprawdzenia wy-
26mawiaią się do uskutecznienia Wyroku Urzędu
27swego przystępić niechce. Przeto Urząd Ziazdowy sprze-
28ciwie się W. Żelistawskiego tak Dekretowi Sądu
29wyższego, iako i Wyrokowi Urzędu swego sądzi. a
30skutkiem Dekret [?] Dziełu swemu prawodawny-
31rozciągnienia Kursu [?] Wywołania przystę-
32puie, i Woźnego w Akcie zamieszczonego do ogłosze-
33nia Kursu [?] Wywołania przydaie, który od Urzędu swe-
34go przydany iż WW. w przytomności Osób na Akcie
35wyrażonych, i Jnnych przytomnych przed miyscem
36Jurisdykcyi swoiey publicznie ogłosił przed Urzędem
37swoim osobiście zeznał. Zatym Urząd po ogłoszeniu
38takowym całą Sprawę z oney skutkiem, i po ka-
39ry [?] sprzeciwienia się, i mocne wykonania do Sądu Wy-
40ższego [?] Grodz. Kij. odsyła. Mocą Dzieła ninieyszego
41Kazimierz Piotr Wierciński Vice Gerent Sądowy
42Grodzki Generału Województwa Kijowskiego L.S.
43Który to Akt Ziazdowy co do słowa w Xięgi Grodz-
44kie Kijowskie iest wpisany.
45[reklamant:] Oblta
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „340.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Oblata (podał W. Tomasz MOCZULSKI) aktu zjazdowego wicegerenta sądowego grodzkiego kij. Kazimierza Piotra WIERCIŃSKIEGO na gruncie wsi KUKULNA [?] (12–13 / 23–24 III 1794) w sprawie WW. Dyonizego [?] LACHOWSKIEGO, subdelegata grodzkiego drohickiego, i Franciszki z LASKOWSKICH [?] c/a W. Wojciech ŻELISTAWSKI, chorąży kawalerii narodowej [?] (i przypozwani BEREZOWSCY) – na mocy dekretu sądu wyższego grodz. kij. z 18/29 XI 1793; zjazd odraczany od 5 XII 1793 i 20 I 1794 (por. wcześniejszą prorogację tej sprawy przez wicegerenta J. BUZOWSKIEGO [?] – LACHOWSCY c/a ŻELISTAWSKI [?], Kukulna [?], w aktach 46–61). Nazwisko pozwanego w rkp. „Żelistawski” (por. J. W. ŻELISŁAWSKI w aktach 95–108 i W. ŻELISŁAWSKI w aktach 241–271 – może ta sama rodzina, ł pisane jak t). Wicegerent nie mógł zbadać rzeczy wg inwentarza wobec rzekomej choroby pozwanego; uznał sprzeciw Żelistawskiego wobec dekretu, zasądził kary za kondemnaty uzyskane przez J. MORZKOWSKIEGO, chorążego podlaskiego (1790), i publikaty Krzysztofa DOROŻYŃSKIEGO, ogłosił „kurs [?] wywołania” i odesłał sprawę do sądu wyższego grodzkiego. Liczne miejsca niepewne – gęsta ręka.
Akt bliźniaczy – akt 342 (dekret zjazdowy z tego samego zjazdu w Kukulnej [?] o zwrot dokumentów); tamże czytelniej: „Subdelegata Grodzkiego Drohic.” (T. Moczulski), „w Jstocie” (w rkp. J podobne do F).
Objaśnienia: „Kondemnata” – wyrok zaoczny za niestawiennictwo; „Publikata” – ogłoszenie wyroku (tu: o niezapłaconą sumę); „Wywołanie” – ogłoszenie kary (infamii, banicji) przez woźnego; „Papier dziesięciokopiejkowy” – papier stemplowy 10 kop.; „Subdelegat Grodzki Drohicki” – zastępca urzędu grodzkiego drohickiego; daty: 12 III st. st. = 23 III n. st. (w rkp. dalej „Trzynastym … a dwudziestym Czwartym”).
Streszczenie
3/14 IV 1794 W. Tomasz Moczulski podał do oblaty akt zjazdowy wicegerenta sądowego grodzkiego kijowskiego Kazimierza Piotra Wiercińskiego, sporządzony 12–13/23–24 III 1794 na gruncie wsi Kukulna [?] (gubernia zasławska) w sprawie WW. Dyonizego [?] Lachowskiego, subdelegata grodzkiego drohickiego, i jego żony Franciszki z Laskowskich [?] przeciw W. Wojciechowi Żelistawskiemu, chorążemu kawalerii narodowej [?] (zastępowanemu przez Michała Moszyńskiego [?]), i przypozwanym Berezowskim. Sprawa dotyczyła sprawdzenia i zwrotu lub wynagrodzenia rzeczy wg inwentarzy i rejestrów. Wobec wymówek pełnomocnika (choroba pozwanego) wicegerent uznał Żelistawskiego za sprzeciwiającego się dekretowi sądu wyższego, nakazał zapłatę po 14 grzywien za dwie kondemnaty (J. Morzkowski, chorąży podlaski) i dwie publikaty (Krzysztof Dorożyński), kazał woźnemu ogłosić „kurs [?] wywołania” i odesłał sprawę do sądu wyższego grodzkiego kijowskiego.
Akt nr 342
Oblata dekretu zjazdowego między WW. Lachowskimi a W. Żelistawskim ferowanego (zwrot dokumentów)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3 / 14 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); zjazd – Kukulna [?], 12–13 / 23–24 III 1794
30dziesiąt Trzeciego Roku, między WW. Lachowskiemi Po-
31wodami, z iedney, a W. Woyciechem Żelistawskim Chor.
32Kawal. Pol. [?] Pozwanym z drugiey Strony i WW. Berezo-
33wskiemi Przypozwanemi się [?] zapadłego, Ziazd Sądo-
34wy lub Namnieyszey Osoby do Wsi Kukulny dla
35rozsądzenia Sprawy i nakazania oddania Dokumen-
36tów przez W. Żelistawskiego zabranych na Dzień Czwar-
37ty [?] Grudnia dawnego Stylu, Roku tegoż oznaczaiące-
38go, i odroczeń Urzędowych pierwszego Termin Ziazdu
39z Dnia Czwartego Grudnia Roku zeszłego do Dnia
40Dwudziestego Stycznia dawnego Stylu Roku teraź-
41nieyszego, powtórnego, termin Ziazdu [?] z Dnia dwudziest-
42go Stycznia do Dnia dzisieyszego przenoszącego, dnia
43dwudziestego Stycznia N.S. Roku bieżącego podpisane-
44go, w Xięgi Grodzkie Kij. dnia Dziewiętnastego Sty-
45[reklamant:] cznia
k. 334 (skan 0346, strona prawa)
1Stycznia Roku tegoż wniesionego S.S. a Trzydziestego
2N.S. na Grunt Wsi Kukulny ziechawszy Jurisdykcyą
3swoią przywołać, i te do Dnia Jutrzeyszego odwołać
4rozkazał, a na dniu Trzynastym Marca S.S. a dwudzie-
5stym Czwartym N.S. powtórnie Jurisdykcyą przywo-
6łać rozkazawszy, Strony do pisania Kompareyi obo-
7wiązał, na którym Terminie WW. Dyonizy Lachow-
8ski Subdelegat Grodzki Drohicki, i Franciszka z Las-
9kowskich Małżonkowie Powodowie Osobiście. a W. Woy-
10ciech Żelistawski Chor. Kawal. Pol. [?] Pozwany przez
11Ur. Michała Moszyńskiego [?] Umocowanego stawili
12się, i prawne Spory [?] wiedli [?]. Których Urząd Ziazdo-
13wy wysłuchawszy, ponieważ WW. Lachowscy zwró-
14cenia [?] od W. Żelistawskiego Dokumentów tak
15do Dziedzictwa Wsi Kukulny, iako i objaśnienia
16maiątku S. p. W. Antoniego Laskowskiego ściąga-
17iących się przez Summaryusze, i w Jstocie [?], oraz powró-
18cenia sobie onych dopominaią się. a Stawaią-
19cy od W. Żelistawskiego Jmieniem tegoż, że w prze-
20ciągu Niedziel dwoch żądane Dokumenta, tak przez
21Summaryusze, iako i w Jstocie [?] WW. Lachowskim nie-
22zawodnie przed Aktami Grodzkiemi Kij. powróci i
23odda zapewnia, i w tey [?] Okoliczności Sądownie po
24przyiacielsku i Stroną składa się. Przeto Urząd tako-
25wą między Stronami w przytomności swoiey umowę
26uczynioną przyiąwszy, i potwierdziwszy, Nakazu-
27ie, aby W. Żelistawski podług Umowy przez Słu[żące]-
28go [?] swego dobrowolnie uczynioney Dokumenta
29wszelkie, tak do Fortuny nieruchomey, iako i rucho-
30mey [?] każdego [?] iakiego bądź Maiątku Lachowskich ściąga-
31iące się przez Summaryusze i w Jstocie przed Akta-
32mi Grodz. Kij. na dniu Trzecim Kwietnia Starego
33Stylu Roku bieżącego pod Przysięgą w tey Rotce [?]
34iako Dokumenta wszystkie i wszelakie tak do
35Dziedzictwa Wsi Kukulny, iako i wszelakiego ma-
36iątku Laskowskich należne przez Summaryusze
37spisał całkowicie Komportuie [?], i WW. Lachowskim zu-
38pełnie i wiernie powraca, nic na Szkodę Sukcesso-
39rów Laskowskich, lub czyio kolwiek nie zataił ani
40nikomu nie wydał w Szkody [?], i nigdzie gdzieby się, wię-
41cey Dokumentów znaydować wykazać [?] się maiące-
42go pod Winą Wywołania wszelkie spisał, i WW.
43Lachowskim oddał i powrócił. mocą ninieyszego Dzie-
44[reklamant:] ła
k. 334v (skan 0347, strona lewa – góra)
1dzieła [?]. Kazimierz Piotr Wierciński Vice Gerent Są-
2dowy Grodzki Wwa Kij. (L.S.) który to Dekret co
3do słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „341.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Drugi dekret z tego samego zjazdu wicegerenta Kazimierza Piotra WIERCIŃSKIEGO w KUKULNEJ [?] (12–13 / 23–24 III 1794) – akt bliźniaczy z aktem 341 (te same formuły, świadkowie i daty). Przedmiot: zwrot dokumentów zabranych przez W. Wojciecha ŻELISTAWSKIEGO (dziedzictwo wsi Kukulna [?] i majątek po S. p. W. Antonim LASKOWSKIM, ojcu [?] Franciszki z Laskowskich LACHOWSKIEJ) – ugoda zawarta przed urzędem, potwierdzona dekretem; termin zwrotu i przysięgi przed aktami grodzkimi kij. – 3 IV 1794 st. st. (tj. dzień oblaty). Pierwszy termin zjazdu w tym akcie 4 XII 1793 st. st. (w akcie 341 – 5 XII n. st. [?]). „Komportuie [?]” – zapewne „komportował” (dostarczył). Tytuł pozwanego „Chor. Kawal. Pol.” [?] (w akcie 341 odczytane „Nar.” [?]).
Streszczenie
3/14 IV 1794 W. Tomasz Moczulski podał do oblaty drugi dekret wicegerenta sądowego grodzkiego kijowskiego K. P. Wiercińskiego ze zjazdu w Kukulnej [?] (12–13/23–24 III 1794) w sprawie Dyonizego [?] i Franciszki z Laskowskich Lachowskich przeciw W. Wojciechowi Żelistawskiemu, chorążemu kawalerii [?], i przypozwanym Berezowskim. Lachowscy domagali się zwrotu dokumentów dotyczących dziedzictwa wsi Kukulna [?] i majątku po S. p. Antonim Laskowskim, zabranych przez Żelistawskiego. Jego umocowany Michał Moszyński [?] zobowiązał się do ich zwrotu w ciągu dwóch tygodni; urząd zatwierdził ugodę i nakazał Żelistawskiemu oddać wszystkie dokumenta wraz z ich sumariuszem przed aktami grodzkimi kijowskimi 3 IV 1794 st. st. i zaprzysiąc, że niczego nie zataił – pod karą wywołania.
Akt nr 343
Oblata prawa od JOX. Lubomirskiego Alexemu Kryżanowskiemu nadanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3 / 14 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); prawo – Śmiła, 20 V 1786 [?]
Karty / skanyk. 334v–335v (skan 0347 – strona lewa od ok. 1/10 wysokości i strona prawa; skan 0348, strona lewa – góra)
Językpol.
Transkrypcja
k. 334v (skan 0347, strona lewa – od ok. 1/10 wysokości)
41dalsze trzymanie Pasieki, z który Dziesięcina [?] przy-
42czelne [?] pretendowana i Osłowe [?] należące iako też
43do żadnych powinności i Robocizn Gromadzkich
44[reklamant:] pociągany
k. 335v (skan 0348, strona lewa – góra)
1pociągany być nie ma. Które to Prawo Potom-
2kom i Sukcessorom tegoż Służące chcąc mieć
3nienaruszone ręką własną moią, przy wyciśnieniu
4Pieczęci podpisuię. Datum Dnia dwudziestego [?] Ma-
5ia [?] Tysiąc, Siedmset Osmdziesiąt Szóstego
6Roku w Śmiły. Franciszek Xawery Lubomirski
7Jmportatum do rąk JOX. Pana Rubli Czterysta Pię-
8ćdziesiąt [?]. Które to Prawo co do słowa w Xięgi Grodz.
9Kij. iest wpisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „342.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Prawo (przywilej osiedleńczy) ks. Franciszka Ksawerego LUBOMIRSKIEGO (1747–1819), generała-majora wojsk rosyjskich, kawalera orderu św. Anny, pana Śmiły, Szpoły, Horodyszcza, Olszany, Międzyrzecza [?] i Radywanowszczyzny, wystawione w Śmile 20 [?] V 1786 [?] dla mieszczanina Aleksego KRYŻANOWSKIEGO – nadanie gruntu we wsi MATUSÓW (klucz szpolański) na wieczyste używanie z czynszem 10 rubli srebrnych rocznie, z uwolnieniem od innych danin i robocizn; granice gruntu wyznaczył gubernator klucza szpolańskiego JP. KUBIAK [?] LUBONATKA [?] (nazwisko w rkp. niejasne, przechodzi przez reklamant). W tytule ks. Lubomirskiego skrót „S.Kn.W.Kor.” [?] – zapewne „S[tarosty] K[a]n[iowskiego] W[ojsk] Kor[onnych] …” [?] – nierozwiązany. Dopisek „Importatum do rąk JOX. Pana Rubli 450 [?]” – opłata za nadanie. Akt podał Ur. Maciej BUDKIEWICZ; dokument wcześniej oblatowany w aktach miejskich BOHUSŁAWSKICH [?]. Por. prawo ks. F. K. Lubomirskiego dla Marii NIECZAJÓWNY (Śmiła 1786 – słoboda Janopol; akty 121–131).
Objaśnienia: „quovis Titulo” (łac.) – pod jakimkolwiek tytułem; „Cyrkumferencya” – obwód, granice; „Dzień (pola, sianożęci)” – miara gruntu (tyle, ile się zaorze / skosi w ciągu dnia); „Wierzyna [?]” – zapewne wierzchowina, górny bieg jaru lub strumienia; „Koszmowe [?]” – może opłata od koszów (pasiecznych); „Importatum” (łac.) – wniesiono, zapłacono.
Streszczenie
3/14 IV 1794 Ur. Maciej Budkiewicz podał do oblaty (na papierze 10-kopiejkowym) prawo ks. Franciszka Ksawerego Lubomirskiego, generała-majora wojsk rosyjskich, pana Śmiły, Szpoły i in., wydane w Śmile 20 [?] V 1786 [?] i wcześniej oblatowane w aktach miejskich bohusławskich [?]. Książę, wynagradzając zasługi mieszczan w propinacji i handlu, nadał mieszczaninowi Aleksemu Kryżanowskiemu, osiadłemu we wsi Matusów (klucz szpolański), grunt w Matusowie – trzy kawałki pola roboczego po 25 dni, sianożęć, lasek i nowo założony stawek, z granicami wyznaczonymi przez gubernatora klucza szpolańskiego (sąsiedzi: Stanisławczyk [?], Jakow Szeyka [?], JP. Jakubowska, Morochowski [?], Semen i Paweł Sahaydaka [?], Iwan Rybałczenko [?], Fedor Łanowiczek [?], Hryćko Czornysz [?], Hryćko Kowal) – na wieczyste używanie dla niego i potomków, z czynszem 10 rubli srebrnych rocznie i z uwolnieniem od innych danin, podatków i robocizn gromadzkich. Za nadanie wniesiono księciu 450 [?] rubli.
Akt nr 344
Oblata cesji od U. Grądzewskiej na rzecz Ur. Józefa Kulczyckiego uczynionej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3 / 14 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); cesja – Turawlipa [?], 21 XII 1793
Karty / skanyk. 335v–336 (skan 0348, strona lewa – od ok. 1/5 wysokości; strona prawa – górna połowa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 335v (skan 0348, strona lewa – od ok. 1/5 wysokości)
30zabezpieczony, które Summy wspomniona [?] WP. Dwie-
31ście Sześćdziesiąt Sześć i groszy Dwadzieście Nu-
32[reklamant:] mero
k. 336 (skan 0348, strona prawa – górna połowa)
1Numero Dwieście Sześćdziesiąt Sześć Groszy Dwadzie-
2ście za Zgodą Krewnych, w Assystencyi Męża mego Bartło-
3mieja Grądzewskiego, i w Assystencyi Brata mego Rodzone-
4go Dominika Kulczyckiego, i Jnnych, na Osobę Ur.
5Józefa Kulczyckiego Brata mego Rodzonego wlewam
6iak Ur. Józef Kulczycki Brat mey Rodzony ode-
7brać, z odebrany kwitować, dać, darować, zastawić
8iako do naylepszego pożytku swego przywodzić
9do którey wyż wspomnioney Summy, ani Ja, ani
10Sukcessorowie moi nienależą, ani należeć będą
11i owszem od wszelkiey prawności rozstępować, obo-
12wiązuię się, i obowiązani będą, którą Cessyą moię
13Autentycznego zeznania mieć chcę, iakbym przed A-
14ktami Grodu lub Ziemstwa zeznana, co dla Większe-
15go Waloru i Wagi przy Krewnych i uproszonych
16Przyiaciołach, przy zadanych Pieczęciach, i podpi-
17sach rąk tychże własną podpisuię ręką. Datum
18w Turawlipie [?]. Dnia Dwudziestego Pierwszego Decem-
19bris, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego Ro-
20ku. Nieumiejętna Pisma Znakiem Krzyża Świętego
21Magdalena Grądzewska, Przytomny Oddaniu tey
22Cessyi Ur. Józefowi Kulczyckiemu Bratu rodzonemu
23Żony mey Znakiem Krzyża Św. własną podpisuię
24ręką. Bartłomiey Grądzewski. Jako proszony Przyiaciel
25i Krewny do tego Podpisu Cessyi własną podpisuię
26ręką. Jgnacy Rayko m.p. Krewny i Przyiaciel Domi-
27nik Kulczycki m.p. Która to Cessya co do słowa
28w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „343.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Cesja (21 XII 1793, „w Turawlipie” [?] – miejsce niepewne) niepiśmiennej Magdaleny GRĄDZEWSKIEJ, córki Antoniego i Augustyny z RAYKÓW KULCZYCKICH, wnuczki Jana i Franciszki ze ZWIGRODZKICH RAYKÓW, w asystencji męża Bartłomieja GRĄDZEWSKIEGO (też niepiśmienny) i brata Dominika KULCZYCKIEGO – na rzecz brata rodzonego Józefa KULCZYCKIEGO: jej trzecia część (266 zł 20 gr) z 800 zł przysądzonych matce dekretem grodzkim włodzimierskim (29 III 1786; por. akt 345 – także dekret zjazdowy komornika ziemskiego łuckiego na gruncie wsi Watyń 1785) i zabezpieczonych u W. Dominika ZWIGRODZKIEGO, stolnika lubaczowskiego [?], na wsi WATYŃ [?] w pow. łuckim [?]. Podpisy: Ignacy RAYKO, Dominik KULCZYCKI. Podał U. Maciej BUDKIEWICZ (ten sam co w akcie 343). 800 : 3 = 266 zł 20 gr – rachunek zgodny.
Objaśnienia: „Numero” – w monecie liczonej (gotówką); „wlewam” – przelewam (prawo do sumy); „Cessya” – zrzeczenie się sumy na rzecz innej osoby; „Forum” – właściwość sądu (zrzeczenie się własnego forum – poddanie się jurysdykcji, przed którą czynność ma moc).
Streszczenie
3/14 IV 1794 U. Maciej Budkiewicz podał do oblaty cesję z 21 XII 1793, w której niepiśmienna Magdalena Grądzewska, córka Antoniego i Augustyny z Rayków Kulczyckich, za zgodą krewnych i w asystencji męża Bartłomieja Grądzewskiego oraz brata Dominika Kulczyckiego, przelała na brata rodzonego Józefa Kulczyckiego swoją trzecią część (266 zł 20 gr) sumy 800 zł, przysądzonej jej matce w 1786 r. z sukcesji po Raykach i zabezpieczonej u W. Dominika Zwigrodzkiego na gruntach wsi Watyń [?]; zrzekła się dla siebie i sukcesorów wszelkich praw do tej sumy. Podpisali (krzyżykami) Magdalena i Bartłomiej Grądzewscy oraz jako świadkowie Ignacy Rayko i Dominik Kulczycki.
Akt nr 345
Cesja (zeznanie) 800 zł od U. Budkiewicza U. Józefowi Kulczyckiemu służąca
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3 / 14 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim) – zeznanie ustne
Karty / skanyk. 336–336v (skan 0348, strona prawa – dół; skan 0349, strona lewa – górna połowa)
6Na Urzędzie Grodzkim, w Mieście Jey Jmper. Mci Żyto-
7mirzu, Przedemną Józefem Roszkowskim Vice Rentem
8Pttym Grodzkim Wwa Pttu Kij. i Xięgami ninieyszemi
9Grodzkiemi Kij. Osobiście Stawaiący U. Maciey Bud-
10kiewicz Między [?] U. Róży [?] z Rayków, i Stanisława Bud-
11[reklamant:] kiewiczów
k. 336v (skan 0349, strona lewa – górna połowa)
1Budkiewiczów Syn. Niegdy zaś UU. Jana i Fran-
2ciszki z Zwigrodzkich Rayków Wnuk zdrowy będą-
3cy [?] na Ciele i Umyśle odstąpiwszy swey własney na[le]-
4żney Jurisdykcyi, Prawa, Forum, Pttu i Wwa a pod
5teraźnieyszy Zapis Cessyonis, oraz i Kwitu na Oso-
6bę Ur. Józefa Kulczyckiego w całości poddaiąc się [?] i u-
7pewniaiąc [?] wiadomo iawno czyni ustnie i dobrowol-
8nie zeznaie Jż Zeznawaiący maiąc Summę
9Złł. Osmset, i Prowizyą od niey należącą do-
10między [?] Róży [?] Matki mey z Rayków z Prawa na-
11tury należące na mnie spadłe, tak Dekretami
12poprzedniczemi, iako też Ziazdowym Komorni-
13czym Ziem. Łuckim [?] Vices Ger. Włodzimir. na Grun-
14cie Wsi Watyna [?] Roku Tysiąc, Siedmset, Osmdziesiąt
15Piątego, Dnia Trzydziestego Maia przysądzaiącym
16iako też i ostatnim Grodz. Włodzimir. Roku Ty-
17siąc, Siedmset, Osmdziesiąt Szóstego, Dnia Dwudzie-
18stego Dziewiątego Marca zapadłym, Summy Złł.
19Osmset, wraz z Prowizyą przysądzaiącym od W. Do-
20minika Zwigrodzkiego Dziada mego należącą, ta-
21kowey Summy z Rąk U. Józefa Kulczyckiego odebra-
22łem, i Wlewek na Osobę tegoż czynię. Wolny iuż iest
23i będzie upomnieć się otey Summy Złł. Osmset,
24i Prowizyą u W. Dominika Zwigrodzkiego, a
25Zeznawaiący tegoż Ur. Józefa Kulczyckiego z ode-
26brania tey Summy Kwituię mi [?], i nigdy niezadawa[ć]-
27nemi [?] tey [?] Złł. Osmset, i Prowizyi Kwituię [?],
28mocą dobrowolnego Zeznania mego. Maciey
29Budkiewicz Krzyżykiem podpisał się +.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „344.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Ustne zeznanie (cesja z kwitem) przed aktami grodzkimi: U. Maciej BUDKIEWICZ (niepiśmienny; ten sam, który podał akty 343–344), syn Stanisława i Róży [?] z RAYKÓW BUDKIEWICZÓW, wnuk Jana i Franciszki ze ZWIGRODZKICH RAYKÓW, kwituje Józefa KULCZYCKIEGO z odebrania swojej części – sumy 800 zł z prowizją, przysądzonej po matce dekretem zjazdowym komorniczym ziemskim łuckim [?] (wicegerent włodzimierski [?]) na gruncie wsi WATYŃ [?] (30 V 1785) i dekretem grodzkim włodzimierskim (29 III 1786), należnej od W. Dominika ZWIGRODZKIEGO, „dziada” zeznającego – i przelewa na niego prawo do tej sumy. Por. akt 344 (cesja Magdaleny GRĄDZEWSKIEJ z Kulczyckich dla tegoż Józefa Kulczyckiego – ta sama sukcesja po Raykach). Tytuł aktu w rkp. „Cepyà Oeo Złł.” [?] – odczyt „Cessya Złł. 800 [?] od U. Budkiewicza [?]” niepewny. „Między U. Róży [?]” – może zniekształcone „Niegdy”.
Streszczenie
3/14 IV 1794 niepiśmienny U. Maciej Budkiewicz, syn Stanisława i Róży [?] z Rayków, wnuk Jana i Franciszki ze Zwigrodzkich Rayków, zeznał ustnie przed aktami grodzkimi kijowskimi, że otrzymał od Ur. Józefa Kulczyckiego 800 zł z prowizją – sumę spadłą na niego po matce, przysądzoną dekretami (m.in. zjazdowym na gruncie wsi Watyń [?] 30 V 1785 i grodzkim włodzimierskim 29 III 1786) i należną od W. Dominika Zwigrodzkiego. Przelał na Kulczyckiego prawo dochodzenia tej sumy z prowizją od Zwigrodzkiego i pokwitował go z jej odebrania; podpisał krzyżykiem.
Akt nr 346
Posesja w części wsi Kopaczowa na rzecz WW. Wyhowskich, podstolich sanockich, obwołana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data3 / 14 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – Kopaczów, 12 / 23 [?] III 1794
Karty / skanyk. 336v–337 (skan 0349, strona lewa – dół; strona prawa – do ok. 3/5 wysokości)
20nemi, i nieoranemi, zasianemi, i niezasianemi, Lasami
21Zapustami, Sianożęciami, i wszystkiemi do tey Części
22przynależytościami, i użytkami, w Aktualną bez żad-
23ney od nikogo przeszkody podał, postąpił i Jntromitto-
24wał Possessyą, Poddanych do Gromady zwołanych one-
25mu [?] Panach, i Jch Dziedzicach obwieściwszy powin-
26ności wszelkie odbywać zalecił, a po takowey dopeł-
27nioney czynności swoiey, ta do Akt przybywszy obwo-
28łaney Possessyi, przedemną Urzędem uczynił i zeznał Relacyą
29prosząc oney do Akt o zapisanie co i otrzymał. Woźny który wy-
30żey pisać nieumieiący Krzyżem Świętym podpisał się +
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „345.” (nr opracowania = nr rkp. + 1). Relacja woźnego generała wojew. kijowskiego Wasyla CHWOROSTYKI [?] z Kopaczowa (niepiśmienny) o intromisji (12 III 1794 n. st.) sukcesorów zm. W. Piotra z Wyhowa WYHOWSKIEGO, podstolego sanockiego – wdowy Józefy z WOŁODKIEWICZÓW [?] i dzieci (Kazimierz, Antoni, Franciszek, Maryanna, Julianna) – w posiadaną dziedzicznie przez zmarłego część wsi KOPACZÓW (woj. i pow. kijowski), na mocy zapisów dożywocia i prawa natury (dziedziczenia); świadkowie UU. Jan ZIATKOWSKI [?] i Grzegorz DUBIKOWSKI [?]. Por. posesja SIWICKICH w Kopaczowie [?] w 2-1-1 (akty 364–379).
Objaśnienia: „Podorożczyzna [?]” – opłata, podatek drogowy (podwodny); „Intromisja” – wprowadzenie w posiadanie; „Prawo natury” – dziedziczenie z ustawy (po zmarłym ojcu/mężu).
Streszczenie
3/14 IV 1794 woźny generał województwa kijowskiego Wasyl Chworostyka [?] z Kopaczowa zeznał, że 12 III 1794 n. st., na żądanie Józefy z Wołodkiewiczów [?], wdowy po W. Piotrze z Wyhowa Wyhowskim, podstolim sanockim, oraz ich dzieci Kazimierza, Antoniego, Franciszka, Maryanny i Julianny, w obecności szlachty Jana Ziatkowskiego [?] i Grzegorza Dubikowskiego [?] wprowadził ich w posiadanie części wsi Kopaczów w województwie i powiecie kijowskim, należącej do zmarłego, ze wszystkimi poddanymi, daninami, czynszami, arendą karczemną, folwarkiem, stawami, młynami, polami, lasami i sianożęciami, a gromadzie nakazał posłuszeństwo nowym panom. Woźny podpisał krzyżykiem.
Akt nr 347
Oblata protokołu dekretu kompromisarskiego na gruncie dóbr miasta Łachowce między JOX. Sapieżyną, krajczyną lit., a JOX. Jabłonowską, wojewodziną nowogródzką, ferowanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); sąd kompromisarski – Łachowce, 7–8 III 1794 [n. st.]
Karty / skanyk. 337–349 (skan 0349, strona prawa – dół; skany 0350–0361, do strony prawej skanu 0361)
Językpol.
Transkrypcja
k. 337 (skan 0349, strona prawa – od ok. 3/5 wysokości)
43go co do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisany
44[reklamant:] Oblta
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt bardzo długi (k. 337–349, 25 stron), odczytywany w trzech sesjach (S1537, S1607, S1630); gęsty dekret – wiele miejsc niepewnych. W rkp. nr „346.”. Oblata (4/15 IV 1794, podał W. Józef CZACHORSKI, rejent grodzki kij.) protokołu dekretu kompromisarskiego zapadłego na gruncie dóbr miasta Łachowce (woj. wołyńskie, pow. zasławski [Izasławski], „w Kraiu do Panowania … Imperatorowey całey Rossyi przyłączonym”), 7–8 III 1794 n. st., podpisanego 18 III 1794.
Sąd: superarbiter JW. Stanisław ZAGÓRSKI (w rkp. „Zagurski”), podstoli wołyński, kawaler orderu św. Stanisława; arbitrzy ze strony JOX. Teofili z ks. JABŁONOWSKICH SAPIEŻYNY, krajczyny lit. – Mateusz DŁUGOTĘCKI, komornik ziemski ciechanowski [?], oraz Józef Aleksander PUCHAŁA, szambelan JKMci, były [?] pisarz ziemski bracławski (tak w podpisach na k. 349; na k. 337v odczytano wcześniej „Józefem Suchatkowskim [?] … Jkmci” – zapewne zniekształcony odczyt nazwiska Puchała; poprawiono tam „Bełzcnem [?]” na „Szambelanem [?]”). Strona pozwana – JOX. (Franciszka) Wiktoria z ks. Korybutów WORONIECKICH JABŁONOWSKA, wojewodzina nowogródzka – zaocznie (manifest w aktach grodzkich zasławskich 7 III 1794).
Przedmiot (k. 337–345): dożywocie wojewodziny na całej fortunie zm. ks. Józefa Aleksandra JABŁONOWSKIEGO, wojewody nowogródzkiego (zapis w aktach ziemskich halickich 1 VI 1767; intromisje 1777 do kluczy łachowieckiego, teofipolskiego, sulżyńskiego [?] – na k. 338v odczytano „Lubieyskiego [?]”, na k. 342 wyraźnie „Sulżyński” – i hrabstwa lisiańskiego) wobec praw córki z 1. małżeństwa (z Karoliną RADZIWIŁŁÓWNĄ) Teofili Sapieżyny; przytoczone dokumenty: intercyza przedślubna 7 VIII 1766 (Franciszka Wiktoria WORONIECKA i jej brat Ignacy), rewers ks. Antoniego Barnaby JABŁONOWSKIEGO, woj. poznańskiego (1767), kontrakt rezygnacyjny Zawałów [?] (1768), dekret kompromisarski Warszawa 1 VI 1776, dyspozycje i testament ks. wojewody w Lipsku (1775–1776), manifest wojewodziny (Warszawa 18 VII 1777), rewers syna Augusta Dobrogosta JABŁONOWSKIEGO (22 VI 1787), jego manifest (24 II 1791), kontrakt arendowny klucza stebłowskiego dla niego (Łachowce 21 I 1788, oblata kij. 13 VIII 1791), odstąpienie dożywocia na Jabłonowie Lit. ks. Józefowi Korybutowi WORONIECKIEMU (Lwów 4 IV 1790; rewers 15 [?] XI 1790).
Sentencja (k. 343v–349): zapis dożywocia ogólnego nieważny; utrzymane dożywocie szczególne na kluczu Jabłonów Lit. i sumach na hrabstwie „Wołpińskim” [?] i kluczu dubieńskim, 200 000 zł darowane i 60 000 zł wnioskowe [?] oraz opisy na kluczu zawałowskim [?]; rewers z 1787 zniesiony; prowenty i remanenty z kl. lisiańskiego dla Sapieżyny. KLUCZ STEBŁOWSKI (k. 345–347v): strona Sapieżyny powołuje się na donację JW. Daniela WYHOWSKIEGO, kasztelana smoleńskiego [?], dla Jana Aleksandra i Teofili z Sieniawskich [?] JABŁONOWSKICH, chorążych kor. (akta grodzkie warszawskie 1720), manifest krzemieniecki 17 X 1754 imieniem ks. Jabłonowskiego, stolnika lit., rewers W. WĘGRZECKIEGO; JW. BAZYN [?] (w rkp. „Bazyn/Bazyna”; na k. 349 podpis „Paweł na B. Bazyn”), sędzia ziemski krzemieniecki – komplanacja w Łachowcach 21 [? 20] III 1770 (30 000 zł i wieś KRZYWOULKA), kontrakt przedażny z wojewodziną (Krzemieniec 7 II 1778, oblata krzem. 1 IX 1782), skrypty (15 000 zł, 7 II 1777 [?]; 18 000 zł, Łachowce 7 IV 1783), kwit w aktach kontraktowych dubieńskich 18 I 1793 (52 326 zł 5 [?] i pół gr spłacone przez Sapieżynę), rewers W. STANISZEWSKIEGO 14 V 1781. Wyrok: tranzakcje Bazyna służą wojewodzinie, ale suma spłacona przez Sapieżynę należy się jej od wojewodziny; dobra klucza stebłowskiego i remanenty po Auguście Dobrogoście mają być oddane Sapieżynie – zjazd sądów ziemskich lub urzędu grodzkiego (zasławskiego, kamienieckiego, kijowskiego albo żytomierskiego) na grunt Stebłowa 1 VI 1794 n. st. (inwentarz, inkwizycja o zabranych ruchomościach, ewentualny wydział części posiadanych przez Bazyna). Kategoria złego używania dożywocia i szkód: zjazdy do Jabłonowa Lit. (sądy/komornicy brzescy lub urząd grodzki wołkowyski) 25 IV 1794 i do Łachowiec 1 VII 1794 – sprawdzenie regestru z 2 V 1778, skarbców łachowieckiego, zawałowskiego, lis[iańskiego] [?] i jabłonowskiego, biblioteki, stad, długów, dewastacji lasów (potaż, gorzelnie); sprawy dóbr w Galicji i Lodomerii – sąd przenosi się do Lwowa na 1 V 1794. Protokół oblatowany w aktach ziemskich zasławskich (podał Ur. Maciej HALICKI; przyjęli „Paweł na B. Bazyn S.Z.Woł.” [?] i „Mateusz [?] Władysław Orzechowski [?] Dzięciołowski [?] S.P.Wł.” [?] – skróty urzędów nierozwiązane).
Oblata (Żytomierz, 4/15 IV 1794) protokołu zaocznego dekretu kompromisarskiego wydanego w Łachowcach 7–8 III 1794 przez superarbitra Stanisława Zagórskiego, podstolego wołyńskiego, z arbitrami Mateuszem Długotęckim i Józefem Aleksandrem Puchałą w sporze Teofili z ks. Jabłonowskich Sapieżyny, krajczyny litewskiej, z macochą Wiktorią z ks. Woronieckich Jabłonowską, wojewodziną nowogródzką, o dożywocie na fortunie zm. ks. Józefa Aleksandra Jabłonowskiego, wojewody nowogródzkiego. Sąd uznał ogólny zapis dożywocia za nieważny, utrzymał dożywocie szczególne (Jabłonów Litewski, sumy z intercyzy), zniósł rewers Augusta Dobrogosta Jabłonowskiego z 1787 r., przyznał Sapieżynie prowenty z klucza lisiańskiego oraz klucz stebłowski z remanentami (z rozliczeniem sumy spłaconej sędziemu ziemskiemu krzemienieckiemu Bazynowi), wyznaczył zjazdy do Stebłowa (1 VI), Jabłonowa Lit. (25 IV) i Łachowiec (1 VII) w sprawie złego używania dożywocia i szkód, a sprawy dóbr galicyjskich przeniósł do Lwowa (1 V 1794). Protokół oblatował wcześniej w aktach ziemskich zasławskich Maciej Halicki, a w grodzie kijowskim rejent Józef Czachorski.
Akt nr 348
Oblata ekstraktu relacji pozwu na S.Sk. [?] od Ur. Zieńskiego [?] po W. Niemiryczową, chorążynę owrucką, danego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); ekstrakt z akt grodzkich żytomierskich 29 III / 12 IV 1794; pozew doręczony 8 IV 1794 n. st.
Karty / skanyk. 349v–350v (skan 0362, strona lewa i prawa; skan 0363, strona lewa – do ok. 2/5 wysokości)
25trakt co do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „347.”. Tytuł marginalny trudny do odczytania („Extu Rlt.” – zapewne „Extraktu Relacyi”; „S.Sk.” – nierozwiązane, może skrót rodzaju sprawy, np. „Sprawę Skargi [?]”; „Ch.O.” = chorążyna owrucka). Nazwisko powoda w tekście „Zieuski”/„Zieński [?]” (w tytule „Zi-/eńskiego [?]”).
Ekstrakt z akt grodzkich żytomierskich (29 III / 12 IV 1794, przed Antonim SAWICKIM, wicerejentem przysięgłym grodzkim żytomierskim) z relacją woźnego generała woj. kijowskiego Jerzego KORNIJENKI (niepiśmienny – zeznanie krzyżykiem), że 8 IV 1794 n. st. położył pozew grodzki kijowski (Żytomierz 1 IV 1794 n. st.) w dobrach wsi Stert [?] (w rkp. „od Most- … do Dóbr Wsi Stert” – początek niejasny), w izbie folwarku. Pozew: W. Feliks ZIEŃSKI [?], mandatariusz w cyrkule tarnopolskim (w Galicji „cesarskim”), b. ekonom/pisarz w dobrach makarowskich, c/a W. Tekla NIEMIRYCZOWA, chorążyna owrucka, Ur. Paweł ŚREDNICKI, jej służący, i Jan (czyli innego imienia) KOWALSKI, ekonom makarowski – o zwrot papierów, rejestrów i kwitów podymnego zabranych mu w 1789 r. przy oddaleniu ze służby, o kwit na 210 [?] zł z prowentów (5 III 1789), zapłatę 800 zł (kontrybucji [?]) i 300 zł za zastępstwo pisarza prowentowego, uwolnienie od kalkulacji ze zboża i od pretensji Żydów z włości makarowskiej, za przetrzymywanie jego rzeczy pod aresztem; świadkowie Średnicki i Kowalski mają zeznać pod przysięgą. Pod ekstraktem „L.S.” i podpisy „Ko-/rad [?] Dolner [?]” (zapewne korektor) oraz Sawicki. Teksty niepewne – pismo gęste.
Por. akt 41 (dług T. NIEMIRYCZOWEJ, chorążyny owruckiej) i akt 332 (plenipotencja Szlomki KRAMARZA z Makarowa [?]).
Streszczenie
4/15 IV 1794 Feliks Zieński [?] podał do oblaty ekstrakt z akt grodzkich żytomierskich z relacją woźnego generała Jerzego Kornijenki o doręczeniu (8 IV 1794) pozwu przed sąd grodzki kijowski, w którym Zieński, mandatariusz w cyrkule tarnopolskim i dawny oficjalista dóbr makarowskich, pozwał Teklę Niemiryczową, chorążynę owrucką, oraz jej służącego Pawła Średnickiego i ekonoma makarowskiego Jana Kowalskiego o zwrot zabranych mu w 1789 r. papierów i rzeczy, wydanie kwitów, zapłatę zaległych należności, uwolnienie od pretensji i rozliczeń oraz o koszty; Średnicki i Kowalski mieli też złożyć świadectwo pod przysięgą.
Akt nr 349
Oblata rewersu od JW. Pokockiego [?], chorążego żytomierskiego, kawalera orderu św. Stanisława, WW. Wyhowskim, stolnikom halickim, służącego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); rewers – Żytomierz, 8 VII 1790
Karty / skanyk. 350v–351 (skan 0363, strona lewa – od ok. 3/5 wysokości; strona prawa – do ok. 9/10 wysokości)
32upraszaniu [?] do Podpisu WW. Przyiacioł ręką wła-
33sną stwierdzam. Działo się w Żytomirzu Dnia
34Osmego Lipca Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąte-
35go Roku. Maxymilian Pokocki [?] Chor. Żyt. Or-
36deru S.St. swym i Małżonki swey Jmieniem
37podpisuię się, (mpria) [?] Proszony Przyiaciel do pod-
38pisania tego Rewersu od JW. Pokockiego [?] Chor.
39Żyt. podpisuię się F. Michałowski. Do tego Re-
40wersu od JW. Pokockiego [?] Chor. Żyt. proszony
41podpisuię się Przyiaciel Stanisław Michałowski
42mp. Ktoryto Rewers co do Słowa w Xięgi Grodzkie
43Kijowskie iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „348.”. Nazwisko wystawcy w rkp. „Pokocki/Pokockiego” (litera „k” wyraźna; w tym samym akcie „Prota Potockiego” pisane przez „t”) – odczyt „Pokocki [?]” (w tej ręce t bywa podobne do k – w tytule aktu 350 „Pokockim” dla Prota Potockiego, więc możliwe też „Potocki”); „O.S.St.” = kawaler orderu św. Stanisława. „Arkusz Srebrnego [?] Polskim [?]” – zapewne papier stemplowy polski. Data roczna wypłaty prowizji: od 15 I 1791 (rewers z 8 VII 1790).
Treść: w zamian za wieczysty zapis ustępczy sum posagowej i spadkowych, uczyniony tego dnia przez WW. Teodora i Wiktorię z MICHAŁOWSKICH WYHOWSKICH, stolników halickich, na rzecz JW. Anny POKOCKIEJ [?], chorążyny żytomierskiej, małżonkowie Pokoccy [?] zobowiązują się płacić Wyhowskim dożywotnio 3000 zł rocznie prowizji od sumy 50 000 zł znajdującej się u W. Hilarego CHOJECKIEGO, sędziego ziemskiego kijowskiego (podniesionej z kasy [?] JW. Prota POTOCKIEGO, starościca gurowskiego [?]), którą Pokoccy mają odebrać z mocy cesji; w razie niewypłacenia poddają się każdemu sądowi bez ekscepcji i apelacji. Świadkowie podpisani: F. MICHAŁOWSKI, Stanisław MICHAŁOWSKI. Podał W. Feliks MIEDWEDOWSKI.
Streszczenie
4/15 IV 1794 Feliks Miedwedowski podał do oblaty rewers Maksymiliana Pokockiego [?], chorążego żytomierskiego, kawalera orderu św. Stanisława, wystawiony w Żytomierzu 8 VII 1790 jego i żony Anny imieniem dla Teodora i Wiktorii z Michałowskich Wyhowskich, stolników halickich: w zamian za ustąpienie Annie Pokockiej sum posagowej i spadkowych Pokoccy zobowiązali się płacić Wyhowskim dożywotnio, od 15 I 1791, 3000 zł rocznie prowizji od 50 000 zł znajdujących się u sędziego ziemskiego kijowskiego Hilarego Chojeckiego, poddając się w razie zwłoki każdemu sądowi. Rewers podpisali jako świadkowie F. i Stanisław Michałowscy.
Akt nr 350
Oblata tranzakcji między JW. Potockim, starościcem gurowskim [?], a W. Gromnickim, cześnikiem smoleńskim, zawartej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); tranzakcja – Dubno, 15 I 1791
12onych Karczmach do Skarbu będą należeć. Podatek Dzie-
13siątego Grosza przy Gruncie zostawuie się, z Jntraty
14wypłacony bydz ma. Stróże z Gromady Kołyszna [?] czyli
15przez Gromadę rocznie naięta dla W. Gromnickiego
16oszmegaście [?]. Jnkwo [?] na potrzeb. Dworskie i Kuchenne
17Prosa podług dawnego zwyczaiu i Kontraktu W.
18Kaykowskiemu służącego bez Kwoty [?] i mieliwo-
19wać się [?]. Zasiewy iakie przez W. Kaykowskiego bę-
20dą zostawione takie W. Gromnickiemu będą podane
21i takie W. Gromnicki oddać, przy wyiściu z Pos-
22sessyi będzie powinien, a [...] [?] ieżeli zostaną te-
23mu będą wypłacone według uznania, reperacyi Jn-
24ney przez Szarwarków niedozwala się. Pretensye
25z Possessyi Tygodniem przed Expiracyą przyiacie-
26le z obu Stron załatwią a Strona Stronie Satys-
27fakcyą uczyni według uznania przyiacielskiego,
28gdy zas Jntrata Wsi Kamionki Jnwentarzem oka-
29że się miara [?] od należącego się W. Gromnicki-
30emu od Summy Czterdziestu Tysięcy Zł. procen-
31tu wyższa lub mnieysza okaże się, tedy przewy-
32żkę, lub niedochód od Strony dla Strony do
33powrocenia przy Expiracyi zapewnia się, po skoń-
34czonych zas Trzech Latach JW. Starościc Gurow[ski] [?]
35Prawa Zastawnego do Wsi Kamionki od W. Stani-
36sława Kaykowskiego [?] na Osobę W. Gromnickiego
37Cześn. Smoleń. Kłwech [?] wyrobić, i resztę do wypeł-
38nienia Summy Czterdziestu Tysięcy Zł. onemu do-
39płacić będzie powinien, czego gdyby niedopełnił
40tedy W. Gromnicki do posiadania Wsi Bałamu-
41tówki według poczatkowych sobie służących
42Praw będzie wolen wnieść się, ktorą to Tranza-
43kcyą Obie Strony pod rygorem Prawa dopełnić
44we wszelkim naywzaiem sobie przyrzekaią i dla
45pewności podpisuią. Datum w Dubnie Ty-
46[reklamant:] siąc
k. 352v (skan 0365, strona lewa – góra)
1Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Pierwszego. Dnia
2Piętnastego Stycznia. Ludwik Beynarowicz Vice
3Gerent Żytomirski iako Plenipotent Jmieniem
4Oyca mego podpisuię Teodor Prawdzic Gromnicki
5Ktora to Tranzakcya co do Słowa w Xięgi Grodz-
6kie Kijowskie iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „349.”. W tytule marginalnym „JW. Pokockim [?] S.S. [?]” – w tekście wyraźnie „JW. Protem Potockim Starościcem Gurowy [?]” (zapewne „Gurowskim”; dalej „Starościca Gurow-/skiego [?]”); w tej ręce t bywa podobne do k (por. „Pokocki [?]” w akcie 349). Tytuł Prota POTOCKIEGO „Stów Gur.” [?] występował już w akcie 131.
Tranzakcja (Dubno 15 I 1791) między JW. Protem POTOCKIM, starościcem gurowskim [?], kawalerem orderów polskich, przez plenipotenta W. Ludwika BEYNAROWICZA, wicegerenta żytomierskiego (plenipotencja Machnówka 4 IV 1790, oblata kij. 27 XI 1790), a W. Teodorem (Prawdzic) GROMNICKIM, cześnikiem smoleńskim, przez syna Teodora GROMNICKIEGO, pisarza z woj. kijowskiego na Trybunał Koronny Lubelski: Gromnicki miał 40 000 zł na zastawie wsi BAŁAMUTÓWKI (zjazdowy dekret ziemski kij., Pawołocz 4 XII 1790) i ustąpił ją Potockiemu, lecz sumy nie odbiera i zostawia ją na 3 lata; Potocki obiecuje przenieść ją na skrypt, a tymczasem wydzierżawia Gromnickiemu za 8% procent wieś KAMIONKĘ (trzymaną w zastawie przez W. Stanisława KAYKOWSKIEGO [?]) od 24 III 1791 do 24 III 1794 – szczegółowe warunki (dni pańszczyzny ciągłe po 20 gr, piesze po 10 [?] gr, szarwarki, daniny, arenda karczemna, podatek dziesiątego grosza, stróże, zasiewy, rozliczenie nadwyżki lub niedoboru przy ekspiracji); po 3 latach Potocki ma przelać na Gromnickiego prawo zastawne do Kamionki od Kaykowskiego [?] i dopłacić resztę do 40 000 zł, inaczej Gromnicki wróci do Bałamutówki. Wiele wyrazów w warunkach dzierżawy niepewnych.
Por. akty 272–291 (posesja T. GROMNICKIEGO, cześnika smoleńskiego, w Bałamutówce [?]).
Streszczenie
4/15 IV 1794 Teodor Gromnicki, cześnik smoleński, podał do oblaty tranzakcję zawartą w Dubnie 15 I 1791 z Protem Potockim, starościcem gurowskim [?] (przez plenipotenta Ludwika Beynarowicza, wicegerenta żytomierskiego): Gromnicki, mający 40 000 zł na zastawie wsi Bałamutówki, pozostawił tę sumę Potockiemu na trzy lata, a w zamian otrzymał w dzierżawę za 8% od tej sumy wieś Kamionkę (od 24 III 1791 do 24 III 1794) na określonych warunkach; po trzech latach Potocki miał przelać na niego prawo zastawne do Kamionki i dopłacić resztę sumy, w przeciwnym razie Gromnicki mógł wrócić do posiadania Bałamutówki. Imieniem ojca podpisał Teodor Prawdzic Gromnicki.
Akt nr 351
Posesja w dobra wsi Żołtuchy na rzecz W. Chomętowskiego, cześnikowicza nowogródzkiego [?], obwołana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – Żołtuchy, 24 III 1794 n. st.
Karty / skanyk. 352v (skan 0365, strona lewa – od ok. 1/5 wysokości do dołu)
10dor Pierniak [?] z Szalijowki [?] zeznał. Jż Ja Roku Ty-
11siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego Dnia
12Dwudziestego Czwartego Marca Nowego Stylu
13z Prawnego Wezwania W. Stanisława Chomętow-
14skiego Cześnikowicza [?] Nowogr. ziezdżał do Dóbr
15Wsi Żołtuchy z Szlachtą UU. Szymonem [?] Filin-
16skim, i Tomaszem Dobrakowskim [?] tey Wsi na
17mocy Praw W. Affektantowi służących ze wszyst-
18kiemi Poddanemi ciągłemi i pieszemi, Jch powin-
19nościami, Daniami, Daninami, Polami, Rolami
20Łanami, Zasiewami, i niezasianemi, Sianożęcia-
21mi, Stawami, Młynami, Karczmami, Dworami
22Ogrodami, Zabudowaniami, i całemi Użytkami
23nic na nikogo niewyłączaiąc, ani wyimuiąc bez
24żadney od nikogo przeszkody w spokoyną Jntro-
25missyą [?] W. Affektanta wwiązał w Possessyą, i Groma-
26dę tyże Wsi zwoławszy o nowym Jch Panie
27W. Rekwirencie uwiadomiwszy powinności
28zupełnie zalecił, ktory natychmiast pełnić przy-
29rzekli, atak pomieniony Wozny Szlachtą sobie
30przydaną zaświadczywszy się to do Akt przy-
31był i obwołany Possessyi zeznał Relacyą Wo-
32zny ktory wyżey krzyż położył +
33Czytał Bech [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „350.”. W tytule „Czna [?] Nowogr.”, w tekście „Cześnikowicza [?] Nowogr.” (skrót niepewny). Formularz relacji bliźniaczy z aktem 352 (ten sam woźny, ten sam dzień). „W. Affektant”, „W. Rekwirent” = strona żądająca intromisji. Pod aktem podpis kontrolny „Czytał Bech [?]” (por. „Czytałem Kopczyński”, „Czytałem – Chodorkowski” pod wcześniejszymi aktami). Wieś Żołtuchy – por. akty 221–240 (BERNACCY – Żołtuchy i Kamienna Grobla; J. MORZKOWSKI).
Streszczenie
4/15 IV 1794 woźny Teodor Pierniak [?] z Szalijówki [?] zeznał przed urzędem grodzkim kijowskim w Żytomierzu, że 24 III 1794 n. st., na wezwanie Stanisława Chomętowskiego, cześnikowicza nowogródzkiego [?], w obecności szlachty Szymona [?] Filińskiego i Tomasza Dobrakowskiego [?] wprowadził go na mocy przysługujących mu praw w posiadanie wsi Żołtuchy ze wszystkimi poddanymi, powinnościami, gruntami, stawami, młynami, karczmami i zabudowaniami, a gromadzie nakazał posłuszeństwo nowemu panu. Woźny podpisał krzyżykiem.
Akt nr 352
Posesja w dobra wsi Kamiennej Grobli na rzecz W. Bernackiego, stolnika wendeńskiego [?], obwołana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – Kamienna Grobla, 24 III 1794 n. st.
Karty / skanyk. 353 (skan 0365, strona prawa – do ok. 3/4 wysokości)
10zny Opatrz. Teodor Pierniak [?] z Szalijowki [?] zeznał.
11Jż On z prawnego Wezwania W. Marka Bernac-
12kiego Stol. Wendeń. [?] Roku Tysiąc, Siedmset, Dzie-
13więćdziesiąt Czwartego, Dnia Dwudziestego Czwar-
14tego Marca Nowego Stylu, ziezdżał do Dóbr
15Wsi Kamienney Grobli z Szlachtą UU. Stefanem
16Soraycem [?], i Teodorem Boryszewiczem [?], na mo-
17cy Praw W. Affektantowi służących, tey Wsi
18ze wszystkiemi Gruntami, oranemi, i nieorane-
19mi, Zasianemi i niezasianemi, Sianożęciami,
20Stawami, Młynami, Karczmami, Łanami, Pod-
21danemi Ciągłemi i pieszemi, ich powinnościa-
22mi, Daniami, Daninami, Dworami, Ogroda-
23mi, Zabudowaniami, i całemi Użytkami, nie na
24nikogo niewyłączaiąc, ani wyimuiąc, bez żadney
25od Nikogo przeszkody, w spokoyną Jntromissyą [?] W.
26Affektanta wwiązał w Possessyą, i Gromadę tyże Wsi
27zwoławszy, o nowym ich Panie W. Rekwiren-
28cie uwiadomiwszy powinności pełnić zalecił
29ktory natychmiast pełnić przyrzekli, atak po-
30mieniony Wozny Szlachtą sobie przytomną za-
31świadczywszy się do Akt przybył i obwołany
32Possessyi zeznał Relacyą, Wozny ktory wyżey krzyż
33położył +
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „351.”. Urząd W. Marka BERNACKIEGO w rkp. „Stol. Lwędyzn.” [?] – odczyt „wendeński” niepewny. Formularz bliźniaczy z aktem 351. Kamienna Grobla – por. akty 221–240 (BERNACCY – Żołtuchy i Kamienna Grobla) i 272–291 (K. BERNACKI – Sosnówka).
Streszczenie
4/15 IV 1794 woźny Teodor Pierniak [?] z Szalijówki [?] zeznał, że 24 III 1794 n. st., na wezwanie Marka Bernackiego, stolnika wendeńskiego [?], w obecności szlachty Stefana Sorayca [?] i Teodora Boryszewicza [?] wprowadził go na mocy jego praw w posiadanie wsi Kamienna Grobla ze wszystkimi gruntami, poddanymi, powinnościami i zabudowaniami, a gromadzie nakazał posłuszeństwo nowemu panu. Woźny podpisał krzyżykiem.
Akt nr 353
Posesja w dobra wsi Antonówki [?] na rzecz W. Jasińskiego obwołana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – Antonówka [?], 29 III 1794 n. st.
Karty / skanyk. 353–355 (skan 0365, strona prawa – dół: tytuł i początek; skan 0366, strona lewa; strona prawa – góra)
k. 355 (skan 0366, strona prawa – góra; w rkp. „354” poprawione na „355”)
1ssyi zeznał Relacyą Wozny pisać nieumie-
2iący Krzyżyk położył +
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „352.”. Foliacja: po k. 353v następuje karta z numerem „354” poprawionym na „355” (verso oznaczone „355/”) – numer 354 w rkp. pominięty. Lewa strona skanu 0366 zaplamiona – kilka wyrazów niepewnych. Nazwa wsi w tytule i tekście „Antonówka/Antonowce [?]”, w pow. kijowskim; przynależność „do Kopowaty [?]” niepewna. „S.K.” przy nazwisku W. Wojciecha JASIŃSKIEGO – nierozwiązane (może skarbnik). Wydzierżawiający – JW. Józef Marcin dwóch imion MŁODECKI, kawaler orderu św. Stanisława, urząd „Podk[…]” [?] JKMci (por. J. M. MŁODECKI w aktach 154–163 i 272–291 – Koszowata). Kontrakt arendowny zawarto w Dubnie 18 I 1794 n. st.; arenda roczna od 24 III 1794 do 24 III 1795 n. st. Woźny Jan SZABŁOWSKI z Chreszczatych Jarów – por. akty 262–271.
Streszczenie
4/15 IV 1794 woźny generał województwa kijowskiego Jan Szabłowski z Chreszczatych Jarów zeznał, że 29 III 1794 n. st., na wezwanie Wojciecha Jasińskiego, w obecności szlachty Pawła Piotrowskiego i Jana Dymińskiego [?] wprowadził go – na mocy kontraktu zawartego w Dubnie 18 I 1794 z Józefem Marcinem Młodeckim – w roczną dzierżawę (od 24 III 1794 do 24 III 1795) wsi Antonówki [?] w powiecie kijowskim ze wszystkimi poddanymi, powinnościami, gruntami, młynami, arendą karczemną, zabudowaniami dworskimi i innymi pożytkami, a wójtowi i gromadzie nakazał posłuszeństwo nowemu posesorowi. Woźny podpisał krzyżykiem.
Akt nr 354
Kwit imieniem W. Pawszy JW. Przyszyńskiemu [?] z oddania papierów dany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data4 / 15 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim)
Karty / skanyk. 355 (skan 0366, strona prawa – od ok. 1/10 wysokości do dołu)
38toni Koliczyński [?] Regent Powiatu Nadnieprskiego
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „353.”. „Rnt Pttu Nadnieprz.” = regent powiatu nadnieprskiego (podpis pod aktem). „Pttea” = pryncypała (mocodawcy). Akt bez końcowej formuły wpisu. Nazwisko kwitowanego – w tytule i tekście „Przyszyński [?]” (odczyt niepewny); dobra „Daniczów [?] i Żelezna [?]” – odczyt niepewny. „Aktami Winnickiemi [?]” – może akta grodzkie winnickie (gubernia bracławska); wymaga potwierdzenia.
Treść: W. Antoni KOLICZYŃSKI [?], regent powiatu nadnieprskiego, imieniem W. Wincentego PAWSZY zeznaje, że dekret sądów ziemskich kijowskich z 28 III 1794 st. st. (Pawsza c/a JW. Józef PRZYSZYŃSKI [?], szambelan JKMci, kawaler orderu św. Stanisława) nakazał Przyszyńskiemu [?] wydać – po przysiędze jego arendarza [?] W. PORADOWSKIEGO – wszystkie dokumenty do dóbr wsi Daniczów [?] i Żelezna [?]; ponieważ dokumenty wydano wg sumariusza i zapłacono kilkanaście grzywien (manifest z przysięgą Poradowskiego w aktach winnickich [?]), kwituje Przyszyńskiego [?] na zawsze.
Streszczenie
4/15 IV 1794 Antoni Koliczyński [?], regent powiatu nadnieprskiego, imieniem Wincentego Pawszy zeznał przed urzędem grodzkim kijowskim, że Józef Przyszyński [?], szambelan JKMci, kawaler orderu św. Stanisława, wykonał dekret sądów ziemskich kijowskich z 28 III 1794 st. st., wydając – po przysiędze swego arendarza [?] Poradowskiego – wszystkie dokumenty do dóbr Daniczów [?] i Żelezna [?] wraz z zapłatą grzywien, i w imieniu Pawszy wieczyście go z tego pokwitował.
Akt nr 355
Oblata tradycji na rzecz WW. Pruszyńskiego, podczaszego kijowskiego [?], i Morawskiego, na części wsi Bielek [?] W. Jaczewskiego [?], cześnika nowogródzkiego [?], sporządzonej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data5 / 16 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); akt tradycji – Bielki [?], 11 V 1793 (wicegerent D. Włochowicz)
Karty / skanyk. 355v–356v (skan 0367, strony lewa i prawa; skan 0368, strona lewa – do ok. 3/5 wysokości)
13Skar. Orszań. i Jnnych Wielu ludzi, tudzież Wożne-
14go Opatrz. Piotra Wanyckiego [?] Dzieło ninieysze przy-
15woływaiącego ufundował, i Stron do Stawienia się we-
16zwać zlecił na ktorym Terminie W. Woyciech Pru-
17szyński Podcz. Kij. Strona Prawem wyciągaiąca
18przez W. Benedykta Pągłowskiego [?] Rnta Konf. [?] Wwa
19Kij. W. Woyciech Morawski Chor. Halicki od W.
20Ignacego Dobieckiego Rnta Wwa Bracł. Prawa
21nabywca, takoż Strona Prawem wyciągaiąca Oso-
22biście. W. Antoni Jaczewski [?] C.N. Osobiście stanow-
23szy prawne wywody [?] uczynili [?], ktorych Urząd
24Zjazdowy wysłuchawszy. Lubo-li W. Jaczewski [?]
25wnosi do Urzędu Zjazdowego, że W. Gorska [?] ma-
26iąc iakowaś pretensyą do Summy W. Olszewskie-
27mu należącey się, u niego znayduiącey się, tęż Sum-
28mę przyaresztowała, gdy iednak takowego Aresztu
29nieokłada [?], więc Urząd na słowne takowe w-
30nieście nieuważaiąc na Manifest wyżey wyrażo-
31ny od W. Jaczewskiego [?], z oświadczeniem Summy
32Pięciu Tysięcy Dwochset Zł. u siebie winney
33zaniesiony, i na Dwuch Stron Prawem wycią-
34gaiących, z niego wypadłe Dekreta executio-
35nis w wykonaniu ninieyszym będące zapa-
36trzywszy się, naypierw dla W. Woyciecha Pruszyń-
37skiego P.K. Summy Kapitalney Zł. Czterysta
38Czternaście od tyże za Lat Siedm Miesiąc Jeden
39Niedziel Dwie Prowizyi Zł. Dwieście Sześć gro-
40szy Osm, za sprzeciwienie się Dekretowi Złotych Sto
41Dziewięćdziesiąt Dwa, na zniesienie Publikaty Zł.
42Osmdziesiąt, Dziewięć groszy Osmnaście, za Kwi-
43tę przy rtaczeniu [?] Dekretu oznaczoną Zł. dwa-
44dzieście dwa groszy dwanaście, a w iedney zwalcz-
45ney [?] Zł. Dziewięćset, Czterdzieście [?] Cztery groszy Osm-
46[reklamant:] naście
k. 356v (skan 0368, strona lewa)
1a zas dla W. Woyciecha Morawskiego Chor. Hal.
2Summy Kapitalney Zł. Dwa Tysiące Siedmset
3Prowizyi za Lat Siedm Miesięcy Dziewięć, i Nie-
4dziel Dwie Zł. Tysiąc Sześćset, Osmdziesiąt Trzy,
5za sprzeciwienie się Dekretowi Zł. Sto Dzie-
6więćdziesiąt dwa, na zniesienie Publikaty Zł. Osm-
7dziesiąt Dziewięć groszy Trzy, w iedney zwalcz-
8ney [?] Zł. Cztery Tysiące Sześćset, Siedmdziesiąt Cztery groszy
9Osmnaście należeć wynayduie, na Satysfakcyą
10ktorey, gdy W. Jaczewski [?] z Summy wyżey wymie-
11nioney Pięciu Tysięcy Dwuchset Zł. u siebie
12znayduiącey się, to iest Zł. Dziewięćset Czter-
13dzieście Cztery groszy Osmnaście dla W. Woycie-
14cha Pruszyńskiego Podcz. Kij. do rąk W. Bene-
15dyktowi Pągłowskiemu [?] Plenipotencyą do ode-
16brania maiącemu, iako też Cztery Tysiące Sześć-
17set, Siedmdziesiąt Cztery Zł. i groszy Osmnaście Pol.
18W. Woyciechowi Morawskiemu od W. Dobiec-
19kiego Prawa Nabywcy Osobiście znayduiącemu
20się w obecności Urzędu swoiego Złotem po Złotych
21Osmnaście rachowanym oddał i wyliczył, przeto
22Urząd Zjazdowy tegoż W. Antoniego Jaczewskie-
23go [?] C.N. od dalszego w tych dwoch Sprawach pła-
24cenia na zawsze wolnym czyni, a Processa wszel-
25kie i Dekreta w tych Sprawach zapadłe, iako po
26zupełney Satysfakcyi umarza mocą tego Aktu
27Daniel Włochowicz Vice Gerent Grodz. Gnłu Wwa
28Kij. Ktora to Tradycya co do Słowa w Xięgi
29Grodzkie Kij. iest wpisana. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „354.”. Foliacja: verso oznaczone „355/” (po karcie z numerem 354 poprawionym na 355), następna karta „355” przekreślone i „356”. „Podcz. Kij.” przy W. Wojciechu PRUSZYŃSKIM – w dekrecie z 1787 r. „Burgr. Grodz. Kij.” (burgrabia grodzki kijowski); „C.N.” = cześnik nowogródzki [?]; „C.H.” = chorąży halicki; „P.K.” = podczaszy kijowski [?]; „Rnt Konf. [?]” – nierozwiązane. Nazwisko dłużnika „Jaczewski/Jarzewski [?]” niepewne. „Złotem po Złotych Osmnaście rachowanym” – w dukatach liczonych po 18 zł. Suma składowych dla Pruszyńskiego nie zgadza się dokładnie z podaną (ok. 924 zł wobec 944 zł 18 gr [?]).
Akt tradycji (egzekucji) wicegerenta grodzkiego kij. Daniela WŁOCHOWICZA na gruncie wsi Bielki [?], na części W. Antoniego JACZEWSKIEGO [?], cześnika nowogródzkiego [?], 11 V 1793: egzekucja dekretów grodzkiego kij. 25 IV 1787 (W. Wojciech PRUSZYŃSKI, burgrabia grodzki kij. c/a W. Sylwester OLSZEWSKI, burgrabia grodzki kij.) i ziemskiego kij. 13 IX 1788 (W. Ignacy DOBIECKI, regent grodzki bracławski c/a S. OLSZEWSKI) z majątku i sum Olszewskiego; Jaczewski [?] oświadczył (manifest 28 XII 1792), że z 7200 zł winnych Antoniemu OLSZEWSKIEMU, ojcu Sylwestra, wypłacił Sylwestrowi 2000 zł z prowizją, a 5200 zł zatrzymał dla wierzycieli; prawo ustępcze Dobieckiego dla W. Wojciecha MORAWSKIEGO, chorążego halickiego (Żytomierz 13 III 1792). Urząd odrzucił słowne zastrzeżenie o areszcie sumy przez W. GORSKĄ [?] i nakazał wypłatę: Pruszyńskiemu (przez pełnomocnika W. Benedykta PĄGŁOWSKIEGO [?]) 944 zł 18 gr [?], Morawskiemu 4674 zł 18 gr; Jaczewski [?] zapłacił i został uwolniony. Świadkowie zjazdu: B. Pągłowski [?], Rafał [?] ZAGURSKI, skarbnik orszański; woźny Piotr WANYCKI [?]. Podał W. Maciej DRZEWICKI.
Streszczenie
5/16 IV 1794 Maciej Drzewicki podał do oblaty akt tradycji wicegerenta grodzkiego kijowskiego Daniela Włochowicza, sporządzony 11 V 1793 na części wsi Bielki [?] należącej do Antoniego Jaczewskiego [?], cześnika nowogródzkiego [?]: w wykonaniu dekretów z 1787 i 1788 r. przeciw Sylwestrowi Olszewskiemu urząd nakazał Jaczewskiemu [?] wypłacić z zatrzymanych u niego 5200 zł (reszty długu wobec ojca Olszewskiego) Wojciechowi Pruszyńskiemu 944 zł 18 gr [?], a Wojciechowi Morawskiemu, chorążemu halickiemu, nabywcy praw Ignacego Dobieckiego, 4674 zł 18 gr; po wypłacie w dukatach Jaczewski [?] został uwolniony od dalszych roszczeń, a procesy umorzone.
Akt nr 356
Posesja w dobra wsi Utasenki na rzecz W. Zagurskiego, skarbnika orszańskiego, obwołana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data5 / 16 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem J. Roszkowskim); intromisja – Utasenki, 15 / 26 III 1794
Karty / skanyk. 356v–357 (skan 0368, strona lewa – od ok. 3/5 wysokości; strona prawa – do ok. 2/5 wysokości)
k. 357 (skan 0368, strona prawa; w rkp. „356” przekreślone, „357”)
1Wwa Kij. i Jnnych Opatrz. Grzegorz Lutkiewicz [?] ze-
2znał. Jż On Roku bieżącego Tysiąc, Siedmset, Dzie-
3więćdziesiąt Czwartego, Dnia Piętnastego Marca
4St. a Dwudziestego Szostego N.S. Wezwany od W.
5Rafała Zagurskiego Skar. Orszań. maiąc przy
6sobie Szlachtę UU. Woyciecha Józkiewicza [?] i Au-
7gustyna Kielińskiego [?], był we Wsi Utasenkach, w
8Wwie Kij. i Pttie Żytomirskim leżących, ktora na mocy
9Kontraktu Zastawnego między W. Rekwirentem
10a JW. Sewerynem Rzewuskim Szefem Regimentu
11Osmego W.X.Lit. o tęż Dobra zawartego, Trzyle-
12tnią [?] Zastawną Possessyą na rzecz W. Rafała Zagur-
13skiego obwołał, i Mieszkańców wszystkich tey Wsi
14o nowym Panie W. Rekwirencie uwiadomił, aby
15Onemu posłuszeństwo pełnili, po ktorym zalece-
16niu Szlachta przytomna oświadczywszy się, i obwo-
17łaney Possessyi Trzyletniey [?] Zastawney w wyżey wy-
18mienionych Dobrach ogłoszoney przed Aktami ninie-
19yszemi zeznaniem, dla nieumieiętności Pisma Krzyżyk kła-
20dzie + L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „355.”. Foliacja k. 357 w rkp. „356” przekreślone i poprawione na „357”. „Trzyletnią [?]” – w rkp. „Jnyletna/Jnyletniey”, odczyt niepewny. Utasenki – por. akty 92–93 i 109–120 (S. RZEWUSKI odzyskał od I. IWASZKIEWICZA Horodek, Sachny i Utasenki [?]); nazwa wsi tu wyraźna – „Utasenki” (dotąd z [?]). W akcie 355 Rafał [?] ZAGURSKI, skarbnik orszański, jako świadek.
Streszczenie
5/16 IV 1794 woźny generał województwa kijowskiego Grzegorz Lutkiewicz [?] zeznał, że 15/26 III 1794, wezwany przez Rafała Zagurskiego, skarbnika orszańskiego, w obecności szlachty Wojciecha Józkiewicza [?] i Augustyna Kielińskiego [?] obwołał we wsi Utasenki (pow. żytomierski) – na mocy kontraktu zastawnego zawartego z Sewerynem Rzewuskim, szefem 8. regimentu Wielkiego Księstwa Litewskiego – trzyletnią [?] posesję zastawną Zagurskiego i nakazał mieszkańcom posłuszeństwo nowemu panu. Woźny podpisał krzyżykiem.
Akt nr 357
Kwit imieniem JW. kniaziowej Szuyskiej na rzecz grodu kijowskiego przyznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data5 / 16 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed archiwistą Piotrem Zieleckim [?])
Karty / skanyk. 357–357v (skan 0368, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skan 0369, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
18nia N.S. Roku idącego Tysiąc, Siedmset, Dziewięć-
19dziesiąt Czwartego, między W. Franciszkiem Zorzyc-
20kim [?] Komor. Ziem. Kij. a JW. Angelą Kniaziową
21Szuyską zapadły Summę Zł. Tysiąc, Sześćset, Pięćdzie-
22siąt Sześć Monetą Kur[sową] [?] w Kraiu maiącą Kurs [?]
23ku Trzy Piątaki miedne na Złoty licząc, oraz Ku-
24[reklamant:] ę [?]
k. 357v (skan 0369, strona lewa – góra)
1Luitę [?] Kilkunastu Grzywien, takiyż Samą Monetą od
2JW. Kniaziowey Szuyskiey dla W. Franciszka Zorzyckie-
3go [?] Komor. Ziem. Kij. podług Dekretu w Roku Tysiąc
4Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzecim, Dnia Trzeciego Kwie-
5tnia V.S. a Czternastego N.S. w Sądach Ziem. Kij. za-
6padłego, w Aktach ninieyszych za Swiadectwem Ma-
7nifestu w Roku tymże Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
8siąt Trzecim na Dniu Dziesiątym Grudnia V.S. a
9Dwudziestym Pierwszym N.S. uczynionego, zdeponowa-
10ny [?] z Akt ninieyszych całkowicie dla JW. Angeli
11Kniaziowey Szuyskiey odbiera; i W. Józefa Roszkow-
12skiego Vice Rnta Grodz. Kij. Akta Sprawuiącego
13z rzetelnego [?] Summy wyżey wyrażoney z Akt odda-
14nia Jmieniem JW. Anieli Kniaziowey Szuyskiey
15na zawsze Kwituie mocą Dobrowolnego zezna-
16nia Atanazy Korwin Milewski [?] mp. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „356.”. Nazwisko komparenta: na początku odczytano „Korwin Rutecki [?]”, w podpisie wyraźniej „Korwin Milewski [?]”; „W.O.” – zapewne wojski owrucki [?]. „JW. Angela (Aniela) Kniaziowa Szuyska” – por. akty 37–38 (kniahini Aniela SZUYSKA [?], klucz jasnohorodzki). Archiwista przyjmujący akt „Piotr Zielecki [?]” (w aktach 241–250 odczytano „Piotr LELEWSKI [?]” – może ta sama osoba). Nazwisko komornika „Zorzycki/Zarzycki [?]” niepewne. „Monetą … Trzy Piątaki miedne na Złoty licząc” – moneta miedziana (piątaki) w kursie 3 piątaki = 1 zł. „Luitę [?] Kilkunastu Grzywien” – por. akt 141 („luita” [?]).
Treść: W. Atanazy Korwin MILEWSKI [?] imieniem JW. Anieli kniaziowej SZUYSKIEJ (plenipotencja kij. 1 IV 1788) zeznaje, że w wykonaniu dekretu sądów ziemskich kij. z 29 III / 9 IV 1794 (W. Franciszek ZORZYCKI [?], komornik ziemski kij. c/a Szuyska) odbiera z akt grodzkich całą złożoną tam w depozyt (manifest 10/21 XII 1793) sumę 1656 zł w monecie miedzianej oraz kilkanaście grzywien, złożoną przez Szuyską dla Zorzyckiego [?] wg dekretu z 3/14 IV 1793, i kwituje wicerejenta Józefa ROSZKOWSKIEGO z jej wydania.
Streszczenie
5/16 IV 1794 Atanazy Korwin Milewski [?], pełnomocnik Anieli kniaziowej Szuyskiej, zeznał przed urzędem grodzkim kijowskim, że na podstawie dekretu sądów ziemskich kijowskich z 29 III / 9 IV 1794 w sprawie z komornikiem ziemskim Franciszkiem Zorzyckim [?] odebrał z akt grodzkich zdeponowaną tam przez Szuyską w grudniu 1793 r. sumę 1656 zł w monecie miedzianej wraz z kilkunastoma grzywnami, i imieniem mocodawczyni pokwitował wicerejenta Józefa Roszkowskiego z jej wydania.
Akt nr 358
Plenipotencja od W. Paszkowskiego, pisarza ziemskiego kijowskiego, patronom dana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim)
Karty / skanyk. 357v–358 (skan 0369, strona lewa – od ok. 1/3 wysokości; strona prawa – do ok. 2/3 wysokości)
7wać, wydane approbować, Summy, grzywny, i Luity [?]
8do rąk swych odbierać, z odebranych wypłacaią-
9cych Jmieniem onegoż kwitować, Procesa [?] z dło-
10żyć [?], Tranzakcye utwierdzać, Ugody zawierać,
11Zapisy kompromissaralne czynić, Dekreta spra-
12wiedliwie nastąpiwane przyimuiąc [?], od niespra-
13wiedliwych wyrobków tak Zjazdów iako i Sądów Zu-
14pełnych do wyższych Jurisdykcyów odwoływać
15się, i innych w mieyscu mocy i Osobach swych
16do promowania i pilnowania pomienionych
17Spraw Zeznawaiącego stanowić, Tranzakcye
18eliminować, Skargi do Akt, i mieszania do Są-
19dów w przypadkach podawać, Rezolucyi domagać
20się, i wszystkiego Prawodzieystwa z mocy
21Prawa używać, a cokolwiek przez tychże Plenipo-
22tentów i tychże Substytutów prawnie i sprawie-
23dliwie urządzone zostanie, to wszystko W. Zez-
24nawaiący za rzecz trwałą i nigdy nieponiżo-
25ną przyiąć i dotrzymywać ma i obowiązuie
26się. Te umocowanie [?] dla pomienionych wyż
27wyrażonych Plenipotentów do Lat trzech i dłu-
28żey tyleż trwać maiące podpisuie [?] mocą do-
29browolnego zeznania swoiego Teodor Paszkow-
30ski Pisarz Ziemski Kijowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „357.”. Teodor PASZKOWSKI, pisarz ziemski kijowski – por. akty 82, 122, 224, 255 i in. (prorogacje). W tytule akt 358 (wg „Następnego kroku” poprzedniej sesji) „W. Paszkowskiego [?]” – w tekście wyraźnie „Teodor Paszkowski”. „Odstąpiwszy swoiey własney Ziem. Jurisdykcyi” – jako urzędnik ziemski zrzeka się jurysdykcji własnego sądu i poddaje się jurysdykcji grodzkiej. „Stol. Smen. [?]” – może stolnik smoleński; „R.Z.Ł. [?]” – może regent ziemski łucki [?]. Nazwiska plenipotentów częściowo niepewne; „Piotr Zelecki [?]” – zapewne archiwista grodzki kij. Piotr ZIELECKI [?] / ZELOWSKI [?] (por. akty 357, 359). Jan „Lingwicki [?]” wymieniony dwukrotnie (pomyłka pisarza lub dwie osoby). Wyrazy „Kompaneyą [?]”, „uzdawać [?]”, „wyrobków [?]” – odczyt niepewny; „Luity” – por. akt 357 („Luitę [?]”).
Streszczenie
6/17 IV 1794 Teodor Paszkowski, pisarz ziemski kijowski, zrzekając się jurysdykcji ziemskiej i poddając się sądowi grodzkiemu, ustanowił przed urzędem grodzkim kijowskim w Żytomierzu swoimi plenipotentami (patronami) Kazimierza Grabarzego [?], Szymona Michałowskiego, Aleksandra Dziedzińskiego [?] (wicerejentów ziemskich kijowskich), Józefa Łachowskiego [?], Jana Dobrowolskiego, Mikołaja Michałowskiego, Piotra Zieleckiego [?] (archiwistę grodzkiego), Jana Lingwickiego [?], Wojciecha Glinkę [?], Michała Dorożyńskiego, Aleksandra Jankowskiego i Teodora Saffenberga [?] do prowadzenia wszystkich jego spraw (stawanie, przysięgi, zjazdy, dylacje, odbiór sum i kwitowanie, ugody, kompromisy, apelacje, substytucje) na trzy lata i dłużej.
Akt nr 359
Cesja wraz z kwitem imieniem WW. Buczackich [?] na rzecz W. Wierzbickiego zeznana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim)
Karty / skanyk. 358–358v (skan 0369, strona prawa – od ok. 2/3 wysokości; skan 0370, strona lewa – do ok. 4/5 wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 358 (skan 0369, strona prawa – dół)
1Nayiaśnieyszey Jmperatorowey Jmci Katarzyny Ale-
2xiejowny całey Rossyi Samowładnącey Pani
3Roku Tysiąc Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego
4Dnia Szostego Kwietnia podług dawnego, a
5Siedmnastego podług Nowego Stylu –
6Na Urzędzie Grodzkim, w Mieście Jey Jmperator-
7skiey Mci Żytomirzu, Przedemną Józefem Roszkow-
8skim Vice Rentem P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xię-
9gami ninieyszemi Grodz. Kij. Osobiście Sta-
10waiący W. Piotr Zelowski [?] Archiw. Grodzki
11Kij. na mocy Plenipotencyi Tysiąc, Siedmset,
12[reklamant:] Dziewięćdziesiąt
k. 358v (skan 0370, strona lewa)
1Dziewięćdziesiąt Pierwszego Roku dnia Dwudzieste-
2go Szostego Octobris do wszelkich czynności ze-
3znaney, a Tysiąc Siedmset, Dziewięćdziesiąt
4Drugiego Roku dnia drugiego Octobris do Xiąg Ziem.
26Kontraktowych Dubieńskich oczyniona [?] o przeciwienie [?]
27się temuż Dekretowi zapisaney wraz z Prowi-
28zyami W. Woyciechowi Wierzbickiemu S. Fran-
29ciszka Synowi ustępuie wlewa i wnosi [?], z o-
30debrania zupełney satysfakcyi na rzecz Pttów [?]
31swoich a tylko dla Poddanych i Szlachty
32Kniażowskich [?] grzywny i Luity w Dekrecie
33wyrażone przy W. Wierzbickim do oddania
34zostawiwszy natychmiast Kwituie. Mocen tedy bę-
35dzie Ur. Wierzbicki pomienioną Summę iako
36własną rządzić i podług upodobania swego dys-
37ponować, bez żadney od WW. Buczackich
38przeszkody pod odpowiedzią właściwym Sądzie [?]
39mocą ninieyszego Zeznania. Piotr Zelowski [?]
40Archiw. Grodz. Kij. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „358.”. Nazwisko mocodawców w tytule „Bu-/czackich” (pierwsza litera niepewna – B lub Sz), w tekście trzykrotnie „Buczackich” [?]. Archiwista „Piotr Zelowski [?]” – w akcie 357 odczytany „Piotr Zielecki [?]”, w akcie 358 „Piotr Zelecki [?]”, w aktach 241–250 „Piotr Lelewski [?]” – zapewne ta sama osoba; nazwisko nierozstrzygnięte.
Sprawa dekretu kompromisarskiego z Borszczahowki (6 III 1792) przeciw JW. Tadeuszowi MOSTOWSKIEMU i Annie z ks. RADZIWIŁŁÓW (1° Przezdzieckiej, 2° Mostowskiej) oraz Michałowi PRZEZDZIECKIEMU – por. akt 98 (manifest i cesja Zachariasza HAŃSKIEGO; dłużnicy T. A. i A. Mostowscy, M. Przezdziecki, starościc miński). „Kasztel. [?] Rawskiego” – tytuł Mostowskiego niepewny (w rkp. „Kasz-/telo”). „Sttą Pińskim” = starostą pińskim. „Dekr. Dziewiękowskich [?]” i „z Dekr. Kniaży [?]” / „Szlachty Kniażowskich [?]” – odczyt bardzo niepewny (może nazwa dóbr lub skrót „Dekretu Kompromisarskiego”). „Pttów [?]” – zapewne „Pryncypałów” (mocodawców). „Publikata … do Xiąg Kontraktowych Dubieńskich” – manifest (12 I 1793) przeciwko dekretowi. Kwota „Dwanaście Tysięcy Pięćdziesiąt Ośm [?] zł, groszy Ośm” – liczba „Ośm” w obu miejscach niepewna. Wyrazy „zaktych [?] w Liczy [?]” niejasne.
Streszczenie
6/17 IV 1794 Piotr Zelowski [?], archiwista grodzki kijowski, jako pełnomocnik braci Zachariasza (porucznika) i Jakuba (namiestnika w pułku kawalerii ukraińskiej [?]) Buczackich [?] (plenipotencja 26 X 1791, zapisana w księgach ziemskich kijowskich 2 X 1792), zeznał przed urzędem grodzkim kijowskim, że sumę ok. 12 058 zł 8 gr z prowizjami, przysądzoną Buczackim [?] dekretem kompromisarskim wydanym w Borszczahowce 6 III 1792 przeciw Tadeuszowi i Annie z ks. Radziwiłłów Mostowskim oraz Michałowi Przezdzieckiemu za szkody i gwałty, ustępuje Wojciechowi Wierzbickiemu, synowi Franciszka, i kwituje z odebrania zupełnej satysfakcji; zastrzeżone pozostają tylko przysądzone poddanym i szlachcie grzywny i luity.
Akt nr 360
Zapis wspólnego dożywocia między WW. Trzeciakami, kasztelanicami owruckimi, małżonkami, nawzajem sobie przyznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); zapis dat. Żytomierz 17 IV 1794 n. st.
38iaciel podpisuię się, i zaświadczam Bazyli [?] Lanza [?]
39Domański mp. Którytho Zapis dożywotni co do
40słowa w Xięgi Grodzkie ninieysze
41Kijowskie iest wpisany. L.
42[reklamant:] Oblta
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „359.”. Intytulacja („Nayiaśnieyszey Jmperatorowey…”) w tym akcie pominięta – wpis zaczyna się od „Roku Tysiąc…”. „Kaszt. Owr.” = kasztelanic (kasztelanicowie) owrucki; Kajetan TRZECIAK – syn Leona, kasztelana owruckiego (por. akty 117, 132 – Karol Trzeciak, kasztelanic owrucki). Nazwisko rodowe żony „z Kornelowskich” [?] (może z Korzeniowskich) – odczyt niepewny. „Konstytucya Tysiąc Siedmset Siedmdziesiąt Osmego Roku” – konstytucja sejmu 1778 o karach na łamiących dobrowolne tranzakcje.
Odczyt kilku miejsc niepewny: formuła „na Przypadek Śmierci nie chciany [?] – a nay-/mnie [?] … uiściłbym pierwey długu Śmiertelności wypłacić [?]” (sens: gdybym pierwszy zmarł); wyłączenie z dożywocia: chata Konstantego ZAGOSKIEGO [?] we wsi KARCZEWICE [?] z gruntami („po Dniu Pierwszym Pola i Sianożęci na Kopaniu [?] Dwadzieście…”) – zastrzeżona do wyraźnej dyspozycji wystawcy. „Papier Stęplowany … Dwie [?] Kopiyki” – papier stemplowy dwukopiejkowy [?]. Świadek „Bazyli [?] Lanza [?] Domański” – imię i przydomek niepewne; „Antoni Zdanowski [?]”.
Streszczenie
6/17 IV 1794 Kajetan Trzeciak, kasztelanic owrucki, i jego żona Franciszka z Kornelowskich [?] zeznali przed urzędem grodzkim kijowskim w Żytomierzu zapis wspólnego dożywocia (Żytomierz 17 IV 1794 n. st.): małżonek, który przeżyje drugiego, obejmie w dożywotnie posiadanie i użytkowanie cały jego majątek ruchomy i nieruchomy, sumy, spadki i dorobek (inwentarz, sprzęty folwarczne, srebra itd.); Kajetan wyłączył z dożywocia chatę Konstantego Zagoskiego [?] we wsi Karczewice [?] z gruntami. Zapis podpisali jako uproszeni przyjaciele Jan Dobrowlański, Antoni Zdanowski [?] i Bazyli [?] Lanza [?] Domański.
Podcast do tej części
UWAGA: TEN PODCAST WYGENEROWAŁA SZTUCZNA INTELIGENCJA. JEJ INTERPRETACJE NIE SĄ OPINIĄ HISTORYKA I ZAWIERAJĄ BŁĘDY — ZWŁASZCZA WNIOSKI I OCENY TŁA HISTORYCZNEGO. Służy tylko do przybliżenia treści dokumentu. Rozstrzygające są teksty transkrypcji i skany; pytania kieruj do ludzi znających epokę.