Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 14 z 21
Akty 341–380
Wpisy od 2 maja 1768 do 25 maja 1768
Akt nr 341
Relacja woźnego generalnego Jana Sawickiego o wizji pobitych poddanych z Kropiwny Niższej i podciętego mostu na rzece Kropiwnej na rekwizycję Jerzego Łęczyńskiego[?], cześnika bracławskiego (sprawcy – z dyspozycji Ostrowskiego, chorążego bracławskiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 maja 1768, Winnica (wizja 13 kwietnia 1768)
Karty / skanyk. 230 (skan 0233, strona prawa, dół – nagłówek i formuła) – k. 230v (skan 0234, strona lewa, górne ok. 63%)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 230 (skan 0233, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maja Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przedemną
4Janem
k. 230v (skan 0234, strona lewa)
1Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa
2Grodzk[iego] Winn[ickiego]. Stanowszy oczewisto Woźny G[e]n[era]l[ny] W[oie]w[ódz]twa Bracł[awskiego] y Jnn[ych]
3Opat[rzny] Jan Sawicki, w moc wierney y skuteczney Rel[acyi] swoiey iawnie
4y dobrowolnie zeznał. Jż on Roku teraźnieyszego Tysiąc Siedmset
5Sześćdziesiąt Osmego Dnia Trzynastego Aprilis był w Dobrach
6wsi Kropiwny niższey nazwaney y na gruncie tyże wsi nad Rze-
7ką Kropiwną także nazwaną z Rekwizycyi W. Jmć Pana Jerzego
8Łęczyńskiego[?] Cześnika Bracł[awskiego] tychże Dobr Dziedzica w przy-
9tomności Urodz. Jchmć Panów Jakuba Bilinskiego y Jędrzeja Gew-
10towskiego[?], gratia do tego Aktu wziętych, gdzie będąc wprzody we
11wsi Kropiwny widział w Domowstwach własnych Roboczego[?] Pro-
12kopa Kiełbasę y Jwana Ganczara Poddanych Kropiwnianskich
13W. Rekwirenta, a vertice ad plantas tudzież po nogach y Rękach
14horrendissime zbitych y śmiertelnie leżących, które zbicie y skalecze-
15nie ciż Poddani mienili być sobie zadane z Dyspozycyi Wiel. Ostrow-
16skiego Chorążego Bracł[awskiego] na Gruncie Kropiwnianskim, potym odie-
17chawszy ztamtąd nad Rzekę Kropiwnę y mieysce mostu Kropiwnian-
18skiego przybył y tam widział Most na tey Rzecze zdawna będący
19świeżo podcięty y z drzewem zruynowany, które podcięcie tego mostu
20y zruynowanie, mienili być także z Dyspozycyi W. Chorążego Bra-
21cł[awskiego]: co widziawszy y oględawszy, przytomną sobie Szlachtą w tym
22oświadczywszy się przybywszy tu do Akt przedemną Urzędem
23uczynił y zeznał, tak zbitych wyż wyrażonych Ludzi Kropiw-
24nianskich iakoteż podciętego mostu wizyą Rel[acyą] prosząc eam Actis
25connotari y otrzymał Woźny nieumieiący pisać Znak Krzyża S[więte]go
26kładnie Jan Sawicki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: nazwisko rekwirenta „Jerzego Łęczyńskiego[?]” (w rękopisie „Lzczyńskiego/Łęczyńskiego”; w nagłówku „Wiel. Lęczyńskiego”) – niepewne. Świadek „Jędrzeja Gew-/towskiego[?]” – niepewne. „Roboczego[?]” przed imieniem Prokopa – słowo niejasne (może określenie poddanego „roboczego”, tj. pańszczyźnianego). Woźny: „G[e]n[era]l[ny] W[oie]w[ódz]twa Bracł. y Jnn[ych] Opat[rzny]” – „Opat.” rozwinięto jako „Opatrzny” (tytuł woźnego); to samo rozwinięcie dotyczy aktu 339 (Tomasz Kłodnicki). Chorąży bracławski Ostrowski – zapewne Bohdan Ostrowski (por. akt 332).
Objaśnienia: „Woźny Generalny” – woźny sądowy działający w województwie (i innych); „Opatrzny” – tytuł grzecznościowy woźnego; „Rekwizycya” – wezwanie (żądanie strony); „gratia do tego Aktu wzięci” – świadkowie zabrani ad hoc do tej czynności; „a vertice ad plantas” – od stóp do głów (dosł. od czubka głowy do podeszew); „horrendissime” – najstraszliwiej; „mienić” – twierdzić; „wizya” – oględziny dokonane przez woźnego; „eam Actis connotari” – aby ją zapisano w aktach.
Streszczenie
2maja 1768 r. w grodzie winnickim woźny generalny województwa bracławskiego Jan Sawicki zeznał, że 13 kwietnia 1768 r., na żądanie Jerzego Łęczyńskiego[?], cześnika bracławskiego i dziedzica dóbr Kropiwna Niższa, w obecności szlachty Jakuba Bilińskiego i Jędrzeja Gewtowskiego[?] przybył do tej wsi. W domach zastał poddanych Prokopa Kiełbasę i Iwana Ganczara, straszliwie pobitych od stóp do głów i leżących w śmiertelnym stanie; twierdzili, że pobito ich z polecenia Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, na gruncie kropiwniańskim. Następnie nad rzeką Kropiwną zobaczył stary most na tej rzece świeżo podcięty i zniszczony – także, jak twierdzono, z polecenia chorążego. Woźny złożył relację z wizji, stawiając znak krzyża.
Akt nr 342
Relacja woźnego Gabriela Nieboraczkowskiego[?] o doręczeniu w Ułowatej[?] pozwu Komisji Skarbu Koronnego (do egzekucji kondemnaty) z instancji instygatora i Franciszka Tomaszewskiego, pisarza komory targowickiej, przeciw ks. Stefanowi i Adamowi Czetwertyńskim oraz Antoniemu Popowskiemu, chorążycowi wojsk koronnych, o cło 2015 zł 20 gr za woły
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 maja 1768, Winnica (doręczenie 26 kwietnia 1768; pozew dan w Warszawie 10 marca 1768)
Karty / skanyk. 230v (skan 0234, strona lewa, dół – nagłówek i formuła) – k. 231 (skan 0234, strona prawa, całość) – k. 231v (skan 0235, strona lewa, górne ok. 25%)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 230v (skan 0234, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maja Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przede-
4mną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Bur-
27ty iako loco peragendae Executionis przypozywa, do zapłacenia
28Summy Dwoch Tysięcy Piętnastu Złotych Pol[skich] Groszy Dwa-
29dziestu y Szelągów Dwoch, Komorze Targowickiey przez Wiel.
30Antoniego Popowskiego za expedycyą Wołów na handel pro-
31wadzonych winney, Skryptem assekurowaney, czyli to przez
32Wmć W. Popowski ex vi assekuracyi na pomienioną Summę
33od Wmć daney, czyli też intercedendo przez Wmciów JO. Xiążęta
34Czetwertyńskie ex vi arestu na Stado Bydło Pasieki zboże y
35inne rzeczy ruchome y nieruchome Urodz. Popowskiego własne na
36Gruncie Dobr Ułowatey[?] znayduiące się zaszłego wraz z pro-
37wizyą
k. 231v (skan 0235, strona lewa)
1wizyą zapłacić należącey, do przystychaniasię? winom prawnym
2in Sublationem Kondemnaty na Wmć wskazaney, maiącym do nadgro-
3dzenia kosztów przez Urodz. Piotrowskiego Strażnika[?] za Wmciów Urodz.
4Popowski ieżdżącego[?] podiętych, do kompensowania Szkod y expens
5prawnych ztąd pochodzących na termin wyż oznaczony citamini
6et adcitamini Sitis parituri et Judicialiter responsuri. Data w War-
7szawie Dnia Dziesiątego Marca Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt
8Osmego Roku. De quo praesens Ejusd[em] M[inisteria]lis Rel[atio] M[inisteria]lis ignarus Li-
9terarum Crucem Sanctam posuit +.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: nazwisko woźnego „Gabryel Nieboraczkowski[?]” – niepewne. Nagłówek „na K. W.[?] S. K.” – skrót niejasny (w tekście „Kommissyą Rzpltey Skarbu Koron.”). Tytuły Czetwertyńskich „St[olni]k[owi][?] y St[arost]owi[?] Utaykowym[?]” – skróty i nazwa niepewne. Nazwa wsi „Ułowatey[?]” (wyżej zapisana nieco inaczej, „Uchtowatey”?) – niepewna. „Jn[sty]g[atora] Sądowego” – rozwinięcie prawdopodobne (w rękopisie „Jngra Sądo-wego”). „do przystychaniasię[?] winom prawnym” (= przysłuchania się winom), „Strażnika[?]”, „ieżdżącego[?]” – niepewne. Pod relacją pisarz zapisał nagłówek i datę protestacji Mnińskiego[?] przeciw Mietelskiemu[?], lecz tekstu nie wpisał (vacat).
Objaśnienia: „Kommissarze Rady Ekonomiczney Skarbu Koronnego” – Komisja Skarbu Koronnego (od 1764), sąd w sprawach skarbowych, m.in. ceł; „Pozew autentyczny … przypozew” – oryginalny pozew/wezwanie dodatkowe; „pozwany y przypozwany” – wezwany i dowezwany; „zawicie” – w terminie zawitym (ostatecznym); „Jnstygator Sądowy” – oskarżyciel publiczny przy Komisji; „Delator” – donosiciel (inicjator sprawy); „Komora Targowicka” – komora celna w Targowicy; „Aktor” – powód; „assekuracya” – zabezpieczenie (gwarancja zapłaty); „kondemnata” – wyrok zaoczny; „loco peragendae Executionis” – w celu przeprowadzenia egzekucji; „expedycya Wołów na handel” – wyprawa (eksport) wołów na sprzedaż; „Szeląg” – drobna moneta (1/3 grosza); „intercedendo” – wstępując (do sprawy) jako interwenienci; „in Sublationem Kondemnaty” – do zniesienia kondemnaty; „citamini et adcitamini Sitis parituri et Judicialiter responsuri” – jesteście pozwani i przypozwani, abyście stawili się i odpowiadali sądownie; „ignarus Literarum Crucem Sanctam posuit” – nie znając pisma, położył znak krzyża.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2maja 1768 r. w grodzie winnickim woźny generalny Gabriel Nieboraczkowski[?] zeznał, że 26 kwietnia 1768 r. zaniósł do dóbr Ułowata[?] w województwie bracławskim i położył na stole we dworze pozew Komisji Skarbu Koronnego (dany w Warszawie 10 marca 1768 r.). Komisja wzywa ks. Stefana (ojca) i Adama (syna) Świętopełków Czetwertyńskich oraz Antoniego Popowskiego, chorążyca wojsk koronnych, na instancję instygatora i delatora Franciszka Tomaszewskiego, pisarza komory targowickiej. Sprawa dotyczy niezapłaconego cła 2015 zł 20 gr i 2 szelągów, należnego komorze targowickiej od Popowskiego za woły pędzone na handel i zabezpieczonego jego skryptem (1765); w 1766 r. zapadła w tej sprawie kondemnata. Popowski ma zapłacić na mocy swojego zabezpieczenia, a Czetwertyńscy, którzy obłożyli aresztem jego stado, bydło, pasieki, zboże i inne rzeczy w Ułowatej[?], są pozwani jako interwenienci; pozwani mają też odpowiadać za koszty strażnika[?] Piotrowskiego i szkody. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż. Pod aktem zapisano tylko nagłówek i datę protestacji Mnińskiego[?] przeciw Mietelskiemu[?] – bez tekstu.
Akt nr 343
Manifestacja i protestacja de gravamine Jana Iwaszkowskiego, dziedzica części Kudyowiec[?], przeciw Wysockiemu, komornikowi ziemi latyczowskiej i sędziemu kondescensji[?], oraz stronie Popowskich o nieważność inkwizycji i krzywdy w sprawie granicznej (dekret urzędu ziemskiego latyczowskiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 232 (skan 0235, strona prawa, od ok. 47%) – k. 232v (skan 0236, strona lewa, górne ok. 20%)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 232 (skan 0235, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maja Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przedemną
4Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa
5Grodz[kiego] Winn[ickiego]. Comparens personal[ite]r Urodz. Jmć Pan Jan Jwaszkowski
6Dobr wsi Kudyowiec[?] pewney części Dziedzic postrzegaiąc całości sub-
7stancyi swoiey, a przychilaiąc się do manifestu de gravamine w Gro-
5Kontrawencyi una cum publicatione przyięte nichcenie, a ztąd w szko-
6dy dalsze wprowadzenie, y o inne krzywdy y szkody, tam pro nolle
7susceptionis contra Officium de gravamine contra Officialem quam
8de nullitate inquisitionum, ac ratione multarum praetensionum Tractu
9causae specificandarum et inquisitiones veras deducendarum iteratis
10manifestatur et protestatur J. J. Jwaszkowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: akt bardzo zawiły i miejscami niespójny składniowo (pisarz powtórzył fragment wiersza – zaznaczono podwójny zapis „y niektóre desideria onego należące teraźniey-”); przepis orientacyjny (#PARTIAL). Nazwisko komparenta „Jan Jwaszkowski” i dobra „Kudyowiec[?]” – potwierdzają odczyt w akcie 337 (Iwaszkowski, dziedzic części Kudyowiec[?]). Tytuł Wysockiego: nagłówek „K. Z. L.” – Komornik Ziemi Latyczowskiey; w tekście dodatkowo „Sędziemu wiązłowemu[?] Kondescensyi[?]” – słowa niepewne (sens: sędzia/komornik prowadzący kondescensję, tj. sąd graniczny na gruncie). „Stronie Wiel. Popowskim” – strona przeciwna w sprawie granicznej (por. akt 342 – Antoni Popowski). „tykato[?]” – niepewne. Podpis „J. J. Jwaszkowski” (Jan J.?).
Objaśnienia: „de gravamine” – o krzywdę (zażalenie na urzędnika); „Gród Latyczowski” – sąd grodzki w Latyczowie (woj. podolskie); „Komornik ziemski” – urzędnik sądu ziemskiego prowadzący sprawy graniczne; „Kondescensya” – zjazd sądu (komornika) na grunt sporny; „desideria” – żądania; „ob nolle suscepti” – z powodu nieprzyjęcia (protestacji); „in proprio Territorio contra Officium Terrestre Latichoviense” – na właściwym terytorium przeciw urzędowi ziemskiemu latyczowskiemu; „de contraventione” – o naruszenie (dekretu); „ad libitum sui” – według swego upodobania; „Sąsiadkowie” – świadkowie-sąsiedzi wprowadzani przy rozgraniczeniu; „de nullitate … Jnkwizycyi” – o nieważność przesłuchań świadków; „Pleni Judicij Terrestris” – pełnego sądu ziemskiego; „Summa przysądzona … nieprezentowanie” – nieokazanie (niezłożenie) zasądzonej sumy; „modernis Protestationis Kontrawencyi una cum publicatione” – obecnej protestacji o kontrawencję wraz z ogłoszeniem; „pro nolle susceptionis” – za nieprzyjęcie; „ratione multarum praetensionum Tractu causae specificandarum” – z racji wielu pretensji, które zostaną wyszczególnione w toku sprawy; „inquisitiones veras deducendarum” – i prawdziwych inkwizycji, które zostaną przeprowadzone.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2maja 1768 r. w grodzie winnickim Jan Iwaszkowski, dziedzic części wsi Kudyowce[?], nawiązując do swego manifestu de gravamine wniesionego w grodzie latyczowskim, zaniósł manifestację i protestację przeciw Wysockiemu, komornikowi ziemi latyczowskiej prowadzącemu kondescensję (zjazd graniczny), oraz przeciw stronie Popowskich. Zarzuca, że urząd nie przyjął jego protestacji, że na kondescensję wprowadzano świadków-sąsiadów według upodobania strony przeciwnej, że zasądzonej dekretami sądu ziemskiego latyczowskiego i kondescensji sumy nie wyliczono w całości (okazano tylko część), a jego protestacji o kontrawencję nie chciano przyjąć – przez co poniósł dalsze szkody. Protestuje przeciw urzędowi i urzędnikowi o krzywdę, o nieważność inkwizycji i z racji innych pretensji, które wyszczególni w toku sprawy (por. akt 337 – spór Iwaszkowskiego z Łężeńskim).
Akt nr 344
Manifestacja i remanifestacja Aleksandra Bożeńca Jełowickiego, łowczego bracławskiego, zastawnego i dożywotniego posesora wsi Skibińce i Płatyńce w kluczu tetyjowskim, przeciw Franciszkowi i Ludwice z Denhoffów Ledóchowskim, starostom włodzimierskim, dziedzicom klucza tetyjowskiego, ich komisarzom (Tomasz Szczuka[?] Markus, cześnik mścisławski, Jan Lipiński) i gubernatorom (Stefan Barzanowski[?], Dominik Zawrocki[?]) o najazdy, wyrąb lasów i naruszanie posesji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data4 maja 1768, Winnica (prawa z nadania ks. Sanguszków; manifesty z 5 kwietnia 1762 i 1767)
Karty / skanyk. 232v (skan 0236, strona lewa, od ok. 20% do dołu) – k. 233 (skan 0236, strona prawa, górne ok. 55%)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 232v (skan 0236, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maja Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Niniejszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przedemną
4Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa
5Grodu Winn[ickiego]. Comparens personal[ite]r W. Jmć Pan Alexander Bożeniec
6Jełowicki Łowczy Bracł[awski] Dobr wsiow Skibińce y Płatyńce w kluczu
7Tetyjowskim zastawny y Dorywotni Possessor przestrzegaiąc całości Sub-
8stancyi swoiey a przychylaiąc się do Praw sobie służących od Niegdy JO Xcia
9Jmci S[więtey] P[amięci] Pawła Janusza[?] Sanguszka Lubartowicza Marszałka Nadwor[nego]
19Manifestans tak o poczynione krzywdy iakoteż de Jrritatione Pos-
20sessione nec non de obiectis, a do Diligentia Praw swoich y Summ
21ażeby zawsze w Swoim podług Prawa zostawały powtórnie a solennie
22manifestuie y remanifestuie się. A. B. Jełowicki Ł[owczy] Bracł[awski]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: przydomek „Bożeniec” (w tekście „Alexander Bożeniec”, w podpisie „A. B. Jełowicki”) – od herbu Jełowickich Bożeniec; odczyt prawdopodobny. „Pawła Janusza[?] Sanguszka” – w rękopisie tak; historycznie marszałkiem nadwornym litewskim był Paweł Karol Sanguszko (zm. 1750), ojciec Janusza Aleksandra – pisarz mógł pomylić imię. „ante[?] Tetyjowskiemu” (może skrót „antea” – dawniej, lub nazwa), „Szczucie[?] Markusowi” (por. akt 310 – Markus, cześnik mścisławski), „Barzanowskiemu[?]”, „Zawrockiemu[?]” – niepewne. Fragment „niebędąc informowani ani o[?] / prawie[?]” i „widząc zycze-[?]/niem … posprzątać[?], iako krótki[?]” – niejasny, przepis orientacyjny. „Lipowskiego[?]”, „Dzerkuią[?] Siano[?] … zarębuią[?]”, „Załączeniu[?]” – niepewne. „Dorywotni” – pisownia pisarza = dożywotni.
Objaśnienia: „zastawny y dożywotni Possessor” – posiadacz dóbr na prawie zastawu i dożywocia; „Lubartowicz” – przydomek Sanguszków (od Lubarta); „ius haereditarium” – prawo dziedziczne; „cessum in Rem … approbowany” – (prawo) scedowane na rzecz komparenta i zatwierdzone; „cum laesione praw” – z naruszeniem praw; „contra securitatem Bonorum et Honorum” – wbrew bezpieczeństwu dóbr i czci; „Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Secundo, Die Quinta Aprilis” – 5 kwietnia 1762; „Sexagesimo Septimo” – 1767; „nomine Eorundem” – w ich imieniu; „Gubernator” – zarządca dóbr (klucza, miasta); „Remanifestować się” – wnieść kontrmanifest; „irrytować Possessyą” – naruszać posiadanie; „Gorzalnia” – gorzelnia; „Konserwa Dobr Lasów” – ochrona lasów w dobrach; „perfekcya” – stan doskonały (zagospodarowania); „abusus Dobr” – nadużycia (zła gospodarka) w dobrach; „de Jrritatione Possessione” – o naruszenie posiadania; „de obiectis” – o stawiane zarzuty; „Diligentia” – staranność (zabezpieczenie) praw.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
4maja 1768 r. w grodzie winnickim Aleksander Bożeniec Jełowicki, łowczy bracławski, zastawny i dożywotni posesor wsi Skibińce i Płatyńce w kluczu tetyjowskim – na mocy praw nadanych jego ojcu Józefowi przez ks. Pawła Sanguszkę, marszałka nadwornego litewskiego, i zatwierdzonych przez ks. Janusza Aleksandra Sanguszkę, dziedzica klucza – zaniósł manifest i remanifest (wobec ich manifestów z 1762 i 1767 r.) przeciw Franciszkowi i Ludwice z Denhoffów Ledóchowskim, starostom włodzimierskim, obecnym dziedzicom klucza tetyjowskiego, ich komisarzom Tomaszowi Szczuce[?] Markusowi, cześnikowi mścisławskiemu, i Janowi Lipińskiemu oraz gubernatorom: tetyjowskiemu Stefanowi Barzanowskiemu[?] i piatyhorskiemu Dominikowi Zawrockiemu[?]. Dobra Skibińce i Płatyńce, niegdyś pustkowie, zagospodarował wielkim kosztem jego ojciec; teraz obwinieni chcą je odebrać: najeżdżają posesję, zrywają granice zachowywane od kilkudziesięciu lat, zaorują pola, wycinają lasy na potrzeby gorzelni i budowle, wykaszają siano, zatrzymują ludzi w Tetyjowie w dni targowe i grożą kozakami, a w aktach formułują niedowiedzione zarzuty złej gospodarki. Manifestant powtórnie protestuje o krzywdy, naruszenie posiadania i zarzuty, zastrzegając swe prawa i sumy (por. akty 309 – Ludwika z Denhoffów Ledóchowska; 310 – Markus, cześnik mścisławski).
Akt nr 345
Relacja woźnego Andrzeja Drozdowskiego o awizacji (zapowiedzi wykupu) Felicjana Kwaśniewskiego, starosty nowosielskiego, posesora zastawnego Hołdakówki[?] i Słobódki Jakimówki, oraz Michała Jełowickiego, starosty bracławskiego, posesora zastawnego Gierbiny[?], na rekwizycję ks. Ludwiki z Pociejów Lubomirskiej, wojewodziny bracławskiej
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data5 maja 1768, Winnica (awizacja 27 kwietnia 1768)
Karty / skanyk. 233 (skan 0236, strona prawa, od ok. 57% do dołu) – k. 233v (skan 0237, strona lewa, górne ok. 25%)
Językpl
Transkrypcja
k. 233 (skan 0236, strona prawa)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Sześćdziesiąt, Osmego.
2Miesiąca Maja, Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przedemną Janem
4Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodz[kiego] Winnicki[ego].
6dowski w moc wierney Rel[acyi] zeznał. Jż on Roku teraźnieyszego Dnia Dwu-
7dziestego Siodmego Kwietnia z Rekwizycyi JO Xiężny Jmć Ludwiki Ło-
8nowaty[?] z Pociejow Lubomirski Woiewodziny Bracł[awskiey] zjeżdżał do Dobr
9wsiow Hołdakowki[?] y Słobódki Jakimowki, gdzie będąc we Dworze ta-
10mecznym w przytomności Urodz. Eustachiusza Gorskiego y Jana Za-
11błockiego do tego aktu wziętych W. Jmć Pana Felicyana Kwaśniewskie-
12go St[arost]y Nowosielskiego Dobr wspomnionych Hołdakowki[?] y Słobody
13Jakimowki zastawnego Possessora obwieścił, tegoż Dnia ztąd odia-
14chawszy był w Dobrach wsi Gierbiney[?], gdzie także we Dworze tamecznym
15w przytomności teyże Szlachty W. Jmć Pana Michała Jełowickiego St[arost]y
16Bracł[awskiego]
k. 233v (skan 0237, strona lewa)
1Bracł[awskiego] tychże Dobr Gierbiney[?] także Zastawnego Possessora podobnie
2uwiadomił, upewniaiąc, Jż JO Xiężna Jmć Woiewodzina Bracł[awska] z mocy
3Konsensu sobie do wykupna wyż wyrażonych Dobr służącego, tak W.
4Jmć Pana Kwaśniewskiego St[arost]y Nowosielskiego z Dobr Hołdakowki[?] y Sło-
5bódki Jakimowki, iakoteż W. Jmć Pana Jełowickiego St[arost]y Bracł[awskiego] z Dobr wsi
6Gierbiney[?] na Terminach z Kontraktow tymże Jchmciom na te Dobra słu-
7żących przypadaiących wykupi y w Dobrach wyż wyrażonych na każ-
8dym z osobna mieysca Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się y tey
9awizacyi zeznał Rel[acyą]. Andrzey Drozdowski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: imię wojewodziny „Ludwiki Ło-/nowaty[?] z Pociejow” – drugi człon niejasny (może drugie imię lub błąd pisarza); „Lubomirski[ey]” – pisarz opuścił końcówkę. Nazwy dóbr „Hołdakowki[?]” (w rękopisie „Hołdakowki”/„Hołdakowski”), „Słobódki Jakimowki” (raz „Słobody Jakimowki”), „Gierbiney[?]” (Gierbina? Hierbina?) – niepewne. Tytuł „St[arost]y” – w rękopisie „Stty”, rozwinięcie prawdopodobne (Michał Jełowicki jako starosta bracławski występuje w aktach 302, 321). Woźny tym razem podpisał się sam (piśmienny).
Objaśnienia: „Awizacya” – urzędowe zawiadomienie (tu: zapowiedź wykupu dóbr zastawnych); „Rekwizycya” – wezwanie (żądanie strony); „Woiewodzina” – żona wojewody; „zastawny Possessor” – posiadacz dóbr wziętych w zastaw (za pożyczoną sumę); „Konsens do wykupna” – zgoda (królewska lub właściwa) na wykup dóbr; „na Terminach z Kontraktow … przypadaiących” – w terminach wynikających z kontraktów zastawnych; „obwieścić, uwiadomić” – zawiadomić.
Streszczenie
5maja 1768 r. w grodzie winnickim woźny generalny województwa bracławskiego Andrzej Drozdowski zeznał, że 27 kwietnia 1768 r., na żądanie ks. Ludwiki z Pociejów Lubomirskiej, wojewodziny bracławskiej, w obecności szlachty Eustachego Górskiego i Jana Zabłockiego, zawiadomił we dworze w Hołdakówce[?] Felicjana Kwaśniewskiego, starostę nowosielskiego, zastawnego posesora Hołdakówki[?] i Słobódki Jakimówki, a tego samego dnia we dworze w Gierbinie[?] – Michała Jełowickiego, starostę bracławskiego, zastawnego posesora tej wsi, że wojewodzina na mocy przysługującego jej konsensu wykupi od nich te dobra w terminach wynikających z ich kontraktów. Woźny złożył relację i podpisał się.
Akt nr 346
Manifest Józefa Pułaskiego, pisarza nadwornego koronnego, starosty wareckiego, marszałka związkowego wojska koronnego (konfederacja barska), w imieniu swoim i skonfederowanych stanów przeciw wojskom rosyjskim – z wpisanymi listami Andrzeja Mokronowskiego, starosty janowskiego, delegata króla i Senatu, odpowiedziami Pułaskiego oraz przechwyconymi raportami rosyjskimi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data5 maja 1768, Winnica (listy: Krystynopol 13 IV, Pohrebyszcze 23 IV, Winnica 6 V 1768; raport rosyjski 22 III 1768)
Karty / skanyk. 233v (skan 0237, strona lewa, od ok. 40%) – k. 234, 234v, 235, 235v, 236, 236v (skany 0237–0240) – k. 237 (skan 0240, strona prawa, górne ok. 22%)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 233v (skan 0237, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maja Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przedemną
4Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa
5Grodz[kiego] Winn[ickiego]. Stawiwszy się osobiście JWiel. Jmć Pan Jozef na Pułaziu[?] Ko-
6strach Grabowie Hosbasy[?] małey y wielkiey Kudynowiach[?] Hołubcza[?] Pu-
7łaski Pisarz Nadwor[ny] Koron[ny] Warecki etc. St[arost]a Towarzysz Chorągwi Ky-
8rasyrskiey[?] Krolewskiey Pułkownik Kawaleryi Orderu Krzyża S[więte]go Marsza-
9łek związkowy Woyska Koron[nego] Swym y skonfederowanych Stanów Rzey-
10pltey y Woyska Koron[nego] Jmieniem. Ten solenny manifest do dawniey-
11szych stosuiąc się manifestów zanosi, y całemu Swiatu do wiadomości
12y uwagi podaie. Jako w czasie pierwszych zamysłów y czynności swo-
13ich JWiel. manifestuiącysię, wiarę wolność y Prawa starodawne narodo-
14we, mocą y siłą exotyczną y zdradliwą przewrotnością niektorych Osob
15w iedney zmowie z Xięciem Repninem Posłem Rossyiskim będą-
16cych, fakcyą y Jntrygą Dyssydencką Samychże tey Oyczyzny odrodnych
17y bezbożnych Synow gwałtownie y podstępnie do zniewagi y upadku
18przyprowadzone y całe zniszczone, et in Actus detestabiles ac monstrosos
19przemienione uczynił przy podniesieniu Generalney w Barze Konfederacyi
20y nastąpionym związku Woyska na Obronę wiary Swiętey Rzymskiey
21Katolickiey y wolności z Rzpltą skonfederowaną sprzymierzonego pu-
22bliczne przyrzecznie przysięgą w Woysku y przed Stanami skonfedero-
23wanemi Rpltey uroczyście uczynioną stwierdzone, iako do ostatniey
24kropli krwie wiary Swiętey Katolickiey Rzymskiey wolności y Praw
25Narodowych z Woyskiem Koron[nym] y cnotliwemi myzami[?] Obywatelami
26krew lać y życie łożyć, przy obronie miłey y kochaney Oyczyzny goto-
27wemi y wraz z temiż w rady y rezolucye potrzebne pod ten czas wcho-
28dzić Porządek[?], ustawy potrzebne Deputacye y woyskowe rozrządzenie
29expedyować
k. 234 (skan 0237, strona prawa)
1expedyować, y to co publicum concernit y co do wszystkich należy wraz
2ze wszystkiemi y z przybranemi do Rady Konsyliarzami czynić y sprawo-
3wać; tak gdy teraz odebrał Listowną odezwę o JWo Jmć Pana Mokranow-
4skiego St[arost]y Janowskiego, iako Delegata z Rady Senatu Warszawskiey z do-
5niesieniem Jż do skonfederowanych Stanów Rpltey w Charakterze Delega-
6ta czyli Posła iedzie y iako iest o swoim y Konfederacyi bespieczeń-
7stwie upewniony wyrazo, a tego bespieczeństwa przyrzeczenie niejest
8dotrzymane, y owszem w tym czasie delegacyi Jego, naywiększe y nay-
9okrutnieysze hostilitates przez Woyska Rossyiskie y niektorych swoich
10Obywatelow y Kommendantow Partyi Podolskiey osobliwie Jmć Pana
11Dzieduszyckiego Cześ[nika] Koron[nego] y na ten czas Regimentarza Partyi po-
12mienioney wraz z Kommendantami Woyska Rossyiskiego, na zniewa-
13gę y zniszczenie Konfederacyi y związku Woyska, w zmowie y konspira-
14cyi będącego dzieją się y iuż Theatrum belli w kraiu wolnym y niewin-
15nym radą przewrotną y złośliwą y zbroyną mocą y siłą woyska Ros-
16syiskiego otwarte. Gdy po zaszłych Aktach Barskich, podniesioney ma-
17znie y chwalebnie Konfederacyi y związku Woyska uczyniona konspi-
18racya na zniszczenie y zniesienie tak zbawiennych y Swiętobliwych
19Aktow na gromienie łapanie więzienie, w Areszt y pod Karawuł branie,
20bicie y zaboy Cnotliwych Obywatelow skonfederowanych y Jch Wodzow
21Konsyliarzow y Marszałkow co nietylko z Listow y Reportow Moskiewskich
22Officierow y własnych Obywatelow odkryło się, ale też y z Samych istot-
23nie wykonanych y na rożnych mieyscach czynionych potyczek y bitw
24krwawych, naypierwey pod Husiatynem między podiazdem JW. Manife-
25stanta pod kommendą Jmć Pana Potockiego Regimentarza będącym, a
26Jmć Panem Dzieduszyckim y Partyą w Jego kommendzie poniewolnie
27będącą po zatrzymaniu y wzięciu w Areszt Posłow od JW. Marszałka
28Związkowego Woyska Koron[nego] destynowanych, ażeby według swoiey przy-
29sięgi y przyrzeczenia w Dunajowcach uczynionego na Eliberacyą z pod
30Arestu y wart Rossyiskiego Woyska JWo Jmć Pana Czackiego Podczaszego[?]
31go Koron[nego] na oswobodzenie y uwolnienie Kraju od tak wielkich ucisków
32y gwałtowności łączył się z JW. Manifestantem czego uczynić zapomniaw-
33szy swoich obowiązków y przysięgi nie chciał, y na niewinnych wiarę
34Swiętą Rzymską Katolicką y wolności utrzymujących zwrócił się do O-
35reża y broni y krwi niewinney rozlania na ten czas dał przyczynę y Sam
36z hańbą y konfuzyą z Placu uszedł, wielu zas bardzo Boga Oyczyznę
37wiarę y wolność kochaiących, Tegoż samego Dnia y nocy do JW. Mar-
38szałka przyszło, y przysięgę na obronę wiary y wolności wykonało y
39teyże nocy Towarzysz z Listami od Jmć Pana Dzieduszyckiego za
40Panem Witem[?]
k. 234v (skan 0238, strona lewa)
1za Panem Witem[?] ku Warszawie wysłany, do niniejszego JWo manifestuią-
2cegosię przyiechał, z ktorych zdrada y konspiracya odkryta. Po tey Akcyi
3Woyska Moskiewskie, marsz Swoy ku Winnicy y Baru obrociły y Offi-
4cerowie Kommendanci Listami y Reportami swojemi, (: ktore się w Ręce naszę
5dostały :) wyiawili zdradę y ułożone sekretnie na Konfederatow machina-
6cye, gdy nazywaiąc Cnotliwych Obywatelow y Mężow Woyskowych Bun-
7townikami, rozkazuiąc Jch prześladować, znosić, Łapać więzić y inne uciąż-
8żenie czynić, iakoż się to na wielu mieyscach ziściło, gdyż z Domow włas-
9nych z Kościołow z Grodow y Kancellaryi gwałtem Woysko Rossyiskie Urzęd-
10nikow Godnych y Szlachtę zabierało, okrucieństwa y ucisku wielkie czy-
11niło, Woyska Konfederackie przestrzegaiąc swoiego Kraiowego y własnego
12bespieczeństwa, do bitew y potyczek krwawych prowokowało. W Konstan-
13tynowie Starym y w Chmielniku mieczem y ogniem odgrażaiąc attako-
14wało, y lubo te attaki y bitwy z Pogromem Woyska Rossyiskiego y stratą
15wielu Jch Ludzi stoczone y szczęśliwie odprawione pokazały męstwo y
16odwagę Rycerstwa Polskiego, przecież się bez krwi rozlania niewinney
17wspoł Braci nieobeszło; Jedni chwalebnie na placu w Obronie Życia
18własnego wiary Swiętey Rzymskiey Katolickiey y wolności polegli, nie-
19którzy w niewolę wzięci, wiele zaś takich co z własnych Domow gwał-
20townie pobrani, y w wielu mieyscach, Dobrach Grodach y Kancellary-
21ach, wielkie y od wiekow niepraktykowane ucisk krzywdy y gwał-
22ty nawet Swiątnic Pańskich Kościołow Klasztorow Rabunki Ko-
23ścielnych Apparatow, y Duchownych wiele rzeczy zabierania (: iako
24prezenta w Grodzie Latyczowskim uczyniona odebranych od Duń-
25cow Apparatow kościelnych świadczy :) y Jnne znaczne publiczne Obel-
26gi Szkody y napaści wieloraki od woysk Rossyiskich czynione przymu-
27siły y przymuszaią wolny Narod y niewinną Rpltę y Woysko w związku
28będące, Prawem natury y Prawem wszystkich narodow y Krolestwom
29przyzwoitym, brać się do obrony, do ktorey iakosię sprawiedliwie Staro-
30polską cnotą y odwagą Skonfederowana Rzeczpospolita zabrała tak przed
31całym Niebem y Swiatem, y przed Nayiaśnieyszemi Sąsiedzkiemi
32Potencyami y wszystkiemi Narodami, stosuiącesię do zaniesionych
33dawniey manifestow y deklaracyi Konfederackich, o tak wielkie
34krzywdy napaści podstępy gwałty y rabunki, Grodow y Kancellaryi
35Domow Szlacheckich y Kościołow inwazyę, y krwawych potyczek
36y bitwy prowokacyę y krwi niewinney rozlanie, kraiu cudzego
37Jnwazyą, y pustoszenie, Senatorow y Posła z Rady Seymowey po
38Nieprzyiacielsku wzięcie y za Granice wywiezienie y dotąd nie-
39wypuszczenie, o zgwałcenie y złamanie Praw Narodowych y Praw
40Krolestw
k. 235 (skan 0238, strona prawa)
1Krolestw y Traktatow, o nieważność wszystkich Aktow Tranzakcyi
2y ustaw iakimkolwiek kształtem tytułem kolorem y pretextem
3calcata libertate et Jure vetandi p[rze]ciwko prawu y wolności czynio-
4nych modo specie et titulo quovis formowanych y nastąpionych
5ten solenny zanosi et in publicum podaie manifest, y na uwiado-
6mienie universorum o przerzeczoney JW. Jmć Pana Mokronow-
7skiego St[arost]y Janow[skiego] delegacyi y Jego korrespondencyi y na nię Re-
8sponsach y odpowiedziach, Listy pisane przyłączaiąc, ktorych
9tenor iest taki. List Jmć Pana Mokronowskiego St[arost]y Janow[skiego] do JW.
26dla czego ia Sotnika z Kommendą dla odwiedzenia posłał, ktory po-
27wrociwszy doniosł, że Woysko konfederackie zabrało tam Chorągwie nado-
28każe zostaiące, a wspomniony Sotnik w Miasteczku Pikowie będąc żad-
29nego z tey Partyi niezastał, wymaszerowali do wsi Krzyworynice[?], ktora
30wieś od Granicy Tureckiey o mil Trzynaście, za ktorym Ja w pogoń
31przeszłey nocy posłałem, a dognawszy rozpędzić Wodzow pobrać pod
32Katohur[?] dawniey dysponowałem, aby pocztę do miasta Zatkii[?] urzę-
33dować y Regestr Panom przyłączam. Rochmayster Petr Borzenko[?]. List
34od Xięcia Majora Fabuło do Generała Krzeczetnikowa pisany Dnia Dwu-
35dziestego Drugiego Marca Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego Roku.
36w Mocy rozkazu Wmć Pana po północy o Trzeciey godzinie do Miasta Ja-
37nowa, gdzie kommenda Jmć Pana Podpułkownika Wołkowa znayduie
38się przybyłem y tegoż momentu Sto Ludzi Duńskich Kozakow wykom-
39menderowałem aby się dowiedzieli iakie Cyrkumstancye w tuteyszych
40bliższych Miastach znayduiąsię Jakom informowany od tuteyszego
41Kommendanta
k. 237 (skan 0240, strona prawa)
1Kommendanta Rotmistrza Borzenkowa doniesiono do niego od wyż-
2szey kommendy, a na drodze tu kozacka poczta stało do Winnicy, nie-
3doieżdżaiąc mili iedney ku Latyczowu znaczny podiazd Konfederacyi
4stał, dla czego musiałem o sześć mil obieżdżać to donoszę Major Xiążę
5Fabułow. Jozef na Pułaziu Pułaski P[isarz] N[adworny] K[oronny] W[arecki] S[tarosta] P[ułkownik] K[awaleryi] O[rderowy] Marszałek Związ-
6kowy Woyska Koronnego Swoim y skonfederowanych Stanow y Woy-
7ska w związku będącego Jmieniem [parafa]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: akt bardzo długi (ok. 7 stron), pisany starannie jedną ręką; przepis w całości, ale niektóre słowa niepewne – zaznaczone [?]. Data wpisu „Maja Piątego Dnia”, a ostatni list Pułaskiego datowany „Die Sexta Maij … z Winnicy” – niezgodność w rękopisie (może wpis faktycznie 6 V lub pisarz pomylił datę). Tytulatura w nagłówku: „Józef na Pułaziu[?] Kostrach[?] Grabowie Hosbasy[?] małey y wielkiey Kudynowiach[?] Hołubcza[?] Pułaski” – nazwy dóbr rodowych niepewne. „Towarzysz Chorągwi Kyrasyrskiey[?] Krolewskiey”, „Pułkownik Kawaleryi Orderu Krzyża S[więte]go” – odczyt prawdopodobny. Nazwiska: „Mokronowskiego St[arost]y Janowskiego” – Andrzej Mokronowski, delegat króla i Senatu do konfederatów (imię w tekście niepodane); „Dzieduszyckiego Cześ[nika] Koron[nego] … Regimentarza Partyi Podolskiey”; „Potockiego Regimentarza” (Joachim Potocki?, imię niepodane); „Czackiego Podczaszego[?] Koron[nego]” (w rękopisie „Podczasze-go Koron.” z przeniesieniem) – aresztowany przez Rosjan; „Szuszkowskiego[?] Porucznika”; „Giryckiego[?] Pułkownika”; „Baszy Chocimskiego”; w raportach rosyjskich: „Majora Xięcia Fabuło/Fabułow” (ros. major ks. …), „Generała Krzeczetnikowa” (Krieczetnikow), „Podpułkownika Wołkowa”, „Rotmistrza Borzenkowa” (podpis „Rochmayster Petr Borzenko[?]”), „Weymanowi[?]” – zapis nazwisk rosyjskich wg pisarza. Miejscowości: „Krystyanpol” (Krystynopol), „Pohrebiszcze”, „Spiczyńce”, „Jerzpol[?]” (może Jarzpol/Hryhorpol?), „Krzyworynice[?]”, „Katohur[?]”, „Zatkii[?]”, „Siedem[?] zakładaią” – niepewne. Fragment o „Dunczykach” (Duńcach[?]) – tak w rękopisie (może przekręcone „Dońcy” – Kozacy dońscy). Na k. 235 „List JWo Wmć Pana do Baru mieysca publicznym Aktem Konfederacyi Związku Woyska zaszczyconego” – Bar jako siedziba konfederacji.
Objaśnienia: Konfederacja barska – zawiązana 29 lutego 1768 w Barze w obronie wiary katolickiej i wolności szlacheckich, przeciw dominacji Rosji i ustawom sejmu Repninowskiego (1767–1768); „związek Woyska” – konfederacja wojskowa zawiązana przy Barze, której marszałkiem został Józef Pułaski; „Xiążę Repnin Poseł Rossyiski” – Mikołaj Repnin, ambasador Rosji w Warszawie; „fakcya y Jntryga Dyssydencka” – sprawa dysydentów (równouprawnienie innowierców wymuszone przez Rosję); „in Actus detestabiles ac monstrosos” – w czyny odrażające i potworne; „hostilitates” – działania wojenne (wrogie); „Theatrum belli” – teatr (pole) wojny; „Regimentarz” – dowódca partii (zgrupowania) wojska koronnego; „Partya Podolska/Ukraińska” – zgrupowania (dywizje) wojska koronnego; „Komissya nowa” – Komisja Wojskowa (1764), która odebrała władzę hetmanom; „pośrednicza inter maiestatem et libertatem władza Hetmańska” – władza hetmańska jako pośrednicząca między majestatem (królem) a wolnością (szlachtą); „Konfederacya Radomska” – konfederacja 1767, zawiązana pod naciskiem Rosji; „Basza Chocimski” – turecki pasza w Chocimiu; „calcata libertate et Jure vetandi” – z podeptaniem wolności i prawa sprzeciwu (liberum veto); „modo specie et titulo quovis” – w jakikolwiek sposób, pod jakimkolwiek pozorem i tytułem; „universorum” – wszystkich; „profligati Hostes” – pobici nieprzyjaciele; „Sukurs” – posiłki; „kartacz z Harmaty” – pocisk kartaczowy z armaty; „Karabinierzy y Huzarzy” – formacje jazdy rosyjskiej; „reyterada” – odwrót; „rekonfederacya” – zawiązanie konfederacji przeciw poprzedniej; „Rochmayster/Rotmistrz” – kapitan jazdy.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5maja 1768 r. w grodzie winnickim osobiście stanął Józef Pułaski, pisarz nadworny koronny, starosta warecki, pułkownik kawalerii, marszałek związkowy wojska koronnego, i w imieniu swoim oraz skonfederowanych stanów i wojska zaniósł uroczysty manifest „do wiadomości całego świata”. Przypomina, że wiarę, wolność i prawa narodowe obalono przemocą obcą i zdradą niektórych osób w zmowie z ks. Repninem, posłem rosyjskim, oraz intrygą dysydencką, co skłoniło do zawiązania w Barze konfederacji generalnej i związku wojska na obronę wiary katolickiej i wolności, zaprzysiężonych do ostatniej kropli krwi. Gdy Andrzej Mokronowski, starosta janowski, jako delegat króla i Senatu zapowiedział przyjazd i zapewnił o bezpieczeństwie, wojska rosyjskie wraz z częścią obywateli – zwłaszcza Dzieduszyckim, cześnikiem koronnym i regimentarzem partii podolskiej – rozpoczęły wojnę: pod Husiatynem doszło do bitwy z podjazdem Pułaskiego (pod komendą regimentarza Potockiego), gdy Dzieduszycki, mimo przysięgi z Dunajowiec, odmówił połączenia się dla uwolnienia aresztowanego przez Rosjan Czackiego i uszedł z placu; Rosjanie ruszyli na Winnicę i Bar, a przechwycone listy oficerów ujawniły rozkazy łapania, więzienia i zabijania konfederatów. Wymienia walki w Starym Konstantynowie i Chmielniku, porywanie szlachty i urzędników z domów, grodów i kancelarii, rabunek kościołów (sprzęty kościelne zabrane – wg prezenty w grodzie latyczowskim), uwięzienie senatorów i posła i wywiezienie ich za granicę. Manifestuje się o te krzywdy i o nieważność wszystkich aktów zawartych z pogwałceniem wolności i liberum veto. Do manifestu dołączono: list Mokronowskiego z Krystynopola (13 IV 1768) proponujący poufne rokowania i gwarantujący bezpieczeństwo; odpowiedź Pułaskiego z Pohrebyszcz (23 IV), przypominającą jego sprzeciw wobec konfederacji radomskiej, poparcie zagraniczne (m.in. listy paszy chocimskiego) i gotowość rokowań; drugi list Pułaskiego z Winnicy (6 V) o zwycięstwach w Starym Konstantynowie i Chmielniku, o gwałtach Rosjan (spalenie wsi Jerzpol[?], zrabowanie kościoła kapucynów w Konstantynowie i porąbanie krucyfiksu) i z żądaniem od Mokronowskiego wyjaśnień; wreszcie przechwycone raporty rosyjskie – rotmistrza Piotra Borzenki[?] i majora ks. Fabułowa do gen. Krieczetnikowa (22 III 1768) – o pościgu za konfederatami (Pików, Krzyworynice[?]) i o podjeździe konfederackim pod Latyczowem.
Akt nr 347
Manifestacja Antoniego Kopysteńskiego, stolnika przemyskiego[?], przeciw Franciszkowi Rokickiemu, łowczemu smoleńskiemu (i Zachariaszowi Jaroszyńskiemu[?]), o naruszenie dekretu kondescensyjnego w sprawie dóbr Żywotowszczyzna[?] – uszczuplenie arendy części wsi Sołtohubówka[?] (deficyt 274 zł 23 gr)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data5 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 237 (skan 0240, strona prawa, od ok. 23% do ok. 93%)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 237 (skan 0240, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami niniejszemi Grodzk[iemi] Winn[ickiemi] y przedemną
4Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodzk[iego]
5Winn[ickiego]. Comparens personaliter W. Jmć Pan Antoni Kopysteński Stolnik
6Przemy[ski][?] widząc znaczne ukrzywdzenie swoie y oczywiste przez niżey wy-
7rażonych[?] maiących Jchmciow Obwinionych, z Obrębów Prawa y Dekretu Kon-
8descensoryalnego między JWW y WW Dziedzicami Dobr Żywotowszczy-
9zny[?], a WW Kredytorami Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiątego Piąte-
10go[?] y ferowanemu wykroczenie, przychilaiącsię do dawnieyszych ma-
11nifestow y wizyi przez Siebie et nomine eo czynionych, solennie p[rze]ciwko
13kiemu Łow[czemu] Smol[eńskiemu]: żali[?] y manifestuie się, Jż lubo Dekretem wyż dekla-
14rowanym[?] w Summie Osmnastu Tysięcach Siedmiuset Dwudzie-
15stu wspomnianym[?] … W. Komparenta na
16… Trzech Zł[otych] y Groszy Dwudziestu Osmiu Polskich
17Części wsi Sołtohubowki[?] lokowano, oraz Część Jnwentarzem podano wyżze-
18czoney Summie nieczyniła Korrespondencyi, przeto z Arędy całey wsi Sołto-
19hubowki Złotych Dziewięćset Siedmdziesiąt Cztery y groszy Dwadzieścia
20Trzy na dopełnienie Jntraty corocznie wypłacać naznaczano, Jmć Obwiniony
21uważaiąc nierowne W. załączenia się[?] przyniesi pokrzywdzenie, ile że Część
22zrupta[?] Jnwentarzem podana, uyrzy[?] namienioney kwoty z Arędy Kar-
23czemney wziąć niemoże dla tego W. Obwiniony, pierwey umyślnemi
24sposobami Poddaństwo przez Arędarzow od siebie stawionych wisiały[?]
25do wieczki[?] przynaglał, a potym też części od ogulney Arędy odłączyły[?]
26W. Zwrulantowi[?] osobliwego Arędarza w części swoiey ulokować y posta-
27nowić pozwolił, w czym W. załączysię[?] Rok cały maiący Dussow[?] ponie-
28wolnie Ludzi za Złotych Siedmset postanowił Arędarza, a Dwieście
29Siedmdziesiąt Cztery, y Groszy Dwadzieścia Trzy ma Deficyt. Przeto
30w tak znaczney krzywdzie swoiey, by dalszego nieponosił ubliżenia,
31p[rze]ciwko wyżey wyrażonemu Jmć Obwin[ionemu] ratione contraventionis Decre-
32to Condescensoriali iteratis manifestatur vicibus Antoni Kopysteński m[anu] p[ropria]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: akt zawiły, z licznymi miejscami niepewnymi (#PARTIAL). Wiersze z kwotą zapisano z lukami: suma lokowana prawdopodobnie 18 723 zł 28 gr („Osmnastu Tysięcach Siedmiuset Dwudzie-/stu … Trzech Zł. y Groszy Dwudziestu Osmiu”) – przepis tego miejsca orientacyjny (kolejność słów w dwóch wierszach niepewna, luki „…”). Tytuł Kopysteńskiego „Stolnik Przemy[ski][?]” (w nagłówku „S. P.[?]”) – niepewny. Obwinieni: w nagłówku tylko „W. Rokickiemu Ł. S. y Jnnym”; w tekście „W. Zacharyaszowi[?] Jaroszyńskiemu Podstol.[?] Winnickiemu” (por. akty 299, 311 – Zachariasz Jaroszyński, podstoli winnicki) i „Franciszkowi Rokickiemu Łow. Smol.” – odczyt pierwszej osoby niepewny; dalej w tekście obwiniony w liczbie pojedynczej (zapewne Rokicki). „Żywotowszczyzny[?]” (por. akt 320 – Żywotów), „Sołtohubowki[?]” – nazwy niepewne. Słowa niezrozumiałe: „W. załączenia się[?]”, „zrupta[?]”, „uyrzy[?]”, „wisiały[?] do wieczki[?]”, „odłączyły[?]”, „Zwrulantowi[?]”, „Dussow[?]”. Kwoty roczne: 974 zł 23 gr należne z arendy; arendarz dał 700 zł; deficyt 274 zł 23 gr – rachunek spójny.
Objaśnienia: „Dekret Kondescensoryalny” – wyrok sądu (komisji) zjeżdżającego na grunt; „Kredytorowie” – wierzyciele; „ferować dekret” – wydać wyrok; „wizya” – oględziny przez woźnego; „lokować Summę na Dobrach” – zabezpieczyć sumę na dobrach (wwiązać wierzyciela w posiadanie); „podać Jnwentarzem” – przekazać dobra wraz z inwentarzem (spisem powinności i dochodów); „Korrespondencya” – odpowiedniość (dochodu do sumy); „Aręda” – arenda, dzierżawa (zwłaszcza karczem, propinacji); „Jntrata” – dochód; „Deficyt” – niedobór; „ratione contraventionis Decreto Condescensoriali” – z powodu naruszenia dekretu kondescensyjnego; „iteratis manifestatur vicibus” – wielokrotnie (powtórnie) manifestuje się.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5maja 1768 r. w grodzie winnickim Antoni Kopysteński, stolnik przemyski[?], nawiązując do wcześniejszych manifestów i wizji, zaniósł manifest przeciw Franciszkowi Rokickiemu, łowczemu smoleńskiemu (w tekście wymieniony też Zachariasz Jaroszyński[?], podstoli winnicki). Dekretem kondescensyjnym z 1765[?] r., wydanym między dziedzicami dóbr Żywotowszczyzna[?] a wierzycielami, sumę komparenta (ok. 18 723[?] zł 28 gr) ulokowano na części wsi Sołtohubówka[?], a ponieważ dochód z tej części nie odpowiadał sumie, nakazano dopłacać mu rocznie 974 zł 23 gr z arendy całej wsi. Obwiniony jednak przez swoich arendarzy naciskał poddanych, a potem pozwolił oddzielić część od wspólnej arendy i osadzić w niej osobnego arendarza; komparent musiał wydzierżawić arendę za 700 zł, ponosząc rocznie deficyt 274 zł 23 gr. Manifestuje się powtórnie o naruszenie dekretu.
Akt nr 348
Manifestacja nomine Jaśnie Wielmożnych Ledóchowskich, starostów włodzimierskich, małżonków, przeciw Wielmożnym Szarkiewiczom[?] – sam nagłówek, tekstu nie wpisano (strona skreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data5 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 237v (skan 0241, strona lewa)
Językpl
Transkrypcja
k. 237v (skan 0241, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Piątego Dnia.
3[reszta strony pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony: pisarz wpisał tylko nagłówek i datę, po czym stronę pozostawił pustą i skreślił znakiem „Z” (vacat). Akt nie ma numeru marginalnego – w rękopisie po akcie „339” (k. 237) następuje od razu „340” (k. 238); w opracowaniu otrzymuje numer ciągły 348 (por. akty 191 i 214 – same nagłówki). Kustosz „Maa nne” na dole k. 237 zapowiada ten nagłówek.
Odczyt: „Leduchowskich” – pisownia rękopisu (Ledóchowscy, starostowie włodzimierscy – Franciszek i Ludwika z Denhoffów, por. akty 238, 261, 309); „Małż.” – małżonków; nazwisko przeciwników „Szarkiewiczom[?]” niepewne (możliwe „Stankiewiczom”).
Streszczenie
Pod datą 5 maja 1768 r. pisarz grodu winnickiego rozpoczął wpis manifestacji imieniem Ledóchowskich, starostów włodzimierskich, przeciw Szarkiewiczom[?], ale tekstu nie wpisał – strona została pusta i przekreślona.
Akt nr 349
Manifestacja Wojciecha Barczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego, starosty łopatynieckiego[?], przeciw Józefowi Ławotowskiemu[?], skarbnikowi żytomierskiemu, in diligentia sui – o nieodebranie rzeczy pozostałych po zmarłej Barbarze z Ławotowskich[?], żonie manifestanta
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzk[iemi] Winnick[iemi] y prze-
4demną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrab-
5stwa Grodzk[iego] Winnick[iego]. Osobiście postanowiwszysię Wmy Pan Woyciech
6Barczewski Miecznik Zwinogr[odzki] S[taros]ta Łopatyniecki[?], ostrzegaiąc całości
7Substancyi swoiey, aby napotym jakowey nieponiosł uszczerbku solennie
8p[rze]ciwko Wmu Panu Józefowi Ławotowskiemu[?] Skarbn[ikowi] Żytom[ierskiemu] skarży y ma-
9nifestuiesię w pilności swoiey o to, że Wiel[możny] manifestuiącysię po Smierci
10niegdy W. Barbary z Ławotowskich[?] primo Zawadzkiey Secundo Łosio-
11wey[?] Tertio in post voto Barczewskiey Miecz[nikowey] Zwinogr[odzkiey] Małżonki[?] swo-
12iey wszystkie rzeczy y sprzęty oneyże zregestrowawszy y przed Aktami
13Grodu tuteyszego zaprzysiągłszy, circa manifestationem do Akt tychże
14Grodu Winn[ickiego] wspomniony Regestr per Oblatam podał, y wielokrotne Re-
15kwizycye do W. Ławotowskiego[?] Oyca Swiętey Pamięci Małżonki swoiey
16[czynił], aby wspomnione rzeczy odumarłe zabrawszy Wgo manifestanta z ode-
17brania tychże rzeczy zakwitował, zanosił, jednakże W. Ławotowski[?]
18niewiedzieć dla jakich przyczyn, nie wspomnionych rzeczy odebrać
19ani w pretensyach zakwitowaćsię z Wiel[możnym] Manifestantem wzaiemnie nie-
20chciał y do tychczas żadney odezwy nieczyni. Zaczym teraznieyszy Ma-
21nifestant lubo by chciał wspomnione rzeczy pozostałe do Grodu tutey-
22szego lub jakiegokolwiek dla otaxowania onych przywieść, że jednak
23w czasie teraznieyszym y kraju naybardziey tuteyszym zamieszanie
24y rozruchy
k. 238v (skan 0242, strona lewa)
1y rozruchy nastąpiły, a przez to niebespieczeństwo przewożeniasię z rze-
2czami przyspieszyło[?], te raz rzeczy raz deterioracyi, drugi raz zgra-
3sowaniu Hultayskiemu podpadaią, dla tego Wiel[możny] Żałuiącysię[?] aby na-
4potym jakowey niepodpadł odpowiedzi, te swoią zanosi pilność y o-
5świadczenie powtórnie manifestuiącsię W. Barczewski m[anu] p[ropria]
Objaśnienia i tłumaczenia
Słowo „[czynił]” uzupełnione przez transkrybenta dla sensu (w rękopisie brak orzeczenia). „y rozruchy” na końcu k. 238 – ostatni wiersz tekstu i zarazem kustosz; k. 238v zaczyna się powtórzeniem „y rozruchy”.
Odczyt: nazwisko obwinionego „Ławotowski[?]” – pierwsza litera jak w „Łopatyniecki” (może też „Lawotowski”); „Łopatyniecki[?]” – tytuł starosty niepewny; „Łosiowey[?]” – drugi mąż Barbary (Łoś?) niepewny; „Małżonki[?]” – litery bliższe „Matronki”, ale sens (trzeci mąż = manifestant) wskazuje „Małżonki”; „Żałuiącysię[?]” – ten sam wyraz co w akcie 347 („W. załączenia się[?]”), zapewne ‘żałujący się’ = skarżący; „przyspieszyło[?]” niepewne.
Objaśnienia: „in Diligentia Sui” – w swojej pilności (manifestacja zabezpieczająca własne prawa, bez zarzutu krzywdy wyrządzonej przez przeciwnika); „primo … Secundo … Tertio voto” – z pierwszego, drugiego, trzeciego małżeństwa; „circa manifestationem” – przy manifestacji; „per Oblatam” – przez oblatę, wpisanie do akt; „Rekwizycya” – wezwanie, żądanie; „odumarłe rzeczy” – rzeczy pozostałe po zmarłej; „zakwitować” – pokwitować, uznać za zaspokojonego; „otaxować” – oszacować; „deterioracya” – pogorszenie, zniszczenie; „zgrasowanie Hultayskie” – rabunek przez hultajstwo (zbrojne bandy; czas konfederacji barskiej i ruchów hajdamackich, maj 1768).
Streszczenie
5maja 1768 r. Wojciech Barczewski, miecznik zwinogrodzki i starosta łopatyniecki[?], manifestował się w grodzie winnickim „w swojej pilności” przeciw Józefowi Ławotowskiemu[?], skarbnikowi żytomierskiemu. Po śmierci swojej żony Barbary z Ławotowskich[?] (1° voto Zawadzkiej, 2° Łosiowej[?], 3° Barczewskiej) spisał jej rzeczy i sprzęty, zaprzysiągł spis w grodzie i podał go do akt, a następnie wielokrotnie wzywał jej ojca, by rzeczy odebrał i pokwitował manifestanta. Ławotowski nie odebrał ich ani nie dał odpowiedzi. Manifestant chciałby przewieźć rzeczy do grodu dla oszacowania, ale wobec zamieszek w kraju transport jest niebezpieczny, a rzeczy niszczeją lub grozi im rabunek przez hultajstwo – dlatego zastrzega, że nie ponosi za nie odpowiedzialności.
Akt nr 350
Manifestacja Józefa Brickiego[?] imieniem Andrzeja Józefa Hanczyńskiego[?], wojskiego nurskiego, przeciw Janowi Macewiczowi[?], podstolemu smoleńskiemu, o nieważność kontraktu (cesji prawa zastawnego na dobra Tyszkówka[?]) i z prezentacją sumy 200 czerwonych złotych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
31mnionych Dwochset Czerwonych Złotych natrętnie W. Pryncypałowi
32danych
k. 239 (skan 0242, strona prawa)
1danych domagałsię. Że zaś W. Pryncypał przy ustawicznych Jnteressach y
2expensach swoich co et nunc oddać niemogł, y do niedziel kilku póki z Jnnych
3Dobr intrat niewybierze, lub też prowizya od Summ u rożnych Jchmciow będących
4nieprzyidzie pacyencyi doprasza się, Jmć obwiniony bez żadnego baczenia na za-
5wod uczyniony, albo oddania wspomnianey Summy, a naybardziey kontraktem
6wypuszczenia Arędownym Dobr Krasnegokąta[?] bez żadnego respektu na przykrat[?]-
7się. A tak W. Pryncypał niemogącsię pozbyć tak wielkiego naprzykrzeniasię
8przymuszony był, za wielkim żądaniem Jmci Obżałowanego o Dobra Krasny
9Kąt[?] w possessyi iuże[?] W. Andrysona[?] Podczaszego Smol[eńskiego] będące Arędowny spi-
10sać kontrakt. o ktorym kontrakcie Poddaństwo gdy powzięło wiadomość, a
11widząc o wielkich aggrawaiących y uciemiężeniu Jmci obwinionego /: ponieważ w
12Sąsiedztwie trzymaiąc Dobra, dosyć iawnego uciemiężenia Poddaństwu dał dowo-
13dy :/ natychmiast uległszysię Dwoch Gospodarow parowych na słobodę wyszło,
14a cała Gromada już już na pogotowiu wyiścia na słobodę była. bo żadnych za-
15siewow do tychczas nieczyniła, przeto W. ma[nifest]anta Pryncypał widząc tak wiel-
16kie dla siebie wiszące[?] maiące niebespieczeństwo, a obawiaiącsię ile będąc Sam Do-
17żywotnim possessorem[?], by z wyyściasię Poddaństwa, z okazyi Wgo Obżał[owanego] y za-
18rzucenia w aręde jakowe niepotkałosię zle zaryzyc[?], a przez te złe zarazie Dzie-
19dziczom[?] w aręde [?] nie strącił y w odpowiedzi JW. Dziedzicom niebył, tak de nullitate ac
20invaliditate nadmienionego kontraktu arędownego Die Prima Marty Mille-
21simo Septingentesimo Sexagesimo Octavo Anno w Zaturu[?] spisanego, jako też
22ratione przyniesienia Szkod w intracie przez zawarcie kontraktu o Dobra Tysz-
23kowkę[?] oświadczywszysię tę wziętą kwotę to iest Złotych Pols[kich] Cztery Tysiące
24Osimset Sześćdziesiąt, jako już po kilkakrotnie oddawał, tak y natychmiast
25oddać gotow Jmieniem y z wyrażney woli Pryncypała swego y na fundamen-
26cie Plenipotencyi wyż wyrażoney, jako nayuroczyściey manifestowawszysię
27Summę cztery Tysiące Osimset Sześćdziesiąt Zł. Pols[kich] przedemną Urzędem
28w złocie ważnym obrączkowym prezentował, et in sequestro Officij ad offi-
29dyiassionem[?] partis zostawić chciał, tylko obstante publica calamitate przez
30Moskalow his temporibus practicata, tum ob insecurum locum Kancel-
31larya przyiąć niechciała, przeto z ostrzeżeniem dla siebie, że każdego cza-
32su y na naypierwszą Rekwizycyą W. Macewicza[?] oddać gotów retro do
33siebie wyż rzeczy[?] musiał y z wyrzeczenia Grod niniejszy zakwitował Tran-
34zakcyą[?] Józef Bricki[?] m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: akt zawiły i miejscami niejasny składniowo (#PARTIAL). Nazwiska: mocodawca „Hanczyński[?]” (może Hańczyński), plenipotent „Bricki[?]” (może Brzicki/Brzecki), obwiniony „Macewicz[?]” (w nagłówku „Maccwiczowi”, w tekście „Maciewiczowi”/„Macewicza”), possesor „Kaczkowski[?]”, „Andryson[?]”; dobra „Tyszkówka[?]” (w rękopisie „Tyrzkowkę/Tyszkowki”), „Krasny Kąt[?]” („Krasnegokąta”, „Krasny Kąt”), miejsce wystawienia plenipotencji i kontraktu „w Zaturu[?]” (może Zatury). Skrót „Wgo Obżał.” (dwukrotnie) i „Jmci Obżałowanego” – obżałowany = pozwany, obwiniony (por. akt 351); „Jmci Obwinionego[?]” – podobnie. Wiersze „zarzucenia w aręde … Dziedziczom w aręde [?] nie strącił” i „ad offi-/dyiassionem[?]” – przepis orientacyjny; „retro do siebie wyż rzeczy[?] musiał” – zapewne ‘musiał (sumę) z powrotem do siebie wziąć’; „zakwitował Tranzakcyą[?]” – zakończenie niejasne.
Objaśnienia: „Obżałowany” – pozwany, obwiniony; „nne et ex speciali commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „in virtute Plenipotencyi” – na mocy pełnomocnictwa; „Die Decima Sexta Aprilis Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo Anno” – dnia 16 kwietnia 1768 roku; „ad Acta Castrensia Vinnicensia” – do akt grodzkich winnickich; „Prawo Dwunastoletnie” – prawo (zastawne/dzierżawne) na 12 lat; „extenduiąca się Summa” – suma zahipotekowana na dobrach; „in vim pretij” – tytułem ceny; „Comptis” (= comptant) – gotówką; „Czerwone Złote” – dukaty; „awizować” – zawiadomić; „expiracya kontraktu” – wygaśnięcie kontraktu; „decessa” – ubytki; „instantaneam Restitutionem” – natychmiastowego zwrotu; „pacyencyi doprasza się” – prosi o cierpliwość (zwłokę); „kontrakt arędowny” – umowa dzierżawy; „gospodarze parowi” – chłopi posiadający parę wołów; „słoboda” – osada wolna od powinności (na nowym miejscu), zbiegostwo chłopów; „de nullitate ac invaliditate” – o nieważność i bezskuteczność; „Die Prima Marty … 1768” – 1 marca 1768; „w złocie ważnym obrączkowym” – w złocie pełnej wagi, w dukatach (z obrzeżem); „in sequestro Officij” – w depozycie urzędu; „obstante publica calamitate przez Moskalow his temporibus practicata, tum ob insecurum locum Kancellarya przyiąć niechciała” – z powodu publicznego nieszczęścia wyrządzanego w tych czasach przez Moskali, a także z powodu niebezpieczeństwa miejsca kancelaria (grodu) nie chciała przyjąć (depozytu); „Rekwizycya” – wezwanie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5maja 1768 r. Józef Bricki[?], pełnomocnik Andrzeja Józefa Hanczyńskiego[?], wojskiego nurskiego (pełnomocnictwo z 16 IV 1768), manifestował się w grodzie winnickim przeciw Janowi Macewiczowi[?], podstolemu smoleńskiemu. Macewicz przejął od Hanczyńskiego dwunastoletnie prawo do dóbr Tyszkówka[?] (nadane mu przez ks. Lubomirskiego, wojewodę bracławskiego) wraz z sumą 3000 zł na nich za 10 000 zł, wręczając natrętnie tytułem ceny 200 czerwonych złotych; Hanczyński zawiadomił posesora Kaczkowskiego[?], który po wygaśnięciu kontraktu ustąpił. Potem Macewicz wycofał się z umowy i zażądał zwrotu 200 dukatów, a gdy Hanczyński prosił o zwłokę, zmusił go do zawarcia (1 III 1768) kontraktu arendownego na dobra Krasny Kąt[?] (w posesji Andrysona[?], podczaszego smoleńskiego). Poddani, znając uciski Macewicza, zaczęli uciekać „na słobodę” (wyszło już dwóch gospodarzy parowych, cała gromada była gotowa do wyjścia i nie siała). Pełnomocnik zaprotestował przeciw ważności tego kontraktu arendownego i szkodom w dochodach z Tyszkówki[?], a sumę 4860 zł w złocie zaprezentował urzędowi, chcąc ją złożyć w depozycie; kancelaria odmówiła jednak przyjęcia z powodu „publicznego nieszczęścia” wyrządzanego przez Moskali i niebezpieczeństwa, wobec czego zatrzymał pieniądze, gotów oddać je Macewiczowi na pierwsze wezwanie.
Akt nr 351
Manifestacja Ignacego Radanowicza[?] imieniem ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, dziedzica Jurkówki, przeciw Józefowi Sosnowskiemu, pisarzowi wielkiemu litewskiemu, o nieważność donacji na Jurkówkę i nasłanie ludzi na wieś w zastawnej posesji Zabłockiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
24nacyi legalizować niemógł ani powinien. tak przychylaiącsię do dawniey-
25szych eo nomine zaniesionych manifestow, nietylko de nullitate totius wspo-
26mnioney illegaliter otrzymaney Donacyi, ale oraz o nieważność własnego
27JWiel. Obżał[owanego] Reskryptu quo ad punctum krzywdzących JO. Comptis Pryn-
28cypała tamże napisanych kondycyi: jedynie kosztem iaśnieyszego nie-
29ważności Donacyi Dowodu, na ten czas niby akceptowanych niemniey
30o interessowaniesię bezprawne do Lasow Jurkowieckich y Jnnych znaczną
31Dowlacyę[?] iteratis vicibus quam solennissime manifestuiesię offerendo
32o to wszystko Celsissimum Principalem suum Jure vindicaturum vel-
33le Jgnacy Radanowicz[?] m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: plenipotent „Radanowicz[?]” (może Radonowicz); plenipotenci księcia: „Swiczykowski[?]” (podsędek bracławski), „Skarbn. Woł.[?]” (Urbanowski – skarbnik wołyński?), „Bałtora[?]” (cześnik nowogrodzki). Nazwisko zastawnika pisane „Zabołckiego[?]” (litery bliskie „Zaboklickiego”) – to Zabłocki, posesor zastawny Jurkówki (por. akty 225, 236, 240–242, 284–289 i akt 352 „Maa nne W. Zabłockiego”). „Donacyą Luborną[?]” – wyraz niejasny; „wdzięcznie[?]”, „Uż[?] Kommissarza” – niepewne; „jedynie kosztem iaśnieyszego nieważności Donacyi Dowodu, na ten czas niby akceptowanych” – składnia niejasna, przepis wierny; „Dowlacyę[?]” – może ‘dewastację’ (zniszczenie lasów). „Obżał.” – obżałowany, tj. pozwany (Sosnowski).
Objaśnienia: „P. W. X. Lit.” – pisarz Wielkiego Księstwa Litewskiego (Józef Sosnowski, w aktach 225–289 pisarz polny litewski); „in actis Metrices Regni” – w aktach Metryki Koronnej; „ad praesens” – obecnie; „illegali modo” – w sposób bezprawny; „ex re” – z korzyścią (w interesie); „Reskrypt” – pismo urzędowe, odpowiedź; „kondycye” – warunki; „na wstupno” – na wstępie (dla wejścia w posesję); „ac si niekwestyowany Dziedzic” – jak gdyby niekwestionowany dziedzic; „non cognita et non resoluta w Sądzie przyzwoitym Donatione” – gdy donacja nie została rozpoznana ani rozstrzygnięta we właściwym sądzie; „eo nomine” – z tego tytułu; „de nullitate totius” – o nieważność całości; „illegaliter” – bezprawnie; „quo ad punctum” – co do punktu; „Comptis” – zapewne ‘wspomnianego’ (tu raczej skrót tytułu); „iteratis vicibus quam solennissime” – powtórnie jak najuroczyściej; „offerendo o to wszystko Celsissimum Principalem suum Jure vindicaturum velle” – oświadczając, że o to wszystko jego najjaśniejszy mocodawca chce dochodzić prawem.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
5maja 1768 r. Ignacy Radanowicz[?], działając imieniem ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, dziedzica Jurkówki, i z woli jego plenipotentów (Marcina Leonarda Swiczykowskiego[?], podsędka bracławskiego, Józefa Urbanowskiego, skarbnika wołyńskiego[?], Jerzego Mietelskiego, wojskiego żytomierskiego, Adama Bałtora[?], cześnika nowogrodzkiego), manifestował się w grodzie winnickim przeciw Józefowi Sosnowskiemu, pisarzowi W. Ks. Litewskiego. Sosnowski uzyskał od księcia bezprawnie donację na cztery wsie (będące w jego posesji) i na wieś Jurkówkę w zastawnej posesji Zabłockiego; donacja, z istoty nieważna, została wkrótce zareklamowana przez księcia i unieważniona także reskryptem samego Sosnowskiego. Mimo to Sosnowski, jakby był niekwestionowanym dziedzicem, przez swego komisarza nasłał na Jurkówkę obcych ludzi pod pozorem zaprezentowanej (a nawet niezłożonej w terminie) sumy wstępnej dla Zabłockiego. Plenipotent manifestuje się o nieważność całej donacji, o nieważność reskryptu Sosnowskiego w punkcie krzywdzących warunków oraz o bezprawne wtrącanie się do lasów jurkowieckich i ich niszczenie, zastrzegając dochodzenie praw księcia na drodze sądowej.
Akt nr 352
Manifestacja Michała Sabatyna, pułkownika ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, przeciw Ludwikowi Oknińskiemu i innym o nocny najazd z Kozakami na wieś Spiczyńce[?] w województwie kijowskim i rabunek
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
15rzałkami y miodami poodbiiać trunki powytaczać na ziemię Żydow y Chło-
16pow poddanych ze wsi powyganiać, płutien y innych fantow u tychże
17poddanych nabrać, y innych krzywd y wiolencyi naczynić ośmieliłsię
18A zatym tenże Ur. Comparens o tak ciężkie krzywdy naiazd y zniszczenie
19zabranie rzeczy rożnych, tak Ur. Komparenta jako też JOX. Jmci y Ludz-
20kich p[rze]ciwko Temuż Obżał[owanemu] powtórnie manifestuiesię y protestuie, oświad-
21czaiącsię Jnkwizycyami to wszystko dowieść prawem dochodzić nieza-
22niedbać M. Sabatyn Puł[kownik]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: „Suzym[?]” (k. 239v, ost. wiersz) – wyraz niejasny (może skrót tytułu albo ‘Swoim’); „Kozakow Modylowskich[?]” – przymiotnik niepewny (Kozacy nadworni z jakiejś miejscowości lub od nazwiska); wieś „Spiczynce[?]” (w rękopisie „Spiczynce/Szpiczynce”) – zapewne Spiczyńce w województwie kijowskim; „Żałuiącegosię[?]” – ‘żałującego się’, tj. skarżącego (ten sam wyraz co w aktach 347 i 349); „Srory[?]” – może ‘sery’. Pozwany zapisany w nagłówku „Okniń-skiemu”, w tekście „Okninskiemu”.
10maja 1768 r. Michał Sabatyn, pułkownik ks. Stanisława[?] Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, manifestował się w grodzie winnickim przeciw Ludwikowi Oknińskiemu i innym. Okniński z Kozakami „modylowskimi”[?] i innymi wspólnikami nocą najechał wieś Spiczyńce[?] w województwie kijowskim, napadł na dworek manifestanta, zabrał jego suknie, konie, rzędy, kulbaki, pieniądze i rynsztunek, przestraszył żonę i dzieci, rozpędził służbę; książęce sery[?], skóry, derhy i rzemienie zabrał, rozbił spichlerze z gorzałką i miodem i wylał trunki, wygnał ze wsi Żydów i chłopów, zabrał poddanym płótna i inne rzeczy. Sabatyn zapowiada udowodnienie krzywd inkwizycją i dochodzenie ich prawem.
Akt nr 353
Manifestacja Jana Werchratskiego imieniem Marianny z Kondrackich Zabłockiej[?], wdowy po Stefanie Zabłockim[?], wojskim zwinogrodzkim, in diligentia – o spokojnej posesji dóbr Michałówka i Kleszczów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data10 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 240 (skan 0243, strona prawa, od ok. 64% wys.)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 240 (skan 0243, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Dziesiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzk[iemi] Winnick[iemi] y przedem-
4ną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa
5Grodzk[iego] Winn[ickiego]. Comparens personal[ite]r Urod[zony] Jan Werchratski nne et ex
6speciali commisso Wmy Pani Maryanny z Kondrackich Zabołckiey[?]
7Woy[skiey] Zwinogr[odzkiey] niegdy Wgo Stefana Zabołckiego[?] Woy[skiego] Zwinogr[odzkiego] Małżo-
8nki pozostałey wdowy, Dobr Michałowki y Kleszczowa Pani Oprawney
9y Dożywotniey. te przed Aktami ninieyszemi oświadcza pilność Jey Pryn-
10cypałki Comptis w Dobrach Michałowce y Kleszczowie podług opisow pra-
11wa jako po wziętey w ten Dobra vigore Praw swoich Jntromissyi przez
12Niedziel Cztery w spokoyney zostawała possessyi tak y dotąd pacifice
13zostaie. a zatym de pacifica sui possessione praemissorum Bonorum
14in diligentia protestatur, quam manifestationem Actis connotari
15prosit co y otrzymał Jan Werchratski m[anu] p[ropria]
Objaśnienia i tłumaczenia
Odczyt: nazwisko pisane „Zabołckiey/Zabołckiego[?]” (litery bliskie „Zaboklickiey”) – zapewne Zabłoccy (por. akty 225–289, 351 – Zabłocki, posesor Jurkówki); „Michałowce” (nagłówek, tekst) i „Michałowki” – dobra Michałówka; „Kleszczowa/Kleszczowie” – Kleszczów (por. akt 308). „Comptis” – tu zapewne zwrot grzecznościowy (‘wspomnianej’).
Objaśnienia: „in Diligentia” – w pilności, manifestacja zabezpieczająca; „de expleta possessione” – o dopełnionej (objętej) posesji; „Pani Oprawna y Dożywotnia” – posiadaczka dóbr z tytułu oprawy (zabezpieczenia posagu i wiana) i dożywocia; „vigore Praw swoich” – na mocy swoich praw; „Jntromissya” – wwiązanie w posiadanie; „pacifice” – spokojnie; „de pacifica sui possessione praemissorum Bonorum in diligentia protestatur, quam manifestationem Actis connotari prosit” – w pilności oświadcza o swej spokojnej posesji wymienionych dóbr i prosi o zapisanie tej manifestacji w aktach.
Streszczenie
10maja 1768 r. Jan Werchratski, imieniem Marianny z Kondrackich Zabłockiej[?], wdowy po Stefanie Zabłockim[?], wojskim zwinogrodzkim, dożywotniej i oprawnej pani dóbr Michałówka i Kleszczów, oświadczył w grodzie winnickim, że po wwiązaniu w te dobra na mocy jej praw mocodawczyni od czterech tygodni pozostaje w spokojnym ich posiadaniu, i prosił o zapisanie tej manifestacji zabezpieczającej w aktach.
Akt nr 354
Manifestacja Józefa Brickiego[?] imieniem Andrzeja Józefa Hanczyńskiego, wojskiego nurskiego, przeciw woźnemu Michałowi Radlińskiemu o fałszywą relację intromisji w dobra Krasny Kąt
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data10 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 240v (skan 0244, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 240v (skan 0244, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Dziesiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzk[iemi] Winnick[iemi] y przedemną Ja-
4nem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodz[kiego] Winn[ickiego]
5Comparens personaliter Ur[odzony] Jmć Pan Jozef Bricki[?] nne et ex speciali commisso
6W[ielmożnego] Jmć Pana Andrzeia Jozefa Hanczynskiego Woys[kiego] Nursk[iego] jakotylko od Acta
7Castr[ensia] Vinn[icensia] przybył, y o zeznaney wiarołomnie Jntromissyi Die Secunda Maij
8Anno praesenti powziął wiadomość, tak zaraz przychylaiącsię do Prawa y Kon-
9stytucyi Millesimi Quingentesimi Septuagesimi Sexti Anni, Folio Ducentesi-
10mo Nonagesimo Primo Titulo o Woźnych solennie na p[rze]ci[w]ko Opat[rznemu] Michałowi
11Radlinskiemu Woznemu wiarołomnemu protestuie y manifestuiesię, o to: Jż wspo-
12mniony Opatrzny Woźny niewiozszy żadney Jntromissyi w Dobra wieś Krasnykąt w
13possessyi W[ielmożnego] Jmci Pana Jozefa Andrysona Podczaszego Smoleń[skiego] będących nieobwoławszy
14ani jako prawo mieć chce Gromady niezwoławszy y o nowo maiącym być possessore
15niepowiedziawszy, owszem żadnych nieuczyniwszy podług Prawa y Funkcyi swo-
16iey Wozniowskiey w braniu Jntromissyi krokow, nawet niebywszy na Gruncie Krasne-
17go Kąta jako dostatecznie Jnkwizycyami dowiedziono będzie niesprawiedliwie wiaro-
18łomnie contra mentem przysięgi swoiey postępuiąc, w Grodzie ninieyszym Die Se-
19cunda Maij Anno praesenti ac si na Wiel[możne]go Macewicza Podstolego Smoleń[skiego] w Dobra Kra-
20snykąt braney, Arędowney Jntromissyi zeznał Relacyą, o ktore wiarołomne ze-
21znanie, tudzież o nieważność teyże Jntromissyi, ile nigdy niebraney Jdem Compa-
22rens nne cuius supra, iterumq[ue] iterum manifestatur. Quam ma[nifestati]onem Actis connota-
23ri prosił co y otrzymał. Jozef Bricki[?] m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „345” (kustosz „Maa nne Wgo” na dole k. 240). Uzupełnia akt 350 (rkp. 341): potwierdza nazwiska Hanczyński (wyraźnie w nagłówku), Józef Andryson, podczaszy smoleński, Macewicz, podstoli smoleński, oraz nazwę dóbr Krasny Kąt („Krasnykąt”, „Krasnego Kąta”).
Odczyt: plenipotent „Bricki[?]” – litery wyraźne, lecz możliwa pisownia Brzicki/Brzycki (por. akt 350); „Arędowney” – arendownej (z tytułu kontraktu arendownego, por. akt 350).
Objaśnienia: „nne et ex speciali commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „ad Acta Castrensia Vinnicensia” – do akt grodzkich winnickich; „Die Secunda Maij Anno praesenti” – 2 maja roku bieżącego; „Konstytucya Millesimi Quingentesimi Septuagesimi Sexti Anni, Folio Ducentesimo Nonagesimo Primo, Titulo o Woźnych” – konstytucja z roku 1576, karta 291, tytuł „O woźnych” (przepisy o karach dla woźnych za fałszywe relacje); „Opatrzny” – tytuł woźnych; „obwołać, zwołać Gromadę” – w czasie intromisji woźny ogłaszał gromadzie (chłopom) nowego posesora; „wiarołomnie contra mentem przysięgi swoiey” – krzywoprzysięsko, wbrew treści swojej przysięgi (urzędowej); „ac si” – jak gdyby; „Relacya” – zeznanie woźnego o czynności urzędowej wpisane do akt; „ile nigdy niebraney” – jako że nigdy (jej) nie wykonano; „Idem Comparens nne cuius supra, iterumque iterum manifestatur” – ten sam stawający imieniem jak wyżej po raz wtóry i jeszcze raz się manifestuje; „Quam manifestationem Actis connotari” – (prosił) o zapisanie tej manifestacji w aktach.
Streszczenie
10maja 1768 r. Józef Bricki[?], imieniem Andrzeja Józefa Hanczyńskiego, wojskiego nurskiego, powołując się na konstytucję z 1576 r. o woźnych, manifestował się w grodzie winnickim przeciw woźnemu Michałowi Radlińskiemu. Radliński 2 maja 1768 r. zeznał w grodzie relację, jakoby wwiązał Macewicza, podstolego smoleńskiego, w arendę dóbr Krasny Kąt (w posesji Józefa Andrysona, podczaszego smoleńskiego), choć – jak twierdzi manifestant i zapowiada dowieść inkwizycją – żadnej intromisji nie przeprowadził: nie obwołał jej, nie zwołał gromady, nie ogłosił nowego posesora, a nawet nie był na gruncie Krasnego Kąta. Bricki protestuje przeciw temu krzywoprzysięskiemu zeznaniu i przeciw ważności intromisji (por. akt 350).
Akt nr 355
Manifestacja Józefa Zaleskiego przeciw Kocorowskiemu o niewypłacenie pewnej sumy – sam nagłówek, tekstu nie wpisano (strona skreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
3[reszta strony pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat; także górna część k. 241 przekreślona]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony: pisarz wpisał tylko nagłówek i datę, a resztę k. 240v i górną połowę k. 241 przekreślił znakami „Z” (vacat). Bez numeru marginalnego – po akcie „345” następuje „346” (k. 241); w opracowaniu numer ciągły 355 (por. akt 348).
Streszczenie
Pod datą 10 maja 1768 r. pisarz grodu winnickiego rozpoczął wpis manifestacji Józefa Zaleskiego przeciw Kocorowskiemu o niewypłacenie pewnej sumy, ale tekstu nie wpisał – miejsce zostało puste i przekreślone.
Akt nr 356
Manifestacja Andrzeja Zielińskiego imieniem Włodzimierza Krzyżanowskiego przeciw Szymonowi i Helenie (1° v. Walickiej) Jaczyniczom[?], horodniczym słonimskim, o wyzucie (expulsję) z zastawnych dóbr Łohwin[?], zatrzymanie sum i dokumentów oraz krzywdy wnuków
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
15tych czas brane przez Jchmciow Obwinionych, usurpativo titulo posiadaiące[?]
16o podstępne wzięcie Dokumentow, takteż y o wszystkie krzywdy prawnie
17czynić niezaniechać deklaruie, o ktore iteratis quam solennissime p[rze]c[iw]ko
18tymże Jchmć Obwinionym manifestowawszysię y protestowawszysię vici-
19bus wolne oraz tey kwerymonyi dla Pryncypała swego Comparens ostrzegł-
20szy melioracyą, do Akt ninieyszych o zaconnotowanie prosił co y otrzymał
21Andrzey Zielinski m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „346”. Górna połowa k. 241 przekreślona (vacat, ciąg dalszy skreślenia po akcie 355).
Por. akt 390 (rkp. 376) – ponowienie manifestacji; tam wsie „Parchomowkę, Orechowkę[?], Tarhan” (tu „Parchomowce, Orohowce[?], Tarhanie[?]”), a Helena – córka Krzyżanowskiego z drugą żoną Anastazją.
Odczyt: nazwisko pozwanych „Jaczyniczowey/Jaczyniczom” (w nagłówku „Jaczynicom”) – litery bliskie „Jacynicz”; por. 44-1-3, akty 173–177 (klucz torczycki: Jacynicz, Brzostowscy) – zapewne ta sama rodzina; pierwszy mąż Heleny – Kazimierz Walicki (w tekście „Kazimierzowey Walickiey”, „Kazimierza Walickiego”); wsie „Orohowce[?]” (może Orchowce) i „Tarhanie[?]” (podzielone „Tarha-/nie”); „Łohwin[?]” („wieś Łohwin”, „wsi Łohwina”, „w Łohwinie”, „Łohwinski”); „Bohatyrkę[?]”; „Wieczora[?]” i „Rzeckim[?]” – nazwiska dowódców Kozaków niepewne; „miary Wołodarskiey[?]” – miara (zbożowa) wołodarska; „Worowni[?] Stebników[?]” – nazwy budynków niepewne; „podziśie[?]” (k. 241) – może ‘po dziś dzień’; „wyśnio-/ny[?]” – wyraz niejasny (może ‘wyrugowany’ w zniekształconej formie); „zhąday-/ne[?]” – zapewne ‘żądane’; „w Aktach zaś[?]” – wyraz niepewny; „vici-/bus wolne” – zapewne ‘vicibus (przy zachowaniu prawa do ponawiania) wolne’. Akt długi i zawiły składniowo (#PARTIAL).
Objaśnienia: „Expulsya” – wyzucie z posiadania; „ne in post aliquod patiatur Damnum” – aby na przyszłość nie poniósł jakiejś szkody; „Comptis” – (w tej kancelarii) ‘wspomniany, wyżej wymieniony’; „extenduiąca się Summa” – suma zahipotekowana na dobrach; „Apparencye” – sprzęty, wyprawa; „Obżałowani” – pozwani; „Kontrakty Swięto trzech Krolskie” – kontrakty lwowskie odbywane od święta Trzech Króli (6 I); „Skrypt obligacyiny” – zobowiązanie; „ad correspondentiam Summy” – stosownie do sumy; „Kontrakt zastawny Trzyletni” – umowa zastawu dóbr na 3 lata; „Summa Rekadayna” – suma zastawna (kwota wypłacona do rąk zastawcy); „Rewers” – rewers, zobowiązanie zwrotne; „skomputowana” – obliczona; „ad libitum sui” – według swego upodobania; „inwolucye” – zawikłania; „rekwizycye” – wezwania, upomnienia; „Złoto obrączkowe” – dukaty pełnej wagi; „Rubli podług Redukcyi” – ruble przeliczone wg kursu; „Actus manutenere non autem irritari” – czynności (prawne) utrzymywać, a nie unieważniać; „Subalterni Jngenij” – (tu) podwładnych ludzi; „tumulty Hałasy exorbitancye” – zamieszki, hałasy, ekscesy; „fomentować” – podburzać; „inkonweniencye” – szkody, przykrości; „dyrgustować” – (zapewne) dyzgustować, znieważać; „Czetweryk” – ćwierć, miara zboża; „modo obligatorio” – sposobem zobowiązania (obligacji); „stante vita” – za życia; „in titulum dopłaconego posagu” – tytułem dopłaconego posagu; „pro honesta educatione” – na uczciwe wychowanie; „submittowali” – zobowiązali się; „usurpativo titulo” – tytułem bezprawnego zawłaszczenia; „iteratis quam solennissime” – ponownie, jak najuroczyściej; „melioracya” – prawo do poprawienia (rozszerzenia) skargi; „zaconnotowanie” – zapisanie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10maja 1768 r. Andrzej Zieliński, imieniem Włodzimierza Krzyżanowskiego, manifestował się w grodzie winnickim przeciw Szymonowi i Helenie (z pierwszego małżeństwa Walickiej) Jaczyniczom[?], horodniczym słonimskim. Krzyżanowski (zapewne ojciec Heleny) wspierał ich hojnie: dał 15 000 zł w gotówce i sumę zahipotekowaną na wsiach Parchomowce, Orohowce[?] i Tarhanie[?] w kluczu torczyckim, wyprawę i ruchomości. Gdy Jaczynicz[?] nabywał dziedzictwo klucza torczyckiego od Michała i Kazimiry z Ogińskich Brzostowskich, podskarbiostwa wielkich litewskich, i jechał na kontrakty lwowskie (Trzech Króli 1768), wyprosił od Krzyżanowskiego skrypt na wypuszczenie wsi Suchy Jar, listy oraz oryginał trzyletniego kontraktu zastawnego Brzostowskich na wieś Łohwin[?] (wystawionego w Wilnie, oblatowanego w grodzie winnickim 27 VII 1764) na sumę 30 000 zł – obiecując zwrot po powrocie; wcześniej (19 XII 1767 w Parchomowcach) podsunęli mu do podpisu rewers, którym przywłaszczyli 30 000 zł z obliczonej sumy 74 360 zł. Nie oddali dokumentów ani 9000 zł w złocie i rublach (z sumy wypłaconej przez Piątkowskich za wieś Bohatyrkę[?], przeliczonych w Łohwinie w Wielkim Poście 1768). Tytułując się dziedzicami klucza torczyckiego, 13 i 15 kwietnia 1768 r. nasłali do Łohwina służbę i Kozaków (pod komendą Wieczora[?] i Rzeckiego[?]), którzy wszczynali tumulty, bili ludzi, zakazali poddanym posłuszeństwa, znieważyli samego Krzyżanowskiego, zabrali dochody i rzeczy, grozili zdrowiu i życiu. Starzec, gwałtownie wyzuty z posesji Łohwina (z sumą 30 000 zł, nakładami na budynki, zasiewami ozimymi – 44,5 czetweryka żyta i 11,5 czetweryka pszenicy miary wołodarskiej[?] – oraz zaoraną rolą), musiał ustąpić do Suchego Jaru (suma 44 360 zł). Pozwani odmawiają też kwitu z sum na Parchomowcach, Orohowcach[?] i Tarhaniach[?] oraz z 35 000 zł posagu i wyprawy, a sumę 20 000 zł na wychowanie wnuków (Józefy i Anieli Walickich, Magdaleny i Dymitra Dobrowolskich) zatrzymują, nie łożąc na nich. Manifestant zapowiada proces o expulsję, sumy, ruchomości, podstępne wzięcie dokumentów i wszystkie krzywdy.
Akt nr 357
Manifestacja Józefa Nowickiego przeciw Wojciechowi Łosiowi, podstolemu żydaczowskiemu, i jego masztalerzowi Szymonowi o grabież (zabranie konia, sygnetu, strzelby i skrzyni)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Objaśnienia: „na Respekcie” – na służbie, na łasce (jako rezydent, dworzanin); „z Baru” – z Baru, siedziby konfederacji barskiej; „expens” – na wydatki; „Czerwony Złoty” – dukat; „ufirmowanie pretensyi” – umocnienie roszczenia; „Masztalerz” – stajenny, koniuszy; „podiezdek” – koń podjezdny, wierzchowy; „Towarzysz Znaku Pancernego” – towarzysz chorągwi pancernej; „na powod … do popisu” – prowadzony luzem (na powodzie) na popis (przegląd wojska); „Marszałek Woysk Koronnych związku Konfederacyi Koronney” – marszałek wojsk konfederacji barskiej (zapewne Józef Pułaski, por. akt 346); „Sztucic” – sztuciec, gwintowana strzelba; „w puł darmo” – za pół darmo; „wymorzonych” – wymuszonych; „Idem Comparens contra Eundem … inculpatum iterum iterumque manifestatur et protestatur” – ten sam stawający przeciw temuż obwinionemu po raz wtóry i jeszcze raz się manifestuje i protestuje.
Streszczenie
10maja 1768 r. Józef Nowicki manifestował się w grodzie winnickim przeciw Wojciechowi Łosiowi, podstolemu żydaczowskiemu, i jego masztalerzowi Szymonowi. Łoś przez rok trzymał Nowickiego u siebie na „respekcie” i zabierał w podróże; wracając z Baru, porzucił go w drodze z ludźmi i końmi bez żadnej dyspozycji, zostawiając mu tylko dukata na wydatki, i odjechał. Masztalerz, pozostawiony bez nadzoru, dosiadł luzaka – konia wartości 26 dukatów należącego do Misiewicza, towarzysza chorągwi pancernej, przeznaczonego na popis przed marszałkiem wojsk konfederacji koronnej – harcował na nim po polach i okulawił go, nie słuchając upomnień. Łoś, nie mogąc dochodzić szkody na masztalerzu, zatrzymał rzeczy Nowickiego (sygnet i sztuciec wartości po 3 dukaty oraz skrzynię z rzeczami) i wymusił na nim zapłatę 26 dukatów za konia, a sygnetu, sztućca i pieniędzy nie chce oddać. Nowicki protestuje przeciw tej grabieży.
Akt nr 358
Manifestacja Antoniego Leśniewskiego, łowczyca ciechanowskiego, imieniem Stanisława Wróblewskiego, miecznika wendeńskiego, przeciw Ledóchowskim, starostom włodzimierskim, ich komisarzowi Tomaszowi Markusowi i dyspozytorom Kossowa o nieważność dekretu kompromisarskiego i krzywdy (Kossów, Pohreby)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
17wi Jagniątkowskiemu[?] y Jozefowi Siasieckiemu[?] Dobr wsi Kossowa Dyspo-
k. 243v (skan 0247, strona lewa)
1zytorowi rożnych wiolencyi wynalazcom y Jnnym Ludziom Poddanym
2Kossowskim, a wszczegulności Wiel. Jerzemu Korzeniowskiemu Horodny-
3Pinsky[?] Komorny Gran[iczny] W[oiewódz]twa Bracł[awskiego] Sędziemu na tymże Kompromissie wraz
4z Wiel. Kazimierzem Gniewkowskim Viceregentem Grodu Przemys[kiego] y Ste-
5fanem Baranowskim Cześ[nikiem] Lad[?]: ze Strony JWiel. Leduchowskich S[taro]stow
6Włodzim[ierskich] lokowanemi Arbitrami zasiadaiącemu manifestował et de nulli-
7tate tego Dekretu protestowałsię o to. Jż Wiel. Wroblewski Miecz[nik] Wendynski
8Comptis Pryncypał nabywaiąc Dobr rzeczonych Kossowa y Pohrebow od
9Wiel. Brzezinskiego przeszłego tychże Dobr Possessora, za Summy w
10kontrakcie wyrażone, tak że dodaiąc Summę JO. X[ię]ciu Jmć Januszowi San-
11guszkowi Ordynatowi Ostrogskiemu Dobr Klucza Tetyowskiego na ten czas
12Dziedzicowi, miał tak od JO. Dziedzica jakoteż od Wiel. Brzezinskiego
13Juryzdatora swoiego wszelkie używanie Prowentow y powinności od Poddanych
14należących podług zwyczaiu kraiu tuteyszego y w kluczu Tetyowskim będącego
15zażywać czego przez Lat kilkanaście podług wyrażenia sobie w Kontrakcie za-
16żywał, w czasie teraznieyszym od Lat Trzech JWiel. Leduchowski S[taros]ta Włodzim[ierski]
17wykupuiąc Comptis Pryncypała, rzeczonych Dobr bardziey amicabili modo jak
18de necessitate wymogł, in nonnullis tantum punctis et praetensionibus y to ab
19Actu swoiey exempcyi u tegoż Kwerulanta na zapisaniesię na Kompromiss.
20w czym W. ma[nifest]antis Pryncypał niespodziewaiącsię żadney dla siebie krzyw-
21dy ile nienależąc do odpowiadania w jakichkolwiek pretensyach nowemu
22Dziedzicowi Cessyonaryuszowi swoiemu zezwolił, z ktorey Jnskrypcyi Kom-
23promissarskiey, gdy termin agitowaniasię tego Kompromissu przypadł Wiel.
24Markus Kommissarz, y Plenipotent Generalny wraz z drugiemi niewiedzieć
25czyli za Jnformacyą JWiel. S[taro]stow Włodzim[ierskich] Pryncypałow swoich, czyli własnym
26Domysłem swoim, nieuważaiąc na znaczne Reparacye y osadzenie Podda-
27nych drugą prawie liczbą w tych Dobrach przez Wiel. Comptis Pryncypała
28nietylko pretensye wynalezione nienależycie od Possessyi Onego, aleteż y od
29Dzierżawy Wgo Brzezinskiego Juryzdatora, formować, a uformowane do
30Sądu Kompromissarskiego podał; czym Sąd wigrliwy[?] niekonsyderuiąc wszel-
31kiey Cyrkumstancyi y wcale nienależącego od powiadania, za pretensye dawne
32nowemu Dziedzicowi ważyłsię in varijs punctis p[rze]c[iw]ko Wiel. Uskarzaiącemusię
33wraz z Wiel. Arbitrami Dwoma od strony przeciwney lokowanemi gravi-
34minose[?] Dekret ferować satisfactionem indebite nakazać y strony teraz
35uskarzaiącąsię uiszczyć, na Terminie zaś naznaczonym z Kompromissarskiego
36Dekretu spublikować, a teraz przez siebie Samego rożne krzywdy, jakoteż y
37przez Dyspozytorow y Ludzi Poddanych Kossowskich, ktorzy pod Bytności
38Samey tylko Wiel. Wroblewskiey Miecz[nikowey] Wendynskiey na Dwor nachodzili
39stoły uszczypliwemi[?] tyli[?] drzwi y Zamki odrywali, gdzie Ur. Jagniątkowski[?]
40z Urod. Sasiedzkim[?] Dyspozytorem Kossowskim mimo zabronienie tych
41wiolencyi y utrzymanie Ludzi jeszcze Sami z korda poiazdu Stangreta
k. 244 (skan 0247, strona prawa)
1w Służbie będącego wiozącego Samych Wiel. Miecznikow zamknowszy Wrota
2wziąć, et in retrusionem Kiymi onego zbić y w dyby zabić, bryczkę usznu-
3rowaną[?] Ładowną wrzucić y barwę tegoż Stangreta ze spodu ładunku zabrać
4Wołow Sześć z Obory wyprowadzić, pary dla Obory y Stada Wiel. Mieczni-
5kow własney zabronić, a koni inszemu rozdać, Pastucha Dziedzicznego ode-
6brać, przez co W. Comptis Pryncypał w bydle rogatym y Stadninie na kilka-
7dziesiąt Sztuk ma szkody, Jnne remanenta y niedobory na Gromadach Ko-
8ssowskiey y Pohrebenskiey zaległe zatrzymać y inne niezliczone krzy-
9wdy czynić śmieli y ważylisię, ktore to szkody y pretensye czasu prawa o-
10sobliwym Regestrem y Jnterrogatoryami spisane będą, a zatym tenże
11W. Comparens Jmieniem Pryncypała swoiego umyślnie dla oświadczenia
12przybyły y powtornie do Akt tak o nieważność wyż wspomnionego
13Dekretu Kompromissarskiego jakoteż o wszelkie pretensye, salva hu-
14ius ma[nifestati]onis melioratione vel per eandem citationem correctione
15si opus fuerit hanc vero copiam Jdem W. Comp[aren]s Jmieniem W[ielmożnego] Jmć Pa-
16na Stanisława Wroblewskiego M[iecznika] W[endeńskiego] Pryncypała swego Actis conno-
17tari prosił co y otrzymał. Antoni Lesniewski m[anu] p[ropria]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „348”. Druga strona sporu z aktów 261 i 309 (Ledóchowscy, Kossów i Pohreby w kluczu tetyjowskim). WAŻNE: tytuł Wróblewskiego czytany tu wyraźnie „Miecz. Wendynski / Wendynskiey” – miecznik WENDEŃSKI (Wenden, Kieś w Inflantach); skrót „M. W.” w aktach 261 i 348 należy rozwiązywać „Miecznik Wendeński” (w akcie 261 – dawniej „wieluński[?]” do poprawy).
Odczyt: „in anti[?] vigore” – może ‘ante (dawniej)’; „przy surero[?]” – wyraz niejasny; „Jagniątkowski[?]” (w rękopisie „Jagniątkowskiemu/Jagniążkowski”); dyspozytor Kossowa „Siasieckiemu[?]” i „Sasiedzkim[?]” – zapewne ta sama osoba, Józef Sąsiecki[?] (por. akt 309); „Horodny-/Pinsky[?]” – zapewne ‘horodniczy piński’ (tytuł J. Korzeniowskiego, obok „Komorny Graniczny Województwa Bracławskiego”); „Cześ. Lad[?]” – tytuł S. Baranowskiego niepewny; „Sąd wigrliwy[?]” – przymiotnik niepewny; „gravi-/minose[?]” – zapewne ‘gravaminose’ (z pokrzywdzeniem); „stoły uszczypliwemi[?] tyli[?]” – miejsce niejasne; „usznu-/rowaną[?]” – zapewne ‘zasznurowaną (bryczkę)’; „Kiymi” – kijami.
Objaśnienia: „ob infortunium w Oyczyźnie przez zagraniczne Woysko Rossyiskie tamuiące każdemu aditum ad Acta publica” – z powodu nieszczęścia w Ojczyźnie, (gdy) obce wojsko rosyjskie zamyka każdemu dostęp do akt publicznych; „iuvantibus Superis” – z pomocą niebios; „processus hocce in negotio” – proces w tej sprawie; „Arbitri lokowani” – sędziowie polubowni wyznaczeni przez stronę; „de nullitate” – o nieważność; „Juryzdator” – posiadacz (dzierżawca) poprzedni, od którego nabyto prawo; „amicabili modo jak de necessitate” – raczej po przyjacielsku niż z konieczności; „in nonnullis tantum punctis et praetensionibus” – tylko w niektórych punktach i pretensjach; „ab Actu swoiey exempcyi” – przy akcie swego wykupu (wyjęcia dóbr z zastawu); „Jnskrypcya Kompromissarska” – zapis na sąd polubowny; „Cessyonaryusz” – nabywca prawa (tu nowy dziedzic, który wykupił dobra); „satisfactionem indebite nakazać” – nakazać niesłusznie zadośćuczynienie; „retrusio” – zamknięcie, uwięzienie; „dyby” – dyby, kłoda do zakuwania nóg; „barwa” – liberia; „remanenta” – zaległości, pozostałości (powinności); „Jnterrogatorya” – pytania do przesłuchania świadków; „salva huius manifestationis melioratione vel per eandem citationem correctione si opus fuerit” – z zastrzeżeniem prawa do poprawienia tej manifestacji albo jej skorygowania w pozwie, jeśli zajdzie potrzeba.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10maja 1768 r. Antoni Leśniewski, łowczyc ciechanowski, imieniem Stanisława Wróblewskiego, miecznika wendeńskiego, dawnego posesora Kossowa i Pohrebów, tłumacząc spóźnienie zamknięciem dostępu do akt przez wojska rosyjskie, manifestował się w grodzie winnickim przeciw Ledóchowskim, starostom włodzimierskim, ich komisarzowi generalnemu Tomaszowi Markusowi, dyspozytorom Kossowa Franciszkowi Jagniątkowskiemu[?] i Józefowi Sąsieckiemu[?] oraz przeciw arbitrom (Jerzy Korzeniowski, komornik graniczny bracławski, Kazimierz Gniewkowski, wiceregent przemyski, Stefan Baranowski) i zaprotestował przeciw ważności ich dekretu kompromisarskiego. Wróblewski nabył Kossów i Pohreby od Brzezińskiego, dopłacając sumę ks. Januszowi Sanguszce, ordynatowi ostrogskiemu, ówczesnemu dziedzicowi klucza tetyjowskiego, i przez kilkanaście lat pobierał dochody zgodnie z kontraktem. Przed trzema laty Ledóchowski wykupił od niego dobra i wymógł zapis na sąd polubowny w kilku punktach; Markus wniósł jednak pretensje nie tylko z czasów posesji Wróblewskiego, ale i dzierżawy Brzezińskiego, a sąd – nie bacząc na znaczne nakłady i podwojenie liczby osadzonych poddanych – zasądził niesłusznie zadośćuczynienie i opublikował dekret. Ponadto dyspozytorzy i poddani kossowscy najeżdżali dwór pod nieobecność miecznika (gdy była tylko miecznikowa), wyrywali drzwi i zamki, pobili kijami i zakuli w dyby stangreta, zabrali jego liberię, wyprowadzili 6 wołów, zabronili wypasu, odebrali pastucha i zatrzymali zaległe powinności gromad kossowskiej i pohrebeńskiej. Szkody mają być spisane osobnym regestrem.
Akt nr 359
Relacja woźnego Teodora Janowskiego o doręczeniu do dworu we wsi Miedziaków[?] prorogacji komisji sejmowej (Chołoniewski, kasztelan bełski – Czosnowski, starosta winnicki – o naturę wsi Salnik[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data15 maja 1768 (doręczenie); relacja 15 maja 1768, Winnica; prorogacja dana 2 maja 1768
7Powiatu Owrucki Kommissarz od R[zeczy]p[ospo]l[i]tey naznaczony m[anu] p[ro]p[ri]a Konstanty Bie-
8łobłocki[?] Podczaszy Smol[eński] Kommisarz od R[zeczy]p[ospo]l[i]tey naznaczony m[anu] p[ro]p[ri]a Po ktorym
9to położeniu on wyż mianowany Woźny Do Akt ninieyszych przyiechaw-
10szy o tym prawdziwą swoią uczynił y zeznał Rel[acyą] o ktorey przyięcie mnie
11Urzędu prosił co y otrzymał. Ill[ite]r[atu]s[?] Rel[ator] Ill[ite]r[atu]s[?] Jgnarus scribendi Crucem San-
12ctam posuit. Teodor Janowski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „349”. Komisja dotyczy sporu Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana bełskiego (por. akty 220–222, 252), ze starostą winnickim Józefem Czosnowskim o „naturę” (charakter prawny – królewszczyzna czy dobra dziedziczne) wsi Salnik[?] w województwie bracławskim, ustanowionej konstytucją sejmu nadzwyczajnego warszawskiego (1767–1768).
Odczyt: świadkowie „Jana Giełowta[?] Stanisława Dębowskiego” – pierwsze nazwisko niepewne; wieś doręczenia „Miedziakowa[?]” (może Miedzianka/Miedziaków); „Salnika[?]” (w rękopisie „Sałnika”); „ś[wię]-” na końcu wiersza (k. 244) – urwany wyraz (może ‘święta’ albo omyłka pisarza); „Ter-/[min]” – w rękopisie przeniesienie niejasne; „na-/co[?]” (początek k. 244v) – zapewne ‘na co’; inicjał podkomorzego „M[?]”; „Bie-/łobłocki[?]” (w rękopisie litery bliskie „Bietobłocki”); „G[e]n[era]l[ny][?]” – skrót „Gnlld”; formuła podpisu „Mllis Rel. Mllis Jgnarus scribendi” – zapewne ‘Illiteratus Relator, illiteratus, ignarus scribendi’ (relator niepiśmienny).
Objaśnienia: „Prorogacya” – odroczenie terminu; „stronę Szlachty … dla tym większey wagi sobie przydanych” – dwóch szlachciców jako świadków czynności woźnego; „o Essencyi oney prawnie opowiedział tenoris sequentis” – ogłosił prawnie jej treść następującego brzmienia; „Feria Secunda post Dominicam Oculi Quadragesimalem proxima Anno praesenti 1768” – w najbliższy poniedziałek po niedzieli postnej Oculi roku bieżącego, tj. 14 marca 1768; „uznanie natury wsi” – rozpoznanie charakteru prawnego wsi; „dla wszczętey Konfederacyi y woiennych czynności” – z powodu rozpoczętej konfederacji (barskiej) i działań wojennych; „eisdem Jnnotescentijs” – tymiż obwieszczeniami (listami); „limituiemy” – odraczamy; „Termin zawity” – termin ostateczny; „Dan w Rezydencyach naszych Die Secunda Maij 1768” – dan w naszych siedzibach 2 maja 1768; „Crucem Sanctam posuit” – postawił znak krzyża.
Streszczenie
15maja 1768 r. woźny generalny województwa bracławskiego Teodor Janowski zeznał w grodzie winnickim, że tegoż dnia, w obecności szlachciców Jana Giełowta[?] i Stanisława Dębowskiego, doręczył do dworu we wsi Miedziaków[?] i ogłosił list prorogacyjny komisarzy Rzeczypospolitej, wyznaczonych konstytucją sejmu nadzwyczajnego warszawskiego (oblatowaną w grodzie warszawskim 14 III 1768) do rozpoznania natury wsi Salnik[?] w województwie bracławskim i innych punktów sporu między Adamem Myszką Chołoniewskim, kasztelanem bełskim, a Józefem Czosnowskim, starostą winnickim. Komisarze – [M.] Kurdwanowski, podkomorzy buski, Antoni Węgleński, pisarz ziemski bełski, Jakub Moczulski, regent ziemski generalny województwa kijowskiego i grodzki owrucki, oraz Konstanty Białobłocki[?], podczaszy smoleński – nie mogąc z powodu konfederacji i działań wojennych zjechać na termin 15 maja, odroczyli komisję do terminu, który ogłoszą osobnymi obwieszczeniami (list dany 2 V 1768). Woźny niepiśmienny postawił krzyż.
Akt nr 360
Manifestacja Anastazji ze Skopowskich[?] Miastkowskiej, wdowy po Floryanie Miastkowskim, sędzicu łukowskim[?], przeciw Kazimierzowi i Antoniemu Szawłowskim o napady, pobicie i krzywdy w Torkowie[?], z wizją i aresztem woźnego Stefana Zozulińskiego[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
9ka Slepego kozakow aresztował y do rozprawy prawney przyporuczył, kto-
10ryto Woźny Szlachtą z sobą będącą oświadczywszysię ztamtąd powrocił, y
11tu przedemną Urzędem stanowszy tak Wizyi jako y arresztu uczynił y
12zeznał Rel[acyą]. De quo praesens Ejus[dem] Ill[ite]r[atu]s[?] Rel[ator] Ill[ite]r[atu]s[?] qui supra ignarus scriben-
13di Crucem posuit Stefan Zozuliński[?] +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „350”. Ręka pisarska oddaje „z” literą podobną do „r” (np. „Srawtowskich” = Szawłowskich, „Driedricom” = Dziedzicom, „Zorulinski” = Zozuliński[?]); nazwiska ujednolicono wg tej obserwacji. Szawłowski – por. akt 293 (sędzia kondescensji Szawłowski[?]).
Odczyt: „z Skopowskich[?]”; „Sędzica Ziemi Łukowey[?]” (może Łukowskiey – ziemia łukowska); wsie „Torkowa[?]/Torkowie[?]” i „Sielnicy[?]”; „z wypiszczenia[?]”, „niechętliwość[?] zna-/wiaiąc”, „akcye[?]”, „honbili[?]” (zapewne ‘hańbili’), „prawarty[?]”, „exessant[?] wdrugi[?]”, „tełudy[?]”, „legominy[?]”, „tę W. Załączasię[?]” – wyrazy niepewne; „Hryćko Chomutowski[?]” (k. 244v) i „Hryćka Chomutyńskiego[?]” (k. 245v) – ta sama osoba, forma nazwiska niepewna; świadkowie woźnego „Rytowskiego[?]” i „Kieyzera[?]”; „Quorumvis[?] n[omi]num[?] Tomaszewskiego Drugalskiego[?]” – fragment niejasny (zapewne nazwiska szlachty-świadków aresztu); „cedendas[?]” – może ‘cedendam’.
Objaśnienia: „simul cum visione et aresto” – wraz z wizją (oględzinami) i aresztem; „stryieczno rodzeni” – bracia stryjeczni; „Kompanii Pancerney” – (z) towarzystwa chorągwi pancernej; „his non satiati” – nie poprzestając na tym; „illicite procedendo” – postępując bezprawnie; „semimortuus” – na wpół żywy; „in loco loci” – na miejscu; „hoc nefas criminis swiadczy” – świadczy o tym występku; „sine ulla habita ratione” – bez żadnego względu; „tumultuose” – burzliwie; „verbis lasivis, illicitis et scommaticis” – słowami sprośnymi, niedozwolonymi i obelżywymi; „ob reverentiam” – przez uszanowanie; „dyzgustować” – znieważać; „notowany” – (wielokrotnie) oskarżany, znany z występków; „Roboczy” – parobek, robotnik dworski; „Wieprze Karmne” – wieprze tuczne; „Dzień Czternasty praesentis” – 14 bieżącego (maja); „nahay” – nahajka; „horrendissime” – najstraszliwiej; „salwowałasię” – ratowała się ucieczką; „zaciężni” – ludzie najemni (zbrojni); „Okrasa” – omasta, tłuszcz; „de quibus omnibus peractis violentiis renovatisque” – o wszystkie te dokonane i ponowione gwałty; „salva manente praesentis manifestationis melioratione per aliam citationem” – z zachowaniem prawa do poprawienia tej manifestacji w innym pozwie; „ad interim” – tymczasem; „actis sui et Suorum nne” – imieniem swoim i swoich; „Wizya” – oględziny dokonane przez woźnego; „sui Juris” – swojego prawa (zależnych); „aresztować … do rozprawy prawney przyporuczyć” – zatrzymać (oddać pod areszt) do rozprawy sądowej.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
16maja 1768 r. Anastazja ze Skopowskich[?] Miastkowska, wdowa po Floryanie Miastkowskim, sędzicu łukowskim[?], dziedziczka części wsi Torków[?] i Sielnica[?] w województwie bracławskim, manifestowała się w grodzie winnickim imieniem swoim i dzieci przeciw braciom stryjecznym Kazimierzowi i Antoniemu Szawłowskim, towarzyszom chorągwi pancernej, sąsiadom w Torkowie[?]. Przed dwoma tygodniami Szawłowscy z ludźmi napadli nocą na jej część wsi, gonili i bili poddanych, strzelali za nimi, a poddanego Iwana Głuchego tak poranili w głowę, że nie mógł stanąć w grodzie; tej samej nocy wpadli na dwór, lżyli i bili samą manifestantkę, straszyli dzieci, rozpędzili czeladź. Poddany Szawłowskich Hryćko Chomutowski[?] pobił widłami parobka Matyasza i małoletniego syna manifestantki. Antoni Szawłowski nie oddaje pożyczonych 13 dukatów i 10 zł, Kazimierz nie zapłacił za wzięte wieprze tuczne i krowę; gdy 14 maja ta krowa wróciła i ocieliła się, a manifestantka zamknęła ją w spichlerzu, Kazimierz Szawłowski z żołnierzami najemnymi wpadł na dwór i zbił ją nahajką tak, że ledwie żywa schroniła się do dworu Łabęckiego, a jego ludzie rozbili spichlerz i zabrali słoninę i inne zapasy. Woźny Stefan Zozuliński[?] ze szlachtą (Józef Rytowski[?], Tomasz Kieyzer[?]) dokonał wizji – stwierdził pobicie pani nahajką, rozbity spichlerz, rany Iwana Głuchego, Matyasza i syna manifestantki – oraz aresztował na części Szawłowskich ich czeladź i kozaków (stangreta Michałka, furmana Andrzeja, parobka Hryćka Chomutyńskiego[?], kozaków Andrzeja i Chwedka Ślepego).
Akt nr 361
Relacja woźnego Leontego Piławskiego o areszcie złodziei świętokradców w Słedziach[?] z rekwizycji Gabriela Peretiatkowicza, stolnika winnickiego[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data16 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 245v (skan 0249, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 245v (skan 0249, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Szesnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winnick[iemi] y przedemną Ja-
4nem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodzk[iego]
6onty Pilawski w moc wierney Rel[acyi] swoiey iawnie zeznał. Jż on Roku teraz-
7nieyszego Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego Dnia Szesnastego Maja
8na affektacyą y prawną Rekwizycyą W[ielmożnego] Jmć Pana Gabriela Peretiatkowi-
9cza Stol[ni]ka[?] Winn[ickiego] Dobr Stoian zastawnego Possessora, maiąc przy sobie
10stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Ur. Jchmciow Panow Grzegorza Baczyń-
11skiego[?] y Franciszka Orłowskiego, dla większey wiary do tego aktu wziętych
12był w Dobrach wsi Sledziach[?] tu w W[oiewódz]twie Bracł[awskim] leżących, a przed tym do
13klucza Krasniańskiego należących, gdzie będąc Pracowitego Michayła Koło-
14myczuka[?] Poddanego y Josia[?] Arędarza Sledziańskich aktualnych Swiątni
15Boskich Złodziejow u W[ielmożnego] Jmć Pana Michałowskiego tychże Dobr Possessora,
16tudzież Woyta y całey Gromady tameczney, w Grzywnach Prawem opisa-
17nych aresztował y prawnie przyporuczył, ktory areszt tak W. Michałow-
18ski Possessor, jakoteż Woyt y Gromada Sledziańska, na pomienionych Zło-
19dziejow dobrowolnie przyiowszy, onych do rozprawy prawney dotrzymać
20deklarowali y submittowalisię. w czym ow Woźny Szlachtą sobie przy-
21tomną oświadczywszysię ztamtąd powrocił y tu ad Acta przybywszy pra-
22wdziwego Arresztu swego uczynił y zeznał Relacyą. Woźny nieumieiący
23Pisać Krzyż Swięty kładzie Leonty Pilawski +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „351”. Ręka oddaje „z” jak „r” i „ł” jak „t” (np. „Ortowskiego” = Orłowskiego, „Kotomyrcuka” = Kołomyczuka[?]).
Odczyt: nazwa wsi „Sledziach[?]/Sledziańskich[?]” (może Śledzie albo Słodzie); „Stol[ni]ka[?] Winn[ickiego]” – w rękopisie „Stolny Winn.” (skrót tytułu Peretiatkowicza, w nagłówku „S. W.”); „Dobr Stoian” – dobra Stojany (potwierdzone w akcie 375: „Dobr wsi Stojan w Wtwie Bracł. a Powiecie Winn.”); w akcie 375 Peretiatkowicz tytułowany „Stolnikiem Zwinogrodzkim” (tu wyraźnie „Stolny Winn.”) – rozbieżność tytułu; w akcie 375 wieś pisana wyraźnie „Słedziach”, „Słedziańskich” (z „ł”); „Baczyń-/skiego[?]”; „Kołomyczuka[?]”; „Josia[?]” – imię arendarza (Żyda?) niepewne.
Objaśnienia: „ex Requisitione” – na żądanie; „affektacya y prawna Rekwizycya” – życzenie i prawne wezwanie; „klucz Krasniański” – klucz dóbr krasnieńskich; „aktualni Swiątni Boskich Złodzieie” – złodzieje (złapani na gorącym uczynku) okradający kościół (świętokradcy); „w Grzywnach Prawem opisanych aresztował y prawnie przyporuczył” – oddał pod areszt pod karą grzywien przewidzianych prawem i prawnie powierzył (ich pieczy); „submittowalisię” – zobowiązali się.
Streszczenie
16maja 1768 r. woźny generalny województwa bracławskiego Leonty Piławski zeznał w grodzie winnickim, że tegoż dnia, na żądanie Gabriela Peretiatkowicza, stolnika winnickiego[?] (w akcie 375 – zwinogrodzkiego), zastawnego posesora dóbr Stojany, w obecności szlachty (Grzegorz Baczyński[?], Franciszek Orłowski) był we wsi Słedzie[?] w województwie bracławskim, należącej dawniej do klucza krasnieńskiego, i aresztował tam złapanych świętokradców – poddanego Michajła Kołomyczuka[?] i arendarza Josia[?] – oddając ich pod straż posesorowi Michałowskiemu, wójtowi i gromadzie pod grzywnami; ci przyjęli areszt i zobowiązali się dostawić ich do rozprawy. Woźny niepiśmienny postawił krzyż.
Akt nr 362
Manifestacja Hryniewickiego, S. B.[?], przeciw Jakubowskiemu o nieważność kopii i kompromisu – sam nagłówek, tekstu nie wpisano
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
4[dalej tekstu nie wpisano; dół strony przekreślony]
k. 246 (skan 0249, strona prawa)
1[strona pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony: po nagłówku, dacie i pierwszych słowach formuły („Przed Urzędem”) pisarz przerwał; k. 246 pozostawiona pusta i przekreślona. Bez numeru marginalnego (po rkp. „351” następuje „352” na k. 247); w opracowaniu numer ciągły 362.
Odczyt: skrót tytułu Hryniewickiego „S. B.[?]” nierozwiązany (może stolnik bracławski); „de nullitate kopiow y Kompromissu” – o nieważność kopii (dokumentów) i kompromisu (zapisu na sąd polubowny).
Streszczenie
Pod datą 16 maja 1768 r. pisarz grodu winnickiego rozpoczął wpis manifestacji Hryniewickiego (S. B.[?]) przeciw Jakubowskiemu o nieważność kopii i kompromisu, lecz poza nagłówkiem i początkiem formuły nic nie wpisał; następna strona (k. 246) została pusta i przekreślona.
Akt nr 363
Manifestacja tegoż (Hryniewickiego) przeciw ks. Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, i innym – sam nagłówek, tekstu nie wpisano (strona skreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data16 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 246v (skan 0250, strona lewa)
Językpl
Transkrypcja
k. 246v (skan 0250, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Szesnastego Dnia.
3[reszta strony pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat; także górna połowa k. 247]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony: tylko nagłówek i data; strona przekreślona (vacat). Bez numeru marginalnego. „Tegoż” – zapewne tegoż Hryniewickiego co w akcie 362. „W. P.” – wojewoda poznański (ks. Antoni Jabłonowski, por. akt 291).
Streszczenie
Pod datą 16 maja 1768 r. pisarz rozpoczął wpis manifestacji tegoż (zapewne Hryniewickiego, por. akt 362) przeciw księciu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, i innym, ale tekstu nie wpisał – strona pusta i przekreślona.
Akt nr 364
Manifestacja Tadeusza Szteyna, komornika WXL, imieniem ks. Barbary z Zawiszów Radziwiłłowej, wojewodziny nowogródzkiej, dziedziczki hrabstwa berdyczowskiego, przeciw karmelitom bosym w Berdyczowie o podniesienie stawu, zalanie futorów, przesunięcie granic, szynki i krzywdy mieszczan
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „352”. Gród winnicki przyjmuje manifestację, bo akta grodu żytomierskiego były niedostępne „w czasie teraźniejszej rewolucyi” i z powodu obcych wojsk (konfederacja barska, wojska rosyjskie).
Odczyt: wieś karmelitów „Skrzydłowkę[?]”; „Koroberyn[?], Tedora Berruba[?]” – zapewne nazwy futorów albo nazwiska ich posiadaczy, odczyt niepewny; „stawszy żyrną[?] płoczącym[?]” – fragment niejasny; „Czoł-/ny” – czółna; „Łazowskiego[?]” (w rękopisie „Larowskiego”); „wsi Ryrtowice[?]” – nazwa niepewna; „wielowodney[?]”.
Objaśnienia: „ex oris Wielkiego Xięstwa Litewskiego” – z krain Wielkiego Księstwa Litewskiego; „Acta Districtus Zytomiriensis … adiri” – udać się do akt powiatu żytomierskiego; „Rewolucya” – zamieszki (konfederacja barska); „Woyska Exotyczne” – wojska obce (rosyjskie); „solenniter et cum gravi querimonia” – uroczyście i z ciężką skargą; „stawek mierny” – niewielki staw; „Papiernia” – papiernia (młyn papierniczy); „Prochownia” – wytwórnia prochu; „antiquitus” – od dawna; „Futory” – chutory, zagrody poza wsią; „na kopić Tysiąc” – (łąk) na tysiąc kop siana; „List Graniczny” – dokument rozgraniczenia; „Figura” – krzyż przydrożny (znak graniczny); „więcierze” – więcierze, sieci na ryby; „kordygarda” – odwach, areszt wojskowy; „licencyuią” – pozwalają na swawolę; „recenter” – niedawno; „de iure” – prawnie; „Favore et Injuria” – za przychylnością i z krzywdą; „appropriaverunt” – przywłaszczyli; „in praeiudicium” – ze szkodą; „Rogatki” – szlabany, rogatki celne; „reservando salvam si opus fuerit meliorationem” – zastrzegając prawo do poprawienia (manifestacji), jeśli zajdzie potrzeba.
Streszczenie
16maja 1768 r. Tadeusz Szteyn, komornik Wielkiego Księstwa Litewskiego i rotmistrz powiatu orszańskiego, pełnomocnik ks. Barbary z Zawiszów Radziwiłłowej, wojewodziny nowogródzkiej, dziedziczki hrabstwa berdyczowskiego, przybywszy z Litwy i nie mogąc z powodu rewolucji i obcych wojsk dostać się do akt żytomierskich, manifestował się w grodzie winnickim przeciw ks. Zwolińskiemu, przeorowi, i konwentowi karmelitów bosych w Berdyczowie. Karmelici w swej wsi Skrzydłówka[?] (z fundacji Janusza Tyszkiewicza, wojewody kijowskiego) w ostatnich latach podnieśli groblę małego stawu i postawili niebywały dotąd młyn, papiernię i prochownię, przez co zalali futory poddanych berdyczowskich i łąki na ponad tysiąc kop siana; zasypali dawną groblę i rów graniczny, usypali znaki w innym miejscu, zaorali starą drogę i przenieśli figurę graniczną. Zabraniają poddanym łowić ryby na zalanych gruntach księżnej, ich żołnierze zabierają czółna i więcierze, biją i więżą ludzi (Demka Kowala trzymali w kajdanach w kordegardzie); niedawno zabity został szlachcic Mikołaj Łazowski[?]; zabrali grunt od Berdyczowa i wsi Ryrtowice[?] i postawili chałupę dla stróża stawu. Prowadzą też w klasztorze szynk wina i innych trunków wbrew konstytucjom, ze szkodą skarbu księżnej i mieszczan, porywają mieszczan do klasztoru bez wiedzy zamku, a na przywłaszczonych placach rynkowych porobili mosty, fosy, budynki i rogatki.
Akt nr 365
Manifestacja Tadeusza Szteyna, komornika WXL, imieniem swoim i braci, przeciw Kazimierzowi Słotwińskiemu, cześnikowi żytomierskiemu, i Bogumile z Woroniczów 1° v. Wołkowskiej, 2° v. Pęgłowskiej[?], o zarzut bezpotomności (sterilitas) prababki Ludwiki z Tyszkiewiczów Małachowskiej w dekrecie Trybunału lwowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
39wie, tak W. Comparens z Bracią swoiemi Rodzonemi directa linea po-
40chodzący, tęż swoią procedencyą Dokumentami Autentycznemi in Foro
41Fori probować oświadczasię, żeby iednak jakowego z tego zarzutu Steri-
42litatis nieponiosł tym większego pokrzywdzenia de insubsistentia
43ac invaliditate wspomnionego Dekretu cum laesione Juris naturae
k. 248v (skan 0252, strona lewa)
1et affinitatis wypadłego, iteratis contra Eosdem inculpatos ratione prae-
2missorum omnium queritur et manifestatur vicibus. Offerendo se cum Jis-
3dem M[anifesta]tis[?] inculpatis Jure acturum, hanc vero breviter scriptam actis
4praesentibus cum reservata melioratione praesentis ma[nifestati]onis connota-
5ri prosit co y otrzymał. Tadeusz Szteyn Komornik W[ielkiego] X[ię]stwa Lit[ewskiego] Rotm[istrz]
6Po[wia]tu Orszan[skiego]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „353”. Spór genealogiczny: Słotwińscy i Woroniczowie (potomkowie Zuzanny z Tyszkiewiczów Woroniczowej) w procesie z ks. Barbarą Radziwiłłową przed Trybunałem lwowskim zarzucili, że jej siostra Ludwika z Tyszkiewiczów Małachowska była bezpotomna (sterilis), co godziło w prawa potomków Ludwiki – Szteynów (por. akt 364 – ten sam Tadeusz Szteyn jako plenipotent Radziwiłłowej).
Odczyt: nazwisko matki „Szolnekowny[?]” (w rękopisie „Srolnekowny” – ręka pisze „z” jak „r”); „St[aros]tow Skołatow[skich][?]” – w rękopisie „Sttow Skołatowz.”; „Lutkownikow[?]” – (zapewne) ‘porucznikow’ lub ‘lutnikow’ – stopień w regimencie pieszym niepewny; imię „Antoniana[?]” (może ‘Antoniego Jana’); „Sięgniew[?]”; „Bogumile-/ny[?]” – rozbicie imienia niejasne (może ‘Bogumile Annie’); „Pęgłowskiey[?]” (w rękopisie „Puglowskiey/Pęglowskiey”); „ex Substantia Paterno[...][?]/cą” – zakończenie wyrazu nieodczytane (może ‘Paterno-Avita’ lub nazwa); „Filonowey[?]” – może drugie imię męża (Jan Filon Woronicz); „ex uno Łożnym[?] Thoro” – zapewne ‘ex uno legitimo thoro’ (z jednego prawego łoża); „potwarzyć[?]”, „wtorywszy[?]” (zapewne ‘wtrąciwszy’), „denigrasti[?]” (zapewne ‘denigrarunt’ – oczernili); „M[anifesta]tis[?]” – skrót „Mtis”.
Objaśnienia: „binominis” – dwojga imion; „ex oris” – z krain; „quam primum” – jak tylko; „Laesio” – pokrzywdzenie; „quo ad obiectam Sterilitatem” – co do zarzuconej bezpłodności (bezpotomności); „in Votis za … będącey” – będącej w małżeństwie z…; „ex utroque spłodzonym Thoro” – zrodzonym z obu małżeństw; „Exdotacya” – wyposażenie (posagowe) z majątku; „ex Substantia Paterna” – z majątku ojcowskiego; „circa agitationem causae” – przy rozpatrywaniu sprawy; „ampliare substancyi” – powiększyć (swój udział w) majątku; „ipso facto” – samym faktem; „Quaestio Sterilitatis” – kwestia bezpotomności; „Die Undecima Maij” – dnia 11 maja (1767); „cura et peculio sui” – swoim staraniem i kosztem; „aequali lance” – równą miarą; „directa linea” – w linii prostej; „procedencya” – pochodzenie; „in Foro Fori” – przed właściwym sądem; „de insubsistentia ac invaliditate … Dekretu cum laesione Juris naturae et affinitatis wypadłego” – o bezzasadność i nieważność dekretu wydanego z naruszeniem prawa natury i pokrewieństwa; „iteratis … queritur et manifestatur vicibus” – ponownie skarży się i manifestuje; „Offerendo se cum Iisdem inculpatis Jure acturum” – zapowiadając, że będzie się z nimi prawować; „hanc vero breviter scriptam” – tę zaś krótko spisaną (manifestację).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
16maja 1768 r. Tadeusz Szteyn, komornik WXL i rotmistrz orszański (syn Jana i Wiktorii Szteynów, starostów skołatowskich[?], wnuk Antoniego Wilhelma i Krystyny z Małachowskich, prawnuk Jana i Ludwiki z Tyszkiewiczów Małachowskich, starostów smotryckich, praprawnuk Antoniego[?] i Krystyny ze Szwykowskich Tyszkiewiczów, marszałków nadwornych litewskich), imieniem swoim i młodszych braci Mikołaja i Ignacego, manifestował się w grodzie winnickim przeciw Kazimierzowi Słotwińskiemu, cześnikowi żytomierskiemu (synowi Józefa i Marianny z Woroniczów, skarbników owruckich), oraz Bogumile z Woroniczów 1° v. Wołkowskiej, 2° v. Pęgłowskiej[?] i jej spadkobiercom. W procesie wytoczonym ks. Barbarze z Zawiszów Radziwiłłowej o wyposażenie z majątku ojcowskiego pozwani uzyskali w Trybunale lwowskim (11 V 1767, z województwa kijowskiego) zapis kwestii bezpotomności Ludwiki z Tyszkiewiczów Małachowskiej – rodzonej siostry ich antecesorki Zuzanny z Tyszkiewiczów Woroniczowej, podstoliny pińskiej – chcąc przez to powiększyć swój udział w majątku. Szteyn, jako jej potomek w prostej linii, zapowiada udowodnienie pochodzenia autentycznymi dokumentami i protestuje przeciw nieważnemu, krzywdzącemu dekretowi.
Akt nr 366
Manifest Mariana Potockiego, marszałka konfederacji ziemi halickiej, o nieważność sejmu (1767–1768) i wszystkich jego ustaw, wymuszonych przemocą przez posła rosyjskiego ks. Repnina
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
44ny mi y podarty został. Wyznaczono mnie potym niechcącego do
k. 249v (skan 0253, strona lewa)
1Delegacyi, na ktorey wszystko decydował zdaniem swoim X[ią]że Repnin Po-
2seł Rossyiski, a my tylko smutnemi nieszczęśliwych Tych Jego dla Oyczy-
3zny wyrokow musieliśmy bydź Swiadkami, ponieważ sprzeciwiaiących ła-
4iał szkalował y słowami nayniep[r]zystoynieyszemi gromił, a chociaż wszys-
5cy Delegowani inaczey zgodziliśmysię, y decydowali, takasię iednak stało jak
6On Sam chciał. Patrzaliśmy tedy z żalem nieporownanym na punkta wia-
7rę wolności y rowność Szlachecką obalaiące, w głębokim milczeniu, albowiem
8wszystkie perswazye y prozby nasze, ktore Samym nawet pozwolone są nie-
9wolnikom, z fukaniem, łaianiem, groźbą y ostatnią wzgardą odrzucane
10były, Z taką więc gwałtownością, obelgą Senatorow y Posłow odgrażaniem wię-
11zienia zetyszego[?] y okrutnieyszego, niżli go przezacni Więźniowie wyż wyra-
12żeni doznawać mogą, przechwalaniemsię Dobra pustoszyć, batożkami karać,
13y naywiększe zelżywości wyrządzać, Xiążę Repnin Poseł Rossyiski Seym ten
14zakończył[?], Głosow nikomu niepozwalaiąc y wszystkim surowo milczeć przyka-
15zuiąc. Przeto z obowiązku Sumienia Miłości Boga y Oyczyzny, przeciwko
16wszystkim ustawom Seymu tego, mocą iednowładną y wolą JO. X[ię]cia Jmć
17Repnina Posła Rossyiskiego z upadkiem wiary Swiętey y wolności z poni-
18żeniem Stanu Szlacheckiego, z przymuszeniem wolnego Narodu do nieprzy-
19zwoitey podległości, z przywłaszczoney sobie wymuszoney na nas Gwarancyi
20nastąpionym, a nie z naszego zdania Rady y woli postanowionym mani-
21festuięsię y protestuię, a za nieważną mieć Ją chcąc przy Obronie Wiary Swię-
22tey y wolności, przy ocaleniu Praw Starodawnych życie łożyć y krew wylać
23oświadczamsię. M. Potocki m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „354”. Manifest jednego z przywódców konfederacji barskiej, Mariana Potockiego (marszałka konfederacji ziemi halickiej), przeciw ustawom sejmu 1767–1768 (sejm Repninowski, gwarancja rosyjska); bezpośrednio następuje jego łacińska wersja (akt 367 = rkp. 355), pomocna przy odczycie.
Odczyt: „od Lat pięciu[?]”; „X[ię]cia Chwabutow[?] Majora” – nazwisko rosyjskiego majora niepewne (w wersji łacińskiej „Principe Hwabutow[?] Majore”, akt 367); „ciężez-/nemi[?]” – zapewne ‘ciężkiemi’; „z sprzeciwiaiące-/miz[?]” – zakończenie wyrazu niepewne; „Poninskiego” – marszałek konfederacji wieluńskiej (Adam Poniński; potwierdzone w wersji łacińskiej, akt 367 – „Poninski Marescalcum Confoederationis Terrae Velun.”); „zetyszego[?]” – przymiotnik niepewny (może ‘cięższego’); „zakończył[?]” – w rękopisie po słowie „Seym ten” wyraz przy końcu wiersza niewyraźny; „Oborow” – obozów. Notka marginesowa „Legi cum Copia Zawadzki” – kolacjonowanie z kopią (por. akty 58–76 – „Legi cum Copia”).
Objaśnienia: konfederacja generalna radomska 1767 (marszałek ks. Karol Radziwiłł „Panie Kochanku”) – zawiązana pod naciskiem wojsk rosyjskich (płk Karr); „Dyssydenci” – innowiercy (prawosławni i protestanci), których równouprawnienia żądała Rosja; Kajetan Sołtyk, biskup krakowski, Józef Andrzej Załuski, biskup kijowski, Wacław Rzewuski, wojewoda krakowski i hetman polny koronny, oraz jego syn Seweryn, starosta doliński, poseł podolski – porwani w nocy 13/14 X 1767 i wywiezieni do Kaługi; Czacki – Michał Czacki, podczaszy koronny (internowany); Kożuchowski – konsyliarz konfederacji generalnej (uwięziony); „Delegacya” – delegacja sejmowa 1767–1768, która pod dyktatem Repnina przygotowała ustawy (prawa kardynalne, gwarancja rosyjska); „Cyrograf/Rewers” – pisemne zobowiązanie posła; „mocą iednowładną” – przemocą jednej osoby; „Gwarancya” – rosyjska gwarancja ustroju Rzeczypospolitej (traktat 1768).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17maja 1768 r. Marian z Potoka Potocki, marszałek konfederacji ziemi halickiej, wniósł w grodzie winnickim uroczysty manifest. Oświadczył, że przystąpił do konfederacji radomskiej tylko w obronie wiary katolickiej, atakowanej przez dysydentów, oraz praw i wolności szlacheckich; w Radomiu, mimo wprowadzenia wojsk rosyjskich i gróźb płk. Karra, podpisał akt dopiero po manifeście ks. Radziwiłła gwarantującym nienaruszalność praw katolickich. Opisuje pustoszenie dóbr przez Rosjan, uwięzienie Czackiego, podczaszego koronnego, i Kożuchowskiego, konsyliarza konfederacji, a zwłaszcza nocne porwanie przez wojsko Repnina biskupów Sołtyka i Załuskiego oraz Wacława i Seweryna Rzewuskich i wywiezienie ich do Rosji. Repnin groził w senacie karami, więzieniem i batogami, a od posłów, w tym Potockiego, wymusił cyrografy posłuszeństwa (przytoczony tekst rewersu); na delegacji sejmowej sam rozstrzygał wszystko, łajając sprzeciwiających się. Potocki protestuje przeciw wszystkim ustawom tego sejmu, uchwalonym przemocą Repnina ze szkodą wiary, wolności i równości szlacheckiej oraz z narzuconą gwarancją, uznaje je za nieważne i deklaruje gotowość oddania życia w obronie wiary i dawnych praw.
Akt nr 367
Manifest Mariana Potockiego, kasztelanica lubaczowskiego, marszałka konfederacji ziemi halickiej, o nieważność sejmu i wszystkich jego ustaw – wersja łacińska (por. akt 366)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
45bero Consensu facta et Stabilita quam solennissime manifestor et pro-
46testor Jn defensionem Fidei Libertatis Legum et Praerogativarum
47Nobilitatis Polonae, Sanguinem et Vitam Offerre paratus M. Potocki m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „355”. Łacińska wersja manifestu z aktu 366 (rkp. 354), wpisana tego samego dnia. Pozwala rozstrzygnąć odczyty polskiej wersji: marszałek konfederacji wieluńskiej to Poniński (nie „Pomiński”); rosyjski major „Hwabutow[?]” (w wersji polskiej „Chwabutow[?]”).
Odczyt: „Ca-/stell[anides] Lubacz[oviensis]” – w rękopisie „Ca-/stell. Lubaczov.” (kasztelanic lubaczowski); „Hwabutow[?]”; „Omniquo[?]” – zapewne ‘omnique quo’; „Quomq[ue][?]” – zapewne ‘Quamque/Quumque’; „urgebamus[?]” (w rękopisie „uraeimus”); „vovco[?]” – zapewne ‘voveo’; „conte-/ligentiam[?]” – zapewne ‘intelligentiam’ (porozumienie); „Senatoris” – zapewne ‘Senatores’; „sopitis quibus” – (zapewne) ‘sopitis quibusque’.
Tłumaczenie (streszczające): „Bogu, który przenika tajniki serc, dobrze wiadomo, a niech wiedzą też wszyscy współobywatele, owszem cała Europa, że nie w innym celu przystąpiłem do tej ostatniej konfederacji, jak dla obrony świętej wiary katolickiej, od wielu wieków w mej ojczyźnie ustanowionej, a od pięciu lat przez dysydentów zakłócanej… W Radomiu, gdzie stało wojsko rosyjskie, nie przestraszyły mnie groźby pana Karra, pułkownika tego wojska… Bolałem nad krzywdą Czackiego, podczaszego koronnego… i Kożuchowskiego, konsyliarza generalnego konfederacji, na środku drogi w Warszawie wyciągniętego z karety przez Moskali… Nadszedł czas, którego wspomnienie przyprawia o drżenie, a świat o zdumienie, gdy spośród sejmu pierwsze ozdoby senatu – ks. Sołtyka, biskupa krakowskiego, Załuskiego, biskupa kijowskiego, Rzewuskiego, wojewodę krakowskiego, hetmana polnego koronnego, i jego syna, starostę dolińskiego, posła podolskiego – porwano nocą z pałaców i wywieziono z Warszawy… Odczytano w senacie deklarację ks. Repnina, posła wielkiej imperatorowej Rosji, grożącą senatorom i posłom karami, sekwestrami, batogami i chłostą moskiewską… Zmusił mnie i innych posłów do złożenia przyrzeczenia następującej treści: »Ja niżej podpisany przyrzekam ks. Repninowi, że nie będę miał porozumienia ani prywatnych rozmów bez jego wiedzy z senatorami, ministrami i posłami przeciwnymi jego projektom, nie sprzeciwię się jego woli ani nie będę popierał żadnego punktu instrukcji ziemi halickiej, pod utratą szlachectwa, dóbr, karami cielesnymi i utratą życia«… Wyznaczył mnie wbrew woli do delegacji, na której sam stanowił prawa… Moje przyrzeczenie zostało mi w pałacu ks. Repnina w Warszawie podarte przez Ponińskiego, marszałka konfederacji ziemi wieluńskiej. Dlatego, wiedziony sumieniem, miłością Boga i ojczyzny, przeciw wszystkim ustawom tego sejmu, uchwalonym przemocą pod bronią wojska rosyjskiego… oraz przeciw przywłaszczonej gwarancji, ustanowionej bez naszej wolnej zgody, jak najuroczyściej manifestuję się i protestuję, gotów oddać krew i życie w obronie wiary, wolności, praw i prerogatyw szlachty polskiej.”
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17maja 1768 r. Marian z Potoka Potocki, kasztelanic lubaczowski, marszałek konfederacji ziemi halickiej, wniósł w grodzie winnickim łacińską wersję swego manifestu (por. akt 366): wszedł do konfederacji radomskiej tylko w obronie wiary katolickiej i wolności, nie ulegając groźbom płk. Karra; boleje nad uwięzieniem Czackiego i Kożuchowskiego oraz porwaniem przez Rosjan biskupów Sołtyka i Załuskiego oraz Rzewuskich; opisuje wymuszone przez ks. Repnina przyrzeczenia posłów (przytacza ich tekst), jego dyktat na delegacji sejmowej i zakończenie sejmu w przymusowym milczeniu; jego przyrzeczenie podarł mu Poniński, marszałek konfederacji wieluńskiej. Protestuje przeciw wszystkim ustawom sejmu i narzuconej gwarancji rosyjskiej i deklaruje gotowość oddania krwi i życia za wiarę i wolność.
Akt nr 368
Manifestacja ks. Bazylego Janowicza, parocha (unickiego) we wsi Pisarzówka, przeciw Kajetanowi Sobańskiemu, cześnikowi latyczowskiemu, o odebranie pól i sianożęci, spasanie zbóż i uwięzienie żony parocha
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 251 (skan 0254, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 251 (skan 0254, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodz[kiemi] Winnick[iemi] y przedem-
4ną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa
Akt w rękopisie „356”. Ręka pisze „z” podobnie do „r” („Pisarrowki” = Pisarzowki, „Baryli” – forma imienia Bazyli).
Odczyt: „wdzięcznie[?]” – wyraz niepewny (może ‘codziennie’); „Za-/łuiącegosię[?]” – zapewne ‘żałującegosię’ (skarżącego się, por. akty 347, 349, 352); „wyzuć[?]”; „wyrosłego[?]” (w rękopisie „wyrzstego”); „na pomiecie[?]” – zapewne ‘w pokosie, na pokosach’; „Paroch De-/renowski[?] y Pisarzowski” – podpis: paroch (parafii) Derenowskiej[?] i Pisarzowskiej; nazwa pierwszej parafii niepewna.
Objaśnienia: „Paroch” – proboszcz cerkwi greckokatolickiej (unickiej); „ad Asyllum Sacro Sanctae Justitiae” – do schronienia przenajświętszej sprawiedliwości; „suo Juris titulo” – z tytułu swego prawa; „Erekcya” – akt erekcyjny (uposażenie) parafii; „JOO. Kollatorowie” – jaśnie oświeceni kolatorzy (patroni) cerkwi; „krwawym potem nabyta Fortuna” – majątek zdobyty ciężką pracą; „Hreczka” – gryka; „na pniu stoiące” – nieskoszone; „Jnkarceracya” – uwięzienie; „contra praenominatum inculpatum manifestatur vice” – manifestuje się przeciw wymienionemu obwinionemu po raz (wtóry).
Streszczenie
17maja 1768 r. ks. Bazyli Janowicz, paroch (unicki) we wsi Pisarzówka, manifestował się w grodzie winnickim przeciw Kajetanowi Sobańskiemu, cześnikowi latyczowskiemu, posesorowi Pisarzówki. Sobański od objęcia wsi szuka zaczepek wobec parocha i jego poprzednika: grozi jemu i jego ludziom, bije i odpędza służbę, odebrał pola i sianożęci nadane cerkwi aktem erekcyjnym przez kolatorów, chce go wygnać z rezydencji i pozbawić majątku. W zeszłym roku kazał spasać bydłem i końmi dworskimi i chłopskimi kilkadziesiąt kop zżętego prosa, a co roku pozwala wypasać i tratować grykę, proso, pszenicę i inne zboża na pniu. Grozi parochowi i jego żonie rózgami i więzieniem, a żonę parocha kazał zabrać do dworu i przez pięć dni trzymał w ścisłym areszcie, strasząc rózgami i śmiercią, tak że dotąd nie odzyskała zdrowia. Paroch protestuje o spasienie zbóż, odebranie pól i sianożęci, uwięzienie żony i inne krzywdy.
Akt nr 369
Manifestacja Andrzeja Brudnickiego imieniem Michała z Grabowa Grocholskiego, sędziego ziemskiego bracławskiego, przeciw ks. Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, posesorowi Lipowca, i gubernatorowi lipowieckiemu Dąbrowskiemu o krzywdy poddanych z Oczeretnej i Luliniec
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
44mnażać myśl swoią natęża, gdy przechwałki rożne na Podstaro-
45ściego czyni, łapać więzić bić oświadczasię, przez co trudno do Wsi
k. 252 (skan 0255, strona prawa)
1sprowadzić Podstarościego y utrzymać można. y Jnne nieznośne krzyw-
2dy Poddanym tak Oczeretniańskim jako y Lulinieckim czynić przez
3Ludzi y Kozakow Lipowieckich dopuszcza. Zatym tenże Comp[aren]s Jmie-
4niem Pryncypała swego, iterato et protestatur manifestatur vice salva
5manente melioratione si opus fuerit. Andrzey Brudnicki.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „357”. Ręka pisze „z” jak „r” (np. „Lulinice” zapisane „Lulinice/Luliniec”, „Oczeretney” – „Ocrretney”).
Odczyt: imię gubernatora „Cyprianowi[?]” (w rękopisie „Uz cyiwisino-/…”, odczyt bardzo niepewny); wieś „Lulinice[?]” (w rękopisie „Lulinice/Lulinic/Lulinieckim” – może Luliniec); poddani „Bermestnemu[?]”, „Litwinikowi[?]”, „Kosego/Kosy[?]” – nazwiska niepewne; „nara-/iutrz[?]” – zapewne ‘nazajutrz’; „in vim wymienia satysfakcyi” – zapewne ‘zamiast (dania) satysfakcji’.
Objaśnienia: „nne et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „praecavendo omnimodae Eorumque Bonorum et Subditorum integritati Ejusque Principalis sui” – zabezpieczając całość wszelką tych dóbr, poddanych i swego mocodawcy; „suorum Jurium Possessor” – posesor z tytułu swoich praw; „a praecipue” – a zwłaszcza; „Gubernator” – zarządca dóbr (tu miasta Lipowca); „Roboczy” – chłop pańszczyźniany, robotnik; „kalika” – kaleka (koń wadliwy); „Plagi” – razy, uderzenia (kara chłosty); „Siermięga” – sukmana chłopska; „iterato … manifestatur vice salva manente melioratione si opus fuerit” – ponownie protestuje i manifestuje się z zachowaniem prawa do poprawienia (manifestacji), gdyby zaszła potrzeba.
Streszczenie
17maja 1768 r. Andrzej Brudnicki, imieniem Michała z Grabowa Grocholskiego, sędziego ziemskiego bracławskiego, dziedzica wsi Oczeretna i Luliniec[?], manifestował się w grodzie winnickim przeciw ks. Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, posesorowi miasta Lipowca, a zwłaszcza przeciw gubernatorowi lipowieckiemu Dąbrowskiemu. Gubernator nie daje satysfakcji za krzywdy poddanych Grocholskiego: nie zmusił Żyda-rzeźnika lipowieckiego do oddania 20 zł długu poddanemu Iwanowi Bermestnemu[?] z Oczeretnej, a skarżącemu groził biciem; poddanemu Iwanowi Litwinikowi[?] chciał zabrać parę wołów; gdy Iwan Kosy[?] z Luliniec[?] na jarmarku w Lipowcu zamienił klacz na wadliwego konia tkacza Maksyma (z prawem zwrotu w trzy dni) i odprowadził konia, Dąbrowski nie kazał oddać klaczy, groził mu stu plagami, kazał zedrzeć z niego siermięgę i odesłał go z okaleczonym koniem, który padł w drodze. Grozi też podstarościemu łapaniem, więzieniem i biciem, a ludziom i Kozakom lipowieckim pozwala krzywdzić poddanych oczeretniańskich i lulinieckich.
Akt nr 370
Manifestacja Andrzeja Brudnickiego imieniem Michała Świdzińskiego, stolnika zwinogrodzkiego, dziedzica części Hubnika i Głuboczka, przeciw Ruckiemu[?], cześnikowi [?], i Kozakom o rozboje i grabieże poddanych na jarmarku w Tepliku
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 252 (skan 0255, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 252 (skan 0255, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Siedmnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przedemną
4Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu
5Winnick[iego]. Comparens personal[ite]r Urod[zony] Andrzey Brudnicki nne et ex
6speciali commisso Wmu Pana Michała Swidzinskiego Stol[ni]ka Zwinogr[odzkiego]
7Dobr wsiow części Hubnika y Hłuboczka Dziedzica jak tylko o krzyw-
8dzie znaczney, Poddanych Wiel. Pryncypała swego dowiedziećsię mogł,
9tak zaraz hoc in passu postrzegaiąc całości Tychże Poddanych Ejusdem
10Principalis sui coram Actis Castr[ensibus] Capit[aneatus] Vinn[icensis] solennie na p[rze]c[iw]ko Wmu Panu
24Hłuboczańskich nulla habita ratione gwałtownie sposobem grabieżnym
25wziął, pieniądze u tychże Poddanych Kozakom violento modo y Jnnych
26rzeczy wiele porabierać dopuścił, żadney satysfakcyi na wiele Rekwi-
27zycyi od Wiel. Compti[s] Pryncypała czynionych nieuczynił, przez ktore
28zabranie koni Wołow /: ile w czasie Wiosny :/ w Sianiu zboża Jarzynnego
29Poddani Compti[s] Pryncypała, wielki uszczerbek ponosić muszą bo
30orać y zasiewać zboża Jarzynnego niemogli; a zatym tenże Comparens
31uciekaiącsię ad Asyllum Sacro Sanctae Justitiae powtornie o tak nieslu-
32szne zagrabienie Poddanych Compti[s] Pryncypała queritur et manifesta-
33tur salva huius manifestationis melioratione vel per editam ci-
34tationem correctione si opus fuerit Andrzey Brudnicki
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „358”. Wiersze 6–7 tekstu (po „Kozakom pos-”) zawierają w rękopisie powtórzenie („na niżey wyrażo-/nych y nazwiskach … lepiey wiadomym”) – przepisano możliwie wiernie, z ujednoliceniem w nawiasie.
Odczyt: nazwisko obwinionego „Ruckiemu[?]” (nagłówek i tekst – może Rucki/Ruszki); tytuł „Cześ. Drwin[?]” niejasny (może omyłkowo za ‘Owruckiemu’ – cześnik owrucki); „śmiały wszystkię[?]” – zapewne zniekształcone; „Danita Czornobija” – w rękopisie „Danita Czor-/nobija” (może imię Danyło); „Terepy” – zapewne imię lub przezwisko poddanego; „Cwikuna[?]”.
Objaśnienia: „hoc in passu” – w tym miejscu, w tej sprawie; „coram Actis Castrensibus Capitaneatus Vinnicensis” – przed aktami grodzkimi starostwa winnickiego; „cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia; „nescitur qua de causa” – nie wiadomo z jakiej przyczyny; „tumultuarie” – burzliwie, z hałasem; „Roboczy” – poddany pańszczyźniany; „zboże Jarzynne” – zboże jare (siane wiosną); „ad Asyllum Sacro Sanctae Justitiae” – do schronienia przenajświętszej sprawiedliwości; „salva huius manifestationis melioratione vel per editam citationem correctione si opus fuerit” – z zastrzeżeniem prawa poprawienia tej manifestacji lub jej korekty w wydanym pozwie, gdyby zaszła potrzeba.
Streszczenie
17maja 1768 r. Andrzej Brudnicki, imieniem Michała Świdzińskiego, stolnika zwinogrodzkiego, dziedzica części wsi Hubnik i Głuboczek, manifestował się w grodzie winnickim przeciw Ruckiemu[?], cześnikowi [?], i Kozakom przez niego przybranym. Na jarmarku w miasteczku Teplik Kozacy bez powodu napadli na poddanych Świdzińskiego i zagrabili: Semenowi Zabołotniukowi wołu, Danile[?] Czornobijowi parę wołów (poddani hubniccy), parobkom głuboczańskim – Terepie trzy konie, Michałkowi Cwikunowi[?] dwa konie, Oleksie jednego konia, a także pieniądze i inne rzeczy; mimo wielu upomnień obwiniony nie dał satysfakcji. Ponieważ stało się to wiosną, poddani nie mogli orać i siać zbóż jarych, ponosząc wielkie szkody.
Akt nr 371
Manifestacja imieniem Jaroszyńskiego, P. W.[?], przeciw Krzewskim i innym – sam nagłówek, tekstu nie wpisano (strona skreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
3[reszta strony pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony: pisarz wpisał nagłówek z numerem „359” (na k. 252), a na k. 252v tylko datę; stronę przekreślił. Numer „359” skreślono i nadano go następnemu aktowi (k. 253 – manifestacja Jełowieckiego, akt 372). W opracowaniu numer ciągły 371.
Odczyt: skrót tytułu „P. W.[?]” nierozwiązany (może podczaszy/podstoli winnicki); nazwisko obwinionych „Krzewskim” czytelne.
Streszczenie
Pod datą 17 maja 1768 r. pisarz grodu winnickiego rozpoczął wpis manifestacji imieniem Jaroszyńskiego (P. W.[?]) przeciw Krzewskim i innym, ale tekstu nie wpisał – strona pusta i przekreślona, a numer aktu przeniesiono na następny wpis.
Akt nr 372
Manifestacja Andrzeja Brudnickiego imieniem Michała Bożyca Jełowickiego, starosty bracławskiego, przeciw Stanisławowi Nowowiejskiemu, byłemu staroście bracławskiemu, o szkody (decessa) w starostwie bracławskim, zawyżony inwentarz i krzywdy poddanych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „359” (nowy numer po skreśleniu numeru przy akcie 371). Potwierdza akty 282, 291, 300: Michał Bożyc Jełowicki – starosta bracławski po cesji Stanisława Nowowiejskiego (cesja i kontrakt zawarte na kontraktach lwowskich).
Odczyt: drugie imię „Bożeca[?]” (Bożyc, por. akty 282, 291, 300); „porękawiczne[?] Swiętczne za czeluyą[?]” – nazwy opłat (świątecznych, porękawicznego) niepewne; „Horodnickiego[?]” – w rękopisie „Horodnickiego” (może lustrator albo dawny dzierżawca); wiersze „do Long-/sige[?] … do lon-/gu[?]” – pisarz powtórzył zdanie („a ten żadney nieczyni Jntraty, Maydany Saletrzane przyłączył”), przepisano wiernie; „w Maysze[?]”; „niespodziewaiący[?] Sta-/wszczyzny” – może ‘niespodziewaiąc się’; „praesuperantis[?]”; „uzysku[?]”; „zmaiętę[?]” – może ‘zmiętę’ (?), wyraz niejasny; „do Bracławia[?]” – w rękopisie „do Bratowia”; „pokazał[?]” – zapewne ‘kazał’; „Bratko-/zakowey[?]” – wyraz niejasny (może ‘broni kozackiey’); „postanych[?]” – zapewne ‘posłanych’; „zdolni[?]”, „niepopłowne[?]”.
Objaśnienia: „Decessa” – ubytki (różnica między dochodem deklarowanym w inwentarzu a rzeczywistym); „Inwentarz z Intratą” – spis dóbr z wyliczeniem dochodów; „affidować” – zapewniać; „słowy kredyt koniecznie za sobą pociągaiącemi” – słowami budzącymi bezwzględne zaufanie; „weryfikacya na gruncie” – sprawdzenie na miejscu; „Skrypt” – zobowiązanie (dłużne); „poddani piesi … nie ciągła niemaiący” – chłopi bez sprzężaju (pańszczyzna piesza); „Pługowi” – posiadający sprzężaj; „czynsz” – opłata pieniężna; „Arędy” – arendy (dzierżawy karczem, młynów); „Spasty stawów” – dochód z odłowu (spuszczania) stawów; „Lustracya” – rewizja dochodów królewszczyzny; „Maydan Potażny” – zakład produkcji potażu; „Maydany Saletrzane” – zakłady wyrobu saletry; „Dziesięcina” – dziesięcina (opłata z pasiek, zbiorów); „Stawszczyzna” – opłata od stawów (?); „Łany” – łany (pola); „Cessya” – ustąpienie prawa do starostwa; „Potaże” – potaż (wywożony transportami do Gdańska); „podwody” – obowiązek dostarczenia wozów i koni; „Ludzie Krolewscy” – poddani dóbr królewskich (starostwa); „Lasy … rąbać z pnia” – wycinać do gołej ziemi; „rozjezd” – patrol, posterunek konny; „Janczarki” – długie strzelby; „Mielnicy” – młynarze; „Arędarze” – dzierżawcy karczem.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
20maja 1768 r. Andrzej Brudnicki, imieniem Michała Bożyca Jełowickiego, starosty bracławskiego, manifestował się w grodzie winnickim przeciw Stanisławowi Nowowiejskiemu, byłemu staroście bracławskiemu. Nowowiejski, zamierzając zbyć starostwo (i już po zawarciu kontraktu z Jełowickim), obciążył Żydów, mieszczan i poddanych niebywałymi podatkami, zabierał konie, woły i dobytek i zmuszał do ciągłej robocizny, tak że poddani nie zasiali ozimin. Przy kontrakcie zapewniał, że podpisany przez obie strony inwentarz z intratą jest rzetelny, i nakłonił Jełowickiego do zobowiązania się na znaczną sumę; tymczasem weryfikacja komisarza wykazała zawyżenia: poddanych pieszych wpisał jako pługowych, z jednej chałupy po kilka czynszów, dopisał opłaty do arend, wpisał 1440 zł ze spustu stawów, których nie spuszczano, majdan potażny za 1000 zł (w lustracji 100 zł), nieczynne majdany saletrzane, dziesięcinę, stawszczyznę; nie zasiał obiecanych trzech łanów – ubytek wynosi ponad 20 tysięcy zł. Po cesji, mając jedynie prawo do wymłócenia i wywozu zboża, przyjechał ze Lwowa, gnał ludzi z potażami (bito ich, kazał dać 200 kijów, padło kilkanaście koni i wołów), przez co kilkunastu gospodarzy zbiegło, a ich dobytek zabrał; kilkunastu poddanych wywiózł do Gdańska; pozwalał sąsiadom wyrąbywać lasy (wycięto ponad milę lasu dębowego), zatrzymał Kozaków starostwa i dokumenty graniczne, wywiózł nocą w skrzyni ponad sto janczarek, zatrzymał ok. 7000 zł należnych Kozakom za konie, kazał zabrać stoły i stołki, pozrywać klamki, nie oddał naczyń potażnych i popiołów, rozdał młynarzom wieprze, które padły, i narzucił arendarzom zboże na gorzałkę. Manifestant zapowiada proces o te krzywdy i ubytki.
Akt nr 373
Manifestacja tegoż (Jełowickiego, starosty bracławskiego) przeciw temuż (Nowowiejskiemu) o najście na zamek bracławski – sam nagłówek, tekstu nie wpisano (strona skreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 254 (skan 0257, strona prawa)
Językpl
Transkrypcja
k. 254 (skan 0257, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maja Dwudziestego Dnia
3[reszta strony pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony, bez numeru marginalnego: tylko nagłówek i data, strona przekreślona. „Tegoż p[rze]c[iw]ko Temuż” – imieniem tegoż J. M. B. Jełowickiego, starosty bracławskiego, przeciw temuż S. Nowowiejskiemu (por. akt 372).
Streszczenie
Pod datą 20 maja 1768 r. pisarz rozpoczął wpis manifestacji imieniem Michała Bożyca Jełowickiego, starosty bracławskiego, przeciw Stanisławowi Nowowiejskiemu o najście na zamek bracławski, lecz tekstu nie wpisał – strona pusta i przekreślona.
Akt nr 374
Manifestacja szlachty czynszowej, mieszczan (chrześcijan i Żydów) i poddanych starostwa bracławskiego przeciw Stanisławowi Nowowiejskiemu, stolnikowi owruckiemu, byłemu staroście bracławskiemu, o uciemiężenie, niezwyczajne podatki i robocizny oraz spustoszenie lasów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „360”. Por. akt 372 (manifestacja nowego starosty M. B. Jełowickiego przeciw Nowowiejskiemu – te same zarzuty: niezwyczajne podatki, robocizny, potaż, Kozacy, wycinka lasów). Tu Nowowiejski tytułowany stolnikiem owruckim; starostwo bracławskie wcześniej w dożywotniej posesji Mikołaja Święcickiego, od którego Nowowiejski je dzierżawił (arenda), potem uzyskał przywilej królewski.
Odczyt: nazwiska szlachty „Grabasinski” (tekst „Grabosin-/ski”, podpis „Grabasinski”) i „Żuralski[?]” (tekst i podpis „Zuralski/Zurulski” – ręka pisze „z” podobnie do „r”, możliwe też Żurawski); mieszczanie „Maruś[?]”, „Łucko[?]” (podpis „Lucko”); „Pruszewicz[?]” – nazwisko dworzanina Komisji Skarbowej niepewne; „Grzywi[?]-/go” – wyraz niejasny (może ‘Grzywnami’ albo ‘krzywo’); „Czaboje[?]”, „Bekiesy[?]” – nazwy odzieży niepewne; „ożarywała[?], winkowane[?]” – fragment niejasny (może ‘okazywała, wynikowane’); „worenia[?]” – może ‘worania’ (orania); „ucinać” (zapewne ‘uciekać’); „o ktorym ile zbytego rozgłosiąsię Wiel. Nowowieyski nietrwał. o ktorym” – fragment składniowo niejasny, przepisany wiernie; „z podał sytuowanych” – zapewne ‘z opodal sytuowanych’; „Kremiesniczy[?] robocie” – może ‘kremieniczney/krzemieniczney’ (?), wyraz niepewny.
Objaśnienia: „Szlachta na Czynszu mieszkaiąca” – szlachta czynszowa, osiadła na gruntach starostwa za czynszem; „Sławetni” – tytuł mieszczan; „z płaczem tu Niebo Rzecz zanosząc” – wznosząc sprawę z płaczem do Nieba; „Possessya dożywotnia uprzywileiowana” – dożywocie nadane przywilejem królewskim; „daniny y robocizny” – świadczenia w naturze i pańszczyzna; „exekucye Kozakow nadwornych” – egzekucja (ściąganie) przez nadwornych Kozaków; „Lustracya” – rewizja dochodów królewszczyzny; „Jndagacya” – przesłuchanie; „Dworzanin Kommissyi Skarbowey” – urzędnik Komisji Skarbu Koronnego; „darmoszczyzny” – bezpłatne roboty; „palenie popiołow” – wypalanie popiołu na potaż; „narzucać” – przymusowo sprzedawać (po zawyżonych cenach); „Kozuchy … boty kosule stężki” – kożuchy, buty, koszule, pasy (?); „Frukta Sadowe” – owoce; „Juramentem … potwierdzone” – potwierdzone przysięgą; „Lasy Czarne” – lasy liściaste (gęste); „Comparentes Krzyżem Swiętym podpisuiąsię” – stawający podpisują się krzyżem (niepiśmienni).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
20maja 1768 r. szlachcice Wojciech Grabasiński i Kazimierz Żuralski[?] imieniem szlachty czynszowej starostwa bracławskiego oraz mieszczanie Andryj Tychoninko, Tymko Zaworotny, Semen Hudyma, Sobko Maruś[?] i Łucko[?] imieniem mieszczan (chrześcijan i Żydów) i wszystkich poddanych starostwa manifestowali się w grodzie winnickim przeciw Stanisławowi Nowowiejskiemu, stolnikowi owruckiemu. Nowowiejski, wziąwszy starostwo w dzierżawę od dożywotniego posesora Mikołaja Święcickiego, a potem uzyskawszy przywilej królewski, nałożył niebywałe czynsze, podatki i robocizny, ściągane przez nadwornych Kozaków biciem i więzieniem; mimo lustracji spisanej przez dworzanina Komisji Skarbowej wymagał prawie dwa razy więcej, zabierał woły i konie, wymyślał darmoszczyzny, palenie popiołu, narzucał ludziom po zawyżonych cenach kożuchy, odzież, zboże, sól, słoninę, owoce itp., wybierając ponad należne dochody około 100 000 zł. Przed wyjazdem, po zbyciu starostwa, gnał ludzi dniem i nocą do młocki i palenia popiołu, a jego Kozacy bili ludzi, wybijali zęby, wyrywali starcom brody, tak że wielu uciekło i całe starostwo omal się nie rozeszło. Kozacy starostwa, odwróceni od pilnowania lasów, nie bronili ich przed sąsiadami, którzy wycięli lasy, w tym dęby na budulec wartości kilkunastu tysięcy. Komparenci, niepiśmienni, podpisali się krzyżami.
Akt nr 375
Manifestacja Józefa Pogorzelskiego imieniem Gabriela Peretiatkowicza, stolnika zwinogrodzkiego, i gromady Stojany przeciw Mossakowskiemu, generałowi wojsk koronnych, Michałowskiemu i innym o świętokradzką kradzież dzwonów z cerkwi w Stojanach
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data25 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 255v (skan 0259, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 255v (skan 0259, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Ninieyszemi Grodzk[iemi] Winnick[iemi] y przedemną Janem
4Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu Winnickiego.
5Comp[aren]s Personal[ite]r Ur. Jmć Pan Jozef Pogorzelski Jmieniem Wiel. Jmć Pana Gabri-
6ela Peretyatkowicza Stolnika Zwinogr[odzkiego] Dobr wsi Stojan w W[oiewódz]twie Bracł[awskim]
7a Powiecie Winn[ickim] leżących Zastawnego Possessora y całey Gromady Stoiańskiey
32zentował y nazad do siebie wyprzysięgszysię[?] Officium praesens kwitował[?]
33J. Pogorzelski
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „361”. Związany z aktem 361 (rkp. 351): areszt tych samych świętokradców (Michajło Kołomyczuk – tu „Kołomyicuk”, i arendarz Josio, Żyd – „Niewierny”) we wsi Słedzie, w posesji Michałowskiego. Wieś Stojany potwierdzona (w akcie 361 – „Dobr Stoian”). Peretiatkowicz tytułowany tu „Stolnikiem Zwinogrodzkim” (w akcie 361 – „Stolny Winn.”).
Odczyt: skrót tytułu w nagłówku „S. Z.[?]” (litera podobna do „D”); „Słedzi/Słedziach/Słedziańskim” – wyraźnie z „ł” (może Słodzie/Śledzie); „nasłdory[?]” – wyraz niejasny (może ‘naszedłszy’); „Arsztem” – areszt (omyłka pisarza); „wyprzysięgszysię[?] Officium praesens kwitował[?]” – zakończenie niejasne (może ‘wyprosiwszy się, Officium praesens kwitował’ – pokwitował urząd z prezentacji).
25maja 1768 r. Józef Pogorzelski, imieniem Gabriela Peretiatkowicza, stolnika zwinogrodzkiego, zastawnego posesora wsi Stojany w województwie bracławskim i powiecie winnickim, oraz całej gromady stojańskiej, manifestował się w grodzie winnickim przeciw Mossakowskiemu, generałowi wojsk koronnych, dożywotniemu, i Michałowskiemu, arendownemu posesorowi wsi Słedzie[?], a także przeciw poddanemu Michajłowi Kołomyczukowi i arendarzowi Żydowi Josiowi ze Słedzi[?]. Jesienią 1767 r. złodzieje ci nocą zabrali z dzwonnicy cerkwi stojańskiej dwa spiżowe dzwony (duży i średni, wartości 40 talarów), przechowywali je w karczmie Josia, a potem potłukli na kilkadziesiąt kawałków. Gdy gospodarze i gromada stojańska, odnalazłszy kawałki, żądali satysfakcji, posesor Michałowski odmówił i groził woźnemu i szlachcie, którzy przybyli z aresztem (por. akt 361). Pogorzelski zaprezentował w kancelarii grodzkiej kawałek mniejszego potłuczonego dzwonu i zabrał go z powrotem.
Akt nr 376
Manifestacja in diligentia Józefa Iżbickiego[?] imieniem Samuela i Marianny z Czarnotowskich[?] Ilnickich, cześników buskich, o spalenie dokumentów dóbr Kornin[?] w pożarze dworu we wsi Rajki
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
30twierdzą Itaq[ue] Eorundem quorum supra nne Jn Diligentia manifesta-
31vit J. Jżbicki[?] m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „362”. Nagłówek bez numeru wpisany na dole k. 255v, tekst z numerem „362” na k. 256.
Odczyt: komparent „Jżbicki[?]” (w rękopisie „Jrbicki/Jzbicki” – ręka pisze „z” jak „r”; zapewne Iżbicki); nazwisko rodowe Marianny „Czarnotowskich[?]” (może Czarnołuskich); dobra „Korninskich[?]” (w rękopisie „Korninskich/Korninskiego” – zapewne Kornin w województwie kijowskim); „Klucza Jlinieckiego[?]” (w rękopisie „Jlnieckiego/Jlinieckiego” – może klucz iliniecki, Ilińce); „kluczem Kalnickim[?]” (w rękopisie „Kalnickim/Halnickim”); „Fasyculy[?]” (fascykuły); „Gn[er]o[sus][?]” – skrót „Gnūs”.
Objaśnienia: „in Diligentia” – manifestacja zabezpieczająca (w pilności); „Ordynans” – rozkaz, polecenie; „protune” – (pro tunc) ówczesnemu; „Ekonom” – zarządca klucza dóbr; „kalkulacya z Jntrat … za Lat Dwanaście” – obrachunek dochodów za 12 lat; „Possessya Dożywotnia” – dożywocie; „z nagłego razie” – z nagłego przypadku; „praemissam Documentorum Conflagrationem Juramento Corporali potwierdzą” – wspomniane spalenie dokumentów potwierdzą przysięgą cielesną (osobistą); „Itaque Eorundem quorum supra nne In Diligentia manifestavit” – tak więc imieniem tychże, jak wyżej, w pilności się zamanifestował.
Streszczenie
25maja 1768 r. Józef Iżbicki[?], imieniem Samuela i Marianny z Czarnotowskich[?] Ilnickich, cześników buskich, złożył w grodzie winnickim manifestację zabezpieczającą: w pożarze dworu we wsi Rajki (dożywociu Ilnickich) spłonęły ich dokumenty – kontrakty, zapisy i oryginalne prawa dotyczące dóbr Kornin[?] w województwie kijowskim, manifest Konstantego Proskury, wojskiego owruckiego, przeciw stryjowi Janowi Proskurze, podczaszemu kijowskiemu, o te dobra, ordynans ks. Sanguszki, marszałka wielkiego litewskiego, wydany Ilnickiemu jako ekonomowi klucza ilinieckiego[?] do rozgraniczenia dóbr książęcych z kluczem kalnickim[?], oraz oryginalny kwit księcia po obrachunku dochodów klucza za 12 lat. Ilniccy gotowi są potwierdzić spalenie dokumentów przysięgą.
Akt nr 377
Manifestacja Antoniego Limińskiego, gubernatora miasta Żywotowa, imieniem Ignacego Cieszkowskiego, podczaszego czernichowskiego, sędziego konfederacji województwa bracławskiego, przeciw Potockiemu, krajczemu koronnemu, i Żółtowskim, komisarzom klucza niemirowskiego, o wypuszczenie aresztowanych złoczyńców
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
10czną szkodę przy Rabunku przez tych Złoczyńcow uczynioną dosyć
11sprawiedliwey satysfakcyi drogę zamknęli, oświadczeniami Listowne-
12mi tylko nadzieię nadgrody ukrzywdzonym czynili, a w samey rzeczy
13od dopełnienia skutkiem uchylilisię, y tak do kosztow znacznych
14tegoż Roboczego Martyna przyprowadzili. A zatym tenże Ur. mani-
15festant przychylaiącsię do wyż namienionego Aresztu Jmieniem Pry-
16cypała swego deklaruie szkod poddanego Rastowieckiego dochodzić,
17y tey sprawy niezaniechać, mocą teraznieyszego oświadczenia kto-
18rego do Akt o przyięcie prosił co y otrzymał J. A. Liminski m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „363”.
Odczyt: wieś „Rastowce[?]” (w rękopisie „Rastowce”, przymiotnik „Rastowieckiego”) – nazwa niepewna; „Żułtowskim” – zapewne Żółtowscy (por. 44-1-3, akt 257 – dożywocie Żółtowskich); „J. A. Liminski” – podpis z dwoma inicjałami (J[ózef]? A[ntoni]); tytuł Potockiego w nagłówku „JW. Potockiemu”, w tekście „Krayczemu Koron[nemu] Starości Leżayskiemu” (por. akt 253 – J. Potocki, krajczy).
Objaśnienia: „Gubernator Miasta” – zarządca miasta prywatnego; „Sędzia Konfederacyi” – sędzia sądu konfederackiego (konfederacja barska w województwie bracławskim); „przychylaiącsię do zaniesionego Arestu” – nawiązując do wniesionej wcześniej relacji aresztu; „Roboczy” – chłop pańszczyźniany; „Rządcy Klucza” – administratorzy dóbr; „bez attencyi strony” – bez względu na stronę (poszkodowaną); „bez konfessaty korporalnych” – bez zeznań (przesłuchania) cielesnych, tj. bez tortur/badania; „potracić” – stracić (wykonać karę śmierci); „nadgroda” – wynagrodzenie szkody.
Streszczenie
25maja 1768 r. Antoni Limiński, gubernator miasta Żywotowa, imieniem Ignacego Cieszkowskiego, podczaszego czernichowskiego i sędziego konfederacji województwa bracławskiego, nawiązując do wcześniejszego aresztu na złoczyńców z klucza niemirowskiego, którzy ograbili poddanego Martyna Kozaka ze wsi Rastowce[?], manifestował się przeciw Potockiemu, krajczemu koronnemu i staroście leżajskiemu, oraz Żółtowskim, komisarzom i rządcom klucza niemirowskiego. Obwinieni, nie zważając na kroki prawne i areszt, z własnej woli i władzy zamku niemirowskiego, bez udziału strony, bez przesłuchania i wyroku, wypuścili złoczyńców, zamykając poszkodowanemu drogę do satysfakcji i narażając go na koszty, a dawali tylko listowne obietnice odszkodowania. Manifestant zapowiada dochodzenie szkód poddanego.
Akt nr 378
Manifestacja in diligentia Bogumiła Pawłowskiego, miecznika chełmskiego, z żoną Marianną z Winarskich, i Ignacego Jordana Winarskiego, stolnika bielskiego, o niemożność odbioru w Łucku sumy 29 000[?] zł przysądzonej dekretem kondescensyjnym (Bogusze i Małachowscy) z powodu rozruchów i wojsk rosyjskich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data25 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 256v (skan 0260, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 256v (skan 0260, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przede-
4mną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrab-
5stwa Grodu Winn[ickiego]. Osobiście postanowiwszysię Wiel. Jmć Pan Bogumił
6Pawłowski Miecznik Chełmski Swym y W. Maryanny z Winarskich
7Pawłowskiey Mieczn[iczki] Chełm[skiey] Małż[onki] swey tudzież Wmć Panny Joresaty[?] Wi-
8narskiey Stol[ni]k[ówny] Bielskiey w opiece swoiey zostaiącey jakoteż Wmć Pan
9Jgnacy Winarski Stol[ni]k Bielski postrzegaiąc całości substancyi swoiey
10solennie in diligentia sui manifestuiąsię o to. Jż Wiel. ma[nifest]antes maiąc
11sobie przysądzoną Summę Dwadzieścia Dziewięć[?] Tysięcy Złotych Polskich
12Dekretem Kondescensoryalnym z mocy Dekretu Ziemi Łuckiego mię-
13dzy teraznieyszemi manifestuiącemisię z iedney a WW. Bogusza-
14mi y Małachowskiemi z drugiey strony na Gruncie Dobr wsi Mało-
15tert Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego Dnia Pierwszego Marca
16ferowanym do zapłacenia przed Aktami Łuckiemi w Pierwszy Poniedzia-
17łek po Swiętey Troycy oznaczoną, a że dla odebrania teyże Summy na
18Termin dla rozruchow Polszcze nastąpionych y grassuiącego Exotyczne-
19go Woyska Moskiewskiego y Jch Okrucienstw wyrządzanych bespiecz-
20nego y wolnego przeiazdu niespodziewaiącsię dla czego aby żadney
21niepopadli sukkubicyi y uszczerbkowi substancyi swoiey powtornie
22manifestuiąsię Bogumił Pawłowski Jgnacy Jordan Winarski
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „364”.
Odczyt: kwota „Dwadzieścia Dziewięć[?] Tysięcy” – w rękopisie „Dwadzieścia Dziewięć(?) Tysięcy” (drugie słowo niepewne); imię panny „Joresaty[?]” (może Teresy); wieś „Mało-/tert” – Małotert w województwie wołyńskim, powiecie łuckim (potwierdzone w akcie 379); Bogusze tytułowani w akcie 379 „Podk[omorzymi] Podol[skimi]”[?]; „Stol[ni]k Bielski” – stolnik bielski (Bielsk Podlaski).
Objaśnienia: „in diligentia sui” – w pilności (manifestacja zabezpieczająca) swojej; „Dekret Kondescensoryalny” – dekret wydany przez sąd kondescensji (zjazd sądu na grunt sporny); „z mocy Dekretu Ziemi Łuckiego” – na podstawie dekretu sądu ziemskiego łuckiego; „Pierwszy Poniedziałek po Swiętey Troycy” – w 1768 r. 30 maja (Trójca Święta 29 maja); „rozruchy w Polszcze” – konfederacja barska i walki; „grassuiące Exotyczne Woysko Moskiewskie” – grasujące obce wojsko rosyjskie; „sukkubicya” – przegrana sądowa, utrata (succumbentia).
Streszczenie
25maja 1768 r. Bogumił Pawłowski, miecznik chełmski, imieniem swoim, żony Marianny z Winarskich i panny Joresaty[?] Winarskiej, stolnikówny bielskiej, będącej pod jego opieką, oraz Ignacy Jordan Winarski, stolnik bielski, złożyli w grodzie winnickim manifestację zabezpieczającą. Dekretem kondescensyjnym, wydanym z mocy dekretu sądu ziemskiego łuckiego na gruncie wsi Małotert 1 marca 1768 r. w sprawie z Boguszami i Małachowskimi, przysądzono im sumę 29 000[?] zł, płatną przed aktami łuckimi w pierwszy poniedziałek po Trójcy Świętej. Z powodu rozruchów w Polsce i grasowania obcego wojska rosyjskiego nie mogą bezpiecznie dojechać na termin, więc zastrzegają, by nie ponieść z tego tytułu przegranej ani szkody.
Akt nr 379
Manifestacja in diligentia Mikołaja Jordana Winarskiego, stolnikowicza bielskiego, o niemożność uczestniczenia w wykonaniu dekretu kondescensyjnego (Małotert) i złożenia przysięgi w Łucku z powodu wojsk rosyjskich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data25 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 257 (skan 0260, strona prawa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 257 (skan 0260, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przedemną Janem
4Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu Winnick[iego]
5Osobiście postanowiwszysię Wmć Pan Mikołay Winarski Stolnikowicz Bielski
6ostrzegaiąc całości Substancyi swoiey solennie in Diligentia sui manifestu-
7iesię o to: Jż W. manifestans zachowuiąc we wszystkim Prawo pospolite lubo
8by chciał zadosyć uczynić Dekretowi Kondescensoryalnemu na Gruncie Dobr
9wsi Małotert w W[oiewódz]twie Wołyń[skim] a Powiecie Łuckim sytuowanych z mocy De-
10kretu Ziem[skiego] Łuckiego, między sobą manifestuiącymsię y Jnnemi wspoł Konsuk-
11cessorami swemi z iedney a WW. Boguszami Podk[omorzymi][?] Podol[skimi][?] y Małachowskiemi
12w Roku teraznieyszym Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmym Dnia Pierw-
13szego Marca ferowanemu, y Przysięgę sobie manifestantowi tymże Dekre-
14tem oznaczoną przed Aktami Łuckiemi w pierwszy poniedziałek po Swiętey
15Troycy iako zadney[?] substancyi po Smierci niegdy Wgo Daniela Piaskowskiego[?]
16St[ol]n[i]ka Wendyń[skiego] pozostałey nieparticypował wykonać, że iednak zamieszanie
17w Koronie Polskiey nastąpiło y Exotycznego Woyska Rossyiskiego w W[oiewódz]twie
18naybardziey Wołyń[skim] uwiiaiącegosię częstokrotnie pełnione y wyrządzane
19nad Obywatelami Korony Polskiey Okrucienstwa y Zaboie, o wolnym y bez-
20piecznym przeiezdzie ninieyszego manifestanta niezapewniaią y owszem
21onego zabraniaią, przeto ażeby in praemissis iakowemu niepopadł uszczerb-
22kowi Substancyi swoiey tę powtorną zanosi manifestacyą oświadczaiąc
23każdego czasu nadmienioną wypełnić przysięgę M. Jordan Winarski m[anu] p[ro]p[ri]a
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „365”; bez nagłówka marginalnego. Uzupełnia akt 378 (ta sama sprawa kondescensji w Małotercie – Winarscy i współspadkobiercy vs Bogusze i Małachowscy).
Odczyt: tytuł Boguszów „Podk.[?] Podol.[?]” – skrót niepewny (może podkomorzowie podolscy); „iako zadney[?] substancyi” – może ‘iako żadney’ (że w żadnym majątku nie partycypował) – przysięga dotyczyła zapewne nieuczestniczenia w spadku; „Daniela Piaskowskiego[?] St[ol]n[i]ka Wendyń[skiego]” – nazwisko i tytuł niepewne (w rękopisie „Daniela Piaskowskiego … Stlny Wendyn.”); „uwiiaiącegosię” – zapewne ‘uwijającego się’.
Objaśnienia: „in Diligentia sui” – w pilności swojej (manifestacja zabezpieczająca); „Prawo pospolite” – prawo powszechne; „Konsukcessorowie” – współspadkobiercy; „Przysięga … oznaczona” – przysięga nakazana dekretem; „nieparticypował” – nie uczestniczył (w majątku); „Korona Polska” – Królestwo Polskie; „Exotyczne Woysko Rossyiskie” – obce wojsko rosyjskie; „Zaboie” – zabójstwa; „in praemissis” – w powyższych sprawach.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
25maja 1768 r. Mikołaj Jordan Winarski, stolnikowicz bielski, złożył w grodzie winnickim manifestację zabezpieczającą: chciałby wykonać dekret kondescensyjny wydany 1 marca 1768 r. na gruncie wsi Małotert (województwo wołyńskie, powiat łucki) z mocy dekretu sądu ziemskiego łuckiego w sprawie jego i współspadkobierców z Boguszami i Małachowskimi i złożyć nakazaną przysięgę przed aktami łuckimi w pierwszy poniedziałek po Trójcy Świętej (że nie uczestniczył w majątku po zmarłym Danielu Piaskowskim[?], stolniku wendeńskim[?]), lecz zamieszanie w Koronie i okrucieństwa oraz zabójstwa popełniane przez wojska rosyjskie, zwłaszcza na Wołyniu, uniemożliwiają mu bezpieczny przejazd. Zastrzega, że przysięgę złoży w każdym czasie (por. akt 378).
Akt nr 380
Relacja woźnego Jana Sawickiego o rekwizycji (żądaniu okazania) prezenty wołów ze strony Łęczyńskiego[?], cześnika bracławskiego, zabranych przez Nowowiejskiego – niewniesionej do akt
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data25 maja 1768, Winnica
Karty / skanyk. 257 (skan 0260, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 257 (skan 0260, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiąt Osmego
2Miesiąca Maij Dwudziestego Piątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz[kiemi] Winn[ickiemi] y przedemną Janem
4Jedleckim Jnstygatorem y Namiesnikiem Burgrabstwa Grodu Winnick[iego]
5Stanowszy oczewisto Woźny G[e]n[era]l[ny] W[oiewódz]twa Bracł[awskiego] y Jnnych Opat[rzny] Jan Sawicki
6w moc skuteczney Rel[acyi] swoiey iawnie zeznał Jż on Roku Miesiąca y Dnia na
7akcie wyrażonych na affektacyą y prawną Rekwizycyą Wiel. Łęczynskiego[?]
8Cześ[nika] Bracł[awskiego] był w Kancellaryi Grodz[kiey] Winn[ickiey] gdzie będąc rekwirował pre-
9zenty Wołow Wiel. Łęczynskiego[?] przez Wiel. Nowowieyskiego zabranych
10y przez Ur. Jchmć Panow Michała Stefanowicza y Andrzeia Brudnickie-
11go Palestrantow Grodz[kich] Winn[ickich] od Dnia Szesnastego Maja aż do Dnia
12Dwudziestego Piątego tegoż Miesiąca Maja ani praesentis w Protoko-
13le wyżey nadmieniony prezenty Wołow, ani w Aktach nieznaydując[y]się
14przeto de non reperta Eadem transactione Szlachtą sobie przytomną
16y zeznał Rel[acyą]. De quo praesens Ill[ite]r[atu]s[?] Rel[ator] Ill[ite]r[atu]s[?] qui supra Jan Sawicki +
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „366”. Związany ze sporem o starostwo bracławskie (akty 372–374 – Nowowiejski). Prezenta – zapewne zapisana w aktach „prezentacja” (okazanie) zabranych wołów, którą miał wnieść Nowowiejski lub jego palestranci.
Odczyt: nazwisko „Łęczynskiego[?]” (por. akt 341 – Jerzy Łęczyński[?], cześnik bracławski); fragment „ani praesentis w Protoko-/le wyżey nadmieniony prezenty Wołow, ani w Aktach nieznaydując[y]się” – składnia zawiła, przepisano wiernie; formuła końcowa „Mllis Rel. Mllis” – zapewne ‘Illiteratus Relator, illiteratus’ (niepiśmienny, krzyż).
Objaśnienia: „Rekwizycya” – urzędowe żądanie (tu: poszukiwanie w aktach); „Prezenta Wołow” – wpis o przedstawieniu (prezentacji) wołów w urzędzie; „ex parte” – ze strony; „Palestranci” – praktykanci kancelaryjni, pełnomocnicy sądowi; „Protokoł” – brulion akt; „de non reperta Eadem transactione” – o nieznalezieniu tej czynności (wpisu); „De quo praesens … qui supra” – o czym niniejsza (relacja); relator niepiśmienny jak wyżej (krzyż).
Streszczenie
25maja 1768 r. woźny generalny województwa bracławskiego Jan Sawicki zeznał w grodzie winnickim, że tegoż dnia, na żądanie Łęczyńskiego[?], cześnika bracławskiego, był w kancelarii grodzkiej i szukał wpisu prezenty wołów zabranych Łęczyńskiemu[?] przez Nowowiejskiego, która miała być wniesiona przez palestrantów Michała Stefanowicza i Andrzeja Brudnickiego; od 16 do 25 maja wpisu tego nie znalazł ani w protokole, ani w aktach, co poświadczył wobec szlachty. Relator niepiśmienny postawił krzyż.