Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 8 z 21
Akty 141–160
Wpisy od 20 lutego 1768 do 26 lutego 1768
Akt nr 141
Relacja woźnego Józefa Tarnawskiego o doręczeniu w Owsiance pozwu grodzkiego winnickiego z powództwa Stanisława Skopińskiego przeciw Tomaszowi Prusakowi[?] Bieniewskiemu i Piotrowi Prusakowi Bieniewskiemu o dług 15 czerwonych złotych i 45 zł
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 lutego 1768, Winnica (doręczenie 18 lutego 1768; pozew z 17 lutego 1768)
Karty / skanyk. 80 (skan 0082, strona prawa, od ok. 60% wysokości) – k. 80v (skan 0083, strona lewa, do ok. 65% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 80 (skan 0082, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
7Suae verae ac fidelis Rell. palam, publice liberéque recogno-
8vit, iż On Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset Sześć-
9dziesiąt Osmego. Dnia Osmnastego Febr. Pozew Grodz. Winn.
10odniosł do Dobr wsi Owsianka y tam ten Pozew we Dwo-
11rze niżey Pozwanego na Stole położywszy, od kogo był dany
12w iakiey Sprawie pisany do wiadomości podał, ktore-
13go Pozwu Tenor sequitur ejus modi. Jozef Kolumna z
14Obor Czosnowski Winnicki, Ułanowski etc. Starosta. W. Toma-
15szowi Prusakowi[?] Bieniewskiemu Woyszyc.[?] Grab.[?] Pozwanemu z
16Sprawy
k. 80v (skan 0083, strona lewa)
1z Sprawy niżey pisaney y Dobr WMci generaliter wszelkich, Summ gdzie
2kolwiek będących Powagą JKMci a z Urzędu mego Starościńskiego
3przynależącą władzą abyście WMść W. Bieniewski Podstol.[?] Chełmiński w
4ten czas gdy ta Sprawa z Regestru Sobie należytego do Są-
5dzenia przypadnie y przywołana będzie sam oblicznie y
6zawicie Stanął, oraz na tymże Terminie wszystkie gene-
7ralnie rzeczy Ruchome y Nieruchome Ur. Piotra Bieniew-
8skiego u WMci znayduiącego się arestem innodowanego
9stawił na Jnstancyą Jnstygatora Sądowego y Jego Delat. Ur. Jmci
10Pana Stanisława Skopińskiego Aktora, ktory Aktor przychy-
11laiąc się do Prawa Pttego[?] y Manifestu na ninie zaniesio-
12nego, a osobliwie Skryptu od Ur. Piotra Prusaka Bieniewskie-
13go w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Czwartym Die octa-
14va Januar. w Kubani[?] na Summę pierwszą Czerwonych Złotych
15ważnych Obrączkowych Piętnaście Drugą nadto Zł. Pol. Czterdzieści
16Pięć wraz z Prowizyą od teyże Summy po dziesięć od Sta
17należącey Summy, rzeczy komportować y do niedwłocz-
18ney Satysfakcyi Ur. Aktorowi przymusić, a w niekomporto-
19waniu do Zapłacenia Summy wraz z Prowizyą wyrażoney
20Ur. Aktorowi Słusznie y Sprawiedliwie należącey do bonifi-
21kowania Kosztow y Expens Prawnych z Przyczyn WMci
22wynikaiących y o inne Krzywdy na wyż oznaczony
23Termin pozywa, na ktory iako zawity staw się. Sis pa-
24riturus Terminum attentaturus et ad praemissa judicialiter
25responsurus. Datt. w Winnicy Dnia Siedmnastego Febru-
26arii Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego Roku. De
27quo praesens ejusd. Mlis Rell. Mlis qui Supra ignarus Literar.
28Crucem S. posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „59” skreślony i „135” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 141). Relacja dotyczy tej samej sprawy co akt 140 (manifestacja i areszt rzeczy P. Bieniewskiego w Owsiance 18 II 1768). Nazwisko powoda tu wyraźnie „Skopiński” (w akcie 140 odczytywane „Skapiński[?]”), przydomek Bieniewskich – „Prusak” (w akcie 140 „Prusal[?]”). Tytuł Tomasza Bieniewskiego: w nagłówku i w pozwie „Podstol.[?] Chełm.”, ale w adresie pozwu „Woyszyc.[?] Grab.[?]” (wojszczyc grabowiecki[?]) – rozbieżność w rękopisie. Niepewne: skrót nagłówka „na S. G. W.[?]” (na Sąd Grodzki Winnicki), „Pttego[?]” (zapewne „Pospolitego”), „w Kubani[?]” (miejsce wystawienia skryptu, 8 I 1764), „ninie” (zapewne „ninie”/„niniejszym czasie”). Prowizja „po dziesięć od Sta” – 10%.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „in Vim Suae verae ac fidelis Relationis palam, publice liberéque recognovit” – na mocy swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; „Tenor sequitur ejus modi” – brzmienie następuje takie; „generaliter” – ogólnie; „arestem innodowany” – objęty aresztem; „Die octava Januarii” – dnia 8 stycznia; „komportować” – dostarczyć, przedstawić (rzeczy aresztowane); „Sis pariturus, Terminum attentaturus et ad praemissa judicialiter responsurus” – masz być posłuszny, stawić się na termin i na powyższe sądownie odpowiedzieć; „ignarus Literarum Crucem Sanctam posuit” – nieumiejący pisać postawił krzyż święty.
Streszczenie
20lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Józef Tarnawski zeznał, że 18 lutego 1768 położył we dworze we wsi Owsianka pozew grodzki winnicki. Pozew Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego (Winnica, 17 lutego 1768), wzywa Tomasza Prusaka[?] Bieniewskiego, podstolego[?] chełmińskiego, aby stawił się osobiście i przedstawił zaaresztowane u niego ruchomości Piotra Bieniewskiego, na instancję Stanisława Skopińskiego. Powód opiera się na manifestacji (akt 140) i na skrypcie Piotra Prusaka Bieniewskiego z 8 stycznia 1764 (w Kubani[?]) na 15 czerwonych złotych w ważnym złocie oraz 45 zł pol., z prowizją 10%; żąda przedstawienia rzeczy i zaspokojenia, a w razie niedostarczenia – zapłaty sumy z prowizją oraz zwrotu kosztów i szkód. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 142
Manifestacja in diligentia Wojciecha Ignacego Kurbińskiego imieniem Michała Zaleskiego, łowczego zwinogrodzkiego, przeciw Stanisławowi Miedźwiedzkiemu, podstolicowi bracławskiemu, o niedotrzymanie komplanacji co do wykupna dóbr Słobódka alias połowa Łuki Zabokrzyckiej (400 czerwonych złotych)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 80v (skan 0083, strona lewa, od ok. 65% wysokości) – k. 81 (skan 0083, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 80v (skan 0083, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt. Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y prze-
16iąc wszelkiemu uszczerbkowi W. Pryncypała Swego niniejszy
17Manifestans tę wczesną czyni Pilność, iż gotow był podług
18Komplanacyi Summę wyż wspomnioną odebrać y we wszyst-
19kim W. Pryncypał Komplanacyą uiścić y uskutkować, ale W. Obża-
20łowany nie dotrzymuie Summy Czterechset Czerwonych Złotych
21Złotem nie wylicza więc dalsze Kontynuowanie Possessyi W. Prin-
22cypała Manifestantis Dobr Słobudki alias Połowy Łuki Zabokrzy-
23ckiey y do Kontraktu zastawnego powrocenie się, Summę rep[?]-
24tuiąca[?] oddać lub w Grodzie reponować, a z Kontraktu przy Posses-
25syi pomienionych Dobr, aż do Czasu zupełnego na Terminie iuż
26z Kontraktu przypadaiącego wykupna uiszczenia się zostawać
27Obowiązki Kontraktu y Punkta zachowywać oświadcza Woyciech
28Jgnacy Kurbiński mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „60” skreślony i „136” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 142). W nagłówku skrót „Mąa nne[?]” – zapewne „Manifestatio nomine”. Pozwany „Miedźwiedzki” (w rękopisie „Miedzwiedzkiemu”), tytuł „Podstolic.[?] Bracł.” – podstolic bracławski; por. akt 123 (Miedźwiedzka, podstolina bracławska, sąsiadka w Łuce Zabokrzyckiej) i akty 56–60 (Miedzwiecki – Zabokrzycze). Słobódka alias połowa Łuki Zabokrzyckiej – por. akty 72–75, 123, 133 (druga połowa wsi Bukojemskiego). Niepewne: „Summę rep[?]-/tuiąca[?]” (sens: zatrzymać, a raczej oddać sumę lub złożyć w grodzie), „Łatwości” (zapewne „Ułatwości”/„z łatwością” – w znaczeniu: dla której wypłaty). Komplanacja zawarta 7 I 1768, termin zapłaty 400 czerwonych złotych – 20 II 1768 (dzień manifestacji).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „in Diligentia” – dla zachowania terminu (manifestacja „w pilności”); „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „Pryncypał” – mocodawca; „Manifestantis” – manifestującego; „Komplanacja” – ugoda, układ polubowny; „roborować” – wpisać do akt dla umocnienia; „Złoto obrączkowe” – dukaty pełnej wagi; „Possessya” – posiadanie (tu zastawne); „wykupno” – suma wykupu z zastawu; „reponować w grodzie” – złożyć (sumę) w depozycie grodzkim; „mpp.” – manu propria (własnoręcznie).
Streszczenie
20lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Wojciech Ignacy Kurbiński i imieniem Michała Zaleskiego, łowczego zwinogrodzkiego, dla zachowania terminu zamanifestował się przeciw Stanisławowi Miedźwiedzkiemu, podstolicowi bracławskiemu, dziedzicowi dóbr Słobódka alias połowa Łuki Zabokrzyckiej (woj. bracławskie, pow. winnicki). Miedźwiedzki zawarł z Zaleskim komplanację (7 stycznia 1768, wpisaną do akt winnickich), w której zobowiązał się zapłacić 20 lutego 1768 tytułem wykupna z zastawnej posesji Słobódki 400 czerwonych złotych w złocie obrączkowym – inaczej Zaleski miał nie ustępować z posesji i wrócić do kontraktu zastawnego. Kurbiński, upoważniony do odebrania sumy i wydania kwitu, czekał cały dzień, lecz Miedźwiedzki nie wypłacił pieniędzy. Manifestant oświadcza, że Zaleski był gotów wykonać ugodę; wobec jej niedotrzymania Zaleski zamierza pozostać w posesji Słobódki na podstawie kontraktu zastawnego aż do pełnej spłaty i zachowywać jego postanowienia. Podpisał się własnoręcznie.
Akt nr 143
Relacja woźnego Bazylego Sadowskiego o doręczeniu w Zabokrzyczu Miastkowskim pozwu trybunału koronnego lwowskiego z powództwa Jana Ruszkowskiego, podczaszego mścisławskiego, przeciw braciom Tadeuszowi i Michałowi Miastkowskim, miecznikowiczom urzędowskim, o sumy z asekuracji ręcznych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 lutego 1768, Winnica (pozew z 20 stycznia 1768, Lwów)
Karty / skanyk. 81 (skan 0083, strona prawa, od ok. 63% wysokości) – k. 81v (skan 0084, strona lewa, do ok. 70% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 81 (skan 0083, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
30Datt. Leopoli Die Vigesima Januarii Tysiąc Siedmset
31Sześćdziesiąt Osmego Roku. De quo praesens Mlis Actor[?] Mlis
32qui supra ignarus Literar. Crucem posuit Bazyli Sadowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „137”, obok skreślone „61” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 143). Ten sam powód i podobny pozew w akcie 144 (przypozew przeciw Stanisławowi Miedźwiedzkiemu). Niepewne: skrót nagłówka „na T. L.[?]” (na Trybunał Lubelski/Lwowski?), tytuł Ruszkowskiego „C. M.[?]”/„Pocilla: Mscisl.” – pocillator = podczaszy (wg aktu 148: „Podcz. Mścisł.”), tytuł Miastkowskich „Ensiferidis Uredovię.” (= „miecznikowiczom urzędowskim”; dawniej odczytywane jako wiłkomierskim – por. analogiczne „Subdapiferidi” w akcie 144; odczyt orientacyjny), sąd „Officio Castr. Lat.” – gród latyczowski (w akcie 149 po polsku: „na Rołki Grod. Latyczowski”), wyraz „Marcurbali[?]” (nieodczytany – zapewne rodzaj należności), „Actor[?]” w formule końcowej. Data „Feria Quarta ante Festum Sanctorum Viti et Modesti Martirum proxima” 1766 = środa przed św. Witem (15 VI) 1766 = 11 VI 1766. Formuła końcowa częściowo po polsku („Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego Roku”). Por. akty 56–60, 63, 72–75 (Miastkowscy w Zabokrzyczu) i 46, 78 (Ruszkowscy).
Tłumaczenie łaciny (orientacyjne): Stanisław August z łaski Bożej król Polski… Wam, wielmożnym Tadeuszowi i Michałowi Miastkowskim, miecznikowiczom urzędowskim, braciom rodzonym, pozwanym w sprawie niżej opisanej osobom i wszystkim waszym dobrom ogólnie, nakazujemy, abyście przed urzędem grodzkim latyczowskim w terminach skarg, wtedy gdy obecna sprawa z właściwego jej rejestru zostanie wywołana do sądzenia i prawnie przypadnie, stawili się zawicie na instancję instygatora naszego sądu i jego delatora, wielmożnego Jana Ruszkowskiego, podczaszego mścisławskiego, powoda. Powód, opierając się na prawach Królestwa, na dekrecie trybunału koronnego lwowskiego o odesłaniu (sprawy) do urzędu grodzkiego latyczowskiego z 15 listopada 1766, wydanym między nim a wami i innymi, a także na asekuracjach ręcznych i na dekrecie trybunału lwowskiego z najbliższej środy przed świętem św. Wita i Modesta Męczenników 1766, pozywa, a raczej przypozywa was, abyście ujrzeli i usłyszeli, że zostaniecie zmuszeni do zapłaty sum z różnych asekuracji ręcznych zaciągniętych u wielmożnego powoda wraz z prowizją od nich, a także [...][?] spłaconych przez powoda za was według dekretu trybunalskiego, i skazani na koszty procesu; i inne rzeczy zostaną postanowione. Macie być posłuszni, stawić się na termin i odpowiedzieć sądownie. Dan we Lwowie 20 stycznia 1768. O czym obecny woźny złożył relację; woźny nieumiejący pisać postawił krzyż.
Poprawka (rewizja przed plikiem zbiorczym, 11 X 2026): tytuł Ruszkowskich – podczaszowie MŚCISŁAWSCY (rkp. „Mscisl.”/„Mścisł.”, sprawdzone na skanach 0084 i 0087; por. akty 208, 256), nie „mielniccy”; Miastkowscy – miecznikowicze URZĘDOWSCY (rkp. „Uredovię.”, por. akty 146, 148, 253).
Streszczenie
22lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Bazyli Sadowski zeznał, że położył we dworze na części Miastkowskich we wsi Zabokrzycze pozew główny trybunału koronnego lwowskiego. Pozew króla Stanisława Augusta (Lwów, 20 stycznia 1768) wzywa braci rodzonych Tadeusza i Michała Miastkowskich, miecznikowiczów urzędowskich, przed sąd grodzki latyczowski, na instancję Jana Ruszkowskiego, podczaszego mścisławskiego. Powód, opierając się na dekretach trybunału lwowskiego z 11 czerwca i 15 listopada 1766 oraz na asekuracjach ręcznych, żąda zapłaty sum z tych asekuracji wraz z prowizją oraz zwrotu kwot zapłaconych przez niego za pozwanych według dekretu trybunalskiego, a także kosztów procesu. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 144
Relacja woźnego Bazylego Sadowskiego o doręczeniu w Słobódce przypozwu trybunału koronnego lwowskiego z powództwa Jana Ruszkowskiego, podczaszego mścisławskiego, przeciw Stanisławowi Miedźwiedzkiemu, podstolicowi bracławskiemu, o sumę 4500 zł cedowaną przez Witkowskich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 lutego 1768, Winnica (pozew z 20 stycznia 1768, Lwów)
Karty / skanyk. 81v (skan 0084, strona lewa, od ok. 70% wysokości) – k. 82 (skan 0084, strona prawa, do ok. 70% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 81v (skan 0084, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „138”, obok skreślone „62” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 144). Równoległy do aktu 143 (ten sam woźny, powód, data pozwu i dekret odsyłający z 15 XI 1766). Miedźwiedzki – podstolic bracławski („Subdapiferidi Bracł.”; w nagłówku „P. B.”), dziedzic Słobódki (por. akt 142). Niepewne jak w akcie 143: „na T. L.[?]”, „C. M.[?]”, „Pocilla: Mscisl.”, „Officio Castr. Lat.”. „Witkowskich” – w łacińskim tekście forma polska (nieodmieniona).
Tłumaczenie łaciny (orientacyjne): Stanisław August z łaski Bożej król Polski… Tobie, wielmożnemu Stanisławowi Miedźwiedzkiemu, podstolicowi bracławskiemu, pozwanemu w sprawie niżej opisanej osobiście i ze wszystkich twoich dóbr, nakazujemy, abyś przed urzędem grodzkim latyczowskim w terminach skarg albo wtedy, gdy obecna sprawa z właściwego rejestru zostanie wywołana do sądzenia i prawnie przypadnie, stawił się zawicie na instancję instygatora naszego sądu i jego delatora, wielmożnego Jana Ruszkowskiego, podczaszego mścisławskiego, powoda, który – opierając się na prawach Królestwa, swoich dokumentach i dekrecie trybunału koronnego lwowskiego o odesłaniu (sprawy) do urzędu grodzkiego latyczowskiego, wydanym 15 listopada 1766 między nim i innymi a tobą – pozywa, a raczej przypozywa cię, abyś ujrzał i usłyszał, że zostaniesz zmuszony do zapłaty sumy 4500 złotych polskich, zaciągniętej przez ciebie u urodzonych Witkowskich na asekurację ręczną, a przez nich cedowanej obecnemu powodowi, wraz z prowizją, i do zwrotu kosztów procesu; i inne rzeczy zostaną postanowione. Jesteś pozywany i przypozywany. Masz być posłuszny, stawić się na termin i odpowiedzieć sądownie. Dan we Lwowie 20 stycznia 1768. O czym obecny woźny złożył relację; woźny nieumiejący pisać postawił krzyż.
Poprawka (rewizja przed plikiem zbiorczym, 11 X 2026): tytuł Ruszkowskich – podczaszowie MŚCISŁAWSCY (rkp. „Mscisl.”/„Mścisł.”, sprawdzone na skanach 0084 i 0087; por. akty 208, 256), nie „mielniccy”; Miastkowscy – miecznikowicze URZĘDOWSCY (rkp. „Uredovię.”, por. akty 146, 148, 253).
Streszczenie
22lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Bazyli Sadowski zeznał, że położył we dworze we wsi Słobódka przypozew główny trybunału koronnego lwowskiego. Pozew króla Stanisława Augusta (Lwów, 20 stycznia 1768) wzywa Stanisława Miedźwiedzkiego, podstolica bracławskiego, przed sąd grodzki latyczowski, na instancję Jana Ruszkowskiego, podczaszego mścisławskiego. Powód, opierając się na dekrecie trybunału lwowskiego z 15 listopada 1766 odsyłającym sprawę do grodu, żąda zapłaty 4500 zł pol., które Miedźwiedzki zaciągnął na asekurację ręczną u Witkowskich, a ci cedowali je Ruszkowskiemu, wraz z prowizją i kosztami. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 145
Relacja woźnego Bazylego Sadowskiego o doręczeniu w Zabokrzyczu przypozwu trybunału koronnego lwowskiego z powództwa Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich przeciw Antoniemu Strawińskiemu, łowczemu przemyskiemu[?], Kozielnickim[?] i innym o expulsję i nieprawne aktorstwo
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 lutego 1768, Winnica (pozew z 20 stycznia 1768, Lwów)
Karty / skanyk. 82 (skan 0084, strona prawa, od ok. 72% wysokości) – k. 82v (skan 0085, strona lewa, do ok. 75% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 82 (skan 0084, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
9nio Strawiński Venatori Przemisl.[?] tum Gnsis Kozielnickim[?]
10aliisque in Originalibus Terminis expressis Citatis et adcitatis de
11Causa infra Scripta bonisque Vestris gnaliter Omnibus mandamus
12ut Coram Officio Castr. Lat. in Terminis Querellar. tunc,
13dum et quando Causa praesens ex Regestro Sibi competenti ad judi-
14candum vocata acclamataque legitime inciderit praeter perem-
15ptorieque compareatis ad Jnstantiam Jnstigatoris Judicii nostri Ejusque
16Delatorum Mgcorum Joannis et Helenae de Bobrowskie[?] Ruszkowskich
17Pocill. Mscisl. Conjugum Actorum aliorumque in Originalibus Ter-
18minis expressorum Actorum, qui Actores inhaerendo Legibus Regni
19et Justitiae, Decretoque Tribunalis Regni Leopol. remissionis et
20aliis, tum Mnibus[?] ac Originalibus Terminis insistendo
21post traslapsum Terminum Condescens. per Officium Castr.
22Vinn. Vicesgerentiale prorogatum, citant Vos seu potius ad-
23citant ad videndum, audiendum, attentandumque Processum, quam-
24vis ex Actorata Vestri praetextuose ex expulsione quadam for-
25mato in Judicio Tribunali, quam etiam coram Actis Castr.
26Vinn. super Mgcis Actoribus illegaliter obtentum sure[?] poenis
27cassari poenas ratione praetextuosae Actoratae Super Vobis irro-
28gari actoratumque Vestri pro incompetenti Actorata decerni
29in Litis expensis Condemnari, Ceteraque pro Causae praesentis exigen-
30tia statui et sententiari citamini et adcitamini, Sitis pa-
31rituri Terminum attentaturi et ad praemissa ac Alia judicialiter
32responsuri. Datt. Leopoli Die Vigesima Januarii Millesimo
33Septingentesimo Sexagesimo Octavo Anno. De quo praesens
34ejusd. Mlis Rell. Mlis qui Supra ignarus Litt. Crucem posu-
35it Bazyli Sadowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „139”, obok skreślone „63” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 145). Seria relacji z 22 II 1768 w sprawach Ruszkowskich (akty 143–146; pozwy z 20 I 1768). Niepewne: tytuł Strawińskiego „Łowczego Przem.[?]” / „Venatori Przemisl.[?]” (łowczy przemyski[?]), „Kozielnickim[?]”, „Mnibus[?]” (zapewne „Manifestis”), „sure[?]” (zapewne „seu”/„sub”), „Officio Castr. Lat.” i tytuł Ruszkowskiego „Pocill. Mscisl.” (podczaszy mścisławski – wg aktu 148). Sprawa dotyczy procesu, który pozwani „pod pozorem jakiejś expulsji” (praetextuose ex expulsione quadam) wytoczyli Ruszkowskim w trybunale i w grodzie winnickim; termin kondescensji był prorogowany przez wicegerenta grodu winnickiego. Por. akty 46, 78 (Ruszkowscy w Zabokrzyczu).
Tłumaczenie łaciny (orientacyjne): Stanisław August… Wam, wielmożnemu Antoniemu Strawińskiemu, łowczemu przemyskiemu[?], a także urodzonym Kozielnickim[?] i innym, wymienionym w pierwotnych pozwach, pozwanym i przypozwanym w sprawie niżej opisanej, i wszystkim waszym dobrom ogólnie nakazujemy, abyście przed urzędem grodzkim latyczowskim w terminach skarg, wtedy gdy obecna sprawa z właściwego jej rejestru zostanie wywołana do sądzenia i prawnie przypadnie, stawili się zawicie na instancję instygatora naszego sądu i jego delatorów: wielmożnych Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich, podczaszostwa mścisławskich, małżonków, powodów, i innych powodów wymienionych w pierwotnych pozwach. Powodowie, opierając się na prawach Królestwa i sprawiedliwości, na dekrecie trybunału koronnego lwowskiego o odesłaniu i innych, a także na manifestach[?] i pierwotnych pozwach, po upływie terminu kondescensji prorogowanego przez wicegerencki urząd grodzki winnicki, pozywają, a raczej przypozywają was, abyście ujrzeli i usłyszeli, że proces – zarówno wytoczony z waszego powództwa pod pozorem jakiejś expulsji w sądzie trybunalskim, jak i bezprawnie uzyskany przed aktami grodzkimi winnickimi przeciw wielmożnym powodom – zostanie skasowany wraz z karami, a kary z tytułu pozornego powództwa zostaną nałożone na was, wasze aktorstwo uznane za niewłaściwe i zostaniecie skazani na koszty procesu; i inne rzeczy zostaną postanowione. Jesteście pozywani i przypozywani; macie być posłuszni, stawić się na termin i odpowiedzieć sądownie. Dan we Lwowie 20 stycznia 1768. O czym obecny tenże woźny złożył relację; woźny nieumiejący pisać postawił krzyż.
Poprawka (rewizja przed plikiem zbiorczym, 11 X 2026): tytuł Ruszkowskich – podczaszowie MŚCISŁAWSCY (rkp. „Mscisl.”/„Mścisł.”, sprawdzone na skanach 0084 i 0087; por. akty 208, 256), nie „mielniccy”; Miastkowscy – miecznikowicze URZĘDOWSCY (rkp. „Uredovię.”, por. akty 146, 148, 253).
Streszczenie
22lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Bazyli Sadowski zeznał, że położył w Zabokrzyczu, na części Antoniego Strawińskiego, łowczego przemyskiego[?], przypozew główny trybunału koronnego lwowskiego spisany na pergaminie. Pozew (Lwów, 20 stycznia 1768) wzywa Strawińskiego, Kozielnickich[?] i innych przed sąd grodzki latyczowski na instancję Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich, podczaszostwa mścisławskich, i innych powodów. Powodowie, powołując się na dekret trybunału lwowskiego o odesłaniu sprawy i na upływ terminu kondescensji prorogowanego przez wicegerenta grodu winnickiego, żądają skasowania procesu, który pozwani wytoczyli im pod pozorem expulsji w trybunale i w grodzie winnickim, nałożenia na pozwanych kar za pozorne powództwo i zasądzenia kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 146
Relacja woźnego Bazylego Sadowskiego o doręczeniu sześciu przypozwów trybunału koronnego lwowskiego (Zabokrzycze, Torków[?], Słobódka, Łuka Zabokrzycka, Szpików[?]) z powództwa Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich przeciw Miastkowskim, Komorowskiemu, J. Potockiemu, krajczemu koronnemu, i licznym współwłaścicielom dóbr zabokrzyckich o zwrot dochodów i działy (sortes) w trakcie zabokrzyckim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 lutego 1768, Winnica (pozew z 20 stycznia 1768, Lwów)
Karty / skanyk. 82v dół (skan 0085, strona lewa) – k. 83 (skan 0085, strona prawa) – k. 83v (skan 0086, strona lewa) – k. 84 góra (skan 0086, strona prawa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 82v (skan 0085, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „140”, obok skreślone „64” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 146). Długa lista pozwanych – współwłaścicieli i posesorów działów (sortes) w trakcie zabokrzyckim; wiele nazwisk odczytanych NIEPEWNIE. Szczególnie: „Skopowski[?]” (rodzina powtarzana kilkakrotnie; możliwe też „Szawłowski” – por. Szawłowscy w aktach 56–60), „Łabęcki[?]”, „Staniawski[?]”, „Pasterski[?]”, „Kobylski[?]”, „Oronowski[?]”, „Nahujowski[?]”, „Kieyser[?]”, „Pałkowski[?]” (może „Patkowski”), „Dębrowski[?]”, „Piecuch[?]”, „Odyniec[?]”, „Ostepkowski[?]”, „Jlnicki[?]”, „Libicki[?]”, „Kotelnicki[?]”, „Sibory[?]”, „Hrymewiecki[?]” (starosta barski[?]), „Darowski[?]”, „Babicki[?]”; tytuły „Mieczn. Urzędows.[?]”/„Ensiferidis Urzędoviensibus” (miecznikowicze urzędowscy[?]), „Josepho Potocki Incisori[?] Regni Capitaneo Lezaycen.[?]” – zapewne Józef Potocki, krajczy koronny (Incisori Regni), starosta leżajski (por. akty 56–60 – J. Potocki, krajczy kor., w Zabokrzyczu); „Torkowice[?]”/„Torków[?]” – por. 44-1-3 akt 355a (Torków); „Szpikowa[?]” – może Szpików. W tekście raz „Officio Castr. Leopol.”, raz „Leod.[?]” – por. „Lub.[?]” w aktach 143–145 (może jednak gród lwowski). Kolejność numerów pozwów: pierwszy – Zabokrzycze (Miastkowscy), drugi – Zabokrzycze (Strawiński), dalej Torków[?], Słobódka, Łuka Zabokrzycka, Szpików[?]. „Juri Naturae” – prawo natury (tu: prawo bliższości/krwi do dziedzictwa).
Tłumaczenie łaciny (orientacyjne): Stanisław August… Wam, wielmożnym Tadeuszowi i Michałowi, a także Wiktorii w stanie panieńskim, Miastkowskim, miecznikowiczom i miecznikównie urzędowskim[?], rodzeństwu, Jakubowi Kuleszy i Maciejowi Rzepińskiemu, małoletniemu synowi zmarłej wielmożnej Antoniny z Miastkowskich Rzepnickiej, Józefowi Komorowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, jaśnie wielmożnemu Józefowi Potockiemu, krajczemu[?] koronnemu, staroście leżajskiemu[?], a także urodzonym (tu lista kilkudziesięciu osób i małżeństw) … i pozostałym właścicielom swoich działów w dobrach traktu zabokrzyckiego, mianowicie Zabokrzycze, Torków[?], Silnica, Słobódka, Łuka Zabokrzycka – dziedzicom prawnym i bezprawnym posesorom oraz w jakikolwiek sposób i pod bezprawnym pozorem wdzierającym się do tych dóbr, a potrzebującym asystencji – z prawną asystencją, pozwanym i przypozwanym, nakazujemy, abyście przed urzędem grodzkim latyczowskim[?] w terminach skarg stawili się zawicie na instancję instygatora i jego delatorów: wielmożnych Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich, podczaszostwa mścisławskich, dziedziców z prawa natury dóbr traktu zabokrzyckiego, powodów. Powodowie, opierając się na prawach Królestwa, prawie natury i dekrecie trybunału lwowskiego z 15 XI 1766 o odesłaniu sprawy do grodu, przypozywają was, abyście: przedstawili i okazali prawa, na mocy których każdy z was posiada działy w traktcie zabokrzyckim; po usunięciu bezprawnie wdzierających się i skasowaniu wszelkich transakcji zawartych z uszczerbkiem prawa natury, orzeczono podział dóbr traktu zabokrzyckiego według prawa natury; nakazano wam rachunek z dochodów pobranych bez prawa z działów; nakazano zwolnienie działów należących do powodów z mocy nabytego prawa; zwrot kosztów procesu i inne postanowienia. Macie być posłuszni, stawić się na termin i odpowiedzieć sądownie. Dan we Lwowie 20 stycznia 1768. O czym obecny woźny złożył relację; woźny nieumiejący pisać postawił krzyż.
Poprawka (rewizja przed plikiem zbiorczym, 11 X 2026): tytuł Ruszkowskich – podczaszowie MŚCISŁAWSCY (rkp. „Mscisl.”/„Mścisł.”, sprawdzone na skanach 0084 i 0087; por. akty 208, 256), nie „mielniccy”; Miastkowscy – miecznikowicze URZĘDOWSCY (rkp. „Uredovię.”, por. akty 146, 148, 253).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
22lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Bazyli Sadowski zeznał, że doręczył sześć jednobrzmiących przypozwów trybunału koronnego lwowskiego: w Zabokrzyczu na części Miastkowskich i na części Antoniego Strawińskiego, łowczego przemyskiego[?], oraz w Torkowie[?], Słobódce, Łuce Zabokrzyckiej i Szpikowie[?], kładąc je we dworach. Pozew (Lwów, 20 stycznia 1768), na instancję Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich, podczaszostwa mścisławskich, „dziedziców z prawa natury” dóbr traktu zabokrzyckiego, wzywa przed sąd grodzki (latyczowski[?]) bardzo liczne grono współwłaścicieli i posesorów działów w Zabokrzyczu, Torkowie[?], Silnicy, Słobódce i Łuce Zabokrzyckiej – m.in. Miastkowskich (Tadeusza, Michała, Wiktorię, Jana, Andrzeja), Józefa Komorowskiego, pułkownika wojsk koronnych, Józefa Potockiego (krajczego[?] koronnego), Strawińskich, Wilińskich, Wolskich, Kopczyńskiego, Miedźwiedzkiego, Bukojemskiego, Rybczyńskich, Leonarda Marcina Swieykowskiego, Józefa Zaleskiego, łowczego zwinogrodzkiego, i wielu innych. Powodowie, opierając się na dekrecie trybunału z 15 listopada 1766, żądają okazania tytułów posiadania, skasowania transakcji krzywdzących ich prawo, podziału dóbr według prawa natury, rachunku z pobranych dochodów, zwolnienia ich działów i zwrotu kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 147
Relacja woźnego Stanisława Turewicza o doręczeniu w Kutyszczach[?] pozwu Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego z powództwa Franciszka Kazimierza Chojeckiego, chorążego żytomierskiego, przeciw Józefowi Kietczewskiemu[?] o zagrabienie myta od podwód z miodem i wiktuałami
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 lutego 1768, Winnica (doręczenie 19 lutego 1768; pozew z 30 stycznia 1768, Warszawa)
Karty / skanyk. 84 (skan 0086, strona prawa, od ok. 20% wysokości) – k. 84v (skan 0087, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 84 (skan 0086, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn. y
21Anno. De quo ejusd. Mlis Rell. Mlis qui Supra Crucem S.
22posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „141”, obok skreślone „65” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 147). Pismo w tym akcie pośpieszne – wiele miejsc niepewnych. W rękopisie dwa wiersze („Rzeczy Pospolitey” i „od Podwod Szlacheckich na własną”) powtórzone przez pisarza (dittografia) – przepisano wiernie. Niepewne: skróty nagłówka („na S. K. W.[?]” – na Sąd Komisji Skarbu Warszawski?, „Cz.[?]”, „Wiett.[?]”, „S. K.[?]”), nazwisko woźnego „Turewicz[?]”, nazwisko pozwanego „Kietczewski[?]” (w nagłówku „Kietczowski[?]”), „Swiętey[?] wyznania[?] Katolickiey[?]” (po skreślonym słowie – sens niejasny), tytuły Chojeckiego („Choraż. Żytt.” – chorąży żytomierski – czytelne; dalej „Podcz.[?] wojewody[?] Sądowego Grodzk. Generała Wwa Kijow. Sędzie[?] w Pogranicznego Wwa Bracł.” – zapewne sędzia sądów pogranicznych województwa bracławskiego), nazwy „Kutyszcze[?]” (w rękopisie „Kutyszcz”, „w Kutyszczach”), „Sabarów[?]”, „Policzyńce[?]”, „Mażami[?]”, „zaletą[?]”. Konstytucja zakazująca ceł/myt od podwód szlacheckich wiozących towary na własną potrzebę – zapewne sejmu 1764/1766. Chojecki przebywał wówczas na sądach pogranicznych z Rosją (województwo bracławskie).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „de Tenore tali” – takiej treści; „Komisja Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego” – Komisja Skarbu Koronnego (od 1764), sąd w sprawach celnych i skarbowych, zasiadający w Warszawie na kadencjach; „Extorsya” – wymuszenie; „agrawować” – obciążać, nękać; „Suffitientya” (sufficiencja) – zaświadczenie (o towarze z własnej produkcji, uprawniające do wolnego przejazdu); „Kontempt Prawa” – pogarda prawa; „Die Vigesima Septima Octobris 1767” – dnia 27 października 1767; „remonstrować” – wykazać, okazać; „Die Trigesima Januarii 1768” – dnia 30 stycznia 1768; „De quo ejusdem Ministerialis Relationem (fecit); Ministerialis, qui supra, Crucem Sanctam posuit” – o czym tenże woźny złożył relację i postawił krzyż.
Streszczenie
22lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa kijowskiego Stanisław Turewicz[?] zeznał, że 19 lutego 1768 położył we dworze we wsi Kutyszcze[?] pozew Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego (Warszawa, 30 stycznia 1768) przeciw Józefowi Kietczewskiemu[?], na instancję Franciszka Kazimierza Chojeckiego, chorążego żytomierskiego. Powód, opierając się na niedawnej konstytucji zakazującej pod karami pobierania myt od podwód szlacheckich wiozących towary na własną potrzebę, zarzuca, że Kietczewski[?] pozwolił swemu arendarzowi w Kutyszczach[?] nękać podwody Chojeckiego, które z jego dziedzicznych dóbr Sabarów[?] i innych w województwie bracławskim jechały do jego dóbr Policzyńce[?] w województwie kijowskim z miodem i innymi wiktuałami, i – nie zważając na okazane zaświadczenie (sufficiencję) – zagrabić myto. Gdy Chojecka, pod nieobecność męża przebywającego na sądach pogranicznych z Rosją, napisała do niego o tę krzywdę, Kietczewski[?] zamiast zadośćuczynienia odpisał z drwiną, że „dobrze się stało” (list z 27 października 1767). Pozwany ma stanąć przed sądem Komisji Skarbu w Warszawie. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 148
Manifestacja Heleny z Bobrowskich Ruszkowskiej, podczaszyny mścisławskiej, w asystencji męża Jana, przeciw Miastkowskim (swym siostrzeńcom), Józefowi Komorowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, i Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu, o nieważność kontraktów zawartych o niedzielne dobra klucza zabokrzyckiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 84v (skan 0087, strona lewa, od ok. 35% wysokości) – k. 85 (skan 0087, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 84v (skan 0087, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przede-
4JW. Jozefowi Potockiemu Kraycemu Kor. manifestuie się
5w niżey opisany Sposob y oto, iż WW. Obżałowani, wiedząc do-
6statecznie, że Dobra Klucz Zabokrzycki na Sukcessorow nie-
7gdy W. Maryanny Bobrowskiey Cześn. Żydacz. Prawem Na-
8tury Spadłe y należące nie są do tych czas między tychże
9Sukcessorow podzielone, ważyli się o Dobra Zabokrzycze
10y inne z Ubliżeniem Prawa natury a pokrzywdzeniem W.
11Manifestantki [nad wierszem: Kontrakty zawierać[?]] są nastąpione, tak W. Załącza się o nieważ-
12ność Onych powtornie iako nayzolenniey manifestu-
13ie się Helena Ruszkowska. Jako Assystent podpisuię się
14J. Ruszkowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „142”, obok skreślone „66” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 148). Akt wyjaśnia tło aktów 143–146: Helena z Bobrowskich Ruszkowska, córka Antoniego i Marianny Bobrowskich, cześnikostwa żydaczowskich, dziedziców klucza zabokrzyckiego, jest ich sukcesorką „z prawa natury”; Miastkowscy (Tadeusz, Michał, Wiktoria – miecznikowicze urzędowscy) są jej siostrzeńcami i siostrzenicą. Tytuł Jana Ruszkowskiego – „Podcz. Mścisł.” = podczaszy mścisławski (łac. Pocillator Mscislaviensis), nazwisko rodowe Heleny – „z Bobrowskich” (w aktach 145–146 poprawiono z „Dąbrowskich”). Wyraz nad wierszem na k. 85 („Kontrakty zawierać[?]”) – odczyt niepewny; zdanie „ważyli się o Dobra Zabokrzycze y inne … są nastąpione” w rękopisie niespójne składniowo. „tak W. Załącza się” – zapewne skrót („tak W[spomniona Manifestantka] załącza się”, tj. zastrzega).
Objaśnienia: „Prawem natury” – z prawa natury, tj. z tytułu pokrewieństwa (dziedziczenia ustawowego); „niedzielne dobra” – dobra niepodzielone między spadkobierców; „Siestrzeńcy y Siestrzenica” – dzieci siostry; „Solennie” – uroczyście; „mpp.” – manu propria (własnoręcznie).
Poprawka (rewizja przed plikiem zbiorczym, 11 X 2026): tytuł Ruszkowskich – podczaszowie MŚCISŁAWSCY (rkp. „Mscisl.”/„Mścisł.”, sprawdzone na skanach 0084 i 0087; por. akty 208, 256), nie „mielniccy”; Miastkowscy – miecznikowicze URZĘDOWSCY (rkp. „Uredovię.”, por. akty 146, 148, 253).
Streszczenie
22lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanęła osobiście Helena z Bobrowskich Ruszkowska, podczaszyna mścisławska, córka zmarłych Antoniego i Marianny Bobrowskich, cześnikostwa żydaczowskich, dziedziców klucza zabokrzyckiego, i ich sukcesorka „z prawa natury”. W asystencji męża Jana Ruszkowskiego, podczaszego mścisławskiego, nawiązując do jego wcześniejszej manifestacji, zamanifestowała się przeciw swym siostrzeńcom Tadeuszowi i Michałowi Miastkowskim i siostrzenicy Wiktorii, miecznikowiczom urzędowskim, współdziedzicom dóbr klucza zabokrzyckiego, oraz przeciw Józefowi Komorowskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych, i Józefowi Potockiemu, krajczemu koronnemu. Obwinieni, wiedząc, że dobra klucza zabokrzyckiego, spadłe na sukcesorów Marianny Bobrowskiej, nie zostały jeszcze między nich podzielone, ważyli się zawierać o Zabokrzycze i inne dobra kontrakty[?] z ubliżeniem prawa natury i krzywdą manifestantki; manifestantka zastrzega ich nieważność. Podpisała się, a mąż jako asystent.
Akt nr 149
Relacja woźnego Bazylego Sadowskiego o areszcie Majewskiego, dyspozytora w Szpikowie, i doręczeniu przypozwu trybunału koronnego lwowskiego z powództwa Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich oraz Piotra i Agnieszki ze Skopowskich[?] Pasterskich przeciw Leonardowi Marcinowi Swieykowskiemu, podsędkowi ziemskiemu bracławskiemu, i woźnemu Janowi Hałkiewiczowi o fałszywą relację; z zeznaniem Jana Ruszkowskiego zatwierdzającym relację
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data22 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 85 (skan 0087, strona prawa, od ok. 37% wysokości) – k. 85v (skan 0088, strona lewa, do ok. 85% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 85 (skan 0087, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y prze-
24Datt. Leopoli Die Vigesima Januar. Millesimo Septingentesimo
25Sexagesimo Octavo Anno. De quo praesens Mlis Rell. Mlis qui
26Supra ignarus Litt. Crucem posuit Bazyli Sadowski +. Et in
27continenti Gnosus Ottr.[?] W. Jmci Pan Jan Ruszkowski Podczas. Mielń.
28Swym, W. Heleny Ruszkowskiey Podczaszyny Mielń. Małżonki Swo-
29iey, tudzież WW. Piotra y Agnieszki Pasterskich Cześn. Żyt.
30Matt. na fundamencie Specyalney Plenipotencyi, Jmieniem
31Czyniący zdrowy będąc na Ciele y umyśle odstąpiwszy Swey
32własney należney Ziemskiey Jurisdykcyi Prawa Forum
33Powiatu y Wwa a pod teraźnieysze zeznanie Swoie cale
34się poddaiąc y wieżaiąc, wiadomo, jawno, czyni ustnie
35y dobrowolnie zeznaie, iż Wiell. Zeznawaiący tę Rell. Przypo-
36zwu na Rołki Grod. Latyczowski po Wiell. Swieykowskiego Podsędka
37Ziemskiego Bracł. wydaną we wszystkich Oney Punktach Klau-
38zulach y Segmentach approbuie, konfirmuie y ratyfikuie
39praesentis recognitionis Sub Vigore J. Ruszkowski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „143”, obok skreślone „67” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 149). Niepewne: skrót w nagłówku „ad Assumendum[?]” (zapewne „ad assumendum” – sc. przyjęcie/stawienie woźnego), „Justowski[?]”, „Wiarołomnego[?]” (por. łac. „fidefragi” – wiarołomnego woźnego), „Skopowskie[?]” (jak w akcie 146), „Capandae[?]” (niezrozumiały wyraz po „Conjugum”), „Officio Castr. Lat.” – gród latyczowski (potwierdza zeznanie Ruszkowskiego: „na Rołki Grod. Latyczowski”), „Gnosus Ottr.[?]”. Pasterscy – „Cześn. Żyt.” / „Pincern. Żyt.” = cześnikostwo żytomierscy. Woźny Jan Hałkiewicz był oskarżony o fałszywą relację pozwu („fidefragus” – wiarołomny), za co groziła kara kauteryzacji (napiętnowania); areszt na jego osobie złożono u dyspozytora Majewskiego w Szpikowie (dobra Swieykowskiego – por. akty 24, 132).
Tłumaczenie łaciny (orientacyjne): Stanisław August… Tobie, wielmożnemu Leonardowi Marcinowi Swieykowskiemu, podsędkowi ziemskiemu bracławskiemu, pozwanemu i przypozwanemu, a także opatrznemu Janowi Hałkiewiczowi, pozwanemu i mającemu być stawionym, w sprawie niżej opisanej, i wszystkim waszym dobrom nakazujemy, abyście przed urzędem grodzkim latyczowskim w terminach skarg … stawili się zawicie na instancję instygatora i jego delatorów: wielmożnych Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich, podczaszostwa mścisławskich, małżonków, powodów, a także Piotra i Agnieszki ze Skopowskich[?] Pasterskich, cześnikostwa żytomierskich, małżonków, powodów. Powodowie, opierając się na prawach Królestwa i sprawiedliwości oraz na dekrecie trybunału koronnego lwowskiego o odesłaniu, przypozywają was, abyście ujrzeli i usłyszeli, że jakikolwiek proces uzyskany bezprawnie przeciw wielmożnym powodom w terminach skarg urzędu grodzkiego zostanie skasowany bez kar, powodowie przywróceni do dawnego stanu czci, a opatrzny Jan Hałkiewicz, wiarołomny woźny, który zeznał relację pozwu, ma być stawiony dla poniesienia kar kauteryzacji (napiętnowania), i zostaniecie skazani na koszty procesu… Dan we Lwowie 20 stycznia 1768. „Et in continenti…” – i zaraz urodzony … Jan Ruszkowski … zeznał. „approbuie, konfirmuie y ratyfikuie praesentis recognitionis Sub Vigore” – zatwierdza … mocą niniejszego zeznania.
Poprawka (rewizja przed plikiem zbiorczym, 11 X 2026): tytuł Ruszkowskich – podczaszowie MŚCISŁAWSCY (rkp. „Mscisl.”/„Mścisł.”, sprawdzone na skanach 0084 i 0087; por. akty 208, 256), nie „mielniccy”; Miastkowscy – miecznikowicze URZĘDOWSCY (rkp. „Uredovię.”, por. akty 146, 148, 253).
Streszczenie
22lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Bazyli Sadowski zeznał, że na żądanie Jana i Heleny z Bobrowskich Ruszkowskich, podczaszostwa mścisławskich, oraz Piotra i Agnieszki Pasterskich, cześnikostwa żytomierskich, w asystencji szlachty Michała Justowskiego[?] i Jana Baranowskiego udał się do wsi Szpików; tam u Majewskiego, miejscowego dyspozytora, zaaresztował woźnego Jana Hałkiewicza, „wiarołomnego”, a Majewski imieniem swego pana przyjął areszt i zobowiązał się dotrzymać go do rozprawy. Następnie położył we dworze przypozew trybunału koronnego lwowskiego (Lwów, 20 stycznia 1768) wzywający Leonarda Marcina Swieykowskiego, podsędka ziemskiego bracławskiego, i woźnego Hałkiewicza przed sąd grodzki. Powodowie żądają skasowania procesu bezprawnie uzyskanego przeciw nim w grodzie, przywrócenia ich do dawnej czci, ukarania Hałkiewicza, który zeznał fałszywą relację pozwu, karami kauteryzacji, oraz kosztów. Zaraz potem Jan Ruszkowski, w imieniu własnym, żony i – na mocy plenipotencji – Pasterskich, poddając się jurysdykcji grodu, zatwierdził tę relację we wszystkich jej punktach i podpisał się.
Akt nr 150
Relacja woźnego Kazimierza Lidawskiego[?] o doręczeniu w Brahiłowie pozwu grodzkiego winnickiego z powództwa Michała i Agnieszki z Pięczkowskich Rosnowskich przeciw Janowi i Elżbiecie z Mierzwińskich Paruszewskim o krzywdy, zajęcie wieprza i krowy oraz zniesławienie
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 lutego 1768, Winnica (doręczenie 22 lutego 1768; pozew z 18 lutego 1768)
Karty / skanyk. 85v dół (skan 0088, strona lewa – nagłówek) – k. 86 (skan 0088, strona prawa, do ok. 75% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 85v (skan 0088, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset. Sześćdziesiąt, Osmego
2Miesiąca Februarii, Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Akt.
k. 86 (skan 0088, strona prawa)
1Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną To-
29nalazkow Ukrzywdzenia Szukanie, y Jnne Wiolencye, tudzież
30Opisywanie w Prawo inwolwowanie w Expens wprawienie
31do kompensowania Szkod y Expensow na Prawo łożonych
32na wyż oznaczony Termin WMściów pozywaią. Pisan w Winni-
33cy Dnia Osmnastego Februarii Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt
34Osmego Roku. De quo praesens ejusdem Mlis Rell. Mlis qui Supra
35Crucem S. posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „144”, obok skreślone „68” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 150). Relacja doręczenia pozwu w sprawie z manifestacji Rosnowskich z 18 II 1768 (akt 134); nazwisko rodowe Agnieszki tu wyraźnie „z Pięczkowskich” (w akcie 134 „Pieczkowskich[?]”). Niepewne: nazwisko woźnego „Lidawski[?]”, „uska-/rżać[?]” (w rękopisie „uska= / rać”), „Obie-/cto[?]” (zapewne „Objecto” – zarzucone), „ny[?] nalazkow” (zapewne „wynalazków”). „Woysk Koronnych Pancerny Rotmistrz” – tytuł starosty Czosnowskiego.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „gratuite” – darmo (na łaskawym mieszkaniu); „Roczki” – sesje sądu grodzkiego; „pro quolibet Delicto, quam etiam Objecto[?]” – tak za każde przestępstwo, jak i zarzut; „et indebita Vexa distinctim” – i niesłuszne nękanie, z osobna (wyliczone); „inwolwowanie w Prawo” – wciąganie w proces; „De quo praesens ejusdem Ministerialis Relationem (fecit); Ministerialis, qui supra, Crucem Sanctam posuit” – o czym obecny tenże woźny złożył relację i postawił krzyż.
Streszczenie
23lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Kazimierz Lidawski[?] zeznał, że 22 lutego 1768 położył w dworku Paruszewskich w Brahiłowie pozew grodzki winnicki spisany na pergaminie. Pozew Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego (Winnica, 18 lutego 1768), wzywa Jana i Elżbietę z Mierzwińskich Paruszewskich, mieszkających darmo w Brahiłowie, na najbliższe roczki grodzkie winnickie, na instancję Michała i Agnieszki z Pięczkowskich Rosnowskich. Powodowie, opierając się na swej manifestacji (akt 134), żądają ukarania pozwanych za każde z przewinień: bezpodstawne przetrzymanie i zagłodzenie wieprza, zamknięcie krowy w stajni, groźby, szarganie czci i zniesławianie nieprzystojnymi słowami, szukanie sposobów krzywdzenia i inne gwałty, a także za opisanie ich w aktach i wciągnięcie w proces, oraz zwrotu szkód i kosztów. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 151
Manifestacja Antoniego Niateckiego[?] przeciw Antoniemu Ginowskiemu[?], regentowi grodzkiemu żydaczowskiemu, dziedzicowi dóbr Kiszczyńce[?], o niezapłacone zasługi z administracji, ordynarię i rzeczy wzięte targiem u jego zmarłego brata Grzegorza
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 86 (skan 0088, strona prawa, od ok. 80% wysokości) – k. 86v (skan 0089, strona lewa) – k. 87 góra (skan 0089, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 86 (skan 0088, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną
8niec[?] y wszystkich rzeczy pozostałych po niegdy Swiętey Pamięci
9Grzegorzu Ginowskim[?] Bracie Swoim Rodzonym iakiego kolwiek
10Prawa bądź Successori Possessori skarży żali y manifestu-
11ie się oto, iż wielmożny Obwiniony Sam wiedząc dobrze o tym
12że Ur. Manifestans przez połtora Roku wiernie podczas[?] bę-
13dąc w Służbie administratorskiey u niegdy Swięt. Pamięci W. Grze-
14gorza Ginowskiego[?] Zasług Złotych Pols. Sto Czterdzieście pięć
15nie niewziął[?], tudzież y Ordynaryi tenże Ur. Manifestans pod-
16ług umowienia Sobie iakoto Masła Kwart Dziewięć, Syra
17Garcy Dwanaście, Pszenicy Czetwertyków Dwa niedobrał,
18iescze tenże Swięt. Pamięci W. Grzegorz Ginowski[?] u niniejszego Ma-
19nifestanta targiem Konia Gniadego za Złotych Polskich Sto
20Osm, Janczarkę Dziwirowaną[?] za Złotych Siedmdziesiąt Dwa
21Jagieł Czetwertyków Cztery, Czetwertyk pod ten czas będący
22po Złotych Osm, Wieprzow Dwa za Złotych Dwanaście Ko-
23żuchy[?] Potec[?] za Złotych Sześć, iadąc ze Strusowa[?] Złotych Osm-
24naście, tak na Ludzi; iako y na Expens Koni wziowszy, y
25na to pod kolorem tylko niniejszemu załączemu się[?] tenże Wiell.
26Swięt. Pamięci Grzegorz Ginowski[?] Skrypt po porachunku na Sie-
27bie dawszy, a potym Ur. Comparens w Lat Dwie upominaiącego
28się podług danego Skryptu rożnemi Obietnicamy uwiodszy[?]
29aczby[?] tenże Ur. Manifestans Skrypt dany na Siebie pokazał,
30ktory Skrypt tenże Wiell. niegdy S. P. Grzegorz Ginowski[?] odebraw-
31szy, zdarł, y tak do tych czas na wielo-krotną rekwizycyą ani
32za Zasług, ani za rzeczy zabrane targiem iakoto za Konia Ko-
33miny[?] Jagły y inne rzeczy żadney satysfakcyi W. Obżałowa-
34ny zostawszy Successorem tak Dobr, iako y rzeczy wszystkich
35uczynić niechce nawet po expedyowanych rachunkach
36kwitować niechciał y iescze uciągnowszy rożnemi Dyla-
37cyami w Czas długi Ur. Komparenta pozywać Siebie
38teraz na wyniszczenie ostatniego Grosza każe, a zatym tenże
39Ur. Comparens o niezapłacenie Połtora Roku, iakoteż o nie-
40dodanie
k. 87 (skan 0089, strona prawa – góra)
1o niedodanie Ordynaryi, tudzież o niezapłacenie za rzeczy
2targiem zabrane, niemniey za zwłokę Czasu contra prae-
3minatum[?] inculpatum Manifestatur. Antoni Jo.[?] Niatecki[?] mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „145”, obok skreślone „69” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 151). Nazwiska niepewne: manifestant „Niatecki[?]” (w nagłówku „Niateckiego”, w podpisie „Antoni Jo.[?] Niatecki”), obwiniony „Ginowski[?]” (możliwe też „Sinowski”); „Regentowi Grod. Żydaczow.” – regent grodzki żydaczowski; dobra „Kiszczyńce[?]” (w rękopisie „Kiszczy-niec”; por. akt 69 – Kiszczyńce[?]). Niepewne także: „podczas[?]”, „nie niewziął[?]” (podwójne przeczenie w rękopisie), „Dziwirowaną[?]” (zapewne „dziwerowaną” – o lufie z damasku), „Kożuchy[?] Potec[?]”, „Strusowa[?]”, „załączemu się[?]”, „uwiodszy[?]”, „aczby[?]”, „Ko-/miny[?]” (sens niejasny), „prae-/minatum[?]” (zapewne „praenominatum” – wyżej wymienionego). Pionowa notka na lewym marginesie: „Copia Sadowski[?]” z parafą – zapewne adnotacja o wydaniu kopii.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „Successor, Possessor” – następca, posiadacz; „Zasługi” – wynagrodzenie za służbę; „Ordynaria” – deputat w naturze (masło, ser, pszenica); „Garniec”, „Czetwertyk” – miary objętości; „Janczarka” – długa strzelba (turecka); „pod kolorem” – pod pozorem; „Dylacje” – zwłoki, odroczenia; „contra praenominatum[?] inculpatum Manifestatur” – manifestuje się przeciw wyżej wymienionemu obwinionemu; „mpp.” – manu propria.
Streszczenie
23lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Antoni Niatecki[?] i po wielu bezskutecznych upomnieniach zamanifestował się przeciw Antoniemu Ginowskiemu[?], regentowi grodzkiemu żydaczowskiemu, następcy i posesorowi dóbr Kiszczyńce[?] i wszelkich rzeczy po swym zmarłym bracie rodzonym Grzegorzu Ginowskim[?]. Manifestant przez półtora roku służył wiernie jako administrator u Grzegorza i nie otrzymał zasług 145 zł pol. ani części umówionej ordynarii (9 kwart masła, 12 garncy sera, 2 czetwertyki pszenicy); Grzegorz kupił też od niego targiem gniadego konia za 108 zł, janczarkę za 72 zł, 4 czetwertyki jagieł (po 8 zł), dwa wieprze za 12 zł, kożuchy[?] za 6 zł oraz wziął 18 zł na ludzi i konie w drodze ze Strusowa[?]; dał na to skrypt po obrachunku, lecz potem pod pozorem obejrzenia skryptu odebrał go i podarł. Antoni Ginowski[?], jako spadkobierca, mimo rachunków odmawia zapłaty i kwitu, a zwlekając każe manifestantowi pozywać się „na wyniszczenie ostatniego grosza”. Niatecki[?] manifestuje się o niezapłacone zasługi, ordynarię, rzeczy wzięte targiem i zwłokę; podpisał się.
Akt nr 152
Relacja woźnego Macieja Szczygielskiego o areszcie w zamku winnickim zbiegłych poddanych ze wsi Żyrohorki[?] (pow. latyczowski) na żądanie ks. Maksymiliana Woronieckiego[?], podkomorzego JKM
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 lutego 1768, Winnica (areszt 23 lutego 1768)
Karty / skanyk. 87 (skan 0089, strona prawa, od ok. 18% wysokości) – k. 87v (skan 0090, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 87 (skan 0089, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii, Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
11komor. JKMci, maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wia-
12ry godnych Urodz. Jchmciow Panow Antoniego Giżyckiego
13y Andrzeja Draczewskiego[?] dla tym większego Swiadectwa
14do tego Aktu Sobie Prawnie użytych był w Dobrach
15JKMci Mieście Winnicy gdzie będąc w Zamku tamey-
16szym u Ur. Sorplewicza[?] Ekonoma tameyszego Prawowi-
17tych Wasyla Jypcowego[?] y Kyryła Brata tegoż z
18Dobr Wsi Żyrohorki[?] w Wojewodztwie Podoll. a Powiecie
19Latycz. leżących do Dobr JKMci Miasta Winnicy z Żona-
20mi Dziećmi, y Matką Końmi y wszelkim Domowym
21Sprzętem y długami zaniesionemi zbiegłych y tam by-
22tem osiadłych y aktualnie znayduiących się w Ty-
23siącu Grzywien Pols. każdego z osobna Arestował, y
24Prawnie przyporuczył, ktory Arest pomieniony Ur.
25Ekonom Jmieniem JW. Jozefa Kolumny Czosnowskiego
26Ułanowskiego y Winnickiego Starosty Pana Swego
27dobrowolnie przyiowszy do wsprawy Prawney dotrzy-
28mać deklarował y Submitował się, w czym On woźny
29Szlachtą
k. 87v (skan 0090, strona lewa – góra)
1Szlachtą Sobie przytomną oświadczywszy się z tamtąd
2powrocił y tu ad Acta przybywszy przedemną Urzędem
3prawdziwego uczynionego Arestu Swego uczynił y zeznał
4Rell. De quo praesens ejusd. Mlis Rell. Maciey Szczygielski
5Woźny.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „146” (bez skreślonego numeru; w opracowaniu akt 152). Pozostała część k. 87v pusta, przekreślona dużym zawijasem; u dołu karty późniejsza notka (inną ręką): „Manifestacya W. Dąbskiego[?]” – odsyłacz do aktu na k. 88. Niepewne: nazwisko księcia „Woroniecki[?]” (w rękopisie „Wowonieckiego”/„Woronieckiego”), „Draczewski[?]”, ekonom „Sorplewicz[?]” (możliwe też „Dorplewicz”), poddany „Wasyl Jypcowy[?]”, wieś „Żyrohorki[?]” (w rękopisie „Żyrohorki”, woj. podolskie, pow. latyczowski), „Prawowitych” (zapewne „pracowitych”). Areszt powierzono ekonomowi zamku winnickiego, który przyjął go imieniem starosty Czosnowskiego.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „ex parte” – na rzecz, ze strony; „z długami zaniesionymi” – wraz z zaciągniętymi (wyniesionymi) długami; „w tysiącu grzywien polskich każdego z osobna” – pod karą 1000 grzywien za każdego; „ad Acta” – do akt; „De quo praesens ejusdem Ministerialis Relationem (fecit)” – o czym obecny tenże woźny złożył relację. Tu woźny podpisał się sam (nazwisko bez krzyża).
Streszczenie
23lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Maciej Szczygielski zeznał, że tego samego dnia, na żądanie księcia Maksymiliana Woronieckiego[?], podkomorzego JKM, w asystencji szlachty Antoniego Giżyckiego i Andrzeja Draczewskiego[?], w królewskim mieście Winnicy, w zamku, u ekonoma Sorplewicza[?] zaaresztował pod karą 1000 grzywien za każdego poddanych Wasyla Jypcowego[?] i jego brata Kyryła, zbiegłych z żonami, dziećmi, matką, końmi, całym dobytkiem i długami ze wsi Żyrohorki[?] (woj. podolskie, pow. latyczowski) do dóbr królewskich miasta Winnicy i tam osiadłych. Ekonom przyjął areszt imieniem swego pana, Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty ułanowskiego i winnickiego, i zobowiązał się dotrzymać go do rozprawy. Woźny złożył relację i podpisał się.
Akt nr 153
Manifestacja Antoniego Mitaszewskiego[?] imieniem Józefa z Lubrańca Dąbskiego, sędziego ziemskiego latyczowskiego, i swoim przeciw Michałowi Baryczkowskiemu, cześnikowi dobrzyńskiemu, Franciszkowi Leżeńskiemu, łowczemu podolskiemu, Kuniczowi[?], ekonomowi brahiłowskiemu, oraz szlachcie i poddanym wsi Stanisławczyk o niedotrzymanie umowy o podwody pod potaż; z relacją woźnego Jana Karniaszewskiego[?] o areszcie poddanych w Stanisławczyku
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 lutego 1768, Winnica (areszt 22 lutego 1768; umowa o podwody 29 września 1765)
Karty / skanyk. 88 (skan 0090, strona prawa) – k. 88v (skan 0091, strona lewa) – k. 89 góra (skan 0091, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 88 (skan 0090, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną
6xa Kolesnika, Jwana Zaiąca, Petra Kutniowego[?] Zięcia
7u JW. Leżyńskiego Łowczego y Deputata Podolskiego Pos-
8sessora Dobr tychże y Ur. Berezowskiego[?] Dyspozytora
9do wsprawy Prawney każdego w Tysiącu Grzywien
10arestował y Prawnie przyporuczył. De quo praesens ejusd.
11Mlis Rell. Mlis Jgnarus Scribendi Crucem S. posuit.
12Jan Karniaszewski[?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „147”, obok skreślone „72” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 153). Niepewne: nazwisko manifestanta („Mita-/czewski” w komparycji, „Mitaszewski” w podpisie i relacji – przyjęto Mitaszewski[?]), tytuł starościński Dąbskiego („Starosty Karzyczyń-/skiego[?]”, w akcie 154 „Karyczy-/nieckiego[?]”), „Kunicz[?]” (ekonom brahiłowski), nazwisko woźnego „Karniaszewski[?]”, „Stopolnicki[?]”, nazwiska poddanych: „Wergelesiuk[?]”, „Gulczuk[?]”, „Darmorosiuk[?]”, „Kodarczuk[?]”, „Kupowski[?]”, „Nurda[?]”, „Kutniowy[?]”, dyspozytor „Berezowski[?]”. Leżeński – w nagłówku „Leżeńskiemu”, w tekście „Leżeński” i „Leżyński” (Franciszek Leżeński, łowczy podolski i deputat trybunalski – por. akty 13, 17, 80). „Ur. Jana Wielogorskiego” – szlachcic mieszkający w Stanisławczyku (por. akty 66–67, 82 – Wielogórscy). Talar – ok. 8 zł.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „Cujusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „Comparentis / Manifestantis / Protestantis Principalis” – mocodawca stawającego / manifestującego / protestującego; „Potasz” – potaż (węglan potasu z popiołu drzewnego), towar eksportowy; „Podwoda” – furmanka z zaprzęgiem; „zawód” – zawiedzenie, zawiedziona nadzieja (szkoda z niedotrzymania); „De quo praesens ejusdem Ministerialis Relationem (fecit); Ministerialis ignarus scribendi Crucem Sanctam posuit” – o czym obecny tenże woźny złożył relację; woźny nieumiejący pisać postawił krzyż.
Streszczenie
23lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Antoni Mitaszewski[?] i imieniem Józefa z Lubrańca Dąbskiego, sędziego ziemskiego latyczowskiego, starosty Karzyczyńskiego[?], porucznika chorągwi husarskiej, a także swoim, zamanifestował się przeciw Michałowi Baryczkowskiemu, cześnikowi dobrzyńskiemu, dawnemu komisarzowi dóbr Potockiego, wojewody kijowskiego, Franciszkowi Leżeńskiemu, łowczemu podolskiemu i deputatowi trybunalskiemu, posesorowi wsi Stanisławczyk, Kuniczowi[?], ekonomowi brahiłowskiemu, oraz szlachcie i poddanym Stanisławczyka. 29 września 1765 szlachta i poddani tej wsi najęli się do 18 podwód pod potaż Dąbskiego po 5 talarów od podwody i wzięli pieniądze, lecz potażu w terminie nie odwieźli, część nie oddała pieniędzy, inni zaś w innym czasie, gdy podwody były najpilniej potrzebne, żądali i brali po 12 zł ponad umowę. Dąbski poniósł przez to wielkie szkody, musiał szukać podwód gdzie indziej i przepłacać po 8–9 talarów i więcej, a ani Baryczkowski, ani Leżeński nie dali satysfakcji ani nie przymusili poddanych do wywiezienia potażu lub zwrotu pieniędzy. Następnie woźny generalny województwa podolskiego Jan Karniaszewski[?] zeznał, że 22 lutego 1768, w asystencji szlachty Łukasza Kozłowskiego i Tomasza Stopolnickiego[?], w Stanisławczyku zaaresztował pod karą 1000 grzywien za każdego Jana Wielogórskiego oraz poddanych: Hryćka Wergelesiuka[?], Harasyma Zająca, Iwana Gulczuka[?], Michajła Darmorosiuka[?], Andrzeja Kodarczuka[?], Andrusia Kupowskiego[?], Iwana Nurdę[?], Olexę Kolesnika, Iwana Zająca i Petra, zięcia Kutniowego[?], powierzając areszt Leżeńskiemu i dyspozytorowi Berezowskiemu[?]. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 154
Relacja woźnego Jana Karniaszewskiego[?] o doręczeniu w Stanisławczyku pozwu grodzkiego winnickiego z powództwa Józefa z Lubrańca Dąbskiego, sędziego ziemskiego latyczowskiego, i Antoniego Mitaszewskiego[?] przeciw Baryczkowskiemu, Leżeńskiemu, Kurczewiczowi[?] i poddanym Stanisławczyka o niewywiezienie potażu i zwrot pieniędzy
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 lutego 1768, Winnica (doręczenie 22 lutego 1768; pozew z 14 lutego 1768)
Karty / skanyk. 89 (skan 0091, strona prawa, od ok. 40% wysokości) – k. 89v (skan 0092, strona lewa) – k. 90 góra (skan 0092, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 89 (skan 0091, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego
2Miesiąca Februarii, Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną
1attentaturi. Datt. w Winnicy Dnia Czternastego Februarii, Ty-
2siąc Siedmset Sześćdziesiąt, Osmego Roku. De quo praesens
3ejusd. Mlis Rell. Mlis qui Supra Crucem S. posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „148”, obok skreślone „73” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 154). Równoległy do aktu 153 (manifestacja i areszt); lista pozwanych poddanych pozwala porównać odczyty: „Wergulesiuk[?]” (w 153 „Wergelesiuk[?]”), „Zarmusiuk[?]” (w 153 „Darmorosiuk[?]”), „Kidayczuk[?]” (w 153 „Kodarczuk[?]”), „Kossowski[?]” (w 153 „Kupowski[?]”), „Nurda[?]”, ekonom brahiłowski „Kurczewicz[?]” (w 153 „Kunicz[?]”), tytuł Dąbskiego „Starosty Karyczy-/nieckiego[?]”. W indeksie przyjęto formy z aktu 154 tam, gdzie zapis wyraźniejszy. „Prawa Pttego[?]” – zapewne „Pospolitego”. Pozew wystawiony 14 II 1768 – przed manifestacją z 23 II (akt 153), doręczony 22 II wraz z aresztem.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Cujusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „gratuito modo Siedzący” – mieszkający darmo (na łaskawym chlebie); „arestem innodowany” – objęty aresztem; „Sitis parituri, Terminum attentaturi” – macie być posłuszni i stawić się na termin; „De quo praesens ejusdem Ministerialis Relationem (fecit); Ministerialis, qui supra, Crucem Sanctam posuit” – o czym obecny tenże woźny złożył relację i postawił krzyż.
Streszczenie
23lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa podolskiego Jan Karniaszewski[?] zeznał, że 22 lutego 1768 położył w izbie we wsi Stanisławczyk pozew grodzki winnicki spisany na pergaminie. Pozew Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego (Winnica, 14 lutego 1768), wzywa Michała Baryczkowskiego, cześnika dobrzyńskiego, dawnego komisarza dóbr Potockiego, wojewody kijowskiego, Leżeńskiego, łowczego podolskiego i deputata trybunalskiego, posesora Stanisławczyka, Kurczewicza[?], ekonoma brahiłowskiego, oraz Jana Wielogórskiego (mieszkającego tam darmo) i poddanych (Hryćka Wergulesiuka[?], Harasyma Zająca, Iwana Gulczuka[?], Michajła Zarmusiuka[?], Andrija Kidajczuka[?], Andrija Kossowskiego[?], Iwana Nurdę[?], Olexę Kolesnika, Iwana Zająca i Petra, zięcia Kutniowego[?]) na roczki grodzkie winnickie, na instancję Józefa z Lubrańca Dąbskiego, sędziego ziemskiego latyczowskiego, i Antoniego Mitaszewskiego[?]. Powodowie, opierając się na kontrakcie, manifestacji i areszcie, pozywają Baryczkowskiego i Leżeńskiego o nieudzielenie satysfakcji, a zaaresztowanych poddanych o zawód, niewywiezienie potażu i wymuszenie pieniędzy ponad kontrakt, żądając przymuszenia do zwrotu pieniędzy oraz wynagrodzenia szkód i kosztów. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 155
Relacja woźnego Wacława Jasińskiego o areszcie w Stanisławczyku zbiega Rotkiewicza z koniem, rzeczami i pieniędzmi na żądanie Andrzeja Mieleckiego, łowczego smoleńskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data24 lutego 1768, Winnica (areszt 22 lutego 1768)
Karty / skanyk. 90 (skan 0092, strona prawa, od ok. 12% do ok. 82% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 90 (skan 0092, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y prze-
6Wwa Bracł. y Jnn. szlachetny Wacław Jasiński, ktory
7w moc wierney Rell. Swoiey iawnie, ustnie y dobrowolnie
8zeznał, iż on Roku Tysiąc Siedmset, Sześćdziesiąt Osme-
9go Dnia Dwudziestego drugiego Februarii, na Affektacyą
10y Prawną Rekwizycyą W. Jmci P.a Andrzeja Mieleckiego
11Łowcz. Smol. maiąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary
12godnych Urod. Jchmciow Panow Jozefa Białozora y Jozefa
13Kornela eo majoris evidentiorisque Testimonii gratia Sibi
14ad hunc actum adhibitos, był w Dobrach Wsi Stani-
15sławczyku u W. Jmci P.a Leżańskiego Łowczego y Depu-
16tata Wwa Podoll. Possessora teyże Wsi, gdzie będąc nie-
17iakiego Rotkiewicza Zbiega z Koniem y wszelkimi iego
18rzeczami także y Pieniędzy przy Sobie kilkaset Złotych
19maiącego arestował y Prawnie przyporuczył, ktory
20to Arest JW. Jmć P. Leżański Łowczy Podoll. oraz Woyt
21y Gromada tameysza benevole przyiowszy do wspra-
22wy Prawney dotrzymać deklarowali y Submittowa-
23li się, a tak On woźny Szlachtą Sobie przytomną oświad-
24czywszy się z tamtąd powrocił y przedemną Urzędem
25prawdziwego Arestu swego uczynił y zeznał Rell. Wo-
26źny nie umieiący pisać znak Krzyża S. kładnie +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „149”, obok skreślone „74” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 155). Leżeński zapisany tu jako „Leżański” (por. akty 153–154 – Franciszek Leżeński, łowczy podolski). „Łowcz. Smol.” – łowczy smoleński (Mielecki). Kim był Rotkiewicz (imię nie podane) i od kogo zbiegł – w akcie nie wyjaśniono. Nazwisko świadka „Kornel” – może skrót (Kornela/Korneliusza?); odczyt pewny jak w rękopisie.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „ex parte” – na rzecz; „szlachetny” – tytuł woźnego (ministerialis nobilis); „eo majoris evidentiorisque Testimonii gratia Sibi ad hunc actum adhibitos” – przybranych do tego aktu dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „benevole” – dobrowolnie; „submittować się” – zobowiązać się.
Streszczenie
24lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, szlachetny Wacław Jasiński, woźny generalny województwa bracławskiego, zeznał, że 22 lutego 1768, na żądanie Andrzeja Mieleckiego, łowczego smoleńskiego, w asystencji szlachty Józefa Białozora i Józefa Kornela, we wsi Stanisławczyk, u Leżańskiego (Leżeńskiego), łowczego i deputata województwa podolskiego, posesora tej wsi, zaaresztował niejakiego Rotkiewicza, zbiega, wraz z koniem, wszelkimi rzeczami i kilkuset złotymi, które miał przy sobie. Leżeński oraz wójt i gromada dobrowolnie przyjęli areszt i zobowiązali się dotrzymać go do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 156
Manifestacja Antoniego Magnuskiego imieniem Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, dziedzica klucza krasnieńskiego, przeciw ks. Aleksandrowi Świętopełkowi Czetwertyńskiemu, podkomorzemu bracławskiemu, posesorowi Iłłińców, Stanisławowi Kondyszowi[?], cześnikowi winnickiemu (Mikulińce), Michałowi Łopuszewiczowi[?], komornikowi ziemskiemu bracławskiemu (Mohylówka), i ich arendarzom o pobieranie grobelnego i mostowego od podwód szlacheckich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data24 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 90 dół (skan 0092, strona prawa – nagłówek) – k. 90v (skan 0093, strona lewa) – k. 91 góra (skan 0093, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 90 (skan 0092, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii, Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y prze-
28zbożami napakowane odbiiać, Mąki y Jagły z Fas zapa-
29kowanych w wielości podług upodobania brać y wszel-
30kie aggrawacye Arędarzom dopuszczać, czymi ważyli się, a prze-
31to JW. Pryncypała Manfstis ukrzywdzić dopuścili się, tedy
32niniejszy Manifestans Jmieniem JW. Pryncypała Swego
33o wyż
k. 91 (skan 0093, strona prawa – góra)
1o wyż wyrażone Krzywdy, na pko wyż wyrażonym obżałowa-
2nym iterata quam solennissime manifestat. Vice Antoni Ma-
3gnuski mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „150”, obok skreślone „75” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 156). Mocodawca to Mikołaj Junosza Piaskowski, podkomorzy krzemieniecki, dziedzic klucza krasnieńskiego (por. akty 23, 102, 117 – M. J. Piaskowski, Krasne; tam inicjały „M. J.” – tu imię Mikołaj wyraźnie). Antoni Magnuski – ten sam plenipotent co w akcie 54. Niepewne: tytuł starościński „Piasoczyńskiego[?]”, „Jłłińki[?]” (dobra królewskie w posesji ks. Aleksandra Czetwertyńskiego – może Iłłińce), „Kondysz[?]”, „Łopuszewicz[?]”, „Sta-/cenia[?]” (zapewne „stacji”/postojów), „Fazy[?]” (= fasy, beczki). Por. akt 147 (zakaz myt od podwód szlacheckich – Komisja Skarbu).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „Manifestantis” – manifestującego; „Krescencja” – własny urodzaj (towar z własnych dóbr); „Nowelle” – nowe ustawy; „Grobelne, Mostowe” – opłaty za przejazd przez groble i mosty; „Fasa” – beczka; „aggrawacye” – uciążliwości; „iterata quam solennissime manifestat” – ponownie jak najuroczyściej manifestuje; „Vice” – w zastępstwie; „mpp.” – manu propria.
Streszczenie
24lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Antoni Magnuski i imieniem Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, starosty piasoczyńskiego[?] i taraszczańskiego, dziedzica klucza krasnieńskiego z przyległościami, uroczyście zaprotestował przeciw ks. Aleksandrowi Świętopełkowi Czetwertyńskiemu, podkomorzemu bracławskiemu, uprzywilejowanemu posesorowi królewszczyzny Iłłińce[?], Stanisławowi Kondyszowi[?], cześnikowi winnickiemu, dziedzicowi Mikuliniec, Michałowi Łopuszewiczowi[?], komornikowi ziemskiemu bracławskiemu, posesorowi Mohylówki, oraz ich administratorom, arendarzom i karczmarzom. Obwinieni, wbrew dawnym i nowym konstytucjom oraz uniwersałom Komisji Skarbu Koronnego, które zabezpieczają trakty, znoszą myta i zwalniają podwody szlacheckie z własnych folwarków od grobelnego i mostowego, pozwalają wymagać od podwód Piaskowskiego, przechodzących traktem z klucza krasnieńskiego przez ich dobra, grobelnego i mostowego, tamować przejazd, rozbijać beczki ze zbożem, brać do woli mąkę i jagły i dopuszczają wszelkie uciążliwości arendarzy. Manifestant powtórnie i najuroczyściej się manifestuje; podpisał się.
Akt nr 157
Relacja woźnego Jana Sadowskiego o doręczeniu w Pilipówce[?] przypozwu Komisji Skarbu Koronnego z powództwa oficjalistów skarbowych prowincji ukraińskiej przeciw Jakubowi Zarczyńskiemu, wicegerentowi grodzkiemu latyczowskiemu, Mateuszowi Staniawskiemu[?], Janowi Podgórskiemu[?] i Janowi Żurowskiemu[?] o świadectwo w sprawie wołów i koni przemyconych przez komorę bohopolską
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data24 lutego 1768, Winnica (pozew z 10 lutego 1768, Warszawa)
Karty / skanyk. 91 (skan 0093, strona prawa, od ok. 15% wysokości) – k. 91v (skan 0094, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 91 (skan 0093, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną To-
28ią WMść do widzenia y przysłuchania się, do dania Spra-
29wiedliwego Swiadectwa w Sprawie o Woły y Konie pod
30Konwojem Ur. Michała Łozowskiego[?] przez Komorę Bohopol
31przemycone WMściom Pozwanym dobrze wiadomey, na Termi-
32nie wyż wyrażoney Kondescensyi w Sawraniu przypada-
33iącey
k. 91v (skan 0094, strona lewa – góra)
1iącey. Stawcie się więc WMść na pomieniony Termin Kon-
2descensyi y na to co wam proponowano będzie odpowiedzcie. Datt
3w Warszawie, Dnia Dziesiątego Miesiąca Lutego Tysiąc Siedmset,
4Sześćdziesiąt, Osmego Roku. De quo praesens ejusd. Mlis Rell. Mlis
5Jan Sadowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „151”, obok skreślone „76” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 157). Niepewne: skrót nagłówka „na K. S.[?]” (na Komisję Skarbu?) i tytułu „V. G. L.[?]” (wicegerent grodzki latyczowski), wieś „Pilipówka[?]” (w rękopisie „Pilipowki”), „Staniawski[?]”, „Podgurski[?]”, „Żurowski[?]”, „Łozowski[?]”. Sprawa o woły i konie przemycone przez komorę w Bohopolu – por. akty 1–5, 9 (sprawy komory bohopolskiej i kondemnata Komisji Skarbu o 250 wołów). Pozwani wezwani jako świadkowie na kondescensję w Sawraniu (14 i 17 III 1768). Woźny podpisał się sam.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „de Tenore Verborum sequenti” – według następującego brzmienia słów; „Vicesgerens Castrensis” – wicegerent (zastępca starosty) grodzki; „Kondescensja” – zjazd sądu na grunt (tu: na miejsce sprawy w Sawraniu); „De quo praesens ejusdem Ministerialis Relationem (fecit)” – o czym obecny tenże woźny złożył relację.
Streszczenie
24lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, szlachetny Jan Sadowski, woźny generalny województwa kijowskiego, zeznał, że 20 lutego 1768 położył we dworze we wsi Pilipówka[?] u Jakuba Zarczyńskiego, wicegerenta grodzkiego latyczowskiego, przypozew Komisji Rady Ekonomicznej Skarbu Koronnego spisany na pergaminie. Pozew komisarzy (Warszawa, 10 lutego 1768) wzywa Zarczyńskiego, Mateusza Staniawskiego[?], Jana Podgórskiego[?], porucznika chorągwi nadwornej wojewody wołyńskiego, i Jana Żurowskiego[?] na terminy kondescensji 14 i 17 marca 1768 na gruncie w miasteczku Sawrań, na instancję oficjalistów skarbu koronnego prowincji ukraińskiej, aby złożyli sprawiedliwe świadectwo w dobrze im znanej sprawie o woły i konie przemycone przez komorę bohopolską pod konwojem Michała Łozowskiego[?]. Woźny podpisał się.
Akt nr 158
Relacja woźnego Stanisława Skomorowskiego[?] o doręczeniu w Dankówce pozwu grodzkiego winnickiego z powództwa Antoniego Lubarskiego przeciw Tomaszowi Tomaszewiczowi, rotmistrzowi brahiłowskiemu, o zagrabione konie, sanie, uprząż i rzeczy oraz trzymanie czeladnika w więzieniu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 lutego 1768, Winnica (doręczenie 18 lutego 1768; pozew z 13 lutego 1768)
Karty / skanyk. 91v (skan 0094, strona lewa, od ok. 20% wysokości do dołu)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 91v (skan 0094, strona lewa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przedemną To-
24tarow Dwoch, rzemiennych, nowych z Kołkami żelaznemi, Lecow
25Parę nowych rzemiennych, Kołdrę Grodeturową z Prześcieradłami
26Dwoma Szwabskiego, y Lanego, Poduszek Dwoch, Kilimow Dwoch,
27y Czeladnika w więzieniu trzymania, tudzież do poniesienia Win Prawem
28opisanych do Kompensowania Szkod z tąd pochodzących, o nadgro-
29dzenie Expens na Prawo łożonych na Termin wyż oznaczony
30iako na zawity pozywa, na ktorym abyś WMść stanowszy we wszys-
31tkim Sądownie odpowiadaiąc usprawiedliwił się. Pisan w
32Winnicy Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego Roku
33Dnia Trzynastego Februarii. De quo praesens Mlis Rell.
34Mlis qui Supra ignarus Litt. Signum S. Crucis posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „152”, obok skreślone „77” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 158). Relacja doręczenia pozwu w sprawie z manifestacji Lubarskiego z 13 II 1768 (akt 124). Tu wyraźnie: Tomaszewicz – „Rotmistrz Brahyłowski” (w akcie 124 odczytany jako rotmistrz bracławski) i posesor wsi „Dankuwki” = Dankówka (w akcie 124 „Dankowce[?]”). Niepewne: nazwisko woźnego „Skomorowski[?]”, „Lecow[?]” (zapewne lejce), „Kołdra Grodeturowa” (z grodeturu – tkaniny jedwabnej), „Szwabskiego y Lanego” (płótna szwabskiego i lnianego[?]). Na dole karty kustosz „Mąa nne” (początek następnego aktu na k. 92).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „de Tenore Verborum tali” – takiego brzmienia słów; „Kadencja” – sesja sądowa; „szleje” – uprząż piersiowa; „uździenice” – uzdy bez wędzidła; „kantary” – kantary (uzdy); „kilim” – dywan tkany; „De quo praesens Ministerialis Relationem (fecit); Ministerialis, qui supra, ignarus Litterarum Signum Sanctae Crucis posuit” – o czym obecny woźny złożył relację; woźny wyżej wymieniony, nieumiejący pisać, postawił znak krzyża świętego.
Streszczenie
26lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Stanisław Skomorowski[?] zeznał, że 18 lutego 1768 położył we dworze Tomaszewicza we wsi Dankówka pozew grodzki winnicki spisany na pergaminie. Pozew Józefa Kolumny Czosnowskiego, starosty winnickiego (Winnica, 13 lutego 1768), wzywa Tomasza Tomaszewicza, rotmistrza brahiłowskiego, posesora Dankówki, na najbliższą kadencję grodzką winnicką, na instancję Antoniego Lubarskiego. Powód, opierając się na swej manifestacji (akt 124), żąda zwrotu zagrabionych rzeczy – pary koni z saniami, nowymi szlejami i rzemiennymi uździenicami, dwóch nowych kantarów z żelaznymi kółkami, pary nowych rzemiennych lejców[?], kołdry grodeturowej z dwoma prześcieradłami, dwóch poduszek i dwóch kilimów – a także kar za trzymanie jego czeladnika w więzieniu, odszkodowania i zwrotu kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 159
Manifestacja Wojciecha Sałkowskiego[?] imieniem Konstantego i Augusty z Ogińskich Platerów, wojewodziców mścisławskich, dziedziców klucza kalnickiego, przeciw Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu, dziedzicowi Bałabanówki, i jego gubernatorowi Michałowi Dołżańskiemu[?] o wyrąb w lasach kalnickich zwanych Prawkowe; z relacją wizji woźnego Wawrzyńca Jarzyńskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 lutego 1768, Winnica (wizja 18 lutego 1768)
Karty / skanyk. 92 (skan 0094, strona prawa) – k. 92v góra (skan 0095, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 92 (skan 0094, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn. y przede-
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „153”, obok skreślone „78” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 159). Platerowie i klucz kalnicki – por. 44-1-3 akty 227, 238 (spór graniczny Platerów z Sanguszkami) i 44-1-4 akty 10–11. Niepewne: nazwisko manifestanta „Sałkowski[?]” (w rękopisie „Sałkow-/ski”, w podpisie „Sa-/łkowski”), „Wm.[?]” w nagłówku (zapewne „Wwdow Mścisławskich”), nazwa dóbr Worcella – Bałabanówka (w rękopisie „ł” bardzo podobne do „t”; por. akty 108–109 – S. Worcell, Bałabanówka), gubernator „Dołżański[?]” (może „Dobżański”), „Oratowskiemu” (grunt pograniczny z Oratowem – por. akty 108–109, Woyna Orański, Oratów). Worcell – sędzia ziemski halicki („S. Z. H.”); por. akt 89 (areszt w Granowie – Worcell).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „nomine et ex parte” – w imieniu i ze strony; „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „Et incontinenti” – i zaraz; „Evidentioris Testimonii gratia” – dla wyraźniejszego świadectwa; „Drzewo rzne” – drzewo tarte/na tarcicę (budulec); „zapusty” – młode zarośla, podrost; „cum Visione” – z wizją (oględzinami woźnego); „Copiam Actis connotari” – (prosili) o wpisanie kopii do akt.
Streszczenie
26lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Wojciech Sałkowski[?] i imieniem Konstantego i Augusty z Ogińskich Platerów, wojewodziców mścisławskich, dziedziców klucza kalnickiego, zamanifestował się przeciw Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu, dziedzicowi dóbr Bałabanówka z przyległościami, oraz Michałowi Dołżańskiemu[?], gubernatorowi tych dóbr: Dołżański wysyła poddanych bałabanowskich do lasów kalnickich zwanych Prawkowe i każe im rąbać – ścięli już kilkadziesiąt pni drzewa budulcowego i zwieźli do Bałabanówki. Zaraz potem woźny generalny województwa bracławskiego Wawrzyniec Jarzyński zeznał, że 18 lutego 1768, na żądanie Platerów, w asystencji szlachty Pawła Rożyckiego i Józefa Bojarskiego, zjechał na grunt kalnicki graniczący z Oratowem i Bałabanówką i widział w lasach Prawkowych 32 małe i duże pnie świeżo ściętego drzewa budulcowego oraz sporo wyciętego młodego podrostu. Komparent i woźny prosili o wpisanie kopii do akt; woźny postawił krzyż.
Akt nr 160
Manifestacja Anastazji z Mysłowskich, primo voto Chorzewskiej, secundo voto Rynkiewiczowej, skarbnikowej smoleńskiej, w asystencji męża Jana Rynkiewicza, swoim i małoletniego syna Michała Chorzewskiego imieniem, przeciw sukcesorom Franciszka Mysłowskiego, podstolego wendeńskiego, o niewydanie części we wsi Wyszkowce przysądzonej dekretem kompromisarskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 92v (skan 0095, strona lewa, od ok. 20% wysokości) – k. 93 (skan 0095, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 92v (skan 0095, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn. y prze-
12chodzić Swym y Ur. Michała Chorzewskiego Pozostałego Suk-
13cessora Jmieniem powtore a Solennie manifestuie się Ana-
14stazya Rynkiewiczowa. Jako Assistent Żony moiey podług
15Prawa podpisuię się Jan Rynkiewicz mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „154”, obok skreślone „79” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 160). Wieś „Wyszkowce” – tu wyraźnie („we wsi Wyszkowcach”), potwierdza odczyt w akcie 128 (sukcesorowie F. Mysłowskiego, podstolego wendeńskiego, w Wyszkowcach – tam „Wyszkowce[?]”). „Podstol. Zawkrzyńsk.”/„Zawkrzeńsk.” – podstoli zawkrzeński (ziemia zawkrzeńska na Mazowszu). Niepewne: „Zabołocki[?]” (wojski winnicki, opiekun testamentowy), „pominowszy[?]” (zapewne „pominąwszy”). Sens: Jan Chorzewski, pisarz grodzki winnicki, zmarły; jego części w Wyszkowcach przypadły z prawa natury (dziedziczenia) i dekretem kompromisarskim jego bratu Jakubowi Chorzewskiemu (pierwszemu mężowi manifestantki), a po nim synowi Michałowi; F. Mysłowski (brat manifestantki) i jego sukcesorzy mieli je wydać, a przywłaszczyli sobie. Zdanie z „reintegrando … destitutos” w rękopisie urwane składniowo.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „comparens personaliter” – stawająca osobiście; „primo (voto) … Secundo ad praesens voto” – z pierwszego małżeństwa … z drugiego, obecnego małżeństwa; „Super omnibus Bonis et rebus mobilibus … Pani Oprawna y dożywotnia” – pani oprawna i dożywotnia na wszystkich dobrach i ruchomościach (zmarłego męża); „de Actu Ejus et data” – z jego aktu i daty; „reintegrando Actus anteriores post mutatum Statum Sui, iako y Fatis … destitutos” – wznawiając wcześniejsze akty po zmianie swego stanu (powtórnym zamążpójściu), a także (akty) pozbawione mocy przez śmierć (Franciszka Mysłowskiego); „Prawem Natury” – z prawa natury, tj. dziedziczenia ustawowego; „mpp.” – manu propria.
Streszczenie
26lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanęła osobiście Anastazja z Mysłowskich, primo voto Chorzewska (wdowa po Jakubie Chorzewskim, podstolim zawkrzeńskim), secundo voto Rynkiewiczowa, skarbnikowa smoleńska, oprawna i dożywotnia pani na dobrach pierwszego męża, w asystencji drugiego męża Jana Rynkiewicza, skarbnika smoleńskiego. Swoim i małoletniego syna Michała Chorzewskiego imieniem, nawiązując do wcześniejszych manifestów i dekretu kompromisarskiego między współsukcesorami zmarłego Jana Chorzewskiego, pisarza grodzkiego winnickiego, zamanifestowała się przeciw sukcesorom zmarłego Franciszka Mysłowskiego, podstolego wendeńskiego: Józefowi Mysłowskiemu, podstolicowi wendeńskiemu, oraz małoletnim Jakubowi i Annie, pozostającym pod opieką testamentową Antoniego Mysłowskiego, skarbnika owruckiego, i Stefana Zabołockiego[?], wojskiego winnickiego. Dekret kompromisarski nakazywał Franciszkowi Mysłowskiemu wydać części we wsi Wyszkowce, spadłe z prawa natury po Janie Chorzewskim i przysądzone jego bratu Jakubowi, a teraz należne synowi Jakuba, Michałowi; tymczasem zarówno Franciszek, jak i jego sukcesorzy, wbrew prawu i dekretowi, przywłaszczyli je sobie i mimo wielokrotnych upomnień nie oddają. Manifestantka zapowiada dochodzenie krzywdy; podpisała się, a mąż jako asystent.