Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 5 z 21
Akty 81–100
Wpisy od 29 stycznia 1768 do 5 lutego 1768
Akt nr 81
Protestacja i reprotestacja Jana Radkowskiego, byłego dyspozytora kochanowskiego, swoim i żony Fortunaty ze Zbikowskich[?] imieniem, przeciw Franciszkowi Leżeńskiemu, łowczemu i deputatowi podolskiemu, Antoniemu Gałęzowskiemu, pisarzowi prowentów H. Wielopolskiego, Józefowi Zuchalskiemu, Janowi Zarzy[?] i Kozakom o najazd na dwór w Kossakówce, zabór rachunków i dokumentów oraz zniesławienie
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
20tę przez Urod. Zuchalskiego, y Pracowitego Proka[?] Poddanego Kochanow-
21skiego do Siebie odmowił, Ludzi Gromadę Kochanowską Sam przeieżdża-
22iąc[?] po Chałupach, y przez Urod. Zuchalskiego, y Zarzę do niespra-
23wiedliwie formowaney pretensyi y z Kary namawiał, groził, y za-
24żeby in rerum Natura niebędące rzeczy prawili, y bić odgrażał się.
25JW zaś Obżałowany Leżyński maiąc dawne Uraże do Urod. Kom-
26parenta względem Dobr Kochanowki, teraz takowe czyniąc
27groźki, iż nic maiący w Dobrach przeszłey Dyspozycyi Urod. Kom-
28parentowi do uczynienia kalkulacyi na tymże Gruncie przechwałka-
29mi zagradza, ktorą gotow zawsze, y oswiadcza się sprawiedliwych Usług
30Swoich kilkaletnich zdać rachunek, y Renzi iako iest sprawiedliwy za-
31przysiądz; a Urod. Zuchalski y Zarzyba[?], iako zawsze zyskli się bawić rożnemi
32inkonwenienciami, ktore iawne są, iako osobne Doku-
33menta Swiadcże[?] et notitia Convictis[?] Jch Życia enarrant, a nad-
34to Listy z Dyspozycya Wziętą w Areszt[?] jeśli są, iako to od JW Koniu-
35szego Koronnego Pana, WW Jaroszeckiego[?] Sekretarza, y WW Kniewęgłowskie-
36go[?] Generalnego Plenipotenta, niemniey WW Strzeminskiego[?] Podmi-
37strza JW Koniusz. Kor. w Sobie de actu, et Data in Originali opiewa-
38ią, Jnsuper[?] w Ukrzywdzeniu[?] wielu[?] Honoru y Substancyi Urod. Komprnta JchMMć
39Obżałowani Gałęzowski, y Zuchalski ad Acta przyiechawszy prze-ciw-
40ne
k. 44v (skan 0046, strona lewa, góra)
1ne istotney prawdzie, y nie z żadney przyczyny sprawiedliwości, tylko
2z istotney zawziętości Zawsze niesprawiedliwe y niedowiedzione rzeczy
3pozadawali[?] y Samą krzywdą y oczernieniem Honoru Comprntis w
4Aktach wieczność maiących niesprawiedliwe Opisy y Protestacye
5poczynili: O ktore to tak nieznośne y niepraktykowane krzywdy wy-
6żey wyrażone, iako też oczernienie nigdy nieskażitelney Sławy, sto[?]-
7bierti[?] JchMM. Wyż Wyrażonym JchMM. Obwinionym nec non de Jnde-
8ligentia[?], że zawsze chce Urod. Comprns sprawiedliwą kalkulacyą uczy-
9nić, aby tylko sposobność y Bezpieczność od Osob czwarciach[?] nalezio-
10na była, Suo et cuius supra Nne quam solennissime iterum
11atque iterum queritur et protestatur. Jan Radkowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo staranne, ale długie zdania z licznymi skrótami; dziury w papierze na k. 43v. Niepewne m.in.: nazwisko rodowe żony „z Zbikowskich[?]”; nazwisko drugiego oskarżonego „Janowi Zarzycie[?]” / „Zarzę” / „Zarzyba[?]” (w akcie 70 – „Jan Zarzy[?]”; zapewne Zarzycki); tytuł Gałęzowskiego „Pisarz Prowentu Obersta-/ie[?]-go” (może „Oberstallmeistra” = koniuszego, albo nazwa dóbr); „w czesznie[?]”; „całowey[?] pretensyi”; „z Zamku w Orsz[?]”; „Budynek osadził[?]”; „Ra[?]-ną dispositione”; „Pan-szczatki[?] Kossakowsey[?] z Siennem”; koniec k. 43v i początek k. 44 („Si-/ne siti[?] … uletowania[?]”); „Turczyńskiego[?] Rachmistrza”; „K. K. W.[?]” (może „Koniuszego Koronnego Wielmożnego”); „Kniewęgłowskiego[?]”, „Jaroszeckiego[?]”, „Strzeminskiego[?] Podmistrza” (może „Podstarościego” / „Podkoniuszego”); „Czeka[?] … Charamn[?]-tę” i „Proka[?]” (imiona kozaka i poddanego); „Renzi[?]” (k. 44 w. 31; może „Rewizyi”); „czwarciach[?]” (k. 44v).
Akt jest odpowiedzią (reprotestacją) Radkowskiego na protestację Zuchalskiego z 26 I 1768 (akt 70) i wiąże się ze sprawą Kochanówki/Kossakówki (akty 13, 17, 28, 30–31, 35, 39, 44–45, 50, 80). Radkowski, dawny dyspozytor dóbr Kochanówka z ramienia H. Wielopolskiego, koniuszego koronnego, przy przekazywaniu dóbr Marcinowi Rakowskiemu (współdziedzicowi) wyprowadził się z zamku kochanowskiego do Kossakówki.
Tłumaczenia łaciny: hostiliter – po nieprzyjacielsku; dispositio – rozporządzenie; in rerum natura – w rzeczywistości; inconvenientia – wybryki, niestosowności; et notitia convictus[?] eorum vitae enarrant – i znajomość ich życia (sposobu bycia) to opowiada; de actu et data in originali opiewają – co do aktu i daty opiewają w oryginale; insuper – ponadto; nec non de indiligentia[?] – a także o niedbalstwo; suo et cuius supra nomine quam solennissime iterum atque iterum queritur et protestatur – swoim i wyżej wymienionej imieniem jak najuroczyściej raz po raz skarży się i protestuje.
Streszczenie
29stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Radkowski swoim i żony Fortunaty ze Zbikowskich[?] imieniem zaprotestował i zareprotestował (wobec wniesionego manifestu) przeciw Franciszkowi z Leżenic Leżeńskiemu, łowczemu i deputatowi podolskiemu na Trybunał Koronny, a zwłaszcza przeciw Antoniemu Gałęzowskiemu, pisarzowi prowentów Hieronima Wielopolskiego, koniuszego koronnego, oraz Józefowi Zuchalskiemu, Janowi Zarzy[?] i kilkunastu zaciężnym Kozakom. Gałęzowski, przybywszy do Kochanówki, by oddać dobra w posesję Rakowskiemu, chełpił się, że weźmie Radkowskiego, okuje i zrobi z nim, co zechce; Radkowski wyprowadził się z zamku kochanowskiego do Kossakówki. Gdy przyjechał Leżeński z innymi współdziedzicami Kochanówki, a Radkowski miał złożyć im obrachunek, Gałęzowski z kilkunastoma ludźmi, przydanymi przez współdziedziców, najechał zbrojnie dworek w Kossakówce, obstawił drzwi i okna ludźmi z bronią, chciał Radkowskiego uwięzić i uprowadzić, a nie zastawszy go – bo ludzie żony z litości wyparli napastników – najechał zamek kossakowski, znieważył obecne tam osoby i nocą urządzał zasadzki koło dworu. Wcześniej podstępem zabrał rachunki, rejestry, kwity i dokumenty Radkowskiego (m.in. rachunki rachmistrza Turczyńskiego[?] starosty winnickiego J. Czosnowskiego, zapieczętowany rejestr kochanowski, rejestry remanentowe, perceptowe i ekspensowe oraz list generalnego plenipotenta Kniewęgłowskiego[?] stanowiący dowód długu 693 zł 24 gr wobec Radkowskiego), odmówił mu sług, a przez Zuchalskiego i Zarzę namawiał i straszył gromadę kochanowską, by zeznawała nieprawdę. Leżeński z dawnej urazy przeszkadza mu złożyć rachunek, który Radkowski gotów zdać i zaprzysiąc; Zuchalski i Zarzy[?] są znani z wybryków, a listy koniuszego, sekretarza Jaroszeckiego[?], plenipotenta Kniewęgłowskiego[?] i Strzemińskiego[?] świadczą o jego rzetelności. Gałęzowski i Zuchalski wnieśli do akt niesprawiedliwe protestacje szkalujące jego honor. Radkowski protestuje i oświadcza gotowość do sprawiedliwej kalkulacji, jeśli tylko zapewni mu się bezpieczeństwo; podpisał się.
Akt nr 82
Manifestacja i remanifestacja Antoniego Wielogórskiego, wojszczyca bracławskiego, swoim i rodziców Andrzeja Aleksandra i Franciszki z Barcikowskich[?] Wielogórskich, wojskich bracławskich, oraz poddanych i gromady Hubnika, przeciw Janowi Pawłowi Borzykowi[?], cześnikowi witebskiemu, i Michałowi i Andrzejowi Swidzińskim, stolnikowiczom zwinogrodzkim, dziedzicom części Hubnika
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data29 stycznia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 44v (skan 0046, strona lewa, od ok. 1/3 wysokości) – k. 45 (skan 0046, strona prawa)
13chała Popowicza, Ostapa Dierzkowego[?] Zięcia, y Jnnych Podda-
14nych Hubnickich, y całey Gromady Dobr Części Wsi Hubnika
15Jmieniem, przestrzegaiąc Całości Substancyi, Zdrowia, Honoru [dziura]
16Swego, iako Rodzicow Swoich, niemniey Życia Poddanych Swoich, iak tyl-
17ko do Akt niniejszych przybyć, o Manifestacyi Swieżo[?] przeciw-
18ko Sobie, y WWch Rodzicom Swoim Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdzie-
19siąt Osmego, Dnia Dwudziestego Szostego Januarij w Grodzie
20Niniejszym od niżey WW Obżałowanego dowiedzieć się mogł, tak [dziura]
21zaraz[?] miast[?] zapobiegaiąc nienależytym y bezprawnym Opi-
22som, aby in post nieszkodziły Sławie, y nieskażitelnemu Ho-
23norowi, napko WW JchMMć PP. Janowi, Pawłowi binominis
k. 45 (skan 0046, strona prawa)
1Borzykowi[?] Cześnikowi Witepskiemu, Michałowi y Andrzeiowi Swidzińskim,
2Braci między Sobą rodzonym, Stolnikowicom Zwinogrod., Tych
3Wsi Hubnika Części pewnych Dziedzicom, tudzież y całey Gromadzie Dobr Części
4Dobr Wsi Hubnika WWch Obżałowanych Skarży, żali, manife-
5stuie, y na manifest zaniesiony cum Forma cavillatione re-
6manifestuie się w ten Sposob, y Oto: Jż JchMMć Obżałowani uchy-
7laiąc Prawa Oyczyste, y postępu w Sąsiedztwie zachować się maiące,
8nietylko zrywaiąc y psuiąc, co raz nowe, a niepotrzebne Ustawie[?]
9wynaydując, Poddanym Swym krzywdy czynić Ludziom WWch
10Manifestantow pozwalaią, y choć kiedy żadnie[?] rekwizycya o
11krzywdzie WWch Żalących się Sprawiedliwości tey, iuste et aequa-
12te czynić niekażą, iako niedawno Hawryło Osmeryk, ławnic[?]
13Życie Swoie samą kradzieżą[?] Koni, Bydła, y rożnych Rzeczy pędzą-
14cy, gdy u WWch Comprntis Rodzicow Poddanego Roboczego JE-
15drzeia[?] Szewca Jęczmienia z Toku wykradł, y postała[?] Szpie-
16gom się [?] Szkodnikiem do Gumna swego uczynił, a upomina-
17iącego się o Szkodę swą, Dzieci wyrwawszy, na ręku będące, nay-
18pierw Samego nie, niewinnego dziecięciem tymże bił, potym
19Dzieci o Ziemię uderzył, że bez Ducha zabite, natych miast zo-
20stało, a za tak wielki Exces, tylko od WWch Obżałowanych, kilka-
21naście plagami y materną[?] Przymową[?] ukarany został, wyko-
22panie Skiby[?] iakowegoś Skarbu w Gruncie Spolnym, niedział-
23nym, przez Roboczych Hawryła Osawulenka[?], Ostapa Dierz-
24kowego Zięcia, y Michajła Popowicza nie niewinnym zarzut
25uczynili, y Onych uzdowanym Arestem nienależycie przy-
26porzątkli[?], Co raz z Urod. Administratorem, ktorych Bezwin-
27dy, lub Jakowych ci Rzeczy, iako nigdy wyż Wyrażani Podda-
28ni nieuchopywali[?] y nie naleźli, ani Manifestantis Rodzi-
29ni nieoddawali, Tak Jnkwizycya odwieść się, y Paratorie[?] wa-
30dyz[?] Zawsze gotowi są, a gdyby quo casu przy Teraźnieyszym
31in Republica Zamieszaniu, wewnętrznym zwyczaiem prak-
32tykowanym w tym Kraiu, ktory z Onych Poddanych naslo-
33bodę ze Wsi uciekł, aby Comparentis WWo Rodzic niewinnej
34Jnwektywie nie podpadali, Rygorowi Prawa in Casu re-sultato
35de diligentia, iako też, o nienależyty zarzut, y w Aktach Opis
36Nne Suo, et Cuius supra powtornie manifestuie, y remani-
37festuie się. Antoni Wielogórski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne m.in.: nazwisko rodowe matki „z Barciowskich[?]” (w akcie 66 – „z Barczewskich[?]”); „Sędzic[?] … Sędziow[?] Grodzkich Bracławskich”; nazwa „Dobr Części Wsiorowkory[?]” (k. 44v w. 9 – może inna wieś Wielogórskich albo zniekształcone „Wsi Hubnika”); „Dawnorowicza[?]”; imiona poddanych („Hawryła [...] Jkawitenka[?]”, „Osawulenka[?]” – zapewne ten sam Hawryło Osawulenko; „Dierzkowego[?]”); nazwisko pozwanego „Borzykowi[?]” (w kustoszu i na początku k. 45 – „Borzykow”; w akcie 66 – „Jan Paweł Bereza[?]”); „cum Forma cavillatione[?]”; „Ustawie[?]”; „ławnic[?]”; „Szpiegom się [?] Szkodnikiem”; „materną[?] Przymową[?]”; „Skiby[?]”; „przyporzątkli[?]”, „Bezwindy[?]”, „nieuchopywali[?]”, „Paratorie[?] wadyz[?]”. Notka u dołu k. 45 to nagłówek następnego aktu (83), odczyt orientacyjny.
Akt jest odpowiedzią na manifestację z 26 I 1768 (akt 66), w której Andrzej Brudnicki imieniem Berezy[?] i Surdzińskich[?] skarżył się na Wielogórskich. Zestawienie obu aktów pozwala skorygować odczyty aktu 66: dobra „Stubnik[?]” to zapewne Hubnik (wieś nad Bohem w pow. bracławskim), „Surdzińscy[?]” – Swidzińscy, „stolnicy źwirscy[?]” – stolnikowicze zwinogrodzcy, a „Bereza[?]” – Borzyk[?] (Jan Paweł, cześnik witebski). Wzmianka o „teraźniejszym zamieszaniu w Rzeczypospolitej” odnosi się zapewne do konfederacji radomskiej i niepokojów 1767–1768.
Tłumaczenia łaciny: legitime – prawowicie; in post – na przyszłość; binominis – dwojga imion; cum forma cavillatione – z formalnym zarzutem (podstępu); iuste et aequate – sprawiedliwie i słusznie; quo casu – w którym to przypadku; in Republica – w Rzeczypospolitej; in casu resultato de diligentia – w razie wynikłym dla dopilnowania; nomine suo et cuius supra – swoim i wyżej wymienionych imieniem.
Streszczenie
29stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Antoni Wielogórski, wojszczyc bracławski, imieniem swoim i rodziców Andrzeja Aleksandra i Franciszki z Barciowskich[?] Wielogórskich, wojskich bracławskich, dziedziców części Hubnika, a także administratora Jakuba Dawnorowicza[?] i poddanych hubnickich (Hawryła Osawulenki[?], Michała Popowicza, zięcia Ostapa Dierzkowego[?]) i całej gromady, wniósł manifestację i remanifestację przeciw Janowi Pawłowi Borzykowi[?], cześnikowi witebskiemu, oraz braciom Michałowi i Andrzejowi Swidzińskim, stolnikowiczom zwinogrodzkim, dziedzicom innych części Hubnika – w odpowiedzi na ich manifestację z 26 stycznia (akt 66). Zarzuca im, że łamiąc prawa sąsiedzkie pozwalają swoim poddanym krzywdzić ludzi Wielogórskich i nie dają sprawiedliwości: niedawno Hawryło Osmeryk, żyjący z kradzieży koni i bydła, wykradł z toku jęczmień poddanemu Wielogórskich, szewcowi Jędrzejowi[?], a gdy ten upominał się o szkodę, wyrwał mu z rąk dziecko, bił nim, po czym uderzył dzieckiem o ziemię, tak że zginęło na miejscu – za co dziedzice ukarali go jedynie kilkunastoma plagami. Zarzut, jakoby poddani Wielogórskich wykopali skarb na gruncie wspólnym niedziałowym, jest fałszywy, a obwinionych poddanych bezprawnie aresztowano; gotowi są oni oczyścić się w inkwizycji. Na wypadek, gdyby w obecnym zamieszaniu w Rzeczypospolitej któryś z poddanych zbiegł na słobodę, Wielogórscy zastrzegają, że nie ponoszą za to winy. Manifestant ponawia manifestację o nienależyty zarzut i wpis do akt; podpisał się.
Akt nr 83
Relacja woźnego Olesia[?] Dzidziaka[?] o areszcie w Zarudziu[?] zbiegłego poddanego Maksyma Pancarza z Siedlisk[?], dóbr Stanisława i Urszuli Rzewuskich[?], starostów trachtemirowskich, i o pozwie dla Stanisława Brańskiego[?], podczaszego, dziedzica Zarudzia[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data29 stycznia 1768, Winnica (areszt 25 stycznia 1768)
26Autentyczny w Jzbie na Stole położył, o położeniu y Ofiaro-
27waniu[?] Onego prawnie wszystkich uwiadomił, Ktorego Pozwu Tenor
28taki: Jozef Kolumna z Bor[?] Czosnowski, Winnicki y Ułanowski Starosta: WW Stanisławowi Brańskiemu[?] Podcza-
29szemu, Dobr Wsi Zarudzia Dziedzicowi, Pozwanemu z Sprawy
30niżey wyrażoney, z Osob, y Dobr Swoich generaliter wszystkich
31przykazuię, abyś Wmość przedemną Samym, lub Urzędem
32moim Grod. Winn. na Rokach w ten czas, gdy ta Sprawa
33z Regestru Sobie należytego do sądzenia przypadnie, przy-
34wołana będzie, Sam, Osobiście, y Sawicie[?] Stanął, Na Jnstancyą
35Jnstygatora Sądowego, y Jego Delatorow WWch Stanisława
k. 46 (skan 0047, strona prawa, góra)
1y Urszuli z Mikołajewskich[?] Rzewuskich[?], Starostow Trachtemirow-
2skich Małżonkow, Dobr Siedlisz[?] Dziedzicow, Aktorow, ktorzy Akto
3przychylaiąc się do Prawa pospolitego, tudzież Aresztow Urzędo-
4wych Wmci do wydania Roboczego Maxyma Pancarza Pod-
5danego Siedliskiego z Dobr Tychże Siedlisz[?] z Żoną, Dziećmi, Koń-
6mi, wołami, y wszelkim Sprzętem Domowym do Dobr
7Wmci Wsi Zarudzia zbiegłego, y tam będącego Areszt-
8tami iuż dwoma Urzędownie przyporzczonego[?], a w niewyda-
9niu do zapłacenia Kary Prawem Opisaney, do nadgrodzenia Szkod
10ztąd pochodzących, y Kosztow na Proces prawny erogowa-
11nych na wyż Oznaczony Termin Wmci Pozywa. Sam się po-
12staraj. Dan w Winnicy. Dnia Osmnastego Januarij, Ty-
13siąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego Roku.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne: imię i nazwisko woźnego „Olexa[?] Dzidziak[?]” (na marginesie podpisu brak – relacja kończy się tekstem pozwu); nazwisko rekwirentów „Rzewuskich[?]” (w tekście raz „Rzewuskich”, w nagłówku skrót „Rzewu-/skich[?]”) i nazwisko rodowe Urszuli „z Mikołajewskich[?]”; urząd „Starostow Trachtemirowskich[?]” (Trachtemirów); nazwy wsi „Zarudzie[?]” (Zarudzia) i „Siedliska[?]” (Siedlisz, przymiotnik „Siedliski”); nazwiska świadków „Okulskiego[?]”, „Horowskiego[?]”; administratora „Cwochacickiego[?]”; pozwanego „Brańskiemu[?] Podczaszemu” (w nagłówku „W Brańskiego P. Ob.[?]”); „[?]nodowanego”; „Sawicie[?]” (zapewne „sufficienter” – dostatecznie); „przyporzczonego[?]” (przypieczętowanego?). Data pozwu (18 I) wcześniejsza niż areszt (25 I) – pozew wydany z góry na wypadek niewydania zbiega.
Korekta wg aktu 90 (areszt w Zarudziu u Honoraty Orańskiej, podczaszyny czernihowskiej, 18 XII 1767): pozwany dziedzic Zarudzia to zapewne Stanisław ORAŃSKI, podczaszy czernihowski (nie „Brański[?]”) – w nagłówku skrót „W Orańskiego P. Cz.[?]”.
Korekta wg aktu 98 (4 II 1768): Stanisław i Urszula z Nitosławskich SZCZENIOWSCY, podczaszowie żytomierscy[?], starostowie trechtymirowscy[?] – rekwirenci w tym akcie to zapewne oni (nie „Rzewuscy[?] … z Mikołajewskich[?]”); „Siedliska[?]” mogą być wsią w kluczu czerlenkowskim[?]. Do weryfikacji na skanie 0047.
Tłumaczenia łaciny: evidentioris testimonii gratia – dla wyraźniejszego świadectwa; bene vole – chętnie, życzliwie; generaliter – ogólnie (ze wszystkich osób i dóbr); erogowanych – wydanych (kosztów); tenor – brzmienie (pozwu).
Streszczenie
29stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Olexa[?] Dzidziak[?] zeznał, że 25 stycznia 1768, na żądanie Stanisława i Urszuli z Mikołajewskich[?] Rzewuskich[?], starostów trachtemirowskich[?], dziedziców Siedlisk[?], w obecności szlachty Jana Okulskiego[?] i Michała Horowskiego[?], udał się do wsi Zarudzie[?] w województwie bracławskim i we dworze, u administratora Cwochacickiego[?] i wójta Fedka, zaaresztował roboczego Maksyma Pancarza, dziedzicznego poddanego Rzewuskich[?] z Siedlisk[?], który zbiegł do Zarudzia[?] z żoną, dziećmi, końmi i wołami. Administrator i wójt przyjęli areszt i zobowiązali się imieniem pana zatrzymać zbiega do rozprawy prawnej. Woźny zostawił też na stole w izbie pozew grodu winnickiego (wydany 18 stycznia 1768 przez Józefa Czosnowskiego, starostę winnickiego i ułanowskiego), wzywający Stanisława Brańskiego[?], podczaszego, dziedzica Zarudzia[?], na roki grodzkie winnickie na instancję instygatora i delatorów Rzewuskich[?] – o niewydanie zbiegłego poddanego mimo dwóch urzędowych aresztów, o zapłatę kary, nagrodzenie szkód i kosztów.
Akt nr 84
Manifestacja Andrzeja Sękowskiego[?] imieniem książąt Antoniego i Kajetana Światopełk-Czetwertyńskich przeciw Mariannie z Czetwertyńskich Sadowskiej[?], starościnie bełzkiej[?], i plenipotentowi Mikołajowi Janickiemu[?] o nieważność aktu kondescensji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data30 stycznia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 46 (skan 0047, strona prawa, od ok. 40% wysokości) – k. 46v (skan 0048, strona lewa, góra)
21też Termina przy Sobie maiąc, Kłaść[?] Onych Sądownie
k. 46v (skan 0048, strona lewa, góra)
1na Terminie Kondescensyi niechciał, ale iudicatam Offi-
2cij Conditis[?] iakby zaakceptowanego Dekretu następnie
3attentował, zaczym o nieważność tego Aktu Kondescenso-
4ryalnego, tak pko Stronie, iako też Urzędowi, oraz Urod.
5Plenipotentowi, Jmieniem Tychże JOO Xiążąt Pryncypałow Swoich
6iterato queritur et manifestatur. Andrzey Sękowski[?] mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Niepewne m.in.: nazwisko komparenta „Sękowski[?]” (w podpisie podobnie); tytuły książąt Czetwertyńskich („Włodzimierza Aty[?] Wołyńskiego[?] Oyca” – może „Włodzimierskiego Starosty”; „Kaietana Podkomorzyca[?] JKMci”); nazwisko i urząd obżałowanej „Marzannie z Xiążąt Czetwertyńskich Sadowskiey[?] Starościnie Bełzkiey[?] … [...]nienską[?]”; „W Hilaremu Rozcinskiemu[?] … Zięciowi[?] … Urzędowi Uciążliwemu[?]” (sens niejasny – może chodzi o urzędnika kondescensji); „Mikołaiowi Rdzi[?] Janickiemu Stolnikowiczowi Jnstancyi[?]” i dalej „Janiszewski[?]” (zapewne ta sama osoba – plenipotent); „Conditis[?]”. Odczyt całości orientacyjny.
Akt 85 (ten sam plenipotent i data, pismo wyraźniejsze) podaje tytuły: ks. Antoni – „Włodzimirza[?] Starosta Woronowski[?]”, Marianna Sadowska[?] – „Starościna Bnińska[?]” (zamiast „Bełzka[?]”); obżałowanym jest tam też ks. Janusz Czetwertyński, starościc daniłowski[?], podkomorzy JKM.
Sprawa dotyczy kondescensji (zjazdu sądowego na grunt) dla egzekucji dekretu z rejestru ekspulsyjnego (expulsionum) z 1767 r. w sporze książąt Czetwertyńskich z siostrą/krewną Marianną z Czetwertyńskich; por. akt 76 (ks. Antoni Czetwertyński, dział z bratem Januszem) i akt 22.
Tłumaczenia łaciny: ex speciali commisso – ze szczególnego zlecenia; primo voto – z pierwszego męża; registrum expulsionum – rejestr spraw o wyzucie z dóbr; iudicatam officii – osądzoną (rzecz) przez urząd; attentował – usiłował (bezprawnie) przeprowadzić; iterato queritur et manifestatur – ponownie skarży się i manifestuje.
Streszczenie
30stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Andrzej Sękowski[?] ze szczególnego zlecenia książąt Antoniego (ojca) i Kajetana (syna, podkomorzyca JKM[?]) Światopełk-Czetwertyńskich zamanifestował się przeciw Mariannie z książąt Czetwertyńskich Sadowskiej[?], starościnie bełzkiej[?] z pierwszego męża, przeciw Hilaremu Rozcińskiemu[?] oraz plenipotentowi Mikołajowi Janickiemu[?], stolnikowiczowi, działającemu wbrew woli swych mocodawców. Książęta nie przyjęli dekretu wydanego w sprawie z rejestru ekspulsyjnego w 1767 r. i wydanymi terminami (pozwami) usiłowali wstrzymać jego egzekucję; mimo to plenipotent, mając te terminy przy sobie, nie złożył ich sądownie na terminie kondescensji, lecz pozwolił urzędowi przeprowadzić czynności, jak gdyby dekret był przyjęty. Manifestant w imieniu książąt ponownie manifestuje się o nieważność aktu kondescensji przeciw stronie, urzędowi i plenipotentowi; podpisał się.
Akt nr 85
Manifestacja Andrzeja Sękowskiego[?] imieniem książąt Antoniego, starosty włodzimierskiego[?], i Kajetana Światopełk-Czetwertyńskich przeciw ks. Januszowi Czetwertyńskiemu, starościcowi daniłowskiemu[?], podkomorzemu JKM, i Mariannie z Czetwertyńskich Sadowskiej[?] o dekrety trybunalskie w sprawie substancji ojczystej i macierzystej po ks. Ignacym Czetwertyńskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data30 stycznia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 46v (skan 0048, strona lewa, od ok. 1/4 wysokości) – k. 47 (skan 0048, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 46v (skan 0048, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca Januarij, Trzydziestego, Dnia.
3Przed Urzędem, y Aktami Niniejszemi Grod. Winn. y Prze-
18z JO Starościną Bnińską[?], z nienależytego Regestru Expul-
19sionum wszystkie Substancye Oyczyste, y macierzyste JO X.
20Jgnacego Czetwertyńskiego ad Tolens[?] Zakonnika Ojcu[?] Starsz[?]
21ące[?] zaś nastąpiły, gdy iednak z Dekretow tych Uciążliwość y obra-
22cona[?] Szczegolnie[?] Substancya do nieakceptowania Tychże Dekre-
23tow JO Manifestanta Pryncypałow przymusza, zaczym Remanifes[?]-
24tencya[?] Onych przywracaiąc się, oraz do Dekretu Roku Tysiąc
25Siedmset, Sześćdziesiąt, Pierwszego, w Trybunale Lubel., między
26Sprawami Woiewodztwa Bracł. z Kredytorami Tegoż Xcia
k. 47 (skan 0048, strona prawa, góra)
1Jgnacego nastąpionego iterato manifestuie się, prosząc[?] Pre-
2sentem[?] Actis Connotari, Co y otrzymał. Andrzey Sękowski mp
3[dalsza część strony pusta; wpisano kilkakrotnie słowo „Vacuum”]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pismo staranne, lecz treść skrótowa i odczyt części zwrotów niepewny: „Włodzimirza[?] Starosty Woronowskiego[?]” (por. akt 84, gdzie ten sam tytuł odczytano niepewnie jako „Włodzimierza Aty[?] Wołyńskiego[?]”); „Starościcowi Daniłowskiemu[?]” (w akcie 76 ks. Antoni Czetwertyński nazwany „Starostą Danicz.[?]” – zapewne ten sam rdzeń: Daniłów?); „Starościnie Bnińskiey[?]” (w akcie 84 – „Bełzkiey[?]”); „w Trybunale Kor. ninym[?] Lwowskim” (może „niegdyś Lubelskim”?); „ad Tolens[?] Zakonnika Ojcu[?] Starsz[?]-ące[?]” (w. 21–22 – sens niejasny); „obracona[?] Szczegolnie[?]”; „Remanifes[?]-tencya[?]”. Na k. 47 po zakończeniu aktu pozostawiono resztę strony pustą z wielokrotnym słowem „Vacuum”.
Akt łączy się z aktem 84 (ten sam plenipotent, ci sami mocodawcy, ta sama data) i z aktem 76 (ks. Antoni Czetwertyński; dział z bratem ks. Januszem, podkomorzym JKM). Spór dotyczy dekretów trybunalskich z lat 1761, 1766 i 1767 (w tym działowego z ks. Januszem i z rejestru ekspulsyjnego z Marianną Sadowską[?]) o substancję ojczystą i macierzystą po ks. Ignacym Czetwertyńskim.
Tłumaczenia łaciny: ex speciali commisso – ze szczególnego zlecenia; registrum expulsionum – rejestr spraw o wyzucie z posesji; iterato manifestatur – ponownie manifestuje się; praesentem actis connotari – (prosił) aby niniejszą (manifestację) wpisano do akt; vacuum – puste (miejsce).
Streszczenie
30stycznia 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Andrzej Sękowski[?] ze szczególnego zlecenia książąt Antoniego (ojca), starosty włodzimierskiego[?]/woronowskiego[?], i Kajetana (syna), podkomorzyca JKM, Światopełk-Czetwertyńskich zamanifestował się przeciw ks. Januszowi Światopełk-Czetwertyńskiemu, starościcowi daniłowskiemu[?], podkomorzemu JKM, oraz Mariannie z książąt Czetwertyńskich Sadowskiej[?], starościnie bnińskiej[?], nawiązując do wcześniejszych manifestacji. Oświadczył, że dekrety Trybunału Koronnego (lwowskiego[?]) z 1766 r. – jeden z Sadowską[?], drugi działowy z ks. Januszem – oraz dwa dekrety z 1767 r. z Sadowską[?] z nienależytego rejestru ekspulsyjnego, dotyczące całej substancji ojczystej i macierzystej po ks. Ignacym Czetwertyńskim, są dla mocodawców uciążliwe, wobec czego nie przyjmują ich i ponawiają swoje manifestacje; zarazem odwołują się do dekretu Trybunału Lubelskiego z 1761 r., wydanego w sprawach województwa bracławskiego z wierzycielami ks. Ignacego. Prosił o wpisanie manifestacji do akt i podpisał się. Resztę k. 47 pozostawiono pustą („Vacuum”).
Akt nr 86
Relacja woźnego Jana Cyrańskiego[?] o doręczeniu w Horyszkowce[?] pozwu Trybunału Koronnego lwowskiego od książąt Antoniego i Kajetana Czetwertyńskich ks. Januszowi Czetwertyńskiemu, Mariannie Sadowskiej[?] i in. (o substancje po ks. Ignacym Czetwertyńskim; dekrety 1766–1767)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 lutego 1768, Winnica (doręczenie 30 stycznia 1768; pozew z 8 stycznia 1768)
Karty / skanyk. 48 (skan 0050, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 47av (skan 0050, strona lewa)
1[strona bez tekstu aktowego – ozdobne pociągnięcia pióra i u dołu napis „Mensis Februarius”]
k. 48 (skan 0050, strona prawa)
1Mensis Februarius. Anni Millesimi, Septingentesimi, Septuagesimi[!],
2Octavi:
3Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego.
4Miesiąca Februarij Pierwszego Dnia.
5Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grod. Winn. y Przedemną Tomaszem
40pro Causae Praesentis exigentia Statui et Sententiae Litis pariter et Judicialiter
41responderi[?]. Datum Leopoli feria Sexta post Festum Sanctorum Trium Regum proxima
42Anno Domini Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo. De quo Praesens Gtówny[?]
43Rell. Actis qui supra Crucem Sanctam posuit [+]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „Nro 83” – zapewne pomyłka pisarza przy rozpoczęciu nowego miesiąca (poprzednie akty nosiły już numery 83–85); w niniejszym opracowaniu numeracja aktów prowadzona dalej kolejno (86), a następny akt oznaczony w rękopisie „84” ma nr 87. W nagłówku miesiąca pisarz napisał omyłkowo „Septuagesimi” zamiast „Sexagesimi”.
Niepewne: nazwisko woźnego „Cyrański[?]” (może Cyrański/Ciraski); „Gtówny[?]” (zapewne „Główny”); nazwa wsi „Horyszkowki[?]” (Horyszkówka?); „Capitaneae Bonisl.[?]” (Marianna Sadowska[?] – starościna bnińska[?]/bonisławska[?], por. akt 85); „ad Exeres[?] Regiae Scholar[?] Pij.[?]” (sens niejasny – może „ad heredes”, sukcesorzy); „Hamiowianam[?]” (nazwa substancji macierzystej); „Vladimirii Capitanei Woronov.[?]” – w akcie 85 tytuł ks. Antoniego „Włodzimirza[?] Starosty Woronowskiego[?]” (tu imię odczytywalne jako Włodzimierz – możliwe, że ojciec Kajetana nosił imiona Antoni Włodzimierz). Środkowa część formuły pozwu (w. „ad Videndum ad haerendo Legibus … utant Vos”, „attentandumque”) odczytana orientacyjnie; łacina pisarza miejscami zniekształcona.
Tłumaczenia łaciny: Stanisław August z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, podolski, podlaski, inflancki, smoleński, siewierski i czernihowski. Wam, jaśnie oświeconemu Januszowi Światopełk księciu Czetwertyńskiemu, podkomorzemu JKM, jaśnie oświeconej Mariannie z książąt Czetwertyńskich Sadowskiej[?], starościnie [bnińskiej?], i innym wierzycielom ks. Ignacego Czetwertyńskiego, mającym interes w obu substancjach – ojcowskiej czetwertyńskiej i macierzystej – z jakiegokolwiek tytułu, obecnym (z prawem wymaganym) i nieobecnym, nakazujemy, abyście przed Naszym sądem generalnym Trybunału Koronnego lwowskiego w czwartym tygodniu od daty i położenia niniejszego pozwu, albo gdy sprawa z właściwego rejestru przypadnie do sądzenia, stawili się zawity (peremptorie) na instancję instygatora Naszego sądu i jego delatorów, jaśnie oświeconych książąt Światopełk-Czetwertyńskich: Włodzimierza[?] (Antoniego), starosty woronowskiego[?] – ojca, i Kajetana, podkomorzego JKM – syna, powodów, by zobaczyć, jak dwa dekrety Trybunału lwowskiego z 1766 i dwa z 1767 r. zostaną uchylone, akty z nich wynikłe skasowane, wszelki proces przeciw powodom zniesiony bez kar, a dekret Trybunału lubelskiego z 1761 r. nakazany do pełnego wykonania; by zwrócić szkody i koszty sporu oraz odpowiedzieć na inne wymogi sprawy. Dan we Lwowie w piątek po święcie Trzech Króli 1768 [8 stycznia 1768]. – „Crucem sanctam posuit” – postawił znak krzyża (woźny niepiśmienny).
Streszczenie
1lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Jan Cyrański[?] zeznał, że 30 stycznia 1768 zaniósł do dworu we wsi Horyszkówka[?] i położył na stole autentyczny pozew Trybunału Koronnego lwowskiego, wydany we Lwowie 8 stycznia 1768 w imieniu króla Stanisława Augusta. Pozew wzywał ks. Janusza Światopełk-Czetwertyńskiego, podkomorzego JKM, Mariannę z książąt Czetwertyńskich Sadowską[?] i wszystkich wierzycieli ks. Ignacego Czetwertyńskiego, mających interes w jego substancji ojcowskiej i macierzystej, na Trybunał lwowski w czwartym tygodniu (lub gdy sprawa przypadnie z rejestru), na instancję instygatora i delatorów – książąt Antoniego (Włodzimierza[?]), starosty woronowskiego[?], i jego syna Kajetana, podkomorzego JKM – o uchylenie dwóch dekretów trybunalskich z 1766 i dwóch z 1767 r., kasację wynikłych z nich aktów i procesów oraz o pełne wykonanie dekretu Trybunału lubelskiego z 1761 r., a także o zwrot szkód i kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk. (Akt wiąże się z manifestacjami z 30 stycznia – akty 84–85.)
Akt nr 87
Manifestacja starozakonnych Zymchy Herszkowicza i Srula Mośkowicza (barszczyków) oraz Arona Sachianskiego[?], Srula Gisiowego[?] i Marka Wołoszyna, obywateli krasnieńskich, przeciw ks. Franciszkowi Lubomirskiemu, miecznikowi koronnemu, i woźnemu Stanisławowi Wróblewskiemu o niesłuszne formowanie pretensji i areszt
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 lutego 1768, Winnica (dotyczy aresztu z 7 grudnia 1767)
20wał się, Salva reservatione[?] si opus fuerit melioratione. Szymcha Herszkowicz po
21Hebraysku podpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „84” – kontynuacja omyłkowej numeracji od początku lutego (por. akt 86 = „Nro 83” rękopisu). Niepewne: w nagłówku „Zymchy Barysz[?]nika[?]” (może „Barszcznika” – zawód: wytwórca/szynkarz barszczu?), w tekście „Srula Mośkowicza Barszcznika[?] Jch My Syn[?] Hersz[?]kowskiego[?]” (fragment zawiły – może chodzi o syna Herszka), „Arona Sachianskiego[?]”, „Srula Gisiowego[?] Syna Jcka[?] z Nowego Miasta”; imię manifestanta w tekście „Zymcha”, w podpisie „Szymcha”. „Anno Praeteriti[?]” – zapewne „anno praeterito” (1767). Akt dotyczy relacji woźnego Wróblewskiego z 7 XII 1767 – wpisanej zapewne w drugiej księdze grodzkiej (44-1-3).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; anno praeterito die septima Decembris – roku ubiegłego 7 grudnia; membrany – zapisy dłużne, skrypty; salva reservatione, si opus fuerit, melioratione – z zastrzeżeniem poprawienia (manifestacji), gdyby zaszła potrzeba.
Streszczenie
1lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, starozakonny Zymcha (Szymcha) Herszkowicz, obywatel krasnieński, swoim imieniem i starozakonnych Srula Mośkowicza, Arona Sachianskiego[?] (arendarzy), Srula Gisiowego[?] z Nowego Miasta i Marka Wołoszyna, obywateli krasnieńskich, zamanifestował się przeciw ks. Franciszkowi Lubomirskiemu, miecznikowi koronnemu, i woźnemu Stanisławowi Wróblewskiemu. Wróblewski na żądanie księcia nałożył na nich w dobrach Krasne areszt jako na rzekomych dłużników i zeznał go w grodzie winnickim 7 grudnia 1767. Manifestanci oświadczają, że nigdy nie trzymali żadnych arend w dobrach miecznika koronnego, nie zaciągali żadnych sum na zapisy i nic nie są winni; manifestują się o nienależyty areszt i formowanie niesprawiedliwej pretensji, zastrzegając poprawienie manifestacji. Zymcha Herszkowicz podpisał się po hebrajsku.
Akt nr 88
Relacja woźnego Błażeja Tarzyckiego[?] o areszcie wiolatorów w Lipowcu (sotnik Kompan[?] z Kozakami, Żydzi, mieszczanie) na żądanie Stanisława Woyny Orańskiego, stolnika czernihowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 lutego 1768, Winnica (areszt 30 stycznia 1768)
Karty / skanyk. 49 (skan 0051, strona prawa, górna połowa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 49 (skan 0051, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij Pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną To-
5przysięgłym stanowszy oczewisto Woźny Gratt.[?] Wwa Bracł. y Jnnych
6Opatt. Błażey Tarzycki[?] w mowie wierney y Skuteczney Rell. Swo-
7iey dobrowolnie zeznał, Jż On Roku teraznieyszego Tysiąc Siedm-
8set Sześćdziesiąt Osmego Dnia Trzydziestego Stycznia, na Affektacyą
9y prawną rekwizycyą Wo Stanisława Woyny Orańskiego Stoll.
10Czerniechow., maiąc przy sobie Strone Szlachty Ludzi wiary godnych
11Urod. JchMość Panow Jozefa Jaworskiego y Stefana Jabłońskiego[?]
12do tego Aktu prawnie użytych, był w Dobrach Mieście Lipowcu
13gdzie będąc u Ur. Dąbrowskiego Gubernatora Lipowieckiego JmćP.
14Pana Kompana[?] Sutkownika z Kozakami w Komendzie Jego, Lu-
15dzi[?] iusvis nominis et cognominis Koniuszego[?], tudzież niewiernych
16Żydow, a osobliwie Szmula[?] Arędarza Lipowieckiego, tudzież wszy-
17stkich Mieszczan w Dziesięciu Tysiącach Grzywien Polskich a-
18resztował, ktory to Areszt Ur. Dąbrowski na Sotkownika[?] Kozą-
19kow, Ludzi Gromadzkich y Żydow dobrowolnie Jmieniem JOXcia JmćP.
20Jabłonowskiego Wwdy Poznań. Pana Swego przyiowszy, do roz-
21prawy prawney, dotrzymać deklarował y submittował się, W
22czym On Woźny Szlachtą Sobie przytomną oswiadczywszy się
23ztamtąd powrocił, y tu ad Acta przybywszy, prawdziwą wiado-
24mość[?] Aresztu Swego przedemną Urzędem, uczynił y zeznał.
25Rell. De quo Praesens Ejusdem Ministerialis Rell. Actis qui supra Signum
26Crucis posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „85” (omyłkowa numeracja lutowa; por. akty 86–87). Niepewne: nazwisko woźnego „Tarzycki[?]”; świadka „Jabłońskiego[?]”; „Pana Kompana[?] Sutkownika” (Kompan – nazwisko lub przezwisko sotnika kozackiego, dalej „Sotkownika”); „Ludzi iusvis nominis et cognominis Koniuszego[?]” (fragment niejasny – może „ludzi jakiegokolwiek imienia i przezwiska, koniuszego”); „Szmula[?] Arędarza”. Przedmiot wiolencji nie jest w relacji określony – areszt na rzecz Woyny Orańskiego zabezpiecza sprawę o gwałty (wiolację).
Tłumaczenia łaciny: cuiusvis nominis et cognominis – jakiegokolwiek imienia i przezwiska; ex parte – ze strony, na rzecz; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; actis qui supra signum crucis posuit – który jak wyżej postawił do akt znak krzyża.
Streszczenie
1lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Błażej Tarzycki[?] zeznał, że 30 stycznia 1768, na żądanie Stanisława Woyny Orańskiego, stolnika czernihowskiego, w obecności szlachty Józefa Jaworskiego i Stefana Jabłońskiego[?] udał się do miasta Lipowca i u tamtejszego gubernatora Dąbrowskiego zaaresztował w 10 000 grzywien polskich sotnika Kompana[?] z Kozakami pod jego komendą, ludzi gromadzkich, Żydów – zwłaszcza arendarza lipowieckiego Szmula[?] – i wszystkich mieszczan lipowieckich. Gubernator Dąbrowski przyjął dobrowolnie areszt imieniem swego pana, ks. Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego, i zobowiązał się zatrzymać aresztowanych do rozprawy prawnej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 89
Relacja woźnego Antoniego Horochowskiego[?] o areszcie w Granowie zbiegłego starozakonnego Moszka Wołowicza[?] (Lejbowicza) z rzeczami i arendarki Chasi[?] na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 lutego 1768, Winnica (areszt 28 stycznia 1768)
2dziewicz Jmieniem JOXcia JmćP. Czartoryskiego Wwdy y Generała Ziem Ruskich
3Pana Swojego Dobr wzpomnianych Granowa Dziedzica benevole przyiow-
4szy do rozprawy prawney pomienionych Aresztem innodowanych[?] dotrzy-
5mać deklarował y Submittował się, w czym On Woźny Szlachtą Sobie przyto-
6mną oswiadczywszy się ztamtąd powrocił, y tu ad Acta przybywszy prawdzi-
7wego Aresztu Swego uczynił y zeznał Rell. de quo Praesens Ejusdem Ministerialis Rell.
8Ministerialis qui supra Crucem S. posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „86” (omyłkowa numeracja lutowa; por. akty 86–88). Nagłówek mówi o „Areszcie Moszka[?] Leybowicza y Jnnych”, w tekście aresztowany nazwany „Moszka Wołowicza[?]” – możliwe, że chodzi o tę samą osobę (Moszko syn Lejby, Wołowicz[?]). Niepewne: nazwisko woźnego „Horochowski[?]”, świadka „Sosińskiego[?]”, urzędnika „Cyhusvis[?] Nominis Hadziewicza[?]” (zapewne „cuiusvis nominis” – imienia nieznanego), gubernatora generalnego „Tamipenskiego[?]”, nazwa wsi „Bata[...]owki[?]”, kwota „na Osm Tysięcy”, imię i nazwisko arendarki „Chasielkie[?] … Hatabanowskę[?]”, „innodowanych[?]” (obłożonych aresztem). Skrót tytułu Worcella w nagłówku „S. Z. H.” = sędzia ziemski halicki.
Tłumaczenia łaciny: ex parte – na rzecz, ze strony; cuiusvis nominis – jakiegokolwiek imienia; violenti modo – gwałtem; benevole – dobrowolnie; submittował się – zobowiązał się, poddał; innodowany – obłożony (aresztem); de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; crucem sanctam posuit – postawił znak krzyża świętego.
Streszczenie
1lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Antoni Horochowski[?] zeznał, że 28 stycznia 1768, na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, w obecności szlachty Jana Kulika i Sosińskiego[?], udał się do miasta Granowa i u Hadziewicza[?], pełniącego tymczasowo funkcję gubernatora granowskiego pod nieobecność generalnego gubernatora włości granowskiej Tamipenskiego[?], zaaresztował pod grzywnami prawnymi starozakonnego Moszka Wołowicza[?] (Lejbowicza), zbiegłego z dóbr Bata[...]ówki[?] do Granowa i tam osiadłego, wraz z jego rzeczami u niego i u innych Żydów, a także arendarkę Chasię[?] Hatabanowską[?], gwałtem zabraną i niewinnie więzioną w Granowie. Hadziewicz[?] przyjął areszt imieniem swego pana, ks. Czartoryskiego, wojewody i generała ziem ruskich, dziedzica Granowa, i zobowiązał się zatrzymać aresztowanych do rozprawy prawnej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 90
Relacja woźnego Antoniego Horochowskiego[?] o areszcie w Zarudziu chłopa Wasyla Kowala i Kozaków, zabójców (niegdyś) Czajkowskiego[?], na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 lutego 1768, Winnica (areszt 18 grudnia 1767)
5wisto Woźny Gratt. Wwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Antoni Horochowski[?] w
6mowie prawdziwey Rell. Swojey dobrowolnie zeznał, Jż On Roku niedawno
7zeszłego Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Siodmego, Dnia Osmnastego Grudnia
8na affektacyą y prawną rekwizycyą Wo JmćPana Stanisława Worcella Sę-
9dziego Ziemskiego Halickiego, maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary
10godnych Urod. JchMość Panow Jana Kulika y Józefa Podbielskiego[?] co maio-
11ris Testimonii gratia do tego Aktu użytych, był w Dobrach Wsi Zarudziu
12gdzie będąc, a zastawszy Samą WW Honoratę Orańską Podczaszynę, ktorey ro-
13boczych Wasyla Kowala, y Kurmę[?] Kozakow niegdy Ur. Czajkowskiego[?]
14zabojcow w Grzywnach Prawem na zabojcow opisanych aresztował y
15prawnie przyporęczył, ktory Areszt W. Honorata Orańska Podczaszyna Czernie[howska]
16Jmieniem Wo Stanisława Orańskiego Podczaszego Czernie[howskiego] Małżonka Swojego
17benevole przyjowszy pomienionych Aresztowanych do rozprawy praw-
18ney dotrzymać deklarowała, a tak On Woźny Szlachtą Sobie przytomną
19oswiadczywszy się przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu Swego uczy-
20nił Rell. De quo Praesens Ejusdem Ministerialis Rell. Ministerialis qui supra Crucem S. po-
21suit.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „87” (omyłkowa numeracja lutowa; por. akty 86–89). Niepewne: nazwisko woźnego „Horochowski[?]” (ten sam co w akcie 89), świadka „Podbielskiego[?]”, „Kurmę[?] Kozakow” (może imię Kozaka lub „gromadę”), „niegdy Ur. Czajkowskiego[?]” – zapewne zabity szlachcic (rodzaj sprawy: zabójstwo; areszt „w grzywnach na zabójców opisanych”).
Akt pozwala skorygować akt 83: dziedzicem (dzierżawcą) Zarudzia jest Stanisław Orański, podczaszy czernihowski, z żoną Honoratą; w akcie 83 nazwisko pozwanego odczytano „Brańskiemu[?] Podczaszemu” – to zapewne „Orańskiemu Podczaszemu”. Por. też akt 88 („Stanisław Woyna Orański, Stoll.[?] Czerniechow.”).
Tłumaczenia łaciny: maioris testimonii gratia – dla większego świadectwa; benevole – dobrowolnie; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; crucem sanctam posuit – postawił znak krzyża świętego.
Streszczenie
1lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Antoni Horochowski[?] zeznał, że 18 grudnia 1767, na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, w obecności szlachty Jana Kulika i Józefa Podbielskiego[?], udał się do wsi Zarudzie i zastawszy tam Honoratę Orańską, podczaszynę czernihowską, zaaresztował w grzywnach przewidzianych prawem na zabójców jej poddanych roboczych – Wasyla Kowala i Kurmę[?] Kozaków – zabójców Czajkowskiego[?]. Orańska przyjęła areszt imieniem męża, Stanisława Orańskiego, podczaszego czernihowskiego, i zobowiązała się dostawić aresztowanych do rozprawy prawnej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 91
Areszt Srula Lejbowicza w Sarnowie[?] na rzecz Jakubowskiego[?] – wpis niewprowadzony (nagłówek i data)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data[1] lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 49v (skan 0052, strona lewa, dół)
Językpl
Transkrypcja
k. 49v (skan 0052, strona lewa, dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij
3[pozostała część strony pusta – tekst aktu nie został wpisany; puste miejsce zakreślone]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). Pod numerem (w rękopisie „7”/„87”[?] – kontynuacja omyłkowej numeracji lutowej) pisarz wpisał tylko nagłówek marginalny oraz rok i miesiąc; treści relacji nie wpisano, a dolną część k. 49v zakreślono (por. akty 8, 68, 71). Niepewne: nazwa miejscowości „Sarnowie[?]” (może Sarnów lub Zarnów) i skrót urzędu „S. P.[?]”.
Streszczenie
Wpis niewprowadzony: na k. 49v zachował się nagłówek „Areszt Srula Lejbowicza w Sarnowie[?] na rzecz Jakubowskiego[?]” i początek daty („Roku 1768, miesiąca lutego”); treści relacji o areszcie nie wpisano, a puste miejsce zakreślono.
Akt nr 92
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie w Woronowicy starozakonnych Borucha Lejzorowicza Komarowskiego, Szmujły Lejbowicza, Jankiela Lejbowicza Stepanowskiego[?], Szmujły Srolowicza Paryjowskiego[?] i Euzera Herszkowicza, arendarza woronowickiego, na żądanie starozakonnego Jankiela Srolowicza, kupca horochowskiego[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 lutego 1768, Winnica (areszt 25 stycznia 1768)
Karty / skanyk. 50 (skan 0052, strona prawa, od ok. 45% wysokości) – k. 50v (skan 0053, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 50 (skan 0052, strona prawa)
1[górna część strony pusta, zakreślona dużym znakiem „Z”]
2Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
3Miesiąca Februarij trzeciego Dnia
4Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnic-
5kiemi y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namie-
6snikiem pro tunc[?] Burgrabstwa Grod. Winn. stanowszy Ocze-
7wisto Woźny Generał Wwa Bracł. y Jnnych Opatrzny
8Michał Radliński w mowie wierney Rell. Swoiey dobro-
9wolnie zeznał, Jż On Roku Tysiąc Siedmset Sześćdzie-
10siąt Osmego Miesiąca Januarij Dwudziestego piątego Dnia
11na Affektacyą y prawną Requizycyą Starozakonnego Jan-
12kiela Srolowicza Kupca y Obywatela Horochowskiego[?] ma-
13iąc przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Ur.
14JchMć PP. Antoniego Łomirowskiego[?] y tegoż Jmienia Kanie[w]-
15skiego dla tym większey wagi do tego Aktu Sobie użytych
16był w Dobrach Miasteczku Woronowicy w Wwtwie Bracław-
17skim Powiecie Winn. leżących, gdzie będąc niewiernych Borucha
18Leyzorowicza Komarowskiego, Szmujła Leybowicza także
21nowickiego Arędarza we Dworze Miasteczka Woronowicy
22u Ur. Gubernatora, Woyta y Gromady całey aresztował y
23prawnie przyporęczył, ktory Areszt Ur. Gubernator, Woyt
24y cała Gromada na wyż wyrażonych Jmieniem Pana Swego
k. 50v (skan 0053, strona lewa, góra)
1benevole przyiowszy do rozprawy prawney dotrzymać dekla-
2rował y Submittował się, w czym On Woźny Szlachtą Sobie
3przytomną oswiadczywszy się ztamtąd powrocił, y tu przy-
4bywszy przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu Swego
5uczynił y zeznał Rell. Ministerialis qui supra Crucem S. posuit Mi-
6chał Radliński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „88” (omyłkowa numeracja lutowa). Akt wpisano przed nowym namiestnikiem Wojciechem Jagiełłowiczem („Namiesnikiem pro tunc[?]” – w rękopisie „optune”, zapewne „pro tunc” = ówczesnym). Niepewne: „Horochowskiego[?]” (Horochów?), nazwiska świadków „Łomirowskiego[?]” i „Kanie[w]skiego”, przydomki aresztowanych „Stepanowskiego[?]”, „Paryjowskiego[?]” (por. Paryjówka w aktach 10–11). Pan Woronowicy nie jest w relacji wymieniony; następny akt (93) dotyczy Jankiela Srolowicza i Grocholskiego – Woronowica należała zapewne do Grocholskich.
Tłumaczenia łaciny: pro tunc – na ten czas; benevole – dobrowolnie; ministerialis qui supra crucem sanctam posuit – woźny jak wyżej postawił znak krzyża świętego.
Streszczenie
3lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Michał Radliński zeznał, że 25 stycznia 1768, na żądanie starozakonnego Jankiela Srolowicza, kupca i obywatela horochowskiego[?], w obecności szlachty Antoniego Łomirowskiego[?] i Kaniewskiego, udał się do miasteczka Woronowica w województwie bracławskim, powiecie winnickim, i we dworze, u gubernatora, wójta i całej gromady, zaaresztował starozakonnych Borucha Lejzorowicza Komarowskiego, Szmujłę Lejbowicza Komarowskiego, Jankiela Lejbowicza Stepanowskiego[?], Szmujłę Srolowicza Paryjowskiego[?] i Euzera Herszkowicza, arendarza woronowickiego. Gubernator, wójt i gromada przyjęli areszt imieniem swego pana i zobowiązali się zatrzymać aresztowanych do rozprawy prawnej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 93
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o doręczeniu w Woronowicy pozwu Komisji Skarbowej Koronnej (Rady Ekonomicznej Warszawskiej) od starozakonnego Jankiela Srolowicza Franciszkowi Grocholskiemu, podstolemu bracławskiemu i podstarościemu grodzkiemu winnickiemu, i arendarzom woronowickim o niezapłacenie 222 spustów gorzałki
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 lutego 1768, Winnica (doręczenie 25 stycznia 1768; pozew z 2 stycznia 1768)
Karty / skanyk. 50v (skan 0053, strona lewa, od ok. 18% wysokości) – k. 51 (skan 0053, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 50v (skan 0053, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego
2Miesiąca Februarij, trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi y
4przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem pro tunc
23Grocholski Podst. Bracł. Podstar. Grod. Winn. przed Sądem naszym
24od tąd za niedziel cztery, lub w ten czas gdy ta Sprawa
25z Regestru Sobie do Sądzenia przypadnie, Osobiście y Zawi-
26cie stanął y niewiernych wyżey wyrażonych Arędarzow
27Swoich Aresztem innodowanych stawił na Jnstancyą Jnsty-
28gatora Sądowego y Jego Dell. Starozakonnego Jankiela Sro-
29lowicza Kupca y Obywatela Horochowskiego[?] Aktt. ktory Aktor
30przychylaiąc się do Prawa pospolitego y Kontraktu między
31Sobą Aktorem z jedney a niewiernemi wyżey wyrażone-
32mi Arędarzamy pozwanemy y stawić się maiącemy de
33Acto eius et data w nim wyrażonych Drugiey Strony
34dwiescie dwa[?] Spustow Gorzałki spisanego y zawartego
35Jnnych Dokumentow Swoich w tey Sprawie służących
36Wiel. Grocholskiego Podstar. Grod. Winn. pozywa do stawie-
37nia y przymuszenia Niewiernych z wyż wyrażonych Arę-
38darzow Wmci do zapłacenia każdego Spustu Gorzałki z przy-
39czyny na Terminie Kontraktem oznaczonym nieoddania
40po Złł Poll. dwadzieścia y cztery, Szkod y Utrat w Handlu
41ztąd pochodzących nie mniey opędzenia[?] kłotni[?] y za[...]
42na różnych niniejszego Aktora zyskach nadgrodzenia Ex-
43pens prawnych, podrożnych y Jnnych wrocenia, a w nie-
44stawieniu y nie przymuszeniu do zapłacenia za Onych, O
45ceteraque Causae Praesentis exigentia na Termin wyż oznaczo-
46ny pozwani ieszcze; Stawcie się więc do odpowiedzenia
47Sądownie. Dan w Warszawie Dnia Drugiego Stycznia Ty-
k. 51 (skan 0053, strona prawa, góra)
1Sądownie. Dan w Warszawie Dnia Drugiego Stycznia Ty-
2siąc Siedmset Sześćdziesiąt osmego Roku.
3De quo Praesens ejusdem Ministerialis Rell. Ministerialis qui supra ignarus scri-
4bendi Crucem S. posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „89” (omyłkowa numeracja lutowa). Słowa „Sądownie. Dan w Warszawie Dnia Drugiego Stycznia Ty-” zapisano zarówno na końcu k. 50v, jak i (jako ciąg dalszy) na początku k. 51 – zdublowanie przez pisarza. W nagłówku „P. B. P.[?]” – zapewne „Podstolego Bracławskiego, Podstarościego”. Niepewne: „Zawelowi[?]” (w akcie 92 – „Jankiel Lejbowicz”), „Szmujle Srolowiczowi Stepanowskie[mu?] Paryjowskiemu” (pisarz połączył dwa przydomki), „Euszy[?]” (w akcie 92 – Euzer), „dwiescie dwa[?] Spustow” (może „dwieście dwadzieścia dwa”), „opędzenia[?] kłotni[?] y za[...]”. Instancja: Komisja Skarbu Koronnego (w pozwie nazwana „Radą Ekonomiczną Warszawską Skarbu Koronnego”).
Akt 92 (areszt aresztowanych w Woronowicy na żądanie Jankiela Srolowicza) i 93 (pozew do Komisji Skarbu) dotyczą tej samej sprawy: kontraktu na dostawę gorzałki; Woronowica należała do Franciszka Grocholskiego, podstolego bracławskiego i podstarościego grodzkiego winnickiego (por. akty 13, 17 – Kozacy Grocholskiego; 61–62 – Niemirów).
Tłumaczenia łaciny: de tenore tali – w takim brzmieniu; de actu eius et data – (kontraktu) z jego aktem i datą; ceteraque causae praesentis exigentia – i inne wymogi niniejszej sprawy; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; ministerialis qui supra ignarus scribendi crucem sanctam posuit – woźny jak wyżej, nieumiejący pisać, postawił znak krzyża świętego.
Streszczenie
3lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Michał Radliński zeznał, że 25 stycznia 1768 zaniósł do dworu w miasteczku Woronowica i położył na stole pozew komisarzy Komisji Skarbu Koronnego (Rady Ekonomicznej Warszawskiej), wydany w Warszawie 2 stycznia 1768. Pozew wzywał Franciszka Grocholskiego, podstolego bracławskiego i podstarościego grodzkiego winnickiego, dziedzica Woronowicy z przyległościami, a także arendarzy woronowickich – Borucha Lejzorowicza i Szmujłę Lejbowicza Komarowskich, Zawela[?] Lejbowicza, Szmujłę Srolowicza Paryjowskiego[?] i Euzera Herszkowicza – by za cztery tygodnie (lub gdy sprawa przypadnie z rejestru) stanęli przed Komisją na instancję instygatora i delatora, starozakonnego Jankiela Srolowicza, kupca i obywatela horochowskiego[?]. Srolowicz, powołując się na kontrakt z arendarzami na dostawę 222[?] spustów gorzałki, żądał od Grocholskiego stawienia arendarzy (obłożonych aresztem – akt 92) i przymuszenia ich do zapłaty po 24 zł za każdy nieoddany w terminie spust, wynagrodzenia szkód w handlu i zwrotu kosztów prawnych i podróżnych. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 94
Relacja woźnego Maksyma Klimoszewskiego[?] o doręczeniu trzech pozwów na roczki grodzkie krzemienieckie od ks. Barbary z Duninów Sanguszkowej, marszałkowej w. lit., gubernatora zasławskiego i Żydów zasławskich sukcesorkom Stanisława Magnuskiego (Puchalskiej, Radeckiej, Pieniewskiej) o sumy z dekretu kondescensyjnego w Sosnówce
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 lutego 1768, Winnica (doręczenia 27 i 29 stycznia oraz 1 lutego 1768; pozew z 19 stycznia 1768)
29syalnym przysądzonych y na terminie tymże Dekretem
30oznaczonym przez tychże Starozakonnych Aktorow zaprzy-
31siężonych, ią cum provisione ab Actu Rei iuramento
32exicti[?], ato z Summy od JO Aktorki Ma nie raz wspom-
33nionego niegdy W. Stanisława Magnuskiego na wykupno
34namienionych Dobr Sosnowki cirka Manifestanem[?] Anno
35elapso 1767 Die 28 Aprilis w Konwencie WW. OO. Francisz-
36kanow Krzemien. reponowany y do tych czas leżący do
37zastąpienia y zniesienia Win Prawnych tak za proces na
38niegdy Wiel. Stanisławie Magnuskim otrzymany, iako y za
39sprzeciwienie się wyż wyrażonemu Dekretowi Kondescen-
40syalnemu wskazać się maiących do podniesienia tey reponowaney
41Summy restituiącey, iteli[?] iakowa po wypłaceniu Długow
42Wmciow należyć pokaże się do zakwitowania JO Aktorki z to-
43talney Summy Sześciu tysięcy czterech set dwoch dziestu
44dwoch Złł Poll., Groszy dwudziestu in Exemptionem rzeczo-
45nych Dobr Sosnowski temuż niegdy W. Magnuskiemu
46wyliczoney do nadgrodzenia Szkod y Expens Prawnych, Cię
47Aktorowie na Termin wyż oznaczony pozywaią, albo
48raczey post extinctum Caput niegdy W. Stanisława Magnus-
49kiego ad paratum Dekretu przypozywaią Litis par-
50tium[?] Edicl.[?] Dan w Krzemieńcu Tysiąc Siedmset Sześć-
51dziesiąt Osmego Roku Dnia Dziewiętnastego Januarij. De
52quo Praesens Ejusdem Ministerialis Rell. Ministerialis qui supra Crucem S.
53posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „90” (omyłkowa numeracja lutowa). Formularz pozwu wpisano pośpiesznie; odczyt części nazw i kwot niepewny: woźny „Klimoszewski[?]”; wsie „Awiżyna[?]” (może Awratyn?), „Dzałowki[?]”, „Semenek[?]” (Semenki?), „Mokijowieckich[?]” (Mokijowce?); „Łow. Grabow.[?]” (łowczy grabowiecki?), „Cześ. Lubaczewskich[?]”, „Podczas. Drem.[?]” (w innych miejscach Stanisław Magnuski – podczaszyc trembowelski); „z Bibrow[?]” (matka sióstr Magnuskich – Angela z Bibrów[?]); „na Sztyppinie[?]” (zapewne zniekształcone „primo voto”/„z domu”); „Smiernia[?]” (może „Szemienia” – nieczytelne); nazwisko gubernatora zasławskiego „Cyśliński[?]” (może Cyliński); „Swima[?]”; „Szepetowskich[?]” (Szepetówka); kwoty „Gierszonowi 49 gr 20 pół trzecia[?]” niejasne; „iteli[?]”, „exicti[?]”, „cirka Manifestanem[?]”, „Litis partium[?] Edicl.[?]”.
Sprawa: Sanguszkowa, dożywotnia pani księstwa zasławskiego (po mężu Pawle Karolu Sanguszce, marszałku w. lit.), wraz z gubernatorem Zasławia oraz poddanymi i Żydami zasławskimi (wierzycielami) domagała się, by z sumy 6422 zł 20 gr, złożonej przez nią w konwencie franciszkanów w Krzemieńcu (28 IV 1767) na wykup dóbr Sosnówka od zmarłego Stanisława Magnuskiego, zaspokojono długi zasądzone dekretem kondescensyjnym grodu krzemienieckiego z 6 IV 1767; pozwane są jego siostry i sukcesorki: Rozalia (1° v. Kurdwanowska, 2° v. Puchalska), Anna Radecka i Joanna Pieniewska. Pozwy doręczono w ich wsiach w pow. winnickim.
Tłumaczenia łaciny: in una eademque essentia – w jednym i tym samym brzmieniu; in numero – w liczbie; distinctim – oddzielnie; primo voto … secundo et ad praesens voto – z pierwszego męża … z drugiego i obecnego; generaliter – ogólnie; per oblatam – przez oblatę; cum provisione ab actu rei iuramento – z prowizją od dnia zaprzysiężenia (sumy); anno elapso – roku ubiegłego; in exemptionem – na wykupienie; post extinctum caput – po śmierci osoby (pozwanego); ad paratum decreti – do wykonania dekretu.
Streszczenie
3lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Maksym Klimoszewski[?] zeznał, że w styczniu 1768 doręczył trzy jednobrzmiące pozwy na roczki grodzkie krzemienieckie (pisane na membranach ziemskich województwa wołyńskiego): 27 stycznia do wsi Awiżyn[?] w posesji Józefa i Rozalii z Magnuskich Puchalskich (1° v. Kurdwanowskiej, wdowy po chorążym nowogrodzkim; Puchalski – pułkownik skarbowy dworny[?]); 29 stycznia do wsi Dzałówka[?] w posesji Pawła i Anny z Magnuskich Radeckich, łowczych grabowieckich[?]; 1 lutego do wsi Semenki[?] w posesji Adama i Joanny z Magnuskich Pieniewskich, cześników lubaczewskich[?] – wszystkie w województwie bracławskim, powiecie winnickim. Pozew, wydany w Krzemieńcu 19 stycznia 1768 w imieniu króla, wzywał siostry i sukcesorki zmarłego Stanisława Magnuskiego, podczaszyca trembowelskiego (córki Franciszka i Angeli z Bibrów[?] Magnuskich) na instancję instygatora i delatorów: ks. Barbary z Duninów Sanguszkowej, marszałkowej w. lit., dożywotniej pani księstwa zasławskiego, gubernatora Zasławia Kazimierza Cyślińskiego[?], poddanych Petra i Jacha Mamczurów oraz Żydów zasławskich i szepetowskich (Jankiela Owsiowicza, Dawidka winiarza, wdowy Moszkowej, Gierszona, Szewela, Swima kotlarza, Icka arendarza, Lejby rzeźnika). Powodowie żądali, na podstawie dekretu kondescensyjnego grodu krzemienieckiego z 6 IV 1767 w sprawie dóbr Sosnówka, zapłaty przysądzonych im sum (od 23 do 1132 zł) z prowizją, z sumy złożonej przez Sanguszkową 28 IV 1767 w konwencie franciszkanów krzemienieckich na wykup Sosnówki od Magnuskiego, oraz kwitu dla Sanguszkowej z całej sumy 6422 zł 20 gr, a także zwrotu szkód i kosztów; po śmierci Magnuskiego przypozywano jego sukcesorki do wykonania dekretu. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 95
Manifestacja starozakonnych Lejby Mordkowicza, Mordki Sulimowicza, Sulima i Szewela, obywateli krasnieńskich, przeciw Bogdanowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu, dziedzicowi klucza kuźmińskiego, komisarzowi Tomaszowi Sawickiemu, gubernatorowi Kosowskiemu i gromadom Kuźmiec i Sobotnik[?] o rujnowanie arendarzy, zabór rzeczy i niezapłacenie
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
45Uzdę rzemienną[?] z Rzemieniem, Szlamy[?], Kantarami Lica[?]
46rzemienne[?] parę, Kocioł Miedziany Tołuszowi[?] od Sut-
47ni[?], Szuffę wartaiącą Czerwony złoty iedną, Pół-kuffkow cztery
48Piłę poprzeczną do Drzewa, Jnnych wiele porządkow Drewnia-
49nych rożnego naczynia, ktore w czasie Prawa osobliwym
k. 52v (skan 0055, strona lewa, góra)
1Regestrem produkowane, tudzież długi na Gromadach pozos-
2tałe także Regestrami probowane będą, pozabierał y Manifestan-
3tow zupełnie wyzuł y ogołocił, w ktorych takowych krzy-
4dach swoich szukaiąc Ludzi do Swiętey Sprawiedliwości se-
5dania się przymuszeni y niezno[sno]ść krzywd swoich do
6oswiadczenia przynagleni, w czym do Akt niniejszych Grod.
7Winn. przybywszy solennie a powtornie na przeciwko Wiel.
8Choraż. Bracł. Panu y wyż wyrażonym zaniesła wrażenia[?]
9offiaruiąc się tak o Exhaeredacyą[?], iako y zabranie rzeczy tu-
10dzież o rożne krzywdy Swoie prawnie czynić, prosząc do
11Akt przyięcie Kopii co y otrzymali. Leyba Mordkowicz po
12Hebraysku podpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer „10” przekreślony i poprawiony na „91” (omyłkowa numeracja lutowa). Data „Februarij Drugiego Dnia” (2 lutego) – akt wpisano po aktach z 3 lutego. Niepewne: „Sobotnieckiey[?]” (gromada Sobotnicka?), „do prasali[?]”, „niedziel czterny[?] funkcyonował[?]” (zapewne „zafunkcyonował” – zajął, skonfiskował), w wyliczeniu rzeczy: „Sześć nawie[?]”, „pół-torarzowy[?] z rurą[?]mi”, „Przyhadkow[?]”, „Spustow Cttry[?]”, „Konew rzeznych[?]”, „Płutna Pilszczkow[?]”, „Kadni[?]”, „Bryk[?]”, „Koporeskich[?]”, „Mustuk[?]”, „Szlamy[?]”, „Lica[?]”, „Tołuszowi[?] od Sutni[?]”, „Szuffę”; „zaniesła wrażenia[?]”, „Exhaeredacyą[?]”. Przedmioty to głównie wyposażenie gorzelni i browaru (kotły, kadzie, beczki, spusty, lejki, czerpaki, cebry) oraz inwentarz.
Por. akt 25 (areszt rzeczy arendarzy żydowskich w Kuźmińcach). „Klucz kuźminiecki” (Kuźmińce) – dobra Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; pro tunc – na ten czas; 27 7bris (Septembris) – 27 września; manifestantes – manifestujący.
Streszczenie
2lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, starozakonny Lejba Mordkowicz, obywatel krasnieński, swoim imieniem i ojca Mordki Sulimowicza, brata Sulima oraz szwagra Szewela – dawnych arendarzy w kluczu kuźminieckim – zaprotestował przeciw Bogdanowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu, dziedzicowi klucza kuźminieckiego, jego komisarzowi Tomaszowi Sawickiemu, gubernatorowi Kosowskiemu oraz gromadom kuźminieckiej i sobotnieckiej[?]. Arendarze przez 8 lat rzetelnie płacili arendę, lecz komisarz Sawicki unikał obrachunku; gdy prosili chorążego, odesłał ich do Sawickiego. Ten odebrał im 27 września 1765 r. 132 kwity, a 8 listopada 182 kwity z wypłaconych sum (dając rewers bez kwoty), po czym pod pozorem nienależnej pretensji zajął ich rzeczy: kotły, kadzie, beczki, lejki, czerpaki, cebry, miary winnickie, wozy, sanie, woły, krowy, konie, pistolety, srebrny munsztuk, uprząż, szubę i wiele innych sprzętów (wykaz zostanie przedstawiony w sądzie), a także długi na gromadach – i tak całkowicie ich ogołocił. Manifestant ponawia skargę i zapowiada dochodzenie prawne; podpisał się po hebrajsku.
Akt nr 96
Manifestacja (remanifestacja) Jana Pawła Miedźwiedzkiego imieniem ks. Antoniego Światopełk-Czetwertyńskiego, starosty danicz.[?], dziedzica klucza januszgrodzkiego, przeciw Danielowi Łaszczewskiemu, miecznikowi owruckiemu, posesorowi Podmetu, o naruszanie granic, zabór gruntów i sianożęci januszgrodzkich i podburzanie poddanych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 52v (skan 0055, strona lewa, od ok. 1/4 wysokości) – k. 53 (skan 0055, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 52v (skan 0055, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktamy niniejszemy Grodzkiemi Winnickie-
4my y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem pro tunc Na-
16grodz. bytych Gruntach y Sianożęciach do pierw Sam stan-
17te Possessione sui dla rozprzestrzenienia się Poddaństwa
18Wsi Podmet y dla użytku Swego większego gwałtownie
19tak Sam, iako y Poddaństwo Swe licencyował do co raz
20większego w Szyku[?] w Grunta Januszgrodz. iakoż w Roku
21blizko przeszłym zebrawszy Ludzi z Kosamy y Kozakow z
22Orężem na Grunta y Sianożęci Januszgrodzkie z onemiż
23napadł, Kozactwo na Zasadzie w zboża ulokowawszy y
24wystawiwszy Kosarzom Swym Sianożęci ciąć y kosić dopuścił,
25także corocznie w Koszuiąc się w Sianożęci Januszgrodz. Pra-
26wa y Granice do ubliżenia, a Poddaństwo do nieznośney[?]
27przywiodł, gdzie gdy JOX JmćP. iako Dziedzic Swey własnoś-
28ci ostrzegaiąc całości w przod Przyiacielską Perswazyą potym
29poddaństwu zuchwałemu nadgrożeniem nie mogł żadnego
30uczynić powściągnienia, gdyż W. Łaszczewski nainformował
31swe Poddaństwo do wszelkich ataków y uszczypliwych od-
32głosow, y O. Xiąże dla wstrzymania iedynego z poddanych
33gwałtownie od ony[?] Woyny[?] Więzieniem razy kilka natykać[?]
34kazał y gruntu zas po uczynioney wizyi przestąpienia gra-
35nicy Siana kopic dwadzieścia zabrał. W. zaś Łaszczew-
36ski podaiąc w Kontrowersyą Grunta Dziedziczne Xcia Antto-
37niego a pokrywaiąc tak wielkie krzywdy przez Siebie
k. 53 (skan 0055, strona prawa, góra)
1y Poddaństwo Swe Ludziom y Pospulstwu Januszgrodz. poczy-
2nione Manifestem Swym tak Samego JOXcia Antoniego iako
3y Poddaństwo wraz z Ludźmi Onegoż opisywać śmiał y
4ważył się, dla czego niniejszy Komparent Nomine quo supra
5o pokrzywdzenie y przestąpienie granic, o poczynienie krzywd
6y pokoszenie Sianożęci manifestuie ac contra Primam od
7W. Łaszczewskiego manifestationem remanifestat. Jan
8Paweł Miedźwiedzki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „92” (omyłkowa numeracja lutowa). Akt jest remanifestacją wobec protestacji Daniela Łaszczewskiego z 27 I 1768 (akt 76) i potwierdza tamtejsze odczyty: wieś Podmet (tu wyraźnie „Wsi Podmet”), klucz januszgrodzki (Januszgród), tytuł ks. Antoniego Czetwertyńskiego „Stti Danicz.[?]” (nierozwiązany skrót starostwa). Niepewne: „Stta[?] Miński[?]” przy nazwisku komparenta (może „Stolnik Miński” lub „Starościc”), „Wsią Podmetanni[?]”, „w Szyku[?]”, „w Koszuiąc się[?]”, „do nieznośney[?]” (koniec wiersza uszkodzony – dziura), „od ony[?] Woyny[?] Więzieniem razy kilka natykać[?]” (sens niejasny).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; nomine et ex parte – imieniem i ze strony; suo titulo – swoim tytułem (prawem); stante possessione sui – przy trwającym swoim posiadaniu; nomine quo supra – imieniem jak wyżej; ac contra primam … manifestationem remanifestat – i przeciw pierwszej manifestacji … remanifestuje.
Streszczenie
3lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Paweł Miedźwiedzki imieniem ks. Antoniego Światopełk-Czetwertyńskiego, starosty danicz.[?], dziedzica klucza januszgrodzkiego, zamanifestował się przeciw Danielowi Łaszczewskiemu, miecznikowi owruckiemu, posesorowi wsi Podmet, oraz Kozakom i gromadzie tej wsi. Granice między kluczem januszgrodzkim a Podmetem nigdy nie były naruszane, a grunty i sianożęcia od dawna spokojnie używali poddani januszgrodzcy; Łaszczewski jednak, chcąc się rozszerzyć, puszczał na nie swoich poddanych, a w ubiegłym roku sam z ludźmi z kosami i Kozakami z bronią napadł na grunty januszgrodzkie, ustawił Kozaków w zasadzce w zbożach i kazał kosić sianożęcia, co czyni co roku. Gdy perswazje i groźby nie pomogły, książę kilkakrotnie więził jednego z poddanych, a po wizji przekroczenia granicy zabrał 20 kop siana. Łaszczewski, kwestionując dziedziczne grunty księcia i ukrywając własne krzywdy, opisał w swym manifeście (akt 76) księcia i jego ludzi; dlatego komparent manifestuje się o naruszenie granic, krzywdy i skoszenie sianożęci oraz remanifestuje przeciw manifestacji Łaszczewskiego; podpisał się.
Akt nr 97
Manifestacja Franciszki z Wrzeszczów[?] Rusieckich[?] Zełechowskiej[?] Wrzeszczowej[?], łowczyny czernihowskiej, w asystencji Józefa Sokolnickiego, dla zabezpieczenia sum posagowych i oprawnych przez odstąpienie od substancji męża
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 53 (skan 0055, strona prawa, od ok. 1/4 do 2/3 wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 53 (skan 0055, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktamy niniejszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem pro tunc
6Personaliter W. JmćPani Franciszka z Wrzeszczow[?] Ru-
7sieckich[?] Zełechowska[?] Wrzeszczowa[?] Łow. Czer.[?] w Assystencyi W.
8Jozefa Sokolnickiego czyniąca w ostrożności Swojey iak
9prędko do Akt niniejszych przybyła, tak zaraz ostrzega-
10iąc Całości Swojey Substancyi, żeby iakowey szkody y odkąd-
11kolwiek nie podpadała Subjekcyi y ruinie, Solennie wraz
12z recessem manifestuie się y protestuie oto: Jż JmćPani
13maiąc Swoie podług Praw czyste Summy nigdy nie nad-
14wieruszone y nadwieruszyć się niemogące, więc przychy-
15laiąc się do Praw a Exdywizyonalnych[?] Posagowych y Jn-
16nych Summ Stanu białey Głowy ubezpieczaiących, czyniąc
17Onym ze Zadosyć a chcąc ubezpieczyć tak dla Siebie iako
18y Sukcessorow, czyste Summy odstępuiąc od wszelkiey y całey
19Substancyi Męża Swego, a zachowuiąc Swoją ostrożność iuxta[?]
20in ea diligentia powtornie w Assystencyi wyż wyrażoney
21manifestuie się y protestuie. Franciszka Wrzeszczowa[?] y
22iako Assystent podpisuie się Jozef Sokolnicki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „93” (omyłkowa numeracja lutowa). Niepewne: nazwiska manifestantki („z Wrzeszczow[?] Rusieckich[?] Zełechowska[?] Wrzeszczowa[?]” – w tekście ciąg kilku nazwisk: rodowe, z pierwszego małżeństwa i obecne; podpis „Franciszka Wrzeszczowa[?]”), urząd męża „Łow. Czer.[?]” (łowczy czernihowski? czerski?), „Exdywizyonalnych[?]” (może „Exkwizycyonalnych” / „Ewikcyjnych”), „iuxta[?]”. Mąż manifestantki nie jest wymieniony z imienia.
Typowa manifestacja zabezpieczająca żony („recessus a bonis mariti”) – odstąpienie od majątku męża dla zachowania pierwszeństwa sum posagowych i oprawnych wobec wierzycieli męża; „stan białej głowy” – stan kobiety zamężnej/wdowy (prawa kobiet do posagu i wiana).
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; recessus – odstąpienie (od majątku); in ea diligentia – dla tego dopilnowania (zabezpieczenia); in diligentia sui ac recessu – dla swego zabezpieczenia i odstąpienia.
Streszczenie
3lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Franciszka z Wrzeszczów[?] Rusieckich[?] Zełechowska[?] Wrzeszczowa[?], łowczyna czernihowska[?], w asystencji Józefa Sokolnickiego, zamanifestowała się dla zabezpieczenia swojego majątku, by nie podlegał żadnej szkodzie ani obciążeniu. Powołując się na prawa zabezpieczające sumy posagowe i inne sumy kobiet zamężnych, które są czyste i nienaruszalne, chcąc zachować je dla siebie i swoich sukcesorów, odstąpiła (recessus) od całej substancji swego męża i ponowiła manifestację; podpisała się wraz z asystentem.
Akt nr 98
Manifestacja Antoniego Walewskiego[?] Lewkowskiego imieniem Stanisława i Urszuli z Nitosławskich Szczeniowskich, podczaszych żytomierskich[?], przeciw Józefowi Zagórskiemu, chorążemu wołyńskiemu (Łuka), o naruszenie kompromisu granicznego, wyręb lasu Strupów i zabór gruntów klucza czerlenkowskiego (Jaroszówka), z relacją woźnego Oleksy Łysaka o wizji lasu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data4 lutego 1768, Winnica (wizja 3 lutego 1768)
Karty / skanyk. 53 (skan 0055, strona prawa, dół) – k. 53v (skan 0056, strona lewa) – k. 54 (skan 0056, strona prawa, górna połowa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 53 (skan 0055, strona prawa, dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktamy niniejszemi Grodzkiemi Winnic-
4kiemi y przedemną Woyciechem Jagiełłowiczem pro tunc
12należących, gdzie będąc widział y urzędownie oglądał iako zna-
13cznie zdezolowane w ruinie obrocone w pień wycięte dawnieyszemi
14Czasy y w teraźnieyszym naybardziey Roku, bo więcey iak nakilka-
15naście Tysięcy Wozow Drzewa świeżo w tym Roku wyciętego Lasy
16zeszczętem zniszczone y zruynowane, y to słyszał że te zruynowanie
17Lasow przez Ludzi W. Chorążego Wołyńskiego tak Dobr Wsi Łuki
18iako y Jnnych stało się, co wszystko widziawszy y urzędownie o-
19glądawszy ztamtąd powrocił y przedemną Urzędem prawdziwey
20Wizyi Swoiey uczynił y zeznał Rell. De quo Praesens Ejusdem Ministerialis Rell.
21A in continenti Comparens qui supra Jmieniem wspomnionych WW.
22Stanisława y Urszuli Szczeniowskich Podczasz. Żytom. Sttow Trecht.
23Małż. czyniących stawił tu na Urzędzie Same Konie, Siekiery
24Ludzi Witawskich Lasy wycinaiących zabrane: to iest Koni in Nu-
25mero Dwadzieścia Siedm, Sani in Numero Czternaście, Chomon-
26tow Cztery, Szli z naszelnikami Par Dziesięć, Siekier Siedm, co wszy-
27stko Officiose coram Actis presentowawszy dla Strony Circa Acta
28do wyręczenia zostawił. Antoni Walewski[?] Lewkowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „94” (omyłkowa numeracja lutowa). Niepewne: nazwisko komparenta „Walewski[?] Lewkowski” (w podpisie „Antoni Walewski Lewkowski”); tytuły Szczeniowskiego: „Podczasz. Żyto.[?]” (podczaszy żytomierski), „Stti Trecht.[?]” / „Sttow Treb.[?]” (starosta trechtymirowski?), „Porucznika Znaku Pancernego Woyska Kor. JmćP. [...] Hetmana[?]”; „na Wielkim Szczeniowie[?]” / „na Szczeniowie”; „Łowczego Trębow.[?]” (Nitosławski); nazwy: „Jaroszowki[?]/Jaroszkowki/Jakoszówką[?]” – zapewne ta sama wieś (Jaroszówka), „Klucza Czerlenkowskiego” (Czerlenków?), „Witawskich/Witawy[?]”, „Doliną narwiskiem Kozaczka[?] za Sztak[?]”, „Chiżyńce” (Chyżyńce), „w Lemicie[?]” (może „w Limicie”), „Zuderackiego[?]”.
Ten akt pozwala skorygować akt 83: rekwirentami tamtego aresztu (Stanisław i Urszula, „Starostowie Trachtemirowscy[?]”) byli zapewne ci sami Stanisław i Urszula z Nitosławskich SZCZENIOWSCY, a nie „Rzewuscy[?] … z Mikołajewskich[?]” – do weryfikacji na skanie 0047 przy rewizji.
Tłumaczenia łaciny: comparens personaliter – stawiwszy się osobiście; et in verificationem praemissorum – a dla potwierdzenia powyższego; de quo praesens eiusdem ministerialis relatio – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; in continenti – natychmiast; comparens qui supra – komparent jak wyżej; in numero – w liczbie; officiose coram actis praesentowawszy – urzędowo przed aktami okazawszy; circa acta – przy aktach. „Gracjaliści” – szlachta osiadła na gruncie pańskim z łaski (gratis); „szli z naszelnikami” – szleje (uprząż) z naszelnikami.
Streszczenie
4lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Antoni Walewski[?] Lewkowski z wyraźnego zlecenia Stanisława Szczeniowskiego, podczaszego żytomierskiego[?], starosty trechtymirowskiego[?], porucznika chorągwi pancernej i komisarza województwa bracławskiego, oraz jego żony Urszuli z Nitosławskich zamanifestował się – w odpowiedzi na manifesty Józefa Zagórskiego, chorążego wołyńskiego, dziedzica Łuki – przeciw Zagórskiemu. Choć kompromisarski zapis i dekret polubowny (akceptowany przez Szczeniowskich) ustaliły granice między Łuką a Jaroszówką[?] i innymi wsiami klucza czerlenkowskiego i zakazały pod karami wdzierania się w grunty i lasy, poddani łuczańscy i witawscy[?] Zagórskiego zawładnęli gruntami i sianożęciami jaroszowieckimi aż po dolinę „Kozaczka[?]” na drodze do Kochanówki i Chyżyniec (gdzie dawniej stała karczma jaroszowiecka) i dalej ku Bohowi, zniszczyli znaki graniczne i wycinają lasy, zwłaszcza las Strupów. Poprzedniego dnia ludzie z Łuki i Witawy[?] wraz z gracjalistami, z kilkuset podwodami i z bronią, napadli las Czarny zwany Strupowem i wycinali drzewo. Woźny Oleksa Łysak zeznał, że 3 lutego 1768 wraz ze szlachtą Tadeuszem Krasowskim i Felicjanem Zuderackim[?] oglądał las Strupów i przyległe lasy jaroszowieckie – zniszczone i wycięte w pień, w samym tym roku ponad kilkanaście tysięcy wozów drzewa – i słyszał, że uczynili to ludzie chorążego wołyńskiego. Komparent okazał w urzędzie zabrane ludziom witawskim 27 koni, 14 sań, 4 chomąta, 10 par szlei i 7 siekier i zostawił je przy aktach; podpisał się.
Akt nr 99
Manifestacja Antoniego Walewskiego Lewkowskiego przeciw bratu Ignacemu Walewskiemu Lewkowskiemu, konwentowi OO. Bazylianów tryhorskich[?] (superior ks. Jozafat Przewoźniakiewicz[?]) i urzędowi grodzkiemu wicegerencjalnemu żytomierskiemu o zagarnięcie i spalenie dokumentów spadku po Bazylim Lewkowskim i o dekret kondescensyjny w Wielkim Szczeniowie
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data4 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 54 (skan 0056, strona prawa, dół) – k. 54v (skan 0057, strona lewa) – k. 55 (skan 0057, strona prawa, górna połowa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 54 (skan 0056, strona prawa, dół)
1Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca Februarij, Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną
4Woyciechem Jagiełłowiczem Namiesnikiem pro tunc Burgrabstwa Grod.
5Winn. Comparens Pltr W. JmćPan Antoni Walewski Lewkowski
6niegdy W. Daniela Lewkowskiego Syn W. Jana Lewkowskie-
7go rodzony Synowiec, oraz W. Bazylego Skarbn.[?] Mieiskiego[?] bez
8potomnie z tego Swiata zeszłego Brat Stryieczno rodzony y po
9tymże W. Bazylim Lewkowskim wraz z Jnnemi naturalny Suk-
10cessor przychylaiąc się do dawnieyszych Sprawiedliwych o krzyw-
11dy rożne poczynionych Tranzakcyi y Prawnych Protekcyi[?], o-
12w[?] postrzegłszy się bydź tym więcey tak przez Dekret Trybunał.
13Kor. Lwows. w Roku blisko przeszłym Tysiąc Siedmset, Sześćdzie-
14siąt, Szostym. Dnia Trzydziestego Maja między Sprawami Wwa
15Kijows. wypadły, iako też tym bardziey przez Dekret Kondescens.
16w Roku
k. 54v (skan 0057, strona lewa)
1w Roku przeszłym Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Siodmym Dnia
2Dwudziestego Lipca w Dobrach Wsi Wielkim Szczeniowie między
3W. Jgnacym Lewkowskim z Jedney, Wielebnym Konwentem
4Tryhorskim[?] OO. Bazylianow przez Wielebnego JmćXiędza Jozefa-
5ta Przewoźniekiewicza[?] Superiora czyniącym, z Drugiey, a W.
6Żalącym się z Trzeciey Strony przez Urzędy Grod. Vicegerency-
7alne Zytomir. nastąpiony ukrzywdzonym, a nadewszystko ini-
8teraz dostatecznie zważywszy W. JmćPana Jgnacego Lewkowskie-
9go Brata Comparentis rodzonego, na wyzucie Manifestanta
10z Substancyi tak Prawem Natury, po tymże niegdy Ur. Bazylim
11Lewkowskim bezpotomnym na Komparenta spadłey, iako
12też po Antecessorach iuste et legitime należącey nie spra-
13wiedliwe y nie słuszne usiłowanie gravi cum Querimonia tako-
14wą przeciw Temuż W. JmćPanu Jgnacemu Walewskiemu Lewkow-
15skiemu tudzież Wieleb. w Bogu JmćXiędzu Jozefatowi Przewoźnikiewi-
16czowi Superiorowi Konwentu Tryhorskiego[?] y całemu zgromadze-
17niu tegoż Konwentu y Urzędom Grodzkim Vicegerencyalnym
18Zytomir. nie mniey Jnnym, ktorzy do tey Sprawy należą, nale-
19żeli, lub należeć powinni, solenną w niżey opisany Sposob
20zanosi Manifestacyą oto: Jż lubo oskarżeni praecipue W. Jgnacy
21Lewkowski nie tylko, że w Substancyi po Antecessorach na W.
28Tryhorscens.[?] Decem Millium Florenor. Polonicalium Adiudicantis
29Magnificus Comprns Suo et Consuccessor. Suor. Nomine iterum
30iterumque manifestat. Antoni Walewski Lewkowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „95” (omyłkowa numeracja lutowa). Niepewne: „Tryhorskich[?]/Tryhorskiego/Tryhorscens.[?]” (konwent bazylianów w Tryhorach – w nagłówku „Try-/horskich”); nazwisko superiora „Przewoźniekiewicza[?]/Przewoźnikiewiczowi”; „Skarbn.[?] Mieiskiego[?]” (k. 54 – tytuł Bazylego Lewkowskiego, może „Skarbnika Mielnickiego”?); „Prawnych Protekcyi[?]”; „Fati Diuis[?]” (k. 54v); „ini-/teraz”; „nad Praktykę” (może „nad prawo”). Komparent podpisuje się „Antoni Walewski Lewkowski” – ten sam, co w akcie 98 (plenipotent Szczeniowskich); spór toczy się o dobra w Wielkim Szczeniowie (woj. kijowskie).
Tłumaczenia łaciny: gravi cum querimonia – z ciężką skargą; praecipue – zwłaszcza; steriliter – bezpotomnie; consulto et praemeditate – rozmyślnie i z premedytacją; propria oris confessione – własnym wyznaniem ust; indebite – nienależnie; summopere laesus et iniuriatus – wielce pokrzywdzony i zelżony; de inexistentia decretorum tribunalitiorum, de nullitate et invaliditate sententiae officiorum vicegerentialium condescensionalium summam conventui Tryhorscensi decem millium florenorum Polonicalium adiudicantis – o nieistnienie (nieważność) dekretów trybunalskich, o nieważność i nieskuteczność wyroku urzędów wicegerencjalnych kondescensyjnych, przysądzającego konwentowi tryhorskiemu sumę 10 000 złotych polskich; magnificus comparens suo et consuccessorum suorum nomine iterum iterumque manifestat – wielmożny komparent swoim i swoich współsukcesorów imieniem raz po raz manifestuje.
Streszczenie
4lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Antoni Walewski Lewkowski, syn zmarłego Daniela, bratanek Jana, a stryjeczny brat i jeden z naturalnych sukcesorów zmarłego bezpotomnie Bazylego Lewkowskiego, zamanifestował się przeciw swemu bratu Ignacemu Walewskiemu Lewkowskiemu, konwentowi OO. Bazylianów w Tryhorach[?] (superior ks. Jozafat Przewoźniakiewicz[?]) i urzędom grodzkim wicegerencjalnym żytomierskim. Bazyli Lewkowski długo użytkował majątek przypadający także manifestantowi, a po jego śmierci zostały znaczne dobra ruchome i nieruchome, gotówka, srebra, złoto, klejnoty i dokumenty. Ignacy, nie zawiadomiwszy brata o śmierci Bazylego, zagarnął całą substancję, a żeby manifestant nie dowiedział się o majątku, rozmyślnie spalił dokumenty zmarłego; przez lata procesował się z nim i uzyskiwał dekrety w Trybunale lwowskim. Dopiero podczas kondescensji w Wielkim Szczeniowie (woj. kijowskie), przeprowadzonej 20 lipca 1767 przez urząd grodzki wicegerencjalny żytomierski, przyznał się w złożonych punktach do spalenia dokumentów, nie ujawniając jednak, czego dotyczyły; urząd, nie znając rozmiaru spadku, nienależnie przysądził konwentowi bazyliańskiemu 10 000 zł z części należnej manifestantowi z prawa natury. Manifestant, ciężko pokrzywdzony, manifestuje się swoim i współsukcesorów imieniem o nieważność dekretów trybunalskich i wyroku kondescensyjnego przysądzającego konwentowi 10 000 zł; podpisał się.
Akt nr 100
Protestacja i reprotestacja Antoniego z Dargowiska[?] Gałęzowskiego, komisarza H. Wielopolskiego, koniuszego koronnego, swoim, Wielopolskiego i F. Leżeńskiego imieniem przeciw K. z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej, F. Łupińskiej, Zalińskim, S. Karczewskiemu, J. Sulimowskiemu, Radkowskim i gromadzie kossakowieckiej o podburzanie poddanych, uchylanie się Radkowskiego od kalkulacji i zniesławienie
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data5 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 55 (skan 0057, strona prawa, dół) – k. 55v (skan 0058, strona lewa) – k. 56 (skan 0058, strona prawa, górna połowa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 55 (skan 0057, strona prawa, dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca Februarij, Piątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną Woy-
4ciechem Jagiełłowiczem pro tunc Namiesnikiem Burgrabstwa Grod.
5Winn. Comprns Pltr W. JmćPan Antoni z Dargowiska[?] Gałęzowski
6Kommissarz do Expediowania Kalkulacyi z Ur. Radkowskim Dis-
7tute[?] Jnstrumentu[?] Sobie służącego do Dobr Kochanowki zesłany Swym
8y JW. JmćPana na Zywcu Piaskowey Skale Hrabi Hieronima Wie-
9lopolskiego Koniuszego Kor. Zarnowieckiego y Przemyskiego[?]
10Stty Generała Leutnanta Woysk JKMci y Rzeczypltey Regimentarza
7naydobrowolniey y naypoważniey postępuiących pretensye na
8iazdu iakiegoś uformowawszy krzywdę wyż wyrażoną w daw-
9nieyszym Manifeście y Obelgę uczynili, y nie sprawiedliwie
10cudzego Sługę dotąd niewiszczaiącego się protegowali y pro-
11tegują, a na poparcie Swey niesprawiedliwey roboty y prze-
12ciwney Prawu protekcyi przez Ur. Stanisława Karczewskiego
13Protestacyą, w ktorey rzecz Swoią nie w Słowie iakieś Krzywdę reimon-
14struiąc[?], ktora nigdy się niestała, ale tylko w Samych Słowach
15uformowaney pretensyi funduiąc się niesprawiedliwie, tak
16Ur. Komparenta iako y JW. Pryncypała Comptis y JW. Leżyń-
17skiego Łowcz. y Deputata Podoll. opisali, irrealia et haudquaquam
18deducenda pozadawali. O co wszystko Jdem Comparens Nne Suo
19et Jllmi Principalis Sui, iakotez y JW. Łowcz. y Deputt. Podoll.
20o żądanie niesłusznych Wiekcyi[?] Onemuż tak przeciw JW. Kasztela-
21nowi[?] Kamień., W. Łupińskiey, Zalińskim, iakotez Ur. Stanisł.
22Karczewskiemu o Opis y Lżyca Honoru zwyż wspomnionych,
23iakotez Ur. Radkowskim o nie stawienie się na Grunt do Kalku-
24lacyi y o Jnne wszelkie Swoie zadane Lżyce, przychylaiąc
25się do dawnieyszego Manifestu powtornie protestuie y re-
26protestuie się prosząc hanc Copiam Actis connotari co y
27otrzymał. Antt. z Dargowiska Gałęzowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 10 X 2026). W rękopisie numer marginalny „96” (omyłkowa numeracja lutowa). W nagłówku „Reprotta Nne JW. Wielopolskiego y Jnnych pko JO. Kossakowskiey K. K.” – K. K. = kasztelanowej kamieńskiej. Niepewne: przydomek „z Dargowiska[?]” (w podpisie „Antt. z Dargowiska Gałęzowski”), „Distute[?] Jnstrumentu[?]”, „Zarnowieckiego y Przemyskiego[?] Stty” (tytuły starościńskie Wielopolskiego), „z Krzyżowskich[?]” (w akcie 81 żona Radkowskiego – „Fortunata z Zbikowskich[?]”: jedno z odczytów błędne), „skrzywdy[?]”, „zbytecznym[?]a”, „Skarbu[?]”, „pocznwaiąc się[?]”, „zfumentował[?]” (zapewne „sfermentował” – podburzył), „reimonstruiąc[?]”, „Wiekcyi[?]” (ewikcji?), „Kasztelanowi[?]”.
Akt należy do sprawy Kochanówki/Kossakówki (akty 28, 30–31, 35, 39, 44–45, 50, 70, 80, 81). Jest odpowiedzią strony Wielopolskiego na protestację z 19 I 1768 wniesioną przez Stanisława Karczewskiego imieniem Kossakowskiej (akt 44–45) i na reprotestację Radkowskiego (akt 81).
Tłumaczenia łaciny: meram et veram cavillationem eiusdem principalis sui – czysty i prawdziwy wykręt (podstęp) wobec tegoż swego mocodawcy; crudo calamo – surowym (ostrym) piórem; quam primum acta praesentia adire et notitiam de sinistra protestatione … die decima nona Ianuarii anno praesenti ad acta porrecta – jak tylko mógł przybyć do niniejszych akt i powziąć wiadomość o złośliwej protestacji … podanej do akt 19 stycznia roku bieżącego; tuta conscientia – z bezpiecznym (czystym) sumieniem; adesse interesso – być obecnym przy interesie; obscuritatem sui – zawiłość (sprawy); bono animo et recta conscientia – w dobrej wierze i z czystym sumieniem; ut redderet rationem vilificationis suae – aby zdał sprawę ze swego marnotrawstwa; irrealia et haudquaquam deducenda – rzeczy nierzeczywiste i wcale nie do udowodnienia; idem comparens nomine suo et illustrissimi principalis sui – tenże komparent swoim i jaśnie wielmożnego mocodawcy imieniem; hanc copiam actis connotari – aby tę kopię wpisano do akt.
Streszczenie
5lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Antoni z Dargowiska[?] Gałęzowski, komisarz wysłany do Kochanówki dla przeprowadzenia kalkulacji z Radkowskim, swoim imieniem, Hieronima Wielopolskiego (koniuszego koronnego, generała lejtnanta i regimentarza partii małopolskiej) oraz Franciszka Leżeńskiego, łowczego i deputata podolskiego, zaprotestował i zareprotestował – w obronie honoru zniesławionego w protestacji z 19 stycznia 1768 – przeciw Katarzynie z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamieńskiej, dożywotniej pani klucza kossakowskiego, Felicjannie Łupińskiej, arendownej posesorce, Łukaszowi i Agnieszce z Tchorzewskich Zalińskim (dyspozytorom w Kossakówce), Stanisławowi Karczewskiemu, administratorowi Janowi Sulimowskiemu, dawnym dyspozytorom kochanowskim Radkowskim i gromadzie kossakowieckiej. Twierdzi, że Radkowski, zarządzając dobrami Kochanówka przez cztery lata, prowadził handel na własny pożytek i marnotrawił majątek, ze szkodą dla pana i poddanych; komparent łagodnie wzywał go do obrachunku, lecz Radkowski uchylał się i nie stawił na grunt do kalkulacji. Zamiast tego Gałęzowski zarzuca Kossakowskiej i jej ludziom, że kilkoma spustami gorzałki upoili i zbuntowali gromadę kossakowiecką, przekupili bydłem Sulimowskiego, by z gromadą wystąpił przeciw ludziom Wielopolskiego, zmyślili pretensję o najazd, ochraniają cudzego sługę (Radkowskiego), a przez protestację Karczewskiego oczernili komparenta, Wielopolskiego i Leżeńskiego zarzutami nierzeczywistymi. Ponawia protestację i reprotestację; podpisał się.