12Gruntu przez Dziedzica wolny [?] Objazd Sam z Ludzmi robi=
13łem, przy Dekrecie Dzielczym [?] z Bratem moim podług
14tegoż Objazdu y teraznieyszego Używania Granicę do Sched [?]
15Zapisałem y teraz niewięcey jak tylko przy własności Sy=
16na mego utrzymuię ponawiam prozbę moią oddaię się
17na zawsze Łasce Jego zostaię z Stałym przywiązaniem
18WWmć Pana Dobrodzieja Nayniższym Sługą Stanisław Kost=
19ka Pruszyński Kasztellan Zytt. Orderow Polskich Kawaler
20W. Sędzia Grodzki Kijowski Ktoryto List słowo w słowo jak się
21w sobie ma do Xiąg niniejszych Grod. Kijow. iest Zapisany
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 X/10 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Feliks MEDWEDOWSKI) listu nieżyjącego JW. Stanisława Kostki PRUSZYŃSKIEGO, kasztelana żytomierskiego, kawalera orderów polskich, do JW. IWANOWSKIEGO, sędziego grodzkiego kijowskiego, w sprawie między JW. [Antonim] Pruszyńskim, stolnikiem koronnym, a kasztelanem o grunty między Wolicą a Kotelnią. Treść listu (22 VII 1793, z Łowkowa [?]) – ta sama co w liście do podwojewodziego CHOJECKIEGO (akt 440): kasztelan, chory, prosi o szybkie rozstrzygnięcie sprawy syna (któremu odstąpił Wolicę), pozwanego przez stryja o grunt od Kotelni; spór wywołali rządcy brata; prosi o rozstrzygnięcie „na stole”, nie na kondescensji; składa oświadczenie sumienia o granicy zapisanej według jego objazdu przy dekrecie działowym.
Tekst równoległy z aktem 440 (rkp. 1051). Wzajemne rozstrzygnięcia: początek formuły stawiennictwa brzmi „Przyszedłszy Osobiście” (w akcie 440 odczytane „Przy Sądzie [?] JW. Pruszyńskiego [?]” – należy tam rozumieć tak samo); w akcie 440 zamiast „pobożny [?] Rachunek przed Majestatem Nayważszego” należy czytać za niniejszym: „Stary Człowiek y wkrotce Rachunek przed Majestatem Naywyższego zdać spodziewam się”; początek listu tutaj czytelniejszy: „Zawsze doznawana Łaska WWmć Pana Dobrd. Każe mi bydź pewnym” (w akcie 440 zniekształcony). Kopista tu pomylił się w nazwisku wiceregenta („Roszkowskowskim”) i w zwrocie „te nadal” (zapewne „że nadal”/„tey nadal”).
Tłumaczenia i objaśnienia: „N.” – nieboszczyk; „O. P. K.” – Orderów Polskich Kawaler; „S. G. Kij.” – Sędzia Grodzki Kijowski; „Kwestya Grontow” – spór o grunty; „Kondescensya” – zjazd sądu na grunt; „na stole” – w sądzie, bez zjazdu; „Dekret dzielczy/działowy” – akt działu majątku; „Scheda” – część spadkowa; „Majestat Naywyższego” – Bóg.
Odczyty niepewne: „z Łowkowa [?]” (miejsce wystawienia listu; to samo w akcie 440); „pienność [?]” (pieniactwo, spór); „Regutę [?]” (może „rugę” – wyciąg z rejestru spraw); „wolny [?]” (może zniekształcone „Wolicy”, jak w akcie 440 „przez Dziedzica Wolicy”); „Dzielczym [?]”; „do Sched [?]”.
Streszczenie
30X/10 XI 1794 Feliks Medwedowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu drugi list zmarłego kasztelana żytomierskiego Stanisława Kostki Pruszyńskiego (22 VII 1793), tym razem do sędziego grodzkiego kijowskiego Iwanowskiego, o tej samej treści co list do podwojewodziego Chojeckiego: prośba o szybkie rozstrzygnięcie w sądzie sporu o grunt między Wolicą a Kotelnią, wytoczonego jego synowi przez brata, stolnika koronnego Pruszyńskiego, wraz z oświadczeniem sumienia co do przebiegu granicy.
Akt nr 442
Kwit Jmieniem W. Roguskiego W. Przytuskiemu z wypłacenia Summy dany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data30 X/10 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 833 (skan 0348 prawa, od ok. 30% do ok. 75% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 833 (skan 0348, strona prawa – od ok. 30% wysokości)
6sięgłym Grod. Wwd. Pttu Kijow. y Xięgami niniejszemi Grod. Kij.
7Stawaiący Osobiście W. Antoni Kotiużyński [?] Jmieniem W. Ett [?]
8Jgnacego Roguskiego czyniący Zdrowy będąc na ciele y Umyśle
9dobrowolnie Zeznaie, Dekret Grod. Kij. Roku Jdącego Dnia
10Dwudziestego Piątego Lipca V.S. Między W. Ettego [?] Pttem [?] z
11Jedney a W. Kajetanem Przytuskim z Drugiey strony zapa=
12dły nakazał aby W. Przytuski Summę Złł. Poll. Osmset, z Luitą
13Czternastu Czerwon. [?], niemniey na Zniesienie Kondemnat
14Dwoch Luit Osm na Dniu Dzisieyszym, przed Aktami Niniey=
15szemi Grod. Kijow. do Rąk W. Roguskiemu lub Jego Umocowa=
16nemu pod WW. Zapłacił, lub aby W. Przytuski odprzysiągł się
17jako nie iest winien y niebył pomienioney Summy N. Wttt [?]
18Felixowi Roguskiemu, lecz gdy w mieyscu wykonać się maią=
19cey przez W. Przytuskiego przysięgi pomieniony W. Przytu=
20ski Ugadzaiąc tę Sprawę y uwalniaiąc się od Juramentu Dekre=
21tem wzmiankowanym Sobie nakazanego Zaspakaiaiąc
22tę Sprawę Złł. Poll. Sześćset dla W. Roguskiego postanawia
23y do Rąk Stawaiącego natychmiast wypłaca, Przeto Stawa=
24iący przestaiąc na takowey Ugodzie Rzeczonego W. Przytus=
25kiego z Summy y Luit Dekretem Grod. Kijow. dla W. Ttt [?]
26Roguskiego przysądzonych wiecznemi y nigdy nieodzow=
27nemi Kwituie Czasy Proces w tey mierze zaszły nis=
28zczy y kassuie mocą dobrowolnego Zeznania Swojego
29Antoni Kotiużyński [?] manu propria —
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 30 X/10 XI 1794): W. Antoni KOTIUŻYŃSKI [?], działając w imieniu W. Ignacego ROGUSKIEGO, zeznaje, że dekret grodzki kijowski z 25 VII 1794 s.s., zapadły między [W. Roguskim] a W. Kajetanem PRZYTUSKIM, nakazał Przytuskiemu zapłacić 800 zł pol. z luitą 14 czerwonych złotych [?] oraz 8 [zł] na zniesienie dwóch kondemnat (luit) do rąk Roguskiego lub jego umocowanego – albo odprzysiąc się, że nie był winien tej sumy nieżyjącemu W. Feliksowi ROGUSKIEMU. Zamiast składać przysięgę Przytuski zawarł ugodę i natychmiast wypłacił do rąk stawającego 600 zł pol.; stawający, przestając na ugodzie, kwituje Przytuskiego na wieczne czasy z sumy i luit przysądzonych dekretem, a toczący się proces umarza i kasuje.
Rejestr tomu (2-1-170_rejestr, poz. 1053) podaje: „Kwit Nne [?] W. Rogulskiego [?] W. Przytulskiemu dany” – w tekście wyraźnie „Roguskiego” i „Przytuski”; nazwiska przyjęto za tekstem.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Luita” (łac. luitio) – kara/opłata za zwłokę lub za zniesienie kondemnaty; „Kondemnata” – wyrok zaoczny; „Juramentum” – przysięga; „pod WW.” – zapewne „pod Winami” (pod karami prawnymi); „Wieczne y nigdy nieodzowne” – nieodwołalne; „V.S.” (łac. veteris styli) – starego stylu; „manu propria” (łac.) – ręką własną.
Odczyty niepewne: nazwisko „Kotiużyński [?]” (w rkp. „Kotiuzynski”, w podpisie podobnie); powtarzający się niejasny skrót przed imionami Roguskich: „W. Ett [?]”, „W. Ettego [?] Pttem [?]”, „N. Wttt [?]”, „W. Ttt [?]” – zapewne ten sam skrót (tytuł lub określenie pokrewieństwa?), nierozwiązany; „Czerwon. [?]” – w rkp. „Czerwien./Czyrwien.”, tj. czerwonych złotych (dukatów) [?].
Streszczenie
30X/10 XI 1794 w grodzie kijowskim w Żytomierzu Antoni Kotiużyński [?], w imieniu Ignacego Roguskiego, pokwitował Kajetana Przytuskiego, który w ugodzie zamiast przysięgi nakazanej dekretem grodzkim kijowskim z 25 VII 1794 (800 zł z luitami – dług wobec zmarłego Feliksa Roguskiego) wypłacił 600 zł pol.; proces umorzono.
Akt nr 443
Oblta Prorogacyi w Sprawie WW. Kwiatkiewiczow z W. Czaykowskim Stą Bacht.
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data30 X/10 XI 1794, Żytomierz (oblata); prorogacja: Piątyhory, 27 X 1794 s.s.
Karty / skanyk. 833–833v (skan 0348 prawa od ok. 87% – 0349 lewa do ok. 63%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 833 (skan 0348, strona prawa – dół)
k. 833v (skan 0349, strona lewa – do ok. 63% wysokości)
19Zjazd do Dobr Wsi Capowki [?] na Dzień Dwudziesty Augusti O=
20znaczaiącego tudzież Prorogacyi przez Urząd Grod. Kij. Vices
21Gerencyonalny wydaney, a Dnia Dziewiętnastego Września
22V.S. w Aktach Grod. Kij. Oblatowaney Dzień pomieniony do
23Dnia Trzydziestego Octobris. V.S. posuwaiącey będąc rekwi=
24rowanym gdy dla rożnych Zatrudnien ziechać niemogę
25Przeto ten Termin z Dnia Trzydziestego Octobris V.S. do
26Dnia Trzydziestego Novembra N.S. odraczam y proro=
27guię Zachowuiąc Termin na ówczas stawienia się zawity
28z wolnym kogo potrzeba przypozwaniem Datum w Piąty=
29horce Dnia Dwudziestego Siodmego Octobris V.S. Tysiąc
30Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku, Tę Prorogacyą
31podpisuię Tadeusz Bzdło Zwoliński V. G. S. G. P. W. K. [?] Na tę Proro=
32gacyą w Sprawie WW. Kwiatkiewiczow P. Ż. z W. Czaykow=
33skim S. B. z Dnia Trzydziestego Octobris V.S. do Dnia Trzy=
34dziestego N.S. Miesiąca Novembris w Roku Jdącym Tysiąc
35Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartym Zezwalam Antoni
36Sawicki V. R. G. Ż. [?] Ktorato Prorogacya słowo w słowo jak się w
37Sobie ma do Xiąg niniejszych Grod. Kijow. iest Zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 X/10 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Szymon ŚWIERCZEWSKI [?]) prorogacji wydanej w Piątyhorach 27 X 1794 s.s. przez Tadeusza BZDŁO ZWOLIŃSKIEGO, wicegerenta sądowego grodzkiego powiatu i województwa kijowskiego: na wezwanie WW. Jakuba i Katarzyny z MALINOWSKICH KWIATKIEWICZÓW, podczaszych żydaczowskich, w sprawie z W. Kajetanem CZAYKOWSKIM, starostą bachtyńskim – dekret sądu zupełnego grodzkiego kijowskiego z kadencji lipcowej 1794 wyznaczył zjazd do dóbr wsi Capówki [?] na 20 VIII; termin ten prorogacją wicegerencką (oblatowaną 19 IX s.s.) przesunięto na 30 X s.s.; wicegerent, zajęty, odracza go z 30 X s.s. na 30 XI n.s. (termin zawity, z wolnym przypozwaniem). Zgodę na prorogację podpisał Antoni SAWICKI, wiceregent grodzki [?].
Odczyty niepewne: „Swierczewski [?]” (oblatariusz); skróty urzędów: „V. G. S. G. P. W. K. [?]” (= Vices Gerent Sądowy Grodzki Powiatu Województwa Kijowskiego) i „V. R. G. Ż. [?]” (Vice Regent Grodzki ?); nazwa wsi „Capowki [?]” (Capówka; początkowa litera może być „Ł”). Tytuł w rkp. kończy się „Stą Bachę [?]”, w tekście – „Stą Bachtyńskim”.
Streszczenie
30X/10 XI 1794 Szymon Świerczewski [?] oblatował w grodzie kijowskim prorogację wicegerenta Tadeusza Bzdło Zwolińskiego (Piątyhory, 27 X 1794): w sprawie podczaszych żydaczowskich Jakuba i Katarzyny z Malinowskich Kwiatkiewiczów ze starostą bachtyńskim Kajetanem Czaykowskim zjazd sądowy do wsi Capówki [?], nakazany dekretem z kadencji lipcowej 1794 i już raz odroczony, przesunięto z 30 X s.s. na 30 XI n.s.; zgodę podpisał Antoni Sawicki.
Akt nr 444
Oblta Prorogacyi w Sprawie JW. Walickiego z JW. Jmć X. Rościszewskim D. K. K. wydaney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data30 X/10 XI 1794, Żytomierz (oblata); prorogacja: Żytomierz, 26 X s.s./6 XI n.s. 1794
Karty / skanyk. 833v–834 (skan 0349 lewa od ok. 64% – 0349 prawa do ok. 46%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 833v (skan 0349, strona lewa – od ok. 64% wysokości)
19Wyhowski V. G. G. K. Na tę Prorogacyą z Strony JW. Bazylego Wa=
20lickiego W. K. Zezwalam Fr. Tomasz Jaczewski, Jmieniem JW.
21Jmć Xiędza Kajetana Rościszewskiego D. K. K. podpisuię tę Proro=
22gacyą Jan Staszkiewicz mp. Ktorato Prorogacya słowo w sło=
23wo jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodzkich Kijow=
24skich iest Zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (30 X/10 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał W. Franciszek Tomasz JACZEWSKI) prorogacji wicegerenta grodzkiego kijowskiego Kajetana WYHOWSKIEGO (Żytomierz, 26 X s.s./6 XI n.s. 1794): w sprawie JW. Bazylego WALICKIEGO, wojskiego [?], z JW. JX. Kajetanem ROŚCISZEWSKIM, dziekanem katedralnym kijowskim [?], termin kondescensji (zjazdu sądowego) w dobrach – miasteczku Makarowie, przypadający z dwóch wcześniejszych prorogacji na 10 XI n.s., wicegerent, zajęty, za zgodą obu stron odracza na 20 XI s.s. 1794 (termin zawity, z prawem sprowadzenia innego urzędnika, gdyby sam nie zjechał). Zgody podpisali: Fr[anciszek] Tomasz Jaczewski za Walickiego i Jan STASZKIEWICZ w imieniu ks. Rościszewskiego.
Kopista odwrócił oznaczenia stylów w dacie wystawienia („26 Octobris N.S. a 6 Novembris V.S.” – powinno być 26 X s.s. = 6 XI n.s.); powtórzył też omyłkowo „w sposob takowy” i napisał „Naymiłościwszy” zamiast „Naymiłościwszey”. Tytuł Walickiego zapisano raz „W. K.”, dwukrotnie „W. R.”.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Prorogacya” – odroczenie terminu; „Kondescensya” – zjazd sądu na grunt; „Vicesgerent (V. G. G. K.)” – wicegerent grodzki kijowski; „Termin zawity” – ostateczny; „Officialista” – urzędnik (tu: zastępca wicegerenta); „D. K. K.” – zapewne dziekan katedralny kijowski; „W. K./W. R.” – zapewne wojski kijowski (rozwinięcie niepewne); „Datum” – dano; „mp” (manu propria) – ręką własną.
Streszczenie
30X/10 XI 1794 Franciszek Tomasz Jaczewski oblatował w grodzie kijowskim prorogację wicegerenta Kajetana Wyhowskiego (26 X s.s. 1794): termin zjazdu sądowego w Makarowie w sprawie Bazylego Walickiego z ks. Kajetanem Rościszewskim, dziekanem kijowskim [?], przesunięto za zgodą stron z 10 XI n.s. na 20 XI s.s. 1794.
Akt nr 445
Oblta Prorogacyi w Sprawie JWW. Rzewuskich z WW. Schabickiemi od W. Superarbitra wydaney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data31 X/11 XI 1794, Żytomierz (oblata); prorogacja: Żytomierz, 10 XI 1794 n.s.
Karty / skanyk. 834–834v (skan 0349 prawa od ok. 47% – 0350 lewa do ok. 37%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 834 (skan 0349, strona prawa – od ok. 47% wysokości)
16Roku, Jan Nepomucen Trypolski Woyski Owr. Komor=
17nik Ziem. Zytt. od Stron Zapisany Superarbiter mp. Kto=
18rato Prorogacya słowo w słowo jak się w sobie ma do
19Xiąg niniejszych Grodzkich Kij. iest Zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (31 X/11 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Stanisław JAROCKI) prorogacji wydanej w Żytomierzu 10 XI 1794 n.s. przez Jana Nepomucena TRYPOLSKIEGO, wojskiego owruckiego, komornika ziemskiego żytomierskiego, superarbitra obranego zapisem kompromisarskim zeznanym w grodzie kijowskim 4 XII 1790 w imieniu JWW. Adama RZEWUSKIEGO, kasztelana witebskiego, kawalera orderów polskich, i Seweryna RZEWUSKIEGO (urząd w wojsku litewskim [?]), braci, i innych sukcesorów nieżyjących JWW. Stanisława Ferdynanda RZEWUSKIEGO, chorążego litewskiego, i Katarzyny z książąt RADZIWIŁŁÓW, oraz WW. Ludwika, Jana i Antoniego (starosty chręp. [?]) SCHABICKICH, braci rodzonych. Superarbiter, powołując się na zapis i wcześniejsze prorogacje – ostatnią z 13 VII 1794 n.s., podpisaną w Szczenijawie [?], która przedłużyła termin zjazdu do miasta Pohrebyszcze z 15 VII n.s. na 1 XI s.s. – ponieważ nie może zjechać, odracza termin z 1 XI s.s. na 1 XII n.s. 1794 i wzywa obie strony na ten termin zawity.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Zapis Kompromissarski” – umowa stron o poddanie sporu sądowi polubownemu; „Superarbiter” – rozjemca rozstrzygający przy niezgodzie arbitrów; „Prorogacya” – odroczenie terminu; „Papier Dwudziestu Kopijkowy” – papier stemplowy rosyjski wartości 20 kopiejek; „Woyski Owr.” – wojski owrucki; „Komornik Ziem. Zytt.” – komornik ziemski żytomierski (urzędnik graniczny); „Kasztell. Witeps.” – kasztelan witebski; „Chor. Litt.” – chorąży litewski; „O. P. K.” – orderów polskich kawaler; „N.” – nieboszczyk; „Termin zawity” – ostateczny; „Datum” – dano; „mp” – ręką własną.
Odczyty niepewne: tytuł Seweryna Rzewuskiego „Pod. Pott. [?] w Woysku Litt.” (skrót niejasny – może „Podstolego/Pułkownika”?); urzędy Schabickich „S. D. P. [?]”, „V. G. G. K. [?]” i „Star. Chręp. [?]”; miejsce wystawienia poprzedniej prorogacji „w Szczenijawie [?]”; „wyżey [?]” (w rkp. „wyorze”). Nazwisko „Schabicki” – za rejestrem tomu (2-1-170_rejestr_k28, poz. 1056: „JWW. Rzewuskich z WW. Schabickiemi”).
Streszczenie
31X/11 XI 1794 Stanisław Jarocki oblatował w grodzie kijowskim prorogację superarbitra Jana Nepomucena Trypolskiego, wojskiego owruckiego (Żytomierz, 10 XI 1794 n.s.): w sporze sukcesorów chorążego litewskiego Stanisława Ferdynanda Rzewuskiego (m.in. Adama, kasztelana witebskiego, i Seweryna Rzewuskich) z braćmi Ludwikiem, Janem i Antonim Schabickimi, poddanym sądowi polubownemu zapisem z 4 XII 1790, termin zjazdu do Pohrebyszcz przesunięto z 1 XI s.s. na 1 XII n.s. 1794.
Akt nr 446
Oblata Plenipotencyi od WW. Franciszka Xawerego Uziębły y Dyonizego Lachowskiego Ur. Tomaszowi Moczulskiemu y Jnnym Patronom do Spraw dana
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data31 X/11 XI 1794, Żytomierz (oblata); plenipotencja: Karolówka [?], 7/18 VII 1794
Karty / skanyk. 834v–835 (skan 0350 lewa od ok. 38% – 0350 prawa do ok. 12%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 834v (skan 0350, strona lewa – od ok. 38% wysokości)
2tey Plenipotencyi proszony podpisuię się Przyiaciel Mi=
3kołay Wrzeszewski [?] Archywista Grod. Zytt. Do Tey Ple=
4nipotencyi proszony wyrażam się Przyiaciel Tadeusz Droz=
5dowski Ktorato Plenipotencya słowo w słowo jak=
6się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grod. Kij. iest Zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (31 X/11 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Feliks ŁOZIŃSKI [?]) plenipotencji ręcznej wystawionej w Karolówce [?] 7/18 VII 1794 przez WW. Franciszka Ksawerego UZIĘBŁĘ [?] i Dyonizego LACHOWSKIEGO: mając sprawy w jurysdykcjach ziemskich i grodzkich kijowskich i żytomierskich, ustanawiają pełnomocnikami (patronami) Urodzonych Tomasza MOCZULSKIEGO, Jana CZERNECKIEGO, Grzegorza SŁOWACKIEGO i Tomasza OSTASZEWSKIEGO, z pełnym zakresem czynności procesowych (stawanie, kontrowersje, komparycje, przyjmowanie dekretów i apelacje, odbiór sum i luit, kwitowanie, ustanawianie dalszych plenipotentów). Na prośbę mocodawców podpisali jako przyjaciele (świadkowie): Mikołaj WRZESZEWSKI [?], archiwista grodzki żytomierski, i Tadeusz DROZDOWSKI.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Na mocy Statutu W. X. Litt.” – na podstawie Statutu litewskiego (obowiązującego na Wołyniu i Kijowszczyźnie), dopuszczającego plenipotencje „ręczne” (prywatne); „Plenipotencya” – pełnomocnictwo; „Patron” – pełnomocnik sądowy, adwokat; „Kontrowersya” – zarzut procesowy; „Komparycya” – stawiennictwo i jego zapis; „Luita” – opłata/kara sądowa; „Papier Dziesięcio Kopijkowy” – rosyjski papier stemplowy za 10 kopiejek; „Przyiaciel” – świadek podpisujący akt na prośbę wystawcy.
Odczyty niepewne: nazwisko „Uziębło [?]” (w rkp. „Uzigbło/Uzięgło”, w tytule „Uzięgły”; rejestr tomu: „Uzięty [?]”, w poz. 1076 „Uzięmbły [?]”); „Łoziński [?]” (oblatariusz); „Summy przywny [?]” (może „Summy prawne”); „w Karolowce [?]”; „Wrzeszewski [?]”.
Streszczenie
31X/11 XI 1794 Feliks Łoziński [?] oblatował w grodzie kijowskim plenipotencję Franciszka Ksawerego Uziębły [?] i Dyonizego Lachowskiego (Karolówka [?], 7/18 VII 1794) dla Tomasza Moczulskiego, Jana Czerneckiego, Grzegorza Słowackiego i Tomasza Ostaszewskiego do prowadzenia ich spraw w sądach ziemskich i grodzkich kijowskich i żytomierskich; świadkami byli Mikołaj Wrzeszewski [?], archiwista grodzki żytomierski, i Tadeusz Drozdowski.
Akt nr 447
Oblata Extraktu z Akt Metrycznych Dekanatu Cudnow. z upisaniem w nim Metryki Krztu Mateuszowi Mozarowskiemu
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz (oblata); ekstrakt: Romanów, 29 XII 1769; chrzest: XI 1739, Piątka [?]
Karty / skanyk. 835–835v (skan 0350 prawa od ok. 33% – 0352 lewa do ok. 26%; skan 0351 = duplikat 0350)
Językpol., łac., ruski (zapis alfabetem łacińskim)
Transkrypcja
k. 835 (skan 0350, strona prawa – od ok. 12% wysokości)
6Praesentem Extractum Metrices non Compellatum [?] Omni=
7que suspicione carentem manu mea propria et mune=
8re Officij mei Decanalis circa oppositionem Sigilli mei
9Usitati subscribo Datum in Romanow Die Vigesima
10Nona Decembris, Millesimo, Septingentesimo, Se=
11xagesimo, Nono, Anno Artemius Strutyński Decanus
12Czudnoviensis (L. S.) Ktorato Metryka słowo w słowo
13jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodzkich Kij.
14iest Zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Zenon MOZAROWSKI) ekstraktu z ksiąg metrykalnych dekanatu cudnowskiego (unickiego), zawierającego metrykę chrztu Ur. Mateusza (Maffeja) MOZAROWSKIEGO. Ekstrakt łaciński z wpisem ruskim (zapisanym w kopii alfabetem łacińskim): w listopadzie 1739 r. ks. Piotr MYRONOWICZ, paroch cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w Piątce [?], ochrzcił i namaścił świętym myrem niemowlę Maffeja (Mateusza), syna prawnie poślubionych szlachetnie urodzonych Hieronima MOZAROWSKIEGO i jego żony Marii; rodzicami chrzestnymi byli: Jereni [?] Pajunz [?] (dalej słowa niepewne) oraz Anna, żona ks. Gabriela (Hawryiła) HARASYMOWICZA, parocha korowyńskiego [?]. Wypis sporządził i podpisał Cyryl HARASYMOWICZ, koadiutor cerkwi Zmartwychwstania w Piątce [?], podpisał się też ks. Piotr Myronowicz; uwierzytelnił Artemiusz STRUTYŃSKI, dziekan cudnowski, w Romanowie 29 XII 1769, z pieczęcią.
Tłumaczenie fragmentów łacińskich: „Wszystkim i każdemu, komu na tym zależy lub w jakikolwiek sposób zależeć może, oznajmiam i do niewątpliwej wiadomości podaję, że w oryginalnej księdze metryk ochrzczonych cerkwi Zmartwychwstania Chrystusa Pana dekanatu cudnowskiego znalazłem zapis chrztu Urodzonego Mateusza Mozarowskiego, nieprzekreślony, nieuszkodzony i bez żadnego znamienia podejrzenia, którego treść w języku ruskim jest taka: […] Który to zapis z tejże oryginalnej księgi metryk wiernie wypisałem, i aby mu wszędzie dawano pełną wiarę, ręką własną podpisuję. Cyryl Harasymowicz, koadiutor cerkwi Zmartwychwstania Chrystusa Pana w Piątce [?].” – „Ja, niżej podpisany, niniejszy wyciąg metryki, nie[…] [?] i wolny od wszelkiego podejrzenia, ręką własną i z urzędu mego dziekańskiego, z przyłożeniem zwykłej mej pieczęci, podpisuję. Dan w Romanowie dnia 29 grudnia roku 1769. Artemiusz Strutyński, dziekan cudnowski. (L.S. = locus sigilli, miejsce pieczęci).”
Tłumaczenie wpisu ruskiego (zapis łacinką): „Roku 1739 dnia […] [?] miesiąca listopada, ja, kapłan Piotr Myronowicz, paroch cerkwi Zmartwychwstania Chrystusowego piątecki [?], ochrzciłem i świętym myrem namaściłem młodzieńca (niemowlę) Maffeja od rodziców prawnie zaślubionych i szlachetnie urodzonych Hieronima Mozarowskiego i żony jego Marii; rodzicami chrzestnymi byli: Jereni [?] Pajunz [?] … [?] i Anna, ojca Gabriela Harasymowicza, parocha korowyńskiego [?], żona.” „Takożde Az Jerey Petr Myronowicz podpysuiusia” – „Także ja, kapłan Piotr Myronowicz, podpisuję się”.
Objaśnienia: „Extrakt z Akt Metrycznych” – urzędowy wypis z księgi metrykalnej; „Paroch” – proboszcz cerkwi (unickiej); „Koadjutor” – pomocnik proboszcza; „Dziekan Cudnowski” – dziekan (protopop) unicki dekanatu cudnowskiego; „Papier Prosty” – papier niestemplowy; „Papier Stęplowany Dwudziestu Kopijkowy” – rosyjski papier stemplowy; „Opłatek” – krążek z masy do odciskania pieczęci.
Odczyty niepewne: dzień chrztu „Sze=/natcataho [?]” (może „szesnadcataho” – 16?); rodzice chrzestni „Jereni [?] Pajunz [?] Ezrowynec [?] wetykich [?]” – fragment zniekształcony przez kopistę, nierozwiązany; „Jttm [?]”; „non Compellatum [?]” (może „non Cancellatum”); nazwa miejscowości parafii „Piatecki/Piatecz.” – zapewne Piątka (Piatka) w dek. cudnowskim [?]; „Korowynskaho” – Korowińce [?]. Rejestr tomu (2-1-170_rejestr_k28, poz. 1058) podaje „W. Madeuszowi [?] Mazarakiemu” – w tekście wyraźnie „Mateuszowi Mozarowskiemu” (raz, poprawione, „Mazarowskiemu”).
Streszczenie
1/12 XI 1794 Zenon Mozarowski oblatował w grodzie kijowskim w Żytomierzu wypis z ksiąg metrykalnych unickiego dekanatu cudnowskiego (Romanów, 29 XII 1769) z metryką chrztu Mateusza (Maffeja) Mozarowskiego, syna Hieronima i Marii, ochrzczonego w listopadzie 1739 r. przez ks. Piotra Myronowicza, parocha cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w Piątce [?]; wypis podpisali koadiutor Cyryl Harasymowicz, ks. Myronowicz i dziekan cudnowski Artemiusz Strutyński.
Akt nr 448
Oblta Metryki Krztu z Kościoła Białopolskiego W. Tyszkiewiczowi Podkomorzycowi D. P. wydaney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz (oblata); świadectwo: Białopole, 3 III 1792; chrzest: 19 IX 1775 (z wody) i 31 I 1779 (ceremonie)
Karty / skanyk. 835v–836 (skan 0352 lewa od ok. 26% – 0352 prawa do ok. 6%)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 835v (skan 0352, strona lewa – od ok. 26% wysokości)
29Kij. Cum Jllustr. Mca Dna Regina Sobańska Dapife=
30Rosana [?] et Jllustr. Paulus Sobański cum Mca Dna Antonina
31Comitissa Tyszkiewiczowa Sub Dapif. Brest. Magni Ducat.
32Litvaniae Per Jllustr. Mcus Dominus Georgius Tyszkiewicz Co=
33mes et Sub Dapif. Brest. M. D. Lit. cum Jllustr. Mca Dna
34Catharina Woynarowska Thesaur. Kij. = Jn quorum fidem
35has Testimoniales Literas Sigillo Ecclesiae Munitas Ma=
36nu propria Subscribo Datum in Residentia Białopolien.
37Die Tertia Mensis Mar: Millesimo, Septingentesimo No=
k. 836 (skan 0352, strona prawa – do ok. 6% wysokości)
1nagesimo, Secundo, Anno Jgnatius Wirski Praepositus Biało=
2polien: mp. (L. S.) Ktorato Prorogacya [sic] słowo w słowo jak się w so=
3bie ma do Xiąg niniejszych Grod. Kij. iest Zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM) metryki chrztu, którą podał osobiście sam jej właściciel, W. Ferdynand TYSZKIEWICZ, podkomorzyc [?] dworu polskiego [?]: świadectwo ks. Ignacego WIRSKIEGO, proboszcza białopolskiego, na papierze stemplowym polskim srebrnogroszowym, z pieczęcią kościelną na czerwonym opłatku (Białopole, 3 III 1792).
Tłumaczenie świadectwa łacińskiego: „Ja, Ignacy Wirski, proboszcz białopolski, wszystkim i każdemu, komu na tym zależy lub w jakikolwiek sposób zależeć może, oznajmiam i poświadczam, że w księdze ochrzczonych znalazłem to, co następuje: Roku Pańskiego 1779, dnia 31 stycznia, ja, Ignacy Wirski, proboszcz białopolski, dopełniłem ceremonii chrztu nad ochrzczonym z wody (przez przewielebnego ojca Ambrożego od Najśw. Maryi Panny z Góry Karmel, karmelitę bosego, byłego definitora, dnia 19 września roku 1775) Ferdynandem, synem Jaśnie Wielmożnych hrabiów Honoriusza i Tekli TYSZKIEWICZÓW, podkomorzych J. K. Mości, prawowitych małżonków. Rodzicami chrzestnymi byli: Jaśnie Wielmożny Pan [N.] WOYNAROWSKI, skarbnik kijowski, z Jaśnie Wielmożną Panią Reginą SOBAŃSKĄ, stolnikową rożańską [?], oraz Jaśnie Wielmożny Paweł SOBAŃSKI z Jaśnie Wielmożną Panią Antoniną hrabiną TYSZKIEWICZOWĄ, podstoliną brzeską Wielkiego Księstwa Litewskiego; [w zastępstwie] przez Jaśnie Wielmożnego Pana Jerzego hrabiego TYSZKIEWICZA, podstolego brzeskiego W. Ks. Lit., z Jaśnie Wielmożną Panią Katarzyną WOYNAROWSKĄ, skarbnikową kijowską. Na dowód czego ten list świadecki, opatrzony pieczęcią kościelną, ręką własną podpisuję. Dan w rezydencji białopolskiej dnia 3 marca roku 1792. Ignacy Wirski, proboszcz białopolski, ręką własną (L.S. – miejsce pieczęci).”
Objaśnienia: chrzest „z wody” (baptismus ex aqua, tzw. chrzest z wody bez ceremonii) udzielony w 1775 r. przez karmelitę bosego, a ceremonie chrzcielne (namaszczenia, nadanie imienia, chrzestni) dopełnione w 1779 r. w kościele parafialnym w Białopolu; „Succamerarius Jrae Regiae Mtis” – podkomorzy Jego Królewskiej Mości (tytuł dworski); „Thesaurarius Kij.” – skarbnik kijowski; „Dapifer” – stolnik; „Sub Dapifer Brest. M. D. Lit.” – podstoli brzeski Wielkiego Księstwa Litewskiego; „Papier Srebrno Groszowy Polski” – polski papier stemplowy (opłata w srebrnych groszach). Kopista na końcu omyłkowo napisał „Ktorato Prorogacya” zamiast „Metryka”.
Odczyty niepewne: „Pdkzc [?] Dworu Pott.” (tytuł Ferdynanda – w tytule wpisu „Podkomorzycowi D. P.”; rozwinięcie „Dworu Polskiego” niepewne); „Jrae [?]” (= Suae?/Jllustrissimae? – w rkp. „Ira”); „Dapife=/Rosana [?]” (urząd Reginy Sobańskiej – może „Dapifera Rosan.”, stolnikowa rożańska?); imię Woynarowskiego nie podane.
Streszczenie
1/12 XI 1794 Ferdynand Tyszkiewicz oblatował w grodzie kijowskim swoją metrykę chrztu wydaną 3 III 1792 przez ks. Ignacego Wirskiego, proboszcza w Białopolu: ochrzczony z wody 19 IX 1775 przez karmelitę bosego o. Ambrożego, ceremonie chrztu otrzymał 31 I 1779 w Białopolu jako syn hrabiów Honoriusza i Tekli Tyszkiewiczów, podkomorzych królewskich; chrzestnymi byli skarbnik kijowski Woynarowski z Reginą Sobańską oraz Paweł Sobański z Antoniną Tyszkiewiczową (przez Jerzego Tyszkiewicza i Katarzynę Woynarowską).
Akt nr 449
Oblta Memoryału wraz z Rezolucyą Gubernij Jzasławskiey od JW. Karniewskiego do Teyże Gubern. podawanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz (oblata); rezolucja gubernatora: 1 XI 1794
Karty / skanyk. 836–836v (skan 0352 prawa od ok. 7% – 0353 lewa do ok. 52%)
Językpol., ruski (data rezolucji)
Transkrypcja
k. 836 (skan 0352, strona prawa – od ok. 7% wysokości)
25wraz z Rezolucyą słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg
26niniejszych Grod. Kijow. iest Zapisany =
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Jan Feliks FISZER) memoriału JW. J. KARNIEWSKIEGO, dziedzica wsi Niechworoszcz, do gubernatora izasławskiego Bazylego (Wasilija) de SZEREMIETIEWA (generała majora armii, premier-majora lejbgwardii konnej, kawalera), wraz z rezolucją gubernatora z 1 XI 1794. Treść memoriału: poddani wsi Niechworoszcz, wyrabiając podstępnie w czasie Konstytucji 3 Maja przywilej od stanów Rzeczypospolitej na sejmie, bez wiedzy dziedzica zaciągnęli znaczne długi u szlachty z sąsiednich wsi [?]; po uzyskaniu przywileju rozdali tej szlachcie grunty pozostawione z podziału dla rozradzających się poddanych, nie odrabiali pańszczyzny i wyrządzali szkody. Karniewski, dowiedziawszy się, że przywilej był wyrobiony „ad male narrata” (na podstawie fałszywego przedstawienia), uzyskał w Warszawie u nieżyjącego [?] króla polskiego zalecenie dawnego posłuszeństwa dworowi i odrabiania pańszczyzny według prawa. Szlachta, widząc, że nie utrzyma się na cudzych gruntach, zaczęła już pod panowaniem rosyjskim pozywać o sumy pożyczone poddanym na koszty wyrabiania przywileju nie tylko poddanych, lecz i dziedzica. Pierwszy pozwał go Ur. ISKRZYCKI do sądu ziemskiego kijowskiego, który nie tylko przysądził intromisję (wbrew prawu), lecz ukarał go zakładem starościńskim, płatnym nazajutrz; gdyby nie zapłacił, podpadłby jeszcze karze 50 czerwonych złotych, a gdyby zapłacił, musiałby spłacać wszystkie długi chłopów sięgające kilkunastu tysięcy. Tymczasem prawo cesarzowej stanowi, że dług zaciągnięty przez poddanego bez wiedzy dworu lub poręki pana przepada. Prosi więc, by kancelaria nie egzekwowała dekretu sądu ziemskiego w sprawie z Iskrzyckim (zakładu starościńskiego), a sąd na przyszłej kadencji rozpatrzył sprawę ponownie; ofiaruje przysięgę, że żadnych długów nie poręczał i nie był w Niechworoszczy, gdy szlachta rozbierała grunty i rozdawała poddanym pieniądze. Rezolucja gubernatora: za długi zaciągnięte przez gromadę bez wiedzy i poręki dziedzica nie można odpowiadać; poleca sądom przedstawić mu objaśnienie wszystkich okoliczności z przytoczeniem punktów prawa i opinią sędziów, a do czasu jego rozpoznania wstrzymać egzekucję dekretu (co nie narusza praw strony, która wygrała, bo dekret nie jest kasowany, a tylko wstrzymany).
Tłumaczenia i objaśnienia: „Rezolucya” – postanowienie władzy na podaniu; „Gubernia Jzasławska” – gubernia izasławska (utworzona 1793 na ziemiach zabranych po II rozbiorze); „Primier Major Ley Gwardyi Konney” – premier-major lejbgwardii konnej; „Referencya do Zwierzchności” – zgłoszenie do zwierzchności (dziedzica); „ad male narrata” (łac.) – na podstawie fałszywie przedstawionych okoliczności; „Jntuicya” – intromisja, wwiązanie w dobra; „Zakład Starościński” – kara (wadium) za niestosowanie się do wyroku, płatna na rzecz starosty; „Zarzeczenie” – poręczenie; „Czetwertoho Hoda Noiabra Perwoho Dnia” (ros./ukr. w zapisie łacinką) – „[1794] roku, listopada pierwszego dnia”.
Odczyty niepewne: „Szlachty Wsiow [?] Sąsiaduiących” (może „Wsiów sąsiadujących”); „tak gdy Chłopy [?] czyt [?] Poddanemu, czyli raczey obiązyt [?] Onego Długiem” – miejsce zniekształcone przez kopistę (sens: gdy ktoś pożyczy poddanemu, czyli obciąży go długiem bez wiedzy dworu …); „podnieważnością [?]”; „niebyłam [sic]” (zam. „niebyłem”). Inicjał imienia Karniewskiego „J.” (w podpisie „J. Karniewski”). Słowo „N.” przed „Krola Polskiego” – zapewne „Nayiaśnieyszego” lub „nieboszczyka” (Stanisław August żył do 1798 r.).
Streszczenie
1/12 XI 1794 Jan Feliks Fiszer oblatował w grodzie kijowskim memoriał J. Karniewskiego do gubernatora izasławskiego Bazylego Szeremietiewa: poddani jego wsi Niechworoszcz, zabiegając w czasie Konstytucji 3 Maja o przywilej, zadłużyli się bez jego wiedzy u okolicznej szlachty i oddali jej grunty, a teraz szlachta (pierwszy Iskrzycki) pozywa dziedzica o te długi, sąd ziemski kijowski zaś ukarał go zakładem starościńskim; Karniewski prosi o wstrzymanie egzekucji i ponowne rozpatrzenie sprawy. Gubernator (1 XI 1794) uznał, że dziedzic nie odpowiada za długi gromady zaciągnięte bez jego wiedzy i poręki, zażądał od sądów wyjaśnień i wstrzymał egzekucję dekretu.
Akt nr 450
Oblta Zapisu Kompromissarskiego Rzecznego Między WW. Wołodkiewiczem C. N. y Zaięczkowskim a WW. Dąbrowskiemi y Jch Opiekunami Spisanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz (oblata); zapis: Mirówka, 4 XI 1794 n.s.
Karty / skanyk. 836v–837 (skan 0353 lewa od ok. 53% – 0353 prawa do ok. 55%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 836v (skan 0353, strona lewa – od ok. 53% wysokości)
18wogrodzkim [?] Pott. a WW. Felixem Janem Kapitanem [?] Franciszkiem
19Bracią Julianną Corką Dąbrowskiemi w Af=
k. 837 (skan 0353, strona prawa – do ok. 55% wysokości)
1systencyi WW. Augustyna Rypińskiego S. D. Pott. [?] y Marcina
2Kazimierza Dąbrowskiego Opiekunow y temiż Opiekuna=
3mi z Drugiey Strony Staie pewne y wnieczym nieodmienne po=
4stanowienie w tym Sposobie, Jż W. Wołodkowicz C. N. Rzez [?]
5nemi przez N. W. Kaspra Dąbrowskiego Zabespieczone, a od
6Sukcessorow N. W. Kaspra Dąbrowskiego należące y preten=
7syą do Tychże Sukcessorow N. W. Kaspra Dąbrowskiego, z Kon=
8traktu Jnwentarza y Gruntu pochodzące Jako też y Sukcessorowie
9wzajemne do rozsądzenia Tychże pretensyi za naywyższe=
10go Sędziego W. Stanisława Kirkora V. G. G. K. Upraszaiący
11Obieraią, Ktoryto W. Arbiter, nieuważaiąc na Upor nie=
12stanie lub odstąpienie, wszystkie Sprawy ze Skryptow =
13Kontraktu y Jnwentarza pochodzące y nawzaiem miane
14na Dzień Dziesiąty Grudnia Nowego Stylu Tysiąc, Siedm=
15set, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Roku, do Mirowki =
16przybywszy rozsądzi, Summy Kapitalne gdy Sprawie=
17dliwe bydź okażą się z prawdziwemi Skryptami Zabespie=
18czonemi przysądzi y Zapłacie nakaże y zatatwi [?], a Strony
19z moey teraznieyszego Opisu na Jego rozsądzeniu poprze=
20stać przyrzekaią y na to się Rękami Własnemi podpisuią
21Dan w Mirowce Dnia Czwartego Novembris N.S. Ty=
22siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku
23Augustyn Rypiński Sądownie oznaczony Opiekun =
24JM. Dąbrowski, Łukasz Zaięczkowski Leon Wołodko=
25wicz mp. Ktoryto Zapis słowo w słowo jak się w sobie
26ma do Xiąg niniejszych Grod. Kijow. iest Zapisany =
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Jan WOLSKI) zapisu kompromisarskiego (Mirówka, 4 XI 1794 n.s.) między W. Leonem WOŁODKIEWICZEM (Wołodkowiczem), cześnikiem nowogrodzkim, i Łukaszem ZAIĘCZKOWSKIM, cześnikowiczem nowogrodzkim [?], z jednej strony, a WW. Feliksem, Janem (kapitanem [?]), Franciszkiem – braćmi – i Julianną, córką – DĄBROWSKIMI, sukcesorami nieżyjącego W. Kaspra DĄBROWSKIEGO, w asystencji opiekunów: WW. Augustyna RYPIŃSKIEGO (urząd „S. D. Pott.” [?]) i Marcina Kazimierza DĄBROWSKIEGO, z drugiej strony. Strony obierają W. Stanisława KIRKORA, wicegerenta grodzkiego kijowskiego, za najwyższego sędziego (arbitra) do rozsądzenia pretensji wzajemnych: Wołodkiewicza – z sum zabezpieczonych przez zmarłego Kaspra Dąbrowskiego, i sukcesorów – z kontraktu, inwentarza i gruntu. Arbiter, bez względu na upór, niestawiennictwo lub odstąpienie którejś strony, przybywszy 10 XII 1794 n.s. do Mirówki, rozsądzi wszystkie sprawy z tych skryptów, przysądzi sumy kapitalne, jeśli okażą się sprawiedliwe i zabezpieczone prawdziwymi skryptami, i nakaże zapłatę; strony przyrzekają poprzestać na jego wyroku. Podpisali: Augustyn Rypiński, sądownie ustanowiony opiekun, J. M. Dąbrowski, Łukasz Zaięczkowski, Leon Wołodkowicz.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Zapis Kompromissarski Rzeczny” – zapis kompromisu (sądu polubownego) w sprawach majątkowych („rzeczny” – dotyczący rzeczy/majątku [?]); „Arbiter” – sędzia polubowny; „Afsystencya” – asystencja, współudział (opiekunów małoletnich); „C. N.” – cześnik nowogrodzki; „V. G. G. K.” – wicegerent grodzki kijowski; „Skrypt” – dokument dłużny; „Kontrakt Jnwentarza y Gruntu” – kontrakt (dzierżawny) z inwentarzem; „poprzestać na rozsądzeniu” – przyjąć wyrok.
Odczyty niepewne: „Rzez [?] nemi przez N. W. Kaspra Dąbrowskiego Zabespieczone” – miejsce zniekształcone (sens: „sumy przez N. W. Kaspra Dąbrowskiego zabezpieczone”); „Cześnikowiczem No=/wogrodzkim [?] Pott.” (w rkp. „Czesną No-/bywszym [?] Pott.” – odczyt niepewny; może „Cześnikiem Nowogrodzkim byłym”?); „Kapitanem [?]” – skrót/wyraz niejasny między imionami; „S. D. Pott. [?]”; „zatatwi [?]” (= załatwi); „Sstrami [sic]” (= Sukcessorami); „z moey [sic]” (= z mocy). Nazwisko w tytule i tekście raz „Wołodkiewicz”, raz „Wołodkowicz”.
Streszczenie
1/12 XI 1794 Jan Wolski oblatował w grodzie kijowskim zapis kompromisarski z Mirówki (4 XI 1794): cześnik nowogrodzki Leon Wołodkiewicz i Łukasz Zaięczkowski oraz sukcesorzy zmarłego Kaspra Dąbrowskiego (Feliks, Jan, Franciszek i Julianna), z opiekunami Augustynem Rypińskim i Marcinem Kazimierzem Dąbrowskim, poddali wzajemne pretensje (sumy, kontrakt, inwentarz, grunt) pod rozstrzygnięcie wicegerenta grodzkiego kijowskiego Stanisława Kirkora na zjeździe w Mirówce 10 XII 1794.
Akt nr 451
Oblta Dekretu Ziazdowego Między Ur. Gołaszewskim, a WW. Burkatami Zapadłego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz (oblata); dekret zjazdowy: Tereszki [?], 5/16 VII 1794
Karty / skanyk. 837–838v (skan 0353 prawa od ok. 56% – 0354 – 0355 lewa do ok. 66%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 837 (skan 0353, strona prawa – od ok. 56% wysokości)
11na Satysfakcyą poprzedniczemu Dekretowi Sami przez się
12Zastępnie za Ur. Wyszyńskiego jako z pod Aresztu wy=
13puszczonego z Gruntu do Rąk Ur. Gołaszeskiego lub =
14Umocowanego na Terminie przed Aktami y pod O=
15strością wyż wyrażonemi oddali y Zapłacili, a Wiett. [?]
16Załeski gdy Sądownie przyznaie Jż na Jnteress Je=
17go Ur. Wyszyński Dług u Ur. Gołaszeskiego Zaciąg=
18nął = Przeto Czerwonych Złł. Pięćdziesiąt z Procen=
19tem przysądami y Winami za Proces należącemi
20na Terminie przed Aktami y pod Rygorem powy=
21żey Założonemi do Rąk WW. Burkatow lub Jch
22Umocowanego powroci y Zapłaci a po dopełnionym [?]
23Satysfakcyi Ur. Gołaszewski z Dworku Zatradowa=
24nego w przeciągu Tygodnia Jednego Ustąpić ma od=
25wołali się WW. Burkatowie w Punkcie nieuwolnie=
26nia Siebie od płacenia Summy Kapitalney Prowizy=
27onalney Przysądow y Win za Proces należących =
28Urzędy Ziazdowe tey Appellacyi niedopuszcza=
29ią mocą tego Dekretu Teodor Dunajewski Vi=
30ces Gerent Sądowy Grodzki Kijowski (L. S.) Ktoryto
31Dekret słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg
32niniejszych Grod. Kijowskich iest Zapisany
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Józef BĘTKOWSKI [?]) dekretu zjazdowego urzędów wicegerenckich grodzkich kijowskich, wydanego w dworku we wsi Tereszki [?] (posiadanym przez W. Mikołaja POŁANOWSKIEGO, burgrabiego grodzkiego kijowskiego) w VII 1794 w sprawie Ur. Daniela GOŁASZEWSKIEGO (Gołaszeskiego), powoda, c/a WW. Burkatom: Annie z PODSĘDKOWSKICH, chorążynie lubaczowskiej [?], wdowie, matce, jej synom Janowi, Janowi, Pawłowi, Franciszkowi, Ignacemu i Wincentemu oraz córce pannie Wiktorii BURKATOM (stających przez W. Jana [Józefa] Burkata), a także WW. Wiktorowi [?] Wawrzyńcowi i Mariannie z Burkatów ZAŁESKIM, cześnikostwu smoleńskim [?]; sprawa dotyczyła irrytacji (naruszenia) tradycji i gwałtownego wyrzucenia Gołaszewskiego z dworku w Tereszkach [?] oraz zapłaty 1395 zł 16 gr z procentem, zlikwidowanych tradycją, za Ur. WYSZYŃSKIEGO (który był z ich dóbr pod aresztem, a którego Burkatowie wypuścili). Świadkowie aktu: Ur. Teodor TWASZKIEWICZ [?] i Grzegorz TARNAWSKI, woźny opatrzny Daniel KUCZERSKI [?]; na zjazd przybył też, ze strony Burkatów, W. [Stanisław] KIRKOR, wicegerent grodzki kijowski. Przytoczono: dekret sądu zupełnego grodzkiego kijowskiego z 3/14 V 1794 (wyznaczający kondescensję na 5 VII s.s. i odrzucający apelację pozwanych), pozew z 28 I 1794 s.s., dekret grodzki z 29 VII 1793 s.s. między Gołaszewskim a Wyszyńskim i Załeskim, areszt z 11 X 1793 oraz inskrypcję kompromisarską z Tereszek [?] z 17 II 1794 s.s. Przebieg: (1) Burkatowie żądali odesłania sprawy do sądu kompromisarskiego (wskazując, że Gołaszewski scedował pretensje na zięcia Połanowskiego, a w kompromisie W. CZERNECKI był superarbitrem) – urząd oddalił remisję, bo Gołaszewski jako powód do kompromisu nie wchodził i cesji nie przyznał; apelację odrzucono; (2) zarzut, że Wyszyński nie miał prawa do dworku, a więc Gołaszewski nie mógł go objąć tradycją – oddalony jako niestosowny; (3) Burkatowie przez W. Jana Józefa Burkata przyznali, że kazali swoim ludziom wyrzucić Gołaszewskiego z dworku, którego Wyszyński był tylko czasowym posiadaczem. Wyrok: Burkatowie winni; z uwagi na przyznanie się kara złagodzona do jednego zakładu starościńskiego, płatnego do rąk powoda przed aktami grodzkimi kijowskimi 1 XI 1794 s.s. pod winą wywołania; w sprawie prawnej – Burkatowie mają zapłacić za Wyszyńskiego 50 czerwonych złotych z prowizją 5% od czasu sprzeciwienia się poprzedniemu dekretowi, zakład starościński, 4 luity za zniesienie publikaty i 9 luit przysądów po 14 grzywien; W. Załeski, który przyznał, że Wyszyński zaciągnął dług na jego interes, ma zwrócić Burkatom te 50 czerwonych złotych z procentem i kosztami; po zaspokojeniu Gołaszewski w ciągu tygodnia ustąpi z zatradowanego dworku. Apelacji Burkatów nie dopuszczono. Podpis: Teodor DUNAJEWSKI, wicegerent sądowy grodzki kijowski (L.S.).
Tłumaczenia i objaśnienia: „Dekret Ziazdowy” – wyrok wydany na zjeździe sądu na gruncie (kondescensja); „Tradycya” – wwiązanie w posiadanie dóbr dłużnika za dług; „Jrrytacya Tradycyi” – naruszenie wwiązania; „Remissa” – odesłanie sprawy do innego sądu; „Jnskrypcya Kompromissarska Rzeczna” – zapis kompromisu w sprawach majątkowych; „Superarbiter” – nadrozjemca; „Zakład Starościński” – kara pieniężna za sprzeciw wobec wyroku; „Luita” – opłata/kara (tu: po 14 grzywien); „Publikata” – ogłoszenie wyroku zaocznego (banicji); „Przysądy” – koszty przysądzone; „pod Winą Wywołania” – pod karą banicji; „Woźny Opatrzny” – woźny sądowy; „(L. S.)” – miejsce pieczęci; „Dwoyga Jmion” – noszący dwa imiona.
Odczyty niepewne i uwagi: nazwa wsi „Tereszki [?]” (w rkp. „Tereszkach/Tereszek”); „Bętkowski [?]” (oblatariusz); „Wiett. [?]” – niejasny skrót przed nazwiskiem Załeskiego (może imię Wiktor?); „Twaszkiewicz [?]”; „Kuczerski [?]”; „Chorążyna [?] Lubacz.” (w rkp. „Chor[?] Lubacz.”); „Cześn. Smoleńskiego [?]” (w rkp. „Cześn. Smoł./Smoleń.”); „Oczto [?]” – powtarzający się skrót po nazwiskach stających (zapewne „osobiście”?); „obiętey [?]”, „wyżnaltkie [?]”, „z Obowiązał [?]”, „wykrystił [?] Reguty [?]”, „przyzuniesioney [?] Kardze Bądź [?] w Uszczeniu [?]”, „po pułt [?]”, „po Liwie [?]” – fragmenty zniekształcone przez kopistę. Data dzieła w nagłówku: „Dnia Piątego Starego a Czternastego Nowego Stylu Julij” – niezgodna (5 VII s.s. = 16 VII n.s.); w tekście dzień zjazdu podano jako „Siodmym Starego, a Osmnastym Nowego Stylu Julij” (7/18 VII). Rejestr tomu (poz. 1062): „Oblta Dekretu Ziazdowego między W. Gołaszewskim a WW. Bur[katami]”.
Streszczenie
1/12 XI 1794 Józef Bętkowski [?] oblatował w grodzie kijowskim dekret zjazdowy wicegerenta Teodora Dunajewskiego, wydany w VII 1794 w Tereszkach [?] w sprawie Daniela Gołaszewskiego przeciw Burkatom (wdowie Annie z Podsędkowskich, jej synom i córce) oraz Załeskim: Burkatowie przyznali, że kazali wyrzucić Gołaszewskiego z dworku objętego przez niego tradycją za dług Wyszyńskiego; sąd odrzucił ich wnioski o odesłanie sprawy do sądu kompromisarskiego, skazał ich na zakład starościński oraz na zapłatę za Wyszyńskiego 50 czerwonych złotych z procentem i kosztami (z regresem do W. Załeskiego), po czym Gołaszewski ma w ciągu tygodnia ustąpić z dworku.
Akt nr 452
Oblta Extraktu z Akt Grod. Bracław. z Upisaniem w nim Relacyi Pozwu na Sądy Grod. Kij. od JW. Tyszkiewicza P. B. L. po JW. Ostrowskiego P. W. K. wydanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz (oblata); relacja woźnego: Winnica, 24 X 1794 s.s.; pozew: Żytomierz, 21 X 1794 n.s.
Karty / skanyk. 838v–839 (skan 0355 lewa od ok. 67% – 0355 prawa do ok. 85%)
Językpol., łac.
Transkrypcja
k. 838v (skan 0355, strona lewa – od ok. 67% wysokości)
38ny Powodow y Lustracyą Kominowego Zajęty, Ktory swywolnie
39porzuciwszy Zonę Swoię Roboczą Katrę, Matkę, Siostrę, y Całe=
40swoię Rodzeństwo zbiegł swywolnie do Dobr Miasta Tetyjowa
41y po dowodzie takowym do wydania Onego z Całym Maiątkiem do
42nadgrodzenia za Dnie Robocze o Kary za niewydanie Onego na
43czynione Rekwizycye y o wydatki prawne Ciż Powodowie Po=
44zywaią y przypozywaią Pisan w Zytomierzu Dnia Dwudzie=
45stego Pierwszego Pazdziernika N.S. Tysiąc, Siedmset, Dzie=
46więćdziesiąt, Czwartego, Roku, O czym Woźnego Zeznanie Ak=
47tykiem Stwierdzone z ktorych Xiąg y ten Wypis pod Pie=
48częcią Grod. Bracław. Herbu Jmperyi Rossyiskiey iest wydany pisany
49w Mieście Jey Imperatorskiey Mci Winnicy Lect. [?] ut in Actis, Z=
50egki [?] mp. Matoński Nr. G. W. Braclaw. Ktoryto Extrakt słowo w sło=
51wo jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grod. Kij. iest Zapisany
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał Ur. Mikołaj BUTKAK [?]) ekstraktu z ksiąg grodzkich województwa bracławskiego (Winnica), zawierającego relację woźnego: 24 X 1794 s.s. przed urzędem i aktami grodzkimi bracławskimi w Winnicy, wobec Waleriana SACHNOWSKIEGO [?], burgrabiego grodzkiego bracławskiego, woźny opatrzny Tomasz ZABŁOCKI z Borodianki zeznał, że 26 [?] X 1794 s.s. był w dobrach – miasteczku Tetyjowie i położył na stole w izbie (szpiżarni? [?]) folwarku tamtejszego dworu autentyczny pozew grodzki kijowski. Pozew (Żytomierz, 21 X 1794 n.s.) w imieniu cesarzowej Katarzyny II wzywa JW. Tomasza OSTROWSKIEGO („P. W. K.” – zapewne pisarza wielkiego koronnego [?]), dziedzica dóbr Tetyjowszczyzny, oraz roboczego (chłopa pańszczyźnianego) Jurka HORDYJCZUKA, przed sąd grodzki kijowski na powództwo JW. Jerzego hrabiego TYSZKIEWICZA („P. B. L.”, „P. B. W. Litt.” – zapewne pułkownika brygady wojsk litewskich [?]), dziedzica dóbr Kamienie [?] i innych, oraz – jako powodów – Ur. Michała OLSZEWSKIEGO, Daniela SUZAŃSKIEGO, Celestyna SOBIESZCZAŃSKIEGO, roboczej Klemowej [?] i wójtów: Antona SEMENIUKA, Hryćka POBOŻNIKA i Iwana TKACZA. Powodowie, opierając się na swych manifestach i dowodach, oskarżają, że Jurko Hordyjczuk, ich poddany dziedziczny, wpisany do lustracji podymnego, porzuciwszy żonę Katrę, matkę, siostrę i rodzeństwo we wsi Kamienie [?], zbiegł do dóbr miasta Tetyjowa; żądają uznania przyjęcia go przez Ostrowskiego za bezprawne, osobistego stawienia Jurka i jego żony zgodnie z dekretem grodzkim kijowskim, wydania zbiega z całym majątkiem, wynagrodzenia za dni robocze, kar za niewydanie mimo rekwizycji oraz kosztów prawnych. Ekstrakt wydał pod pieczęcią grodu bracławskiego (z herbem Imperium Rosyjskiego) w Winnicy, z lektą i korektą, MATOŃSKI, regent grodzki województwa bracławskiego [?].
Tłumaczenia i objaśnienia: „Extrakt” – wypis z ksiąg; „Rellacya Pozwu” – zeznanie woźnego o doręczeniu pozwu; „Lekta, Korrekta” – adnotacje o przeczytaniu i skorygowaniu wypisu; „P. B. L./P. B. W. Litt.” – zapewne pułkownik brygady (wojsk) litewskich [?]; „P. W. K.” – zapewne pisarz wielki koronny [?] (rozwinięcia niepewne); „Roboczy/Robocza” – chłop/chłopka pańszczyźniani; „Woyt” – wójt wiejski; „Lustracya Kominowa/Podymna” – spis dymów (gospodarstw) do podatku; „Rekwizycya” – formalne żądanie wydania zbiega; „W. T.” – Wielmożność Twoja (zwrot do pozwanego); „Attentowanie Dowodow” – przeprowadzenie dowodów; „ut in Actis” (łac.) – jak w aktach; „Aktykiem stwierdzone” – potwierdzone aktykacją (wpisem).
Odczyty niepewne: „Butkak [?]” (oblatariusz); „Sachnowskim [?]”; „Oczto [?]”; „Dwudziestego Szostego [?]” (dzień doręczenia – po dniu zeznania 24 X? może „Dwudziestego Trzeciego”; w rkp. „Szostego”, co przeczy chronologii); „w Szpie [?]” (może „w Izbie”/„w Szpichlerzu”); „ście [?]”; „Jnstancyi [?]” (w rkp. „Jngra/Jnsta”); „Kamieniowy [?]”/„Kamieniow”/„w Kamieniach” – nazwa wsi Kamienie [?]; „Klemowey [?]”; „Z=/egki [?] mp.” i „Nr. G. W. Braclaw.” – zakończenie (podpisy kancelarii) zniekształcone. Rejestr tomu (poz. 1063): „Oblta Extraktu z Akt Grodz[kich] Owruc[kich] [?] z upisaniem Rela[cyi] Pozwu” – tekst wyraźnie: „Bracław.”.
Streszczenie
1/12 XI 1794 Mikołaj Butkak [?] oblatował w grodzie kijowskim wypis z ksiąg grodzkich bracławskich (Winnica, 24 X 1794) z relacją woźnego Tomasza Zabłockiego o doręczeniu w Tetyjowie pozwu przed sąd grodzki kijowski, wniesionego przez Jerzego hr. Tyszkiewicza (dziedzica Kamieni [?]) i jego ludzi przeciw Tomaszowi Ostrowskiemu, dziedzicowi Tetyjowszczyzny, o przyjęcie zbiegłego poddanego Jurka Hordyjczuka, który porzucił żonę i rodzinę.
Akt nr 453
Oblata Obwieszczenia od Jzasławskiey Gubernij do Sędziow na Expedyowanie Machnowieckiey Kommissyi
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz (oblata); obwieszczenie: 31 X 1794
Karty / skanyk. 839–839v (skan 0355 prawa od ok. 86% – 0356 lewa do ok. 58%)
Językpol., ruski (data zapisana łacinką)
Transkrypcja
k. 839 (skan 0355, strona prawa – dół)
k. 839v (skan 0356, strona lewa – do ok. 58% wysokości)
6wiatu Kij. y Xięgami niniejszemi Grod. Kij. Osobiście Sta=
7waiący W. Piotr Zeleski [?] Archywista Grod. Kij. Obwieszczenie
8od Jzasławskiey Gubernij do Sędziow na Expedyowanie Machno=
9wieckiey Kommissyi oznaczonych wydane, zjechać się Jm na
10Dzień Trzeci Listopada, do Machnowki dla Ukończenia Teyże
11Kommissyi Zalecaiące do Akt Grod. Kij. w Oblatę podał tym
12Sposobem = Od Armij Generał Majora Leybgwardyi Konne=
13go Pułku Primier Majora Jzasławskiego Gubernatora y Ka=
14walera Do Sądu Grod. y Ziem. Kijowskiego = Przez Ustano=
15wioną w Machnowce Kommissyą dla rozpoznania maiących
16się do JW. Graffa Prota Potockiego pretensyi o Długi już są wy=
17brani do Dobr Administratorowie y pozostaie tylko wręczone Dzie=
18ło Kommissyi Koncypę [?], ale jak się Sądowiaduię [sic] że wybrani Ad=
19ministratorowie na przyznaczony przez Kommissyą Ter=
20min do Machnowki ziechali się = a Jlimę [?] P. P. Kommissa=
21rze jeszcze się na ten nieziechali termin, Więc żeby przez
22nieziechanie się Jch Dzieło te daley przedłużać się niemogło
23potwierdza się Sądowi, ażeby wybrani do Kommissyi, Kto=
24rzy w swych Sądach nie zatrudniaią się Kadencyą ziechali
25się do Kommissyi do Machnowki na Dzień Trzeci na=
26stępuiącego Novembris dla dokończenia poruczonego Dzie=
27ła Wasylij Szeremetoff mp. Numer Osm Tysięczny Czte=
28rechsetny Trzeci Oktiabra Trydcat Perwoho, Tysecza
29Semsot, Dewiatdesat Czetwertoho Hoda Ktore to Ob=
30wieszczenie słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg Niniey=
31szych Grodzkich Kijowskich iest Zapisane
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (1/12 XI 1794, przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM; podał W. Piotr ZELESKI [?], archiwista grodzki kijowski) obwieszczenia gubernatora izasławskiego Wasyla (Bazylego) SZEREMIETIEWA (generała majora armii, premier-majora lejbgwardii pułku konnego, kawalera) do sądu grodzkiego i ziemskiego kijowskiego, nr 8403, z 31 X 1794: komisja ustanowiona w Machnówce dla rozpoznania pretensji o długi do JW. hrabiego Prota POTOCKIEGO wybrała już administratorów dóbr i pozostaje tylko dokończenie dzieła komisji; wybrani administratorzy zjechali na wyznaczony termin do Machnówki, lecz komisarze jeszcze nie zjechali; aby dzieło nie przedłużało się, gubernator poleca sądowi, by wybrani do komisji sędziowie, którzy nie są zajęci kadencją w swoich sądach, zjechali do Machnówki na 3 XI dla dokończenia powierzonego dzieła.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Kommissya Machnowiecka” – komisja (rządowa/sądowa) w Machnówce do spraw długów Prota Potockiego (bankructwo banku Potockiego, 1793); „Administratorowie” – zarządcy dóbr dłużnika na rzecz wierzycieli; „Kadencya” – sesja sądowa; „Expedyowanie” – załatwienie, przeprowadzenie; data ruska (zapis łacinką): „Oktiabra trydcat’ perwoho, tysiacza siemsot dewiatdesiat czetwertoho hoda” – 31 października 1794 roku.
Odczyty niepewne: nazwisko archiwisty „Zeleski [?]” (w rkp. „Zeleski”; por. ustalenie w POSTEP: „Piotr Zeleski [?]”); „Koncypę [?]” (w rkp. „Koncyę/Koneryę” – może „konkluzję”?); „Jlimę [?]” (może „Jmć”); „Sądowiaduię [sic]” – zapewne „się dowiaduię”.
Streszczenie
1/12 XI 1794 archiwista grodzki kijowski Piotr Zeleski [?] oblatował obwieszczenie gubernatora izasławskiego Wasyla Szeremietiewa (31 X 1794) do sądów grodzkiego i ziemskiego kijowskiego: ponieważ komisarze komisji machnowieckiej do spraw długów hr. Prota Potockiego nie zjechali na termin, choć administratorzy dóbr już przybyli, gubernator nakazał wybranym sędziom wolnym od kadencji zjechać do Machnówki 3 XI dla dokończenia prac komisji.
Akt nr 454
Kwit Jmieniem JW. Pruszyńskiego K. Ż. W. Bukojemskiemu dany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz; plenipotencja: Łowków [?], 6 XI 1794 n.s.
Karty / skanyk. 839v–840 (skan 0356 lewa od ok. 59% – 0356 prawa do ok. 37%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 839v (skan 0356, strona lewa – od ok. 59% wysokości)
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 1/12 XI 1794): Ur. Feliks MEDWEDOWSKI, działając w imieniu JW. PRUSZYŃSKIEGO, kasztelana żytomierskiego (imię nie podane), szambelana dworu polskiego [?], kawalera orderu św. Stanisława [?], na mocy plenipotencji danej mu w Łowkowie [?] 6 XI 1794 n.s., zeznaje, że W. Ignacy BUKOJEMSKI, czyniąc zadość dekretowi sądu ziemskiego kijowskiego z 29 IX s.s./10 X n.s. 1794, zapadłemu między jego mocodawcą a nim i przysądzającemu jeden zakład starościński za sprzeciwienie się dekretowi, wypłacił w tym dniu przed aktami grodzkimi kijowskimi 192 zł w miedzianej monecie rosyjskiej (licząc po 3 kopiejki na złoty); kwituje go z tego na wieczne czasy, nie zostawiając sobie prawa do dalszego upominania się.
Uwaga: kasztelan żytomierski Pruszyński występuje tu jako żyjący mocodawca, który 6 XI 1794 n.s. wystawił plenipotencję w Łowkowie [?] – skąd pisał też listy oblatowane w aktach 440–441 (22 VII 1793). Rozwinięcie skrótu „N.” przed jego nazwiskiem w tytułach aktów 440–441 jako „nieboszczyk” budzi zatem wątpliwość (może „Nayiaśnieyszego/Najwyższego”? – do weryfikacji; por. też akt 412, gdzie kasztelan żytomierski występuje jako „J. Pruszyński”); w rejestrze tomu (poz. 1065–1069) „JW. Pruszyński K. Ż.”.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Pryncypał” – mocodawca; „Plenipotencya Rzeczna” – pełnomocnictwo w sprawach majątkowych; „odstąpiwszy Swey własney … Jurysdykcyi … a pod … Zeznanie … poddaiąc się” – formuła poddania się jurysdykcji grodu, w którym składa się zeznanie; „Zakład Starościński” – kara za sprzeciw wobec wyroku; „Moneta miedna Rossyiska … po Trzy Kopiyki na Złoty” – przeliczenie: 1 zł pol. = 3 kopiejki miedziane; „Salwa” – zastrzeżenie prawa.
Odczyty niepewne: „Szambell. Dworu Pott. O. S. S. K. [?]” (szambelan dworu polskiego, orderu św. Stanisława kawaler [?]); „w Łowkowie [?]” (to samo miejsce co w aktach 440–441: „z Łowkowa [?]”); „Powo=/ney [?] Ziem. Jurysdykcyi” (może „powiatowej”?); „S. S. [?]” – urząd Bukojemskiego (w tytule nie podany); „dlaniżego [?]” – zniekształcone (sens: dla siebie ani nikogo). Kopista powtórzył „Dziewiątego Dziewiątego”.
Streszczenie
1/12 XI 1794 Feliks Medwedowski, plenipotent kasztelana żytomierskiego Pruszyńskiego, pokwitował w grodzie kijowskim Ignacego Bukojemskiego z zapłaty 192 zł (w miedzi rosyjskiej) – jednego zakładu starościńskiego zasądzonego dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 29 IX/10 X 1794 za sprzeciwienie się wyrokowi.
Akt nr 455
Kwit od Wiett. Melch. Trzeciaka na Rzecz W. Pruszyńskiego R. G. K.
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 840 (skan 0356 prawa, od ok. 37% do ok. 88% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 840 (skan 0356, strona prawa – od ok. 37% wysokości)
9dykcyi Prawa Sądu Wwa y Pttu, a pod teraznieyszy Kwit Ak=
10towy [?] się podaiąc wiadomo czyni Ustnie y dobrowolnie Zezna=
11ie Jż lubo Dekretem Ziemskim Kij. Dnia Dwudziestego
12Trzeciego Septembris V.S. a Czwartego Octobris Novi
13Styli, Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwar=
14tego, Między W. Stawaiącym, a W. Pruszyńskim R. G. Kij.
15Zapadłym nakazano Zostało, aby W. Stanisław Pruszyn=
16ski R. G. K. Summę Złł. Pięćset z Prowizyą po Pięć od Sta
17od Dnia Szostego Januarij, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie=
18siąt, Drugiego, Roku rachować się maiącą y Luity Grzy=
19wien Czternastu na Dniu Pierwszym Novembris V.S.
20Roku bieżącego przed Aktami Grod. Kijow. pod WW. od=
21dał y zapłacił, Gdy tedy Tenże W. Pruszyński Regent Grod. K.
22czyniąc Zadosyć wyż wy=
23rażonemu Dekretowi y te Summę Złł. Pięćset z Prowi=
24zyą y Luitą Grzywien Czternaście na Dniu Dzisieyszym
25do Rąk W. Stawaiącego zapłacił tedy z wypłacenia tylko
26Onego tegoż W. Stanisława Pruszyńskiego Regenta Grod. Kij.
27wiecznemi y nieodzownemi Kwituie Czasy mocą dobro=
28wolnego Zeznania Swoiego Melchior Trzeciak C. D. Pott. [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 1/12 XI 1794): W. Melchior TRZECIAK zeznaje, że dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 23 IX s.s./4 X n.s. 1794, zapadłym między nim a W. Stanisławem PRUSZYŃSKIM, regentem grodzkim kijowskim, nakazano Pruszyńskiemu zapłacić 500 zł z prowizją 5% od 6 I 1792 i luitą 14 grzywien – przed aktami grodzkimi kijowskimi 1 XI s.s. 1794 pod winami; ponieważ Pruszyński tego dnia sumę z prowizją i luitą do rąk zeznającego wypłacił, Trzeciak kwituje go na wieczne czasy.
Tłumaczenia i objaśnienia: „R. G. K.” – regent grodzki kijowski (kierownik kancelarii grodzkiej); „Prowizya po Pięć od Sta” – odsetki 5%; „Luita Grzywien Czternastu” – kara/opłata sądowa 14 grzywien; „pod WW.” – pod winami (karami); „Kwit Aktowy” – pokwitowanie wpisane do akt.
Odczyty niepewne: „Wiett. [?]” w tytule (ten sam niejasny skrót co w akcie 451 przed nazwiskiem Załeskiego – może imię lub tytuł?); urząd Trzeciaka: w tekście „P. D. L. [?]”, w podpisie „C. D. Pott. [?]” (może „Cześnik/Chorąży … Podolski/Polski”? – nierozwiązane); „Kwit Ak=/towy [?]”. Rejestr tomu (poz. 1066): „Kwit W. Melchiora [?] Trzecickiego [?] na Rzecz W. Pruszyńskiego K. Ż. [?]” – tekst wyraźnie „Trzeciak” i „Pruszyński R. G. K.” (regent grodzki kijowski Stanisław Pruszyński).
Streszczenie
1/12 XI 1794 Melchior Trzeciak pokwitował w grodzie kijowskim regenta grodzkiego kijowskiego Stanisława Pruszyńskiego z zapłaty 500 zł z 5-procentową prowizją od 6 I 1792 i luitą 14 grzywien, zasądzonych dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 23 IX/4 X 1794.
Akt nr 456
Kwit od Ur. Dobrowolskiego Jaśnie Wiel. Młodeckiemu y Jaśnie Wiel. J. X. Jełowickiemu dany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 840–840v (skan 0356 prawa, od ok. 89% – tytuł; skan 0357 lewa, do ok. 44% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 840 (skan 0356, strona prawa – od ok. 89% wysokości)
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 1/12 XI 1794): Ur. Tomasz DOBROWOLSKI zeznaje, że dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 27 IX s.s. 1794, zapadłym między nim a JW. Józefem Marcinem MŁODECKIM i W. ks. Janem JEŁOWICKIM, nakazano pozwanym zapłacić przed aktami grodzkimi kijowskimi 1 XI s.s. 1794, pod winami, 100 grzywien na zniesienie kondemnaty otrzymanej w sądach ziemskich kijowskich 10 dnia [miesiąca nie podano] bieżącego roku, oraz luity; ponieważ pozwani sumę do jego rąk wypłacili, Dobrowolski kwituje obu na wieczne czasy, nie zostawiając sobie żadnej salwy (zastrzeżenia) do dalszego upominania się.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Kondemnata” – wyrok zaoczny przeciw stronie niestawającej; „Luita” – opłata/kara sądowa (tu „Luit Cztery Czternastie [?] Grzywien” – może „luit cztery, [razem] czternaście grzywien” albo cztery luity po 14 grzywien – zapis niejasny); „pod WW.” – pod winami (karami); „Salwa” – zastrzeżenie praw; „W. J. X.” – Wielebny Jegomość Ksiądz; „mp.” – manu propria (własnoręcznie).
Nazwisko księdza: w rękopisie „ł” bardzo podobne do „t” (zapis „Jetowicki”); poprawnie Jełowicki – tak odczytano w równoległym kwicie Dobrowolskiego (akt 425: Młodecki, ks. Jełowicki). Odczyty niepewne: skrót „Wiel. [?]” w tytule (zapis „Wiett.”, ten sam co w aktach 451 i 455 – tu w połączeniu „Jaśnie Wiett.” = zapewne „Jaśnie Wielmożnemu”, co wyjaśnia też poprzednie wystąpienia); urząd Młodeckiego „P. D. L. [?]” (ten sam skrót co przy Trzeciaku w akcie 455 – nierozwiązany); „K. K. K. [?]” przy ks. Jełowickim – może „Kanonik Katedralny Kijowski”. Rejestr tomu (poz. 1067): „Kwit od W. Dobrowolskiego JW. Młodeckiemu y Jnnym dany” – tytuł w akcie wymienia wprost ks. Jełowickiego.
Streszczenie
1/12 XI 1794 Tomasz Dobrowolski pokwitował w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) Józefa Marcina Młodeckiego i ks. Jana Jełowickiego z zapłaty 100 grzywien na zniesienie kondemnaty oraz luit, zasądzonych dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 27 IX 1794.
Akt nr 457
Kwit Jmieniem Ur. Kosteckich y Jaworskich na Rzecz WW. Tyszkiewiczow y Zdzichowskich zeznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data1/12 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 840v–841 (skan 0357 lewa, od ok. 45%; skan 0357 prawa, do ok. 37% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 840v (skan 0357, strona lewa – od ok. 45% wysokości)
6Wwa Pttu Kijow. y Xięgami niniejszemi Grod. Kij. Stanowszy
7Osobiście Ur. Alexander Goski [?] Jmieniem y z mocy Plenipo=
8tencyi od Ur. Walentego y Konstancyi z Pewruków [?] wprzod
9Jaworskiey, potym Piątkowskiey [?], a teraz Kosteckiey Kostec=
10kich Małżonków Felicyana y Jana Jaworskich Synów N. [?] Ur.
11Bazylego Jaworskiego naturalnych Sukcessorów Sobie daney
12Czyniący Zdrowy będąc na ciele y Umyśle odstąpiwszy swey
13własney należney Ziem. Jurysdykcyi Prawa Sądu Powiatu y
14Wwa, a pod teraznieysze dobrowolne Zeznanie Swoie Kwito=
15we Całe się poddaie y wcisłaie [?], wiadomo Jawnie czyni=
16Ustnie y dobrowolnie Zeznaie= Dekretem Ziem. Kijow.=
17Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Dnia
18Czwartego Septembris V.S. a Piętnastego N.S. nakazano
19zostało aby W. Jerzy Hrabia Tyszkiewicz Podstoli Brzeski
20Litt. y WW. Cypryan y Tekla Zdzichowscy [?] Mejor Woysk Rossyjskich
21tudzież S[ukce]s[so]rowie N. W. Honorego Tyszkiewicza Summę Złł. Pott.
k. 841 (skan 0357, strona prawa; w prawym górnym rogu dawna numeracja „870” przekreślona)
1Trzysta Czternaście Groszy Piętnaście y Luitę Czternastu Grzy=
2wien nieodwołuiąc się Jeden do Drugiego na Dniu Dzisiey=
3szym do Rąk wyż wyrażonych Sukcessorow lub Jch Umo=
4cowanego pod WWW. zapłacili= Gdy więc W. Jerzy Tyszkie=
5wicz Skuteczniąc [?] pomieniony Dekret y WW. Zdzichowscy
6Zastępuiąc Sukcessorow N. W. Honorego Tyszkiewicza
7po Złł. Sto Pięćdziesiąt Siedm Groszy Siedm y Pół oraz Luitę
8także po połowie to iest całkowitą Summę Złł. Pott. Trzysta
9Czternaście Groszy Piętnaście y Luitę do Rąk Ur. Zeznawa=
10iącego Zupełnie oddali y odliczyli Przeto Ur. Zeznawaiący z
11wypłaconey y Zupełnie odliczoney wyż wyrażoney Sum=
12ki Jmieniem czyim wyżey wiecznie Kwituie y Zadney
13Salwy Upomnienia się niezostawuie= A że W. Zdzichow=
14ski Zastępuiąc S[ukce]s[so]rów N. W. Honorego Tyszkiewicza poło=
15wę wyż rzeczoney Sumki y Luity zapłacił, Więc Ur. Sta=
16waiący Jmieniem Pryncypałow Swoich Wlewek Teyże połowy
17na Rzecz W. Zdzichowskiego czyni mocą niniejszego Kwitu do=
18browolnego przyznania Alexander Goski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 1/12 XI 1794): Ur. Aleksander GOSKI [?], plenipotent Ur. Walentego i Konstancji z Pewruków [?] (1° v. Jaworskiej, 2° v. Piątkowskiej [?], 3° v. Kosteckiej) KOSTECKICH oraz Felicjana i Jana JAWORSKICH, synów zmarłego [?] Ur. Bazylego JAWORSKIEGO – jego naturalnych sukcesorów, zeznaje, że dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 4 IX s.s./15 IX n.s. 1794 nakazano W. Jerzemu hr. TYSZKIEWICZOWI, podstolemu brzeskiemu litewskiemu, WW. Cyprianowi i Tekli ZDZICHOWSKIM [?] (Cyprian – major wojsk rosyjskich) oraz sukcesorom zm. W. Honorego TYSZKIEWICZA zapłacić tego dnia do rąk sukcesorów Jaworskiego lub ich pełnomocnika 314 zł pol. 15 gr i luitę 14 grzywien, bez odwoływania się jedni do drugich. Jerzy Tyszkiewicz oraz Zdzichowscy (zastępujący sukcesorów Honorego Tyszkiewicza) zapłacili po 157 zł 7½ gr i po połowie luity, tj. całość; zeznający kwituje ich na wieczne czasy, a ponieważ Zdzichowski zapłacił połowę za sukcesorów Honorego Tyszkiewicza, czyni na jego rzecz „wlewek” (cesję) praw do tej połowy.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Luita” – kara/opłata sądowa; „nieodwołuiąc się Jeden do Drugiego” – solidarnie, bez zasłaniania się współdłużnikami; „pod WWW.” – pod winami (karami); „Wlewek” – przelew (cesja) prawa/należności na inną osobę; „Mejor Woysk Rossyjskich” – major wojsk rosyjskich; „Podstoli Brzeski Litt.” – podstoli brzeski litewski (województwo brzeskolitewskie); „S[ukce]s[so]rowie” – skrót „Ssrowie” rozwinięty wg pełnego „Sukcessorow” w tekście.
Odczyty niepewne: nazwisko plenipotenta „Goski [?]” (w podpisie wyraźnie „Alexander Goski”); nazwisko rodowe Konstancji „z Pewruków [?]” i jej drugie nazwisko po mężu „Piątkowskiey [?]”; „N. [?]” przed Ur. Bazylim – zapewne „nieboszczyka”; „wcisłaie [?]” (formuła „poddaie y …”); „Skuteczniąc [?]” (zapewne „skutkując/wykonując” dekret). Nazwisko Zdzichowskich: w tytule i na k. 841 wyraźnie „Zdzichowskich/Zdzichowscy/Zdzichowskiego”; rejestr tomu (poz. 1068) ma „Kośleckich [?] Jaworskich na Rzecz WW. Tyszkie[wiczów] y Dziechowskich [?]” – odczyt rejestru należy poprawić na „Kosteckich” i „Zdzichowskich”.
Streszczenie
1/12 XI 1794 Aleksander Goski [?], pełnomocnik Kosteckich oraz Felicjana i Jana Jaworskich (sukcesorów Bazylego Jaworskiego), pokwitował w grodzie kijowskim Jerzego hr. Tyszkiewicza, podstolego brzeskiego litewskiego, i małżonków Zdzichowskich (za sukcesorów Honorego Tyszkiewicza) z zapłaty 314 zł 15 gr i luity 14 grzywien zasądzonych dekretem ziemskim kijowskim z 4/15 IX 1794; połowę praw przelał na Zdzichowskiego.
Akt nr 458
Kwit Jmieniem JW. Pruszyńskiego K. Ż. na Rzecz JW. Hadziewicza, WW. Charleńskich y Star. Ela Chaimowicza y Froima Perciowicza zeznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data3/14 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 841 (skan 0357 prawa, od ok. 37% wysokości do końca strony)
Językpol.
Transkrypcja
k. 841 (skan 0357, strona prawa – od ok. 37% wysokości)
21ni Zadość czyniąc Summę wyż wyrażoną z Luitą po potrą=
22ceniu Kwitow to iest Czerwonych Złł. Dziewięć Złł. Pięć
23Groszy Dwadzieścia Siedm y Luitę do Rąk Zeznawaiące=
24go wypłacili, Przeto Stawaiący Tychże w pomieniony De=
25kret wchodzących z Zadosyć Uczynienia Temuż De=
26kretowi Jmieniem czyim wyżey y z mocy Plenipoten=
27cyi wiecznemi Kwituie czasy Proces w tey Sprawie Zay=
28ęty niszczy y Umarza mocą Zeznania Swoiego
29Jozef Newlenski [?] Manu propria
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 3/14 XI 1794): W. Józef NEWLENSKI [?], plenipotent JW. Józefa PRUSZYŃSKIEGO, kasztelana żytomierskiego („K. Ż.”), zeznaje, że dekretem sądu grodzkiego kijowskiego z 19/30 VII 1794 w sprawie między Pruszyńskim a JW. Piotrem HADZIEWICZEM, WW. CHARLEŃSKIMI, starozakonnymi Elem CHAIMOWICZEM i Froimem PERCIOWICZEM [?] i innymi nakazano Żydom zapłacić 17 czerwonych złotych z luitą 14 grzywien przed aktami grodzkimi kijowskimi 24 [?] X s.s. pod winami, z potrąceniem 7 czerwonych złotych i 12 zł 3 gr zapłaconych już za dwoma kwitami; ponieważ zapłacili resztę (9 czerwonych złotych, 5 zł 27 gr) z luitą, plenipotent kwituje ich na wieczne czasy, a proces w tej sprawie „niszczy i umarza”.
Tłumaczenia i objaśnienia: „K. Ż.” – kasztelan żytomierski (Józef Pruszyński; por. akty 440–441, 454); „Star.” – starozakonny (Żyd); „Czerwone Złote” – dukaty (rachunek: 17 dukatów − 7 dukatów − 12 zł 3 gr = 9 dukatów i 5 zł 27 gr, co przy kursie 1 dukat = 18 zł się zgadza); „Luita” – kara/opłata sądowa; „pod WW.” – pod winami; „Pttem” – pryncypałem (mocodawcą); „Manu propria” (łac.) – własnoręcznie; „Proces … niszczy y Umarza” – umarza (kasuje) proces.
Odczyty niepewne: nazwisko plenipotenta „Newlenski [?]” (w tekście i w podpisie tak samo; może „Niewleński”); nazwisko „Perciowicz [?]” (rejestr tomu, poz. 1069: „Froima Peraiowicza [?]”); „w p[unk]cie [?] tym” (skrót „wyp.”); data płatności „Cz[warty]m [?]” – zapis skrócony; reklamant „Oblta Kwity [?]” – zapowiada początek następnego wpisu (poz. 1070 „Oblata Kwitu od Gromady…”). Na tej stronie wyraźnie widać, że skrót „K. Ż.” Pruszyńskiego stoi w akcie z 3/14 XI 1794 przy osobie żyjącej (por. uwagę przy akcie 454).
Streszczenie
3/14 XI 1794 Józef Newlenski [?], plenipotent kasztelana żytomierskiego Józefa Pruszyńskiego, pokwitował w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) Żydów Ela Chaimowicza i Froima Perciowicza [?] z zapłaty 9 dukatów i 5 zł 27 gr z luitą 14 grzywien (reszty 17 dukatów zasądzonych dekretem grodzkim kijowskim z 19/30 VII 1794 w sprawie Pruszyńskiego z Piotrem Hadziewiczem, Charleńskimi i in.) i umorzył proces.
Akt nr 459
Oblta Kwitu od Gromady Wsi Morozowki Ur. Radomskiemu danego y służącego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data4/15 XI 1794, Żytomierz (kwit z 11 V 1794, Morozówka; zaświadczenie z 14 X 1794 s.s.)
Karty / skanyk. 841v–842 (skan 0358 lewa – cała strona; skan 0358 prawa, do ok. 13% wysokości)
Językpol. (podpisy gromady – imiona i nazwiska ruskie w pisowni łacińskiej)
k. 842 (skan 0358, strona prawa; w prawym górnym rogu dawna numeracja „871” przekreślona)
1Wyhowski V. G. G. K. mp. Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewię=
2dziesiąt, Czwartego. Dnia Czternastego Octobris V. Sti
3Ten Kwit od Gromady Morozowieckiey w czasie Ziaz=
4du składany w Morozowce Zaświadczam Agaton Jer=
5licz [?] Sądowy Vices Ger. Kij. Ktory to Kwit słowo w sło=
6wo iak się w Sobie ma do Xiąg niniejszych Grod. Kij.
7iest Zapisany=
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata kwitu (przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 4/15 XI 1794): W. Józef POTOCKI, szambelan, podaje do akt kwit gromady wsi Morozówka, wystawiony 11 V 1794 w Morozówce Ur. RADOMSKIEMU, który przez rok sprawował funkcję ekonoma (dyspozytora) we wsi. Gromada (ok. 40 włościan, podpisy krzyżykami) zaświadcza, że Radomski, odchodząc ze służby, złożył dostateczny obrachunek i rozliczenie pańszczyzny i innych powinności, nie było żadnych uciążliwości, a gromada nie ma i w przyszłości nie będzie miała do niego pretensji (także co do pańszczyzny wg rejestru). Kwit potwierdzili urzędnicy zjazdowi: Kajetan WYHOWSKI, vicesgerent grodzki kijowski („V. G. G. K.”) i Agaton JERLICZ [?], sądowy vicesgerent grodzki kijowski – zaświadczenie z 14 X 1794 s.s., że kwit złożono w Morozówce w czasie zjazdu. Kwit spisano na papierze z zaświadczeniem zastępującym stempel.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Oblata” – wpisanie dokumentu do ksiąg; „Dysporytor” – dyspozytor, zarządca (ekonom) majątku; „Obrachunek y Obliqwidacya” – rozrachunek i rozliczenie; „Pańszczyzna” – robocizna chłopów na rzecz dworu; „przy Expiracyi” – przy upływie (kontraktu/służby); „Krzyż Swięty kładąc” – podpisując się znakiem krzyża (niepiśmienni); „Urzędy Ziazdowe” – urzędnicy sądu zjazdowego; „Papier Zaświadczaiący mieysce Stępla” – papier z adnotacją zastępującą stempel (opłatę stemplową); „Dzień Jedynasty” – jedenasty.
Odczyty niepewne: „w Kredzie [?] Ekonomicznym” (może „w Kreście/Urzędzie”); „Zestawney [?]” (może „zostawszy”); „Powolnym [?]”; „Zawiodłey [?]”. Lista podpisów gromady: wiersze w rękopisie silnie pochylone i nachodzą na siebie – podział wierszy i przypisanie niektórych imion do nazwisk niepewne; niepewne odczyty nazwisk oznaczono [?]. Skrót „V. G. G. K.” przy Wyhowskim = Vices Gerent Grodzki Kijowski (rozwinięcie pełne w akcie 460: „Kajetan Wyhowski Vices Gerent Grod. Kij.”); nazwisko „Jerlicz [?]” niepewne (inicjał J/T nierozróżnialny w tej ręce; por. „Józefa z Jerliczów [?] Waxmanowa” w akcie 462). Imiona i nazwiska włościan potwierdzone listą w akcie 460 (Sitaczuk, Szczepun, Gnida, Panaskow, Bereżny, Szachray). Nazwa wsi w akcie wyraźnie „Morozowka/Morozowce/Morozowiecka” – rejestr tomu (poz. 1070–1071) „Motożawki [?]” należy poprawić na „Morozówki”.
Streszczenie
4/15 XI 1794 szambelan Józef Potocki oblatował w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) kwit gromady wsi Morozówka z 11 V 1794 dla Ur. Radomskiego, rocznego ekonoma (dyspozytora) we wsi, potwierdzający rozliczenie pańszczyzny i powinności oraz brak jakichkolwiek pretensji gromady; kwit podpisany krzyżykami przez ok. 40 włościan i poświadczony 14 X 1794 przez urzędników zjazdowych (Kajetan Wyhowski, Agaton Jerlicz [?]).
Akt nr 460
Oblta Kwitu od Gromady Wsi Morozowki na Rzecz Ur. Horodyskiego Ekonoma danego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data4/15 XI 1794, Żytomierz (kwit z 6 V 1793 [?], Morozówka; zaświadczenie z 14 X 1794 s.s.)
Karty / skanyk. 842–842v (skan 0358 prawa, od ok. 13% wysokości; skan 0359 lewa, do ok. 37% wysokości)
Językpol. (podpisy gromady – imiona i nazwiska ruskie w pisowni łacińskiej)
Transkrypcja
k. 842 (skan 0358, strona prawa – od ok. 13% wysokości)
12więćdziesiąt, Czwartego, Dnia Czternastego Octo=
13bris V.S. Ten Kwit od Gromady Morozowieckiey
14w czasie Ziazdu składany w Morozowce Zaświad=
15czam Agaton Jerlicz [?] Sądowy Vices Ger. Gr. Kij.
16Ktory to Kwit słowo w słowo jak się w sobie ma
17do Xiąg niniejszych Grod. Kijow. iest Zapisany
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata kwitu (przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 4/15 XI 1794): W. Józef „S. D. P.” [?] podaje do akt kwit gromady wsi Morozówka dla Ur. Jana HORODYSKIEGO, który przez trzy lata sprawował funkcję ekonoma (dyspozytora) wsi, zarządzając całą ekonomią w zastępstwie niemieszkającego we wsi posesora, W. POTOCKIEGO, szambelana JKMci. Dziesiętnicy i gromada (podpisy krzyżykami) zeznają, że nie mają do niego żadnych pretensji, że w odrabianiu powinności i oddawaniu danin ponad inwentarz podawczy [?] nie ponieśli uciążliwości, przeciwnie – doznawali łagodności przy robociznach, ubożsi mieli dotąd darowane zaległe dni powinne, a w trudniejszych wypadkach otrzymywali pomoc. Kwit datowany w Morozówce 6 V 1793 [?]; poświadczony 14 X 1794 s.s. w czasie zjazdu w Morozówce przez Kajetana WYHOWSKIEGO, vicesgerenta grodzkiego kijowskiego, i Agatona JERLICZA [?], sądowego vicesgerenta grodzkiego kijowskiego. Spisany na papierze prostym z doszytym arkuszem rosyjskiego papieru stemplowego.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Dziesiętnicy” – dziesiętnicy, starsi nad dziesięcioma dymami w gromadzie; „Dysporytor” – dyspozytor, zarządca; „Possessor” – posesor (dzierżawca/właściciel użytkujący dobra); „Danina” – świadczenie w naturze; „Jnwentarz podawczy” – inwentarz (spis powinności) sporządzany przy przekazaniu dóbr; „Robocizna” – pańszczyzna; „Powinne Dnie” – dni pańszczyzny; „Papier Stęplowany Rossyiski” – rosyjski papier stemplowy (urzędowy, z opłatą); „(: … :)” – nawias w rękopisie.
Odczyty niepewne: skrót „S. D. P. [?]” po imieniu stawającego Józefa (w poprzednim akcie 459 oblatę podaje „W. Jozef Potocki” – możliwe, że chodzi o tę samą osobę, a skrót oznacza jej urząd/tytuł; tu Potocki wymieniony osobno jako posesor wsi); rok kwitu „Trzecie=/go [?]” – czytelnie „Trzecie”, co daje 6 V 1793 (zgodne z następstwem: Horodyski ekonomem trzy lata do V 1793, Radomski – rok do 11 V 1794, por. akt 459); „podawczy [?]”; nazwiska włościan oznaczone [?]; „Pobidasz[czuk]” – skrócone w rękopisie (por. „Iwan Pobidaszczuk” w akcie 459). Rejestr tomu (poz. 1071): „Oblta Kwitu od Gromady Wsi Motożawki [?] na Rzecz W. …” – nazwa wsi to Morozówka.
Streszczenie
4/15 XI 1794 Józef „S. D. P.” [?] oblatował w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) kwit dziesiętników i gromady wsi Morozówka z 6 V 1793 [?] dla Ur. Jana Horodyskiego, przez trzy lata ekonoma (dyspozytora) wsi w imieniu szambelana Potockiego, stwierdzający brak pretensji i chwalący łagodne traktowanie gromady; kwit poświadczyli 14 X 1794 urzędnicy zjazdowi Kajetan Wyhowski i Agaton Jerlicz [?].
Akt nr 461
Oblta Prorogacyi w Sprawie JW. Lubowidzkiego G. P. W. R. y Jnn. a JW. Hadziewiczem B. W. K. z Drugiey Strony wydaney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data4/15 XI 1794, Żytomierz (prorogacja z 8 XI 1794, Turbówka [?])
Karty / skanyk. 842v–843 (skan 0359 lewa, od ok. 37% wysokości; skan 0359 prawa, do ok. 41% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 842v (skan 0359, strona lewa – od ok. 37% wysokości)
14Paszkowski Pisarz Ziem. Kijow. mp. Ktora to Prorogacya
15słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg niniejszych
16Grod. Kij. iest Zapisana=
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata prorogacji (przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 4/15 XI 1794): Ur. Bazyli BECK [?] podaje do akt list odroczny (prorogację) wystawiony 8 XI 1794 w Turbówce [?] przez Teodora PASZKOWSKIEGO, pisarza ziemskiego kijowskiego. Termin kondescensji (sądu na gruncie) wyznaczony dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 1 IX 1794 s.s. – w sprawie JW. Stefana LUBOWIDZKIEGO, generała-porucznika wojsk rosyjskich, kawalera różnych orderów, i innych z jednej strony, a JW. Piotrem HADZIEWICZEM, brygadierem wojsk polskich, oraz WW. Szymonem i Anną z ROŚCISZEWSKICH MILEWSKIMI, sędzicami pogranicznymi [?] województwa kijowskiego, i innymi z drugiej – na 16 XI 1794 w dobrach miasteczka Chodorków, dla rozpoznania pretensji wynikłych z posesji i wykonania poprzedniego dekretu, zostaje z powodu zatrudnień pisarza odłożony do 15 XII 1794 n.s., z zachowaniem stronom (uczestnikom dekretu i przypozwanym) terminu zawitego.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Prorogacya” – odroczenie terminu; „Kondescensya” – zjazd sądu na grunt (sąd na miejscu sporu); „List odroczny” – pismo odraczające; „Termin Zawity” – termin ostateczny, nieprzekraczalny; „Przypozwany” – strona dopozwana do sprawy; „G. P. W. R. O. R. K.” – Generał Porucznik Woysk Rossyiskich Orderów Różnych Kawaler; „B. W. Pott.” – brygadier wojsk polskich; „Possessya” – dzierżawa (posesja dóbr); daty: 16 XI s.s. = 27 XI n.s.; 15 XII n.s. = 4 XII s.s.
Odczyty niepewne: nazwisko stawającego „Beck [?]”; w tytule „Lubowiedzkiego [?]” (w tekście raz „Lubowiedzkiego”, raz wyraźnie „Lubowidzkim”) i skrót przy Hadziewiczu „B. W. K. [?]” (w tekście „B. W. Pott.”); tytuł Milewskich „Sędziami Pograni[cznymi] [?]” – zapis urwany na końcu wiersza; miejsce wystawienia „w Turbowce [?]”; pierwsze słowa k. 843 „żności zjechania [?]”. Rejestr tomu (poz. 1072): „Oblta Prorogacyi w Sprawie JW. Lubowidzkiego G. P. …” (por. karta rejestru R23, poz. 925).
Streszczenie
4/15 XI 1794 Bazyli Beck [?] oblatował w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) list odroczny pisarza ziemskiego kijowskiego Teodora Paszkowskiego (Turbówka [?], 8 XI 1794), przekładający termin kondescensji w Chodorkowie – w sprawie gen.-porucznika wojsk rosyjskich Stefana Lubowidzkiego i in. z brygadierem Piotrem Hadziewiczem oraz Szymonem i Anną z Rościszewskich Milewskimi o pretensje z posesji – z 16 XI 1794 s.s. na 15 XII 1794 n.s.
Akt nr 462
Zapis wspolnego Dożywocia Między WW. z Waxmanow Proskurami Skarbnicz. Żytt. przed Aktami Grodz. Kijowsk. dobrowolnie przyznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data4/15 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 843–843v (skan 0359 prawa, od ok. 41% wysokości; skan 0360 lewa, do ok. 70% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 843 (skan 0359, strona prawa – od ok. 41% wysokości)
35pisuię się Alexander Jankowski mp. Jako Przyiaciel y Swia=
36dek podpisuię się Woyciech Trzebiecki [?], Na tym Wspolnym Do=
37żywociu od Oboyga WW. Proskurow jako Przyiaciel podpi=
38suię się Tomasz Bielicki [?] mp. Uzyty Przyiaciel na tym w=
39spolnym Dożywociu od Oboyga WW. Proskurow Skar. Żytt.
40podpisuię się Jan Borkowski Archi. Przys. Ziem. Kij. mp. Kto=
41ry to Zapis słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg
42niniejszych Grod. Kij. iest Zapisany=
Objaśnienia i tłumaczenia
Zapis wspólnego dożywocia (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 4/15 XI 1794): małżonkowie WW. Niecfor (Nicefor) SUSZCZAŃSKI PROSKURA, syn zm. Teodora i Gertrudy z Lipkowskich [?] Suszczańskich Proskurów, skarbnikowiczów [?] żytomierskich, oraz Anna z WAXMANÓW, córka zm. Michała i żyjącej Józefy z Jerliczów [?] Waxmanów, podczaszych księstw zatorskiego i oświęcimskiego – zeznają zapis wspólnego dożywocia spisany na papierze 20-kopiejkowym. Mąż, na wypadek swej wcześniejszej śmierci, oddaje żonie w dożywotnie posiadanie wszystkie dobra dziedziczne i przypadłe z działu, sumy z procentami, ruchomości (klejnoty, srebra, cynę, miedź, sprzęty domowe), ekwipaż z końmi i zaprzęgami, bydło i stada – cały majątek bez wyjątku; żona, na wypadek swej wcześniejszej śmierci, poddaje dożywotniemu władaniu męża cały swój majątek w sumach, dobrach spadkowych, klejnotach, srebrach, cynie, miedzi, garderobie i ruchomościach. Zapis, wynikły „z czystego przywiązania serc”, nie ma być naruszany przez następców ani krewnych. Podpisali: Anna Proskurzyna, Niecfor Suszczański Proskura oraz przyjaciele-świadkowie: Aleksander JANKOWSKI, Wojciech TRZEBIECKI [?], Tomasz BIELICKI [?], Jan BORKOWSKI, archiwista [?] przysięgły ziemski kijowski.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Dożywocie” – prawo dożywotniego użytkowania majątku; „wspolne Dożywocie” – wzajemny zapis małżonków na rzecz tego, kto przeżyje; „Skar. Żytt. Matt.” – w tytule matki/rodziców: skarbnikowie żytomierscy (Proskurowie – urząd skarbnika żytomierskiego); „Papier Dwudziesto-Kopiikowy” – rosyjski papier stemplowy za 20 kopiejek; „Podcz. Kttwa Zator. y Oświęcim.” – podczaszy księstw zatorskiego i oświęcimskiego (urząd tytularny); „Ekwipaż” – powóz z zaprzęgiem; „Bydło rogate y nie rogate” – bydło rogate i nierogate (np. trzoda); „Dług Smiertelności wypłacić” – umrzeć; „zbliżył się do Kresu natury ludzkiey” – umarł; „Archi. Przys. Ziem. Kij.” – zapewne archiwista przysięgły ziemski kijowski.
Odczyty niepewne: nazwisko rodowe matki Niecfora „z Lipkowskich [?]”; nazwisko rodowe matki Anny „z Jerliczow [?]” (inicjał J/T – zob. też „Agaton Jerlicz [?]” w aktach 459–460); „Potomstwą z Nią Spłodzone [?]”; „Maiątek moy [?]”; nazwiska świadków „Trzebiecki [?]” i „Bielicki [?]”; „Skarbnicz. [?]” w tytule (zapis „Skarbnc.”). Rejestr tomu (poz. 1073): „Zapis Wspolnego Dożywocia Między WW. z Wartmanow [?] …” – poprawnie „z Waxmanów”.
Streszczenie
4/15 XI 1794 małżonkowie Niecfor Suszczański Proskura (z rodu skarbników żytomierskich) i Anna z Waxmanów zeznali w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) zapis wzajemnego dożywocia: pozostały przy życiu małżonek otrzymuje w dożywotnie władanie cały majątek zmarłego (dobra, sumy, ruchomości, ekwipaż, bydło); świadkami byli A. Jankowski, W. Trzebiecki [?], T. Bielicki [?] i J. Borkowski.
Akt nr 463
Kwit od Ur. Swirczewskiego na Rzecz W. Padlewskiego Chor. San. y Ur. Mołkala zeznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data4/15 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 843v–844 (skan 0360 lewa, od ok. 70% wysokości; skan 0360 prawa, do ok. 22% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 843v (skan 0360, strona lewa – od ok. 70% wysokości)
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 4/15 XI 1794): Ur. Szymon ŚWIRCZEWSKI zeznaje, że miał sprawę z W. Janem PADLEWSKIM, chorążym san. [?], i z Ur. [Janem] MOŁKALEM o „kapitulację” (wynagrodzenie) za pilnowanie interesów prawnych w jurysdykcjach województwa kijowskiego oraz o wynikłe stąd koszty; pozwał ich do sądów ziemskich kijowskich i uzyskał dekret na kondescensję. Ponieważ teraz, przecinając dalsze kroki prawne, Padlewski zapłacił kapitulację i koszty, a Mołkal – koszty procesu, i obaj w pełni go zaspokoili, Świrczewski kwituje ich na wieczne czasy z pretensji i procesu.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Kapitulacya” – tu: umówione wynagrodzenie (honorarium) plenipotenta/patrona za prowadzenie spraw; „Expens” – koszty; „Kondescensya” – zjazd sądu na grunt; „przecinaiąc Kroki dalszy Prawności” – zapobiegając dalszemu postępowaniu sądowemu; „Uspakaiaią” – zaspokajają.
Odczyty niepewne: urząd Padlewskiego „Chor. San. [?]” (w tytule i tekście ten sam skrót – może chorąży sanocki lub inny; nierozwiązany); reklamant „y Teyże [?] Jmie” różni się od początku k. 844 „y tegoż Jmienia”; formuła „y tegoż Jmienia Mołkalem” – zapewne „z tegoż imienia [tj. tej samej sprawy] Mołkalem”. Rejestr tomu (poz. 1074): „Kwit od W. Świderskiego [?] na Rzecz W. Padlewskiego y W. [Mołkala]” – poprawnie „Świrczewskiego”.
Streszczenie
4/15 XI 1794 Szymon Świrczewski pokwitował w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) Jana Padlewskiego, chorążego san. [?], i Jana Mołkala z zapłaty wynagrodzenia (kapitulacji) za prowadzenie ich interesów prawnych w województwie kijowskim oraz kosztów procesu, w którym uzyskał przeciw nim dekret ziemski na kondescensję.
Akt nr 464
Kwit od W. Romańskiego na Rzecz W. Głębskiego Krayczego Powiatu Orszańskiego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data4/15 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 844 (skan 0360 prawa, od ok. 22% do ok. 66% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 844 (skan 0360, strona prawa – od ok. 22% wysokości)
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 4/15 XI 1794): Ur. Walenty ROMAŃSKI, namiestnik ziemski żytomierski, zeznaje, że miał od W. Antoniego GŁĘBSKIEGO [?], krajczego powiatu orszańskiego, dokument zapewniający mu 100 czerwonych złotych (dukatów) za przeprowadzenie (windykację) jego sprawy o sumę 11 000 zł pol. z W. POLANOWSKIM [o Dąbrowę ?]. Ponieważ Głębski po likwidacji potiorytetu (ustaleniu pierwszeństwa wierzycieli) w kondescensji Polanowskiego nie dopuścił, by zeznający ukończył sprawę na zjeździe [?], Romański nie domaga się umówionego wynagrodzenia, lecz z niego rezygnuje i poprzestaje na zwrocie kosztów w wysokości 6 dukatów; ponieważ W. Aleksander DZIEDZIŃSKI („V. R. Ż. K.” [?]) zapłacił je za krajczego, zeznający umarza, niszczy i kasuje ów dokument jako przez siebie zatracony i oświadcza, że nie ma do Głębskiego żadnych pretensji.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Namiestnik Ziem.” – namiestnik (zastępca) urzędnika ziemskiego, tu żytomierskiego; „Windykacya” – dochodzenie należności/praw na drodze sądowej; „Kondescensya Potioritatis” (łac. potioritas – pierwszeństwo) – zjazd sądowy dla ustalenia kolejności (pierwszeństwa) wierzycieli; „Likwidacya” – obliczenie i ustalenie długów; „Bonifikacya” – wynagrodzenie, zapłata; „Expensa” – koszty; „Kassuie” – unieważnia; „Krayczy Powiatu Orszańskiego” – krajczy (urząd ziemski tytularny) powiatu orszańskiego w Wielkim Księstwie Litewskim.
Odczyty niepewne: nazwisko krajczego – w tekście konsekwentnie „Głębski/Głębskiego/Głębskiemu” (w tytule „Głębbskiego”), rejestr tomu (poz. 1075) ma „Głębockiego Krajczego Pow[iatu] [?] Owruckiego” – możliwe, że kancelaria skracała nazwisko Głębocki; rejestrowe „Owruckiego [?]” należy poprawić na „Orszańskiego”; „Stłę [?] Dąbrowę [?]” – może tytuł Polanowskiego (stolnik?) albo przedmiot sporu („o Dąbrowę”); „Ziazd [?]” (zapis „Zięsd”); skrót przy Dziedzińskim „V. R. Ż. K. [?]” (może „Vice Regent Ziemski Kijowski” lub „Żytomierski”).
Streszczenie
4/15 XI 1794 Walenty Romański, namiestnik ziemski żytomierski, zrezygnował w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) z obiecanych mu 100 dukatów za prowadzenie sprawy Antoniego Głębskiego [Głębockiego?], krajczego powiatu orszańskiego, z Polanowskim o 11 000 zł, poprzestając na zwrocie 6 dukatów kosztów zapłaconych przez Aleksandra Dziedzińskiego, skasował dokument i pokwitował krajczego.
Akt nr 465
Kwit Jm[ieni]e[m] Wiett. Uziembły na Rzecz W. Umińskiego Szambell. Dworu Pottgo przyznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data6/17 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 844–844v (skan 0360 prawa, od ok. 66% wysokości; skan 0361 lewa, do ok. 18% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 844 (skan 0360, strona prawa – od ok. 66% wysokości)
6go na zawsze Kwituie mocą dobrowolnego Zeznania Tomasz
7Moczulski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit (zeznanie przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM, 6/17 XI 1794): Ur. Tomasz MOCZULSKI, plenipotent W. UZIEMBŁY (plenipotencja z 7 VII 1794 s.s., wystawiona w Horodówce [?], wniesiona do ksiąg grodzkich kijowskich 31 X 1794), zeznaje, że jego mocodawca otrzymał od W. Antonina Stanisława UMIŃSKIEGO, szambelana dworu polskiego, pełną zapłatę sumy 1128 zł pol. wraz z należną prowizją i luitą, zasądzonych dekretem grodzkim kijowskim z 21 VII 1794; kwituje Umińskiego na zawsze.
Odczyty niepewne: w tytule skrót przed „Wiett.” – zapis „mne”, zapewne „Jm[ieni]e[m]”; „Wiett. [?]” – ten sam skrót, który występuje też przed nazwiskiem Wyhowskiego w tytule następnego wpisu (1077: „Wiett. Wyhowskiego Porucz. Woysk Rossyiskich”), co przemawia za odczytem jako forma grzecznościowa („Wielmożnego/Wiel[możnego]”), a nie imię – por. akty 451, 455, 456; imię Uziembły nie podane; miejsce wystawienia plenipotencji „w Horodowce [?]”; kolejność imion Umińskiego w tekście raz „Antonin Stanisław”, raz „Stanisław Antonin”. Rejestr tomu (poz. 1076) – zob. karta R29 (nieprzeglądana w tej sesji).
Streszczenie
6/17 XI 1794 Tomasz Moczulski, plenipotent Uziembły, pokwitował w grodzie kijowskim (w Żytomierzu) Antonina Stanisława Umińskiego, szambelana dworu polskiego, z zapłaty 1128 zł pol. z prowizją i luitą, zasądzonych dekretem grodzkim kijowskim z 21 VII 1794.
Akt nr 466
Oblata Aktu Tradycyi na Gruncie Dobr Wsi połowy Lisowki na Rzecz Wiett. Wyhowskiego Porucz. Woysk Rossyiskich przez Urząd Vicesgerencyonalny Gr. Kij. expedyowanego w Summie 3000 Złł. Pott. Prowizyonalney y za Process wynikłey
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data7/18 XI 1794, Żytomierz (tradycja na gruncie Lisówki 5 X 1794 s.s.)
Karty / skanyk. 844v–846v (skan 0361 lewa od ok. 18% i prawa; skan 0362 obie strony; skan 0363 lewa do ok. 55% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 844v (skan 0361, strona lewa – od ok. 18% wysokości)
Akt tradycji (oblata, wniesiona 7/18 XI 1794 przez Ur. Bazylego OWSIEJOWSKIEGO przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): urząd grodzki kijowski wicegerencjonalny (podpisał wicegerent grodzki kijowski Kajetan WYHOWSKI), wykonując dekret egzekucyjny sądu ziemskiego kijowskiego z 29 IX 1794 s.s. w sprawie W. Pawła WYHOWSKIEGO, porucznika wojsk rosyjskich (w tekście: „Porucznik Kawall. Nar.”), przeciw W. Stanisławowi PRUSZYŃSKIEMU, regentowi grodzkiemu kijowskiemu (dekret ziemski z 15 III 1794 zasądzał 3000 zł pol. z prowizją 7% od 1 VI 1792), zjechał 5 X 1794 s.s. na grunt połowy wsi Lisówki (dwór na części Pruszyńskiego), w obecności szlachty (Jakub MURANOWSKI, Bazyli PIASECKI, Aleksander CHASZCZYŃSKI [?]) i woźnego Grzegorza WOŁOSIKA [?]. Zlikwidowano dług: kapitał 3000 zł, prowizja 498 zł 22½ gr, luita 22 zł 12 gr, zakład 192 zł, luity 89 zł 18 gr – razem 3802½ zł. Spisano inwentarz połowy Lisówki (18 gospodarzy: 14 ciągłych, 3 pieszych, 1 czynszownik – Piotr Kopicki) i oszacowano dochód roczny: pańszczyzna ciągła 1456 dni × 15 gr = 728 zł; piesza 312 dni × 12 gr = 124 zł [24 gr – pominięte w tekście]; dni letnie ciągłe 28 × 15 gr = 14 zł; piesze 136 × 12 gr = 54 zł 12 gr; podorożczyzna z czynszem 128 zł; czerwcowe 8 zł; przędza (34 motki) 17 zł; 34 kury 11 zł 10 gr; 170 jaj 1 zł 26 gr 2 szel.; razem z poddanych 1087 zł 12 gr 2 szel. Do tego połowa arendy karczemnej: arendę połowy wsi Torbówki i Lisówki Pruszyński wydzierżawił 7 IV 1794 n.s. starozakonnemu Kielmanowi [?] Leybowiczowi za 1350 zł, z czego na połowę Lisówki przypada 675 zł. Dochód ogółem 1762 zł 12 gr 2 szel.; po odliczeniu podatku dziesiątego grosza (90 zł) i pensji dyspozytora z ordynarią (100 zł) – 1572 zł 12 gr 2 szel. rocznie. Wg zeznania gromady zasiano oziminy: na łanie pod granicą „Kornińską” [?] 13¼ korca żyta, na łanie „na Kopanie” (gdzie było proso) 21¼ korca – razem ok. 34½ korca (w tekście „Korcy Trzydzieści Garcy Szesnaście” [?]). Woźny obwołał posesję tradycyjną połowy Lisówki (poddani, powinności, dwór, pola, sianożęci, lasy, karczma z arendą, wolne mlewo) na rzecz Wyhowskiego, który ma ją trzymać aż do wybrania z dochodów kapitału, prowizji i kosztów, pod groźbą kar dla przeszkadzających.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Tradycya” – wwiązanie wierzyciela w posiadanie dóbr dłużnika w zastaw (posesja tradycyjna/„tradycyina”) do czasu spłaty z dochodów; „Urząd Vicesgerencyonalny” – urząd grodzki działający przez wicegerenta (zastępcę starosty); „Dekret Executionis” – dekret egzekucyjny; „Publikata” – ogłoszenie dłużnika za opornego (sprzeciwiającego się dekretowi); „Luita” – opłata/kara pieniężna; „Zakład Starościński [?]” – kara (wadium) na rzecz starosty; „Prowent” – dochód; „Taxa do Dziesiątego grosza ustanowiona” – urzędowy cennik powinności przyjęty przy wymiarze podatku 10. grosza (ofiary dziesiątego grosza z 1789 r.); „Podorożczyzna” – opłata zamiast podwód; „Czerwcowe” – danina pieniężna płacona w czerwcu; „Motki” – motki przędzy do uprzędzenia; „Szarwarki” – robocizna na naprawy (zostawiono je na reparacje dworu i dróg); „Ordynarya” – deputat w naturze dla dyspozytora (zarządcy); „Starozakonny” – Żyd; „per Expressum” – wyraźnie; „korzec”, „garniec” – miary zboża; „mp.” – manu propria, własnoręcznie.
Odczyty niepewne: w tytule „Expedyowane=/ato [?]”; skróty przy Pruszyńskim „S. Ż. P. N. [?]” (k. 844v) i „S. Ż. N. [?]” (k. 846) – nierozwiązane (gdzie indziej „R. G. K.” = regent grodzki kijowski); „niezagmuiąc [?] poprzedniczych Tradycyi ułacby [?]”; „wybry=/mania [?]”; woźny „Grzegorza Wołosika [?] z Sobolowki [?]”; „fundowawszy [?] Strondopisunia [?] Kopparyyi [?]” – formuła o obwieszczeniu, nieodczytana; „przełożo=/waiący [?]”; „Chaszczyńskiego [?]”; „Zakład Starościński [?]”; „Czworga [?]”; „przeko=/nywaiącego [?]”; w tabeli pierwsza kolumna „Liczba Osiadł[ości?] [?]”, nagłówek „Podorożczyzna [?]” (zapis „Podorożny zna”); nazwiska poddanych „Janczenko [?]” (lub Tanczenko), „Sachoniuk [?]”, „Berula [?]”, „Lisobienko [?]”, „Wilniczko [?]”; suma dni letnich pieszych w tabeli „138”, w tekście 136 (= 17 × 8); „Kielmanowi [?]”; „Kor=/nińską [?]”; „Garcy Szesnaście [?]”; „Daninami [?]”; „w Kolei [?]”; „ninakwego [?]” (k. 846v, może „nic a nic”); „wytrzy=/mania [?]” (zapewne zamiast „wybrania”). Suma pieszej pańszczyzny w tekście 124 zł bez groszy – rachunek ogólny (1087 zł 12 gr 2 szel.) zgadza się dopiero przy 124 zł 24 gr. Rejestr tomu poz. 1077 – nie sprawdzano.
Streszczenie
7/18 XI 1794 Bazyli Owsiejowski oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) akt tradycji: 5 X 1794 s.s. urząd grodzki kijowski wicegerencjonalny (wicegerent Kajetan Wyhowski), wykonując dekrety sądu ziemskiego kijowskiego, wwiązał Pawła Wyhowskiego, porucznika wojsk rosyjskich, w posesję połowy wsi Lisówki, należącej do Stanisława Pruszyńskiego, regenta grodzkiego kijowskiego, za dług 3802½ zł (3000 zł kapitału z prowizją i kosztami). Spisano inwentarz 18 poddanych i oszacowano roczny dochód (z poddanych i połowy arendy karczemnej) na 1762 zł 12 gr 2 szel., a po odliczeniu podatku i pensji dyspozytora na 1572 zł 12 gr 2 szel.; Wyhowski ma trzymać dobra do spłaty długu z dochodów.
Akt nr 467
Oblata Zaświadczenia od Ur. Teodora Sawickiego y Jnney Szlachty Ur. Samuelowi Sawickiemu
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data7/18 XI 1794, Żytomierz (zaświadczenie z 12 IX 1794, Ludzin [?]; oblata w grodzie mozyrskim)
Karty / skanyk. 846v–847 (skan 0363 lewa od ok. 55% wysokości; prawa do ok. 57% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 846v (skan 0363, strona lewa – od ok. 55% wysokości)
12nego Dziewięćdziesiąt, Dziewiątego, iako Zaświadczaią
13Authorowie, to iest Pierwszy Bielski, Kromer, JO. Xiążę Ja=
14błonowski, JW. Potocki, Dunczewski Miechowita na Koń=
15cu Załuski ktorzy Mężowie tak Seymem, Jako Statutami W.X.
16Litt. y Korony Polskiey Zaszczyceni Powagą Swoią Zatwierdzi=
17li podług Thomu Czwartego W. JX. Gaspra Niesieckiego ten=
18Herb wypisany, a w Roku Tysiąc, Siedmset, Czterdziestym=
19Trzecim w Collegium Societatis Jesu Lwowskiego Druko=
20wany ktory Herb Lubicz Służy Familij Sawickim y Jnnym
21Godnym Mężom Jako to Woyciechowskim Nowickim etc. z Her=
22barza Drukowanego dla wiadomości wypisany podaie się
23wszystkim Krewnym y Obywatelom zgadza się z Oryginalnym
24Drukowanym Thomem Herbarza słowo w słowo Tysiąc
25Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku Dnia Jedy=
26nastego Septembris: Osobiście Stawaiący Ur. Teodor Sa=
27wicki Herbu Lubicz Obywatel Powiatu Mozyrskiego Za=
28świadczenie od Krewnych Szlachectwa Sawickich y znako=
29mitości czym się Pieczętuią do Akt Grod. Mozyrskich podał=
30ktore w Oblatę przyiąłem Zaświadczam Kazimierz Ra=
31dzijowski Regent Grod. Mozyr. Ktore to Zaświadczenie
32słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grod.
33[Kij]skich [?] Kijowskich iest Zapisane=
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (wniesiona 7/18 XI 1794 przez Ur. Michała SZPAKOWSKIEGO przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM) zaświadczenia szlachectwa wystawionego 12 IX 1794 w Ludzinie [?] dla Ur. Samuela SAWICKIEGO, herbu Lubicz. Wystawcy – stryj rodzony Teodor SAWICKI (żonaty z Konstancją RADZIEJOWSKĄ, obywatelką powiatu mozyrskiego) oraz szlachta Michał HRYHOROWICZ i Józef DERENGOWSKI [?] – zeznają, że Samuel jest synem Stefana SAWICKIEGO i Katarzyny z BRZOZOWSKICH, wnukiem Antoniego SAWICKIEGO i Katarzyny BRZOZOWSKIEJ, z rodu pochodzącego z powiatu mozyrskiego; Samuel „szukając szczęścia” wyjechał z Litwy na Ukrainę i tam mieszka. Dołączono wypis opisu herbu Lubicz z herbarza Kaspra NIESIECKIEGO (t. IV, Lwów 1743, drukarnia kolegium jezuitów): w polu błękitnym podkowa ocelami na dół, w środku krzyż kawalerski, drugi na barku podkowy, w hełmie trzy pióra strusie; herb nadany po bitwie z Prusami przez Leszka V Budzisławowi Lubiczowi w 1099 r., wg Bielskiego, Kromera, Jabłonowskiego, Potockiego, Dunczewskiego, Miechowity i Załuskiego; herbem pieczętują się też m.in. Wojciechowscy i Nowiccy. 11 IX 1794 Teodor Sawicki oblatował zaświadczenie w grodzie mozyrskim (suscepta regenta grodzkiego mozyrskiego Kazimierza RADZIJOWSKIEGO [?]).
Tłumaczenia i objaśnienia: „Suscepta” – poświadczenie przyjęcia dokumentu do ksiąg (tu grodzkich mozyrskich); „Papier Stęplowany” – papier stemplowy (opłata skarbowa); „Familiant” – członek rodu; „tentować szczęścia” – próbować szczęścia; „Collegium Societatis Jesu” – kolegium Towarzystwa Jezusowego (jezuitów) we Lwowie, gdzie wydano „Koronę Polską” Niesieckiego; „Miechowita” – Maciej z Miechowa; „JO.” – Jaśnie Oświecony; „W. JX.” – Wielebny Jegomość Ksiądz; „Pew. et Waża [?]” – zapewne formuła poświadczenia („pewne i ważne”), odczyt niepewny; podkowa „ciałami” – ocelami (końcami).
Odczyty niepewne: „ręcznym [?]” (pismem ręcznym); „Wwtwa Nowogr. [?]” – skrót odczytany jako „Województwa Nowogrodzkiego”, choć powiat mozyrski należał do województwa mińskiego; „Upomnieć [?] rospierać [?]”; miejsce wystawienia „w Ludzinie [?]”; nazwisko „Derengowski [?]”; „Pew. et Waża [?]”; regent mozyrski „Radzijowski” (por. Radziejowska – żona Teodora); zakończenie „Grod. / [Kij]skich [?] Kijowskich” – zapewne dittografia pisarza. Data nadania herbu w rkp. „Tysiącznego Setnego Dziewięćdziesiąt Dziewiątego” = 1099 (wg Niesieckiego). Dopisek u dołu k. 846v „Czytałem Stefański” – zapewne adnotacja kolacjonującego.
Streszczenie
7/18 XI 1794 Michał Szpakowski oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) zaświadczenie szlachectwa Samuela Sawickiego herbu Lubicz, wystawione 12 IX 1794 przez jego stryja Teodora Sawickiego i szlachtę powiatu mozyrskiego (Michał Hryhorowicz, Józef Derengowski [?]): Samuel, syn Stefana i Katarzyny z Brzozowskich, wnuk Antoniego, pochodzi z rodu mozyrskiego i przeniósł się z Litwy na Ukrainę. Dołączono opis herbu Lubicz z herbarza Niesieckiego i susceptę grodu mozyrskiego z 11 IX 1794.
Akt nr 468
Oblata Opisania Herbu Junosza Copiatim z Herbarza wyiętego na Papierze Stemplowanym Spisanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data7/18 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 847–847v (skan 0363 prawa od ok. 57% wysokości; skan 0364 lewa do ok. 47% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 847 (skan 0363, strona prawa – od ok. 57% wysokości)
9Krakowskiego, Warszyckiego, Załuskiego y Jako Metryki
10Koronne y Wołyńskie Statut Litt. y Mazowiecki, Konsty=
11tucye Seymowe etc. etc. Zaświadczaią ktorym to Herbem
12Dom UUr. Pławańskich Pieczętuie się pomimo Jnnych
13Domow y Familiow Zacnych Zaszczyca się, Jako to Ju=
14nosza Zawadzki y Jnnych bardzo wielu z ktorego to Do=
15mu Godni Mężowie w Rożnych Woiewodztwach Ziemiach
16y Powiatach Znaczne Sprawowali Urzędy, ktory to
17Herb Junosza z Thomu Trzeciego Wypisany y przez
18wyż wyrażonych Authorow Approbowany Zgadza się
19z Herbarzem Drukowanym ktore to Opisanie Herbu
20słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
21Grodzkich Kijg iest Zapisany=
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (wniesiona 7/18 XI 1794 przez Ur. Michała SZPAKOWSKIEGO przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM) wypisu z drukowanego herbarza „Zbiór nazwisk szlachty z opisem herbów własnych familiom zostającym w Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim” (tom III), sporządzonego na żądanie Ur. Konrada PŁAWAŃSKIEGO, syna zmarłych Andrzeja i Marii HENICZÓWNY [?], wnuka zmarłych Antoniego i Katarzyny ze STRZELECKICH PŁAWAŃSKICH. Opis herbu Junosza: w polu czerwonym baran biały rogaty, stojący w prawo na zielonej murawie, po bokach zbroczony krwią; w hełmie pięć piór strusich, u innych pół takiego barana z chorągiewką trzymaną prawą nogą; z boku barana sączy się krew. Herb miał przybyć z Włoch do Polski za Bolesława V, według autorów: Bielski, Dunczewski, Długosz, książę Jabłonowski (stolnik litewski), hr. Kuropatnicki (kasztelan bełski), Lipski, Miechowita, Niesiecki, Okolski, Paprocki, Potocki (podczaszy krakowski), Warszycki, Załuski, a także metryki koronne i wołyńskie, statuty litewski i mazowiecki i konstytucje sejmowe. Herbem tym pieczętują się Pławańscy, a także m.in. Zawadzcy.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Copiatim” (łac.) – w kopii, odpisem; „Rekwizycya” – żądanie, wniosek; „Approbowany” – zatwierdzony; „Zbior Nazwisk Szlachty…” – herbarz Piotra Nałęcza Małachowskiego (Lublin 1790); „Murawa” – zielona trawa (godło herbowe stoi na murawie); „Kasztell. Bełz.” – kasztelan bełski (Ewaryst Andrzej Kuropatnicki, autor „Wiadomości o kleynocie szlacheckim”, 1789).
Odczyty niepewne: nazwisko matki Konrada „Heniczowny [?]” (możliwe „Hemiczowny”); „Pół [?] takiego z Barana”; „Krew Sączy się w kilkich kościelny [?]” – fragment niezrozumiały (zapewne zniekształcony odpis formuły herbarzowej, np. „w kilku kroplach”); końcówka „iest Zapisany” (rodzaj męski przy „Opisanie”) – tak w rkp.
Streszczenie
7/18 XI 1794 Michał Szpakowski oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) wypis z drukowanego herbarza („Zbiór nazwisk szlachty…”, t. III) z opisem herbu Junosza, sporządzony na żądanie Konrada Pławańskiego, syna Andrzeja i Marii Heniczówny [?], wnuka Antoniego i Katarzyny ze Strzeleckich Pławańskich; opis wskazuje, że herbem tym pieczętują się Pławańscy (oraz Zawadzcy i inni), z listą autorów potwierdzających herb.
Akt nr 469
Oblata Prorogacyi w Sprawie W. Wolskiego z JW. Kobilnickim Mta Rożowę [?] od Urzędu wydaney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data8/19 XI 1794, Żytomierz (prorogacja z 2 XI 1794 s.s., Żytomierz)
Karty / skanyk. 847v–848 (skan 0364 lewa od ok. 43% wysokości; prawa do ok. 15% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 847v (skan 0364, strona lewa – od ok. 43% wysokości)
16szym Listem moim od rzecznym [?] Komu o tym wiedzie=
17dzie [?] należało, a mianowicie stronom Między Sobą czy=
18niącym Jż Ja za okazaniem Dekretu Sądu Zupełnego [?] Ziem.=
19Kijg: Między W. Maciejem Wolskim T.K.N.P. [?] z Jedney a
20JW. Michałem Kazimierzem Kobilnickim [?] Mta [?] Rożowę [?]
21Orderu Świętego Stanisława Kawall.: z Drugiey Strony Dnia
22Jedynastego Septembris V.S. a Dwudziestego Drugiego N.S.
23Roku Teraźnieyszego Zapadłym Zjazd do Dobr Miasta Ro=
24[żo]wa [?] na Dzień Dziewiąty Novembris V.S. przeznacza=
25iącego będę napomieniony Termin Zjazdu od Obo=
26ch Stron rekwirowany Gdy dla rożnych Zatrudnień moich
k. 848 (skan 0364, strona prawa; w prawym górnym rogu „848”, dawna numeracja „877” przekreślona)
1y ważnych Przyczyn zjechać niemogę Przeto ow Termin Kon=
2descensyi [?] z Dnia Dziewiątego Novembris V.S. do Dnia [?]
3Piątego Grudnia V.S. Roku Teraźnieyszego odraczam y Pro=
4roguię Zachowuiąc wowczas Termin Stronom Stawie=
5nia się Zawity [?] pod Rygorem w Delacyi [?] wyrażonym y
6wolność Sprowadzenia Jnnego Officialisty Datum w Zy=
7tomierzu Dnia Drugiego Novembris V.S. Tysiąc Siedm=
8set, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Roku, ktorą to Proro=
9gacyą Podpisuię Michał Kamieński Komornik Ziem. Kijg
10Ktora to Prorogacya słowo w słowo jak się w sobie ma
11do Xiąg niniejszych Grz. Kijg iest Zapisana=
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (wniesiona 8/19 XI 1794 przez Ur. Wincentego JEZIERSKIEGO przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM) prorogacji wydanej 2 XI 1794 s.s. w Żytomierzu przez Michała KAMIEŃSKIEGO, komornika ziemskiego kijowskiego. Dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 11/22 IX 1794 w sprawie W. Macieja WOLSKIEGO przeciw JW. Michałowi Kazimierzowi KOBILNICKIEMU [?], kawalerowi orderu św. Stanisława, wyznaczono zjazd (komorniczy) do dóbr miasta Rożowa [?] na 9 XI 1794 s.s.; komornik, z powodu innych zajęć i ważnych przyczyn, odracza ten termin do 5 XII 1794 s.s., zachowując go jako termin zawity dla stron, z prawem sprowadzenia innego urzędnika.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Prorogacya” – odroczenie terminu; „Urząd Komorniczy Ziemski” – komornik ziemski (urzędnik wykonujący zjazdy graniczne i rozgraniczenia z polecenia sądu ziemskiego); „Termin Zawity” – termin ostateczny, nieprzekraczalny; „Officialista” – urzędnik (tu: inny komornik, który mógłby przeprowadzić zjazd); „Datum” (łac.) – dano, wystawiono; „Papier Stęplowany Rossyiski” – papier stemplowy rosyjski.
Odczyty niepewne: nazwisko „Kobilnicki [?]” (możliwe Kobylnicki/Kolitnicki); określenie po nazwisku – w tytule „Mta [?] Rożową [?]”, w tekście „Mty Kożową [?]” i „Mta [?] Rożowę [?]” – zapewne skrót „Miasta Rożowa”, związany z „Dobrami Miasta Ro[żo]wa [?]” (zjazd); skrót „T.K.N.P. [?]” przy Wolskim (tytuł/urząd nierozwiązany); „od rzecznym [?]” (może „otworzystym” – otwartym); „wiedzie=/dzie [?]”; „Sądu Zupełnego [?]”; „Termin Kon=/descensyi [?]” (zjazdu); „do Dnia [?]” – po słowie znak podobny do podkreślonej cyfry „4”; „Zawity [?]” – słowo podkreślone/przekreślone; „w Delacyi [?]”.
Streszczenie
8/19 XI 1794 Wincenty Jezierski oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) prorogację komornika ziemskiego kijowskiego Michała Kamieńskiego z 2 XI 1794 s.s.: zjazd do dóbr miasta Rożowa [?], nakazany dekretem sądu ziemskiego kijowskiego z 11/22 IX 1794 w sprawie Macieja Wolskiego z Michałem Kazimierzem Kobilnickim [?], kawalerem orderu św. Stanisława, wyznaczony na 9 XI, został odroczony do 5 XII 1794 s.s. jako termin zawity.
Akt nr 470
Oblata Decyzyi Ujazdu Pawołockiego wzglądem Wołow Dwoch na Grontach Andruszkowskich w Szpaszy [?] Zabranych Uczynioney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data8/19 XI 1794, Żytomierz (decyzja z 15 VIII 1794 s.s., kancelaria ujezdu pawołockiego)
Karty / skanyk. 848 (skan 0364 prawa, od ok. 16% do ok. 81% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 848 (skan 0364, strona prawa – od ok. 16% wysokości)
35łockiego Ziemski Kommissarz Marek Bełło [?] Zwoliński
36Ktora to Decyzya słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg ni=
37nieyszych Grz. Kijg iest Zapisana=
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (wniesiona 8/19 XI 1794 przez Ur. Bartłomieja DOBROSIELSKIEGO [?] przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM) decyzji ujezdu (okręgu) pawołockiego z 15 VIII 1794 s.s.: poganiacze („hajdaje”) pędzący woły żydowskie na jarmark do Berdyczowa, nocując na gruntach Andruszek, wyrządzili szkodę w zbożu Antona CYRA, poddanego wsi Andruszki, oszacowaną przez miejscowych ludzi na 2 ruble srebrne; ponieważ nie chcieli zapłacić, zwierzchność wsi zatrzymała parę siwych wołów i przyprowadziła je do okręgu, domagając się sprawiedliwości dla poszkodowanego. Ujezd pawołocki nakazał zwierzchności wsi Andruszki przechować woły do czasu zapłacenia 2 rubli, a na wypadek sporu oszacował je (zważywszy na tanią obecnie cenę bydła) na 15 rubli – oba siwe, średniego wzrostu, stare, ponad 10-letnie. Podpisali: horodniczy (smotrytel [?]) rotmistrz Pantelejmon EFFIMOWICZ i komisarz ziemski ujezdu pawołockiego Marek BEŁŁO [?] ZWOLIŃSKI.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Ujazd/Ujezd” (ros. уезд) – powiat w rosyjskim podziale administracyjnym po 1793 r.; „Okręg” – tu synonim ujezdu; „Horodniczy” (ros. городничий) – naczelnik policji miejskiej; „Smotrytel [?]” (ros. смотритель) – nadzorca; „Hajdaie” – poganiacze bydła (pędzący woły na targ); „Obwieść Szkodę” – oszacować szkodę przez oględziny z udziałem świadków; „Jndagacya” – dochodzenie, śledztwo; „Konserwować” – przechowywać; „Otaxować” – oszacować; „Papier Dwudziestu Kopiejkowy [?]” – papier stemplowy o wartości 20 kopiejek; łac. „Anno Millesimo Septingentesimo Nonagesimo Quarto” – roku 1794; „Podpiski” (ros. подписи) – podpisy.
Odczyty niepewne: w tytule „Decyzyi Ujazdu [?]” (zapis „Decyzyllijardu”), „w Szpaszy [?]” (w tytule i tekście; może nazwa miejsca lub „w Szkodzie”); nazwisko oblatariusza „Dobrosielski [?]”; „Dwu=/dziestu [?] Kopiejkowym”; „Roboczego [?]” (przed imieniem Antona – przymiotnik lub przydomek); „uznali [?]”; „wyrzeczye [?]” (może „wykupić”); „nad Grodz.: [?]”; „Jndagacyą [?]”; „Rubli Starych [?]” (może „Srebrnych”); „Pawołoczy [?]”; „Smo=/trytel [?]”; „Bełło [?]”. Nazwa gruntów raz „Andruszowskich”, raz „Andruszkowskich/Andruszkowieckich”.
Streszczenie
8/19 XI 1794 Bartłomiej Dobrosielski [?] oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) decyzję ujezdu pawołockiego z 15 VIII 1794 s.s.: poganiacze żydowskich wołów, idący na jarmark do Berdyczowa, wyrządzili w Andruszkach szkodę w zbożu poddanego Antona Cyra na 2 ruble srebrne i, nie chcąc płacić, stracili zatrzymaną parę siwych wołów; ujezd nakazał zwierzchności Andruszek przechować woły do czasu zapłaty i oszacował je na 15 rubli. Podpisali horodniczy rotmistrz Pantelejmon Effimowicz i komisarz ziemski Marek Bełło [?] Zwoliński.
Akt nr 471
Oblata Dekretu Ziazdowego Między JW. Kniaziową Szuyską a JW. X. Cieciszewskim Bpem Kij. y Star. Chanellą [Rabinkową] [?]
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data8/19 XI 1794, Żytomierz (zjazd na grunt miasta Jasnohorodki 27–28 VII 1794 s.s.)
Karty / skanyk. 848–852 (skan 0364 prawa od ok. 81%; skany 0365–0367; skan 0368 lewa i prawa do ok. 38% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 848 (skan 0364, strona prawa – od ok. 81% wysokości)
k. 848v (skan 0365, strona lewa; „848 [v]” w lewym górnym rogu)
16Jnkwizycye zaś w Rotułach Dwoch zapieczętowane Stro=
17nom wydaie mocą tego Dzieła Kajetan Wyhowski Vice=
18Gerent Sądowy Grodzki Kijg m.p. Ktory to Dekret, słowo w=
19słowo, jak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodzkich
20Kijowskich iest Zapisany
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (wniesiona 8/19 XI 1794 w Żytomierzu przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM przez instygatora grodzkiego kijowskiego Aleksandra JANKOWSKIEGO, który na marginesie pokwitował odbiór oryginału) dekretu zjazdowego urzędu wicegerencjonalnego grodzkiego kijowskiego, wydanego na gruncie miasta Jasnohorodki (ratusz) 27–28 VII 1794 s.s. (termin 24 V s.s., limitowany do 25 VI s.s., prorogowany 2 VII n.s. do 27 VII s.s. = 7 VIII n.s.) z mocy dekretu sądu zupełnego grodzkiego kijowskiego z 6 V 1794 s.s. Strony: JW. Angela kniaziowa SZUJSKA, dziedziczka klucza jasnohorodzkiego, powódka (pełnomocnik Wincenty CZOPOWSKI, który zastępował też gromady Jasnohorodki i Buzowa) c/a starozakonna Chanella RABINKOWA, kupcowa fastowska, arendarka Jasnohorodki i wsi Buzowa (kontrakt z 30 III 1793), jej brat Morduch oraz JW. Kasper Kolumna CIECISZOWSKI, biskup kijowski, kawaler orderów polskich, przypozwany do stawienia Chanelli (pełnomocnik Aleksander DZIEDZIŃSKI [?]); przy sprawie także Rywka USZEROWA, Jewsi JUDKOWICZ i Morduch, poddani i mieszkańcy Jasnohorodki. Przy zjeździe obecni: Józef GOŁYŃSKI [?] (b. namiestnik kawalerii pol.), Ignacy OLCHOWIECKI [?], Stanisław ZARYCKI [?]; woźny Bazyli BOROWSKI.
Rozstrzygnięcie: urząd uznał stawienie Chanelli przez biskupa za dokonane, a Morducha (zwolnionego z więzienia za poręką Żydów jasnohorodzkich) za wolnego; odwołań do sądu zupełnego w kwestiach wpadkowych nie dopuścił. (1) Zasądził od Chanelli na rzecz kniaziowej niezapłaconą drugą półroczną ratę arendy za 1793 r.: 3700 zł pol. (złotem lub rublami srebrnymi) oraz 3 kamienie 28 funtów łoju topionego, 1 tuszę mięsa jałowiczego i 3 żywe skopy, płatne 8 XI 1794 s.s. przed aktami grodu kijowskiego, pod rygorem przymuszenia przez biskupa (areszt lub wydanie z majątkiem). (2) Żądania kniaziowej z powtórnego przypozwu przeciw biskupowi (kary za „asystencję” Rywce Uszerowej, Jewsiemu Judkowiczowi i Morduchowi, wyrzucenie przypozwu z akt) uznał za nienależące do zjazdu (biskup oświadczył, że od pozwu przeciw tym Żydom odstępuje). (3) Z 19 punktów pretensji Chanelli (z osobnym rejestrem długów gromad): punkty 1–8 (z lat 1791–1792: propinacja przy postoju wojska, stróż i świece dla wojska, 15 czerw. zł za rzeczy zgubione przez komornika granicznego, brak egzekucji, opłaty w naturze, wymazanie 50 zł w kontrakcie 1792, drewno i sianożęć na 10 kopic itd.) oraz punkty 10 i 19 (pobór koni do poczty i fabryk, kurs rubla srebrnego po 18 zamiast 16 grzywien miedzianych) odrzucił jako nieobjęte dekretem i procesem; pkt 12 (zapłata pieniędzmi zamiast natury: 16 zł za pół tuszy, 30 zł za 3 barany) uznał za załatwiony kwitem; pkt 14 (więzienie Morducha) i 18 (szkody w młynach przez niekupienie kamieni) oddalił; punkty 9, 11, 13, 15–17 (zakaz picia w karczmach i branie pijących do fabryki, aresztowanie Mordka w czasie jarmarku i kara 1 czerw. zł, brak egzekucji na rekwizycję, pobicie Morducha idącego ze świecą do lodowni i rozlanie trunku, zabranie bydła, kotłów i naczyń browarnych w Buzowej, narzucenie piwa dworskiego do szynku, długi gromad) skierował do inkwizycji (pytania, odpowiedzi, rejestry świadków; świadkowie zwolnieni z przysięgi za zgodą stron). Po inkwizycji: pkt 1–4 nie dowiedzione (zakaz pijaństwa w dni robocze i aresztowanie pijaków z Buzowej i Jasnohorodki; zakaz dawania trunków służbie, zwłaszcza kapeliście Satowskiemu [?]; kozak uderzył szynkarza za chodzenie ze świecą wbrew zakazowi; rozwiezienie 12 beczek piwa dworskiego po karczmach, gdy w arendzie brakło piwa); pkt 5–7: inkwizycja potwierdziła zabranie bydła (2 krowy z cielętami, 3 byki nazimki [?], wół), naczyń (26 kadek, 3 „hortowniki” [?] na drożdże, 4 konewki, 2 cebry, 4 kotły miedziane z czaplą i 3 gliniane, 12 rur, 4 „zatuty” [?] blaszane, burtaki, oksheft z octem, baryłka, lijka) oraz użycie kotłów (18 spustów gorzałki) i burtaka (kilka warów piwa) – zasądzono Chanelli 28 zł i prawo zabrania z gruntu swego bydła i rzeczy w ciągu 12 niedziel. (4) Rejestr długów gromad zweryfikowano (Iwan Chomięko [?] 8 zł 15 gr, Mikoła Radczeko [?] 7 zł przyznali, Jakow Krahlak [?] zapłacił żytem 3 zł; reszta zaprzysięgła): uznano 744 zł 1 gr długów należnych Chanelli, pozostawiając je do ściągnięcia kniaziowej; kniaziowa ma potrącić Chanelli z zasądzonej należności: 744 zł 1 gr, 28 zł, 15 zł 20 gr (gorzałka wg 3 kwitów), 21 zł (stróż), 46 zł (niedowiezienie drew przez 23 ciągłych poddanych po 3 fury, 20 gr za furę) i 18 zł (nieodbycie 9 podwód do Fastowa po 2 zł). (5) Długi na Kumie [?] Kusznirzu i Moszku (218 zł – rzekomo za arendę młyńską) oraz Peysi Żydówki (17 zł) odesłano za zgodą stron do rabina jasnohorodzkiego; dług cyrulika Herszka (18 zł) skompensowano z jego pretensją za leczenie Morducha i jego córki, zostawiając Chanelli wolne upomnienie się u Morducha; długi u Ur. KOMAROWSKIEGO (49 zł) i ŻAKOWSKIEGO (22 zł) oraz u szlachty i ludzi wolnych Chanella może dochodzić sama. Inkwizycje w dwóch zapieczętowanych rotułach wydano stronom. Podpisał Kajetan WYHOWSKI, wicegerent sądowy grodzki kijowski.
Tłumaczenia i objaśnienia: „V.S./N.S.” (vetus/novus stylus) – data wg kalendarza juliańskiego/gregoriańskiego; „Vices Gerencyonalny urząd” – urząd wicegerenta (zastępcy starosty) grodzkiego; „zjazd sądowy” – posiedzenie sądu na gruncie spornych dóbr; „limita, prorogacya” – odroczenie terminu; „Komparycya” – stawiennictwo, zapis stawiennictwa w aktach; „przypozew” – pozew dodatkowy (przypozwanie trzeciej osoby); „Assystencya” – opieka, protekcja; „propinacya” – prawo wyrobu i wyszynku trunków; „Ratta” – rata; „Aukcya na Arędzie” – podwyższenie czynszu dzierżawnego; „Konsystuiące woysko” – wojsko stojące na kwaterach; „Kamień łoju” – jednostka wagi (ok. 32 funty); „Tusza mięsa jałowiczego” – tusza z jałówki; „Skop” – wykastrowany baran; „Sianożęć na Kopiczow [?] Dziesięć” – łąka na 10 kopic siana; „Spust gorzałki” – jednorazowe wypędzenie (destylacja) wódki; „Burtak” – kocioł (do warzenia piwa/gorzałki); „Czapla” – część aparatu gorzelnianego (rura chłodząca/hełm); „War” – jedna warka piwa; „Oxeft” – oksheft, duża beczka; „Lijka” – lejek; „Konewka” – naczynie z uchem; „Ceber” – duże naczynie z dwoma uchami; „Lodownia” – lodownia, piwnica do przechowywania trunków; „Inkwizycya” – postępowanie dowodowe (przesłuchanie świadków), „Rotuł” – zwój akt; „Ciągły poddany” – odrabiający pańszczyznę sprzężajem; „Podwoda” – obowiązek dostarczenia wozu z zaprzęgiem; „czerwony złoty” – dukat; „Grzywna miedziana” – tu 10 kopiejek miedzianych (rachunek rubla na grzywny); „B.K.” – Biskup Kijowski; „m.p.” (manu propria) – własnoręcznie.
Odczyty niepewne (oprócz wymienionych w tekście): w części z k. 848v–849 „feruiącego [?]”, „do pisania [?]”, „Powodka y Pozwana [?]”, „Aresztowana [?]”, „Chali [?]”, „Zaszłą [?]”, „Stanowiony [?]”, „na=/iętego [?]”, „Stu [?]”; na k. 849v: „Stoczywszy [?]”, „przynaypełniey [?]”, „nie popasła [?]”, „Zatem [?]”, „wytoczenia [?]”, „pod WW. [?] Zapłaciła [?]” (por. akt 473: „pod WW. Zapłaciła”; może „pod Winą”), „o wściągnienie [?]”; układ wierszy na k. 849v (dół) i 850 (dół) – pismo silnie unosi się ku prawej, podział na wiersze odtworzony według sensu; na k. 850 „a następnie [?]”, „Kopiczow [?]”, „miedzianych [?]”, „w Arędzie [?]” (powtórzone); na k. 851 „Satowski [?]” (nazwisko kapelisty), „stracie [?]”, „nazimkow [?]”, „Hortownikow [?]” (może „kwartowników”), „Zatut/Zatuty [?]”, „Wiatka [?]”, „wiało [?] się”, „Cale=/niestacie [?]”; na k. 851v nazwiska poddanych „Chomięko [?]”, „Radczeko [?]”, „Krahlak [?]”; na k. 852 „na Kumie [?] Kusznirzu” (imię lub przydomek), „należący= [?]”, „na Ceznie [?]”. W nagłówku biskup „Cieciszewski”, w tekście „Cieciszowski”. Suma raty: 3746 zł (kwit 3 XII 1793) = 3700 zł + 16 zł (pół tuszy mięsa) + 30 zł (3 barany).
Streszczenie
8/19 XI 1794 instygator Aleksander Jankowski oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) dekret zjazdowy wicegerenta grodzkiego kijowskiego Kajetana Wyhowskiego, wydany w ratuszu jasnohorodzkim 27–28 VII 1794 s.s. w sprawie kniaziowej Angeli Szujskiej, dziedziczki klucza jasnohorodzkiego, przeciw arendarce Jasnohorodki i Buzowej, kupcowej fastowskiej Chanelli Rabinkowej, jej bratu Morduchowi i biskupowi kijowskiemu Kasprowi Cieciszowskiemu. Urząd zasądził od Chanelli zaległą półroczną ratę arendy (3700 zł, łój, mięso i skopy) do zapłaty 8 XI 1794 s.s. pod przymusem biskupa; odrzucił większość wzajemnych pretensji Chanelli jako nieobjętych dekretem, a pozostałe rozpatrzył po inkwizycji świadków – przyznał jej 28 zł za użycie kotłów i burtaka oraz prawo zabrania bydła i sprzętów, a ze zweryfikowanego rejestru długów gromad 744 zł 1 gr; kniaziowa ma potrącić te kwoty oraz drobniejsze należności (gorzałka, stróż, drewno, podwody do Fastowa) z zasądzonej raty. Długi żydowskie odesłano do rabina jasnohorodzkiego, dług cyrulika skompensowano, a długi u szlachty pozostawiono do dochodzenia przez Chanellę.
Akt nr 472
Oblata Plenipotencyi Ręczney od JW. Anieli Szuyskiey Sobie Stawaiącemu to iest W. Jankowskiemu J.G.K. do wszelkiey Czynności daney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data8/19 XI 1794, Żytomierz (plenipotencja z 15 VII 1794, Jasnohorodka)
Karty / skanyk. 852–852v (skan 0368 prawa od ok. 38% wysokości; skan 0369 lewa do ok. 26% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 852 (skan 0368, strona prawa – od ok. 38% wysokości)
28attentować, na One y wszelkie Dyllacye Zabierać się w U=
29gody Przyiacielskie wchodzić, y Jnnych Dobrodzieystw Pra=
30wem dozwolonych Używać, a cokolwiek przez tychże
k. 852v (skan 0369, strona lewa; „852/” w lewym górnym rogu)
1Plenipotentow moich lub Jch Substitutow Prawnie y Sprawie=
2dliwie dopełniony będzie, to Ja za Rzecz trwałą y nigdy
3nieporuszoną przyiąć Obowiązuię się Zachowuiąc tey Ple=
4nipotencyi moc y ważność do Pięciu lat, przy Uproszeniu
5Przyiacioł Ręką moią własną podpisuię Dan w Jasnohorod=
6ce Dnia Piętnastego Lipca, Tysiąc, Siedmset, Dziewięć=
7dziesiąt Czwartego Roku, A. Kniaziowa Szuyska Pro=
8szany Przyiaciel do Tey Plenipotencyi podpisuię się Woy=
9ciech Dobiełowski [?] m.p., Proszony Przyiaciel tę Plenipoten=
10cyą podpisuię M. Czepielowski [?] m.p. Ktora to Plenipoten=
11cya słowo w słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniey=
12szych Grodzkich Kijowskich iest Zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (wniesiona 8/19 XI 1794 w Żytomierzu przed wiceregentem grodzkim kijowskim Józefem ROSZKOWSKIM przez W. Aleksandra JANKOWSKIEGO, instygatora grodzkiego kijowskiego – J.G.K. w tytule – który pokwitował na marginesie odbiór oryginału) plenipotencji ręcznej (sporządzonej „na mocy Statutu W.X. Litt.”, na papierze stemplowym 20-kopiejkowym), wydanej 15 VII 1794 w Jasnohorodce przez kniaziową Anielę (Angelę) SZUJSKĄ. Ponieważ ma sprawy w różnych jurysdykcjach i z powodu zajęć nie może ich pilnować osobiście, ustanawia pełnomocnikami: Wincentego CZOPOWSKIEGO, Józefa KOZŁOWSKIEGO, Aleksandra JANKOWSKIEGO, Nestora BARANOWSKIEGO, Dominika RUSIECKIEGO, Onufrego SADOWSKIEGO i Tomasza MOCZULSKIEGO, z pełną mocą stawania, zapisywania komparycji, prowadzenia sporów, akceptowania sprawiedliwych dekretów i apelowania od uciążliwych, odbierania sum i kwitowania, zawierania ugód; zobowiązuje się uznać wszystko, co zrobią pełnomocnicy lub ich substytuci; plenipotencja ważna 5 lat. Podpisali: A. kniaziowa SZUJSKA oraz jako proszeni przyjaciele Wojciech DOBIEŁOWSKI [?] i M. CZEPIELOWSKI [?]. Plenipotencja wiąże się z aktem 471 (dekret zjazdowy w sprawie Szujska c/a Chanella Rabinkowa) i następnym aktem 473.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Plenipotencya ręczna” – pełnomocnictwo prywatne (nie zeznane przed sądem); „Statut W.X. Litt.” – Statut Wielkiego Księstwa Litewskiego, obowiązujący na Ukrainie (województwa kijowskie, wołyńskie, bracławskie); „Substitut” – zastępca pełnomocnika; „Komparycya” – stawiennictwo w sądzie; „Luita” (łac. luitio) – suma wykupu, spłata; „Dyllacya” – odroczenie (zwłoka); „Dobrodzieystwa Prawem dozwolone” – środki prawne przysługujące stronie; „m.p.” (manu propria) – własnoręcznie.
Odczyty niepewne: „sporządzoną [?]” (koniec wiersza nieczytelny), „wdawać [?] u”, „Summy Pożyczony [?]”, „Processami Szkodzić [?] Przysiąg [?]” (sens niejasny; może „Procesami szkodzić, przysięgi [wykonywać]”), nazwiska świadków „Dobiełowski [?]” i „Czepielowski [?]”. W tytule i tekście imię kniaziowej „Aniela”, w akcie 471 „Angela”.
Streszczenie
8/19 XI 1794 instygator grodzki kijowski Aleksander Jankowski oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) plenipotencję wystawioną mu 15 VII 1794 w Jasnohorodce przez kniaziową Anielę Szujską: ustanawia ona pełnomocnikami we wszystkich swoich sprawach Wincentego Czopowskiego, Józefa Kozłowskiego, Aleksandra Jankowskiego, Nestora Baranowskiego, Dominika Rusieckiego, Onufrego Sadowskiego i Tomasza Moczulskiego, z pełną mocą procesową i prawem odbierania sum oraz kwitowania, na 5 lat; podpisali świadkowie Wojciech Dobiełowski [?] i M. Czepielowski [?].
Akt nr 473
Kwit Jmieniem JW. Kniaziowey Szuyskich na Rzecz JW. Cieciszowskiego B. Kijg y Star. Chanelli Rabinkowy dobrowolnie przyznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data8/19 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 852v–853 (skan 0369 lewa od ok. 26% wysokości; prawa do ok. 49% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 852v (skan 0369, strona lewa – od ok. 26% wysokości)
Zeznanie (8/19 XI 1794, gród kijowski w Żytomierzu, przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): W. Aleksander JANKOWSKI, w imieniu kniaziowej Anieli SZUJSKIEJ i z mocy jej plenipotencji z 15 VII 1794 (oblatowanej tego samego dnia – akt 472), poddając się jurysdykcji grodzkiej, oświadcza, że wykonano dekret zjazdowy z 27 VII 1794 s.s. (akt 471), nakazujący Chanelli RABINKOWEJ, kupcowej fastowskiej, zapłacić 8 XI 1794 s.s. 3700 zł pol. i oddać 3 kamienie 28 funtów łoju, 3 żywe skopy i tuszę mięsa (pod przymusem biskupa kijowskiego Kaspra Kolumny CIECISZOWSKIEGO): Chanella zapłaciła 2827 zł 9 gr gotówką w nowych rublach, a 872 zł 21 gr zatrzymała jako należność przysądzoną jej tymże dekretem (razem 3700 zł); łój oddaje w naturze, a mięso i skopy oddała wcześniej do skarbu kniaziowej, na co okazała i oddała dwa kwity kniaziowej, wydane w Jasnohorodce 22 i 30 IX 1794. Jankowski kwituje na zawsze Chanellę i biskupa z wypłaty i wykonania dekretu, kasuje toczący się proces i nie zostawia żadnych zastrzeżeń.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Pryncypałka” – mocodawczyni (łac. principalis); „Forum” – sąd właściwy; „Rubli Nowe” – nowe ruble (rosyjska moneta obiegowa po 1793 r.); „Satysfakcya” – zadośćuczynienie, należność; „Kwitować” – pokwitować, uznać za zaspokojone; „Kassować y Znieważać Process” – umorzyć sprawę; „Salwa” (łac. salvus) – zastrzeżenie praw; „B.K.” – biskup kijowski; „m.p.” – manu propria. Kwota pozostawiona Chanelli (872 zł 21 gr) odpowiada sumie potrąceń z aktu 471: 744 zł 1 gr + 28 zł + 15 zł 20 gr + 21 zł + 46 zł + 18 zł.
Odczyty niepewne: „wielaiąc [?]” (w formule „wiadomo, jawno czyni”), „pod WW. [?]” (jak w akcie 471), „y Łoy= [?]” (koniec wiersza; wyraz urwany, następny wiersz zaczyna się od „na Satysfakcyą”). W tytule „Szuyskich” (zapewne zamiast „Szuyskiey”); biskup raz „Cieciszowski”, raz „Cieciszewski”.
Streszczenie
8/19 XI 1794 Aleksander Jankowski, pełnomocnik kniaziowej Anieli Szujskiej, zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że Chanella Rabinkowa, kupcowa fastowska, wykonała dekret zjazdowy z 27 VII 1794 s.s.: z zasądzonych 3700 zł zapłaciła 2827 zł 9 gr w nowych rublach, a 872 zł 21 gr zatrzymała jako przysądzoną sobie należność; łój oddała w naturze, mięso i skopy wcześniej (kwity kniaziowej z 22 i 30 IX 1794). Jankowski pokwitował na zawsze Chanellę i biskupa kijowskiego Kaspra Cieciszowskiego i umorzył proces.
Akt nr 474
Oblata Rachunku Między Sukcessorami Niegdy WW. Biernackich, a Skarbem JWgo Branickiego Hett. W. Koronnego z Drugiey Strony nawzaiem Uczynionego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data9/20 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 853–854v (skan 0369 prawa od ok. 50% wysokości; skan 0370 obie strony; skan 0371 lewa do ok. 36% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 853 (skan 0369, strona prawa – od ok. 50% wysokości)
91789 | w Białocerkwi a: 12 Maij Kwit na odebranych od W.JPa=
10na Borkowskiego ktora w Rachunek weszły ———— | 1600
11Kwit W. Biernackiey Cześnikowey ———— | 800
121790 |
131792 | a 14 [?] Januarij za Trzema Dekretami Grodz: Kijg wypław=
14no [?] JP. Dziedzinskiemu 1° z Skryptu 1 Junij 1790 Summy
15Kapitalney 1100, Prowizyi za Miesięcy 19 zł: 140, Luity
16za Publikatę y za Sprzeciwienie się Dekretowi zł 304, 2do
17Dekretem z Assekuracyi [?] 1790 a 1 Junij daney przysą=
18dzono Kapitału Złł 410, Prowizyi za Miesięcy 19 Złł 52.
19Luity za Publikatę y za sprzeciwienie się Złł 304, Tertio
20Dekretem z Cessyi 1790. a 20 Maij nastąpioney Ka=
21pitału przysądzonego zł 540 Prowizyi od Daty Cessyi
22do 13 Junij 1792 Złł 62. Luity za Publikatę y za
23sprzeciwienie się Dekretowi zł 304 Ogu=
24łem Całkowitości Jegomość Panu Dziedziń=
25skiemu z Dekretu do Summy Kapitalney
26WW. n. Biernackich Cześn: Chełm: zregulo=
27wanego wypłacono ut Kwit ———— | 3216
28Szmuklerzowi [?] Lisiańskiemu z Kwitow WW.
29Cześnikostwa wynikłych a przez W. Kraszow=
30skiego Pułkownika Obrachowanych Zapła=
31cono ———— | 634
321792 | a 23 Aprilis za Pretensyi z Possessyi wynikłe
33przekazał wieś [?] W.P. Kraszowski Pułkownik do Za=
34płacenia Gromadzie Szubinnostawskiey Rubli
35175 Czyniące zł: 1225 = Arędarzowi zł 1231
36Ogułem ———— | 2456
37Z Powyższego Obrachunku należy Addytamen=
38tu y Jnnosci [?] ———— | 5535 | 23
39Summa wypłaconych ———— | 14241 | 23
40Pozostaie powrocić Skarbowi Jaśnie Wiel=
41możnego Hetmana Wielkiego Koronne=
42go ———— | 41 | 23
43Podług Obrachunku
k. 854v (skan 0371, strona lewa – do ok. 36% wysokości; na marginesie ołówkiem „854/”)
1Podług Obrachunku tego gdy tak Skarb JW Franciszka Xawe=
2rego Branickiego Hetmana W.Kor. co do Addytamentu z Pos=
3sessyi Dobr Wsi Szubinnych Stawow od n. WW. Biernackich Cześn:
4Chełm: Małż: trzymanych należącego jako też Ja niżey podpisany
5co do odebrania Summy Złł Pott. Dziesięciu Tysięcy Osobnym
6Skryptem z Prowizyą zaręczonych wzaiem na Dniu Dzisiey=
7szym odbieraney Satysfakcyą, Przeto też nawzaiem na wypła=
8cone należytości kwituiemy się. y Już że tak Skarb JW Hetma=
9na co do upomnienia się o Addytament jako niżey wyrażony
10oddanie Summy wspomnioney Dziesięciu Tysięcy Złł Pottich
11przez Wm: Biernackiego Cześn: Chełm: Brata mego pry= [?]
12pożyczoney, ani o Prowizyą od Teyże należącą żadnego powo=
13tu [?], y protextu niezostawuiemy, A dla lepszey Wagi y ważności
14Rękami Naszemi własnemi ten Kwit na Obrachunku przy=
15uproszonych Przyiaciołach podpisuiemy Dan w Białeycer=
16kwie Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt, Drugiego
17Miesiąca Lipca Dwudziestego Trzeciego Dnia. Wincenty
18Kraszowski /:L.S.:/ Ktory to Rachunek Słowo w słowo jak się
19w sobie ma do Xiąg niniejszych Grod. Kijg: iest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
[układ] Dalej rachunek w tabeli (rubryki: opis | Złote Polskie | Grosze); wiersze tabeli oddano kolejno, kwoty po znaku „|”. W tej ręce cyfra 8 bywa podobna do 0 (np. „1780”, „858”, „17418”); kwoty ustalono z rachunku.
Oblata (9/20 XI 1794, gród kijowski w Żytomierzu, przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): Ur. Ludwik KACZANOWSKI [?] podał do akt rachunek sporządzony w ostatnich dniach marca 1792 r., przy końcu (zastawnej) posesji, między sukcesorami niegdy WW. BIERNACKICH, cześnikostwa chełmskich (cześnika chełmskiego i jego żony), a skarbem JW. Franciszka Ksawerego BRANICKIEGO, hetmana wielkiego koronnego (na papierze stemplowym srebrnogroszowym), wraz z kwitem W. Wincentego KRASZOWSKIEGO, pułkownika, na 10 000 zł pol. Przedmiot: zastawna tenuta wsi Szubinne Stawy (Szubiny Stawy) w dobrach białocerkiewskich.
Rachunek, część I (należności skarbu hetmańskiego od posesora zastawnego): addytament (dopłata roczna) do inwentarza z 1780 r. od 24 III przez dwa trzylecia do 24 III 1786 po 858 zł – 5148 zł; po terminie 1786 r. (w Dubnie [?]) Biernacki, by nie być rugowanym z posesji, zgodził się na nowy inwentarz, który wykazał nadwyżkę dochodu 1558 1/2 zł rocznie – za 6 lat (1786–1792) 9351 zł; ofiara dziesiątego grosza za 1789–1791 (po 779 zł 1 gr rocznie, minus 467 zł 15 gr) – 1869 zł 18 gr; podymne/kominowe 830 zł; magazynowe z 166 dymów po 1 zł – 166 zł; szeleżne 20 zł 23 gr; konsumpcyjne po 6 gr z dymu – 33 zł 6 gr; razem 17 418 zł 17 gr. Wypłacono (kwity i listy W.JP. BORKOWSKIEGO, zapewne komisarza/ekonoma skarbu) 1782–1791 razem 11 882 zł 24 gr; reszta należna skarbowi 5535 zł 23 gr.
Rachunek, część II (należności sukcesorów Biernackich): w październiku 1786 cześnik Biernacki pożyczył skarbowi pańskiemu na skrypt 10 000 zł na 8%; procent od 26 X 1786 do 26 I 1792 (5 lat 3 miesiące) – 4200 zł; razem 14 200 zł. Na to zaliczono: 1600 zł (kwit z Białej Cerkwi z 12 V 1789 na sumy odebrane od Borkowskiego), 800 zł (kwit cześnikowej Biernackiej), 3216 zł wypłacone JP. DZIEDZIŃSKIEMU z trzech dekretów grodu kijowskiego (z 1790 r. – ze skryptu, z asekuracji i z cesji: kapitały 1100, 410 i 540 zł z prowizjami i luitami po 304 zł), 634 zł Szmuklerzowi [?] LISIAŃSKIEMU z kwitów cześnikostwa obrachowanych przez pułkownika Kraszowskiego, 2456 zł przekazane przez Kraszowskiego 23 IV 1792 za pretensje z posesji – gromadzie szubinnostawskiej 175 rubli (1225 zł) i arendarzowi 1231 zł, wreszcie 5535 zł 23 gr należne skarbowi z części I; razem 14 241 zł 23 gr – do zwrotu skarbowi hetmańskiemu 41 zł 23 gr. Sumy rachunku sprawdzają się arytmetycznie (dlatego w kilku miejscach cyfrę podobną do 0 odczytano jako 8).
Kwit końcowy (Biała Cerkiew, 23 VII 1792): na podstawie rachunku skarb hetmana (co do addytamentu z posesji Szubinnych Stawów) i podpisany Wincenty KRASZOWSKI (co do odebrania 10 000 zł z prowizją, ręczonych osobnym skryptem) kwitują się wzajemnie i nie zostawiają żadnych roszczeń – skarb o addytament, Kraszowski o sumę 10 000 zł pożyczoną przez cześnika chełmskiego Biernackiego, „brata mego” – oraz o prowizję; kwit podpisany przy uproszonych przyjaciołach, z pieczęcią (L.S.).
Tłumaczenia i objaśnienia: „Addytament” – dopłata ponad sumę zastawną/inwentarzową; „Tryenium” [?] – trzylecie (kontrakty zastawne zawierano zwykle na 3 lata); „Rugować z Possessyi” – usunąć z dzierżawy; „Prowent” – dochód; „Offiara Dziesiątego Grosza” – podatek z dochodu (1789); „Kominowe/Podymne”, „Magazynowe”, „Szeleżne”, „Consumpcyine” – podatki i opłaty z dymów; „Czerwone Złote” – dukaty (20 dukatów); „Luita” – kara pieniężna; „Publikata” – ogłoszenie dekretu; „Cessya” – przelew wierzytelności; „Assekuracya” – zapewnienie, rewers; „ut Kwit” (łac.) – jak w kwicie; „In 8bri” – w październiku; „Tertio” – po trzecie; „Pretensya” – roszczenie; „Arędarz” – arendarz (dzierżawca karczmy); „L.S.” (locus sigilli) – miejsce pieczęci; „Słowo w słowo” – dosłownie.
Odczyty niepewne: nazwisko oblatariusza „Kaczanowski [?]”; skrót „Cześn: Chełm: [?]” na skanie 0369 (w roboczym odczycie „Czesną Chetminą” / „Czesne Chetmine”) – poprawiony według wyraźnych miejsc rachunku i kwitu („Cześnikostwa Chełm:”, „Cześn: Chełm: Małż:”), skanu 0369 nie oglądano ponownie; „Tryeniow [?]”, „w Dubie [?]” (zapewne „w Dubnie” – kontrakty dubieńskie), „Protunkowego [?]”, „Xput [?]”, „wypław=no [?]”, „a 14 [?] Januarij”, „Assekuracyi [?]”, „Szmuklerzowi [?]”, „wieś [?]”, „y Jnnosci [?]”, „pry= [?]”, „powo=tu [?]”. Kwoty „1558 [?] 15”, „530 [?]” i „360 [?]” – przypisanie do wierszy niepewne (wiersze silnie ukośne); suma 11 882 zł 24 gr zgadza się tylko przybliżeniu (odczytane pozycje dają 11 882 zł 26 gr).
Streszczenie
9/20 XI 1794 Ludwik Kaczanowski [?] oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) rachunek z marca 1792 między sukcesorami Biernackich, cześnikostwa chełmskich, a skarbem hetmana w. kor. Franciszka Ksawerego Branickiego z zastawnej posesji wsi Szubinne Stawy (dobra białocerkiewskie): skarbowi należało się 17 418 zł 17 gr (addytamenty, podatki), posesor wpłacił 11 882 zł 24 gr – reszta 5535 zł 23 gr; Biernackim należało się 14 200 zł (pożyczka 10 000 zł z 1786 r. z procentem 8%), z czego po potrąceniach (wypłaty Dziedzińskiemu, Lisiańskiemu, gromadzie i arendarzowi oraz reszta dla skarbu) wynikła nadpłata 41 zł 23 gr na rzecz skarbu. Do rachunku dołączono wzajemny kwit pułkownika Wincentego Kraszowskiego (Biała Cerkiew, 23 VII 1792).
Akt nr 475
Oblata Prorogacyi między JW. Rostockim M.K. z JW. Sawickim S.P.W.B. wydaney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data9/20 XI 1794, Żytomierz (prorogacja z 5/16 XI 1794)
Karty / skanyk. 854v–855 (skan 0371 lewa od ok. 36% wysokości; prawa do ok. 26% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 854v (skan 0371, strona lewa – od ok. 36% wysokości)
12tego Roku, od Urzędu Vices Gerencyonalnego Grodz. Kijg
13wydaną podpisem tegoż Urzędu Zatwierdzoną na papie=
14rze Stemplowanym napisaną do Akt Grod. Kijg w Oblatę
15podał w sposob takowy = Z Rozkazu Nayiaśnieyszey=
16Jmperatorowey Jeymości = Oznaymuię niniejszym
17odroczeniem moim komu o tym wiedzieć będzie należało
18a mianowicie Stronom Między Sobą czyniącym Jż za
19okazaniem Prorogacyi Roku bieżącego Tysiąc, Siedmset,
20Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia Jedynastego Septem=
21bris podług dawnego, a Dwudziestego Drugiego podług=
22Nowego Stylu w Zytomierzu przez Osobę Sądową Ti=
23sarską [?] J.J.K. [?] wydaney będące rekwirowanym na Termin
24Kondescensyi Między JW Teodozym Rostockim M.K. [?]
25y W. Kajetanem Rostockim W.P. [?] z Jedney, a JW Sawickim
26S.P.W.B. y Jnnemi z Drugiey strony na Gruncie Dobr Wsi
27Zabitocza [?] przypadaiący Dnia Dwudziestego Listopada N.S.
28Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku, Gdy
29zatem na ten Termin dla rożnych Zatrudnień legalnych
30Zjechać niemogę = Przeto ow Termin to iest Dwudzie=
31sty Listopada N.S. Roku Bieżącego za Zgodą Stron
32Obuch do Dnia Dwudziestego Osmego Grudnia novi
33Styli
k. 855 (skan 0371, strona prawa – do ok. 26% wysokości; w prawym górnym rogu „855”, dawna numeracja „884” przekreślona)
1Styli Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku odra=
2czam y proroguię Zachowuiąc Stronom termin stawienia się
3zawity niemniey wolność sprowadzenia Jnnego Officialisty w
4niezjechaniu moim Datum w Zytomierzu Dnia Piątego
5Novembris podług dawnego, a Szesnastego podług Nowego
6Stylu, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku.
7Kajetan Bykowski [?] V.S.G.K. [?] Na Tę Prorogacyą Jmieniem
8JW Metropolity Kijg Teodozego Rostockiego y Jnnych Zezwa=
9lam Fr. Tomasz Jaczewski = Na tę Prorogacyą Jmieniem
10JW Jozefa Sawickiego S.P.W.B. pozwalam Wereszczakowski [?]
11Ktora to Prorogacya Słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg
12niniejszych Grod. Kijg: iest Zapisana =
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (9/20 XI 1794, gród kijowski w Żytomierzu, przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): Ur. Franciszek Tomasz JACZEWSKI podał do akt prorogację (odroczenie) w sprawie JW. Teodozego ROSTOCKIEGO, metropolity kijowskiego (i innych), z JW. Józefem SAWICKIM, S.P.W.B. [?] (i innymi). Wystawca, Kajetan BYKOWSKI [?] (urzędnik grodzki, „V.S.G.K.” [?]), wyznaczony – na mocy prorogacji z 11/22 IX 1794 (Żytomierz) – do odprawienia terminu kondescensji (zjazdu sądowego na grunt) między metropolitą Teodozym Rostockim i W. Kajetanem ROSTOCKIM, W.P. [?], a JW. Sawickim i innymi na gruncie dóbr wsi Zabitocze [?], przypadającego 20 XI 1794 n.s., z powodu innych zajęć urzędowych odracza go za zgodą obu stron do 28 XII 1794 n.s., zachowując stronom termin zawity i prawo sprowadzenia innego urzędnika, gdyby on nie zjechał. Data: Żytomierz, 5/16 XI 1794. Zgody stron: Fr(anciszek) Tomasz Jaczewski w imieniu metropolity, WERESZCZAKOWSKI [?] w imieniu Sawickiego.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Prorogacya” – odroczenie terminu; „Kondescensya” – zjazd sądu (urzędnika) na grunt sporny; „Termin zawity” – termin ostateczny; „Officialista” – urzędnik (grodzki); „Vices Gerencyonalny” – wiceregencki (od vicesgerens – zastępca); „novi Styli” (łac.) – nowego stylu (kalendarz gregoriański); „Datum” (łac.) – dano; „M.K.” – metropolita kijowski (Teodozy Rostocki, unicki metropolita kijowski 1788–1805); skróty „S.P.W.B.”, „W.P.”, „V.S.G.K.”, „J.J.K.” – tytuły urzędnicze nierozwinięte w tekście.
Odczyty niepewne: „Ti=/sarską [?] J.J.K. [?]” (określenie osoby sądowej, która wydała prorogację z 11/22 IX), „M.K. [?]” (w tekście raczej „M.R.”), „W.P. [?]”, „Zabitocza [?]” (nazwa wsi), „Bykowski [?]”, „V.S.G.K. [?]”, „Wereszczakowski [?]”; w wierszu „Teodozym” pierwotnie odczytywane jako „Teodorzym” – rozstrzygnięte przez „Teodozego” niżej.
Streszczenie
9/20 XI 1794 Franciszek Tomasz Jaczewski oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) prorogację z 5/16 XI 1794: urzędnik grodzki Kajetan Bykowski [?] odroczył – za zgodą stron (Jaczewskiego za metropolitę i Wereszczakowskiego [?] za Sawickiego) – termin kondescensji na gruncie wsi Zabitocze [?] w sprawie metropolity kijowskiego Teodozego Rostockiego i Kajetana Rostockiego z Józefem Sawickim i innymi, z 20 XI na 28 XII 1794 n.s.
Akt nr 476
Oblata Kontraktu Trzechletniego Arędownego Między JO. Xięciem JMcią Lubomirskim K.K. a JW. Zaleskim Sta. Ułanickim o Dobra Starostwa Romanowskie Zawartego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data10/21 XI 1794, Żytomierz (kontrakt z 1793 r., Dubno)
Karty / skanyk. 855–857 (skan 0371 prawa od ok. 26% wysokości; skan 0372 obie strony; skan 0373 lewa i prawa do ok. 16% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 855 (skan 0371, strona prawa – od ok. 26% wysokości)
40suię się Tadeusz Rynkiewicz [?] Locus Sigilli; Pro=
41szony Przyiaciel do podpisania tego Kontraktu pod=
42pisuię się Jan Świeżawski [?] Locus Sigilli: Tysiąc=
43Siedmset, Dziewięćdziesiątego Trzeciego Roku Dnia
44Pierwszego
k. 857 (skan 0373, strona prawa – do ok. 16% wysokości; w prawym górnym rogu „857”, dawna numeracja „886” przekreślona)
1Pierwszego Lutego Niniejszy Kontrakt Arędow=
2ny Xięgami Kontraktowemi Dubieńskiemi Ro=
3borowany Testor Adam Chamiec K.G.R.D. [?] ma=
4nu propria Ktorey to Kontrakt Słowo w słowo jak
5się w Sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodzkich
6Kijowskich iest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (10/21 XI 1794, gród kijowski w Żytomierzu, przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): Ur. Mikołaj KAMIEŃSKI podał do akt wypis (z roboraty ksiąg kontraktowych dubieńskich) trzyletniego kontraktu arendownego, zawartego w Dubnie 14 I 1793 i roborowanego tamże 1 II 1793, między JO. ks. Józefem LUBOMIRSKIM (na Wiśniczu i Jarosławiu), kasztelanem kijowskim, generałem-majorem i szefem 5. pułku kawalerii wojsk koronnych, starostą romanowskim, kawalerem orderów polskich i św. Huberta, a JW. Florianem ZALESKIM, starostą ułanickim, konsyliarzem konfederacji województwa bracławskiego, kawalerem orderu św. Stanisława.
Treść kontraktu: dobra starostwa romanowskiego (miasteczko Skwira [?], wsie Romanówka, Jerczyki, Stroków, Buki, Stawiszcze, Żydowce, Demendówka/Demontówka, Kamirówka [?], Czerniawka, Koszlaki, Bałożyn [?]) książę – dożywotni posesor z praw i przywilejów – w latach poprzednich porozdawał różnym osobom w zastaw lub arendę; aby je wykupić, spłacić pretensje posesorów, podnieść intratę i uwolnić się od procesów, wypuszcza wszystkie dobra starostwa ze wszystkimi pożytkami, powinnościami poddanych i daninami według ostatniej lustracji, z futorami, stawami, karczmami, młynami i lasami, w trzyletnią arendę Zaleskiemu – od 22 IV 1793 do 22 IV 1796. Ponieważ wolne od posesji są tylko Skwira [?], Romanówka, Stawiszcze, Jerczyki, Demontówka i Czerniawka, książę w marcu 1793 przyśle oficjalistę do spisania inwentarzy według ostatniej lustracji (pańszczyzna i produkty po cenach lustracyjnych). Zaleski od razu wypłaca 18 000 zł pol., które książę kwituje; jeśli suma ta nie wystarczy wobec intraty z inwentarzy, Zaleski dopłaci brakującą kwotę i ekspensy na kontraktach dubieńskich 12 I (następnego roku) i zapłaci podatek Rzeczypospolitej; jeśli przeciwnie okaże się nadwyżka – książę zaliczy ją w następnych kontraktach z prowizją 8%. Z intraty wolno potrącić pensje: gubernatorowi (ekonomowi) 1000 zł, plenipotentowi 1000 zł, leśniczemu 400 zł (procesy graniczne w jurysdykcjach kijowskiej i żytomierskiej); pobereżnicy, kozacy i asauła nie wchodzą do intraty. Wsie wychodzące z cudzych posesji w 1794 i 1795 r. książę po wykupieniu również odda Zaleskiemu przez swego oficjalistę i inwentarz. Niedobory w intracie bez winy posesora książę wynagrodzi lub przedłuży tenutę; rumacja czterotygodniowa; dezolację z winy posesora wynagrodzi się skarbowi według uznania przyjaciół; procesy o wolności mieszczan prowadzić będzie plenipotent księcia w Warszawie (asesoria, referendaria), a ewentualne koszty Zaleskiego książę zwróci; forum – sąd ziemski województwa. Podpisy: Józef ks. Lubomirski, Florian Zaleski, świadkowie Tadeusz RYNKIEWICZ [?] i Jan ŚWIEŻAWSKI [?]; roborację podpisał Adam CHAMIEC [?], „K.G.R.D.” [?].
Tłumaczenia i objaśnienia: „Kontrakt Arędowny” – umowa dzierżawy (arendy); „Tenuta” – dzierżawa; „Possessya” – posiadanie, dzierżawa; „Kwarta” – podatek kwarciany ze starostw (1/4 dochodu, później 1/5) na wojsko; „Lustracya” – urzędowy opis i oszacowanie dóbr królewskich; „Rumacya” – ustąpienie z dzierżawy po jej końcu; „Dezolacya” – zniszczenie; „Gubernator” – rządca dóbr; „Pobereżnik” – strażnik leśny/graniczny; „Assawuła” (asauł) – starszy kozaków dworskich; „Assessorya” – sąd asesorski koronny; „Referendarya” – sąd referendarski (sprawy chłopów i mieszczan dóbr królewskich); „Forum” – sąd właściwy; „Roborować” – wpisać do ksiąg dla nadania mocy prawnej; „Testor” (łac.) – poświadczam; „manu propria” (łac.) – własnoręcznie; „Locus Sigilli” (łac.) – miejsce pieczęci; „Ditto” – tamże, to samo (powtórzenie kwoty); „presuperuiąca należytość” – nadwyżka.
10/21 XI 1794 Mikołaj Kamieński oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) trzyletni kontrakt arendowny (Dubno, 14 I 1793; roborowany 1 II 1793), którym ks. Józef Lubomirski, kasztelan kijowski, starosta romanowski, wypuścił Florianowi Zaleskiemu, staroście ułanickiemu, wszystkie dobra starostwa romanowskiego od 22 IV 1793 do 22 IV 1796 za 18 000 zł zapłacone z góry (z rozliczeniem według inwentarzy spisanych na podstawie ostatniej lustracji), z warunkami co do wykupu dóbr z cudzych posesji, kwarty, podatków, pensji urzędników, procesów i rumacji.
Akt nr 477
Oblata Konsensu do Okupna Dobr Wsi Żydowiec od Jaśnie Oświeconego Xięcia Jegomości Lubomirskiego Starosty Romanowskiego Jaśnie Wielmożnemu Zaleskiemu Staroście Ułanickiemu Danego y na Rzecz Tegoż Służącego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data10/21 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 857–858 (skan 0373 prawa od ok. 17% wysokości; skan 0374 lewa i prawa do ok. 22% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 857 (skan 0373, strona prawa – od ok. 17% wysokości)
23zef Hrabia na Wiśniczu y Jarosławiu Świętego Pań=
24stwa
k. 857v (skan 0374, strona lewa; na marginesie ołówkiem „857/”)
1stwa Rzymskiego Xiąże Lubomirski Kasztelan
2Kijowski Generał Woysk Koronnych Starosta=
3Romanowski Orderow Polskich Kawaler = Wiado=
4mo czynię = Komu o tym wiedzieć będzie należało
5Jż Ja maiąc Wieś Żydowce w Starostwie Roma=
6nowskim Prawu moiemu podległym położo=
7ną w Possessyi Zastawney Wielmożnego Jana
8Zaleskiego Pisarza Ziemskiego Zytomierskie=
9go z mocy Kontraktu Dnia Piętnastego
10Stycznia, Roku Tysiąc, Siedmset, Osmdzie=
11siątego, Piątego, z Tymże Spisanego, będącey
12Gdy Wsi rzeczoney Termin Okupna w Roku
13następuiącym, Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie=
14siątym, Czwartym, przypada, Przeto niemo=
15gąc Sam dla Jnteressow moich Daię niniejszy
16Konsens na Osobę Jaśnie Wielmożnego
17Floryana Zalewskiego Starosty Ułanickie=
18go, Orderu Świętego Stanisława Kawalera=
19Ktoren będzie na Terminie podług Kontrak=
20tu, Summę odliczyć, y w Posiadanie y wszel=
21kie Prawa Wielmożnemu Janowi Zales=
22kiemu Pisarzowi Ziemskiemu Zytomier=
23skiemu służące wieść, y Tych Używać, do cza=
24su, do poki w przypadaiące Tryenium od=
25de mnie Samego okupionym niebędzie, Zgo=
26ła wszelkich Praw Wielmożnemu Janowi
27Zalewskiemu służących, Temuż Jaśnie
28Wielmożnemu Floryanowi Zalewskie=
29mu czynię Zlewek, Dan w Rownym Piętna=
30stego Grudnia, Tysiąc, Siedmset, Dziewięć=
31dziesiątego Trzeciego, Jozef Xiąże Lubo=
32mirski Starosta Romanowski Kasztellan=
33Kijowski /:Locus Sigilli:/ Tysiąc, Siedmset,
34Dziewięćdziesiąt, Czwartego Roku, Dnia
35Osmnastego Stycznia Jaśnie Wielmo=
36żny Floryan Zalewski Starosta Ułanic=
37ki Orderu Świętego Stanisława Kawaler ni=
38żey wyrażony Konsens Sobie podawaiącemu słu=
39żący
k. 858 (skan 0374, strona prawa – do ok. 22% wysokości; w prawym górnym rogu „858”, dawna numeracja „887” przekreślona)
1żący do Xiąg Niniejszych Kontraktowych
2Dubieńskich do Oblaty podał Przyiętem Mi=
3chał Sudymuntowicz Secret. V.K.D.: Jnduc=
4tum ad Acta Contract: Dubn: Ktory to Kon=
5sens Słowo, w słowo jak się w sobie ma do Xiąg
6niniejszych Grodzkich Kijowskich iest Za=
7pisany ——
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (10/21 XI 1794, gród kijowski w Żytomierzu, przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): Ur. Mikołaj KAMIEŃSKI podał do akt wypis (z suscepty akt kontraktowych dubieńskich, z doszytym arkuszem papieru krajowego za 10 kopiejek) konsensu ks. Józefa LUBOMIRSKIEGO, hrabiego na Wiśniczu i Jarosławiu, księcia Świętego Cesarstwa Rzymskiego, kasztelana kijowskiego, generała wojsk koronnych, starosty romanowskiego, kawalera orderów polskich (Równe, 15 XII 1793): wieś Żydowce w starostwie romanowskim była w zastawnej posesji W. Jana ZALESKIEGO (w tekście też „Zalewskiego”), pisarza ziemskiego żytomierskiego, z kontraktu z 15 I 1785; termin okupu przypada w 1794 r.; książę, nie mogąc sam jej wykupić, daje konsens JW. Florianowi ZALESKIEMU („Zalewskiemu”), staroście ułanickiemu, kawalerowi orderu św. Stanisława, by na terminie odliczył sumę według kontraktu, wszedł w posiadanie i wszystkie prawa Jana Zaleskiego i używał ich, dopóki książę sam nie okupi wsi w przypadającym trzyleciu – czyniąc mu przelew wszystkich praw Jana Zaleskiego. Konsens podał do ksiąg kontraktowych dubieńskich sam Florian Zaleski 18 I 1794 (przyjął Michał SUDYMUNTOWICZ, sekretarz „V.K.D.”).
Tłumaczenia i objaśnienia: „Konsens” – zezwolenie (właściciela/dożywotnika dóbr królewskich) na czynność prawną; „Okupno” – wykup zastawu; „Tryenium” (łac. triennium) – trzylecie (okres kontraktu zastawnego); „Zlewek” – przelew praw, cesja; „Suscepta” – księga przyjęć dokumentów do akt; „Jnductum ad Acta Contract: Dubn:” (łac.) – wprowadzono do akt kontraktów dubieńskich; „Secret.” – sekretarz; „Locus Sigilli” (łac.) – miejsce pieczęci; „Świętego Państwa Rzymskiego Xiąże” – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Odczyty i uwagi: pisownia nazwiska stron oscyluje: „Zaleski” i „Zalewski” (tytuł: „Zalewskiemu”, w tekście Florian „Zalewski”, Jan raz „Zaleski”, raz „Zalewski”) – zapewne ta sama rodzina co w akcie 476 (Florian Zaleski); skrót „V.K.D.” nierozwinięty (może „Vice Kontraktów Dubieńskich”).
Streszczenie
10/21 XI 1794 Mikołaj Kamieński oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) konsens ks. Józefa Lubomirskiego, kasztelana kijowskiego, starosty romanowskiego (Równe, 15 XII 1793), pozwalający Florianowi Zaleskiemu (Zalewskiemu), staroście ułanickiemu, wykupić w 1794 r. wieś Żydowce (starostwo romanowskie) z zastawu Jana Zaleskiego, pisarza ziemskiego żytomierskiego (kontrakt z 15 I 1785), i trzymać ją z jego prawami do czasu okupu przez księcia; konsens wpisano do akt kontraktowych dubieńskich 18 I 1794.
Akt nr 478
Oblata Konsensu do Okupna Dobr Wsiow Strokowa, Kazimirowki y Koszlak od JO. Xięcia Jegomości Lubomirskiego Starosty Romanowskiego Jaśnie Wielmożnemu Zalewskiemu Staroście Ułanickiemu Danego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data10/21 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 858–858v (skan 0374 prawa od ok. 23% wysokości; skan 0375 lewa do ok. 57% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 858 (skan 0374, strona prawa – od ok. 23% wysokości)
21manowski /:Locus Sigilli:/ Ktory to Konsens słowo
22w słowo jak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych
23Grodzkich Kijowskich iest Zapisany ==
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (10/21 XI 1794, gród kijowski w Żytomierzu, przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): Ur. Mikołaj KAMIEŃSKI podał do akt konsens ks. Józefa LUBOMIRSKIEGO, kasztelana kijowskiego, starosty romanowskiego (Równe, 20 IX 1794; na papierze stemplowym krajowym, z pieczęcią na czerwonym laku): książę, mając do wykupienia z posesji zastawnej wsie starostwa romanowskiego – Stroków (od W. ZAMIECHOWSKIEGO [?]), Kazimirówkę (od W. ZALESKIEGO) i Koszlaki (od W. SEREDNICKIEGO [?]) – w styczniu 1795 r. w Dubnie (lub tam, gdzie zwierzchność krajowa albo sąd wyznaczy kontrakty), daje konsens JW. Florianowi ZALESKIEMU, staroście ułanickiemu, kawalerowi orderu św. Stanisława, by na terminie kontraktowym okupił te dobra z zastawu i objął je w swoją posesję, stosownie do wcześniejszej transakcji z księciem (podpis księcia z dopiskiem, że reguluje się transakcją o Żydowce – por. akt 477).
Tłumaczenia i objaśnienia: „Konsens” – zezwolenie; „Okupić” – wykupić z zastawu; „Tranzakcya” – umowa; „Naywyższa Zwierzchność Krajowa” – władza państwowa (po 1793 r. rosyjska), mogąca przenieść kontrakty z Dubna; „Datum” (łac.) – dano; „Locus Sigilli” (łac.) – miejsce pieczęci.
Odczyty niepewne: „Zamiechowskiego [?]”, „Serednickiego [?]”. Pisownia nazwiska stron jak w aktach 476–477: w tytule „Zalewskiemu”, w tekście „Zaleskiemu/Zaleski”.
Streszczenie
10/21 XI 1794 Mikołaj Kamieński oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) konsens ks. Józefa Lubomirskiego, kasztelana kijowskiego, starosty romanowskiego (Równe, 20 IX 1794), upoważniający Floriana Zaleskiego, starostę ułanickiego, do wykupienia na kontraktach w styczniu 1795 r. z posesji zastawnej wsi starostwa romanowskiego: Strokowa (od Zamiechowskiego [?]), Kazimirówki (od Zaleskiego) i Koszlak (od Serednickiego [?]) i objęcia ich w posesję zgodnie z wcześniejszą umową.
Akt nr 479
Kwit Nowo JW. Brzezińskiego K.Ż. na Rzecz JW. Karwickiego G.M.W.P. dany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data10/21 XI 1794, Żytomierz
Karty / skanyk. 858v–859 (skan 0375 lewa od ok. 66% wysokości – wpis przekreślony; prawa od góry do ok. 49% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 858v (skan 0375, strona lewa – od ok. 66% wysokości; wpis przekreślony krzyżykiem)
k. 859 (skan 0375, strona prawa – do ok. 49% wysokości; w prawym górnym rogu „859”, dawna numeracja „888” przekreślona)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Miesiąca Listopada Dnia Dziesiątego podług daw=
3nego a Dwudziestego Pierwszego według Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperat. Mości Zyt. Przedemną Jozefem Rosz=
6Przyszedłszy [?] W. Feliks Mędwiedowski [?] Jmieniem JW Jozefa Brzezińskiego [?] K.Ż. Orderu Ś.
7Stanisława Kawalera y z mocy Plenipotencyi od tegoż daney y służącey czyniący
8zdrowy będąc na Ciele y Umyśle odstąpiwszy Swey własney Należney Ziem. Jurysdykcyi dobro=
9wolnie Zeznawa. = Jż gdy JW Krzysztof Karwicki G.M.W.P. czyniąc dosyć nakazom
10Dekretu Ziem. Kijow. Kolumnidzcego [?] Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Dnia
11Szesnastego Września V.S. a Dwudziestego Siodmego N.S. Między JW Zeznawaiącego
12Pryncypałem z iedney, a Sobą z drugiey Strony Zapadłego Prawnego [?] Joachima Muzycen=
13ka z Żoną y Dziećmi z Dobr Wsi Łopatyńca [?] do Dobr Wsi Skulszy [?] po Lustra=
14cyi [?] Kominowey Zbiegłego na Terminie Dnia Osmego Starego Stylu Mie=
15siąca y Roku teraźnieyszych przypadłym wydał y kary Grzywien Czternaście
16przy wydaniu Zapłacił przeto W Zeznawaiący z uczynienia dosyć nakazom
17wypływaiącego Dekretu tegoż JW Krzysztofa Karwickiego G.M.W.P. Jmieniem
18JW Jozefa Brzezińskiego [?] K.Ż. Pryncypała Swoiego /: Zostawiwszy tylko Salwę do upom=
19nienia się o Zboże y rzeczy wyżey wymienionego Poddanego na Gruncie Wsi
20Sobolewy [?] pozostałe Rewersem danym Zapewnione /: na zawsze Kwituie y
21Process Cały o tegoż Poddanego Zaszły niszczy y Kassuie mocą Niniejszego Ze=
22znania Feliks Mędwiedowski [?] m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
[układ] Na k. 858v wpisano tylko numer i tytuł, potem przekreślono; właściwy wpis (inną, drobną ręką) na k. 859.
Zeznanie (10/21 XI 1794, gród kijowski w Żytomierzu, przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): W. Feliks MĘDWIEDOWSKI [?], w imieniu i z plenipotencji JW. Józefa BRZEZIŃSKIEGO [?], kasztelanica żytomierskiego (K.Ż.), kawalera orderu św. Stanisława, zeznaje, że JW. Krzysztof KARWICKI, generał-major wojsk polskich (G.M.W.P.), wykonując dekret ziemski kijowski z 16/27 IX 1794 wydany w sprawie między Brzezińskim a Karwickim, wydał na terminie 8 XI 1794 s.s. prawnego poddanego Joachima MUZYCZENKĘ z żoną i dziećmi, zbiegłego z dóbr wsi Łopatyniec [?] do dóbr wsi Skulsza [?] po lustracji kominowej, i zapłacił 14 grzywien kary. Pełnomocnik kwituje więc Karwickiego na zawsze i kasuje proces o tego poddanego, zastrzegając tylko prawo dochodzenia zboża i rzeczy poddanego, pozostawionych na gruncie wsi Sobolewa [?] i zabezpieczonych wydanym rewersem.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Kwit Nowo” – zapewne „kwit nowy” lub skrót; „Pryncypał” – mocodawca; „Lustracya Kominowa” – spis dymów (kominów) do podatku podymnego (1789–1790); „Grzywna” – jednostka obrachunkowa kar; „Salwa” – zastrzeżenie; „Rewers” – pisemne zobowiązanie; „Kassować y niszczyć Process” – umorzyć sprawę; „V.S./N.S.” – starego/nowego stylu; „m.p.” – manu propria. Wpis przekreślony na k. 858v nazywa poddanego „Joachim Muzyczenko” i wylicza tytuły w pełnym brzmieniu: „Kasztelanica Żytomierskiego”, „Generałowi Majorowi Woysk Polskich”.
10/21 XI 1794 Feliks Mędwiedowski [?], pełnomocnik Józefa Brzezińskiego [?], kasztelanica żytomierskiego, zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że gen.-mjr Krzysztof Karwicki, wykonując dekret ziemski kijowski z 16/27 IX 1794, wydał zbiegłego poddanego Joachima Muzyczenkę z rodziną i zapłacił 14 grzywien kary; pokwitował go i umorzył proces, zastrzegając dochodzenie zboża i rzeczy poddanego.
Akt nr 480
Oblata Extraktu z Akt Kontraktowych Dubieńskich z Upisaniem w nim Kwitu ratione Jnfra Contentorum Autentice wydanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data10/21 XI 1794, Żytomierz (zeznanie w aktach kontraktowych dubieńskich 18 I 1794)
Karty / skanyk. 859–859v (skan 0375 prawa od ok. 49% wysokości; skan 0376 lewa do ok. 78% wysokości)
Językpol.
Transkrypcja
k. 859 (skan 0375, strona prawa – od ok. 49% wysokości)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Miesiąca Listopada Dnia Dziesiątego podług Dawnego
3A Dwudziestego Pierwszego według Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperat. Mości Zytomierskim Przedemną
29iącego Potomkow y Sukcess. Onego nie na Siebie nie wyłączaiąc Ani Exccypa=
30iąc wlewa Cedię y ustępuie, Zachowuiąc tylko dla Siebie Possessyą do wyiścia
31oznaczonego Kontraktem Rumacyą y nadgrodzenia Pretensyi Grontowych, Possessyi
32wyrażonej y Jnwentarza tych Dobr wynikłych mocą Dobrowolnego Zeznania
33Swoiego Jan Zaleski P.Z.Z. z ktorych Xiąg y ten Wypis pod Pieczęcią Starbu [?]
34Krolewskiego iest wydany Pisany w Dubnie. Corresi [?] Kostrowski [?] L.S. Reg. Gro=
35dzki [?] m.p. Ktory to Extrakt Słowo w słowo iak się w Sobie ma do Xiąg
36Niniejszych iest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata (10/21 XI 1794, gród kijowski w Żytomierzu, przed wiceregentem Józefem ROSZKOWSKIM): W. Mikołaj KAMIEŃSKI podał do akt wypis z ksiąg kontraktowych dubieńskich (papier stemplowy polski srebrnogroszowy z doszytym arkuszem za 10 kopiejek) z zeznaniem kwitu z 18 I 1794, złożonego przed Michałem SUDYMUNTOWICZEM [?], wiceregentem tych ksiąg.
Treść zeznania (Dubno, 18 I 1794): W. Jan ZALESKI, pisarz ziemski żytomierski, posiadał sumy na wsi Żydowce w starostwie romanowskim – po pierwsze z cesji W. Michała JASIŃSKIEGO na jego osobę (zeznanej w aktach dubieńskich 17 I 1785, oblatowanej w grodzie kijowskim 3 II 1787), po drugie z kontraktu zastawnego zawartego w Dubnie 15 I 1785 z ks. Józefem LUBOMIRSKIM, starostą romanowskim – łącznie 80 000 zł pol., zabezpieczonych zastawem wsi Żydowce. Na terminie okupu JW. Florian ZALESKI, starosta ułanicki, kawaler orderu św. Stanisława, z mocy konsensu księcia (akt 477) wyliczył Janowi Zaleskiemu 80 000 zł pol. (licząc czerwony złoty po 18 zł). Jan Zaleski kwituje więc na wieczne czasy księcia Lubomirskiego, jego potomków i sukcesorów, nie zostawia sobie żadnego regresu, a swoje prawa do sum i posesji Żydowiec, kontrakty, inwentarze i ewikcję ceduje na Floriana Zaleskiego, zatrzymując posesję tylko do rumacji oznaczonej kontraktem i do wynagrodzenia pretensji gruntowych. Wypis wydano pod pieczęcią (starostwa/kancelarii) w Dubnie; podpis korektora i regenta.
Tłumaczenia i objaśnienia: „Extrakt” – wypis z ksiąg; „ratione Jnfra Contentorum” (łac.) – w sprawie rzeczy niżej zawartych; „Autentice” (łac.) – w formie autentycznej (uwierzytelnionej); „Cessya” – przelew wierzytelności; „Regress” – roszczenie zwrotne; „Ewikcya” – rękojmia, obowiązek obrony nabywcy przed roszczeniami osób trzecich; „wlewa, ceduie y ustępuie” – przelewa prawa; „Rumacya” – ustąpienie z dzierżawy; „O.S.St.” – Orderu Świętego Stanisława (kawaler); „P.Z.Z.” – pisarz ziemski żytomierski; „Czerwony Złoty” – dukat (tu po 18 zł); „Corresi” (łac. correxi) – poprawiłem (podpis korektora); „L.S.” – locus sigilli.
Odczyty niepewne (pismo drobne, gęste): „Sudymuntowiczem [?]” (por. akt 477 – Sudymuntowicz), „Jnfra [?]”, „wielaiąc [?]” (formuła jak w akcie 473), „naypierwey [?] przez W. [?] Prawa”, „ieło [?]”, „kali=kowane [?]”, „Trachowane [?]”, „Szyku [?] Zgaszane [?]”, „Obrzęchowym [?]”, „Ży=tynie [?]”, „obiezuiącego [?]”, „z ręce [?]”, „niedziennemi [?]”, „Ciuy [?]”, „ę [?]”, „wyprzątnieniu [?]”, „Starbu [?]”, „Corresi [?] Kostrowski [?]”, „Reg. Grodzki [?]”. Szczegóły formuł prawniczych w środkowej części aktu oddano z zastrzeżeniem; sens (kwit i cesja praw do Żydowiec za 80 000 zł) pewny.
Streszczenie
10/21 XI 1794 Mikołaj Kamieński oblatował w grodzie kijowskim (Żytomierz) wypis z akt kontraktowych dubieńskich z 18 I 1794: Jan Zaleski, pisarz ziemski żytomierski, posiadający 80 000 zł zabezpieczonych zastawem wsi Żydowce (starostwo romanowskie) – z cesji Michała Jasińskiego i z kontraktu zastawnego z ks. Józefem Lubomirskim z 15 I 1785 – po odebraniu tej sumy od Floriana Zaleskiego, starosty ułanickiego (działającego z konsensu księcia), pokwitował księcia Lubomirskiego i scedował na Floriana Zaleskiego wszystkie prawa do Żydowiec, zachowując posesję do rumacji.
Podcast do tej części
UWAGA: TEN PODCAST WYGENEROWAŁA SZTUCZNA INTELIGENCJA. JEJ INTERPRETACJE NIE SĄ OPINIĄ HISTORYKA I ZAWIERAJĄ BŁĘDY — ZWŁASZCZA WNIOSKI I OCENY TŁA HISTORYCZNEGO. Służy tylko do przybliżenia treści dokumentu. Rozstrzygające są teksty transkrypcji i skany; pytania kieruj do ludzi znających epokę.
Odcinek 12
Polskie sądy na Kijowszczyźnie po drugim rozbiorze