Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 3 z 21
Akty 41–60
Wpisy od 19 stycznia 1768 do 23 stycznia 1768
Akt nr 41
Relacja woźnego Michała Radlińskiego[?] o awizacji (zapowiedzi wykupu) części wsi Jakimowce Józefowi Spendowskiemu, skarbnikowi wiskiemu, na rekwizycję Józefa i Katarzyny z Makarewiczów Lasockich oraz Karola Mikołaja i Piotra Makarewiczów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 stycznia 1768, Winnica (awizacja 16 stycznia 1768)
6cławskiego y Jnnych Opatrzny Michał Radliński[?] w moc wierney Rela-
7cyi Swoiey dobrowolnie zeznał: Jż On Roku teraźnieyszego, Tysiąc
8Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego, Dnia Szesnastego Stycznia, na Affekta-
9cyą y prawną Rekwizycyą Urod. JchMć Państwa Jozefa, y Katarzyny z
10Makarewiczow Lasockich Małż.; Karola, Mikołaia, y Piotra Maka-
11rewiczow Dobr Części Wsi Jakimowki[?] Dziedzicow, maiąc przy Sobie
12Stronę Szlachty, Ludzi Wiary godnych Urod. JchMciow Panow, Kazimie-
13rza Bełkiewicza[?], y Jana Petranowskiego[?], do tego Aktu prawnie uży-
14tych, był w Dobrach Wsi Jakimowce, gdzie będąc, Wiel. Jozefa Spen-
15dowskiego Skarbnika Wiskiego tychże Dobr Części pewney Zastawnego
16Possessora, o wykupienie z Dobr tychże Awizował, y Termin w Kontrakcie
17wyrażony Oznaczył, w czym Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy
18się, ztamtąd powrocił, y tu ad Acta przybywszy, prawdziwey Awizacyi Swo-
19iey Przedemną Urzędem, uczynił y zeznał Relacyą, de quo Praesens Eiusd.
20Mlis Rello Mlis qui Supra ignarus Scribendi Signum S[anc]tae Crucis po-
21suit. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko woźnego „Radliński[?]” (zapis „Radlinski/Raclinski”); nazwa wsi w nagłówku i w jednym miejscu tekstu zapisana „Jakimowski”/„Jakimowki” obok „Jakimowce” – ujednolicono jako Jakimowce; nazwiska świadków „Bełkiewicza[?]” i „Petranowskiego[?]”. Na marginesie skrót „SW” = Skarbnik Wiski (potwierdzone w tekście).
Tłumaczenia łaciny: de quo praesens eiusdem ministerialis relatio, ministerialis qui supra ignarus scribendi signum sanctae crucis posuit – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego, który nie umiejąc pisać położył znak krzyża świętego.
Kontekst: awizacja – urzędowe zawiadomienie zastawnika o zamiarze wykupu zastawu w terminie kontraktowym; por. manifest Lasockiego z tego samego dnia (akt 40).
Streszczenie
19stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Michał Radliński[?] zeznał, że 16 stycznia 1768, na rekwizycję Józefa i Katarzyny z Makarewiczów Lasockich, małżonków, oraz Karola Mikołaja i Piotra Makarewiczów, dziedziców części wsi Jakimowce, w obecności szlachty Kazimierza Bełkiewicza[?] i Jana Petranowskiego[?], był we wsi Jakimowce i zawiadomił Józefa Spendowskiego, skarbnika wiskiego, zastawnego posesora części tych dóbr, o wykupie z zastawu, wyznaczając termin określony w kontrakcie. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 42
Relacja woźnego Michała Radlińskiego[?] o doręczeniu we wsi Jakimowce pozwu grodzkiego winnickiego (Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego) Józefowi Spendowskiemu, skarbnikowi wiskiemu, na instancję instygatora sądowego i delatorów Lasockich i Makarewiczów o reprodukcję (wydanie) części Jakimowiec, rachunek z pożytków, rozbój na dworku i spowodowanie śmierci Heleny z Chłopickich Makarewiczowej
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 stycznia 1768, Winnica (doręczenie 16 stycznia 1768; pozew z 12 stycznia 1768)
2sięgłym. Stanowszy Oczewisto Woźny Jenrał Woiewodztwa Bracł. y Jnnych Opatrzny
3Michał Radliński[?], w moc wierney Relacyi Swoiey dobrowolnie Zeznał: Jż On Roku Tysiąc Siedm-
4set, Sześćdziesiąt Osmego Dnia Szesnastego Stycznia, Pozew Grodz. Winn. Odniosł do Dobr Wsi
5Jakimowki[?], y tam ten Pozew we Dworze Wiel. Spendowskiego, na Stole położywszy, o położeniu
6y Essencyi Onego prawnie opowiedział, de Tenore tali: Jozef Kolumna Czosnowski Win-
7nicki, y Ułanowski Starosta. Tobie Wiel. Jozefowi Spendowskiemu Skarbnikowi Wiskiemu
8Dobr Części Wsi Jakimowki, nienależytemu Possessorowi Pozwanemu, z Sprawy niżey o-
9pisaney z Osob y Dobr Wmci ogułem wszelakich, powagą JKMci, y moią Starościńską przy-
10każę Władzą, aby Wmość przedemno Samym, lub Urzędem moim Grodz. Winn. na Jeden
11cyi[?] naybliższey przypadaiącey, w ten czas, gdy ta Sprawa z Regestru Sobie należytego
12do Sądzenia przypadnie, y przywołana będzie, Sam oblicznie y Zawicie Stanoł, na
13Jnstancyą Jnstygatora Sądowego y Jego Delatorow, Urod. JchMciow Panow Jozefa, y Katarzyny
14z Makarewiczow Lasockich Małżow, Karola Mikołaia, y Piotra Makarewiczow Aktorow,
15ktorzy Aktorowie przychylaiąc się do Prawa Pospolitego, y Manifestow Swoich, Wmości Pozywaią,
16o reprodukcyą Praw, za iakiemi, Dobra Części Wsi Jakimowki trzymasz, a w nie pokaza-
17nie do ustąpienia z Onych, y uczynienia kalkulacyi zebranych nienależycie pożytkow
18lub też do podniesienia Summy, ieżeli iakowe na też Dobra Jmportowałeś, w Sprawie
19zaś uczynkowey do poniesienia Win prawem przepisanych, przykładnych, za naie-
20chanie na Dworek niegdy Urod. Heleny z Chłopickich Makarewiczowey Oney, bicie
21potrącanie, Summy Pieniężney Złł Poll. Osmset odebranie, z Substancyi wyzucie, a przez
22to w desperacyą wpędzenie, y Smierci przyśpieszenie, do oddania nazmienioney
23Summy Osmset Złł Poll. wraz z Prowizyą od niey należącą, do Kompensowania
24Szkod z tąd pochodzących, do nadgrodzenia Expens na Prawo łożonych, y o Jnne pre-
25tensye szerzey w Manifestach Opisane na Termin wyż Oznaczony, iako na Zawi-
26ty, pozywaią, na ktorym abyś Stanąwszy we wszystkim Sądownie od powiadaiąc[?]
27Usprawiedliwił się. Pisan w Winnicy Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Osmego Roku,
28Dnia Dwunastego Stycznia. De quo Praesens Mlis Rello Mlis qui Supra ignarus Lite-
29rarum Signum S[anc]tae Crucis posuit. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko woźnego „Radliński[?]” (jak w akcie 41); „Jakimowki[?]” (pisarz używa form „Jakimowce/Jakimowki” – ujednolicono jako Jakimowce); drugi urząd starosty „Ułanowski” potwierdza akt 48; „na Jeden cyi[?]” – początek słowa nieczytelny (zapewne „na jedną z kadencyi”); „od powiadaiąc[?]”. Nagłówek marginalny: „Rella na R.” – może „na Reprodukcyą” lub „na Rok”.
Tłumaczenia łaciny: de tenore tali – takiej treści; de quo praesens ministerialis relatio, ministerialis qui supra ignarus literarum signum sanctae crucis posuit – o czym niniejsza relacja woźnego, który nie znając pisma położył znak krzyża świętego.
Objaśnienie: reprodukcja praw – przedstawienie dokumentów, na podstawie których się coś posiada; „sprawa uczynkowa” – sprawa o czyn przestępny (tu napad na dworek); pozew starościński (grodzki) wydany przez starostę winnickiego Józefa Kolumnę Czosnowskiego. Por. akty 40–41.
Streszczenie
19stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Michał Radliński[?] zeznał, że 16 stycznia 1768 doręczył we dworze Spendowskiego we wsi Jakimowce, kładąc na stole, pozew grodzki winnicki wydany 12 stycznia 1768 w Winnicy przez Józefa Kolumnę Czosnowskiego, starostę winnickiego i ułanowskiego, dla Józefa Spendowskiego, skarbnika wiskiego, „nienależytego posesora” części wsi Jakimowce. Pozew wzywał go na najbliższą kadencję sądu grodzkiego, na instancję instygatora sądowego i delatorów – Józefa i Katarzyny z Makarewiczów Lasockich oraz Karola Mikołaja i Piotra Makarewiczów – o przedstawienie praw, na mocy których trzyma część Jakimowiec, ustąpienie z niej i rozliczenie pobranych pożytków (lub podniesienie wniesionej sumy zastawnej), a w sprawie o czyn – o kary za najazd na dworek Heleny z Chłopickich Makarewiczowej, pobicie i potrącenie jej, zabranie 800 zł, wyzucie z majątku i przez to doprowadzenie jej do rozpaczy i przyśpieszenie śmierci; o zwrot 800 zł z prowizją, wynagrodzenie szkód i kosztów. Woźny, nie znając pisma, postawił krzyż.
Akt nr 43
Relacja woźnego Michała Radlińskiego[?] o areszcie leśniczego Andrzeja[?] Hrynickiego, atamana i poddanych (pobereżników) wsi Popudnia[?], dóbr Rzewuskich, chorążych litewskich, za najazd i wiolencję, na rekwizycję Anny z Wielhorskich[?] primo voto Trembińskiej, obecnie Lubińskiej[?], wojewodziny, zastawnej posesorki wsi Ochrymowa[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 stycznia 1768, Winnica (areszt 1 grudnia 1767)
15odważnych Atamana Wołowiczyka[?], Karpa Kulika, Jacka Sołodnego[?], Michała Mat-
16wiyczynego[?] Atamanowego Syna, tudzież Robotnych Poberezników po Jmionach y
17Przezwiskach Urod. Hrynickiemu lepiey wiadomych naieżdżnikow y Wiolatorow, a Woyta Po-
18pudnianskiego, y całey Gromady we Wsi Popudnianskiey, każdego z osobna w Grzywnach prawem opisanych Aresztował
19y prawnie przyporęczył, ktory Areszt ich Woyt Popudnianski, iako też Cała Gromada
20tameysza, wszystkich pomienionych, Arektem[?] prawnym Jmieniem[?] obwarowanych[?],
21Jmieniem JWW. Rzewuskich Chorążych W.X.Litt. Małż. Panow Swoich Dziedzicz-
k. 19v (skan 0021, strona lewa, góra)
1nych do rozprawy prawney dotrzymać deklarowali, y Submittowali się,
2a tak On Woźny z Szlachtą Sobie przytomną Oswiadczywszy się, prawdziwego
3Aresztu Swego przedemno Urzędem Uczynił y Zeznał Relacyą. De quo praesens
4Eiusd. Mlis Rello Mlis Woźny nieumieiący pisać Znakiem Krzyża S. Stwierdził
5Michał Radliński[?] +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko woźnego „Radliński[?]” (jak w aktach 41–42); nazwiska świadków „Gmiecińskiego[?]” i „Śnichuskiego[?]”; rekwirentka „Anny z Wełhorskich[?]” (może Wielhorskich) „Primo Voto Trembińskiey”, „zdo[?]” (początek wyrazu niejasny), „Lubińskiey[?] Woiewodzie Połnońskiey[?]” (na marginesie „Woiewodziny Połnone[?]”; urząd męża nie zidentyfikowany); „Ochrymowey[?]”; „w Kluczu zaś Bo[...]owskim[?]” (fragment przy dziurze w papierze); „Popudni[?]” (dalej wyraźnie „Popudnianski”); „Hryczyńcach[?]”; imię Hrynickiego „An[drzeia][?]” (urwane); „Leśniczego Boryskiego[?]”; nazwiska poddanych „Wołowiczyka[?]”, „Sołodnego[?]”, „Matwiyczynego[?]”; „Arektem[?] prawnym Jmieniem[?] obwarowanych[?]” (fragment poprawiany w rękopisie). Słowo „Kozakow[?]” w nagłówku marginalnym zapisane niewyraźnie.
Tłumaczenia łaciny: primo voto – z pierwszego małżeństwa; ad praesens – obecnie; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego.
Objaśnienie: pobereżnicy – straż leśna lub graniczna (strzegąca pobrzeża); areszt (zajęcie) osób w miejscu zamieszkania pod rygorem grzywien, przyjęty przez wójta i gromadę w imieniu dziedziców (Rzewuskich).
Streszczenie
19stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Michał Radliński[?] zeznał, że 1 grudnia 1767, w obecności szlachty Aleksandra Gmiecińskiego[?] i Śnichuskiego[?], na rekwizycję Anny z Wielhorskich[?] primo voto Trembińskiej, obecnie Lubińskiej[?], wojewodziny, trzyletniej zastawnej posesorki wsi Ochrymowa[?] (woj. bracławskie, pow. winnicki), był we wsi Popudnia[?] i Hryczyńcach[?], dobrach dziedzicznych Rzewuskich, chorążych litewskich. Tam zaaresztował pod karami prawnymi leśniczego An[drzeja][?] Hrynickiego oraz atamana Wołowiczyka[?], Karpa Kulika, Jacka Sołodnego[?], syna atamana Michała Matwiyczynego[?] i innych pobereżników – najezdników i sprawców gwałtu – a także wójta i całą gromadę popudniańską. Wójt i gromada przyjęli areszt w imieniu Rzewuskich i zobowiązali się dotrzymać go do rozprawy. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 44
Protestacja Józefa Stanisława Karczewskiego imieniem Katarzyny z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej, Felicjanny Łupińskiej, cześnikowej brańskiej, Zaleskich[?] i administratora Sulimowskiego przeciw Hieronimowi Wielopolskiemu, koniuszemu koronnemu, Franciszkowi Leżeńskiemu, łowczemu podolskiemu, komisarzowi A. Gałęzowskiemu, nadwornej kompanii i Kozakom o zbrojny najazd na Kossakówkę
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
10go Dyspozytora Kossakowieckiego, y Jnnych Ludzi, nic Sobie niewinnych
11aresztował. Więc Niniejszy Urod. Comprns Nne wypełnionego przez Ludzi
12tak JW. Wielopolskiego K.K. iako y JW. Leżyńskiego Łowcz. y Deput. Podolt.
13Kozakow naiazdu na Dobra Kossakowkę, y Dwor, wiolencyi poczynienia,
14przeciwko tym JWW Obwinionym powtornie manifestuie się. Jozef Stani-
15sław Karczewski mppria.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo pośpieszne, wiele miejsc niepewnych: tytuł Kossakowskiej „Kasztellanowey Kamińskiey” (jak w akcie 39); „z Thorzewskich[?] Zaleskich[?] Małżonkow[?]”; „ad Ze[?] Prawem”; „Chomentowskich[?]” (sukcesorowie, przed których zajazdem obawiano się o papiery); „Jściey się[?] maiącey”; „Koty[?], miod, przasne[?]” (wyliczenie rzeczy – może „kotły”, „przędze”); „ut suppeditor[?]”; „owszem[?] niewiedziawszy[?], ta multem[?]” (zapewne „tumultem”); „Dworek Do-[...]tom[?]” (początek wiersza niewyraźny, może „Dworek Dookoła Pocztom”); „W. Łupińską[?] Kolligatkę” – imienia krewnej nie podano; „Sam o piąty[?]” (może „Samopałów”); „Zażał zaś[?]” (może „Także zaś”). Podpis: „Jozef Stanisław Karczewski” (w tekście tylko „Stanisław”).
Kontekst: dalszy ciąg sporu o Kochanówkę (akty 13, 17, 28, 30–31, 35, 39). Kossakówka należała dożywotnio do Kossakowskiej, w posesji Łupińskiej; Radkowski (b. dyspozytor kochanowski, akt 28) mieszkał w dworku Strzeleckiego w Kossakówce. Strona Wielopolskiego wysłała Gałęzowskiego (akt 28), który razem z Kozakami Leżeńskiego najechał Kossakówkę, by zabrać Radkowskiego – por. relacje o aresztach w aktach 30, 31, 39.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex speciali commisso – imieniem i ze szczególnego zlecenia; de authoritate bonorum et honorum – (prawem) opisanych dla bezpieczeństwa dóbr i czci; solenniter – uroczyście; quorumvis nominum et cognominum – jakichkolwiek imion i nazwisk; ut suppeditor – jako podżegacz (?).
Streszczenie
19stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Stanisław Karczewski, z polecenia Katarzyny z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej, dożywotniej pani klucza kossakowskiego, Felicjanny Łupińskiej, cześnikowej brańskiej, posesorki tych dóbr, Łukasza i Agnieszki Zaleskich[?] oraz administratora Jana Sulimowskiego, zaprotestował przeciw Hieronimowi Wielopolskiemu, koniuszemu koronnemu, Franciszkowi Leżeńskiemu, łowczemu i deputatowi podolskiemu, komisarzowi Antoniemu Gałęzowskiemu, nadwornej kompanii Wielopolskiego i Kozakom Leżeńskiego. Gałęzowski, przysłany do Kochanówki, kazał przewieźć rzeczy Wielopolskiego do Radkowskiego w Kossakówce, sam przez trzy dni weryfikował u niego rachunki w dworku Strzeleckiego, a czwartego dnia, w czasie zajazdu Kochanówki, pojechał do Leżeńskiego i, namówiony, by gwałtem zabrać Radkowskiego, z ludźmi uzbrojonymi w strzelby i spisy najechał Kossakówkę: kazał obstąpić dworek Strzeleckiego, wybić drzwi i z odwiedzionymi kurkami stawać przy drzwiach i oknach, najechał dwór kossakowski, pobił i zniesławił krewną cześnikowej Łupińskiej, a jej samej nie wpuścił; napastnicy bili ludzi i gonili ich z bronią. Wyparci, stracili dwa karabiny i spisy, lecz po zachodzie słońca znów najechali dwór, bili ludzi i w nocy, wołając woźnego, aresztowali niewinnych. Leżeński kilkakrotnie posyłał ludzi do karczmy w Kossakówce, by schwytać arendarza Szmuna, który zdołał wyjechać do Lwowa do swej pani; w końcu kazał aresztować dyspozytora Sulimowskiego i innych. Komparent ponawia protest; podpisał własnoręcznie.
Akt nr 45
Manifestacja Józefa Stanisława Karczewskiego imieniem Katarzyny z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej, i sukcesorów Stanisława Kossakowskiego przeciw Hieronimowi Wielopolskiemu, Franciszkowi Leżeńskiemu, Marcinowi Rakowskiemu, Zaleskim, Duninom Wąsowiczom, Ożarowskim i innym sukcesorom Olbrychta Kochanowskiego o nieważność intromisji w klucz kossakowski (dawne grunty kobylańskie)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
19sał Dwa Testamenta Ultimae voluntatis in ordine disponendae
20Substantiae, totius mobilis et immobilis inter Successores Kocha-
21novianos et Chomentovianos, tylko Wieś Kochanowkę, temiż Testa-
22mentami wyraził, y Fatis Suis podał Successoribus, JWiel. zaś Wielo-
23polski Koniuszy Koronny post [fata – przekreślone] JWiel. primo Chomentowskiey, secundo
24voto Tarłowey, Wieś Kochanowkę, y Kozińce zaiechawszy, w Jntromis-
25syi Swoiey Wsie do Kossakowki z dawna należące, impertinenter si[?]
26ac ullo iure pedendi[?], cum praeiudicio Successorum Kossakovianorum
27dołożył, nunc recenter zaś in Anno Millesimo Septingentesimo Sexa-
28gesimo Octavo, in Januario, JWiel. Leżyński Łowczy, y Deput. Podolt. z
29Jnnemi Konsukcessorami Swemi, niby na Fundamencie iakowey Kom-
30planacyi, y Dekretu Kompromissarskiego między Sobą, JWiel. Wielopol-
31skim, cum lesione iurium Domine[?] aedificialicii[?] et Successorum
32Kossacovianorum Zawarty, Jntromissyą, nietylko w Dobra Wieś Ko-
33chanowkę, y Kozińce, ale też y w Klucz Kossakowski, Woźnemu przed
34Bramą w Kochanowce obwoływać, y ad Acta Officii[?] Ex[...] Uwiniecienia[?]
35a nomine[?] zapisać kazał, więc Niniejszy Urod. Comprns Zapobiegaiąc
36takowym podstępnym Tranzakcyom Nne quo supra przeciwko tymże Su-
37kcessorom Kochanowskim, y Chomentowskim de nullitate ac invali-
38ditate, tak Jntromissyi anonime et expresse zapisanych, y wszelkich
39Tranzakcyi, Komplanacyi, Dekretow, cum damno praeiudicio aliorum
40Haeredum Dobr Klucza Kossakowskiego, et lesione iurium nastąpionych[?]
41manifestuie się, Offiaruiąc Suos Principales sibi iure vindicaturos
42velle. JS Karczewski mppria.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Tekst prawniczo zawiły, z licznymi wtrętami łacińskimi zapisanymi przez pisarza z błędami; miejsca niepewne oznaczono [?]. Niepewne zwłaszcza nazwy wsi klucza kossakowskiego: „Przyborowski/Przyborowska[?]”, „Kwatowiec[?]”, „Pierśniki[?]/[Pierś]nikowka[?]”, „Kamienieckowka[?]”, „Łozowaty/Łozowata” (por. „Dorowata[?]” w akcie 28 – możliwe, że chodzi o tę samą Łozowatą); nazwiska: „Strzyżewski[?]” (dawny dziedzic gruntów kobylańskich), „Petronella ze Strzyżewskich[?] Kossakowska”, „Kropiwnickiemi[?]”, „Kamorowa[?]”; tytuły: „Cześn. Nurskim[?]”, „Podst. Łanowickiemu[?]”, „Podstol. Liwskiemu[?]”, „Czechanowskim[?] St. Sochaczew.[?]”; formuły łacińskie: „inclabitate[?] Haereditariis[?]”, „zakwey[?] nieperpetuowały[?]”, „Termas[?] Filias ex Dirdine[?]”, „ex Novagu[?] titulo”, „longe dże[?] Hostium[?] Chmielniciarum[?]” (zapewne „longe post Hostium Chmielnicianorum” – długo po (najazdach) wrogów chmielnickich), „impertinenter si[?] ac ullo iure pedendi[?]” (zapewne „impertinenter ac nullo iure petendi”), „Domine[?] aedificialicii[?]”, „ad Acta Officii[?] Ex[...] Uwiniecienia[?]”. Na marginesie nagłówka „Successores … Chomentowianos[?] manifestatur” – zapis skrótowy.
Tłumaczenia łaciny (orientacyjnie): nomine et ex speciali commisso – imieniem i ze szczególnego zlecenia; cum aliis villagiis – z innymi wsiami; iure divino et naturali successione – prawem boskim i przez naturalne dziedziczenie; quorum subveniendo integritati bonorum – ratując całość ich dóbr; specifice et anonime – imiennie i bezimiennie; cum assistentia sui maritorum – z asystencją swych mężów; cum collateralibus – z krewnymi bocznymi; o awulsyą (avulsio) – o oderwanie (gruntów); in ordine delimitationis – w porządku rozgraniczenia; uti haeredissae actuales – jako rzeczywiste dziedziczki; proprietarius possessor – właściciel posiadacz; ad fata sui – do swej śmierci; in provecta aetate – w podeszłym wieku; circa annum 1640 – około roku 1640; testamenta ultimae voluntatis in ordine disponendae substantiae totius mobilis et immobilis – testamenty ostatniej woli dla rozporządzenia całym majątkiem ruchomym i nieruchomym; nunc recenter – teraz świeżo; cum lesione iurium – z naruszeniem praw; de nullitate ac invaliditate – o nieważność i bezskuteczność; offerując suos principales sibi iure vindicaturos velle – oświadczając, że jego mocodawcy zechcą dochodzić swego prawem.
Kontekst historyczny wg aktu: grunty kobylańskie należały niegdyś do Strzyżewskiego[?]; część odstąpił on Olbrychtowi Kochanowskiemu (który założył na niej wieś Kochanówka), resztę – na której powstały wsie klucza kossakowskiego (Kossakówka i in.) – oddał dwóm córkom (w tym Petronelli Kossakowskiej). Ok. 1640 r. Kochanowski w dwóch testamentach rozporządził tylko Kochanówką między sukcesorów Kochanowskich i Chomentowskich. Wielopolski, koniuszy koronny, po śmierci (żony?) z Chomentowskich primo voto, secundo voto Tarłowej, zajął Kochanówkę i Kozińce i do swej intromisji dołączył wsie kossakowskie; w styczniu 1768 Leżeński z konsukcesorami, na mocy komplanacji i dekretu kompromisarskiego z Wielopolskim, kazał woźnemu obwołać intromisję także w klucz kossakowski (por. akty 13, 17, 28–31, 35, 39, 44).
Streszczenie
19stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Stanisław Karczewski, z polecenia Katarzyny z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej, dożywotniej pani dóbr Kossakówka, Przyborowska[?], Kwatowiec[?], Kobyle, Pierśniki[?], Łozowata i innych, wdowy po Stanisławie Kossakowskim, kasztelanie kamieńskim, oraz sukcesorów tegoż, prawych dziedziców klucza kossakowskiego, zamanifestował się przeciw Hieronimowi Wielopolskiemu, koniuszemu koronnemu, Franciszkowi Leżeńskiemu, łowczemu podolskiemu, Marcinowi Rakowskiemu, komornikowi granicznemu, Franciszkowi i Barbarze z Wąsowiczów Zaleskim, Antoniemu i Jerzemu Duninom Wąsowiczom, Michałowi i Maryannie z Wąsowiczów Czechanowskim[?], braciom Ludwikowi i Ignacemu Ożarowskim i innym sukcesorom Olbrychta Kochanowskiego, aby wielokrotne intromisje sukcesorów Kochanowskich i Chomentowskich nie rodziły wątpliwości co do dziedzictwa klucza. Wywodzi, że grunty kobylańskie należały do Strzyżewskiego[?], który tylko część odstąpił Kochanowskiemu, a resztę, na której osiadły wsie klucza kossakowskiego, oddał dwóm córkom; córki te i ich następcy procesowali się o rozgraniczenie jako rzeczywiste dziedziczki. Kochanowski założył wieś Kochanówkę i tylko nią rozporządził w dwóch testamentach (ok. 1640) między sukcesorów Kochanowskich i Chomentowskich; nigdy nie posiadał wsi kossakowskich. Mimo to Wielopolski, zajeżdżając Kochanówkę i Kozińce, bezprawnie dołączył do swej intromisji wsie kossakowskie, a w styczniu 1768 Leżeński z konsukcesorami, na podstawie komplanacji i dekretu kompromisarskiego z Wielopolskim, kazał woźnemu obwołać intromisję także w klucz kossakowski i wpisać ją do akt. Komparent manifestuje się o nieważność tych intromisji, transakcji, komplanacji i dekretów i zastrzega, że mocodawcy będą dochodzić swych praw; podpisał własnoręcznie.
Akt nr 46
Manifestacja Jana Ruszkowskiego[?], podczaszego[?], przeciw Wacławowi Ambrożewiczowi o niedotrzymanie kontraktu arendownego na połowę wsi Silnica[?] i samowolne odebranie posesji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
9niem przez Urod. Ambrożewicza Kontraktu przymuszonym został,
10Przerzeczone Dobra Wieś Silnicę w Swoią odebrać Possessyą, w czym pow-
11tornie Swoią oswiadcza pilność. J. Ruszkowski[?] mppria.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko komparenta „Ruszkowski[?]” (zapis „Ruzkowski/Ruszkowski”, w podpisie „J Ruszkowski”); urząd „Pod-czaszy[?] Mieło[?]” (zapis „Pod-|czasy Mieło” – może podczaszy mielnicki?, ale to niepewne); na marginesie „Pi[?]” (skrót urzędu); nazwa wsi „Silnicy[?]/Silnicę” (zapis „Silnicy”, „Silnice” – może Sielnica); „Solennie w pilności” – formuła „de diligentia” (o dopełnieniu pilności, tzn. zgłoszeniu w terminie); „dał tak” (zapewne „dał znać”?). Na marginesie: „przeciw Urod. Ambrożewiczom” (liczba mnoga), w tekście tylko Wacław.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; de diligentia – o pilność (manifestacja zachowująca termin, dowód dopełnienia obowiązku); mppria (manu propria) – własnoręcznie.
Streszczenie
19stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Ruszkowski[?], podczaszy[?], zamanifestował się „de diligentia” przeciw Wacławowi Ambrożewiczowi. Ambrożewicz dzierżawił od niego połowę wsi Silnica[?] na podstawie kontraktu arendownego, zobowiązującego go do wypłaty przed początkiem każdego roku posesji pełnej sumy według zlikwidowanej intraty. Nie dotrzymał tego: przetrzymawszy jeden rok, na drugi nie zapłacił i sam odjechał bez uprzedzenia, wskutek czego komparent był zmuszony odebrać wieś w swoją posesję; ponownie oświadcza swą pilność. Podpisał własnoręcznie.
Akt nr 47
Relacja woźnego Andrzeja Chyrskiego[?] o doręczeniu w Cekinówce pozwu Komisji Skarbu Koronnego Józefowi Metwińskiemu, dawnemu pisarzowi komory cekinowskiej, na instancję instygatora M. Chrzanowskiego i delatora Aleksandra Krasnosielskiego, b. superintendenta skarbu prowincji ukraińskiej (o zniesienie kondemnaty i przywrócenie honoru)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 stycznia 1768, Winnica (doręczenie 18 stycznia 1768; pozew dany w Warszawie 20 grudnia 1767)
23wod, Stosuiąc się do Prawa Pospolitego pozywa, y przypozywa Wmci do goto-
24wego Pozwu y Jego Zeznania, gotowych Dekretow, y Kondemnat, Zamiast uczynie-
25nia Ekzekucyi do widzenia y przysłuchania się, oraz za Szkodę Honoru, y o Re-
26manowanie[?] przez Pozew do Sądu Naszego evocatorii wydany, iakoby nie
27należyte tegoż Pozwu mimowszy[?] Possessyą Powoda położenie, y Zarzuty, tudzież
28Urod. Officyalistow Skarbu Koronnego do Powodztwa Wmci, nienależyte przyję-
29czenie[?], Wmci przykładnie Ukarania, Zeznania takowego Pozwu y Jnnych O-
30brażliwych czynności z ciąg[?] eliminowania za niesłuszną Wexę, y Jmpe-
31wienie się Dekretom, tudzież na zniesienie Kondemnaty, Osobnych Win
32Zaciągnienia na Powodztwo Wmci niesłusznie uczynić uznanie, y od wszel-
33kich Jmpetycyi Powoda uwolnienia, do przywrocenia Expens Prawnych, do
34przewiedzenia[?] Co Wmci proponowano, y dowiedziono będzie Dan w Warsza-
35wie. Dnia Dwudziestego Decembris. Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt, Siodmego
36Roku. De quo Praesens Eiusdem Mlis Rello Mlis qui Supra, Jgnarus Scriben-
37di Crucem Sanctam posuit. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko woźnego „Chyrski[?]” (zapis „Chyrski/Cyrski”); nazwa komory „Cekinowskiey[?]” – w zapisie ligatura przypomina „Chinowskiey”, lecz rezydencja pozwanego to wyraźnie „Cekinowka” (por. akty 21, 37, 38); „Remanowanie[?]” (może „Reformowanie”/„Remanifestowanie”); „mimowszy[?]”, „przyjęczenie[?]”, „z ciąg[?]”, „przewiedzenia[?]”. Formuły pozwu zawiłe – oddane wiernie wg zapisu.
Por. akt 21 (relacja z 12 I 1768 o innym pozwie Komisji Skarbu dla Metwińskiego na instancję Krasnosielskiego – tam komora „Czekinówka[?]” i data pozwu 20 XII 1767 – zapewne ten sam pozew lub jego duplikat; tu doręczony do Cekinówki), akt 34 (manifest Metwińskiego przeciw Krasnosielskiemu) i akt 37 (pozew Metwińskiego przeciw Barczewskiemu).
Tłumaczenia łaciny: ante hac – przedtem; evocatorii (pozew ewokacyjny) – wzywający przed sąd; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio ministerialis qui supra, ignarus scribendi crucem sanctam posuit – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego, który nie umiejąc pisać położył krzyż święty; wexa – szykana procesowa.
Streszczenie
19stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Andrzej Chyrski[?] zeznał, że 18 stycznia 1768 zaniósł do miasta Cekinówki, rezydencji Józefa Metwińskiego, i położył w izbie na stole autentyczny pozew Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego, dany w Warszawie 20 grudnia 1767. Pozew wzywał Metwińskiego, dawnego pisarza komory cekinowskiej, do osobistego stawiennictwa w Warszawie w ciągu czterech tygodni lub gdy sprawa przypadnie z rejestru, na instancję instygatora Marcina Chrzanowskiego, burgrabiego grodu warszawskiego, i delatora Aleksandra Krasnosielskiego, dawnego superintendenta skarbu koronnego prowincji ukraińskiej. Krasnosielski pozywał go do gotowych pozwów, dekretów i kondemnat, o szkodę na honorze, o ukaranie za wydanie niesłusznego pozwu i obraźliwe czynności, za niesłuszną szykanę i sprzeciw wobec dekretów, o zniesienie kondemnaty, uwolnienie od pretensji i zwrot kosztów. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 48
Relacja woźnego Wawrzyńca Sokalskiego o areszcie Kliwińskiego[?] w mieście Bracławiu (w zamku u gubernatora), na rekwizycję Józefa z Oboru Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 stycznia 1768, Winnica (areszt 16 stycznia 1768)
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko aresztowanego „Kliwińskiego[?]” (zapis „Kliwinskiego/Kluwinskiego”); imię „Ja-na” (przeniesienie, prawdopodobne). Nie podano przyczyny aresztu ani imienia „pana” gubernatora bracławskiego.
Tłumaczenia łaciny: benevole – dobrowolnie; submittował się – zobowiązał się; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio, ministerialis ignarus scribendi crucem sanctam posuit – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego, który nie umiejąc pisać położył krzyż święty.
Tytuł Czosnowskiego: „Winnicki y Ułanowski Starosta” – potwierdza odczyt „Ułanowski” z aktu 42.
Streszczenie
19stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Wawrzyniec Sokalski zeznał, że 16 stycznia 1768, na rekwizycję Józefa z Oboru Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego i ułanowskiego, w obecności szlachty Macieja Zborowskiego i Wawrzyńca Kowalskiego, był w mieście Bracławiu i w tamtejszym zamku, u gubernatora, zaaresztował mieszkającego w Bracławiu Jana Kliwińskiego[?]. Gubernator przyjął areszt w imieniu swego pana i zobowiązał się dotrzymać go do rozprawy. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 49
Manifestacja Stefana Czerniawskiego, plenipotenta Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Morawskich, dziedziców klucza śpiżnieckiego, o nieważność kontraktu zastawnego na wieś Śwityńce[?] spisanego na blankiecie przez ekonoma Będlińskiego[?] i komornika Kurowskiego dla Kluczewskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5Przysięgłym Comprns Persliter Urod. JmćPan Stefan Czerniawski, Plenipo-
6tent JWW. Jgnacego, y Teofili z Xiążąt Radziwiłłow Morawskich Jmieniem
7y z wyraźney Woli tychże JWW. Pryncypałow Swoich Dobr Klucza Śpiżniec-
8kiego w Wtwie Bracł. leżących Dziedzicow, przed Aktami Niniejszemi
9postrzegaiąc wszelkiey Całości Stron tym się Oswiadcza: Jż lubo Wiel.
10Będliński[?] Ekonom Klucza Śpiżnieckiego, wraz z Wiel. Kurowskim
11Komornikiem Granicznym Warszawskim, miał Blankiet z Rąk JWW.
12Morawskich Pryncypałow Swoich powierzony Sobie do zaciągnienia Sum-
13my prowizyonalney na czas krotki na Skarb tychże JWW. Panow Swoich, y na
14tymże Blankiecie Kontrakt Zastawny na Dobra Wieś Świtynce[?] w Klu-
15czu Śpiżnieckim będącą dla Wiel. Kluczewskiego Spisali, y Wieś w Posses-
16syą temuż podał, lecz gdy o tym doniosł JWW. Panom Swoim, y że
17stał upewniony, że takowego Kontraktu żadnym Sposobem niechcieli
18akceptować, ani approbować, tylko Kontrakt Arędowny nateż samą
19Wieś, mieć pozwalaią, do wytrzymania więcey Summy, więc a żeby Wiel.
20Possessor wiedział: Jż ten Kontrakt Zastawny żadney w Sobie nie ma mocy
21Zastawy, tylko Arędy do wytrzymania Summy wziętey, ktorey Sami JWW.
22Dziedzice approbować przyrzekaią, tedy o nieważność Onego Kontraktu Za-
23stawnego, iako sine Assensu JWW. Dziedzicow nastąpił, y powtornie w
24pilności Oswiadczywszy się, tę Kopią Manifestu do Akt wpisanie
k. 22 (skan 0023, strona prawa, góra)
1prosit tenże Comparens, y Otrzymał. Stefan Czerniawski mppria.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwa wsi „Świtynce[?]” (zapis „Switynce/Siwitynce”); nazwisko ekonoma „Będliński[?]” (zapis „Będlinski”); „więc a żeby” – zapis jak w rękopisie. Klucz śpiżniecki – por. akt 33 (Wasylkowce w kluczu śpiżnieckim, w posesji Brzezińskiego).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; sine assensu – bez zgody; prosit – prosił; mppria (manu propria) – własnoręcznie.
Objaśnienie: blankiet – podpisany przez mocodawców czysty arkusz, na którym pełnomocnik miał wpisać umowę (tu: zaciągnięcia krótkoterminowej pożyczki); ekonom i komornik wpisali na nim kontrakt zastawny wsi, czego dziedzice nie zatwierdzili – godzą się tylko na arendę do czasu spłaty sumy.
Streszczenie
20stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Stefan Czerniawski, plenipotent Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Morawskich, dziedziców klucza śpiżnieckiego w woj. bracławskim, oświadczył w ich imieniu, że ekonom klucza śpiżnieckiego Będliński[?] wraz z Kurowskim, komornikiem granicznym warszawskim, mając powierzony od Morawskich blankiet do zaciągnięcia krótkoterminowej pożyczki na ich skarb, spisali na nim kontrakt zastawny wsi Śwityńce[?] w kluczu śpiżnieckim dla Kluczewskiego i oddali mu wieś w posesję. Dziedzice, gdy się o tym dowiedzieli, nie chcieli zaakceptować zastawu, zgadzając się jedynie na kontrakt arendowny na tę wieś do czasu wytrzymania (odzyskania) pożyczonej sumy. Aby posesor wiedział, że kontrakt nie ma mocy zastawu, lecz tylko arendy, komparent manifestuje się o jego nieważność jako zawartego bez zgody dziedziców i prosi o wpisanie kopii manifestu do akt; podpisał własnoręcznie.
Akt nr 50
Manifestacja Józefa Stanisława Karczewskiego imieniem Katarzyny z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej, i Felicjanny Łupińskiej, cześnikowej brańskiej, przeciw Aleksandrowi Borzęckiemu, Ignacemu i Justynie z Borzęckich Kalinowskim, posesorom i administratorowi wsi Wachnówka, Kozakom i poddanym wachnowieckim o gwałty i zabory na gruntach klucza kossakowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
2stawili, dalej zaś w Granice Kossakowieckim Pasieku Poddanym Swo-
3im powystawiać kazali, Pola, Sianożęci Grunta w Dobrzyney[?] położyć aż
4do Załtych[?] Mogił ciągnące się, nigdy w kwestyi niebyłych, przez Pod-
5danych Wachnowieckich przy Assystencyi Kozakow gwałtownie pood-
6bierali, y Roku teraźnieyszego Poddanym Klucza Kossakowieckiego w Stepach
7pod Orać Zasiewać na Wiosnę, Latem Sianożęci kosić zabraniaią, Jnd[...]
8Ludzi pozany[?] Sprzedaią, bitą Fanty, Siekiery zabieraią, y na Gruntach Ko-
9ssakowieckich Własnych Za Karczmą Ludziom Bydła uzganiać[?], y paść
10niedopuszczaią, y co Rok daley daley Grunta, Pola, Sianożęci tak
11Kossakowieckie, y Dożowackie[?] Podbieraią, y do Wachnowki Sobie przywła-
12szczaią, Przełogi własne Poddanych Kossakowieckich od Lat pięknych[?]
13Zażywane Violenti modo poodbierali, Pastuchow, y Ludzi pobili, Podda-
14nych Kossakowieckich, Kobylańskich, y Pierśnikowieckich[?], przez odięcie Pol,
15Gruntow Sianożęci, do ostatniey nędzy y nieszczęścia przyprowadzili, y do-
16wzięcia się na Słobody przez niedopuszczenie Onych do własnych Pol,
17Gruntow Sianożęci wieku[?] przymusili, y przymuszaią, przez co Wiele Poddanych
18na Słobody poszchodziło, y Uchodzić zamyślaią, a zatym Jdem Comprens Nne
19mine quorum supra Contra Eosdem JWW. Obwinionych Jnculpatos, Obwinion-
20o Jterata Vice manifestuie się. J. S. Karczewski mppria.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Pismo pośpieszne, liczne miejsca niepewne oznaczone [?]. Szczególnie niepewne: urząd Borzęckiego „Staroście Krzemienieckiemu[?]” (zapis „Krzemysluemu/Przemyslemu” – może przemyskiemu); „Starostom Dobrohostskim[?]”; „Dobr Wsi Krzywiec[?]” (zapis „Krzywiec/Pryłuckiego”); „Trzeciakowi[?] Miecz. Chełmińskiemu[?]” (zapis „Trzeciaków Mieczniku Ostrz.?”); nazwa słobody „Stanisławowkę[?]” i „koło Zarzeczny[?]”; „Wiolenter[?] Annis Cz.[?]”; „Chatup[?]” (chałup); „Czopy[?]”, „popociąnali[?]”, „krotszy[?]”, „Zbiene[?] pozwawszy” (zapewne „zbiegłe/zbożem zasiane”), „przyiętemi[?]”, data „Sześćdziesiąt Rotego[?]” (może „Szostego”) i „Siodmego[?]”, „przez Swiat[?]”, „natych[?]”, „Pertinaciter[?]”, kustosz „Wodo[?] przyięcia”, „Dobrzyney[?]”, „Załtych[?] Mogił” (zapewne „Żółtych Mogił” – kurhany jako znak graniczny), „pozany[?]”, „uzganiać[?]”, „Dożowackie[?]”, „pięknych[?]” (zapewne „kilkunastu”), „Pierśnikowieckich[?]” (por. „Pierśniki[?]” w akcie 45), „wieku[?]”. W tekście „Stanisław Karczewski” (w podpisie „J. S.”).
Tłumaczenia łaciny: nomine et ex speciali commisso – imieniem i ze szczególnego zlecenia; quarum subveniendo integritati substantiae et bonorum ac fundorum avulsorum ne exinde patiantur detrimentum – ratując całość ich majątku i dóbr oraz oderwanych gruntów, aby nie poniosły stąd szkody; solenniter inhaerendo anterioribus manifestationibus, visionibus, videndis – uroczyście opierając się na wcześniejszych manifestacjach, wizjach i oględzinach; violenti modo – gwałtownym sposobem; pertinaciter – uporczywie; idem comparens nomine quorum supra contra eosdem … inculpatos iterata vice manifestat – tenże komparent imieniem wyżej wymienionych przeciw tymże obwinionym ponownie manifestuje.
20stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Stanisław Karczewski, z polecenia Katarzyny z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej, dożywotniej pani klucza kossakowskiego, i Felicjanny Łupińskiej, cześnikowej brańskiej, posesorki tego klucza, ponawiając wcześniejsze manifestacje i wizje, zamanifestował się przeciw Aleksandrowi Borzęckiemu, staroście krzemienieckiemu[?], Ignacemu i Justynie z Borzęckich Kalinowskim, dziedzicom wsi Krzywiec[?], Antoniemu Trzeciakowi[?], miecznikowi, posesorowi Wachnówki, administratorowi Wachnówki Aleksandrowi Obodyńskiemu oraz Kozakom i poddanym wachnowieckim. Zarzucił, że od lat najeżdżają grunty klucza kossakowskiego: Kozacy wachnowieccy rozrzucili kilka chałup w słobodzie Stanisławówce[?] osadzonej na gruncie kossakowskim, zabrali drewno, uprowadzili poddanego z rodziną i dobytkiem do Wachnówki, niszczyli i palili płoty, ogrody, chlewy i obory, zabierali ludziom rzeczy; przez cztery lata wycięli zagajnik brzozowy pod Kossakówką, bijąc i ostrzeliwując broniących; zagarnęli pola i sianożęci kossakowskie, zasiewając je i kosząc, wypasali je bydłem, zabraniali poddanym kossakowskim orać i kosić, bili ich i gonili po polach; przekroczywszy naturalne granice, postawili na gruncie kossakowskim karczmę z Żydem, a przy niej słobodę i pasieki; zabrali pola i sianożęci aż do Żółtych[?] Mogił, odbierają przełogi, zabierają poddanym siekiery i fanty i nie pozwalają paść bydła. Wskutek tego poddani Kossakówki, Kobylego i Pierśnik[?] doprowadzeni są do nędzy i wielu ucieka na słobody. Komparent ponawia manifest; podpisał własnoręcznie.
Akt nr 51
Manifestacja Pawła Nowosielskiego imieniem Stanisława i Franciszki z Duninów Wąsowiczów Dzierżkowskich[?], starostów, dożywotnich posesorów wsi Andruszówka, przeciw Michałowi Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu[?], o gwałtowne zabranie gruntów, pól, lasów, sianożęci i młyna wsi Andruszówka na podstawie nieważnego kompromisu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
7oczewistą krzywdę Swoią, o nieważność tegoż Kompromissu zmownie
8y bezprawnie nastąpionego przeciwko Wiel. Jakubowskiemu iteratis vi-
9cibus manifestuią y Protestuią się, Oswiadczaiąc się przy dawnym uż-
10żywaniu Gruntow, Pol, Lasow, Sianożęci, Młynow do Andruszowki na-
11leżących utrzymywać się. Paweł Nowosielski mppria.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: tytuł Wąsowiczów „Starostow Dzierżkowskich[?]” (zapis „Dzierżkowskich/Dzierżanowskich” – nazwa starostwa nie zidentyfikowana); urząd Jakubowskiego „Podczaszemu Pomorskiemu[?]” (zapis niewyraźny; por. akt 52 „Podczaszy Pomorski”); wieś Jakubowskiego „Pikow[?]” (zapis „Pikow/Pikowce”); „Michałowskiem Stryniewiczem[?] Starostą Barckim[?]” (zapis niejasny – może „Michałem Strzyżewskim, starostą barskim”); „wnowy polie kozali[?]” (może „w nowy polie kazali [orać]”); „Blachuie[?]” (może „Plachuie” – nazwisko lub „Plackie”); „Lipowieckiego[?]” (klucz lipowiecki); „Czerniawski[?]”; „Lat” – zapewne „Las”. Kustosz na k. 22v: „czas ktoro” (odpowiada „czas ktorego”).
Tłumaczenia łaciny: nomine et ex speciali commisso – imieniem i ze szczególnego zlecenia; eo nomine – z tego tytułu; solenniter – uroczyście; iteratis vicibus – ponownie, kolejny raz; mppria (manu propria) – własnoręcznie.
22stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Paweł Nowosielski, z polecenia Stanisława i Franciszki z Duninów Wąsowiczów, starostów dzierżkowskich[?], dożywotnich posesorów wsi Andruszówka, przyłączając się do wcześniejszego manifestu w tej sprawie, zamanifestował się przeciw Michałowi Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu[?]. Jakubowski, trzymający sąsiednią wieś Pików[?], szukał sposobów, by zagarnąć część gruntów, pól, lasów i sianożęci Andruszówki: w październiku 1767 zawarł z Michałem Stryniewiczem[?], starostą barskim[?], zmowny kompromis na szkodę Wąsowiczów, na mocy którego – bez dokumentów, inkwizycji i dowodów, pod nieobecność i bez wiedzy posesorów – gwałtownie, przy pomocy uzbrojonych ludzi i Kozaków, usiłowano odebrać grunty, las, sianożęci, młyn i staw od dawna należące do Andruszówki. W tym czasie zabierano ludziom andruszowieckim zboże i siano, a najęci ludzie, Kozacy i oficjaliści klucza lipowieckiego[?] wycięli w pień las andruszowiecki. Komparent manifestuje się o nieważność zmownego kompromisu i oświadcza, że posesorzy utrzymają się przy dawnym użytkowaniu gruntów, pól, lasów, sianożęci i młynów Andruszówki; podpisał własnoręcznie.
Akt nr 52
Relacja woźnego Jana Sebelskiego o doręczeniu w Pikowie pozwu grodzkiego winnickiego (J. K. Czosnowskiego) Michałowi Jakubowskiemu, podczaszemu pomorskiemu[?], pułkownikowi kozackiemu Kasperskiemu, Kozakom i poddanym pikowskim i klucza lipowieckiego, na instancję instygatora i delatorów: Stanisława Dunina Wąsowicza, starosty dzierżkowskiego[?], podstarościego andruszowieckiego i sukcesorów zabitych (o najazd na Andruszówkę, zabójstwa, rabunki)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 stycznia 1768, Winnica (doręczenie 20 stycznia 1768; pozew dany w Winnicy 18 stycznia 1768)
31rowie et quidem Sukcessorowie Lewka w Assystencyi z Prawa należącey przy-
32chylaiąc się do Prawa Pospolitego, tudzież Manifestow, Aresztow, Obdukcyi, Wizy-
33[ty][?] y całego Procesu, tak dawniey zaczętego, iako y nowo intentowanego
34Wmciow, et quidem Wiel. Jakubowski Podczaszy Pomorski[?] do poniesienia Win
35Prawnych Personalnych y Jnnemonalnych[?], za popełnione wielorakie Wiolencye
36tak dawnieysze, iako y ponowione, za nasyłanie po kilka krotnie Urod. Dziur-
37skiego[?], y Kasperskiego z Kozakami w rożny broń przybranemi, na Kar-
k. 23v (skan 0025, strona lewa, góra)
1czmy, Młyny y Grunta Andruszowieckie, a przez tychże nasłanych Zy-
2da w Karczmie Zbicie, Zrabowanie, Zasadzek czynienie, Ludzi nie-
3winnych Strzelanie, bicie, Obdzieranie, Zboża, Siana, Wołow, Koni y
4rożnych rzeczy Zabieranie, na Życie odgrażanie, Urod. Jozefa Żołtow-
5skiego[?], y Robotnego Lewka okrutnie Zabicie, na Młyny Andruszowieckie
6napadanie, Mielnikow bicie, y Jnnych tudzież Poddanych Andruszowieckich
7wegbach[?] więzienie, Kozakow z rożnych mieysc dla czynienia Wiolencyi
8Zaciąganie, y Jnnych Wiolencyi, Krzywd, Zaborow, Jnkwizycyą dowieść się
9maiących, popełnienie, na Wasmość wskazać się mianych, do Stawie-
10nia Obwinionych Aresztem Jmoclowanych[?], dla wskazania na nich o-
11sobliwych Win Prawem opisanych, tudzież do oddania Zabranych Zbóż
12Siana, Bydła, Koni, y Jnnych rożnych rzeczy, Osobliwym Regestrem Spe-
13cyfikowanych, lub Zapłacenia Onych, do Nadgrodzenia Szkod, Expens
14Prawnych, z tąd pochodzących, na Termin Oznaczony pozywaią, Stoi pa-
15riteri[?], Terminum attentaturi, Ac Pomissa[?] Omnia Judicialiter respon-
16suri. Dan w Winnicy Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Osmego. Dnia
17Osmnastego Januarii. Dequo Praesens Mlis Rello Mlis qui Supra Crucem
18Sanctam posuit. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: nazwisko woźnego Sebelski potwierdza akt 53; wieś „Pikowa[?]” (por. „Pikow[?]” w akcie 51); urząd Jakubowskiego „Podczaszemu Pomorskiemu[?]” (w akcie 51 odczytano „Bracławskiemu[?]” – zapewne błędnie); „Dziurskiemu[?] Podstarościemu Pikowskiemu[?]”; nazwiska Kozaków i poddanych: „Portugalskiemu[?]”, „Hłuszczukowi[?]”, „Łabińcowi[?]” (zapis „Zabrencowi/Łabrencowi”), „Demkowi[?]”, „Konskiemu[?]”; „Klucza Lipieckiego[?]” (zapis „Linieckiego/Lipieckiego”, por. „Lipowieckiego[?]” w akcie 51); „Starosty Dzierżkowskiego[?]” (zapis „Dzierskiego”); „Raciborowskiego[?]”; „Żołtowskiego[?]” (zapis „Zoltowskiego/Zolwowskiego”); „Lewka Bełzłuka[?]” (zapis „Bezłuka/Belzluka”); „Jnnemonalnych[?]” (zapewne „Jnfamonalnych” – kar na cześć); „wegbach[?]” (zapewne „w dybach”); „Jmoclowanych[?]”; łacińska formuła końcowa zapisana z błędami („Stoi pariteri[?]” = „Citati itaque pareatis”?, „Pomissa[?]” = „praemissa”).
Tłumaczenia łaciny: quorumvis nominum – jakichkolwiek imion; generaliter – ogółem; et quidem – i to mianowicie; terminum attentaturi ac praemissa omnia iudicialiter responsuri – mający dopilnować terminu i na wszystkie powyższe zarzuty sądownie odpowiedzieć; de quo praesens ministerialis relatio, ministerialis qui supra crucem sanctam posuit – o czym niniejsza relacja woźnego, który położył krzyż święty.
Kontekst: dalszy ciąg sporu o grunty Andruszówki (akt 51); w pozwie mowa o zabiciu Józefa Żołtowskiego[?] i poddanego Lewka oraz pobiciu i obrabowaniu Żyda w karczmie przez ludzi Jakubowskiego.
Streszczenie
22stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny bracławski Jan Sebelski zeznał, że 20 stycznia 1768 doręczył we dworze we wsi Pików[?], kładąc w izbie na stole, pozew grodzki winnicki wydany 18 stycznia 1768 w Winnicy przez Józefa Kolumnę z Oboru Czosnowskiego, starostę ułanowskiego i winnickiego. Pozwanymi byli Michał Jakubowski, podczaszy pomorski[?], Stefan Dziurski[?], podstarości pikowski[?], pułkownik kozacki Kasperski, Portugalski[?], Sawicki, atamani Danił Kowalenko i Iwan Kowalczuk, Jacko (Ihnat) Ostapczyk, Onufry Hłuszczuk[?] i inni Kozacy i poddani pikowscy[?] oraz Kozacy klucza lipieckiego[?], uzbrojeni do gwałtów. Powodami byli instygator sądowy i delatorzy: Stanisław Dunin Wąsowicz, starosta dzierżkowski[?], Andrzej Raciborowski[?], Józef Baraniecki, pozostały po zabitym podstarościm andruszowieckim Kazimierz Andrzejowski[?] (?), oraz sukcesorowie zabitych Józefa Żołtowskiego[?] i poddanego Lewka Bełzłuka[?]. Zarzuty: wielokrotne nasyłanie Kozaków na karczmy, młyny i grunty Andruszówki, pobicie i obrabowanie Żyda w karczmie, zasadzki, strzelanie do niewinnych ludzi, bicie, obdzieranie, zabieranie zboża, siana, wołów i koni, grożenie śmiercią, okrutne zabicie Żołtowskiego[?] i Lewka, napady na młyny i bicie młynarzy, trzymanie poddanych w dybach[?], ściąganie Kozaków z różnych miejsc. Żądano kar osobistych i na czci, stawienia aresztowanych, zwrotu zabranych rzeczy (wg osobnego rejestru) lub zapłaty, wynagrodzenia szkód i kosztów. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 53
Manifestacja Stefana Czerniawskiego przeciw Andrzejowi Odolanowskiemu o niezwrócenie zastawionych (kontusza, sukni, szabli) i podmianę ich na rzeczy gorsze, z prezentacją i otaksowaniem rzeczy przez woźnego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5Przysięgłym. Comparens Persliter Urod. JmćPan Stefan Czerniawski, czyniąc
6in diligentia sui coram Actis Praesentibus, na przeciwko Urod. JmćPanu Andrze-
7iowi Odolanowskiemu manifestował się Oto: Jż Urod. Obżałowany bę-
8dąc winnym Długu Niniejszemu Manifestantowi, iescze od Roku Ty-
9siąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Szostego, przez Siebie zaciągniony, a Skryptem
10Swoim assekurowany, nietylko żeby na Terminie w Skrypcie wyra-
11żonym bodał[?], ale od Czasu, do Czasu uwodząc, do tych czas Upoko-
12iłcie[?] nieuczynił, y Kontusza, także Szabli bez Pasow, w Spustkowiu[?] Sobie
13przez Odolanowskiego[?] Oddanych, w Zastaw danych nie wyswobodził[?], y na wiele rekwizycyi
14nieoddał, zaczym idem Sensus[?] Comprns przychylaiąc się do Dokumentu
15Sobie przez JmćPana Obżałowanego danego, etiam prezentowanie tych rze-
16czy w Grodzie otaxowanie, y sprzedanie, lub iak chce Comparens Odebrania[?]
17rzeczy obrucie[?] pozwalaiącego, każdego czasu, iterata Vice manife-
18stowawszy się tenże Kontusz koloru Seledynowym, stary bardzo
19wytarty, z tyłu przedarty, Rękawy, y poły Suknem czarnym y starym pod-
20szyty, a także Szablę wcziarney[?] oprawie z kapturkiem kod[?] tego Srebrnym[?] y
21Pochwy czarny[?] prezentował, a prezentowawszy prosił mnie Urzędu o przy-
22danie Woźnego Jenrał. do otaxowania tychże rzeczy, ktorego Ja Urząd, ex
23Ordine Affectationi przydałem, Woźnego Jenrał. Opatrznego Jana Sebel-
24skiego, ktoren w przytomności, y Uproszonemi do tego Aktu Sobie Szlach-
25tą Urod. Antoniego Pawłowskiego[?], y Jana Wysockiego, wyż wspomniony
26Kontusz Za Złł Dziewięć, Szablę z Kapturami Za Złł Dwadzieścia Cztery[?]
k. 24 (skan 0025, strona prawa, góra)
1otaxował, a tak Urod. Comparens też rzeczy prezentowane, y Urzędow-
2nie otaxowane, Urząd Niniejszy kwitowawszy, rursus do Siebie o-
3debrał, prosząc tak Urod. Comparens Manifestacyi, iako y Woźny ta-
4xy Relacyi do Akt przyięcie, Co y otrzymali. Stefan Czerniawski, Jan Se-
5belski Woźny Jgnarus Scribendi Crucem posuit. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa. Niepewne: „bodał[?]” (zapewne „oddał”); „Upokoiłcie[?]” (zapewne „uspokojenia” – spłaty); „w Spustkowiu[?] Sobie przez Odolanowskiego[?] Oddanych” – fragment poprawiany w rękopisie (nadpisane słowa), sens: rzeczy dane w zastaw; „wyswobodził[?]” (wykupił); „idem Sensus[?]” (zapewne „idem Generosus”); „Odebrania[?] rzeczy obrucie[?]” (zapewne „obrócenia”); „wcziarney[?] oprawie z kapturkiem kod[?] tego Srebrnym[?] y Pochwy czarny[?]” – opis szabli niepewny; świadek „Pawłowskiego[?]” (zapis „Pacwłoskiego?”); kwota taksacji szabli „Dwadzieścia Cztery[?]” (zapis „Dwadzieścia Cztery” niepewny; może „Dwadzieścia” + wyraz następny „Otaxował”).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; in diligentia sui coram actis praesentibus – dla zachowania swej pilności przed niniejszymi aktami; etiam – także; iterata vice – ponownie; ex ordine affectationi – stosownie do żądania; rursus – z powrotem; ignarus scribendi crucem posuit – nie umiejąc pisać położył krzyż.
Objaśnienie: kontusz koloru seledynowego (jasnozielonego) – stary, wytarty, z tyłu przedarty, rękawy i poły podszyte czarnym suknem; szabla z kapturkiem (okuciem głowicy). Taksacja urzędowa przedmiotów zastawionych pozwalała wierzycielowi sprzedać je na poczet długu.
Streszczenie
22stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Stefan Czerniawski zamanifestował się przeciw Andrzejowi Odolanowskiemu, który był mu winien dług zaciągnięty w 1766 r. i zabezpieczony skryptem, lecz nie oddał go w terminie, a mimo wielu wezwań nie wykupił danych w zastaw kontusza i szabli bez pasów. Powołując się na dokument Odolanowskiego, zezwalający na prezentację tych rzeczy w grodzie, otaksowanie i sprzedaż, komparent przedstawił urzędowi stary, wytarty seledynowy kontusz i szablę z kapturkiem w czarnej oprawie i poprosił o woźnego do taksacji. Woźny generalny Jan Sebelski, w obecności szlachty Antoniego Pawłowskiego[?] i Jana Wysockiego, otaksował kontusz na 9 zł, a szablę na 24[?] zł; komparent odebrał rzeczy z powrotem, kwitując urząd. Czerniawski podpisał manifest; woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 54
Protestacja i reprotestacja Antoniego Magnuskiego imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, dziedzica Janowa, Huszczyniec[?], Jachowiec, Pińkówki Wyższej i Mniejszej[?], Sałnika i in., oraz K. Białobłockiego, A. Piaseckiego i J. Piotrowskiego, przeciw Adamowi Mniszkowi, chorążemu nadwornemu koronnemu, dziedzicowi Suprunowa, Sosenki i Lisiewki, i jego dzierżawcom (Bebnowski[?], Jakub Zarczyński, Ignacy Radanowicz[?]) o wyręby lasów, gwałty, bicie poddanych i zajęcie gruntów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
23rstwo[?], y Jnne pretensye w Czasie Prawa Jnkwizycyami dowieść się ma-
24iące, tudzież o niesprawiedliwe Opisy powtarzaiąc, Skargę y Oświad-
25czenie Swoie, Oto JW. Pryncypała Swego prawnie czynił, Win
26Prawem Opisanych domagaiąc się. Officiose[?] Antoni Magnuski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026, 20:30 UTC). Pismo pośpieszne, w wielu miejscach niepewne; szczególnie niepewne wyliczenia imion poddanych na k. 24v i fragment k. 25 w. 16–20 (łódź, „Wiecze z Kyli”, „Siwy Ładek”, „Patyża dzier … Sadka” – sens niejasny) oraz „na Łanusy pieniądze Trelucya Latuchnią” (k. 25 w. 31). Nazwy rodzin poddanych podano w formie rękopisu.
Nazwy miejscowe: „Huszczyniec” (wcześniej odczytywane „Hulczyniec”) – długie ſ łatwo wziąć za l; zapewne dzisiejsze Гущинці (Huszczyńce) koło Kalinówki. „Pińkówka Wyższa i Mniejsza” (Wyszszych y Mnieyszych Pińkowką nazwanych) – w possessyi jezuitów winnickich. Czerepaszyńce, Sałnik, Sosenka, Lisiewka, Hlińsk, Pików – okolice Kalinówki i Janowa nad Bohem. „Dominium Kalinowskie” – dobra kalinowskie, z których wydzielono Lisiewkę, Sosenkę i Sałnik.
Tłumaczenia i objaśnienia: protestuie y reprotestuie – wnosi protest i kontrprotest (odpowiedź na protestację obżałowanych z 9 XII 1767); maydan potażowy – osada/wypał potażu w lesie; obrom arędarskim – na potrzeby arendarzy (?); cum praejudicio – z uszczerbkiem; rekurrował – odwołał się (do arbitrażu przyjaciół); jnkwizycye – dochodzenia świadków; win prawem opisanych – kar przewidzianych prawem; officiose – urzędowo (?), formuła przy podpisie plenipotenta.
Na marginesach k. 24 (skan 0025) i k. 25v (skan 0027) pionowe dopiski innej ręki, typu „Locus [...] per Lineam” – nieodczytane w całości.
Streszczenie
22stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Antoni Magnuski imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, dziedzica miasta Janowa oraz wsi Huszczyńce[?], Jachowce, Pińkówka Wyższa i Mniejsza[?] i Sałnik, a także Konstantego Białobłockiego, podczaszego smoleńskiego, Antoniego Piaseckiego, subdelegata grodzkiego, i Jana Piotrowskiego, administratora sałnickiego, wniósł protestację i reprotestację przeciw Adamowi Mniszkowi, chorążemu nadwornemu koronnemu, posesorowi Suprunowa, Sosenki i Lisiewki, oraz jego dzierżawcom: Bebnowskiemu[?], Jakubowi Zarczyńskiemu, cześnikowi sieradzkiemu[?], i Ignacemu Radanowiczowi[?]. Odpierając ich protestację z 9 XII 1767 jako oszczerczą, zarzucił dzierżawcom, że na potrzeby majdanu potażowego i gorzelni wycięli lasy suprunowskie, a teraz wdzierają się w lasy janowskie, huszczynieckie i jachowieckie, palą tam popioły, zezwalają obcym wsiom (Hlińsk) na wręb, ścigają z pistoletami leśniczych, biją poddanych klucza janowskiego, zabierają siekiery i odzież; wyliczył dziesiątki pobitych i obrabowanych poddanych (m.in. z Huszczyniec, Pawłówki, Pińkówki, Jachowiec), napady na drogach, zakuwanie w dyby, zastawianie sideł, zabór wołów, zniszczenie łodzi przy młynie, postrzelanie D. Hrehoruka[?] i wymierzenie mu stu kijów. Suprunowianie mieli podczas wojny przywłaszczyć sobie lasy janowskie i grunty Pińkówki (będącej w posesji jezuitów winnickich), gdzie postawiono majdan i osadzono wieś. Co do Sałnika – wieś wraz z Lisiewką i Sosenką należała dawniej do dominium kalinowskiego; F. S. Potocki, wojewoda kijowski, odstąpił Lisiewkę i Sosenkę wojewodzie wołyńskiemu (Potockiemu), a Sałnik – Chołoniewskiemu; granicę użytkowania wyznaczyli wówczas przyjaciele stron i wojewodzina wołyńska. Obecnie, za posesji Mniszka, mimo sporządzenia przez geometrów mapy rozgraniczenia, chorąży nie chciał jej zatwierdzić, a dzierżawca Zarczyński zanosił manifesty, jakoby Sałnik był dobrem królewskim, i wraz z plenipotentem Radanowiczem[?] najeżdżał lasy sałnickie pod pretekstem polowania; podstarości sosieński Nowosielski zabrał i bił chłopów sałnickich. Ponieważ Zarczyński odmówił polubownego załatwienia, komparent ponowił skargę o wszystkie gwałty, szkody i niesprawiedliwe oskarżenia, domagając się kar prawnych.
Akt nr 55
Reprotestacja Antoniego Magnuskiego imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego i Salomei z Kostków[?], kasztelanów buskich, dziedziców Ometyniec i Ziatkowiec, przeciw Józefowi Mossakowskiemu o jego manifest z 31 marca 1767 w sprawie zabójstwa ojca, Piotra Mossakowskiego (1734)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
7Rządu, lub z Dzierżawy, iako się teraz Za szczęścia[?] obwiniony[?], Wtrą-[?]
8ci[?] na Zabicie Poddaństwo Ometyńskie, y Ziatkowieckie po-
9dnieść ręką ważyliby[?], ktore iak przedtym, tak y teraz, przez Wiel.
10JW. Kasztellanowey, a podten czas małoletniey Opiekunow wpro-
11wite[?] zostawały Spokoyności[?], y Zatakie wykroczenie nakarać ieże-
12liby się rezolwować miało, nietylko przez WWch Opiekunow,
13lecz y przez Uspokaiaiących Swawolę Ukraińską przykładnąby
14odebrało karę, naucza[?] też Urod. Obżałowanego Grubowe[?] Oświad-
15czenie, że kiedy w Roku Tysiąc, Siedmset, Trzydziestym, Czwartym, u-
16marł Oyciec Jego, to pod czas, bez Krolewia, w ktorym rożne Woy-
17ska w Oyczyznę wtargnione, Zaciągi, a w Ukrainie Wataham ze-
18brawszy kilka tysięcy Kozactwa, rożne krzywdy, Szkody, Mordestwa, Łu-
19piestwa, czynili, osobliwie wspomniony Wataham z Swym Swa-
20wolnym Kozactwem, nietylko Ukrainę, Podole, lecz y Wołyń,
21aż po za Krzemieniec grassował, tego podobnie Wszystko[?] mia-
22ło wydrzeć Życie, niegdy Urod. Piotrowi Mossakowskiemu, ani Pod-
23daństwo Ometyńskie y Ziatkowieckie, bo ieżeli Woiewództwo
24Pograniczne nigdy, y za Szczęśliwym Nayiaśnieyszych Krolow Pa-
25nowaniem, tak przez wtargnienie Swywolnych, iakoż Zebra-
26nie się Kup[?] od Rabunkow, niebyły wolne, a ktoż w Ukrainie[?] Kraiu[?]
27Pogranicznym mogł się pod czas bezKrolewia w Dobrach ubez-
28pieczyć, kiedy y wpośrzod Polski na ten czas żaden w Domu Swo-
29im niebył bespieczny, lecz dobierał Sposobow do Życia y Sprzętow
30Swoich Ocalenia, a iakże Urod. nieraz wspomniony Mossakowski
31te Dobr Ometyniec, miał Zwoić[?], a gdyby y to uczynił, czyż mo-
32głoby Poddaństwo odpowiadać, Za Jego krzywdy, y Szkody przez
33Woyska poczynione, kiedy po osiągnieniu Tronu Polskiego przez
34niegdy Nayiaś.[?] Krola Augusta Trzeciego, wszelkie gwałty, Szkody y
35krzywdy, na Seymie Pacificationis Amnestyą Ukryte, y Woyska
36y Jnnych Wodzowie od rekompensy uwolnione, Lecz Ośmieliwszy[?] się
37Urod. Obżałowany, po kilkadziesiątnym Lat milczeniu, na niewin-
38nych uformowawszy niesprawiedliwy pretext, chce szukać iako-
39wegoś Zysku, zamiast, ktorego Winy Prawem opisane wynaydzie, o
40Krzywdy[?] zadane[?] wyrządzonym[?] do Akt tuteyszych niewinności Oświad-
41czeniu[?], y pro Ausu[?] Ukaranie się prawnie Co czyniąc, y o one
42domagaiąc się JWWch Pryncypałow Ninieyszy Protestans Offen-[?]
43sive[?]. Antoni Magnuski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo pośpieszne; niepewne zwłaszcza: imię i nazwisko wdowy po P. Mossakowskim („Katarzynie[?] z Kunyńskich[?]”), „wnieraz”, „Za szczęścia obwiniony, Wtrąci”, „wprowite zostawały Spokoyności”, „miał Zwoić” (może „zwojować” – najechać), formuła końcowa. Nad wyrazami w wierszu 9 k. 26v pisarz wpisał cyfry 1–6, wskazując zmianę szyku wyrazów („ktore iak przedtym, tak y teraz, przez Wiel.”).
Objaśnienia i tłumaczenia: protestuie się y reprotestuie – wnosi protest i kontrprotest; pretext – pozór; bezkrólewie 1733–1734 – po śmierci Augusta II, wojna o sukcesję i najazdy (w tym hajdamackie/kozackie oddziały „watahy” na Ukrainie, Podolu i Wołyniu); Seym Pacificationis – sejm pacyfikacyjny 1736, który amnestią objął szkody z czasu bezkrólewia i zwolnił wojska i ich wodzów od wynagrodzenia szkód; pro ausu – za zuchwalstwo (?); winy prawem opisane – kary przewidziane prawem.
Streszczenie
22stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Antoni Magnuski imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego i jego żony Salomei z Kostków[?], kasztelanów buskich, dziedziców Ometyniec i Ziatkowiec, zaprotestował przeciw manifestowi Józefa Mossakowskiego zaniesionemu do grodu winnickiego 31 marca 1767. Mossakowski twierdził, że jego ojciec Piotr, władający niegdyś tymi dobrami, został w 1734 r. okrutnie zamordowany (przez poddanych ometynieckich i ziatkowieckich). Protestujący oświadczyli, że nic nie wiedzą o jakimkolwiek władaniu Piotra Mossakowskiego Ometyńcami i Ziatkowcami, nikt nie zabronił jego wdowie dalszej dzierżawy, a poddani, którzy byli zawsze spokojni, zostaliby surowo ukarani, gdyby się czegoś takiego dopuścili. W czasie bezkrólewia 1734 r., gdy wojska wtargnęły do kraju, a na Ukrainie wataha kilku tysięcy Kozaków grasowała aż po Krzemieniec, nikt w kraju pogranicznym nie był bezpieczny i to ona mogła pozbawić Mossakowskiego życia; zresztą wszystkie gwałty i szkody tamtego czasu objęła amnestia sejmu pacyfikacyjnego. Obżałowany po kilkudziesięciu latach milczenia szuka niesprawiedliwego zysku, za co powinien ponieść kary prawne, czego komparent imieniem pryncypałów się domagał.
Akt nr 56
Manifestacja Mikołaja Obuchowskiego imieniem Józefa Ciołka[?] Komorowskiego, pułkownika wojsk koronnych, dziedzica Zabokrzycza, przeciw braciom Tadeuszowi[?] i Michałowi Miastkowskim, miecznikom urzędowskim[?], jurysdatorom, o niezastępowanie w posesji i gwałty (zabór 150 kop żyta)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: przydomek „Ciołka[?]” przy Komorowskim; „Woycickowskiego[?] pri-ante[?]” (może nazwa drugiej wsi lub zniekształcone „pro tunc”); imię „Tadeuszowi[?]”; „Miecz. Urz.” – zapewne miecznikom urzędowskim; „bicią[?]”; „używaniem[?] Lasu[?]”. Nad „fomentuią” pisarz dopisał końcówkę („fomentuiące”).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex parte – imieniem i ze strony; jurisdator – zbywca dóbr zobowiązany do ewikcji (obrony nabywcy w posiadaniu); exceptio – zastrzeżenie, wyjątek; contractus resignationis – kontrakt rezygnacji (zbycia) dóbr; impedimenta – przeszkody; comparentis principalis – pryncypała komparenta; vi et violenti modo – siłą i gwałtownie; in usum sui – na swój użytek; fomentuią – podburzają; super quo omni idem comparens nomine cuius supra ratione omissorum omnium contra praenominatos inculpatos iterata manifestatur vice – o co wszystko tenże komparent imieniem jak wyżej z racji wszystkich pominiętych [rzeczy] przeciw wymienionym obwinionym ponownie się manifestuje; mp. (manu propria) – własnoręcznie.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Mikołaj Obuchowski imieniem Józefa Ciołka[?] Komorowskiego, pułkownika wojsk koronnych, dziedzica wsi Zabokrzycze, zamanifestował się przeciw braciom rodzonym Tadeuszowi[?] i Michałowi Miastkowskim, miecznikom urzędowskim[?], od których jego pryncypał nabył dobra. Choć w kontrakcie rezygnacji zobowiązali się bez zastrzeżeń bronić nabywcy przed wszelkimi przeszkodami prawnymi i bezprawnymi dotyczącymi Zabokrzycza, sami przebywając tam i korzystając z lasu uciskają dobra, podburzają poddanych, biją i grabią; ostatnio z kilkunastoma ludźmi napadli na łan żyta ozimego należący do Komorowskiego i przemocą zabrali ponad 150 kop, przy czym celując z pistoletów omal nie pozbawili życia komparenta pilnującego pańskiej własności, a zboże wywieźli pańskimi wołami i poddanymi na własny użytek. Przez to czynią przeszkody w posesji i wielką szkodę skarbowi pryncypała. Obuchowski podpisał manifestację.
Akt nr 57
Manifestacja Mikołaja Obuchowskiego imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, przeciw Stanisławowi Miedzwieckiemu, podstolemu bracławskiemu[?], i Michałowi Zalewskiemu, łowczemu zwinogrodzkiemu, posesorowi Słobody Zabokrzyckiej, o pustoszenie lasów zabokrzyckich i pobicie leśniczego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
17y Jnne oppressye zadaią; Oco wszystko tenże Comprs, tak
18o niesłuszne wdzieranie się w Lasy Zabokrzyckie, y Jnnych
19pustoszenie, iako też o zbicie Urod. Macieia[?] Kowalskiego y Ko-
20żaka przy nim będącego Lasow pilnuiących, Pasieki stano-
21wienie, y tey Dziesięciny nieoddanie, y o Jnne pretensye, no-
22mine Cuius supra Contra Pratos Jnculpatos, iterata mani-
23festat et protestatur vice, offerendo hanc Jnjuriam iure
24vindicaturum Velle. Mć[?] Obuchowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: urząd Miedzwieckiego („Podstolemu Bracł.[?]” – skrót niejasny), imię leśniczego („Macieia[?]”), „Kaletkę[?]”, „dewastuią[?]” (por. nagłówek marginalny „o dewastowanie Lasow”).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex parte – imieniem i ze strony; quovis iuris titulo possessor – posesor z jakiegokolwiek tytułu prawnego; tremendissime – jak najstraszliwiej; nomine cuius supra contra praefatos inculpatos iterata manifestat et protestatur vice, offerendo hanc iniuriam iure vindicaturum velle – imieniem jak wyżej przeciw wspomnianym obwinionym ponownie się manifestuje i protestuje, oświadczając, że tej krzywdy zamierza dochodzić prawem; mp. (manu propria) – własnoręcznie.
Objaśnienie: Słoboda Zabokrzycka – osada (słoboda) przy Zabokrzyczu; spisa – broń drzewcowa; pasieki – barcie/ule ustawiane w lesie; dziesięcina – danina (np. z pasiek) należna dziedzicowi lasu.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Mikołaj Obuchowski imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, zamanifestował się przeciw Stanisławowi Miedzwieckiemu, podstolemu bracławskiemu[?], i Michałowi Zalewskiemu, łowczemu zwinogrodzkiemu, posesorowi Słobody Zabokrzyckiej. Obżałowani, nie mając żadnego prawa do lasów zabokrzyckich, pozwalają ludziom ze Słobody wycinać i pustoszyć te lasy, wywozić i sprzedawać drewno; ponadto ich ludzie napadli w lesie na leśniczego Macieja[?] Kowalskiego i towarzyszącego mu Kozaka, zrzucili go z konia, okrutnie pobili i zabrali mu kaletkę[?], szablę i spisę. W lasach stawiają pasieki i nie oddają należnej dziesięciny. Komparent manifestował się o pustoszenie lasów, pobicie leśniczego i Kozaka, pasieki i dziesięcinę, zapowiadając dochodzenie krzywdy prawem.
Akt nr 58
Manifestacja Mikołaja Obuchowskiego imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, przeciw braciom Antoniemu (komornikowi granicznemu ziemi halickiej) i Kazimierzowi (skarbnikowi mielnickiemu[?]) Szawłowskim, posesorom części Zabokrzycza, o odejmowanie gruntów, uciemiężenie poddanych i pogróżki
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
15ła, Grunta odeymuią, własnego Używania Arędarzow nachodzą[?], raty[?] wymagaią, Słu-
k. 28 (skan 0029, strona prawa)
1gi u Ludzi zbieraią y Poddanych do Cerkwy należących odłącza-
2ią, we Swoim Rynku pod grzywnami Jntraty czynią, niena-
3każą[?], Poddanych biią, morduią, Lasy pustoszą, dezoluią[?]
4Konie na Exekucyi, Kozakom za winne Arędarzow długi pła-
5cącym[?], zabrawszy tychże Kozakow, y tremendissime zbiwszy do
6Kancellaryi odsyłaią, y do niewinnych Expens przyprowa-
7dzaią, Tranzakcyami ustawicznemi, y niesprawiedliwemi
8Obieckami[?], w ktorychże Tranzakcyach wyraźnemi niewinność
9Comparentis Pryncypała Czernią, Sami nieznośne y codzienne
10tak Poddaństwu Comprtis Pryncypała krzywdy, do tegoż[?] dokuczliwości
11y Uciemiężenia na Urod. Mikołaia Obuchowskiego Dyspozytora
12zuiącem[?] Zdrowia, y Honoru, przechwałki czynią, Zbić odgraża-
13ią się, Jako też znaczną w Jntracie przez tychże wyrażone Gwałty
14Szkodę ponosi Possessya[?], y iuż na kilka tysięcy uczynili; Oco wszyst-
15ko uciekaiąc się ad Asylum Sacro Sanctae Justitiae, de Omis-
16sis Omnibus iterata nne Cuius supra Manifestatur vice offeren-
17do has Jnjurias Jllustrem Magnificum Principalem iure vin-
18dicaturum Velle. Mikołay Obuchowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: urząd Kazimierza Szawłowskiego („Skarbnikowi Mielnickiemu[?]”), „Części pewnych[?]”, koniec k. 27v i kustosz („Arędarzow nachodzą[?], raty[?] wymagaią, Słu-/gi u Ludzi zbieraią”), „nienakażą[?]”, „dezoluią[?]”, „płacącym[?]”, „Obieckami[?]”, „zuiącem[?] Zdrowia”.
Por. 44-1-3: Antoni Szawłowski – łowczy przemyski, komornik graniczny ziemi halickiej.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex parte – imieniem i ze strony; quovis iuris titulo – z jakiegokolwiek tytułu prawnego; tremendissime – jak najstraszliwiej; ad asylum sacrosanctae iustitiae – do schronienia przenajświętszej sprawiedliwości; de omissis omnibus iterata nomine cuius supra manifestatur vice, offerendo has iniurias illustrem magnificum principalem iure vindicaturum velle – o wszystko pominięte ponownie imieniem jak wyżej się manifestuje, oświadczając, że jaśnie wielmożny pryncypał zamierza tych krzywd dochodzić prawem.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Mikołaj Obuchowski imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, zamanifestował się przeciw braciom Szawłowskim – Antoniemu, komornikowi granicznemu ziemi halickiej, i Kazimierzowi, skarbnikowi mielnickiemu[?] – posesorom części wsi Zabokrzycze. Zarzucił im, że odbierają grunty dworskie, nachodzą arendarzy, ściągają ludzi, odłączają poddanych należących do cerkwi, pod karą grzywien ustanawiają dochody na własnym targu, biją poddanych, pustoszą lasy, zabierają konie na egzekucję, a Kozaków płacących długi arendarzy pojmali, okrutnie pobili i odesłali do kancelarii, narażając ich na koszty; ponadto ciągłymi transakcjami i oszczerstwami czernią pryncypała, a dyspozytorowi Obuchowskiemu grożą pobiciem i ujmą na zdrowiu i honorze. Szkody w dochodach sięgają kilku tysięcy złotych. Komparent manifestował się o wszystko, zapowiadając dochodzenie krzywd prawem.
Akt nr 59
Manifestacja Mikołaja Obuchowskiego imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, przeciw Józefowi Wilińskiemu i Janowi Ruszkowskiemu, podczaszycowi[?] mścisławskiemu[?], o zajęcie chałupy inwentarskiej z gruntem i pobicie woźnego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
22prtis Dziedzictwo krzywdzących, y o Jnne pretensye z przyczyn Obżało-
23wanych wynikaiące, y Jnkwizycyą dowieść się maiące, iterata Nne Cuius
24supra manifestat vice. Mś[?] Obuchowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: urząd J. Ruszkowskiego („Podcz. Mścisł.[?]”), „goniącemu[?]”, imię poddanego „Juseta[?]”, „czyliwe[?]”, początek k. 28v w. 2–4 („y sna stąpionych mało nych tam Zapisach … Prawka, ktoż z Wiel. Ruszkowskim Coniunctim”), nazwiska świadków woźnego „Maruszewskim[?]”, „Kozielskim[?]” i pomocników Ruszkowskiego „Turskim[?], y Pasterskim[?]”, wiersz 18 („ktore każdej własności odzywać zakazuie, Oco Woźny tymże…”).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex parte – imieniem i ze strony; quovis iure – z jakiegokolwiek prawa; jurisdator – zbywca dóbr; coniunctim – wspólnie; horrendissime – najstraszliwiej; circa officiosum actum – przy czynności urzędowej; inkwizycja – dochodzenie przez świadków; iterata nomine cuius supra manifestat vice – ponownie imieniem jak wyżej się manifestuje; mp. – własnoręcznie.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Mikołaj Obuchowski imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, zamanifestował się przeciw Józefowi Wilińskiemu i Janowi Ruszkowskiemu, podczaszycowi mścisławskiemu[?]. Wiliński, nie mając gdzie mieszkać, uprosił u Tadeusza Miastkowskiego, jurysdatora (poprzedniego właściciela) dóbr, chałupę poddanego inwentarskiego Juseta[?] z obejściem na krótko, zobowiązując się płacić czynsz do skarbu dworskiego; gdy po roku czy dwóch Miastkowski kazał mu ustąpić, prosił o dalsze mieszkanie, i tak siedział kilka lat. W bieżącym roku, już po donacji dóbr na rzecz Potockiego, Wiliński bez prawa odstąpił chałupę z gruntami Ruszkowskiemu, który nie chce jej oddać, a woźnego Jakuba Tarnawskiego z szlachtą (Janem Maruszewskim[?] i Franciszkiem Kozielskim[?]), przybyłych dla intromisji Potockiego w ten grunt, wraz z Turskim[?] i Pasterskim[?] okrutnie pobił. Komparent manifestował się o oderwanie gruntu, przywłaszczenie chałupy, szkodę w dochodach, pobicie woźnego i szlachty przy czynności urzędowej oraz o nieważność zmyślonych transakcji.
Akt nr 60
Manifestacja Mikołaja Obuchowskiego imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, przeciw Michałowi Łabęckiemu[?], braciom Szoporowskim[?] i braciom Szawłowskim, dziedzicom i posesorom Terkowej[?], o wyręby i pustoszenie lasów zabokrzyckich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
15Dziedzicom, y Possessorom, Skarży, żali, manifestuie, y Protestuie się
16Oto: Jż WW. Obżałowani wiedząc dostatecznie o tym, że Lasy do Za-
17bokrzycza należące, nie są do Terkowa[?] przyległe, one nie-
k. 29 (skan 0030, strona prawa)
1tylko na Opał, y rożne potrzeby Swoie wyrąbuią, ale co większa do ro-
2żnych postronnych Wsiow przedaią, y Swoim Poddanym na Stronę
3wywozić dopuszczaią, y penitus dezoluią, na pełżenie[?] Gorzałek
4Nieużytecznie wycinaią, Budowlę niepotrzebne wymyślaią, kwity na
5rąbanie Ludziom postronnym na kilkadziesiąt Fur wydaią,
6y niesłusznie wdzieraią się. A zatym tak o niesłuszne wdzieranie
7się w też Lasy, Onych dezolowanie, na Stronę wywożenie, y Ludziom
8postronnym wywozić dopuszczenie, y o Jnne krzywdy tenże Com-
9parens Nne Cuius supra, contra praefatos Jnculpatos, iterata
10manifestat, et protestatur vice offerendo, hanc Jnjuriam, iure
11vindicaturum Velle. M. Obuchowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: nazwiska i urzędy obżałowanych w w. 10–14 k. 28v („Łabęckiemu[?], Cześnik.[?] Var-[…]kiemu” – może „Warszawskiemu”/„Wareckiemu”; „Szoporowskiemu[?] Stoln. Latt.[?]” – może stolnikowi latyczowskiemu; „Józefowi, czyli Jmnie[?] Wienia[?] Cześn. Halickiemu” – imię drugiego Szawłowskiego niepewne, por. akt 58: Kazimierz, skarbnik mielnicki[?]); nazwa wsi „Terkowa[?]”; „pełżenie[?] Gorzałek” (zapewne „pędzenie”).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex parte – imieniem i ze strony; penitus – całkowicie; dezolować – niszczyć, pustoszyć; nomine cuius supra contra praefatos inculpatos iterata manifestat et protestatur vice, offerendo hanc iniuriam iure vindicaturum velle – imieniem jak wyżej przeciw wspomnianym obwinionym ponownie się manifestuje i protestuje, oświadczając, że tej krzywdy zamierza dochodzić prawem; mp. – własnoręcznie.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Mikołaj Obuchowski imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, dziedzica Zabokrzycza, zamanifestował się przeciw Michałowi Łabęckiemu[?], braciom Józefowi i Antoniemu Szoporowskim[?] oraz braciom Szawłowskim (Antoniemu, komornikowi granicznemu halickiemu, i drugiemu[?]), dziedzicom i posesorom dóbr Terkowa[?]. Obżałowani, wiedząc, że lasy zabokrzyckie nie przylegają do Terkowej[?], wyrąbują je nie tylko na opał i własne potrzeby, lecz sprzedają drewno do obcych wsi, pozwalają swoim poddanym wywozić je na stronę, wycinają na pędzenie gorzałki i niepotrzebne budowle, a obcym ludziom wydają kwity na wyrąb kilkudziesięciu fur. Komparent manifestował się o wdzieranie się w lasy, ich pustoszenie i wywożenie, zapowiadając dochodzenie krzywdy prawem.