6wistą przysięgłym Grod: Kijow: y Xięgami Niniejszemi Grod:
7Kijowskiemi — Osobiście Stawaiący U. Dominik Ste=
8fański tę Kopią z Herbarza wypisaną Herbu Ogoń=
9czyk UUrod: Kotkwiczów z Herbem odrysowanym na
10Papierze Ordynaryinym sporządzoną z przyszytym
11Arkuszem Papieru Krajowego Stęplowanego do Akt
12Grodzkich Kijowskich w Oblatę podał w ten sposob —
13Kopia z Herbarzu z wypisaniem w niey Herbu Ogoń=
14czyk UUrod: Kotkwiczego (: mieysce herbu :) U. Baryli
15Kotkwicz Dziad, U. Michał od Baryłego Kotkwicz
16Oyciec, od U. Michała Kotkwiczego Synowie, pułstrza=
17ły biały do góry Zelazem wyrychtowaney, na pud
18Pierscienia barku stoiący w Polu Czerwonym w
19Hełmie dwie Ręce Panienskie do góry wyciąg=
20nione z Morowy początek ten herb zabrał, odnoszą
21go od Roku Tysiąc Setnego. Ktora to Kopia Sło=
22wo w Słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniey=
23szych Grodzkich Kijowskich iest zapisana —
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata wypisu z herbarza (bez wskazania, z którego) potwierdzającego przynależność rodziny Kotkwiczów (Kotkiewiczów [?]) do herbu Ogończyk – typowy dokument składany po 1793 r. dla wylegitymowania szlachectwa przed władzami rosyjskimi. W kopii na miejscu herbu narysowano go („mieysce herbu”). Genealogia: Bazyli (Baryli) Kotkwicz – dziad, Michał syn Bazylego – ojciec, synowie Michała (nieimiennie).
Opis herbu Ogończyk: pół strzały srebrnej (białej) grotem do góry, wsparte na półpierścieniu („barku”) w polu czerwonym; w klejnocie dwie ręce panieńskie wzniesione. „Z Morowy” = z Morawy – herbarze (Niesiecki, Paprocki) podają morawskie pochodzenie herbu i datę ok. 1100 r. „pud” = pół; „pułstrzały” = półtorej/pół strzały [?] (w opisach herbu: „pół strzały”).
Streszczenie
19/ 30 XII 1794 Dominik Stefański podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) kopię wypisu z herbarza dla Kotkwiczów herbu Ogończyk – z rysunkiem herbu i genealogią trzech pokoleń (dziad Bazyli, ojciec Michał, synowie Michała) oraz opisem herbu i jego morawskiego pochodzenia (od 1100 r.).
Akt nr 642
Oblata Oswiadczenia W. Krasinskiey że w żadne Jntrygi z Polakami burzącemi spokoyność niewchodziła
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data20 / 31 XII 1794, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata oświadczenia (Dunajowce, 16 XII 1794)
Karty / skanyk. 976v–977v (skan 0496 lewa od ok. 76% – prawa; skan 0497 lewa, górne ok. 40%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 976v (skan 0496, strona lewa – od ok. 76%)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Grudnia podług dawnego
3a Trzydziestego pierwszego podług Nowego Stylu,
4Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorowey
5Mości Zytomierzu, przedemną Piotrem Zeleskim
6Archiwistą
k. 977 (skan 0496, strona prawa)
1Archiwistą przysięgłym Grodz: Kijow: y Xięgami Niniejsze=
2mi Grodzkiemi Kijowskiemi — Osobiście Stawaiący U. An=
3toni Dunin, Oswiadczenie W. Krasinskiey że w żadne
4Jntrygi y Jnteressa z burzącemi spokoyność w Polszcze
5Buntownikami ani wprost ani ubocznie niewcho=
6dziła, na Papierze Stęplowanym Kraiowym napi=
7sane podpisem Ręki tęyże zatwierdzone do Akt
8Grodzkich Kijow: w Oblatę podał, w ten sposob — Ni=
9żey podpisana wykonawszy przysięgę na Wierność
10y Poddaństwo Nayiaśnieyszey Jmperatorowey
11Jey Mości, mam nieruchome Dobra Miasto Duna=
12iowce z przyległemi Wsiami w Guberniy Zasław=
13skiey leżące, oddalaiąc się z Domu mego Dunaio=
14wiec dnia Dwudziestego pierwszego Marca Tysiąc
15Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego Roku, za Paszpor=
16tem P. Berna [?] Horodniczego naów Czas Okręgi
17Kamienieckiey [?] do Lwowa dla dochodzenia tameczny=
18ych Jurysdykcyach Sądowych Sukcessyi po Xiężnie
19Lubomirskiey Kasztel: Krak: spadłey, iako stwierdza
20zaswiadczenie tu przyłączone Trybunału Szlache=
21ckiego Lwowskiego, iakoteż y dla innych Jnteressow
22y odwiedzenia moiey Familii, znaydowałam się
23przez Cały Czas mego za granicą przebywania we Lwo=
24wie, w Rohatynie, y Dziłowie [?] Mieyscach w Ga=
25licyi leżących za Jnteressami Prawnemi, wymu=
26gaiącemi Osobistey bytności, y nietylko niezaiezdża=
27łam w Granicę burzącey się Polski y Litwy, ale
28y przy odkryciu tam rozruchu powziętego Wiaro=
29łomstwem, źle myslących zrywaiących bywsze z Są=
k. 977v (skan 0497, strona lewa – górne ok. 40%)
1siedzkiemi Dzierżawami związki, y obalaiących razem
2sposobem Prawnego w Polszcze Rządu, Szczęście y
3spokoyność Własney swey Oyczyzny, ni wprost ni u=
4bocznie w złe buntownicze Zamiary niewchodziłam
5y żadnego z buntownikami na uszkodzenie przyzwołków [?]
6Nayiaśnieyszey moiey Monarchyni, znoszenia=
7się niemiałam, Co moim zaręczam honorem, podda=
8iąc siebie w przeciwnym Zdarzeniu pod wszelką Su=
9rowość Prawnego Sądzenia Dnia Szesnastego Decem=
10bris, Tysiąc, Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego w Du=
11najowcach. A Krasinska. Ktore to Oswiadczenie
12Słowo w Słowo iak się w sobie ma do Xiąg Niniey=
13szych Grodzkich Kijowskich iest zapisane —
Objaśnienia i tłumaczenia
Oświadczenie lojalnościowe po powstaniu kościuszkowskim, sformułowane według tego samego wzoru co oświadczenie ks. Czetwertyńskiego (akt 640 – te same zwroty o „rozruchu powziętym wiarołomstwem” i „zrywaniu bywszych z sąsiedzkimi dzierżawami związków”). A. Krasińska, właścicielka miasta Dunajowce z przyległymi wsiami w guberni zasławskiej (obecnie obw. chmielnicki), wyjechała z Dunajowiec 21 III 1794 (kilka dni przed wybuchem insurekcji 24 III) za paszportem p. Berna [?], horodniczego okręgu kamienieckiego [?], do Lwowa – dla dochodzenia w tamtejszych sądach spadku po księżnej Lubomirskiej, kasztelanowej krakowskiej (załączono zaświadczenie Trybunału Szlacheckiego Lwowskiego) i dla odwiedzenia rodziny; przebywała we Lwowie, w Rohatynie i w Dziłowie [?] w Galicji. Zapewnia, że nie wjeżdżała w granice „burzącej się Polski i Litwy” ani nie miała kontaktów z powstańcami.
„Horodniczy” – w Rosji naczelnik policji miejskiej (gorodniczij). „Okręg” – tu ujezd (powiat) nowej guberni. Księżna Lubomirska, kasztelanowa krakowska – prawdopodobnie Elżbieta z Czartoryskich Lubomirska (żona Stanisława, marszałka wielkiego koronnego) [?] albo żona Antoniego Lubomirskiego, kasztelana krakowskiego (zm. 1782) – identyfikacja niepewna. „przyzwołków [?]” – odczyt niepewny (może „przywilejów” / „pożytków”).
Streszczenie
20/ 31 XII 1794 Antoni Dunin podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) oświadczenie A. Krasińskiej (Dunajowce, 16 XII 1794), właścicielki miasta Dunajowce z wsiami w guberni zasławskiej: po złożeniu przysięgi na wierność Katarzynie II zapewnia na honor, że od wyjazdu z Dunajowiec 21 III 1794 (za paszportem horodniczego Berna [?]) przebywała w Galicji (Lwów, Rohatyn, Dziłów [?]) w sprawach spadku po księżnej Lubomirskiej, kasztelanowej krakowskiej, i rodzinnych, a w insurekcji ani wprost, ani pośrednio nie uczestniczyła.
Akt nr 643
Oblta Oswiadczenia JW. Krasinskiego że w żadne Jntrygi w Polszcze niewchodził
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data20 / 31 XII 1794, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata oświadczenia (Podfilipie, 1 XII 1794)
Karty / skanyk. 977v–979v (skan 0497 lewa od ok. 41% – prawa; skan 0498 lewa, 1. wiersz)
Językpol.
Transkrypcja
k. 977v (skan 0497, strona lewa – od ok. 41%)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Grudnia podług dawnego
3a Trzydziestego Pierwszego podług Nowego Stylu.
4Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorskiey
5Mości Zytomierzu przedemną Piotrem Zeleskim Ar=
6chiw: przysięgłym Grodz: Kijow: y Xięgami Niniejszemi
7Grodzkiemi Kijow: Osobiście Stawaiący U. Antoni
8Dunin oswiadczenie JW. Jozefa [przekreślone: Graffa] Korwin Kra=
9sinskiego że w żadne Jntrygi y Jnteressa z burzą=
10cemi Spokoyność w Polszcze buntownikami, ani w=
11prost ani ubocznie niewchodził, na Papierze Stę=
12plowanym Krajowym napisane, podpisem Rę=
13ki tegoż zatwierdzone do Akt Grodz: Kijow: w O=
14blatę podał w ten sposob — Niżey podpisany wy=
k. 978 (skan 0497, strona prawa)
1konawszy przysięgę na Wierność y Poddaństwo Nayia=
2snieyszey Jmperatorskiey Mości, mam nieruchome
3Dobra Podfilipie y Przysiołek Dobrowola w Guberniy
4Zasławskiey leżące oddalaiąc się z domu mego Podfi=
5lipia w dobra moie dziedziczne Rohatyn dla Gospo=
6darstwa oraz dla dopilnowania Spraw w Jurysdy=
7kcyi Trybunału Lwow: agituiącey się Okupna [?] z
8Wyż: wspomnionych dobr, iako swiadczy swiadectwo
9od Trybunału dane znaydowałem się przez Cały Czas
10za granicą przebywaiąc w dobrach mych Rohatynie
11w Galicyi leżących za Jnteressami Prawnemi y do=
12pilnowania mego Gospodarstwa nietylko niezaie=
13dżałem w Granicę buntuiącey się Polski y Litwy, ale
14y przy odkryciu tam rozruchu powziętego Wiarołom=
15stwem źle myslących zrywaiących bywsze z Sąsiedz=
16kiemi Dzierżawami Związki, y obalaiących razem
17sposobem Prawnego w Polszcze Rządu, Szczęście y Spo=
18koyność Własney swey Oyczyzny ni wprost ni
19w ubocznie w złe buntownicze sposob niewchodzi=
20łem y żadnego z buntownikami na uszkodzenie Pożyt=
21kow Nayiaśnieyszey Mey Monarchyni znosze=
22nia się [przekreślone: niemiałem] niemiałem, Co moim zaręczam honorem po=
23daiąc siebie w przeciwnym zdarzeniu pod wszelką
24surowość prawnego Sądzenia. Dnia Pierwszego Decem=
25bra Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego, w Podfili=
26piu. Jozef Graff Korwin Krasinski. Ktore to oswiad=
27czenie w Słowo w Słowo iak się w sobie ma do Xiąg
k. 978v (skan 0498, strona lewa – 1. wiersz)
1Niniejszych Grodzkich Kijowskich iest zapisane —
Objaśnienia i tłumaczenia
Trzecie z serii oświadczeń lojalnościowych z grudnia 1794 (por. akty 640, 642), według tego samego wzoru. Hr. Józef Korwin Krasiński, właściciel dóbr Podfilipie z przysiółkiem Dobrowola w guberni zasławskiej (Podole, nad Zbruczem), oświadcza, że przebywał w swoich dziedzicznych dobrach Rohatyn w Galicji (gospodarstwo i sprawa przed Trybunałem Lwowskim – załączono świadectwo Trybunału) i nie miał udziału w insurekcji. Oświadczenie podał ten sam Antoni Dunin, który złożył też oświadczenie A. Krasińskiej (akt 642) – zapewne pełnomocnik rodziny.
„Okupna [?]” – odczyt niepewny (w rkp. „Olupna”/„Okupna”); chodziłoby o sprawę o okup (wykup) wyżej wymienionych dóbr. W tytule nad wierszem słowo „Graffa” przekreślone, w podpisie „Jozef Graff Korwin Krasinski”. „Pożytkow” w tym miejscu odpowiada „przyzwołków [?]” w akcie 642.
Streszczenie
20/ 31 XII 1794 Antoni Dunin podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) oświadczenie hr. Józefa Korwin Krasińskiego (Podfilipie, 1 XII 1794), właściciela Podfilipia i przysiółka Dobrowola w guberni zasławskiej: po złożeniu przysięgi na wierność Katarzynie II zapewnia na honor, że przez cały czas pobytu za granicą przebywał w swoich dobrach Rohatyn w Galicji (gospodarstwo, sprawa przed Trybunałem Lwowskim) i ani wprost, ani pośrednio nie uczestniczył w insurekcji.
Akt nr 644
Oblata Oswiadczenia W. Felinskiey Chor. Łuck. że w żadne Jntrygi w Polszcze niewchodziła
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data20 / 31 XII 1794, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata oświadczenia (Żytomierz, 24 XII st. st. 1794 [?])
Karty / skanyk. 978v–979v (skan 0498 lewa od 2. wiersza – prawa; skan 0499 lewa, górne ok. 30%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 978v (skan 0498, strona lewa – od 2. wiersza)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Grudnia podług dawnego
3a Trzydziestego Pierwszego podług Nowego Stylu —
4Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorskiey
3siebie w przeciwnym Zdarzeniu pod wszelką surowość
4Prawnego Sądzenia Działo się w Zytomierzu Dnia Dwu=
5dziestego Czwartego Decembris V.S. Tysiąc Siedmset Dzie=
6więćdziesiąt Czwartego Roku — Rozalia Felińska Ch: Ł:
7Ktoreto oswiadczenie Słowo w Słowo iak się w Sobie
8ma do Xiąg Niniejszych Grodz: Kijow: iest zapisane —
Objaśnienia i tłumaczenia
Kolejne oświadczenie lojalnościowe według wzoru z aktów 640–643. Rozalia Felińska, chorążyna łucka, wdowa (od 7 lat mieszkająca po śmierci męża we wsi Wojutyn [Woiutyn] w województwie wołyńskim, powiecie łuckim – na terenie, który w 1794 pozostawał jeszcze w granicach Rzeczypospolitej, „za granicą Imperii w kraju polskiej dzierżawy”), właścicielka wsi Osowa w guberni zasławskiej i połowy Wojutyna. Wyjechała z Osowy 19 XII 1792 do Wojutyna i przebywała tam do 28 XI 1794, nie mogąc z powodu słabości zdrowia i gospodarstwa przyjeżdżać do Osowy; zapewnia o nieudziale w insurekcji.
Data podpisu: „24 Decembris V.S.” – późniejsza niż data oblaty (20 XII st. st.); możliwa pomyłka pisarza (np. 14 XII) albo odczyt niepewny [?]. „zierdzui= [?]” – wyraz niejasny na końcu wiersza (sens: zjeżdżać / zjeżdżałam). „Chor. Sanocki” – chorąży sanocki (JW. Jan Jakubowski). „Ch: Ł:” = chorążyna łucka.
Streszczenie
20/ 31 XII 1794 JW. Jan Jakubowski, chorąży sanocki, podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) oświadczenie Rozalii Felińskiej, chorążyny łuckiej, właścicielki wsi Osowa w guberni zasławskiej i połowy wsi Wojutyn w pow. łuckim: po przysiędze na wierność Katarzynie II zapewnia na honor, że od 19 XII 1792 do 28 XI 1794 mieszkała w Wojutynie (za granicą Imperium) i nie uczestniczyła w insurekcji ani nie kontaktowała się z powstańcami.
Akt nr 645
Oblta Prorogacyi w sprawie UU. Stankiewiczów z UU. Jaworowską y Jnn:
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data20 / 31 XII 1794, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata prorogacji (Turbówka [?], 29 XII st. st. 1794 [?])
Karty / skanyk. 979v–980 (skan 0499 lewa od ok. 31% – prawa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 979v (skan 0499, strona lewa – od ok. 31%)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego Grudnia podług dawnego
3a Trzydziestego Pierwszego podług Nowego Stylu.
4Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorskiey
5Mości Zytomierzu przedemną Piotrem Zeleskim Ar=
6chiw: przysięgłym Grodz: Kijow: y Xięgami Niniejszemi
7Grodzkiemi Kijow: — Osobiście Stawaiący U. Jan
8Borkowski [?] Archi: Ziem: Kijow: tę Prorogacyę w Spra=
9wie UU. Stankiewiczów z UU. Jaworowską Sokalskie=
10mi y Jnnemi sporządzoną termin Ziazdu z dnia Pier=
11wszego Stycznia V.S. do Dnia dwudziestego Szóstego
12Marca Nowego Stylu w Roku Tysiąc Siedmset Dzie=
13więćdziesiąt piątym, odraczaiącą, na Papierze Stępl:
14Kraiowym spisaną podpisem Urzędu Pisarskiego Ziem:
15Kijow: zatwierdzoną do Akt Grodzk: Kijow: w Oblatę
16podał w ten sposob — Oznaymuię Niniejszym Listem
17moim odroczenym komu otym wiedzieć będzie należało, a
18Mianowicie Stronom między sobą Czyniącym, iż Ja bę=
19dąc Wezwanym od UU. Alexandra y Teofili z Mikulskich [?]
k. 980 (skan 0499, strona prawa)
1Stankiewiczów Małż: na Kommissarza z mocy Dekretu Ziem:
2Kijow: między temiż UU. Stankiewiczami z iedney a UU.
3Maryanną z Bielowskich [?] pierwszego Romanowską, pow=
4tórnego Zamęścia Jaworowską Wdową, Danielem y Ma=
5ryanną z Brzostowskich Sokalskiemi Małż: Jgnacym
6y Maryanną z Brzostowskich Kozłowskiemi [?] Małż: Janem
7y Alexandrą z Brzostowskich Nowickiemi [?] Małż:
8Wincentym y Anastazyą z Brzostowskich Sosnowskie=
9mi Małż: y Danielem Sokołowskim [?] WW. z drugiey Stro=
10ny Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
11Dnia Trzydziestego pierwszego Marca V.S. na Ziazd upa=
12dłego, oraz Limity Roku tegoż Dnia dwudziestego
13Czerwca V.S. między temiż Stronami na Gruncie
14dobr Miasta Zytomierza przez Urząd Komm: Ziem:
15Kijow: zrobioney pomieniony Ziazd do Dnia Pier=
16wszego Stycznia V.S. w Roku Tysiąc Siedmset Dzie=
17więćdziesiąt Piątym za zgodą Stron odraczaiący wol=
30cya Słowo w Słowo iak się w sobie ma do Xiąg Ni=
31niejszych Grodz: Kijow: iest zapisana —
Objaśnienia i tłumaczenia
Prorogacja (odroczenie) zjazdu sądowego komisarza ziemskiego kijowskiego w sprawie małżonków Aleksandra i Teofili z Mikulskich [?] Stankiewiczów (powodów) przeciw Maryannie z Bielowskich [?] 1° v. Romanowskiej, 2° v. Jaworowskiej, wdowie, oraz rodzeństwu Brzostowskich i ich mężom (Sokalscy, Kozłowscy [?], Nowiccy [?], Sosnowscy) i Danielowi Sokołowskiemu [?]. Zjazd na grunt dóbr miasta Żytomierza, przypadły pierwotnie 31 III 1794 (st. st.) i zalimitowany 20 VI 1794 na 1 I 1795, komisarz przenosi – z powodu własnych zajęć – na 26 III 1795 (st. st.), zachowując stronom termin zawity i wolność sprowadzenia innego „officyalisty” (urzędnika) w razie jego nieprzybycia.
Niezgodności dat: w części oblatowej termin docelowy „26 Marca Nowego Stylu”, w tekście prorogacji „26 Marca V.S.”; data wystawienia „29 Grudnia V.S.” późniejsza od daty oblaty (20 XII st. st. / 31 XII n. st.) – prawdopodobnie miało być „Nowego Stylu” (29 XII n. st. = 18 XII st. st.) [?]. Nazwisko podpisującego (komisarza): odczyt „Paszkowski” niepewny (może „Pasikowski”). Turbówka [?] – miejsce wystawienia, odczyt niepewny.
Streszczenie
20/ 31 XII 1794 Jan Borkowski [?], archiwista ziemski kijowski, podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) prorogację komisarza Teodora Paszkowskiego [?] (Turbówka [?], 29 XII 1794): w sprawie małżonków Aleksandra i Teofili Stankiewiczów przeciw Maryannie z Bielowskich [?] Jaworowskiej, wdowie, małżonkom Sokalskim, Kozłowskim [?], Nowickim [?], Sosnowskim (żony z Brzostowskich) i Danielowi Sokołowskiemu [?] zjazd na grunt dóbr miasta Żytomierza, wyznaczony na 1 I 1795, został odroczony na 26 III 1795.
Akt nr 646
Kwit Jmieniem W. Słaskiego na Rzecz JW. Branickiego y Jnn: służący
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data20 / 31 XII 1794, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu
Karty / skanyk. 980v (skan 0500 lewa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 980v (skan 0500, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia dwudziestego Grudnia podług dawnego
3a Trzydziestego Pierwszego podług Nowego Stylu.
4Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorskiey Mo=
16z drugiey Strony wypadłym nakazano zostało, aby Szlach:
17Silwan Zywelewicz Summę Złł. Poll. Siedmset z Doku=
18mentu W. Słaskiemu zapewnioną na dniu dwudzie=
19stym Sierpnia V.S. do Rąk W. Słaskiego z Prattą [?] z Liwą [?] Grzy=
20wien Czternastu pod WW. zapłacił, do ktorego zapłace=
21nia aby JW. Branicki Silwana przymusił, lub też w
22Satisfakcyą W. Słaskiemu z Zoną dziećmi y Całym
23Maiątkiem na Tymże Terminie pod podobnąż Ostro=
24ścią wydał, polecono, y chociaż na przyszłym Termi=
25nie na JW. Branickiego nastąpiła Oblata, gdy iednak Szlach:
26Silwan Zywelewicz zaraz po terminie W. Słaskiemu
27uiścił się y wyżey wyrażoną kwotę Złł. Siedmset z Liwą [?]
28Grzywien Czternastu do Rąk W. Słaskiego wypłacił,
29przeto U. Zeznawaiący tak JW. Branickiego z nastąpio=
30ney Oblaty, iakoteż Szlach: Silwana Zywelewicza z wy=
31płacenia Summy wiecznemi y nigdy niedrowanemi [?] Kwi=
32tuie Czasy mocą dobrowolnego Zeznania swego —
33Alexander Jankowski etc.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit sądowy: dekretem grodu kijowskiego z 25 VII 1794 (st. st.) w sprawie W. Aleksandra Słaskiego (S.C. – urząd nierozwiązany [?]) przeciw hetmanowi wielkiemu koronnemu Franciszkowi Ksaweremu Branickiemu (właścicielowi Białej Cerkwi) i szlachetnemu Sylwanowi Żywelewiczowi [?], mieszczaninowi białocerkiewskiemu, nakazano Żywelewiczowi zapłacić 700 zł pol. z dokumentu (obligu) do 20 VIII 1794 pod karą (winą) 14 grzywien, a Branickiemu – jako panu miasta – przymusić go do zapłaty albo wydać go „z żoną, dziećmi i całym majątkiem” na satysfakcję wierzycielowi. Choć na następnym terminie zapadła oblata (uznanie niestawiennictwa) przeciw Branickiemu, Żywelewicz zaraz potem zapłacił 700 zł z winą, wobec czego plenipotent Słaskiego kwituje obu.
HWK = Hetman Wielki Koronny. „z Prattą [?] z Liwą [?]” – wyrazy niepewne; sens: z winą (karą) 14 grzywien. „niedrowanemi [?]” – formuła kwitacyjna, zwykle „wiecznemi y nigdy nieodzownemi czasy” [?]. Odczyt nazwiska „Zywelewicz” niepewny w szczegółach (Zywelowicz).
Streszczenie
20/ 31 XII 1794 Aleksander Jankowski, plenipotent W. Aleksandra Słaskiego, zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że Sylwan Żywelewicz, mieszczanin białocerkiewski, spłacił Słaskiemu 700 zł pol. z winą 14 grzywien, zasądzone dekretem grodzkim z 25 VII 1794, i kwituje z tego zarówno Żywelewicza, jak i hetmana Franciszka Ksawerego Branickiego (także z oblaty, która zapadła przeciw niemu).
Akt nr 647
Oblta Listu W. Dąbrowskiego do WJX. Prezydenta Konwentu Rzyszczewskiego pisanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data22 XII 1794 / 2 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata listu (Mirówka [?], 19 II 1793)
Karty / skanyk. 981 (skan 0500 prawa)
Językpol.
Transkrypcja
k. 981 (skan 0500, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego drugiego Grudnia dawnego
3a zaś Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Piątego
4Dnia drugiego Stycznia podług Nowego Stylu —
5Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorskiey
19do Wsi ktorąm kupił, y tak dopiero Szesnastego po=
20wróciłem, teraz posyłam Złotych Sto Pięćdziesiąt Pro=
21wizyi y Kwit na nią upraszam a to w moc funduszu
22Trzech Tysięcy Złł. tak za ś.p. Zonę moią iako
23y mnie żyiącego, oraz upraszam o ciągłe Nabożeń=
24stwo, ktore uczyni się tak iak będzie należało, Modli=
25twom Swiętym y Łaskawemu Sercu mnie oddawszy
26Jestem WWMM Pana Dobrodzieja Nayniższy Sługa
27Dąbrowski mpp. podpis Koperty w te słowa „WJX.
28Prezydentowi Zakonu WWOO. Trynitarzów Kon=
29wentu Rzyszczewskiego WWMM Panu Dobrodzieiowi
30w Rzyszczowie. Ktoryto List Słowo w Słowo iak
31się w Sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodzkich
32Kijowskich iest zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Pierwszy wpis z nowego miesiąca – nagłówek „Miesiąc Styczeń Nowego Stylu” (styczeń 1795 n. st.). APGK = Archiwista Przysięgły Grodzki Kijowski.
List W. Dąbrowskiego (z Mirówki [?] – rkp. „Mierowka”, 19 II 1793) do prezydenta konwentu oo. trynitarzy w Rzyszczowie nad Dnieprem: po powrocie z kontraktów (zapewne kijowskich, styczniowych) i z nowo kupionej wsi przesyła 150 zł procentu (prowizji 5%) od sumy funduszowej 3000 zł, zapisanej na nabożeństwa za duszę zmarłej żony i za niego samego, prosząc o kwit i o „ciągłe nabożeństwo”. List oblatowano zapewne jako dowód wypłaty prowizji. Trynitarze (zakon Trójcy Przenajświętszej, wykup jeńców) mieli konwent w Rzyszczowie (pow. kijowski).
Streszczenie
22XII 1794 / 2 I 1795 Jan Obuchowski podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) list W. Dąbrowskiego z 19 II 1793 do prezydenta konwentu oo. trynitarzy w Rzyszczowie, przy którym Dąbrowski przesyłał 150 zł prowizji od funduszu 3000 zł na nabożeństwa za ś.p. żonę i za siebie, prosząc o kwit.
Akt nr 648
Oblta Listu od W. Dąbrowskiego do WJX. Prezydenta Konwentu Rzyszcz: pisanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data22 XII 1794 / 2 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata listu (Mirówka, 24 XI 1792)
Karty / skanyk. 981v (skan 0501 lewa, górne ok. 72%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 981v (skan 0501, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego drugiego Grudnia podług dawnego
3a zaś Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Piątego —
4Dnia Drugiego Stycznia podług Nowego Stylu —
5Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Zyto=
28nu Dobrodzieiowi w Rzyszczowie — Ktoryto list Słowo w Sło=
29wo iak się w sobie ma do Xiąg Niniejszych Grodzkich Ki=
30jowskich iest zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Wcześniejszy (24 XI 1792) list tego samego W. Dąbrowskiego do prezydenta konwentu trynitarzy w Rzyszczowie, ks. Łukasza – dokument funduszu: Dąbrowski deklaruje zapis wieczysty 3000 zł pol. na klasztor, od którego będzie płacił 5% procentu (150 zł) co roku 28 stycznia, a kapitał wypłaci, gdy zakonnicy znajdą „ewiktora” (gwaranta / pewną lokatę zabezpieczoną ewikcją); w zamian prosi o cotygodniową mszę – „pro vivo Caspero et defuncta Josepha” (za żyjącego Kaspra i zmarłą Józefę) – stąd imiona fundatora (Kasper Dąbrowski) i jego zmarłej żony (Józefa). Dołącza korzec pszenicy na opłatki. Akt 647 to list przy pierwszej wypłacie procentu (II 1793).
Łac. „pro vivo Caspero et defuncta Josepha” = za żyjącego Kaspra i zmarłą Józefę. „nieodmienny [?] uzdew [?]” – fragment niejasny; „nie=gły [?]” – może „nieustannie”/„ciągłe” [?].
Streszczenie
22XII 1794 / 2 I 1795 Jan Obuchowski podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) list Kaspra Dąbrowskiego z Mirówki z 24 XI 1792 do ks. Łukasza, prezydenta konwentu oo. trynitarzy w Rzyszczowie: Dąbrowski zapisuje na klasztor fundusz wieczysty 3000 zł pol. z 5% procentem (150 zł rocznie, płatne 28 I), prosi o cotygodniową mszę za siebie i za zmarłą żonę Józefę i przesyła korzec pszenicy na opłatki.
Akt nr 649
Oblta oswiadczenia Fałkowskiego, że w żadne Jntrygi w Polszcze niewchodził
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data22 XII 1794 / 2 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata oświadczenia (Żytomierz, 1 I 1795)
Karty / skanyk. 981v–982v (skan 0501 lewa od ok. 72% – prawa; skan 0502 lewa, górne ok. 13%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 981v (skan 0501, strona lewa – od ok. 72%)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia Dwudziestego drugiego Grudnia podług dawnego
3a zaś Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Piątego.
4Dnia drugiego Stycznia podług Nowego Stylu —
5Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości
1Grodzkim Kijowskim y Xięgami Niniejszemi Grodz: Kijowskiemi
2Osobiście Stawaiąc W. Aron [?] Fałkowski Oswiadczenie że
3w żadne Jntrygi Jnteressa ani wprost z burzącemi spokoyność
4w Polszcze Polakami niewchodził, na Papierze Stępl: na=
5pisane podpisem ręki zatwierdzone do Akt Grod: Kijow:
6dla zapisania podał w ten sposob — Ja niżey podpisany
7Przysięgły przed Bogiem na Wierność y Poddaństwo Jey
8Jmperatorskiey Mości, mam nieruchome Dobra w Zastawie
9moiey Wieś Strywę [?], w Guberniy wprzód Mińskiey, a teraz
10Zasławskiey w Powiecie Łuckim y za Granicą Jmperyi w tymże
11Powiecie, maiąc Dobra Wieś Korytu [?] dziedziczne oddali=
12wszy się z domu moiego mieszkania Czasowego w tu=
13teyszym Kraju, wstępuiąc w Post wielki Roku Tysiąc
14Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego wyiechałem do swoich
15Dobr Wsi Koryt [?], w Polszcze Sytuowanych dla ułatwie=
16nia Gospodarskiego porządku, gdzie bawiąc aż do Osta=
17tnich dni Miesiąca Maja, udałem się potym w Kor=
18don Cesarski w Jnteressie Opieki nad bracią moiemi, a
19z tamtąd powracaiąc Ostatnich dni Augusta do Dobr
20Wsi Strywy [?] w tuteyszym Kraju leżących, obłożony zo=
21stałem nagle Chorobą we Wsi Mołniłowie [?], lecz przez Ca=
22ły Ciąg mego bawienia się od Czasu wyiechania z Dobr
23tuteyszego Kraju swięcie zachowuiąc Obowiązek przysięgi
24iako wierny Poddany Jey Jmperatorskiey Mości
25y dobrze Myslący dawney Mey Oyczyzny Obywatel
26przy wszczętey w Polszcze y Litwie niespokoyności y po=
27dżegłym buncie, przez Wiarołomstwo źle myslących
28zrywaiących bywsze z Sąsiedzkiemi dzierżawami Związ=
29ki y wywracaiących w Polszcze Prawnego Rządu, z
30konieczným pomieszkaniem we Wnętrzney Cywilney
31spokoyności, nietylkom niebył Uczestnikiem wyraźnie
32ni Ubocznie buntowniczego przedsięwzięcia, ale też
33żadnego znoszenia się na szkodę Jnteressu Nayiaś=
34nieyszey Mey Monarchini, z Naruszycielami Pokoju
k. 982v (skan 0502, strona lewa – górne ok. 13%)
1niemiałem, Co y zaręczam honorem moim poddaiąc siebie w przeci=
2wnym zdarzeniu pod wszelką ostrość Prawnego Sądzenia. Dzia=
3ło się w Zytomierzu Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Pią=
4tego Dnia Pierwszego Januarij Aaron Fałkowski St. Ktoreto
5Oswiadczenie Słowo w Słowo iak się w sobie ma do Xiąg Ni=
6niejszych Grodz: Kijow: iest zapisane —
Objaśnienia i tłumaczenia
Kolejne oświadczenie lojalnościowe (por. akty 640, 642–644). Aaron (Aron) Fałkowski, St. (stolnik? [?]), posiadał w zastawie wieś Strywę [?] w guberni „wprzód mińskiej, a teraz zasławskiej” (w 1793 r. część Wołynia przyłączono najpierw do guberni mińskiej) w powiecie łuckim, a za granicą Imperium (w Rzeczypospolitej) dziedziczną wieś Koryt [?]. Na początku Wielkiego Postu 1794 wyjechał do Koryta dla gospodarstwa, do końca maja tam przebywał, potem udał się do kordonu cesarskiego (Galicja) w sprawie opieki nad braćmi, a wracając pod koniec sierpnia zachorował we wsi Mołniłów [?]. Zapewnia, że w insurekcji nie uczestniczył. Tu wyraźnie „z Naruszycielami Pokoju” – potwierdza odczyt niepewnego miejsca w akcie 640 („Nawrzycielami [?]” = naruszycielami).
Nazwy wsi Strywa [?], Koryt [?] (Korytu / Koryt), Mołniłów [?] – odczyty niepewne, identyfikacje nieustalone. „konieczným pomieszkaniem we Wnętrzney Cywilney spokoyności” – sens: przebywając w spokoju cywilnym.
Streszczenie
22XII 1794 / 2 I 1795 W. Aaron Fałkowski, stolnik [?], złożył w grodzie kijowskim (Żytomierz) oświadczenie (Żytomierz, 1 I 1795): po przysiędze na wierność Katarzynie II zapewnia na honor, że od Wielkiego Postu 1794 przebywał w swej dziedzicznej wsi Koryt [?] w Polsce (pow. łucki), potem w Galicji w sprawie opieki nad braćmi, a w drodze powrotnej do zastawnej wsi Strywa [?] (gubernia zasławska) zachorował – i w insurekcji ani wprost, ani pośrednio nie uczestniczył.
Akt nr 650
Posessya 3letnia [?] Arędowna w Słobodzie Krasnypol na rzecz W. Obuchowskiego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data22 XII 1794 / 2 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie woźnego o podaniu w posesję (czynność 28 XII 1794 n. st.)
Karty / skanyk. 982v (skan 0502 lewa od ok. 14%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 982v (skan 0502, strona lewa – od ok. 14%)
1Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Czwartego
2Dnia dwudziestego drugiego Grudnia podług dawnego
3A zaś Roku Tysiąc Siedmset Dziewięćdziesiąt Piątego
4Dnia drugiego Januarij podług Nowego Stylu.
5Na Urzędzie Grodzkim w Mieście Jey Jmperatorskiey Mo=
6ści Zytomierzu przedemną Piotrem Zeleskim APGK. y Xięga=
7mi Niniejszemi Grodzkiemi Kijow: Stawiwszy się Osobiście Woźny
22syą, Poddanych do Gromady zwoławszy, o Possessorze W.
23Macieju Obuchowskim uwiadomił, a tak Podda=
24ni w Niczym niesprzeciwiaiąc się, do pełnienia Po=
25winności zabrali się, a Woźny Szlachta przy Sobie
26będąca zaswiadczywszy się, z tamtąd odiechał, y tu
27do Akt przybywszy prawdziwe uczynił, Obwoła=
28ney Posessyi Zeznanie — Woźny pisać nieumie=
29iący, krzyżykiem podpisał się + —
30Czytał Szczygielski
Objaśnienia i tłumaczenia
Zeznanie woźnego (relacja) o podaniu W. Maciejowi Obuchowskiemu (CWS – urząd nierozwiązany [?]) w posesję arendowną słobody Krasnypol (Krasne Pole), należącej do dóbr Dernowszczyzna [?], na mocy punktów kontraktowych zawartych z W. Aleksandrem Hołowińskim (M.S. – miecznik? [?]). Woźny zwołał gromadę poddanych (ciągłych i pieszych) i oznajmił im nowego posesora; poddani nie sprzeciwiali się. Woźny niepiśmienny podpisał się krzyżykiem; „Czytał Szczygielski” – adnotacja kancelaryjna (kolacjonowanie / odczytanie zeznania).
22XII 1794 / 2 I 1795 woźny Cyryl Znajewski [?] zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że w grudniu 1794 na wezwanie W. Macieja Obuchowskiego, w obecności szlachty Jana Bojanowskiego i Michała Czechowskiego, podał mu – na mocy kontraktu z W. Aleksandrem Hołowińskim – w spokojną posesję arendowną słobodę Krasnypol (należącą do Dernowszczyzny [?]) ze wszystkimi poddanymi, powinnościami i dochodami; poddani przyjęli nowego posesora bez sprzeciwu.
Akt nr 651
Oblata Kopii z Herbarza z wypisaniem w niey Herbu Nieczuja UU. Czerniawskim służącego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data23 XII 1794 / 3 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata wypisu z herbarza i zaświadczenia szlachty (Mączyny [?], 15 VII 1794)
Karty / skanyk. 983 (skan 0502 prawa, górne ok. 75%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 983 (skan 0502, strona prawa – inna ręka, drobniejsze pismo)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego Dnia
2Dwudziestego Trzeciego Grudnia podług Dawnego, a Ro=
3ku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Piątego, Dnia
4Trzeciego, Stycznia podług nowego Stylu,
5Na Urzędzie Grodz: w Mieście Jey Jmperator: Mci Zy=
6tomierzu Przedemną Piotrem Zeleskim Archywi=
7sto Przysięgłym Grodz: Kijo: y Xięgami niniejszemi Grodz:
8Kijo: = Osobiście Stawaiący UU. Antoni Przezniow=
9ski [?] Kopią z Herbarza z wypisaniem w niey Herbu
10Nieczuja UU. Czerniawskim służącego z Odrysowa=
11nym Herbem y Zaswiadczeniami od UU. Jchmciów
12Panow Szlachty podpisami y Pieczęciami Zatwier=
13dzone na Papierze Krajowym sporządzoną do Akt
14Grodz: Kijo: w Oblatę podał w sposob takowy = My UU.
15Szlachta Obywatele Wwa Kijo: znaiąc do Statecznie o=
16Urodzeniu Szlacheckim U. Atanazego Czerniawskie=
17=go ktory iest UU. Jana y Barbary z Zubrzyckich Czer=
18niawskich Synem, a zaś UU. Kazimierza y Anny z
19Dąbrowskich Czerniawskich Wnukiem y iż UU. Czer=
20niawscy Szlachta Polska maią Herb Nieczuja, ta=
21iest Pieniek o Pięciu Korzeniach, Szpak Czarny na tym
22Pieńku y Dwie Gałązki z Boku koło Szpaka [?] na Heł=
23mie Pawi Ogon, y takowym Herbem Cały Dom tychże
24UU. Czerniawskich Pieczętuie się Zaswiadczamy kto=
25re Zaswiadczenie Rękami własnemi podpisuiemy =
26Działo się w Mączynach [?], Tysiąc, Siedmset, Dziewięć=
27dziesiąt Czwartego Roku Dnia Piętnastego Julij
28Jan Ławrzyński [?] mp. (L.S.) Jakob Zmudzki (L.S.) Marcin
29Borowski (L.S.) Jozef Lubadzki [?] (L.S.) Jozef Stoborski [?]
30(L.S.) Andrzey Monastyrski (L.S.) Marcin Kuznowski [?]
31(L.S.) Antoni Pastowski [?] (L.S.) Ludwik Chmielowski L.S.
32Ktorato Kopia Słowo w Słowo jak się w sobie ma
33do Xiąg niniejszych Grodz: Kijow: iest Zapisana L L
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata zaświadczenia szlachty województwa kijowskiego (dziewięciu podpisanych z pieczęciami, L.S. = locus sigilli, miejsce pieczęci) o szlachectwie Atanazego Czerniawskiego, syna Jana i Barbary z Zubrzyckich, wnuka Kazimierza i Anny z Dąbrowskich, i o przysługującym rodzinie herbie Nieczuja – z rysunkiem herbu. Takie zaświadczenia składano masowo po 1793 r. dla legitymacji szlachectwa w Imperium Rosyjskim (por. akt 641).
Opis herbu w zaświadczeniu („pieniek o pięciu korzeniach, szpak czarny na tym pieńku i dwie gałązki z boku …, na hełmie pawi ogon”) odbiega od klasycznego opisu Nieczui w herbarzach (pień z dwoma sękami/gałązkami i krzyżem) – oddano wiernie. „koło Szpaka [?]” – odczyt niepewny. Miejsce wystawienia „w Mączynach [?]” – niepewne. Na końcu „L L” – zapewne skrót kancelaryjny (litterae / locus [?]).
Streszczenie
23XII 1794 / 3 I 1795 Antoni Przezniowski [?] podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) kopię z herbarza z rysunkiem herbu Nieczuja dla Czerniawskich wraz z zaświadczeniem dziewięciu szlachciców województwa kijowskiego (Mączyny [?], 15 VII 1794), że Atanazy Czerniawski, syn Jana i Barbary z Zubrzyckich, wnuk Kazimierza i Anny z Dąbrowskich, jest szlachcicem, a ród Czerniawskich pieczętuje się herbem Nieczuja.
Akt nr 652
Oblta Kopij z Herbarza z Opisaniem w niey Herbu Piława UU. Janowskim służącego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data23 XII 1794 / 3 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata wypisu z herbarza i zaświadczenia szlachty (Bieszczenowce [?], 25 V 1794)
Karty / skanyk. 983–983v (skan 0502 prawa, dolne ok. 22%; skan 0503 lewa, górne ok. 55%)
10Szlacheckim U. Teodora Janowskiego, ktory iest UU.
11Jozefa y Maryanny z Witwickich Janowskich Synem
12a zaś UU. Pawła y Katarzyny z Strusiów Janowskich
13Wnukiem y iż UU. Janowscy są Szlachtą Polską ma=
14ią Herb Piława to iest pułtrzecia krzyża białego
15w Polu błękitnym tym kształtem ułożonego że o=
16statniego od dołu z lewey Strony. Tarczy tylko połowa
17nad Koroną Pięć Pior Strusich y takowym Herbem pieczę=
18tuie się Cały Dom UU. Janowskich, ktore Zaswiadcze=
19nie Rękami własnemi podpisuiemy Datum w Bieszczeno=
20wce [?] Dnia Dwudziestego Piątego Maja, Tysiąc, Siedm=
21set Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Roku, Jan Koziński L.S.
22Antoni Gregurka (L.S.) Jan Gregurka (L.S.) Tomasz Gregur=
23ka, Szymon Kosiński, Stanisław Barczewski, Szymon Wit=
24wicki, Antoni Raszkiewicz [?], Ktorato Kopia Słowo w Słowo
25jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grodzkich Ki=
26jowskich iest Zapisana —
Objaśnienia i tłumaczenia
Zaświadczenie szlachty o szlachectwie Teodora Janowskiego (syna Józefa i Maryanny z Witwickich, wnuka Pawła i Katarzyny ze Strusiów) i o herbie Piława. Opis herbu nieco zniekształcony: „pułtrzecia krzyża białego (= dwa i pół krzyża srebrnego) w polu błękitnym, tak ułożonego, że ostatniego od dołu z lewej strony tylko połowa; nad koroną pięć piór strusich”. W herbarzach: Piława – w polu błękitnym krzyż dwuipółramienny (podwójny z połową trzeciego poprzecznego ramienia u dołu).
Tekst „Tarczy” – zbędny wtręt pisarza (w miejscu przecinka). „Siedmią Pieczęciami” – podpisanych jest jednak dziewięciu, przy trzech zaznaczono L.S. Miejsce wystawienia „w Bieszczenowce [?]” – odczyt niepewny. Ten sam podający (Antoni Przezniowski [?]) co w akcie 651; ręka pisarza ta sama.
Streszczenie
23XII 1794 / 3 I 1795 Antoni Przezniowski [?] podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) kopię z herbarza z rysunkiem herbu Piława dla Janowskich oraz zaświadczenie szlachty (Bieszczenowce [?], 25 V 1794), że Teodor Janowski, syn Józefa i Maryanny z Witwickich, wnuk Pawła i Katarzyny ze Strusiów, jest szlachcicem polskim herbu Piława.
Akt nr 653
Oblta Kopij z Herbarza z wypisaniem w niey Herbu Łabędź UU. Pileckim służącego z odrysowanym Herbem
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data23 XII 1794 / 3 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata wypisu z herbarza
Karty / skanyk. 983v–984 (skan 0503 lewa od ok. 56% – prawa, górne ok. 20%)
1nowicz Herbu Łabędź w Xięstwie Litewskim Powiecie Osz=
2miańskim Przydomek maią Pilecki. Adam Urbanowicz był Ro=
3tmistrzem w Potrzebie Zginął [?] Kozat [?] in Militari Statu, Kry=
4sztof wprzód Generał Szwedzki, potym Generał Leytnant
5u Moskwy miał za Sobą Wołowiczownę Oboźniankę Litewską
6Ktorato Kopia Słowo w Słowo jak się w sobie ma do Xiąg ni=
7niejszych Grodzkich Kijowskich iest Zapisana —
Objaśnienia i tłumaczenia
Wypis z herbarza (zapewne Niesieckiego, hasła „Pilecki” i „Urbanowicz” herbu Łabędź) dla rodziny Pileckich: Urbanowiczowie herbu Łabędź w powiecie oszmiańskim (Wielkie Księstwo Litewskie) z przydomkiem Pilecki; wymienieni: Adam Urbanowicz Pilecki (1632, woj. wileńskie), Paweł (1648, woj. trockie), Aleksander (woj. mińskie), Stefan (1644, woj. nowogródzkie) – zapewne jako podpisani na aktach elekcji lub sejmików; Adam – rotmistrz, poległ [?] w potrzebie; Krzysztof – najpierw generał szwedzki, potem generał-lejtnant w wojsku moskiewskim, żonaty z Wołłowiczówną, córką oboźnego litewskiego.
„Zginął [?] Kozat [?] in Militari Statu” – fragment niejasny (łac. in militari statu = w stanie wojskowym); być może „Kozak [?]” jako imię lub przydomek innego członka rodu. Papier „Stęplowany Polski” (nie „krajowy”). Ten sam podający (Antoni Przezniowski [?]) co w aktach 651–652; ten sam pisarz.
Streszczenie
23XII 1794 / 3 I 1795 Antoni Przezniowski [?] podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) kopię z herbarza z rysunkiem herbu Łabędź dla Pileckich: Urbanowiczowie z powiatu oszmiańskiego w WKL, z przydomkiem Pilecki, z wyliczeniem członków rodu z lat 1632–1648 (Adam, Paweł, Aleksander, Stefan) i wzmianką o rotmistrzu Adamie oraz Krzysztofie, generale szwedzkim, potem generał-lejtnancie moskiewskim, żonatym z Wołłowiczówną.
Akt nr 654
Oblta Prorogacyi w Sprawie WWch Milewskich S.P.W.K. z JW. Jmc X. Kajetanem Rościszewskim wydaney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data23 XII 1794 / 3 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata prorogacji wicegerenta (Jaropowicze [?], 30 XII n. st. 1794)
Karty / skanyk. 984–984v (skan 0503 prawa od ok. 21%; skan 0504 lewa, górne ok. 25%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 984 (skan 0503, strona prawa – od ok. 21%)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia
2Dwudziestego Trzeciego Grudnia podług dawnego, a Roku
3Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Piątego,
4Dnia Trzeciego Stycznia, podług Nowego Stylu.
5Na Urzędzie Grz: w Mieście Jey Jmperator: Mci Zytomierzu
8więćdziesiąt, Czwartego Roku. Te Prorogacyą Termi=
9nu Condescensyi podpisuię, Daniel Włochowicz [?] Vices Gerent
10Grz: Grattu Wwa Kij: mp. Ktorato Prorogacya Słowo w Sło=
11wo jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grz: Kij: wpisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Prorogacja (odroczenie) terminów zjazdów sądowych (condescensio – zjazd sądu na grunt) wicegerenta grodu kijowskiego Daniela Włochowicza [?]: na mocy dwóch dekretów pełnego sądu grodzkiego kijowskiego – (1) z 18/29 XI 1794 w sprawie WW. Szymona i Anny Milewskich (S.P.W.K. – urząd nierozwiązany, może „stolnikostwa …” [?]) przeciw ks. Kajetanowi Rościszewskiemu, dziekanowi katedralnemu kijowskiemu (D.K.K.), Kazimierzowi (ojcu), Walentemu (synowi) i Beacie [?] (córce) Rościszewskim, chorążym owruckim, Tekli Niemiryczowej, chorążynie owruckiej, Wiktorowi Olędzkiemu [?] (Ł.D. – nierozwiązane) i Józefowi Kaleńskiemu; (2) z 1/12 XII 1794 w sprawie Józefa Kaleńskiego przeciw Milewskim – zjazd do Żytomierza wyznaczony na 30 XII 1794 (st. st.) przeniesiono na 15 III 1795 (st. st.), z terminem zawitym dla stron i wolnością sprowadzenia innego urzędu.
Wstęp formułą rosyjską („Za Rozkazem Nayiaśnieyszey Jmperatorowey … Katarzyny Alexiejowny Samowładnącey Całey Rossyi”) – sądy grodzkie działały już w imieniu cesarzowej. „Chor. Owr.” = chorąży / chorążyna owrucki(a). Miejsce wystawienia „Jaropowicze [?]” – odczyt niepewny. Data wystawienia 30 XII n. st. 1794 = 19 XII st. st. „Vicesgerent … Grattu” = wicegerent grodu (urzędu grodzkiego).
Streszczenie
23XII 1794 / 3 I 1795 Bazyli Owsijowski [?] podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) prorogację wicegerenta grodzkiego kijowskiego Daniela Włochowicza [?] (30 XII n. st. 1794): zjazdy do Żytomierza z dwóch dekretów grodzkich – w sprawie Szymona i Anny Milewskich przeciw ks. Kajetanowi Rościszewskiemu, dziekanowi katedralnemu kijowskiemu, Rościszewskim, Tekli Niemiryczowej, Wiktorowi Olędzkiemu [?] i Józefowi Kaleńskiemu oraz Kaleńskiego przeciw Milewskim – przeniesiono z 30 XII 1794 na 15 III 1795 (st. st.).
Akt nr 655
Oblta Extraktu z Akt Kontt. Dubień: z Upisaniem w nim Kwitu od W. Kuryłowicza [?] na Rzecz W. Popielowey przyznanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data23 XII 1794 / 3 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata ekstraktu z akt kontraktowych dubieńskich (kwit zeznany 18 I 1794)
Karty / skanyk. 984v–985 (skan 0504 lewa od ok. 26% – prawa, górne ok. 37%)
19Ktoryto Extrakt Słowo w Słowo jak się w sobie ma do Xiąg
20niniejszych Grod: Kij: iest Zapisany =
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata ekstraktu z akt kontraktów dubieńskich (Dubno – miejsce corocznych kontraktów w styczniu; od 1774 kontrakty dubieńskie). 18 I 1794 (st. st. – „Ruskiego Kalendarza”, czynność 8 I st. st.; w nagłówku wypisu 18 – zapewne n. st.) Franciszek Kuryłowicz [?], JKMci (urzędnik królewski? [?]), zeznał kwit: na mocy dekretu grodu kijowskiego z 13 XI 1793 w sprawie przeciw W. Barbarze Popielowej, P.O. (podczaszynie owruckiej? [?]), i bratu N. Narcyzowi Popielowi P.O., Popielowa miała zapłacić 3900 zł pol. kapitału i 2106 zł 22 gr prowizji za 6 lat i 9 miesięcy z liwą (karą) – razem 6028 zł 12 gr – przed aktami kontraktowymi; po wypłacie Kuryłowicz kwituje Popielową, kasuje proces i „wetuje” prawa.
Rachunek: 3900 + 2106 zł 22 gr + liwa ≈ 6028 zł 12 gr (różnica ok. 21 zł 20 gr – zapewne liwa/koszty). Odczyty niepewne: „Sadymentowiczem [?] Czechelem [?]” (nazwisko wicerejenta), „od Stanu [?] pierwszy … Forum [?]” (formuła poddania się jurysdykcji – zwykle „od forum swojej własnej jurysdykcji odstąpiwszy”), „pruię [?] … wetuię [?]”, „Zastawy [?]”, „Brmi [?]” (= Bracią?). Papier „Poll. Srebrnogroszowy” – papier stemplowy polski. „Legit … Correxit” – formuły kolacjonowania wypisu.
Streszczenie
23XII 1794 / 3 I 1795 Cyryl Grodzicki podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) ekstrakt z akt kontraktowych dubieńskich z I 1794: Franciszek Kuryłowicz [?] zeznał, że W. Barbara Popielowa, wykonując dekret grodu kijowskiego z 13 XI 1793, wypłaciła mu 6028 zł 12 gr (kapitał 3900 zł z prowizją za 6 lat i 9 miesięcy i liwą), i kwituje ją na wieczne czasy, kasując proces.
Akt nr 656
Oblata Plenipotencyi rzeczney od W. Puchalskiego M.T. [?] WW. Romańskim do podpisania Summy u JW. Branickiego zostaiącey daney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data23 XII 1794 / 3 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata plenipotencji (Jabłonowiec [?], 2 I 1795 n. st.)
Karty / skanyk. 985–985v (skan 0504 prawa od ok. 37%; skan 0505 lewa, górne ok. 47%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 985 (skan 0504, strona prawa – od ok. 37%)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia
20Mikołay Piławski (L.S.) Uproszony Przyiaciel do Pleni=
21potencyi od W. Puchalskiego M.T. podpisuię się F. Szu=
22mowski [?] (L.S.) Ktorato Plenipotencya Słowo w Słowo jak
23się w Sobie ma do Xiąg niniejszych Grz: Kij: iest Zapisana
Objaśnienia i tłumaczenia
Plenipotencja rzeczna (szczególna, do jednej sprawy) wystawiona według Statutu Litewskiego przez W. Tomasza Puchalskiego, miecznika trembowelskiego (M.T.), dla Antoniego Romańskiego, chorążego [?] (Chor. K.N. – nierozwiązane), i jego syna Walentego Romańskiego (N.Z.Z. – nierozwiązane), do podjęcia ze skarbu hetmana wielkiego koronnego Franciszka Ksawerego Branickiego sumy 5400 czerwonych złotych (dukatów) z procentem, zabezpieczonej skryptami; w razie odmowy wypłaty – do przyjęcia dóbr w zastaw. Puchalski sam nie może przyjechać tam, „gdzie JW. Hetman oddanie zapewnia”. Podpisali przyjaciele: Michał Romański (St. – stolnik? [?]), Mikołaj Piławski, F. Szumowski [?].
Fragmenty niepewne: „do Zastawia [?]” (może nazwa miejscowości, np. Zastawie, lub „do zastawy”), „Zgoda [?]”, „zarzecz [?]”, „Synamego” = syna mego. Miejsce wystawienia „w Jabłonowcu [?]”. Ten sam Mikołaj Kamieński oblatował wcześniej (akt 638) kwit imieniem Walentego Romańskiego.
Streszczenie
23XII 1794 / 3 I 1795 Mikołaj Kamieński podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) plenipotencję W. Tomasza Puchalskiego, miecznika trembowelskiego (Jabłonowiec [?], 2 I 1795), dla Antoniego Romańskiego i jego syna Walentego do odebrania ze skarbu hetmana Franciszka Ksawerego Branickiego sumy 5400 czerwonych złotych z procentem (albo przyjęcia dóbr w zastaw w razie niewypłacenia) i do pokwitowania skarbu.
Akt nr 657
Oblta Extraktu z Akt Grz. Krzemien: z Upisaniem w nim Manifestu W. Woynarowskiey wpilności Uczynionego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data23 XII 1794 / 3 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata ekstraktu z akt grodzkich krzemienieckich (manifest oblatowany w Krzemieńcu 9 II 1788)
Karty / skanyk. 985v–986v (skan 0505 lewa od ok. 48% – prawa; skan 0506 lewa, 4 wiersze)
3Słowo w Słowo jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grod:
4Kijow: iest Zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Manifest (protestacja) majątkowy żony: Maryanna z hrabiów Wyhowskich Woynarowska, starościna mirhorodzka, przy asystencji brata [?] Stefana Leduchowskiego, miecznika podolskiego (M.P.), w grodzie krzemienieckim (roki sądowe od 26 I 1788, czynność 9 II 1788) przyłączyła się do własnego manifestu ze Lwowa (15 I 1788, oblatowanego w aktach lwowskich 17 I 1788): ponieważ jako żona, „w władzy męża” Stanisława Woynarowskiego, starosty mirhorodzkiego, podpisywała różne transakcje dotyczące swojej fortuny (sprzedaże, ustępstwa, kwity, kontrakty zastawne, skrypty, rewersy), a widzi napierających na majątek męża wierzycieli, a jej własne wsie Karnaczówka [?], Koskowce [?] i Kulików [?] są narażone na procesy – po naradzie z krewnymi odstępuje od fortuny męża (rozdział majątkowy), zastrzegając sobie dochodzenie swoich sum z jego dóbr i zaskarżając nieważność transakcji podpisanych pod przymusem władzy męża.
Tekst wypisu w wielu miejscach składniowo zepsuty (przez kopistów); odczyty niepewne: „Kondrakiem [?]” (podstarości grodzki krzemieniecki), „nalet [?]”, „wpoznanie [?]”, „Krwią z Sobą potyczonych [?]” (= krwią z sobą połączonych, tj. krewnych), „Zaląca [?]”, „Uiszczewego [?] Rządey [?]”, „Zniewaza [?]”, nazwiska kolacjonujących („Ławr. [?] Jzycki [?]”). Leduchowski nazwany „bratem” – zapewne szwagrem lub krewnym (brat w szerszym znaczeniu). Mirhorod – starostwo na Lewobrzeżu (tytuł honorowy).
Streszczenie
23XII 1794 / 3 I 1795 Joachim Łoziński podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) ekstrakt z akt grodu krzemienieckiego (9 II 1788) z manifestem Maryanny z hrabiów Wyhowskich Woynarowskiej, starościny mirhorodzkiej, przy asystencji Stefana Leduchowskiego, miecznika podolskiego: chroniąc swój majątek (m.in. wsie Karnaczówka [?], Koskowce [?], Kulików [?]) przed wierzycielami męża Stanisława Woynarowskiego, starosty mirhorodzkiego, odstępuje od jego fortuny, zastrzega dochodzenie swych sum i zaskarża transakcje podpisane pod przymusem władzy męża.
Akt nr 658
Kwit imieniem Wołka Leyzorowicza na Rzecz W. Czeczela dobrowolnie zeznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu (wypłata 24 XII st. st. 1794)
Karty / skanyk. 986v (skan 0506 lewa, ok. 13–61%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 986v (skan 0506, strona lewa – od ok. 13%)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia
2Dwudziestego Osmego Grudnia podług Dawnego, a Roku Ty=
3siąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Piątego, Dnia Osmego
4Stycznia podług Nowego Stylu —
5Na Urzędzie Grodz: w Mieście Jey Jmperator: Mi Zytomierzu Prze=
8U. Wojciech Zbiełki [?] Jmieniem mu Rzeczey Plenipotencyi od
9Star: Wołka Leyzorowicza Mieszczanina Ruzyńskiego Dnia
10Pierwszego Grudnia V.S. Roku Bieżącego w Ruzynie da=
11ney a na Dniu Dzisieyszym do Xiąg Grod: Kij: wniesioney
12czyniący, Zdrowy będąc na Ciele y Umysle dobrowolnie ze=
13znał, Jż gdy W. Piotr Czeczel [?] Stta Haysyny [?] podług Dttu
14Grod: Kij: Dnia Dwudziestego Novembris V.S. a Pierwsze=
15go Decembris N.S. w Roku Teraźnieyszym, Między Zezna=
16waiącego Pryncypałem z Jedney, a Sobą z Drugiey Strony
17wypadłego Summę Złł. Poll. Dwieście Siedmnaście y Rubli
18Starych Dziewięć tudzież Liwę Grzywien Czternastu na dniu
19Dzisieyszym to iest Dwudziestym Czwartym Grudnia V.S.
20Roku bieżącego, do Rąk Zeznawaiącego wypłacił, tedy Ze=
21znawaiący Jmieniem Pryncypała Swego z Teyże Summy
22wypłaconey W. Czeczela na zawsze Kwituie mocą dobro=
23wolnego Zeznania Swoiego dla Swiąt Bożego Narodze=
24nia Ruskiego na Dniu Dzisieyszym podał W. Zbiełki [?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit sądowy: plenipotent starozakonnego (Star. = starozakonny, tj. Żyd) Wołka Leyzorowicza, mieszczanina rużyńskiego (Rużyn – miasteczko w pow. żytomierskim/kijowskim), kwituje W. Piotra Czeczela [?] (Stta Haysyny [?] – może „sędzica” / „starosta” – nierozwiązane), który zapłacił 217 zł pol. i 9 rubli „starych” z liwą (winą) 14 grzywien, zasądzone dekretem grodu kijowskiego z 20 XI st. st. / 1 XII n. st. 1794. Pełnomocnictwo dane w Rużynie 1 XII 1794.
Uwaga kancelaryjna na końcu: zeznanie złożone 24 XII st. st., ale – z powodu Świąt Bożego Narodzenia według kalendarza ruskiego (juliańskiego, 25 XII st. st.) – „na dniu dzisiejszym” (28 XII) podane do akt. Nazwiska: „Zbiełki [?]” (Zbielski? Zbiełko?), „Czeczel [?]” (może Czeczel lub Szeczel) – odczyty niepewne.
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 Wojciech Zbiełki [?], plenipotent starozakonnego Wołka Leyzorowicza, mieszczanina rużyńskiego, zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że W. Piotr Czeczel [?] zapłacił 24 XII st. st. 1794 217 zł pol. i 9 rubli starych z liwą 14 grzywien, zasądzone dekretem grodzkim z 20 XI / 1 XII 1794, i kwituje go na zawsze.
Akt nr 659
Oblta Plenipotencyi rzeczney od Star. Wołka Leyzorowicza Patronom do Spraw daney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata plenipotencji (Rużyn, 1 XII st. st. 1794)
Karty / skanyk. 986v–987 (skan 0506 lewa od ok. 61% – prawa, górne ok. 50%)
Plenipotencja „rzeczna” (tu raczej ogólna procesowa – do wszystkich spraw w jurysdykcjach województwa kijowskiego) starozakonnego Wołka Leyzorowicza z Rużyna dla czterech patronów (adwokatów): Wojciecha Zbiełkiego [?], Józefa Drabowicza, Józefa (tegoż imienia) Szeptyckiego i Jana Piaseckiego – z prawem składania komparycji, przyjmowania i apelowania od dekretów, odbierania zasądzonych sum, grzywien i liw oraz kwitowania. Na jej podstawie zeznano kwit w akcie 658. Mocodawca podpisał się „po hebrajsku”.
Nazwiska świadków niepewne: „Mozarowski [?]”, „Kretkowski [?]” (rkp. „Krethowski”/„Kretkowski”).
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 Wojciech Zbiełki [?] podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) plenipotencję starozakonnego Wołka Leyzorowicza (Rużyn, 1 XII 1794) dla patronów Wojciecha Zbiełkiego [?], Józefa Drabowicza, Józefa Szeptyckiego i Jana Piaseckiego do prowadzenia wszystkich jego spraw w sądach województwa kijowskiego, z prawem odbierania zasądzonych sum i kwitowania.
Akt nr 660
Zapis wspolnego Dożywocia Między WW. Kalinowskiemi Matt. nawzaiem Sobie przyznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie zapisu dożywocia (Żytomierz, 8 I 1795 n. st.)
Karty / skanyk. 987–987v (skan 0506 prawa od ok. 51%; skan 0507 lewa, górne ok. 68%)
25y wszelkie Ruchomości w swoie objąwszy posiadanie, onych
26aż do Ostatniego Życia Swoiego Kresu Używać mocen bę=
27dzie, a to bez żadney od bliższych y następców moich prze=
28szkody, Co wszystko my a potym następcy nasi Ziscie y ści=
29śle [?] mamy pod Karami na takowych dobrowolnie Tranzak=
30cyi [?] Prawem przepisanemi = Oco Sąd każdy przyzwoity So=
31bie y następcom naszym oznaczamy y na to daliśmy Sobie
32ten nasz List dobrowolny wspolnego Dożywocia Zapis pod=
33pisem Rąk naszych y WW. Przyiaciół stwierdzamy Działo
34się w Zytomierzu Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt,
35Piątego, Dnia Osmego Stycznia N.S. Floryan Stanisław
36Kalinowski mp. Wiktorya Kalinowska. Ktory to
37Zapis Słowo w Słowo jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych
38Grodzkich Kijowskich iest Zapisany —
Objaśnienia i tłumaczenia
Zapis wzajemnego dożywocia (najczęstsza umowa majątkowa małżonków szlacheckich): Floryan Stanisław dwojga imion Kalinowski, syn Wojciecha i Katarzyny z Kuleszów, dziedziców części [?] wsi Kalinowo Stare, Kalinowo Nowe i Kalinowo-Sołty [?] w województwie podlaskim, powiecie brańskim ziemi bielskiej, oraz jego żona Wiktorya z Kopernickich, córka Stanisława i Katarzyny ze Stockich, zapisują sobie nawzajem dożywocie na całym majątku – sumach, ruchomościach (złoto, srebro, klejnoty, miedź, cyna, sprzęty, zboże, bydło, konie, powozy, suknie) i częściach dóbr po rodzicach – dla tego z małżonków, które przeżyje drugie, bez przeszkody ze strony krewnych i następców.
„z N.S.P. [?]” – skrót niejasny (może „z Niegdy Ś.P.” = z nieżyjących świętej pamięci rodziców). „Dobr Brześci [?]” – może „Dóbr Części”. „Ziscie y ściśle [?]”, „Tranzakcyi [?]” – odczyty niepewne. Kalinowo (dziś pow. łomżyński? / Kalinowo-Solki, gm. Rutki, pow. zambrowski) – identyfikacja niepewna.
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 małżonkowie Floryan Stanisław Kalinowski (syn Wojciecha i Katarzyny z Kuleszów, dziedziców części Kalinowa Starego, Kalinowa Nowego i Kalinowa-Sołtów [?] w pow. brańskim ziemi bielskiej, woj. podlaskie) i Wiktorya z Kopernickich (córka Stanisława i Katarzyny ze Stockich) zeznali w grodzie kijowskim (Żytomierz) zapis wzajemnego dożywocia na całym swoim majątku ruchomym i nieruchomym dla małżonka, który przeżyje drugiego.
Akt nr 661
Kwit W. Jezierskiego na Rzecz JW.X. Rościszewskiego Dziekana K. Kijowskiego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu (wypłata 24 XII st. st. 1794)
Karty / skanyk. 987v–988 (skan 0507 lewa od ok. 68%; prawa, górne ok. 43%)
16dosyć JW.JX. Rościszewski D.K.K.: Ponieważ rzeczoną Sum=
17mę podług Zamiaru Dekretu Monetą Srebrną Polską to iest
18Złł. Poll: Czterysta Czterdzieści Trzy Groszy Dwa, oraz Liwę
19do Rąk W. Stawaiącego Jstotnie y Zupełnie wypłacił Prze=
20to z odebrania tey Kwoty, a z tąd Zupełney Dekretowi Satys=
21fakcyi na zawsze Kwituie mocą dobrowolnego Zeznania
22Karol Jezierski manu propria =
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit sądowy: dekretem pełnego sądu grodzkiego kijowskiego z 20 XI st. st. / 1 XII n. st. 1794 ks. Kajetan Rościszewski, dziekan katedralny kijowski (D.K.K.), i Tekla Niemiryczowa, chorążyna owrucka, mieli zapłacić Karolowi Jezierskiemu 443 zł 2 gr pol. (sumę zaprzysiężoną „regestrem sądownie”, tj. wykazem kosztów/szkód) do 24 XII st. st. 1794 przed aktami grodzkimi; ks. Rościszewski wypłacił ją z liwą (winą) w monecie srebrnej polskiej – Jezierski kwituje. Ci sami pozwani występują w prorogacji w akcie 654 (sprawa Milewskich).
„Forum Pttu y Wwa” = forum (sąd) powiatu i województwa. „manu propria” (łac.) = własną ręką. Nazwisko w rkp. „Jezierski” (pisane „Tezierski”, z charakterystycznym J).
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 Karol Jezierski zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że ks. Kajetan Rościszewski, dziekan katedralny kijowski, wypłacił mu 443 zł 2 gr pol. z liwą, zasądzone dekretem grodzkim z 20 XI / 1 XII 1794 przeciw niemu i Tekli Niemiryczowej, chorążynie owruckiej, i kwituje go z całkowitej satysfakcji dekretu.
Akt nr 662
Kwit W. Jezierskiego na Rzecz JW.X. Rościszewskiego y W. Niemiryczowey Chor. Owr.
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu
Karty / skanyk. 988–988v (skan 0507 prawa od ok. 44%; 0508 lewa, górne ok. 25%)
3dosyć JW.JX. Rościszewski D.K.K. Ponieważ rzeczoną
4Summę podług Zamiaru Dekretu monetą Srebrną
5Polską to iest Złł. Poll. Czterysta Trzydzieści Trzy Groszy
6Dwadzieścia oraz Liwę do Rąk W. Stawaiącego Jstot=
7nie y Zupełnie wypłacił, Przeto z odebrania tey Kwoty
8a z tąd Zupełney Dekretowi Satysfakcyi na zawsze
9Kwituie mocą dobrowolnego Zeznania Karol Jezier[ski]
Objaśnienia i tłumaczenia
Drugi kwit tegoż dnia w tej samej sprawie co akt 661: ten sam dekret pełnego sądu grodzkiego kijowskiego z 20 XI st. st. / 1 XII n. st. 1794 nakazał ks. Kajetanowi Rościszewskiemu, dziekanowi katedralnemu kijowskiemu, i Tekli Niemiryczowej, chorążynie owruckiej, zapłacić Karolowi Jezierskiemu – oprócz 443 zł 2 gr z aktu 661 – także 433 zł 20 gr „z opłaty dziesiątego grosza z dóbr Zawatówki [?]” (dziesiąty grosz – opłata od majątku/dochodu) do 24 XII st. st. 1794. Ks. Rościszewski zapłacił z liwą w monecie srebrnej polskiej.
Pisarz w trzecim wierszu daty napisał omyłkowo „Czwartego” zamiast „Piątego” (n. st. 8 I 1795 – por. akt 661 i 663). Nazwa dóbr „Zawatowki” niepewna (może Zawadówka [?]). Podpis „Karol Jezier[ski]” zachodzi na margines, końcówka ledwo widoczna; w odpisie brak tu formuły „manu propria”.
„Liwa” = kara pieniężna (wina) zasądzana obok sumy głównej. „V.S.” (łac. veteris styli) = starego stylu.
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 Karol Jezierski zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że ks. Kajetan Rościszewski, dziekan katedralny kijowski, wypłacił mu 433 zł 20 gr pol. z liwą, zasądzone dekretem grodzkim z 20 XI / 1 XII 1794 przeciw niemu i Tekli Niemiryczowej, chorążynie owruckiej, z tytułu opłaty dziesiątego grosza z dóbr Zawatówki [?], i kwituje go na zawsze.
Akt nr 663
Plenipotencya W. Janowskiego S.Z.K. W. Dziedzińskiemu W.R.Z.K. dana
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie plenipotencji
Karty / skanyk. 988v–989 (skan 0508 lewa od ok. 25%; prawa, górne ok. 12%)
Plenipotencja: Floryan Janowski, sędzia ziemski kijowski (S.Z.K.) i porucznik wojsk polskich, nie mogąc osobiście pilnować swoich interesów na najbliższych kontraktach zasławskich, ustanawia pełnomocnikiem Aleksandra Dziedzińskiego (W.R.Z.K. – zapewne wiceregenta ziemskiego kijowskiego [?]) do odebrania sumy 2150 czerwonych złotych z prowizją po 8 od sta i liwą, przysądzonej dekretem ziemskim kijowskim z 18 III st. st. / 27 III n. st. 1794 od Stanisława Umińskiego, szambelana dworu polskiego (Chamb. Dworu Pott.), a płatnej na terminie 15 I 1795 n. st. przed aktami kontraktowymi zasławskimi; pełnomocnik ma wystawić kwit, rozporządzić sumą, a w razie niezapłacenia wnieść o egzekucję dekretu („rygor prawny”).
„Pott” w tej ręce = „Polskich/Polskiego” (Woysk Polskich, Dworu Polskiego). „Kontrakty zasławskie” – zjazd kontraktowy w Zasławiu (Izjasław) na Wołyniu, siedzibie władz rosyjskich po 1793 r. Litera „L.” na końcu – znak lokacji (locus sigilli) albo pisarski znak zakończenia, jak w sąsiednich wpisach. Tytuł na marginesie kończy się wyrazem trudnym do odczytania („służąca [?]”).
„V.S./N.S.” = starego/nowego stylu. „Prowizya po Osm od Sta” = odsetki 8%. „Liwa” = kara pieniężna.
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 Floryan Janowski, sędzia ziemski kijowski i porucznik wojsk polskich, ustanowił w grodzie kijowskim (Żytomierz) Aleksandra Dziedzińskiego swym pełnomocnikiem do odebrania na kontraktach zasławskich (termin 15 I 1795 n. st.) sumy 2150 czerw. zł z prowizją 8% i liwą, zasądzonej dekretem ziemskim kijowskim z 18/27 III 1794 od Stanisława Umińskiego, szambelana dworu polskiego, do jej pokwitowania i rozporządzenia oraz do dochodzenia egzekucji dekretu.
Akt nr 664
Kwit od W. Bohdanowicza na Rzecz Wiell. Zaleskiego Cześnika Smoleńskiego Zeznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu
Karty / skanyk. 989 (skan 0508 prawa, od ok. 12% do końca)
4siąt, Piątego, Dnia Osmego Stycznia Nowego Stylu =
5Na Urzędzie Grod: w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości
6Zytomierzu Przedemną Piotrem Zeleskim
7Archywistą Przysięgłym Grod: Kij: y Xięgami Ni=
8nieyszemi Grod: Kij: = Stawaiący Osobiście
9W. Jan Czarnecki Jmieniem y na mocy Pleni=
10potencyi y Listu Wiell. Antoniego Bohdanowi=
11cza S.D.Pott [?] czyniący Zdrowy będąc na Ciele y
12Umysle dobrowolnie Zeznał, Jż co Dekretem
13Sądu Grod: Kij: Między W. Antonim Bohdano=
14wiczem S.D.Pott. z Jedney, a Wiell. Tadeuszem Za=
15leskim Cześn: Smoll: z Drugiey Strony Roku Ty=
16siąc Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, =
17Dnia Dwudziestego Listopada V.S. Zapadłym
18nakazano Zostało, azeby W. Tadeusz Zaleski Ro=
19bocza Josypa Kruhowego [?] z Zoną Dziećmi y Ca=
20łym Maiątkiem oraz Liwą y Zapłaceniem za
21Dnie Robocze od Czasu Arresztu na Dniu Dzi=
22sieyszym wydał = Ktoremu Dekretowi Wiell.
23Zaleski czyniąc zadosyć, gdy pomienionego Pod=
24danego z Zoną y z Maiątkiem wydał, oraz Liwę
25Grzywien Czternaście, y za Dnie Robocze zapłacił
26Przeto Stawaiący Jmieniem W. Bohdanowicza tegoż
27W. Zaleskiego z Zadosyć Uczynienia Dekretowi
28Wiecznemi y nigdy nieodzownemi Kwituie Czasy
29y Zadney nie zostawuie Salwy mocą Zeznania
30Swoiego Jan Czarnecki manu propria L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit z wydania zbiegłego (zaaresztowanego) chłopa: dekretem sądu grodzkiego kijowskiego z 20 XI st. st. 1794 w sprawie Antoniego Bohdanowicza przeciw Tadeuszowi Zaleskiemu, cześnikowi smoleńskiemu, nakazano Zaleskiemu wydać „roboczego” (chłopa pańszczyźnianego) Josypa Kruhowego [?] z żoną, dziećmi i całym majątkiem, zapłacić liwę oraz należność za dni robocze od czasu aresztu. Zaleski wydał poddanego z rodziną i majątkiem, zapłacił liwę 14 grzywien i za dni robocze; Jan Czarnecki w imieniu Bohdanowicza kwituje go wiecznie.
„S.D.Pott” przy nazwisku Bohdanowicza – skrót urzędu/tytułu niepewny (może „szambelan dworu polskiego” – por. „Chamb. Dworu Pott.” w akcie 663 – albo „sędzia …”); „Smoll.” = smoleński. Nazwisko chłopa niepewne: „Kruhowego” lub „Kryhowego”. „Salwa” = zastrzeżenie prawa do dalszych roszczeń; „nie zostawuie salwy” = nie zastrzega żadnych dalszych pretensji.
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 Jan Czarnecki, pełnomocnik Antoniego Bohdanowicza, zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że Tadeusz Zaleski, cześnik smoleński, wykonał dekret grodzki z 20 XI st. st. 1794: wydał chłopa Josypa Kruhowego [?] z żoną, dziećmi i majątkiem, zapłacił liwę 14 grzywien i należność za dni robocze od czasu aresztu – i kwituje go wiecznie bez żadnych zastrzeżeń.
Akt nr 665
Oblata Regestru Rzeczy różnych y Summ po N. W. Rudnickim pozostałych przez Wiell. Rudnicką zaprzysiężonego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata rejestru (spisanego 3 I 1795 n. st. do zaprzysiężenia)
Karty / skanyk. 989v–990v (skan 0509 lewa i prawa; 0510 lewa, górne ok. 60%)
33to Regestr słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg
34Niniejszych Grodzkich Kij: iest Zapisany. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata rejestru majątku ruchomego po zmarłym Stanisławie Rudnickim, sporządzonego 3 I 1795 (n. st.) przez wdowę Justynę z Pawłowskich Rudnicką „dla zaprzysiężenia” (rejestr stwierdzony jej przysięgą, podpisany krzyżykiem, bo była niepiśmienna). Obejmuje: skrypty dłużne (Stanisław Charłoński, starosta lubecki [?] – 6000 zł pol. z 10 VII 1786, oblata w grodzie kijowskim 18 IV 1787; Romuald Kozłowski – 2000 zł z 24 VI 1791, oblata w grodzie żytomierskim 30 XII 1794 n. st.; Stefan Portianiczy [?] – 400 zł pol. z 18 I 1791, oblata w magistracie żytomierskim 21 XI 1791; Józef Sawicki, sędzia pograniczny województwa bracławskiego – 2000 zł z 7 IX 1794), 13 zł odebrane od chłopa „Drużańskiego” [?], drobne długi u poddanych wsi Nowa Grobla, a następnie spis naczyń miedzianych, garderoby, koni i bydła, trzody, sprzętów gospodarskich oraz rzeczy zastawionych u P. Blugagina [?] za 6 zł.
Daty oblaty: 28 XII 1794 st. st. = 8 I 1795 n. st. – tymczasem rejestr jest datowany „Dnia Trzeciego Januarij 1795” (wg tekstu – zapewne n. st., czyli 23 XII 1794 st. st.). Kolumna liczb przy długach poddanych (Taras, Neczaj, Hałaka, Kowalczuk itd.) jest przesunięta względem nazwisk – liczby przypisano wg położenia, część niepewna; skrót przy Tarasie odczytano „R. y prow.” (rubel i prowizja [?]). Wiersz „u Hałaki Michayła” przekreślony w rkp.; liczba „Złł. 5” stoi między nim a „u Kowalczuka”. Ostatni wiersz sprzętów (No 5) bez nazwy – może dotyczy maźnic. „No 1” zapisywane w rkp. charakterystyczną cyfrą przypominającą „A”/„I”.
Objaśnienia: „Nazimek” – cielę/źrebię w drugim roku; „Jałówka” – młoda krowa; „Puzderko” – skrzyneczka podróżna na flaszki; „Kadłub” – wydrążona kłoda na zboże; „Dzieżka” – naczynie do rozczyniania ciasta; „Ćwierć korcowa” – miara zboża (¼ korca); „Stępa” – drewniany moździerz do tłuczenia kaszy; „Maźnica” – naczynie na smar do wozów; „Rądel” – rondel; „Delia” – wierzchnie okrycie; „Tułub/tułup” – kożuch; „Grodetur” (gros de Tours) – tkanina jedwabna; „pestrowe” – pstre; „Obszlegi” – wyłogi rękawów; „Kitayka” – tkanina jedwabna podszewkowa. „N.S.P.” = niegdy świętej pamięci.
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 Justyna z Pawłowskich Rudnicka, wdowa po Stanisławie Rudnickim, podała do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) zaprzysiężony rejestr rzeczy i sum po mężu, spisany 3 I 1795: skrypty dłużne Stanisława Charłońskiego (6000 zł), Romualda Kozłowskiego (2000 zł), Stefana Portianiczego [?] (400 zł) i Józefa Sawickiego, sędziego pogranicznego bracławskiego (2000 zł), drobne długi chłopów wsi Nowa Grobla, a także naczynia miedziane, garderobę, konie, bydło, trzodę, sprzęty gospodarskie oraz rzeczy zastawione u P. Blugagina [?] za 6 zł. Wdowa, niepiśmienna, podpisała się krzyżykiem.
Akt nr 666
Kwit [?] WW. Baczyńskich na Rzecz JW. Rzewuskiego K.W. y Jnnych Zeznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data28 XII 1794 / 8 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu
Karty / skanyk. 990v–991 (skan 0510 lewa od ok. 60%; prawa, górne ok. 40%)
15Stanisław Jarocki [?] Plenipotent zastępnie za JW. Kasztela=
16na Rzewuskiego y W. Pawłowskiego na Dniu Dzisieyszym =
17na Rzecz WW. Baczyńskich Zapłacił, Przeto Ur. Stawaią=
18cy z takowego rzeczoney Kwoty wypłacenia, tak JW.go
19Kasztelana Rzewuskiego jakoteż W. Pawłowskiego Jmie=
20niem czyim wyżey wiecznie Kwituie Process w teymierze
21Zaszły Umarza mocą tego Zeznania M. Kamieński m.p. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit sądowy: dekretem sądu grodzkiego kijowskiego z 1 XII st. st. / 12 XII n. st. 1794 w sprawie Domiceli Baczyńskiej (matki), Józefa (syna) i Maryanny (córki) Baczyńskich i innych przeciw Adamowi Rzewuskiemu, kasztelanowi witebskiemu, i Kazimierzowi Antoniemu Pawłowskiemu przysądzono 37 zł 10 gr pol. z liwą 14 grzywien; Stanisław Jarocki [?], plenipotent, zapłacił je za kasztelana i Pawłowskiego. Mikołaj Kamieński, działający z substytucji Walentego Romańskiego (z 12 X st. st. 1794 w Żydowcach), który miał plenipotencję Baczyńskich (podpisaną 18 II 1793 w Dawidówce), kwituje i umarza proces.
Skróty: „P.Z.Z.” przy Domiceli Baczyńskiej i „N.Z.Z.” przy Romańskim – nierozwinięte tytuły (może „podstolina/…”, „…ziemi zytomierskiej” [?]); „Kasztell. Witebs.” = kasztelan witebski. Pierwszy wyraz tytułu na marginesie niepewny („Kwitnie”/„Kwit”). Nazwisko płacącego plenipotenta odczytane „Jarocki” [?] (inicjał podobny do F/J).
Streszczenie
28XII 1794 / 8 I 1795 Mikołaj Kamieński, z substytucji Walentego Romańskiego, pełnomocnika Baczyńskich (Domiceli – matki, Józefa – syna, Maryanny – córki), zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że Stanisław Jarocki [?], plenipotent Adama Rzewuskiego, kasztelana witebskiego, i Kazimierza Antoniego Pawłowskiego, zapłacił 37 zł 10 gr pol. z liwą 14 grzywien zasądzone dekretem grodzkim z 1/12 XII 1794 – kwituje ich wiecznie i umarza proces.
Akt nr 667
Oblata Listu od W. Charzewskiego do W. Baranowskiego Komor. Ziem. Kij. pisanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data29 XII 1794 / 9 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata listu (list z 29 XII 1793)
Karty / skanyk. 991 (skan 0510 prawa, od ok. 43% do końca)
15w Domu moim Steryie [?] W. Eliaszowi Baranowskiemu Ko=
16mornikowi Kij: od Ktorego wziąłem Trzy Tysiące Pięć=
17set Złł. Poll: Jeśli przyidzie do tego, że Pan z Płoskie[go] [?] podnie=
18siesz Summę y w Jnnym mieyscu Zastawą nie ulokuiesz
19proszę Łaski WWMę Pana Dobrodz: Dług należący moy z da=
20wnieyszych Skryptow razem z Prowizyami y te pół czwarta
21Tysiąca co do Szeląga oddać W. Eliaszowi Komornikowi =
22aby między nami nic, a nie do Kontrowersyi napotym
23niezostało, a teraz piszę się do Grobowey Deszczki tey
24przywiązańszym WMę Pana Dobrodz: Sługą J. Charzew=
25ski m.p. W Rzecz WPana Xawerego Baranowskiego
26Pisarza Zytomierskiego Łaskawcy y Dobrodzieia: Ktory
27to List słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg niniejszych
28Grodzkich Kijowskich iest Zapisany
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata prywatnego listu Józefa Charzewskiego do Ksawerego Baranowskiego, komornika ziemskiego kijowskiego (w adresie: „pisarza żytomierskiego”), pisanego 29 XII 1793 (styl nieokreślony): Charzewski przypomina, że w jego domu wziął od Eliasza Baranowskiego, komornika kijowskiego, 3500 zł pol.; jeśli Baranowski podejmie sumę (z dóbr Płoskie[go] [?]) i nie ulokuje jej w innym miejscu na zastawie, prosi, by jego (Charzewskiego) należny dług z dawniejszych skryptów z prowizjami oraz owe 3500 zł („pół czwarta tysiąca”) oddał co do szeląga komornikowi Eliaszowi, aby nie pozostał między nimi powód do sporu; podpisuje się „do grobowej deski” przywiązanym sługą. List podał do akt Michał Lisowski.
Niepewne: wyraz po „w Domu moim” (odczyt „Steryie” – może nazwa miejsca lub forma „w Stryiu” [?]); „Pan z Płoskie[go]” (może nazwa majątku). „Pół czwarta tysiąca” = 3500 (por. wyżej „Trzy Tysiące Pięćset”). „Papier krajowy” – papier stemplowy krajowy (rosyjski). Kustosz na dole strony zapowiada następny wpis: „Oblata Aktu Zjazd[owego]”.
Streszczenie
29XII 1794 / 9 I 1795 Michał Lisowski podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) list Józefa Charzewskiego do Ksawerego Baranowskiego, komornika ziemskiego kijowskiego, z 29 XII 1793: Charzewski, który wziął od Eliasza Baranowskiego, komornika kijowskiego, 3500 zł pol., prosi Ksawerego, by – jeśli podejmie swą sumę i nie ulokuje jej gdzie indziej – oddał Eliaszowi należny mu (Charzewskiemu) dług ze skryptów z prowizjami i owe 3500 zł, by uniknąć sporu.
Akt nr 668
Oblata Aktu Zjazdowego na Granicę Dóbr Wsi Morozówki w Pretensyach Gruntowych między JW. Lubowiedzkim y In. a W. Potockim S.D. ferowanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data29 XII 1794 / 9 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata aktu zjazdowego grodu kijowskiego (zjazd na granicę Morozówki 20 XII st. st. / 31 XII 1794, kontynuowany 22 XII 1794 / 2 I 1795; komplanacja w Nowym Chwastowie 22 XII 1794 / 2 I 1795)
Karty / skanyk. 991v–992v (skan 0511 lewa i prawa; 0512 lewa, górne ok. 60%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 991v (skan 0511, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia
2Dwudziestego Dziewiątego Grudnia podług dawnego, A
3Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Piątego, Dnia
4Dziewiątego Stycznia podług Nowego Stylu,
5Na Urzędzie Grod: w Mieście Jey Jmperatorskiey Mości Zytomie=
34Kij: m.p. Ktory to Akt Ziazdowy słowo w słowo jak się
35w sobie ma do Xiąg niniejszych Grod: Kij: iest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata aktu zjazdowego sądu grodzkiego kijowskiego (urząd wicegerencki) w sprawie gruntowych pretensji z posesji wsi Morozówki między Stefanem Lubowiedzkim, G.P.W.R. (generałem-porucznikiem wojsk rosyjskich [?]), kawalerem orderów, dziedzicem Morozówki, a Adamem Potockim, S.D.P. (szambelanem dworu polskiego [?]), jej posesorem zastawnym. Zjazd wyznaczony dekretem grodzkim z 13 XI st. st. / 24 XI n. st. 1794 przybył 20 XII st. st. (31 XII) 1794 do dworu w Morozówce w obecności Józefa Grabowskiego (b. audytora pułku lekkokonnego żytomierskiego), Józefa Czechowskiego, regenta grodzkiego kij., Antoniego Krajewskiego i woźnego Jakuba Kozłowskiego; z powodu zachodu słońca i nadchodzącego święta Nowego Roku odroczono go do 22 XII st. st. / 2 I 1795. Wtedy stawili się: Adam Potocki osobiście, Jan Horodyski i Szymon Radomski (powodowie przez Potockiego), Stefan Lubowiedzki osobiście, gromada wsi oraz arendarze Chaim i Berko (przez Józefa Grabowskiego), i zawarli komplanację (ugodę) w Nowym Chwastowie.
Punkty ugody: 1) wzajemne kompensowanie i umorzenie wszystkich pretensji (o uciemiężenie poddanych ponad inwentarz, przerobki pańszczyzny, jeżdżenie w drogi, wyjście poddanych – i zaległe dni pańszczyźniane, podatki pieniężne, siano itd.), procesów, manifestów, pozwów i dekretów; 2) czynsze zaległe u poddanych (Tychon Danilko 74 zł 9 gr, Fedko Krywołap 8 zł 9 gr, Pawło Cimoch 18 zł, Ur. Kazimierz Świrski 18 zł) oraz należności od poddanych zbiegłych, a teraz przebywających w dobrach Lubowiedzkiego – jeśli posesor ich nie odbierze, dziedzic zwróci je przy ekspiracji kontraktu; 3) dziedzic zamierza spłacić sumę zastawną 136 500 zł zabezpieczoną na Morozówce – kontrakt i dekret pozostają w mocy do spłaty, z czego 30 000 zł posesor przyjmie w rublach (nowe po 6 zł, stare po 7 zł), a 3500 zł w dwuzłotówkach polskich; 4) posesja do końca kontraktu z posłuszeństwem i daninami; 5) dziedzic przyjmuje odsiew: 80 korcy żyta po 12 zł (960 zł) i 25 korcy pszenicy (340 zł – tak w rkp., choć 25 × 14 = 350) – razem 1300 zł, zapłacone od razu; zasiew na polu „Wachanowym” [?] po 10 korcach żyta pozostaje posesorowi bez dziesięciny; 6) 40 dni ziemi zaoranej na zimę posesor odstępuje dziedzicowi; 7) pastuch Fedko, stawnik Stahoda [?] i pastuszek, syn Pańczochy, służący u posesora – dziedzic pozwala im wypasać stado na granicy, a po służbie mają wrócić na grunt; 8) dziedzic zabezpiecza przechowanie zboża (i pasieki [?]) posesora do czasu wywiezienia. Strony zobowiązały się pod winami z prawa z 1788 r.; ugodę podpisali: S. Lubowiedzki, A. Potocki, F. B. Herburt Steybowicz [?] (przyjaciel) i Józef Załkowski [?] (świadek). Urzędnicy zjazdowi – Stanisław Kirkor [?] i Agaton Fertiez [?], wicegerenci – zatwierdzili ugodę i umorzyli proces, nakazując stronom „wieczne milczenie”.
Lewa strona skanu 0512 (i dolna część 0511 lewej) silnie wygięta – odczyt z obrazu prostowanego (obrót o ok. 4°); w kilku miejscach składnia niepewna (oznaczone [?]). „Ocztto” = oczewisto (osobiście). „Ogłosiciel/ogłoszenie” – woźny obwołujący otwarcie zjazdu. „Dunin” odczytano jako „Danin”. Skróty tytułów: „G.P.W.R.”, „G.L.W.R.”, „G.P.W.R.O.R.K.” przy Lubowiedzkim (generał-porucznik/generał-lejtnant wojsk rosyjskich, orderów różnych kawaler [?]); „S.D.P./S.D.Pott.” przy Potockim (zapewne szambelan dworu polskiego [?]); „R.G.K.” przy Załkowskim (regent grodzki kijowski [?]).
Streszczenie
29XII 1794 / 9 I 1795 Józef Potocki podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) akt zjazdowy urzędu wicegerenckiego grodzkiego kijowskiego w sprawie gruntowych pretensji z posesji wsi Morozówki między dziedzicem Stefanem Lubowiedzkim, generałem wojsk rosyjskich [?], a posesorem zastawnym Adamem Potockim (oraz Horodyskim, Radomskim, gromadą i arendarzami): na zjeździe 20/31 XII 1794, kontynuowanym 22 XII 1794 / 2 I 1795, strony zawarły w Nowym Chwastowie ugodę – umorzenie wzajemnych roszczeń, rozliczenie czynszów zaległych u poddanych, warunki przyszłej spłaty sumy zastawnej 136 500 zł, zwrot odsiewu (1300 zł) i inne punkty; urząd zatwierdził ugodę i umorzył proces.
Akt nr 669
Kwit od WW. Jasińskich WW. Tarnowskim przyznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data29 XII 1794 / 9 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu (intercyza ślubna z 11 [?] II 1794)
Karty / skanyk. 992v–993 (skan 0512 lewa od ok. 62%; prawa, górne ok. 17%)
8lixa y Atanazego Synow Tarnowskich Potomkow y Sukcessorow [?] Onych
9z Potomkami y S[ukcessorami] Swemi wiecznemi y nigdy nieodzownemi
10Kwituią Czasy z żadney y Salwy upominania się o tenże Posag jako
11raz wypłacony sobie niezostawuią mocą dobrowolnego Zezna=
12nia swego Paweł Jasiński Konstancya Jasińska = L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit posagowy: intercyza ślubna zawarta 11 [?] II 1794 między Wiktorią Tarnowską, wdową po Michale Tarnowskim, mieczniku bełskim, i jej synami Felicjanem (Feliksem), chorążym kawalerii narodowej, i Atanazym z jednej, a Pawłem Jasińskim z drugiej strony, zgodnie z testamentem zmarłego Michała Tarnowskiego, ustanowiła dla Konstancji z Tarnowskich (córki), żony Jasińskiego, posag 9000 zł pol. Bracia Feliks i Atanazy wypłacili tę sumę, a małżonkowie Jasińscy kwitują wdowę i synów Tarnowskich z potomkami i sukcesorami wiecznie, nie zastrzegając dalszych roszczeń.
Imię brata podane raz jako „Felicyan”, raz „Felix”. „Miecznę Bełz.” przy Atanazym i w liczbie mnogiej – skrót niepewny (może „mieczniki/miecznikowicze bełscy” – synowie miecznika). Dzień zawarcia intercyzy odczytano „Jedynastego” [?]. „Salwa” – zastrzeżenie dalszych praw.
Streszczenie
29XII 1794 / 9 I 1795 Paweł i Konstancja z Tarnowskich Jasińscy zeznali w grodzie kijowskim (Żytomierz), że bracia Feliks (Felicjan), chorąży kawalerii narodowej, i Atanazy Tarnowscy wypłacili im 9000 zł pol. posagu, ustanowionego dla Konstancji intercyzą ślubną z 11 [?] II 1794 wg testamentu ojca, Michała Tarnowskiego, miecznika bełskiego – i kwitują wdowę Wiktorię Tarnowską oraz jej synów wiecznie.
Akt nr 670
Kwit od WW. Pągowskich Wiell. Zielonce P.P.K. przyznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data29 XII 1794 / 9 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu (zapis ewikcyjny z 22 I 1790, kontrakty dubieńskie; dekret grodzki żytomierski z 13 VI st. st. 1794)
Karty / skanyk. 993–993v (skan 0512 prawa od ok. 17%; 0514 lewa, górne ok. 7%)
39Roku Dnia Dwudziestego Kwietnia w Oblatę wniesiony
40Za Zezwoleniem W. Zielonki P.P.K. niszczę y Za żaden Uzna=
41ię = Zaś Maryanna Jaroszewiczowna maiąc Dekretem
42wyż wyrażonym wolność odebrania tey Summy do Rąk
43Swoich z odebraney Teyże Summy y W. Mikołaia Zielonkę
44Potomkow
k. 993v (skan 0514, strona lewa – górne ok. 7%; skan 0513 = powtórne zdjęcie rozkładówki 0512 – pominięty)
1Potomkow y S[ukcesso]row Onego Wiecznemi y nigdy nieodzownemi
2wraz z Potomkami y S[ukcesso]rami memi Kwituię Czasy mocą
3dobrowolnego Zeznania. Wincenty z Roxy [?] Pągowski m.p.
4Maryanna Jaroszewiczowna manu propria. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit z sumy zabezpieczonej ewikcją: Wincenty Pągowski, szambelan dworu polskiego (Szam. D.P.), działający za siebie i za matkę Teklę z Turoszewiczów [?] Pągowską, oraz Maryanna Jaroszewiczówna mieli – na mocy zapisu ewikcyjnego zeznanego 22 I 1790 przed aktami kontraktowymi dubieńskimi przez Mikołaja Zielonkę (P.P.K. – zapewne podstolego/podczaszego… kijowskiego [?]) – zabezpieczoną sumę 7500 zł pol., podniesioną z ewikcji u Kajetana Proskury [?], ówczesnego pisarza województwa kijowskiego. Zielonka, uprzedzając termin wyznaczony dekretem grodzkim żytomierskim z 13 VI st. st. 1794 (wydanym z powództwa Jaroszewiczówny) na dzień dzisiejszy, wypłacił 7500 zł. Pągowski kwituje go z połowy jako własności swojej żony, znosi ewikcję z dóbr Zielonki i przenosi ją na wszystkie swoje dobra, zwłaszcza na schedę nabytą u Maryanny Pągowskiej, mieczniczki sieradzkiej; unieważnia (za zgodą Zielonki) swój kwit wystawiony imieniem Jaroszewiczówny na 750 zł 15 XII 1793 i oblatowany w grodzie żytomierskim 20 IV 1794. Jaroszewiczówna, uprawniona dekretem do odbioru sumy, również kwituje Zielonkę wiecznie.
„Ewikcja” (evictio) – zabezpieczenie (rękojmia) sumy na dobrach; „zapis ewikcyjny” – zobowiązanie do obrony i zabezpieczenia sumy. „Wincenty z Roxy [?] Pągowski” – drugie imię/przydomek w podpisie niepewne. Słowo „dotknięta” w opisie sumy niepewne. W rkp. przy dacie kwitu Jaroszewiczówny „do Akt Zas [?]” – zapewne „zaś”. Skan 0513 to powtórne zdjęcie rozkładówki 0512 (k. 992v–993) – pominięty.
Streszczenie
29XII 1794 / 9 I 1795 Wincenty Pągowski, szambelan dworu polskiego (w imieniu własnym i matki Tekli), i Maryanna Jaroszewiczówna zeznali w grodzie kijowskim (Żytomierz), że Mikołaj Zielonka wypłacił im 7500 zł pol. zabezpieczone jego zapisem ewikcyjnym z 22 I 1790 (kontrakty dubieńskie) i zasądzone dekretem grodzkim żytomierskim z 13 VI 1794; kwitują go wiecznie, Pągowski przenosi ewikcję swojej połowy na własne dobra (scheda po Maryannie Pągowskiej, mieczniczce sieradzkiej) i unieważnia swój wcześniejszy kwit na 750 zł.
Akt nr 671
Oblata Cessyi Rzeczney względem Tradycyi Części Tereszek od WW. Jankowskich Wiell. Polanowskiemu Ustąpioney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data29 XII 1794 / 9 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata cesji (spisanej w Tereszkach 2 XII n. st. 1794)
Karty / skanyk. 993v (skan 0514 lewa, od ok. 9% do końca)
2Dnia Dwudziestego Dziewiątego Grudnia podług dawnego,
3A Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Piątego,
4Dnia Dziewiątego Stycznia podług Nowego Stylu.
5Na Urzędzie Grod: w Mieście Jey Jmperator: Mości Zytomierzu Prze=
6demną Piotrem Zeleskim Archywistą Przysięgłym Grod: Kij: y Xię=
7gami niniejszemi Grod: Kij: Osobiście Stawaiąc Ur. Piotr
8Stefański Cessyą Tradycyi Części Tereszek od WW. Jankowskich
9W. Polanowskiemu daną Podpisami Rąk tak Strony jako y Przy=
10iaciela Jednego Zatwierdzoną na papierze Stęplowanym
11napisaną do Akt Grod: Kij: dla Zapisania podał w sposob takowy
12My Woyciech y Barbara Jankowscy Matka z Synem [?] Zdrowi będąc
13na Umysłach etc. a pod teraźnieyszy Zapis Kwitowy y Cessyą
14Całe się poddaiąc y wcielaiąc, wiadomo Jawno czyniemy y dobro=
15wolnie Zeznaiemy Jż my maiąc Process na WW. Burkatach
16Chor: Lubacz: z Dekretu Kompromissarskiego na nich otrzy=
17many oraz gotową Tradycyą na Części Tereszkach za Złł.
18Tysiąc, Pięćset Pięćdziesiąt, odebrawszy za całkowity Process
19z Dekretu Kompromissarskiego otrzymany y Tradycyą sprowadzo=
20ną od W. Mikołaia Polanowskiego Satysfakcyą, z tey odebraney
21Satysfakcyi Onego Kwituiemy y tak Summy na Tereszkach
22rozciągnioney Tradycyą, Jakoteż Całkowitego Processu z De=
23kretu Kompromissarskiego następionego Ustępuiemy y
24na Osobę Onego Zrzekamy się, Wolny tedy iest y będzie tenże
25W. Polanowski tak Summę Tradycyiną jako y Całkowitym
26Processem z Dekretu Kompromissarskiego, na WW. Annie
27Matce, Janie, Pawle, Franciszku, Jgnacym y Wincentym Sy=
28nach Burkatach otrzymanym jako chce rozrządzić, dawać
29y Ustąpić, a My tak do Possessyi Tradycyiney y Summy
30jakoteż do Processu ze Zrzodła Dekretu Kompromissarskiego
31na WW. Burkatach Zyskanego żadnego Zwrotu mieć niemamy
32y niepowinni będziemy, y nic z tegoż Processu naymniey nie
33Exzypuiemy, ani na siebie niewyłączamy, szczegulnie tylko
34z Tradycyiney Possessyi wolne Mlewo we Młynie y Drwa
35do Opału też Tradycyą dla Nas podane, dla siebie Zostawuiemy
36do skończenia się Tradycyi a Process wszelki narosły y narosnąć
37mogący przy W. Polanowskim Zostawać powinien y na to się Rę=
38koma własnemi podpisuiemy Działo się w Tereszkach Tysiąc,
39Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia Drugiego De=
40cembris, podług Nowego Stylu, Woyciech Jankowski, Bar=
41bara Jankowska od WW. Jankowskich Przyiaciel proszony pod=
42pisuię się na tey Cessyi W. Polanowskiemu służącey J. Dobro=
43wolański m.p. Ktora to Cessya słowo w słowo jak się w sobie ma
44do Xiąg niniejszych Grod: Kij: iest Zapisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata cesji: Wojciech i Barbara Jankowscy (matka z synem [?]) mieli proces przeciw Burkatom (Annie – matce, oraz synom Janowi, Pawłowi, Franciszkowi, Ignacemu i Wincentemu), chorążym lubaczowskim [?], i otrzymali dekretem kompromisarskim (sądu polubownego) tradycję (przekazanie w posiadanie zastawne) części wsi Tereszki za 1550 zł. Odebrawszy od Mikołaja Polanowskiego satysfakcję za cały proces i tradycję, kwitują go i cedują na niego sumę tradycyjną oraz całe prawa z procesu; zastrzegają sobie tylko, do końca tradycji, wolne mlewo w młynie i drwa na opał. Cesja spisana w Tereszkach 2 XII n. st. 1794; podpisali Jankowscy i przyjaciel J. Dobrowolański. Do akt podał Piotr Stefański.
„Tradycja” (traditio) – przekazanie dóbr w posiadanie (zastaw) dla zaspokojenia sumy; „Exzypuiemy” – wyjmujemy (excipere). „Chor. Lubacz.” przy Burkatach – skrót tytułu niepewny (chorążowie lubaczowscy [?]). W pierwszym wierszu formuły odczytano „Matka z Synem [?]” (rkp. „Matza [?] kowie”) – niepewne, mogą to być też małżonkowie.
Streszczenie
29XII 1794 / 9 I 1795 Piotr Stefański podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) cesję z 2 XII 1794 (Tereszki), w której Wojciech i Barbara Jankowscy, mając dekretem kompromisarskim przeciw Burkatom (Annie i jej synom) tradycję części Tereszek za 1550 zł, kwitują Mikołaja Polanowskiego z otrzymanej satysfakcji i cedują na niego sumę tradycyjną oraz wszystkie prawa z procesu, zastrzegając sobie do końca tradycji wolne mlewo w młynie i drwa.
Akt nr 672
Oblata Skargi od WW. Jankowskich przeciwko WW. Burkatom z Ułożenia [?] Poddanych do Robot Uczynioney
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data29 XII 1794 / 9 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata skargi (spisanej w Tereszkach 3 I n. st. 1795)
Karty / skanyk. 993v–994 (skan 0514 lewa – tytuł u dołu; prawa, górne ok. 57%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 993v (skan 0514, strona lewa – u dołu)
1Roku Tysiąc
k. 994 (skan 0514, strona prawa – górne ok. 57%)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia Dwudziestego =
2Dziewiątego Grudnia, podług dawnego, A Roku Tysiąc, Siedmset, Dzie=
3więćdziesiąt, Piątego, Dnia Dziewiątego Stycznia Nowego Stylu
4Na Urzędzie Grod: w Mieście Jey Jmperator: Mości Zytt. Przedemną Piotrem
5Zeleskim Archywistą Przysięgłym Grod: Kij: y Xięgami niniejszemi Grod:
6Kij: Osobiście Stty [Stawaiący] Ur. Bartłomiey Czechowski Skargę WW. Jankowskich
7przeciwko WW. Burkatkom [?] ze Poddanych Tradycyą Zaiętych do Robocizn
8WW. Burkaci Używaią y w Tradycyi przeszkodę Czynią z Obligacyi
9aby W. Polanowski dochodził Wieży y Kar na Stachu Dekretem przysądzo=
10nych na Papierze Stęplowanym napisaną podpisami Rąk tak Strony
11jako y Przyiaciela Jednego zatwierdzoną do Akt Grod: Kij: dla Zapisa=
12nia podał tym sposobem: My Woyciech y Barbara z Ostaszewskich Jan=
13kowscy Łowczy Hał. [?] będąc Wiekiem y Słabością Zdrowia Uciśnieni
14niemogąc Osobiście przed Aktami stanąć, y Skargi podać przeciwko WW.
15Annie Matce, Janowi, Pawłowi, Franciszkowi, Jgnacemu, y Wincente=
16mu Synom Burkatom Chor: Lubacz: takowe podane w Aktach mieć
17chcemy oświadczenie, Jż my maiąc Dekretem Kompromissarskim
18przysądzone Grzywny, Szkody, Wieżę na W. Janie Burkacie y Kary na
19Stachu Cielesne, oraz Process z tego Powodu na WW. Burkatach otrzy=
20many, tudzież Tradycyą w Grzywnach y Szkodach do Tereszek sprowa=
21dzoną, gdy tak wszelkich przysądow, jakoteż Wieży y Kar na Sta=
22chu, oraz całego Processu z gotową Tradycyiną Possessyą W. Mikołaio=
23wi Polanowskiemu odstąpiwszy y dochodzenie Onemu tak Wieży y
24Kar na Stachu, jakoteż całego Processu wręczywszy, gdy tenże W.
25Polanowski Prawo nabywca nasz w Possessyi Tradycyiney ma od
26WW. Burkatow przeszkadzanie Poddanych do Oczeretu [?] ścięcia, Ryb [?]
27y Używania Stroza [?] pod Pretextem Dziesiętnictwa nieopowiadaiące się
28nas, ani Prawo nabywcy naszego Używaią y przemocnie pędzą, Przeto
29aby Prawo nabywca nasz Possessyi Tradycyiney y Całego Processu aby nie
30był przeszkadzany y takie bezprawia nie było zatarte, a bez kary nie zostało,
31to Oświadczenie takowe w Akta przesyłaiąc, do podania Onego W. Lu=
32dwika Kaczanowskiego na mieysce naszym Upraszamy nie ulepsze=
33nia tey Skargi zostawuiąc, Datum w Tereszkach, Tysiąc, Siedmset,
34Dziewięćdziesiąt, Piątego, Dnia Trzeciego podług nowego Stylu
35Miesiąca Januarij Woyciech Jankowski, Barbara Jankowska, Pro=
36szony do Zaświadczenia od W. Jankowskich Oczewisto podpisuię się
37J. Dubrowlański m.p. Ktora to Skarga słowo w słowo jak się w sobie
38ma do Xiąg niniejszych Grod: Kij: iest Zapisana. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Skarga (manifest) Wojciecha i Barbary z Ostaszewskich Jankowskich – stron z aktu 671 – przeciw Burkatom (Annie i jej synom): Jankowscy mieli dekretem kompromisarskim zasądzone grzywny i szkody, karę wieży (więzienia) na Janie Burkacie i kary cielesne na Stachu (zapewne chłopie Burkatów), a w grzywnach i szkodach tradycję w Tereszkach; wszystko to, wraz z procesem i posesją tradycyjną, odstąpili Mikołajowi Polanowskiemu. Teraz Burkatowie przeszkadzają Polanowskiemu w posesji: zabierają poddanych z dóbr tradycyjnych do robocizn, przeszkadzają im w ścinaniu oczeretu [?] i łowieniu ryb, i pod pretekstem dziesiętnictwa przemocą ich pędzą. Jankowscy, z powodu wieku i słabości nie mogąc stanąć osobiście, upoważniają do podania skargi Ludwika Kaczanowskiego (podał ją Bartłomiej Czechowski). Spisana w Tereszkach 3 I n. st. 1795, podpisana przez Jankowskich i przyjaciela J. Dubrowlańskiego (w akcie 671 „Dobrowolański”).
Niepewne: wyraz w tytule „z Ułożenia [?]”; „Łowczy Hał. [?]” (tytuł Wojciecha – łowczy halicki [?]); „Oczeretu ścięcia, Ryb [?] y Używania Stroza [?]” – fragment nieczytelny w szczegółach; „Burkatkom” w opisie skargi (może „Burkatom”). Data spisania skargi (3 I 1795 n. st. = 23 XII 1794 st. st.) jest wcześniejsza od oblaty (9 I 1795 n. st.). „Dziesiętnictwo” – urząd dziesiętnika (nadzorcy dziesięciu dymów chłopskich).
Streszczenie
29XII 1794 / 9 I 1795 Bartłomiej Czechowski podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) skargę Wojciecha i Barbary z Ostaszewskich Jankowskich (Tereszki, 3 I 1795) przeciw Annie Burkatowej i jej synom: po odstąpieniu Mikołajowi Polanowskiemu wszystkich praw z dekretu kompromisarskiego (grzywny, szkody, kara wieży na Janie Burkacie, kary na Stachu, tradycja w Tereszkach) Burkatowie przeszkadzają nabywcy w posesji tradycyjnej – zabierają poddanych do robocizn i pod pretekstem dziesiętnictwa przemocą ich pędzą; Jankowscy żądają, by bezprawie nie zostało bez kary.
Akt nr 673
Zapis wspólnego Dożywocia Między WW. Jasińskiemi Małż. nawzaiem sobie przyznany
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data29 XII 1794 / 9 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie zapisu dożywocia
Karty / skanyk. 994–994v (skan 0514 prawa od ok. 57%; 0515 lewa, górne ok. 30%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 994 (skan 0514, strona prawa – od ok. 57%)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia Dwudziestego
2Dziewiątego Grudnia podług dawnego, A Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt,
3Piątego, Dnia Dziewiątego Stycznia, podług Nowego Stylu,
4Na Urzędzie Grod: w Mieście Jey Jmperator: Mości Zytt. Przedemną Pio=
5trem Zeleskim Archywistą Przysięgłym Grod: Kij: y Xięgami niniejszemi
6Grod: Kijow: = Stawiwszy się Osobiście WW. Paweł y Konstancya z Tar=
7nowskich Jasińscy Małż. Zdrowi będąc na Ciałach y Umysłach
8odstąpiwszy swey własney, należney Ziem: Jurysdykcyi Prawa Forum
9Pttu y Wwa, a pod teraźnieysze dobrowolne Zeznanie Swoie Zapis =
10wspolnego Dożywocia Całe się poddaiąc, y wcielaiąc, wiadomo, Jaw=
11no czynią, Ustnie y dobrowolnie Zeznaią = Jż WW. Zeznawaiący
12Małż: Jedno Drugiemu Zapis wspolnego Dożywocia Dobr Swo=
14albo z Prawa naturey spadaiących ogulnie wszystkich leżą=
15cych gdziekolwiek znayduiących się, Ruchomych Summ
16Pieniężnych wszelkich teraz maiących y napotym mieć y
17mieć się mogących w naypoźnieysze Czasy Zycia Swoiego
18wzaiemnie sobie przyznaią, nieprzerwany Zrzodło [?] Ma=
19iątek y wszelkie dochody, Zapisuią daią, Ustępuią w ten
20Sposob
k. 994v (skan 0515, strona lewa – górne ok. 30%)
1sposob. Jż ponaydłuższym Zyciu Jednego z Zeznawaiących pozostały Małżo=
2nek, albo Małżonka Dobra wyż opisane wszystkie, Ruchome y Nieru=
3chome, Summy Pieniężne y Całą ogulnie Substancyą, ze wszelkiemi
4do niey Prawem Dożywotnim, y własnością, wszelkiemi Użytkami Do=
5chodami po Smierci Jednego z Małżonkow pozostałemi, należącemi przy=
6chodzącemi, y z Jakichkolwiek Zrzodeł wypływać mogącemi, żadnych
7bynaymniey niewyłączaiąc, y nanikogo niezostawuiąc Spokoynie
8bez naymnieyszey od nikogo przeszkody, trzymać Używać, y aż do
9skończenia Zycia Swoiego posiadać wolne mieć będzie Prawo, po Zey=
10ściu zaś y Skończonym Zyciu, Oboyga Małżonkow, dopiero do Jch
11Sukcessorow y Prawych Potomkow Dobra po nich pozostałe, Stoiące
12Ruchome y wszelkie Summy Pieniężne, ze wszelkiemi Jch [?]
13Jntratami z Prawem własności wiecznie bez żadney od nikogo kwestyi
14należeć y spadać powinny. Ktory Zapis Dożywotni przed Akta=
15mi Stanowszy dobrowolnie przyznali Paweł Jasiński Kon=
16stancya Jasińska Ktory to Zapis słowo w słowo jak się w so=
17bie ma do Xiąg niniejszych Grod: Kij: iest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Zapis wzajemnego dożywocia: małżonkowie Paweł i Konstancja z Tarnowskich Jasińscy (por. akt 669 – kwit posagowy Konstancji) zapisują sobie nawzajem dożywocie na wszystkich dobrach dziedzicznych i zastawnych, ruchomościach, sumach pieniężnych i całej substancji, obecnych i przyszłych; pozostały przy życiu małżonek ma je spokojnie posiadać do śmierci, a po śmierci obojga dobra przechodzą na ich sukcesorów i prawych potomków z prawem własności.
Wyraz „nieprzerwany Zrzodło [?]” w formule niepewny. W tytule marginalnym „Dożywoia” = dożywocia.
Streszczenie
29XII 1794 / 9 I 1795 Paweł i Konstancja z Tarnowskich Jasińscy zeznali w grodzie kijowskim (Żytomierz) wzajemny zapis dożywocia na wszystkich swoich dobrach, ruchomościach i sumach: pozostały przy życiu małżonek będzie je użytkował do śmierci, a po śmierci obojga przejdą na ich sukcesorów i potomków.
Kwit z wydania zbiegłego chłopa (por. akt 664): dekretem grodzkim kijowskim z 22 XI st. st. / 3 XII n. st. 1794 w sprawie Bogumiły z Proskurów Czajkowskiej, wdowy po Michale Czajkowskim, i jej dzieci (Kleotyldy, Prota i Synforiana) przeciw Franciszkowi Ksaweremu Branickiemu, hetmanowi wielkiemu koronnemu (H.W.K.), dziedzicowi jurysdyki [?], i Józefowi Orzeszkowi (R.B. – zapewne rządcy/rotmistrzowi …[?]) nakazano wydać do 30 XII st. st. 1794 przed aktami grodzkimi roboczego Ihnata (Hnata) Tyszczuka z żoną, dziećmi i majątkiem, wynagrodzić dni robocze od czasu aresztu (po 25 zł pol. rocznie) z liwą 14 grzywien, a za zniesienie kondemnaty (wyroku zaocznego) na Orzeszku zapłacić liwę. Branicki wydał chłopa i zapłacił należność; Ambroży Wyhowski, pełnomocnik Czajkowskich i obecnego dziedzica Michała Stembockiego, wojskiego owruckiego (na mocy wieczystych transakcji z 2 XII st. st. 1794 w ziemstwie żytomierskim i plenipotencji z Kodni 1 VII 1794, oblatowanej 10 XI 1794, oraz plenipotencji Czajkowskich z Zorokowa [?] z 15 IX 1794), kwituje go wiecznie.
Niepewne: nazwa dóbr „Zorokow” [?] (rkp. „Zorokowa”, „w Zorokowie”); skrót „P.W.K./P.K.N.” przy Czajkowskich (może „podczaszy wielki koronny”/„podkomorzyna …”); „Jurysdykcyi tora [?]”; kwota za dni robocze („Złł. P. Dwa dziesią[t] Dziewięć groszy Jeden [?] Miesiąc y Dwa”) – zapis zawikłany; liwa za zniesienie kondemnaty – „Cztery Czworga Czternastu Grzywien” (zapewne czterokrotna liwa po 14 grzywien). „Bywszy H.W.K.” – Branicki jako były hetman wielki koronny (po 1794 r.).
Streszczenie
30XII 1794 / 10 I 1795 Ambroży Wyhowski, pełnomocnik Bogumiły z Proskurów Czajkowskiej i jej dzieci oraz Michała Stembockiego, wojskiego owruckiego, nabywcy ich praw, zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że Franciszek Ksawery Branicki, były hetman wielki koronny, wykonał dekret grodzki z 22 XI / 3 XII 1794: wydał roboczego Ihnata Tyszczuka z żoną, dziećmi i majątkiem, zapłacił za dni robocze z liwą 14 grzywien i liwę za zniesienie kondemnaty – i kwituje go wiecznie.
Akt nr 675
Kwit od W. Pawszy Stta [?] W. Pott. na Rzecz JWW. Pruszyńskich K. Żytt.
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data30 XII 1794 / 10 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – zeznanie kwitu (dekret ziemski kijowski z 13 IX st. st. 1794)
Karty / skanyk. 995 (skan 0515 prawa, od ok. 15% do ok. 80%)
Językpol.
Transkrypcja
k. 995 (skan 0515, strona prawa – od ok. 15%)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia Trzy=
2dziestego podług dawnego, a Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie=
3siąt, Piątego, Dnia Dziesiątego Stycznia Nowego Stylu,
4Na Urzędzie Grod: w Mieście Jey Jmperator: Mości Zytt. Przedemną Pio=
5trem Zeleskim Archywistą Przysięgłym Grod: Kij: y Xięgami niniejsze=
6mi Grod: Kij: Osobiście Stty [Stawaiący] W. Jgnacy Pawsza Jmieniem y na mocy Ple=
7nipotencyi od W. Wincentego Pawszy Oyca w Daniczowie [?] Roku Tysiąc,
8Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, Dnia Osmego Decembris da=
9ney, a Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Piątego, Dnia Dziesią=
10tego Stycznia N.S. oblatowaney w Aktach Grod: Zytt. czyniący Zdro=
11wy będąc na Ciele y Umysle, odstąpiwszy swey własney należney
12Ziem: Jurysdykcyi Prawa, Forum Pttu y Wwa a pod teraźnieysze Ze=
13znanie swoie Kwitowe, całe się poddaiąc y wcielaiąc, wiadomo Jawno
14czyni Ustnie y dobrowolnie Zeznaie, Jż co Dekretem Ziem: Kij: Dnia
15Trzynastego Septembris V.S. Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt
16Czwartego, Między W. Wincentym Pawszą G.A.W.P. z Jedney, a JWW. Mi=
17kołaiem [?] Jozefem y Teressą z Pawszow Pruszyńskiemi K.Z. Piusem y Antoni=
18ną z Pawszow Raciborowskiemi S.D.P. z Drugiey strony zapadłym
19nakazano zostało, aby tak JWW. Pruszyńscy K.Z. jakoteż JWW. Ra=
20ciborowscy S.D.P. Summę Pięć Tysięcy Złł. Poll. a bardziey Swoią
21połowę to iest po Złł. Poll. Dwa Tysiące Pięćset wraz z Prowizyą po
22Pięć od Sta od Czasu danego Rewersu to iest od Roku Tysiąc, Siedm=
23set, Osmdziesiąt, Piątego, Dnia Dwunastego Lipca, do Rąk W.
24Wincentego Pawszy Oyca Stty Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewię=
25dziesiąt, Czwartego, Dnia Piątego Grudnia V.S. przed Aktami
26Grod: Kij: pod WW. z Liwą Czworga Grzywien Zapłacili = A Gdy
27na Terminie z Dekretu przypadaiącym tak JW. Pruszyńscy K.Z.
28Jakoteż y JWW. Raciborowscy pomienioney Summy niezapła=
29cili y w tym Punkcie otrzymana Została Publikata, że zaś na
30Dniu Dzisieyszym JWW. Pruszyńscy Summę na połowę Jch
31przypadaiącą to iest Złł. Poll. Dwa Tysiące Pięćset, wypłacaią a
32prowizyi W. Wincenty Pawsza G.W.P. podług Umowy nie preten=
33duie, Przeto W. Zeznawaiący Jmieniem czyim wyżey tak z
34wypłaconey wyżey wyrażoney Summy jakoteż y z Win za
35Publikatę co do Osob wypłacaiących Tychże JWW. Pruszyńskich
36wiecznemi y nigdy nieodzownemi Kwituie Czasy mocą
37dobrowolnego Zeznania Jgnacy Pawsza =
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit sądowy: dekretem ziemskim kijowskim z 13 IX st. st. 1794 w sprawie Wincentego Pawszy, G.A.W.P. [?], przeciw Józefowi i Teresie z Pawszów Pruszyńskim, kasztelanostwu żytomierskim (K.Z.), oraz Piusowi i Antoninie z Pawszów Raciborowskim (S.D.P. – szambelanostwu dworu polskiego [?]) nakazano obu parom zapłacić Wincentemu Pawszy po połowie sumy 5000 zł pol. (tj. po 2500 zł) z prowizją 5% od 12 VII 1785 (data rewersu) do 5 XII st. st. 1794 przed aktami grodzkimi kijowskimi pod liwą czterech grzywien. W terminie nie zapłacili i otrzymano przeciw nim publikatę (ogłoszenie niewykonania dekretu). Teraz Pruszyńscy wypłacili swoją połowę 2500 zł, a od prowizji ojciec według umowy odstąpił. Ignacy Pawsza, syn i pełnomocnik Wincentego (plenipotencja z Daniczowa [?] z 8 XII 1794, oblatowana w grodzie żytomierskim 10 I 1795 n. st.), kwituje Pruszyńskich z sumy i z win za publikatę.
Niepewne: tytuł marginalny „Stta [?] W. Pott.” (może „starosty … wojsk polskich”); imię pierwszego z Pruszyńskich (rkp. „Mi=” [?] przed „Jozefem” – możliwe, że tylko „Jozefem”); skróty „G.A.W.P./G.W.P.” przy Wincentym Pawszy (generał-adiutant wojsk polskich [?]); nazwa miejsca datowania plenipotencji „Daniczów” [?]. Raciborowscy w tym kwicie nie są kwitowani – zapłacili tylko Pruszyńscy.
Streszczenie
30XII 1794 / 10 I 1795 Ignacy Pawsza, pełnomocnik ojca Wincentego, zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że Józef i Teresa z Pawszów Pruszyńscy, kasztelanostwo żytomierscy, wypłacili przypadającą na nich połowę (2500 zł pol.) sumy 5000 zł zasądzonej dekretem ziemskim kijowskim z 13 IX 1794 przeciw nim i Raciborowskim (od prowizji ojciec odstąpił wg umowy) – i kwituje ich wiecznie z sumy i z win za publikatę.
3Grod: Kij: y Xięgami niniejszemi Grod: Kij: Stawaiący O=
4sobiście W. Stanisław Czechowski Jmieniem JW. Franciszka
5Xawerego Branickiego bywszego H.W.Kor. y z mocy Plenipotencyi
6od W. Tomasza Lenczowskiego [?] Łowczego Kij: Jmieniem Tegoż JW.
7Hetmana Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Czwarte=
8go, Dnia Dziesiątego Lutego, w Mussurach [?] Datowaney, a Ro=
9ku Tegoż, Dnia Dwudziestego Siodmego Marca V.S. w Aktach
10Ziem: Kij: Oblatowaney sobie Stawaiącemu daney y służącey
11czyniący, Zdrowy będąc na Ciele y Umysle, odstąpiwszy swey
12własney należney Ziem: Jurysdykcyi Prawa Sądu Powiatu y
13Wwa, a pod teraźnieysze dobrowolne Zeznanie Swoie całe
14się poddaiąc y wcielaiąc dobrowolnie Zeznaie = Jż co Dekret
15Sądu Grod: Kij: Roku niedawno Upłynionego, Tysiąc, Siedm=
16set, Dziewięćdziesiąt, Czwartego, na Kadencyi Novem=
17browey. Między JWW. Felixem Hulewiczem C.W. [?] Oycem
18Floryanną y Domicellą Corkami Hulewiczami, z Jedney
19a JW. Branickim bywszym H.W.Kor. z Drugiey Strony Za=
20padły nakazał, aby JW. Hulewicz za niewinne do Prawa JW.
21Branickiego pociągnienie, Liwę Cztery Czternastu Grzy=
22wien na Dniu Trzydziestym Grudnia V.S. pod WW. temuż
23Zapłacił, = Ktorego Dekretu nakaz gdy JW. Hulewicz przy=
24wodząc do Skutku Liwę Cztery Czternastu Grzywien
25do Rąk Stawaiącego wypłaca Przeto Stawaiący z wy=
26płacenia Tych Liw, JW. Hulewicza Jmieniem czyim
27wyżey Kwituie mocą dobrowolnego Zeznania Swoie=
28go Stanisław Czechowski manu propria. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Kwit sądowy: dekretem sądu grodzkiego kijowskiego z kadencji listopadowej 1794 w sprawie Feliksa Hulewicza (C.W. [?]) i jego córek Floryanny i Domiceli przeciw Franciszkowi Ksaweremu Branickiemu, byłemu hetmanowi wielkiemu koronnemu, nakazano Hulewiczowi zapłacić Branickiemu – za niesłuszne pozwanie go do prawa – czterokrotną liwę po 14 grzywien do 30 XII st. st. 1794. Hulewicz zapłacił; Stanisław Czechowski, działający w imieniu Branickiego z substytucji Tomasza Lenczowskiego [?], łowczego kijowskiego (plenipotencja z Mussur [?] z 10 II 1794, oblatowana w ziemstwie kijowskim 27 III st. st. 1794), kwituje go.
Niepewne: skrót przy Hulewiczu „C.W.” (może „cześnik wołyński” [?]); nazwisko „Lenczowski” [?] i nazwa miejsca „Mussury” [?]. „Liwa Cztery Czternastu Grzywien” – cztery liwy po 14 grzywien (por. akt 674). Odwrócony kierunek zapłaty: tu powód (Hulewicz) płaci pozwanemu (Branickiemu) za niesłuszny proces.
Streszczenie
30XII 1794 / 10 I 1795 Stanisław Czechowski, pełnomocnik Franciszka Ksawerego Branickiego, byłego hetmana wielkiego koronnego, zeznał w grodzie kijowskim (Żytomierz), że Feliks Hulewicz zapłacił mu czterokrotną liwę po 14 grzywien, zasądzoną dekretem grodzkim z kadencji listopadowej 1794 za niesłuszne pozwanie Branickiego (w sprawie Hulewicza i jego córek Floryanny i Domiceli) – i kwituje go.
Akt nr 677
Oblata Plenipotencyi Ręczney od W. Goyżewskiego Stoln. Hor. W. Fabiańskiemu służącey
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data30 XII 1794 / 10 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata plenipotencji (spisanej w Lulińcach 25 XII 1794)
Karty / skanyk. 995v–996 (skan 0516 lewa od ok. 50%; prawa, górne ok. 80%)
29dziesiąt, Czwartego Roku, Gabryel Sas Dołhiewicz [?]
30Goyżewski Stoln. Hor. m.p. (L.S.) Proszony do tey Pleni=
31potencyi ręczney własną Ręką podpisuię się Przy=
32iaciel Antoni Dworzko [?] (L.S.) Proszony do tey Pleni=
33potencyi ręczney własną Ręką podpisuię się Przy=
34iaciel Andrzey Załęski (L.S.) Ktora to Plenipoten=
35cya słowo w słowo jak się w sobie ma do Xiąg
36niniejszych Grod: Kijowsk: iest Zapisana. L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata plenipotencji: Gabriel Sas Dołhiewicz [?] Gojżewski z Wielkiego Gojżowa na Lulińcach, stolnik horodelski [?] (Stoln. Hor.), jako dłużnik z obligacji wobec Apolonii z Ludów [?] Walickiej, wojskiej czernihowskiej, wdowy, oraz jej dzieci Gertrudy z Walickich Fabiańskiej, skarbnikowej mścisławskiej, i Antoniego Walickiego (spadkobierców Aleksandra Walickiego, wojskiego czernihowskiego), nie mogąc osobiście podjąć sumy 15 000 zł pol. zabezpieczonej ewikcją u Adama Potockiego, szambelana dworu polskiego (zapis ewikcyjny z kwitem zeznany w 1790 r. w Dubnie przed aktami kontraktowymi), upoważnia Franciszka Fabiańskiego, skarbnika mścisławskiego, do odebrania tej sumy od Potockiego dla spadkobierców Walickiego, pokwitowania jej, zabezpieczenia zapisem ewikcyjnym na swojej dziedzicznej wsi Lulińce i uwolnienia wsi Świedz [?] od ciężaru tej sumy. Plenipotencja spisana „na mocy Statutu W. Ks. Litewskiego” w Lulińcach 25 XII 1794, podpisana przez Gojżewskiego i przyjaciół Antoniego Dworzkę [?] i Andrzeja Załęskiego, z pieczęciami na czerwonym laku. Oblatę przyjął Szymon Mieczkowski [?], wiceregent ziemski kijowski, „do tego aktu użyty”; podał ją Piotr Stefański.
Niepewne: nazwisko wiceregenta („Mieczkowski” [?]); nazwisko panieńskie Apolonii i przydomek Aleksandra („Ludziny/Ludą” [?]); przydomek „Sas Dołhiewicz” [?]; nazwa wsi „Świedz” [?]; nazwisko przyjaciela „Dworzko” [?]; rozwinięcie „Stoln. Hor.” (stolnik horodelski [?]). „Skar. Mścisł.” = skarbnik/skarbnikowa mścisławska; „Woysk. Czer.” = wojski czernihowski.
Streszczenie
30XII 1794 / 10 I 1795 Piotr Stefański podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) plenipotencję ręczną z 25 XII 1794 (Lulińce), którą Gabriel Gojżewski, stolnik horodelski [?], upoważnił Franciszka Fabiańskiego, skarbnika mścisławskiego, do podjęcia od Adama Potockiego, szambelana dworu polskiego, sumy 15 000 zł pol. zabezpieczonej ewikcją (Dubno 1790) – dla spadkobierców Aleksandra Walickiego, wojskiego czernihowskiego – do jej pokwitowania, przeniesienia ewikcji na wieś Lulińce i uwolnienia wsi Świedz [?] od tej sumy.
Akt nr 678
Oblata Listu od Wiell. Jmc Xiędza Orzechowskiego Przeora Konwentu Chodorkowskiego do Wielmożnego Chodorkowskiego pisanego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data30 XII 1794 / 10 I 1795, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata listu (pisanego w Żytomierzu 9 I 1795)
Karty / skanyk. 996–996v (skan 0516 prawa – tytuł u dołu; 0517 lewa)
18trząc Osobiście WWMę Pana Dobr. prosiłem, aby Dnia Ju=
19trzeyszego na mocy Dekretu w Jnteressie Konwentu
20Chodorkow: [?] pilność przez WWPana Dobr. była
21Zachowana, tak niniejszym pismem mocno Obligu=
22ię, y ponieważ tego punktu niemasz w Dekrecie, aby
23z WW. Proskurow Jeden do Drugiego nieodwołuiący
24całą zapłacił Summę, więc iesli WJP. Chorąży Bra=
25cławski Proskura przeszły Ewiktor z ktory Summy
26na Jego Schedę przypadłą to niech będzie w Kan=
27cellaryi pod Pieczęcią W. Zeleskiego Archywisty
28na mieysce WJPana Rostkowskiego [?] zostaiącego
29za Oznaymieniem, co się stanie Dnia Jutrzeyszego
30Czy wszystka Summa będzie złożona w Kancella=
31ryi czyli nie przy będę do Zytomierza z W. JPanem
32Sędzią Milewskim przyszłym Ewiktorem Ma=
33Skrzenia [?] Tranzakcyi Prawem przepisaney, o Jego
34Łaskę prosząc Zostawam z winnym Szacunkiem
35WWMę Pana Dobr. Nayniższym Sługą X. J. A. Orze=
36chowski Przeor Chodor. podpis u tego Listu takowy Do
37Rąk WJPana Chodorkowskiego Skar. Cmego Dobr.
38Ktory to List słowo w słowo jak się w sobie ma do
39Xiąg niniejszych Grod: Kij: iest Zapisany = L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Oblata listu ks. J. A. Orzechowskiego, przeora konwentu chodorkowskiego (karmelici w Chodorkowie [?]), pisanego w Żytomierzu 9 I 1795 (n. st.) do Chodorkowskiego, skarbnika C. [?]: przeor, który osobiście prosił adresata, by następnego dnia na mocy dekretu dopilnował interesu konwentu, teraz mocno go zobowiązuje i wyjaśnia, że dekret nie przewiduje, by z Proskurów jeden za drugiego płacił całą sumę; jeśli więc Proskura, chorąży bracławski, dawny ewiktor (poręczyciel), złoży przypadającą na jego schedę część, ma ona zostać w kancelarii pod pieczęcią archiwisty Żeleskiego (zamiast u Rostkowskiego [?]); przeor przybędzie do Żytomierza z sędzią Milewskim, przyszłym ewiktorem, zależnie od tego, czy jutro cała suma zostanie złożona. List podał Joachim Łoziński.
Niepewne: forma „Chodorkow:” (konwent) i miejscowość Chodorków (k. Żytomierza – klasztor karmelitów trzewiczkowych [?]); nazwisko „Rostkowski” [?]; zwrot „Ma Skrzenia [?] Tranzakcyi” – nieczytelny w szczegółach; „Skar. Cmego” – skrót urzędu adresata (skarbnik czernihowski [?]); notatka ołówkiem u dołu strony („Czytał Chojecki [?] mmc”) – późniejsza, archiwalna. Wstęp listu: „Patrząc Osobiście” – może „Prosząc/Będąc osobiście”.
Streszczenie
30XII 1794 / 10 I 1795 Joachim Łoziński podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) list ks. J. A. Orzechowskiego, przeora konwentu chodorkowskiego, z 9 I 1795 do Chodorkowskiego, skarbnika: przeor prosi o dopilnowanie następnego dnia interesu konwentu wg dekretu przeciw Proskurom, zaznacza, że dekret nie każe jednemu Proskurze płacić za drugiego, i prosi, by część złożona przez Proskurę, chorążego bracławskiego, pozostała w kancelarii pod pieczęcią archiwisty Żeleskiego.
Akt nr 679
Oblata Skryptu Jmieniem JW Tarnowskiego W. Zaięczkowskiemu danego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data11 / 22 I 1794, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata skryptu (wystawionego 15 XII 1792)
9sięgłym Grod: Województwa y Pttu Kijowsk: y Xięgami niniejszemi
10Grod: Kijowsk: Osobiście Stawaiący Ur. Marcin Salomański [?] Skrypt
11Jmieniem JW Tarnowskiego Gtła M. W. Pott: na Summę Czterna=
12ście Tysięcy Czterysta Szesćdziesiąt, Pięć, Złł Poll: W. Zaięczkowskie=
13mu dany, podpisem W. Dunina iako Plenipotenta umocniony na
14Papierze Stęplowanym Poll: Ceny Złł Piętnastu napisany wraz
15z Przypiskiem odebrania Procentu Rocznego poswiadczaiącym do
16Akt Grod: Kij: dla Zapisania podał w sposob takowy = z Summy
17Dwudziestu Czterech Tysięcy mianych w Skarbie JW Amor Hrabi
18Raffała Tarnowskiego, W. Jmc Pan Zaięczkowski, z ktorey Summy
19wyż wyrażoney na Część Tacek [?] wypuszczoney Dziedziczney JW Jo
20Hrabiego Generała Woysk Kor: Kawalera Orderu Swiętego Stani=
21sława podług Jnwentarza wylikwidowanego Prowentu z mocy Kon=
22traktu puszczoney Części Tacek [?], W. Jmc Panu Zaięczkowskiemu w Roku
23Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiątym Drugim, iako Kontrakt opie=
24wa de Die et Anno, w Summie Dziesięciu Tysięcy Czterystu Osm=
25dziesiąt, y Groszy Piętnastu Zostaie się Reszty Summy od potrące=
26nia na Trzechletnią Possessyą Części Tacek [?] w Skarbie JW Generała
27Majora Złł Pott: Trzynaście Tysięcy Pięcset Dziewiętnaście mowię
28Złł Pott: Trzynaście Tysięcy Pięcset Dziewiętnaście od ktorey Sum=
29my Roczną Prowizyą po Siedm od Sta rachuiąc za Rok Tysięczny
30Siedmsetny Dziewięćdziesiąty, Drugi, na Dzień Piętnasty Decem=
31bra skończony, wynika Summy prowizyonalney Złł: Dziewięćset
32Czterdzieści Sześć, Co z Summą Oryginalną łącząc wynika Summy
33Złł Pott Czternaście Tysięcy Czterysta Sześćdziesiąt y Pięć, a Groszy
34Piętnaście oddane do Rąk W. Zaięczkowskiego, aby Summa wycho=
35dząca Złł Pott Czternaście Tysięcy Czterysta Sześćdziesiąt Pięć
36Ktorą Summę Czternaście Tysięcy Czterysta Sześćdziesiąt Pięć
37w Roku przyszłym Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiątym Piątym,
38oddać przyrzeka JW Hrabia na Dzień Piętnasty Decembra wraz
39z Procentem = w Nieoddaniu Summy na Drugie Trigenium
40Ta Sama Część Tacek [?] puszczona bydź powinna w Possessyą W. Za=
41ięczkowskiemu, ktora Summa iako żadney Ewikcyi niepodlegaią=
42ca Ta mnie lub Sukcessorom moim, a mianowicie WJmc Pani
43Zofij z Bogdaniow [?] Zaięczkowskiey, a Zonie moiey, Jako nayblizszey
44opiekunce Dzieci wspolnie naszych w przypadku Smierci mnie
45Zaięczkowskiego oddana tez Summa bydź powinna iako prostym
46Długiem pożyczona, ktory to Skrypt dany w Ręce W. Zaięczkow=
47skim [!] na mocy Plenipotencyi od JW Hrabiego mu daney podpisuię
48Dnia Piętnastego Decembra Roku Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdzie=
49siąt Drugiego J. Dunin Stał. [?] Usistowski [?] Plenipotent Prowentu
50Zapłacił W. Dunin za Rok Jeden Złł Tysiąc Dwanaście ktorą Ja
51odebrawszy tak się na to podpisuię Jmieniem Bycia [?] moiey Zony
52Jmc Pana Łukasza Zaięczkowskiego podług Skryptu należącą za Rok
53Dziewięćdziesiąty Trzeci Skończony Dnia Piętnastego Decem=
54bra podpisuię F. Szwalz [?] Ktory to Skrypt słowo w słowo iak
55się w sobie
k. 1001v (skan 0522, strona lewa)
1ma do Xiąg niniejszych Grod: Kijowskich iest Zapisany = L.
Objaśnienia i tłumaczenia
STRUKTURA TOMU: od tego aktu (k. 1001, skan 0521 prawa) zaczyna się w 2-1-171 NOWA CZĘŚĆ z własną numeracją wpisów od 1, nagłówek: „Zaczyna się Rok Tysięczny, Siedmsetny, Dziewięćdziesiąty, Czwarty, podług dawnego Stylu – Miesiąc Styczeń”, wicegerent Józef Roszkowski (jak w 2-1-170). Poprzedzający ją rejestr (k. 997–1000v, skany 0517 prawa – 0521 lewa, poz. 1–168, bardzo blady atrament) odłożono do osobnego pliku na koniec księgi (tak jak rejestr 2-1-170). W opracowaniu numeracja ciągła (akt 679 = wpis rkp. nr 1 nowej serii).
Daty: 11 I st. st. = 22 I 1794 n. st. (różnica 11 dni). Skrypt wystawiony 15 XII 1792; spłata kapitału z procentem przyrzeczona na 15 XII 1795 (tak w tekście: „w Roku przyszłym … Dziewięćdziesiątym Piątym”, co odpowiada trzyletniej possesyi, „trigenium” = triennium); kwit z odbioru procentu za rok kończący się 15 XII 1793.
Rachunek wg skryptu: z 24 000 zł pozostających w skarbie hr. Rafała (Amora) Tarnowskiego, po potrąceniu 10 480 zł 15 gr (wartość wylikwidowanych prowentów z części Tacek [?] puszczonej Zajączkowskiemu kontraktem z 1792 r. na trzy lata) zostaje 13 519 zł; procent 7% za rok do 15 XII 1792 = 946 zł; razem 14 465 zł 15 gr. W razie niezapłacenia część Tacek [?] ma być puszczona Zajączkowskiemu w possesyę na drugie trzylecie; suma nie podlega ewikcji i w razie śmierci Zajączkowskiego ma być oddana jego żonie Zofii z Bogdaniów [?] jako opiekunce wspólnych dzieci. Procent roczny 1012 zł (7% od 14 465 zł ≈ 1012 zł 17 gr) zapłacił Dunin.
Niepewne: nazwisko wicegerenta (odczyt „Roszkowskim” wg 2-1-170; w rkp. „Rosłowskim/Rozkowskim”); stawający „Marcin Salomański [?]”; nazwa części dóbr „Tacek” [?]; zakończenie tytułu „y Stargiego [?]”; podpis plenipotenta „J. Dunin Stał. [?] Usistowski [?]” (może „Dunin Stolnik …”); podpis kwitującego „F. Szwalz [?]” i zwrot „Jmieniem Bycia [?] moiey Zony” – kwit wystawiony najpewniej imieniem żony/męża Łukasza Zajączkowskiego; „JW Jo” (= Jaśnie Wielmożnego Jmci). Skrót „Gtła M. W. Pott.” rozwiązano jako Generała Majora Wojsk (Koronnych) [?].
Streszczenie
11/22 I 1794 Marcin Salomański [?] podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) skrypt wystawiony 15 XII 1792 przez J. Dunina, plenipotenta hr. Rafała (Amora) Tarnowskiego, generała majora wojsk koronnych, kawalera orderu św. Stanisława, dla Łukasza Zajączkowskiego: po rozliczeniu trzyletniej possesji części Tacek [?] dóbr Tarnowskiego Zajączkowskiemu należy się 14 465 zł 15 gr, płatne z procentem 7% do 15 XII 1795, pod rygorem ponownego puszczenia mu tej części w possesyę; suma w razie śmierci wierzyciela przypada jego żonie Zofii z Bogdaniów [?]. Dopisek kwituje odbiór 1012 zł procentu za rok 1793. Pierwszy wpis nowej serii (styczeń 1794 st. st.).
Akt nr 680
Oblata Skryptu od W. Umińskiego W. Janowskiemu Porucznikowi Kawaleryi Pott. danego
Sygnatura2-1-171 (CDIAK Ukrainy, f. 2, op. 1, spr. 171)
Data11 / 22 I 1794, urząd grodzki kijowski w Żytomierzu – oblata skryptu (wystawionego w Machnówce 19 VII 1793)
33Stwierdzam. Działo się w Machnowce Dnia Dziewiętnastego Lip=
34ca Tysiąc, Siedmset, Dziewięćdziesiąt, Trzeciego Roku. Stanisław
35Antonin Umiński mp (L. S.) Ktory to Skrypt słowo w słowo iak
36się w sobie ma do Xiąg niniejszych Grod: Kijowsk: iest Zapisany = L.
Objaśnienia i tłumaczenia
Pożyczka 2150 czerwonych złotych (dukatów obrączkowych „numero”) na 8% rocznie; kapitał płatny 15 I 1795 „podług Rzymskiego Kalendarza” (n. st.), procent roczny 30 XII 1793; zabezpieczenie na dziedzicznych dobrach dłużnika Lachowce [?] i Nikonówka [?]; termin zawity w każdym sądzie. Skrypt wystawiony w Machnówce 19 VII 1793 na papierze „zaświadczonym” z przyszytym arkuszem stemplowym za 10 rubli. Wierzyciel – Floryan Janowski, porucznik kawalerii wojsk polskich (por. akt 663 w tej księdze: Floryan Janowski, sędzia ziemski kij., ta sama suma 2150 czerw. zł od Stanisława Umińskiego dochodzona na kontraktach zasławskich).
Niepewne: nazwisko stawającego „Baczkowski” [?]; zwrot „Skryptem moim Rzecznym [?]” (może „Ręcznym”); nazwy dóbr „Lachowce” [?] i „Nikonowce” [?]; „przyzwyczaiey [?] Pieczęci” (zapewne „przyzwoitey”); końcówka tytułu (jak w akcie 679). Skrót „Pott.” przy „Kawaleryi Woysk” rozwiązany jako Polskich [?].
Streszczenie
11/22 I 1794 Hipolit Baczkowski [?] podał do akt grodu kijowskiego (Żytomierz) skrypt Stanisława Antonina Umińskiego, wystawiony w Machnówce 19 VII 1793, którym dłużnik zeznaje pożyczkę 2150 czerwonych złotych od Floryana Janowskiego, porucznika kawalerii, z procentem 8%, płatną 15 I 1795 (procent – 30 XII 1793), zabezpieczoną na jego dziedzicznych dobrach Lachowce [?] i Nikonówka [?].
Podcast do tej części
UWAGA: TEN PODCAST WYGENEROWAŁA SZTUCZNA INTELIGENCJA. JEJ INTERPRETACJE NIE SĄ OPINIĄ HISTORYKA I ZAWIERAJĄ BŁĘDY — ZWŁASZCZA WNIOSKI I OCENY TŁA HISTORYCZNEGO. Służy tylko do przybliżenia treści dokumentu. Rozstrzygające są teksty transkrypcji i skany; pytania kieruj do ludzi znających epokę.