Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 9 z 21
Akty 161–180
Wpisy od 26 lutego 1768 do 1 marca 1768
Akt nr 161
Manifestacja Jana Kołaczewskiego[?] imieniem Teresy ze Stawiskich Iwanowskiej, skarbnikowej oszmiańskiej, wdowy po Kajetanie Iwanowskim, i sukcesorów, przeciw Godzkiemu[?], stolnikowi opoczyńskiemu, o napastliwą sprawę i dekret grodu latyczowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 93 (skan 0095, strona prawa, od ok. 45% wysokości) – k. 93v (skan 0096, strona lewa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 93 (skan 0095, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną
5Winn. Przysięgłym comparens Pter Ur. Jan Kołaczewski[?]
6nomine et ex speciali commisso W. Jmci Pani Teresy z Sta-
7wiskich Jwanowskiey Skarbnikowey Oszmiańskiey y Suk-
8cessorow niegdy W. s.p. Kajetana Jwanowskiego pozostałey
9Małżonki Wdowy, przestrzegaiąc całości Substancyi tejże
10Principalki Swoiey, a przychylaiąc się do Swiętey Spra-
11wiedliwości quam Solennissime coram Actis praesentibus na-
12przeciwko W. Jmci Pa Godzkiego[?] Stanisławowa[?] Stol. Opoczyń-
13skiego skarży zali y manifestuie się w ten Sposob y o to:
14iż Jmć Pan Obżałowany[?] iak ipse Stante Vita niegdy W.
15s.p. Kajetana Jwanowskiego Skarbn. Oszmiańs. W. Comparentis
16Principalki Małżonka, zawsze podeyściwemi Sposobami
17uwodził[?], y rożne Krzywdy czynił w Substancyi, tak teraz
18tym bardziey, widząc w Dowim y osierociałym Stanie na
19ruinę goniąc Substancyi W. Comparentis Principalki. Nay
20przod
k. 93v (skan 0096, strona lewa – góra)
1Nayprzod in Elusionem wyciągaiąc na Listy w niepotrze-
2bną wprowadził Korrespondencyą, niewiadome o sprawie
3y interessie iak się ma ta Sprawa, na Listy szkodliwe wy-
4ciągnoł, y Sprawę nieprawną y niesprawiedliwą, ale na-
5pastliwą wcale temiż Listami usolidował a potym w Grodzie
6Latyczewskim podstępnie y niesprawiedliwie Dekret wy-
7prokurował cum summo praejudicio y do tych czas niespra-
8wiedliwie prosekwuie, y w Proces wprowadza, przeto aż teraz
9tak od rożnych Jnsciow[?] Prawnych iakoteż y Domowych, zo-
10stawszy doskonale informowana W. Comparentis Principal-
11ka o napastliwey Sprawie W. Obżałowanego[?] tak de nulli-
12tate Dekretu w Grodzie Latyczewskim nastąpionego, iakoteż
13Listow y Opisow si quae extant, necnon de diligentia W.
14Comparentis Principalki, ne aliquod exinde patiatur Detri-
15mentum tali Jmieniem idem[?] Generosus Comparens W. Prin-
16cipalki Swoiey, iakoteż y Sukcessorow niegdy W. Kajetana
17Jwanowskiego Skarbn. Oszmiań. pozostałych y małoletnich iterum
18atque iterum contra praefatum inculpatum quaerens[?] amanifestat[?]
19Jan Kołaczewski[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026, 03:30 UTC). W rękopisie numer „155”, obok skreślone „80” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 161). Nazwisko obwinionego zapisane wyraźnie „Godzkiego”, na marginesie „Godzkiemu” – NIE „Godlewski” (domysł z poprzedniej sesji); możliwe, że to Gozdzki/Gozdzki (ród mazowiecki) – stąd [?]. „Stanisławowa[?]” – tak w rękopisie, zapewne błąd pisarza zamiast „Stanisława”. „Obżałowany[?]” – zapisane podobnie do „Obradowany/Obradwanego”, z kontekstu „obżałowany” (obwiniony). „Jnsciow[?]” – może „instancji”/„insinuacji”? Plenipotent: „Kołaczewski[?]” (lub Kotaczewski). „Oszmiańska” zapisane „Ozmiańskiey”/„Oszmiańs.” – skarbnikowa oszmiańska (pow. oszmiański, woj. wileńskie).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „comparens personaliter” – stawający osobiście; „nomine et ex speciali commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „quam Solennissime coram Actis praesentibus” – jak najuroczyściej wobec niniejszych akt; „Stante Vita” – za życia; „Comparentis Principalka” – mocodawczyni stawającego; „in Elusionem” – dla wykrętu, zwłoki; „cum summo praejudicio” – z największą szkodą; „prosekwuie” – popiera (sprawę) w sądzie; „de nullitate Dekretu” – o nieważności dekretu; „si quae extant” – jeśli jakie istnieją; „necnon de diligentia … ne aliquod exinde patiatur Detrimentum” – a także o staranności (w sprawie) mocodawczyni, aby nie poniosła stąd żadnej szkody; „Generosus Comparens” – urodzony stawający; „iterum atque iterum contra praefatum inculpatum (con)querens (a)manifestat” – raz po raz przeciw wspomnianemu obwinionemu żaląc się manifestuje.
Poprawka (rewizja przed plikiem zbiorczym, 11 X 2026): nazwisko rodowe i tytuł mocodawczyni – Teresa ze Stawiskich Iwanowska, skarbnikowa oszmiańska – potwierdzone aktem 334 (manifest jej syna Augustyna Iwanowskiego) i ponownym odczytem skanu 0095 („z Sta-/wiskich Jwanowskiey Skarbnikowey Oszmiańskiey”).
Streszczenie
26lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął urodzony Jan Kołaczewski[?] imieniem Teresy ze Stawiskich Iwanowskiej, skarbnikowej oszmiańskiej, wdowy po Kajetanie Iwanowskim, skarbniku oszmiańskim, oraz pozostałych po nim małoletnich sukcesorów. Manifestował się przeciw Godzkiemu[?], stolnikowi opoczyńskiemu, który już za życia Kajetana Iwanowskiego podstępnie szkodził jego majątkowi, a teraz, widząc wdowę i sieroty, tym bardziej dąży do ruiny ich substancji: dla wykrętu wciągnął ją w niepotrzebną korespondencję, nieobeznaną ze sprawą nakłonił do szkodliwych listów, nimi umocnił swoją bezzasadną, napastliwą sprawę, a potem podstępnie wyrobił w grodzie latyczowskim krzywdzący dekret i wciąga ją w proces. Wdowa, dopiero teraz dokładnie poinformowana przez prawników i domowników, protestuje przeciw nieważności dekretu latyczowskiego, przeciw owym listom i zapisom oraz zastrzega się, by z powodu tych czynności nie poniosła szkody. Podpisał plenipotent.
Akt nr 162
Relacja woźnego Andrzeja Drozdowskiego o aresztowaniu świadków (poddanych wsi Łusznowata[?] i mieszczan Sawrania) na rekwizycję oficjalistów Skarbu Koronnego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 lutego 1768, Winnica (czynność 23–24 lutego 1768)
Karty / skanyk. 93v (skan 0096, strona lewa, od ok. 50% wysokości) – k. 94 (skan 0096, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 93v (skan 0096, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną
6Sawrańs. u Gubernatora Woyta y Gromady całey aresztował
7wyż wyrażonych Swiadkow, y Prawnie przyporęczył, ktory
8areszt Woyt Łusznowaty[?] tudzież Gubernator, Woyt y cała
9Gromada Sawrańs. Jmieniem Panow Swoich dotrzymać de-
10klarowali y submittowali się, w czym on Woźny Szlach-
11tą Sobie przytomną oświadczywszy się z tamtąd powrocił,
12y tu przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu Swego uczynił
13y zeznał Rellą. Woźny nie umieiący pisać znak Krzyża S.
14kładnie +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „156”, obok skreślone „81” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 162). Akt związany z aktem 157 (Komisja Skarbu: świadkowie, komora bohopolska, Sawrań) – areszt świadków na żądanie oficjalistów Skarbu Koronnego. Woźny Drozdowski – nazwisko potwierdzone w akcie 163. Nazwiska Jakubowski, Rakowski i Nadwodzki potwierdzone w akcie 170. Niepewne nazwiska: Orłowski[?], Trochiewicz[?], Pultorak (Pułtorak – potwierdzone w akcie 163), Krotokotowenko[?], Wołdzyn[?], Czerewatiuk[?], „Wasyla, Matwia Boykow” – wg aktu 163 bracia Wasyl i Matwij Bojkowie[?]. Nazwa wsi „Łusznowata[?]” (w tym piśmie „ſz” wygląda jak „p” – pierwotnie czytane „Łupnowata”; słoboda w kluczu humańskim F. S. Potockiego wg aktu 163) (Łusznowatey, Łusznowaty) – lokalizacji nie ustalono (zapewne w okolicy Sawrania); posesor Józef Ciechanowski. „wzięt[?] był” – zapewne „wziętym był/przybył”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „stanowszy oczewisto” – stanąwszy osobiście; „Woźny Generał Wwa Bracł. y Jnnych” – woźny generalny województwa bracławskiego i innych; „in Vim Suae verae, ac fidelis Rell. palam, publice, libereque ac per expressum recognovit” – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie, swobodnie i wyraźnie zeznał; „affektacya y prawna rekwizycya” – żądanie i prawne wezwanie; „Ejusd.” (ejusdem) – tegoż (miesiąca); „przyporęczył” – oddał pod poręczenie (dozór) władzy miejscowej; „submittowali się” – zobowiązali się; „Rella” – relacja woźnego.
Streszczenie
26lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Andrzej Drozdowski zeznał, że 23 lutego, na żądanie oficjalistów Skarbu Koronnego – Marcina Rakowskiego, komornika granicznego halickiego, Józefa Jakubowskiego, generalnego rewizora ceł JKMci i Rzeczypospolitej, oraz Antoniego Nadwodzkiego, pisarza komory bohopolskiej – w asystencji szlachty Józefa Orłowskiego[?] i Antoniego Trochiewicza[?] udał się do wsi Łusznowata[?], w posesji Józefa Ciechanowskiego, i tam aresztował u wójta poddanych Michajła Pułtoraka, Sawę Krotokotowenka[?] i Konstantyna Wołdzyna[?], a 24 lutego w mieście Sawraniu – mieszczan Michajła Czerewatiuka[?] oraz Wasyla i Matwija Bojków[?], u gubernatora, wójta i całej gromady. Zatrzymani są świadkami (por. akt 157) i zostali oddani pod poręczenie; wójt łusznowacki[?] oraz gubernator, wójt i gromada sawrańska zobowiązali się imieniem swoich panów dotrzymać aresztu. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 163
Relacja woźnego Andrzeja Drozdowskiego o doręczeniu pozwu Komisji Skarbu Koronnego na kondescensję w Sawraniu (sprawa o przemyt wołów i koni pod Bohopolem) – oficjaliści Skarbu przeciw F. S. Potockiemu, wojewodzie kijowskiemu, i innym
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 lutego 1768, Winnica (pozew dany w Warszawie 6 II 1768, doręczony 22 II 1768)
Karty / skanyk. 94 (skan 0096, strona prawa, od ok. 48% wysokości) – k. 94v (skan 0097, strona lewa) – k. 95 (skan 0097, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 94 (skan 0096, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y prze-
28Wmciow W. Possessora miasta Sawrania y Ur. Gubernatora
29ostawienie na pomienionym Terminie Kondescensyi sta-
30tecznych[?] Michała Czerewatiuka[?], Wasyla, Matwia Boykow[?]
31Mieszczan Sawrańskich, a to dla podobnegoż zeznania wyż
32pomienionemi w Sprawie pomienionego Swiadectwa zgo-
33ła do uczynienia tego wszystkiego, co kolwiek Sprawa
34pomieniona y Sprawiedliwość wyciągać będzie. Stawcie się
35więc
k. 95 (skan 0097, strona prawa – góra)
1więc Wmść wraz z pomienionemi Swiadkami na pomienio-
2nym Terminie Kondescensyi. Datt w Warszawie Dnia
3Szostego Febr. Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt
4Osmego. De quo praesens Actis Rell. Actis, qui supra igna-
5rus literar. Crucem S. posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „157”, obok skreślone „82” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 163). Akt ściśle związany z aktem 157 (Komisja Skarbu – świadkowie, komora bohopolska, Sawrań) i z aktem 162 (areszt tych samych świadków); woźny Drozdowski – tu nazwisko wyraźne („Drozdow-ski”). Nazwa słobody: w tym piśmie ligatura „ſz” wygląda jak „p” (por. „Possessyi”), stąd odczyt „Łusznowata[?]” (Łusznowaty, Łusznowate) zamiast pierwotnego „Łupnowata”; słoboda w kluczu humańskim (dobra F. S. Potockiego). „Sttnie[?] Rozańskiemu” – tytuł Sobańskiego niejasny (może skrót „Starościcowi”/„Stolnikowi”; „Rozański” – może Różan). „Gnałowi Ziem Kijowskich” = Generałowi Ziem Kijowskich (F. S. Potocki był wojewodą kijowskim i generałem ziem kijowskich [?]). „Wasyla, Matwia Boykow” – zapewne bracia Wasyl i Matwij Bojkowie (akt 162 – nazwiska niepewne). Kondescensja (wizja sądowa na gruncie) w Sawraniu: 14 III 1768 (poniedziałek po niedzieli Laetare – 13 III 1768) i 17 III 1768.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Rell.” – relacja; „Pozew … przy Pieczęci Kor. na Membranie autentycznym pisany” – pozew pisany na pergaminie autentycznym pod pieczęcią koronną; „o położeniu y Expensyi onego Prawnie opowiedział” – prawnie oznajmił o położeniu i wydaniu pozwu; „Tenor sequitur Ejusmodi” – treść następuje takowa; „Kommissarze Rady Ekonomiczney Skarbu Koronn.” – komisarze Komisji Skarbu Koronnego; „Kondescensya” – zjazd sądowy na grunt (wizja lokalna); „Laetare” – IV niedziela Wielkiego Postu; „zawito” – pod rygorem terminu zawitego (bez odroczeń); „cujusvis Nominis” – jakiegokolwiek imienia; „Datt” (datum) – dan; „De quo praesens Actis Rell. Actis, qui supra ignarus literar. Crucem S. posuit” – o czym niniejsza relacja (do akt), a [woźny] wyżej wymieniony, nieumiejący pisać, postawił znak Krzyża Świętego.
Streszczenie
26lutego 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Andrzej Drozdowski zeznał, że 22 lutego doręczył do dóbr słobody Łusznowata[?] (klucz humański) pozew Komisji Skarbu Koronnego, położywszy go w izbie na stole Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego. Pozew, dany w Warszawie 6 lutego 1768, wzywał F. S. Potockiego (dziedzica słobody), jej posesora, ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewodę bracławskiego (dziedzica Sawrania), Sobańskiego, posesora, Walentego Zatorskiego, gubernatora klucza sawrańskiego, i Jana Bagińskiego, chorążego nadwornego milicji sawrańskiej, by na terminach kondescensji 14 i 17 marca 1768 na gruncie miasta Sawrania stawili się na instancję oficjalistów Skarbu Koronnego Prowincji Ukraińskiej. Chodzi o sprawę przemytu wołów i koni, przepędzonych z zagranicy pod konwojem Furowskiego[?], Tomaszewskiego i Obuchowskiego z pominięciem cła na komorze bohopolskiej. Bagiński ma złożyć świadectwo; posesor słobody Józef Ciechanowski i jej administrator Paprocki[?] mają stawić świadków – poddanych Michajła Pułtoraka, Sawę Krotokotowenka[?], Konstantego Wołdzyna[?] i wójta, a posesor i gubernator Sawrania – mieszczan Michała Czerewatiuka[?] oraz Wasyla i Matwija Bojków[?]. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 164
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie rzeczy i sum Rosnowskich we wsi Obodne[?] na rekwizycję Stanisława i Elżbiety z Mierzwińskich Paruszewskich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data27 lutego 1768, Winnica (czynność 13 lutego 1768)
Karty / skanyk. 95 (skan 0097, strona prawa, od ok. 22% wysokości do dołu)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 95 (skan 0097, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y prze-
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „158”, obok skreślone „83” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 164). Rekwirenci na marginesie i w tekście wyraźnie „Paruszewskich” (Stanisław i Elżbieta z Mierzwińskich) – zgodnie z aktami 101, 134, 150 (spór Paruszewskich z Rosnowskimi, sąsiadami w Brahiłowie); poprzednia sesja w „Następnym kroku” podała domysł „Łanszewskich”. Nazwa wsi „Obodne[?]” (w Obodnym) – dobra dziedziczne Potockich, wojewodów, w pow. winnickim woj. bracławskiego (może Obodówka? – niepewne). Niepewne: „Łoniewski[?]”, „Wierzyński[?]” (gubernator). „gratuite siedzących” – Rosnowscy siedzą (mieszkają) we wsi bez opłaty (z łaski). Powtórzenie „Gromada iako y Gromada” – tak w rękopisie.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „protunc” – ówczesny, tymczasowy; „in vim Suae verae ac fidelis Rell. palam, publice, libereque recognovit” – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; „ad affectationem Juridicamque requisitionem” – na żądanie i prawną rekwizycję; „eo majoris evidentiorisque Testimonii gratia ad hunc actum Sibi adhibitis” – dla większego i wyraźniejszego świadectwa przybranymi do tej czynności; „gratuite” – darmo, z łaski; „przyporęczył w Grzywnach Prawem opisanych” – oddał pod poręczenie pod rygorem grzywien przewidzianych prawem; „benevole” – dobrowolnie; „do wyprawy Prawney” – do prawnego rozstrzygnięcia; „Ministerialis” – woźny; „Jgnarus Literarum … Crucem Sanctam posuit” – nieumiejący pisać postawił Krzyż Święty.
Streszczenie
27lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Michał Radliński zeznał, że 13 lutego 1768 na żądanie Stanisława i Elżbiety z Mierzwińskich Paruszewskich, małżonków, udał się do wsi Obodne[?], dziedzicznej Potockich, wojewodów, w powiecie winnickim; tam w obecności szlachty Antoniego Łoniewskiego[?] i Józefa Kulickiego, u gubernatora Wierzyńskiego[?] i całej gromady, aresztował rzeczy ruchome i nieruchome oraz sumy pieniężne Rosnowskich, mieszkających tam z łaski, i oddał je pod poręczenie pod grzywnami prawnymi. Gubernator i gromada imieniem swoich panów przyjęli areszt i zobowiązali się go dotrzymać do prawnego rozstrzygnięcia. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża. (Ciąg sporu Paruszewskich z Rosnowskimi – por. akty 101, 134, 150.)
Akt nr 165
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o doręczeniu w Brahiłowie pozwu grodu winnickiego od Stanisława i Elżbiety z Mierzwińskich Paruszewskich Rosnowskim, małżonkom (napady, zniesławienie, szkody gospodarskie)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data27 lutego 1768, Winnica (pozew z 5 II, doręczony 15 II 1768)
20demną Samym, lub Urzędem moim na Roczkach Grodzk.
21Winn. iako nayblizszey Kadencyi przypadaiącey, y Sądzić
22się maiącey sami oblicznie y zawicie staneli na instancyą
23Jnsga Sądowego y Jego Delatorow Urr. Jmć Panstwa Sta-
24nisława y Elżbiety z Mierzwinskich Paruszewskich Małż.
25Aktorow, ktorzy Aktorowie przychylaiąc się do Prawa po-
26spolitego, Manifestu y Aresztu w tey Sprawie zaszłych Wmom
27ratione pokilkakrotnie na Dworek własny w Brahyłowie
28napadania, Słowy[?] diffamowania, do Okien strzylania, Drzwi
29rozbiiania, po Drogach zesiedlszy się, Lżenia, rożnych Osob
30na uszczerbek Honoru y Sławy subordynowania, z własney
31obory nocną porą wieprzow karmnych wypuszczenia
32do Siebie zabierania, y innych Krzywd, iłe w Sąsiedztwie
33będącym niezmiernie poczynienia: iakoto ogrodow w
34czasie
k. 96 (skan 0098, strona prawa – góra)
1w Czasie Zbierania rożnym Bydłem Swoim powypasania,
2Płotow dezolowania, Krzywdę czynienia y zniszczenia,
3Cież[?] Aktorowie, tak o przywrocenie Sławy y Honoru wzię-
4cia, iakoteż Szkod niemałych poczynienia, niemniey do
5zapłacenia w Gospodarskich rzeczach Szkod poczynionych
6co czasu prawa Jnkwizycyami dowiedziono będzie, y o nad-
7grodzenie za Gospodarskie Szkody, y w Proces inwolwowanie
8na Termin wyż oznaczony Wmciow pozywaią, sitis itaque
9parituri Terminum attentaturi et ad praemissa Omnia
10haec et alia Oretenus vobis prolata et pro restitutione
11Honoris judicialiter responsuri. Datum w Winnicy, Ty-
12siąc Siedmset, Szeżdziesiąt Osmego Roku Dnia Piątego
13Februarii. De quo praesens Ejusd. Actis Rell. Actis, qui su-
14pra ignarus scribendy Crucem S. posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „159”, obok skreślone „84” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 165). Na marginesie „Paruszyńskich”, w tekście „Paruszewskich” – ta sama rodzina (por. akty 101, 134, 150, 164). Pozew wydany w imieniu starosty winnickiego Józefa z Obór Kolumny Czosnowskiego (winnicki, ułanowski). „Słowy[?] diffamowania” – zniesławianie słowami; „Cież[?] Aktorowie” – niejasne (może „Czem” / „Też”); „wzięcia” – zapewne „(Honoru) odjętego”. „Delatorow” – oskarżycieli przy instygatorze sądowym.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Pozew … na Membranie autentycznym pisany” – pozew na pergaminie; „de Tenore tali” – takiej treści; „Quorumvis Nominum” – jakichkolwiek imion; „Powagą JKMci a Moią Starościńską … Władzą” – powagą króla i moją władzą starościńską; „na Roczkach Grodzk.” – na roczkach (sesjach) sądu grodzkiego; „zawicie” – w terminie zawitym; „na instancyą Jnsga (Instygatora) Sądowego y Jego Delatorow” – na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów (powodów); „Aktorowie” – powodowie; „dezolowania” – niszczenia; „Jnkwizycyami” – dochodzeniami (przesłuchaniem świadków); „w Proces inwolwowanie” – wciąganie w proces; „sitis itaque parituri, Terminum attentaturi et ad praemissa omnia haec et alia oretenus vobis prolata et pro restitutione Honoris judicialiter responsuri” – bądźcie więc posłuszni, stawcie się w terminie i odpowiadajcie sądownie na wszystko powyższe i na inne rzeczy ustnie wam przedstawione oraz o przywrócenie czci; „Datum” – dan; „ignarus scribendi Crucem S. posuit” – nieumiejący pisać postawił Krzyż Święty.
Streszczenie
27lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny Michał Radliński zeznał, że 15 lutego 1768 zaniósł do dóbr miasta Brahiłowa (woj. bracławskie, pow. winnicki) pozew grodu winnickiego, położył go w izbie na stole i ogłosił jego treść. Pozew, wydany w Winnicy 5 lutego 1768 w imieniu starosty winnickiego Józefa Czosnowskiego, wzywał Rosnowskich, małżonków, na najbliższe roczki grodzkie winnickie na instancję instygatora i delatorów – Stanisława i Elżbiety z Mierzwińskich Paruszewskich, małżonków. Powodowie, nawiązując do wcześniejszego manifestu i aresztu (akty 101, 164), zarzucają pozwanym kilkakrotne napady na ich dworek w Brahiłowie, zniesławianie słowami, strzelanie do okien, wybijanie drzwi, lżenie ich na drogach, nasyłanie ludzi na uszczerbek ich czci, wypuszczanie nocą z obory i zabieranie karmnych wieprzy, wypasanie bydłem ogrodów w czasie zbiorów, niszczenie płotów i inne krzywdy sąsiedzkie; żądają przywrócenia czci, wynagrodzenia szkód (do ustalenia dochodzeniem) i kosztów procesu. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 166
Relacja woźnego Józefa Tarnawskiego o doręczeniu w Rachnach Polnych pozwu Jana Antoniego Bukojemskiego, podstolego podlaskiego, i innych przeciw Mikołajowi Piaskowskiemu, podkomorzemu krzemienieckiemu, dyspozytorowi Olszyńskiemu i Żydom-arendarzom (zbiegły arendarz Srul Szmujłowicz)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data27 lutego 1768, Winnica (pozew z 13 I, doręczony 18 I 1768)
Karty / skanyk. 96 (skan 0098, strona prawa, od ok. 44% wysokości) – k. 96v (skan 0099, strona lewa) – k. 97 (skan 0099, strona prawa, góra)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 96 (skan 0098, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Szeżdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca Februarii, Dwudziestego Siodmego, Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn.
21Arędarza Glinianieckiego[?] z Ratą y innemi Pieniędzmi
22zbiegłego więcey na Zł. Tysiąc zaniosłego wraz z Staro-
23zakonnym Arędarzem teyże Wsi Rachen iako Szwagrem
24y Wykotcą[?] Wmciow we Dworze poznanych y prawnym
25Aresztem przez Woźnego Jana Balickiego[?] przyporęczonych
26ze wszelką Chudobą, dobytkiem, Maiątkiem Onychże pod
27Winami na sprzeciwiaiących się opisanemi dla wzięcia
28z nich win kryminalnych y Personalnych, tak za
29niegodziwe Wykotctwo[?], iakoteż za nieoddanie y niezapła-
30cenie Summy Tysiąc Złotych Pol. przez Starozakonne-
31go Srula Szmoylowicza W. Bukojemskiemu winney
32y złodzieyskim sposobem zaniesioney wraz z Prowizyą
33od niey należącą do poniesienia win za nieutrzymanie Arę-
34ndarza Rachnowskiego względem popełnionego Wykot-
35ctwa na Wmć wskazać się maiących, o osobliwe zaś
36winy, tak za niewydanie Starozakonnego Srula Szmuy-
37lowicza
k. 97 (skan 0099, strona prawa – góra)
1Szmuylowicza aktualnego złodzieia na zachodzącą rekwi-
2zycyą przy Areszcie, do nadgrodzenia Szkod y Expens
3z Przyczyny Wmci nieuczynienia satysfakcyi wyni-
4kaiących o nadgrodzenia Kosztow y Expens na podroż
5y Prawo łożonych y o inne Pretensye na Termin wyż
6oznaczony pozywaią, na ktorym iako na zawitym
7abyście się stawili y Aresztem innodowanych stanowili.
8Pisan w Winnicy Dnia Trzynastego Januarii Tysiąc
9Siedmset Szeżdziesiąt Osmego Roku. De quo praesens Ejusd.
10Actis Rell. Actis qui supra Crucem S. posuit Jozef
11Tarnawski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „160”, obok skreślone „85” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 166). Woźny: w tekście „Jozef Tar-nawski” (litera T podobna do D), w podpisie wyraźnie „Tarnawski”. Ciąg sprawy z aktu 121 (areszt Żydów w Rachnach Polnych na żądanie Bukojemskiego). Wyraz „wykotca/wykotctwo[?]” powtarza się kilkakrotnie – zapewne „wychodźca/wychodźstwo” (zbieg, zbiegostwo z dzierżawy); „Prawo Pttego o wykotctwie opisane” – prawo pospolite o zbiegach. Niepewne: „Jana Ant.[?] Bukojemskiego … Podstol. Podl.[?]” – wg aktu 121 Jan Antoni Bukojemski, podstoli podlaski (skrót „Ant.” zapisany podobnie do „Jod”), „Glinianca[?]/Glinianiecki[?]” (wieś, część dóbr w posesji Bukojemskiego), „Wituszyński[?]”, „Balicki[?]” (woźny, który dokonał aresztu – w akcie 121 odczytany jako „Kalicki[?]”; ta sama osoba). „Starozakonnym Srulowi” – tak w rękopisie (zam. „Starozakonnemu”). Nazwisko Szmujłowicz zapisane „Szmuylowicz/Szmoylowicz”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Tenor sequitur ejusmodi” – treść następuje takowa; „Cujusvis Nominis” – jakiegokolwiek imienia; „adsens” (absens?) – nieobecnemu (zbiegłemu); „Aresztem innodowanym” – objętym aresztem; „et praesenti citatione penes vos arestan(dis)” – i niniejszym pozwem u was aresztowanym; „Powagą JKMci a z Urzędu mego Starościńską … władzą” – powagą króla i moją władzą starościńską; „Jnsga (Instygatora) Sądowego y Jego Delat(orów)” – instygatora sądowego i jego delatorów; „Prawa Pttego” – prawa pospolitego; „Personalnych” – osobistych; „Prowizya” – procent; „De quo praesens Ejusdem Actis Relatio … qui supra Crucem S. posuit” – o czym niniejsza relacja do tychże akt; wyżej wymieniony postawił znak Krzyża Świętego.
Streszczenie
27lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny Józef Tarnawski zeznał, że 18 stycznia 1768 doręczył do dworu we wsi Rachny Polne (pow. winnicki) pozew grodu winnickiego, wydany 13 stycznia 1768 w imieniu starosty winnickiego Józefa Czosnowskiego. Pozwanymi byli: Mikołaj Piaskowski, podkomorzy krzemieniecki, dziedzic Rachen Polnych, jego dyspozytor Olszyński, zbiegły Żyd Srul Szmujłowicz, arendarz wsi Gliniańce[?] (zbiegł z ratą, kotłami, końmi i pieniędzmi), oraz arendarz z Rachen (Aron – akt 121), jego szwagier i wspólnik ucieczki. Powodami byli Jan Antoni Bukojemski, podstoli podlaski, posesor części Gliniańców[?], oraz Jan Wituszyński[?] i Michał Stefanowicz. Na podstawie prawa o zbiegach oraz wcześniejszego manifestu i aresztu żądali, by pozwani stawili w sądzie obu Żydów, rozpoznanych we dworze w Rachnach i aresztowanych przez woźnego Jana Kalickiego[?] (tu „Balickiego”), z całym ich mieniem, do ukarania karami kryminalnymi; domagali się zwrotu 1000 zł z procentem, które Srul Szmujłowicz, winien Bukojemskiemu, wyniósł „złodziejskim sposobem”, ukarania dziedzica za nieutrzymanie arendarza rachnowskiego, kar za niewydanie Srula na rekwizycję oraz zwrotu szkód i kosztów podróży i procesu. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 167
Relacja woźnego Mikołaja Derkaczewskiego o doręczeniu w Dołżku[?] pozwu ks. Adama Świętopełka Czetwertyńskiego i innych przeciw Piotrowi Karwowskiemu, komornikowi granicznemu warszawskiemu, o zabór koni i rzeczy poddanym uhłowackim[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data27 lutego 1768, Winnica (pozew z 20 II, doręczony 24 II 1768)
Karty / skanyk. 97 (skan 0099, strona prawa, od ok. 37% wysokości) – k. 97v (skan 0100, strona lewa, górne 2/3)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 97 (skan 0099, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y przede-
12Sześć kupioney y gotowych Pieniędzy Złotych Czterdzie-
13ści Pięć niesłuszne zabranie tychże Koni ustawicznemi
14podrożami nużenie y na wielokrotne rekwizycye wy-
15dać rekuzowanie, co większa Honoru JO. Aktora niesłu-
16sznie[?] branie y innych Krzywd czynienie na Wmci exem-
17planiter ukazać się maiącym, do przywrocenia tych
18że rzeczy gwałtownie zabranych wraz z nawiązką
19do nadgrodzenia Dni roboczych od tychże Koni czyli Kla-
20czy do kompensowania Szkod y Expens prawnych z tąd
21pochodzących y o inne pretensye na Termin wyż ozna-
22czony citans. Sis pariturus et judicialiter responsurus
23Pisan w Winnicy Dnia Dwudziestego Lutego Tysiąc Siedm-
24set Szeżdziesiąt Osmego Roku, De quo praesens Ejusd. Actis
25Rell. Actis ignarus scribendi Crucem S. posuit Miko-
26łay Derkaczewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „161”, obok skreślone „86” (omyłkowa numeracja; w opracowaniu akt 167). Reszta k. 97v (dolna 1/3) i cała k. 97a (skan 0100, strona prawa; folio dopisane „97a”) – puste, przekreślone zygzakiem („Z”). Niepewne: nazwa wsi „Dołżek/Dołżka[?]” (Dobr Wsi Dołżka, we Wsi Dołżku), „Uhłowata[?]” (Dobr Wsi Uhłowaty, Poddanych Uhłowackich), tytuł Czetwertyńskiego „Starościc Wayłowski[?]” (na marginesie „St. W.”), nazwiska „Kotowski[?]”, „Miedziakowski[?]” i skrót „Lubow.[?]”; „\Jana/” – imię dopisane nad linią. Na marginesie „K. G. W.” = Komornik Graniczny Warszawski. „Karystya” – drożyzna, nieurodzaj (tu: na Wołyniu, dokąd poddani wozili zboże na sprzedaż). „Wereta” – gruby worek/płachta.
Nazwisko Korzeniowski potwierdza akt 168 (równoległy pozew Jana Korzeniowskiego, łowczego drohickiego[?], przeciw temu samemu Karwowskiemu).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Tenor sequitur ejusmodi” – treść następuje takowa; „Rotmistrz Chorągwi Pancerney Woysk Koronnych” – tytuł starosty Czosnowskiego; „na instancyą Jnsgra (Instygatora) Sądowego y Jego Delatorow” – na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów; „Prawo Pttego” – prawo pospolite; „Protestacya … zaniesiona” – wniesiona protestacja; „exemplariter” – dla przykładu, surowo; „citans” – pozywający (podpis pozwu); „Sis pariturus et judicialiter responsurus” – bądź posłuszny i odpowiadaj sądownie; „ignarus scribendi Crucem S. posuit” – nieumiejący pisać postawił Krzyż Święty.
Streszczenie
27lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa kijowskiego Mikołaj Derkaczewski zeznał, że 24 lutego doręczył do dworu we wsi Dołżek[?] pozew grodu winnickiego, wydany 20 lutego 1768 w imieniu starosty winnickiego Józefa Czosnowskiego, rotmistrza chorągwi pancernej. Pozwany Piotr Karwowski, komornik graniczny warszawski, posesor Dołżka[?], ma stanąć na roczkach grodzkich winnickich na instancję ks. Adama Świętopełka Czetwertyńskiego, starościca wayłowskiego[?], posesora wsi Uhłowata[?], oraz Stanisława Korzeniowskiego, cześnikowica lubowskiego[?], Jana Kotowskiego[?] i Józefa Miedziakowskiego[?]. Zarzut: gdy poddani uhłowaccy wracali z Wołynia, dokąd z powodu drożyzny wozili zboże na sprzedaż, i nocowali w Dołżku z powodu zamieci, bez żadnej przyczyny zatrzymano ich i zabrano im czworo koni (warte 40 rubli) z dwojgiem sań, weretą, dwoma powrozami, sól za 6 zł i 45 zł gotówką; konie męczono ciągłymi podróżami, a mimo wielokrotnych rekwizycji odmówiono ich zwrotu, z ujmą dla czci księcia. Powodowie żądają zwrotu rzeczy z nawiązką, wynagrodzenia dni roboczych koni (klaczy), szkód i kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 168
Relacja woźnego Mikołaja Derkaczewskiego o doręczeniu w Dołżku[?] pozwu Jana Korzeniowskiego, łowczego drohickiego[?], i Stanisława Korzeniowskiego przeciw Piotrowi Karwowskiemu, komornikowi granicznemu warszawskiemu, o zabór i zbicie parobków z podwodami z Ferdynandowa
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data27 lutego 1768, Winnica (pozew z 20 II, doręczony 24 II 1768)
38Dwoch, Wereta, Rękawic, y Chomąta, Dnia Szostego tego
39miesiąca zabranie y nakilkokrotne rekwizycye wydać
40rekuzowanie
k. 98 (skan 0101, strona prawa – góra)
1rekuzowanie y innych Krzywd poczynienie na Wmci exempla-
2riter ukazać się maiącym do przywrocenia tychże rzeczy gwałto-
3wnie zabranych wraz z Nawiązką do nadgrodzenia Karencyi
4Dni roboczych od Klaczy y uczynienia zawodu w Transpor-
5cie do kompensowania Szkod y Expens Prawnych z tąd pocho-
6dzących y o inne pretensye na Termin wyż oznaczony ci-
7tans sis pariturus et judicialiter responsurus, pisan w
8Winnicy Dnia Dwudziestego Lutego Tysiąc Siedmset Sześć-
9dziesiąt Osmego Roku, De quo praesens Ejusdem Actis Rell. Woźny
10nie umieiący pisać znak Krzyża S. kładnie Mikołay Derkaczew-
11ski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „162” bez skreślonej drugiej numeracji (w opracowaniu akt 168). Sprawa równoległa do aktu 167 (ten sam woźny, ten sam pozwany, ta sama wieś Dołżek[?], zamieć, 6 lutego 1768); tu wyraźnie „Korzeniowski” – poprawia odczyt „Kozieniowski[?]” w akcie 167. Niepewne: „Łowcz. Drohic.[?]” (na marginesie „Ł. D.” – łowczy drohicki?), „Cześnikowicz Lubow.[?]” (lubowski? lubaczowski?), wieś „Rzepieczna[?]” (dzierżawiona przez J. Korzeniowskiego), „Proso[?]” (wyraz zapisany „Pszeny”/„Proso” – zboże, po które jechały podwody; może „pszenicę”). Ferdynandów – wieś w kluczu ostropolskim (Ostropol na Wołyniu), trzymana przez J. Korzeniowskiego zastawem i dożywotnio. „Karencya Dni roboczych” – utrata (brak) dni roboczych klaczy; „zawod w Transporcie” – zawód, szkoda w przewozie.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Tenor sequitur Ejusmodi” – treść następuje takowa; „na instancyą Jnsgra Sądowego y Jego Delat(orów)” – na żądanie instygatora sądowego i jego delatorów; „violata Securitate Publica” – z naruszeniem bezpieczeństwa publicznego; „exemplariter” – surowo, dla przykładu; „citans” – pozywający; „sis pariturus et judicialiter responsurus” – bądź posłuszny i odpowiadaj sądownie; „De quo praesens Ejusdem Actis Relatio” – o czym niniejsza relacja do tychże akt.
Streszczenie
27lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa kijowskiego Mikołaj Derkaczewski zeznał, że 24 lutego doręczył do dworu we wsi Dołżek[?] pozew grodu winnickiego z 20 lutego 1768, wydany w imieniu starosty winnickiego Józefa Czosnowskiego. Pozwany Piotr Karwowski, komornik graniczny warszawski, posesor Dołżka[?], ma stanąć na roczkach na instancję Jana Korzeniowskiego, łowczego drohickiego[?], zastawnego i dożywotniego posesora Ferdynandowa w kluczu ostropolskim oraz dzierżawcy wsi Rzepieczna[?], i Stanisława Korzeniowskiego, cześnikowica lubowskiego[?]. Zarzut: 6 lutego, z naruszeniem bezpieczeństwa publicznego, parobków dworskich jadących z podwodami z Ferdynandowa do Rzepiecznej[?] po jagły, proso[?] i inny transport, którzy z powodu zamieci nocowali w Dołżku, okrutnie pobito i zabrano im klacz, sanie, dwie siermięgi, weretę, rękawice i chomąto; mimo kilkakrotnych rekwizycji nie oddano rzeczy. Powodowie żądają zwrotu z nawiązką, wynagrodzenia straconych dni roboczych klaczy i szkody w transporcie, szkód i kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża. (Sprawa równoległa do aktu 167.)
Akt nr 169
Manifestacja Zusia Ickowicza imieniem kahału lityńskiego przeciw Ignacemu Świdzińskiemu, staroście lityńskiemu, Hieronimowi Duntenowi, ekonomowi, i innym oficjalistom, urzędowi miejskiemu i gromadzie Lityna o uciski kahału
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data27 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 98 (skan 0101, strona prawa, od ok. 27% wysokości) – k. 98v (skan 0102, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 98 (skan 0101, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y przedemną Woycie-
17go y Abramka Aronowicza, wraz z Kahałem Dobr Wsiow
18Woiaczyna y Sosenki Arędę wyciągnioną trzymać przy-
19muszą. Ur. zas Dunten Ekonom Lit. oskarżony Zusia
20Jtkowicza z Warszawy z Dekretem Assessorskim przybyłe-
21go do Siebie wołać kazał, a zawoławszy nie uważaiąc na
22Salwę w Dekrecie wyrażoną, nayprzod łaić, odgrażać
23się, potym bić chcieć, y pewnieby był Okaleczył gdy-
24by Ur. Olszewski tey nie wyperswadował Złości, y
25Zydka z Ręk Onemu niewydarł, ktoryto Ur. Dunten
26Obwiniony na ten czas prócz innych wielu nie-
27uczciwych y dla uszanowania Akt wyrazić się nie-
28mogących te wymowił słowa = Zydzie zabiię, lecz y
29dam Trzy Czerwone złote, a widząc tak wielką obe-
30lgę Swoią Starozakonny Comparens wynieść y schro-
31nić się musiał, dlatego y dla wyż pomienionych
32przyczyn Contra praenominatos Jnculpatos, tam de va-
33riis illatis Sibi injuriis, quam etiam de nullitate
34Scriptorum iterum iterumque Suo et totius Sy-
35nagogae Litinensis Nomine manifestowawszy się
36prosił mnie Urzędu o przyięcie do Akt, tey Kopii co
37y otrzymał Zus Jtkowicz po Hebraysku podpisany.
38Rell.[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „163” bez skreślonej drugiej numeracji (w opracowaniu akt 169). Manifestant „Zus Jtkowicz” (Zusia Jtkowicza) – w akcie 120 ta sama osoba jako Zuś Ickowicz (obwiniony przez starostę lityńskiego); ciąg sporu kahału lityńskiego ze starostą Ignacym Świdzińskim (akty 120, 135). Wsie „Woiaczyn” i „Sosenka” (Dobr Wsiow Woiaczyna y Sosenki) – zapewne te same, co „Woniaczyn[?]” i „Soszne[?]” w akcie 120 (porzucone arendy starostwa lityńskiego) – tu odczyt pewniejszy. Fragmenty trudne: „z nispcony[?] Kahał iey[?] y owieżywie[?] obciążony” (sens: wcześniej zniszczony i obciążony kahał), „Summy nine[?]”, „klęsk[?]”, „Kondworskiemu[?]” (może „Koniuszemu dworskiemu”), „Małczenko[?]”, „Assawułom[?]” (osawułom), „sumuvendo[?]” (zapewne „submovendo” lub „consulendo”). Pod tekstem dopisek (paraf/„Rell.[?]”) przy kustoszu. „Salwa w Dekrecie wyrażona” = salvus conductus (glejt) dla Żydów z dekretu asesorskiego.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „meliorando Defectum anteriorem hac in re subsecutarum Manifestationum” – poprawiając wcześniejszy brak manifestacji zaszłych w tej sprawie; „Cujusvis Gratialistom” – jakimkolwiek gracjalistom (dzierżawcom z łaski); „idque … omnimode Jndemnitati Suae et totius Synagogae” – i to (dbając) wszelako o bezszkodność swoją i całej synagogi; „Jure Communicativo … cum approbatione supra utrosque conjuges Illustres Magnificos Swidzinskie” – prawem kommunikatywnym (wspólnym dla obojga małżonków), z aprobatą dla obojga jaśnie wielmożnych małżonków Świdzińskich; „abusive” – nadużywając; „ad Asylum Sacro-Sanctae Justitiae” – do schronienia przenajświętszej Sprawiedliwości; „Abusus” – nadużycia; „Salvum conductum a vi JW. Starosty” – glejt (bezpieczny przejazd) od przemocy starosty; „Contra praenominatos Inculpatos, tam de variis illatis Sibi injuriis, quam etiam de nullitate Scriptorum iterum iterumque Suo et totius Synagogae Litinensis Nomine” – przeciw wyżej wymienionym obwinionym, tak o różne wyrządzone sobie krzywdy, jak i o nieważność zapisów, raz po raz swoim i całej synagogi lityńskiej imieniem.
Streszczenie
27lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Żyd Zuś Ickowicz (Jtkowicz) imieniem swoim i całej synagogi (kahału) lityńskiej zamanifestował się – uzupełniając wcześniejsze manifesty – przeciw Ignacemu Świdzińskiemu, staroście lityńskiemu, Hieronimowi Duntenowi, ekonomowi starostwa, Stankiewiczowi i innym gracjalistom starosty, urzędowi miejskiemu Lityna (wójtowi Kiryłowi, Pawłowi Małczenkowi[?], Omelkowi Mielnikowi), całej gromadzie miasta oraz ułanom, kozakom i ich pułkownikom, kapralom, dziesiętnikom i osawułom w służbie dworskiej. Starosta, władający starostwem na mocy przywilejów Augusta III (prawem wspólnym obojga małżonków Świdzińskich), nadużywa władzy: uciska zniszczony już kahał narzucaniem arend, wymuszaniem kontraktów i wypłat bez kwitów, egzekucjami i pozwalaniem włości na krzywdy Żydów. Kahał uzyskał w sądach asesorskich JKM dekret ukracający nadużycia wraz z glejtem (salvus conductus), lecz to tylko wzmogło nienawiść: starosta dalej narzuca arendy i zmusza Abramka Zyska Hodowanego i Abramka Aronowicza wraz z kahałem do trzymania arendy wsi Wojaczyn i Sosenka. Ekonom Dunten wezwał do siebie manifestanta, przybyłego z Warszawy z dekretem asesorskim, i mimo glejtu łajał go, odgrażał się i chciał bić – okaleczyłby go, gdyby Olszewski nie wyrwał mu Żyda z rąk – mówiąc „Żydzie, zabiję, lecz i dam trzy czerwone złote”; manifestant musiał uciekać i się ukryć. Protestuje o te krzywdy i o nieważność wymuszonych zapisów; podpisał się po hebrajsku.
Akt nr 170
Protestacja Antoniego Nadwodzkiego, pisarza komory bohopolskiej, imieniem swoim i oficjalistów Skarbu Koronnego Prowincji Ukraińskiej (M. Rakowskiego i J. Jakubowskiego) przeciw Józefowi Bebnowskiemu, komisarzowi dóbr Bielińskiego, staroście czerskiego, Michałowi Łazowskiemu[?] i Kozakom Siczy Zaporoskiej o pogróżki w sprawie przemytu wołów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
12skiego Sty Czyrskiego, tudzież Ur. Michałowi Łazowskie-
13mu, iakoteż Wasiwym[?] Popadenkowi, Denysowi y innym
14Kozakom Siczy Zaporozkiey do Osob kilkunastu w Gra-
15nicach Polskich znayduiącym się manifestuie y pro-
16testuie się o niewinną wezę[?] WW. Officyalistow Skarbu
17Koronnego Prowincyi Ukraińskiey y Onym niesłusz-
18ne o woły y Konie przez Komorę Bohopol. przemyco-
19ne Sprawy do Przeswietney Kommissyi Skarbu Kor. in-
20tentowanie, a zas naprzeciwko Ur. Łazowskiemu y pomienio-
21nym Uściwym[?] Kozakom Siczy Zaporozkiey o uczynie-
22nie rożnych pogrozek na Zdrowie y Zycie, tak Ur.
23Manifestanta, iakoteż na Osoby WW. Superintendenta
24y Rewizora Generalnego y o inne Pretensye czasu
25Prawa wyrazić się maiące, a tak tenże Ur. Comparens
26zapobiegaiąc całości Skarbu Kor. oraz zdrowia y Zycia
27Swego y wyż wyrażonych Jmieniem powtore mani-
28festowawszy y protestowawszy się salva melioratione
29hujus Manifestationis per citationem Correctione si opus
30fuerit, hanc veram Copiam actis connotari prosit
31co y otrzymał Antoni Nadwodzki mpp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „164” (w opracowaniu akt 170). Ciąg sprawy o przemyt wołów i koni przez komorę bohopolską (akty 157, 162, 163). Tu nazwiska oficjalistów wyraźne: Antoni Nadwodzki (pisarz komory bohopolskiej), Marcin Rakowski (superintendent), Józef Jakubowski (generalny rewizor ceł) – poprawiają odczyty „Jukowski[?]” i tytuł Rakowskiego w akcie 162. Józef Bebnowski – por. akt 119 („Bebnowski[?]”, 164 woły). Niepewne: „Dobr Ruskich[?]”, „Sty Czyrskiego” (starosta czerski?), „Łazowski[?]” (zapisane „Łazowskiemu”, potem skrót „Łaz̃kiemu”), „Wasiwym[?]/Uściwym[?]” (wyraz powtarza się: „Wasiwym Popadenkowi”, „Uściwym Kozakom” – może „wszystkim”?), „wezę[?]” (zapewne „wezwę” – wezwanie, pozew; albo „winę”). Kozacy Siczy Zaporoskiej – kilkunastu, przebywający „w Granicach Polskich”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „Ceł JKMci y Rzeczypltey” – ceł królewskich i Rzeczypospolitej; „Superintendent” – nadzorca (ceł); „Generalny Rewizor” – główny rewizor ceł; „intentowanie” – wytaczanie (sprawy); „salva melioratione hujus Manifestationis per citationem (et) Correctione si opus fuerit” – z zastrzeżeniem poprawy niniejszej manifestacji przez pozew i sprostowania, jeśli zajdzie potrzeba; „hanc veram Copiam actis connotari petiit” – prosił o wpisanie tej prawdziwej kopii do akt; „mpp.” – manu propria.
Streszczenie
27lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Antoni Nadwodzki, pisarz komory bohopolskiej ceł JKMci i Rzeczypospolitej, i imieniem swoim oraz Marcina Rakowskiego, superintendenta, i Józefa Jakubowskiego, generalnego rewizora ceł komór Prowincji Ukraińskiej, zamanifestował się przeciw Józefowi Bebnowskiemu, komisarzowi dóbr Bielińskiego, starosty czerskiego[?], Michałowi Łazowskiemu[?] oraz Kozakom Siczy Zaporoskiej – Popadence, Denysowi i innym (kilkunastu przebywającym w granicach Polski). Zarzuca Bebnowskiemu bezpodstawne wytoczenie oficjalistom Skarbu sprawy przed Komisją Skarbu Koronnego o woły i konie przemycone przez komorę bohopolską, a Łazowskiemu i Kozakom – pogróżki na zdrowie i życie manifestanta, superintendenta i rewizora generalnego. W obronie całości Skarbu Koronnego oraz zdrowia i życia swego i swoich mocodawców powtórnie się zamanifestował, z zastrzeżeniem poprawy przez pozew; podpisał się.
Akt nr 171
Manifestacja z wizją woźnego – Józef Plisowski[?] imieniem Franciszka i Ludwiki z Dönhoffów Ledóchowskich, starostów włodzimierskich, dziedziców klucza tetyjowskiego, przeciw Krasickim, Cieszkowskiemu, Wielhorskim, Bełżeckim i innym dziedzicom i posesorom klucza żywotowskiego oraz ich oficjalistom i Kozakom o wyręby lasów tetyjowskich i pobicie poddanych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data27 lutego 1768, Winnica (zdarzenia 24 XII 1767 – 23 II 1768)
Karty / skanyk. 99 (skan 0102, strona prawa, dół – nagłówek) – k. 99v (skan 0103, strona lewa) – k. 100 (skan 0103, strona prawa) – k. 100v (skan 0104, strona lewa, do ok. 75% wysokości)
14naprzeciwko wyż wspomnianym solennie a powtornie
15manifestuie y protestuie się. Et in verificationem
16Jmpor. Tenże Compns stawił przedemną Urzędem
17Woźnego Gnała Opatr. Andrzeja Przegorzewskiego, kto-
18ry z przytomną Sobie Szlachtą Urr. Jchmć Panami Ja-
19nem Sosnowskim, y Franciszkiem Domarańskim[?]
20zieżdżał w Lasy Tetyjowskie, gdzie więcey nad Trzy
21Tysiące Dębow co naylepszych świeżo y dawna
22ściętych przez Ludzi Klucza Żywotowskiego y całą
23Dębinę wniwecz obroconą zrujnowaną y spustoszo-
24ną przez wyż wyrażonych Ludzi Klucza Żywotowskie-
25go widział y oglądał y tu do Akt przybywszy praw-
26dziwey wizyi Swoiey uczynił Rell. prosząc tak Compa-
27rens Protestacyi, iako y Woźny Wizyi Rell. do Akt o przy-
28ięcie Comparens Jozef Plisowski[?]. Woźny nieumieiący
29pisać, krzyżem S. podpisuie się Andrzey Przegorzewski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „165” (w opracowaniu akt 171). Seria sporów o lasy tetyjowskie Ledóchowskich (por. akty 20, 32, 108–109). Woźny Andrzej Przegorzewski (w akcie 108 „Przegorzeński[?]”) i świadek Jan Sosnowski – ci sami co w akcie 108; drugi świadek tu „Franciszek Domarański[?]” (w akcie 108 „Domaradzki”) – zapewne ta sama osoba. Plenipotent „Józef Plisowski[?]” (Pliszowski?) – w aktach 32 i 108 inny plenipotent (Hłaszyński/Flaszyński). Niepewne: „Podcz. Czersk.[?]” (tytuł Cieszkowskiego), „Ziebrowskim[?]”, „Hołotowski[?]”, „Szygocki[?]”, „Półkownikowi Telyjnieckiemu[?]”, „Szczerba[?]”, „Opatrnego[?]”, „Osieczański[?]”, „Standarnego[?]”, „Tyterenko[?]”, „Liniecki[?] z Kniawy[?]”, wieś „Hołotki[?]” (Hołotek), „Juskowiecki” (= Justkowce, por. akt 108), „Kładniccy[?] pobereżnicy”, „Mikłaszewski[?]”, „Obiazd[?]” (objazd), „wypłukowana[?]” (zapewne „wyprokurowana/wypłacona” – sens: sprawa nierozstrzygnięta), „wrządzenie[?]” (zrządzenie, zniszczenie), „skruż[?]”, „zabiawszy[?]”, „Krzyża Siana[?]”, „Uręż[?]” (zapewne „Urzędownie”/„Ur. Jmć”). Na marginesie lewym przy k. 100v nota ołówkiem „3000”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „Nomine et ex Speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „Trybunał Kor. Lubel.” – Trybunał Koronny Lubelski; „Pobereżnicy” – strażnicy leśni; „Spizy” – włócznie; „Drągi osmalone” – opalane drągi; „Et in verificationem Impor(tatorum)” – a dla poświadczenia wniesionych (zarzutów); „Woźny Gnał. Opatr.” – opatrzny woźny generalny; „Rell. wizyi” – relacja z wizji (oględzin).
Streszczenie
27lutego 1768 przed Wojciechem Jagiełłowiczem, ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Plisowski[?], plenipotent Franciszka i Ludwiki z Dönhoffów Ledóchowskich, starostów włodzimierskich, dziedziców klucza tetyjowskiego, zamanifestował się przeciw dziedzicom i posesorom klucza żywotowskiego – Janowi Krasickiemu, chorążemu nadwornemu litewskiemu, i jego synowi Józefowi, staroście wysockiemu, Elżbiecie z Rejów Krasickiej, starościnie mereckiej, Ignacemu Cieszkowskiemu, Wielhorskim, Bełżeckim (matce, chorążynie zwinogrodzkiej, i synom), Moszyńskim, Ziebrowskim[?], Kappenhausom i innym – oraz ich oficjalistom (Zaleskiemu, gubernatorowi żywotowskiemu, administratorom Hołotowskiemu[?], Szygockiemu[?], Sitkowieckiemu, pułkownikowi Gurskiemu), chorążemu Iwanowi Palijowi i Kozakom żywotowskim (ataman Leszko Plasenko, osauł Andrij Szczerba[?] i in.). Mimo toczącej się w Trybunale Koronnym sprawy granicznej między Tetyjowszczyzną a kluczem żywotowskim, obwinieni stale wysyłają podwody do lasów tetyjowskich, wycinają i wywożą dęby: 24 XII 1767 ponad 80 podwód z Sitkowiec i Hołotek[?] z kilkudziesięcioma Kozakami pojmało leśniczego justkowieckiego i grożąc mu śmiercią zabrało drzewo; 26 XII – 40 podwód sitkowieckich wycinało dęby i wypędziło pobereżników; 28 I 1768 podczas objazdu lasów przez Mikłaszewskiego[?] zastano wyrąb; 29 I porucznik z kompanią natknął się na 15 podwód z Hołotek[?], których ludzie z włóczniami i opalanymi drągami rzucili się na nich i okrutnie pobili poddanego justkowieckiego Pawła Zawadę; 21 I 1768 ponad 30 podwód znów wycinało dęby, a Zawadę ponownie pobito i zabrano mu siekierę; 23 II parobków żydowskich wiozących drwa zaprowadzono do Żywotowa i kazano porzucić drwa przy młynie. Woźny generalny Andrzej Przegorzewski z szlachtą Janem Sosnowskim i Franciszkiem Domarańskim[?] oglądał w lasach tetyjowskich ponad 3000 ściętych najlepszych dębów i całą zniszczoną dębinę i złożył relację z wizji; woźny, niepiśmienny, podpisał się krzyżem.
Akt nr 172
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie w Kutyszczach i doręczeniu pozwu Stanisława Gallicza[?] i innych przeciw Józefowi Kiełczewskiemu[?], posesorowi Kutyszcz, oraz jego oficjalistom i Żydowi Itkowi[?] o szkody ludziom lemieszowskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data29 lutego 1768, Winnica (areszt i pozew 30 X 1767; pozew z 26 X 1767)
Karty / skanyk. 100v (skan 0104, strona lewa, od ok. 75% wysokości) – k. 101 (skan 0104, strona prawa) – k. 101v (skan 0105, strona lewa, górne ok. 40%)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 100v (skan 0104, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y
4przedemną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namie-
5snikiem protunc Burgrabstwa Grodz. Winn. stanow-
6szy oczewisto Woźny Gnał. Wwa Bracł. y Jnn. Opatrzny
7Michał
k. 101 (skan 0104, strona prawa)
1Michał Radlinski w moc wierney y Skuteczney Rell. Swo-
2iey iawnie, oczewisto, y dobrowolnie zeznał, iż On Roku
3przeszłego Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Siodmego, Dnia
4Trzydziestego Octobris maiąc przy Sobie Stronę Szlachty
5Ludzi wiary godnych Urr. Jchmw Panow Franciszka
6Kwiatkowskiego, Stanisława Woynowskiego[?] majoris
7ac evidentioris Testimonii gratia Sibi adhibitos był w
8Dobrach Kutyszczach we Dworze gdzie będąc, a zastaw-
9szy Ur. W. Jmć Pana Jozefa Kiełczewskiego[?] u Onegoż
10Ur. Cujusvis Nominis Tupaczewskiego[?], Antoniego
17nia Win Prawnych, na Niewiernego Jtka za Grabież
18y Zdzierstwo Poddanych Lemieszow. y bicie, krwawie-
19nie Onych, y o inne Krzywdy y Wiolencye na wyż o-
20znaczony Termin Cit. Act. pozywaią, Sis pariturus
21Terminum attentaturus et ad praemissa omnia judicia-
22liter responsurus. Datt w Winnicy Dnia Dwudziestego
23Szostego Octobris Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Siod-
24mego Roku, De quo praesens Ejusd. Actis Rell. Actis qui
25supra Michał Radlinski ignarus Litt. Crucem S. posuit +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „166” (w opracowaniu akt 172). Od 29 II 1768 wpisy znów przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem pro tunc. Pozwany „Kiełczewski[?]” (zapis „Kietczewskiego/Kiełczewskiego”, na marginesie skrót) – zapewne ten sam, co „Kietczewski[?]” w akcie 147 (myto od podwód); tytuł „Staroście Kahorł.[?]” niejasny. Niepewne: „Woynowski[?]”, „Tupaczewski[?]”, Żyd „Jtko Szynkar[?]/Szafar[?]” (w dwóch miejscach różny zapis), „Podcz. Sorz.[?]” (tytuł Gallicza; na marginesie „P. S.”), „Brudzyński[?]”, „Drański[?]”, „Łaberkowski[?]”, „Kutyszczyki[?]”, „Potlemieszo[?]”, „Opientki[?] czyli Hruby[?]”, „na Kopni[?]” (na kopy?), „Jaworskiego Pomiorga[?]”. W formule pozwu powtórzone „z Osoby y Dobr Wmci ogułem” – dittografia pisarza. Wieś Lemieszówka (Lemieszowki, Ludzi Lemieszowskich), dobra w posesji Gallicza – sąsiadująca z Kutyszczami.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „majoris ac evidentioris Testimonii gratia Sibi adhibitos” – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „Officioso innodavit Aresto” – urzędowym aresztem objął; „benevole” – dobrowolnie; „de Tenore tali” – takiej treści; „Cujusvis Nominis” – jakiegokolwiek imienia; „vel his deficiens in aliis proxime subsequentibus” – albo, gdyby te nie doszły do skutku, na następnych najbliższych; „Delat(ores)” – delatorzy, oskarżyciele; „pro Commodo Sui” – na swoją korzyść; „ad plurimos Rigores” – mimo wielu upomnień; „Cit(ationis) Act(ores)” – powodowie pozwu; „Sis pariturus, Terminum attentaturus et ad praemissa omnia judicialiter responsurus” – bądź posłuszny, stawaj w terminie i na wszystko powyższe odpowiadaj sądownie; „ignarus Litt(erarum) Crucem S. posuit” – nieumiejący pisać postawił znak krzyża.
Streszczenie
29lutego 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny Michał Radliński zeznał, że 30 października 1767 w asystencji szlachty Franciszka Kwiatkowskiego i Stanisława Woynowskiego[?] udał się do dworu w Kutyszczach i tam aresztował u Józefa Kiełczewskiego[?], posesora Kutyszcz, jego sług Tupaczewskiego[?] i Antoniego Skrzypkowskiego oraz Żyda Itka (szynkarza[?]); Kiełczewski przyjął areszt i zobowiązał się dotrzymać go do rozprawy. Następnie woźny położył w izbie pozew starosty winnickiego Józefa Czosnowskiego z 26 października 1767, wzywający pozwanych na roczki grodzkie winnickie na instancję Stanisława Gallicza[?], posesora wsi Lemieszówka, oraz Antoniego Brudzyńskiego[?], Adama Drańskiego[?], Pawła Piaseckiego i Karola Łaberkowskiego[?]. Zarzuty: zabieranie bydła ludziom lemieszowskim przejeżdżającym przez Kutyszcze i obracanie go na swój pożytek mimo upomnień, zabieranie im rzeczy (czapek, pasów), zabranie 200 kop siana z gruntu lemieszowskiego, zajęcie 10 wieprzy z maciorami poddanego Panka Bereźnika i kilkudziesięciu wieprzy dworskich oraz wieprzy Jaworskiego i Drańskiego, a także grabież, zdzierstwo i krwawe bicie poddanych lemieszowskich przez Żyda Itka. Powodowie żądają zwrotu z nawiązką i kar prawnych. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 173
Relacja woźnego Piotra Kramarenki o doręczeniu w Kobrynowej Słobodzie pozwu Szymona Stogowskiego[?], miecznika bełskiego, starosty chrustynieckiego[?], przeciw ks. Aleksandrowi Jabłonowskiemu, wojewodzie nowogródzkiemu, o wydanie zbiegłych poddanych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data29 lutego 1768, Winnica (pozew z 11 I, doręczony 26 II 1768)
Karty / skanyk. 101v (skan 0105, strona lewa, od ok. 42% wysokości) – k. 102 (skan 0105, strona prawa, do ok. 75% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 101v (skan 0105, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodz. Winn. y prze-
4demną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem ptunc
32Roku. De quo praesens Actis Rell. Actis ignarus scribendi Cru-
33cem posuit Piotr Kramarenko +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „167” (w opracowaniu akt 173). Nazwa dóbr Jabłonowskiego zapisana „Zysianki/Zysiańskiego” – pierwsza litera to zapewne „Ł” z ligaturą: Łysianka[?] (klucz łysiański ks. Jabłonowskich na Kijowszczyźnie); wieś „Kobrynowa Słoboda” (Słobody Kobrynowey; „Słobody Kobrynowo-ki[?]”). Powód: nazwisko „Stogowski[?]” (lub „Gogowski”), tytuł „Miecznikowicz[?] Bełzk.” (na marginesie „M. B.” – miecznik/miecznikowicz bełski) i „Sty Chrustynieckiego[?]”; dobra „Chrustinice[?]”, skąd zbiegli poddani. Imiona i przezwiska zbiegów w dużej części niepewne: Szutenko[?], Połyhwa[?], „Jako-Mnyszka[?]” (może Jakow Mnyszko), Hromowenko[?], Sotnenko[?], Hubaczuk[?] (bracia: Jakow, Janko, Paweł, Fedor, Michajło), Hrynkowenko (ojciec Stepan, synowie Fedor Zniewaha[?], Michajło, Iwan, Andrij), Fedor Gubyna[?], Kondrat Sulima. „Ziemstwo[?] Zasiedziałych” – zapewne „ziemstwem zasiedziałych” (osiadłych). Daty pozwu: 11 I 1768, doręczenia: 26 II 1768.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „in Vim Suae verae ac fidelis Relationis palam, publice, libereque recognovit” – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; „de Tenore tali” – takiej treści; „cum tota Supellectili domestica” – z całym sprzętem domowym; „Taxa Prawem y Konstytucyami … opisana” – kara pieniężna za zbiegłego poddanego, określona prawem i konstytucjami sejmowymi; „Sis pariturus, Terminum attentaturus et ad Omnia judicialiter responsurus” – bądź posłuszny, stawaj w terminie i na wszystko odpowiadaj sądownie; „Die Undecima Januarii” – dnia jedenastego stycznia; „ignarus scribendi Crucem posuit” – nieumiejący pisać postawił krzyż.
Streszczenie
29lutego 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa bracławskiego Piotr Kramarenko zeznał, że 26 lutego 1768 doręczył do dworu we wsi Kobrynowa Słoboda, należącej do Łysianki[?], pozew grodu winnickiego wydany 11 stycznia 1768 w imieniu starosty Józefa Czosnowskiego. Pozwany ks. Aleksander Jabłonowski, wojewoda nowogródzki, dziedzic klucza łysiańskiego[?] i Kobrynowej Słobody, ma stanąć na roczkach na instancję Szymona Stogowskiego[?], miecznika(-owicza) bełskiego, starosty chrustynieckiego[?]. Powód, powołując się na prawo i dokonany areszt, żąda wydania osiadłych poddanych, którzy z żonami, dziećmi, końmi, wołami, krowami, owcami i całym dobytkiem zbiegli z dóbr Chrustinice[?] do Kobrynowej Słobody (Łysianki) i tam zostali aresztowani: Iwana Szutenki[?], Fedora Połyhwy[?], Mikity Hromowenki[?], Wasyla Sotnenki[?], braci Hubaczuków (Jakowa, Janka, Pawła, Fedora, Michajła), Stepana Hrynkowenki z synami (Fedorem Zniewahą[?], Michajłem, Iwanem, Andrijem), Fedora Gubyny[?], Kondrata Sulimy i innych, a w razie niewydania – zapłaty taksy przewidzianej konstytucjami za każdego oraz zwrotu szkód i kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 174
Manifestacja z remanifestacją Hieronima Duntena, ekonoma starostwa lityńskiego, imieniem Ignacego Świdzińskiego, starosty lityńskiego, i obywateli Lityna przeciw Żydowi Zusiowi Ickowiczowi o oszczerczy manifest (odpowiedź na akt 169)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data29 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 102 (skan 0105, strona prawa, dół – nagłówek) – k. 102v (skan 0106, strona lewa, z dopiskiem na prawym marginesie) – k. 103 (skan 0106, strona prawa, górne ok. 45%)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 102 (skan 0105, strona prawa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn.
4y przedemną
k. 102v (skan 0106, strona lewa)
1y przedemną Janem Jedleckim Jnstigatorem y Namiesni-
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „168” (w opracowaniu akt 174). Bezpośrednia odpowiedź na manifest kahału lityńskiego z 27 II 1768 (akt 169, Zuś Ickowicz przeciw Świdzińskiemu i ekonomowi Duntenowi); por. też akty 120, 135. Zuś Ickowicz zapisany tu „Jtkowicz”. „obratowany” – tak w rękopisie (zapewne „obżałowany” albo „obrażony”); „circumskrypcya” – oszustwo, podejście; „glu-zować” – zapewne „szkalować/lżyć”[?]; „irrealia non nulla” – niektóre rzeczy nierzeczywiste (zmyślenia); „Prokuracya[?] Postępeństwa” – miejsce niepewne; „odkaraiąc[?]”, „Kompanyi[?]”, „nad to ciecze[?]” – niepewne. Dopisek na marginesie (oznaczony krzyżykiem ⊕) wstawiony w tekście po słowie „obratowany”: Zuś miał uzurpować sobie funkcję rabina lityńskiego i jako rabin został wpisany do dekretu komisji asesorskiej, choć nim nigdy nie był i nie miał przywileju.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „circumscriptio” – podejście, oszustwo; „sollenniter” – uroczyście; „abusive” – nadużywając; „Salvus conductus” – glejt, list żelazny; „Sub Protectione Salvi conductus” – pod osłoną glejtu; „irrealia non nulla” – niejedne rzeczy nieprawdziwe; „ut subponitur” – jak się przypuszcza; „inkwizycya” – przesłuchanie świadków; „Peny Prawne” – kary prawne; „jure acturum velle” – że zamierza dochodzić prawem.
Streszczenie
29lutego 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Hieronim Dunten, ekonom starostwa lityńskiego, i – dowiedziawszy się o manifeście wniesionym 27 lutego przez Żyda Zusia Ickowicza, obywatela lityńskiego (akt 169) – w obronie czci i majątku starosty lityńskiego Ignacego Świdzińskiego, swojej oraz wszystkich mieszczan lityńskich zamanifestował się przeciw niemu. Zarzuca, że Ickowicz nadużywa glejtu (salvus conductus) z dekretu Komisji Asesorskiej; pozwany o spłatę długu skarbowego hardo odpowiada zwierzchności i nie chce płacić; uzurpował sobie funkcję rabina lityńskiego i jako rabin wpisał się do dekretu asesorskiego, choć nim nie był i nie miał przywileju; w swoim manifeście pod osłoną glejtu wymyślił oszczerstwa przeciw staroście (wyciąganie zapisów na sumy od synagogi, branie pieniędzy bez kwitów, podburzanie mieszczan przeciw kahałowi) i przeciw manifestantowi i mieszczanom. Celem ma być uniemożliwienie stawiania mieszczan lityńskich jako świadków przeciw kahałowi w nadchodzącym sądzie komisyjnym, uchylanie się od sprawiedliwości i narażanie starosty na koszty. Manifestant zapowiada dochodzenie kar prawnych i zastrzega wolność stawiania nieposzlakowanych mieszczan lityńskich na inkwizycję przed sądami komisyjnymi; podpisał się.
Akt nr 175
Manifestacja Stanisława Kaniewskiego[?] imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, opiekuna Piotra Potockiego, i innych obywateli woj. bracławskiego przeciw kupcom greckim (Niżyńskim, Macedońskim, Bracławskim) i Anatazemu Mikołajowi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data29 lutego 1768, Winnica
Karty / skanyk. 103 (skan 0106, strona prawa, od ok. 50%) – k. 103v (skan 0107, strona lewa, górne ok. 50%)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 103 (skan 0106, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grod. Winn. y prze-
4demną Janem Jedleckim Jnstigatorem y Namiesnikiem
5ptunc Burgrabstwa Grod. Winn. Compns Pter Ur. Jmć Pan
6Stanisław Kaniewski[?] nne et ex Speciali Commisso JWW. Jozefa
25tazemu Mikołajowemu Plenipotentowi y wyż wyrażo-
26nym Grekom Kupcom Jego Principałom de inusitata
27Praxi Spraw ich Praktykowanie de indebita Vexa po-
28wtornie manifestuie się S. S.[?] Kaniewski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „169” (w opracowaniu akt 175). Ciąg sprawy kupców greckich z oficjalistami komór ukraińskich (por. akty 157, 162, 163, 170 – Komisja Skarbu, komora bohopolska): Grecy dochodzą pretensji wobec obywateli woj. bracławskiego i kijowskiego na podstawie rejestrów oficjalistów komór, a ich pełnomocnik Anatazy Mikołajow chce przysięgać za wszystkich. Niepewne: nazwisko plenipotenta „Kaniewski[?]” (podpis „S. S. Kaniewski”), „Ozna-Tyńskiego[?]” (starostwo małoletniego Piotra Potockiego – może „Sty Szczyrzyckiego”/„Ostrzeszowskiego”? – nieustalone), „Franciszka Wwdzica Poznań.[?]” (zapewne Franciszek Potocki, wojewodzic poznański?), „Wezie[?]” (wexie = vexa, nękaniu), „aeci[?]” (actualnemu?). Bractwo greckie „Niżyńskie” – greckie bractwo kupieckie w Niżynie; „Macedońskim” – kupcy macedońscy. Uwaga: „Jnjuriatus Actor” – powód pokrzywdzony.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Quorum subveniendo integritati” – przychodząc z pomocą ich całości (interesom); „a convenendo (praeveniendo) niesłuszney Jmpetycyi” – zapobiegając niesłusznemu oskarżeniu; „penitus” – zupełnie; „ex vi Kupiectwa” – z tytułu kupiectwa; „assumere Onus vindicandi Pretensyi” – przyjąć na siebie ciężar dochodzenia pretensji; „in Suplementum Inquisitionum” – w uzupełnienie inkwizycji (dowodu ze świadków); „ex personali Comparitione Sui in Causa facti acti ex Terminis manifesta praevia Contestatione coram Actis et Relatione edita” – przez osobiste stawiennictwo w sprawie o czyn, po uprzednim zamanifestowaniu przed aktami i ogłoszeniu relacji; „per Testes” – przez świadków; „Super Incorruptionem Testium” – na nieprzekupność świadków; „Intergatorya (interrogatoria)” – pytania (punkty) dowodowe; „econtra” – przeciwnie; „inkonweniencya” – niestosowność; „de inusitata Praxi … de indebita Vexa” – o niezwykłą praktykę … o niesłuszne nękanie; „mp.” – manu propria.
Streszczenie
29lutego 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Stanisław Kaniewski[?] imieniem Józefa Potockiego, krajczego koronnego, starosty leżajskiego, opiekuna małoletniego Piotra Potockiego, oraz innych obywateli województwa bracławskiego (i kijowskiego), w obronie ich interesów i przeciw niesłusznym roszczeniom, zamanifestował się przeciw kupcom i bractwu greckiemu (niżyńskiemu, macedońskiemu, bracławskiemu) oraz ich plenipotentowi Anatazemu Mikołajowowi. Zarzuca, że Anatazy, choć nie jest prawdziwym kupcem i nigdy nie przechodził z towarami przez Ukrainę, mając pełnomocnictwo tylko od niektórych Greków, chce dochodzić pretensji i przysięgać za wszystkich kupców. Tymczasem prawo wymaga, by każdy pokrzywdzony powód osobiście stawał, po uprzedniej manifestacji dowodził przez świadków i rejestrem, gdzie, komu, kiedy i ile pieniędzy dał. Anatazy nie składa sądowi spisanych punktów pretensji ani nie stawia świadków, a gotów przysięgać na cudze pretensje według rejestrów sporządzonych przez oficjalistów komór ukraińskich bez obecności samych Greków. Manifestant protestuje przeciw tej niezwykłej i bezprawnej praktyce oraz nękaniu; podpisał się.
Akt nr 176
Manifestacja Pawła Rakowskiego, miecznika winnickiego, przeciw Jakubowi Zarzyńskiemu[?], cześnikowicowi sieradzkiemu, o niedotrzymanie kontraktu na dostawę potażu do Kazimierza
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data29 lutego 1768, Winnica (kontrakt z 14 I 1767)
Karty / skanyk. 103v (skan 0107, strona lewa, od ok. 72% wysokości) – k. 104 (skan 0107, strona prawa, górne ok. 45%)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 103v (skan 0107, strona lewa – dół)
1Roku Tysiąc Siedmset Szeżdziesiąt Osmego
2Miesiąca Februarii Dwudziestego Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzkiemi Winn.
4y przedemną Janem Jedleckim Jnsgrem y Namiesni-
5kiem Burgrabstwa Grod. Winn. Compns Pter W. Jmć Pan
6Paweł Rakowski Miecz. Winn. będąc mocno pokrzyw-
7dzonym od W. Jmć Pa Jakuba Zarzyńskiego[?] Cześnikowicza
8Sieradz. ato w nie dotrzymaniu Kontraktu między ni-
9nieyszym żalącym się z iedney, a W. Obżałowanym z
10Drugiey
k. 104 (skan 0107, strona prawa)
1Drugiey Strony względem Potażu Roku Tysiąc Siedmset
2Sześćdziesiąt Siodmego Dnia Czternastego Januarii Spi-
3sanego solennie naprzeciwko temuż W. Zarzyńskiemu[?]
4manifestuie się y protestuie o to, iż W. Zarzyński[?] wziow-
5szy Czerwonych Złotych Sześćset u niniejszego Manifestan-
6ta na Szapuntow Potażu Sto pięćdziesiąt, każdy Szapunt
7rachować się maiący po Czerwonych Złotych Cztery, a
8opisawszy się, tenże Potaż Swoiemi podwodami przysta-
9wić do Kazimierza, iednak niedotrzymuiąc tego opi-
10sania Swego, dał tylko Szapuntow Osmdziesiąt Cztery
11y Lytch[?] Osmnaście, Podwod zas lubo dał Pawłonnych[?]
12Siedmnaście pod Potaszu[?] Siedmnaście, iednak na
13Expens naymnieyszego Szelunga ad mentem Kontra-
14ktu nie dał, a tak niniejszego Kwerulanta do znaczney
15Expensy przyprowadził bo musiał złotych Pięćset na
16wspomniane podwody dać y Expensować, a tak z przy-
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „170” (w opracowaniu akt 176). Nazwisko obwinionego zapisane „Zarzyński/Zarczyński” (na marginesie „Zarzyńskim C. S.” – cześnikowic sieradzki); por. dzierżawcę „Zarczyński” w akcie 54 – możliwe, że ta sama rodzina; stąd [?]. „Szapunt” = szyfunt (niem. Schiffpfund), jednostka wagi stosowana w handlu potażem (ok. 160 kg); „Lytch[?]” – zapewne lispunt (Liespfund, 1/20 szyfunta) – odczyt niepewny. „Pawłonnych[?]” i „pod Potaszu[?]” – niepewne (sens: dał 17 podwód pod potaż). Kazimierz – zapewne Kazimierz nad Wisłą (port spławu zboża i potażu do Gdańska). „Szelung” – szeląg. Na prawym marginesie k. 104 znak ołówkiem „15”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „ad mentem Kontraktu” – zgodnie z myślą (treścią) kontraktu; „Kwerulant” – skarżący się; „windykować” – dochodzić (prawnie).
Streszczenie
29lutego 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Paweł Rakowski, miecznik winnicki, i zamanifestował się przeciw Jakubowi Zarzyńskiemu[?], cześnikowicowi sieradzkiemu, o niedotrzymanie kontraktu na potaż zawartego 14 stycznia 1767. Zarzyński wziął od manifestanta 600 czerwonych złotych na 150 szyfuntów potażu (po 4 czerwone złote za szyfunt) i zobowiązał się dostarczyć potaż własnymi podwodami do Kazimierza; dostarczył jednak tylko 84 szyfunty i 18 lispuntów[?], a dając 17 podwód, nie pokrył zgodnie z kontraktem ani szeląga kosztów, tak że manifestant musiał wydać na podwody 500 złotych. Rakowski, ponosząc z tego krzywdę, zapowiada dochodzenie jej prawem; podpisał się.
Akt nr 177
Protestacja z wizją woźnego – Józef Zybkiewicz[?] imieniem Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, dziedzica Mikulińców, przeciw Marcinowi i Katarzynie z Nikłowskich[?] Dydyńskim, kasztelanom lubaczowskim, dziedzicom Dziepłowiec[?], i ich ekonomowi, leśniczemu, pobereżnikom i Kozakom o pobicie poddanych mikulinieckich w lesie
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data29 lutego 1768, Winnica (zdarzenie 27 II 1768)
Karty / skanyk. 104 (skan 0107, strona prawa, od ok. 55% wysokości) – k. 104v (skan 0108, strona lewa) – k. 105 (skan 0108, strona prawa, górne ok. 55%)
9iego zbroczone, na ktorych kawałami krew leżała. Na
10Jwanie Słobodziannikowi w Jzbie iego widział w Głowie
11z przodu nad czołem raz ieden Spisą pchnięty, Rękę
12lewą y Bok lewy, łaty[?], zbite, y krwią ociekłe widział
13y oglądał, po ktorym widzeniu y oglądaniu Ran, y
14Razow, Słyszał od tychże rannych, y zbitych Ludzi, że te
15pobicie y poranienie od Pobereżnikow y Kozakow Dzieplo-
16wieckich nastąpiło, w czym wszystkim Szlachtą Sobie
17przytomną oświadczywszy się z tamtąd odjechał y tu
18przybywszy przedemną Urzędem uczynioney Wizyi
19zeznał Rell. Kiryło Zaiąc Woźny pisać nie umieiąc
20czyni znak Krzyża Swiętego kładnie Kiryło Zaiąc +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „171” (w opracowaniu akt 177). W nagłówku daty pisarz napisał omyłkowo „Dziewiątego” i skreślił, poprawiając na „Sześćdziesiąt Osmego”. Niepewne: nazwisko plenipotenta „Zybkiewicz[?]” (lub Zytkiewicz), „z Nikłowskich[?]”, dobra „Dziepłowce[?]” (Dziepłowiec, w Dziepłowcach, Dzieplowieckich), „Kiełbasie[?]” (pobereżnik – może przezwisko), „Podzie-jnni[?]” (zapewne „podziemni/podwórni” – sąsiedzi), „Podstawcy[?]”, „Murzynowski[?]”, „Ziglkiewicz[?]”, „porżnowszy[?]”, „pozaskarzazayszłe[?]” (zaskorupiałe?), „Poremniki[?]”, „rądna[?]”, „łaty[?]”. Po akcie, na dole k. 105 i na całym skanie 0109 (k. 105v–106) – wielkie kaligraficzne „Zamknięcie” (zamknięcie akt miesiąca lutego); od k. 107 (skan 0110 prawa) – nagłówek „MENSIS MARTIUS” i akt rękopiśmienny nr 172. K. 106v (skan 0110 lewa) – również „Zamknięcie … Mensis Martius”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens personaliter” – stawający osobiście; „cum attinentiis” – z przynależnościami; „Kasztell. Lubaczow. Mał.” – kasztelanowie lubaczowscy, małżonkowie; „nomine, quo supra, iterate protestował się” – imieniem jak wyżej ponownie protestował; „Et in verificationem Impor(tatorum)” – a dla potwierdzenia wniesionego; „Woźny Gnał.” – woźny generalny; „Spisy” – włócznie; „Ratyszcza” – drzewca (włóczni); „Rell. Wizyi” – relacja z oględzin.
Streszczenie
29lutego 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i ówczesnym namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, Józef Zybkiewicz[?], imieniem Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, dziedzica Mikulińców, w obronie zdrowia i życia jego poddanych zaprotestował przeciw Marcinowi i Katarzynie z Nikłowskich[?] Dydyńskim, kasztelanom lubaczowskim, posesorom dóbr Dziepłowce[?], ich ekonomowi Józefowi Mirowskiemu, leśniczemu Rudnickiemu, pobereżnikowi Kiełbasie[?] i kilku uzbrojonym Kozakom. 27 lutego 1768 leśniczy z pobereżnikami i Kozakami napadł w lesie mikulinieckim na poddanych Fedora Rybaka, Petra Szateckiego[?] i Iwana Słobodziannika, rąbiących tam drwa, okrutnie ich pobił i pokłuł włóczniami; sąsiedzi, słysząc jęki, przywieźli ich ledwie żywych na saniach do domów; Szatecki miał głowę tak pocięty, że krwią zalał całą chałupę i krwawienie zatamowano dopiero nazajutrz. Napastnicy oświadczali, że mieli taki rozkaz od pana. Kasztelan, zawiadomiony listownie, obiecał przysłać kogoś do oględzin rannych, lecz tego nie uczynił i nie wspomniał o ukaraniu winnych. Ranni nie mogli stawić się osobiście; woźny generalny Kiryło Zając, ze szlachtą Tomaszem Murzynowskim[?] i Andrzejem Ziglkiewiczem[?], obejrzał w Mikulińcach rannych: Rybaka z ranami głowy, rozciętą lewą ręką od szyi do dłoni oraz zbitym lewym bokiem i piersiami; Szateckiego z dwiema głębokimi ranami głowy z naruszeniem kości, leżącego we krwi; Słobodziannika z raną od włóczni nad czołem i zbitym lewym bokiem i ręką; ranni zeznali, że pobili ich pobereżnicy i Kozacy dziepłowieccy. Woźny, niepiśmienny, postawił znak krzyża.
Akt nr 178
Manifestacja Mikołaja Zawadzkiego imieniem Stanisława z Kozarzewa Borzęckiego, cześnika wyszogrodzkiego, przeciw Ignacemu Świdzińskiemu, staroście lityńskiemu, i dyspozytorowi Perekładowskiemu o zabranie poddanych z Werbołodyniec[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 marca 1768, Winnica
Karty / skanyk. 107 (skan 0110, strona prawa) – k. 107v (skan 0111, strona lewa, górne ok. 40%)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 107 (skan 0110, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset Sześćdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca Martii Pierwszego, Dnia,
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz-
4kiemi Winnickiemi, y przedemną Janem Jedleckim
5Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Gro-
6du Winnickiego, Comparens Perter Ur. Jmć Pan Miko-
7łai Zawadzki Jmieniem y Wyraźney woli W. Jmć
8Pana Stanisława z Kozarzewa Borzęckiego Cze-
9śnika Wyszogrodz. Dobr Wsi Jhnatek y inn. Posseso-
10ra Pryncypała Swego na Pko JW. Jgnacemu Swi-
11dzinskiemu Star. Lityns. Panu, Ur. jakiego kol-
12wiek Jmienia Perekładowskiemu Dyspozytorowi
13Wsi Kisielowa tegoż JW. Sty Lityns. Swiadczy y
14Manifestuie się o To, iż JW. Obżałowany a Osob-
15liwie Ur. Perekładowski przyiechawszy z Ludźmi
16do Dobr Wsi Werbołodyniec[?], z Jhnatek Possessyi W.
17Comtis Prpała podległey y namowiwszy Wasyla Mar-
18czuka z Jhnatek, Ostapa Kuśnierza y Hawryła
19Musijczuka z Werbołodyniec[?] w Nocy z Żonami
20Dziećmi Chudobą y Całym Gospodarstwem
21zabrał, y wprzod do Wsi Kisielowa, przy Konwo-
22iu, gdzie Dni Kilka przechowuiąc trzymał a po-
23tym do Dobr Wsi Woniaczyna na Słobodę
24zaprowadził. O czym gdy się W. Comtis Prpał.
25dowiedzieć mogł, gdzie y w ktorych Dobrach
26wyż rzeczeni Poddani znayduią, przyiechawszy
27Sam z Rekognicyą do JW. Sty Lityns. o wyda-
28nie Onych iako swoich własnych upraszał
29y lubo JW. Sta Wasyla Marczuka, Hawryła
30Musijczuka
k. 107v (skan 0111, strona lewa)
1Musijczuka samych tylko Chłopow do Miasta Li-
2tyna sprowadzić kazał, że wraz Żony Dzieci
3Chudoba y inne Rzeczy Gospodarskie na Gruncie
4Dobr Wsi Woniaczyna zostały, w przod Kwit ni-
5by z Oddanych Poddanych z Żonami Dzieć-
6mi y Chudobą na Wym Comtis Prypale wy-
7mogł a potym gdy W. Comtis Prpał po Żo-
8ny y Chudobę tychże Poddanych posłał, nietyl-
9ko Żon y Chudoby Onych niewydał, O czem
10ieszcze przez Subordynacyą Pracowitego Wa-
11syla Marczuka ut Supponitur zmowić dys-
12ponował y tak Wasyla Marczuka Zięcia
13iako y Ostapa Kuśnierza Teścia z Żonami
14Dziećmi y Chudobą nie wydawszy do tych Czas
15u Siebie trzymaią. O co wszystko Ur. Comtis
16Nomine Cujus Supra Pko wyż wyrażonym
17Obżałowanym iako tez O nieważność Kwitu
18niby z wydanych Poddanych nastąpionego po-
19wtornie Manifestuie się M. Zawadzki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „172” – pierwszy akt marca 1768 (k. 107, nagłówek „MENSIS MARTIUS”); od tego miejsca nowa, kaligraficzna ręka pisarska. Przed k. 107 – „Zamknięcie” akt lutego (skany 0109–0110 lewa). Mocodawca: Stanisław z Kozarzewa Borzęcki, cześnik wyszogrodzki, posesor wsi Ihnatki (Jhnatek) – por. J. Borzęckiego w aktach 115–116. Wieś „Werbołodyńce[?]” (do Dobr Wsi Werbołodyniec; z Werbołodyniec) – odczyt niepewny; wieś Woniaczyn (starostwo lityńskie) – potwierdza odczyt z aktu 120 (w akcie 169 zapisane „Woiaczyn”). „Wasyla Mar-czuka” – w pierwszym wierszu koniec wyrazu słabo widoczny, ale dalej dwukrotnie „Wasyla Marczuka”. Na prawym marginesie k. 107 ołówkiem „Sava”. „Zięć … Teść” – Wasyl Marczuk zięciem Ostapa Kuśnierza.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens Personaliter” – stawający osobiście; „Comtis Prpał (Comparentis Principał)” – mocodawca stawającego; „Rekognicya” – tu: uznanie, okazanie (dowód własności poddanych); „ut Supponitur” – jak się przypuszcza; „Subordynacya” – namowa, podstawienie; „Nomine Cujus Supra” – imieniem jak wyżej; „mp.” – manu propria.
Streszczenie
1marca 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Mikołaj Zawadzki imieniem Stanisława z Kozarzewa Borzęckiego, cześnika wyszogrodzkiego, posesora wsi Ihnatki i innych, i zamanifestował się przeciw Ignacemu Świdzińskiemu, staroście lityńskiemu, oraz Perekładowskiemu, dyspozytorowi wsi Kisielów w starostwie lityńskim. Perekładowski przyjechał z ludźmi do wsi Werbołodyńce[?] (w posesji Borzęckiego), namówił poddanych Wasyla Marczuka z Ihnatek oraz Ostapa Kuśnierza i Hawryła Musijczuka z Werbołodyniec[?] i nocą zabrał ich z żonami, dziećmi, dobytkiem i całym gospodarstwem, najpierw do Kisielowa, gdzie trzymał ich pod konwojem kilka dni, a potem na słobodę do wsi Woniaczyn. Borzęcki, dowiedziawszy się o tym, pojechał osobiście do starosty z dowodem i prosił o wydanie poddanych; starosta kazał sprowadzić do Lityna tylko samych mężczyzn – Marczuka i Musijczuka – a żony, dzieci i dobytek zostały w Woniaczynie; wcześniej wymógł na Borzęckim kwit, jakoby poddani zostali wydani. Gdy Borzęcki posłał po żony i dobytek, nie tylko ich nie wydano, lecz podburzono Marczuka do ucieczki, i tak Marczuka i jego teścia Ostapa Kuśnierza z rodzinami i dobytkiem do dziś zatrzymują. Manifestant protestuje o to i o nieważność kwitu; podpisał się.
Akt nr 179
Relacja woźnego Pawła Osadczuka[?] o areszcie poddanych Ostapa Kuśnierza i Wasyla Marczuka w Woniaczynie na rekwizycję Stanisława z Kozarzewa Borzęckiego, cześnika wyszogrodzkiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 marca 1768, Winnica (areszt 29 II 1768)
Karty / skanyk. 107v (skan 0111, strona lewa, od ok. 40% wysokości) – k. 108 (skan 0111, strona prawa, górne ok. 45%)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 107v (skan 0111, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Marca Pierwszego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodzkiemi
4Winnickiemi y przedemną Janem Jedleckim Jnstygato[rem]
1gratia sobie do tego Aktu wziętych, był w Dobrach Wsi
2Woniaczynie do Sttwa Lityńskiego należącey y w
3Zamku Lityńskim gdzie będąc Pracowitych Ostapa
4Szeruka[?] Kuśnierza z Werbołodyniec[?] y Wasyla Marczuka
5Zięcia onego z Jhnatek Possessyi W. Affektanta do
6Dobr Wsi Woniaczyna zbiegłych y tam będących
7z Żonami Dziećmi Końmi Wołami Chudobą y całym
8Sprzętem Domowym w Grzywnach Prawem opisanych
9każdego z osobna Aresztował y przyporęczył. Ktory Areszt
10tak Woyt y Gromada Woniaczynieckiego[?] iako y Ur. Gubér-
11nator Zamku Lityńskiego za pomienionych Zbiegow
12Jmieniem JW. Pryncypała Swego benevole przyiow-
13szy do rozprawy Prawney dotrzymać deklarowali, y sub-
14mittowali się, w czym Woźny Szlachtą sobie przytomną
15oświadczywszy się z tamtąd powrocił y tu do Akt przybyw-
16szy przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu Swego uczy-
17nił y zeznał Relacyą. de quo praesens Actis Relatio, Actis
18qui supra Jgnarus Literarum Crucem S. posuit Paw[eł]
19Osadczuk[?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „173” (w opracowaniu akt 179). Bezpośredni ciąg aktu 178 (manifestacja Borzęckiego): woźny aresztował w Woniaczynie i w zamku lityńskim zbiegłych poddanych Ostapa Kuśnierza i jego zięcia Wasyla Marczuka. Niepewne: nazwisko woźnego „Osadczuk[?]” (dwa razy, w podpisie urwane), „Łusiński[?]”, „Szeruka[?]” (przezwisko/nazwisko Ostapa – tu „Szeruka Kuśnierza”), wieś „Werbołodyńce[?]” (tu zapisane „Werbołożyniec”?), „Woniaczynieckiego[?]”. Woźny generalny województwa podolskiego. Na prawym marginesie ołówkiem „3”.
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Majoris evidentiorisque testimonii gratia” – dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „Affektacya y Prawna Rekwizycya” – żądanie i prawne wezwanie; „przyporęczył w Grzywnach Prawem opisanych” – oddał pod poręczenie pod grzywnami prawnymi; „benevole” – dobrowolnie; „submittowali się” – zobowiązali się; „de quo praesens Actis Relatio … Ignarus Literarum Crucem S. posuit” – o czym niniejsza relacja do akt; nieumiejący pisać postawił znak krzyża.
Streszczenie
1marca 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, woźny generalny województwa podolskiego Paweł Osadczuk[?] zeznał, że 29 lutego 1768, na żądanie Stanisława z Kozarzewa Borzęckiego, cześnika wyszogrodzkiego, w asystencji szlachty Macieja Grodeckiego i Wojciecha Łusińskiego[?], udał się do wsi Woniaczyn (starostwo lityńskie) i do zamku lityńskiego i tam aresztował zbiegłych z dóbr Borzęckiego poddanych – Ostapa Szeruka[?] Kuśnierza z Werbołodyniec[?] i jego zięcia Wasyla Marczuka z Ihnatek – z żonami, dziećmi, końmi, wołami, dobytkiem i całym sprzętem domowym, oddając ich pod poręczenie pod grzywnami prawnymi. Wójt i gromada woniaczyniecka oraz gubernator zamku lityńskiego imieniem starosty przyjęli areszt i zobowiązali się go dotrzymać do prawnego rozstrzygnięcia (por. akt 178). Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 180
Manifestacja Jana Chorzewskiego, sędziego ziemskiego czernihowskiego, przeciw Joannie z Jasiłkowskich[?], primo voto Tomaszewskiej, secundo voto Steckiej, podsędkowej ziemskiej włodzimierskiej, o kontrakt rezygnacji dóbr Połonne
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 marca 1768, Winnica
Karty / skanyk. 108 (skan 0111, strona prawa, od ok. 50% wysokości) – k. 108v (skan 0112, strona lewa, do ok. 62% wysokości)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 108 (skan 0111, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt, Osmego
2Miesiąca Marca Pierwszego, Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz-
4kiemi Winnickiemi y przedemną Janem
5Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem
6Burgrabstwa Grodu Winnickiego
7Comparens Personaliter W. Jmć Pan
8Jan Chorzewski Sędzia Ziemski
9Czernichowski przestrzegaiąc Całości Swo-
10iey na przeciwko Wielm. Joannie seu alius
11Nominis
k. 108v (skan 0112, strona lewa)
1Nominis z Jasiłkowskich[?] Primi Voti Toma-
2szewskiey Secundi Voti Steckiey Podsędkowey
3Ziemskiey Włodzimirskiey Manifestuie się w ten ni-
4żey Opisany Sposob y o to, iż Taż W. Jmć Pani Te-
5raznieysza Stecka iescze na ten Czas będąc in
6viduali Statu po Smierci S. P. niegdy W. Toma-
7szewskiego Sutkownika[?] Jmci Małżonka Swego Pier-
8wszego Spisawszy Kontrakt Resignationis na Dobra
9Wieś Połonne cum attinentiis w Wwtwie Wołyńs. a
10Powiecie Łuckim leżące y Jnne bez uwiadomie-
11nia y Rezerwy W. Manifestanta na też Dobra Dona-
12cyą w tymże Grodzie Łuckim in Personam W. Ma-
13nifestanta zeznała, nie dawszy należytey Jnforma-
14cyi tak o Stanie tych Dobr iakoteż Długach
15Prawach y Jnnych wszelkich Pretensyach do tych
16Dobr ściągaiących się, bez ktorey aby W. Ma-
17nifestans dalszey na potym nie poniosł
18Szkody y owszem Ktorey kolwiek wynikaiącey
19Prawną nie był wyprowadzony Jnwolucyą
20de Diligentia Sui Manifestuie się Sal-
21va Praesentis Manifestationis Melioratione Jan
22Chorzewski Sędzia Ziemski Czernichow.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt Opusa (sesja 11 X 2026). W rękopisie numer „174” (w opracowaniu akt 180). Na marginesie tytuł obwinionej „Podsędkowey Ziem. Łuckiey[?]”, w tekście wyraźnie „Podsędkowey Ziemskiey Włodzimirskiey” – rozbieżność; za tekstem: podsędkowa włodzimierska. Niepewne: nazwisko rodowe „Jasiłkowskich[?]” (Jasitkowskich?), „Sutkownika[?]” (tytuł/urząd pierwszego męża – może „Podstolica” lub „Skarbnika”?), „in viduali (= viduali) Statu” – w stanie wdowim. Por. akt 160: Jan Chorzewski, pisarz grodzki winnicki, nieżyjący – tu inny Jan Chorzewski, sędzia ziemski czernihowski. Dobra Połonne w pow. łuckim woj. wołyńskiego (nie mylić z miastem Połonne).
Objaśnienia i tłumaczenia łaciny: „Comparens Personaliter” – stawający osobiście; „seu alius Nominis” – albo innego imienia; „Primi Voti … Secundi Voti” – z pierwszego męża … z drugiego męża; „in viduali Statu” – w stanie wdowim; „Kontrakt Resignationis” – kontrakt rezygnacji (zrzeczenia się, odstąpienia) dóbr; „cum attinentiis” – z przynależnościami; „Donacya … in Personam W. Manifestanta” – darowizna na osobę manifestanta; „Involucya” – uwikłanie (w proces); „de Diligentia Sui” – o swą staranność (dla zabezpieczenia się); „Salva Praesentis Manifestationis Melioratione” – z zastrzeżeniem poprawy niniejszej manifestacji.
Streszczenie
1marca 1768 przed Janem Jedleckim, instygatorem i namiestnikiem burgrabstwa winnickiego, stanął osobiście Jan Chorzewski, sędzia ziemski czernihowski, i w obronie swoich interesów zamanifestował się przeciw Joannie z Jasiłkowskich[?], primo voto Tomaszewskiej, secundo voto Steckiej, podsędkowej ziemskiej włodzimierskiej. Gdy była jeszcze wdową po pierwszym mężu Tomaszewskim, spisała kontrakt rezygnacji dóbr wsi Połonne z przynależnościami w powiecie łuckim woj. wołyńskiego i innych, a następnie, bez wiedzy i zastrzeżenia manifestanta, zeznała w grodzie łuckim donację tych dóbr na jego osobę, nie udzieliwszy mu należytej informacji o stanie dóbr, długach, prawach i wszelkich pretensjach z nimi związanych. Aby nie ponieść z tego szkody ani nie zostać wciągniętym w proces, manifestant zastrzega się dla swego bezpieczeństwa, z prawem poprawy manifestacji; podpisał się.