Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 4 z 21
Akty 61–80
Wpisy od 23 stycznia 1768 do 29 stycznia 1768
Akt nr 61
Relacja woźnego Błażeja Taszyckiego o areszcie hajdamaków (Szkurdenków, Bereżenki, Złotonoszenki, Petra Zaporożca i in.) w Niemirowie na rekwizycję Ignacego Cieszkowskiego[?], podczaszego czernihowskiego[?], za rozbój w Kaczówce[?] i zabór ponad 3000 zł
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 stycznia 1768, Winnica (areszt 22 stycznia 1768)
21Kommissarz w tychże Dobrach Klucza Niemirowskim maiącego,
22tychże wyż wyrażonych Złoczyńcow, każdego z osobna w pięćset Grzyw-
23nach aresztował, y prawnie przyporęczył, ktoren Areszt Wiel. Pan
24Kommissarz dobrowolnie przyiąwszy do rozprawy prawney, Jmieniem
25JW. Dziedziców, tychże występnych Ludzi dotrzymać deklarował, a tak
26tenże Woźny tak Strona Szlachtą przy Sobie będącą Oświadczywszy się
27z tamtąd odiachał, y tu przed Urzędem stanowszy prawdziwą Za-
28niesionego Aresztu, uczynił, y zeznał Relacyą, Woźny nieumieiący
k. 29v (skan 0031, strona lewa, góra)
1pisać, znak krzyża ręką kładnie Błażey Taszycki. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: nazwisko i urząd rekwirenta („Jgnacego na gornym Cieszkowie[?] Cieszkowskiego Podcz.[?] Czerniee.[?]”; w nagłówku „Wiel. Cieszkowskiego P.C.”), świadek „Junickiego[?]”, imiona hajdamaków („Trynka[?]”, „Oleksę[?] Bereżenka[?]”, „Złotonoszenka[?]”, „Burdaka[?]”), nazwa wsi „Kaczówkę[?]”, „u Roboczego Martynow[?] w przytach[?]” (sens niejasny – może „u Roboczego [?] Martynowa”), „Żołtowskiego Cześn.[?] Nowogr.[?]” – komisarz klucza niemirowskiego. Akt 62 (areszt hajdamaków w Niemirowie na rekwizycję Grocholskiego) wymienia te same osoby i pozwala porównać nazwiska: Petro, Chwedko, Trynko[?], Palij Szkurdenkowie, Oleksa[?] Burdenko[?], Hryć[?] Złotonoszenko, Petro Zaporożec, Hryćko Bartak, Buraczka[?].
Poprawiono wg aktu 62: Olexa Bereżenko, [Petro] Zaporożec, Buraczek (w rękopisie aktu 61 imię „Petra” przed „Zaporożca” zapewne opuszczone przez pisarza).
Objaśnienia: hajdamacy – zbrojne grupy rozbójnicze (często z udziałem Zaporożców) na Ukrainie prawobrzeżnej, poprzedzające koliszczyznę 1768 r.; przyporęczyć – oddać pod poręczenie (dozór) właściciela lub urzędnika dóbr; areszt w 500 grzywnach – pod karą 500 grzywien w razie wypuszczenia; affektacja – żądanie; rekwizycja – wezwanie urzędowe.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Błażej Taszycki zeznał, że 22 stycznia 1768 na żądanie Ignacego Cieszkowskiego[?], podczaszego czernihowskiego[?], był w mieście Niemirowie i w obecności szlachty Jana Wolańskiego i Stefana Junickiego[?] aresztował – każdego pod karą 500 grzywien – hajdamaków: Petra, Chwedka, Trynka[?] i Palija Szkurdenków, Olexę Bereżenkę, Hryćka Złotonoszenkę, Petra Zaporożca (zięcia przysiężnego), Hryćka Bartaka i Buraczka, którzy rabowali wieś Kaczówkę[?] i zabrali ponad 3000 zł w gotówce. Aresztowanych przekazał pod dozór komisarza klucza niemirowskiego (z ramienia Żołtowskiego[?]), który przyjął areszt i zobowiązał się imieniem dziedziców dostawić ich do rozprawy prawnej. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 62
Relacja woźnego Sebastiana Dzikowskiego o areszcie hajdamaków (Szkurdenków, Bereżenki, Złotonoszenki, Petra Zaporożca i in.) w Niemirowie na rekwizycję Michała Grocholskiego, sędziego ziemskiego bracławskiego, za nocny rabunek poddanego woronowickiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 stycznia 1768, Winnica (areszt 22 stycznia 1768)
Karty / skanyk. 29v (skan 0031, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 29v (skan 0031, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca Januarii, Dwudziestego Trzeciego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grod. Winn. y Przedemna
25Jmieniem JW. Pana Swego przyiowszy, pomienionych Aresztowa-
26nych do rozprawy prawney dotrzymać deklarował, y Submitto-
27wał się, o czym On Woźny Szlachtą pomienioną Sobie przytom-
28ną, oświadczywszy się, z tamtąd powrocił, y tu przedemną Urzędem
29prawdziwego Aresztu Swego uczynił, y zeznał Relacyą. De quo Oreno[?]
30Ejusdem Militis[?] Relatio[?], Woźny nieumieiący pisać Krzyż Swięty kła-
31dnie Sebastyan Dzikowski. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: świadkowie „Federowicza[?]”, „Koźmiatowskiego[?]”; imię „Tyszka[?]” (w akcie 61 odczytane „Trynka[?]”); formuła końcowa „De quo Oreno[?] Ejusdem Militis[?] Relatio[?]”. Data aresztu w tekście: „Dnia Dwudziestego Januarij” (20 I) – w akcie 61 areszt tych samych osób 22 I.
Akt równoległy do aktu 61 (ci sami hajdamacy aresztowani w Niemirowie, przyporęczeni komisarzowi Żołtowskiemu). Wyliczenie osób w tym akcie pozwala poprawić akt 61: Olexa Bereżenko (pewne), Petro Zaporożec – zięć przysiężny, Buraczek (nie „Burdak”).
Objaśnienia i tłumaczenia: hajdamacy – zbrojne grupy rozbójnicze na Ukrainie prawobrzeżnej; hultayny – włóczęga, łotr; przyporęczyć – oddać pod poręczenie (dozór); benevole – dobrowolnie; submittował się – zobowiązał się (poddał się); de quo … relatio – o czym relacja tegoż woźnego (?).
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Sebastian Dzikowski zeznał, że 20[?] stycznia 1768 na żądanie Michała Grocholskiego, sędziego ziemskiego bracławskiego, w obecności szlachty Mikołaja Federowicza[?] i Macieja Koźmiatowskiego[?] był w Niemirowie, mieście Piotra Potockiego, starosty śniatyńskiego, i na zamku u komisarza Żołtowskiego aresztował – każdego pod karą 500 grzywien – poddanych starosty, a zarazem hajdamaków-rozbójników: Petra, Chwedka, Tyszka[?] i Palija Szkurdenków, Olexę Bereżenkę, Hryćka Złotonoszenkę, Petra Zaporożca, Hryćka Bartaka i Buraczka, którzy nocą obrabowali Wasyla Szewca, mieszkańca Woronowicy i poddanego Grocholskiego, zabierając 1000 zł gotówki i inne rzeczy. Komisarz przyjął areszt imieniem pana i zobowiązał się dostawić aresztowanych do rozprawy. Woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
Akt nr 63
Manifestacja Michała Miastkowskiego, miecznikowica[?] urzędowskiego, przeciw Janowi Antoniemu Bakorzewskiemu[?], podstolemu podlaskiemu[?], o nieważność kontraktu rezygnacji, roboracji, donacji i kwitu z zapłaty za część Zabokrzycza (z 2000 zł otrzymał tylko 594 zł w gotówce i rzeczach)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
36ście Osmdziesiąt Osm[?], Zygarkiem Sto Czterdzieści Osm[?], Parą Pi-
37stoletami Dziewięćdziesiąt Złł Pol. odebrał, a więcey ani Pieniędz-
38mi gotowemi, ani żadnemi rzeczami, nad wyż wyrażone pie-
39niądze, y rzeczy z rąk Wiel. Obżałowanego nieperceptował, Pienią-
40dze, Parę Koni[?], Zygarek, Pistolety in natura oddać oświadcza, y de-
41klaruie Wiel. Obżałowanemu, przeto iterum de nullitate wspom-
42nionych Tranzakcyi przed Aktami teraźnieyszemi manife-
43statur. Michał Miastkowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: imię/przydomek i urząd komparenta („Michał Bilina[?] Miastkowski Miecznikowicz[?] Urzędowski Dobr połowy[?] Zuki[?] Zabokrzyckiey”; w nagłówku „Miecz. Urzędowskiego”, por. akt 56: bracia Tadeusz[?] i Michał Miastkowscy, miecznicy urzędowscy); imię i nazwisko obżałowanego („Janowi, Antoniemu [kipie – przekreślone] Sominis[?] Jełło[?] Bakorzewskiemu[?]”, w nagłówku „Bakorzewskiemu[?] P.P.” – podstoli podlaski[?]); „Ewerowanych[?]” (zapewne „ewinkowanych”); „in solidum[?]”. Wyliczenie świadczeń (72 zł gotówką, koń[?] 288[?] zł, zegarek 148[?] zł, para pistoletów 90 zł) daje ok. 598 zł wobec deklarowanych 594 zł – liczby niepewne.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta praesentia castrensia Vinnicensia – do niniejszych akt grodzkich winnickich; in anno nunc pridem elapso – w roku niedawno upłynionym; de persoluto pretio – z zapłaconej ceny; ad mentem – stosownie do; contractus resignationis – kontrakt odstąpienia dóbr; in vim – na mocy; recusat – odmawia; in suo robore – w swojej mocy; de nullitate – o nieważność; roboracja – zatwierdzenie (oblata) kontraktu; ad complementum – na uzupełnienie; nieperceptował – nie otrzymał; in natura – w naturze; iterum de nullitate … manifestatur – ponownie się manifestuje o nieważność.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Michał Miastkowski, miecznikowic[?] urzędowski, dziedzic części Zabokrzycza po przodkach, zamanifestował się przeciw Janowi Antoniemu Bakorzewskiemu[?], podstolemu podlaskiemu[?]. Obżałowany nabył od niego na mocy donacji część Zabokrzycza (woj. bracławskie, pow. winnicki) i 12 lutego 1767 uzyskał kwit z zapłaty 2000 zł zgodnie z kontraktem rezygnacji, choć faktycznie dał tylko 594 zł; pozostałych 1406 zł, mimo wezwań listownych i przez przyjaciół, nie chce oddać, a nawet grozi komparentowi, chcąc utrzymać transakcje w mocy. Wobec tego Miastkowski manifestował się o nieważność kontraktu rezygnacji, jego roboracji, donacji i kwitu, zapowiadając porozumienie w sprawie tych dóbr z Janem Feliksem Kopczyńskim, który przed obecnym wyzuciem posiadał je z ewikcji przodków komparenta. Oświadczył, że wraz z żoną gotów jest przysięgą stwierdzić, iż otrzymał tylko: 72 zł w gotówce, konia[?] (288[?] zł), zegarek (148[?] zł) i parę pistoletów (90 zł), i że pieniądze oraz rzeczy gotów zwrócić w naturze.
Akt nr 64
Manifestacja Michała Dzieży, dziedzica części wsi Płaszówka, Pociapki i Noworocze (pow. krzemieniecki), przeciw Bilińskiej z Potockich, wojewodzinie chełmińskiej, i jej dyspozytorom L. Jezierskiemu i J. Łomaszewskiemu[?] o wymuszenie podpisu skryptu i wyręb lasów, de nullitate skryptu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
13dziny Chełmińskiey na on czas będącym Manifestuie się Oto: Jż
14Urod. Jezierski, y Łomaszewski[?], sprowadziwszy Urod. Mani-
15festanta do Dobr Kaykur[?] JW. Woiewodziny Chełmińskiey Pani Swo-
16iey, y tam przez dni kilka przytrzymawszy, upoiwszy Variis Soli-
17citationibus, nieumieiącego dobrze czytać, a pisać cale nie, za-
18tym dobrze podpoiwszy, do Podpisu iakowegoś Skryptu wzglę-
19dem Części Dobr Wsiow Płaszowki, Pociapek, y Noworoczy
20niewiadomo Manifestantowi w iakim Sensie napisanego, Ono-
21rem[?] Pani Swoiey służącego w Dobrach Kaykurach[?] przywie-
22dli, a nadto Lasow Manifestantis własnych Dziedzicznych trzy-
23maiąc także w wyż wyrażonych Dobrach Części, Sam JW. Woie-
24wodzina przez moc y siłę manifestantowi używać, y pożytko-
25wać broni, y niedopuszcza, y Jnne krzywdy czynić odważa się,
26Lasy Płaszowieckie, Pociapskie, y Noworoczkie wycinać każe,
27y dezolować, y na swoy pożytek obraca, oco wszystko iako y o Skrypt,
28ktory ieśliby iakowy in praeiudicium Urod. Manifestanta Substan-
29cyi był napisany, a przez tegoż Komparenta praemisso modo
30podpisany, aby temuż Manifestuiącemu się w czym napotym
31nieszkodził, dla tego o nieważność Onego, iako nieprawnie wy-
32muszonego, et ratione Omissorum manifestuie się, Salva Ejus-
33dem Manifestationis, za doświadczeniem się de Contentis wspom-
34nionego Skrypta melioratione. Comprs nieumieiący pisma
35znakiem Krzyża Swiętego podpisuie się Michał Dzieża. +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: „Cześciow[?]” (może „Części” – dziedzic części wsi); imię wojewodziny („Siedlnice[?] lub Jnnego Jmienia” – pisarz nie znał imienia); nazwisko dyspozytora „Łomaszewskiemu[?]”; nazwa dóbr wojewodziny „Kaykur[?] / Kaykurach[?]”; „Onorem[?] Pani Swoiey służącego” (sens: na korzyść swojej pani). Nazwy wsi: Płaszówka, Pociapki (Poczapki), Noworocze – odczyt dość pewny, identyfikacja niepewna.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; subveniendo integritati substantiae suae – zabezpieczając całość swego majątku; variis solicitationibus – rozmaitymi namowami; in praeiudicium – na szkodę; praemisso modo – wyżej opisanym sposobem; et ratione omissorum – i z racji rzeczy pominiętych; salva eiusdem manifestationis … melioratione – z zastrzeżeniem poprawy (uzupełnienia) tej manifestacji po zapoznaniu się z treścią wspomnianego skryptu.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Michał Dzieża, dziedzic części wsi Płaszówka, Pociapki i Noworocze w województwie wołyńskim, powiecie krzemienieckim, zamanifestował się przeciw wojewodzinie chełmińskiej Bilińskiej z Potockich (imienia nie podano) oraz jej ówczesnym dyspozytorom Ludwikowi Jezierskiemu i Stanisławowi Łomaszewskiemu[?]. Dyspozytorzy sprowadzili go do dóbr wojewodziny Kaykury[?], przetrzymali kilka dni, spoili i namowami nakłonili tego słabo czytającego i nieumiejącego pisać człowieka do podpisania skryptu dotyczącego jego części owych wsi, napisanego w nieznanej mu treści na korzyść ich pani. Ponadto ludzie wojewodziny zabraniają mu korzystać z jego własnych lasów i każą wycinać i niszczyć lasy płaszowieckie, pociapskie i noworockie na swój pożytek. Dzieża manifestował się o te krzywdy i o nieważność wymuszonego skryptu, zastrzegając sobie uzupełnienie manifestacji po poznaniu jego treści; jako niepiśmienny podpisał się krzyżem.
Akt nr 65
Manifestacja Jana Feliksa Kopczyńskiego, subdelegata grodzkiego winnickiego, i Franciszki z Zalewskich[?] Kopczyńskiej, dziedziców części Zabokrzycza, przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, Franciszkowi i Wincentemu Potockim, wojewodzicom poznańskim, Pawłowi Stanisławowi[?] Starzyńskiemu, generałowi, dzierżawcom i komisarzom (Kowalski, Żołtowscy), Bakorzewskiemu[?], J. Boguckiemu i in. o expulsję (wyzucie) z dóbr Zabokrzycze i krzywdy
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
7um końmi swoiemi paszą, dosyć iniuriis fundamento bez żad-
8ney konwikcyi prawney, nawet bez wydanego Pozwu nieczeka-
9wszy, od własney Fortuny y Chleba Manifestantow wygnali, y Ex-
10pulsyą Manifestantom uczynili, ktory od swoiey Substancyi
11oddaleni zostawszy, Chleb, Owies, Siano, y co tylko do konsum-
12pcyi należy, kupować muszą, Len nietarty w Stayni złożony
13przed końmi ściełą[?], na maiątki rozbieraią, y na koty wytykaią,
14Bydło, Klacze Folwarczne, Owce, kozy, Swinie y Drob wszela-
15ki, bez dozoru, y przez trzymanie Browaru na takowych
16ciężkich mrozach zginąć musi, Siedm kadek zatartych w Bro-
17warze Robota[?] po trzymaniu Gorzelnika[?] Aoglarza[?] y Browaru, Mroży-
18powysiadali[?], W. Bukorzemski[?] maiąc z Listem prosząc po Stę-
19py do Kopiorowki od W. Manifestantki Parą końmi w Sanek
20Swego Alexandra Stangryta, konie zwrocił[?] y Szoramiści[?]
21Siebie do Glinianca[?] bez żadney przyczyny wziąć kazał, na List
22nawet nieodpisał, Stangryta w Klopśkowce[?] związać chciał, kto-
23ry piechoto do Zięci przyiść musiał, a końmi z Szorami y Wo-
24zkiem przez Niedziel Cztery ieżdżąc żeduie[?] na rekwizycyą od-
25dał, Szkody wiele we wszystkiem Urod. Bogucki z Kozakami
26zfomentowawszy, z Rady tegoż W. Bukorzemskiego[?], a za Ordynan-
27sem WWch Żołtowskich Braci przez gwałtowne wyrzuce-
28nie z własney Possessyi, Manifestantom naczynił, ktore szko-
29dy w rzeczach rożnych Czasu Prawa Jnkwizycyą dowiedzione
30y osobliwym Regestrem spisane będą. A zatym powtor-
31nie pko wyż Obżałowanym Manifestantes Salva Sibi o-
32nus[?] fuerit melioratione, tudzież de nullitate Regestru
33coactive przez Siebie, niby na odebrane rzeczy podpi-
34sanego, Udawszy się ad Asilum Sae Justitiae żalą się.
35Jan Felix Kopczyński mp Franciszka Kopczyńska.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo pośpieszne; wiele nazwisk niepewnych, zwłaszcza w wyliczeniu Kozaków-Sawińców (k. 31 w. 25–31) i domowników (k. 31: „Woyciechowi Bycu[?], y Franciszkowi Synowi Rusiyanom[?] z Kopijowskiego[?] Dworu”, „Odwatym[?] Brockowi Hurzeskanowi[?]”). Nazwisko plenipotenta wojewodziców poznańskich zapisane „Bakorzewski”/„Bukorzemski” (por. akt 63 – Jan Antoni Bakorzewski[?], podstoli podlaski). Niepewne także: „Sumę[?] Wodochryszcza Ruskie” (święto Wodochreszcza – Jordanu, 6/18 I st. st.), „Kotowiecky[?]” / „Kotowicki”, „z Starawarach[?]”, „Mutinowskiego[?]”, „Kopiorowka[?]”, „Glinianiec[?]”, „Klopśkowce[?]”, k. 32v w. 3 i 17–24.
Daty: najazd 13 I 1768 (w nocy o godz. 9 wieczorem), dalsze gwałty 18, 19 i 20 I 1768. Dziewiętnasty stycznia – Michał Zalewski, posesor Słobódki, brat rodzony manifestantki (por. akt 57).
Tłumaczenia łaciny i objaśnienia: comparentes personaliter – stawiwszy się osobiście; bi nominis – dwojga imion; vigore iurium sibi servientium – na mocy przysługujących im praw; expulsja – wyzucie z posiadania; quo praetextu – pod jakim pozorem; in vilipendium honoris – na zniewagę czci; in commoditatem usus sui – na swój użytek; iniuriis fundamento – z krzywdą (bez podstawy); konwikcja – przekonanie sądowe (wyrok); coactive – pod przymusem; salva sibi … melioratione – z zastrzeżeniem poprawy (uzupełnienia); ad asylum sacrae iustitiae – do schronienia świętej sprawiedliwości; Sawińcy – Kozacy nadworni (od dowódcy Sawy?) w milicji niemirowskiej; janczarka – długa strzelba; kaplony – kapłony.
Streszczenie
23stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Feliks Kopczyński i jego żona Franciszka z Zalewskich, subdelegatowie grodzcy winniccy, dziedzice i od sześciu lat nieprzerwani posesorzy części wsi Zabokrzycze (woj. bracławskie, pow. winnicki), z płaczem zamanifestowali się przeciw Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu i staroście leżajskiemu, opiekunowi małoletnich Franciszka i Wincentego Potockich, wojewodziców poznańskich, dziedziców klucza niemirowskiego; Pawłowi Starzyńskiemu, generałowi wojsk koronnych, arendownemu posesorowi tych dóbr; braciom Żołtowskim – Franciszkowi, cześnikowi, gubernatorowi niemirowskiemu, i Andrzejowi, łowczemu kruszwickiemu, komisarzowi; Janowi Bakorzewskiemu[?], podstolemu podlaskiemu, plenipotentowi wojewodziców; Józefowi Boguckiemu, chorążemu milicji nadwornej niemirowskiej; Michałowi Stefanowiczowi, palestrantowi grodzkiemu; Marcinowi Kotowickiemu[?], manualiście, i kilkunastu Kozakom „Sawińcom”. 13 stycznia 1768 o 9 wieczorem Bogucki z ok. 20 Kozakami przybył z Niemirowa do Zabokrzycza, obstawił dworek wartami, zastraszył manifestantkę z dziećmi, wprowadził swoje konie do stajni, karmił je pańskim sianem i owsem. 18 stycznia, w święto ruskie, kazał poddanym młócić owies, zdzierać obrazy ze ścian i wyrzucać sprzęty, a rzeczy przewieźć do chaty tkacza; rodzinę wyrzucono ze dworu i zmuszono do nocowania w ciasnej, zimnej chacie. 19 stycznia Bogucki, gdy przybył Michał Zalewski, brat manifestantki, posesor Słobódki, strzelił z pistoletu w izbie, a na drzwiach na pośmiewisko namalował kota; Kozak Andrij Piśmienny straszył dzieci. 20 stycznia manifestanta wraz z córką Dorotą Trawińską, cześnikówną, i dziećmi trzymano pod wartą, potem kobiety i dzieci wypędzono (piechotą, w mróz, na Słobódkę do Miedzwieckiej), a Kopczyńskiego trzymano pod strażą razem ze stangretem Aleksandrem Stangrytem; jego siostrzeńca Józefa Mutinowskiego[?] związano; Stefanowicz i Bogucki spisali rzeczy według własnego uznania i zmusili Kopczyńskiego do podpisania rejestru. Kozacy pili gorzałkę z piwnicy i strzelali; arendarza Dawida pobito nahajami i zabrano z karczmy żywność; zajęto browar, młyn, drób, ryby, miód, masło, sery, len, a bydło, owce i trzoda bez dozoru giną; zabrano też parę koni ze stangretem. Wszystko to uczyniono z rady Bakorzewskiego[?] i na rozkaz Żołtowskich, bez wyroku i pozwu, wyzuwając manifestantów z posesji. Kopczyńscy manifestowali się o expulsję i szkody (do udowodnienia inkwizycją i osobnym rejestrem) oraz o nieważność wymuszonego rejestru.
Akt nr 66
Manifestacja Andrzeja Brudnickiego imieniem Jana Pawła Berezy[?], cześnika witebskiego, oraz Michała i Andrzeja Surdzińskich[?], stolników źwirskich[?], dziedziców Stubnika[?], przeciw Antoniemu Wielogórskiemu, wojskiemu bracławskiemu, i Andrzejowi Aleksandrowi Wielogórskiemu z żoną Franciszką z Barczewskich[?] o krzywdy, porąbanie poddanych Stubnika przez hajdamaków (Łodyżyn[?]) i in.
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
42Co pomieniony Skarb wykopali na Zawsze z Wiszeniem[?] Ja-
k. 33v (skan 0035, strona lewa)
1me z zwidzeniem[?] Ludzi z boku patrzącym zarżnęli: Ergo
2Jstinctam[?] movere Actionem, iż WW. Comprtes Pryncypałowie
3deklaruią. Teraz zaś będąc tuta in foro Conscientiae, iż bez
4władzy rządu Dziedzicznego nad Poddaństwem Swym od Boga
5y Prawa pozwolonym, eximendo też Poddaństwo zwierzchności[?]
6swey Dworskiey y Osoby Swey, iako Dziedzicow, od oczernienia y ob-
7winienia nie sprawiedliwego WW. Comprtis Pryncypałow, de de-
8rogata Rządu honestate sui cribro[?] iure agere in foro Cau-
9sae congruo et competenti oświadczaiąc się. Że iż WW. Obżał.
10obwiniwszy Roboczego Omeryka[?] Arestem, podług Prawa Za-
11tym odtychże WW. Comprtis Pryncypałow do rozprawy praw-
12ney przyporęczonego, iż WW. Comprtis Pryncypałowie z przyczyny
13zatrudnienia Sprawuiącego niegrzecznie[?] po mieszkaniu w Do-
14brach Swych Stubnickich obawiaią się, aby przeciąg Czasu wię-
15trzymanym więzieniu, quo facto ucieczka nieprawidłowo prze-
16szkodziła Prawu w dotrzymaniu do Sprawy. Zaczym niniey-
17szy Comprs Nne cuius supra ex mente Legis Stabilienia[?] pro-
18mptitudinem[?], ex re, et Persona Sui Stronie WW. Obżał. dekla-
19ruiąc, y oświadczaiąc teraz ad Sequestrum w Zamku Niemi-
20rowskim, tegoż Roboczego Omeryka, lokuiąc y oddaiąc Stawić[?]
21in Termino, tam de Locatione Arestem pretendowanego, iako y
22krzywdy wyż wyrażone, tudzież Honoru Swego y oczernienia Pod-
23danych Contra Supra fatos iterate queritur et Manifes-
24tatur. Andrzey Brudnicki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo pośpieszne; odczyt w wielu miejscach orientacyjny (zwłaszcza k. 33 w. 11–14, 20–37 i k. 33v w. 1–9, 17–18). Komparent wg podpisu: Andrzej Brudnicki. Imię i nazwisko pryncypała „Jana Pawła binominis Berezy[?] Cześn. Witeb.[?] przyrodniego” niepewne; „Surdzińskich[?] Stolnikow Zwirsk.[?]” niepewne; nazwa dóbr „Stubnik[?]” (Stubniki?) niepewna; „Omeryk[?]” – imię aresztowanego poddanego niepewne.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex parte – imieniem i ze strony; binominis – dwojga imion; cribroso calamo – piórem „sitowym”, dziurawym (tj. nierzetelnie) [?]; expressione plena et obiectis – pełne wyrażeń i zarzutów; derogare honori – uwłaczać czci; obiiciendo – zarzucając; ergo distinctam movere actionem – zatem wszczynać osobną sprawę; in foro conscientiae – przed trybunałem sumienia; eximendo – wyjmując (spod zarzutu); de derogata … honestate … iure agere in foro causae congruo et competenti – o ujmę czci dochodzić prawem przed właściwym sądem; ex mente legis – stosownie do prawa; ad sequestrum – do aresztu (przechowania); in termino – w terminie; de locatione – o osadzenie; contra supra fatos iterate queritur et manifestatur – przeciw wyżej wymienionym ponownie się skarży i manifestuje.
Korekta wg aktu 82 (odpowiedź Wielogórskich z 29 I 1768, pismo wyraźniejsze): dobra „Stubnik[?]” to zapewne Hubnik; „Surdzińscy[?]” – Swidzińscy, stolnikowicze zwinogrodzcy (nie „źwirscy[?]”); „Jan Paweł Bereza[?]” – Jan Paweł Borzyk[?], cześnik witebski; „Omeryk[?]” – Hawryło Osmeryk; matka Antoniego Wielogórskiego – Franciszka z Barciowskich[?]. Do weryfikacji na skanie przy rewizji.
Streszczenie
26stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Andrzej Brudnicki imieniem Jana Pawła Berezy[?], cześnika witebskiego[?], oraz braci Michała i Andrzeja Surdzińskich[?], stolników [źwirskich?], dziedziców dóbr Stubnik[?], a także całej gromady poddanych stubnickich, zamanifestował się przeciw Antoniemu Wielogórskiemu, wojskiemu bracławskiemu, oraz Andrzejowi Aleksandrowi i Franciszce z Barczewskich[?] Wielogórskim. Wielogórscy przez syna zanieśli manifest, w którym oczernili niewinną gromadę stubnicką i dwór, choć dawne sąsiedzkie krzywdy zostały polubownie załatwione z udziałem ich krewnego Babeckowskiego[?]; zarzucili zabójstwa, krzywdy i spasienia, które w rzeczywistości sami popełniali przez swoich poddanych. Ponadto poddani Wielogórskich z miasta Łodyżyna[?] napadli w zapustach stubnickich na arendarza Matwieja[?] Mogutowskiego[?], oskarżonego przez nich o udział w hajdamackich sprawach, okaleczyli go i porzucili; wykopali też jakiś skarb na gruncie stubnickim. Wobec obwinienia poddanego Omeryka[?] i jego aresztu komparent oświadczył, że oddaje go do sekwestru na zamku niemirowskim, z obowiązkiem stawienia w terminie, i ponowił skargę o krzywdy i zniesławienie dziedziców i poddanych. Podpisał Andrzej Brudnicki.
Akt nr 67
Manifestacja Jana Leto[?] Nowickiego imieniem Franciszka Rokickiego, łowczego smoleńskiego[?], posesora Bukajówki[?] i Łesiówki[?], przeciw Wielohorskiemu, podstolemu parnawskiemu[?], dziedzicowi Żywotówki, o zabór gruntów i lasów, pasieki, zabór koni i pustoszenie, z prezentacją dwóch koni
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
7leczenia z Dzierstwa[?], y uciemiężenie Poddaństwu Swoiemu nie po-
8niosł w strzemięźliwości, też Same krzywd czynić nie przesta-
9wał, y powielokrotnie licencyeli[?], o ktore to iako antelatiores,
10tak y ad Praesens poczynione krzywdy prawnie dopominać się
11nne tegoż Pryncypała offieruiący[?], teraz ratione praemis-
12sorum nne quo supra queritur et Manifestat. Et in continen-
13ti, ac pro Verificatione Comprsor[?] idem Comprs Koni pa-
14rę, Jednego karego, a Drugiego kasztanowatego, w futorze[?] przy
15uczynionym Sadow[?] y Lasow od Ludzi wyż wzmiankowanego
16Wiel. Wielohorskiego porzucone prezentował, y do wyrzucenia[?]
17Stronie circa Acta zostawił. Jan Leto[?] Nowicki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo pośpieszne, odczyt w wielu miejscach orientacyjny. Niepewne: przydomek komparenta „Leto[?]” (podpis „Jan Leto Nowicki”); urząd Rokickiego „Łow. Smoleń.[?]”; nazwy dóbr „Bukaiowki[?]”, „Łesiowki[?]”; urząd Wielohorskiego „Podstoll. Parnawskiemu[?]”; „uchowawszy[?]”, „na Lazy[?]”, „Codom[?]”, „desertam orabiam[?]”, „krzyżanego[?]”, „z Dzierstwa[?]”, „licencyeli[?]”, „Sadow[?]”. Wielohorski = Wielogórski (por. akt 66 i 44-1-3, gdzie Wielhorscy/Wielogórscy).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex parte – imieniem i ze strony; suo titulo possessor – posesor ze swego tytułu; distinctim – osobno; possessionem sui et usum firmare – utwierdzić swoje posiadanie i użytkowanie; antelatiores – wcześniejsze (krzywdy); ad praesens – obecnie; adminiculo brachio Cosacorum – z pomocą zbrojnej ręki Kozaków; his non contentus – nie poprzestając na tym; in recenti – świeżo; vilipendendo – lekceważąc; prosecutis causis – mimo toczących się spraw; ratione praemissorum nomine quo supra queritur et manifestat – z powodu powyższego imieniem jak wyżej skarży się i manifestuje; et in continenti ac pro verificatione – i zaraz, dla potwierdzenia; circa acta – przy aktach.
Streszczenie
26stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Leto[?] Nowicki imieniem Franciszka Rokickiego, łowczego smoleńskiego[?], posesora dóbr Bukajówka[?] i Łesiówka[?], zamanifestował się przeciw Wielohorskiemu, podstolemu parnawskiemu[?], dziedzicowi Żywotówki, oraz jego ludziom i Kozakom. Obżałowany, nie poprzestając na wcześniejszych gwałtach (opisanych w osobnych manifestach), przez gwałtowny wstęp usiłował utwierdzić swoje posiadanie przyległych gruntów i lasów Rokickiego i nasyłał zbrojnych Kozaków nadwornych na tamtejsze pasieki; ostatnio jego ludzie najechali chutor i pasieczysko dworskie, niszcząc je i ogołacając drzewa owocowe; mimo toczących się spraw nie ustaje w zaborach, najazdach, biciu i okaleczaniu poddanych. Dla potwierdzenia komparent zaprezentował parę koni – karego i kasztanowatego – porzuconych przez ludzi Wielohorskiego w chutorze, i zostawił je przy aktach.
Akt nr 68
Manifestacja Szewalskiego[?] przeciw Gendrowi[?] i innym – wpis niewprowadzony (sam nagłówek marginalny)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
1[pozostała część strony pusta – tekst aktu nie został wpisany; na stronie tylko zakreślenie pustego miejsca]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pod numerem 68 pisarz wpisał jedynie nagłówek marginalny; reszta k. 34 pozostała pusta i została zakreślona (por. akt 8 – wpis niewprowadzony). Nazwiska w nagłówku niepewne („Szewalskiego[?]” – może Szewelski; „Gendrowi[?]”).
Streszczenie
Wpis niewprowadzony: na k. 34 zachował się tylko nagłówek marginalny „Nro 68 – Manifestacja urodzonego Szewalskiego[?] przeciw Gendrowi[?] i innym”; treści manifestacji nie wpisano, a puste miejsce zakreślono.
Akt nr 69
Manifestacja Adama Kowalskiego swoim i brata Aleksandra imieniem przeciw Antoniemu Pinowskiemu[?], posesorowi Kiszczyniec[?], sukcesorowi Grzegorza Pinowskiego[?], o zabór koni i rzeczy (ponad 5000 zł), więzienie i wymuszony kwit
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
18Comparens Swym, y Brata Swoiego, tak o poczynione krzyw-
19dy, iako też w Więzieniu kwitu wymuszonego, o rzeczy zabra-
20ne, y do tych czas w Siebie zatrzymane iterum atque iterum
21coram Actis Praesentibus queritur et manifestatur, prosząc o przyięcie co-
22piam Actis connotari[?] Co y otrzymał. Adam Kowalski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo pośpieszne; niepewne zwłaszcza: nazwisko obżałowanego „Pinowski[?]” (nagłówek „W. Pinowskiemu[?] o harcerzy[?]” – może „o karczmę[?]”), nazwa dóbr „Kiszczyńce[?]”, początek k. 35v („nadam et Generum[?]”), w. 9–11 („dziecinnemi zaptępaści[?] czasy”). W wyliczeniu rzeczy (k. 35) liczne nazwy i kwoty niepewne: „Biesiagi[?]”, „Lądownica[?]”, „Szercia[?]” (szuba?) „Wilczemi” / „Koperowa” podszyta, „Grodeturowy” (z gros de Tours), „awtowany[?]”, „Karawoie[?]”, „Szyn[?] dalszych Zelaza[?]”, „Kanagiryk[?]”, „Przesiadło[?]”, „Wrożek[?] z obręczką Srebrną”, „Zaniemki[?]”, „Pierzka … matrycalna”. Akt 68 (sam nagłówek) – możliwy nieudany początek tej sprawy; nazwisko w nim odczytano „Szewalskiego[?]”, w akcie 69 nagłówek „Kowalskich”.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; ad acta praesentia – do niniejszych akt; in procinctu – w drodze (w pogotowiu); valoris – wartości; in usum sui – na swój użytek; in carcere – w więzieniu; in quem finem – w tym celu; iterum atque iterum coram actis praesentibus queritur et manifestatur – raz po raz skarży się i manifestuje przed niniejszymi aktami.
Streszczenie
26stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Adam Kowalski swoim imieniem i brata Aleksandra zamanifestował się przeciw Antoniemu Pinowskiemu[?], posesorowi dóbr Kiszczyńce[?] po zmarłym bracie Grzegorzu Pinowskim[?]. Grzegorz Pinowski, wbrew prawu rycerskiemu, napadł w drodze na Aleksandra Kowalskiego, szlachcica żyjącego uczciwie, i zabrał mu cztery konie (kary 150 zł, siwy 400 zł, gniady 300 zł, myszaty 150 zł), kulbakę, uprząż, wózek, pistolety, szablę, odzież (żupan, kontusze, szuby, pasy, czapki), łańcuch srebrny, książkę łacińską, kilim, obicie, wosk i wiele innych rzeczy – łącznie ponad 5000 zł; ponadto więził go ponad tydzień, bił i znęcał się nad nim. Gdy ojciec Kowalskich przybył do Kiszczyniec[?] perswadować, sam został aresztowany na tydzień, a w więzieniu wymuszono kwit. Po śmierci Grzegorza Antoni Pinowski, jako sukcesor dóbr i rzeczy, obiecywał zadośćuczynienie, lecz od kilku lat zwleka. Kowalski manifestował się o krzywdy, wymuszony w więzieniu kwit i zatrzymane rzeczy; podpisał manifestację.
Akt nr 70
Protestacja Józefa Zuchalskiego swoim i Jana Zarzy[?] imieniem przeciw Janowi Radkowskiemu, byłemu dyspozytorowi kochanowskiemu, o dwuletnie więzienie w kajdanach, zabór rzeczy i pobicie sług, z prezentacją kajdanów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
39nie Sobie[?] niewinnego iako nayzwiększego Złoczyńcę więził, więz-
k. 36v (skan 0038, strona lewa)
1ący Lat Dwoch, y do swego Pana opisywał, niewinnie potępiał, z Dwo-
2ru[?] napadszy dwoie ich y Pan-[...] więzi[?], y Pułtow[?] przysłał[?] Czter-
3nastu na trzymanie w niewoli, Oswiadczał[?] się Urod. Ignacego
4Zybowskiego[?] mala habita ratione tyrańsko rozgami Zbić kazał,
5y Ledwie żywego wypuścił. Urod. Jana Zarzy[?], ktory za wiadomo-
6ścią WW Sędziego Grod. Winn., y Urod. Komparenta z Psiarnią y
7chartami z wielką Expensą nabytemi wyprawionego[?] w dro-
8dze z rożnych Stron przybranemi Ludźmi na dobrowolney
9Drodze po nieprzyiacielsku napadł, Psiarnię zabrał, Samego
10Urod. Zarzy[?] w więzy swe wziął, do Kochanowki niewolni-
11czo przyprowadził, a przyprowadziwszy nad zamiar[?] w Zam-
12ku kazawszy rozciągnąć z Obelgą y Hańbą zprowadzonego[?] Ludu
13Jnquam maximum Ludibrium odbieraiąc prawie razem Zdro-
14wie, Honor, y Życie, nielitościwie kijmi, Duch tylko zostawu-
15iąc w Ciele, poty, poki na Kiiach[?] nieustał bić kazał, A potym
16Z tym się Oswiadczył, ktoryby kolwiek z Szlachty, albo li też z Chło-[?]
17pow miałby dla użalenia się do JW Pana KK. wyiechać, te-
18dy, y kiedy Szlachcic podobnie zbytkował się będę[?], a ieżeli
19Chłop tot zabiię[?] zapłacę Koniuszemu[?] Summę, temi Słowy
20zawsze się popisywał przed Ludźmi, y co tylko było okrutności[?]
21tak Ludziom Poddanym, Jako y Zaciężnym[?] się czynił, y wyrzą-
22dzał, Co wszystko Tenże Urod. Comprs Suo, et Cuius supra
23Nne iterata[?] vice protestowawszy się na Dowod prawdy
24y Krzywdy Swoiey, kaydany Zelazne do tych czas z wyrą-
25bionych[?] ręcznych[?], tylko z Nog maiąc, ad[?] coram Officio
26prezentował, a prezentowawszy ob non nullas et certas
27Rationes dla sparcia Sprawy Swoiey do Siebie wziął.
28Józef Zuchalski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo pośpieszne; papier z dziurami (k. 35v, k. 36). Nazwisko drugiego poszkodowanego niepewne: na k. 35v „Jana Zarz[...]” (dalej dziura w papierze), na k. 36v dwukrotnie „Zarzy[?]” – może skrót od Zarzycki[?]. Niepewne także: nazwa wsi „Kebermankowey[?]”, w której Radkowski mieszkał z łaski komparenta; „Zybowskiego[?]”; „Dydyńskiego[?]”; „Chamonterem[?]” (zapewne rodzaj uprzęży lub budy wozu); „Pułtow[?] przysłał[?] Czternastu” (k. 36v w. 2–3); notka marginesowa „Lect.[?] cum Copia perlecta[?]” (zapewne potwierdzenie kolacji wpisu z kopią).
Skrót „JW Pana KK.” = Jaśnie Wielmożnego Pana Koniuszego Koronnego – Hieronima Wielopolskiego, koniuszego koronnego, właściciela Kochanówki (por. akty 28, 30–31, 35, 39, 44–45, 50: spór o Kochanówkę, komisarz A. Gałęzowski vs b. dyspozytor J. Radkowski); w tekście też „JW Wielopolskiego JW Pana Swego”. Zuchalski był więc oficjalistą (zapewne ekonomem) Wielopolskiego.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; antea dyspozytor – dawny dyspozytor; gratuito modo – darmo; pro re et interesse – w sprawie i interesie; modernus comparens – niniejszy komparent; scita[?] via – (rozmyślną) drogą; valoris – wartości; una cum adgeneratione – wraz z przychówkiem (rojami); mala habita ratione – bez względu (na stan, prawo); inquam maximum ludibrium – mówię, największe pośmiewisko; suo et cuius supra nomine iterata vice – swoim i wyżej wymienionego imieniem po raz wtóry; ad coram officio – przed urzędem; ob nonnullas et certas rationes – z pewnych względów.
Streszczenie
26stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Zuchalski swoim i Jana Zarzy[?] imieniem, zaraz po uwolnieniu z więzienia, zaprotestował przeciw Janowi Radkowskiemu, dawnemu dyspozytorowi kochanowskiemu. Radkowski, niegdyś w ostatniej nędzy, mieszkał darmo w dobrach wsi Kebermankowa[?] i był żywiony i odziewany przez Zuchalskiego. Gdy Zuchalski miał asygnację Hieronima Wielopolskiego, koniuszego koronnego, na odebranie 16 000[?] zł z dóbr Starego Konstantynowa przez tamtejszego ekonoma, Radkowski, przebywający w Kochanówce, przysiągł na żonę i dzieci, że pieniądze przywiezie; Zuchalski zaopatrzył go na drogę. Radkowski jednak fałszywymi oskarżeniami i poduszczeniem sług i przyjaciół koniuszego wyrobił sobie dyspozycję kochanowską, a znienawidziwszy Zuchalskiego (który go upominał, by nie krzywdził dóbr), zabrał mu 500 zł, 5 koni (32 czerw. zł), wóz, dwie pary pistoletów, bekieszę podbitą kotami moskiewskimi i 18 pni pszczół z rojami, a jego samego trzymał dwa lata w kajdanach na rękach i nogach, o głodzie i chłodzie, bez wyroku. Kazał też zbić rózgami Ignacego Zybowskiego[?], a Jana Zarzy[?], wysłanego z psiarnią i chartami, napaść w drodze, zabrać psy, przywieźć go w więzach do Kochanówki i w zamku publicznie bić kijami do nieprzytomności; chełpił się, że każdego szlachcica, który pojedzie skarżyć się do koniuszego, tak samo zbije, a chłopa zabije i zapłaci za niego. Zuchalski okazał w urzędzie żelazne kajdany (ręczne zbite, zostały mu nożne) i zabrał je z powrotem jako dowód; podpisał protestację.
Akt nr 71
Manifestacja Schabickiego[?] przeciw Barczewskiemu[?] – wpis niewprowadzony (sam nagłówek marginalny)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data[26 stycznia 1768], Winnica
Karty / skanyk. 36v (skan 0038, strona lewa, dół)
Językpl
Transkrypcja
k. 36v (skan 0038, strona lewa, dół)
1[pozostała część strony pusta – tekst aktu nie został wpisany; puste miejsce zakreślone kreskami]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pod numerem 71 pisarz wpisał jedynie nagłówek marginalny (po protestacji Zuchalskiego, akt 70); dolna część k. 36v pozostała pusta i została zakreślona (por. akty 8 i 68 – wpisy niewprowadzone). Nazwiska niepewne: „Scha-/bickiego[?]” (może Szabicki); obżałowany „Barczewskiemu[?]” – być może ten sam Barczewski, co w sprawie komory cekinowskiej (por. akt 37).
Streszczenie
Wpis niewprowadzony: na k. 36v zachował się tylko nagłówek marginalny „Nro 71 – Manifestacja imieniem urodzonego Schabickiego[?] przeciw Barczewskiemu[?]”; treści manifestacji nie wpisano, a puste miejsce zakreślono.
Akt nr 72
Manifestacja Jana Wituszyńskiego[?] imieniem Potockich, wojewodziców poznańskich, i Jana Bukojemskiego, dziedzica części Łuki Zabokrzyckiej, przeciw Janowi Feliksowi Kopczyńskiemu, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu, i Franciszce z Zalewskich Kopczyńskiej o niezapłacenie sum za część Łuki Zabokrzyckiej i zniesławienie
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5wszelkich, o niegodziwe postępki, z racyi namowy Urod. Mia-
6stkowskiego, y przymuszenie do reklamacyi, y o Jnne Pre-
7tensye naprzeciwko tymże WW Kopczyńskim Nne quod su-
8pra iterata manifestat, ac remanifestat, vice Offerendo
9has Lesiones, ac Injurias iure vindicaturum Velle, Com-
10parens nieumieiący Pisma Znakiem Krzyża Swiętego podpi-
11suie się Jan Wituszyński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo pośpieszne, liczne dziury w papierze (k. 37, 37v, 38). Niepewne m.in.: nazwisko manifestanta „Wituszyński[?]” (podpis krzyżykiem, w podpisie też „Wituszyński”); „Załkowskiego[?]” (k. 37v); „do Kopiorowki[?] WW Bart[?]kowskiego Cześnika Mińskiego[?]” (k. 38 w. 2–3; odczyt wsparty aktem 63, gdzie w Kopiorówce[?] przebywał Bakorzewski[?] u Bartkowskiego, cześnika mińskiego); „JmćPan Kopczyński z WW Zalewskich Swoim[?]” (k. 38 w. 5 – może chodzi o Kopczyńskiego z żoną z Zalewskich); „Stubiedki[?]” (por. Stubnik[?] w aktach 66–67); „Kwit[?]”; „oblokował[?]”; w. 8–10 na k. 37v („na[...]wie z Prawa natury”, „iunctim[?]”, „pomieszkał[?]”). Wyrażenie „na Swięto Swiętych Trzech Krolow Rzymskich[?]” – termin płatności: 6 stycznia 1768.
Łuka Zabokrzycka to zapewne ta sama „część Lukii[?]”, o którą Bukojemski spierał się z Kopczyńskimi w akcie 12. Sprawa należy do serii o Zabokrzycze / Łukę Zabokrzycką (akty 56–60, 63, 65: Miastkowscy, Miedźwiecki, Kopczyńscy wyrzuceni z części Zabokrzycza przez milicję niemirowską; J. Potocki, krajczy kor.). Tutaj strona Bukojemskiego twierdzi, że Kopczyńscy, trzymający część Łuki Zabokrzyckiej zastawem od Miedźwieckiego, nie zapłacili sum i sami porzucili dobra.
Tłumaczenia łaciny: de calumniatoribus – o oszczercach (prawo pospolite o potwarcach); nullo iure – bez żadnego prawa; usum fructum – użytek, pożytki; modo hereditario – sposobem dziedzicznym; post praestitam satisfactionem – po dokonanej zapłacie; absoluta potestate – samowładnie; uti sortis certae heres – jako dziedzic pewnej części; ex termini contractus – z terminu kontraktu; modo simplicis debiti – sposobem prostego długu; ab actu scripti – od daty zapisu; pro pretio bonorum – jako cenę dóbr; sub nullitate ac invaliditate omnium transactionum – pod nieważnością wszystkich umów; una cum provisione – wraz z prowizją (odsetkami); varijs coram hominibus – przed różnymi ludźmi; sine ulla satisfactione – bez żadnej zapłaty; nomine quo supra iterata manifestat ac remanifestat – imieniem jak wyżej ponownie manifestuje i remanifestuje; offerendo has laesiones ac iniurias iure vindicaturum velle – oświadczając, że te szkody i krzywdy chce dochodzić prawem.
Streszczenie
26stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Wituszyński[?] imieniem Potockich, wojewodziców poznańskich, oraz Jana Bukojemskiego, dziedzica części Łuki Zabokrzyckiej, zaniósł manifestację (powołując się na prawo o potwarcach) przeciw Janowi Feliksowi Kopczyńskiemu, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu, i Franciszce z Zalewskich Kopczyńskiej. Kopczyńscy trzymali zastawem część Łuki Zabokrzyckiej od Miedźwieckiego, podstolego bracławskiego (część pochodzącą od Tadeusza Miastkowskiego), oraz bezprawnie część należącą do Bukojemskiego, który kupił ją dziedzicznie. Gdy Miedźwiecki wypowiedział kontrakt, Kopczyńscy prosili Bukojemskiego o pozwolenie dalszego pobytu; zgodził się pod warunkiem zapłaty 3500 zł długu i 2544 zł ceny za dobra do święta Trzech Króli 1768. Kopczyński zamiast płacić odpowiadał wykrętnymi listami, wraz z żoną szkalował Bukojemskiego, a wysłannikom (A. Załkowskiemu[?] i M. Stefanowiczowi) odmówił zapłaty i ustąpienia z dóbr. W Kopiorówce[?], u szwagra Bukojemskiego, Bartkowskiego[?], cześnika mińskiego[?], nazwał go publicznie hultajem; obiecał wypłacić sumy w środę rano, lecz – ugościwszy Kozaków J. Potockiego, krajczego koronnego (pana Zabokrzycza), którzy wcześniej bronili Kopczyńskich przed wypędzeniem przez Miedźwieckiego – wyprowadził się do Stubiedki[?], zostawiwszy im baryłkę wódki; Bukojemski musiał wrócić do swej własności i wypędzić Kozaków. Bydło i drób porzucone przez Kopczyńskich Bukojemski gotów oddać i trzyma przy nich na swój koszt człowieka; zaprzecza, by cokolwiek zabrał, i gotów to stwierdzić przysięgą. Manifestant ponawia skargę o oszczerstwa, o zapłatę 3500 zł z prowizją, o obrachunek z dzierżawy części Łuki Zabokrzyckiej trzymanej bez zapłaty i zwrot pożytków, o namowę Miastkowskiego i inne pretensje; podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 73
Relacja woźnego Antoniego Bleniewskiego[?] o wizji kolaski Jana Bukojemskiego, podstolego podolskiego, popsutej przez Michała Miastkowskiego, miecznika urzędowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 stycznia 1768, Winnica (wizja 29 listopada 1767)
Karty / skanyk. 38v (skan 0040, strona lewa, od ok. 1/4 wysokości) – k. 39 (skan 0040, strona prawa, pierwszy wiersz)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 38v (skan 0040, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca Januarij, Dwudziestego Szostego Dnia.
3Przed Urzędem, y Aktami Niniejszemi Grod. Winn. y
15pokrytą, poddartą, Sukienna Materya, iako Skury, Siedło y Drą-[dziura]
16żki połamane, Sztaby od Kół żelazne pogubione, Koła same
17w Szprychach połamane, Szruby pogubione, Drągi nawet
18połamane, Materace podarte, y Całą Kolaskę popsutą zieżdżo-
19ną, podartą y zdemolowaną, ktore to popsucie nastąpiło z
20własney WW JmćPana Michała Miastkowskiego Miecz. Urz. kto-
21rey[?] pożyczywszy[?] Trzy Cwierci Roku ieżdżąc, popsuł[?] przy[...][dziura]
22ktora WW Rekwirenta Czerw. Złł Dwadzieścia, Pięć, kosztowała. Co
23widziawszy y oglądawszy prawdziwey Wizyi uczynił, y zeznał Re-
24lacyą, Suppo[?] praesens Ejusdem Ministlis Relatio Ministlis quo supra igna-
k. 39 (skan 0040, strona prawa, góra)
1rus scribendi Crucem[?] Sanctam posuit. Antoni Bleniowski[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Nazwisko woźnego „Bleniewski[?]” niepewne – w tekście „Ble-/niewski”, pod relacją (k. 39, pierwszy wiersz) „Bleniowski[?]” (może Bielniewski, Chmielowski); niepewne też nazwiska świadków („Bazylego[?] Jaworz[?]skiego”, „Jana Jedelskiego[?]”), „Jelo[?]” przy imieniu Bukojemskiego (może przydomek), „Kramrasem[?]” (rodzaj tkaniny obiciowej), „kto-/rey[?] pożyczywszy[?]” i koniec w. 21 (dziura w papierze). Formuła końcowa łacińska zniekształcona: „Suppo[?] praesens ejusdem ministerialis relatio, ministerialis quo supra ignarus scribendi, crucem sanctam posuit”.
Skrót „PP.” przy nazwisku Bukojemskiego = podstoli podolski (por. akt 12); „Miecz. Urz.” = miecznik urzędowski (Michał Miastkowski, por. akty 56–60, 63). Wizja ma związek ze sporem o Zabokrzycze / Łukę Zabokrzycką (akt 72).
Tłumaczenia łaciny: maioris evidentiorisque testimonii gratia sibi adhibitos – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; [suppono?] praesens eiusdem ministerialis relatio – niniejsza relacja tegoż woźnego; ministerialis quo supra ignarus scribendi crucem sanctam posuit – woźny jak wyżej, nieumiejący pisać, postawił znak krzyża świętego.
Streszczenie
26stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Antoni Bleniewski[?] zeznał, że 29 listopada 1767, na żądanie Jana Bukojemskiego, podstolego podolskiego, w obecności szlachty – Bazylego Jaworz[?]skiego i Jana Jedelskiego[?] – oglądał jego kolaskę, obitą zielonym suknem i pokrytą moskiewskimi skórami juchtowymi: sukno i skóry podarte, siedzenie i drążki połamane, żelazne sztaby od kół i śruby zgubione, koła połamane w szprychach, materace podarte, cała kolaska zjeżdżona i zdemolowana. Zniszczenie nastąpiło z winy Michała Miastkowskiego, miecznika urzędowskiego, który pożyczył[?] kolaskę i jeździł nią przez trzy kwartały roku. Kolaska kosztowała Bukojemskiego 25 czerwonych złotych. Woźny był niepiśmienny.
Akt nr 74
Manifestacja Jana Wituszyńskiego[?] imieniem Jana Bukojemskiego, podstolego podolskiego, przeciw Michałowi Miastkowskiemu, miecznikowi urzędowskiemu, o niezapłacenie pożyczonej sumy, popsucie kolaski i reklamację transakcji o Łukę Zabokrzycką
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
34Miastkowski usilnie, ażeby Żonę Swoią z Woyciechowiec do Kos-
35sarżyniec[?] mogł wywieść, o pożyczenie Kolaski, wartuiącey Czerw.
36Złłt Dwadzieścia Pięć prosił, ktorey Obligacyi, lubo Comprtis
37Pryncypał wymawiał się, przecież na nieustanne proś-
k. 39v (skan 0041, strona lewa)
1by, do krotkiego Czasu pożyczył, wymawiaiąc ażeby bez zło-
2ży[?] była oddana, ktorą WW Miastkowski wziąwszy, całe Trzy
3Cwierci Roku Dniem, y Nocą za iakowemiści Interessami biega-
4iąc, nietylko Koła, Sztaby popsuł, pogubił, ale też Materyą
5Skury, Cwieki z gołą zubszystkiem[?] penitus, y padło nawet po-
6psuł[?] y zdeterminował[?], y tak popsutą w Nocy, uciekaiąc opętno[?]
7y Furmanem Swoim do Niniaca[?] przysłał, ktorem, że śpią-
8cych zastał, Konie do Koni Compartis Pryncypała wypuścił
9y na Dedniem samym, chcąc Konie Compartis pokradać y
10umknąć. Co widząc Stróż przy Koniach będący, wołać począł
11y łapać usiłował, z ktorego Okrzyku Furman pieszo u-
12ciekł, a Konia ze Siodłem y Uździeczką zostawił. Oco WW Obżałowa-
13ny urażony, a od WWch Kopczyńskich podmowiony, pomi-
14nowszy sprawiedliwe fundamenta Compartis Pryncypała pewne
15y opisane, ażeby reklamował ważył się. A zatym o winy za
16niedotrzymanie Tranzakcyami, y Opisach Swoich, ile po uczy-
17nioney Satysfakcyi, iako też o niezapłacenie Summy rzeczo-
18ney Dawney[?], więcey Złł Polsk Osmset, wynoszącey, tudzież o zapła-
19cenie Kolaski Czerwonych Złł Dwadzieścia Pięć wartuiącey po-
20życzonym Sposobem wziętey, y o Jnne pretensye, Contra prae-
21nominatum Jnculpatum Nne cuius supra Manifestatur
22Remanifestatur Vice Offerendo hanc Jniuriam Magis Prin-
23cipalis Jure Vindicaturum Velle. Comprns nieumieiący Pisma
24Znakiem Krzyża Sgo podpisuie się Jan Wituszyński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo pośpieszne, dziury w papierze. Niepewne m.in.: początek w. 8 na k. 39 („przy-/[...]ko sub Die Vigesima Tertia Praesentis o niezaniesionym[?] … Manifestacie” – chodzi o manifestację z reklamacją transakcji wniesioną przez Miastkowskiego 23 stycznia 1768); „de Juramentationibus[?]”; „Zapętne[?] Łatki[?] y niezmysłoną[?] Część” (zapewne dziedzicznie przypadającą część); „Constitutione[?] pretii”; „roczący[?] iak”; „do Kos-/sarżyniec[?]”; „do Niniaca[?]” (może Ilińce, por. akt 75 „w Jlinianu[?]”); „z gołą zubszystkiem[?] penitus”; „zdeterminował[?]”.
Akt łączy się z relacją woźnego o popsutej kolasce (akt 73) i z manifestacją przeciw Kopczyńskim (akt 72; manifestant ten sam – Jan Wituszyński[?], podpisany krzyżykiem). „Jurisdator” – zbywca dóbr, zobowiązany do ewikcji. Wieś Wojciechowce, w której Miastkowski miał długi – por. akt 56 („Wojciechowce[?]”).
Tłumaczenia łaciny: sub die vigesima tertia praesentis – dnia 23 bieżącego (miesiąca); cum reclamatione transactionum – z reklamacją (odwołaniem) transakcji; contractus resignationis – kontrakt rezygnacji (zbycia dóbr); modo hereditario – sposobem dziedzicznym; pretium – cena; persoluti pretii – zapłaconej ceny; coram actis castrensibus Vinnicensibus – przed aktami grodzkimi winnickimi; in originali – w oryginale; penitus – całkowicie; contra praenominatum inculpatum nomine cuius supra manifestatur, remanifestatur – przeciw wyżej wymienionemu obwinionemu imieniem jak wyżej manifestuje się i remanifestuje; vice offerendo hanc iniuriam magis principalis iure vindicaturum velle – oświadczając, że tę krzywdę mocodawcy chce dochodzić prawem.
Streszczenie
26stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Wituszyński[?] imieniem Jana Bukojemskiego, podstolego podolskiego, dziedzica połowy Łuki Zabokrzyckiej – dowiedziawszy się o manifestacji z reklamacją transakcji, wniesionej 23 stycznia przez Michała Miastkowskiego, miecznika urzędowskiego – zaprotestował przeciw Miastkowskiemu jako jurysdatorowi. Miastkowski sprzedał Bukojemskiemu dziedzicznie swoją część Łuki Zabokrzyckiej, spisał kontrakt rezygnacji, odebrał całą cenę i zeznał donację z kwitem w aktach grodzkich winnickich. Cztery miesiące później, potrzebując pieniędzy na spłatę długów we wsi Wojciechowce, przez dwa dni prosił Bukojemskiego i pożyczył od niego 800 zł (na co są dokumenty). Następnie pożyczył kolaskę wartą 25 czerwonych złotych, by przewieźć żonę z Wojciechowiec do Kossarżyniec[?]; jeździł nią trzy kwartały, zniszczył koła, sztaby, skóry i obicie, a w końcu przysłał furmana, który nocą próbował ukraść konie Bukojemskiego, lecz spłoszony przez stróża uciekł pieszo, zostawiając konia z siodłem. Urażony tym i namówiony przez Kopczyńskich Miastkowski ośmielił się reklamować transakcję. Manifestant skarży się o niedotrzymanie transakcji, niezapłacenie 800 zł, zapłatę za kolaskę (25 czerw. zł) i inne pretensje; podpisał się krzyżykiem.
Akt nr 75
Manifestacja Jana Feliksa Kopczyńskiego, subdelegata grodzkiego winnickiego, przeciw Janowi Bukojemskiemu, podstolemu podolskiemu, o nieważność asekuracji na 3500 zł
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5Winnickiego Przysięgłym. Comprns Pltr Urod. JmćPan Jan Felix bi-
6nominis Kiedewicz[?] Kopczyński Subdell. Grod. Winn., iako prędzey[?]
7ko dowiedzieć się mogł, Że w Protokule Zapisowym Actorum Ca-
8strensium Vinnicensium, Oblata Assekuracyi od Manifes-
9tanta W Janowi Bukoiemskiemu na Summę Trzy Tysiące,
10Pięćset Złłtch znayduie się niby Onemu dana, Oraz Wiadomość[?] [dziura]
11Manifestacyi od Tegoż JmćPana Bukoiemskiego pko Manifestanto-
12wi o niezapłacenie Summy Trzech Tysięcy, Pięćset, Złłtch in Die
13Secunda Januarij, Anno praesenti uczyniona, tak zaraz
14przysiedłszy[?]
k. 40 (skan 0041, strona prawa)
1przysiedłszy, ad Eadem Acta napko Temuż W Janowi Bukoiem-
2skiemu Podstoll. Podol. Swiadczy, y manifestuie się Oto: Jż Ten
3ze Obżałł.[?] zawarszy in Anno praeterito Millesimo Septin-
4gentesimo, Sexagesimo, Septimo, Die Decima Sexta Aprilis
5w Jlinianu[?] między Sobą z Jedney, a Teraźnieyszym Manifes-
6tantem z Drugiey Strony Kontrakt Resygnationis, o Dobra
7połowy Łuki Zabokrzyckiey, o Summę Trzy Tysiące, Pięćset,
8Złłtch Liczenia teyże Summy na Swięto przeszłych Trzech Kro-
9low Rzymskich naznaczoney, po spisaniu ktorego Kontrak-
10tu roborowaniu przed temiż Aktami Anno eodem Die Vi-
11gesima Secunda Aprilis, wymogł Manifestantu na Blan-
12kiet dla napisania Assekuracyi, na też Samą Summę z te-
13goż Kontraktu wynikaiącą, prze[?] Obżałowany maiąc Sobie Konfi-
14dowany Blankiet, niewedług Umowy z Manifestantem w Win-
15nicy, kiedy u Siebie w Jlinianu[?] Sub Die Decima Quarta Martii
16z podpisem nawet Przyiaciół Urod. Jozefa Rybczyńskiego y Mi-
17chała Stefanowicza ad Velle, et Libitum Suum, Assekuracyą napi-
18sał własną Swoią Ręką, nie wspomniawszy[?] Kontraktu tyl-
19ko prosty dług Sobie przyznał, a tak z Jedney Summy Trzech
20Tysięcy, Pięćset, Złłtch Dwie Sobie podobnych uczynił, et Sub-
21reptitie z Manifestantem postąpił. Albowiem na Dniu Czter-
22nastym, Miesiąca Marca, Anno elapso w Jlinianu[?] WW Obża-
23łowany na uczynienie Donacyi wziął Summy Złłtch Pię-
24set, a tamże tegoż Roku na Dniu Dziesiątym Aprilis a Tegoż
25in vim Constituti pretii wziął Czerw. Złł Dwadzieścia, Osm
26Obrączkowych, a przecie na Obydwoch Aktach Przyiaciołmi[?]
27było, y nie ma podpisanych, y bez Manifestatis żadnego
28z JchMMciow niewidzieli, iako się Urod. Michał Stefanowicz Sam
29przyznał, że dopiero Anno praesenti w Kancellaryi Winn.
30przy podaniu per Oblatam wspomnianey Assekuracyi ad Af-
31fectationem WW Obżałowanego za Przyiaciela podpisał się.
32Przeto iako Ci Przyiaciele przytomni przy zaciągnieniu
33Summy u WW Obżałowanego przez Manifestanta nie byli, tak Teraź-
34nieyszy Manifestans żadney Summy Trzech Tysięcy, Pięćset
35Złłtch niebrał, y z Rąk WW Bukoiemskiego nieliczył, więcey nad
36Evasionem[?] Juratoriam Zabiera się. Zatym De nullitate, ac In-
37validitate wspomnianey nieraz Assekuracyi, ex nulla Data
38et accepta subsecutae, et conscriptae itidem Contra Magnifi-
39cum Jnculpatum manifestatur. Jan Felix Kopczyński mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: wyraz po „Jan Felix bi-/nominis” („Kiedewicz[?]” – może przydomek rodowy lub zniekształcony wyraz); „Wiadomość[?]” (dziura w papierze); „Obżałł.[?]”; nazwa miejscowości „w Jlinianu[?]” (trzykrotnie; zapewne Ilińce – por. „do Niniaca[?]” w akcie 74, gdzie chodzi zapewne o to samo miejsce); „Przyiaciołmi[?]”; „Evasionem[?] Juratoriam” (wykręcanie się przysięgą). Formuła w nagłówku „Służącey[?]” niepewna.
Akt jest kontrmanifestacją wobec manifestacji Bukojemskiego z 2 stycznia 1768 o niezapłacenie 3500 zł (wpisanej zapewne w drugiej księdze grodzkiej) i wobec aktu 72. Kopczyński twierdzi, że asekuracja na 3500 zł powstała przez nadużycie in blanco podpisanego blankietu i podwaja jedyną sumę z kontraktu rezygnacji połowy Łuki Zabokrzyckiej (16 IV 1767, roborowanego w grodzie winnickim 22 IV 1767). Kontrakt zawarto między Bukojemskim a Kopczyńskim – zestawić z aktami 72 i 74 (strona Bukojemskiego).
Tłumaczenia łaciny: binominis – dwojga imion; acta castrensia Vinnicensia – akta grodzkie winnickie; oblata – wpis (dokumentu) do akt; in die secunda Januarii anno praesenti – dnia 2 stycznia roku bieżącego; ad eadem acta – do tych samych akt; in anno praeterito millesimo septingentesimo sexagesimo septimo die decima sexta Aprilis – w roku zeszłym 1767 dnia 16 kwietnia; contractus resignationis – kontrakt rezygnacji (zbycia); anno eodem die vigesima secunda Aprilis – tegoż roku 22 kwietnia; sub die decima quarta Martii – dnia 14 marca; ad velle et libitum suum – według swej woli i upodobania; subreptitie – podstępnie; anno elapso – roku ubiegłego; in vim constituti pretii – na poczet ustalonej ceny; per oblatam – przez oblatę; ad affectationem – na żądanie; evasionem iuratoriam – wykręt przysięgą; de nullitate ac invaliditate … assecurationis ex nulla data et accepta [pecunia] subsecutae et conscriptae – o nieważność i nieskuteczność asekuracji, wystawionej i spisanej bez żadnej danej i przyjętej (sumy); itidem contra magnificum inculpatum manifestatur – również przeciw wielmożnemu obwinionemu manifestuje się.
Streszczenie
27stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Feliks Kopczyński, subdelegat grodzki winnicki, dowiedziawszy się o oblacie w aktach grodu winnickiego asekuracji na 3500 zł, rzekomo danej przez niego Janowi Bukojemskiemu, podstolemu podolskiemu, oraz o manifestacji Bukojemskiego z 2 stycznia 1768 o niezapłacenie tej sumy, zamanifestował się przeciw niemu. Twierdzi, że 16 kwietnia 1767 w Jlinianu[?] (Ilińcach?) zawarli kontrakt rezygnacji połowy Łuki Zabokrzyckiej za 3500 zł płatne na Trzech Króli 1768, roborowany w grodzie 22 kwietnia; Bukojemski wymógł od niego blankiet na asekurację tej sumy, a potem wbrew umowie sam wypisał na nim asekurację (datowaną 14 marca, z podpisami przyjaciół Józefa Rybczyńskiego i Michała Stefanowicza) jako na prosty dług, robiąc z jednej sumy dwie. Przy rzekomych wypłatach (500 zł 14 marca 1767 na donację i 28 czerwonych złotych obrączkowych 10 kwietnia na poczet ceny) przyjaciół nie było, co Stefanowicz sam przyznał – podpisał się dopiero przy oblacie w kancelarii winnickiej na prośbę Bukojemskiego. Kopczyński oświadcza, że żadnej sumy 3500 zł nie brał, a Bukojemski szuka wykrętów; manifestuje się o nieważność asekuracji wystawionej bez wypłaty pieniędzy; podpisał się własnoręcznie.
Akt nr 76
Protestacja Daniela Łaszczewskiego, miecznika owruckiego, zastawnego posesora Podmetu[?] (klucz komargrodzki), przeciw ks. Antoniemu Czetwertyńskiemu, dziedzicowi klucza januszgrodzkiego[?], o zabór siana, pobicie kosarzy i wytratowanie żyta
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
39tuie się, chcąc o to prawnie czynić niezaniechać. Daniel Łaszczewski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: nazwa wsi „Podmet[?]” (dwukrotnie „Dobr Podmet”, raz przymiotnik „Podmetyńskich[?]”) w kluczu komargrodzkim (Komargród, woj. bracławskie); skrót urzędu ks. Czetwertyńskiego „Staroscie Danicz.[?]” (powtarza się czterokrotnie: „Starosta Danicz.”, „Starościcowi Danicz.” – może skrót nazwy starostwa, nierozwiązany); nazwa klucza „Januszgrod.[?]” – w nagłówku zapisana jak „Janupgrod.”, przy Kozakach wyraźniej „Januszgrod” (Januszgród?); „przypadaiącym[?]”; „Sąsiedzką[?]”; „Korzenie[?] wystawić” (może koszary, kosze?); „wystanych[?]”; „Wasylowi Pospolitakowi[?] na Karku[?] więcey Dwochset wyliczyć” (wymierzył ponad 200 razów); „prawnie keyznie[?]” (k. 40v w. 33); „tych miar[?]”. Skrót przy nazwisku w nagłówku „Mi.[?]” – zapewne miecznik.
Akt 96 (remanifestacja strony Czetwertyńskiego, 3 II 1768) potwierdza nazwy: wieś Podmet, klucz januszgrodzki (Januszgród); skrót tytułu ks. Antoniego tam również „Stti Danicz.”.
Spór dotyczy granic między kluczem komargrodzkim (w którym Łaszczewski od 20 lat trzymał zastawem wieś Podmet[?]) a kluczem januszgrodzkim[?], który ks. Antoni Czetwertyński objął w wyniku działu z bratem ks. Januszem Czetwertyńskim, podkomorzym JKM (por. akt 22 – ks. Czetwertyński; Kozacy dworscy).
27stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Daniel Łaszczewski, miecznik owrucki, zastawny posesor wsi Podmet[?] (w woj. bracławskim, w kluczu komargrodzkim), zaprotestował przeciw ks. Antoniemu Światopełk-Czetwertyńskiemu, staroście danicz.[?], dziedzicowi klucza januszgrodzkiego[?], oraz jego Kozakom i gromadzie. Książę, objąwszy klucz po dziale z bratem, ks. Januszem Czetwertyńskim, podkomorzym JKM, chcąc poszerzyć grunty, nasłał ludzi i Kozaków na grunty i sianożęcia Podmetu[?], od 20 lat używane przez Łaszczewskiego; zabrali ponad 200 kop zebranego siana i ponad 300 kop leżącego w pokosach, kazali Kozakom wypasać konie na reszcie łąk, przez cały dzień gonili po polu 120 kosarzy wysłanych przez Łaszczewskiego, jednemu z nich, Wasylowi Pospolitakowi[?], wymierzyli ponad 200 razów, i wytratowali łan żyta ozimego. Gdy Łaszczewski chciał dochodzić sprawy, książę przy przyjaciołach obiecał zwrócić siano, lecz gdy po nie posłano podwody, nie pozwolił go zabrać. Łaszczewski, ponosząc znaczne szkody, ponownie protestuje i zapowiada dochodzenie prawne; podpisał protestację.
Akt nr 77
Manifestacja Macieja Matkowskiego[?], łowczego drohickiego, byłego arendownego posesora słobody we wsi Zatuża[?] (włość humańska), przeciw Józefowi Kamienieckiemu, podczaszemu owruckiemu[?], o niezapłacenie nakładów i odmowę podwód, przez co poniósł szkody w czasie rabunku
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
38po kilkaletnie[?] Zwyczaiem, y Prawem pierwszego Possessora
k. 41v (skan 0043, strona lewa)
1o mil kilka wywozu[?] podwod, na wywiezienie ruchomości Swoich
2dopraszał się, WW Obwiniony niemaiąc nato względu, że do tak
3znaczney Perfekcyi nietylko Dobra przyprowadził, ale też y za
4reparacyą, y Jnne użyte wydatki poczynione krzywdy żadney
5Satysfakcyi nieodebrał, żadną miarą Podwod na Mil kilka
6przynaymniey pozwolić niechciał, przez ktorą niewczesność[?]
7do takiey nieszczęśliwości Manifestanta przyprowadził, że pod
8czas Rabunku w Umaniu będącego, Samże w tey Słobodzie[?]
9tey że Wsi Zatuża[?], Samego tylko Żalącego się z Duszą wypu-
10ściwszy, y zbereteszem[?] zrabowali, y na Kilkadziesiąt Tysięcy, iako o-
11sobnym Regestrem czasu Prawa specyfikowano będzie, Szkody
12naczynili, y do wielkiey ruiny przyprowadzili. A zatym niniejszy
13Manifestans uciekaiąc się do Swiętey Sprawiedliwości napko Tenże
14Wyrażonemu Obżałowanemu, o tak nieznośne krzywdy, powtor-
15nie manifestował się, y Salwę tey Manifestacyi melioro-
16wanie zostawiwszy, ato wszystko prawnie czynić niezanied-
17bać Oswiadczył się. Maciey Matkowski[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Nazwisko manifestanta niepewne: w tekście „Matkoski[?]”/„Matłoski[?]”, w podpisie i nagłówku „Matkowski[?]” (w kustoszu aktu 76 „Matłaszewskiego[?]”). Nazwa wsi „Zatuża[?]” (dwukrotnie) i „nazwiskiem Załuży[?]” (może Zaruża, Załuża); w nagłówku skróty „Ł. D.[?]” (łowczy drohicki) i „P. O.[?]” (podczaszy owrucki[?]). Niepewne też: „rekognoskować[?]”, „przez kilkoro Trzylecia[?]”, „od dawnie[?] Złłtch Czterysta przebranych[?] Ludzi za niedobor”, „pożałych[?]”, „za Rata[?]”, „Chudoty[?]”, „po kilkaletnie[?]”, „zbereteszem[?]” (k. 41v w. 10).
Akt wpisano przed Antonim Jakowickim, „pro tunc” (wówczas) namiestnikiem burgrabstwa – nowa osoba na tym urzędzie w księdze. Wzmianki o „uspokojonych buntach chłopskich w kraju tutejszym” i o „rabunku w Humaniu” w akcie datowanym 28 I 1768 są zastanawiające (wielka rzeź humańska – czerwiec 1768); może chodzi o wcześniejsze napady hajdamackie na włość humańską (por. akty 61–62 – hajdamacy w Niemirowie), albo data roczna aktu wymaga weryfikacji – do sprawdzenia przy dalszych aktach.
Słobodą nazywano nowo zakładaną osadę z okresem wolnizny (zwolnienia osadników od powinności). „Wojewoda kijowski, dziedzic włości humańskiej” – Franciszek Salezy Potocki (por. akt 26). Tłumaczenia: pro tunc – wówczas; personaliter comparens – stawiwszy się osobiście; attencja – staranie; awantaż – korzyść; salvo … melioratione – z zastrzeżeniem poprawy (manifestacji).
Streszczenie
28stycznia 1768 przed Antonim Jakowickim, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Maciej Matkowski[?], łowczy drohicki, były arendowny posesor wsi Zatuża[?] we włości humańskiej, gdy tylko po uspokojeniu buntów chłopskich mógł przybyć do akt, zamanifestował się przeciw Józefowi Kamienieckiemu, podczaszemu owruckiemu[?], dożywotniemu posesorowi tych dóbr. Kamieniecki otrzymał od wojewody kijowskiego, dziedzica włości humańskiej, nadanie na założenie słobody, lecz nie mogąc jej sam osadzić z powodu odległości, zobowiązał do tego Matkowskiego[?]. Ten własnym kosztem w głuchym stepie osadził słobodę tak, że sama arenda karczemna dawała 3000 zł dochodu. Potem trzymał dobra w arendzie przez kilka trzyletnich kontraktów, stale je ulepszając. Gdy kontrakt wygasał, upominał się o zwrot nakładów, 400 zł i 270 zł za niedobór, lecz Kamieniecki nie tylko nie zapłacił, ale kazał wydać arendarzowi, winnemu Matkowskiemu[?] ponad 570 zł zaległych rat, jego rzeczy. Gdy w obliczu grożących buntów chłopskich Matkowski[?] prosił, według zwyczaju, o podwody do wywiezienia ruchomości na kilka mil, Kamieniecki odmówił; w czasie rabunku w Humaniu napastnicy splądrowali słobodę w Zatuży[?], z której sam manifestant uszedł z życiem, wyrządzając szkody na kilkadziesiąt tysięcy złotych (rejestr ma być przedstawiony w sądzie). Manifestant ponawia skargę, zastrzega poprawienie manifestacji i zapowiada dochodzenie prawne; podpisał się.
Akt nr 78
Manifestacja Mikołaja Wiszniowskiego[?] imieniem Jana i Heleny z Bobrowskich[?] Ruszkowskich, podczaszych mścisławskich[?], o wysiedzeniu czteroniedzielnej spokojnej posesji części Zabokrzycza
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
6Jana y Heleny z Bobrowskich[?] Ruszkowskich Podczaszych Mści-
7sławskich[?] Małł. in diligentia Edictem[?] Solennie manifestuie się:
8Jż Urod. Comprns w Dobrach Zabokrzycza Części pewney Jmieniem
9WWch Ruszkowskich Podczasz. Mścisławskich[?] Małł., podług Prawa
10Cztero niedzielney[?] spokoynie, bez żadney przeszkody, y przerwania
11aktualnie wysiedział Possessyi, y dalszey Kontynuacyi Posses-
12syi, tey Części Wsi Zabokrzycza przez WWch Pryncypałow Swo-
13ich oswiadczywszy, powtornie in Diligentia eiusdem[?] manife-
14stował się. Comprns nieumieiący pisać Krzyż kładnie Mikołay
15Wiszniowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny zapisany niewyraźnie („Nro 78”, cyfra 8 o nietypowym kształcie). Niepewne: nazwisko komparenta „Wiszniowski[?]” (może Wiśniowski), nazwisko rodowe Heleny „z Bobrowskich[?]”, urząd „Podczaszych Mścisławskich[?]” (skrót w nagłówku „P. M.”), formuła „in diligentia Edictem[?]” (zapewne „in diligentia edicti” – w wykonaniu dekretu/przepisu) oraz „Cztero niedzielney[?]” (czteroniedzielne – czterotygodniowe spokojne wysiedzenie posesji wymagane prawem).
Akt należy do serii o Zabokrzycze (akty 56–60, 63, 65, 72–75); Ruszkowscy (Ruszkowski wymieniony w akcie 59) objęli część Zabokrzycza. Tłumaczenia: in diligentia – dla dopilnowania (wykonania); de expleta possessione – o dopełnionej (wysiedzianej) posesji; in diligentia eiusdem – dla dopilnowania tegoż; maritalium (Małł.) – małżonków.
Streszczenie
29stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Mikołaj Wiszniowski[?] imieniem małżonków Jana i Heleny z Bobrowskich[?] Ruszkowskich, podczaszych mścisławskich[?], zamanifestował, że według prawa spokojnie, bez żadnej przeszkody i przerwy, wysiedział przez cztery niedziele (tygodnie) posesję pewnej części wsi Zabokrzycze w imieniu Ruszkowskich, i oświadczył dalsze trwanie ich posesji. Komparent był niepiśmienny – postawił krzyżyk.
Akt nr 79
Manifestacja ks. Kondrata Kutlubowicza, parocha Moczułek Starych[?] (klucz humański), przeciw Stanisławowi Kostce Ortyńskiemu, podczaszemu zwinogrodzkiemu, posłowi na sejm, posesorowi Moczułek[?], o gwałty, uwięzienie, zabór krów i wołów i gwałcenie uposażenia cerkwi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
8tyńskiemu Podczaszemu Zwinogrodz.[?] Posłowi na Seym Warszaw-
9ski z Wwtwa Bracł., Teraźnieyszemu Dobr Tychże Moczułek[?] Pos-
10sessorowi Panu, y Ludziom Jego manifestował się, w takowy Sposob
11y Oto: Jż WW Podczaszy Zwinogrod.[?] nietylko że od dawnych czasow
12rożne krzywdy, Wiolencye, nasyłanie Kozakow, y Dragonii Umań-
13skich na Domostwo y pomieszkanie Manifestanta, wielokrotnie Sta-
14czynienia Wiolencyi, zabierania rożnego Bydła, Samego Zapania[?] do
15Umania wziętego prowadzenia, y tam bez niewinnie przez niedziel
16kilka wraz z niewolnikami inkarcerowania, dania Sobie Czerwo-
17nych[?] Pietnaście[?], przymuszenia, oddalenia od własnych Erekcyą ozna-
18czonych pół[?] Sianożęci, Futorow, Pasieczysk, Stawkow, y Jnnych
19przynależytości do Cerkwi wyznaczonych, ważył się czynić, Co ie[?]
20kolwiek, y co rocznie czyniąc, y w Roku przeszłym niezaniechaw-
21szy tychże Wiolencyi, Dyspozytora, y Kozakow Swoich, do wypełnienia
22Onych Licencyonował[?], ktorzy rożnemi czasy, nietylko w Domu Własnym,
23ale też w Cerkwi, Cmentarzu y na kożdym miejscu Manife-
24stantowi Spokoyności niedawali, w Gospodarstwie rożne krzywdy,
25prepedycye, y Szkody, czynili, Ludzi Służących, nawet Cerkiewnych
26y ktory w Gospodarstwie do robienia zaciągnieni byli rożnym
27Sposobem oddalali, nieustanne krzywdy wyrządzali, y niemało
28krzywd przez wszystek czas Manifestant z Uszczerbkiem znacz-
29nym w Substancyi poniosł; iako o tym osobliwie spisane Pun-
30kta świadczyć będą, Wołow par trzy, z Chutora zaięli, y do JW Obża-
31łowanego zapędzili, ktore Manifestans nolens volens, mocno
32spracowane, Trzynasto Rublami w niedziel kilka wykupić ma-
33siał[?], a tak ustawiczne y rożne Wiolencye krzywdy y Szkody cier-
34piąc Manifestant, ktore czasu Prawa, Jnkwizycya[?] doswiadczone bę-
35dą, y powtornie oto manifestowawszy się, Copią do Akto-
36przyięcie[?] prosił, co y otrzymał. X. Kondrat Kutlubowicz mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: nazwa wsi „Moczułek[?] Starych” (Moczułki Stare? – w kluczu humańskim; dwukrotnie „Moczułek”), skrót urzędu Ortyńskiego „Podczaszemu Zwinogrodz.[?]” (zapewne zwinogrodzki – Zwinogródka/Zwinogród; w nagłówku „P. Z.”), „Samego Zapania[?] do Umania wziętego” (k. 42 w. 15 – może „samego zabrania”), „Czerwonych[?] Pietnaście[?]”, „pół[?] Sianożęci”, „Licencyonował[?]”, „Trzynasto Rublami” (trzynastoma rublami – wykup wołów), „Jnkwizycya[?]”. Nazwisko w nagłówku „Kotlubowicza[?]”, w tekście i podpisie „Kutlubowicz”.
Ortyński, poseł na sejm warszawski z województwa bracławskiego – zapewne na sejm 1767–1768 (sejm Repninowski). „Erekcja” – akt fundacyjny uposażenia cerkwi (parafii unickiej); por. akt 26 – skarga unickiego parocha z włości humańskiej przeciw Potockiemu.
29stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, ks. Kondrat Kutlubowicz, paroch wsi Moczułki Stare[?] w kluczu humańskim, zamanifestował się przeciw Stanisławowi Kostce Ortyńskiemu, podczaszemu zwinogrodzkiemu[?], posłowi województwa bracławskiego na sejm warszawski, posesorowi Moczułek[?], i jego ludziom. Ortyński od dawna wyrządzał mu krzywdy: nasyłał Kozaków i dragonię humańską na jego dom, zabierał bydło, kazał go zaprowadzić do Humania i przez kilka tygodni trzymać w więzieniu z niewolnikami, wymusił 15 czerwonych złotych[?], odebrał wyznaczone erekcją cerkwi sianożęcia, futory, pasieczyska, stawki i inne przynależności. W ubiegłym roku jego dyspozytor i Kozacy nie dawali parochowi spokoju w domu, w cerkwi i na cmentarzu, przeszkadzali w gospodarstwie, odpędzali ludzi służebnych i cerkiewnych; zajęli z chutora trzy pary wołów, które ksiądz musiał po kilku tygodniach wykupić zmordowane za 13 rubli. Szkody wykaże osobny spis punktów i inkwizycja w czasie sądu. Manifestant ponowił skargę i prosił o przyjęcie kopii do akt; podpisał się.
Akt nr 80
Manifestacja Jana K.[?] Barszewicza[?] imieniem Franciszka z Leżenic Leżeńskiego, łowczego i deputata województwa podolskiego, przeciw Marcinowi Rakowskiemu, komornikowi granicznemu kaliskiemu[?], o zatrzymywanie sum, dochodów i pieniędzy z kompromisu kochanowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
13nicznemu Kaliskiemu[?] Skarży, żali, manifestuie, y remanife-
14stuie się, idąc in Eum Sensum, y Oto: Jż JmćP. Obżałowany zapom-
15niawszy dobroczynności y świadczenia Sobie, niemniey Porcyi
16y Protekcyi, nizkąd indziey, tylko od JW Comprntis Pryncypała
17iedynie mianych, y z tych wziowszy krok[?], tak do wiadomości Praw
18Oyczystych, iako też y do maiątku nie zna się do Obowiązkow,
19ani zgadze[?] nie iest głową[?], ale przygłowkiem[?] do Sukcessyi
20Plewieckich[?] idącym, ani pierwszeństwa y Starszeństwa, co
21do zpokrewnienia, nieuważaiący, ani na Dobrodzieystwa żad-
22ne pamiętaiący, iako to wziął Summy, a osobliwie że z Dobr
23Jankowice w Wwtwie Sędomirskim, a Powiecie Radomskim
24będących Cztery Tysiące Złłtch JW Comparentis Pryncypało-
25wi należących, więcey iuż iak od Lat Dziewięciu, do tych czas
26bez żadney prowizyi, et sine ulla gratitudine trzyma, oprocz
27tego na Sprawę Kochanowską zawsze po kilka czasem, a cza-
28sem po kilkanaście Czerwonych Złłtch, ile potrzeba wyciągała,
29bierał, a na Swoią potrzebę Czerwonych Złłtch Osm, na co osob-
30ne są Dokumenta, wziął, trzymał WW Obżałowany Circiter
31Lat Osm, Część od JW Comprntis Pryncypała w Kowarcław-
32skim[?], a Powiecie Zydaczewskim[?], ktora czyniła Jntraty [dziura]
33Złłtch Dwiescie, insuper zato żadney Satysfakcyi nieuczynił,
34przy zgodzie z Zięciem JmćPani Plewieckiey[?], a Bratowey JW
35Comparentis Pryncypała Czerwonych Złłtch Pietnaście na Jn-
k. 43 (skan 0044, strona prawa)
1teress Jnny, a na Swoy pożytek obrocił, przypuściwszy WW Ob-
2żałowanego z JW Kossakowską Kasztellanową Kamieńską
3Sprawę uczynił, Wpis[?] w nienależytym Regestrze w Jnte-
4ressie JW Comprntis Pryncypała, y tak cassavit, pienądze[?] nie-
5maiąc Zlecenia, na JW Podolsk.[?] pro evocatione Złłtch Polsk Tysiąc
6Dwiescie. Ktore odebrał WW Obwiniony od JW Wielopolskie-
7go Koniuszego Koronnego, przy zawarciu Komplanacyi y na-
8stąpieniu Dekretu Kompromissarskiego Złłtch Polsk Czternaś-
9cie Tysięcy Czterysta, pro Re wszystkich Społ[?] Konsukcessorow
10należących, y te in Usum Sui obraca, nabywać stara się, y do
11Restytucyi[?] się nie zna, y Jnnych wiele Summ nienależycie Sobie ap-
12plikował, y do tych czas trzyma, a nadto mniey sprawiedliwe Kro-
13ki, y nienależyte Tranzakcye Opisy coram Actis czyni, y prze-
14ciwnie na uszczerbek goniąc Osnowie[?] prawdy opisuie, Oco wszyst-
15ko Tenże Comprns Jmieniem JW Pryncypała Swego, iterum
16atque iterum Contra praefatum Jnculpatum queritur, manife-
17statur, Remanifestatur, et reprotestatur. Jan K.[?] Barszewicz[?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: imię i nazwisko komparenta „Jan Kalixt[?] Barszewicz[?]” (w podpisie „Jan K. Burzewicz[?]”); urząd Rakowskiego „Komornikowi Granicznemu Kaliskiemu[?]”; „protracta[?] Jurie[?]”; „wziowszy krok[?]”; „ani zgadze[?] nie iest głową[?], ale przygłowkiem[?] do Sukcessyi Plewieckich[?] idącym” – sens: Rakowski nie jest pierwszym (głową), lecz dalszym spadkobiercą w sukcesji po Plewieckich[?]; „w Kowarcławskim[?] … Powiecie Zydaczewskim[?]” (może „w Kluczu …”, powiat żydaczowski); „Wpis[?]”; „na JW Podolsk.[?] pro evocatione”; „Społ[?] Konsukcessorow”; „Restytucyi[?]”; „Osnowie[?] prawdy”.
Akt łączy się ze sprawą Kochanówki: Leżeński vs Rakowski (akty 13, 17) oraz kompromis z Hieronimem Wielopolskim, koniuszym koronnym, i spór z Katarzyną z Potockich Kossakowską, kasztelanową kamieńską (akty 28, 30–31, 35, 39, 44–45, 50). Według manifestacji Rakowski odebrał od Wielopolskiego przy zawarciu komplanacji i wydaniu dekretu kompromisarskiego 14 400 zł należnych wszystkim konsukcesorom.
Tłumaczenia łaciny: suo loco – na swoim miejscu; quam solennissime – jak najuroczyściej; in eum sensum – w tym duchu (sensie); sine ulla gratitudine – bez żadnej wdzięczności; circiter – około; insuper – ponadto; cassavit – skasował (unieważnił); pro evocatione – za przywołanie (pozew, ewokację sprawy); pro re – w sprawie, na rzecz; in usum sui – na swój użytek; coram actis – przed aktami; iterum atque iterum contra praefatum inculpatum queritur, manifestatur, remanifestatur et reprotestatur – raz po raz przeciw wspomnianemu obwinionemu skarży się, manifestuje, remanifestuje i reprotestuje.
Streszczenie
29stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan K.[?] Barszewicz[?] imieniem Franciszka z Leżenic Leżeńskiego, łowczego i deputata województwa podolskiego, zamanifestował się przeciw Marcinowi Rakowskiemu, komornikowi granicznemu kaliskiemu[?]. Rakowski, zapominając o dobrodziejstwach i protekcji otrzymanych wyłącznie od Leżeńskiego, nie uznaje jego starszeństwa w sukcesji po Plewieckich[?]: od ponad 9 lat trzyma bez prowizji 4000 zł należnych Leżeńskiemu z dóbr Jankowice w województwie sandomierskim, powiecie radomskim; na sprawę kochanowską pobierał po kilka lub kilkanaście czerwonych złotych, a 8 czerwonych złotych wziął na własne potrzeby (są na to dokumenty); przez około 8 lat trzymał część dóbr Leżeńskiego w powiecie żydaczowskim[?], dającą 200 zł dochodu, bez żadnego rozliczenia; 15 czerwonych złotych uzyskanych przy ugodzie z zięciem Plewieckiej[?], bratowej Leżeńskiego, obrócił na własny pożytek; prowadząc bez upoważnienia sprawę z Kossakowską, kasztelanową kamieńską, spowodował nienależyty wpis do rejestru i wydał 1200 zł; wreszcie odebrał od Hieronima Wielopolskiego, koniuszego koronnego, przy komplanacji i dekrecie kompromisarskim 14 400 zł należnych wszystkim konsukcesorom i zatrzymał je dla siebie, a nadto czyni w aktach niesprawiedliwe zapisy. Manifestant ponawia skargę, manifestację i protestację; podpisał się.