1młynami, karczmami, Arendą Karczemną, owszem zgoła z tem
2wszystkiem cokolwiek iest w Ziemi y na ziemi, tak aby
3mianowane niemianowanemu a niemianowane miano-
4wanemu w niczem nieszkodziło ani ubliżało, na rzecz
5y imie JmćPana Zacharyasza Kossakowskiego y iego pra-
6wnych Następcow, dać, darować, przedać y odrezygnować,
7co ninieyszym Aktem do skutku doprowadzaiąc, daię temuż
8JmćPanu prawo nabywaiącemu zupełną moc y nieograniczone
9prawo dobrami temi Częścią Wsi Suprunowa iak chcieć
10zarządzić y dysponować a oraz ku naylepszemu dobru
11swemu podług woli Jmci obrocić, owszem ani ia ani Suk-
12cessorowie moi szkodzić mu w prawie nie będziemy y
13nie iesteśmy. Wolney Jntromissyi w pomienione dobra
14dopuszczam, a dopuszczoney ani sam ani przez inne na-
15mowione do tego osoby bronić nie będę. Jnaczey wydaiąc
16ninieyszą Donacyę przy uproszonych świadkach y przyiacio-
17łach własną podpisuię ręką. Datt. w Supranowie dnia
18pierwszego Decembris Tysiącznego Siedmsetnego Sześć-
19dziesiątego Osmego roku. U tey donacyi podpisy rąk na-
20stępuiące: Stefan Raczyński mp. mieysce pieczęci. Uprosz-
21ony za świadka do podpisania tego Aktu perpetuae do-
22nationis podpisuię się Gerwazy Gruszecki mp. mieysce
23pieczęci. Jako przytomny świadek wydania ninieyszey
24Donacyi podpisuię się Teodor Zaleski mp. mieysce pie-
25częci. Jako świadek y przyiaciel podpisuię się Paweł Gos-
26kowski mp. Ktora to Donacya słowo w słowo iak się w
27sobie ma do Akt ninieyszych Grodzkich Winnickich iest za-
28pisana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo staranne, odczyt w większości pewny. Nazwa wsi zapisana „Supranowa / Suprunowa / w Supranowie” – przyjęto Suprunów[?] (wieś koło Winnicy, ukr. Супрунів – identyfikacja prawdopodobna). Niepewne: nazwisko matki „Opalińskiey[?]”, „sukcess[?]”, „zwodami[?]”. Imiona ojca podane raz jako „Sebastyana”, raz „Sebestyana Floryana dwoch imion”.
Skrót „forum Ziemstwa y Wdztwa” = Ziemstwa y Województwa – potwierdza tekst równoległy w akcie 482 („forum Ziemstwa Grodu albo Woiewodztwa”).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; ad acta praesentia castrensia capitanealia Vinnicensia per oblatam – do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich przez oblatę; de tenore tali – tej treści; perpetuae donationis – wieczystej darowizny; attinentiae et pertinentiae – przynależności; mp. (manu propria) – ręką własną.
Wyjaśnienia: pasieczyska – miejsca po dawnych pasiekach; „co iest w ziemi y na ziemi” – formuła obejmująca wszystkie pożytki gruntu; „mianowane niemianowanemu…” – formuła, by wymienienie lub pominięcie jakiejś przynależności nie szkodziło darowiźnie.
Streszczenie
9grudnia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Stefan Raczyński podał do akt grodzkich winnickich (oblata) swój dokument donacji wystawiony w Suprunowie[?] 1 grudnia 1768. Stefan Raczyński, syn Sebastiana Floriana Raczyńskiego i Tekli z Opalińskich[?], wnuk Andrzeja, dziedzic części wsi Suprunów[?], uznawszy to za korzystne, dał, darował, sprzedał i wieczyście odstąpił tę część wsi ze wszystkimi przynależnościami (zabudowania dworskie i folwarczne, sady, pasieki, pola, lasy, wody, młyny, karczmy z arendą) Zachariaszowi Kossakowskiemu i jego następcom, dając mu pełne prawo rozporządzania i dopuszczając do wolnej intromisji. Dokument podpisali: wystawca oraz świadkowie Gerwazy Gruszecki, Teodor Zaleski i Paweł Goskowski; wpisano go słowo w słowo do ksiąg grodzkich winnickich.
Akt nr 482
Zeznanie cesji (darowizny wieczystej) części wsi Wojnaszówki[?] przez Tomasza Marzeniowskiego na rzecz Bazylego Jastrzębskiego
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Odczyt Opusa. Pismo staranne, odczyt pewny. Nazwa wsi zapisana „Woynasowki” (trzykrotnie) – zapewne Wojnaszówka (ukr. Войнашівка, okolice Baru) – identyfikacja niepewna, stąd [?] w nazwie ujednoliconej. Nazwisko „Marzeniowski” czytelne (pierwsza litera M).
Tekst równoległy: formuła „forum Ziemstwa Grodu albo Woiewodztwa” (tu wyraźna) potwierdza rozwinięcie skrótu „Wdztwa” w aktach 478 i 481.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; palam publice ac per expressum recognovit – jawnie, publicznie i wyraźnie zeznał; et in genere omnibus attinentiis et pertinentiis – i w ogóle ze wszystkimi przynależnościami; nihil pro se aut alio quopiam reservando vel excipiendo – niczego dla siebie ani dla kogokolwiek innego nie zastrzegając ani nie wyłączając; sed ita late, longe, circumferentialiterque – lecz tak wszerz, wzdłuż i w obwodzie; ex nunc – od teraz; nec solus per se nec per quamvis subordinatas personas non impediet – ani sam przez siebie, ani przez jakiekolwiek osoby podstawione nie będzie przeszkadzał; idque sub damnis terrestribus – i to pod karami ziemskimi; ad respondendum – do odpowiadania.
Wyjaśnienia: zapusty – zarośla na nieużytkach (dawne pola zarośnięte lasem); „zwrot szacunkowey summy” – zobowiązanie do zwrotu wartości dóbr (wg szacunku) na wypadek ewikcji.
Streszczenie
9grudnia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Tomasz Marzeniowski, syn Józefa, działając w imieniu własnym i syna Jana, zeznał, że swoją dziedziczną, odziedziczoną po przodkach część wsi Wojnaszówki[?] (Woynasowki) w województwie bracławskim, ze wszystkimi przynależnościami – polami zasianymi i niezasianymi, ogrodami, sadem, zabudowaniami, dworzyskami, łąkami, gajami, lasami, stawem, młynem i poddanymi z ich robocizną, daninami i czynszami – niczego nie zastrzegając, daje, daruje i wieczyście odstępuje Bazylemu Jastrzębskiemu i jego następcom. Dopuścił go od razu do intromisji, zobowiązał się nie przeszkadzać pod karami ziemskimi i pod zwrotem sumy szacunkowej dóbr, a na wypadek sporu poddał się sądowi ziemskiemu, grodzkiemu albo wojewódzkiemu.
Akt nr 483
Oblata kontraktu rezygnacji części wsi Karpowce[?] przez Osieckich na rzecz Macieja Dorożyńskiego
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data9 grudnia 1768, Winnica (kontrakt dat. w Karpowcach[?] 28 XI 1768)
27czemną Arendą et cum omnibus in genere przynależytościami
28Attinentiami y pertinentiami, nic na siebie ani Sukcessorow
29swoich y następcow nie exympuiąc, lecz w takich granicach y nie-
30dzielach[?] w iakich te dobra z dawnych lat zostaią y iakiemi sami
31[kustosz:] władali
k. 433v (skan 0437, strona lewa)
1in rem JmćPana Macieja Dorożyńskiego y iego prawnych na-
2stępcow y Sukcessorow dać, darować, sprzedać y na wieczne
3y nieodzowne czasy odrezygnować, a to za dobrowolnie umo-
4wioną Summę dwadzieścia dwa tysiące flor. pol. z ktorey
5wyliczoney y do rąk własnych odebraney ciż JmćPanowie Osieccy
6praesenti kwituią Contractu. Jntromissyi wolney w pomienio-
7ne dobra Część Wsi Karpowiec dopuszczaią temuż JmćPanu
8prawonabywcy Maciejowi Dorożyńskiemu a dopuszczoney
9ani sami ani per quam alias subordinatas personas non
10impedient. Wolen zatem będzie y w mocy ten JmćPan prawonaby-
11wca pomienionemi dobrami tym Kontraktem Resignatio-
12nis iemu odprzedanemi rowno z datą onego, dobrami temi iak
13chcieć zarządzić, dać, darować, sprzedać, zastawić y ku naylep-
14szemu dobru swemu obrocić, wczem ani JmćPan Comparens
15ani Sukcessorowie iego przeszkadzać nie będą y nieską[?] w prawie.
16A to pod Szkodami Ziemskiemi, gołosłownie krom ciele-
17sney przysięgi opisanemi, y zwrotem Summy szacunko-
18wey dwadzieścia dwa tysiące flor. pol. Na wypadek zaś sprze-
19ciwienia się temu Kontraktowi Resignationis forum Ziem-
20stwa Grodu albo Wdztwa ad respondendum sobie naznacza-
21ią, takowy dla większey wagi walory oraz trwałszey iego
22substancyi przy uproszonych JmćPanach przyiaciołach własnemi
23podpisuią rękami. Datt. in Karpowce dnia dwudziestego Os-
24mego Novembris Tysiącznego Siedmsetnego Sześćdziesiąt
25Osmego roku. U tego Kontraktu Resignationis podpisy
26rąk takowe: Tomasz Osiecki mp. Felicyan Wincenty dwoch imion
27Osiecki mp. mieysce pieczęci. Uproszony do podpisania tego Kon-
28traktu Resignationis między JmćPany Osieckiemi y Dorożyń-
29skim zawartego o dobra Część Wsi Karpowiec podpisuię się Jan
30Golejowski[?] mp. Mieysce pieczęci. Jako przytomny świadek zdziała-
31nia tego Kontraktu Resignationis podpisuię się Michał Za-
32górski[?] mp. Przytomny świadek Zawarcia tego Aktu podpisu-
33ię się Gabryel Mlachowski[?] mp. Mieysce pieczęci. Ktory to Kon-
34trakt Resignationis od słowa do słowa iak się w sobie ma
35do Xiąg ninieyszych iest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo staranne, odczyt w większości pewny. Nazwa wsi zapisana „Karpowiec” (dop. lm.) i „in Karpowce” – przyjęto Karpowce[?] (identyfikacja niepewna; pierwsza litera może być też H – „Harpowce”). Niepewne: „dogodność[?]”, „użytkami[?]”, „nie-/dzielach[?]” (może „niedzielach” – udziałach), „nieską[?]” (zapewne „nie są”), nazwiska świadków „Golejowski[?]”, „Zagórski[?]” (zapis „Za-/góreni”), „Mlachowski[?]” (może Młochowski). W tekście powtórzone „dobra dobra” – jak w rękopisie. Data dzienna zapisana „dwudziestego Os-/mego Novembris”.
Dorożyńscy występowali wcześniej w księdze (akty 370, 374–376, 380 – Bazyli Michał Dorożyński, cześnik latyczowski; Tomasz – podstoli zwinogrodzki); Maciej Dorożyński w niniejszym akcie bez urzędu.
Tłumaczenia łaciny: contractus resignationis – kontrakt rezygnacji (zbycia, odstąpienia dóbr); ad acta praesentia castrensia capitanealia Vinnicensia per oblatam – do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich przez oblatę; tenoris talis – tej treści; tam in fundo residentibus quam profugis – tak osiadłymi na gruncie, jak zbiegłymi; cum omnibus in genere attinentiis et pertinentiis – ze wszystkimi w ogóle przynależnościami; praesenti contractu – niniejszym kontraktem; per quam alias subordinatas personas non impedient – nie będą przeszkadzać przez jakiekolwiek inne osoby podstawione; ad respondendum – do odpowiadania.
Wyjaśnienia: chałupnicy – chłopi bez ziemi lub z małym działem; mielnicy – młynarze; „szkody ziemskie gołosłownie krom cielesney przysięgi” – odszkodowanie wg prawa ziemskiego, dochodzone na samo słowo poszkodowanego, bez przysięgi; suma szacunkowa – wartość dóbr do zwrotu w razie ewikcji.
Streszczenie
9grudnia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Tomasz Osiecki podał do akt (oblata) kontrakt rezygnacji zawarty w Karpowcach[?] 28 listopada 1768. Na jego mocy Tomasz Osiecki, syn Mikołaja, wraz z synem Felicjanem Wincentym Osieckim, odstąpili (sprzedali i wieczyście zrezygnowali) Maciejowi Dorożyńskiemu i jego następcom swoją dziedziczną część wsi Karpowce[?] – z zabudowaniami, dworami, sadami, pasiekami, polami, łąkami, lasami, poddanymi osiadłymi i zbiegłymi (z prawem windykacji), młynami, chałupnikami i arendą karczemną – w dawnych granicach, za umówioną sumę 22 000 złotych polskich, której odbiór pokwitowali. Dopuścili nabywcę do intromisji, zobowiązali się nie przeszkadzać pod karami ziemskimi i pod zwrotem sumy szacunkowej 22 000 zł, a na wypadek sporu poddali się sądowi ziemskiemu, grodzkiemu lub wojewódzkiemu. Kontrakt podpisali Osieccy oraz świadkowie Jan Golejowski[?], Michał Zagórski[?] i Gabriel Mlachowski[?].
Akt nr 484
Zeznanie cesji (darowizny wieczystej) części wsi Zozulińce przez braci Dulskich na rzecz Benedykta Jarosławskiego[?]
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data13 grudnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 434 (skan 0437, strona prawa)
Językpl (wtrącenia łac.)
Transkrypcja
k. 434 (skan 0437, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Trzynastego dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnickiemi
16zabudowaniami dworowemi y chłopskiemi, oraz poddanemi
17ich powinnościami daninami, owo zgoła z tem wszystkiem
18czem sami JmćPanowie Dulscy władali y poniewładaią[?]
19y używaią, nic na siebie aut alio quopiam reservando vel
20excipiendo in rem Ur. JmćPana Benedykta Jarosławskiego[?]
21dać, darować, sprzedać y na wieczne czasy odrezygnować, mo-
22do puro, mero, vero ac irrevocabilis donationis titulo per-
23petuo ac in aevum. Jntromissyi w pomienione wyżey dobra
24część Wsi Zozulinice dopuszczaią temuż JmćPanu pra-
25wonabywcy, a dopuszczoney y dozwoloney ani sami przez
26siebie ani przez żadne namowione osoby wzbraniać nie-
27będą, owszem od wszelkich impetycyi tegoż JmćPana prawona-
28bywcę w każdym Sądzie y Urzędzie zastępować y bronić
29obowiązuią się. Mocą ninieyszego dobrowolnego przed
30Aktami Zeznania.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo staranne, odczyt w większości pewny. Nazwa wsi zapisana konsekwentnie „Zozulinice” (4 razy) – Zozulińce (ukr. Зозулинці) na Podolu; przyjęto formę Zozulińce. Nazwisko nabywcy zapisane „Jarosławskiego”/„Jarostawskiego” – odczyt niepewny (może Jarosławski lub Jawsławski) – [?]. Niepewne też: „łanami[?]” (może „tanami” – w wyliczeniu między sianożęciami a stawami), „poniewładaią[?]” (zapewne „po ninie władaią” – „po dziś dzień władają”).
13XII 1768 wpis znów przed Antonim Jałowickim, „namiestnikiem natenczas” burgrabstwa (w aktach 479–483 z 9 XII – Tomasz Czarkowski).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; aut alio quopiam reservando vel excipiendo – ani dla kogokolwiek innego nie zastrzegając ani nie wyłączając; in rem – na rzecz; modo puro, mero, vero ac irrevocabilis donationis titulo perpetuo ac in aevum – sposobem czystej, prostej, prawdziwej i nieodwołalnej darowizny, tytułem wieczystym i na zawsze.
Wyjaśnienia: karczmiska – miejsca po dawnych karczmach; impetycja – zaczepka prawna, roszczenie; oczewisto – osobiście.
Streszczenie
13grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jan Dulski, syn Macieja, w imieniu własnym i – na mocy plenipotencji – brata rodzonego Andrzeja Dulskiego, zeznał, że ich część wsi Zozulińce, za zgodą obu braci i dla większej korzyści, ze wszystkimi przynależnościami – polami, lasami, łąkami, stawami, młynem, karczmami, sadzawkami, zabudowaniami dworskimi i chłopskimi oraz poddanymi z ich powinnościami, w zakresie, w jakim sami jej używali – dają, darują, sprzedają i wieczyście odstępują Benedyktowi Jarosławskiemu[?]. Dopuścili nabywcę do intromisji i zobowiązali się bronić go przed wszelkimi roszczeniami w każdym sądzie.
Akt nr 485
Oblata kwitu Antoniego Kotowicza (poczmistrza) dla Tomasza Czarkowskiego, horodniczego bracławskiego i subkolektora, na 50 zł z kasy wojewódzkiej na pocztę
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data13 grudnia 1768, Winnica (kwit dat. 9 XII 1768)
Karty / skanyk. 434v (skan 0438, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 434v (skan 0438, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Trzynastego dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Win-
17puiącą, z ktorego odebrania z tey ad iterum[?] kwoty kwi-
18tuię. Jnaczey się podpisuię. Datum ut supra. A. Kotowicz.
19Ktory to Dokument per oblatam podany iak się w so-
20bie ma słowo w słowo do Xiąg ninieyszych Grod. Winn.
21iest Jngrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo staranne, odczyt w większości pewny. Niepewne: skrót „rne[?] infr. cont.” (zapewne „ratione infra contentorum” – w sprawie niżej zawartej), „prowinc.[?]” (uchwała prowincji/województwa), „Wdztwa[?]” (zapis „Wtnia”), „da Bog[?]” (może wtrącenie „da Bóg” – „jeśli Bóg da” – przed „na ratę Marcową”), „ad iterum[?]” (zapis niejasny – może „ad interim”, tymczasowo).
Por. akt 458 – asygnacja Grocholskiego na 1000 zł z kasy wojewódzkiej dla poczmistrza A. Kotowicza. Tu Kotowicz kwituje 50 zł wypłacone mu na pocztę przez Tomasza Czarkowskiego jako subkolektora województwa bracławskiego, na poczet raty marcowej 1769 r. Tomasz Czarkowski występuje tu jako horodniczy i komornik graniczny bracławski (w aktach 479–483 – namiestnik burgrabstwa); potwierdza to, że w akcie 458 resztę 68 zł 19 gr wypłacił Kotowiczowi ten sam Tomasz Czarkowski, horodniczy i subkolektor bracławski.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; ratione infra contentorum – z racji (w sprawie) niżej zawartych; ad acta castrensia capitanealia Vinnicensia per oblatam – do akt grodzkich starościńskich winnickich przez oblatę; Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo die nona Decembris – roku 1768, dnia 9 grudnia; datum ut supra – dano jak wyżej.
Wyjaśnienia: horodniczy – urzędnik ziemski (pierwotnie nadzorujący zamek/gród); subkolektor – poborca podatków (podkolektor) w województwie; rata marcowa – termin płatności podatku przypadający w marcu; ingrossowany – wpisany do ksiąg.
Streszczenie
13grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Tomasz Czarkowski, horodniczy i komornik graniczny bracławski, podał do akt (oblata) kwit wystawiony mu 9 grudnia 1768 przez Antoniego Kotowicza, poczmistrza winnickiego. Kotowicz potwierdził w nim, że według uchwały województwa bracławskiego otrzymał od Czarkowskiego, subkolektora tego województwa, 50 złotych polskich z kasy wojewódzkiej na pocztę, na poczet raty marcowej przypadającej w 1769 r., i z tej kwoty go kwitował. Kwit wpisano słowo w słowo do ksiąg grodzkich winnickich.
Akt nr 486
Relacja woźnego Jana Janickiego o intromisji Andrzeja, a po jego śmierci Jana Godziemby Wardeńskiego w trzyletni zastaw wsi Słobódka (pow. winnicki)
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data13 grudnia 1768, Winnica (intromisja: 2 IV 1768 i 9 XII 1768)
19Dziesięcinami, Budowlami, owo zgoła wszystkiemi Attynencyami y per-
20tynencyami z dawien dawnych do tychże Dobr należącemi w Actualną
21Spokoyną Zastawną Trzyletnią nemine Jmpugnante et Contradicente
22intromittował Possessyą, Poddanym do gromady zwołanym o nowych
23Panach y Possessorach opowiedział, y onym wszelkie posłuszeństwo odbywać
24kazał. Po ktorym obwołaniu y intromittowaniu tenże Woźny Szlachtą
25Sobie przytomną świadczy się, y przed Urzędem ninieyszym prawdziwą
26Jntromissyi Swoiey uczynił y zeznał Relacyą. Woźny wyżey mianowany
27Ktoenie[?] Jan Janicki ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo innej, mniej starannej ręki (na k. 435 wyraźnie gorsze niż w poprzednich aktach); odczyt w większości pewny dzięki powtarzalnym formułom. Niepewne: nazwiska świadków z kwietnia „Batowskiego[?]” i „Koszy[?]” (zapis „Kosz y” – może Koszyc), świadka z grudnia „Manasterskiego[?]”, kontrahenta „Miedzwieckim[?]” (zapis „Miedzwiecким” – por. Jan Bal Miedzwiecki, namiestnik burgrabstwa 1768), urząd Jana Wardeńskiego „Podkom. Parnaw.[?]” – zapewne podkomorzy parnawski (urząd tytularny inflancki). Ostatni wiersz: wyraz przed podpisem woźnego niejasny („Ktoenie[?]”), po nazwisku znak krzyża (woźny niepiśmienny).
Przebieg: intromisję zaczęto 2 IV 1768 na żądanie ojca, Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego (wtedy żyjącego), a po jego śmierci („post extinctum caput”) dokończono 9 XII 1768 na żądanie syna Jana. Por. akt 408 (plenipotencja Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego) i 459 (intromisja Jana Wardeńskiego w Zabokrzycze; tam nazwisko odczytane „Podziemba[?]”, a urząd „podkomorzy sanocki[?]” – zapewne także Godziemba i podkomorzy parnawski[?]; do ewentualnej korekty).
Tłumaczenia łaciny: in vivis – wśród żywych; post extinctum caput – po zgaśnięciu (śmierci) osoby; anno eodem millesimo septingentesimo sexagesimo octavo die nona Decembris – tegoż roku 1768 dnia 9 grudnia; vigore – mocą; nemine impugnante et contradicente – nikt się nie sprzeciwiał ani nie protestował.
Wyjaśnienia: kontrakt zastawny trzyletni – oddanie dóbr w zastaw na 3 lata za pożyczoną sumę (tu 13 000 zł); dziesięciny – daniny w zbożu (10. snop); poddani ciągli i piesi – odrabiający pańszczyznę ze sprzężajem lub pieszo.
Streszczenie
13grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał województwa bracławskiego Jan Janicki zeznał, że na mocy trzyletniego kontraktu zastawnego na 13 000 zł, zawartego między Stanisławem Miedzwieckim[?], podstolim bracławskim, a Andrzejem Godziembą Wardeńskim, stolnikiem latyczowskim, wprowadził zastawnika w posiadanie wsi Słobódka w powiecie winnickim województwa bracławskiego. Czynność rozpoczął 2 kwietnia 1768 na żądanie Andrzeja Wardeńskiego (wtedy jeszcze żyjącego), w obecności Bogumiła Batowskiego[?] i Aleksandra Koszy[?], a po jego śmierci dokończył 9 grudnia 1768 na żądanie syna, Jana Godziemby Wardeńskiego, podkomorzego parnawskiego[?], w obecności szlachty Kazimierza Witkowskiego i Stefana Manasterskiego[?]. Oddał dobra z polami, łąkami, lasami, stawami, młynami, arendą karczemną i poddanymi z ich powinnościami w spokojne trzyletnie posiadanie zastawne, bez sprzeciwu, i zapowiedział zgromadzonym poddanym posłuszeństwo nowym panom. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 487
Oblata skryptu (rewersu dłużnego) Pawła Beyzyma, pisarza grodzkiego krzemienieckiego, dla Piotra Barcikowskiego, cześnika żydaczowskiego, na 1000 zł
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data14 grudnia 1768, Winnica (skrypt dat. w Krzemieńcu 16 III 1767[?])
5Gr. Vinnic. Comparens Pliter Urod. Andrzey Wołański ten Skrypt
6od W. Beyzyma Pisarza Gr. Krzem. WJmć Panu Piotrowi
7Barcikowskiemu Cześ. Żydacz. na Summę Zł. Pol. Tysiąc Dany
8y służący rne[?] in eo cont. ad Acta praesentia Castr. Capit. Vinnic. per oblatam
9podał, tenoris eiusmodi: Niżey na podpisie wyrażony Zezna-
10ię tym Skryptem moim ręcznym, iż zostałem winien WJmć Panu
11Piotrowi Barcikowskiemu Cześ. Żydacz. Zł. Pol. Tysiąc, Dico Zł.
12Pol. Tysiąc, ktorą oddawcy tey kartki każdego czasu temuż
13WJmć P. Barcikowskiemu Cześ. Żydacz. bez żadney żadnak[?] pro-
14włoki oddać będę powinien. Y na to się podpisuię. Datt. w Krze-
15mieńcu Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Siodmego[?] dnia
16Szesnastego Marca. U tego Skryptu per oblatam podanego pod-
17pis ten: Pawet[?] Beyzym Pisarz Krzemen. mp. Ktory
18to Skrypt iak się w sobie ma do Xiąg Grod. Vinnic. iest ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo pośpieszne, ta sama mniej staranna ręka co akt 486; tekst przekreślony/poplamiony w kilku miejscach (kleksy). Niepewne: nazwisko wierzyciela „Barcikowskiemu” (zapis „Barcikoskiemu / Barcikoskiem”), imię dłużnika w podpisie zapisane „Pawet[?]” (= Paweł; potwierdza tekst równoległy w akcie 489: „Pawła Beyzyma pod ten czas Regenta Grodzkiego Krzemienieckiego”), rok skryptu „Siodmego[?]” (1767), „żadnak[?]” (zapewne pomyłka pisarza – „żadney zwłoki/prowłoki”), skrót „rne[?] in eo cont.” (ratione in eo contentorum). Skróty urzędów: „P. G. K.”/„Pisarza Gr. Krzem.” = pisarz grodzki krzemieniecki; „Cześ. Żydacz.” = cześnik żydaczowski. Na marginesie pod tekstem dopisek „Oblata” (zapewne początek następnego wpisu, który rozpoczyna się na k. 435v).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; ratione in eo contentorum – z racji (w sprawie) w nim zawartych; ad acta praesentia castrensia capitanealia Vinnicensia per oblatam – do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich przez oblatę; tenoris eiusmodi – tej treści; dico – mówię (formuła powtórzenia sumy dla pewności); mp. (manu propria) – ręką własną.
Wyjaśnienia: skrypt – pisemne zobowiązanie dłużne (rewers); „oddawcy tey kartki” – okazicielowi tego dokumentu (skrypt płatny na okaziciela, na każde żądanie); prowłoka – zwłoka.
Streszczenie
14grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Andrzej Wołański podał do akt (oblata) skrypt dłużny wystawiony przez Pawła Beyzyma, pisarza grodzkiego krzemienieckiego, dla Piotra Barcikowskiego, cześnika żydaczowskiego. W skrypcie, datowanym w Krzemieńcu 16 marca 1767[?], Beyzym przyznał, że jest winien Barcikowskiemu 1000 złotych polskich i zobowiązał się oddać tę sumę okazicielowi skryptu na każde żądanie, bez zwłoki. Skrypt wpisano do ksiąg grodzkich winnickich.
Akt nr 488
Oblata skryptu (rewersu dłużnego) Aleksandra Obodyńskiego dla Piotra Barcikowskiego na 1268 zł
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data14 grudnia 1768, Winnica (skrypt dat. w Zbarażu 10 IV 1767)
24der Obodyński Locus Sigilli. Ktory to Skrypt iako się w so-
25bie ma słowo Verbo ad Verbum do Xiąg ninieyszych Gr. Vinnic.
26iest ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo pośpieszne (ta sama ręka co akty 486–487), odczyt w większości pewny. Nazwisko wierzyciela tu wyraźnie „Barcikowskiemu / Barcikowskiego” – potwierdza odczyt w akcie 487. Niepewne: „obliguięsię[?]”, „Dwa y poł[?]” (kurs złotego czerwonego: 16 zł 22½ gr[?]), „własnoręcznie[?]” (zapis „wyłasnoręcz…” zniekształcony).
Ciekawy szczegół gospodarczy: suma płatna w rublach (rubel liczony po 7 zł) albo w złocie (dukatach) „podług redukcyi teraźnieyszey” po 16 zł 22[½?] gr – odbicie reformy monetarnej 1766 r.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; intro – wewnątrz (w tekście); ratione infra contentorum – z racji niżej zawartych; ad acta praesentia castrensia capitanealia Vinnicensia per oblatam – do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich przez oblatę; de tenore tali – tej treści; dico – mówię (powtórzenie sumy); die decima Aprilis millesimo septingentesimo sexagesimo septimo anno – dnia 10 kwietnia roku 1767; locus sigilli – miejsce pieczęci; verbo ad verbum – słowo w słowo.
14grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Andrzej Wołański podał do akt (oblata) skrypt dłużny Aleksandra Obodyńskiego dla Piotra Barcikowskiego. W skrypcie, datowanym w Zbarażu 10 kwietnia 1767, Obodyński przyznał, że pożyczył od Barcikowskiego na pilną potrzebę 1268 złotych, i zobowiązał się zwrócić je na najbliższe Zielone Świątki w rublach (po 7 zł) albo w złocie według obecnej redukcji (po 16 zł 22[½?] gr), przy czym skrypt miał mieć taką moc, jakby był zeznany i umocniony w grodzie bracławskim. Skrypt opatrzony był podpisem i pieczęcią na czerwonym laku; wpisano go słowo w słowo do ksiąg grodzkich winnickich.
Akt nr 489
Oblata skryptu J. Karwickiego, regenta koronnego, dla Piotra Barcikowskiego, cześnika żydaczowskiego, na 6210 zł (z porachunku sum ewikcyjnej i wolnej)
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data14 grudnia 1768, Winnica (skrypt dat. w Kotelni[?] 13 VI 1766)
6Wołański ten Skrypt od JW. Karwickiego Regenta Koronnego Wiel.
7Piotrowi Barcikowskiemu Cześ. Żydacz. na Summę intro wyra-
8żoną dany y służący rne intro contentorum ad Acta praesentia Castr. Capit. Vinn.
9per Oblatam podał Tenoris Sequentis: niżey na podpisie wyrażony
10Zeznaię Że zostaię winien W. JmćPanu Piotrowi Barcikowskiemu
11Cześ. Żydacz. memu Panu Summę według Porachunku Dnia
12Dzisieyszego uczynionego wraz z Ewikcyą Zł. Pol. Sześć Tysięcy Dwie-
13ście[?] Dziesięć to iest Trzy Tysiące Pięćset Zł. Pol. Ewik-
14cyonalney Summy JeyMci Pani Anny z Wolskich Barcikowskiey Cześ-
15nikowey Żydaczewskiey z rąk W. JmćPana Kaietana Wolskiego Vicegerenta Radom-
16skiego[?] Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Quarto Die Decima Ter-
17tia Julii w Karwicach[?] do rąk moich odebrałem, Drugą Summę
18[kustosz:] Dwa Tysiące
k. 436 (skan 0439, strona prawa)
1Dwa Tysiące Siedmset [skreślone: Sześćdziesiąt[?]] Dziesięć Zł. Pol. wolną Sa-
2mego W. JmćPana Cześ. Żydacz. z Porachunku Dnia Dzisieyszego uczy-
3nionego wynikaiącą to iest primo odebrałem prowizyą od JmćPana Ka-
4ietana Wolskiego od Summy wyż wyrażoney ewikcyonalney JmćPanu
5Barcikowskiemu należącey Zł. Pol. Tysiąc Sto Trzydzieści Siedm gr.
6Piętnaście, 2do z rąk JmćPana Barcikowskiego w Chrybicach[?] Die Tertia
7Novembris Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Quarto wziołem
8Zł. Pol. Pięćset Siedmdziesiąt Dwa groszy Piętnaście, Tertio z rąk JmćPana
9Pawła Beyzyma pod ten czas Regenta Grodzkiego Krzemienieckiego
10w Lwowie Dnia Dwudziestego Osmego Maii Anno Elapso Millesimo
11Septingentesimo Sexagesimo Quinto wziołem Zł. Pol. Tysiąc y Skrypt
12na tę Summę JmćPanu Pawłowi Beyzymowi dałem, ktorego Skryptu
13JmćPan Beyzym JmćPanu Piotrowi Barcikowskiemu w Zieleńcach Dnia
14Dwudziestego Szostego Februarii Millesimo Septingentesimo Sexagesimo
15Sexto ustąpił y do odebrania odemnie niżey podpisanego przekazał,
16ktore to Summy wolne wraz z Ewikcyą wynoszą iako wyżey Dwa Tysiące
17Siedmset Dziesięć Zł. Pol. Obliguię się że obydwie Summy wraz z Pro-
18wizyą na przyszły da Bog S. Jan Krzciciel w Roku następuiącym
19Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Siodmym temuż W. JmćPanu Barci-
20kowskiemu oddać y rzetelnie wyliczyć to iest od Summy Ewikcyonal-
21ney po Zł. Osm od Sta rachuiąc Prowizyi, a od wolney po Zł. Dziesię[ć]
22na co się dla lepszey wagi y walory przy przyciśnioney Pieczęci Ręką
23własną podpisuię. Datt. w Kotelney[?] Dnia Trzynastego Junii An-
24no Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Sexto. U tego Skryptu per
25Oblatam podanego podpis ręki przy pieczęci na Laku Czerwonym wy-
26ciśnioney w te słowa: J. Karwicki R. K. Ktory to Skrypt iako się w sobie
27ma słowo w słowo do Xiąg ninieyszych Gr. Winn. iest zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo pośpieszne (ta sama ręka co akty 486–488), drobne; odczyt w większości pewny, rachunek sum zgodny: 3500 zł (suma ewikcyjna) + 2710 zł (suma wolna: 1137 zł 15 gr + 572 zł 15 gr + 1000 zł = 2710 zł) = 6210 zł – co potwierdza odczyt „Sześć Tysięcy Dwie-/ście[?] Dziesięć” (zapis drugiego wiersza niewyraźny). Niepewne: „Vicegerenta Radom-/skiego[?]”, miejscowości „w Karwicach[?]” i „w Chrybicach[?]”, miejsce wystawienia „w Kotelney[?]” (może Kotelnia na Wołyniu), skreślony wyraz w pierwszym wierszu k. 436.
Tekst równoległy: wzmianka o „Pawle Beyzymie, pod ten czas regencie grodzkim krzemienieckim” (1765) pozwala poprawić odczyt imienia w akcie 487 („Dawet” = Paweł – pisarz grodzki krzemieniecki w 1767 r.). Skrót „R. K.” przy podpisie = Regent Koronny (por. „JW. Karwickiego Regenta Koronnego”).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; ratione intro contentorum – z racji wewnątrz zawartych; tenoris sequentis – następującej treści; Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Quarto Die Decima Tertia Julii – roku 1764, dnia 13 lipca; primo, 2do (secundo), tertio – po pierwsze, po drugie, po trzecie; die tertia Novembris – dnia 3 listopada; anno elapso millesimo septingentesimo sexagesimo quinto – roku ubiegłego 1765; millesimo septingentesimo sexagesimo sexto – 1766.
Wyjaśnienia: suma ewikcyjna – suma zabezpieczona (gwarantowana) na wypadek ewikcji, tu posag/ewikcja Anny z Wolskich Barcikowskiej; suma wolna – dług niezabezpieczony; prowizja – odsetki (8% od sumy ewikcyjnej, 10% od wolnej); św. Jan Chrzciciel – 24 czerwca, termin płatności; regent koronny – urzędnik kancelarii koronnej.
Streszczenie
14grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Andrzej Wołański podał do akt (oblata) skrypt J. Karwickiego, regenta koronnego, dla Piotra Barcikowskiego, cześnika żydaczowskiego. W skrypcie, datowanym w Kotelni[?] 13 czerwca 1766, Karwicki przyznał, że według porachunku jest winien Barcikowskiemu łącznie 6210 zł: 3500 zł sumy ewikcyjnej Anny z Wolskich Barcikowskiej, cześnikowej żydaczowskiej, odebranej 13 VII 1764 od Kajetana Wolskiego, wicegerenta radomskiego[?], oraz 2710 zł sumy wolnej (1137 zł 15 gr prowizji od Wolskiego, 572 zł 15 gr pożyczone od samego Barcikowskiego 3 XI 1764 i 1000 zł wzięte we Lwowie 28 V 1765 od Pawła Beyzyma, ówczesnego regenta grodzkiego krzemienieckiego, którego skrypt Beyzym przekazał Barcikowskiemu w Zieleńcach 26 II 1766). Zobowiązał się spłacić obie sumy z prowizją (8% od ewikcyjnej, 10% od wolnej) na św. Jana Chrzciciela 1767 r. Skrypt opatrzono pieczęcią na czerwonym laku i podpisem „J. Karwicki R. K.” i wpisano do ksiąg grodzkich winnickich.
Akt nr 490
Oblata rejestru percepty podymnego za ratę wrześniową 1768 (wsie województwa bracławskiego, klucze krutiański i sawrański) z kwitem Antoniego Kotowicza, poczmistrza, dla Antoniego Kuleszy, wicegerenta grodzkiego winnickiego
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data14 grudnia 1768, Winnica (kwit dat. w Winnicy 2 XI 1768)
35z ktorego odebrania tak Prześwietne Wwo Bracł. iako też y W.
36JmćPana Antoniego Kuleszę Wicesg. Grod. Winn. kwituię, y na
37to się podpisuię ręką własną, Sobie zostawuiąc do ode-
38brania reszty Zł. Pol. Sześćdziesiąt Osmiu y Groszy Dziewiętnastu.
39Datum w Winnicy Die et Anno ut supra. U tego Kwitu podpis ręki te-
40mi słowy: Antoni Ferrerski[?] Kotowicz JKMci Poczty Winn. Sekret[arz].
41Ktora to Percepta Podymnego wraz z Kwitem iako się w sobie
42maią de Verbo ad Verbum do Xiąg ninieyszych iest ingrossowana.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Wpis pisany trzema etapami: k. 436 i 436v tą samą pośpieszną ręką co akty 486–489 (wyliczenie wsi linijkami ukośnymi, odczytane po wyprostowaniu obrazu), k. 437 – inna, staranniejsza ręka. Kwoty odczytane pewnie (powtarzalne stawki: 3 zł 27½ gr, 5 zł 26 gr, 7 zł 24½ gr, 9 zł 23 gr, 11 zł 22 gr, 15 zł 18½ gr, 23 zł 13 gr – wielokrotności stawki podymnego, co potwierdza odczyty liczb). Nazwy wsi w wielu miejscach niepewne – oznaczone [?]; zachowano formy z rękopisu (m.in. „Pciarówka”, „Sawarzy”, „Paderbraka”, „Kotbarna”, „Nesbyty”, „Kotunay”, „Harmacki”, „Pemoszty”, „Niuflat”, „Mosznaga” – odczyty orientacyjne). Skrót „Wwa/Wwo Bracł.” = Województwa/Województwo Bracławskie. W tytule marginalnym skrót urzędu Kuleszy zamazany kleksem („Vg. W. L.[?]” – zapewne Vicesgerenta Grodzkiego Winnickiego). Słowo „[pisaney]” na początku 20. wiersza k. 437 dodane dla sensu (w rękopisie przeniesienie „za-/Percepty”). Na k. 436v po ostatniej pozycji ozdobnik; k. 437 zaczyna się powtórzeniem „Cztery y puł”.
Tekst równoległy: akt 458 (asygnacja Grocholskiego na 1000 zł dla poczmistrza A. Kotowicza) – tam pierwsza wypłata 931 zł 11 gr przez Antoniego Kuleszę[?], wicegerenta grodzkiego winnickiego, 2 XI 1768, i reszta 68 zł 19 gr przez T. Czarkowskiego 4 XI 1768. Niniejszy akt potwierdza nazwisko Kuleszy (w akcie 458 z [?]) i obie kwoty; por. też akt 485 (kwit Kotowicza dla Czarkowskiego na 50 zł).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; ratione intro contentorum – z racji wewnątrz zawartych; ad acta praesentia castrensia capitanealia Vinnicensia per oblatam – do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich przez oblatę; tenoris sequentis – następującej treści; alias – inaczej (inna nazwa); anni praesentis millesimi septingentesimi sexagesimi octavi – roku bieżącego 1768; vigore laudi millesimi septingentesimi sexagesimi septimi anni die decima quinta Septembris – mocą lauda z 15 września 1767 roku; die et anno ut supra – dnia i roku jak wyżej; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Wyjaśnienia: podymne – podatek od dymu (gospodarstwa); percepta – przychód, wpływy; „obie raty” – zapłata za dwie raty naraz; susceptant – poborca przyjmujący podatek; importancja – wpływ (suma wpływająca); laudum – uchwała sejmiku; klucz krutiański (Krute) i Sawrań – dobra na Pobereżu nad Dniestrem i Kodymą (por. akt 472 – klucze raszkowski i krutiański).
Streszczenie
14grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Antoni Kulesza, przysięgły wicegerent grodzki winnicki, podał do akt (oblata) rejestr wpływów podatku podymnego za ratę wrześniową 1768 r. w województwie bracławskim, wraz z kwitem poczmistrza Antoniego Kotowicza. Rejestr wylicza kwoty wpłacone przez poszczególne wsie i miasta (m.in. Szpików, Rohoźna, Worobijówka, Mironówka, Łopatyńce, miasto Przyłuka, Kurawa, Czerniatyn Mały, Kotiużyńce, Buda, Bukatynka, Pisarzówka alias Derenkowa, Siana, Ordyńce, Hlinsk, Rybnica), dalej klucz krutiański (miasto Krute, Jahorlik, Cybulówka, Michałówka, Żury, Popenki, Mołokisz, Woronkowa) oraz miasto Sawrań z okolicznymi wsiami (Bajbuzówka, Czernica, Krynicówka, Leśniczówka, Budeje i in.); stawki to wielokrotności podymnego (od ok. 1 zł 28½ gr do 66 zł 12½ gr). Pod rejestrem jest kwit Kotowicza, sekretarza poczty JKMci w Winnicy, z 2 listopada 1768: odebrał od Kuleszy, wicegerenta i poborcy, z wpływów raty wrześniowej do skarbu wojewódzkiego 931 zł 11 gr na pocztę za rok 1768, zgodnie z laudum województwa bracławskiego z 15 września 1767 (1000 zł za ratę) i asygnacją urzędników wojewódzkich z 27 września 1768; zostawił sobie do odebrania resztę 68 zł 19 gr. Całość wpisano słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 491
Oblata skryptu Sokulskiego[?] dla Heleny z Sokulskich[?] Lublewskiej[?], wdowy, na 7000 zł (zabezpieczenie na Złotym Potoku Teodora Potockiego[?])
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data14 grudnia 1768, Winnica (skrypt dat. 17 VIII 1768)
6na ze Sokulskich[?] Lublewska[?] ten Skrypt na Summę intro
7wyrażoną imieniem[?] JW. Potockiego St.[?] Śniat.[?] dany y
8służący rne in eo contentorum ad Acta Castr. Capit. Vinnic. per Oblatam
9podała de tenore tali: Ja niżey na podpisie wyrażony
10daię że na siebie Sponsyą[?] JmćPani z Sokulskich[?] Helenie
11Lublewskiey[?] pozostałey Wdowie y Sukcessorom Oneyże
12od ktorey Kaucyą[?] daiąc[?] z Rękodayney[?] Summy dla Jurety[?] na Zło-
13tym Potoku Teodora Potockiego Star. Śniat.[?] Zł. Pol.
14Siedm Tysięcy Numero Siedm Tysięcy, od ktorey Summy
15niezawodnie Prowizya bydź płacona powinna będzie
16woyże[?], a inquantum nie miałaby takowa ponieść krzywdy[?]
17y Sukcessorowie Oneyże Urek[?], Ja ze Summ moich gdziekol-
18wiek znayduiących się na Zastawach y rzeczach rucho-
19mych odpowiadać powinien y Sukcessorowie moi będą,
20y na co dla lepszey wiary, walory y wagi przy wyciśnioney pie-
21częci ręką moią własną podpisuię się. Datum w Szwar-[?]
22ku Czerytoskim[?] Die Decima Septima Augusti Millesimo
23Septingentesimo Sexagesimo Octavo Anno. U tego Skryptu
24per Oblatam podanego podpis ręki przy pieczęci na laku
25Czerwonym wyciśnioney temi słowy: J. Kołbuski[?] mp.
26L.S. Ktory to Skrypt iako się w sobie ma de Verbo ad Ver-
27bum do Xiąg ninieyszych Gr. Vinnic. iest ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa – częściowo ORIENTACYJNY. Pismo pośpieszne (ta sama ręka co akty 486–490), linijki ukośne (odczyt po wyprostowaniu obrazu). Pewne: data wpisu (14 XII 1768), komparentka – Helena, wdowa (nazwisko zapisane „Lublewska / Lublewskiey”, odczyt niepewny), suma 7000 zł, data skryptu 17 VIII 1768, formuły oblaty. Niepewne: nazwisko wystawcy (w tytule marginalnym „od W. Sokul-/skiego”, w podpisie „J. Kołbuski[?]” – zapis niejasny, możliwe, że to ta sama osoba), nazwisko rodowe Heleny („ze Sokulskich[?]”), zwrot „imieniem[?] JW. Potockiego St.[?] Śniat.[?]” i „na Zło-/tym Potoku Teodora Potockiego Star. Śniat.[?]” (Złoty Potok – dobra Potockich na Pokuciu; Teodor Potocki, starosta śniatyński[?]), wyrazy „Sponsyą[?]”, „Kaucyą[?] daiąc[?] z Rękodayney[?] Summy dla Jurety[?]”, „woyże[?]”, „krzywdy[?]”, „Urek[?]”, miejsce wystawienia „w Szwar-/ku Czerytoskim[?]”. Sens ogólny: wystawca przyjmuje na siebie zobowiązanie (sponsję) wobec wdowy Heleny i jej sukcesorów co do sumy 7000 zł (związanej z zabezpieczeniem na Złotym Potoku Teodora Potockiego[?]), z której ma płacić prowizję, a w razie szkody odpowiada swoimi sumami na zastawach i ruchomościach.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawająca osobiście; ratione in eo contentorum – z racji w nim zawartych; ad acta castrensia capitanealia Vinnicensia per oblatam – do akt grodzkich starościńskich winnickich przez oblatę; de tenore tali – tej treści; numero – liczbą (powtórzenie sumy); inquantum – o ile; Die Decima Septima Augusti Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo Anno – dnia 17 sierpnia roku 1768; L.S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Helena z Sokulskich[?] Lublewska[?], wdowa, podała do akt (oblata) skrypt wystawiony 17 sierpnia 1768 (miejsce nieodczytane pewnie) przez Sokulskiego[?] (podpis „J. Kołbuski[?]”), zapewne w związku ze sprawami Teodora Potockiego, starosty śniatyńskiego[?]. Wystawca przyjął na siebie wobec Heleny i jej sukcesorów zobowiązanie co do sumy 7000 zł polskich (związanej z zabezpieczeniem na Złotym Potoku[?]), od której miała być niezawodnie płacona prowizja; na wypadek szkody zobowiązał siebie i swoich sukcesorów do odpowiedzialności z sum na zastawach i z ruchomości. Skrypt z pieczęcią na czerwonym laku wpisano słowo w słowo do ksiąg grodzkich winnickich. Odczyt częściowo orientacyjny.
Akt nr 492
Oblata testamentu ks. Ignacego Wołodkiewicza, proboszcza grańskiego (Granów)
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data17 grudnia 1768, Winnica (testament dat. na probostwie 12 IV 1768)
1inaczey iako iest w Testamencie rzeczono dla świa-
2dectwa uproszeni podpisuiemy się Dnia Miesiąca y Ro-
3ku iako wyżey X. Jan Chryzostom Brocki[?] Namiest[nik][?] y Dzie-
4kan Grański mp. Jako uproszony do Testamentu tego
5podpisuię się Datum ut supra Michał Jezierski[?]
6Porem[?]. Jako użyty do pisania tey Testamentowey
7Dyspozycyi ręką moią własną podpisuię się Alexan-
8der Paszkowski[?] mp. Ktory to Testament tak iako się
9w sobie ma de Verbo ad Verbum do Xiąg ninieyszych
10Grod. Winn. iest ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa – w wielu miejscach ORIENTACYJNY. Pismo pośpieszne tej samej ręki co akty 486–491, linijki ukośne (odczyt po wyprostowaniu obrazu o 1–1,5°). Pewne: wpis 17 XII 1768 przed A. Jałowickim, komparent Andrzej Wołański, testator ks. Ignacy („X. Jgn.”) Wołodkiewicz, proboszcz grański (Granów nad Bohem), data testamentu „na Probostwie” w kwietniu 1768 (dzień zapisany „Die Unde-/cima[?] Secunda” – zapewne 12 IV), główne zapisy (100 rubli na pogrzeb, kapucyni i dominikanie winniccy po 50 rubli, bazylianie grańscy i humańscy, 1000 zł na malowanie ołtarza wielkiego i ozdobę obrazu Matki Bożej, 1000 zł dla brata Kazimierza, sprzedaż sukien, bielizny, ksiąg, inwentarza i zboża na msze za duszę), opiekun – oficjał bracławski, egzekutorzy – surogat bracławski ks. Baranowski oraz Aleksander Wielogórski, sędzia winnicki, i Danielewski[?]. Niepewne: liczne wyrazy w części wstępnej (modlitwa) i w dyspozycjach (oznaczone [?]), nazwisko oficjała („Rosujewskiey / Rossiszewskiego[?]” – dwie różne formy), kwoty „Dwieście[?]”, słowa „Ludzkim[?]” (może „Lwowskim”?), „Robudczewskie[?]”, „gratia[?]”, „ptug[?] Wołow”, świadkowie: ks. Maciej Seeger[?] (wikariusz „Monasteriscensis” – monasterzyski?), ks. Jakub Kostecki[?] (wikariusz kościoła grańskiego), ks. Jan Chryzostom Brocki[?] (namiestnik[?] i dziekan grański), Michał Jezierski[?], pisarz testamentu Aleksander Paszkowski[?].
Por. akty 487–489 – ten sam podawca Andrzej Wołański (oblaty w imieniu innych osób, 14–17 XII 1768).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawający osobiście; ratione in eo contentorum – z racji w nim zawartych; de tenore tali – tej treści; dico numero – mówię liczbą (powtórzenie sumy); alias – czyli; in statu – w stanie; inquantum – o ile; Die … Aprilis Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo – dnia … kwietnia roku 1768; locus sigilli – miejsce pieczęci; Vicarius Ecclesiae Granensis – wikariusz kościoła grańskiego; datum ut supra – dano jak wyżej; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Andrzej Wołański podał do akt (oblata) testament ks. Ignacego Wołodkiewicza, proboszcza grańskiego, sporządzony na probostwie w kwietniu (12[?] IV) 1768. Po wstępie religijnym testator, słaby na ciele, polecił pochować się w grobie w swoim kościele i rozdysponował majątek: 100 rubli na pogrzeb (msze, wigilie, kondukt, także dla księży ruskich), po 50 rubli dla kapucynów i dominikanów winnickich, kwoty dla bazylianów grańskich i humańskich, 50 zł dla ubogich, 1000 zł na malowanie ołtarza wielkiego i ozdobę obrazu Matki Bożej, zapłatę sług według rejestru, 1000 zł dla brata Kazimierza Wołodkiewicza; suknie, bieliznę, księgi, inwentarz i zboże kazał sprzedać, a pieniądze obrócić na msze za duszę i ubogich, część sprzętów i zboża zostawiając sukcesorowi; resztą sum i długów miał rozporządzić oficjał bracławski (ks. Rosujewski/Rossiszewski[?]), którego obrał za opiekuna majątku. Egzekutorami ustanowił ks. Baranowskiego, surogata bracławskiego, oraz Aleksandra Wielogórskiego, sędziego winnickiego, i Danielewskiego[?]. Testament podpisali testator i świadkowie (księża Seeger[?], Kostecki[?], Brocki[?], Michał Jezierski[?]) oraz pisarz Aleksander Paszkowski[?]; wpisano go słowo w słowo do ksiąg. Odczyt częściowo orientacyjny.
Akt nr 493
Relacja woźnego o intromisji arendownej Józefa Wawrzyńca Grodkowskiego[?], generała adiutanta wojsk koronnych, we wsi Kamienna (klucz sawrański Lubomirskiego)
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data17 grudnia 1768, Winnica (intromisja 13 XII 1768)
Karty / skanyk. 439 (skan 0442, strona prawa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 439 (skan 0442, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grod. Winnic. y
24owo zgoła ze wszystkiemi do tey Wsi attynencyami y pertynencyami
25tak iako te Dobra w swoich Miedzach y Granicach Antiqua tu-
26tel[?] iakoż te Dobra a nie w posiesorstwo Arędowną vigore
27umowy[?] y mieć powinny[?] Arędowną vigore
28Kontraktu od JW. Pisarza[?] Koronnego[?] Lubomirskiego Woiewody
29Bracł.[?] Ogo[?] wydał y posturpł[?] Possessyą, po ktorey obwo-
30łaney Gromadzie do Dworu zwołaney Panu y Dzie-
31dzicowi[?] obwieścił, y posłuszeństwo wszelkie oddawać na-
32kazał. W czym Om[?] Woźny Szlachta sobie przytomną świadczy się
33y tu ad Acta przybywszy prawdziwą woźnicką powinność
34y relacyą Swoią uczynił y zeznał. Relator autem ignarus
35Scribendi Crucem S. posuit Andrzey Brzozowski[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa – ORIENTACYJNY w znacznej części. Pismo pośpieszne tej samej ręki co akty 486–492, linijki ukośne; formuła intromisji rozpoznana dzięki aktom równoległym (np. 486), ale wiele wyrazów w środkowej części (od „Antiqua tu-/tel” do „wydał y posturpł”) oddano niepewnie. Pewne: data wpisu 17 XII 1768, intromisji 13 XII 1768, wieś Kamienna w pow. winnickim woj. bracławskiego, w kluczu sawrańskim dziedzicznym księcia Lubomirskiego, wojewody bracławskiego; intromitowany – Józef Wawrzyniec (dwojga imion), generał adiutant wojsk koronnych; posiadanie arendowne na mocy kontraktu. Niepewne: nazwisko intromitowanego („z Grodkowa[?] Losia[?]” – może „Grodkowski” lub przydomek; w tytule marginalnym nazwisko zaczyna się na „B…”), nazwisko woźnego (w nagłówku „Dzidzi-/ewski[?]”, w podpisie „Brzozowski[?]” – odczyty sprzeczne), świadkowie „Kucklińskiego[?]” i „Hołdyńskiego[?]”, kontrahent kontraktu („JW. Pisarza[?] Koronnego[?] Lubomirskiego”).
Tłumaczenia łaciny: die decima tertia Decembris – dnia 13 grudnia; maioris evidentiorisque testimonii gratia specialiter adhibitos – dla większego i wyraźniejszego świadectwa specjalnie przybranych; antiqua (tutela?) – (w granicach) dawnych; vigore – mocą; relator autem ignarus scribendi crucem sanctam posuit – relator zaś, nie umiejąc pisać, postawił znak świętego krzyża.
Wyjaśnienia: intromisja arendowna – wprowadzenie dzierżawcy (arendarza) w posiadanie dóbr na mocy kontraktu arendownego; klucz sawrański – dobra Lubomirskich wokół Sawrania (por. akt 490 – Sawrań i okoliczne wsie w rejestrze podymnego, w tym „Kamionna[?]”).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał województwa bracławskiego Andrzej Dzidziewski[?]/Brzozowski[?] zeznał, że 13 grudnia 1768 na żądanie Józefa Wawrzyńca (dwojga imion) z Grodkowa[?], generała adiutanta wojsk koronnych, w obecności szlachty Piotra Kucklińskiego[?] i Jana Hołdyńskiego[?], wprowadził go w posiadanie arendowne wsi Kamienna w powiecie winnickim województwa bracławskiego, w kluczu sawrańskim, dziedzicznym księcia Lubomirskiego, wojewody bracławskiego – ze wszystkimi polami, łąkami, lasami, pasiekami, dziesięciną, stawami, młynami, karczmami i poddanymi z ich powinnościami, w dawnych granicach, na mocy kontraktu arendownego. Zwołanej do dworu gromadzie oznajmił o nowym posesorze i nakazał posłuszeństwo. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża. Odczyt częściowo orientacyjny.
Akt nr 494
Plenipotencja Maryanny z Kondrackich Zabokłickiej, wojskiej zwinogrodzkiej, dla brata Nikodema Kondrackiego, cześnika parnawskiego, do zbycia części wsi Kliszków na kontraktach lwowskich 1769
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Odczyt Opusa. Pismo staranniejsze niż w aktach 491–493, odczyt w większości pewny. Niepewne: „Ziemy[?]” (zapewne zniekształcone „Ziemskiey” lub „ziemi”), wyraz po „Plenipotenta” (zapis podobny do „cprawda” – może „sprawcę”), „rezygnatowny[?]” (= rezygnacyjny), „Donacyą Czynić[?]”, „podniesie[?]”, „za wieczne[?] ważne[?]”. W notce marginalnej skróty: W. Z. – zapewne „Woyskiey Zwinogrodzkiey”; C. P. – „Cześnikowi Parnawskiemu”. Na k. 439v słowo „mocą” to kustosz; zakończenie wpisu z podpisem wystawczyni – na górze k. 440.
Tłumaczenia łaciny: protunc – ówczesnym (wówczas); Forum – sąd właściwy; po Trzech Królach – kontrakty lwowskie (jarmark i zjazd szlachty po 6 stycznia).
Wyjaśnienia: kontrakty lwowskie – doroczny zjazd szlachty we Lwowie (od święta Trzech Króli), gdzie zawierano transakcje majątkowe; rezygnacja – zrzeczenie się dóbr przed aktami na rzecz nabywcy; wojski zwinogrodzki – urząd ziemski powiatu zwinogrodzkiego (woj. kijowskie); cześnik parnawski – tytularny urząd inflancki. Zapis o odstąpieniu „własnej jurysdykcji” – poddanie się sądowi każdego powiatu i województwa w razie niedotrzymania zobowiązań.
Streszczenie
17grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Maryanna z Kondrackich Zabokłicka, wdowa po Stefanie Zabokłickim, wojskim zwinogrodzkim, dziedziczka części wsi Kliszków (woj. bracławskie), działając we własnym imieniu i jako naturalna opiekunka małoletnich dzieci – synów Stanisława i Michała oraz córki Antoniny – oświadczyła, że postanowiła zbyć i wieczyście zrezygnować swoje części Kliszkowa na kontraktach lwowskich po Trzech Królach 1769, aby oczyścić inne swoje dobra. Ponieważ sama nie może być we Lwowie, ustanowiła swoim pełnomocnikiem rodzonego brata Nikodema Kondrackiego, cześnika parnawskiego[?], dając mu pełną moc zawarcia kontraktu rezygnacyjnego (i donacji), podniesienia umówionej sumy i pokwitowania jej w imieniu swoim i dzieci, zobowiązując się uznać wszystko, co pełnomocnik prawnie zdziała.
Akt nr 495
Plenipotencja Jerzego Korzeniowskiego, horodniczego pińskiego, dla szwagrów Michała Ubysza i Michała Janczyńskiego[?] do odebrania sumy za dobra Zabereże[?], Mołotkowicze, Zalesie i Kornaczów[?] (pow. piński) od Ludwika Orzeszki
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
20moc y Walor do zakończenia Spraw wyżey wyrażonych
21mocą dobrowolnego Zeznania Swego. Jerzy Korzeniowski m.p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo staranne, odczyt w większości pewny. Niepewne: nazwy dóbr „Zabeżye[?]” (może Zabereże/Zabłocie) i „Kornaczow[?]”; nazwisko drugiego pełnomocnika „Janczyńskiego[?]”; zakończenie nazwiska w notce marginalnej („Korzeniow-/skich[?]”). Dół k. 440 pozostał częściowo pusty; ciąg dalszy wpisu na k. 440v (kustosz „JchMściom”). Na k. 440v niepewne: nazwa dóbr do windykacji „Stoszczy-/nie[?]” (może Stołczyn lub podobnie) oraz wyraz przed „Recognoscens”.
Tłumaczenia łaciny: etiam – także; rato firmo et grato (przyjąć) – (uznać) za ważne, trwałe i miłe; m.p. (manu propria) – ręką własną; ptunc (protunc) – ówczesnym; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; pro pretio – tytułem ceny (za dobra); Forum – sąd właściwy.
Wyjaśnienia: Fortunata z Lubienieckich – z pierwszego małżeństwa Sawicka, cześnikowa dobrzyńska, z drugiego żona Jerzego Korzeniowskiego. Konsukcesorowie – współspadkobiercy. Dobra Mołotkowicze, Zalesie i in. leżały w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiego; sumę za nie miał zapłacić Ludwik Orzeszko, podkomorzy piński.
Streszczenie
17grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Jerzy Korzeniowski, horodniczy piński i komornik graniczny bracławski, we własnym imieniu i w imieniu małoletniego syna Dionizego (z Fortunaty z Lubienieckich, primo voto Sawickiej, cześnikowej dobrzyńskiej), zeznał, że synowi – obok innych współspadkobierców – należy się pewna suma tytułem ceny dóbr Zabereże[?], Mołotkowicze, Zalesie i Kornaczów[?] w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiego od Ludwika Orzeszki, podkomorzego pińskiego. Ponieważ z powodu trudności i odległości nie może sam po nią pojechać, ustanowił pełnomocnikami swoich szwagrów: Michała Ubysza, cześnika wyszogrodzkiego, i Michała Janczyńskiego[?], cześnika mińskiego. Dał im łącznie i każdemu z osobna pełną moc odebrania i pokwitowania tej sumy, zeznania aprobaty donacji na te dobra uczynionej 25 października 1762 w grodzie pińskim, eliminowania (kwitowania) manifestów o nieważność tej donacji i innych transakcji, a także pełnomocnictwo do windykacji dóbr Stoszczyn[?] – ugody, kontrakty i donacje z kimkolwiek – zobowiązując się uznać wszystko, co pełnomocnicy prawnie zdziałają. Podpisał Jerzy Korzeniowski.
Akt nr 496
Oblata inwentarza wsi Buterinówka (Boterinówka), Cebermanowa Grobla i Cebermanówka we włości humańskiej, oddanych w posiadanie zastawne Leżyńskiemu[?], łowczemu podolskiemu (inwentarz z 23 IV 1753)
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data20 grudnia 1768, Winnica (inwentarz: 23 kwietnia 1753)
10Summarius Jntraty z Wsiow wyż wyrażonych | Zło. | Gr.
111mo Czynszu z Boterinowki | 200 |
122do Czynszu z Cebermanowey Grobli | 122 |
133tio Czynszu z Cebermanowki | 230 |
144to Arędy w Buterinowce z Cebermanową Groblą | 1100 |
155to Arędy w Cebermanowce | 900 |
16Summa Efficit | 2552 |
17Dico Zło. Dwa Tysiące Pięćset Pięćdziesiąt Dwa. A że się Szlachta podkładła
18w Jnwentarzu do Zupełnego Czynszu w Cebermanowey Grobli Słobodzie y Sto-
19warkie[?] na Swoią własną Groblę, ktorey tych Powinności podeymować się nie chcą
20y rozeyść[?] się deklaruią, bo iest przy tymże niepodobna, y do Wotczyzny[?] nie nal-
21eżą[?], więc adiustamentu[?] Zło. Pięćdziesiąt dwoch[?], ktory się pokazuie u Sp[?]-
22tarta[?] wyż wyrażonym W. JmćP. Łowczy Podol. wolny y płacić tego do Skar-
23bu Pańskiego nie ma, ponieważ Jnszych Poddanych na tym mieyscu stano-
24wić[?] Obliguie y w sobie może więcey Osadzić w tych wyrażonych Słobodach
25to iest w Buterinowce, Cebermanowey Grobli Zalio[?] y w Cebermanowce in Usum
26to powinno być[?]. W. JmćPanu Possessorowi przy tymże Usum[?] [...][?]
27tegoż Zachowuiąc Triennia in Triennium wpadaiące[?] podług Zastawnego
28Kontraktu aż do Expiracyi Triennalney. W tych Słobodach [...][?]
29dney nie dokładaią Żadney zimowey ani Jarzyney, ponieważ zato wszystko
30Debitum Solutis[?] Sukcessorom[?] S. Pamięci JmćPana Tomasza Zawadzkiego ktory to Prawem
31Pańskim Osadził. Jednakże Gdzieby Wiel. JmćPan Possessor circa[?] Expiratione[m] co za-
32siał, Libera Collectio pozwala się Lub Solutio za Uznaniem Przyiaciół. Furaż niżey wyrażony
33z Boterinowki y Cebermanowey Grobli na Dragonią y Kozaków nadwornych Owsa Czetwe-
34rykow Dziesięć[?] Siana fur Sześć z Gumna Swego za Poddanych oprocz Cebermanowki
35W. JmćPan Possessor corocznie dawać przyrzeka, bez żadney na Ludzi Exekucyi. Z Ceber-
36manowki zaś Dziesięcina Pszczelna, podorożna Żytna, Stawczyzna[?], Furaż na Ludzi na-
37dwornych ex integro Expiruie[?] podług dawnego Ustawienia y Dyspozycyi JW. Dziedzi-
38ca, ani Umnieyszaiąc ani przyczyniaiąc per Cursum Possessyi[?]. Arędarz Ceberma-
39nowski Lato[?] przedtym podług Prawa JW. Pana nie miał Pozwolonego[?] Myta tak
40y teraz mieć nie powinien, ani żadnych Czynić prepedycyi Skarbowym Arędarzom
41Umanskim y Szlakow Nowych nie ma sobie formować, a Jeżeliby Były
42Szlaki Mimo[?] na Umań, ma pozwolenie Arędarz Cebermanowski po Szynie[?]
43wziąć od Arędarza Mankowskiego[?] lub Umańskiego. Jeżeli zaś w Boterinowce
44y Cebermanowey Grobli Arędarze Ludzi na Szlak nowy przeymywać nie powinni
45z Detrymentem Jnnych Arędzie Ratańskiey[?] y Umanskiey y Sokołowskiey[?]
46pod Szczurami[?] JW. Dziedzica w Prawie Uniwersalnym naznaczonemi
47gdyż y przedtym żadnych Szlakow nie bywało. Powinności Poddaństwa.
48Primo Każdy Poddany Ciągły wysiedziawszy Słobodę według Praktyki w tym
49kraju ma Czynszu od Ciągła jednego Zło Sześć aż do Trzech[?]. Co zaś więcey nie
50[kustosz:] może
k. 442v (skan 0446, strona lewa)
1może na Trzy Ciągła od tych Płacić nie ma. Pieszy ma Płacić Zło Cztery w tychże Czyn-
2szach ma się Brać Czynsz po Złotemu Jednemu y Groszy Osm[?] Czerwonych[?] Zło Osmnaście[?]
3[wiersze 3–6 w większości przekreślone – powtórzenie końca k. 442:] Secundo Powinności Poddaństwa Każdy Poddany Ciągły wysiedziawszy Słobodę
4według Praktyki w tym Kraju ma Czynszu od Ciągła Jednego Zło Sześć aż do Trzech
5Co zaś więcey nie może nad Trzy Ciągła więcey Od tych Płacić nie ma. Pieszy Płacić
6ma Zło Cztery w tychże Czynszach ma się Brać Czynsz po Złotemu Jednemu y Groszy Osm
7Secundo Ciż Poddani maią na Dwor Siano Dzień Jeden kosić, toż Samo Żyto ma-
8dzie[?] Żnieć y Zwozić y gdzie każą w Czym y Pieszi na Pomocy być powinni. Tertio Ciż
9Poddani od Ciągła Jednego dawać powinni Żyta Ośmuszkę Jedną, Kurę y Furę
10Drew. Pułzłotki[?] Pieniądze według Zwyczaiu Pułtyskiego[?] Fur Sześć oprocz Ceberma-
11nowki ktora osobliwie dawać powinna według dyspartymentu. Quarto Furaż ktory
12podług dyspartymentu na Dragonią y Kozaków Umanskich dawać powinni, ex-
13cypować się z Boterinowki y Cebermanowey Grobli Owsa Czetwerykow Pięć y Siana
14Quinto Dziesięcina Pszczelna y Podorożna Żytna na Skarb Pański także Excypuie
15się. Sexto Podatek Grodowy Jako to Podymne do Zamku Umańskiego wybrawszy[?]
16według Taryffy Grodzkiey Ułożone Gradkowie[?] lub Aktami oddawać powinni, a Kwit[?]
17z Zamku Starać się. Septimo JchMć Panowie Szlachta Czynsz także dawać po-
18winni, takoż y Poddaństwo Ludzie [...][?] na Szarwark do własney Grobli
19Swoiey wiecznemi czasy powinni. Octavo Kozacy mieszkaiący w Ceberma-
20nowce od Powinności W. JmćPana Possessora excypuią się do Kommendy
21Umańskiey tylko. Aż[?] Sami powinni należeć do Arędy Cebermanowskiey,
22Dziesięciny[?] Trankow[?] Brać nie powinni y Mleć w Jnszym Młynie, tylko
23w Swoim powinni, lub w Buterinowskim Czyli Cebermanowey Grobli,
24pod Utratą y Grzywnami w Kontrakcie wyrażonemi. Jakoż y Trankowa[?] na
25Stronę brać nie powinni. Respektem zaś Kozaków Excypowanych w Ceber-
26manowce deklaruie się zawsze przydawać Kozaków do Kommendy Uman-
27skiey do Konwoiu y bezpieczeństwa podczas bytności W. JmćPana Szczęsnego[?]
28[...][?] y byle nie dłuższey[?] Usługi y posłania za Jnsze-
29podług potrzeby y Czasu [...][?]. Straża z tych Słobod Dworska według Zwy-
30czaiu[?] ni[?] Jnteressami nie zatrudniać[?]. Cebermanowka od Tych Czas powinna rektyfi-
31kowana[?] bydź[?]. Powinna y [...][?] Podorożna Żytna na Skarb Excypowała
32do Boterinowki tak się iey Podorożna Żytna [...][?] od tey Uwalnia się. Opisanie
33Wsi Boterinowki y Cebermanowey Grobli. Wchodząc w Dwor z Ulicy Wrota Proste, do Budynku
34Dwornego[?] w Boterinowce wchodząc [...][?]
35wchodząc po Prawey Ręce Jzba w ktorey Okien Trzy z Skemorą[?] Drzwia-
36mi na Zawiasach Żelaznych z Piecem Kaflowym y Piecem Chlebowym
37z Drzwiami na Zawiasach Żelaznych z Piecem Kaflowym y Piecem
38Chlebowym z Drzwiami Okiennicami. Po Lewey Ręce Jzba Druga z Okna-
39mi [...][?] y Piecem Chlebowym. Ten Budynek Słomą nakryty, Ogro-
40dzenie[?] nakoło Częstokołem. Stayma[?] z Drzewa Dębowego z Wro-
41tami porządna z Żłobami[?] Jaslami Słomą pokryta. Winnica
42z Drzewa Okrągłego Dębowego w Słupy Zarzucana na Kołtew[?]
43Cztery porządna Słomą nakryta. Chlew do Winnicy Jdąc na Przedzie[?]
44Chlewna[?] Oraz z Przyległą Obora Częstokołem Ostawiona[?]
45Słomą nakryta. Obora Częstokołem Ogrodzona daża[?], przy ktorey
46Gumno Żerdziami Obwiedzione y w tymże Gumnie Kunośka[?] wraz
47z Plewnikiem[?] z Częstokołu Słomą nakrytym. Karczma na Wsi
48w Obrębie[?] Budowana z Jzbą y Komorą Słomą nakryta. Młynow
49Dwa w Każdym po Jednym Kamieniu z Stępami Foluszami[?] porządny[?]
50Słomą nakryte. Die et Anno ut supra. Ten Jnwentarz in fundo[?] Zweryfikowany w tey
51[...][?] Ręką podpisuiącego. U tego Jnwentarza podpis ręki tako: Stanisław Kossak[?] [...][?]
52Ktory to Jnwentarz Słowo w Słowo do Ksiąg Jest Zapisany.
53[kustosz:] Oblata Skryptu
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa – w dużej części ORIENTACYJNY. Inwentarz wpisany drobnym, pośpiesznym pismem z ukośnymi linijkami (k. 441–442v). Tabele odczytane w większości pewnie (liczby sprawdzone sumami: czynsz Boterinówki 200 zł, Cebermanowej Grobli 122 zł = suma z listy szlachty, ogółem 2552 zł), natomiast tekst opisowy na k. 442–442v (warunki posesji, powinności, kozacy, opis dworu) odczytano miejscami tylko orientacyjnie – kolejność wierszy na k. 442v ustalona po wyprostowaniu obrazu. W tabeli słobodzian Boterinówki (k. 441) liczby wołów („ciągło”) przypisano do wierszy według przebiegu linii kropkowanych – możliwe przesunięcie o jeden wiersz. W tabeli Cebermanówki wartość przy poz. 6 (Boyczycha, „ogulna”) – 24[?]; suma czynszów z tabeli nie zgadza się dokładnie z „Summariusem” (230 zł). Niepewne nazwiska: komparent „Ludwik Olszowski[?]” (skrót po nazwisku „S. J. K. M.[?]” – może sekretarz JKM), zastawnik „Leżyński[?]”, łowczy podolski; „Krzymskiego[?]” (od czyjego podpisu liczy się posesja), autor inwentarza „Stanisław Kossak[?]”, „W. JmćPan Szczęsny[?]” (być może Szczęsny Potocki, syn właściciela Humania – niepewne). Wiele imion i nazwisk chłopskich oddano z [?]. Nazwa pierwszej wsi zapisana „Buterinowka” i „Boterinowka”.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; per oblatam – przez oblatę (do wpisania); tenoris sequentis – następującej treści; die vigesima tertia Aprilis millesimo septingentesimo quinquagesimo tertio – dnia 23 kwietnia 1753; efficit – czyni (razem); dico – mówię (słownie); in usum – na użytek; triennia in triennium – kolejne trzylecia; libera collectio – wolny zbiór (plonów); solutio – zapłata; ex integro – w całości; per cursum possessionis – przez czas posesji; liber – wolny; continuat – ciąg dalszy; Ao (anno) – roku; die et anno ut supra – dnia i roku jak wyżej; in fundo – na gruncie.
Wyjaśnienia: słobodzianie – osadnicy na „słobodzie”, czasowo zwolnieni od czynszów i powinności; ciągło – liczba wołów (sprzężaju) gospodarza; ośmuszka – miara zboża; czetweryk – miara sypka; furaż – pasza (owies, siano) dla wojska nadwornego (dragonii i kozaków humańskich); podymne – podatek od dymu (domu); szarwark – praca przy drogach i groblach; tranki – wywar gorzelniany; dziesięcina pszczelna – danina z pasiek. Włość humańska należała do Potockich; kozacy nadworni humańscy pełnili służbę konwojową. Inwentarz sporządzono przy oddaniu dóbr w zastaw; oblatowano go w Winnicy w grudniu 1768, po rzezi humańskiej.
POPRAWKA (2026-10-10, przy łączeniu księgi): formuła oblaty na k. 440v po ponownym odczycie skanu 0444: „rne Jnto Contento ad Acta pntia Castri Capitls Vinn.” (ratione intro contento ad acta praesentia castri capitanealis Vinnicensis); wcześniejszy odczyt „Jnto Contextu ad Acta y […] Caeto Capite […]” – nieaktualny.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
20grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Ludwik Olszowski[?] oblatował inwentarz wsi Buterinówka (Boterinówka), Cebermanowa Grobla i Cebermanówka we włości humańskiej, sporządzony i zweryfikowany na gruncie 23 kwietnia 1753 przy oddaniu tych dóbr w posiadanie zastawne Leżyńskiemu[?], łowczemu podolskiemu. Inwentarz wylicza gospodarzy Buterinówki (28 osiadłych z czynszem 4, 6 lub 12 zł zależnie od sprzężaju, owsem, kurami i drwami – razem 200 zł – oraz 16 słobodzian, nr 29–44), szlachtę czynszową Cebermanowej Grobli (15 pozycji, 122 zł) i 24 gospodarzy Cebermanówki (230 zł); z arend w Buterinówce z Cebermanową Groblą 1100 zł i w Cebermanówce 900 zł – razem 2552 zł rocznie. Dalej określa warunki posesji: ponieważ szlachta z Cebermanowej Grobli uchyla się od powinności, posesor nie płaci do skarbu pańskiego 52 zł; może osadzać nowych poddanych w słobodach; uregulowano zasiewy przy wygaśnięciu zastawu, dostawy furażu dla dragonii i kozaków nadwornych, dziesięcinę pszczelną, podorożną, myto i szlaki (arendarz nie może szkodzić arendarzom humańskim), podymne do zamku humańskiego, szarwark do grobli, przymus mlewa i propinacji; kozacy z Cebermanówki należą do komendy humańskiej. Powinności poddanych: czynsz od sprzężaju, koszenie siana i żniwa na dwór, daniny w życie, kurach i drwach. Na końcu opis dworu w Buterinówce (izby z piecami kaflowymi, stajnia, obora, gumno), karczmy i dwóch młynów. Inwentarz podpisał Stanisław Kossak[?]. Odczyt k. 442–442v orientacyjny.
Akt nr 497
Oblata skryptu dłużnego Józefa Ilinicza dla brata Kazimierza Ilinicza, wojskiego k…[?], na 10 000 zł (płatne na kontraktach lwowskich 1769)
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data20 grudnia 1768, Winnica (skrypt: Lwów, 20 stycznia 1768)
8nę[nic.] per Oblatam podał Tenoris Sequentis: Ja niżey na podpisie wyrażo-
9ny Znam tym Skryptem moim, ktory takiego Waloru mieć Chcę Jakby
10przed Aktami Ziemskiemi lub Grodzkiemi Zeznany był, Jż Ja będąc po-
11trzebny Zaciągam y biorę od W. JmćPana Kazimierza Jlinicza Woysk. Ko-
12wgr.[?] Brata mego Starszego Zło. Polskich Tysięcy Dziesięć to iest w Zło-
13cie Walnym Obrączkowym Każdy Rachuiąc à florenis Osmnaście Groszy
14Dwadzieścia Dwa y Puł podług redukcyi Teraźnieyszey Tysięcy Siedm
15w Monecie zaś Srebrney Tysięcy Trzy, ktorą to Summę wyż wyrażoną
16przyrzekam wraz z Prowizyą, to iest rachuiąc od Sta po Dziesięć oddać
17y wyliczyć temuż W. JmćPanu Jliniczowi W. K.[?] do Rąk na Trzech Krolach Lwow-
18skich podług Kalendarza Ruskiego w Roku Da Bog przyszłym Tysiącznym
19Siedmsetnym Sześćdziesiątym Dziewiątym, bespieczenstwo na wszyst-
20kich Summach y rzeczach Ruchomych y nieruchomych Ostrzegamy[?]
21Zapisuię się. Co wszystko Jakiem Ziścić y dotrzymać powinien, tak się na to
22Ręką moią przy zwykłym przyciśnieniu Pieczęci podpisuię się. Dało[?] we Lwo-
23wie Dnia Dwudziestego Januarii Millesimo Septingentesimo Sexage-
24simo Octavo Anno. U tego Skryptu per Oblatam podanego Podpis Ręki
25przy Pieczęci na Laku Czerwonym wyciśnioney w te Słowa: Józef Jlinicz m.p.
26Ktory to Skrypt per Oblatam podany Słowo w Słowo do Ksiąg ninieyszych
27Grodzkich Winnickich Jest Zapisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa; pismo staranne, odczyt w większości pewny. Niepewne: skrót urzędu Kazimierza Ilinicza „W. K.” / „Woysk. Ko-/wgr.[?]” (wojski k…, rozwinięcie nieczytelne), formuła oblaty „[...] Contento ad Acta [...] Capite Vinę[?]” (ta sama zniekształcona formuła co w akcie 496), „Ostrzegamy[?]” (zapewne „obwarowuję”), „Dało[?]” (= dan/dano). Suma: 10 000 zł, w tym 7000 zł w złocie (dukatach obrączkowych po 18 zł 22½ gr wg obecnej redukcji) i 3000 zł w monecie srebrnej.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; offerens – okazujący (dokument); per oblatam – przez oblatę; tenoris sequentis – następującej treści; à florenis – po złotych (licząc w złotych); millesimo septingentesimo sexagesimo octavo anno – roku 1768; m.p. (manu propria) – ręką własną.
Wyjaśnienia: Trzy Króle lwowskie wg kalendarza ruskiego (juliańskiego) – kontrakty lwowskie w styczniu 1769, liczone wg starego stylu; prowizja 10 od sta – 10% rocznie; złoto obrączkowe – dukaty z obrzeżem (nieobrzynane).
POPRAWKA (2026-10-10, przy łączeniu księgi): formuła oblaty po ponownym odczycie skanu 0446: „rne Jnto Contento ad Acta pntia Castri Capitls Vin-/nic.” (ratione intro contento ad acta praesentia castri capitanealis Vinnicensis – z racji treści zawartej wewnątrz do niniejszych akt grodu starościńskiego winnickiego); wcześniejszy odczyt „[...] Contento ad Acta [...] Capite Vinę” – nieaktualny.
Streszczenie
20grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Kazimierz Ilinicz, wojski k…[?], oblatował skrypt wystawiony mu przez młodszego brata Józefa Ilinicza we Lwowie 20 stycznia 1768. Józef zeznał w nim, że pożyczył od brata 10 000 zł polskich (7000 zł w złotych dukatach obrączkowych liczonych po 18 zł 22½ gr i 3000 zł w srebrze) i zobowiązał się oddać je z 10-procentową prowizją do rąk brata na kontraktach lwowskich po Trzech Królach 1769 (wg kalendarza ruskiego), zabezpieczając dług na wszystkich swoich sumach i dobrach ruchomych i nieruchomych. Skrypt opatrzony podpisem Józefa Ilinicza i pieczęcią na czerwonym laku wpisano do ksiąg.
Akt nr 498
Relacja woźnego Jana Siekierkowskiego[?] o intromisji ks. Stanisława i Ludwiki Lubomirskich, wojewodów bracławskich, w dziedziczne posiadanie Zabokrzycza, Torkowa, Dymitraszkowiec, Rybnicy, Bałty, Mieczetnej i in. wsi po wygaśnięciu dożywocia Andrzeja Godziemby Wardeńskiego
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data20 grudnia 1768, Winnica (intromisje: 5, 7 i 10 XII 1768)
6y nocną Jntromittował, y też wszystkie ogulnie Dobra y w
7każde z osobna tymże JOO. Xiążętom, Pierwszą[?] w Actual-
8ną Dziedziczną podał Possessyą, y na każdym mieyscu
9przy sprawowaniu tego Aktu Szlachtą sobie przytomną
10oświadczał się, że te weyzdania[?] dobrowolnie były przymo-
11wane y przyięte, a tu przybywszy tę Jntromissyą uczynił
12y zeznał relacyą. De quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio. Ministe-
13rialis Qui Supra Scribendi ignarus Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo staranne; odczyt w większości pewny. Niepewne: nazwisko woźnego „Siekierkowski[?]”, nazwy wsi „Kukutach[?]”, „Bołtanie[?]” (zapis „Bothamie”; por. akt 459: „Kukutach”, „Bołtanie”), „Jsowie[?]”, „Surazy[?]”, „Koncebie[?]”, świadkowie „Swirczyńskiego[?]” i „Kuszkiewicza[?]”, „Stroża[?] dzienną[?]”, „weyzdania[?]”. Formuła „z mocy Prawa Dziedzicznego po Skończonych Prawach dożywotnich” – odczyt pewny.
Związek z aktami 459 i 486: w akcie 459 (XI 1768) Jan Godziemba Wardeński został wprowadzony w Zabokrzycze, Dymitraszowce, Kukuty[?], Bołtań[?], Rybnicę, Mieczetną i in. wsie Lubomirskiego; tu, po wygaśnięciu praw dożywotnich zmarłego Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego, dziedzice – książęta Lubomirscy – odzyskują posiadanie. Bałta, Mieczetna, Gidyrym leżą nad Kodymą, przy granicy tureckiej.
Tłumaczenia łaciny: protunc – ówczesnym; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; ministerialis qui supra scribendi ignarus crucem posuit – woźny wyżej wymieniony, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Streszczenie
20grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, woźny generał województwa bracławskiego Jan Siekierkowski[?] zeznał, że na żądanie książąt Stanisława i Ludwiki Lubomirskich, wojewodów bracławskich, w obecności szlachty (Andrzeja Swirczyńskiego[?], Adama Kuszkiewicza[?], Józefa Wilkowskiego, Szymona Rudnickiego i in.) wprowadził ich – z mocy prawa dziedzicznego, po wygaśnięciu praw dożywotnich przysługujących Andrzejowi Godziembie Wardeńskiemu, stolnikowi latyczowskiemu – w rzeczywiste dziedziczne posiadanie wsi: 5 grudnia Zabokrzycza, Torkowa, Dymitraszkowiec, Kukut[?] i Bołtania[?], 7 grudnia Rybnicy, Isowa[?], Surazy[?] i Gidyrymu, a 10 grudnia Koncebi[?], Bałty, Mieczetnej Wielkiej i Mieczetnej Małej – ze wszystkimi przynależnościami (pola, lasy, stawy, młyny, karczmy, browary, poddani i ich powinności). Na każdym miejscu oświadczał, że posiadanie przyjęto bez sprzeciwu. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 499
Oblata skryptu Strutyńskiej, stolnikowej horodelskiej[?], dla Michała i Maryanny z Kłopockich Buczyńskich na 90 czerwonych złotych i 55 rubli
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data23 grudnia 1768, Winnica (skrypt: Żorniszcze, 10 grudnia 1767)
19ney Summy na Dobrach moich Dziedzicznych zapisuię, w niedotrzy-
20maniu zaś czyniąc niewczyźnieniu[?] Forum Grodu Winn. lub Trybunału
21Koronnego naznaczam, a Ucho[?] waraz[?] Boże bez Krotkiego Sądu Kapturowe
22na co dla lepszey pewności ręką moią własną podpisuię się. Dało w Żor-
23[kustosz:] niszczach
k. 444 (skan 0447, strona prawa, góra)
1w Żorniszczach Dnia Dziesiątego Grudnia Tysiąc Siedm-
2set Sześćdziesiąt Siodmego Roku. U tego Skryptu per O-
3blatam podanego, podpis ręki przy pieczęci na Laku Czer-
4wonym wyciśnioney, w te Słowa: W. Strutyńska Stol. Horod.[?]
5(L. S.) Ktory to Skrypt Jak się w sobie ma, de Verbo ad
6Verbum do Xiąg Ninieyszych Grodz. Winn. iest ingrossowany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa; pismo staranne. Niepewne: skrót urzędu wystawczyni „Stol. Horodel.” (zapis „Sto. Horodel.”; może stolnikowa horodelska), imię Strutyńskiej nie podane (por. akty 147–154 – Strutyńska, nabywczyni klucza żorniskiego), urząd Buczyńskich „Cześnikom Kur.[?]”, formuła oblaty (odczytana pewnie dzięki równoległemu aktowi 500: „ratione Contenti ad Acta praesentia Castri Capitanealis Vinn.”) oraz zdanie o forum i sądzie kapturowym („niewczyźnieniu[?]”, „Ucho[?] waraz[?] Boże bez Krotkiego Sądu”) – oddane orientacyjnie. Wystawczyni pisze o sobie raz w rodzaju męskim („zaciągnąłem”) – tak w zapisie.
Por. akt 500 (ten sam dzień, ci sami wierzyciele): tam Michał Buczyński nazwany „Pisarzem Skarbu” – urząd „Cześnikom Kur.[?]” w tym akcie może być błędnym odczytem. Tytuł „Stolników Horodelskich” Strutyńskich potwierdzony w akcie 500.
Tłumaczenia łaciny: ptunc (protunc) – ówczesnym; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta castri capitanealis Vinnicensis – do akt grodu starościńskiego winnickiego; per oblatam – przez oblatę; tenoris sequentis – następującej treści; specie – w tej samej monecie (gatunku); Forum – sąd właściwy; L. S. (locus sigilli) – miejsce pieczęci; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Wyjaśnienia: czerwone złote obrączkowe – dukaty; ruble dobre – srebrne ruble rosyjskie, obiegające na Ukrainie; prowizja 10 od sta – 10% rocznie; Żorniszcze – siedziba klucza żorniskiego (por. akty 147–154).
Streszczenie
23grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Maryanna z Kłopockich Buczyńska oblatowała skrypt wystawiony w Żorniszczach 10 grudnia 1767 przez Strutyńską, stolnikową horodelską[?], dla Michała i Maryanny z Kłopockich Buczyńskich, cześników kur…[?]. Strutyńska zeznała, że pożyczyła od nich 90 czerwonych złotych (dukatów obrączkowych) i 55 dobrych rubli i zobowiązała się zwrócić je w tej samej monecie z 10-procentową prowizją do 2 lutego 1769, zabezpieczając dług na swoich dobrach dziedzicznych i poddając się w razie niedotrzymania sądowi grodzkiemu winnickiemu lub Trybunałowi Koronnemu. Skrypt z podpisem i pieczęcią na czerwonym laku wpisano słowo w słowo do ksiąg.
Akt nr 500
Oblata skryptu Strutyńskich, stolników horodelskich, dla Michała Buczyńskiego, pisarza skarbu, na 250 rubli
Sygnatura44-1-3 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 3)
Data23 grudnia 1768, Winnica (skrypt: Żorniszcze, 23 marca 1767)
Karty / skanyk. 444 (skan 0447, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 444 (skan 0447, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Decembris Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz. Winnic. y prze-
4demną Antonim Jałowickim ptunc Namiesnikiem Bur-
5grabstwa Grodz. Winnic. Comparens Personaliter Urodz. JPani Maryanna z Kłopoc-
6kich Buczyńska Ten Skrypt od Wiel. Strutyńskich Stolow
7Horodel. na Rubli Dwieście Pięćdziesiąt dany y służący
8ratione Contenti ad Acta praesentia Castri Capitanealis Vinnicensis per Oblatam
9podała Tenoris sequentis. Niżey podpisani znamy tym Skry-
10ptem naszym rzetelnym, ktory za Autentyczny mieć Chcemy
11jakobyśmy przed Aktami Ktoremikolwiek zeznali, Jż my ku
12pilney a własney potrzebie naszey pożyczyliśmy y do rąk
13własnych odliczyliśmy Rubli Sztuk Dwieście Pięćdziesiąt
14od JPana Michała Buczyńskiego Pisarza Skarbu JW. Urdy[?] Myszka[?],
15ktore w Roku da Bog przeszłym[?] Tysiąc Siedmset Sześ-
16dziesiąt Osmym, in eadem qualitate et quantitate wraz
17z prowizyą per Decem a Centum computando oddać y
18wyliczyć temuż JPanu Pisarzowi obowiązuiemy się, ato[?]
19o Swięcie Narodzenia Panny Zwiastowania[?]. Bespieczeń-
20stwo powinney Summy na Wszelkich Dobrach naszych
21Ostrzegamy y na to się ręcami naszemi podpisuiemy.
22Dało w Żorniszczach Dnia Dwudziestego Trzeciego Mar-
23tii Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Siodmego Roku. U tego
24Skryptu per Oblatam podanego podpis rąk przy pieczęci
25na Laku Czerwonym wyciśnioney w te Słowa: Łukasz Bertioz[?]
26Strutyński Stol. Horodel. Jldefons[?] Strutyński m.p. (L. S.)
27Ktory to Skrypt Jak się w sobie ma de Verbo ad Verbum
Odczyt Opusa; pismo staranne, odczyt w większości pewny. Niepewne: urząd/pan Buczyńskiego „Pisarza Skarbu JW. Urdy[?] Myszka[?]” (zapis „JW Urdy Mnisk…” – może skarb jakiegoś magnata, np. Mniszcha lub Myszki), „przeszłym[?]” (dla skryptu z III 1767 termin to rok 1768 – „przyszłym”), termin „o Swięcie Narodzenia Panny Zwiastowania[?]” (zapis niejasny – może Zwiastowania NMP, 25 III), podpisy: „Łukasz Bertioz[?] Strutyński” i drugi „Jldefons[?] Strutyński” (może Ildefons).
Tłumaczenia łaciny: ptunc – ówczesnym; comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ratione contenti ad acta praesentia castri capitanealis Vinnicensis per oblatam – z racji (dla) treści przez oblatę do niniejszych akt grodu starościńskiego winnickiego; tenoris sequentis – następującej treści; in eadem qualitate et quantitate – w tym samym gatunku i ilości; per decem a centum computando – licząc po dziesięć od sta; m.p. – ręką własną; L. S. – miejsce pieczęci; de verbo ad verbum – słowo w słowo.
Związek: akt 499 – drugi skrypt Strutyńskiej dla Buczyńskich, oblatowany tego samego dnia; Strutyńscy – posiadacze klucza żorniskiego (por. akty 147–154).
Streszczenie
23grudnia 1768 przed Antonim Jałowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa grodzkiego winnickiego, Maryanna z Kłopockich Buczyńska oblatowała skrypt wystawiony w Żorniszczach 23 marca 1767 przez Strutyńskich, stolników horodelskich. Zeznali oni, że pożyczyli na własne potrzeby i odebrali do rąk 250 rubli od Michała Buczyńskiego, pisarza skarbu [...][?], i zobowiązali się oddać je w tym samym gatunku i ilości z prowizją 10 od sta w 1768 r. (termin – święto [Zwiastowania?] NMP), zabezpieczając dług na wszystkich swoich dobrach. Skrypt podpisali Łukasz[?] Strutyński, stolnik horodelski, i Ildefons[?] Strutyński; wpisano go słowo w słowo do ksiąg.
Podcast do tej części
Odcinek 25
Księgi grodzkie winnickie na zgliszczach Koliszczyzny