42macya [?] co do słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest
43wpisana. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „360.”. „Intimacya” [?] (w rkp. „Intimacyi”, „Intimacyą”) – zawiadomienie stron o terminie zjazdu sądu polubownego. „Wdów Kij.” – wojewodów kijowskich (Prot POTOCKI, wojewoda kijowski – por. akty 292–314: „W.K.”). „Kompromis petersburski” z 12/23 XII 1793 (super-arbiter hr. Adam RZEWUSKI) – por. akty 101–104 (dokumenty petersburskie Marii Elżbiety z ks. Lubomirskich i Prota Potockich) i akt 316 (oświadczenie M. E. Potockiej o ważności transakcji petersburskich); zapis kompromisu oblatowano w aktach grodzkich kij. 1/12 II 1794. „Adam Rzewuski K.W.” – kasztelan witebski (por. akty 136, 252). Pohrebyszcze – dobra Rzewuskiego (por. akt 136 – „zjazd na grunt Pohrebyszcz 1793”). „Actt. [?]” – może „aktykowanego”. Podający „Jan Franciszek Barański [?]” – nazwisko niepewne (może Baranowski).
Streszczenie
6/17 IV 1794 Jan Franciszek Barański [?] oblatował w aktach grodzkich kijowskich intymację (Pohrebyszcze 1/12 IV 1794) hr. Adama Rzewuskiego, kasztelana witebskiego, który – wezwany na sędziego polubownego zapisem kompromisarskim zawartym w Petersburgu 12/23 XII 1793 między Marią Elżbietą z ks. Lubomirskich Potocką a Protem Potockim, wojewodą kijowskim, tajnym radcą i senatorem rosyjskim – wyznaczył zjazd do wsi Pohrebyszcze na 24 IV 1794 n. st. i zawiadomił o tym strony.
Akt nr 362
Oblata zapisu kompromisarskiego między W. Newlińskim, cześnikiem ostrowskim [?], a JOX. Lubomirskim, starostą romanowskim, i innymi zawartego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data6 / 17 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); zapis – Stawiszcze 4 IV 1794
Karty / skanyk. 360v–361 (skan 0372, strona lewa; strona prawa – do ok. 1/2 wysokości)
33iem W. Newliński Cześn. Ostrow. [?] do JOX. Stty
34Romanow. i JW. Stty Ułanow. tudzież Gromady
35Stawiskiey i Jnnych, oraz Arędarzów tyleż
36Wsi z Gruntu [?] i Dzierżawy [?] Dóbr pomie-
37nionych wynikłe w porządku zatałenie [?] ma
38tychże Pretensyi i końcem zakończenia oła-
39szy [?] spokoyności na Sąd polubowny Kom-
40[reklamant:] promissarski
k. 361 (skan 0372, strona prawa)
1kompromissarski ugodzili się i przyimuiąc go za
2nayważnieyszego Sędziego i Superarbitra JW. Józefa Za-
3wadyńskiego Łowcz. Żyt. Męża Wiadomościa [?] Prawa
4wysokiemi przymiotami zaszczyconego i powszech-
5nym odgłosem w oddawaniu Sprawiedliwości
6wsławionego wypraszaią i zapisuią. Którytho Su-
7perarbiter na Grunt Dóbr Wsi Stawiszcz zjecha-
8wszy przez siebie opatrznym w Roku teraźnieyszym
9za obwieszczeniem Stron Tygodniem iednym wcze-
10śniey [?] Pretensye obedwomne z Kontraktu Jn-
11wentarza [?] i Possessyi Dóbr Wsi Stawiszcz wy-
12nikłe niezaymuiąc Sprawy z WW. Rusieckie-
13mi i Kobylińskiemi w tych okolicznościach któ-
14re Dekretami iuż zapadłemi są zdecydowane za
15zrodkuiącą [?] Indagacyą, lub Jnkwizycyą, tudzież ode-
16braniem Przysiąg od kogo potrzeba będzie rozpozna
17i załatwi Satysfakcyą iako od kogo i komu należeć
18okaże się oznaczy i dopełnienie tyże pod Ostroż-
19nością Prawa nakaże, stosuiąc się we wszystkim do Prawa
20i Sprawiedliwości, zgoła nic w milczeniu niezostawu-
21iąc, co do Kategoryów wyż wyrażonych należeć bę-
22dzie ostatecznie rozsądzi, nieuważaiąc na niestawien-
23nie się lub odstąpienie Stron udecyduie, na którey
24poprzedniey decyzyi Strony poprzestać maią. Da-
25tum w Stawiszczach Dnia Czwartego Aprilis, Tysiąc
26Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku. Igna-
27cy Newliński. Jmieniem JOX. Jmci Józefa Lubo-
28mirskiego Stty Romanow. i JW. Zaleskiego Stty Uła-
29nowskiego Ten Zapis podpisuie Kazimierz Prus Ko-
30byliński mp. Którytho Zapis kompromissarski
31co do Słowa w Xięgi Grodz. Kij. iest wpisany. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „361.”. „Datum w Stawiszczach Dnia Czwartego Aprilis” (łac.) – dano w Stawiszczach dnia 4 kwietnia. Sprawa dzierżawy STAWISZCZ (starostwo romanowskie) – por. akt 177 (tradycja w Stawiszczach 1793/1794: egzekucja grzywien I. i J. NEWLIŃSKICH oraz J. PIRAŁOWSKIEGO [?] na RUSIECKICH [?] i KOBYLIŃSKICH) – niniejszy akt potwierdza lekcję „Rusieckich”. Kazimierz Prus KOBYLIŃSKI – komisarz ks. Józefa LUBOMIRSKIEGO (por. akt 23). Franciszek ZALESKI, starosta ułanowski [?] – por. akt 277 (Żydowce Wielkie). Ignacy NEWLIŃSKI – por. akty 176, 271 (kontrakt i posesja w Woytowcach i Horodyszczu). Tytuł „Cześn. Ostrow.” [?] – może cześnik ostrowski lub ostrzeszowski. Imię podającego „Jó-/zef [?]” – odczyt niepewny (w rkp. „Jo-/ut”). „Wiadomościa [?] Prawa” – może „Wiadomością Prawa”; „zatałenie [?]”, „ołaszy [?]”, „zrodkuiącą [?]” – odczyt niepewny.
Streszczenie
6/17 IV 1794 Józef [?] Newliński oblatował w grodzie kijowskim zapis kompromisarski (Stawiszcze 4 IV 1794) między Ignacym Newlińskim, cześnikiem ostrowskim [?], byłym dzierżawcą wsi Stawiszcze w starostwie romanowskim, a ks. Józefem Lubomirskim, starostą romanowskim, i Franciszkiem Zaleskim, starostą ułanowskim [?] (w ich imieniu Kazimierz Prus Kobyliński), gromadą stawiszczańską i arendarzem Żydem: wzajemne pretensje wynikłe z dwóch kontraktów arendownych i inwentarza poddano sądowi polubownemu super-arbitra Józefa Zawadyńskiego, łowczego żytomierskiego, który ma zjechać do Stawiszcz za tygodniowym uprzedzeniem stron i ostatecznie rozstrzygnąć sprawę (z wyłączeniem spraw z Rusieckimi i Kobylińskimi, rozstrzygniętych już dekretami).
Akt nr 363
Oblata suplik od starozakonnego Herszka Lubowicza [Leybowicza] do JOX. Sanguszkowej podawanej i rezolucji na nią wypadłej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); suplika dat. 21 II 1794
Karty / skanyk. 361–361v (skan 0372, strona prawa – od ok. 3/5 wysokości; skan 0373, strona lewa – do ok. 4/5 wysokości)
10iest w Lublinie, aby Jankiel Jacyszyn [?] i Joszko
11które posiedli Domowstwo moie zaiezdne
12i Ucinnicę [?] z Kotłami i Naczyniem do nich na-
13leżącym, i Jnne rzeczy, iako w Dekrecie Kom-
14promissaralnym są wyrażone, żeby zawszystko
15stoiące byli Pieniądze na Słowo mi [?], iako
16też te rzeczy które zabrali odemnie a teraz mi
17nayduie się więcey iak Tysiąc Złotych, któremu
18dałem zatę [?] Tysiąca Złotych tylko Szkę [?], na któ-
19re mieli Prawo odemnie, a na Lieru [?] i pierwszą
20Szkę [?] iako też na Kominy [?] i Jnne rzeczy niema
21Prawa więc teraz domagam się Łaski JOX. Pani
22aby raczyła mnie wesprzeć i dopomoże a-
23bym mógł odebrać moią należytość, a mnie onych [?]
24JOX. Pani wyznaczy Plac za Bramą na Domow-
25stwo te Domowstwo chcę stawiać zatę Pienią-
26dze, które okazowawszy [?] moie domowstwo od-
27dadzą mnie, a Ja z całym Domem moim i Fa-
28milią Naszą błagać Boga będziemy za nay-
29dłuższe Lata JOX. Pani albo też onych JOX. Pani
30kaze Jm stanąć do Sądu, iako mnie zbili
31ze wszystkiego zabrali, i wygnali, a Ojca mego
32zamęczyli na śmierć. Nato upraszam JOX.
33Pani o Rezolucyą. Datum Dnia Dwudziesta-
34go Pierwszego Februarij, Tysiąc, Siedmset, Dzie-
35więćdziesiąt Czwartego. Avrom [?] Herszko
36Leybowicz – Pan Gubernator da Rezolucyą
37A.W.S. Którato Suplika co do Słowa w Xię-
38gi Grodzkie Kijo[wskie] iest wpisana –
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „362.”. W tytule nazwisko suplikanta „Lubowicza [?]” (w rkp. „Lybowicza/Lubowicza”), w tekście i podpisie „Leybowicz” – zapewne ta sama forma (Herszko syn Leyby). „Star.” = starozakonny (Żyd). „JOX. Sanguszkowa” – księżna Sanguszkowa (zapewne wdowa po ks. Januszu SANGUSZCE, ordynacie ostrogskim; por. akt 284 – prawo ks. Janusza Sanguszki, Żurbińce [?]); „JOX. Pan” – zmarły książę. „Datum Dnia Dwudziestego Pierwszego Februarij” (łac.) – dano 21 lutego. Suplika pisana językiem nieporadnym, kilka wyrazów niejasnych: „Jacyszyn [?]” (może nazwisko lub przydomek), „Ucinnicę [?]” (może „Winnicę” = gorzelnię), „Szkę [?]” (może „szkodę” lub „sztukę”), „na Lieru [?]”, „Kominy [?]”, „okazowawszy [?]”. Formuła końcowa „Pan Gubernator da Rezolucyą A.W.S.” – dekretacja księżnej na suplice, podpisana inicjałami A.W.S. (= A. W. Sanguszkowa – por. akt 364, gdzie podpis „A.W. [?] Sanguszkowa”); „Avrom” (w rkp. „Aurom”) = Abraham.
Streszczenie
7/18 IV 1794 starozakonny Herszko Leybowicz oblatował w grodzie kijowskim swoją suplikę (21 II 1794) do księżnej Sanguszkowej: przed kilku laty otrzymał od zmarłego księcia pismo (oblatowane w Lublinie), by Jankiel Jacyszyn [?] i Joszko, którzy zajęli jego dom zajezdny i gorzelnię [?] z kotłami i naczyniami, zapłacili mu za nie i zwrócili zabrane rzeczy (wartość ponad 1000 zł), zgodnie z dekretem kompromisarskim; prosi księżnę o pomoc w odzyskaniu należności, wyznaczenie placu za bramą pod nowy dom albo pozwanie winnych do sądu, gdyż go pobili, ograbili, wygnali, a ojca zamęczyli na śmierć. Księżna (A. W. S.) zadekretowała na suplice: „Pan Gubernator da Rezolucyą”.
Akt nr 364
Oblata supliki od starozakonnego Herszka Leybowicza do JOX. Sanguszkowej podawanej, z rezolucją
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); suplika – Zasław 26 XI 1793
Karty / skanyk. 361v–362 (skan 0373, strona lewa – dół; strona prawa – do ok. 2/3 wysokości)
14Ja mieszkańcem [?] od Skarbu pokrzywdzonym tak dale-
15ce, że po odebranym odemnie Domowstwie, które
16w Zamianę [?] ninieyszey Apteki, było mi wmurowane [?]
17że i z tego wychilony [?] zostałem i żadnego niemam
18z dziećmi [?] posiedzenia dopraszam się wysokich wzglę-
19dów JOX. Pani, aby mi, lub pierwsze Do-
20mowstwo Skarb powrócił przy dostateczney Repe-
21racyi, lub mieysce Apteki dziś zwaney, iako była
22i wprzód Dyspozycya Xiny Pani, z których Powo-
23dów poprzednio Suplikatem powrócone było. Co
24z nayglębszą dopraszam się Pokorą. Datum w Zasła-
25wiu, Dnia dwudziestego Szostego Miesiąca Novem-
26bris Millesimo Septingentesimo Nonagesimo Ter-
27tio Anno. Herszko Leybowicz. Upraszam JW. Kom-
28missarza aby uczynił dla mnie tę Łaskę aby
29ten Żyd maiąc Interess był za Decyzyą JW. Pa-
30na Dobr. załatwiony ze Skarbu mego Męża
31A.W. Sanguszkowa. Którato Suplika z Rezo-
32lucyą co do Słowa w Xięgi Grodz. Kij. iest wpisana. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „363.”. „Star.” = starozakonny. „Datum w Zasławiu, Dnia dwudziestego Szostego Miesiąca Novembris Millesimo Septingentesimo Nonagesimo Tertio Anno” (łac.) – dano w Zasławiu dnia 26 listopada roku 1793. Rezolucja księżnej: „Upraszam JW. Kommissarza … aby ten Żyd … był za Decyzyą JW. Pana Dobr[odzieja] załatwiony ze Skarbu mego Męża. A.W. Sanguszkowa” – inicjały te same co pod dekretacją w akcie 363 („A.W.S.”). Zasław – główne dobra ordynacji ostrogskiej Sanguszków. Kilka wyrazów niepewnych: „mieszkańcem [?]”, „w Zamianę [?] ninieyszey Apteki”, „wmurowane [?]”, „wychilony [?]” (może „wyzuty”), „z dziećmi [?] posiedzenia”. „Reperacya” = naprawa, remont.
Streszczenie
7/18 IV 1794 starozakonny Herszko Leybowicz oblatował w grodzie kijowskim drugą swoją suplikę do księżnej Sanguszkowej (Zasław 26 XI 1793): skarżył się, że skarb książęcy odebrał mu dom (w zamian za który urządzono obecną aptekę [?]), przez co został bez mieszkania z rodziną, i prosił o zwrot dawnego domu po należytym remoncie albo o miejsce dzisiejszej apteki, zgodnie z wcześniejszą dyspozycją księżnej. Księżna A. W. Sanguszkowa poleciła komisarzowi załatwić Żyda ze skarbu męża według decyzji księcia.
Akt nr 365
Oblata supliki od starozakonnego Herszka Leybowicza do JOX. Sanguszkowej podawanej, z rezolucją
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); suplika – Zasław 17 III 1794
Karty / skanyk. 362–362v (skan 0373, strona prawa – dół; skan 0374, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
6tem P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xięgami ninieyszemi
7Grodzkiemi Kij. Osobiście Stawaiący Star. Hersz-
8ko Leybowicz Suplikę od siebie Stawaiącego
9[reklamant:] do JOX.
k. 362v (skan 0374, strona lewa)
1do JOX. Sanguszkowey podawaną wraz z Rezolu-
2cyą na tęż wydaną z przyrytym Arkuszem Dzie-
3sięciokopiykowym do Akt Grodzkich Kij. w Obla-
4tę podał temi Słowy – JOX. Xiężna Pani Naymiłości-
5wsza – Z nayglębszą Pokorą moią odważam się
6pokornie upraszać JOX. Pani, aby raczyła ka-
7zać wydać Dekret który iest u Pana Guberna-
8tora z Jankielem Jacyszynem [?] i Dekret kompro-
9missarski. Rezolucya JOX. która oblatowa-
10na w Lublinie do Sądów tuteyszego, albo Ostrow-
11skiego Rabina, gdy Ja chcę aby Skarb był nie
12wyzwany [?] gdy niema i zagniewany [?] co mi popi-
13sali, gdyż bez ręki JOX. Pani niechcą Dekret
14wydać, i chcę Skarb potępić [?], żeby iako Pretensya
15stoiąca [?] na Skarb. Datum dnia Siedmnastego Mar-
16ca Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwar-
17tego w Zasławiu Herszko Leybowicz. Oddać [?]
18Ubor [?] ten Dekret ieśli iest A.W. Sanguszkowa
19Którato Suplika co do Słowa w Xięgi ninieysze
20Grodzkie Kij. iest wpisana. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „364.”. Trzecia suplika Herszka LEYBOWICZA (por. akty 363–364) w sprawie domu zajezdnego w Zasławiu [?]. Przeciwnik „Jankiel Jacyszyn [?]” (w rkp. „Jacispynem”; w akcie 363 „Jaczyrzyn”, w akcie 366 „Judczyszyn/Fedczyszyn [?]”) – zapewne ta sama osoba; nazwisko nierozstrzygnięte (może FEDCZYSZYN). „Ostrowskiego Rabina” – rabin ostrogski [?] (Ostróg – stolica ordynacji ostrogskiej) jako sąd w sprawach żydowskich. Tekst supliki nieporadny, kilka wyrazów niejasnych: „wyzwany [?]”, „zagniewany [?]”, „potępić [?]”, „stoiąca [?]”. Rezolucja księżnej: „Oddać [?] Ubor [?] ten Dekret ieśli iest A.W. Sanguszkowa” – sens: wydać (suplikantowi) ten dekret, jeśli jest.
Streszczenie
7/18 IV 1794 starozakonny Herszko Leybowicz oblatował w grodzie kijowskim trzecią suplikę do księżnej Sanguszkowej (Zasław 17 III 1794), w której prosił o polecenie wydania mu dekretu znajdującego się u gubernatora w jego sprawie z Jankielem Jacyszynem [?] oraz dekretu kompromisarskiego (rezolucja księcia oblatowana w Lublinie, do sądu tutejszego albo rabina ostrogskiego [?]), skarżąc się, że bez polecenia księżnej nie chcą mu tych dekretów wydać. Księżna A. W. Sanguszkowa poleciła wydać dekret, jeśli się znajduje.
Akt nr 366
Oblata dekretu rabinowego między starozakonnym Herszkiem Leybowiczem a Jankielem Fedczyszynem [?] ferowanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); dekret rabinów zasławskich 27 II 1794, aprobata 28 II 1794
Karty / skanyk. 362v–363 (skan 0374, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości; strona prawa)
6gentem P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xięgami ni-
7nieyszemi Grodzkiemi Kij. Osobiście Stawaiący
8Herszko Leybowicz Dekret Rabina z Js. [?] Du-
9chownemi między sobą Stawaiącym, a Star. Jan-
10kielem Fedczyszynem [?] ferowany, z Podpisami
11tychże i Approbatą Zamkową na Papierze Ordy-
12naryinym napisany z przyrytym Arkuszem
13Papieru Ceny Kopiek Dziesięciu do Akt Grodz.
14Kij. w Oblatę podał temi Słowy – Kopia De-
15kretu Duchowieńskiego danego Herszkowi Słowo
16w Słowo w Sprawie Herszka Leybowicza ma-
17iącego do Jankiela Fedczyszynego [?], względem dwa
18Domów tylnych [?], które Jankiel kupił u niego po-
19[reklamant:] dług
k. 363 (skan 0374, strona prawa)
1podług Prawa dano Jankielowi teraz Herszko pre-
2tenduie, że nibrał [?] u niego Pieniędzy zato prze-
3daie, tylko dał dom iemu murowany przy Ste-
4pów [?] na Wschód stoiące, żeby iego było na
5Domowstwo, zaczem pretenduie Herszko żeby
6Jankiel przystawił iemu te Domowstwo żeby
7powrócone było, tedy mówił [?] nicieg [?], od przeda-
8ży, a Prawo będzie utrzymać walorne, a ieśli nie
9przystawi mu te Domowstwo, tedy i Prawo
10Słapowane [?], nato Jankiel odpowiedział że za-
11płacił Herszkowi gotowemi Pieniędzmi do rąk
12iego za tych dwa Domów zupełnie do ostat-
13niego grosza, a nidał mu Dóm murowany ni-
14gdy zatę przedaż, bo ten Dom przy Słupów [?]
15nie iego, nato osądziliśmy duchowne wszyst-
16roione [?] podług Religij naszey, że Jankiel powin-
17nien zaprzysiądz Sumieniem, że zapłacił
18mu gotowemi Pieniędzmi do rąk Jego, a Dom
19nigdy niedał mu, a po wykonaniu Przysięgi
20niema być Herszkowi żadney Pretensyi do
21Jankiela względem tych dwa domów a teraźni-
22Przysięgą wyznaczone, w Poniedziałek dnia
23Trzeciego Marca Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
24siąt Czwartego Roku względem przedanie Do-
25mowstwo Wielkie w którym Jankiel Mieszka
26i Reperacyi na Domowstwo murowane które
27Herszko reperował, a teraz Herszko preten-
28duie. ta Pretensya do Jankiela nienależy
29i niema Herszkowi nic nanucie [?] się iego
30Przysięgą, a nie wyciągnąć u niego żadnego
31Grosza, gdy ta Pretensya do Jankiela nienale-
32ży. To wszystko osądziliśmy podług Religij
33naszey nato podpisuiemy. Datum dnia
34dwudziestego Siódmego Februarij Tysiąc Siedm-
35set, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku. Szmuel [?]
36Rabin Zasławski, Jaybisz [?] duchowny Zasław-
37ski Abramko Froimowicz Duchowny. Ten
38Dekret approbuie, Dnia dwudziestego O-
39smego, Februarij Tysiąc Siedmset Dziewięć-
40dziesiąt Czwartego Roku Lityński [?] Któ-
41ry to Dekret co do Słowa w Xięgi ni-
42nieysze Grodzkie Kijowskie iest wpisany. L.
43[reklamant:] Oblta
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „365.”. Nazwisko przeciwnika suplikanta: w tytule i tekście „Judczyszyn/Judcyszyn” – zapewne FEDCZYSZYN [?] (inicjał F tej ręki podobny do J); w akcie 365 „Jacyszyn [?]”, w akcie 363 „Jaczyrzyn” – może ta sama osoba. „Z Js. [?] Duchownemi” – może „z Jnszemi Duchownemi”. „Approbata Zamkowa” – zatwierdzenie dekretu rabinackiego przez zamek (administrację dóbr zasławskich); podpis „Lityński [?]”. Tekst dekretu przełożony z hebrajskiego/jidysz nieporadną polszczyzną; kilka wyrazów niejasnych: „nibrał [?]” (= nie brał), „przy Stepów [?] / przy Słupów [?]” (może nazwa ulicy lub placu w Zasławiu), „mówił [?] nicieg [?]”, „Słapowane [?]” (może „skasowane”), „wszystroione [?]” (może „wszyscy zgromadzeni”), „nanucie [?] się” (może „nabyć”). Daty: dekret 27 II 1794, przysięga Jankiela wyznaczona na poniedziałek 3 III 1794 (3 III 1794 n. st. wypadał w poniedziałek), aprobata 28 II 1794.
Streszczenie
7/18 IV 1794 starozakonny Herszko Leybowicz oblatował w grodzie kijowskim dekret sądu rabinackiego w Zasławiu (27 II 1794; podpisali rabin zasławski Szmuel [?], duchowny Jaybisz [?] i Abramko Froimowicz; aprobata zamkowa Lityńskiego [?] z 28 II 1794) w jego sprawie z Jankielem Fedczyszynem [?] o dwa tylne domy sprzedane Jankielowi: Herszko twierdził, że nie otrzymał zapłaty, tylko obietnicę domu murowanego; Jankiel – że zapłacił gotówką. Rabini orzekli, że Jankiel ma zaprzysiąc zapłatę (przysięga wyznaczona na 3 III 1794), po czym Herszko nie będzie miał do niego pretensji; oddalono też pretensje Herszka o sprzedaż wielkiego domu, w którym mieszka Jankiel, i o koszty remontu domu murowanego.
Akt nr 367
Oblata prorogacji w sprawie W. Jasińskiego i innych z JW. Rościszewskim i innymi wydanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); prorogacja – Żytomierz 6 / 17 IV 1794
6gentem P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xięgami ninie-
7yszemi Grodz. Kij. Stawaiąc Osobiście W. Marceli
8Jasiński Prorogacyą w Sprawie swoiey, i Jnnych z JW.
9Rościszewskim, Hadziewiczem, Trzeciakami, i Jnnemi
10mianey Zjazd w Dobrach Chodorkowie do Dnia
11Siedmnastego Miesiąca Kwietnia Starego Stylu w
12tym Roku odkładaiącą przez Urząd Vice Staroś-
13ki Grodz. Żyt. wydaną, ręką tegoż Urzędu podpi-
14saną na Papierze Dziesięciokopiykowym sporzą-
15dzoną do Akt Grodz. Kij. w Oblatę podał tym Spo-
16sobem – Nayiaśnieyszey Jmperatorowey Katarzyny
17Alexiejowny całey Rossyi Samowładnącey Pani
18Urząd Vice Starościński Grodzki Żytomirski od W.
19Marcelego Jasińskiego za Kondescencyą do Dóbr
20Chodarkowskich [!] mocą ostatniey Limi-
21ty Dnia Trzydziestego Pierwszego Lipca Roku Ty-
22siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego z De-
23kretu Trybunalskiego między WW. Biegockiemi [?] Ja-
24sińskiemi i Jnnemi z iedney a JW. Rościszew-
25skim, Hadziewiczem, Trzeciakami i Jnnemi
26z drugiey Strony zapadłego Zjazd na Grunt Ko-
27nnaciący [?] na Dzień Piętnasty Października, o-
28raz Prorogacyami Dwoma, iedną do Dnia
29Osmnastego Grudnia w Roku Zeszłym Tysiąc, Siedm-
30set, Dziewięćdziesiąt Trzecim przypadaiącego, dru-
31gą do Dnia Dziesiątego Aprilis w Roku Tysiąc
32Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartym odroczony
33będąc reasumowany [?], a żadnym Sposobem Urzę-
34dem naczas oznaczony zjechać niemogąc Ter-
35min Dziesięcy [!] Aprila do Dnia Siedmnaste-
36go tegoż Miesiąca i Roku bieżącego podług
37Dawnego Stylu manifestować się maiącego od-
38raczam i proroguię, zachowuiąc Stronom
39Termini Stawienia się zawity. Datum w Żyto-
40[reklamant:] mirzu
k. 364 (skan 0375, strona prawa – góra)
1w Żytomirzu Dnia Szostego Aprilis podług Da-
2wnego, a Siedmnastego podług Nowego Stylu
3Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego
4Roku. Józef Morzkowski Chorąży Województwa
5Podlaskiego Vice Starosta Powiatu Żyto-
6mirskiego Kawaler Orderu Świętego Sta-
7nisława. Którato Prorogacya co do Słowa
8w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „366.” (na marginesie k. 364 dopisane ołówkiem „364” [?] – może numer bieżący). Sprawa zjazdu do dóbr CHODORKÓW (w prorogacji „Chodarkowskich”) z dekretu trybunalskiego (limita 31 VII 1793): WW. Biegoccy [?] i Jasińscy c/a JW. ROŚCISZEWSKI, HADZIEWICZ, TRZECIAKOWIE i inni – por. akty 213–214 (dekrety zjazdowe – Chodorków, Rościszewscy) i 293 (zjazd w Chodorkowie). Zjazd wyznaczony pierwotnie na 15 X 1793, odroczony prorogacjami do 18 XII 1793 i 10 IV 1794, teraz do 17 IV 1794 st. st. Józef MORZKOWSKI, chorąży podlaski, tu jako „vice-starosta powiatu żytomierskiego” i kawaler Orderu św. Stanisława (por. akty 8, 46–47, 59–60 i in.). „Grunt Konnaciący [?]” – odczyt niepewny (może „Grunt Kondescendujący” / właściwy). „Biegockiemi [?]” – nazwisko niepewne.
Streszczenie
7/18 IV 1794 Marceli Jasiński oblatował w grodzie kijowskim prorogację (Żytomierz 6/17 IV 1794) wydaną przez wicestarostę żytomierskiego Józefa Morzkowskiego, chorążego podlaskiego: zjazd (kondescencja) do dóbr Chodorków, nakazany dekretem trybunalskim (limita 31 VII 1793) w sprawie Biegockich [?], Jasińskich i innych z Rościszewskim, Hadziewiczem, Trzeciakami i innymi, wyznaczony na 15 X 1793 i dwukrotnie już odraczany (do 18 XII 1793 i 10 IV 1794), został odroczony do 17 IV 1794 st. st. z zachowaniem terminu zawitego dla stron.
Akt nr 368
Posesja w części wsi Soszenki [?] na W. Krupczewskiego [?], namiestnika wojsk polskich, obwołana (relacja woźnego)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); intromisja – 11 IV 1794 n. st.
Karty / skanyk. 364–364v (skan 0375, strona prawa – od ok. 1/4 wysokości; skan 0376, strona lewa – do ok. 1/2 wysokości)
16ny [?] się od nich [?] i do Akt przybywszy praw-
17dziwą więtey Jntromissyi uczynił i zeznał
18Relacyą Woźny pisać nieumieiący krzyż-
19kładzie +.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „367.”. Nazwisko intromitowanego: w tytule „Krupczewskiego” [?], w tekście „Krupczewskiego/Krupszewskiemu” [?] – odczyt niepewny (może KRUSZEWSKI). Wieś „Soszenka [?]” (w tytule „Soszen-/ki”, w tekście „Soszenku”) – odczyt niepewny. Właściciel dziedziczny „W. Kilen [?] Burzaki [?] Abramowicz, Stol. Jnowłodz.” – imię i przydomek bardzo niepewne (może Kilian [?]); „Stol. Jnowłodz.” = stolnik inowłodzki; dalej „W. Kilenrentowi [?]” – zapewne zniekształcone (może „W. Kilenowi Abramowiczowi” lub skrót „Kontrahentowi”). Kontrakt zastawny 10-letni z 31 III / 11 IV 1794. Woźny „Semen Łucowicz [?] z Łisowa [?]” – nazwisko i przydomek niepewne; „pisać nieumieiący”. W dacie oblaty pisarz napisał „w Mieście Jey Jmper. Mci Żytu” (urwane „Żytomirzu”). „Possessya [?] wcumny [?] się od nich [?]” i „prawdziwą więtey [?]” – odczyt niepewny (formuła: „…wróciwszy się od nich i do Akt przybywszy prawdziwą tey Jntromissyi uczynił Relacyą”). „Przy Horochowskim [?]” – może nazwisko sąsiada lub nazwa miejsca.
Streszczenie
7/18 IV 1794 niepiśmienny woźny szlachetny Semen Łucowicz [?] zeznał przed urzędem grodzkim kijowskim, że 11 IV 1794 n. st., na wezwanie Jana Pawła Krupczewskiego [?], namiestnika wojsk polskich, w obecności szlachty Stefana Demakiewicza [?] i Aleksandra Malinowskiego, wprowadził go w dziesięcioletnią posesję zastawną części wsi Soszenka [?] w województwie i powiecie kijowskim (dobra dziedziczne Kilena [?] Burzaki [?] Abramowicza, stolnika inowłodzkiego, wypuszczone kontraktem zastawnym z 31 III / 11 IV 1794) ze wszystkimi polami, sianożęciami, ogrodami, zabudowaniem, pasieczyskiem i wolnym wygonem, bez żadnej przeszkody.
Akt nr 369
Oblata regestru pretensji W. Buczackiego [?] do W. Hańskiego [?], podkomorzego łęczyckiego [?], mianych
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data7 / 18 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); oblata podana przez archiwistę Piotra Zelowskiego [?]
Karty / skanyk. 364v–366v (skan 0376, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości, strona prawa; skan 0377, obie strony; skan 0378 = powtórka 0377; skan 0379, strona lewa – do ok. 2/5 wysokości)
27groszy Piętnaście, Chwedkowi [?] Gurinienu [?] iako
28z Synem swoim przez W. Pinkowskiego wzięty
29do dworu w swoiey odzieży cały Rok bez nad-
30grody służyli i zato Jm należy Zł. Siedmdziesiąt
31a po wykonaniu każdey z Osobna Przysięgi i obra-
32chowaniu za przysięgłych należytości znosząc
33do Summy ogulney złączony Zł. Tysiąc Czterysta
34Siedmnaście, groszy Dziesięć, za Pretensye i krzy-
35wdy Gromadzkie Sąd wynayduie, aże podług
36Kontraktu Dnia Trzynastego Lutego Tysiąc
37Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku przez
38W. Stanisława Myszkowskiego [?] Star. Józefowi
39Saparajowiczowi [?] danego, Arędy karczemney
40do Dnia Osmego Marca Tysiąc, Siedmset
41Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku ustanowiony
42Zł. Dziewięćset należało, i ożę [?] tę należytość
43W. Pinkowski zaliczem swoim dnia dzisiey-
44[reklamant:] szego
k. 366v (skan 0379, strona lewa; skan 0378 = powtórne zdjęcie rozkładówki k. 365v–366)
1Dzisieyszego Józefowi danym zupełnie odebrał [?], cho-
2ciaż tylko do dnia Pierwszego Stycznia miał Pra-
3wo Arędowney Possessyi, więc za Dwa Miesią-
4ce i Dni Osm, które iuż nie do W. Pinkowskie-
5go dzierżawy dnia Pierwszego Stycznia skoń-
6czoney ale do JW. Myszkowskiego [?] po wykupie-
7niu W. Myszkowskiego [?] należą Summę Zł. Sto
8Sześćdziesiąt Osm groszy Dwadzieście Dwa przy-
9chodzącą do powrócenia JW. Myszkowskiemu [?]
10od W. Pinkowskiego przyznaie i nakazuie, a
11by W. Pinkowski tę Summy Pierwszą Zł. Ty-
12siąc Czterysta Siedmnaście groszy Dziesięć dla
13Gromady Ławrykiey [?], drugą Zł. Sto Sześćdziesiąt
14Osm groszy dwadzieście dwa JW. Myszkowskie-
15mu Monetą Srebrną do rąk tegoż lub Pleni-
16potenta Dnia Osmego Kwietnia Roku bieżą-
17cego przed Xięgami Grodz. Kij. zapłacił, pod wo-
18nakazanie. Jakub Grzegorz Berezowski Łowczy
19Halicki Vice Gerent Grodzki Kijowski. Którytho
20Akt co do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpi-
21sany. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „368.”; następny wpis ma na marginesie nr „371.” (numery 369–370 w rkp. pominięte). Skan 0378 jest powtórnym zdjęciem rozkładówki k. 365v–366 (jak skan 0377). Oblatowany „regestr” jest w istocie końcową częścią dekretu (aktu zjazdowego) wicegerenta grodzkiego kij. Jakuba Grzegorza BEREZOWSKIEGO, łowczego halickiego – początek tekstu (k. 365 zaczyna się od „…Siedmdziesiąt Cztery”) nie został wpisany do księgi (po formule oblaty na k. 364v następuje od razu reklamant „Pretensye”, a k. 365 rozpoczyna wyliczenie w środku). Wyliczenie krzywd i należności poddanych gromady (wsi „Ławryki [?]” – w rkp. „Gromady Ławrykiey”; por. akt 142 – Ławryki przy Tereszkach [?]) od dzierżawcy W. PINKOWSKIEGO (przerobek pańszczyzny, motki przędzy ponad powinność, zabrane worki, siano, kury, pobicia – m.in. ciężkie pobicie starca Dmytra PASIORY – 200 zł nawiązki). Łącznie 1417 zł 10 gr dla gromady oraz 168 zł 22 gr dla JW. MYSZKOWSKIEGO [?] (za dwa miesiące i 8 dni arendy karczemnej po wygaśnięciu dzierżawy Pinkowskiego 1 I 1794; kontrakt arendowny z 13 II 1793 – W. Stanisław MYSZKOWSKI [?] z Józefem SAPARAJOWICZEM [?], starozakonnym, 900 zł do 8 III 1794).
Nazwiska w tytule: „W. Bu-/czackiego [?]” (por. akt 359 – bracia BUCZACCY [?], porucznik i namiestnik w pułku kawalerii; tu „Rotmistrz Kawaleryi Narodowey”) i „W. Hańskiego [?] Podk. Łęczyckiego [?]” – odczyt niepewny (w rkp. „Haskie-/go”). Imiona i nazwiska poddanych w dużej części niepewne: Styś [?]/Stych [?] PASIOREK, Łuk PASIOREK, Wasyl PASIOREK, Dmytro PASIORA, Iwan MAKOWY [?], Petro KARASINEK [?], Styś [?] BEREZINEK [?], Jaśko ŁYSY, Iwan BURMIŁA [?], Paweł JASKOWY, Andrzej JARKOWY [?], Wasyl MĘDRZEWSKI [?], Chwedko [?] GURINIEN [?]; szlachcic W. Jakub GARLIKOWSKI [?]; „W. Dolczyński [?]” – sprawca plag. Wsie „Tatarynówka [?]” i „Sadówka [?]”. „Motek” – motek przędzy (powinność przędzenia); „Nahaye” – nahajki; „Kierasto [?]” – może kiernoz/część pługa; „Wereta” – wór, płachta.
Streszczenie
7/18 IV 1794 archiwista Piotr Zelowski [?] oblatował w grodzie kijowskim, z podpisem rotmistrza kawalerii narodowej Buczackiego [?], końcową część dekretu wicegerenta grodzkiego kijowskiego Jakuba Grzegorza Berezowskiego, łowczego halickiego (tzw. regestr pretensji Buczackiego [?] do Hańskiego [?], podkomorzego łęczyckiego [?]). Wylicza on szczegółowo należności poddanych gromady ławryckiej [?] od byłego dzierżawcy W. Pinkowskiego: zapłatę za nadmierną pańszczyznę i roboty (kopanie rowów, orka, służba we dworze), za zabrane siano, worki, kury, przędzę ponad powinność, rozebrane komory, oraz nawiązki za pobicia (m.in. 200 zł za okrutne pobicie starego Dmytra Pasiory, z zastrzeżeniem dalszego rozpoznania w razie jego śmierci) – razem 1417 zł 10 gr; ponadto 168 zł 22 gr dla Myszkowskiego [?] z arendy karczemnej pobranej przez Pinkowskiego po wygaśnięciu jego dzierżawy (1 I 1794). Obie sumy Pinkowski miał zapłacić w srebrze przed aktami grodzkimi kijowskimi 8 IV 1794.
Akt nr 370
Oblata regestru długów na gromadach harbuzyńskiej, browachskiej i kornelowskiej dla starozakonnego Szmula Jankielowicza należących
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data12 / 23 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); regestr – spisany przez urząd 29 VIII 1785 [?]
W rkp. nr „371.” (numery 369–370 pominięte; od tego aktu nr opracowania = nr rkp. − 1). Liczby w tabeli (ruble, złote, kopiejki/grosze) przy poszczególnych dłużnikach pominięte w transkrypcji – podano tylko sumy cząstkowe („Latus”, „Tranz.”) i sumę ogólną („Jn Summa 343. 9. 2.”). Słownie suma brzmi „Rubli Srebrnych Trzysta Czterdzieście Trzy Grywien Siedm i groszy Siedm” – nie zgadza się dokładnie z cyframi tabeli (kolumny w rublach, złotych/hrywnach i groszach). Imiona i przezwiska poddanych w dużej części niepewne.
Nazwy wsi: HARBUZYN (w rkp. też „Arbuzynska”), BROWACHY, KORNELÓWKA – w okolicy KORSUNIA (dobra korsuńskie; regestr zweryfikowany przez „Urząd Miejski Korsuński”, w nagłówku tabeli na k. 367 odczytane „Urząd Graycki [?] Korsuński [?]” – zapewne ta sama instytucja). „Tranz.” = transport (przeniesienie sumy). „Pasiecznicy … wzięli Wódki pod … Dziesięciny [?]” – zapewne pszczelarze brali wódkę na poczet dziesięciny pszczelnej (odczyt niepewny). „Zakład Remanentu” – zabezpieczenie zaległości z arendy; dokończenie rozliczenia pozostawiono „u Zmierzchnowskiego [?]” (zapewne urzędnik dworu korsuńskiego). „Rachmistrz” – rachmistrz dworu (podpis „J. Komarowicz [?]”). Nazwisko „Szlichcingo [?]” (Szlichting [?]) i dalsza część zdania („za Komornikowany [?]”) niepewne – może: drugi egzemplarz regestru podpisany przez komornika (por. formułę oblaty: regestr „przez W. Komornika podpisany”).
Streszczenie
12/23 IV 1794 starozakonny Szmul Jankielowicz, były arendarz wsi Harbuzyn, Browachy i Kornelówka (dobra korsuńskie), oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu regestr długów, jakie u niego zaciągnęli poddani tych wsi za trunek (wódkę) i pieniądze. Regestr spisano na gruncie 29 VIII 1785 i zweryfikował go urząd miejski korsuński; wymienia on z imienia i przezwiska kilkudziesięciu dłużników z każdej wsi (także popa Łukiana, wdowy, mieszkańców Korsunia, gromady i pasieczników), z podziałem na długi przyznane i nieprzyznane. Sumy: Harbuzyn 92 rb 7 zł 3 kop. 1 gr, Browachy 132 rb 4 zł 2 kop., Kornelówka 110 rb 7 zł 6 kop. 1 gr – razem 343 ruble 9 zł 2 kop. (słownie 343 ruble srebrne 7 hrywien 7 groszy). Arendarz pozostawił dług na zabezpieczenie remanentu arendy od 1 VII 1785 do dalszego rozliczenia przy dworze korsuńskim; dokument podpisał w Korsuniu 2 IX 1785 rachmistrz J. Komarowicz [?].
Akt nr 371
Oblata prawa na młyn z domostwem od sławetnego Hrehorego Rudnickiego starozakonnemu Szmulowi Jankielowiczowi danego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data12 / 23 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); prawo – Korsuń, urząd miejski, 20 VII [?] 1788; aprobata A. S. Suchodolskiego 18 XI 1788
Karty / skanyk. 369v–370 (skan 0382, strona lewa – od ok. 1/5 wysokości, strona prawa – do ok. 4/5 wysokości)
W rkp. nr „372.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). W tytule „Prawa na Młyn” – w rkp. „Mtyn” (ł pisane jak t; por. ustalenia w zasadach); „Słtgo”/„Stgo” przy chrześcijańskim mieszczaninie = „Sławetnego” (nie „Starozakonnego”).
Tekst prawa – ruszczyzna kancelaryjna (ukraińska) zapisana alfabetem łacińskim, z polonizmami; w transkrypcji zachowano pisownię rkp. Przekład skrótowy: „Na urzędzie J. Król. Mości miejskim [?] miasta Korsunia, za wiadomością i pozwoleniem Wielmożnego Pana Antoniego Suchodolskiego, dzierżawcy starostwa korsuńskiego, stanąwszy osobiście Hryhory Rudnicki, obywatel korsuński, czyni jawną i dobrowolną sprzedaż gruntu młyna z domostwem i podwórzem swoim, mówiąc te słowa: Panowie Urząd i Panowie Mieszczanie, oznajmiam Wam, że mam młyn stojący w samym mieście Korsuniu na rzece Rosi [?], dwukamienny [?], z folusznikiem (stępą) [?], a w tym młynie wszystkie przynależności: kocioł miedziany, do foluszu [?] dwa … [?], świdry [?] i inne potrzeby młyńskie; który młyn kupiłem u Marka Rypnyczenki [?], mieszczanina korsuńskiego, a teraz ustępuję i sprzedaję starozakonnemu Szmulowi Jankielowiczowi, arendarzowi korsuńskiemu, ten młyn w całości za 200 rubli … i prawo dane mi od Marka Rypnyczenki [?] wręczam, i pozwalam jemu samemu, żonie i dzieciom jego tym młynem władać i używać; wolno mu będzie ten młyn komu chce dać, sprzedać, darować … bez żadnej przeszkody prawnej czy bezprawnej, a ja siebie, żonę, dzieci i potomków od tego młyna oddalam … i wiecznymi czasy ustępuję. – Tak my, Urząd Miejski Korsuński, wysłuchawszy obu stron tak dobrowolnej sprzedaży, jako i kupna, kazaliśmy [?] zapisać na urzędzie naszym miejskim korsuńskim i … starozakonnemu Szmulowi Jankielowiczowi do rąk oddać spod rąk naszych, starszyzny miejskiej. Działo się na Urzędzie Miejskim Korsuńskim dnia 20 miesiąca lipca [?] 1788 roku.” Następują znaki krzyża i podpisy: sprzedawca H. Rudnicki, burmistrz Jemelian Lilitacz [?], wójt Stefan Kiwa [?], dawny sprzedawca Marko Rypnyczenko [?], cechmistrz [?] Hryćko Hawczarski [?] i in.; pisarz korsuński Daniel Kondracki. „Misiaca Julija [?]” – w rkp. „Jutyja”, zapewne „Julija” (lipca).
Aprobata po łacinie/polsku: „Datum Dnia Osmnastego Novembris Anno Eodem” (18 XI 1788) – podpis A. S. W. Suchodolski (= Antoni Suchodolski, dzierżawca starostwa korsuńskiego; litery „S. W.” – zapewne tytuły, np. „Starosta W…” [?]), L. S. = locus sigilli. „Rika Roś” – rzeka Roś, nad którą leży Korsuń (odczyt „Rosi” niepewny). „Stupnyca” [?] – stępa (folusz) przy młynie. „Papier Stęplowany Poł. [?] Dwuzłotowy” – papier stemplowy (skrót niejasny).
Streszczenie
12/23 IV 1794 starozakonny Szmul Jankielowicz, arendarz korsuński, oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu przetłumaczone z ruskiego (zapisane alfabetem łacińskim) prawo sprzedaży młyna. 20 VII [?] 1788 przed urzędem miejskim w Korsuniu, za wiedzą i pozwoleniem Antoniego Suchodolskiego, dzierżawcy starostwa korsuńskiego, mieszczanin korsuński Hryhory Rudnicki sprzedał Jankielowiczowi wieczyście za 200 rubli swój młyn w Korsuniu na rzece [Rosi?] – dwukamienny, ze stępą [?], z miedzianym kotłem i sprzętami, wraz z domostwem i podwórzem – kupiony wcześniej od Marka Rypnyczenki [?], wręczając mu dawne prawo kupna. Akt poświadczyli znakami krzyża burmistrz Jemelian Lilitacz [?], wójt Stefan Kiwa [?] i inni mieszczanie, podpisał pisarz korsuński Daniel Kondracki; Suchodolski zaaprobował sprzedaż 18 XI 1788.
Akt nr 372
Oblata kwitu od JP. Henniga [?] starozakonnemu Szmulowi Jankielowiczowi danego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data12 / 23 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); kwit – Korsuń 20 VII 1785, dopisek 1 IX 1785
Karty / skanyk. 370–370v (skan 0382, strona prawa – dół; skan 0383, strona lewa – do ok. 4/5 wysokości)
28ma. Flor. Tysiąc Trzysta Osm. Piszę Zł. Srebrnych
29Tysiąc Trzysta Osm, iako zupełnie oddane
30kwituię. Dan w Korsuniu, Dnia Dwudzieste-
31go Julij Tysiąc, Siedmset, Osmdziesiąt Piątego Ro-
32ku J. Hennig [?] mp. Visum J. K. [?] – Z Arędy oddał Arę-
33darz Szmul Jankielowicz Zł. Srebrnych Trzysta
34Dico Flor. Trzysta, z których to kwituię. Dan
35w Korsuniu Dnia Pierwszego Septembris Ty-
36siąc, Siedmset, Osmdziesiąt Piątego Roku J. Hen-
37nig [?] mp. Visum J. K. [?] Którego Kwit w Do Słowa
38w Xięgi Grodz. Kij. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „373.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Nazwisko wystawcy kwitu w rkp. „Hennigra/Henniga”, w podpisie „J. Hennig” [?] – zapewne urzędnik (komisarz, ekonom) dóbr korsuńskich; „Visum J. K.” [?] – adnotacja kontrolna (może inicjały zwierzchnika). Kwota w tytule wpisu odczytana „Tysiąca Trzy-/stu [?] Osmiu” zgodnie z sumą w kwicie (1308 zł).
Rozliczenie wpłat z arendy (odczyt pozycji częściowo niepewny): w rublach starych 75 sztuk = 525 zł; rubel nowy 1 = 6 zł; w monecie polskiej 2 zł 15 gr; w złocie czerwonym 6 sztuk = … [?] zł; w dokumentach (kwitach) od posesora [?] Jeziorskiego [?], zaaprobowanych przez W. Bademigo [?] – 490 zł; kwit pisarza majdanu saletrzanego Cybulskiego – 179 zł 15 gr; razem 1308 zł srebrnych. Dopisek z 1 IX 1785 kwituje dalsze 300 zł. „Flor.” = floreni, złote polskie; „Złoto Czer.” = czerwone złote (dukaty); „Maydan Saletrzany” – majdan (zakład) wyrobu saletry. „prze[z] [r]ęce” – w rkp. „przy-/zęce” [?].
Streszczenie
12/23 IV 1794 starozakonny Szmul Jankielowicz, arendarz w dobrach korsuńskich, oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu kwit wystawiony mu w Korsuniu 20 VII 1785 przez J. Henniga [?] na 1308 zł srebrnych wpłaconych z arendy wsi Kornelówka i Harbuzyn przez ręce Jaczewskiego [?] – w starych i nowych rublach, monecie polskiej, czerwonych złotych oraz w kwitach (posesora Jeziorskiego [?], zaaprobowanych przez Bademigo [?], i pisarza majdanu saletrzanego Cybulskiego); dopiskiem z 1 IX 1785 Hennig [?] pokwitował jeszcze 300 zł srebrnych z arendy.
Akt nr 373
Oblata mandatu na sądy nuncjaturskie od W. Żelisławskiego przeciw JP. Leontowiczowi, pisarzowi konsystorza kijowskiego, wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data12 / 23 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); mandat – Warszawa, sąd nuncjatury apostolskiej, 3 IV 1794
8ab Jntimatione Praesenq[ue] [=Praesentium] Computanda Hora et
9Loco Audientiae Causarum fieri Solitis P[erem]pter [?] l[egi]t[i]me
10ac peremptorie compareat, ad eadem [?] et audien-
11dum citatum [?] poenas Superius vallatas in [?] Se [?]
12ipse declarari, declaratorias decerni et extradi
13mandari; atque Mandatum Executivum [?] extra-
14ordinarium [?] compulsatum, ad Effectum praemissae extra-
15ditionis Examinis Testium decerni et extradi
16mandari ac in Litis expensis Jpsum condem-
17nari ulteraque etc. Jnquorum fidem Datum
18Varsaviae Die Tertia Mensis Aprilis Anno
19Domini Millesimo Septingentesimo Nona-
20gesimo Quarto. M. N. [?] Mosciardini [?] Audit. Gnlis
21et Judex. Josephus Czerwski [?] Cancellarius / Locus
22Sigilli / Którego Mandat w do Słowa w Xię-
23gi Grodzkie Kij. iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „374.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). „po JPa Leontowicza” – „po” = przeciw (w sprawie przeciw). Sprawa separacyjna Józefa (Wojciecha) Żelisławskiego z żoną Marianną w nuncjaturze warszawskiej – por. akt 97 (plenipotencja J. W. ŻELISŁAWSKIEGO) i akt 249 (zaświadczenie o chorobie W. Żelisławskiego). „V[ex]illiferi [?]” – w rkp. „V. ai Ilife-/ri” [?], może skrót tytułu (chorążego?). Łacina kancelarii nuncjatury z błędami kopisty (np. „potent” zamiast „potest”, „assignantur” zamiast „assignentur”).
Tłumaczenie (skrótowe): „Z rozkazu Najprzewielebniejszego, Najdostojniejszego i Przewielebnego Pana Nuncjusza Apostolskiego, szczęśliwie w Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim przebywającego, niech będzie upomniany i wezwany przez jakiegokolwiek prawnego wykonawcę Wielebny Jan Leontowicz, notariusz konsystorza kijowskiego i jego sądu surogatorskiego, osobiście [?], jeśli to dogodnie da się uczynić, w przeciwnym razie przez pozostawienie odpisu niniejszego w kancelarii rzeczonego sądu …, aby na żądanie Wielmożnego Józefa Żelisławskiego … rzeczony Wielebny Notariusz akt publicznych konsystorza kijowskiego w ciągu dwunastu dni od doręczenia niniejszego – z których pierwsze cztery dni na pierwsze, drugie na drugie, a trzecie cztery dni na trzecie i ostatnie upomnienie kanoniczne wyznacza się – w następstwie dekretu niniejszego Trybunału [?] wydał i doręczył w formie dowodowej i autentycznej, za należną zapłatą, Wielmożnemu Rekurentowi lub jego prawnemu pełnomocnikowi przesłuchanie świadków przeprowadzone dla obu stron w sprawie między Wielmożną Marianną Żelisławską i innymi z jednej a jej mężem, rzeczonym Rekurentem, z drugiej strony, z powodu separacji małżeńskiej, a także nieważności [?] i innych rzeczy, przed komisarzami wyznaczonymi przez tenże sąd konsystorski – pod karą trzystu czerwonych złotych węgierskich, ekskomuniki i innymi według uznania. Jeśliby zaś rzeczony Pan Notariusz czy aktuariusz rzeczonego przesłuchania świadków, potrzebnego w sprawie zawisłej przed niniejszym Trybunałem, w wyznaczonym terminie nie wydał, wtedy niech będzie pozwany, aby na żądanie rzeczonego Rekurenta przed Trybunałem Nuncjusza Apostolskiego w Warszawie piętnastego dnia od doręczenia, o zwykłej godzinie i w miejscu słuchania spraw, prawnie i zawicie stanął – dla wysłuchania ogłoszenia, że popadł w kary powyżej zastrzeżone, zarządzenia wydania wyroku deklaratoryjnego, wydania nadzwyczajnego mandatu egzekucyjnego dla wymuszenia wydania przesłuchania świadków, i zasądzenia go na koszty procesu itd. Na dowód czego. Dan w Warszawie dnia 3 kwietnia 1794. M. N. [?] Mosciardini [?], audytor generalny i sędzia. Józef Czerwski [?], kanclerz. (Miejsce pieczęci).”
Streszczenie
12/23 IV 1794 Józef Markiewicz oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu łaciński mandat sądu nuncjatury apostolskiej w Warszawie (3 IV 1794; audytor generalny i sędzia M. N. [?] Mosciardini [?], kanclerz Józef Czerwski [?]), wydany na żądanie Józefa Żelisławskiego przeciw ks. Janowi Leontowiczowi, notariuszowi konsystorza kijowskiego i sądu surogatorskiego. Mandat nakazywał Leontowiczowi w ciągu 12 dni (z trzema upomnieniami kanonicznymi) wydać Żelisławskiemu w formie autentycznej przesłuchanie świadków obu stron, przeprowadzone przez komisarzy konsystorza w sprawie o separację małżeńską (i nieważność [?] małżeństwa) między Marianną Żelisławską a jej mężem – pod karą 300 dukatów węgierskich i ekskomuniki; w razie niewykonania – pozywał go przed trybunał nuncjatury w Warszawie na 15. dzień od doręczenia.
Akt nr 374
Oblata plenipotencji od W. Kaspra Olędzkiego, P. R. [?], U. Janowi Borkowskiemu [?] do chodzenia procesem danej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data12 / 23 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); plenipotencja – Bylów [?], 5 IV 1794 st. st.
Karty / skanyk. 371v–372 (skan 0384, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości, strona prawa – do ok. 2/5 wysokości)
6P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xięgami niniey-
7szemi Grodz. Kij. Stawaiący Osobiście Ur.
8Jan Bortkowski [?] Plenipotencyą ręczną od
9W. Kaspra Olędzkiego P. R. [?] Sobie Stawaią-
10cemu do chodzenia Procesem daną, na Pa-
11pierze Stęplowym Kopiek Dziesięciu spisa-
12ną, Podpisami własnemi ręki i Przyiaciół
13stwierdzoną do Akt Grodz. Kij. w Obla-
14tę podał tym Sposobem – Niżey podpisa-
15ny znam tę Plenipotencyą ręczną, na mo-
16cy Statutu W. X. Lit. sporządzoną, którą ta-
17[reklamant:] kowey
k. 372 (skan 0384, strona prawa)
1kowey Wagi mieć chcę, iakobym ią przed A-
2ktami stanowszy zeznał. Że Ja maiąc Sprawę
3z W. Szymonem Mikulskim [?] Sędzią Pogr. Wwa
4Kijo. i natymże otrzymany Proces, gdy Sam oso-
5biście tymże Procesem chodzić nie mogę, Proku-
6ratora [?] na mieysce i w Osobie mojey wyrażam i stano-
7wię W. Jana Borkowskiego [?], daiąc onemu
8moc tą Plenipotencyą Specialną w Sądzie
9W. Szymonowi Mikulskiemu [?] S. P. W. K. [?] chodzić,
10oraz do żadney niedopuszczać Funkcyi, Urzę-
11dowania sędziego [?], którą to Plenipotencyą przy
12uproszonych Przyiaciołach ręką podpisuię wła-
13sną. Datum w Bylowie [?] Dnia Piątego Kwiet-
14nia Veteris Stili Tysiąc, Siedmset Dziewięćdzie-
15siąt Czwartego Roku Kasper Olędzki. Prosżo-
16ny do tey Plenipotencyi Przyiaciel podpisuię
17się Jan Sawicki. Do tey Plenipotencyi pro-
18szony podpisuię się Przyiaciel Kaietan Słim-
19ski [?] mp. Która to Plenipotencya w do Sło-
20wa w Xięgi Grodz. Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „375.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Nazwisko pełnomocnika w tekście oblaty „Bortkowski [?]”, w plenipotencji i tytule „Borkowski [?]”. „P. R.” przy Olędzkim – skrót tytułu nierozwiązany (może „Porucznik Regimentu”). „Statut W. X. Lit.” – Statut Wielkiego Księstwa Litewskiego, obowiązujący w województwie kijowskim; plenipotencja ręczna sporządzona według niego ma moc zeznania przed aktami. „Sędzia Pogr. Wwa Kijo.” – sędzia pograniczny (sądu pogranicznego) województwa kijowskiego; „do żadney niedopuszczać Funkcyi Urzędowania sędziego [?]” – pełnomocnik ma przeciwdziałać sprawowaniu funkcji przez tego sędziego (odczyt częściowo niepewny). Miejsce wystawienia „w Bylowie [?]” niepewne.
Streszczenie
12/23 IV 1794 urodzony Jan Bortkowski (Borkowski) [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu plenipotencję ręczną wystawioną mu (Bylów [?], 5 IV 1794 st. st.) przez Kaspra Olędzkiego, P. R. [?], według Statutu Litewskiego, z podpisami świadków Jana Sawickiego i Kajetana Słimskiego [?]. Olędzki, mając sprawę z Szymonem Mikulskim [?], sędzią pogranicznym województwa kijowskiego, i nie mogąc osobiście prowadzić procesu, ustanowił Borkowskiego [?] swoim pełnomocnikiem do prowadzenia tej sprawy i do niedopuszczania sędziego do urzędowania [?].
Akt nr 375
Oblata ekstraktu relacji pozwu od U. Piotra Blanka przeciw JW. Janowi Kajetanowi Ilińskiemu, starościcowi żytomierskiemu, wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data12 / 23 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki kijowski, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); ekstrakt grodzki żytomierski 28 III / 8 IV 1794; pozew – Żytomierz 20 III 1794, doręczony w Romanowie 25 III 1794 st. st.
Karty / skanyk. 372–373 (skan 0384, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skan 0385, strona lewa, strona prawa – do ok. 1/4 wysokości)
4zeznał. Jż On Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
5siąt Czwartego, Dnia Dwudziestego Piątego Mar-
6ca S. S. Pozew na Membranie autentyczny na Sę-
7dy Grodzkie Kij. wydany odniósł do Dobr Ro-
8manowa, i tam ten Pozew w Dworze Kamien-
9nym w Jzbie na Stole położył w te Słowa – Kata-
10rzyna Wtóra z Bożey Łaski Jmperatorowa Sa-
11mowładnąca całą Rossyą etc. Jw. Janowi Kaie-
12tanowi Jlińskiemu Stście [?] Żyt. Pozwanemu z
13Dobr ogółem wszystkich leżących ruchomych
14i Summ pieniężnych Powagą Jmperatorską przy-
15kazuię, abyś W. przed Sądem Grodz. Kij. Sam obli-
16cznie i zawicie stawił się, na Grod. Jnstyg. [?] Sę-
17dowego [?] i Tego Donoszącego Ur. Piotra Blanka Ban-
18kiera Warszawskiego Powoda, który przychylaiąc
19się do Prawa Pospolitego Manifestu przed Aktami
20Grod. Dnia Siedmnastego Stycznia Tysiąc Siedm-
21set, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku zaniesione-
22go W. S. [?] zapatruiąc się na dowody przez Powo-
23da stosuiące się [?] maiące, iako Kwity przez S. P. JW.
24Janusza Jlińskiego Generała Jnspektora Woysk [?]
25Pol. na Rangę Generalską Jnspektorską do Skar-
26bu [?] Rzeczy Pospolitey Pol. dane, względem Powoda na
27Satysfakcyą Prowizyi od Summy Czternastu Tysię-
28cy Czer. Złł. zostawione, temuż S. P. JW. Januszowi
29Jlińskiemu za życia Jego są wrócone, a przez Po-
30wód Dekretu w Sądach Grodz. Kij. Roku zeszłego
31Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego, Dnia
32Dwudziestego Osmego Listopada N. S. między
33Powodem, a Pozwanym zapadłego w punkcie na-
34kazanego Złożenia Kwitów przed Aktami Za-
35sławskiemi, na Dniu Siedmnastym Stycznia
36Roku Teraźnieyszego pod Kar. [?] uskutecznione nie
37mogł, a przez złożenie takowych dowodów, Publika-
38tę na Tymże Terminie, i przed temiż Aktami
39na Powodzie niesłusznie otrzymaną uchylić, Pro-
40wizyą z całkowitey Summy Czternastu Tysięcy
41Czer. Złł. dla Powoda należącą przyznać, Expens pra-
42wnych [?] powrócić, zmusić, od pretensyi dalszey
43złożenia tych Kwitów uwolnić, Lecz [?] Powód
44[reklamant:] nawyżey
k. 373 (skan 0385, strona prawa – góra)
1nawyżey wyznaczony Termin pozywa. Pisan w Żyto-
2mirzu Dnia Dwudziestego Marca. Tysiąc Siedm-
3set Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku. Woźny ze-
4znał i tenże [?] położył [?]. Et Jncontinenti Stawaią-
5cy Osobiście Ur. Tomasz Bielicki Jmieniem
6Ur. Piotra Blanka Bankiera Warszawskiego
7i z mocy Plenipotencyi czyniący zdrowy będąc
8na ciele, i Umyśle ustnie i dobrowolnie zeznał,
9iż Zeznawaiący z mocy sobie służącey Plenipo-
10tencyi tę Relacyą Pozwu o uchylenie Publikaty
11wyniesioną, we wszystkich Jey Punktach appro-
12buie mocą dobrowolnego zeznania swoiego, To-
13masz Bielicki mp. z których Xiąg i ten Wypis pod
14Pieczęcią herbu Jmperium Rossyiskiego iest wydany
15pisany w Zamku Jey Jmperatorskiey Mości Żyto-
16mirskim, Krepliński [?] V. Rent. [?] Grodz. Żyt. Czytałem
17Wyhowski, Którego Extrakt w do Słowa w Xięgi Grodz.
18Żyt. [sic] iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „376.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Nazwisko pozwanego w tytule i w tekście oblaty odczytywane najpierw jako „Flincki/Hlincki [?]” – inicjał „J” (I) pisany z pętlą podobną do F/H; w treści pozwu wyraźnie „Jw. Janowi Kaietanowi Jlińskiemu” – Jan Kajetan ILIŃSKI, starościc żytomierski, syn zmarłego (S. P.) Janusza Ilińskiego, generała inspektora; dobra ROMANÓW. „Stście/Sttca Żyt.” – zapewne „Starościcowi/Starościca Żytomierskiego” (odczyt skrótu niepewny). Oblatę podał W. Wincenty BIELICKI (nazwisko wyraźne w akcie 376); w ekstrakcie pełnomocnikiem Blanka jest U. Tomasz BIELICKI.
Piotr BLANK (Blanck), bankier warszawski – wierzyciel; por. akt 145 (bankierzy Tepper, Kabryt, Blank [?]). Sprawa: Blank domagał się prowizji (odsetek) od sumy 14 000 czerwonych złotych; dekret grodu kijowskiego z 28 XI 1793 n. st. nakazał pozwanemu złożyć przed aktami zasławskimi 17 I 1794 kwity, którymi zmarły Janusz Iliński, generał inspektor, miał spłacić tę należność do skarbu Rzeczypospolitej [?]; ponieważ tego nie uczynił, a na tym terminie uzyskał przeciw Blankowi publikatę, Blank pozwał go o uchylenie publikaty, przyznanie prowizji od całej sumy i zwrot kosztów. „Membrana” – pozew na pergaminie; „Woźny Opat.” – woźny opatrzny; „S. P.” – świętej pamięci. Ekstrakt podpisał wicerejent [?] grodzki żytomierski Krepliński [?]; „Czytałem Wyhowski” – kontrola wpisu. Na końcu w rkp. „w Xięgi Grodz. Żyt.” – omyłka zamiast „Kij.”.
Streszczenie
12/23 IV 1794 W. Wincenty Bielicki oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt z akt grodzkich żytomierskich (28 III / 8 IV 1794, wicerejent Antoni Sawicki) z relacją woźnego Bazylego Kołomickiego [?]: 25 III 1794 st. st. doręczył on w dworze murowanym w Romanowie pozew (Żytomierz 20 III 1794, imieniem Katarzyny II) dla Jana Kajetana Ilińskiego, starościca żytomierskiego, z powództwa Piotra Blanka, bankiera warszawskiego. Blank żądał uchylenia publikaty uzyskanej przez Ilińskiego przed aktami zasławskimi 17 I 1794 (Iliński nie złożył nakazanych dekretem z 28 XI 1793 kwitów zmarłego Janusza Ilińskiego, generała inspektora), przyznania prowizji od 14 000 czerwonych złotych i zwrotu kosztów. Pełnomocnik Blanka Tomasz Bielicki zatwierdził relację.
Akt nr 376
Oblata ekstraktu relacji pozwów od U. Piotra Blanka przeciw JW. Janowi Kajetanowi Ilińskiemu, starościcowi żytomierskiemu, wydanych (o dekret egzekucyjny)
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data12 / 23 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki kijowski, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); ekstrakt grodzki żytomierski 28 III / 8 IV 1794; pozwy – Żytomierz 20 III 1794
Karty / skanyk. 373–374 (skan 0385, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skan 0386, strona lewa, strona prawa – do ok. 1/3 wysokości)
16Grodz. Żyto. (L. S.) Czytał Wołner [?]. Którego Ex-
17trakt w do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpi-
18sany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „377.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Akt bliźniaczy do aktu 375 (ta sama sprawa P. BLANKA przeciw J. K. ILIŃSKIEMU, ten sam woźny i wicerejent). Data doręczenia pozwów w rkp. „Dnia Dwudziestego Piątego Kwietnia N. S.” – niemożliwa (relacja zeznana 28 III / 8 IV 1794); zapewne omyłka pisarza zamiast „Marca S. S.” (por. akty 375 i 377 – 25 III 1794 st. st.). „W. S.” – zapewne „Wielmożny Starościc” (pozwany). „Grod. Jnstyg. [?] Sądowego” – zapewne instygator grodzki jako współpowód (skrót niepewny).
Nazwy wsi, do których rozwieziono pozwy (dobra Ilińskiego): ROMANÓW, WRÓBLÓWKA (oba odczyty pewne), dalej „Korzyny/Kozary [?]”, „Mielnice [?]”, „Wasyłowice [?]”, „Sulaki [?]” – odczyty niepewne (dwie wersje listy w rkp. nie są identyczne). Siódmy pozew – do kancelarii grodzkiej kijowskiej dla urzędów egzekucyjnych. „Akta Kontraktowe Grod.” – termin kontraktowy (17 I 1794; w akcie 375 – przed aktami zasławskimi). „Zakondemnata” – wyrok zaoczny (kondemnata) w grodzie żytomierskim.
Streszczenie
12/23 IV 1794 U. Wincenty Bielicki oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu drugi ekstrakt z akt grodzkich żytomierskich (28 III / 8 IV 1794) w sprawie Piotra Blanka, bankiera warszawskiego, z Janem Kajetanem Ilińskim, starościcem żytomierskim: woźny Bazyli Kołomicki [?] zeznał, że rozwiózł siedem pozwów (Żytomierz 20 III 1794) – do Romanowa, Wróblówki i innych wsi Ilińskiego oraz do kancelarii grodzkiej kijowskiej dla urzędów egzekucyjnych. Blank, opierając się na dekrecie grodu kijowskiego z 28 XI 1793 (rozkładającym spłatę 14 000 czerwonych złotych na raty) i na manifeście z publikatą z 17 I 1794 o niezapłacenie pierwszej raty 4000 czerwonych złotych, pozywał Ilińskiego o dekret egzekucyjny na 4000 czerwonych złotych z prowizją i kosztami, a urzędy egzekucyjne – o podanie mu dóbr Ilińskiego.
Akt nr 377
Oblata ekstraktu z wpisaniem w nim relacji pozwów na sądy grodzkie od JP. J. Webera przeciw Jw. Janowi Kajetanowi Ilińskiemu, starościcowi żytomierskiemu, wydanych
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data12 / 23 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki kijowski, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); ekstrakt grodzki żytomierski 28 III / 8 IV 1794; pozwy – Żytomierz 20 III 1794, doręczane 25 III st. st. i 8 IV n. st. 1794
Karty / skanyk. 374–375 (skan 0386, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skan 0387, strona lewa, strona prawa – do ok. 1/2 wysokości)
5dziestego Piątego Marca S. S. Pozwy w iedney Jako-
6ści na Membranach Autentycznych napisane
7na Sądy Grodz. Kij. wydane na różne porozwo-
8ził mieysca, et quidem pierwszy do Romano-
9wa, Drugi do Wróblówki, Trzeci do Korazy [?],
10Czwarty do Mielnice, Piąty do Wasyłowic [?], Szó-
11sty do Raciów [?], Siódmy do Maniów [?], Osmy do
12Kornówki [?], Dziewiąty do Sulaków, a zaś dnia
13Osmego Kwietnia N. S. do Albinówki [?] Dziesią-
14ty, Jedynasty do Stanisówki [?], Dwunasty do
15Pyszcz [?], Trzynasty do Starynki [?], Czternasty do
16Waśkowa [?], Piętnasty do Nowey Rudni, Szesna-
17sty do Starey Rudni, Siedmnasty do Barasz-
18ki [?], Osmnasty do Bohdanówki, Dziewiętnasty
19do Bobitówki [?], Dwudziesty do Sołotwey [?]
20Szy [?], i tam te Pozwy w Jzbach Dworów ta-
21meyszych na Stołach położył pisane w tym
22Sposobie – Katarzyna Wtóra z Bożey Łaski Jm-
23peratorowa Samowładnąca całą Rossyą
24etc. etc. etc. Jw. Janowi Kaietanowi Jlińskiemu
25Stście [?] Żyt. Orderów Pols. Kawal. Pozwanemu z O-
26soby i Dobr ogółem wszystkich leżących
27ruchomych, i Summ pieniężnych Powagą moią
28Jmperatorską przykazuię, abyś W. przed Są-
29dem Grodz. Kij. Sam oblicznie i zawicie sta-
30wił się, na Grod. Jngra [=Jnstygatora] Sądowego, i Tego Do-
31noszącego JPana J. Webera Kupca, i Obywatela
32Lubel. Powoda, który przychylaiąc się do Skarg
33zaniesionych, oraz Dokumentów dwóch pier-
34wszego na Czer. Zł. Trzy Tysiące w Dubnie
35Dnia Dwudziestego Pierwszego Januarij Ty-
36siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego Ro-
37ku z Terminem oddania na Dzień Dwu-
38dziesty Czwarty Stycznia tegoż Roku, Drugie-
39go na Zł. Pol. Czterdzieści Sześć Tysięcy
40Sto Osmdziesiąt Siedm. takoż w Dubnie
41[reklamant:] dnia
k. 375 (skan 0387, strona prawa)
1Dnia Dwudziestego Pierwszego Januarij Tysiąc
2Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku z Ter-
3minem oddania, na Dzień Dwudziesty Czwar-
4ty Miesiąca i Roku Tychże danych a do Akt
5Grodz. Lubel. Roku tegoż Tysiąc, Siedmset Dzie-
6więćdziesiąt Trzeciego, Dnia Siódmego Marca
7w Sposób Oblaty wniesionych W. S. [?] Jw. Jli-
8ński Stto [?] Żyt. do zapłacenia wspomnioney
9Summy pierwszey Trzech Tysięcy Czer. Zł. dru-
10giey Czterdzieści Sześciu Tysięcy Sto Osmdzie-
11sięciu Siedmiu, Dokumentami wyżey wyt-
12kniętemi do oddania Słowem [?] Ważnym obrzeko-
13wanym [?] zapewnionych, wraz z Prowizyą do po-
14wrócenia Expens prawnych Tenże Powód na
15wyżey oznaczony Termin pozywa. Pisan w Żyto-
16mirzu. Dnia Dwudziestego Marca Tysiąc
17Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku. O
18czym Woźnego Zeznanie Urzędownie stwier-
19dzone z których Xiąg i ten Wypis pod Pie-
20częcią herbu Jmperium Rossyiskiego iest wy-
21dany pisany w Zamku Jey Jmper. Mści Żyto.
22Sawicki V. Rent. P[rzysię]gły Grodz. Ptu Żyt. Czytał
23Bielicki (L. S.) Którego Extrakt w do Słowa
24w Xięgi Grodzkie Kijowskie iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „378.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Trzeci z serii ekstraktów żytomierskich przeciw J. K. ILIŃSKIEMU (por. akty 375–376; ten sam woźny B. Kołomicki [?], wicerejent A. Sawicki); podał U. Wincenty BIELICKI. W ekstrakcie nazwisko przyjmującego relację najpierw „Józefem Roszkowskim” (omyłkowo – wicerejent kijowski), skreślone i zastąpione „Kazimierzem [?] Orzańskim [?] Regentem” – odczyt niepewny; pod ekstraktem podpisuje jednak wicerejent A. Sawicki. „S. Gł.” w tytule – zapewne „Sądy Grodzkie” [?] (w tekście „na Sądy Grodz. Kij.”).
Lista 20 miejscowości (dobra Ilińskiego, zapewne w okolicy Romanowa), do których rozwieziono pozwy 25 III st. st. (1–9) i 8 IV n. st. (10–20) – odczyty w większości niepewne: Romanów, Wróblówka, Korazy [?], Mielnica [?], Wasyłowice [?], Raciów [?], Maniów [?], Kornówka [?], Sulaki [?], Albinówka [?], Stanisówka [?], Pyszcz [?], Starynka [?], Waśków [?], Nowa Rudnia, Stara Rudnia, Baraszki [?], Bohdanówka, Bobitówka [?], „Sołotwey Szy [?]”. Por. akt 376 (krótsza lista). „Orderów Pols. Kawal.” – kawaler orderów polskich. Powód: J. WEBER, kupiec i obywatel lubelski – dwa dokumenty z Dubna z 21 I 1793 (na 3000 czerw. zł i na 46 187 zł pol., z terminem zapłaty 24 I 1793), oblatowane w aktach grodzkich lubelskich 7 III 1793.
Streszczenie
12/23 IV 1794 U. Wincenty Bielicki oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt z akt grodzkich żytomierskich (28 III / 8 IV 1794) z relacją woźnego Bazylego Kołomickiego [?], który 25 III st. st. i 8 IV n. st. 1794 rozwiózł do dworów w Romanowie i dziewiętnastu innych wsiach pozwy (Żytomierz 20 III 1794) dla Jana Kajetana Ilińskiego, starościca żytomierskiego, kawalera orderów polskich. Powód J. Weber, kupiec i obywatel lubelski, pozywał go przed sąd grodzki kijowski o zapłatę 3000 czerwonych złotych i 46 187 zł polskich z dwóch dokumentów wystawionych w Dubnie 21 I 1793 (płatnych 24 I 1793, oblatowanych w grodzie lubelskim 7 III 1793), z prowizją i kosztami.
Akt nr 378
Oblata intymacji kompromisu między JW. Michałem Rokitnickim, starostą rożowskim [?], a WW. Woroniczami, przez JW. superarbitra wydanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data14 / 25 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); intymacja – Lipki [?], 13 / 24 IV 1794
Karty / skanyk. 375–375v (skan 0387, strona prawa – od ok. 3/5 wysokości; skan 0388, strona lewa – do ok. 2/3 wysokości)
6Vice Regentem P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xięga-
7mi ninieyszemi Grodz. Kij. Osobiście Stawaią-
8cy W. Jan Franciszek Barański Jntymacyą Kom-
9promissu między JWW. Podoskim [?] Kawal. D[...] [?]
10Rokitnickim Stą Roż. [?] i WW. Woroniczami Vice
11Gerentami Grodz. Żyt. Termin dnia Piętnastego
12[reklamant:] Maja
k. 375v (skan 0388, strona lewa)
1Maja N. S. Tego Roku zjechania do Rożowa [?] prze-
2znaczaiącą, z Podpisem JW. Superarbitra, na
3Papierze Dziesięciokopiykowym Spisaną do Akt
4Grodz. Kij. dla zapisania podał tym Sposobem –
5Kazimierz Rościszewski Chorąży Ptu Owr. Su-
6perarbiter od Stron obrany Wiadomo czynię Pa-
7nom, to iest JW. Michałowi Rokitnickiemu Sta-
8roście Rożow. [?] Kawal. Ord. S. Sa [=Świętego Stanisława] WW. Piotrowi i Ze-
9[no]bii [?] z Karskich Woroniczom Vice Gerentom
10Grodz. Żyt. Małż. Jż Ja z mocy Zapisu Kom-
11promissarskiego, między temiż Stronami w Ro-
12ku upłynionym Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
13siąt Trzecim Dnia Dziewiętnastego Listopa-
14da S. S. a Trzydziestego N. S. w Aktach Grodz.
15Kij. zeznanego za nayzwyższego Sędziego do roz-
16sądzenia Spraw między temiż Stronami wez-
17wany na Grunt Dobr Miasteczka Jey Jmperator-
18skiey Mości Rożowa [?], to iest na mieysce Kompromissar-
19skim Zapisem oznaczone, na dniu Piętnastym
20Maja podług N. S. w Roku teraźnieyszym dla u-
21decydowania [?] Sprawy między Stronami mia-
22ney zjechać oświadczam. Na którym Terminie
23żeby Strony pod Rygorem Prawa, i Zapisu
24Kompromissarskiego Stawiły się zalecam.
25Datum w Lipkach [?] Dnia Trzynastego podług
26dawnego a Dwudziestego Czwartego podług
27Nowego Stylu Kwietnia Tysiąc, Siedmset, Dzie-
28więćdziesiąt Czwartego Roku. Kazimierz Rości-
29szewski Chorąży Owrucki. Która to Jntymacya
30w do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpi-
31sana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „379.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Wyraz „Jntymacya” (łac. intimatio – zawiadomienie, wezwanie) w tytule wygląda na „Motywacyi”; por. akt 361 (intymacja super-arbitra A. RZEWUSKIEGO). W tytule i w tekście oblaty przed nazwiskiem Rokitnickiego niejasny wyraz „Podoskiemi [?] K. D. [?]” / „Podoskim [?] Kawal. D[…] [?]” – może tytuł (np. podstoli [?]) albo skrót orderu (w treści intymacji: „Kawal. Ord. S. Sa” – kawaler orderu św. Stanisława); nierozwiązany. „Stą Roż./Starosta Rożow. [?]” – może starosta rożowski (od miasteczka ROŻÓW [?], miejsca zjazdu kompromisowego); por. M. K. ROKITNICKI w akcie 70. Imię Woroniczowej („Ze-[no]bii [?] z Karskich”) niepewne. Superarbiter Kazimierz ROŚCISZEWSKI, chorąży owrucki – por. akty 116, 136, 139 i in.
Streszczenie
14/25 IV 1794 W. Jan Franciszek Barański oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu intymację superarbitra Kazimierza Rościszewskiego, chorążego owruckiego (Lipki [?], 13/24 IV 1794): na mocy zapisu kompromisowego zeznanego w grodzie kijowskim 19/30 XI 1793 między Michałem Rokitnickim, starostą rożowskim [?], kawalerem orderu św. Stanisława, a Piotrem i Ze[no]bią [?] z Karskich Woroniczami, wicegerentami grodzkimi żytomierskimi, superarbiter wyznaczył zjazd na grunt miasteczka Rożów [?] na 15 V 1794 n. st. dla rozstrzygnięcia sprawy i wezwał strony do stawiennictwa pod rygorem prawa i zapisu.
Akt nr 379
Oblata intymacji kompromisu w sprawie JP. Bazylego Lwowicza z U. Mateuszem Drohomireckim wydanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data14 / 25 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); intymacja – Żytomierz 18 III 1794 n. st.
Karty / skanyk. 375v–376 (skan 0388, strona lewa – od ok. 2/3 wysokości; strona prawa – do ok. 1/2 wysokości)
7Żyt. [sic] i Xięgami ninieyszemi Grodz. Żyt. [sic] Osobi-
8ście Stawaiący U. Floryan Jasieński Jn-
9[pod tekstem:] Czytał Bech [?]
10[reklamant:] tymacyą
k. 376 (skan 0388, strona prawa)
1Jntymacyą w Sprawie JPa Lwowicza z Ur. Drohomireckim
2wydaną. Termin Kompromissu w Żytomirzu na Dzień dzisiey-
3szy [?] oznaczaiącą, Podpisem W. Superarbitra przy Pieczęci na
4Czerwonym Laku wyciśnioney zatwierdzoną, na Papierze Dzie-
5sięciokopiykowym napisaną do Akt Grodz. Kij. w Oblatę po-
6dał tym Sposobem – Niżey podpisany Superarbiter obiedwie
7Strony to iest JP. Bazylego Lwowicza i Ur. Mateusza Dro-
8homireckiego, iż gdy w Skutek Zapisu Kompromissar-
9skiego, Dnia Dwudziestego Lipca, Tysiąc Siedmset, Dzie-
10więćdziesiąt Pierwszego Roku przed Aktami Grodz. Kij. przy-
11znanego, zaraz potymże następionym wydał był Jntyma-
12cyą, z którey oznaczony Termin na żądanie Ur. Dro-
13homireckiego bezczynnie upadł, a teraz bez znacz-
14nego Jnteressu swoich Upadku do Rużyna zjechać
15niemoże, przeto maiąc w Uwadze, iż Sprawa z goto-
16wych Jnkwizycyi i Dokumentów / iak tenże Zapis
17obmawia / rozsądzona być powinna, niechcąc dalszey
18zwłoki stawać się, Stronom przenoszę [?] Termin Zjaz-
19du Kompromissu w Mieście Jey Jmper. Mości Żyto-
20mirzu na Dzień Dwudziesty Piąty Kwietnia N. S. Tysiąc, Siedm-
21set, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku. Stąd, aby
22Strony w gotowości wszelkiey wyposażyły się, i do Spra-
23wy gotowemi były obowiązuię. Dan w Żytomirzu
24Dnia Osmnastego Marca N. S. Tysiąc, Siedmset, Dzie-
25więćdziesiąt Czwartego Roku. Tę Jntymacyą Kom-
26promissu na Dzień Dwudziesty Piąty Kwietnia
27N. S. Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku
28w Żytomirzu przypadaiącego podpisuię. Jan Dobro-
29wlański Superarbiter (L. S.) Która to Jntymacya
30w do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „380.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). W formule oblaty omyłkowo „Grodz. Pttu Żyt. i Xięgami … Grodz. Żyt.” zamiast „Wwa Ptu Kij. … Grodz. Kij.” (w treści – „do Akt Grodz. Kij.”). Nazwisko strony – DROHOMIRECKI (wyraźnie w tytule aktu 380; w tym akcie „h” wygląda jak „k”). „Termin … na Dzień dzisieyszy [?]” – 25 IV 1794 n. st., tj. dzień oblaty (14/25 IV); tego dnia superarbiter odroczył zjazd do 2 VI 1794 (akt 380). Pod tekstem strony k. 375v podpis kontrolny „Czytał Bech [?]”. Superarbiter Jan DOBROWLAŃSKI – por. akt 360 (świadek J. Dobrowlański). „bez znacznego Jnteressu swoich Upadku do Rużyna zjechać niemoże” – superarbiter nie może bez wielkiej szkody dla swoich interesów przyjechać do Rużyna (pierwotnego miejsca zjazdu).
Streszczenie
14/25 IV 1794 U. Floryan Jasieński oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu intymację superarbitra Jana Dobrowlańskiego (Żytomierz 18 III 1794 n. st.) w sprawie kompromisowej JP. Bazylego Lwowicza z U. Mateuszem Drohomireckim (zapis kompromisowy z 20 VII 1791 w grodzie kijowskim). Ponieważ poprzedni termin zjazdu upadł na żądanie Drohomireckiego, a superarbiter nie mógł bez szkody dla swoich interesów przybyć do Rużyna, a sprawa miała być rozsądzona z gotowych inkwizycji i dokumentów, przeniósł termin zjazdu kompromisowego do Żytomierza na 25 IV 1794 n. st. i zobowiązał strony do przygotowania się.
Akt nr 380
Oblata prorogacji w sprawie JP. Bazylego Lwowicza z U. Mateuszem Drohomireckim wydanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data14 / 25 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); prorogacja – Żytomierz 25 IV 1794 n. st.
Karty / skanyk. 376–376v (skan 0388, strona prawa – od ok. 3/5 wysokości; skan 0389, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
6P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xięgami ninieyszemi Grodz.
7Kij. Osobiście Stawaiący U. Floryan Jasieński Pro-
8rogacyą w Sprawie JPa Lwowicza z U. Drohomi-
9reckim wydaną, Kompromiss w Żytomirzu dziś przy-
10padaiący do Dnia drugiego Czerwca N. S. bieżące-
11go Roku odraczaiącą, Podpisem W. Superarbitra
12przy Pieczęci na Czerwonym Laku wyciśnioney za-
13twierdzoną, na Papierze Dziesięciokopiykowym na-
14pisaną do Akt Grodz. Kij. w Oblatę podał tym
15[reklamant:] Sposobem
k. 376v (skan 0389, strona lewa)
1tym Sposobem – Chociaż w Sprawie JPa Bazylego
2Lwowicza z U. Mateuszem Drohomireckim wyda-
3łem był pod Dniem Osmnastym Marca N. S. Tysiąc Siedm-
4set, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku datowaną Jntymac-
5cyą, aby się Strony dla rozsądzenia się na Dzień dzi-
6sieyszy do Żytomirza stawiły, gdy iednak Sam tylko
7JP. Lwowicz zjechał, a U. Drohomirecki czy będzie
8lub nie żadney wiadomości niedaie, przeto niechcąc
9być ile w Sądzie Polubownym skwapliwym Termin
10Kompromissu z Dnia dzisieyszego, Dwudziestego Piątego
11Kwietnia N. S. na Dzień Drugi Czerwca N. S. Tysiąc
12Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku przenoszę i od-
13raczam, zachowuiąc na Ówczas Termin Stronom
14pod Ostrością w Zapisie Kompromissarskim wy-
15rażoną stawienia się zawity, mocą tego otwarte-
16go [?] Listu. Dan w Żytomirzu. Dnia Dwudziestego
17Piątego Kwietnia N. S. Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
18siąt Czwartego Roku. Jan Dobrowlański Super-
19arbiter. Która to Prorogacya w do Słowa w Xięgi
20Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „381.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Ciąg dalszy sprawy z aktu 379 (ta sama osoba podająca – U. Floryan Jasieński; superarbiter Jan DOBROWLAŃSKI). „niechcąc być ile [= o ile] w Sądzie Polubownym skwapliwym” – nie chcąc działać pochopnie w sądzie polubownym. „pod Ostrością … wyrażoną” – pod rygorem określonym w zapisie kompromisowym.
Streszczenie
14/25 IV 1794 U. Floryan Jasieński oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu prorogację superarbitra Jana Dobrowlańskiego, wydaną w Żytomierzu 25 IV 1794 n. st. w sprawie kompromisowej JP. Bazylego Lwowicza z U. Mateuszem Drohomireckim: ponieważ na wyznaczony intymacją z 18 III 1794 termin przybył tylko Lwowicz, a Drohomirecki nie dał znać, czy przybędzie, superarbiter, nie chcąc działać pochopnie, odroczył zjazd kompromisowy do 2 VI 1794 n. st., zachowując dla stron termin zawity pod rygorem zapisu kompromisowego.
Akt nr 381
Oblata przysięgi na tytorstwo (ktitorstwo) cerkwi rużyńskiej przez U. Aleksandra Łozickiego [?] wykonanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data14 / 25 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); przysięga – Rużyn, plebania miejska, 2 IX 1793
Karty / skanyk. 376v–377 (skan 0389, strona lewa – od ok. 2/5 wysokości; strona prawa – do ok. 1/3 wysokości)
6Vice Regentem P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xięga-
7mi ninieyszemi Grodz. Kij. Osobiście Stawaiący
8U. Michał Moszyński [?] Przysięgę przez U. Łozickie-
9go [?] na Tytorstwo do Cerkwi Rużyńskiey w Obe-
10cności JPa Lwowicza wykonaną, Podpisem tak
11U. Łozickiego [?] iako i JPa Lwowicza zatwierdzoną
12z przyrytym Arkuszem Dziesięciokopiykowym do Akt
13Grodz. Kij. w Oblatę podał tym Sposobem – Roku
14Tysiąc Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego. Dnia Dru-
15giego Septembris. Działo się w Rużynie w Pleba-
16niy Mieyskiey Rużyńskiey. niżey podpisany Sta-
17nowszy Osobiście, będąc zdrowy na Ciele i Umy-
18śle, wiadomo ustnie i dobrowolnie zeznaię, i
19Przysięgą stwierdzam w te Słowa. Ja Alexander
20Łozicki [?] Przysięgam Panu Bogu w Troycy Świętey
21Jedynemu, Jż oświadczę się do tchu Życia mego
22służyć Matce Boskiey Cudotworney Rużyńskiey
23[reklamant:] Świętemu
k. 377 (skan 0389, strona prawa)
1Świętemu Arcybiskupowi Mikołaiowi tey że Cerkwi Patro-
2nowi, Summy Tey że Cerkwi Patronowi, Summy tey Cer-
3kwi mnożąc [?], i w ogólności zaległe Pieniądze Sprzę-
4ty, Ruchome i nieruchome, od Bractwa Młodego, i od
5Cechowych do Kassy upominawszy się odbierać
6rachunku słuchać, w Regestrze sprawiedliwie zapisy-
7wać, za wiadomością JPa Proboszcza i U. Marcina
8Jarembowskiego [?] Bratczyka Starszego, i przy Jnnych Brat-
9czykach, Dalbo [?] żadnego, Prowizyi, Darowizny, za
10Summę Cerkiewną pod żadnym Sposobem i wybiega-
11mi [?] na mój pożytek obracać nie będę. tak mi Bo-
12że dopomóż i niewinna Męka Zbawiciela Chry-
13stusa mego. Alexander Łozicki [?]. Rkń [?] Proszony Przyia-
14ciel wysłuchawszy Tey wyżey wyrażoney Przysięgi U.
15Alexandra Łozickiego [?] Tytora Cerkwi Rużyńskiey dla
16lepszey wiary podpisuię się. X. Bazyli Beynar Lwowicz
17Paroch Miasta Rużyna mp. Która to Przysię-
18ga w do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „382.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). „Tytor/Tytorstwo” – ktitor (cerkiewny starosta, opiekun majątku i kasy cerkwi; ukr. ктитор). Cerkiew w RUŻYNIE pod wezwaniem św. Mikołaja Arcybiskupa, z cudownym obrazem Matki Boskiej Rużyńskiej; przy niej bractwo („Bractwo Młode”, „Bratczyk Starszy”) i cechy. Przysięgę poświadczył ks. Bazyli BEYNAR LWOWICZ, paroch miasta Rużyna – zapewne ten sam JP. Bazyli LWOWICZ, strona kompromisu z M. DROHOMIRECKIM (akty 379–380; zjazd pierwotnie w Rużynie). „JP. Proboszcz” – tu zapewne paroch. „Dalbo [?]” – może „Dalszego”/„Albo”. „Rkń [?]” przed „Proszony Przyiaciel” – skrót niejasny (może „Ręką”).
Streszczenie
14/25 IV 1794 U. Michał Moszyński [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu przysięgę złożoną 2 IX 1793 w plebanii miejskiej w Rużynie przez U. Aleksandra Łozickiego [?] przy objęciu urzędu ktitora (tytora) cerkwi rużyńskiej św. Mikołaja z cudownym obrazem Matki Boskiej. Łozicki [?] przysiągł do końca życia służyć cerkwi, pomnażać jej sumy, upominać się o zaległe pieniądze i sprzęty od bractwa i cechów, słuchać rachunków i rzetelnie zapisywać je w rejestrze za wiedzą proboszcza (parocha) i starszego bractwa Marcina Jarembowskiego [?], a sum cerkiewnych nie obracać na własny pożytek. Przysięgę poświadczył ks. Bazyli Beynar Lwowicz, paroch miasta Rużyna.
Akt nr 382
Posesja tradycyjna w dobra wsi Jeziory na osobę W. Antoniego Podhorskiego, komornika ziemskiego kijowskiego, obwołana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data14 / 25 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); intromisja – Jeziory, 24 IV 1794 n. st.
Karty / skanyk. 377–377v (skan 0389, strona prawa – od ok. 1/2 wysokości; skan 0390, strona lewa – do ok. 1/4 wysokości)
11Zeznanie, prosząc tegoż o wpisanie co i otrzymał. Woźny
12pisać nieumieiący Krzyżykiem podpisał się +.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „383.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). „K. Z. K.” = komornik ziemski kijowski (Antoni PODHORSKI – por. akty 7, 38, 61, 146 i in.; JEZIORY – dobra związane z dekretami zjazdowymi Podhorski c/a P. Hadziewicz, akty 7, 43, 216). Posesja oparta na cesji od W. Wojciecha KLUKOWSKIEGO [?], na którego rzecz 9 III 1794 n. st. sporządzono tradycję dóbr Jeziory. „W. Affektant”, „W. Rekwirent”, „W. Uzyskaiący” – strona żądająca intromisji (Podhorski). Woźny „Piotr Kuropata [?] z Jereczyk Małych” – nazwisko niepewne (por. Jereczyki Małe w akcie 278). Wyliczenie pertynencji częściowo niepewne („Domami Dworcami [?]”, „Podorożczyzną [?]” – może powinność podwodna, „osłowym [?]”, „wymiarkami [?]”).
Streszczenie
14/25 IV 1794 woźny Piotr Kuropata [?] z Jereczyk Małych zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu, że 24 IV 1794 n. st., wezwany przez Antoniego Podhorskiego, komornika ziemskiego kijowskiego, w obecności szlachty Mikołaja Sylińskiego [?] i Jana Tarnawskiego wwiązał go we wsi Jeziory w posesję tradycyjną tej wsi – należącej mu na mocy cesji od Wojciecha Klukowskiego [?], na którego rzecz 9 III 1794 n. st. dokonano tradycji – ze wszystkimi poddanymi i ich powinnościami, gruntami, lasami, pasiekami, stawami, młynami, arendą karczemną, zabudowaniami i dochodami; zwołanym poddanym oznajmił o nowym panu i nakazał posłuszeństwo. Nikt nie sprzeciwiał się; woźny, niepiśmienny, podpisał zeznanie krzyżykiem.
Akt nr 383
Oblata plenipotencji ręcznej od W. Katarzyny Chłopickiej W. Antoniemu Lalewiczowi danej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data14 / 25 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); plenipotencja – Aleksandria [?], 2 IV 1793
Karty / skanyk. 377v–378 (skan 0390, strona lewa – od ok. 1/4 wysokości; strona prawa – do ok. 1/4 wysokości)
6Regentem P[rzysię]głym Grodz. Wwa Ptu Kij. i Xięgami ninieyszemi
7Grodz. Kij. Osobiście Stawaiący W. Jan Borkowski
8Ar. P. G. L. [?] Tę Plenipotencyą ręczną od W. Katarzyny z
9Drohobickich Chłopickiey W. Antoniemu Lalewi-
10czowi do wszelkich czynności prawnych daną, na Pa-
11pierze Połkopiek [?] Srebrnego [?] spisaną, podpisem tey że W.
12Chłopickiey i WW. Przyiaciół zatwierdzoną do Akt
13Grodz. Kij. w Oblatę podał tym Sposobem – Ja niży
14podpisana Katarzyna z Łyszkiewiczów [?] Pierwszego Małżeń-
15stwa Drohobicka, powtórnego Chłopicka, zdrowa
16będąc na Ciele i Umyśle dla podeszłości Wieku me-
17go i wysłabiałych [?] Sił niemogąc doiechać do Akt
18Grodowych przyzwoitego Ptu swego tym ręcznym
19opisaniem i ustnie i dobrowolnie przez siebie dany
20Jawnie ustnie i dobrowolnie zeznaię. Jż Ja U. An-
21toniego Lalewicza Zięcia mego, do wszelkich ge-
22neralnie, i nayszczególniey Spraw moich za specy-
23alnego obieram Stanowię, i gruntuię Plenipotenta
24daiąc mu moc nayzupełnieyszą Manifestów, i Prote-
25stacyi czynienia, Terminów wydawania, Dekretów
26sprawiedliwych przysuwania [?], od niesprawiedliwych
27uchylania się, Summ wszelkich przysądzonych i gdzie
28kolwiek znayduiących się odbierania, z odebranych
29kwitowania, Tranzakcyi, Opisów, i Zapisów wszel-
30kich czynienia i stanowienia, zgoła cokolwiek gdzie
31Jnteress iaki do moiey Osoby ściągaiący się, da[?]
32[reklamant:] wszystki [?]
k. 378 (skan 0390, strona prawa – góra)
1po myśli rozsądku i Uwadze Jego czynienia pozwalaiąc
2oświadczam się, i obiecuiąc to wszystko co tylko przez Stano-
3wioną [?] Osobę Jego, nastąpi za miłe stałe i ważne przy-
4iąć, i akceptować, ani przeciwko temu co sprzecznego czy-
5nić, lub mówić, co wszystko i moi [?] Sukcessorowie
6moi zupełnie dotrzymać, i akceptować powinni pod
7błogosławieństwem moim i nieważnością wszelkich
8Jch sprzeczności. Na co dla lepszey Wagi ważności i u-
9bezpieczenia tey Plenipotencyi ręką własną podpisuię
10się. Datum w Alexandryi Dnia Drugiego Aprilis Tysiąc
11Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku Katarzyna z Dro-
12hobickich [?] Chłopicka. Proszony do podpisania się za
13Przyiaciela na tey Plenipotencyi podpisuię się Przyia-
14ciel Gabryel Skoczkiewicz [?]. Proszony do podpisania się
15na tey Plenipotencyi za Przyiaciela podpisuię się M.
16Sendecowski [?] mp. Która to Plenipotencya w do Sło-
17wa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „384.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Nazwisko rodowe wystawczyni niepewne: w tekście plenipotencji „Katarzyna z Łyszkiewiczów [?] Pierwszego Małżeństwa Drohobicka, powtórnego Chłopicka”, w formule oblaty i w podpisie „z Drohobickich” – zapewne nazwisko z pierwszego małżeństwa. Skrót przy nazwisku podającego („Ar. P. G. L. [?]”) nierozwiązany (por. J. BORKOWSKI [?] w akcie 374). „Papier Połkopiek [?] Srebrnego [?]” – papier stemplowy (odczyt niepewny). Miejsce wystawienia „w Alexandryi” – zapewne ALEKSANDRIA (dobra Branickich pod Białą Cerkwią) albo inna Aleksandria (np. na Wołyniu) – nieustalone. Fragment na przełomie kart (reklamant „wszystki [?]” i początek k. 378) odczytany częściowo.
Streszczenie
14/25 IV 1794 W. Jan Borkowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu plenipotencję ręczną wystawioną w Aleksandrii [?] 2 IV 1793 przez Katarzynę z Łyszkiewiczów [?], primo voto Drohobicką, secundo voto Chłopicką, która z powodu podeszłego wieku i słabości nie mogła przybyć do akt grodzkich: ustanowiła ona swego zięcia Antoniego Lalewicza generalnym i szczególnym pełnomocnikiem we wszystkich sprawach – do manifestów i protestacji, terminów, przyjmowania i uchylania dekretów, odbierania i kwitowania sum, zawierania transakcji i zapisów – zobowiązując siebie i sukcesorów do uznania jego czynności. Podpisali świadkowie Gabriel Skoczkiewicz [?] i M. Sendecowski [?].
Akt nr 384
Oblata ekstraktu relacji pozwu na sądy grodzkie od sławetnego Jarmołaja Skołowa [?], kupca kijowskiego, przeciw JW. Janowi Hańskiemu, chorążemu kijowskiemu, wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki kijowski, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); ekstrakt grodzki żytomierski 22 III / 2 IV 1794; areszt i pozew – klucz hornostajpolski 27 III 1794 n. st.; pozew datowany Żytomierz 8 III 1794 n. st.
Karty / skanyk. 378–379 (skan 0390, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skan 0391, strona lewa, strona prawa – góra)
27lego De Szeremetieff i Jnnych dowodów swoich W. S.
28Jw. Hański pozywa do przymuszenia Poddanych W. S.
29ku zapłaceniu Długów od wyżey wyrażonych Gromad
30Aresztowanych należących tak gotowemi Pieniądzmi
31iako też na Zbożu, Smołę [?] i Jnne rzeczy nabranych
32Regestrami zaprzysiądz się maiącemi dowiedzio-
33nych, lub też do zastępnego zapłacenia za Podda-
34nych swoich Summy do Dziesięciu Tysięcy Zł.
35wynoszącey, lub też więcey z zaprzysiężenia wyni-
36kać maiącey, iako też do oddania Sta Dwudzie-
37stu Kłód do Skarbu W. S. zapłaconych, i Korey [?]
38Który tyże [?] nakoniec do odpowiedzenia na to wszy-
39stko, co okoliczności tey Sprawy z dowodów zło-
40żyć się maiących pokażą. Pisan w Żytomirzu Dnia
41Osmego Marca Nowego Stylu Tysiąc, Siedmset,
42Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku. O czym Woź-
43nego Zeznanie Krzyżykiem stwierdzone + Z któ-
44rych Xiąg i ten Wypis pod Pieczęcią Herbu Jmpe-
45rium Rossyiskiego wydany, pisany w Zamku
46Jey Jmperatorskiey Mości Żytomirskim Sawic-
47[reklamant:] ki
k. 379 (skan 0391, strona prawa – góra)
1Sawicki V. Rent. Grodz. Żyto. (L. S.) Czytał Obuchowski
2Którego Extrakt w do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij.
3iest wpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „385.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Nazwisko pozwanego w tytule wygląda na „Stańskiego”, w treści pozwu wyraźnie „Jw. Janowi Hanskiemu Chorąż. Kij.” – Jan HAŃSKI, chorąży kijowski, dziedzic klucza HORNOSTAJPOLSKIEGO (por. „Hański [?]” w akcie 369 i Zachariasz HAŃSKI w akcie 99). Nazwisko powoda („Skołowowi [?]”, w rkp. „Szkołowowi/Skołowi”) niepewne – może forma dzierżawcza „Skołow”. „Os. Dz. [?]” – skrót nierozwiązany (może „Ostateczny Dziedzic” lub tytuł orderu). „W. S.” – zapewne zwrot grzecznościowy wobec pozwanego. Daty: pozew datowany 8 III 1794 n. st., areszt i doręczenie 27 III 1794 n. st., zeznanie woźnego 22 III / 2 IV 1794.
Nazwy wsi klucza hornostajpolskiego (nad Dnieprem, pow. kijowski) odczytane częściowo: Hornostajpol (gromada), Hrachobicz [?], Lupatki [?], Pilawy [?], słoboda Hrynów [?], Sochotusza [?], Domantów (Domantowa), Dytiatki [?], Rutyez [?]. Areszt (zajęcie) majątku gromad na zabezpieczenie długów u kupca kijowskiego; administrator klucza („Gubernator”) U. Jakub LUBART [?] przyjął areszt. W żądaniu: zapłata długów gromad (gotówką oraz za zboże, smołę [?] i inne rzeczy nabrane, dowiedzionych przysięgą na rejestrach), ewentualnie zastępcza zapłata przez dziedzica do 10 000 zł lub więcej, oraz oddanie 120 zapłaconych kłód do skarbu (dworu).
Streszczenie
15/26 IV 1794 U. Józef Obuchowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu ekstrakt z akt grodzkich żytomierskich (22 III / 2 IV 1794, wicerejent Antoni Sawicki) z relacją woźnego Trochyma Sachnowicza: 27 III 1794 n. st., na wezwanie sławetnego Jarmołaja Skołowa [?], kupca kijowskiego, w obecności szlachty Teodora [?] Hemoińskiego [?] i Michała Żurawskiego zaaresztował on gromady klucza hornostajpolskiego (Hornostajpol, Hrachobicz [?], Lupatki [?], Domantów, Dytiatki [?] i in.) za długi wobec kupca – areszt przyjął gubernator klucza Jakub Lubart [?] imieniem dziedzica – i położył w dworze murowanym pozew (Żytomierz 8 III 1794) dla Jana Hańskiego, chorążego kijowskiego. Skołow [?] pozywał Hańskiego o zmuszenie poddanych do zapłaty długów gotówką i za nabrane towary, ewentualnie o zapłatę za nich do 10 000 zł, oraz o oddanie 120 zapłaconych kłód.
Akt nr 385
Oblata regestru sprawunków dla JP. Stefana Łotapeskiego [?] przez starozakonnego Szmula Jankielowicza uczynionych
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); regestr – przepisany z notat 24 V 1793
Karty / skanyk. 379–379v (skan 0391, strona prawa – od ok. 1/5 wysokości; skan 0392, strona lewa – do ok. 3/5 wysokości)
27dwiński [?] po hebraysku podpisał się. Którego Re-
28gestr w do Słowa w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpi-
29sany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „386.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Nazwisko adresata w rkp. „Łotapeski/Lotapeski/Sotapeski [?]” (Ł, L i S podobne w tej ręce) – niepewne; w tytule przed nazwiskiem „X. U.” [?]. Pozycje rejestru odczytane częściowo niepewnie – zwłaszcza nazwy towarów („Robron [?]” – suknia robe ronde?, „Godetum [?]”, „Masatbazu [?]”, „Kortów [?] Parę”, „Juchtów [?] Skór”, „Kobierzec [?]”) i niektóre liczby; przelicznik: rubel stary = 7 złotych polskich (Flor.). „Spust” – miara wódki (spust = garnce z jednego pędzenia), „Kwarta” – kwarta. „Arenda Hrocinska [?]” – arenda nabyta przez Łotapeskiego [?] w skarbie (dóbr korsuńskich). „Oka” – miara wagi (turecka oka) dla kawy i cukru. Podpis „Szmul Arędarz Medwiński [?]” złożony po hebrajsku (Medwin – miasteczko pod Bohusławiem); w formule oblaty „Szmul Jankielowicz” (por. akty 370–372, gdzie zwany arendarzem korsuńskim).
Streszczenie
15/26 IV 1794 starozakonny Szmul Jankielowicz, były arendarz korsuński, oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu przepisany 24 V 1793 z różnych notatek rejestr wydatków (sprawunków), które w ciągu kilku lat poczynił dla JP. Stefana Łotapeskiego [?], byłego pisarza skarbowego w Korsuniu: dwa nowe kotły i naprawa starych dla arendy, wódka dla kwestarza bernardynów oraz na obiady i wesela Łotapeskiego [?], kufer, suknia dla jego pierwszej żony i kobierzec [?] dla obecnej (kupione w Bohusławiu), sukna, skóry juchtowe, kawa i cukier, a także opłata za młyn przez 9 lat po 180 zł rocznie (1620 zł) – razem 3537 zł 15 gr; rejestr podpisał po hebrajsku.
Akt nr 386
Oblata zaświadczenia z namiestnictwa jekaterynosławskiego o zmarłym Auguście de Weschard wydanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); zaświadczenie – wieś Ryby [?] (Tyby [?]), ujezd połtawski, 25 II 1793
Karty / skanyk. 379v–380 (skan 0392, strona lewa – od ok. 3/5 wysokości; strona prawa – do ok. 4/5 wysokości)
13nika zatwierdzone do Akt Grodz. Kij. dla zapisania
14[reklamant:] podał
k. 380 (skan 0392, strona prawa)
1podał tym Sposobem – Jekaterynosławskiego Namiestnic-
2twa Połtawskiego Ujazdu, u Obywatela Pana Podporucz-
3nika Michała Semenowicza Kocubeja we Wsi Ry-
4bach [?] był Polskich Krajów Mieszkaniec Miasteczka Ber-
5dyczowa Szlachcic Jan Wadowicki [?] z Pełnomocnym
6Pismem danym Jemu od Obywatelki Żytomirskiey
7Szlachcianki Anny de Weschardowey dla zabrania po-
8zostałych w owey Wsi Rybach [?] po Śmierci Jey Mę-
9ża Augusta Chrystoforowicza de Weschard a różnych
10rzeczy, który u Pana Koczubeja przez dwa Lata w Obowią-
11zku Kapelmagistra zostawał a który to de Weschard
12umarł w Rybach [?] przeszłego Tysiąc, Siedmset, Dziewięć-
13dziesiąt Pierwszego Roku Novembris Osmnastego dnia
14i nikogo z Jego bliskich, i dalszych pokrewnych dla
15zabrania po nim pozostałych rzeczy niebyło, a kiedy
16wynalazł się Smoleńskiego Dragońskiego Pułku
17Podporucznik Floryan [?] Kaczanowski z dokumentem
18danym Jemu na nieboszczyka de Weschard przeszłego
19Tysiąc, Siedmset, Osmdziesiąt Szóstego Roku Sep-
20tembris Piętnastego dnia na pożyczonych od niego Pienię-
21dzy Sto Siedmdziesiąt Pięć Rubli, i z Pismem z Re-
22kitowki [?] do tegoż Kaczanowskiego Tysiąc, Siedm-
23set, Osmdziesiąt Osmego Roku Augusta Dwudzieste-
24go Piątego dnia pisanym wyiaśniaiącym, że On de
25Weschard natenczas z przyczyn niektórych niemiał
26czym tego Długu zaspokoić, lecz prosił się o pocze-
27kanie przez czas niejaki, obiecuiąc podług pisane-
28go swego obowiązku za poczekanie zapłacić Pienię-
29dzy Dwanaście Rubli. Nakoniec z mocy tego Skryptu
30i Pisma za pomieniony dług wszystkie pozostałe
31po Śmierci Nieboszczyka de Weschard a rzeczy i Pie-
32niądze Pan Kaczanowski zabrał, a przy zabraniu na
33Regestrze własną ręką podpisał się, którego Rege-
34stru zgodna Kopia, i ninieysze Świadectwo wiary-
35godnemu [?] Szlachcicowi Wadowickiemu [?] z Ekono-
36mij Pana Podporucznika Kocubeja są wydane
37Połtawskiego Ujazdu we Wsi Rybach [?] Tysiąc, Siedm-
38set Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku Februarij
39Dwudziestego Piątego Dnia Zarządzaiący Ekono-
40mią Porucznik Jwan Polepkow [?]. Które to Zaświad-
41czenie w do Słowa w Xięgi Grodzkie Kijowskie
42iest wpisane.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „387.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Zaświadczenie wystawione po rosyjsku w ekonomii Michała Semenowicza KOCZUBEJA (Kocubeja), podporucznika, we wsi w ujeździe połtawskim namiestnictwa jekaterynosławskiego, oblatowane w przekładzie polskim. Nazwa wsi w rkp. „Tybach/Rybach [?]” – niepewna (może RYBCE pod Połtawą). „z Pismem z Rekitowki [?]” – miejsce wystawienia listu de Wescharda z 1788 r. niepewne. August Chrystoforowicz de WESCHARD – kapelmistrz u Koczubeja przez dwa lata, zm. 18 XI 1791; wdowa Anna de WESCHARDOWA, obywatelka żytomierska. Jego rzeczy i pieniądze zabrał na poczet długu (175 rubli z 1786 r. + 12 rubli za zwłokę) podporucznik smoleńskiego pułku dragonów Floryan [?] KACZANOWSKI. „Ujazd” = ujezd (powiat w Rosji).
Streszczenie
15/26 IV 1794 U. Tomasz Potyłowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu przetłumaczone z rosyjskiego zaświadczenie wydane 25 II 1793 przez porucznika Iwana Polepkowa [?], zarządzającego ekonomią podporucznika Michała Semenowicza Koczubeja we wsi Ryby [?] w ujeździe połtawskim namiestnictwa jekaterynosławskiego. Zaświadczał on, że przybył tam szlachcic z Berdyczowa Jan Wadowicki [?] z pełnomocnictwem Anny de Weschardowej, obywatelki żytomierskiej, by odebrać rzeczy jej męża Augusta Chrystoforowicza de Wescharda, przez dwa lata kapelmistrza u Koczubeja, zmarłego tam 18 XI 1791; ponieważ wcześniej nie zgłosił się nikt z krewnych, wszystkie jego rzeczy i pieniądze zabrał – na podstawie skryptu z 15 IX 1786 na 175 rubli i listu z 25 VIII 1788 – podporucznik smoleńskiego pułku dragonów Floryan [?] Kaczanowski, podpisując rejestr, którego kopię wydano Wadowickiemu [?].
Akt nr 387
Oblata tradycji dóbr Fiedorówki na rzecz U. Łozowskiej podanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); akt tradycji – Fiedorówka, gubernia izasławska, 12 / 23 XII 1793
Karty / skanyk. 380–382v (skan 0392 prawa – dół, skany 0393–0394, skan 0395 lewa – do ok. 2/5 wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 380 (skan 0392, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Piętnastego Kwietnia podług Dawnego
3a Dwudziestego Szostego podług Nowego Stylu
4Na Urzędzie
k. 380v (skan 0393, strona lewa)
1Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperator. Mści Żyto. Prze-
2mego Roku od W. Tomasza Milewskiego U. Łozowskiey
3danym zaasekurowaney, czyni Zł. Dwa Tysiące, Osmset Pro-
4wizyi od tey Summy Skryptem pomienionym po Złł. [?] Sześć
5ostrzeżoney rachuiąc od dnia Pierwszego Januarij Tysiąc
6Siedmset, Osmdziesiąt, Siodmego Roku do Dnia dzisiey-
7szego to iest Dwunastego podług Starego, a podług No-
8wego Stylu dnia Dwudziestego Trzeciego Miesiąca Gru-
9dnia Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku za
10Lat Sześć Miesięcy Jedynaście i dni dwadzieście Trzy wyno-
11si Złtch Tysiąc Sto Siedmdziesiąt Dwa, groszy Pięć i Pro-
12cesu to iest za Kondemnat dnie [?] pierwsze dnia Szosta-
13tego [!] podług Starego, a Dwudziestego Siodmego podług No-
14wego Stylu, Miesiąca Lipca po nastąpioney Suspensie
15z W. Józefem Rawicz Siedleckim na W. Tomasza Mi-
16lewskim, druga dnia Trzydziestego Novembris podług
17Starego, a Jedynastego Decembris Nowego Stylu, tak na
18Tymże, iako i W. Józefie Rawicz Siedleckim w Zysku [?] za-
19płacenia pomienioney Summy Dwoch Tysięcy Osmiu-
20set, Zł. wraz z Prowizyą otrzymanych, rachuiąc za Każ-
21dą po Kart [?] Cztery [?] Kwot [?] Czternastu [?] groszy, czyni
22Zł. Sto Siedmdziesiąt Osm, groszy Dwadzieście Które [?]
23a wszystkiey Summy tak Kapitalney Prowizyonalney
24i za Proces wynikłey wynosi Zł. Cztery Tysiące Sto
25Piędziesiąt groszy dwadzieście Siedm, a potrąciwszy Zł. Trzy-
26sta Czterdzieście Sześć groszy dwadzieście Siedm Prowizyi
27przez U. Łozowską wybranych wynosi Zł. Trzy Tysią-
28ce Osmset Dziesięć, po którym wynalezieniu Summ ta-
29kowym Sposobem, Urząd do podania Dobr Wsi Fiedorow-
30ki przystępuiąc stawić gromadzie Wsi Fiedorowki zle-
31ca, która gdy stawiona została, Urząd do Spisania Jnwen-
32tarza zabrał się w Sposob następuiący – Jnwentarz Pod-
33danych Wsi Fiedorowki w Czasie Tradycyi Roku Tysiąc
34Siedmset, Dziewięćdziesiąt Trzeciego, dnia dwudziestego
35Trzeciego N.S. a V.S. dnia dwunastego Miesiąca Grudnia
36przez Urząd Grodzki Kij. Vice Ger. Exekutoryalny spisany
37[tabela; nagłówki kolumn:] Pańszczyzny na ciągło (Latem | Zimą) | Pańszczyzny na ręku (Latem | Zimą) | Kury Sztuk | Motki [?] Sztuk | Jaja Sztuk | Podorożczyzny [?] Zł. | Czynszu [?] Zł.
1Po którego Jnwentarza spisaniu Urząd do zlikwidowa-
2nia Prowentu rocznego z tey Wsi Fiedorowki zabrał się, i tak
3od Poddanych ciągłych Pięciu robiących Latem od Sgo Jerzego Ru-
4skiego do Swiętey Pokrowy na Tydzień po Dni Trzy za dni
5Trzysta Czterdzieście Pięć, a Zimą po Dni dwa za dni dwie-
6ście Dziewięćdziesiąt, licząc Dzień Każdy po groszy Polskich
7Piętnaście Zł. Polt. [!] Trzysta Siedmnaście, groszy Piętnaście od
8Poddanych Trzech pieszych robiących latem podobnie po
9dni dwa, a Zimą po dniu iednym za Dni na raz Trzysta
10Dwanaście, rachuiąc Dzień po groszy dwanaście Złtch Sto
11Dwadzieście Cztery groszy Dwadzieście Cztery, za Kur Trzy-
12naście po groszy Dziesięć Złtch Cztery groszy dziesięć, za
13Motków Trzynaście po groszy Piętnaście Złtch Sześć gro-
14szy Piętnaście za Jay Sztuk Trzydzieście Cztery Jaie [?] po Sze-
15lągu groszy iedynaście i Szeląg Jeden, Podorożczyzny od Jede-
16nastu [?] Poddanych Zł. Dziewięćdziesiąt ieden, Czynszu od Je-
17dnego Poddanego Zł. Osmdziesiąt Cztery, a tak całkowite-
18go Prowentu rocznego z Dobr Wsi Fiedorowki Zł. Sześćset
19Dwadzieście Osm groszy Piętnaście Szeląg ieden wynalazłszy
20do opisania Dworu w tey Wsi będącego przystąpił. Opisa-
21nie Zabudowania Dworskiego. Dwor w tey Wsi przy Końcu
22tey [?] Wsi Słomą Snopkami pokryty wchodząc do niego Chru-
23stem Starym do Koła ogrodzony, oprocz od Boku Wrotna-
24mi [?]; do Sieni, Drzwi na zawiasach Żelaznych z zaworką [?] Dre-
25wnianą, wewnątrz w Sieni wręcz Lewy [?] Drzwi do Jzby na
26Zawiasach Żelaznych z Klameczkiem [?] Żelaznym, w Jzbie Pie-
27cy [?] Kaflowy z Kominkiem przy Drzwiach, w tey Jzbie
28Okien dwie z Tafelek małych, z Jzby takowey do drugiey
29wchod do Alkierza bez drzwi z Oknem iednym podobne
30z Tafelek, iedna Tafelka rozbita, z Alkierza drzwi z klamką
31do Komorki, a z tey Komorki Drzwi na Dwor z Klamecz-
32kiem Żelaznym, naprzeciwko tych Jzb na drugiey Stronie
33Drzwi do Piekarni na Zawiasach żelaznych stare, w piekar-
34ni i Alkierzu Okien Trzy z Tafelek stare w iednym Oknie
35Tafelek Trzy wybitych, Piec kaflowy prosty z Kominkiem
36na tymże Podworzu Chałupa wzrąb budowana pod Snop-
37kami z Oknami Trzema Starymi z błon [?] tych [?] Tafelek, Wro-
38tych [?] Tafelek Pięć wybitych, Ogrodow Dwa mieyscami Chru-
39stem Starym, a mieyscami Wierzem [?] ogrodzonych, wszędzie
40stare bardzo ogrodzenie potrzebuie reparacyi; na Podwo-
41rzu Szopa Słomą mierzwiastą pokryta, a za Szopą obo-
42ra podobnie Chrustem ogrodzona; za Chałupą na Podwo-
43rzu będącą Stodułka częścią Snopkami Starymi, a czę-
44ścią mierzwiastą Słomą pokryta na Sochach Chru-
45stem zagrodzona z dwoygiem Wrot z Drągów; przytym
46ze Dworu Loch z Drzewa w Ziemi zabudowany.
47Zasiewu Żyta Korcy Dwadzieście Sześć, Pszenicy na Zi-
48mę [?] Korcy Sześć; tudzież Jnne Łany iakie posiadał
49W. Rawicz i Sianożęci ze wszystkiemi Gruntami, Polami
50do tey Wsi Fiedorowki należącemi z Poddanemi i Jch
51Robociznami, Strożą dzienną i Nocną od dnia [?] od tey [?]
52Pokrowy Ruskiey do Jerzego Ruskiego odbywać się ma-
53iącą w Tradycyą dla U. Łozowskiey oddaie Posse-
54ssyę, aż do wyboru całkowitey Summy tak Kapital-
55ney, Prowizyonalney iako i za Proces wynikłey wy-
56[reklamant:] żey
k. 382v (skan 0395, strona lewa – góra)
1wyżey wylikwidowaney z Summy W. Rawicza Siedle-
2ckiego na Dobrach Wsi Fiedorowce zaciągaiącey się z po-
3trąceniem Prowizyi od Summy Kapitalney corocznie
4odbieraney, w porządku takowego podania Woźnego przy-
5tomnego Opatr. Macieja Medwedowskiego przez [?]
6który w przytomności WW. Stanisława Jarockiego, i Ale-
7xandra Kraynickiego [?] tudzież Gromady Wsi Fiedorowki
8w mieyscu Jurysdykcyi zlecenia Urzędu swego, Dobra
9Wsi Fiedorowki ze wszystkiemi Poddanemi ciągłemi
10i pieszemi Jch robociznami, Daniami, i Daninami [?]
11Strożą nocną od S. Pokrowy do Sgo Jerzego Ruskiego od-
12bywać się w Koley [?] maiącą, Zasiewami Ozimemi ze
13wszystkiemi Polami, Rolami, Sianożęciami do tey Wsi
14Fiedorowki używanemi dla U. Łozowskiey w Trady-
15cyinę podał i postąpił Possessyą; o którey obwołany
16przedemną Urzędem prawdziwą zeznał Relacyą, a tak
17Urząd, aby nikt pomienioney Possessyi Tradycyiney
18nieprzeszkadzał, ani Turbował pod Winami Prawem opi-
19sanemi ostrzega mocą tego Dzieła Kaietan Wyhow-
20ski V.G.S.K. mp. Która to Tradycya co do Słowa
21w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „388.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Akt tradycji (egzekucji przez podanie dóbr w posesję) sporządzony przez Kajetana WYHOWSKIEGO, wicegerenta sądowego grodzkiego kijowskiego („V.G.S.K.”), na podstawie dekretu egzekucyjnego sądu grodzkiego kijowskiego (kadencja listopadowa w Żytomierzu, 9/20 XII 1793, nr 33 regestru egzekucyjnego).
NAZWISKO dłużnika: inicjał M tej ręki wygląda jak „Im” (w rkp. pozornie „Imlewski/Imbrulski”); rozstrzyga podpis pod regestrem w akcie 388: „Tomasz Bazyli Korwin Milewski, Burgrabia Łęczycki” – zatem Tomasz Bazyli Korwin MILEWSKI, burgrabia grodzki łęczycki, zarazem komornik graniczny żytomierski (K.G.Ż.); w tekście raz „W. Korwin Milewski” odczytane początkowo jako „Marcin”. Drugi pozwany: „Józef Rawicz Siedlecki” – w pierwszym wystąpieniu wyglądał na „Józefa Ludbickiego”; wśród świadków aktu „Józef Ludbicki [?]” – może także Siedlecki. Świadek „Stanisław Jarocki [?]” – zapewne ten sam, który podpisuje się w księdze „Oryginał odebrałem S. Jarocki [?]” (por. akty 63–65).
Rachunek: kapitał 155 czerw. zł po 18 zł + 10 zł = 2800 zł (skrypt 1 I 1787), prowizja 6% za 6 lat 11 miesięcy 23 dni = 1172 zł 5 gr, koszty dwóch kondemnat 178 zł 20 gr; razem 4150 zł 25 [rkp. 27] gr, po potrąceniu 346 zł 27 gr prowizji już pobranej – 3810 zł (zgodnie z tytułem tradycji „3810 zł”). Wyrażenia „Kart [?] Cztery [?] Kwot [?] Czternastu [?]” – niepewne (opłata od kondemnaty). Prowent roczny Fiedorówki: pańszczyzna ciągła 5 poddanych (345 dni latem od św. Jerzego do Pokrowy po 3 dni w tygodniu + 290 dni zimą po 2 dni) po 15 gr = 317 zł 15 gr; pańszczyzna piesza 3 poddanych – 312 dni po 12 gr = 124 zł 24 gr; kury 13 po 10 gr; motki [?] 13 po 15 gr; 34 jaja po szelągu (11 gr 1 szeląg); podorożczyzna 91 zł; czynsz 84 zł; razem 628 zł 15 gr 1 szeląg. W tabeli nagłówki kolumn częściowo niepewne („Motki [?]”, „Podod.” = podorożczyzna [?]). „Dni na raz” – łącznie. „Pokrowa Ruska” – 1 X st. st.; „Jerzy Ruski” – 23 IV st. st.
Zastaw: Fiedorówka zastawiona przez Józefa Rawicz SIEDLECKIEGO T. B. Korwin MILEWSKIEMU kontraktem trzyletnim 1 IV 1793 na 8000 zł; Milewski przedłożył rewers, że Siedlecki może wykupić dobra po dwóch latach (1 IV 1795) – urząd uznał, że nie może rozpoznawać dokumentów i podał dobra powódce w posesję tradycyjną do czasu wyboru należności z sumy zastawnej. „Fiedorówka w Guberni Izasławskiey” – nie jest pewne, czy to ta sama Fedorówka, co w aktach 223–230 (Fedorówka nad Irpieniem, Milewscy).
Streszczenie
15/26 IV 1794 U. Tomasz Potyłowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu akt tradycji z 12/23 XII 1793: wicegerent sądowy grodzki kijowski Kajetan Wyhowski, wykonując dekret egzekucyjny sądu grodzkiego kijowskiego (kadencja listopadowa 1793) w sprawie U. Anny Łozowskiej, wdowy (pełnomocnik Stanisław Jarocki [?]), przeciw Tomaszowi (Bazylemu Korwin) Milewskiemu, burgrabiemu grodzkiemu łęczyckiemu, i Józefowi Rawicz Siedleckiemu – o sumę 2800 zł (155 czerw. zł i 10 zł) ze skryptu Milewskiego z 1 I 1787 z prowizją i kosztami – zjechał do wsi Fiedorówki w guberni izasławskiej, zastawionej (1 IV 1793, 8000 zł) przez Siedleckiego temuż Milewskiemu jako komornikowi granicznemu żytomierskiemu. Mimo jego sprzeciwu (rewers o prawie wykupu) wyliczył należność powódki na 3810 zł, spisał inwentarz poddanych (5 ciągłych, 3 pieszych, 1 czynszowy), prowent roczny (628 zł 15 gr 1 szeląg), dwór z zabudowaniami i zasiewy, po czym przez woźnego Macieja Medwedowskiego podał wieś Łozowskiej w posesję tradycyjną aż do wybrania całej sumy.
Akt nr 388
Oblata regestru sprzedanego bydła przez W. Milewskiego spisanego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); regestr – Strubsk [?], 12 X 1788
Karty / skanyk. 382v–383 (skan 0395, strona lewa – od ok. 2/5 wysokości; strona prawa – do ok. 4/5 wysokości)
46Który to Regestr w dosłowie w Xięgi Grodz. Kij. iest wpi-
47sany.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „389.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Nazwisko w tytule i tekście pisane tak, że wygląda na „Imlewski” (inicjał M jak „Im”); podpis rozstrzyga: Tomasz Bazyli KORWIN MILEWSKI, burgrabia (grodzki) łęczycki – ten sam, co w akcie 387. Regestr dotyczy długu Tadeusza DROHOBICKIEGO [?] („C.W.” [?] – urząd nierozwiązany) wobec małżonków de WESCHARDÓW (por. akt 386 – Anna de Weschardowa, wdowa po kapelmistrzu Auguście de Weschard): Milewski, egzekwując dług, zabrał w Strubsku [?] 15 VIII 1787 12 wołów, klacz i konia (1008 zł), potem 8 wołów, krowę, buhaja i 3 „nacielnów” [?] (= cielęta [?]; 91 rubli = 637 zł) i 24 II 1788 10 koni (58 rubli = 406 zł) – razem 2051 zł; po potrąceniu wydatków i tego, co Weschardowa już odebrała (387 zł 22 gr), pozostało 1663 zł 8 gr do zapłacenia przez Milewskiego. W nagłówku regestru data „dnia Dwudziestego Octobris”, pod podpisem „Dwunastego Octobris” 1788. Kurs: 1 czerw. zł = 18 zł, 1 rubel = 7 zł („Zł. Polt.” – omyłka pisarza za „Pol.”). „Kitayka” – tkanina jedwabna; „błam” – zszyte futerka na podbicie; „pół Szosta” = 5½. Wyrażenia „pod Zyskiem [?] Osmiu Złotemi” i „pod Liczbą [?] Kreślną [?] Szostą [?]” – niepewne (zapewne odsyłacze do pozycji regestru). „Strubsk [?]” – por. akt 297 i 315 (Strubsk [?]).
Streszczenie
15/26 IV 1794 U. Tomasz Potyłowski [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu regestr spisany i podpisany w Strubsku [?] w październiku 1788 przez Tomasza Bazylego Korwin Milewskiego, burgrabiego łęczyckiego: wyliczał on bydło i konie zabrane w latach 1787–1788 u Tadeusza Drohobickiego [?] na dług należny państwu de Weschard i sprzedane przez Milewskiego (razem 2051 zł), wydatki na podróż i utrzymanie bydła oraz pieniądze i rzeczy (konie, chustka, kitajka, futro, robota krawców i kuśnierza) wydane Annie de Weschardowej – i stwierdzał, że Milewski pozostaje jej winien 1663 zł 8 gr.
Akt nr 389
Oblata publikaty na gruncie dóbr Łachowiec z rzeczy WW. Mohilaków [?] na W. Umińskim, szambelanie, otrzymanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); publikata – Łachowce, 7–8 IV 1794 st. st.
Karty / skanyk. 383–384 (skan 0395, strona prawa – dół; skan 0396, strona lewa i strona prawa – góra)
2lacyą, po którey zeznaniu Urząd po uczynieniu mocney [?] Zlu-
3tyczney [?] Exekucyi do Urzędow, a w Samey Sprawie do Sądu
4Zupełnego Grodz. Kij. odsyła mocą tego Dzieła Kaietan Wy-
5howski V.G.S.K. [rkp. „V.S. Gk.”] Która to Publikata w dosłowie w Xięgi
6Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „390.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Publikata (ogłoszenie winy – „rygoru” – na stronie niestającej) sporządzona przez wicegerenta sądowego grodzkiego kij. Kajetana WYHOWSKIEGO na gruncie Łachowiec, w karczmie, 7–8 IV 1794 st. st., w wykonaniu dekretu sądu zupełnego (grodzkiego) kij. z 29 XI / 10 XII 1793 w sprawie WW. JX. Ignacego (kanonika i archidiakona [?] kijowskiego) i Michała MOHILAKÓW [?] przeciw W. Stanisławowi Antoniemu UMIŃSKIEMU, szambelanowi (dziedzicowi Łachowiec – por. akty 62–64, 272). Nazwisko powodów w rkp. „Molilakow/Molilakami/Mohilaka” – inicjał M tej ręki jak „Im”, środek niepewny (Mohilak [?], Mokilak [?]). Skróty urzędów „S.D.K.” (przy Umińskim – szambelan dworu królewskiego [?]), „S.B.”, „S.S.B.” (przy Michale), „Aub. Kus.” i „K.Kl.” (przy ks. Ignacym) – nierozwiązane. Pełnomocnik Umińskiego U. Recess DOBIELEWSKI (por. akty 62–63) okazał prorogację sądu pisarskiego z 20 III 1794 (oblatowaną 20/31 III), odraczającą zjazd do 18 IV st. st.; strona powodowa (przez Erazma MOHILAKA [?]) nie przyjęła prorogacji, a wicegerent – skoro Umiński nie zapisał komparycji – kazał woźnemu Jakubowi KUBBICKIEMU [?] ogłosić na nim winę i odesłał sprawę do sądu zupełnego. Kilka wierszy w środku aktu (opis miejsca zjazdu: karczma starozakonnego Aaronka [?] Wołoszyna [?], „Dandy [?]”; formuły z „Recessu Pra-/wa … Ba-/cządzie”) odczytane niepewnie. „Wino” = winą (pisownia).
Streszczenie
15/26 IV 1794 W. Jan Truchanowicz [?] oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu publikatę z 7–8 IV 1794 st. st.: wicegerent sądowy grodzki kijowski Kajetan Wyhowski, wykonując dekret sądu zupełnego grodzkiego kijowskiego z 29 XI / 10 XII 1793 w sprawie ks. Ignacego, kanonika kijowskiego, i Michała Mohilaków [?] przeciw W. Stanisławowi Antoniemu Umińskiemu, szambelanowi, zjechał do Łachowiec i ufundował jurysdykcję w karczmie; nazajutrz, gdy Umiński nie zapisał komparycji, a jego pełnomocnik Recess Dobielewski przedłożył prorogację sądu pisarskiego odraczającą zjazd do 18 IV, której strona powodowa nie uznała, wicegerent polecił woźnemu Jakubowi Kubbickiemu [?] ogłosić winę na Umińskim jako sprzeciwiającym się dekretowi i odesłał sprawę do egzekucji oraz do sądu zupełnego.
Akt nr 390
Oblata prorogacji w sprawie JW. Bierzyńskiej, kasztelanowej żytomierskiej, z W. Komarnickim i U. Porzyckim [?] wydanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); prorogacja – Żytomierz, 26 IV 1794 n. st.
Karty / skanyk. 384–384v (skan 0396, strona prawa – od ok. 1/7 wysokości; skan 0397, strona lewa – góra)
38ię, i Prorogacyą zachowuiąc Stronom w ninieyszym Dekre-
39cie wchodzącym Termin stawienia się na ten czas zgoła [?]
40a w przypadku niezechania mego wolność sprowadze-
41nia Jnnego Officialisty ostrzegam. Datum w Mieście
42JJmci Żyto. Dnia dwudziestego Szostego Miesiąca Kwiet-
43nia Novi Stili Roku Pańskiego Tysiąc, Siedmset Dziewięć-
44dziesiąt Czwartego Michał Kamiński K.Z.K. z Strony JW.
45Bierzyńskiey Kaszt. Żyt. na Prorogacyą z W. Komarni-
46[reklamant:] kim
k. 384v (skan 0397, strona lewa – góra)
1Komarnickim w Antonowce Termin Kondescensyi przyna-
2daiący z dnia Pierwszego Maja do Dnia dwudziestego Czwar-
3tego Czerwca Veteris Stili zezwalam Józef Domański [?] Ple-
4nipotent, Jmieniem W. Jgnacego Jaxa Komarnickiego Płk. [?]
5na Termin Kondescensyi do Dnia dwudziestego Czwartego Czer-
6wca V.S. w Roku teraźnieyszym Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
7siąt Czwartym w Antonowce przynadaiących zezwalam
8Atanazy Józef Szeptycki. Która to Prorogacya w dosłowie
9w Xięgi Grodzkie Kij. iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „391.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Prorogacja wydana przez Michała KAMIŃSKIEGO, komornika ziemskiego kijowskiego (K.Z.K.; por. akty 178–181, 189, 292), w Żytomierzu 26 IV 1794 n. st. (tj. w dniu oblaty): zjazd na grunt wsi Antonówki (Antonowce/Antonowki) z dwóch dekretów sądów konfederackich województwa kijowskiego z 27 XII 1792 – w sprawach JW. Ludwiki BIERZYŃSKIEJ, kasztelanowej żytomierskiej, przeciw W. Ignacemu JAXA KOMARNICKIEMU (tytuł „Płk.” [?] – pułkownik [?]) oraz U. PORZYCKIEGO [?] przeciw Komarnickiemu – przeniesiono z 1 V n. st. na 24 VI 1794 (w tekście raz „N.S.”, raz „Veteris Stili” – niekonsekwencja pisarza). Zgody: z ramienia Bierzyńskiej – podpis Michała Kamińskiego (?) [formuła „z Strony JW. Bierzyńskiey … zezwalam” – podpis pełnomocnika nie wyodrębniony], imieniem Komarnickiego – plenipotent Józef DOMAŃSKI [?]; ostatni podpis Atanazy Józef SZEPTYCKI (= U. Józef Szeptycki, który podał prorogację). Nazwisko drugiego aktora (w tytule wpisane nad wierszem) – „Porzycki [?]” niepewne. „Antonówka” – zapewne ta sama, co w akcie 353 (Antonówka [?] – J. M. Młodecki, W. Jasiński).
Streszczenie
15/26 IV 1794 U. (Atanazy) Józef Szeptycki oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu prorogację wydaną tegoż dnia przez Michała Kamińskiego, komornika ziemskiego kijowskiego: zjazd do wsi Antonówki, nakazany dwoma dekretami sądów konfederackich województwa kijowskiego z 27 XII 1792 w sprawach JW. Ludwiki Bierzyńskiej, kasztelanowej żytomierskiej, i U. Porzyckiego [?] z W. Ignacym Jaxa Komarnickim, a ostatnio wyznaczony na 1 V 1794, komornik – z powodu innych zajęć i za zgodą stron – odroczył do 24 VI 1794; pod prorogacją zgody stron (plenipotent Komarnickiego Józef Domański [?], Atanazy Józef Szeptycki).
Akt nr 391
Oblata plenipotencji od JW. Bierzyńskiego, podkomorzego kijowskiego, W. Baranowskiemu danej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); plenipotencja – Andruszówka, 14 IV 1794 st. st.
Karty / skanyk. 384v (skan 0397, strona lewa – od ok. 1/4 wysokości)
35siąca Kwietnia Starego Stylu Czternastego Dnia Jo-
36zef Bierzyński P.K. Do tey Plenipotencyi proszony od JW.
37Podkomo. Kij. Przyiaciel podpisuię się B. Makarowicz [?].
38Do tey Plenipotencyi proszony Przyiaciel podpisuię się M. Łu-
39kulski [?] Która to Plenipotencya co do Słowa w Xięgi Grodz.
40Kij. iest wpisana.
41[reklamant:] Kwit
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „392.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Wystawca: Józef BIERZYŃSKI, podkomorzy kijowski („Pk.”, „P.K.”; dziedzic klucza andruszowskiego – por. akty 1–9, 40, 136). Dłużnikiem był Krzysztof DUNIN KARWICKI, generał-major (w tekście raz „Karwowskiego” – omyłka pisarza, dalej „Karwickiego Gnłłta”; skrót „Gnlta Maior. Woysk Pol. [?] O.S.K. [?]” niepewny – w aktach 287–294 tytułowany „G.M.W.L.” – generał-major wojsk litewskich). Suma 20 000 zł przysądzona dekretem ziemskim kijowskim na kadencji św. Kazimierskiej 1794 dla W. Barbary z KARPNICKICH [?] POPIELOWEJ („Podst. Owr.” [?] – podstolina owrucka [?]); Bierzyński miał ją podjąć i zabezpieczyć (zapis ewikcji) na swoich dobrach, czyniąc w tym celu plenipotentem Jana BARANOWSKIEGO. Podpisy przyjaciół „B. Makarowicz [?]” (por. A. MIKOREWICZ w aktach 1–9) i „M. Łukulski [?]” – odczyt niepewny. Kwit – zob. akt następny.
Streszczenie
15/26 IV 1794 W. Jan Baranowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu plenipotencję, którą Józef Bierzyński, podkomorzy kijowski, wystawił mu w Andruszówce 14 IV 1794 st. st.: ponieważ Bierzyński zobowiązał się wobec W. Barbary z Karpnickich [?] Popielowej podjąć przysądzoną jej dekretem ziemskim kijowskim (kadencja św. Kazimierska 1794) sumę 20 000 zł od gen.-mjr. Krzysztofa (Dunina) Karwickiego i zabezpieczyć ją na swoich dobrach, a sam nie mógł stanąć przed aktami, upoważnił Baranowskiego do odebrania sumy, przyznania kwitu dla Karwickiego oraz zapisu ewikcji dla Popielowej na dobrach klucza andruszowskiego i innych; podpisali przyjaciele B. Makarowicz [?] i M. Łukulski [?].
Akt nr 392
Kwit W. Popielowej, podstoliny owruckiej [?], z wypłacenia prowizji od 20 000 zł przyznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim)
Karty / skanyk. 385 (skan 0397, strona prawa – do ok. 1/2 wysokości)
22oddał i reszte [?] Procent Zł. Tysiąc Piędziesiąt W.
23Zeznawaiącey wypłacił, tedy W. Zeznawaiąca z wy-
24płacenia Procentu za wszystkie Lata, tudzież z kwo-
25ty [?] grzywien Czternastu [?] i Procesu tegoż JW. Karwi-
26ckiego na zawsze Kwituie mocą dobrowolnego Ze-
27znania swoiego Barbara Popielowa.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „393.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Kwit związany z aktem 391: Barbara z KARPNICKICH [?] POPIELOWA (w akcie 391 nazwisko rodowe odczytane wstępnie „Kuźnickich”), „Podst. Owr.” [?] – podstolina owrucka [?], zeznaje, że gen.-mjr Krzysztof (Dunin) KARWICKI, mając jej 20 000 zł zabezpieczone zapisem ewikcji przed aktami kontraktowymi dubieńskimi 25 I 1790 i płacąc po 7% rocznie, oddał tego dnia kapitał – zgodnie z zapisem i dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 20 III 1794 st. st. – JW. Józefowi BIERZYŃSKIEMU, podkomorzemu kijowskiemu, jako ewiktorowi (por. plenipotencję w akcie 391), a jej samej dopłacił zaległy procent 1050 zł; kwituje go z procentów za wszystkie lata, z grzywien i kosztów procesu. Wyrażenia „(ale dziadczę [?] Kwity)” oraz „z kwoty [?] grzywien Czternastu [?]” – odczyt niepewny (por. akty 393–394: „z Kwotą grzywien Czternastu [?]” – zapewne stała kara 14 grzywien). Brak formuły końcowej o wpisaniu do ksiąg – akt jest zeznaniem złożonym bezpośrednio przed urzędem.
Streszczenie
15/26 IV 1794 W. Barbara z Karpnickich [?] Popielowa, podstolina owrucka [?], zeznała przed grodem kijowskim w Żytomierzu, że gen.-mjr Krzysztof (Dunin) Karwicki, u którego miała 20 000 zł zabezpieczone zapisem ewikcji z 25 I 1790 (akta kontraktowe dubieńskie) z procentem 7% rocznie, na mocy tego zapisu i dekretu sądu ziemskiego kijowskiego z 20 III 1794 st. st. oddał kapitał podkomorzemu kijowskiemu Józefowi Bierzyńskiemu jako ewiktorowi, a jej wypłacił resztę procentu 1050 zł; kwituje go więc na zawsze z procentów, grzywien i kosztów procesu.
Akt nr 393
Kwit imieniem JW. Pruszyńskiego, stolnika litewskiego, na rzecz JW. Branickiego, hetmana wielkiego koronnego
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim)
Karty / skanyk. 385–385v (skan 0397, strona prawa – od ok. 1/2 wysokości; skan 0398, strona lewa – do ok. 2/5 wysokości)
11Antoniego Pruszyńskiego Stol. Lit. i z mocy Plenipo-
12tencyi sobie od tegoż służącey czyniący zdrowy
13będąc na Ciele i Umyśle Odstąpiwszy swey właściwey
14należney Ziemskiey Jurisdykcyi Prawa Sądu Ptu
15i Wwa, a pod teraźnieysze dobrowolne zeznanie swo-
16ie całe się poddaiąc i wciągaiąc, wiadomo iaw-
17no czyni Urzędownie i dobrowolnie zeznaie. Dwoma
18Dekretami Ziems. Kij. między JW. Stawaiącego Pryncy-
19pałem, a JW. Franciszkiem Xawerym Branickim
20[reklamant:] Hetmanem
k. 385v (skan 0398, strona lewa)
1Hetmanem Wielkim Koronnym, Dnia Piętnastego Kwie-
2tnia podług Dawnego, a Dwudziestego Szostego po-
3dług Nowego Stylu Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt
4Trzeciego Roku zapadłemi nakazano było, aby JW. Bra-
5nicki H.W.K. po zaprzysiężeniu w Zygodni [?] Oso[b]
6Dnia Pierwszego Marca Nowego Stylu Tysiąc, Siedm-
7set, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Robocznych Wa-
8syla Żurawla, i Szymona Hładunca z Zonami Dzieć-
9mi i całym Maiątkiem, oraz z Kwotami [?] grzywien
10Czternastu [?] JW. Stawaiącego Pryncypałowi lub Jego Umoco-
11wanemu przed Aktami Grodz. Kij. pod Winą wydał,
12gdy tychże Poddanych, iednako Szymona Hładunca z Zo-
13ną i N. Robocizną Wasyla Żurawla Żoną z Dziećmi
14i całemi Jch Maiątkami na Grunt Miasta Kotelni JW.
15Branicki H.W.K. przystawił w mieyscu wydania
16Wasyla Żurawla Sepulturę Jego Pogrzeba okazał
17zaś Kwit dnia na dniu dzisieyszym do rąk Zezna-
18waiącego monetą Srebrną wypłacił. Przeto U. Zezna-
19waiący z zadosyć uczynienia pomienionym Dekre-
20tom JW. Branickiego H.W.K. Jmieniem JW. Pryncy-
21pała swego Kwituie, ostrzegaiąc wolność zebrania
22Zasiewow Zboiowych Dekretami warowanych mo-
23cą ninieyszego Zeznania Franciszek Xawery Kre-
24chowiecki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „394.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Kwit w sprawie dwóch dekretów ziemskich kijowskich z 15/26 IV 1793 w sporze JW. Antoniego PRUSZYŃSKIEGO, stolnika litewskiego („Stol. Lit.”; dziedzica Kotelni – por. akty 126, 152, 181, 256), z hetmanem wielkim koronnym Franciszkiem Ksawerym BRANICKIM: hetman miał – po zaprzysiężeniu (dowodu osób [?]) 1 III 1794 n. st. – wydać poddanych Wasyla ŻURAWLA i Szymona HŁADUŃCA z żonami, dziećmi i majątkiem oraz zapłacić grzywny. Przystawiono do Kotelni Szymona Hładuńca z rodziną oraz żonę i dzieci Wasyla Żurawla, a w miejsce samego Żurawla okazano jego grób (zmarł); resztę należności (grzywny) zapłacono monetą srebrną. Pełnomocnik Pruszyńskiego, Franciszek Ksawery KRECHOWIECKI, kwituje, zastrzegając prawo zebrania zasiewów zbożowych (poddanych) zagwarantowane dekretami. Wyrażenia „w Zygodni [?] Oso[b]”, „z Kwotami [?] grzywien Czternastu [?]” (por. akt 394 – „z Kwotą grzywien Czternastu”; w rkp. litery „Kw” podobne do „L/K”, „Cz” do „K”) oraz „i N. Robocizną” – odczyt niepewny.
Streszczenie
15/26 IV 1794 U. Franciszek Ksawery Krechowiecki, pełnomocnik JW. Antoniego Pruszyńskiego, stolnika litewskiego, zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu, że hetman wielki koronny Franciszek Ksawery Branicki wykonał dwa dekrety ziemskie kijowskie z 15/26 IV 1793: przystawił do miasta Kotelni poddanego Szymona Hładuńca z żoną i majątkiem oraz rodzinę zmarłego Wasyla Żurawla (okazując jego grób), a należne grzywny zapłacił srebrem; kwituje więc hetmana imieniem mocodawcy, zastrzegając prawo zebrania zasiewów zbożowych przysądzonych dekretami.
Akt nr 394
Kwit imieniem JW. Pruszyńskiego, stolnika [litewskiego], na rzecz JWW. Karniewskich [?] przyznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim)
Karty / skanyk. 385v–386 (skan 0398, strona lewa – od ok. 1/2 wysokości; strona prawa – do ok. 1/3 wysokości)
18Kwietnia podług Dawnego, a Dwudziestego Szostego
19podług Nowego Stylu Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie-
20siąt Trzeciego Roku, między JW. Stawaiącego Pryncypałem
21a JWW. Karniewskiemi [?] Stol. Rożan. [?] Małżonkami
22[reklamant:] zapadłym
k. 386 (skan 0398, strona prawa)
1zapadłym nakazano było, aby Jcy JWW. Karniew-
2scy [?] w Zygodni [?] Osob [?] od Dnia Pierwszego Marca
3Nowego Stylu Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwar-
4tego Roku Robocznego Chomę [?] Chrobocinka [?] z Zoną
5Dziećmi i całym Maiątkiem, oraz z Kwotą grzywien
6Czternastu [?] JW. Stawaiącego Pryncypałowi przed Aktami
7Grodzkiemi Kij. pod Winą wydał, ponieważ JWW.
8Karniewscy [?] zadosyć czyniąc temuż Dekretowi na
9Dniu dzisieyszym pomienionego Poddanego z Dob[r]
10JW. Stawaiącego Pryncypała Miasta Kotelni przystawi-
11wszy, z zapłaconą Kwotą grzywien Czternastu [?]
12JW. Stawaiącego Zeznawszy [?] wydali. Przeto U. Stawaią-
13cy Jmieniem JW. Pryncypała swego pomienionych JWW.
14Karniewskich [?] z zupełnienia wspomnionego De-
15kretu Kwituie, ostrzegaiąc Salve wolnego zebra-
16nia i zabrania Zboża Dekretem dla JW. Stawaią-
17cego Pryncypała zostawionego mocą ninieyszego
18Zeznania Franciszek Krechowiecki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „395.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Kwit bliźniaczy z aktem 393 (ten sam dzień dekretów ziemskich kijowskich 15/26 IV 1793, ten sam pełnomocnik Franciszek Ksawery KRECHOWIECKI i formularz): pozwani JWW. KARNIEWSCY [?] („Stol. Rożan.” [?] – stolnikostwo różańskie [?]; w tytule „S.R.”), małżonkowie, mieli wydać poddanego Chomę [?] CHROBOCINKĘ [?] (nazwisko niepewne) z rodziną i majątkiem oraz zapłacić 14 grzywien; poddanego przystawili do Kotelni, a grzywny zapłacili. Nazwisko pozwanych w rkp. „Karmieński/Karniewscy” – por. JW. KARNIEWSKI w aktach 167 i 186. „Salve” = z zastrzeżeniem; formuła „z Kwotą grzywien Czternastu” rozstrzyga niepewne miejsca w aktach 392–393 (stała kara 14 grzywien za zatrzymanie zbiegłego poddanego [?]). „Jcy” = Ichmość; „Zeznawszy [?]” – lekcja niepewna (może „Zeznawającemu”).
Streszczenie
15/26 IV 1794 U. Franciszek (Ksawery) Krechowiecki, pełnomocnik JW. Antoniego Pruszyńskiego, stolnika litewskiego, zeznał w grodzie kijowskim w Żytomierzu, że JWW. Karniewscy [?], stolnikostwo różańscy [?], wykonując dekret ziemski kijowski z 15/26 IV 1793, przystawili do miasta Kotelni poddanego Chomę [?] Chrobocinkę [?] z rodziną i majątkiem i zapłacili 14 grzywien; kwituje ich imieniem mocodawcy, zastrzegając prawo zebrania zboża przysądzonego dekretem.
Akt nr 395
Kwit W. Padlewskiego, chorążego sanockiego, na rzecz W. Gromnickiego, cześnika smoleńskiego, przyznany
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim)
Karty / skanyk. 386–386v (skan 0398, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skan 0399, strona lewa – do ok. 1/3 wysokości)
W rkp. nr „396.” (cyfra 3 podobna do 5; od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). W tytule nazwisko wygląda na „Sadlewskiego” (P podobne do S) – rozstrzyga pełna forma w tekście i podpis: Jan SKORUPKA PADLEWSKI, chorąży sanocki (por. Walentego SKORUPKĘ PADLEWSKIEGO w 2-1-1, akt 148). Teodor GROMNICKI, cześnik smoleński – por. akty 350 i 274 (Bałamutówka). Dekret grodzki kijowski z 29 XI / 10 XII 1793 obciążył Gromnickiego zapłatą 6500 zł i kwoty 14 grzywien z tytułu jego zaręki (poręczenia) za starozakonnego Dawida WOLFOWICZA; po zapłacie Padlewski kwituje Gromnickiego i przelewa (wlewek, cesja) na niego prawo dochodzenia tej sumy od Wolfowicza wraz z dokumentami i procesem. „Kwota” – tu kara 14 grzywien (por. akty 392–394). „niewaz [?] rzeczoney” – zapewne „niniejszą rzeczoney” lub „wyraz rzeczoney”. W pierwszym wierszu k. 386v „zmiarkowanym” = wymiarkowanym (wymienionym). Brak formuły o wpisaniu do ksiąg – zeznanie przed urzędem.
Streszczenie
15/26 IV 1794 W. Jan Skorupka Padlewski, chorąży sanocki, zeznał przed grodem kijowskim w Żytomierzu, że W. Teodor Gromnicki, cześnik smoleński, obciążony dekretem grodzkim kijowskim z 29 XI / 10 XII 1793 – z racji poręczenia za starozakonnego Dawida Wolfowicza – zapłatą 6500 zł i kwoty 14 grzywien w terminie 15 IV 1794 st. st., wypłacił mu tego dnia całą sumę; kwituje go na zawsze i ceduje na niego prawo dochodzenia tej sumy od Wolfowicza wraz z dokumentami i procesem.
Akt nr 396
Cesja z kwitem sumy 6773 zł 15 gr od W. Klukowskiego na osobę W. Podhorskiego, komornika ziemskiego kijowskiego, przyznana
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data15 / 26 IV 1794, Żytomierz (urząd grodzki, przed wicerejentem Józefem Roszkowskim); obowiązek cesji – Jeziory, 10 IV 1794 n. st.
Karty / skanyk. 386v–387 (skan 0399, strona lewa – od ok. 2/5 wysokości; strona prawa – do ok. 2/5 wysokości)
16zeznany Roku teraźnieyszego Tysiąc, Siedmset Dzie-
17więćdziesiąt Czwartego, Dnia Dziesiątego Kwiet-
18nia Nowego Stylu w Jeziorach datowany dla
19niezawodnego [?] zjechania w czasie do Akt
20dla autentycznego zeznania Cessyi na dniu dzisiey-
21szym dopełniaiąc, gdy W. Antoni Podhorski K.Z.K. [rkp. „W.K.”]
22Summę Sześć Tysięcy Kapitalną, Stołową [?], Prowizyo-
23nalną, i za Proces monetą Srebrną Zł. Siedmset,
24Siedmdziesiąt Trzy, groszy Piętnaście od W. Piotra
25Hadziewicza Brygadyera Kawal. Nar. wziętą i na-
26[reklamant:] leżną
k. 387 (skan 0399, strona prawa)
1z należną Tradycyą Roku Tysiąc, Siedmset, Dzie-
2więćdziesiąt Czwartego, Dnia Dziesiątego Marca
3Nowego Stylu, na Gruncie Dobr Wsi Jezior wyra-
4chowaną, gatunkiem Pieniędzy i z podłem [?] pocho-
5dzenia [?] opisaną zupełnie, Jakotmie [?] do rąk Zezna-
6waiącego oddał i wyliczył, przeto z odebrania
7pomienioney Summy Sześciu Tysięcy Siedmiuset
8Siedmdziesięciu Trzech Zł. groszy Piętnastu tegoż W.
9Padhorskiego Kwituie, a wspomnioney wyżey Trady-
10cyi Dobr Wsi Jezior z gotową Possessyą, i Summy
11na Osobę Wielmożnego Padhorskiego z gotową
12Ewikcyą, żadnego na siebie do Odpowiedzi
13Obowiązku niewkładaiąc ustępuie, i żadnego
14sobie ani Następcom swoim niezostawuiąc Prawa
15Dokumenta wszystkie rzeczoną Summę i
16Proces obiaśniaiące Wielmożnemu Padhorskie-
17mu oddaie, mocą Zeznania ninieyszego Woy-
18ciech Klukowski Namiestnik Kawaleryi Naro-
19dowey –
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „397.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Zeznanie Wojciecha KLUKOWSKIEGO, namiestnika kawalerii narodowej, wykonujące obowiązek cesji wystawiony w Jeziorach 10 IV 1794 n. st.: Antoni PODHORSKI, komornik ziemski kijowski (w rkp. skrót „W.K.” – zapewne omyłka; w tytule „K.Z.K.”; pisany też „Padhorski”), wypłacił mu 6773 zł 15 gr – sumę (kapitał, prowizja i koszty procesu) przysądzoną Klukowskiemu od Piotra HADZIEWICZA, brygadiera kawalerii narodowej, i wyrachowaną w akcie tradycji dóbr wsi JEZIORY z 10 III 1794 n. st.; Klukowski kwituje Podhorskiego i ustępuje mu tradycję Jezior z posesją oraz sumę z ewikcją, oddając dokumenty. Por. akt 382 (posesja Jezior dla A. Podhorskiego z cesji W. Klukowskiego) oraz akty 7, 42 i 201 (Hadziewicz – Jeziory). Kwota w tekście rozpisana niezręcznie („Sześć Tysięcy Kapitalną, Stołową [?], Prowizyonalną i za Proces … Zł. Siedmset Siedmdziesiąt Trzy groszy Piętnaście”) – razem 6773 zł 15 gr; „Stołową [?]” – lekcja niepewna. „z podłem [?] pochodzenia [?]” i „Jakotmie [?]” – odczyt niepewny (może „i z podziałem pochodzenia”, „iakoż mnie”).
Streszczenie
15/26 IV 1794 W. Wojciech Klukowski, namiestnik kawalerii narodowej, wypełniając swój obowiązek cesji z 10 IV 1794 (Jeziory), zeznał przed grodem kijowskim w Żytomierzu, że W. Antoni Podhorski, komornik ziemski kijowski, wypłacił mu 6773 zł 15 gr – sumę wraz z prowizją i kosztami należną mu od brygadiera kawalerii narodowej Piotra Hadziewicza i wyrachowaną w tradycji dóbr wsi Jeziory z 10 III 1794; kwituje go z tej sumy i ustępuje mu tradycję Jezior z posesją oraz sumę z ewikcją, oddając wszystkie dokumenty i akta procesu.
Akt nr 397
Oblata prorogacji w sprawie W. Jasieńskiego i innych z JWW. Rościszewskimi, Hadziewiczem, Trzeciakami i innymi, przez urząd wicestarościński żytomierski wydanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data17 / 28 IV 1794, Żytomierz (koło sądowe grodzkie kijowskie, przed Janem Pawłem Boryczką [?], podczaszym żytomierskim, surogatorem podwojewodzego); prorogacja – Żytomierz, 17 / 28 IV 1794
Karty / skanyk. 387–387v (skan 0399, strona prawa – od ok. 2/5 wysokości; skan 0400, strona lewa)
26Piątego Sierpnia Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt
27pierwszego Roku, iako po Konstytucyi Trzecie-
28go Maja zapadły, bez zezwolenia Stron exe-
29kwowanym być niemoże, daiąc czas Stronie dru-
30giey do odpowiedzi i Explikacyi swoich zła-
31dań [?], pomieniony Zjazd dnia Siedmnastego Nowe-
32go Stylu a dwudziestego Osmego dawnego [!] Kwietnia
33do dnia dwunastego July podług dawnego Stylu
34i Roku bieżącego odraczam, i Prorogacyą zacho-
35wuiąc Stronom Termin stawienia się zawity. Da-
36tum w Żytomirzu dnia Siedmnastego Aprilis dawne-
37go a dwudziestego Siodmego [!] Nowego Stylu Tysiąc, Siedm-
38set Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Józef Morzkow-
39ski Chor. Wwa Podl. Vice Sta Ptu Żyt. K.O.S.S. Która to Pro-
40rogacya słowo w słowo cała się w sobie ma do Xięg
41Grodzkich Kijowskich iest wpisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „398.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Od tego aktu nowy dzień oblat – 17/28 IV 1794 – i „Koło Sądowe Grodzkie Kijowskie” przed Janem Pawłem BORYCZKĄ [?], podczaszym żytomierskim, surogatorem podwojewodzego (por. J. P. BORYCZKA w akcie 151). Prorogacja wicestarosty powiatu żytomierskiego Józefa MORZKOWSKIEGO (chorąży woj. podlaskiego, kawaler orderu św. Stanisława – „K.O.S.S.” [?]) – kolejna w tej samej sprawie co akt 367: zjazd na grunt klucza CHODORKOWSKIEGO z dekretu trybunalskiego (5 VIII 1791) w sprawie WW. BIEGOCKICH [?], JANKOWSKIEGO, Marcelego JASIEŃSKIEGO (komornika ziemskiego włodzimierskiego; w akcie 367 „Jasiński”) i innych przeciw JWW. ROŚCISZEWSKIM, HADZIEWICZOWI, TRZECIAKOM – odroczony z 6/17 IV na 12 VII 1794 st. st., ponieważ dziedzice Chodorkowa złożyli notę powołującą się na konstytucję, wedle której dekret trybunalski wydany po Konstytucji 3 Maja nie może być egzekwowany bez zgody stron. Daty w rkp. pomieszane („Siedmnastego Nowego Stylu a dwudziestego Osmego dawnego”; „dwudziestego Siodmego Nowego Stylu”) – właściwie 17 st. st. = 28 IV n. st. „i nauka [?] wyrazu Konstytucyi” i „zła-/dań [?]” – odczyt niepewny (może „zdań”). Pod aktem dopiski kontrolne „Oblat. Pr. [?]” oraz „Czytał Bech” (por. akt 351).
Streszczenie
17/28 IV 1794 W. Marceli Jasieński, komornik ziemski włodzimierski, oblatował w kole sądowym grodzkim kijowskim przed Janem Pawłem Boryczką [?], podczaszym żytomierskim, prorogację wydaną tegoż dnia w Żytomierzu przez wicestarostę powiatu żytomierskiego Józefa Morzkowskiego: zjazd na grunt klucza chodorkowskiego z dekretu trybunalskiego z 5 VIII 1791 w sprawie Biegockich [?], Jankowskiego, Jasieńskiego i innych przeciw Rościszewskim, Hadziewiczowi i Trzeciakom, ostatnio odroczony na 6/17 IV 1794, Morzkowski – wobec noty dziedziców Chodorkowa, że dekretu wydanego po Konstytucji 3 Maja nie można wykonać bez zgody stron – przeniósł na 12 VII 1794 st. st., dając drugiej stronie czas na odpowiedź.
Akt nr 398
Oblata prorogacji w sprawie WW. Mszańskich z JW. Hadziewiczem, brygadierem kawalerii narodowej, wydanej
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data17 / 28 IV 1794, Żytomierz (koło sądowe grodzkie kijowskie, przed Janem Pawłem Boryczką [?], podczaszym żytomierskim, surogatorem podwojewodzego); prorogacja – Żytomierz, 15 IV 1794 st. st.
Karty / skanyk. 388 (skan 0400, strona prawa – do ok. 2/5 wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 388 (skan 0400, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Siedmnastego podług dawnego Nowego zaś Stylu Dwudziestego Osme-
3go Kwietnia
4W Kole Sądowem Grodz. Kijow. przedemną Janem Pawłem Boryczkim [?] Pż. na miey-
5scu W. Podwoiewodzego Surrogatem y Xięgami ninieyszemi G.K. Osobiście Staiący W.
6Michał Swiętosławski [?] Prorogacyą w sprawie WW. Mszańskich P.P. [?] z JW. Hadzie-
7wiczem B.K.N. przez Urząd G.K. Vicegerenc. wydaną podpisem tegoż Urzędu za-
8twierdzoną na Papierze Dziesięć. Kopiy. opisaną Termin Zjazdu w Jeziorach
9Dnia Dwudziestego Osmego Kwietnia N.S. do Dnia Czternastego Maja
10V.S. Roku Teraźn. posuwaiącą do Akt G.K. w Oblatę podał temi Słowa
13Trzeciego Dnia Dziewiątego Grudnia V.S. na Gruncie Dobr Wsi Jezior zno-
14[szoney?] y Dekretu Sądu Zupełnego G.K. Dnia Trzeciego Decembris N.S. między
15W. Zofią Maryanną Mszańską P.P. [?] y Sukcessorami [?] NN. WW. Marcina Mszańskiego
16P.P. [?] pozostałemi z iedney, a JW. Piotrem Hadziewiczem B.K.N. z drugiey stro-
17ny zapadłego nastąpiony [?] Dnia Czternastego Stycznia V.S. Tysiąc
18Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego w Grodzie Kijow. Oblatowany, Tu-
19dzież Prorogacyi Dnia Dwudziestego Osmego Lutego w Żytomirzu prze[z]
20Urząd swoy podpisany Termin Zjazdu w Jeziorach Dnia Pierwsze-
21go Marca V.S. do Dnia Dwudziestego Osmego Kwietnia N.S. odkła-
22daiący [?] posuwaiący Gdy na ten Termin dla rożnych przyczyn ziechać nie-
23mogę przeto Termin Zjazdu Dnia Dwudziestego Osmego Kwiet-
24nia N.S. przypadaiący na Dzień Czternasty V.S. a Dwudziesty Piąty-
25go Maja N.S. Roku Teraźn. przenoszę odraczam y Prorogacyą zacho-
26wuiąc wolność sprowadzenia Jnnego Officyalisty w przypadku nie-
27ziechania Moiego y Termin zawity. Dat. w Żyto. Dnia Piętnaste-
28go Kwietnia V.S. Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku Ka-
29ietan Wyhowski Vice G.G.K. Która to Prorogacya co do Słowa do Xięg
30G.K. iest zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „399.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Od tego aktu NOWA RĘKA (pismo pochyłe, drobniejsze, liczne skróty: „G.K.” = grodzki kijowski, „B.K.N.” = brygadier kawalerii narodowej, „Pż.” = podczaszy żytomierski, „P.P.” [?] – może podstoli/podstolina perejasławska [?] – nierozwiązane, „G.W.P.K.” [?] – grodzki województwa i powiatu kijowskiego). Prorogacja wicegerenta grodzkiego kijowskiego Kajetana WYHOWSKIEGO (Żytomierz 15 IV 1794 st. st.) w sprawie W. Zofii Maryanny MSZAŃSKIEJ i sukcesorów zm. Marcina MSZAŃSKIEGO przeciw JW. Piotrowi HADZIEWICZOWI, brygadierowi kawalerii narodowej (por. akty 42 i 201 – Jeziory): zjazd do JEZIOR z dekretu sądu zupełnego grodzkiego kij. z 3 XII 1793 n. st. i limity z 9 XII 1793 st. st. (oblatowanej 14 I 1794), potem prorogowany 28 II 1794 na 28 IV n. st., teraz przeniesiony na 14 V st. st. = 25 V 1794 n. st. Podał W. Michał ŚWIĘTOSŁAWSKI [?] (por. W. A. ŚWIĘTOSŁAWSKI w akcie 145). Imię surogatora w tej ręce „Boryczkim” – J. P. BORYCZKO [?] (por. akty 149, 397). Kilka miejsc niepewnych („zno-[szoney?]”, „nastąpiony [?]”, „odkładaiący [?] posuwaiący”). W tekście omyłki pisarza: „temi Słowa”, „Dwudziesty Piąty-go”.
Streszczenie
17/28 IV 1794 W. Michał Świętosławski [?] oblatował w kole sądowym grodzkim kijowskim prorogację wicegerenta grodzkiego kijowskiego Kajetana Wyhowskiego z 15 IV 1794 st. st.: zjazd na grunt wsi Jeziory w sprawie W. Zofii Maryanny Mszańskiej i sukcesorów Marcina Mszańskiego przeciw brygadierowi kawalerii narodowej Piotrowi Hadziewiczowi – nakazany dekretem sądu zupełnego grodzkiego kijowskiego z 3 XII 1793 i limitą z 9 XII 1793, a prorogacją z 28 II 1794 przeniesiony na 28 IV n. st. – wicegerent odroczył z powodu innych przeszkód do 14 V st. st. (25 V n. st.) 1794 z terminem zawitym.
23pisywania y tych Aktami Urzędowemi wzmacniania Summ
24zaciągania nato Skryptow Jmieniem JWW. Brygadyerstwa
25dawania lub bezpieczeństwa na Dobrach zapisywania Jntromissyi
26do Dobr Obrania onych w Possessyą Obeymowania y Urzędu Zie-
27[reklamant:] mianskiego
k. 388v (skan 0401, strona lewa – góra)
1mianskiego prowadzenia wyda[wania] czynienia Sądow Polubownych zapisywa-
2nia Kalkulacyi w Dobrach odbywania dochodow z tychże Dobr odbierania Jnwen-
3taryzacyi [?] podawania Spraw wszelkich w iakim kolwiek Sądzie mia-
4nych y mieć mogących pilnowania bronienia, wyrokow przyimowa-
5nia z niegodziwych [?] odwoływania się Ziazdow wszelkich Kommissyi
6Kompromiss. y przyięcia [?] pilnowania zgoła [?] w Jakichkolwiek zaszło-
7szenia [?] procesami Schodzenia – Jnnych Plenipotentow na mieyscu
8swoim Stanowienia, a co kolwiek Tenże JW. Podsęd. [?] lub od niego po-
9stanowieni uczynią to JWW. Brygadyerstwo za rzecz nieporuszoną
10przyiąć Obowiązani będą mocą tego zeznania M. Walewski Ws. [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „400.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Zeznanie Michała Kolumny WALEWSKIEGO, wojewody sieradzkiego (w tytule „Wwdy Sier.”; „O.S.P.K.” [?] – może kawaler orderów Św. Stanisława i Orła Białego [?]), który – jako plenipotent JWW. Adama i Józefy z XX. LUBOMIRSKICH WALEWSKICH (plenipotencja przed aktami grodzkimi krakowskimi 28 VIII 1793) – substytuuje w swoje miejsce JW. Stefana WALEWSKIEGO („P.Z.S.” – zapewne podsędek ziemi sieradzkiej, por. „JW. Podsęd.” w tekście tego i następnego aktu; „O.P.K.” [?] nierozwiązane). Adam WALEWSKI tytułowany „Bryg.” – brygadier (stąd „JWW. Brygadierstwo” = małżonkowie Walewscy); por. akty 145, 175, 185 (Walewscy – klucze pawołocki i rużyński). Pismo nowej ręki z licznymi skrótami; niepewne m.in. „BB. [?] Wch [?] Brygadyerstwa [?]”, „osobno [?]”, „Jnwentaryzacyi [?]”, „z niegodziwych [?]”, „zgoła [?] … zaszłoszenia [?]”, „JW. Podsęd. [?]”. Brak formuły o wpisaniu – zeznanie przed urzędem.
Streszczenie
17/28 IV 1794 JW. Michał Kolumna Walewski, wojewoda sieradzki, zeznał w kole sądowym grodzkim kijowskim, że będąc pełnomocnikiem JWW. Adama (brygadiera) i Józefy z XX. Lubomirskich Walewskich do wszelkich spraw ich fortuny (plenipotencja z akt grodzkich krakowskich z 28 VIII 1793), a nie mogąc wszystkiego dopilnować, ustanawia w swoje miejsce JW. Stefana Walewskiego z pełną władzą odbierania i kwitowania sum, kupna i sprzedaży dóbr, zawierania kontraktów, transakcji i komplanacji, zaciągania długów, intromisji, prowadzenia spraw sądowych, sądów polubownych, zjazdów i komisji oraz ustanawiania dalszych plenipotentów.
Sygnatura2-1-170 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 170)
Data17 / 28 IV 1794, Żytomierz (koło sądowe grodzkie kijowskie, przed Janem Pawłem Boryczką [?], podczaszym żytomierskim, surogatorem podwojewodzego)
Karty / skanyk. 388v (skan 0401, strona lewa – od ok. 1/5 do ok. 2/3 wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 388v (skan 0401, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Siedmnastego podług dawnego
3Nowego zaś Stylu Dwudziestego Osmego Kwietnia.
4W Kole Sądow. Grod. Kijow. Przedemną Janem Pawłem Boryczkim [?]
5Pż. na Mieyscu W. Podwoiew. Surrogatem y Xięgami ninieyszemi G.K.
6Osobiście Przybyła [?] JW. Marya Elżbieta z XX. Lubomirskich Gruffi-
7nia [?] Potocka Senatorowa Rossyiska w Trakcie rozwodu z JW. Protem
8Graffem Potockim będąca zdrowa będąc na Ciele y umyśle dobro-
9wolnie zeznała Jż JW. Zeznawaiąca uczyniwszy dział Fortuny
10wraz z Siostrą swoią JW. Józefą Walewską BWą [?] JW. Adama
11Walewskiego BBol. [?] Małża y oddzieliwszy część Dobr na spo-
12dziewaną [?] ukontentowania [?] Długow Fortunę obciążaiących, gdy Sama
13wszystkich Jnteressow swoich dopilnować niemoże podług układu
14w Dziale obmyślonego skłaniaiąc się do rozrządzenia JW. Micha-
15ła Walewskiego WS. przez Siostrę swoią y siebie zapisanego
16Plenipotenta, który na Mieyscu swoim JW. Stefana Walewskie-
17go P.Z.S. [?] Substytuował tegoż JW. Podsęd. [?] na mieyscu swoim
18obiera, daiąc onemu zupełną moc i władzę odobra [?] naprzedaw[ania]
19ośmiaroni [?] Kontrakty y wszelkie Tranzakcye spisywać zawierać Do-
20nacye y Kwity zeznawać ograniczenia do przedaży zawierać,
21Konsensa na Okupno tychże Dobr od Zastawnikow dawać y wzy-
22wać [?] do Przedaży onych Obmyślonym [?] zupełnie rozrządzać Summy wypła-
23cać podnosić y Jnnych Kwitować Komplanacye zawierać na
24Kompr. zapisywać się Spraw wszelkich attentować, Kalkula-
25cye z Dobr zbierać Jnnych Plenipotentow na mieyscu swoim
26z mocą attentowania Spraw stanowić, a co kolwiek Tenże JW.
27Walewski P.Z.S. [?] lub Jego Substytuowani postanowią to JW.
28Zeznawaiąca za rzecz nieporuszoną przyimie mocą tego Zezna-
29nia Maria Elisabeth Potocka.
Objaśnienia i tłumaczenia
W rkp. nr „401.” (od aktu 370 nr opracowania = nr rkp. − 1). Zeznanie Marii Elżbiety z XX. LUBOMIRSKICH POTOCKIEJ, „Senatorowej Rossyiskiej”, „w trakcie rozwodu” z JW. Protem hr. POTOCKIM (por. akty 102–104, 178–179, 319 – sprawa rozwodowa i dział spadku z siostrą Józefą WALEWSKĄ): po dziale fortuny z siostrą i wydzieleniu części dóbr na spłatę długów, powołując się na układ działowy, ustanawia swoim plenipotentem JW. Stefana WALEWSKIEGO, podsędka ziemi sieradzkiej [?] („P.Z.S.”, „Podsęd.” [?]), którego wcześniej substytuował Michał WALEWSKI, wojewoda sieradzki (akt 399), z władzą sprzedaży dóbr, zawierania kontraktów, transakcji, donacji, konsensów na wykup dóbr od zastawników, wypłacania i podnoszenia sum, komplanacji, kompromisów, prowadzenia spraw. W tytule „W.K.” [?] – zapewne „wojewodzina kijowska” (Prot Potocki tytułowany w księdze „W.K.” – por. akt 292). „Gruffinia [?] … Graffem” – hrabina, hrabią (pisownia z niem. Graf). „BWą [?]”, „BBol. [?]” – skróty „brygadierowa”, „brygadiera” [?]. Kilka wyrazów niepewnych („odobra [?] naprzedaw[ania]”, „ośmiaroni [?]”, „spodziewaną [?] ukontentowania [?]”, „wzywać [?]”). Podpis niem.-łac. „Maria Elisabeth Potocka”.
Streszczenie
17/28 IV 1794 JW. Maria Elżbieta z XX. Lubomirskich hr. Potocka, senatorowa rosyjska, będąca w trakcie rozwodu z hr. Protem Potockim, zeznała w kole sądowym grodzkim kijowskim, że po dziale fortuny z siostrą Józefą Walewską (żoną brygadiera Adama Walewskiego) i wydzieleniu części dóbr na spłatę długów, nie mogąc sama dopilnować interesów, zgodnie z układem działowym ustanawia swoim plenipotentem JW. Stefana Walewskiego (substytuowanego przez wojewodę sieradzkiego Michała Walewskiego) z pełną władzą sprzedaży dóbr, zawierania kontraktów, transakcji i komplanacji, podnoszenia i wypłacania sum oraz prowadzenia spraw i ustanawiania dalszych plenipotentów.
Podcast do tej części
UWAGA: TEN PODCAST WYGENEROWAŁA SZTUCZNA INTELIGENCJA. JEJ INTERPRETACJE NIE SĄ OPINIĄ HISTORYKA I ZAWIERAJĄ BŁĘDY — ZWŁASZCZA WNIOSKI I OCENY TŁA HISTORYCZNEGO. Służy tylko do przybliżenia treści dokumentu. Rozstrzygające są teksty transkrypcji i skany; pytania kieruj do ludzi znających epokę.