Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 7 z 21
Akty 121–140
Wpisy od 11 lutego 1768 do 20 lutego 1768
Akt nr 121
Relacja woźnego Jana Kalickiego[?] o areszcie w Rachnach Polnych Żydów – Srula Szmuylowicza, zbiegłego arendarza glinianieckiego, i Arona, arendarza rachneńskiego – na rzecz Jana Antoniego Bukojemskiego, podstolego podlaskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data11 lutego 1768, Winnica (areszt 17 stycznia 1768)
Karty / skanyk. 69 (skan 0071, strona prawa, dolna połowa) – k. 69v (skan 0072, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 69 (skan 0071, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij Jedynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y prze-
6źny Gnł Wdztwa Bracław. y Jnnych Opatrzny Jan Ka-
7licki[?] w Moc wierney y Skuteczney Rell. Swoiey, iawnie
8uśnie y dobrowolnie zeznał, Jż On Roku Tysiąc Siedm-
9set Sześćdziesiąt Osmego Dnia Siedmnastego Januarij
10na affektacyą y Prawną rekwizycyą W. JmćPana Ja-
11na Antoniego Jelity Bukojemskiego Podstoli. Podlas.; ma-
12iąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych
13Urodz. JchMć PP. Jana Grzebskiego[?] y tegoż Jmienia Jarosze-
14skiego dla tym większey wiary do tego Aktu użytych
15był w Dobrach Wsi Rachnach Polnych tu w Woiewo-
16dztwie Bracł. a Powiecie Winnickim leżących gdzie będąc
17Starozakonnego Srula Szmuylowicza in Ante Arę-
k. 69v (skan 0072, strona lewa)
1darza Glinianieckiego z Ratą y Zewszystkim zbiegłego
2W. Rekwirentowi więcey iak na Tysiąc Zł. zaniosłe-
3go, tudzież Starozakonnego Arona Dobr tychże Ra-
4chen Polnych Arędarza tako wyższa w Oryginałach
5Prawem Opisanych we Dworze tameyszym u Uro-
6dzonego kolwiek Jmienia Olszyńskiego Dyspozytora
7z Żonami, Dziećmi, y całym Sprzętem Domowym arez-
8tował, y prawnie przypowiedział, ktoren Arest Ur.
9Dyspozytor Jmieniem Pana Swoiego benevole przy-
10iowszy pomienionych tak Arędarza Glinianieckie-
11go zbiega, iako y Arędarza Rachen Polnych Wyższa[?]
12do rozprawy Prawney dotrzymać deklarował y
13submitował się. w czym On Woźny Szlachtą So-
14bie przytomną oświadczywszy się z tamtąd powrocił
15y tu ad Acta przybywszy, prawdziwego Arestu Swo-
16iego uczynił y zeznał Rellą. De quo Generosus ejusdem
17Mtis[?] Rell. Mtis[?] qui supra Jgnarus Litt. Crucem S.
18posuit Jan Kalicki[?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer marginalny „116”, przed nim skreślone „38” (omyłkowa numeracja od 1 II 1768; w opracowaniu akt 121). Niepewne: nazwisko woźnego „Kalicki[?]” (w tekście „Jan Ka-licki”, w podpisie „Jan Kalicki”; litera K/B niewyraźna), świadkowie „Grzebskiego[?]” i „Jaroszeskiego” (Jaroszewskiego?), „tako wyższa[?] / Wyższa[?]” (zapewne przydomek Arona lub zniekształcone „wyż wyrażonych”), „in Ante Arędarza” (zapewne „antea” – dawniej), „Mtis[?]” = ministerialis. Rachny Polne – wieś w pow. winnickim; Gliniańce (Glinianiec?) – arenda, z której zbiegł Srul. Bukojemski – por. akty 12, 72–74 (Łuka Zabokrzycka).
Tłumaczenia łaciny: benevole – życzliwie, dobrowolnie; ad acta – do akt; de quo generosus eiusdem ministerialis relationem (fecit), ministerialis qui supra ignarus litterarum crucem sanctam posuit – o czym urodzony tenże woźny złożył relację; woźny jak wyżej, nie umiejąc pisać, postawił krzyż święty.
Streszczenie
11lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny Jan Kalicki[?] zeznał, że 17 stycznia 1768, na żądanie Jana Antoniego Jelity Bukojemskiego, podstolego podlaskiego, ze szlachtą Janem Grzebskim[?] i Jaroszewskim[?], był we wsi Rachny Polne w pow. winnickim i w tamtejszym dworze, u dyspozytora Olszyńskiego, aresztował Żyda Srula Szmuylowicza, dawnego arendarza glinianieckiego, który zbiegł, zabierając ratę i winien był rekwirentowi ponad 1000 zł, oraz Arona, arendarza rachneńskiego, wraz z żonami, dziećmi i całym sprzętem domowym. Dyspozytor przyjął areszt imieniem swego pana i zobowiązał się zatrzymać obu do rozprawy sądowej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 122
Protestacja z reprotestacją Józefa z Hajan Tothara[?], skarbnika zwinogrodzkiego, przeciw braciom Krzeczkowskim (Stanisławowi, Janowi, Aleksandrowi, Danielowi), Teofili i Katarzynie Krzeczkowskim oraz Wawrzyńcowi i Janowi Ziemianowskim o zniesławiającą manifestację z 26 XI 1767 w sprawie spalenia stawu w Szepiejowie[?] i zabrania szkatuły z pieniędzmi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data11 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 69v (skan 0072, strona lewa, od ok. 48% wysokości) – k. 70 (skan 0072, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 69v (skan 0072, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset Sześćdziesiąt, Osmego
2Miesiąca Februarij Jedynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn.
19nowi Synowi, Ziemianowskim skarży, y reprotestuie się o to,
20Jż wyż wyrażeni Obżałowani mianowicie Stanisław, y
21Teofila Krzeczkowscy Matkowie y Jan Ziemianowski widząc
k. 70 (skan 0072, strona prawa)
1się bydź dowodnie tak o Spalenie Stawu w Roku nie-
2dawno przeszłym w Dobrach Wsi Szepiejowie[?] w Possessyi
3W. Załęckiego[?] się zostaiącey, iako y o wzięcie pod ten Sam
4Czas Szkatuły z Pieniędzmy tegoż W. Mancta[?] w Dobrach
5Wsi Szepiejowie przytomnego z własnych ust Swoich
6w Obecności Ludzi wiary godnych dobrowolnego wyzna-
7nia przekonanemi, Ur. zaś Jan, Alexander, y Daniel
8Krzeczkowscy Bracia, Katarzyna Matka, y Wawrzyniec
9Syn Ziemianowscy czuiąc się ad Complicitatem wyż wy-
10rażonych występkow (: iakoto czasu Prawa Jnkwizy-
11cyami dowiedziono będzie :) a chcąc znaleść iaką kolwiek
12Dzieł Swoich wymowkę w brew Prawu, tak pko za-
13noszącym Szkodliwe Stawie y Honorowi Tranzakcye,
14iako y do Akt one przyimuiącemu (: ow Scorsiva Via
15agendi pko komu należeć będzie relinquitis) nie uwa-
16żaiąc na Rygor na występnych w tey mierze ściągaią-
17cy się, śmieli y ważyli się do Akt Grodu niniejszego
18zjachawszy zaniesionym przez Siebie w Roku blizko
19przeszłym Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Siodmym, Dnia
20Dwudziestego Szostego Listopada Manifestem W. Załę-
21cego[?] się fałszywie, potwarnie y niesłusznie opisać nieska-
22żytelną Sławę falsis et nudis allegatis oczernić Pre-
23tensye rożne, tak względem Osob, iako y Jakowychści
24Dobr tychże Ur. Obżałowanych Samemi nierzetelno-
25ściami napełnione do W. Protestanta formować, na-
26ostatek te y tak Szkodliwe Honorowi Manifestantis Samą tylko
27Potwarnością tchnące czynić zarzuty, ktore z gruntu fał-
28szywe będąc, nigdy dowiedzione bydź niemogą. O co
29wszystko tenże W. Załęcki[?] pko wyż wyrażonym
30Obżałowanym, zachowawszy Sobie wolne niniejszego
31Remanifestu poprawienie iteratis vicibus skarży y re-
32manifestuie się Jozef z Hajan Tothar[?].
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer marginalny „117”, przed nim skreślone „39” (omyłkowa numeracja od 1 II 1768; w opracowaniu akt 122). Nazwisko komparenta odczytane „Tothar[?]” (w tekście i podpisie „z Hajan Tothar”, w nagłówku „W. Tothara S. Z.” – skarbnika zwinogrodzkiego); w dalszej części aktu pisarz dwukrotnie nazywa go „W. Załęcki[?]/Załęcego[?]” (posesor wsi Szepiejów[?]) – nie jest jasne, czy to ta sama osoba (może przydomek lub omyłka pisarza); „Mancta[?]” – zapewne skrót „Manifestanta”. Wieś „Szepiejów[?]” (w rękopisie „w Dobrach Wsi Szepiejowie”) – lokalizacja nieustalona. „Ow Scorsiva Via agendi … relinquitis” – zapewne „o co scorsiva via agendi … relinquit” (zostawia sobie osobną drogę dochodzenia). Teofila Krzeczkowska nazwana „Matką” (Stanisława), w innym miejscu „Bratową Swoią” (Wawrzyńca Ziemianowskiego?) – relacje rodzinne niejasne. Krzeczkowscy – por. 44-1-3 akt 480 (cesja części Fedorówki).
Tłumaczenia łaciny: ad complicitatem – (czując się winni) współudziału; scorsiva via agendi – osobną drogą dochodzenia; relinquit – pozostawia; falsis et nudis allegatis – fałszywymi i gołymi twierdzeniami; iteratis vicibus – po raz wtóry; manifestantis – manifestującego.
Streszczenie
11lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef z Hajan Tothar[?], skarbnik zwinogrodzki, dowiedziawszy się o manifestacji wniesionej przeciw niemu przez braci Krzeczkowskich i Ziemianowskich, zaprotestował i zareprotestował przeciw Stanisławowi, Janowi, Aleksandrowi i Danielowi Krzeczkowskim, Teofili Krzeczkowskiej (matce Stanisława), Katarzynie Ziemianowskiej i jej synowi Janowi oraz Wawrzyńcowi Ziemianowskiemu. Stanisław i Teofila Krzeczkowscy oraz Jan Ziemianowski, przekonani własnym dobrowolnym wyznaniem przed świadkami o spalenie w minionym roku stawu we wsi Szepiejów[?] (w posesji Załęckiego[?]) i zabranie wówczas szkatuły z pieniędzmi komparenta, a pozostali – czując się współwinni, czego dowiodą inkwizycje – manifestem z 26 listopada 1767 fałszywie i potwarczo oczernili komparenta, formułując przeciw niemu nierzetelne pretensje. Komparent ponawia skargę i remanifestację, zastrzegając sobie jej poprawienie i osobną drogę dochodzenia przeciw przyjmującemu do akt; podpisał się.
Akt nr 123
Manifestacja Jana Antoniego Jelity Bukojemskiego, podstolego podlaskiego, swoim i żony Marianny z Czaykowskich imieniem przeciw Janowi i Franciszce z Zaleskich (primo voto Bartłomiejowej Trawińskiej) Kopczyńskim o znieważenie i pobicie żony w Słobódce przy cerkwi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data12 lutego 1768, Winnica (zajście 7 lutego 1768)
2cyą prosząc hoc totum actis connotari co y otrzymał. Jan Anto-
3ni Jelita Bukojemski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer marginalny „118”, przed nim skreślone „40” (omyłkowa numeracja od 1 II 1768; w opracowaniu akt 123). W podpisie pisarz najpierw napisał błędne nazwisko, przekreślił i nadpisał „Bukojemski”. Ciąg dalszy sporu Bukojemskiego z Kopczyńskimi o Łukę Zabokrzycką (akty 12, 72–75). Niepewne: „ad Sens.[?] Kupczyńskiey[?]” (zapewne „secundo voto Kopczyńskiey” – pisarz zniekształcił), „szkrobować” (drapać? – w rękopisie „Szkrobować”), „Szangreta[?]” (może imię sługi lub zniekształcone „Stangreta” – stangreta), „narazie[?]” (zapewne „nazaiutrz”), nazwisko dyspozytora „Ruziana[?]”, „Jmpositionis[?]”; dopisek marginesowy „a mieszkaiącą” (wstawka) i nadpis „Justitiae”. W. Miedzwiedzka, podstolina bracławska – sąsiadka w Łuce Zabokrzyckiej.
Tłumaczenia łaciny: quo nihil in vita carius – nad który nic w życiu droższego; ile laesione honoris ac calumnia – o ile chodzi o naruszenie czci i potwarz; hac in re – w tej sprawie; primo voto – z pierwszego małżeństwa; anno currenti 1768 – roku bieżącego 1768; summopere laesus et iniuriatus – wielce urażony i skrzywdzony; ad asylum sacrosanctae iustitiae – do schronienia przenajświętszej sprawiedliwości; ratione laesionis honoris … iure vindicaturum velle – że chce z racji naruszenia czci dochodzić prawem; hoc totum actis connotari – aby to wszystko wpisano do akt.
Streszczenie
12lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Jan Antoni Jelita Bukojemski, podstoli podlaski, swoim i żony Marianny z Czaykowskich imieniem, zamanifestował się przeciw Janowi i Franciszce z Zaleskich (primo voto Bartłomiejowej Trawińskiej) Kopczyńskim o potwarz i publiczną zniewagę. Kopczyńscy z nienawiści wielokrotnie szargali jego honor, a 7 lutego 1768, gdy jego żona przybyła do swej części Łuki Zabokrzyckiej i była z wizytą u sąsiadki, podstoliny bracławskiej Miedzwiedzkiej, Kopczyńska ją napadła i drapała, a Kopczyński groził, że zwiąże ją i stangreta[?] i zabierze konie – ledwie na prośby Miedzwiedzkiej puścili ich żywych. Nazajutrz[?] w Słobódce, gdy żona komparenta wychodziła po mszy z cerkwi na cmentarz, w obecności zgromadzonej gromady Kopczyńscy znieważyli dyspozytora Wojciecha Ruziana[?], grożąc mu śmiercią od rózg i kijów, i zaczęli go bić, zapowiadając komparentowi sto kijów, a jego żonie sto rózg; nadal grożą im na życiu. Komparent zapowiada dochodzenie sprawy o naruszenie czci i dowiedzenie zarzutów w inkwizycji; podpisał się.
Akt nr 124
Manifestacja Antoniego Lubarskiego przeciw Tomaszowi Tomaszewiczowi, rotmistrzowi bracławskiemu, o zagrabienie w Dankowcach[?] koni z saniami, uprzęży i rzeczy
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data13 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 71 (skan 0073, strona prawa, od ok. 12% do ok. 80% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 71 (skan 0073, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Febr. Trzynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną
22wą nową, czerwoną Valoris Czerwonych Zł. Sześć, Prześciera-
23dłem Szwabskim obszytą, Drugie Prześcieradło lniane nowe
24Kielimow[?] Dwa, ieden Valoris Rubli Sześć, Drugi Zł. Poll. Dwa-
25naście gwałtownie nesuit[?] ob quam Causam zabrał y one do
26tych czas na żadne nie oddaiąc rekwizycye u Siebie trzyma
27y Czeka Comparentis więzi; a zatym tenże Comparens ucieka-
28iąc się ad asillum sacro Sanctae Justitiae tak de nullitate Skryptu[?]
29przez niesłusznie wymuszonego, iako o niesłuszne zagrabienie
30[...] coram iisdem Actis iterata quam Sollennissime manifesta-
31tur vice salva huius meliorationis si opus fuerit melioratio-
32ne. Antoni Lubarski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer marginalny „119”, przed nim skreślone „41” (omyłkowa numeracja od 1 II 1768; w opracowaniu akt 124). Niepewne: wieś „Dankowiec[?]” (Dańkowce?), „uidować[?]” (windykować?), „apelueracyą[?] na Suknie” (zapewne „asekuracyą” – wymusił zapis/obligację na sukno), „uzdzienic[?]”, „Gredetowwą[?]” (z gredetu – tkaniny jedwabnej), „Kielimow[?]” (kilimów), „nesuit[?]” (tekst zepsuty), „de nullitate Skryptu[?]” (w rękopisie „Słuj”/„Skryp”), „[...]” – początek wiersza z dziurą w papierze; „Czeka Comparentis więzi” – zapewne „czeka (?) komparenta więzi” – sens niejasny.
Tłumaczenia łaciny: sat rigorose – dość surowo; violenti modo – przemocą; valoris – wartości; ob quam causam – z tej przyczyny; ad asylum sacrosanctae iustitiae – do schronienia przenajświętszej sprawiedliwości; de nullitate scripti – o nieważność (wymuszonego) zapisu; coram iisdem actis iterata quam sollennissime manifestatur vice, salva huius meliorationis si opus fuerit melioratione – przed tymiż aktami po raz wtóry jak najuroczyściej się manifestuje, z zastrzeżeniem poprawienia, gdyby zaszła potrzeba.
Streszczenie
13lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Antoni Lubarski zamanifestował się przeciw Tomaszowi Tomaszewiczowi, rotmistrzowi bracławskiemu. Gdy przybył w swoim interesie do Tomaszewicza we wsi Dankowce[?], ten zamknął go w izbie, przypomniał sobie dawne pretensje i, grożąc biciem, wymusił na nim zapis (asekurację[?]) na sukno; a gdy komparent nie miał czym zapłacić, zagrabił mu konie z saniami (wartości 12 czerwonych złotych), parę nowych uzd, dwa nowe kantary ze srebrnymi kutasami, dwie nowe szleje z postronkami, lejce, nową czerwoną kołdrę gredetową (6 czerwonych złotych) obszytą prześcieradłem szwabskim, drugie prześcieradło lniane i dwa kilimy (6 rubli i 12 zł) – i mimo żądań do dziś ich nie oddaje. Komparent manifestuje się o nieważność wymuszonego zapisu i o grabież, z zastrzeżeniem poprawienia manifestacji; podpisał się.
Akt nr 125
Relacja woźnego Antoniego Kamińskiego o awizacji (wypowiedzeniu wykupu) zastawnemu posesorowi wsi Jurkowce[?], Zabokłickiemu, łowczemu żydaczowskiemu, na żądanie Józefa Sosnowskiego, pisarza polnego litewskiego, dziedzica tej wsi (dawniej ks. Lubomirskiego, wojewody bracławskiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data13 lutego 1768, Winnica (awizacja 1 lutego 1768)
Karty / skanyk. 71 (skan 0073, strona prawa, dół) – k. 71v (skan 0074, strona lewa, górna część)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 71 (skan 0073, strona prawa, dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij Trzynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną
18prawdziwey Awizacyi uczynił y zeznał Rellą. Mtis[?] Regni
19Gnlis Mtis[?] qui Supra Jgnarus Litt. Crucem S. posuit Antoni
20Kamiński +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer marginalny „120”, przed nim skreślone „42” (omyłkowa numeracja od 1 II 1768; w opracowaniu akt 125). Niepewne: nazwa wsi „Jurkowce[?]” (w tekście „w Dobrach Wsi Jurkowce”, w nagłówku „Dobr Jurkowskich[?]”; możliwe też Juśkowce/Justkowce), tytuły starościńskie Sosnowskiego „Brzeskiego[?], Rzeczyckiego[?]” (skróty niewyraźne), świadkowie „Smielańskiego[?]” i „Klementowskiego[?]”, „JmćKsięcia[?]” (w rękopisie skrót „JO. JmćPana[?]”), „Mtis[?]” = ministerialis. Zabokłicki, łowczy żydaczowski – por. 44-1-3 akt 494 (Zabokłiccy). Awizacja – urzędowe zawiadomienie zastawnika o zamiarze wykupienia zastawu przez dziedzica.
Tłumaczenia łaciny: eo maioris evidentioris testimonii gratia ad hunc actum sibi adhibitos – przybranych do tej czynności dla większego i wyraźniejszego świadectwa; ante hoc … ad praesens vero – przedtem … obecnie zaś; ad acta praesentia castrensia capitanealia Vinnicensia – do niniejszych akt grodzkich starościńskich winnickich; ministerialis regni generalis, ministerialis qui supra ignarus litterarum crucem sanctam posuit – woźny generalny koronny; woźny jak wyżej, nie umiejąc pisać, postawił krzyż święty.
Streszczenie
13lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny Antoni Kamiński zeznał, że 1 lutego 1768, na żądanie Józefa Sosnowskiego, pisarza polnego litewskiego, starosty brzeskiego[?] i rzeczyckiego[?], ze szlachtą Michałem Smielańskim[?] i Stanisławem Klementowskim[?], był we wsi Jurkowce[?] w pow. winnickim województwa bracławskiego – dawniej Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, obecnie dziedzicznej Sosnowskiego – i tam zawiadomił (awizował) zastawnego posesora Zabokłickiego, łowczego żydaczowskiego, o wykupie zastawu przez dziedzica. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 126
Manifestacja ks. Bazylego Rogali Dewickiego, parocha siedliskiego (obrządku greckiego), przeciw Andrzejowi Wolańskiemu, instygatorowi konsystorza łacińskiego[?] bracławskiego, i Żydowi Elowi Oronowiczowi (Ickowiczowi), arendarzowi karczemnemu klucza siedliskiego, o przeszkadzanie w praktykach religijnych poddanych, znieważanie parocha i podstępne uzyskanie dekretu konsystorskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
2iakowąś sprowadziwszy, y Jnkwizycyę ze Swiadkow no-
3towanych y podesłanych wyprowadziwszy Dekret
4Konsistorski Łaciński[?] umyślnie Kondycyonowy, ut fere[?]
5libertatis dla Siebie tenże Arędarz Siedliski niesłusznie
6bez żadney remonstracyi Krzywd zrobił, y niniejszego
7Manifestanta, y te pod niebytność oneyże wyrobił y wy-
8promowował, a Ur. JmćPan Wolański Jns: Kons: Łac:[?] Bracł:
9tenże niesłuszny Kondykt uczynić y takowe praeiudicatum
10ut probabit dopuścić ważył się; o co wszystko, tudzież
11o Jnne Krzywdy Jdem Comparens confugiendo ad Asillum
12sacro Sanctae Justitiae Jntolerabilesque iniurias et Damna
13explanando contra eosdem, qui supra, iteratis querit[ur]
14manifestatur, et protestatur vicibus X. Bazyli Rogala
15Dewicki P. S. mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer marginalny „121”, przed nim skreślone „43” (omyłkowa numeracja od 1 II 1768; w opracowaniu akt 126). W nagłówku marginalnym nazwisko parocha „Dewickiego”, w tekście „Rogala Dewicki”, w podpisie „X. Bazyli Rogala Dewicki P. S.” (paroch siedliski). Niepewne: „Ritus Graeci latino[?]” (zapewne zniekształcone „Graeci uniti” – obrządku greckiego unickiego), konsystorz „Łaciński[?]” (w rękopisie „Łainski/Lauinski” – może konsystorz łaciński bracławski; Wolański – zapewne ten sam Antoni/Andrzej Wolański co w akcie 101?), „Woropylowski[?]” (z Woroniłówki? – miejsce wcześniejszego zamieszkania arendarza), „Parochiana[?]”, „przesłudzić[?]” (przeszkodzić), „Pawcha[?]” (paroch? – sens: „jako parocha”?), „Clandestem[?]” (clandestine – potajemnie), „ut fere[?] libertatis”, „Kondykt” (dekret warunkowy). Siedliska – wieś (klucz siedliski) w pow. winnickim[?]; lokalizacja nieustalona.
Tłumaczenia łaciny: ritus graeci – obrządku greckiego; quam solennissime verbaque ministrante dolore – jak najuroczyściej, słowami podyktowanymi przez ból; primo ac principaliter – najpierw i przede wszystkim; ad praesens – obecnie; ex innata fidei Christianae malevolentia – z wrodzonej niechęci do wiary chrześcijańskiej; effrenato ore – niepohamowanymi ustami; fusius – obszerniej; excesa – wykroczenia; praeiudicatum ut probabit – przesąd (wyrok), jak udowodni; idem comparens confugiendo ad asylum sacrosanctae iustitiae intolerabilesque iniurias et damna explanando contra eosdem qui supra iteratis queritur, manifestatur et protestatur vicibus – tenże komparent, uciekając się do schronienia przenajświętszej sprawiedliwości i wykładając nieznośne krzywdy i szkody, przeciw tymże co wyżej po raz wtóry skarży się, manifestuje i protestuje.
Streszczenie
13lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, ks. Bazyli Rogala Dewicki, paroch siedliski obrządku greckiego, zamanifestował się przeciw Andrzejowi Wolańskiemu, instygatorowi konsystorza łacińskiego[?] bracławskiego, oraz Żydowi Elowi Oronowiczowi (Ickowiczowi), arendarzowi karczemnemu klucza siedliskiego, dawniej mieszkańcowi Woropylówki[?]. Zarzuca arendarzowi, że z wrodzonej niechęci do wiary chrześcijańskiej przyjmuje chrześcijan obojga płci na służbę i nie pozwala im chodzić do parocha – w niedziele i święta zatrudnia ich robotami, by nie słuchali mszy, w dni święte upaja ludzi trunkami, podczas mszy pod samą cerkwią dopuszcza tumulty swoich Żydów i ludzi, w dni postne pozwala na swawolę, muzykę i tańce, gwałci wolności kapłańskie, nasyła na plebanię kontrakty karczemne, chcąc pociągać parocha do nienależnych powinności; nie zawiadamia go o umierających służących, by udzielił im ostatnich sakramentów, a zmarłych grzebie prywatnie bez jego wiedzy; nocą nasyła ludzi na jego dom i plebanię, a sam i jego domownicy publicznie lżą i oczerniają kapłana. W końcu, chcąc uniknąć kary, arendarz wraz z Wolańskim potajemnie, pod nieobecność parocha, sprowadził komisję, przeprowadził inkwizycję z podstawionymi świadkami i uzyskał niesłuszny dekret warunkowy konsystorza, który Wolański dopuścił. Komparent ponawia skargę, manifestację i protestację; podpisał się.
Akt nr 127
Manifestacja Andrzeja Sękowskiego[?] imieniem Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Morawskich, dziedziców klucza szpiczynieckiego i wsi Wasylkowce, przeciw Brzezińskiemu, nadużywającemu posesji Wasylkowiec, o uciskanie poddanych i niszczenie dóbr
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data15 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 72v (skan 0075, strona lewa, od ok. 38% wysokości) – k. 73 (skan 0075, strona prawa, górna połowa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 72v (skan 0075, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winni-
4ckiemi y przedemną Tomaszem Czarkowskim Namiesni-
15ży, bije, dla ktorych oppressyi żaden do wiosny do-
16siedzieć niemoże, nawet Ludzi Szpiczynieckich w lasach
17Wasylkowcom Wsi przyległych bije, wygania, Pasie-
18ki nie bez małey Szkody poprzewracał z Futorow przez
19od wieku trzymanych powyganiał Ogrodniny Siana
20pozabierał przeco nie tylko Ogrodnin, ale y Sian Ludzie
21niemaiąc kupować y ruynować się muszą Sady nawet
22po Futorach od Lat kilkudziesiąt będące powycinano z
23Pol od dawnych Czasow zażywanych zboża pozabierał ny-
24tę[?] potratował Ludzi nad Kontrakt y Jnwentarz zażywa
25y Extorsye czyli Exakcye wymyśla, czyni, dla czego Jdzi[?] iuż
k. 73 (skan 0075, strona prawa)
1pouchodzili. Drudzy że wytrzymać niemogą oświadczaią się
2Jnnym zaś po Dziesięć rozek dawać kazał, Lasy funditus
3nie potrzebną na partykularz czyniąc reparacyą zruy-
4nował, Arędę przez uciemiężenie Arędarza zruynował,
5że ich kilka dziesiąt defalkować musiano y żaden Arędarz
6Arędy na Skarb JWW. Dziedziców excipowaney trzymać
7niechce, Panszczyzny po trzy Dni y po cztery w tym Kraju
8nie praktykowaney pędzi; y żeby Chłopstwo nie uciekało
9Wieś, Las zruynowawszy nakoło Ogrodzić kazał, w Są-
10siedztwie etiam z postronnemi Wsiami Zabory wielkie po-
11czynił Poddanstwu Ludzi Wasylkowieckich Bydła niema-
12ło pozabijać kazał, Podworczyzny hisce diebus Ludziom
13po Talerow Pięć płacić zakazał, y rożne krzywdy oppres-
14syi Ludziom czyni, y czynić nieprzestaie, co widząc
15JW. Dziedzice a zapobiegaiąc całości Dziedziczney Swoiey
16Substancyi iako się pierwszym manifestem de impracti-
17catis oświadczyli, tak teraz offerendo se Satisfakcyi Sum-
18my iakowa się pokaże Satisfakcyą a Dobr zabiegaiąc ru-
19inie w Odebraniu Possessyi Abusive zażywaney iterum
20iterumque manifestuią y protestuią się prosząc Actis
21connotari, co y otrzymał. Andrzey Sękowski[?] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer marginalny „122”, przed nim skreślone „44” (omyłkowa numeracja od 1 II 1768; w opracowaniu akt 127). Mocodawcy w nagłówku „JWW. Morawskich”, w tekście „Teofili z Xiążąt Radziwiłłow Morawskich”. Nazwisko komparenta „Sękowski[?]” (w podpisie „Andrzey Sękowski” – może ten sam co „Szkowski[?]” w akcie 119). Wasylkowce w kluczu szpiczynieckim (Szpiczyńce) – por. akt 33 (areszt zbiegłych poddanych w Wasylkowcach). Niepewne: „niżeli nadom[?] wierząc” (sens: ufając raczej jego rzetelności niż zabezpieczeniu), „nytę[?]”, „Jdzi[?]” (zapewne „ludzie”), „Podworczyzny hisce diebus Ludziom po Talerow Pięć płacić zakazał” (sens niejasny – może „kazał”).
Tłumaczenia łaciny: abusive – nadużyciem, bezprawnie; funditus – do gruntu, doszczętnie; etiam – także; hisce diebus – w tych dniach; de impracticatis – o rzeczach niepraktykowanych (nadużyciach); offerendo se – ofiarując się; iterum iterumque – raz po raz; actis connotari – (prosząc) aby wpisano do akt.
Streszczenie
15lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Andrzej Sękowski[?], imieniem Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Morawskich, dziedziców klucza szpiczynieckiego i wsi Wasylkowce, zamanifestował się przeciw Brzezińskiemu, któremu – ufając jego rzetelności – oddali w posesję wieś Wasylkowce. Brzeziński, mając w ich skarbie pewną sumę, nadużywa posesji: uciska, wypędza i bije poddanych (tak że nikt nie wytrzyma do wiosny), bije i wygania z lasów ludzi szpiczynieckich, poprzewracał pasieki, wyrzucił ludzi z futorów trzymanych od wieków, zabrał ogrodniny i siano, wyciął sady na futorach, zabrał i stratował zboża z dawnych pól, wymyśla wymuszenia ponad kontrakt i inwentarz, każe bić rózgami; zrujnował lasy, arendę i arendarza (trzeba było odpisać kilkadziesiąt złotych), pędzi do pańszczyzny po trzy–cztery dni w tygodniu (czego w tym kraju nie praktykowano), ogrodził wieś, by chłopi nie uciekali, czyni zabory u sąsiadów, kazał pozabijać bydło poddanych. Poddani uciekają. Dziedzice, ofiarując zwrot należnej sumy, ponawiają manifestację i protestację w celu odebrania mu posesji; podpisał komparent.
Akt nr 128
Relacja woźnego Teodora Janowskiego o doręczeniu w Wyszkowcach[?] pozwu głównego trybunału koronnego lwowskiego na kondescensję z powództwa Anieli z Moczulskich, wdowy po Janie Jezierskim, jej syna Tomasza, Szymona i Stefana Gołębiów Jezierskich oraz Tomasza Wyrzykowskiego[?], skarbnika wyszogrodzkiego, przeciw wdowie i sukcesorom Franciszka Mysłowskiego, podstolica[?] wendeńskiego, o wznowienie sprawy o zabójstwo Jana Jezierskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data15 lutego 1768, Winnica (doręczenie 13 lutego 1768; pozew z 1768, Lwów)
Karty / skanyk. 73 (skan 0075, strona prawa, od ok. 55% wysokości) – k. 73v (skan 0076, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 73 (skan 0075, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarij Piętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn.
31teraque pro Causae praesentis ac Juris exigentia patietis. Sitis
32parituri Terminum Supra Scriptum Condescensionis attentaturi
33. Datum Leopoli Feria Secunda post Festum Purificationis
34B. V. Mariae Anno praesenti Millesimo Septingentesimo
35Sexagesimo Octavo De quo Generosus Ejusdem Mtis[?] Rell. Mtis[?]
36Jgnarus Litt. Crucem S. posuit Teodor Janowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer marginalny „123”, przed nim skreślone „45” (omyłkowa numeracja od 1 II 1768; w opracowaniu akt 128). Sprawa o zabójstwo Jana Jezierskiego – por. 44-1-3 akt 205 (dekret kondescensyjny w sprawie zabójstwa J. Jezierskiego, #PARTIAL). Niepewne: skrót w nagłówku „na K. Z.[?]” (zapewne na kondescensję), wieś „Wyszkowce[?]” (w tekście „we Wsi Wyszkowcach”, „in Fundo Bonorum Wyszkowce”), „Subdapiferi Vendensis” – Mysłowski podstoli wendeński (w rękopisie wyraźnie „Subdapiferi Vendens.”), „Quadragesimae[?]”, „Ollesatskie[?]” (współpozwani), „Wyrzykowski[?]”, „Joannis Lutrak[?]”, „Mtis[?]” = ministerialis. Data pozwu: poniedziałek po Oczyszczeniu NMP 1768 = 8 II 1768; termin kondescensji – poniedziałek po niedzieli Invocavit (22 II 1768); dekret trybunału lwowskiego – poniedziałek nazajutrz po św. Łucji 1767 (14 XII 1767).
Tłumaczenia łaciny (orientacyjne): Stanisław August z łaski Bożej król Polski… – Wam, wdowie i sukcesorom zmarłego wielmożnego Franciszka Mysłowskiego, podstolego wendeńskiego, z osób dla sprawy niżej opisanej i ze wszystkich waszych dóbr nakazujemy, abyście przed sądami ziemskimi lub urzędami grodzkimi na termin kondescensji na gruncie dóbr Wyszkowce[?], w poniedziałek po niedzieli Invocavit roku bieżącego, wyznaczony na mocy dekretu trybunału koronnego lwowskiego z poniedziałku nazajutrz po św. Łucji Dziewicy i Męczennicy roku ubiegłego, między niżej wymienionymi powodami a zmarłym wielmożnym Franciszkiem Mysłowskim, waszym rodzicem, i urodzonymi Ollesatskimi[?] oraz innymi pozwanymi i mającymi być postawionymi – zawicie stanęli na instancję instygatora naszego sądu i jego delatorów: urodzonej Anieli z Moczulskich, wdowy po okrutnie zamordowanym urodzonym Janie Jezierskim, matki, i Tomasza Jezierskiego, małoletniego syna, a także urodzonych Szymona i Stefana Gołębiów Jezierskich, braci rodzonych zmarłego Jana, oraz urodzonego Tomasza Wyrzykowskiego[?], skarbnika wyszogrodzkiego, gdzie indziej (w zastępstwie) Jana Lutraka[?] – powodów, którzy, przy asystencji wymaganej z obu stron, opierając się na prawach Królestwa pozywają, a raczej przypozywają was do gotowej sprawy i akcji przerwanej śmiercią zmarłego Mysłowskiego, a to w drodze wznowienia (revivificatorialiter), do gotowych dekretów wydanych w naszych sądach i gotowych stopni prawnych: abyście ponieśli kary za naruszenie dekretów i zniesienie procesu oraz kary ustawowe za zabójstwo Jana Jezierskiego, a także wykonanie dekretów i (stawili się) na wyznaczony termin kondescensji. Macie być posłuszni i stawić się na wyżej wymieniony termin kondescensji. Dan we Lwowie w poniedziałek po święcie Oczyszczenia NMP roku bieżącego 1768. O czym urodzony woźny złożył relację; woźny nieumiejący pisać postawił krzyż.
Streszczenie
15lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny Teodor Janowski zeznał, że 13 lutego 1768 położył w dworze Mysłowskiego we wsi Wyszkowce[?] pozew główny trybunału koronnego lwowskiego. Pozew króla Stanisława Augusta (Lwów, 8 lutego 1768) wzywa wdowę i sukcesorów Franciszka Mysłowskiego, podstolego wendeńskiego, na termin kondescensji na gruncie Wyszkowiec[?] w poniedziałek po niedzieli Invocavit 1768 (wyznaczony dekretem trybunału lwowskiego z 14 grudnia 1767), na instancję Anieli z Moczulskich, wdowy po okrutnie zamordowanym Janie Jezierskim, ich małoletniego syna Tomasza, braci zmarłego Szymona i Stefana Gołębiów Jezierskich oraz Tomasza Wyrzykowskiego[?], skarbnika wyszogrodzkiego. Powodowie wznawiają sprawę przerwaną śmiercią Mysłowskiego i żądają ukarania pozwanych za naruszenie dekretów oraz kar ustawowych za zabójstwo Jana Jezierskiego. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 129
Relacja woźnego Jerzego Stepanowicza o areszcie zbiegłych poddanych sosnowieckich w miasteczku Buki i o doręczeniu pozwu grodzkiego winnickiego z powództwa Katarzyny z Chojeckich Sadowskiej, cześnikowej liwskiej, przeciw Franciszkowi Salezemu Potockiemu, wojewodzie kijowskiemu, i Bohdanowi Ostrowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, o wydanie poddanych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data16 lutego 1768, Winnica (areszt i doręczenie 8 lutego 1768; pozew z 19 stycznia 1768)
Karty / skanyk. 73v dół (skan 0076, strona lewa – sam nagłówek) – k. 74 dół (skan 0076, strona prawa) – k. 74v (skan 0077, strona lewa) – k. 75 góra (skan 0077, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 73v (skan 0076, strona lewa – dół, pod aktem 128)
1Rell. na R. od WW. Chojeckich pro
2W. Ostrowskiego P.[?] W. K. B. W.[?] o Po[d]da-
3nych cum Aresto.
k. 74 (skan 0076, strona prawa; górna połowa karty pusta, przekreślona – przebija tekst z odwrocia)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Szesnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y prze-
10ku de quo Gnosus Mlis Rell. Mlis qui Supra Crucem S.
11posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026, od 01:30 UTC). Nagłówek aktu wpisano dwukrotnie: najpierw na dole k. 73v pod aktem 128 (z numerem marginalnym „46” z omyłkowej numeracji), potem – po pozostawieniu pustej, przekreślonej górnej połowy k. 74 – ponownie na k. 74 z numerem „124”, gdzie zaczyna się tekst relacji. W opracowaniu jeden akt (129). Skróty tytułu Ostrowskiego w nagłówkach („P. W. K. B. W.[?]”, „P. W. K.”) niepewne; w tekście: „Półkownik Woysk Kor.”, „Półkownik Woysk J.K.Mci y Rptey”. W nagłówku na k. 73v słowo „Po[d]danych” częściowo zasłonięte plamą atramentu. Niepewne: nazwiska poddanych „Toustokorenko[?]”, „Samczuk[?]”; „w Grzywnach[?]” (w rękopisie „w Gzywnach”); „do Prawa P.tego[?]” (zapewne „Pospolitego”); pionowa nota marginesowa na k. 74 nieodczytana.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „eo majoris ac evidentioris Testimonii gratia Sibi adhibitos” – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „praesentem” – obecnego; „benevole” – dobrowolnie; „non recedendo” – nie odchodząc (z miejsca); „hac in re” – w tej sprawie; „Sitis parituri” – macie być posłuszni; „Generaliter” – ogólnie; „de quo Generosus Ministerialis Relationem (fecit), Ministerialis qui supra Crucem Sanctam posuit” – o czym urodzony woźny złożył relację; woźny wyżej wymieniony postawił krzyż święty (niepiśmienny). „Roczki” – sesje sądu grodzkiego. „Pozew na membranie autentycznym” – pozew na pergaminie z oryginalną pieczęcią. „Żytt.” – powiat żytomierski województwa kijowskiego.
Streszczenie
16lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa kijowskiego Jerzy Stepanowicz zeznał, że 8 lutego 1768, na żądanie Katarzyny z Chojeckich Sadowskiej, cześnikowej liwskiej, wdowy po Janie Sadowskim, cześniku liwskim, i ich dzieci, w asystencji szlachty Pawła Mioduszewskiego i Szymona Królowskiego, udał się do miasteczka Buki w województwie bracławskim. Tam u Jana Witwickiego, komisarza pułkownika Bohdana Ostrowskiego, i u miejscowego wójta zaaresztował pod karami prawnymi poddanych Chwedora Toustokorenka[?], jego brata Danyłę, Wasyla Samczuka[?], Maksyma i jego brata Andrija; Witwicki i wójt przyjęli areszt i zobowiązali się dotrzymać go do rozprawy. Następnie woźny położył w izbie pozew grodzki winnicki (Józef Kolumna Czosnowski, starosta winnicki, Winnica, 19 stycznia 1768), wzywający Franciszka Salezego Potockiego, wojewodę kijowskiego, dziedzica Buków, i Bohdana Ostrowskiego, pułkownika wojsk JKM i Rzeczypospolitej, posesora tych dóbr, na roczki grodzkie winnickie. Sadowska z dziećmi domaga się wydania dziedzicznych poddanych ze wsi Sosnówka (woj. kijowskie, pow. żytomierski), którzy samowolnie zbiegli z żonami, dziećmi, końmi, wołami i całym dobytkiem i osiedli w Bukach, a w razie niewydania – odpowiedzialności za nich i zwrotu szkód i kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 130
Manifestacja Tallowskiego[?] przeciw Sarimowskiemu[?] i innym – wpis niewprowadzony (sam nagłówek)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data[ok. 16–17 lutego 1768], Winnica (data nie podana; wpis między aktami z 16 i 17 II 1768)
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). Pod nagłówkiem nie wpisano tekstu: pozostała część k. 75 jest pusta i przekreślona długą kreską (podobnie jak górna połowa k. 74); k. 75v zaczyna się od kolejnego aktu („49” / „125”). Skrót „Mąa” = manifestatio (manifestacja), „Ctra” = contra. Nazwiska Tallowski[?] i Sarimowski[?] – odczyt niepewny (w rękopisie z kreską skrótu nad „o”: „Tallow̄skiego”, „Sarimow̄skiemu”).
Streszczenie
Wpis niewprowadzony: w księdze zapisano jedynie nagłówek manifestacji urodzonego Tallowskiego[?] przeciw urodzonemu Sarimowskiemu[?] i innym; tekstu aktu nie wpisano, a resztę karty przekreślono.
Akt nr 131
Relacja woźnego Stefana Iwanickiego o areszcie zbiegłych poddanych z Chodakowa[?] we wsi Owsianniki (klucz pohrebyski Ostaszewskiego) na żądanie Piotra Kawieckiego, łowczyca podolskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 lutego 1768, Winnica (areszt 15 lutego 1768)
Karty / skanyk. 75v (skan 0078, strona lewa, od góry do ok. 80% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 75v (skan 0078, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
28do rozprawy Prawney dotrzymać deklarowali y Sub-
29mittowali się, w czym Szlachtą Sobie przytomną oświad-
30czywszy się z tamtąd powrocił y tu ad Acta przybyw-
31szy przedemną Urzędem prawdziwego Arestu Swego
32uczynił y zeznał Relacyą. De quo Generosus ejusdem Mlis
33Rell. Mlis qui Supra Crucem S. posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „49” skreślony i „125” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 131). Nagłówek: „ex Pte” = ex parte (ze strony); skrót tytułu Kawieckiego na końcu nagłówka („Ł. P.[?]”) częściowo nieczytelny – w tekście „Łowczyc Podolski” (syn łowczego podolskiego). Niepewne: nazwa wsi „Chodaków[?]” (w rękopisie „Chodakow”, odmiana nieodmienna), „Błoński[?]”, imiona/przezwiska poddanych „Michałko Rybakowy[?]” (może: Michałko, syn Rybaka) i „Semkowy[?]” („Wasyla y Dmitra, Semkowego Syna” – Dmytro, syn Semka), „Zbrudzki[?]” (podkreślone w rękopisie). Owsianniki należały do klucza pohrebyskiego (Pohrebyszcze) w posesji Ostaszewskiego, starosty ciechanowskiego – por. 44-1-3 akt 441 (intromisja w Owsianniki). Pionowa nota marginesowa podobna jak przy akcie 129 – odczyt niepewny.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „ex parte” – ze strony, na rzecz; „Mensis Februarii” – miesiąca lutego; „Majoris evidentiorisque Testimonii gratia” – dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „ad praesens … actualiter” – obecnie, rzeczywiście; „benevole” – dobrowolnie; „ad Acta” – do akt; „De quo Generosus ejusdem Ministerialis Relationem (fecit); Ministerialis, qui supra, Crucem Sanctam posuit” – o czym urodzony tenże woźny złożył relację; woźny wyżej wymieniony postawił krzyż święty. „Łowczyc” – syn łowczego. „Gnałł” – generał (woźny generalny).
Streszczenie
17lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa podolskiego Stefan Iwanicki zeznał, że 15 lutego 1768, na żądanie Piotra Kawieckiego, łowczyca podolskiego, uprzywilejowanego posesora wsi Chodaków[?] w województwie podolskim, w asystencji szlachty Wincentego Błońskiego[?] i Jana Zielińskiego udał się do wsi Owsianniki, należącej do klucza pohrebyskiego w posesji Ostaszewskiego, starosty ciechanowskiego. Tam zaaresztował poddanych z Chodakowa[?] – Michałka Rybakowego[?], Wasyla i Dmytra, syna Semka[?] – którzy zbiegli z żonami, dziećmi, końmi, wołami i całym dobytkiem i przebywali w Owsiannikach; areszt powierzył podstarościemu Zbrudzkiemu[?], wójtowi i całej gromadzie, którzy imieniem swego pana przyjęli go i zobowiązali się dotrzymać zbiegów do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 132
Manifestacja Stefana Drewnickiego imieniem Leonarda Marcina Swieykowskiego, podczaszego ziemi bracławskiej, z przysięgą o 28 półkufkach gorzałki z klucza szpikowskiego transportowanych do Lwowa
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data18 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 75v dół (skan 0078, strona lewa) – k. 76 (skan 0078, strona prawa, górna połowa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 75v (skan 0078, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y prze-
4demną Tomaszem Czarkowskim Namiesnikiem Borgrab-
5stwa Grodz. Winn. Przysięgłym comparens Pter Ur. Stefan
6Drewnicki
k. 76 (skan 0078, strona prawa)
1Drewnicki W. Jmci Pana Leonarda Marcina Swieykow-
2skiego Podcz. Ziem. Bracł. Sługa Jmieniem tegoż W.
3Principała Swego in diligentia manifestuie się o to, iż
4Ur. Comparens prowadząc z Klucza Szpikowskiego Go-
5rzałki Półkuffkow Dwadzieścia Osm do Lwowa aby wol-
6ne mogł mieć przeyście podług Konstytucyi nowo usta-
7nowioney prosił mnie Urzędu o wysłuchanie Juramen-
8tu in eam Juramenti Rotham Ja Stefan przysięgam
9P. Bogu Wszechmogącemu w Troycy Swiętey Jedynemu
10iako Gorzałki Półkuffkow in Nro Dwadzieścia Osm, na
11Gruncie Dziedzicznym Klucza Szpikowskiego y z własney
12Kreszencyi W. Jmci Pana Leonarda Marcina Swieykow-
13skiego Podcz. Ziem. Bracł. Pana Mego transportuię do
14Lwowa tak mi Panie Boże dopomoż y niewinna Męka
15Chrystusa Pana, w Przytomności Opatrznego Michała
16Radlinskiego Woznego y Szlachty w Kancellaryi znay-
17duiącey się Jurament wykonał. Po ktorym wykona-
18nym Juramencie in diligentia powtornie manifesto-
19wawszy się prosił to Actis connotari, co y otrzymał.
20Stefan Drewnicki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „50” skreślony i „126” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 132). Skrót tytułu Swieykowskiego w nagłówku „P. Z. B.[?]”, w tekście „Podcz. Ziem. Bracł.” – podczaszy ziemi bracławskiej; por. akt 24 (Swieykowski, Szpików). „Pter” = personaliter. Plama atramentu zasłania początek słowa „[J]uramento” w nagłówku. Przysięga złożona dla wolnego przejścia gorzałki na komorach celnych zgodnie z nową konstytucją (zapewne sejmu 1767/1768 o cłach i czopowym – por. akt 1, przysięga Wróblewskiego o wołach). Woźny Michał Radliński – potwierdza odczyt „Radliński[?]” z aktów 41–43.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „comparens personaliter” – stawający osobiście; „in diligentia” – dla zachowania terminu / z należytą starannością (formuła manifestacji); „Principał” – mocodawca, pan; „in eam Juramenti Rotham” – według takiej roty przysięgi; „in Numero” – w liczbie; „Kreszencja” – własny wyrób, urodzaj (towar z własnych dóbr, wolny od cła); „Actis connotari” – zapisać w aktach. „Półkufek” – beczka (pół kufy) na gorzałkę.
Streszczenie
18lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Stefan Drewnicki, sługa Leonarda Marcina Swieykowskiego, podczaszego ziemi bracławskiej, i imieniem swego pana zamanifestował, że prowadzi z klucza szpikowskiego do Lwowa 28 półkufków gorzałki. Aby miał wolne przejście zgodnie z nową konstytucją, złożył w kancelarii, w obecności woźnego Michała Radlińskiego i szlachty, przysięgę, że gorzałka pochodzi z dziedzicznego gruntu klucza szpikowskiego i z własnego wyrobu Swieykowskiego. Następnie powtórnie zamanifestował się i prosił o wpis do akt; podpisał się Stefan Drewnicki.
Akt nr 133
Manifestacja Wojciecha Rupyana[?] (Ruziana[?]) imieniem Jana Antoniego Jelity Bukojemskiego, podstolego podlaskiego, o wysiedzeniu czterotygodniowej spokojnej posesji w Łuce Zabokrzyckiej (de continuata et expleta pacifica possessione)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data18 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 76 (skan 0078, strona prawa, od ok. 55% wysokości) – k. 76v (skan 0079, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 76 (skan 0078, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winnickiemi
6Ur. Jmci Pan Woyciech Rupyan[?] nomine et ex parte W.
7Jmci Pana Jana Antoniego Jel. Bukojemskiego Podstoll.
8Podlask. Pa. Swoiego, iak prędko ad Acta Castr. adire
9mogł tak zaraz przychylaiąc się do Jntromissyi w R.
10Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Siodmym Dnia Siedm-
11nastego Febr. w Grodzie Winn. na W. Jmci Pana Buko-
12iemskiego w Dobra Połowę Wsi Łuki Zabokrzyckiey mo-
13do hereditario zapisaney, iakoteż manifestu de expleta
14pacifica Possessione przez Ur. Jana Skorupskiego w Ro-
15ku itidem Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Siodmym Dnia
16Szesnastego Aprilis zaniesionego hanc in diligentiam
17zanosi manifestacyą, iż Ur. Comparens pomienionych wszel
18kich[?]
k. 76v (skan 0079, strona lewa)
1wszelkich Transakcyi przez Kontrowencyą z W. Kop-
2czyńskim Sub reversu nastąpionych, zacząwszy a Die
3Decima octava Januarii Anni praesentis Millesimi Septingen-
4tesimi Sexagesimi Octavi, usque ad Diem Decimam Octa-
5vam Febr. ejusdem Anni utwierdzaiąc niewątpliwe W.
6Jmci Pana Bukoiemskiego Pod. Podl. Dziedzictwo cztyry nie-
7dzielną Spokoyną nemine impugnante nec contradi-
8cente w Dobrach Wsi Łuce Zabokrzyckiey wysiedział Pos-
9sessyą. De qua continuata et expleta Possessione itera-
10ta manifestatur. Vice Woyciech Rupyan[?] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „50” skreślony (powtórzony po akcie 132) i „127” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 133). W nagłówku skrót „Mąa nnd[?]” – zapewne „Manifestatio nomine” (imieniem). Nazwisko manifestanta „Rupyan[?]” – w tekście litera początkowa podobna do K, w podpisie do R („Rupyan”); odczyt niepewny; zapewne tożsamy z Wojciechem Ruzianem[?], dyspozytorem Bukojemskich z aktu 123 (w indeksie pod tą formą). „Jel.” = Jelita (herb/przydomek; por. akt 123 – Jan Antoni Jelita Bukojemski, podstoli podlaski). „Pa.” = Pana. Zdanie „iż Ur. Comparens … wysiedział Possessyą” w rękopisie bez orzeczenia łączącego („w moc”) – przepisano wiernie. Por. akty 12, 72–75, 121, 123 (spór Bukojemskiego z Kopczyńskimi o Łukę Zabokrzycką) oraz 78 (wysiedzenie posesji w Zabokrzyczu).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „nomine et ex parte” – w imieniu i ze strony; „ad Acta Castrensia adire” – udać się do akt grodzkich; „modo hereditario” – sposobem dziedzicznym; „de expleta pacifica Possessione” – o wysiedzeniu (dopełnieniu) spokojnej posesji; „itidem” – tak samo, również (tego samego roku); „hanc in diligentiam” – dla tej staranności (zachowania terminu); „Sub reversu” – za rewersem; „a Die Decima octava Januarii Anni praesentis 1768 usque ad Diem Decimam Octavam Februarii ejusdem Anni” – od 18 stycznia roku bieżącego 1768 do 18 lutego tegoż roku; „nemine impugnante nec contradicente” – przy nikogo nie atakującym ani nie sprzeciwiającym się; „De qua continuata et expleta Possessione iterata manifestatur” – o tej ciągłej i dopełnionej posesji ponownie się manifestuje; „Vice” – w zastępstwie; „mpp.” – manu propria (własnoręcznie). Wysiedzenie spokojnej posesji po intromisji utwierdzało tytuł posiadania.
Streszczenie
18lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Wojciech Rupyan[?] (zapewne Ruzian[?], dyspozytor Bukojemskiego – por. akt 123) imieniem Jana Antoniego Jelity Bukojemskiego, podstolego podlaskiego. Powołując się na intromisję Bukojemskiego w połowę wsi Łuka Zabokrzycka, zapisaną mu dziedzicznie (wpisaną w grodzie winnickim 17 lutego 1767), oraz na manifest Jana Skorupskiego o wysiedzeniu spokojnej posesji z 16 kwietnia 1767, zamanifestował, że po wszystkich transakcjach zawartych z Kopczyńskim za rewersem, od 18 stycznia do 18 lutego 1768, dla utwierdzenia dziedzictwa Bukojemskiego, wysiedział w Łuce Zabokrzyckiej cztery tygodnie spokojnej posesji, bez niczyjego sprzeciwu. O tej ciągłej i dopełnionej posesji manifestował się ponownie i podpisał własnoręcznie.
Akt nr 134
Manifestacja i remanifestacja Michała i Agnieszki z Pieczkowskich[?] Rosnowskich, małżonków, przeciw Janowi i Elżbiecie z Mierzwińskich Paruszewskim, małżonkom, o krzywdy, zajęcie wieprza i krowy oraz niesłuszną manifestację (Brahiłów)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data18 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 76v (skan 0079, strona lewa, od ok. 25% wysokości) – k. 77 (skan 0079, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 76v (skan 0079, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego
2Miesiąca Februarii, Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn.
9łżenia, y Honoru brania, przed rożnemi dotąd nie poniechali,
10a co większa, że gdy Ur. Użalaiąca się pod Czas wyymania zabra-
11ney Krowy do Jmci Obżałowanego z Ćwieliczem[?] Poddanym
12JW. Woiewody Kijowskiego przybyła dla Opatrzenia teyże Krowy,
13Jmć Obżałowany stoiąc na progu z Szablą dobytą przegrożki
14czynił, y Krowy patrzyć niedopuścił, a zatym Urodz. Manifestantes
15tak o Ukrzywdzenie Swoie, iakoteż o niewinną weze[?] y opisy-
16wanie pro Obżałowanym manifestuiąc y remanifestuiąc, o to
17wszystko Prawnie czynić oświadczaią się. Michał Rosnowski mpp.
18Agnieszka Rosnowska mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „52” skreślony i „128” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 134). Akt jest remanifestacją wobec manifestacji Elżbiety z Mierzwińskich Paruszewskiej z 5 II 1768 (akt 101) – potwierdza tam niepewny odczyt nazwiska „Rosnowscy” (tu wyraźnie w nagłówku i podpisach: Michał Rosnowski, Agnieszka Rosnowska) oraz podaje imię męża Paruszewskiej (Jan, „lub innego imienia”). Niepewne: nazwisko rodowe Agnieszki „z Pieczkowskich[?]”; „Smiechy[?] Swoie pokrywaiąc Dzieie[?]”; „wie[...][?]” (plama atramentu); „Obodne[?]” – miejscowość, do której przenieśli się Rosnowscy (w rękopisie „do Obodnego”, może Obodówka); „załących[?] się” (może „pasących się”); „z Ćwieliczem[?]” (imię lub nazwisko poddanego wojewody kijowskiego); w nagłówku i tekście „Węzę[?]”/„weze[?]” – sens niejasny (może „wieżę” – uwięzienie, albo „wrzawę”). „Pko” = przeciwko; „gratuito modo” – darmo, bez tytułu prawnego (Paruszewscy mieszkają w Brahiłowie z łaski dziedzica); „pro Obżałowanym” – zapewne „przez Obżałowanych”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparentes personaliter” – stawający osobiście; „Matt.” – małżonkowie (mattones/maritales); „gratuito modo” – sposobem darmym, bez opłaty (na łaskawym mieszkaniu); „Contra” – przeciw; „manifestować i remanifestować się” – wnieść manifestację i odpowiedź na manifestację przeciwnika; „mpp.” – manu propria (własnoręcznie). „Stań, chlew” – pomieszczenie dla trzody; „lżenie” – znieważanie słowami.
Streszczenie
18lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanęli osobiście Michał i Agnieszka z Pieczkowskich[?] Rosnowscy i zamanifestowali oraz zremanifestowali się przeciw Janowi i Elżbiecie z Mierzwińskich Paruszewskim, mieszkającym darmo w dobrach Brahiłów, którzy niesłusznie opisali ich w aktach (por. akt 101). Twierdzą, że to Paruszewscy szukali sposobów, by ich skrzywdzić, i bezpodstawnie oskarżyli ich o szarganie honoru, napady na mieszkanie, strzelanie do okien i wybijanie drzwi oraz o szkody od bydła w ogrodach i zbożu – a bydło dworskie było pod dozorem pastuchów, więc pretensję należało kierować do dozorców. Paruszewscy natomiast zamknęli czteroletniego wieprza Rosnowskich w chlewie na kilkanaście tygodni i wypuścili go wychudzonego, a przy przeprowadzce Rosnowskich z Brahiłowa do Obodnego[?] zajęli bez powodu ich krowę i oddali ją dopiero za wstawiennictwem przyjaciół; nie przestają też grozić i lżyć ich przed ludźmi. Gdy Rosnowska przyszła z poddanym wojewody kijowskiego obejrzeć zabraną krowę, Paruszewski stał na progu z dobytą szablą, groził i nie dopuścił jej do krowy. Rosnowscy zapowiadają dochodzenie krzywd na drodze prawa; podpisali się własnoręcznie.
Akt nr 135
Manifestacja Mota[?] Szewelowicza, starozakonnego, obywatela lityńskiego, imieniem swoim i całego kahału lityńskiego, in diligentia, o nieprzygotowanie do terminu komisji wyznaczonej dekretem asesorskim w sprawie ze Swidzińskim, starostą lityńskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data18 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 77 (skan 0079, strona prawa, od ok. 40% wysokości) – k. 77v (skan 0080, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 77 (skan 0079, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Osmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
17w tak prętkim czasie nie spodziewaią się y niewiedzą, kiedy
18by się mieli obracać, a co większa wszystkie Papiery y Dokumen-
19ta [do] tey Sprawy przynależące z Sobą pozabierali, y czymby
20tak Sprawiedliwą na Terminie tym oznaczonym mogli popierać
21Sprawę niemogą gotowości mieć żadney, przeto aby na tym
22Prawnym y Sprawiedliwym Jnteressie nie upadli powtornie
23manifestowawszy się prosił Swym y całego Kahału Jmieniem
24mnie
k. 77v (skan 0080, strona lewa – góra)
1mnie Urzędu o przyięcie do Akt tey kopii[?] co y otrzymał
2Mot[?] Szewelowicz po Hebraysku podpisany.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „53” skreślony i „129” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 135). Imię manifestanta „Mot[?]” (zapewne Motel/Mordko – zdrobnienie) – odczyt prawdopodobny, ale niepewny; „Szewelowicz” – czytelne. „principalnieyszych” – w rękopisie zapis łączny „pincy palnieyszych”. Przed „tey Sprawy” (k. 77, w. 19) ubytek/plama atramentu – uzupełniono „[do]”. „kopii[?]” na k. 77v – odczyt niepewny. „Termin ziachania się” = termin zjechania się (komisji); „termin wsiądzenia się” – zapewne termin zasiadania (rozpoczęcia czynności) komisji. Starosta lityński Swidziński (imię nie podane) – por. 44-1-3 (sprawy starostwa lityńskiego).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „in Diligentia Sui” – dla zachowania swej staranności (by nie uchybić terminowi); „List innotescencyjny” (litterae innotescentiales) – pismo komisarzy zawiadamiające strony o terminie zjazdu komisji; „Dekret J.K.Mci assessorski” – dekret sądu asesorskiego koronnego (sądu królewskiego dla miast królewskich i Żydów); „Aktorowie principalniejsi” – główni powodowie, tu: główni przedstawiciele kahału; „Interes” – sprawa, interes prawny. „Kahał” – gmina żydowska.
Streszczenie
18lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście starozakonny Mot[?] Szewelowicz, mieszczanin lityński, i imieniem swoim oraz całego kahału lityńskiego, dowiedziawszy się o liście innotescencyjnym komisarzy wyznaczającym termin zjazdu komisji, zamanifestował się z zastrzeżeniem. Kahał nie został dostatecznie uprzedzony, że Swidziński, starosta lityński, tak szybko sprowadzi komisarzy wyznaczonych dekretem asesorskim JKM i wyjedna termin rozpoczęcia komisji. Główni przedstawiciele kahału w tej sprawie wyjechali już wcześniej za innymi komisarzami i nie wiadomo, kiedy wrócą, a zabrali ze sobą wszystkie papiery i dokumenty sprawy; kahał nie może więc być gotowy do popierania swej słusznej sprawy na wyznaczonym terminie. Aby nie upadł w tej sprawie, manifestant powtórnie się zamanifestował i prosił o przyjęcie do akt; podpisał się po hebrajsku.
Akt nr 136
Relacja woźnego Ignacego Jakusa o doręczeniu w Onyszkowcach[?] pozwu trybunału koronnego lwowskiego z powództwa konwentu karmelitów horodyskich (przeora Aleksandra Wierzbowskiego) przeciw ks. Januszowi Świętopełkowi Czetwertyńskiemu, podkomorzemu JKM, Helenie z Żurakowskich Czetwertyńskiej, podkomorzynie bracławskiej, i Jakubowi Sarymowskiemu[?] o niewykonanie dekretu kondescensji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 lutego 1768, Winnica (doręczenie 16 lutego 1768; pozew z 19 grudnia 1767, Lwów)
2pro parte Conventus Horodiscensis injungi ac Satisfactio-
3nem praerecensito Decreto decerni nec non Scrutinii Poenis pro
4indebite interposita motione demum in Sublationem, tam publi-
5cationis in Termino satisfactorio, quam Condemnationis Suo in
6Judicio obtentarum affici Ceteraque pro Causae et Negotii praesentis
7exigentia statui decerni et sententiari. Sitis itaque parituri Ter-
8minum attentaturi et ad praemissa Omnia judicialiter responsuri.
9Datt. Leopoli Sabbatho in Vigilia Festi Sancti Thomae Apostoli
10Anno Dni Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Septimo. De
11quo praesens Ejusd. Mlis Rell. Mlis qui Supra Crucem S. posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „54” skreślony i „130” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 136). Województwo woźnego w tekście nadpisane/zamazane – czytane „Bracł.[?]”; w następnym akcie (137) ten sam woźny Ignacy Jakus jako woźny generalny województwa wołyńskiego. Nazwa wsi „Ho-nyszkowy[?]” (przeniesienie wyrazu) – zapewne Onyszkowce w pow. krzemienieckim (por. akt 137: „do Dobr Wsi Onyszkowiec”). Niepewne: „Sarymowski[?]” (w akcie 130 „Sarimowski[?]”), „Papuki[?]” (możliwy też odczyt „Paszuki”; por. akt 137 – „Papuckich” poddani; grunt dóbr, na którym odbyła się kondescensja 4 V 1767), „penes / Solutionemque[?]” (kustosz niewyraźny), skrót „Dell.” = Delatorum. Konwent karmelitów trzewiczkowych (dawnej obserwy) „Horodiscensis” – Horodyszcze[?]/Horodysko[?] – lokalizacja niepewna. Data pozwu: sobota w wigilię św. Tomasza Apostoła 1767 – wigilia przypadała w niedzielę 20 XII, więc przeniesiona na sobotę 19 XII 1767.
Tłumaczenie łaciny (orientacyjne): Stanisław August z łaski Bożej król Polski… Wam, jaśnie wielmożnemu Januszowi Świętopełkowi Czetwertyńskiemu, podkomorzemu JKM, a także jaśnie wielmożnej Helenie z Żurakowskich Czetwertyńskiej, podkomorzynie bracławskiej, wdowie po jaśnie wielmożnym księciu Michale Świętopełku Czetwertyńskim, podkomorzym bracławskim, oraz urodzonemu Jakubowi Sarymowskiemu[?], pozwanym w sprawie niżej opisanej, i wszystkim waszym dobrom nakazujemy, abyście przed naszym sądem zwyczajnym generalnym trybunału koronnego lwowskiego, kiedy obecna sprawa z właściwego jej rejestru zostanie wywołana do sądzenia, stawili się osobiście, prawnie i zawicie na instancję instygatora naszego sądu i jego delatorów: przewielebnego w Chrystusie ojca Aleksandra Wierzbowskiego, przeora, i całej społeczności konwentu horodyskiego zakonu karmelitów dawnej obserwy, powodów, którzy was pozywają, a raczej przypozywają w miejsce przeprowadzenia egzekucji: abyście ujrzeli i usłyszeli, że ciebie, księcia Janusza Czetwertyńskiego, podkomorzego JKM, z powodu sprzeciwienia się dekretowi kondescensji, wydanemu na gruncie dóbr Papuki[?] 4 maja 1767 przez urząd grodzki krzemieniecki notarialnie z myśli dekretu pełnego urzędu i należycie wykonanemu, (sąd) zobowiąże do zapłaty sum przysądzonych tym dekretem na rzecz konwentu horodyskiego i nakaże zadośćuczynienie temuż dekretowi, a także obłoży karami z dekretu skrutynium za niesłusznie wniesione wzruszenie, wreszcie (orzeknie) o zniesieniu tak publikacji w terminie zadośćuczynienia, jak i kondemnaty uzyskanych w jego sądzie, i inne rzeczy stosownie do potrzeby sprawy postanowi, orzeknie i osądzi. Macie więc być posłuszni, stawić się na termin i na wszystkie powyższe sądownie odpowiedzieć. Dan we Lwowie w sobotę w wigilię św. Tomasza Apostoła roku Pańskiego 1767. O czym obecny tenże woźny złożył relację; woźny wyżej wymieniony postawił krzyż.
Streszczenie
19lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny Ignacy Jakus zeznał, że 16 lutego 1768 doręczył we dworze we wsi Onyszkowce[?] (pow. krzemieniecki) pozew (przypozew) trybunału koronnego lwowskiego wystawiony na blankiecie ziemskim krzemienieckim. Pozew króla Stanisława Augusta (Lwów, 19 grudnia 1767), na instancję przeora Aleksandra Wierzbowskiego i całego konwentu karmelitów dawnej obserwy w Horodyszczu[?], wzywa księcia Janusza Świętopełka Czetwertyńskiego, podkomorzego JKM, Helenę z Żurakowskich Czetwertyńską, podkomorzynę bracławską, wdowę po ks. Michale, oraz Jakuba Sarymowskiego[?] przed trybunał lwowski. Karmelici żądają, by za sprzeciwienie się dekretowi kondescensji wydanemu przez gród krzemieniecki na gruncie dóbr Papuki[?] 4 maja 1767 nakazano Czetwertyńskiemu zapłatę sum przysądzonych konwentowi, nałożono kary za niesłuszne wzruszenie dekretu i zniesiono uzyskane przez niego publikację i kondemnatę. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 137
Relacja woźnego Ignacego Jakusa o doręczeniu w Onyszkowcach pozwu grodzkiego krzemienieckiego z powództwa Tomasza Kulbackiego i poddanych konwentu karmelitów horodyskich przeciw ks. Januszowi Czetwertyńskiemu, Helenie z Żurakowskich Czetwertyńskiej, Jakubowi Sarimowskiemu[?] i Kozakom o gwałty (wieś Seredyńce)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 lutego 1768, Winnica (doręczenie 16 lutego 1768; pozew z 6 stycznia 1768, Krzemieniec)
Karty / skanyk. 78 (skan 0080, strona prawa, od ok. 40% wysokości) – k. 78v (skan 0081, strona lewa, do ok. 65% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 78 (skan 0080, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną To-
9Horodyskiego WW. OO. Karmelitow Antiquae Observantiae in As-
10sistentia tychże Panow Swoich Aktorow, ktorzy Aktorowie przy-
11chylaiąc się do Manifestow, Arestow, Dekretow w Grodzie Krze-
12mienieckim na Kondescensyi wypadłego, tudzież Samego
13Aktu Kondescensyi, na ktory Termin WMść niestawiliście się
14y Publikatę w Roku przeszłym Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt
15Siodmym Dnia [luka] Augusti na Sobie Otrzymać dopuściliście, po-
16zywaią, a raczey loco peragendae executionis przypozywaią
17do Oryginalnych Terminow, wskazania Win Osobistych y
18Prawnych, za popełnione wiolencye tum pro refusione Da-
19mnorum ac Litis expensarum ex inde causatarum statutioneque Jncul-
20patorum officioso Aresto innodatorum, iż Aktorowie WMściow na
21Termin wyż oznaczony idque post optentam in Termino
22Condescensionis Publicationem przypozywaią na ktorym
23iako zawitym, abyście WMść stanowszy skutecznie się uspra-
24wiedliwili. Pisan w Krzemieńcu Dnia Szostego Stycznia
25Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego. De quo prae-
26sens ejusd. Mlis Rell. Mlis qui Supra Crucem S. posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „131”, obok skreślone „55” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 137). Ten sam woźny co w akcie 136 (Ignacy Jakus); tu wyraźnie „Woźny Gnałł Wwa Wołyńskiey” (sic, z formą żeńską). Wieś „Onyszkowce” – tu czytelnie („do Dobr Wsi Onyszkowiec”), potwierdza odczyt w akcie 136. Niepewne: skrót w nagłówku „na S. K.[?]” (zapewne na Sąd/Roczki Krzemienieckie), „o Położeniu[?]”, tytuł starościński Czetwertyńskiego „Dancewskiemu[?]”, urząd Sarimowskiego „Cześnikowi Bilsk.[?]” (może bielski), „Hominum[?]”, nazwiska/przezwiska „Rochin[?]”, „Dobenczak[?]”, „Wozłopkiewicz[?]”, „Parmagiej[?]”; „Papuckich[?]” – zapewne przymiotnik od nazwy wsi (Papuki[?] – por. „in Fundo Bonor. Papuki[?]” w akcie 136). Dzień sierpnia 1767 (publikata) w rękopisie niewpisany – pozostawiona luka. Sprawa jest równoległa do akcji 136 (ten sam spór karmelitów horodyskich z Czetwertyńskimi o egzekucję dekretu kondescensji grodu krzemienieckiego).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Arędowny Possessor” – dzierżawca (arendarz) dóbr; „praesentaneus Possessor” – obecny posesor; „uti Violatores quorumvis Hominum[?]” – jako gwałciciele (sprawcy gwałtu) jakichkolwiek ludzi; „ac Att.” – i innym (aliis); „Originalibus in Terminis expressis” – wymienionym w pierwotnych terminach (pozwach); „in Assistentia” – przy asystencji (dziedziców, bo pozywają poddani); „loco peragendae executionis” – w miejsce przeprowadzenia egzekucji; „pro refusione Damnorum ac Litis expensarum ex inde causatarum statutioneque Inculpatorum officioso Aresto innodatorum” – o zwrot szkód i kosztów procesu stąd wynikłych oraz o stawienie obwinionych, objętych urzędowym aresztem; „idque post obtentam in Termino Condescensionis Publicationem” – a to po uzyskanej w terminie kondescensji publikacji (zaocznym ogłoszeniu); „Roczki” – sesje sądu grodzkiego; „De quo praesens ejusdem Ministerialis Relationem (fecit); Ministerialis, qui supra, Crucem Sanctam posuit” – o czym obecny tenże woźny złożył relację i postawił krzyż.
Streszczenie
19lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa wołyńskiego Ignacy Jakus zeznał, że 16 lutego 1768 położył we dworze we wsi Onyszkowce pozew (przypozew) grodzki krzemieniecki wystawiony na blankiecie ziemskim powiatu krzemienieckiego. Pozew (Krzemieniec, 6 stycznia 1768) wzywa księcia Janusza Czetwertyńskiego, starostę Dancewskiego[?] i podkomorzego JKM, dawnego arendownego posesora wsi Seredyńce, księżnę Helenę z Żurakowskich Czetwertyńską, podkomorzynę bracławską, dożywotnią panią, Jakuba Sarimowskiego[?], cześnika bilskiego[?], obecnego posesora Seredyniec, oraz jako sprawców gwałtu Rochina[?], Dobenczaka[?] i Kozaków ukraińskich na roczki grodzkie krzemienieckie. Powodami są Tomasz Kulbacki oraz poddani dziedziczni konwentu karmelitów dawnej obserwy w Horodyszczu[?] (wójt Michał, Michał Wozłopkiewicz[?], wójt Jakub Polak, Hryćko Parmagiej[?]), w asystencji swych panów. Opierając się na manifestach, aresztach i dekrecie grodu krzemienieckiego wydanym na kondescensji, na którą pozwani się nie stawili, dopuszczając do publikaty w sierpniu 1767, powodowie przypozywają ich w miejsce egzekucji o kary za popełnione gwałty, zwrot szkód i kosztów oraz stawienie obwinionych objętych aresztem. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 138
Protestacja Tomasza Mołżyckiego[?], wojskiego winnickiego, przeciw Joachimowi Potockiemu, podczaszemu wielkiemu litewskiemu, i Bobrowskiemu, sędziemu grodzkiemu trembowelskiemu, o wyrąb i dezolację lasów stroinieckich i szczurzynieckich[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 78v (skan 0081, strona lewa, od ok. 65% wysokości) – k. 79 (skan 0081, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 78v (skan 0081, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
5Przysięgłym Comparens Pter W. Jmci Pan Tomasz Mołżycki[?]
6Woyski Winnicki solennie na pko JW. Joachimowi Potockie-
7mu Podczaszemu Wiel. Wiel. Xięstwa Litt. nie mniey W. Jmci Panu
8Bobrowskiemu Sędziemu Grodz. Trembowl. Skarży y protestu-
9ie się w ten Sposob. Jż W. Bobrowski Sędz. Gr. tak z Obligacyi
10JW. Podczaszego Litt. iakoteż y z Swego domysłu nasyłaiąc
11ustawicznie po kilkaset Podwod z Kozakami z Włości Mora-
12chowskiey[?] należący Stroinieckie y Szczurzynieckie[?] też Lasy
13w Pień wycinać kaze, iakoż temi czasy po kilkadziesiąt podwod
14codziennie
k. 79 (skan 0081, strona prawa)
1codziennie nasyła, Dębinę y Las czarny nastani[?] w Assy-
2stencyi Kozakow tną y dezoluią, Dębow wszystkich Dniami kilku
3co nayprzednieyszych w Kuczmanin[?] Sześćdziesiąt, a Lasu czar-
4nego pod Samą Wsią Stroińcami y na Siedlisku Jarszyncach[?]
5do Wsi Stroińce Należącym więcey Tysiąca wycięli y co-
6dziennie wycinaią y dezoluią, cały Las przywłaszczaiąc
7Sobie z Kozakami Leśnicze Pieńkowieckiey[?] Obieżdżaią, Ludziom
8y za Wieś Stroińce wychylić się niedaią, zgoła per vim La-
9sy własne Stroinieckie y Szczurzynieckie[?] niszczą y dezoluią
10y do Siebie przywłaszczaią, o ktorą desolacyą y nie należyte
11przywłaszczenie iterata Vice protestuie się Tomasz Mołżycki[?] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „56” skreślony i „132” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 138). Nazwisko manifestanta niepewne: w tekście i podpisie „Mołżycki[?]” (możliwe też „Mołrzycki”, „Mołczycki”). Niepewne także: „Morachowskiey[?]” (włość Potockiego, skąd nasyłano podwody), „Szczurzynieckie[?]” (lasy drugiej wsi manifestanta), „nastani[?]” (może „na Stani” – nazwa uroczyska), „w Kuczmanin[?]” (zapewne określenie liczby/miary – „w liczbie”), „Jarszyncach[?]” (siedlisko należące do Stroiniec), „Leśnicze Pieńkowieckiey[?]” (zapewne leśniczowie z włości pieńkowieckiej). „Stroińce” – wieś manifestanta (formy: „pod Samą Wsią Stroińcami”, „do Wsi Stroińce”, „Lasy Stroinieckie”). „Wiel. Wiel. Xięstwa Litt.” – „Wielkiemu Wielkiego Księstwa Litewskiego” (podczaszy wielki litewski).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „solennie na przeciwko” – uroczyście przeciw; „per vim” – przemocą; „iterata Vice” – powtórnie; „mpp.” – manu propria (własnoręcznie). „Podwoda” – furmanka z zaprzęgiem dostarczana przez poddanych; „wycinać w pień” – wyrąbywać do szczętu; „Las czarny” – las liściasty (olszowy, grabowy), w odróżnieniu od dębiny; „dezolacja” – spustoszenie.
Streszczenie
19lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Tomasz Mołżycki[?], wojski winnicki, i uroczyście zaprotestował przeciw Joachimowi Potockiemu, podczaszemu wielkiemu litewskiemu, oraz Bobrowskiemu, sędziemu grodzkiemu trembowelskiemu. Bobrowski, z polecenia Potockiego i z własnej inicjatywy, nasyła ustawicznie po kilkaset podwód z Kozakami z włości Morachowskiej[?] i każe wycinać w pień lasy należące do wsi Stroińce i Szczurzyńce[?]; obecnie codziennie przysyła po kilkadziesiąt podwód, które w asyście Kozaków wyrąbują dębinę i las czarny. W ciągu kilku dni wycięto 60 najlepszych dębów, a lasu czarnego pod samą wsią Stroińce i na siedlisku Jarszyńce[?] ponad tysiąc drzew; las przywłaszczają sobie, a leśniczowie[?] z Kozakami objeżdżają go i nie pozwalają ludziom wychylić się za wieś. Manifestant protestuje powtórnie przeciw tej dezolacji i bezprawnemu przywłaszczeniu; podpisał się własnoręcznie.
Akt nr 139
Manifestacja i protestacja Krystyny z Jeleńskich[?] Miłaszewskiej, wdowy, przeciw Leptowskim[?], cześnikostwu nowogrodzkim[?], o niezapłacone od 1760 r. trzy konie (192 zł według skryptu)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 79 (skan 0081, strona prawa, od ok. 35% wysokości) – k. 79v (skan 0082, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 79 (skan 0081, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
14festuie się y protestuie w ten niżey opisany Sposob y oto, iż
15praecipue W. Jmci Pan Leptowski[?] żyiąc w Dobrey przyiaźni z ni-
16nieyszey Żalącey się Małżonkiem Roku Tysiąc Siedmset Sześć-
17dziesiątego Dnia Osmnastego Aprilis w Januszgrodzie dawszy
18Skrypt na Siebie, a na Swoie potrzeb Koni trzy maści pło-
19wey dobrze opasionych wziowszy na co Skrypt Swiadczy[?]
20teyże Samego Roku y Dnia dany po Talerow bitych osm co
21Summa wynosi Zł. Pol. Sto dziewięćdziesiąt dwa proz[?] Pro-
22wizyi tylko do powrotu z Brodow, ktore z Rąk własnych odebrał
23Konie, ale do tych czas niniejsza Żalaca się od lat osmiu tak
24Summy w Skrypcie wyrażoney, iakoteż y Prowizyi do tych czas
25nie odbiera ani odebrać może choć tyle razy rekwirnie y Expen-
26sa rożne, ile o mil kilkadziesiąt ieżdżąc do niniejszych Obwinio-
27nych bynaymniey Skutku nie otrzymuie, a zatym praesens Com-
28parens udawszy się do Swiętey Sprawiedliwości tak z Summy
29Swoiey una cum Prowizione iakoteż y Expensow przez lat Siedm
30Swego
k. 79v (skan 0082, strona lewa)
1Swego zyskuiąc zaniedbać y Prawnie dochodzić nie poniecha
2Salva hujus manentis melioratione Manifestationis, tak przed
3temiż Aktami iakoteż ubi de Jure venerit przychyliwszy się
4do Skryptu danego Si opus fuerit. Krystyna Miłaszewska
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „133”, obok skreślone „57” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 139). Niepewne: nazwisko rodowe „z Jeleńskich[?]” (w rękopisie „Jelenie-skich” z przeniesieniem), nazwisko pozwanych „Leptowski[?]” (w nagłówku i tekście „Leptowski”/„Leptowskim”), skrót urzędu „Cz. Nowog.[?]”/„Cześn. Nowogr.[?]” (cześnik nowogrodzki), tytuł starościński Czetwertyńskiego „Duniewskiego[?]” (por. akt 137 – „Dancewskiemu[?]”), „Swiadczy[?]”, „proz[?] Prowizyi” (zapewne „bez prowizji” albo „prócz prowizji”). Rachunek: 3 konie po 8 talarów bitych = 24 talary = 192 zł pol. (talar bity po 8 zł). Zdanie o zostawaniu „przez lat kilka od Haydamakow” – w rękopisie składnia niejasna (zapewne: przez kilka lat, z powodu hajdamaków, pozostając w dobrach będących w dyspozycji ks. Czetwertyńskiego w Januszgrodzie, w jego służbie mąż stracił życie z rąk hajdamaków).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „comparens personaliter” – stawająca osobiście; „ad Acta praesentia” – do niniejszych akt; „praecipue” – mianowicie, przede wszystkim; „una cum Provisione” – wraz z prowizją (odsetkami); „Salva hujus manentis melioratione Manifestationis” – z zastrzeżeniem poprawienia tej pozostającej manifestacji; „ubi de Jure venerit” – gdzie przyjdzie według prawa; „Si opus fuerit” – jeśli będzie potrzeba. „Talar bity” – srebrna moneta (ok. 8 zł).
Streszczenie
20lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanęła osobiście Krystyna z Jeleńskich[?] Miłaszewska, wdowa, której mąż w służbie ks. Janusza Czetwertyńskiego w Januszgrodzie stracił życie od hajdamaków, a ona sama zdrowie i majątek. Zamanifestowała się przeciw Leptowskim[?], małżonkom, cześnikostwu nowogrodzkim[?], mieszkającym w województwie bracławskim. Leptowski[?], żyjąc w przyjaźni z jej mężem, 18 kwietnia 1760 w Januszgrodzie wziął na swoje potrzeby trzy dobrze opasione konie maści płowej, dając skrypt na 8 talarów bitych za każdego, razem 192 zł pol., płatne po powrocie z Brodów. Od ośmiu lat, mimo wielokrotnych upomnień i kosztownych podróży o kilkadziesiąt mil, nie zapłacił ani sumy, ani prowizji. Komparentka zapowiada dochodzenie sumy z prowizją i kosztami przed sądem, z zastrzeżeniem poprawienia manifestacji i powołania się na skrypt; podpisała się.
Akt nr 140
Manifestacja Stanisława Skopińskiego przeciw Tomaszowi Bieniewskiemu[?], podstolemu[?] chełmińskiemu, i Piotrowi Bieniewskiemu[?] o niezwrócony dług (15 czerwonych złotych) wraz z relacją woźnego Józefa Tarnawskiego o areszcie rzeczy Piotra Bieniewskiego[?] we wsi Owsianka
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 lutego 1768, Winnica (areszt 18 lutego 1768)
Karty / skanyk. 79v (skan 0082, strona lewa, od ok. 15% wysokości) – k. 80 (skan 0082, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 79v (skan 0082, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną To-
8leżących, gdzie będąc u W. Jmci Pana Tomasza Bienio-
9wskiego[?] Podstol.[?] Chełm. teyże wsi Arędownego Possessora
10Rzeczy Ur. Piotra Bieniowskiego[?] to iest Konie, woły, Sukmie[?],
11Pasy, Strzelbę y inne Sprzęty znayduiące się y tam były
12arestował y ad disjudicationem pod Winą w Grzywnach
13Prawem Opisanych przyporęczył, ktory to arest na Rze-
14czy Ur. Piotra Bieniowskiego[?] benevole przyiowszy do wspra-
15wy Prawney dotrzymać deklarował y Submittował się, y
16tak On Woźny Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się
17z tamtąd powrocił y tu ad Acta przybywszy, prawdziwego Arestu
18Swego uczynił Rell. prosząc mnie Urzędu tak Comparens Manife-
19stacyi, iako y Woźny Rell. do Akt o przyięcie, co y otrzymał.
20Stanisław Skopiński mpp. Jozef Tarnawski Woźny nie
21umieiący Pisma znakiem Krzyża Sgo podpisuie się +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „134”, obok skreślone „58” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 140). Nazwisko manifestanta w tym akcie czytane „Skapiński/Słapiński”, w akcie 141 wyraźnie „Skopiński” – przyjęto Skopiński; nazwisko pozwanych zapisywane „Bieniewski” i „Bieniowski” – w opracowaniu forma ujednolicona „Bieniewski[?]”; drugi człon „Prusak[?]” (przydomek; w akcie 141 „Prusaka”); tytuł Tomasza „Podstol.[?] Chełm.” – zapewne podstoli (lub podstolic) chełmiński; w akcie 141 ten sam Tomasz jako „Woyszyc.[?] Grab.” (wojszczyc grabowiecki[?]). Wieś Owsianka (w rękopisie „w Dobrach Wsi Owsiance”; w akcie 141 „do Dobr wsi Owsianka”) – inna niż Owsianniki z aktu 131 (tu pow. winnicki, w arendzie Bieniewskiego). Niepewne także: „Zł. Pol.[?]” (w akcie 141: „Drugą nadto Zł. Pol. Czterdzieści Pięć”), „apelurowawszy[?]” (zapewne „asekurowawszy”), „pożytaiąc[?]”, „Krulikowski[?]”, „Sukmie[?]” (zapewne sukmany). W rękopisie przy „lat kilka” powtórzone i skreślone (zaznaczone dwukropkami) „gdzie przez”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Acta praesentia Castrensia Vinnicensia adire” – udać się do niniejszych akt grodzkich winnickich; „pro” (w nagłówku i tekście) – tu w znaczeniu „przeciw” (contra); „et Principaliter” – i głównie (główny dłużnik); „Złoto ważne obrączkowe” – dukaty pełnej wagi (z obrączką na rancie); „una cum Provisione” – wraz z prowizją (odsetkami); „jure et legitime” – słusznie i prawnie; „iterato atque iterato” – raz po raz; „in continenti” – niezwłocznie, zaraz; „Evidentioris Testimonii gratia” – dla wyraźniejszego świadectwa; „ad disjudicationem” – do rozstrzygnięcia (sądowego); „benevole” – dobrowolnie; „Arędowny Possessor” – dzierżawca (arendarz) wsi.
Streszczenie
20lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Stanisław Skopiński i zamanifestował się przeciw Tomaszowi Bieniewskiemu[?], podstolemu[?] chełmińskiemu (jako wchodzącemu w sprawę), i głównie przeciw Piotrowi Bieniewskiemu[?]. Piotr zaciągnął u niego dług 15 czerwonych złotych w ważnym złocie oraz pewną sumę w monecie, na skrypt ręczny zobowiązujący do zwrotu z prowizją w ciągu 10 tygodni; nie oddał w terminie, a uchylając się od upomnień wyjechał na kilka lat do Warszawy, narażając komparenta na koszty podróży; po powrocie w te strony nadal zwlekał i odmawiał zapłaty mimo upomnień osobistych i przez przyjaciół. Zaraz potem woźny generalny województwa bracławskiego Józef Tarnawski zeznał, że 18 lutego, na żądanie Skopińskiego, w asystencji szlachty Jana Krulikowskiego[?] i Wawrzyńca Wasylkowskiego, we wsi Owsianka (woj. bracławskie, pow. winnicki), u Tomasza Bieniewskiego[?], arendownego posesora tej wsi, zaaresztował rzeczy Piotra Bieniewskiego[?]: konie, woły, sukmany[?], pasy, strzelbę i inne sprzęty; Tomasz dobrowolnie przyjął areszt i zobowiązał się dotrzymać go do rozprawy. Skopiński podpisał się, woźny postawił krzyż.