Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 16 z 21
Akty 421–460
Wpisy od 16 sierpnia 1768 do 13 września 1768
Akt nr 421
Manifestacja Wojciecha Kwaśniewskiego imieniem Felicjana Kwaśniewskiego, starosty nowosieleckiego, porucznika wojsk koronnych, in diligentia, przeciw ks. Stanisławowi Lubomirskiemu, wojewodzie bracławskiemu, o niezłożenie w terminie sumy 30 000 zł z kontraktu na wsie Hołdakówka[?] i Jakubówka[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Odczyt: „zapobiegaiąc Katości[?]” – wyraz niejasny (rkp. „Katosci”; może zniekształcone ‘Szkodzie’ lub ‘Kłótni’); nazwy wsi „Hołdakowki[?] Jakubowki[?]” – odczyt niepewny; „w Pieszczany” – miejsce wystawienia zabezpieczenia (Pieszczany?); tytuł w nagłówku „W. B.” rozwiązany wg tekstu („Wdzie Bracł.”); „St[aros]ty Nowosieleckiego” – rkp. „Sty Nowsieleckiego”.
Objaśnienia: „nne et ex Speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „Porucznik Woysk Koronnych” – porucznik wojsk koronnych; „in diligentia sui” – dla własnego zabezpieczenia; „Listowne ubespieczenie” – zabezpieczenie (zobowiązanie) w formie listu; „dotrzymanek w Possessyi” – dalsze dotrzymanie (utrzymanie) posesji wsi (zastawnych/dzierżawnych) aż do odebrania sumy; „w mocy Plenipotencyi Sobie daney” – na mocy udzielonego mu pełnomocnictwa; „Złł. Poll.” – złotych polskich; „w pilności odebrania Oney” – dbając o odebranie tej sumy.
Streszczenie
16sierpnia 1768 r. Wojciech Kwaśniewski, z polecenia Felicjana Kwaśniewskiego, starosty nowosieleckiego i porucznika wojsk koronnych, dla zabezpieczenia oświadczył w grodzie winnickim przeciw księciu Stanisławowi Lubomirskiemu, wojewodzie bracławskiemu, że zgodnie z kontraktem i listownym zabezpieczeniem wystawionym w Pieszczanach 27 lutego 1768 r. stawił się w terminie 16 sierpnia 1768 r., gotów odebrać określoną w kontrakcie sumę (a do jej podniesienia dalej trzymać wsie Hołdakówka[?] i Jakubówka[?]). Suma 30 000 zł nie została jednak złożona w kancelarii grodzkiej winnickiej ani nie ma możliwości jej wyliczenia, o czym czyni oświadczenie.
Akt nr 422
Manifestacja Jana Jedleckiego, instygatora grodzkiego winnickiego, imieniem ks. Janusza Tomasza Światopełk Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci, przeciw ks. Antoniemu Czetwertyńskiemu, starościcowi dan.[?], o niewykupienie z długu wsi Kistlickie[?] (klucz komargrodzki) i niepłacenie rocznego prowentu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data16 sierpnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 273v (skan 0277, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 273v (skan 0277, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Augusti Szesnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną Michałem
4Jedleckim Namiesn. p[ro]tunc Burgr. Grodu Winn. Stawiwszy się Osobiście
5Urodz. Jmć Pan Jan Jedlecki Jnstyg. Grodz. Winn. Jmieniem y z wyraźnego zlecenia
6JO. X[ię]cia Jmć Janusza Tomasza Swiatop. Czetwertynskiego. Podkomorz. JKMci Dobr
7Wsi Kistlickiego[?] do Klucza Komargrodzkiego. należącey, mocą Prawa na-
27Ant. Czetwertynskiemu St[arości]cowi Dan.[?] powtornie iako nayuroczy-
28ściey Manifestuie się Jan Jedlecki Jnstyg. Grodz. Winn. [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „407”.
Odczyt: nazwa wsi „Kistlickiego / Kistlickie” (rkp. „Kistlickiego”, „Kistlickie”) – niepewna, nie zidentyfikowana (w kluczu komargrodzkim); tytuł Czetwertyńskich „Starościc Dan.” / „Starosty Dan.” (rkp. „Dang.”, „Sty Dang.”, „Stc Dang.”) – skrót nierozwiązany (por. akt 417 „Sty Danicz.” – tamże tytuł ks. Antoniego, zapewne również ‘Starościca’); „Jnstyg.” – rkp. „Jngr”, rozwiązane jako instygator; „Mantta / Manttha” – skrót ‘Manifestanta’; „oświadczy” – tak w rkp. (‘oświadcza’); „wyż rzeczoną Dobra” – tak w rkp.
Objaśnienia: „Instygator Grodzki” – oskarżyciel publiczny przy sądzie grodzkim; „mocą Prawa nabytego Dziedzic” – dziedzic na mocy nabytego prawa (kupna); „ubespieczaiąc wszelką całość Substancyi” – zabezpieczając całość majątku; „Scheda” – część spadku przypadająca dziedzicowi; „Dekret Działowy” – wyrok (postanowienie) o podziale majątku między spadkobiercami; „okupić z Długu” – wykupić (spłacić) dobra z długu, którym były obciążone; „Prowent Roczny” – roczny dochód.
Uzupełnienie: w akcie 428 tytuł ks. Janusza Czetwertyńskiego zapisano w pełni „Starosty Danczewskiego” – skrót „Dan.”/„Danicz.” w tym akcie należy zapewne rozwinąć jako ‘danczewski’ (starostwo danczewskie[?]).
Streszczenie
16sierpnia 1768 r. Jan Jedlecki, instygator grodzki winnicki, imieniem księcia Janusza Tomasza Światopełk Czetwertyńskiego, podkomorzego JKMci, nabywcy wsi Kistlickie[?] w kluczu komargrodzkim, manifestował przeciw księciu Antoniemu Czetwertyńskiemu, starościcowi dan.[?]. Dług zaciągnięty na tej wsi przez zmarłego księcia Stefana Felicjana Czetwertyńskiego, ojca obu stron, przypadł do spłaty wierzycielom na schedę księcia Antoniego, a dekret działowy nakazał mu wykupić wieś z długu i do czasu spłaty płacić księciu Januszowi roczny prowent z tych dóbr. Książę Antoni ani nie wykupił wsi, ani nie płaci prowentu, dlatego manifestant ponownie najuroczyściej protestuje.
Akt nr 423
Areszt hultajów w Targowicy i Lewkowcach[?] z rekwizycji Zalewskich – sam nagłówek, tekstu nie wpisano (strona skreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
3[reszta strony pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat]
k. 274 (skan 0277, strona prawa)
1[górna część strony pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony: tylko nagłówek i data; numer marginalny „18.” przekreślony (następny akt 424 ma przekreślone „19.” i poprawiony numer „408” – pisarz zaczął błędnie numerować od nowa). Dalsza część k. 273v i górna część k. 274 przekreślone.
Odczyt: „Lewkowce” – rkp. „Lewkow-/ce” – forma niepewna (Lewkowce? Lewkówka?).
Objaśnienia: „Hultaie” – włóczędzy, ludzie luźni; w 1768 r. określenie często stosowane wobec hajdamaków (uczestników koliszczyzny); „ex Requisitione” – z wezwania.
Streszczenie
Pod datą 17 sierpnia 1768 r. pisarz rozpoczął wpis relacji o areszcie „hultajów” (zapewne hajdamaków) w Targowicy i Lewkowcach[?] na wezwanie Zalewskich, lecz tekstu nie wpisał – miejsce puste i przekreślone, a numer aktu skreślono.
Akt nr 424
Manifestacja in diligentia Andrzeja Wielogórskiego, wojskiego bracławskiego i sędziego pogranicznego bracławskiego, z przysięgą lustratora podatku czopowego i szelężnego w powiecie bracławskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
13y Obowiązkom Urzędu Swego na tę Rotę. Ja Andrzey Wielogorski Przysięgam
14Panu Bogu Wszechmogącemu w Troycy Swiętey Jedynemu, iako w Powie-
15cie Bracł. mnie do Lustrowania wyznaczonym, wszystkie Browary,
16Gorzelnie czyli Winnice y wszelkie Domy, do wyszynku y wyrobku Trun-
17kow krajowych używane, nic nieopuszczaiąc po Miastach Miasteczkach
18y Wsiach ogulnie wszystkich Osobiście Lustrować według Prawa liczby
19Beczek y Garcy wszelkiego Trunku krajowego, Czopowemu y Szelężnemu
20podległego, z Regestrow Kahałow investygacyi Przysięgą dochodzić y w Ta-
21ryffę wpisywać będę, a w Lustrowaniu bez żadnego Względu na Przy-
22iaźń lub Nienawiść Respekt albo Boiaźń, żadnych ani przed ani
23podczas ani po Lustracyi Darow, y Obietnic nieprzyimuiąc przepisa-
24ney mi Czynności Regułę we wszystkim wykonam, y Dzieło Lustra-
k. 274v (skan 0278, strona lewa)
1Lustracyi na czas iak Taryffa wygotowana po uspokoionych Bun-
2tach zostanie, niezastaniaiącsię niczym chyba tylko prawdziwą cho-
3robą Zakoncżyć, Zakonczonego ieden Exemplarz do Grodu właśne-
4go sposobem Oblaty podać, a drugi do Kommissyi Rzpltey Skarbu
5Koronn. odesłać starać się będę. tak mi Panie Boże dopomoż y niewin-
6na Męka Chrystusa Pana. flexis ad Jmaginem Crucifixi genibus
7przed Urzędem y Aktami ninieyszemi w Przytomności Wwu Jchmść
8PP. Franciszka Hołubickiego[?] Skarbn. Łęczyckiego. Jana Skarbn. Dro-
9hickiego, y Alexandra Łowczego Wędyńskiego Czerniawskich, An-
10drzeja Terleckiego y Jnnych Jchmw wykonał. y Jnnotescencyą
11do zlustrowania JO. JW. y W. Jchmść Panom Dziedzicom y Posse-
12sorom y Onych Dyspozytorom wydać Offiarował się. A. A. Wie-
13logorski W. B. S. P. B. Grodz. Winn. [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „408” (poprawione z przekreślonego „19.”). Pierwszy w księdze akt związany z nowym podatkiem czopowym i szelężnym (konstytucja 1768) i z wyraźnym odniesieniem do stłumienia buntu chłopskiego (koliszczyzny) jako warunku dostępu do akt.
Odczyt: „Hołubickiego[?]” (rkp. „Holubickiego”) – nazwisko niepewne; „Łowczego Wędyńskiego” – ‘wendeńskiego’ (rkp. „Wedynskiego”; w akcie 425 „Wendynskiego”); skrót nagłówka „W. B. S. W. P.” i podpisu „W. B. S. P. B. Grodz. Winn.” rozwiązany wg tekstu: wojski bracławski, sędzia pograniczny bracławski (z grodu winnickiego?); „A. A.” przed nazwiskiem w podpisie – tak w rkp. (może ‘Andrzey’); „niezastaniaiącsię” – tak w rkp. (‘nie zasłaniając się’); „właśnego” – tak w rkp. (‘właściwego’).
Objaśnienia: „cum Juramento” – z przysięgą; „Kommissya Rzpltey Skarbu Koronnego” – Komisja Skarbu Koronnego (od 1764); „Lustrator” – urzędnik spisujący (lustrujący) obiekty podlegające podatkowi; „Taryffa” – spis (rejestr) podatkowy; „Podatek Czopowy Szelężny” – podatek od wyrobu i wyszynku trunków (czopowe i szelężne), uregulowany konstytucją sejmu 1768; „Acta praesentia adire” – przystąpić do niniejszych akt; „Rota” – formuła przysięgi; „Gorzelnie czyli Winnice” – gorzelnie (w ówczesnym języku kresowym „winnice” = gorzelnie wódki); „Garcy” – garnce (miara płynów); „Kahały” – gminy żydowskie (arendarze karczem); „investygacyi Przysięgą dochodzić” – dochodzić prawdy przez dochodzenie pod przysięgą; „sposobem Oblaty” – przez oblatę (wpis do ksiąg grodzkich); „flexis ad Imaginem Crucifixi genibus” – klęcząc przed wizerunkiem Ukrzyżowanego; „Innotescencya” – urzędowe zawiadomienie (obwieszczenie) o lustracji; „Dyspozytor” – zarządca dóbr.
Streszczenie
18sierpnia 1768 r. Andrzej Wielogórski, wojski bracławski i sędzia pograniczny bracławski, mianowany przez Komisję Skarbu Koronnego lustratorem powiatu bracławskiego dla spisania taryfy wyrobu i wyszynku trunków krajowych pod podatek czopowy i szelężny (konstytucja 1768), oświadczył, że dopiero po rozproszeniu zbuntowanego chłopstwa mógł przybyć do grodu. Złożył na kolanach przed krucyfiksem przysięgę: osobiście zlustruje wszystkie browary, gorzelnie i domy szynkowe w miastach, miasteczkach i wsiach, będzie dochodził liczby beczek i garncy także z rejestrów kahałów, nie przyjmie darów ani obietnic, a po uspokojeniu buntów ukończy taryfę i odda jeden egzemplarz do grodu, a drugi do Komisji Skarbu. Przysięgę złożył w obecności m.in. Franciszka Hołubickiego[?], skarbnika łęczyckiego, Jana i Aleksandra Czerniawskich i Andrzeja Terleckiego; ofiarował się wydać dziedzicom i posesorom zawiadomienia o lustracji.
Akt nr 425
Manifestacja Pawła Sudymuntowicza Czeczela, horodniczego[?] zwinogrodzkiego, wicegerenta grodzkiego latyczowskiego, z przysięgą lustratora podatku czopowego i szelężnego w powiecie zwinogrodzkim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
9wiatu Zwinog. Lustratorem dla ułożenia Taryffy albo raczey Tabelli wyrob-
10ku y Wydatku Trunkow Krajowych, w porządku Czopowego y Szelężnego
11na Seymie Warszawskim Konstytucyą Opisanego, tak zaraz eo in passu
12do Akt Grodz. Winn. Ninieyszych, przedemną y Aktami ten Jurament
13przybywszy, in eam Juramenti descriptam Rotham. Ja Paweł Sudy-
14muntowicz Czeczel. Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu w Troycy
15Swiętey Jedynemu. iako w Powiecie Zwinog. wszystkie Gorzelnie Browary
16albo raczey Winnice do Wyrobku Trunkow y Szynkow Krajowych
17używane, nic nieopuszczaiąc po Miastach Miasteczkach, y Wsiach
18ogulnie Wszystkich Osobiście Lustrować według Prawa, liczby Beczek
19Garcy wszystkiego Trunku Krajowego. Czopowemu y Szelężnemu
20podległego. z Regestrow Kahałow Jnvestygacyi Przysięgą dochodzić
21y w Taryffę wpisywać będę, a w Lustrowaniu bez żadnego Wzglę-
22du na Przyiaźń lub nienawiść, Respekt albo Boiaźń, żadnych
23ani przed ani podczas ani po Lustracyi Darow y Obietnic nieprzy-
24muiąc, przepisaney mi czynności Regułę w Wszystkim wykonam, y
25Dzieło Lustracyi na czas iak Tabella Taryffy wygotowana. po
26uspokoionych Chłopstwa Buntach zostanie, niezastaniaiąc się ni-
27czym chyba tylko prawdziwą Chorobą Zakonczyć, Zakonczonego
28ieden Exemplarz do Grodu Własnego Sposobem Oblaty podać
29a Drugi do Kommissyi Rzpltey Skarbu Koronn. odesłać starać się
30będę Tak mi Panie Boże dopomoż y niewinna Męka Chrystu-
31sa Pana. Flexis ad Jmaginem Crucifixi Domini Nostri Jesu
32Christi Genibus, w Przytomności Wielk. Jchmść PP. Francisz-
33ka Hołubickiego[?] Skarbnika Łęczyckiego. Jana Skarbnika
34Drohickiego. y Alexandra Łowczego Wendynskiego. Czer-
35niawskich, y Andrzeja Terleckiego. tudzież Jchmściow Jnnych
k. 275 (skan 0278, strona prawa)
1Szlachty, Wykonał. y Jnnotescencyą do zlustrowania JO.
2JW. Wielk. Jchmść PP. Dziedzicom Possessorom y Onych Dyspozyto-
3rom wydać offiarował się Paweł Sudymuntowicz Czeczel Ho-
4rodny P. Zwinog. Lustrator [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „409” (poprawione z przekreślonego „20.”). Tekst przysięgi niemal identyczny z aktem 424 (A. Wielogórski, lustrator powiatu bracławskiego) – porównanie obu tekstów rozstrzygnęło m.in. odczyt „Wendynskiego” (= wendeńskiego) i nazwisko „Hołubicki[?]”.
Odczyt: „na Czeczelowie Rapkowie[?] y Czeczelniku” – nazwa „Rapkowie” niepewna; „Horodn.[?]” – rkp. „Horodny” – zapewne skrót ‘Horodniczy’ (w nagłówku „H. Zwin.”); „Latyczewski” – tak w rkp. (‘latyczowski’); „Brzeniakiewicz[?]” – nazwisko w notatce marginalnej niepewne; „niezastaniaiąc się” – tak w rkp. (‘nie zasłaniając się’); „nieprzymuiąc” – tak w rkp.
Objaśnienia: „Vices Gerens Grodzki Starościński Latyczowski Sądowy” – zastępca starosty grodowego latyczowskiego w sądach; „Kommissya Skarbu Koronnego” – Komisja Skarbu Koronnego; „Taryffa albo raczey Tabella wyrobku y wydatku Trunkow Krajowych” – rejestr produkcji i sprzedaży trunków krajowych; „w porządku Czopowego y Szelężnego na Seymie Warszawskim Konstytucyą Opisanego” – według porządku podatku czopowego i szelężnego określonego konstytucją sejmu warszawskiego (1768); „eo in passu” – niezwłocznie; „in eam Juramenti descriptam Rotham” – według tej opisanej roty przysięgi; „Kahały” – gminy żydowskie; „Flexis ad Imaginem Crucifixi Domini Nostri Jesu Christi Genibus” – klęcząc przed wizerunkiem Ukrzyżowanego Pana naszego Jezusa Chrystusa; „Legi cum Copia” – przeczytałem z kopią (kolacjonowałem).
Streszczenie
18sierpnia 1768 r. Paweł Sudymuntowicz Czeczel, horodniczy[?] zwinogrodzki i wicegerent grodzki latyczowski, mianowany przez Komisję Skarbu Koronnego lustratorem powiatu zwinogrodzkiego dla sporządzenia taryfy wyrobu i sprzedaży trunków krajowych pod podatek czopowy i szelężny, złożył w grodzie winnickim na kolanach przed krucyfiksem przysięgę lustratora: osobiście zlustruje wszystkie gorzelnie, browary i szynki w miastach, miasteczkach i wsiach, będzie dochodził liczby beczek i garncy także z rejestrów kahałów, nie przyjmie darów, a po uspokojeniu buntów chłopskich ukończy taryfę i odda jeden egzemplarz do grodu, a drugi do Komisji Skarbu. Świadkami byli Franciszek Hołubicki[?], skarbnik łęczycki, Jan Czerniawski, skarbnik drohicki, Aleksander Czerniawski, łowczy wendeński, Andrzej Terlecki i inni (por. akt 424); ofiarował się wydać dziedzicom i posesorom zawiadomienia o lustracji.
Akt nr 426
Manifestacja wójta, burmistrza, ławników, rajców i mieszczan miasta Winnicy przeciw Kurnatowskiemu i Ostaszewskiemu, dworzaninowi JKMci, o wyrobienie przywileju i dekretu na przynależność miejską Tiutki i zamierzoną tradycję (wwiązanie)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „410” (poprawione z przekreślonego „21.”).
Odczyt: w nagłówku „Całego Stwa Winn.” – zapewne ‘Mieszczaństwa’ lub ‘Miasta’ (skrót niepewny); nazwisko burmistrza „Bazaliski” (w podpisie „Bazaliski”, w tekście „Basaliski”); „Zyterski[?]”, „Tywenski[?]”, „Szypkowski[?]” – nazwiska niepewne; „Obratowany” – tak w rkp. (por. akt 408; zapewne ‘obwiniony’ albo ‘obdarowany’ – tu: ten, który wyjednał przywilej); „Pretendo” – kustosz skrócony (‘Pretendowaney’); „Brzeniakiewicz[?]” – nazwisko w notatce marginalnej niepewne.
Objaśnienia: „Sławetni” – tytuł mieszczan; „Pisarz Maydeburski” – pisarz sądu miejskiego prawa magdeburskiego; „Tradycya” – urzędowe wwiązanie w posiadanie dóbr; „Attynencya” – przynależność (grunt, wieś) należąca do miasta; „cuius vis Nominis” – jakiegokolwiek imienia (imię nieznane); „vigore acsi Przywileiu” – na mocy rzekomego (jakoby) przywileju; „Dekret Deoccupationis” – wyrok nakazujący ustąpienie z posiadania; „Subveniendo Authoritati Onych et Integritati suae” – przychodząc w sukurs ich (przywilejów) powadze i swojej nienaruszalności; „Allewiacya Powinności” – ulżenie powinności (odciążenie); „Lustracye” – opisy (inwentarze) królewszczyzny; „Podymne, Kwarta” – podatki (od dymów; kwarta – ¼ dochodu z królewszczyzn na wojsko); „nude wyniosszy” – wyjednawszy gołosłownie (bez podstaw); „Jllegitima et Jllegalis memorati Privilegii Exportatio” – bezprawne i nielegalne wyjednanie wspomnianego przywileju; „Dekret In Contumaciam” – wyrok zaoczny; „Zamieszanie / nieszczęśliwe Zakłocenie w kraiu” – zamieszki 1768 r. (konfederacja barska, koliszczyzna); „Moderni Comparentes sistendo Exekucyą Dekretu” – obecni stawający, wstrzymując wykonanie dekretu; „cum praejudicio” – ze szkodą; „Offerendo se o to Actibus ubi de Jure Competenti” – ofiarując się (dochodzić) o to przed właściwymi z prawa aktami (sądami); „Salva praesentis Manifestationis Melioratione” – z zachowaniem prawa do poprawienia niniejszej manifestacji.
Streszczenie
18sierpnia 1768 r. władze i obywatele miasta królewskiego Winnicy – wójt Bazyli Mikłaszewski, burmistrz Omelan Bazaliski, przysięgły ławnik Mikita Dubicki, Damian Zyterski[?], Mikołaj Tywenski[?], Damian Harasymenko, Józef Szypkowski[?] i pisarz magdeburski Jan Romański – manifestowali przeciw Kurnatowskiemu i Ostaszewskiemu, dworzaninowi JKMci. Kurnatowski, dla uchylenia się od powinności wobec zamku winnickiego i podatków (podymnego, kwarty i in.), wyjednał bezpodstawnie przywilej na Tiutki – przynależność miasta, nigdy nie będącą w cudzym posiadaniu – pozwał tylko starostę Józefa Czosnowskiego z pominięciem zainteresowanych mieszczan, a w czasie zamieszek w kraju uzyskał wyrok zaoczny; teraz za pośrednictwem Ostaszewskiego zamierza wwiązać się w Tiutki. Mieszczanie wstrzymują wykonanie dekretu, nie dopuszczają tradycji i zapowiadają proces o nieprawne wyjednanie przywileju; niepiśmienni postawili krzyże.
Akt nr 427
Manifestacja Stefana Leskiego imieniem Konstantego Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, wojewodów mścisławskich, in diligentia, o niemożność przeprowadzenia inkwizycji w Przytułkach[?] (dekret Trybunału Lwowskiego w sprawie z Borzęckim[?], podstolim koronnym) z powodu hajdamaków
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 sierpnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 275v (skan 0279, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 275v (skan 0279, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Augusti Dziewiętnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną Micha-
5Jmć Pan Stefan Leski nne ex p[ar]te JW. Konstantego Ludwika y
6Augusty z Ogińskich Platerow Wwdow Mścisł. Małżonkow Za-
7pisany Plenipotent, post Translapsum Terminum Condescen-
8sionis Feria Secunda post F[estu]m Sanctae Annae incidentis, dla po-
9wszechney w tym Kraiu Rewolucyi, y Akt przeszkodzonych
10przychylaiąc się do Manifestu w Grodzie Krzemienieckim Zania-
11sionego, de diligentia Manifestuie się oto. Iż lubo na dniu Dwu-
12dziestym Siodmym Julij w Roku ninieyszym Tysiąc Siedmset
13Szesdziesiąt Osmym z Dekretu Trybunału Koronn. Lwowskiego
14między JWielk. Manifestantis Pryncypałami z iedney, a JWielk.
15Borzęckim[?] Podstolim Koronn. y Jnnemi z drugiey Strony, na-
16stąpionego przypadał. Termin Kondescensyi educendarum in-
17quisitionum na Grunt Miasteczka Przytułki[?] ziechania Że iedn-
18nak prae hostilitate grassuiących widocznie w tym Kraiu Hay-
19damakow, owszem na tychże Gruntach y Traktach Przytułkich[?]
20(: o czym nietylko Swiadectwa, ale nawet y Zaboystwa Znaki
21iawne były :) oraz dla powszechnego potrwożenia y Zamie-
22szania krajowego, niczyby Officyalisty sprowadzić, Lecz y przy-
23tomnego niec było niepodobna, gdyż Wszyscy Obywatele
24na odgłos tych gwałtow powyieżdżali. A zatym de Jmpossibi-
25li Conductione Officij, tum effectuatione praememorati Decreti
26Tribunalitij iako wyżey manifestuiesię Stefan Leski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „411” (poprawione z przekreślonego „22.”).
Odczyt: nazwisko „Borzęckim[?]” (podstoli koronny) – odczyt niepewny; nazwa miasteczka „Przytułki[?]” / „Przytułkich[?]” (rkp. „Przytulki”, „Przytulkich”) – niepewna; „niczyby Officyalisty” – tak w rkp. (‘nie tylko by urzędnika’); „niec” – tak w rkp. (‘nic’ albo ‘nawet’); „Zaniasionego” – tak w rkp. (‘zaniesionego’).
Objaśnienia: „Zapisany Plenipotent” – pełnomocnik ustanowiony zapisem w aktach; „post Translapsum Terminum Condescensionis Feria Secunda post Festum Sanctae Annae incidentis” – po upływie terminu zjazdu (kondescensji) przypadającego w poniedziałek po św. Annie (tu: 27 VII 1768); „Rewolucya” – zamieszki, przewrót (konfederacja barska i koliszczyzna); „Termin Kondescensyi educendarum inquisitionum” – termin zjazdu sądowego na grunt dla przeprowadzenia inkwizycji (przesłuchania świadków); „prae hostilitate grassuiących … Haydamakow” – z powodu wrogich napaści grasujących hajdamaków; „Officyalista” – urzędnik (sądowy) do przeprowadzenia czynności; „de Impossibili Conductione Officij, tum effectuatione praememorati Decreti Tribunalitij” – o niemożności sprowadzenia urzędu oraz wykonania wspomnianego dekretu trybunalskiego.
Streszczenie
19sierpnia 1768 r. Stefan Leski, pełnomocnik Konstantego Ludwika i Augusty z Ogińskich Platerów, wojewodów mścisławskich, przyłączając się do manifestu wniesionego w grodzie krzemienieckim, oświadczył dla zabezpieczenia, że na 27 lipca 1768 r. przypadał – z dekretu Trybunału Koronnego Lwowskiego w sprawie Platerów z Borzęckim[?], podstolim koronnym, i innymi – termin zjazdu na grunt miasteczka Przytułki[?] dla przeprowadzenia inkwizycji. Z powodu grasujących hajdamaków (były świadectwa i widoczne ślady zabójstw na tamtejszych gruntach i drogach) oraz powszechnego popłochu, gdy wszyscy obywatele wyjechali, nie można było sprowadzić urzędnika ani nikogo, kto by był obecny; Leski manifestuje więc o niemożności wykonania dekretu trybunalskiego.
Akt nr 428
Relacja woźnego Wawrzyńca Janyńskiego[?] o areszcie, z rekwizycji Platerów, wojewodów mścisławskich, i Jana Oraczewskiego[?], kozaków i poddanych z Kopijowki i Teodorówki – hajdamaków, uczestników najazdu na Daszów i Kalnik i zabójstw
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 sierpnia 1768, Winnica (areszt 29 lipca 1768)
11Kozakow y Poddanych Kopijowskich y Teodorowskich, pod-
12czas naiazdu Miasta Daszowa y Kalnika. y Rabunku
13Dworow w Wioskach Budach y Bitkach w Kupach Hay-
14damackich Znayduiących się aktualnych Haydamakow,
15JmPana Macewicza Towarzysza przeieżdżaiącego przez Da-
16szow y Ludzi Onego Czterech, oraz Żydow Siedmiu, nadto
17we Wsi Bitkach JmPana Lipinskiego Podstarościego. Żada-
18nowskiego[?] chorego Zaboycow Rabusiow, albo li też społeczności
19z Zaboycami maiących, w Winach Prawem Pospolitym opi-
20sanych, u Woyta y Całey Gromady Kopijowskiey, oraz u JmPa-
21na Popławskiego Gubernatora Kopijowskiego. aresztował. y
22prawnie do Usprawiedliwienia się przyporęczył. ktory Areszt
23JmPan Popławski Gubernator y Cała Gromada Kopijowska
24przyiąwszy, Onych Złoczyncow dotrzymać przyrzekli A tym
25Woźny przytomnemi Sobie Szlachtą Oświadczywszy się, y tu przy-
26bywszy, przed Urzędem ninieyszym prawdziwego Aresztu swe-
27go uczynił y zeznał Relacyą De quo p[rae]sens Ejusdem Min[isteria]lis
28Rel. Min[isteria]lis ignarus Scribendi Signum Crucis posuit.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „412” (poprawione z przekreślonego „23.”). Por. akt 420 (areszt Moszyńskich w Daszowie) i 427 (Platerowie).
Odczyt: nazwisko woźnego „Janynski[?]” – niepewne; „Oraczewskiego[?]”, „Strzyżewskiego[?]” – nazwiska niepewne; tytuł ks. Janusza Czetwertyńskiego „Starosty Danczewskiego[?]” (rkp. „Danczewskiego”) – pozwala zapewne rozwinąć skrót „Dan.”/„Danicz.” w aktach 417 i 422; imiona/przezwiska aresztowanych: „Konara, Dubyny, Hołoty, Jancury, Harsnidora[?], Drabyny, Kliena[?] Assawuty[?], Smahayła[?]” – formy dopełniacza (Konar, Dubyna, Hołota, Jancura, Harsnidor[?] (może Harasym Sidor), Drabyna, Klien[?] Assawuta[?], Smahayło[?]) – odczyt części niepewny; „Podstarościego Żadanowskiego[?]” – przymiotnik niepewny (podstarości z jakichś dóbr); „w Kupach Haydamackich” – w gromadach (oddziałach) hajdamackich.
Objaśnienia: „Stanowszy Oczewiście” – stanąwszy osobiście; „Woźny Gnlis WW. Bracł. y Jnnych” – woźny generalny województwa bracławskiego i innych; „Kommisarz” – zarządca (komisarz) dóbr; „odważni” – tytuł ludzi stanu nieszlacheckiego (kozaków, mieszczan); „Towarzysz” – towarzysz chorągwi (szlachcic-żołnierz); „w Winach Prawem Pospolitym opisanych” – w przestępstwach określonych prawem pospolitym; „przyporęczył” – oddał pod poręczenie (gromady), z obowiązkiem stawienia; „De quo praesens Ejusdem Ministerialis Relatio. Ministerialis ignarus Scribendi Signum Crucis posuit” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; woźny, nie umiejąc pisać, postawił znak krzyża.
Streszczenie
23sierpnia 1768 r. woźny generalny Wawrzyniec Janyński[?] zeznał w grodzie winnickim, że 29 lipca 1768 r., na wezwanie Konstantego i Augusty z Ogińskich Platerów, wojewodów mścisławskich, dziedziców kluczy kalnickiego i daszowskiego, oraz Jana Oraczewskiego[?], posesora wsi Bitki w kluczu daszowskim i komisarza tych dóbr, w towarzystwie szlachty Jana Strzyżewskiego[?] i Stefana Topolnickiego przybył do miasteczka Kopijowka, dziedzicznego ks. Janusza Światopełk Czetwertyńskiego, starosty danczewskiego[?]. Tam u wójta i gromady kopijowskiej oraz u gubernatora Popławskiego zaaresztował kozaków i poddanych z Kopijowki i Teodorówki – Konara, Dubynę, Hołotę, Jancurę, Harsnidora[?], Drabynę, Kliena[?] Assawutę[?] i Smahayłę[?] – jako czynnych hajdamaków, którzy w czasie najazdu na Daszów i Kalnik i rabunku dworów w Budach i Bitkach zabili towarzysza Macewicza, przejeżdżającego przez Daszów, i czterech jego ludzi, siedmiu Żydów, a w Bitkach chorego podstarościego Lipińskiego, lub byli wspólnikami zabójców. Gubernator i gromada przyjęli areszt i zobowiązali się dotrzymać złoczyńców. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 429
Manifestacja Żyda Pejsona (Piersona) Józefowicza, obywatela starogrodzkiego, imieniem swoim i wspólników Zajbasia[?] i Judki Moszkowiczów, przeciw Zawierze Bilińskiemu, przestępcy (sługi) Andrzeja Podziemby[?], starosty wiśniowskiego, o napad na kram podczas jarmarku w Bałcie (Józefgrodzie), porwanie, pobicie i zabranie pieniędzy
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
30Jarmarku, y sprzyczynienie w Tumulcie Szkod, iak
31nayuroczyściey y powtornie przed Aktami Niniey-
32szemi, Swoim y Rzeczonych Wspolnikow Jmieniem
33Manifestuie się y Protestuie. Ostrzegaiąc Sobie y w-
34zwyż wyrażonym Wspolnikom, Prawne w każdym Są-
35dzie przyzwoitym z Obżałowanym, o Poniesione krzywdy
36popieranie, Salwę Sobie Melioracyi tegoż Manife-
37stu rezerwuiąc. Pierszun Jozefowicz po Hebraysku
38podpisuię się.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „413” (poprawione z przekreślonego „24.”). Data wpisu 26 sierpnia 1768 r. (rkp. „Dwudziestego Szostego”).
Odczyt: k. 276 kończy się wyrazem „manifestuie”, a k. 276v zaczyna od „y Manifestuie oto” (powtórzenie zamiast kustosza); imię manifestanta „Pierson” (nagłówek, tekst), w podpisie „Pierszun”, w tekście raz „Piersona” – zapewne Pejsach/Pinches? – pozostawiono zapis rękopisu; „Zaybasia[?]” – imię wspólnika niepewne; „Tuteyszych[?]” – rkp. „Tunyskich/Tuteyskich”, niepewne; „Zawierzu[?]” – imię Bilińskiego (rkp. „Zawierzu/Ksawerzu”?) niepewne – może Ksaweremu; „przestępcy[?]” – rkp. „przestępcu” (zapewne ‘przystępcy’? albo omyłka za ‘podstarościemu’); nazwisko starosty „Podziemby[?]” i przymiotnik „Wardenskiego[?] / Wardenski[?]” (rkp. „Wardenskiego”, „Wardenski”) – niejasne (może tytuł ‘wendeński’, por. akt 424 „Wędyński”) – niepewne; „Załący się / Załącegosię / Załących się” – tak w rkp. (‘żalący się’); „Lewow dziesięć” – lewki (lewy) – monety (lewkowe talary); „✠ Sto” – znak dukata czerwonego złotego; „obebrał” – tak w rkp. (‘obrabował’); „sprzyczynienie” – tak w rkp.
Objaśnienia: „Starozakonny” – Żyd; „Obywatel Starogrodzki” – mieszkaniec Starogrodu (? – „Zwierzchność Starogrodzka” to władze tego miasta); „Dworzanin” – sługa dworski; „Czerwone złote” – dukaty; „Skrypt” – zobowiązanie dłużne (rewers); „Rozprawa u Zwierzchności Starogrodzkiey” – sprawa przed władzą (sądem dominialnym) w Starogrodzie; „Bałta Polska, Józefgród zwana” – Bałta (część polska, nazwana Józefgrodem), miasto nad Kodymą przy granicy z tatarską (turecką) Bałtą; „Stancya” – kwatera; „Protekcya Zamkowa” – opieka zamku (dworu); „Lewy (lewki)” – talary lewkowe (holenderskie); „Salwa Melioracyi” – zastrzeżenie prawa poprawienia (uzupełnienia) manifestu.
Streszczenie
26sierpnia 1768 r. Żyd Pierson (Pierszun) Józefowicz, mieszkaniec Starogrodu[?], imieniem swoim i wspólników Zajbasia[?] i Judki Moszkowiczów, manifestował przeciw Zawierzowi[?] Bilińskiemu, dworzaninowi Andrzeja Podziemby[?], starosty wiśniowskiego. Biliński wiedział, że 100 czerwonych złotych pożyczonych od niego manifestant musiał już zapłacić staroście (na zaspokojenie roszczeń starosty o pieniądze, które Biliński stracił przy sprzedaży pańskich wołów we Wrocławiu; dokument starosty z 1 lipca 1765), co stwierdziła rozprawa przed władzą starogrodzką; mimo to zatrzymał skrypt dłużny i pod jego pretekstem z kilkunastoma ludźmi wywołał tumult na jarmarku w Bałcie Polskiej (Józefgrodzie): napadł na kram wspólników, porwał opierającego się Piersona, bił go, targał za brodę i pejsy, prowadził publicznie przez miasto aż za przedmieście do swojej kwatery i zabrał mu 50 czerwonych złotych, 10 lewków i kilkadziesiąt złotych monetą; manifestant ledwie ocalał dzięki opiece zamku, a w kramie wyrządzono szkody na kilkaset złotych. Protestuje o nieważność skryptu, napaść, zabranie pieniędzy, przeszkodzenie w jarmarku i szkody; podpisał się po hebrajsku.
Akt nr 430
Manifestacja Jakuba Kortowskiego[?], dyspozytora wsi Tiutki, imieniem Michała Kurnatowskiego, towarzysza znaku pancernego, przeciw Józefowi Czosnowskiemu, staroście winnickiemu, urzędowi miejskiemu winnickiemu, szlachcie z Wiszni[?] i kozakom o zbrojne wyparcie z posesji Tiutek
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 sierpnia 1768, Winnica (zajście 18 sierpnia 1768)
Karty / skanyk. 276v (skan 0280 lewa – sam nagłówek na dole strony); k. 277 – 277v (skany 0280 prawa, 0281 lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 276v (skan 0280, strona lewa)
k. 277 (skan 0280, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Augusti Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y Przede-
22Sprawiedliwości y Prawa drogą krzywdy y uszkodzenia tako-
23wym Sposobem wyrządzonego, gdzie będzie z Prawa należało
24poszukiwać. Jakob Kortowski[?] [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „414” (poprawione z przekreślonego „25.”). Nagłówek aktu („Maa ex Parte W. Kurnatowskiego”) zapisano też na dole k. 276v jako swoisty kustosz. Por. akt 426 – kontrmanifestacja mieszczan winnickich w tej samej sprawie (przywilej Kurnatowskiego na Tiutki); tam wymienieni ci sami: wójt Bazyli Mikłaszewski i Mikita Dubicki.
Odczyt: nazwisko dyspozytora „Kortowski[?]” (rkp. „Kortowski”, w podpisie „Kortowski”; możliwe Kotowski/Kartowski) – niepewne; „przestępcy[?]” – rkp. „przestępcu”, jak w akcie 429 (sens niejasny; może ‘przystępcy’ – tu: najeźdźcy?); „Dubickiemu Pisarzowi Mieyskim” – w akcie 426 Mikita Dubicki to przysięgły ławnik, a pisarzem jest Jan Romański; „Wiszni[?]” – nazwa wsi niepewna; „ponadnie” – tak w rkp. (‘powtórnie’? ‘ponadto’?); „impugnę” – sprzeciw, zaskarżenie (impugnatio); „wytkow” – zapewne ‘pożytków’; „Usesnictwo” – zapewne ‘użytkowanie’ (usus); „warydwać[?]” – wyraz niejasny; „wypchnęli[?] zamieszkaney[?]” – nad wyrazami cyfry „3” i „2” (pisarz wskazał zmianę szyku: ‘z izby zamieszkanej wypchnęli’); „z odgrzkami[?]” – zapewne ‘z odgróżkami’ (pogróżkami); „Czterowiecziczney[?]” – wyraz zniekształcony, może ‘Czteroniedzielney’ (czterotygodniowej) – niepewne; „Hryczenka[?]” – nazwisko niepewne; „Wielkim podeszłym” – opuszczony wyraz ‘wiekiem’; „złagał” – tak w rkp. (‘złamał/zlekceważył’); „rzeczywiście” dopisane nad wierszem.
Objaśnienia: „Possessya Dożywotnia na Fundamencie Przywileiu JKMci” – dożywotnie posiadanie na podstawie przywileju królewskiego; „Kommissya Seymowa” – komisja sejmowa (sąd komisarski powołany przez sejm); „Towarzysz Znaku Pancernego” – towarzysz chorągwi pancernej; „Lustrator Kommissyi Skarbu Koronnego Przysięgły” – zaprzysiężony lustrator Komisji Skarbowej (por. akty 424–425); „Diebus primis Augusti immediate oddaney” – (posesja) oddanej bezpośrednio w pierwszych dniach sierpnia; „Dyspozytor” – zarządca; „po Zeyściu Donataryuszow” – po śmierci poprzednich obdarowanych (donatariuszy); „Jnsessor” – posiadacz (bezprawny), zasiedziały; „Jntromissya” – wwiązanie (wprowadzenie w posiadanie); „praeviis omnibus Solitis Juris Solennitatibus” – po dopełnieniu wszystkich zwykłych formalności prawnych; „Subordynował” – nasłał, podporządkował (pod swoje rozkazy); „Spisy” – piki; „Jntraty” – dochody; „Stany Rzeczypospolitey” – stany sejmujące; „Żałoba” – skarga.
Streszczenie
26sierpnia 1768 r. Jakub Kortowski[?], ustanowiony dyspozytor wsi Tiutki w powiecie winnickim, imieniem Michała Kurnatowskiego, towarzysza chorągwi pancernej, który otrzymał tę wieś w dożywocie z przywileju królewskiego i dekretu komisji sejmowej (posesję oddał mu w pierwszych dniach sierpnia zaprzysiężony lustrator Komisji Skarbu), manifestował przeciw Józefowi Czosnowskiemu, staroście winnickiemu, bezprawnemu posiadaczowi Tiutek, wójtowi Bazylemu Mikłaszewskiemu, pisarzowi miejskiemu Dubickiemu, szlachcie ze wsi Wisznia[?] i około czterdziestu kozakom. Starosta, nie mając podstaw prawnych poza dwukrotnymi intromisjami, nie tylko usiłował odsunąć Kurnatowskiego od posesji, ale 18 sierpnia 1768 r. nasłał na Tiutki uzbrojonych w broń palną i piki szlachtę, kozaków i urząd miejski winnicki: wypchnęli dyspozytora z izby, gwałtem wsadzili na konia i z pogróżkami śmierci wygnali za wieś, pobili starego poddanego Fedora Hryczenkę[?], groźbami odwiedli poddanych od posłuszeństwa i zabrali wieś z dochodami na starostę, łamiąc dekret mający powagę stanów Rzeczypospolitej. Kortowski[?] zapowiada dochodzenie krzywd na drodze prawa.
Akt nr 431
Relacja woźnego Jana Janickiego o wizji zniszczonych grobli, młyna, browaru, karczmy i dworu w dobrach Łuka Zabokrzycka na wezwanie Jana Feliksa Kopczyńskiego, subdelegata grodzkiego winnickiego (szkody od Jana Bukojemskiego i kozaków niemirowskich)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 sierpnia 1768, Winnica (wizja 1 kwietnia 1768; najazd 16 stycznia 1768)
14kową blisko Młyna będącą zdezelowaną, y w Srodku tey Chałupy
15Jamę wykopaną Upust, y Zołoki[?] wymiesione, z Młyna kamienie
16wybrane, koła Młynskie wszystkie Stępy, owszem wszystkie przy-
17należytości Młynowe porwynowane, tudziesz tamże we Dworze
18będąc widział w Drzwiach Jzdebnych ze srodka kul rożnych Siedm-
19naście, niektore na wylot Drzwi powychodziły, oraz Browar y Karczmę
k. 278 (skan 0281, strona prawa)
1pustą y zruynowane. ktora Dezolacya nastąpić miała przez W.
2JmPana Jana Bukojemskiego bezprawnie Kozakami Niemirow-
3skiemi. Anno p[raese]nti Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octa-
4vo Die Decima Sexta Januar. na Samę Wodokrzesza Ruskie, tę
5Dobra zaiechałemi, co widziawszy y oglądawszy prawdziwey
6Wizyi Przedemną Urzędem, uczynił y zeznał, Szlachtą Sobie Przy-
7tomną oświadczywszy się Relacyą. Woźny nieumieiący pisać
8Znakiem Krzyża S. podpisuie się Jan Janicki ✠.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „415” (poprawione z przekreślonego „26.”).
Odczyt: nazwa dóbr „Łuki Zabokrzyckiey[?]” (rkp. „Luki Zabolnyckiey”, w nagłówku „Łuce Zabołotyc…”) – niepewna; por. akt 410 „Łuka Meleszkowska[?]”; „Łazowskiego[?]” – nazwisko niepewne; „Kiersz[?]” (rkp. „Kiersze”) – nazwisko niepewne, może urwane; „Zołoki[?]” – wyraz niejasny (może ‘żłoby’ lub ‘zastawki’); „porwynowane” – tak w rkp. (‘zrujnowane’); „Stępy” – stępy (urządzenia do tłuczenia kaszy); „na Samę Wodokrzesza Ruskie” – w samo święto Jordanu (Chrzest Pański, „Wodokrzcze”) według kalendarza ruskiego (juliańskiego): 6 I st. st. = 17 I n. st., co mniej więcej zgadza się z datą 16 stycznia; „zaiechałemi” – tak w rkp. (‘zajechanemi’).
Objaśnienia: „in vim suae verae ac fidelis Relationis palam, publice recognovit” – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie zeznał; „maioris evidentiorisque Testimonij gratia Sibi ad huncce Actum użytych” – dla większego i wyraźniejszego świadectwa użytych do tej czynności; „binominis” – dwojga imion; „Subdelegat Grodzki” – zastępca sędziego grodzkiego; „Grobla” – grobla stawu młyńskiego; „Upust” – upust wody przy młynie; „Drzwi Jzdebne” – drzwi do izby; „Dezolacya” – spustoszenie; „Anno praesenti Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo Die Decima Sexta Januarii” – roku bieżącego 1768, dnia 16 stycznia; „Kozacy Niemirowscy” – milicja nadworna dóbr niemirowskich (Potockich).
Uzupełnienie: w akcie 466 J. A. Bukojemski wymienia swoją posesję „Łuka Zabokrzycka” – nazwa „Łuka Zabokrzycka” w tym akcie może być błędnym odczytem tej samej miejscowości (Łuka Zabokrzycka); do weryfikacji.
Streszczenie
26sierpnia 1768 r. woźny generalny Jan Janicki zeznał w grodzie winnickim, że 1 kwietnia 1768 r., na wezwanie Jana Feliksa Kopczyńskiego, subdelegata grodzkiego winnickiego, w towarzystwie szlachty Bogumiła Łazowskiego[?] i Aleksandra Kiersza[?] przybył do wsi Łuka Zabokrzycka i oglądał zniszczenia: przerwaną groblę, zdewastowaną chałupę młynarza z wykopaną pośrodku jamą, wyrwany upust, wyjęte kamienie młyńskie, zniszczone koła, stępy i wszystkie urządzenia młyna; w drzwiach izby we dworze siedemnaście śladów kul (niektóre przeszły na wylot), a browar i karczmę pustą i zrujnowaną. Spustoszenia miał dokonać 16 stycznia 1768 r., w samo ruskie święto Jordanu, Jan Bukojemski z kozakami niemirowskimi, którzy najechali te dobra. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 432
Manifestacja Jana Koresondowicza[?] imieniem Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, in diligentia, przeciw Stefanowi Brzośniowskiemu[?] o niedokładną rewizję i zawyżone zaprzysiężenie liczby poddanych w Bałabanówce i Łukaszówce
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data27 sierpnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 278 (skan 0281, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 278 (skan 0281, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Augusti Dwudziestego Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną Michałem
5Koresondowicz[?] Jmieniem W. Jmć Pana Stanisława Worcella Sędziego Ziem.
6Hal. Dobr Bałabanowki y Łukaszowki z Przyległościami Dziedzica, na
7p[rze]c[iw]ko uczynionemu z niedoskonałą Rewizyą Poddaństwa w Dobrach
8tychże Bałabanowce y Łukaszowce z przyległościami będącego, przez
9Urodz. JPana Stefana Brzośniowskiego[?] podania y Zaprzysiężenia
10podobno Onego, iak nayuroczyściey Manifestuiesię y Protestuie w-
11sens takowy. Iż Urodz. JPan Brzośniowski[?] na Dobrach pomienionych
12Bałabanowce y Łukaszowce, nieuczyniwszy doskonałey Rewizyi y Jn-
13dagacyi, wiele się może znaydywać Poddaństwa w Rzeczonych Dobrach
14z krzywdą y Aggrawacyą tychże Dobr W. Załącego się Pryncypała po-
15dał. a podobno zaprzysiągł. Gospodarzow Tysiąc Pięćdziesiąt niby w po-
16mienionych Dobrach Znayduiących się y Mieszkaiących, ktorych ani
17było na tenczas tyle, ani się teraz znayduie, gdyż y po uczynioney
18iuż Przysiędze dla Buntow w Ukrainie wszczętych wiele Gospodarzow
19y Rożnych Ludzi z Dobr W. Manifestuiącego się Pryncypała, boiąc się
20o Życie y Chudobę Swoię precz rozszyło się y pouciekało. Dla Czego Urodz.
21Manifestuiącysię zapobiegaiąc Całości Substancyi W. Pryncypała
22Swego, ażeby ztąd iakowego nieponiosł Uszczerbku y Szkody. w Dobrach
23W. Pryncypał. Comp[aren]tis, o nieważność takowego z niedoskonałą y
24niezupełną Rewizyą uczynionego podania, iterum atque iterum Manife-
25stuie się y Protestuie. J. Koresondowicz[?] [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „416” (poprawione z przekreślonego „27.”). Por. akty 418–420 (S. Worcell).
Odczyt: nazwisko plenipotenta „Koresondowicz[?]” (rkp. „Koresondowicz”, podpis „J. Koresondowicz”) – niepewne; nazwisko obwinionego „Brzośniowski[?]” (rkp. „Brzosniowskiego”, „Brosniowski”, nagłówek „Brosniowskiemu”) – niepewne; „rozszyło się” – tak w rkp. (‘rozeszło się’); „Gospodarzow Tysiąc Pięćdziesiąt” – liczba słownie, odczyt pewny.
Objaśnienia: „Rewizya Poddaństwa” – spis (rewizja) poddanych, tu zapewne dla wymiaru podatku (podymnego, czopowego) – por. akty 424–425 o lustratorach; „Jndagacya” – dochodzenie, badanie; „Aggrawacya” – obciążenie; „Gospodarze” – gospodarstwa chłopskie (dymy); „Bunty w Ukrainie” – koliszczyzna 1768; „Chudoba” – dobytek; „iterum atque iterum” – raz po raz, ponownie.
Streszczenie
27sierpnia 1768 r. Jan Koresondowicz[?], imieniem Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, dziedzica Bałabanówki i Łukaszówki z przyległościami, manifestował dla zabezpieczenia przeciw Stefanowi Brzośniowskiemu[?]. Ten, nie przeprowadziwszy dokładnej rewizji, podał (a podobno i zaprzysiągł) z krzywdą i obciążeniem dóbr, że w Bałabanówce i Łukaszówce mieszka 1050 gospodarzy, których ani wtedy tyle nie było, ani teraz nie ma – zwłaszcza że po złożeniu przysięgi, z powodu buntów na Ukrainie, wielu gospodarzy i innych ludzi w obawie o życie i dobytek rozeszło się i uciekło. Plenipotent protestuje o nieważność tego podania, by dobra nie poniosły szkody.
Akt nr 433
Relacja woźnego Kazimierza Wałkowskiego[?] o areszcie, z rekwizycji Kazimierza Chojeckiego, chorążego żytomierskiego i podwojewodziego kijowskiego, Urbańskiego, dyspozytora, i Wojtka – złodzieja – w Studenicy[?] (posesja Zabokrzyckiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data30 sierpnia 1768, Winnica (areszt 27 sierpnia 1768)
5szy Oczewisto Woźny Gnls WW. Bracł. y Jnn. Opatrz. Kazimierz
6Wałkowski[?] w moc prawdziwey y Skuteczney Rel. swoiey, iawnie
7ustnie, y dobrowolnie Zeznał. Iż On Roku Tysiąc Siedmset Szes-
8dziesiąt Osmego Dnia Dwudziestego Siodmego Augusti, na Af-
9fektacyą y prawną Rekwizycyą W. Kazimierza Chojeckiego
10Ch. Żyt. Podwoiewodz. Kijow. maiąc przy Sobie Stronę Szlachty
11Ludzi Wiary godnych, Urodz. Jchmć PP. Andrzeia Szaydowskiego[?] y Woy-
12ciecha Janickiego, maioris evidentiorisque testimonij gratia Sibi
13adhibitos
k. 278v (skan 0282, strona lewa)
1adhibitos był w Dobrach Wsi Studenicy[?] Possessyi Wielk. Zabokrzyc-
2kiego[?], gdzie będąc, Urz. Urbanskiego Dyspozytora, y Roboczego[?]
3Woytka Złodzieia w Grzywnach Prawem Oznaczonych u Wielk.
4Zabokrzyckiego[?] aresztował. y prawnie przyporęczył. ktory Areszt ten-
5że Wielk. Zabokrzycki[?], benevole przyiowszy, do rozprawy Prawney
6dotrzymać deklarował. y Submittowałsię, a tak On Woźny Szlachtą
7Sobie przytomną Oświadczywszysię, z tamtąd powrocił y tu przed
8Urzędem prawdziwego Aresztu uczynił y zeznał Rel. De quo prae-
9sens Ejusdem Min[isteria]lis Rel. Min[isteria]lis qui supra Crucem Sanctam posuit.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „417” (poprawione z przekreślonego „28.”).
Odczyt: nazwisko woźnego „Wałkowski[?]” (rkp. „Walkowski”) – niepewne; nazwa wsi w nagłówku „w Studenniey[?]”, w tekście „Studenicy[?]” (rkp. „Studeniey/Studenicy”) – niepewna (Studenica? Studzienna? Studena?); nazwisko posesora „Zabokrzyckiego[?]” (rkp. „Zabokłickiego/Zaboklicki”) – niepewne; „Szaydowskiego[?]” – nazwisko niepewne; „Roboczego[?] Woytka” – może przezwisko lub określenie (robotnika) – niepewne; skrót tytułu w nagłówku „Ch. Ż. P. K.” rozwiązany wg tekstu: chorąży żytomierski, podwojewodzi kijowski.
Objaśnienia: „maioris evidentiorisque testimonij gratia Sibi adhibitos” – przybranych dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „w Grzywnach Prawem Oznaczonych” – pod karą grzywien określonych prawem; „przyporęczył” – oddał pod poręczenie; „benevole” – dobrowolnie; „Submittował się” – zobowiązał się; „De quo praesens Ejusdem Ministerialis Relatio. Ministerialis qui supra Crucem Sanctam posuit” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; woźny jak wyżej postawił krzyż święty.
Streszczenie
30sierpnia 1768 r. woźny generalny Kazimierz Wałkowski[?] zeznał w grodzie winnickim, że 27 sierpnia 1768 r., na wezwanie Kazimierza Chojeckiego, chorążego żytomierskiego i podwojewodziego kijowskiego, w towarzystwie szlachty Andrzeja Szajdowskiego[?] i Wojciecha Janickiego przybył do wsi Studenica[?], posesji Zabokrzyckiego[?], i tam zaaresztował u posesora, pod karą grzywien prawnych, dyspozytora Urbańskiego oraz Wojtka – złodzieja. Zabokrzycki[?] dobrowolnie przyjął areszt i zobowiązał się stawić aresztowanych do rozprawy. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 434
Manifestacja Michała Jedleckiego, namiestnika (suscepanta) grodzkiego winnickiego, przeciw Bobrowskiemu, skarbnikowi kowalskiemu, i woźnemu Aleksandrowi Radlińskiemu o fałszywe zeznanie relacji w grodzie latyczowskim (rzekoma odmowa przyjęcia relacji)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data31 sierpnia 1768, Winnica
Karty / skanyk. 278v (skan 0282, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 278v (skan 0282, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Augusti Trzydziestego Pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y Przedemną Stefa-
4nem Leskim Subdeleg. do tego Aktu użytym Comparens P[ersonali]t[e]r Urodz. JPan
5Michał Jedlecki Suscepiant Grodz. Winn., iak tylko dowiedzieć się
6mogł. o Wiarołomney Zeznaney Relacyi w Grodzie Latyczewskim
7p[raevi]a Manifestatione, ac si ob non Susceptionem, tak zaraz
8Solennie na p[rze]c[iw]ko W. JmPanu Bobrowskiemu Skarbn. Kowalsk.
10Woźnemu Manifestuiesię. Iż pomieniony Woźny znać z Roz-
11kazu W. Bobrowskiego Pana Swego na fałkowas[?] Kapycas[?]
12Urz. Komparenta, aby wraz z Jnnemi Susceptantami w Proces
13niesłusznie Jnwolwować, położywszy w Kancellaryi Grodz. Winn.
14Pozew Urz. Jchmć Panom Tomaszowi Czarkowskiemu[?], y Domi-
15nikowi Chodykiewiczowi[?] y Jnnym w Sprawie iakowey ani Urodz.
16Manifestantowi ani wiadomey, o przyięcie Relacyi niedoma-
17gał się, ale nawet kopiy pokazać Urz. Komparentowi p[ro]tunc
18Susceptantowi niechciał, co większa gdy usilnie się domagał.
19przynaymniey pokazania Kopiy y Rezolucyi, dla Czegoby
20w Grodzie Własnym Relacyi zeznać niechciał, hac formalia
21powiedział. taką mam Dyspozycyą, y z tym z Kancellaryi
22poszedł. a potym Wiarołomnie w Grodzie Latyczewskim
23p[raevi]a Manifestatione, ob non Susceptionem Relacyą ze-
24znał. De quibus p[rae]missis iterum protestatur Michał Je-
25dlecki [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „418” (poprawione z przekreślonego „29.”). Ponieważ manifestantem jest sam namiestnik (suscepant) grodu, wpis przyjął Stefan Leski jako subdelegat do tej czynności (por. akty 414, 427, gdzie S. Leski występuje jako plenipotent).
Odczyt: nazwisko woźnego „Radlinskiemu” – potwierdzone w akcie 457; „na fałkowas[?] Kapycas[?]” – wyrazy niejasne (rkp. „na fałkowas Kapycas”; może zniekształcone ‘na fałszywą kapcyą’ – podstęp, zasadzkę – albo ‘na fałszywą kaucyą’); „Czarkowskiemu[?]”, „Chodykiewiczowi[?]” – nazwiska niepewne; „Suscepiant / Susceptant” – tak w rkp.; „Latyczewskim” – tak w rkp. (‘latyczowskim’); „niedomagał się” – zapewne ‘nie domagał się’.
Objaśnienia: „Subdelegat do tego Aktu użyty” – zastępca powołany do tej jednej czynności; „Susceptant Grodzki” – urzędnik przyjmujący wpisy do akt (tu namiestnik burgrabski); „Wiarołomna Relacya” – fałszywe (krzywoprzysięskie) zeznanie woźnego; „praevia Manifestatione, ac si ob non Susceptionem” – po uprzedniej manifestacji, jakoby z powodu nieprzyjęcia (relacji w grodzie właściwym); „Jnwolwować w Proces” – wciągnąć w proces; „Pozew” – pozew sądowy; „hac formalia powiedział” – powiedział takimi słowy; „Rezolucya” – wyjaśnienie, decyzja; „De quibus praemissis iterum protestatur” – o te rzeczy ponownie protestuje.
Uzupełnienie: akt 435 (ten sam spór, ta sama relacja) ma w analogicznym miejscu „na kapcyą iakowąś” – wyrażenie „na fałkowas[?] Kapycas[?]” należy więc zapewne czytać ‘na [jakowąś] kapcyą’ (captio – podstęp, pułapka procesowa).
Uzupełnienie: akt 457 (pozew Jedleckiego przeciw Bobrowskiemu i woźnemu) podaje nazwisko woźnego wyraźnie: Aleksander Radliński (Radeliński).
Streszczenie
31sierpnia 1768 r. Michał Jedlecki, suscepant (namiestnik) grodu winnickiego, przed Stefanem Leskim jako subdelegatem manifestował przeciw Bobrowskiemu, skarbnikowi kowalskiemu, i woźnemu Aleksandrowi Radlińskiemu. Woźny, najwyraźniej z rozkazu Bobrowskiego, chcąc niesłusznie wciągnąć Jedleckiego wraz z innymi suscepantami w proces, położył w kancelarii grodu winnickiego pozew przeciw Tomaszowi Czarkowskiemu[?], Dominikowi Chodykiewiczowi[?] i innym w sprawie Jedleckiemu nieznanej; nie domagał się przyjęcia relacji, a nawet odmówił pokazania kopii pozwu i wyjaśnienia, dlaczego nie chce zeznać relacji w grodzie właściwym, mówiąc tylko „taką mam dyspozycję”, po czym wyszedł. Następnie fałszywie zeznał relację w grodzie latyczowskim, z uprzednią manifestacją, jakoby gród winnicki jej nie przyjął. Jedlecki ponownie o to protestuje.
Akt nr 435
Manifestacja Andrzeja Brudnickiego imieniem ks. Janusza Tomasza Światopełk Czetwertyńskiego, podkomorzego nadwornego JKMci, przeciw Gabrielowi Bobrowskiemu, skarbnikowi kowalskiemu, o zeznanie relacji pozwu do Trybunału Lwowskiego w obcym grodzie (latyczowskim); ostatni akt z sierpnia 1768 (Finis)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
3pała Swego Solennie naprzeciwko Wielk. JmPanu Gabry-
4elowi Bobrowskiemu, Skarbn. Kowalsk. podstępnemi
5idąc krokami, położywszy Pozew na Trybunał Koron-
6ny Lwowski, w Sprawie pierwnie[?] y niesłusznie ufor-
7mowaney, JO. Manifestanta Pryncypałowi na kapcyą[?]
8iakowąś Relacyą Onego niepodług Prawa in proprio
9Territorio, ale w Obcym Grodzie, to iest Latyczewskim
10Feria Tertia in Crastino Festi Decollationis Sancti Jo-
11annis Anno Praesenti, gdzie JO. Manifestantis Pryn-
12cypał. Possessyi niema, non silentibus Actis proprij
13Territorij zeznać kazał. O ktory podstęp Urodzony
14Comparens Nomine Cujus supra przeciwko temu
15Wielk. Bobrowskiemu Manifestuiąc się, Nieprawo-
16ność Zeznania Relacyi Oświadcza. Andrzey
17Brudnicki [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „419” (poprawione z przekreślonego „30.”) – ostatni akt z sierpnia 1768 r. Pod nim, na pozostałej części k. 279, pisarz wypisał wielkimi literami zakończenie „Finis” (koniec działu sierpniowego). Następna karta (k. 279v, skan 0283 lewa) zawiera tylko ozdobne pióro i napis „Mensis September”, a od k. 280 (skan 0283 prawa) zaczynają się „Acta Mense Septembri Anno 1768” (akt rkp. 420). Akt dotyczy tej samej relacji, o którą w akcie 434 protestował namiestnik M. Jedlecki (woźny A. Radliński zeznał ją w grodzie latyczowskim).
Odczyt: „Sabach[?]” – nazwa trzeciej z wymienionych majętności niepewna (rkp. „Sabach”); „pierwnie[?]” – rkp. „pierwnie”, może ‘pierwiej’ (wcześniej) – niepewne; „na kapcyą[?] iakowąś” – rkp. „na kapcyą iakowąs” – zapewne ‘kapcja’ (podstęp, zasadzka, łac. captio) – por. akt 434 „na fałkowas Kapycas”, co wskazuje, że tam chodzi o ten sam wyraz (‘na jakąś kapcję’); „Latyczewskim” – tak w rkp.; dopisek marginalny wstawiony znakiem odsyłacza wprowadza formułę manifestacji („Manifestuie się oto. Iż W. Bobrowski Skarbn. Kowalsk.”), której brak w głównym tekście.
Objaśnienia: „na Nowey Czetwertni, Komargrodzie, Sabach y Kopijowce” – tytulatura dziedziczna: pan na Nowej Czetwertni, Komargrodzie, Sabach[?] i Kopijówce; „Podkomorzy Nadworny JKMci” – podkomorzy nadworny (dworu królewskiego); „ubespieczaiąc Całość wszelką” – zabezpieczając całość praw i majątku; „Pozew na Trybunał Koronny Lwowski” – pozew przed Trybunał Koronny we Lwowie; „kapcya” (captio) – podstęp prawny, zasadzka procesowa; „in proprio Territorio” – na własnym terytorium (we właściwym grodzie); „Feria Tertia in Crastino Festi Decollationis Sancti Joannis Anno Praesenti” – we wtorek, nazajutrz po święcie Ścięcia św. Jana (29 VIII), roku bieżącego – tj. 30 VIII 1768; „non silentibus Actis proprij Territorij” – choć akta właściwego terytorium nie milczały (były czynne); „Nomine Cujus supra” – imieniem jak wyżej; „Legi cum Copia et Paragrapho” – przeczytałem z kopią i dopiskiem; „Finis” – koniec.
Uzupełnienie: akt 457 (pozew Jedleckiego przeciw Bobrowskiemu i woźnemu) podaje nazwisko woźnego wyraźnie: Aleksander Radliński (Radeliński).
Streszczenie
31sierpnia 1768 r. Andrzej Brudnicki, imieniem księcia Janusza Tomasza Światopełk Czetwertyńskiego, pana na Nowej Czetwertni, Komargrodzie, Sabach[?] i Kopijówce, podkomorzego nadwornego JKMci, manifestował przeciw Gabrielowi Bobrowskiemu, skarbnikowi kowalskiemu. Bobrowski podstępnie położył pozew do Trybunału Koronnego Lwowskiego w sprawie niesłusznie sformowanej i dla zastawienia na księcia jakiejś pułapki procesowej kazał zeznać relację tego pozwu nie we właściwym grodzie, lecz w obcym – latyczowskim – 30 sierpnia 1768 r., choć książę nie ma tam dóbr, a akta właściwego grodu były czynne. Brudnicki oświadcza nieprawność zeznania tej relacji. Akt zamyka wpisy z sierpnia 1768 r. (pod nim słowo „Finis”).
Akt nr 436
Relacja woźnego Andrzeja Zielińskiego o doręczeniu w Andruszówce pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Michała z Ostrowca Jakubowskiego, podkomorzego…[?], dziedzica Pliskowa, przeciw Michałowi Hryniewickiemu, staroście bareckiemu, Andrzejowi (Damianowi) Wąsowiczowi, staroście dzierżkowskiemu, i Janowi Szembekowi, miecznikowi zatorskiemu, o gwałcenie kopców granicznych między Pliskowem a Andruszówką
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 września 1768, Winnica (doręczenie 31 sierpnia 1768; pozew dat. we Lwowie 6 sierpnia 1768)
17szowki w WWie Bracł. a Powiecie Winnickim leżących Dziedzicowi,
18Andrzeiowi czyli Jnnego Jmienia Damianowi Wąsowiczowi St[aros]cie
19Dzierżkowsk. przestępcy[?] pomienionych Dobr Wsi Andruszowki, Jano-
20wi czyli także Jnnego Jmienia Szembekowi Miecznikowi Zatorskie[mu]
21Generałowi Woysk Koronnych JKMci teraznieyszemu tychże często rzeczonych
22Dobr Wsi Andruszowki Possessorom. Pozwanym, z prawy niżey wyrażoney
23Osob y Dobr WW. generaliter wszelakich przykazuiemy, abyście WW. przed
24Sądem naszym Gnlis Trybunału Koronnego Lwow. wtenczas gdy ta sprawa
25z Regru y wpisu sobie należytych do Sądzenia przypadnie, y przy-
26wołana będzie, Sami oblicznie y zawicie Staneli, na Jnstancyą Jnstygatora Sądowe-
27go y iego Delatora Wielk. Jmć Pana Michała z Ostrowca Jakubowskiego Pod-
28k[omorzego][?] Ziem.[?], Dobr Wsi Pliskowa w WWie Bracł. a Powiecie Winn.
29leżących, a z Dobrami Andruszowką WW. in Contiguitate Gruntow o-
30haczuiących[?], Dziedzica, Aktora, y innych, ktory Aktor przychylaiącsię
31do Dekretu Kompromissarskiego Granice w sobie między pomienio-
32nemi Dobrami Pliskowem, W. Aktora Dziedzicznemi, z iedney, a WW.
33Wielk. Hryniewicki Dobrami wsią Andruszowką, tak że Dziedzicz-
34nemi a w Possessyi przedtym W. Wąsowicza, a teraz W. Szembeka zosta-
35iącemi, wyrażną y Kopcami Erogowanemi[?] oznaczoną, opewaiącego
36y podpisem opisanego, a na mieyscu rożnie, Tysiąc Siedmset Szes-
37dziesiąt Siodmego Roku, Dnia Dwudziestego Siodmego Miesiąca Sep-
38tembris ferowanego, y tegoż Roku Dziesiątego Dnia Miesiąca Octobris
39do Akt Grodu Winnic. do Oblaty podanego, manifestow, Wizyi, a to za-
40szłych y poczynionych, do widzenia, słyszenia y attentowania względem
41y nayprzod WW. Wielk. Hryniewicki y Wąsowicz idąc w zobowiązanie
42Kondyktem, Prawu gwałt czyniącym ważyliście się, Kopce z mocy
43Dekretu Polubownego Kompromissarskiego benevole zezwoliwszy, y usku-
44tkowawszy, y też Kopce przez Komornika Granicznego Warszawskiego
45razem y Arbitra w Obecności JO. SuperArbitra officiose sine ulla que-
46stione, et Dubietate Partium posypane spokoynie, y potym ogrodzone, roz-
47sypać y wniwecz gwałtownie nocnym y po sobem[?] zgięłtem[?], y tumultem
k. 280v (skan 0284, strona lewa)
1zdezolować y zdemoliować, y tymże gwałtownym zwyczaiem ustawicznie
2wtasy[?] wdzierać się, one wyrznąć, y pustoszyć, tak W. przeszły Possessor, ia-
3ko y W. teraznieyszy z zmową Dziedzica w Sianożęci Gromady y Dębro-
4wy za Kopce przekraczać odważamysię do Stawu, y Młyna, y Mielnika
5w Groncie Pliskowskim za Kopcami będących, y odgraniczonych zostaią-
6cych interessowaniasię, y pożytek z nich in Usum sui odbierania, Ludziom
7Pliskowskim poddanym y służącym krzywdę czynienia y innych czasu
8sprawy remonstrować się maiących szkod y wiolencyi wyrządzania y wy-
9rządzanie[?] przestania. Więc WW. Wielk. Hryniewicki y Wielk. Wąsowicz W-
10spolnie sobą iedno rozumieiących, Prawu sprzeciwiaiących się do ^nowie^ ponowienia
11y posypania proprio cumptu[?] nowych Kopcow, na mieyscach swoich w Dekre-
12cie opisanych y oznaczonych wraz z winami w Prawie za każdy Kopiec roz-
13pany opisanemi y Rygorem obostrzonemi, a zaś do wskazania się na WW. win
14osobliwych y kar względem zgwałcenia polubownie nastąpionego Kom-
15promissarskiego Dekretu, tudzież względem opisywania y oczernienia
16Jak Sądu iako y Wielk. Aktora osobliwszego ukarania una Cum Elimina-
17tione wyrażonych manifestow in quovis Castro et Foro znayduiących się, na
18ostatek względem wdzierania się Vi et violenter w Grunta Lasy Sianożęci
19Stawy y Młyny częstokroć rzeczone odgraniczone, y innych szkod czynienia
20wiolencyi y inkarceracyi, do przysłuchania się winom prawnym distinctim
21na każdego z WW. za każdy uczynek y gwałtowne wbrew prawie występki w-
22skazać, y przysądzić się maiących, do nadgrodzenia szkod y expens z tąd
23pochodzących, iako też do extendowania się na WW. win tak osobistych ia-
24ko y pieniężnych na Termin wyż oznaczony pozywa, na ktorym iakoż na
25zawczym[?] abyście się WW. stawili, y sądownie sprawiedliwie y dokładnie
26usprawiedliwili. Pisan Dnia Szostego Augusta w Lwowie Millesimo Septingente-
27simo Sexagesimo Octavo Anno de quo p[rae]sens ejusdem Min[isteria]lis Rel. Min[isteria]lis Andrzey
28Zielinski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „420” – pierwszy akt działu wrześniowego („Mensis September Anni 1768”, k. 280; poprzednia k. 279v zawiera tylko ozdobnik i napis „Mensis September”). Od tego aktu nowa, mniej staranna ręka pisarska (inny pisarz) i nowe kolacjonowanie („Legi cum Copia Gierski[?]”). Numeracja rękopisu biegnie dalej od 420 (bez przekreślonych numerów 18–30, które pojawiały się w aktach 423–435).
Odczyt: pismo trudne, ortografia pisarza swobodna („tameyzym”, „Jnflantski”, „Groncie”, „zawicie Staneli”); tytuł powoda „Pod-/k. Ziem.[?]” (rkp. „Pod/czy Ziem.”?) i skrót nagłówka „P. K.[?]” – niepewne (podkomorzy? podczaszy?); „przestępcy[?]” – jak w aktach 429–430 (rkp. „przestępcu/przesztemu”); „ohaczuiących[?]” – wyraz niejasny (zapewne ‘graniczących’, rkp. „o/hacinych”); „Erogowanemi[?]” – niepewne (‘usypanymi’?); „po sobem[?] zgięłtem[?]” – wyrazy niejasne (może ‘pospolitym zgiełkiem’); „wtasy[?]” – niejasne (może ‘w lasy’); „cumptu[?]” – ‘sumptu’ (proprio sumptu – własnym kosztem); „rozpany” – ‘rozsypany’; „zawczym[?]” – niejasne (może ‘zawitym’ – terminie zawitym); „Gierski[?]” – nazwisko kolacjonującego niepewne (wyraźniej w akcie 437); „Dzierżkowsk.” – starostwo dzierżkowskie[?] – identyfikacja niepewna.
Objaśnienia: „Rel. na T. L.” – relacja (doręczenia pozwu) na Trybunał Lwowski; „o ponowienie Kopcow” – o odnowienie kopców granicznych; „Pozew Gnlis … Authentyczny” – oryginalny pozew generalny; „w Jzbie na Stole położywszy” – zostawiwszy w izbie na stole (sposób doręczenia); „Andrzeiowi czyli Jnnego Jmienia Damianowi” – Andrzejowi albo jakiegokolwiek innego imienia (Damianowi) – formuła na wypadek nieznajomości imienia; „Generał Woysk Koronnych JKMci” – generał wojsk koronnych; „z prawy niżey wyrażoney” – z przyczyny niżej wyrażonej; „Sami oblicznie y zawicie Staneli” – stawili się osobiście i zawicie (w terminie ostatecznym); „na Jnstancyą Jnstygatora Sądowego y iego Delatora” – na wniosek instygatora sądowego i jego delatora (powoda); „in Contiguitate Gruntow” – w sąsiedztwie (przyległości) gruntów; „Dekret Kompromissarski (Polubowny)” – wyrok sądu polubownego (kompromisarskiego); „Komornik Graniczny” – komornik ziemski do spraw granicznych; „SuperArbiter” – superarbiter (rozjemca nadrzędny sądu polubownego); „officiose sine ulla questione et Dubietate Partium” – urzędowo, bez żadnego sporu i wątpliwości stron; „Kondykt” – zobowiązanie (kompromis); „Dębrowa” – dąbrowa (las dębowy); „Mielnik” – młynarz; „in Usum sui” – na swój użytek; „una Cum Eliminatione wyrażonych manifestow in quovis Castro et Foro” – wraz z usunięciem (unieważnieniem) wymienionych manifestów w jakimkolwiek grodzie i sądzie; „Vi et violenter” – siłą i gwałtem; „inkarceracya” – uwięzienie; „distinctim” – osobno; „extendowanie się win” – egzekucja kar; „de quo praesens ejusdem Ministerialis Relatio” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego.
Streszczenie
1września 1768 r. woźny generalny Andrzej Zieliński zeznał w grodzie winnickim, że 31 sierpnia 1768 r. zaniósł do wsi Andruszówka oryginalny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego, zostawił go we dworze w izbie na stole i ogłosił jego treść. Pozew, wydany we Lwowie 6 sierpnia 1768 r. w imieniu króla Stanisława Augusta, wzywał Michała Hryniewickiego, starostę bareckiego, dziedzica Andruszówki (w powiecie winnickim), Andrzeja (Damiana) Wąsowicza, starostę dzierżkowskiego[?], dawnego posesora, i Jana Szembeka, miecznika zatorskiego, generała wojsk koronnych, obecnego posesora Andruszówki, z powództwa Michała z Ostrowca Jakubowskiego, dziedzica sąsiedniego Pliskowa. Dekret polubowny (kompromisarski) z 27 września 1767 r., oblatowany w Winnicy 10 października 1767 r., wyznaczył granicę między Pliskowem a Andruszówką, a kopce usypał spokojnie komornik graniczny w obecności superarbitra. Pozwani, łamiąc dekret, nocą i z tumultem rozsypali i zniszczyli kopce, wdzierają się za nie na sianożęci, dąbrowy, staw i młyn pliskowski, ciągną z nich pożytki, krzywdzą poddanych pliskowskich i wyrządzają inne gwałty i uwięzienia. Trybunał wzywał ich do odnowienia kopców własnym kosztem, do kar za złamanie dekretu, za zniesławienie sądu i powoda (z unieważnieniem ich manifestów), za najazdy i szkody oraz do zwrotu kosztów.
Akt nr 437
Protestacja ks. Grzegorza Dobrańskiego[?] imieniem ihumena Melchizedeka Jaworskiego, namiestnika ks. Gabriela Kupińskiego[?] i konwentu monasteru motrenińskiego (bazylianów-nieunitów) przeciw buntownikom i konsystorzowi radomyskiemu o grabieże monasteru (1766) i napady w czasie buntu chłopskiego 1768
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
1Zakonnikow okrutnie udręczenie, y rozpędzenie, Zakonnika iednego zabi-
2cie na smierć y innych wiolencyi nieznośnych poczynienie, do kilku ty-
3sięcy rublow odarty y do szczętu zruynowany został, o czym obszernie y
4tranzakcye obstante praesenti in Regno revolutione coram Actis extrane-
5is poczynione w sobie opiewaią. Quibus Jnhaerendo easdemque firmando
6et ratificando tenże venerabilis Protestans przed Aktami ninieyszemi
7intuitu praemissorum iterum atque iterum żali manifestuie y protestuie
8się. X. Grzegorz Dobranski[?] [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „421”. Monaster motreniński (Motronin, Motreninski, w rkp. „Motreninski”, nagłówek „Motronskiego”) – prawosławny (nieunicki) monaster Świętej Trójcy w lasach koło Żabotyna i Mielnik na Ukrainie (woj. kijowskie); jego ihumen Melchizedek Jaworski (Mełchysedek Znaczko-Jaworski) był przywódcą oporu prawosławnych przeciw unii i – według tradycji – inspiratorem koliszczyzny. Tu monaster przedstawia się jako ofiara: najpierw grabieży ze strony unickiego konsystorza radomyskiego (1766), potem napadów zbuntowanego chłopstwa (1768). Informacje historyczne w tej nocie są tłem i nie pochodzą z tekstu aktu.
Odczyt: nazwisko protestującego „Dobranski[?]” (rkp. „Dobramski”, podpis „Dobrżński/Dobrzański”?) – niepewne, może Dobrzański; „Kupinskiego[?]” – nazwisko namiestnika niepewne; „tości[?] rzeczonego Konwentu” – początek wiersza niejasny (może ‘tegoż często rzeczonego’); dwa ostatnie wiersze akapitu wstępnego najwyraźniej zniekształcone przez pisarza (opuszczone wyrazy po „zapobiegaiąc”: zapewne ‘całości … manifestuie się w ten sposob y oto’); „circa invasionem” – rkp. „circa invasionem” (przy najeździe); „Radomyszlskiego” – tak w rkp. (Radomyśl – siedziba unickiego metropolity / konsystorza).
Objaśnienia: „nomine et ex parte” – imieniem i ze strony; „Greko nieunitow” – grekokatolików nieunitów, tj. prawosławnych; „Jgumen” – ihumen, przełożony monasteru; „dla pewnych publicznych Jnteressow iuż od Anno 1765 w Państwie Rossyiskim sine intermissione zostaiącego” – przebywającego od 1765 r. bez przerwy w państwie rosyjskim w pewnych sprawach publicznych; „Konsystorz Radomyski” – konsystorz (sąd duchowny) unicki w Radomyślu; „adherenci” – stronnicy; „chudoba folwarczna” – inwentarz żywy folwarku; „seorsive regestrem specyfikowanych” – wyszczególnionych osobnym rejestrem; „vi et violenter” – siłą i gwałtem; „westytury Cerkiewne” – szaty liturgiczne; „obstante praesenti in Regno revolutione coram Actis extraneis” – z powodu obecnego przewrotu w Królestwie przed obcymi aktami (w innym grodzie); „Quibus Inhaerendo easdemque firmando et ratificando” – trzymając się ich, potwierdzając je i ratyfikując; „intuitu praemissorum iterum atque iterum” – z uwagi na powyższe raz po raz.
Streszczenie
1września 1768 r. ks. Grzegorz Dobrański[?], imieniem ihumena Melchizedeka Jaworskiego (przebywającego od 1765 r. bez przerwy w państwie rosyjskim w sprawach publicznych), namiestnika ks. Gabriela Kupińskiego[?] i całego zgromadzenia prawosławnego monasteru motrenińskiego zakonu św. Bazylego Wielkiego, protestował w grodzie winnickim, że monaster w 1766 r. został przez przełożonych konsystorza radomyskiego i ich stronników ogołocony z prawie tysiąca sztuk inwentarza (woły, krowy, konie, owce) i wielu innych rzeczy, a w 1768 r., podczas zamieszania w kraju, zbuntowane chłopstwo grasujące na Ukrainie kilkakrotnie nocą napadało klasztor: rozbiło cerkiew, skruszyło ołtarz, zabrało ornaty i szaty liturgiczne oraz kilkaset rubli gotówką, splądrowało cele, zniszczyło aptekę, okrutnie dręczyło i rozpędziło zakonników, jednego zabiło – szkody na kilka tysięcy rubli. Ponieważ wcześniejsze manifesty z powodu zamieszek złożono w obcym grodzie, protestujący je tu potwierdza i ponawia.
Akt nr 438
Relacja woźnego Leontego Piławskiego o doręczeniu w Ostołopowie, Kaygrodzie[?] i Majanowie pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa sukcesorów Diakowskich (Hulewiczów, Rojewskich, Kisielów i in.) przeciw Józefowi Samuelowi i Joachimowi Pawłowskim, Franciszce z Ostrowskich Spendowskiej z synami, Kazimierzowi Spendowskiemu, Barszczewskim, Wołańskiemu[?], Kłodnickiemu i in. o dobra Ostołopów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 września 1768, Winnica (doręczenie 31 sierpnia 1768; pozew dat. we Lwowie „28 września” [!] 1768)
46etatorijs Sententiari non obstantibus quibusvis Laesivis excogita-
47tis ac Flagitatis per vosmet Transactionibus quinimo cassatis[?] me-
k. 282 (skan 0285, strona prawa)
1poenis ratione indebitae vexae super vobis irrogandis Mag[nifi]cos Actores
2Modernos a quibusvis vestri impetitionibus liberos pronunciari per-
3petuumque Silentium Jmponi in reliquo vero ad originales Terminos
4in toto respondere Demandari juxtaque exigentiam Negotij causae
5hujus sub vobis omnibus citatis Statui decerni et Sententiari.
6Citamini igitur sitis parituri Terminum attentaturi et ad prae-
7missa haec et alia latius vobis in Termino Termini praetensus[?] pro-
8ponenda Judicialiter responsuri. Pisan w Lwowie Dnia Dwudzie-
9stego Osmego Septembra Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osme-
10go Roku De quo p[rae]sens Min[isteria]lis Rel. Min[isteria]lis qui supra Jgnarus Lite-
11rarum Crucem Posuit Leonty Piławski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „422”. Pozew sporządzony po polsku, z częścią petitum po łacinie.
Odczyt: data wydania pozwu „Dnia Dwudziestego Osmego Septembra 1768” jest późniejsza niż doręczenie (sierpień) i wpis (2 IX 1768) – zapewne omyłka pisarza (może ‘Julij’); nazwy dworów, gdzie położono pozwy: „w Kaygrodzie[?]” (rkp. „Kaygrodzie”), „w Majanowie” – odczyt niepewny; data pierwszego doręczenia (Ostołopów) nie podana; „Cześn.[?] Latycz. Synom” – tytuł synów przez analogię z matką; „Mieczn. Zwinogrodz.[?]” (rkp. „Mieżnig Zwinoyrodz.”) – niepewne; „Wołańskiemu[?] Kłodnickiemu[?]” – może jedna osoba (Wołański-Kłodnicki?) albo dwie; „ubniącym się” (rkp.) – zapewne ‘upominającym się’; „Egipcyaki[?]” – imię niepewne (Egipcjaka?); „Diakowski/Dziakowski” – obie formy w rkp. (ujednolicono w indeksie jako Dziakowski); „Superrealem[?]”, „de vota[?]”, „cassatis[?]”, „praetensus[?]” – wyrazy łacińskie zniekształcone lub niepewne; „Pawłoski” – forma rkp. łacińskiej części (Pawłowscy).
Objaśnienia: „unius ejusdemque essentiae in numero trzy” – jednej i tej samej treści w liczbie trzech; „quovis Juris titulo Possessorom” – posiadaczom z jakiegokolwiek tytułu prawnego; „Uter interessuiącemu się” – (zapewne ‘utcunque’) jakkolwiek zainteresowanemu; „quorumvis nominum” – jakichkolwiek imion; „cum Vexatorio Actoratu sui” – z ich dokuczliwym (szykanującym) powództwem; „si quae hanc causam spectare videntur” – jeśli jacyś zdają się dotyczyć tej sprawy; „Regestr WWa Bracł. albo Czerniechowskiego” – rejestr spraw województwa bracławskiego lub czernihowskiego w Trybunale; „directa linea” – w linii prostej; „Kondemnata” – wyrok skazujący za niestawiennictwo; „Eo magis longioris temporis tractu notabili sumptu et expensis” – tym bardziej przez dłuższy czas ze znacznym nakładem i kosztami; „Termin Condescensionis post temerarium recessum” – termin zjazdu na grunt, po zuchwałym odejściu (stron pozwanych); „una cum faciendo de perceptis proventibus calculo” – wraz z rozliczeniem pobranych dochodów; tłumaczenie części łacińskiej (w skrócie): aby Spendowscy, Kazimierz Spendowski, Barszczewscy i inni sukcesorowie Komorowskiej zostali zmuszeni do złożenia wszystkich dokumentów dóbr po zmarłych Aleksym, Semenie, Stefanie i Aleksandrze Dziakowskich, z potwierdzeniem przysięgą, pod osobnymi karami za ich zatajenie; aby Józef Samuel, podczaszy bracławski, i Joachim Pawłowscy zostali zmuszeni do ustąpienia z dóbr Ostołopów, posiadanych nieważnie, z przynależnościami, dworem i młynami, do rozliczenia dochodów od początku swego posiadania, do zwrotu ruchomości, bydła, owiec, koni, stadniny i wszelkich sprzętów domowych zabranych przy gwałtownym zajęciu dóbr przez Józefa Samuela Pawłowskiego, albo do zapłaty ich słusznej wartości, oraz do kar za uchylanie się od procesu; aby powództwo Barszczewskich, Wołańskiego[?], Kłodnickiego[?] i innych sukcesorów zmarłej bezpotomnie Heleny z Komorowskich, żony Stefana Dziakowskiego, uznano za niewłaściwe, aby utrzymano wieczyste transakcje kwitacyjne, a ich transakcje krzywdzące skasowano, z karami za niesłuszne szykany, i aby obecnych powodów uwolnić od ich roszczeń i nakazać im wieczyste milczenie; „Citamini igitur sitis parituri…” – jesteście więc pozwani, macie być posłuszni, stawić się w terminie i odpowiadać sądownie; „De quo praesens Ministerialis Relatio. Ministerialis qui supra Ignarus Literarum Crucem Posuit” – o czym niniejsza relacja woźnego; woźny jak wyżej, niepiśmienny, postawił krzyż.
Uzupełnienie: akt 470 (pozew M. Bąkowskiego o Majanów i Witawę przeciw Barczewskim, Zagórskiemu i in., sukcesorom Maruszy Denysówny Komarówny) potwierdza nazwę Majanów; Barszczewscy z tego aktu to zapewne Barczewscy z aktu 470.
Streszczenie
2września 1768 r. woźny generalny Leonty Piławski zeznał w grodzie winnickim, że w sierpniu 1768 r. położył we dworach – w Ostołopowie, w Kaygrodzie[?] (26 VIII) i w Majanowie (31 VIII) – trzy jednakowe pozwy Trybunału Koronnego Lwowskiego. Pozew w imieniu króla wzywał Józefa Samuela Pawłowskiego, podczaszego bracławskiego, i jego syna Joachima, Franciszkę z Ostrowskich Spendowską, cześnikową latyczowską, z synami (posesorów Ostołopowa), Kazimierza Spendowskiego, skarbnika owruckiego, Wojciecha i Piotra Barszczewskich, Wołańskiego[?], Kłodnickiego[?] i innych sukcesorów zmarłej Heleny z Komorowskich, z powództwa potomków i dziedziców Ostołopowa w linii prostej po Aleksym, Semenie, Stefanie (i jego żonie Aleksandrze z książąt Czetwertyńskich) i Aleksandrze Dziakowskim, horodniczym łuckim – tj. Tomasza Hulewicza, podczaszyca żydaczowskiego, Tomasza i Justyny z Kaszewskich Rojewskich, łowczych dobrzyńskich, Antoniego i Katarzyny z Kaszewskich Kisielów, komorzych ziemskich nowogrodzkich, oraz dzieci zmarłych Konstancji z Dziakowskich Hulewiczowej i Egipcjaki[?] z Dziakowskich Kaszewskiej. Powodowie żądali m.in. kar dla Spendowskich za sprzeciw wobec dekretu trybunalskiego z 1767 r., złożenia dokumentów dóbr, ustąpienia Pawłowskich z Ostołopowa (z dworem i młynami), rozliczenia dochodów i zwrotu zabranego inwentarza, uznania powództwa sukcesorów Komorowskiej za niewłaściwe i nakazania im wieczystego milczenia. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 439
Protestacja Krystyny primo voto Dąbrowskiej, secundo voto Krasnodębskiej, i sukcesorów Franciszka Dąbrowskiego, pisarza konsystorza łuckiego[?], przeciw Franciszkowi Biedrzyckiemu, wicegerentowi grodzkiemu winnickiemu, o zatrzymanie pary koni z uprzężą po Dąbrowskim, zabitym przez hajdamaków w Humaniu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data2 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 282 (skan 0285, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 282 (skan 0285, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Drugiego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną
5nic. Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urz. JeyMć Pani Krystyna pierwszego Dąbrowska Po-
6wtornego Mał. Krasnodębska w Assystencyi Urz. JmP. Pana Jana Krasno-
7dębskiego Małżonka swego swym y Sukcessorow S. P. Urz. JmP. Pana Fran-
8ciszka Dąbrowskiego Pisarza Konsistorza Łuckiego[?] Bracł.[?] z niegdy
9Urz. JeyMć Panią Maryanną z Zakrzewskich pierwszego y Urz. JmP. Pa-
10nią Heleną Powtornego Mał. Dąbrowską Synow swego legitime spłodzo-
11nych Jmieniem czyniąca na p[rze]c[iw]ko Wielk. JmP. Panu Franciszkowi Bie-
12drzyckiemu Vicesgerentowi Grodz. Winn. manifestuie się oto. Jż Wielk.
13Biedrzycki ludzi służących S. P. Urz. JmP. Pana Franciszka Dąbrow-
14skiego w Czasie teraznieyszym w Humaniu od Haydamakow tyrań-
15sko z Jnnemi zabitego z życiem z rąk nieprzyiacielskich Bundowni-
16czych uchodzących w Dobrach JKMci Winnic. zatrzymał, Koni parę
17iedne karych z Szorami Rzemiennemi y Kapturami wartuiących Czer-
18wonych Złotych Trzydzieści odebrał, y na Gruncie w Winnicy niezosta-
19wiwszy do siebie zabrał y onemi prawie, za ktoremi koni mniey
20iża Urz. Komparentka razy kilka mil kilkanaście niebez znaczney Ex-
21pensy ieżdżąc do Winnicy żadney Satysfakcyi nieodebrała, O co
22wszystko Urz. Comp[aren]s swym y wyż wyrażonych Sukcessorow Jmie-
23niem p[rze]c[iw]ko Wielk. Obżałowanemu powtornie Manifestuie się. Krysty-
24na Krasnodębska [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „423”. Franciszek Dąbrowski zginął podczas rzezi Humania przez hajdamaków (czerwiec 1768).
Odczyt: urząd F. Dąbrowskiego „Pisarza Konsistorza Łuckiego[?] Bracł.[?]” (rkp. „Pisarza Konsistorza Łucinskiego/Lacinskiego Bracł.”) – niepewny: może ‘pisarza konsystorza łacińskiego bracławskiego’ (sąd duchowny katolicki obrządku łacińskiego dla Bracławszczyzny); „Bundowniczych” – tak w rkp. (‘buntowniczych’); „wartuiących” – (koni) wartych; „onemi prawie, za ktoremi koni mniey iża” – fragment zniekształcony (sens: za tymi końmi manifestantka kilka razy jeździła…); „niebez” – ‘nie bez’.
Objaśnienia: „pierwszego … Powtornego Małżeństwa” – z pierwszego męża (Dąbrowska), z drugiego (Krasnodębska); „w Assystencyi” – w asyście (z udziałem) męża, wymaganej przy czynnościach prawnych kobiety zamężnej; „S. P.” – świętej pamięci; „legitime spłodzonych” – prawnie zrodzonych; „Vicesgerent Grodzki” – zastępca starosty w sądzie grodzkim; „Humań” – miasto Potockich, zdobyte przez hajdamaków (Gonta, Żeleźniak) 21 VI 1768 – rzeź humańska; „Dobra JKMci Winnickie” – starostwo winnickie (królewszczyzna); „Szory Rzemienne y Kaptury” – uprząż rzemienna i nakrycia (kaptury) dla koni; „Czerwone Złote” – dukaty.
Streszczenie
2września 1768 r. Krystyna, z pierwszego męża Dąbrowska, z drugiego Krasnodębska, w asyście męża Jana Krasnodębskiego, imieniem swoim i synów zmarłego Franciszka Dąbrowskiego, pisarza konsystorza łuckiego[?] (z jego żon Marianny z Zakrzewskich i Heleny), protestowała przeciw Franciszkowi Biedrzyckiemu, wicegerentowi grodzkiemu winnickiemu. Gdy Dąbrowski został niedawno okrutnie zabity przez hajdamaków w Humaniu wraz z innymi, Biedrzycki zatrzymał w dobrach królewskich winnickich jego sługi, którzy uszli z życiem z rąk buntowników, odebrał im parę karych koni z rzemienną uprzężą i kapturami wartą 30 czerwonych złotych i zabrał je do siebie. Manifestantka kilka razy jeździła po kilkanaście mil do Winnicy, ponosząc znaczne koszty, lecz nie otrzymała żadnej satysfakcji, dlatego ponownie protestuje.
Akt nr 440
Manifestacja in diligentia Aleksandra Czerniawskiego, imieniem swoim i żony Ewy z Rzewuskich Suchodolskich, o utratę papierów, sprzętów i dobytku w Krupoderyńcach (klucz pohrebyski) podczas buntu chłopskiego 1768
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5nic. Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urz. JmP. Pan Alexander Czerniawski swym y Urz.
6JmP. Pani Ewy z Rzewuskich Suchodolskich Czerniawskiey Małżonki
7Jmieniem. Jak tylko z Ucieczki[?] przed Zaboystwem od Chłopstwa zbunto-
8wanego w Ukrainie do Akt ninieyszych przybyć mogł, będąc iesz-
9cze także w Zabiegach ad p[raese]ns na mieyscu tym, Dla tychże iesz[cz]e nie
10uspokoiwaiących się swywol Chłopstwa w Zaboystwie Stanu Szlachec-
11kiego przed temiż Aktami in Diligentia sui Manifestował y Protestował się
k. 282v (skan 0286, strona lewa)
1oto. Jż Urz. Manifestans maiąc Dobra Wieś Krupoderynce Klucza Po-
2hrebyskiego w Possessyi swoiey, tam zostawał ze wszelką swoią appa-
3rencyą Szlachecką y znaczną w sprzętach Domowych y Gospodarskich
4oraz trzymał przy sobie papiery rożne, do substancyi swoiey, żony swey
5y na Summy y Długi w rożnych Jchmsciow znayduiące się, a gdy w
6Roku teraznieyszym diebus Julij iawny bunt Chłopstwa napadania
7na Dwory rabowania y zabiiania Szlacheckiego Stanu zaczął się, żad-
8ną miarą Comp[aren]s w Possessyi swoiey y Domu tak iak y drudzy
9otrzymać się niemogł, tylko co z Duszami ledwo co żywo uciekłszy
10wraz z Żoną swoią y Synem życie swoie salwowali, y wszystkie ap-
11parencye swoie sprzęty skrzynie Sepety suknie Ceny Miedzi[?] ko-
12nie bydła y wszelkie rzeczy tak ruchome iako y nieruchome tudzież
13Papiery rożne Oryginalne Substancyę Domu swoiego y żony swoiey
14oświecaiące na rożne Dobra osobliwie na Dobra Wasiłowkę w Wwie
15Bracł. leżące Dobra Plewaczewszczyznę w Wwie Minskim niegdy Urz.
16Mikołaiowi Jakubowi Czerniawskim antecessorom swoim służące
17tudzież Kontrakt zastawny nieoblatowany ieszcze pierwszy na Dobra
18Wieś wspomnioną Krupoderynce w ktorym reparacya na pięćset
19Złł. Poll. wyrażona była, a tak reparacya iako też Zasiwy y Drwa Kontra-
20ktem tym że wyznaczone niebonifikowane do tych czas co Jnsubsequens
21przez samego JW. Rzewuskiego Chorążego Lit. Jurisdatora powtornym
22skryptem dalszey Possessyi przyznano, oraz Skrypt od W. Michała Hule-
23wicza Urz. Adamowi Rzewuskiemu Suchodolskiemu na Tysiąc Złł. da-
24ny y służący, tak że Papiery na Części Rożwadowa[?], Mizieryniec[?] y Jnne
25dokumenta u siebie miane, przez gwałtowne wyiuszenie[?] od Bunto-
26wnikow nietylko rożnych, ale też y Poddanych swoich odbieżeć mu-
27siał, ktorych sprzętow y wszelkiey apparencyi swoiey tak że Papierow
28w Domu pozostałych w Czasie teraznieyszym in Copiite[?] do Domu
29swoiego nawrociwszy się niezastał y we wszystkim szkodę y zniszcze-
30nie z szczętem poniosszy Dlatego w takowey krzywdzie swoiey y powtor-
31nie Aktam proprij Districtus oświadczaiąc p[rae]sentem Copiam Actis Con-
32notari prosił y otrzymał. Alexander Czerniawski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „424” (poprawione z przekreślonego „5.” – pisarz znów zaczął numerację od nowa, jak w aktach 423–435). Por. akty 424–425 (Aleksander Czerniawski, łowczy wendeński, świadek przysięgi lustratorów – zapewne ta sama osoba).
Odczyt: „z Ucieczki[?]” (rkp. „z Uiecki”) – niepewne; „ad praesens” (rkp. „ad psens”); „Ceny Miedzi[?]” – rkp. „Ceny Miedzi/Cyny Miedź” – zapewne ‘cyny, miedzi’ (naczynia cynowe i miedziane); „Rożwadowa[?]”, „Mizieryniec[?]” – nazwy części dóbr niepewne; „wyiuszenie[?]” – wyraz niejasny (rkp. „wyiusnienie”; może ‘wyrugowanie’); „in Copiite[?]” – wyraz niejasny (może ‘incognito’ – potajemnie); „co Jnsubsequens” – zapewne ‘co in subsequens’ (co następnie); „odbieżeć” – tak w rkp. (‘odbiec, porzucić’).
Objaśnienia: „in Diligentia sui” – dla własnego zabezpieczenia; „swywola Chłopstwa” – swawola (bunt) chłopów; „apparencya Szlachecka” – szlacheckie wyposażenie, dobytek; „diebus Julij” – w dniach lipca; „Sepety” – skrzynie (posagowe); „papiery … Substancyę … oświecaiące” – dokumenty stanu majątkowego; „Kontrakt zastawny nieoblatowany” – kontrakt zastawu dóbr nie wpisany do ksiąg; „reparacya” – kwota na naprawy (budynków) w dobrach zastawnych; „Zasiwy” – zasiewy; „niebonifikowane” – niezwrócone, niezaliczone; „Jurisdator” – dziedzic, właściciel (dawca prawa do posesji); „Chorąży Lit.” – chorąży litewski (Wacław Rzewuski?, tu bez imienia); „Aktam proprij Districtus” – aktom właściwego powiatu; „praesentem Copiam Actis Connotari prosił y otrzymał” – prosił o wpisanie niniejszej kopii do akt i otrzymał.
Streszczenie
5września 1768 r. Aleksander Czerniawski, imieniem swoim i żony Ewy z Rzewuskich Suchodolskich, dla zabezpieczenia oświadczył w grodzie winnickim – gdy tylko po ucieczce przed rzezią zbuntowanego chłopstwa na Ukrainie mógł przybyć do akt – że trzymał w posesji wieś Krupoderyńce w kluczu pohrebyskim, gdzie miał cały szlachecki dobytek i różne papiery dotyczące majątku swego i żony oraz sum i długów. Gdy w lipcu 1768 r. wybuchł jawny bunt chłopski z napadami na dwory, rabunkiem i zabijaniem szlachty, ledwo uszedł z życiem z żoną i synem, porzucając sprzęty, skrzynie, suknie, naczynia, konie, bydło i dokumenty: m.in. dotyczące dóbr Wasiłówka w województwie bracławskim i Plewaczewszczyzna w województwie mińskim (po antecesorach Mikołaju i Jakubie Czerniawskich), pierwszy, nieoblatowany kontrakt zastawny na Krupoderyńce (z reparacją 500 zł, uznany potem skryptem przez Rzewuskiego, chorążego litewskiego), skrypt Michała Hulewicza dla Adama Rzewuskiego Suchodolskiego na 1000 zł oraz papiery na części Rożwadowa[?] i Mizieryniec[?]. Po powrocie nie zastał niczego i poniósł całkowitą szkodę, o czym ponownie oświadcza.
Akt nr 441
Manifestacja in diligentia Aleksandra Czerniawskiego o zrabowanie przez zbuntowane chłopstwo dobytku i pretensji z dóbr Krupoderyńce (klucz pohrebyski) oraz zabranie koni, rzędu i rzeczy (Dżuńków, Pohrebyszcze, Sarażyńce)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urz. JmP. Pan Alex[ande]r Czerniawski iak tylko z Kraiu zagranicznego
6z zabiegow z przyczyny zbuntowanego Chłopstwa w Ukrainie do Miasta J.
7K. Mci Winnicy zbliżyć się mogł, tak zaraz w szkodach y krzywdach swoich
8in Diligentia sui przed temiż Aktami manifestował y protestował się sensem
9takowym. Jż ninieyszy manifestans trzymaiąc Dobra Wieś Krupoderynce
10Klucza Pohrebyskiego Skryptem vim obligationis Kontraktu maiącym w
11Summie Dziesięciu Tysięcy Złł. Poll. oprocz z pierwszego Kontraktu za repa-
12racyą Złł. Poll. Pięćset wyrażonych, y Jnne z gruntu pochodzące pretensye
13wynależe się maiące, a z Tenuty tych Dobr pochodzące, gdy przez rapto-
14wny bunt[em] Chłopstwa y Zaboystwem Stanu Szlacheckiego tylko co ży-
15cie swoie wraz z Małżonką swoią do Zagranicznych Kraiow mogł uniesć
16wszystkie sprzęty swoie apparencye konie bydła rogate y nierogate rzeczy
17ruchome y nieruchome dla tych gwałtownych Buntow y Tyranii
k. 283 (skan 0286, strona prawa)
1w Domu swoim odbieżeć wszystkiego musieli tedy przez Chłopstwo z Dobr
2Humańszczyzny, Tetyiowszczyzny[?], Dżunkowszczyzny[?], także Dobr Sarażyniec
3y Krupoderyniec z szczętem zrabowanym w domu został, iako niewie-
4dzieć quo fato w Dobrach Dżunkowie w Skarbie ut fertur Konskarą[?]
5gniady Comp[aren]tis valoris Czerwonych Złł. Trzydzieści Kulbakę y Pistole-
6ty w mosiądz oprawną valoris Czerwonych Złł. Sześć w dobrach Berszcza-
7dowe[?] Pociąg Kałkryty[?] z końmi y szorami poczwornemi Czerwonych
8Złł. Osmdziesiąt. w Pohrebyszczach u JmP. Pana Szyszkowskiego Guberna-
9tora ad p[raese]ns tameyszego. Obicie nowe Tureckie valoris Czerw. Złł. Osm
10Pas nowy Ponsowy Turecki Spodnie Ponsowe sukna ze stoku[?] nowego
11iednego, łokci puł Czwarta drugiego łokci blisko trzech Arasunie-
12bieskiego[?] nowego łokci pięć y Jnne rzeczy w sepet złożone w czasie regi-
13strem osobliwym podać się maiące, ktoren Sepet od tegoż J. P. Szyszkow-
14skiego y J. Pana Kudrewicza Rotmistrza Polnego iest przywrocony, tamże
15Koń kary rosły y Kulbak trzy znayduią się z Sarażyniec y Krupode-
16ryniec Ludzie tameysi apparencye wszelkie domowe także suknie tak
17męskie iako y Białogłowskie, bieliznę Cyny miedzi Miedniczy[?] Gorzałki[?] Pu-
18zder Dwie z Flaszami całemi y rożne Szkła na sztuk Pięćdziesiąt oraz
19Bieliznę rożne, Porządek Gospodarski nawet zboże w ziarnie y snopach
20będące Pościel iedną podwoyną drugą poiedynczą ut patebit ex in-
21quisitione między siebie zabrali. Posłuszeństwa należącego odbywać
22niechcą dla czego przed temiż Aktami w szkodzie swoiey oświadczywszy
23się hanc Copiam Actis Connotari prosił y otrzymał. Alexander
24Czerniawski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „425” (poprawione z przekreślonego „6.”). Drugi tego samego dnia manifest A. Czerniawskiego (por. akt 440, o utratę papierów); tu – o zrabowanie dobytku.
Odczyt: „Tetyiowszczyzny[?]” (rkp. „Zetypowszczyzny/Tetyiowszczyzny”) – zapewne dobra tetyjowskie; „Dżunkowszczyzny[?]” (rkp. „Lu Zunkowszczyzny” – zapewne ‘Dżunkowszczyzny’, por. akt 416 Dżuńków); „Sarażyniec” – nazwa niepewna; „Konskarą[?] gniady” – zapewne ‘koń skarogniady’ (ciemnogniady); „Berszczadowe[?]” – nazwa niepewna (może Berszada); „Pociąg Kałkryty[?]” – zapewne ‘pociąg (zaprzęg) kałamaszkowy/kryty’ – wyraz niepewny; „ze stoku[?]” – niepewne (może ‘ze stołu’); „Arasuniebieskiego[?]” – zapewne ‘arasu niebieskiego’ (aras – tkanina wełniana); „Miedniczy[?] Gorzałki[?]” – rkp. „Miedniczy Gorzałki” – niepewne (może ‘miednicy, garnki’); „puł Czwarta” – trzy i pół; „ktoren” – tak w rkp.
Objaśnienia: „z Kraiu zagranicznego z zabiegow” – z ucieczki do kraju zagranicznego (zapewne Mołdawia lub Rosja); „Skrypt vim obligationis Kontraktu maiący” – skrypt mający moc zobowiązania kontraktowego; „Tenuta” – dzierżawa (zastaw) dóbr; „raptowny bunt” – nagły bunt; „bydła rogate y nierogate” – bydło rogate (krowy, woły) i nierogate (konie, świnie); „quo fato” – jakim losem; „ut fertur” – jak mówią; „Kulbaka” – siodło; „valoris” – wartości; „szory poczworne” – uprząż na cztery konie; „Gubernator” – zarządca dóbr; „Obicie Tureckie” – turecka tkanina obiciowa; „Ponsowy” – jaskrawoczerwony; „Sepet” – skrzynia; „Rotmistrz Polny” – rotmistrz wojska polnego (koronnego); „Puzdra z Flaszami” – skrzynka (puzderko) z flaszkami; „ut patebit ex inquisitione” – jak się okaże z inkwizycji (przesłuchania świadków); „hanc Copiam Actis Connotari” – (prosił) o wpisanie tej kopii do akt.
Uzupełnienie: akt 467 potwierdza nazwę wsi Sarażyńce (powiat winnicki, klucz józefgrodzki M. Piaskowskiego).
Streszczenie
5września 1768 r. Aleksander Czerniawski, gdy tylko z powodu buntu chłopskiego na Ukrainie mógł wrócić z kraju zagranicznego do Winnicy, dla zabezpieczenia oświadczył, że trzymał wieś Krupoderyńce w kluczu pohrebyskim na mocy skryptu o sile kontraktu na 10 000 zł (oprócz 500 zł reparacji z pierwszego kontraktu i innych pretensji z dzierżawy). Gdy nagły bunt chłopski i rzeź szlachty zmusiły go z żoną do ucieczki za granicę, chłopi z dóbr humańskich, tetyjowskich[?], dżuńkowskich[?] oraz z Sarażyniec i Krupoderyniec doszczętnie zrabowali jego dom. W Dżuńkowie, w skarbie, znalazł się podobno jego koń skarogniady wart 30 czerwonych złotych, siodło i pistolety oprawne w mosiądz (6 czerw. zł); w Berszczadowie[?] – zaprzęg z końmi i poczwórną uprzężą (80 czerw. zł); w Pohrebyszczach u gubernatora Szyszkowskiego – tureckie obicie, turecki pas, sukna i inne rzeczy w skrzyni, którą Szyszkowski i rotmistrz polny Kudrewicz zwrócili; jest tam też kary koń i trzy siodła. Ludzie z Sarażyniec i Krupoderyniec rozebrali między siebie wszystkie sprzęty domowe, suknie męskie i kobiece, bieliznę, naczynia cynowe i miedziane, puzdra z flaszkami, szkło, zboże w ziarnie i snopach oraz pościel, i nie chcą być posłuszni.
Akt nr 442
Manifestacja in diligentia Józefa Żytkiewicza, imieniem Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, z przysięgą, że 25 łasztów potażu wyrobiono w lasach dziedzicznych Kordysza (na komory celne, wg konstytucji i uniwersałów Komisji Skarbu o cłach)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data5 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 283 (skan 0286, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 283 (skan 0286, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembra Piątego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodzkiemi Winnic. y przedemną
5nickiego Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urz. JmP. Pan Jozef Żytkiewicz nne et ex speciali
6Commisso Wielk. Stanisława Kordysza Cześnika Winnic. takowe in
7diligentia Principalis sui przed Aktami ninieyszemi czyni oświadcze-
8nie. Jż co novellae Constitutiones y uniwersały od Kommissyi Skarbu
9Koronnego o Cłach wydane, w sobie zawieraią, aby każdy Szlachcic na
10Rzecz Dobr Ziemskich własnych Dziedzicznych prowadzoną w Grodzie
11przysiągł. Przeto ninieyszy Urz. Comp[aren]s Jmieniem y z wyraźney woli
12Wielk. Pryncypała swego przychiliwszy się do wyż wyrażonych Kon-
13stytucyi y Uniwersałow w przytomności Urz. Jchmściow Panow Szymona
14Ośnickiego[?] y tegoż Jmienia Struchnickiego[?] y Jnnych Jchmściow wten-
15czas w Kancellaryi znayduiących się flexis ad Jmaginem JESU
16Christi Crucifixi genibus na tę rotę. Ja Jozef Przysięgam Panu
17Bogu Wszechmogącemu w Troycy Swiętey Jedynemu iako Łasztow Dwa-
18dzieścia Pięć Potażu nie w protekcyi ani za pieniądze kupionego na
19handel ale w Lasach Ziemskich Dziedzicznych Ukraińskich Wielk.
20Kordysza Cześ. Winnic. wyrobionego z dyspozycyi y na własną potrze-
21bę # tak mi Panie Boże dopomoż y niewinna męka Chrystusa Pana.
22Przysiągł po ktorey wykonaney przysiędze Szlachtą sobie przytomną
23oświadczywszy się tę w pilności uczynioną manifestacyą dla da-
24nia na komorach Kredytu do Akt o przyięcie prosił y otrzymał.
25Jozef Żytkiewicz [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „426” (poprawione z przekreślonego „7.”). Dopisek na prawym marginesie, wstawiony znakiem „#” po słowach „na własną potrzebę”, uzupełnia tekst przysięgi: „…tegoż Wielk. Pryncypała mego do Gdańska prowadzę” – potaż spławiano do Gdańska.
Odczyt: „Ośnickiego[?]” (rkp. „Osnickiego”), „Struchnickiego[?]” (rkp. „Struchmickiego”) – nazwiska świadków niepewne; „tegoż Jmienia” – tak w rkp. (świadek o tym samym imieniu – Szymon); „przychiliwszy się” – tak w rkp.
Objaśnienia: „nne et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „in diligentia Principalis sui” – dla zabezpieczenia swego mocodawcy; „novellae Constitutiones” – nowe konstytucje (sejmu 1768) o cłach; „uniwersały Kommissyi Skarbu Koronnego o Cłach” – obwieszczenia Komisji Skarbu w sprawie ceł generalnych; szlachta była wolna od ceł za towary z własnych dóbr dziedzicznych, pod warunkiem złożenia przysięgi w grodzie; „Łaszt” – łaszt, duża jednostka miary (ładunku) w handlu zbożowym i potażem; „Potaż” – potaż (węglan potasu z popiołu drzewnego), wyrabiany w lasach ukraińskich i spławiany do Gdańska; „nie w protekcyi ani za pieniądze kupionego na handel” – nie wziętego pod swoją protekcję (od kupców) ani kupionego na handel; „flexis ad Jmaginem JESU Christi Crucifixi genibus” – klęcząc przed wizerunkiem Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego; „dla dania na komorach Kredytu” – aby dać wiarę (dowód) na komorach celnych.
Streszczenie
5września 1768 r. Józef Żytkiewicz, z polecenia Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, oświadczył w grodzie winnickim, że zgodnie z nowymi konstytucjami i uniwersałami Komisji Skarbu Koronnego o cłach (szlachcic przysięga w grodzie, że prowadzi towar z własnych dóbr dziedzicznych) złożył – w obecności Szymona Ośnickiego[?], Szymona Struchnickiego[?] i innych – klęcząc przed krucyfiksem przysięgę, że 25 łasztów potażu, który prowadzi do Gdańska, nie zostało wzięte w protekcję ani kupione na handel, lecz wyrobione w dziedzicznych lasach ukraińskich Kordysza z jego polecenia i na jego potrzebę. Manifestację wpisano, by dać wiarę na komorach celnych.
Akt nr 443
Manifestacja in diligentia Antoniego Pierzchowieckiego, łowczego brzeskiego[?], przeciw Tadeuszowi Miastkowskiemu, miecznikowi urzędowskiemu, o skrypty i dokumenty zabrane przez buntowników oraz o niedotrzymanie kontraktu na wieś Wojciechówka (arenda, czynsze, pańszczyzna, łąki z dóbr zabokrzyckich)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data7 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 283 (skan 0286 prawa – nagłówek na dole); k. 283v – 284 (skany 0287 lewa i prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 283 (skan 0286, strona prawa)
k. 283v (skan 0287, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Siodmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną
5Winn. Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Wielk. JmP. Pan Antoni Pierzchowiecki Łowczy
6Brzes.[?] iak tylko Acta p[rae]sentia adire mogł, tak zaraz przestrzegaiąc
7wszelkiey Całości Substancyi swoiey na p[rze]c[iw]ko Wielk. Tadeuszowi Miast-
8kowskiemu Mieczn. Urzęd. et de diligentia sui manifestuie się o to. Jż
9Wielk. Comp[aren]s w czasie zamieszania y buntow Chłopskich nietylko
10że niemałą szkodę w substancyi swoiey poniosł ale nawet skryp-
11ta rożne od Rożnych Jchmściow y na rożne Summy, gdzie y dokumen-
12ta od Wielk. Obżałowanego Wielk. Komparentowi z podpisem ręki swo-
13iey dane y służące z Szkatułą przez tychże Buntownikow są zabra-
14ne iako to skrypt pierwszy od Wielk. Miastkowskiego M. U. za kwartał
15cały Karczemney Arędy na siebie przyiętey ponieważ Arędarz z Kon-
16traktem tegoż Wielk. Tadeusza Miastkowskiego M. U. do S. Jana Arędę
17dotrzymał, Drugi Dokument defalkuiący arędę w punktach do Kon-
18traktu podanych wyciągnioną by niewięcey iak Złł. Czterysta Arę-
19da Karczemna corocznie stanowiona bydź miała. Trzeci na Złł. Poll.
20Dwieście od Arędarza w Possessyi W. Załącego się będącego przez Wielk.
21Obżał. wziętych. Czwarty na Złł. Poll. Szesdziesiąt ieden na zastaw
22Szabli pożyczonych a potym niedopłaconych przy odebraniu szabli
23zastawney. Piąty na Złł. Trzydzieści Dwa. y Szosty na Złł. Dwadzie-
24scia Pięć rożnemi czasy wybranych. Siodmy Regestrzyk wydanych
25pieniędzy za cukier harbatę y oliwę Złł. kilkanaście. Osmy w czasie
26Zapustow na Złł. Osmnaście. y Dziewiąty na Złł. Szesnaście wziętych.
27Dziesiąty na Słoninę połcy Dwa Sadła Dwa y pszenicy korzec ieden
28wziętych. Jedenasty Skrypt na Złł. Sto Osm. Dwunasty na Prowizyą
29od Summy resztuiącey ktorey do tych czas niewypłacił y wy-
30płacać żadnym sposobem niechce. Trzynasty Blankiet na Kontrakt
31y Czternasty Blankiet na Jnwentarz w ktorym Jnwentarzu wy-
32rażono czynszu od Poddanych y Szlachty za rok cały Tysiąc
33Siedmset Szesdziesiąt Siodmy Złł. Poll. Dwieście y Arędy Karczemney
34Złł. Poll. Czterysta ponieważ w Roku pierwszym Tysiąc Siedmset
35Szesdziesiąt Szostym zaczętey Possessyi W. Comp[aren]s Pańszczyznę
36wprzod sobie punktami podaną mieniał wybierać ani kosić gdyż
37zadosyć Punktom moc Kontraktu w sobie zawieraiącym przez niedoda-
38nie Łąk y Sianożęci z Dobr Zabokrzycza do Dobr Wsi Woyciechowki nie
39stało się. Jako temiż punktami W. Miastkowski Mieczn. Urz. przyłączyć
40obowiązał się y iedynie na reparacyą tak Dworu Stodoły Szop Chle-
41wow Pastewnikow iako też y Jnnych na Gruncie zabudowane sobie Kon-
42traktem pozwolonego expensować musiał co widząc Wielk. Obżał. w
43Roku Drugim z tey przyczyny tych że Poddanych y Szlachty na Czynsz
44obrocił y wyż wyrażonym Jnwentarzem wypłacać y oddawać obo-
45wiązał się y lubo in parte wybrał w roku przeszłym czynszu y Arędy
46Złł. Dwieście tylko w Roku zas teraznieyszym tak czynszow iako y Arę-
47dy nic niebrał, o co wszystko modernus Comp[aren]s p[rze]c[iw]ko wyż wyrażonemu Obżał.
48y o inne pretensye niemniey w pilności swoiey powtornie manifestuie się salva
k. 284 (skan 0287, strona prawa)
1reservata melioratione J. A. Pierzchowiecki [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „427” (z przekreślonym wcześniejszym numerem „8.” przy początku nagłówka na k. 283). Nagłówek zaczyna się na dole k. 283, kończy na górze k. 283v.
Odczyt: tytuł manifestanta „Łowczy Brzes.[?]” (rkp. „Łowczy Brzeg.”, nagłówek „Ł. B.”) – zapewne łowczy brzeski – niepewne; „wyciągnioną by” – tak w rkp. (sens: wyrachowaną, by…); „mieniał” – tak w rkp. (‘miał’); „Pastewnikow” – szop na paszę (pastewniki); „modernus” – tak w rkp.; inicjały w podpisie „J. A.” – zapewne ‘JmP. Antoni’.
Objaśnienia: „Acta praesentia adire” – przystąpić do niniejszych akt; „de diligentia sui” – dla własnego zabezpieczenia; „M. U.” – miecznik urzędowski; „Aręda Karczemna” – dzierżawa (arenda) karczmy; „do S. Jana” – do dnia św. Jana (24 VI), tradycyjnego terminu kontraktów; „defalkuiący” – potrącający, zmniejszający; „harbata” – herbata; „Zapusty” – karnawał; „Połeć Słoniny, Sadło” – produkty wieprzowe; „Prowizya od Summy resztuiącey” – odsetki od pozostałej (niezapłaconej) sumy; „Blankiet” – podpisany in blanco formularz (kontraktu, inwentarza); „Jnwentarz” – inwentarz dóbr z wyliczeniem czynszów i powinności; „punktami podaną” – przedstawioną w punktach (kontraktu); „expensować” – ponosić koszty; „na Czynsz obrocił” – zamienił (pańszczyznę) na czynsz; „in parte” – częściowo; „salva reservata melioratione” – z zastrzeżeniem prawa do poprawienia (uzupełnienia).
Streszczenie
7września 1768 r. Antoni Pierzchowiecki, łowczy brzeski[?], gdy tylko mógł przybyć do akt, manifestował dla zabezpieczenia przeciw Tadeuszowi Miastkowskiemu, miecznikowi urzędowskiemu. W czasie zamieszania i buntów chłopskich poniósł nie tylko znaczne szkody, ale buntownicy zabrali mu szkatułę z różnymi skryptami i dokumentami, m.in. czternastoma pismami od Miastkowskiego: skryptem za kwartał arendy karczemnej, dokumentem obniżającym arendę do 400 zł rocznie, skryptami na 200, 61 (za niedopłacony zastaw szabli), 32, 25, 18, 16 i 108 zł, rejestrzykiem wydatków na cukier, herbatę i oliwę, skryptem na dwa połcie słoniny, dwa sadła i korzec pszenicy, dokumentem o odsetkach od reszty sumy (których Miastkowski nie płaci) oraz blankietami kontraktu i inwentarza (czynsz od poddanych i szlachty 200 zł i arenda 400 zł za 1767 r.). Ponieważ od początku posesji wsi Wojciechówka (1766) Miastkowski nie dołączył obiecanych łąk i sianożęci z dóbr zabokrzyckich, Pierzchowiecki nie mógł korzystać z pańszczyzny i musiał tylko ponosić koszty napraw dworu, stodoły, szop i chlewów; w drugim roku Miastkowski zamienił pańszczyznę poddanych i szlachty na czynsz, z którego Pierzchowiecki pobrał tylko częściowo 200 zł, a w 1768 r. nic. O to i inne pretensje ponownie manifestuje.
Akt nr 444
Manifestacja in diligentia Jana Czerniawskiego, imieniem swoim i żony Marianny, przeciw Żebrowskim, cześnikom łomżyńskim, o niezwrócenie sumy (lokowanej na Rachnach, przeniesionej na część Nowego Miasta Żywotowa) i o szkody od zbuntowanych poddanych w Żywotowie
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data7 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 284 (skan 0287, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 284 (skan 0287, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną Mi-
27kosztownego słomin[?] maset[?] y zboża rożnego tak na pniu iako y sterłach[?]
28do utraty przyprowadzili, ponieważ Poddani tameysi Żywotowscy wi-
29dząc Tyranow Umańskich y Jnnych zabowstwem Szlacheckiego Sta-
30nu okoliczne bawiących się y grassuiących, w tuteyszym Kraiu przed
31ktoremi manifestantes ledwie co z życiem w uciechę stronę y do Lasow
32uszli, Ciż Poddani podobnież zbuntowawszy się na życie manifestantow
33gonili, a niezastawszy iuż w domu wszystkie rzeczy domowe appa-
34rencye y Gospodarstwo przez raptowne ucieczkę odbieżone pomiędzy sie-
35bie rozebrali, Papiery rożne membrany skrypta na długi rożne po-
36zabierali czyli popalili z szczętem zniszczyli nawet Budynki ogro-
37dzenie koło Dwora y Gumna zdezolowali y szkody więcey na Tysięcy Dwa-
38dzieścia uczynili, a gdy manifestantes zbliżyli się z zabiegow do miasta
39J. K. Mci Winnicy y posłali do Possessyi swoiey do Żywotowa aby cokolwiek
40suplementu Poddani przywieźli, tedy naymnieyszey rzeczy dać przywieść
41niechcieli y wszelkiego posłuszeństwa żadnego pełnić niechcą y nie-
42ma. Dlatego idem Comp[aren]s iterata vice de Diligentia sui manifestuie się. Jan
43Czerniawski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „428” (poprawione z przekreślonego „9.”).
Odczyt: „Rachnach” – wieś Rachny (rkp. „Rachnach”); „in port[?]” – wyraz niejasny (może ‘in post’ – później); „słomin[?] maset[?]” – wyrazy niejasne (może ‘słonin, masła’); „sterłach[?]” – zapewne ‘stertach’; „zabowstwem” – tak w rkp. (‘zabójstwem’); „w uciechę stronę” – tak w rkp. (zapewne ‘w ucieczkę, na stronę’); „Tyranow Umańskich” – hajdamaków (spod) Humania; „nie korespondował” – tak w rkp. (‘nie odpowiadały wartością’).
Objaśnienia: „ultimam Cladem” – ostateczną klęskę (ruinę); „Summa lokowana na dobrach” – suma zabezpieczona (zapisana) na dobrach (zastaw); „Jurisdatorowie” – dziedzice, dawcy prawa do posesji (zastawu); „pomiarkowanie pretensyi” – rozliczenie roszczeń; „rekwirować” – upominać się, żądać; „prozekucye prawne” – kroki prawne; „ullo modo” – w żaden sposób; „variis modis” – różnymi sposobami; „tenuta” – posesja zastawna; „Żywotowczyzna” – dobra żywotowskie; „posudek Gospodarski” – naczynia gospodarskie; „zboże na pniu” – zboże niezżęte; „Gumno” – zabudowania folwarczne (stodoły); „suplement” – zaopatrzenie (żywność); „iterata vice de Diligentia sui” – ponownie, dla własnego zabezpieczenia.
Streszczenie
7września 1768 r. Jan Czerniawski, imieniem swoim i żony Marianny, gdy tylko uszedł przed zbuntowanym chłopstwem i mógł przybyć do akt, manifestował dla zabezpieczenia przeciw Żebrowskim, cześnikom łomżyńskim. Mieli u nich sumę, zapisaną najpierw na wsi Rachny, a potem przeniesioną przez Żebrowskich jako dziedziców na część dóbr Nowego Miasta Żywotowa, które nie odpowiadały wartości sumy; od kilku lat bezskutecznie domagali się zwrotu kapitału i rozliczenia pretensji, także na drodze prawnej. Żebrowscy zwodzili ich różnymi sposobami w posesji, aż nadeszły bunty na Ukrainie i w dobrach żywotowskich: gdy hajdamacy humańscy i inni mordowali okoliczną szlachtę, manifestanci ledwie uszli do lasów, a poddani żywotowscy, zbuntowawszy się, gonili ich, by zabić, rozebrali cały porzucony dobytek (sprzęty, konie, bydło, suknie, cynę, miedź, szkło, zboże na pniu i w stertach), zabrali lub spalili papiery, pergaminy i skrypty dłużne, zniszczyli budynki, ogrodzenia dworu i gumno – szkody ponad 20 000 zł. Gdy manifestanci zbliżyli się do Winnicy i posłali do Żywotowa po żywność, poddani nic nie dali i odmawiają wszelkiego posłuszeństwa.
Akt nr 445
Manifestacja in diligentia Marianny z Tomaszewskich (primo Kęckiej, secundo Bogusławskiej, tertio Czerniawskiej) imieniem małoletniego bratanka Franciszka Tomaszewskiego o zabicie przez chłopów humańskich jego rodziców Józefa i Elżbiety z Jwaszkiewiczów[?] Tomaszewskich i brata Benedykta oraz o zrabowanie majątku (suma ewikcyjna na kluczu humańskim F. S. Potockiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data7 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 284 (skan 0287 prawa – nagłówek na dole); k. 284v – 285 (skany 0288 lewa i prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 284 (skan 0287, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Siodmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną Micha-
5szewskiemu Synowcowi swoiemu do windykacyi zaboystwa Ro-
6dzicow, y Brata tudzież Substancyi po Rodzicach onego na Grun-
7cie pozostałey powtornie manifestowawszy się tegoż manifestu do
8Akt o przyięcie prosiła y otrzymała. M. Czerniawska. Jako As-
9systent Żony moiey podpisuię się J. Czerniawski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „429” (poprawione z przekreślonego „10.”). Manifestantka jest żoną Jana Czerniawskiego (por. akt 444).
Odczyt: „Jwaszkiewiczow[?]” (rkp. „Jwaszkiewiczow”) – nazwisko rodowe Elżbiety niepewne; tytuł F. S. Potockiego „Wwdy Generała Ziem Kijows.[?]” – rkp. „Wwdy Generałaziem Kijows” – zapewne ‘Wojewody, Generała Ziem (Podolskich?) / Kijowskiego’ – niepewne; „Poniatowskich[?]” (rkp. „Pomiatowskich/Poniatowskich”) – niepewne; „Dżulinki[?]” (rkp. „Dzulinki”) – niepewne; „na Burku[?]” – wyraz niejasny (może ‘na bruku’ – bez dachu nad głową); „kupiemusiał” – tak w rkp. (‘kupić musiał’); „wonym” – tak w rkp. (‘w onym’); „Jnkursya” – najazd (wojsk rosyjskich, 1767–1768); „Wieś Podobna” – nazwa wsi (Podobna) – odczyt pewny, identyfikacja niepewna.
Objaśnienia: „primo … Secundo … Tertio ad praesens voto” – z pierwszego, drugiego i obecnego trzeciego małżeństwa; „naturalna Opiekunka” – opiekunka z prawa pokrewieństwa; „w dalsze wieki wiadomość” – zawiadomienie na przyszłość; „w assystencyi Małżonka” – z udziałem męża; „Summa na Ewikcyi” – suma zabezpieczona ewikcją (gwarancją) na dobrach dłużnika; „Ewiktor” – gwarant (tu dłużnik zabezpieczający sumę na dobrach); „Kompetytorowie” – współuprawnieni do sumy; „transferendo Possessionem” – przenosząc posesję; „Jnkursya w Polszcze y Konfederacya” – najazd (wojsk obcych) i konfederacja (radomska 1767, barska 1768); „prowizya” – odsetki; „pro locatione Ewiktora innego” – w celu ustanowienia innego ewiktora (zabezpieczenia); „Krystynopol” – rezydencja Potockich (F. S. Potockiego); „Trybunał” – Trybunał Koronny we Lwowie; „nolens volens” – chcąc nie chcąc; „prawem wolności siedzenia y używania Gruntu” – na prawie wolnego mieszkania i używania gruntu; „Talery” – talary; „myślnie” – umyślnie; „tyranissime” – najokrutniej; „Membrany” – pergaminy (dokumenty); „Spisy y Kije” – piki i kije; „similiter” – podobnie; „windykacya zaboystwa” – dochodzenie kary za zabójstwo.
Streszczenie
7września 1768 r. Marianna z Tomaszewskich, z kolejnych małżeństw Kęcka, Bogusławska, obecnie Czerniawska, w asyście męża Jana Czerniawskiego, jako ciotka i naturalna opiekunka małoletniego Franciszka Tomaszewskiego, syna zamordowanych przez chłopów humańskich Józefa (jej brata) i Elżbiety z Jwaszkiewiczów[?] Tomaszewskich, manifestowała dla zabezpieczenia jego praw. Tomaszewscy mieli sumę zabezpieczoną (ewikcją) na dobrach klucza humańskiego Franciszka Salezego Potockiego, wojewody kijowskiego, który – wspólnie dla nich, Poniatowskich[?] i innych współuprawnionych – wypuszczał im w posesję wieś Popówkę, potem Dżulinki[?]; w czasie najazdu i konfederacji kazał im zadowolić się samymi odsetkami, a w 1767 r. pozwał ich w celu innego zabezpieczenia. Józef Tomaszewski, jeżdżąc w tej sprawie do Krystynopola i do Trybunału, poniósł duże koszty i nie doczekawszy się decyzji kupił za 18 talarów dworek z gruntem we wsi Dzięndziełówka (klucz humański) od Niateckiego. Gdy w czasie buntów chłopskich pojechał do wsi Podobna, by odebrać od arendarza ponad 20 talarów i od poddanych długi oraz ukryć rzeczy, chłopi z Podobnej i innych dóbr humańskich zaskoczyli go i okrutnie zabili wraz z synem Benedyktem, rozebrali rzeczy i pieniądze, podarli papiery i pergaminy; w Dzięndziełówce chłopi zakłuli pikami i dobili kijami Elżbietę Tomaszewską i rozgrabili sprzęty, suknie, pieniądze, bydło, konie i zboże, a papiery spalili. Marianna manifestuje to dla przyszłej windykacji zabójstwa rodziców i brata oraz majątku osieroconego Franciszka.
Akt nr 446
Relacja woźnego Kiryła Zająca o areszcie dłużników (poddanych) w Łuce Meleszkowskiej z rekwizycji Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data7 września 1768, Winnica (areszt 5 września 1768)
Karty / skanyk. 285 (skan 0288, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 285 (skan 0288, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Siodmego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
16[?] Romanenka Dłużnikow u Urz. Dyspozytora Woyta y Gromady
17całey wsi Łuki Meleszkowskiey w Grzywnach prawnych Aresztował
18y prawnie przyporęczył ktory Areszt Jmieniem Pana swego przy-
19iowszy do rozprawy prawney dotrzymać deklarowali y Submitto-
20wali się a tak on Woźny Szlachtą sobie przytomną oświadczywszy
21się z tamtąd powrocił y przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu
22uczynił y zeznał Rel. de quo p[rae]sens ejusdem Min[isteria]lis Rel. Min[isteria]lis qui supra
23Crucem S. posuit. Kiryło Zaiąc ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „430” (poprawione z przekreślonego „11.”). Łuka Meleszkowska – por. akt 410 („Łuka Meleszkowska[?]” – tu odczyt wyraźny); S. Kordysz – por. akt 442.
Odczyt: „Parpurenka[?]”, „Struża[?]”, „Jaczychę[?]”, „Kosiaka[?]” – imiona/przezwiska niepewne; „Braciszka[?] [?] Romanenka” – rkp. „Braciszka Romanenka” (może ‘Bratka-Jaśka Romanenka’ – podział na wyrazy niepewny); nazwisko woźnego „Zaiąc” (Zając) – wyraźne.
Objaśnienia: „pracowici” – tytuł chłopów (poddanych); „Dłużnicy” – tu: poddani zalegający z należnościami (lub dłużni manifestantowi); „w Grzywnach prawnych Aresztował y prawnie przyporęczył” – zaaresztował pod karą grzywien prawnych i oddał pod poręczenie (dyspozytora, wójta i gromady); „Submittować się” – zobowiązać się; „maioris evidentiorisque testimonii gratia” – dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „de quo praesens ejusdem Ministerialis Relatio. Ministerialis qui supra Crucem S. posuit” – o czym niniejsza relacja tegoż woźnego; woźny jak wyżej postawił krzyż św.
Streszczenie
7września 1768 r. woźny generalny Kiryło Zając zeznał w grodzie winnickim, że 5 września 1768 r., na wezwanie Stanisława Kordysza, cześnika winnickiego, w towarzystwie szlachty Sebastiana Godlewskiego i Franciszka Wąsowicza przybył do wsi Łuka Meleszkowska i tam u dyspozytora, wójta i całej gromady zaaresztował pod karą grzywien dłużników – Jacka Parpurenkę[?], Fedora Artemenkę, Antona Struża[?], wdowę Jaczychę[?], Stepana Oleksenkę, Wasyla i Oleksę Petrenków, Procka Sulimenkę, Kosiaka[?] Sawczenkę i Romanenkę. Aresztujący imieniem pana przyjęli areszt i zobowiązali się stawić ich do rozprawy. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 447
Manifestacja in diligentia Jana Tarkowskiego imieniem Michała i Heleny z Doroszyńskich[?] Zaleskich, łowczych zwinogrodzkich, o odbytej (expleta) czterotygodniowej spokojnej posesji dóbr Trościaniec na mocy intromisji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data7 września 1768, Winnica (posesja 9 VIII – 6 IX 1768)
Objaśnienia: „na fundamencie Prawa” – na podstawie prawa; „in Diligentia Pryncypałow” – dla zabezpieczenia mocodawców; „Czteroniedzielna Possessya” – czterotygodniowa posesja (prawo wymagało 4 tygodni spokojnego posiadania po intromisji, by uprawomocnić objęcie dóbr); „sine Interruptione” – bez przerwy (bez zakłócenia); „vigore Intromissyi iure haereditario … wziętey” – na mocy intromisji (wwiązania) wziętej z prawa dziedzicznego; „a die Nona Mensis Augusti ad Diem Sextam Septembris 1768” – od 9 sierpnia do 6 września 1768; „iako Prawo mieć chce” – jak tego wymaga prawo; „de expleta pacifica Possessione in Bonis Superius expressis tum de diligentia … iterum atque iterum manifestuie się” – o dopełnionej spokojnej posesji w wyżej wymienionych dobrach oraz dla zabezpieczenia jaśnie wielmożnych mocodawców raz po raz manifestuje.
Streszczenie
7września 1768 r. Jan Tarkowski, imieniem Michała i Heleny z Doroszyńskich[?] Zaleskich, łowczych zwinogrodzkich, oświadczył w grodzie winnickim, że – zgodnie z wymogiem prawa – przesiedział nieprzerwanie i spokojnie cztery tygodnie, od 9 sierpnia do 6 września 1768 r., w dobrach wsi Trościaniec w powiecie winnickim, na mocy intromisji wziętej z prawa dziedzicznego na rzecz Zaleskich; manifestuje o dopełnieniu spokojnej posesji dla zabezpieczenia mocodawców.
Akt nr 448
Protestacja Ludwika Galińskiego, dyspozytora, imieniem Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, przeciw Romanowi i Janowi Bykowskim, podstolicom bracławskim, o zagarnięcie pól, łąk i sadów, bicie poddanych, groźby i zabranie siana, prosa i jabłek (w Kosowie[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data7 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 285v (skan 0289, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 285v (skan 0289, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Siodmego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Mi-
5Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urz. JmP. Pan Ludwik Galinski nomine et ex speciali Com-
6misso W. JmP. Pana Bogdana Ostrowskiego Chorąż. Bracł. y Jnn. na
7p[rze]c[iw]ko W. Jchmść PP. Romanowi, Janowi czyli Jnnych Jmion Bykowskim
8Podstol. Bracł. Braci rodzonym, y Jnnym w niżey opisany sposob
9skarżył y manifestował się sposob. Jż Jchmć obwinieni niekontentuiąc
10się tak własnemi Łanami swemi podług dawnego przez podział
11pomiarkowania przez siebie używanemi ale zważaiąc niby dobrą
12dla siebie porę gdy wielkie w kraiu tym wszczęły się zamieszania
13gdy każdy o zachowaniu własnego myślał życia nayprzod zwio-
14sny tak Pola oranego y iuż do zasiewania wygotowanego Pod-
15danych W. Pryncypała Comp[aren]tis iako to Maxyma[?] Moskalenka, An-
16drzeia Bitowka[?], Hrycka Dni Osmnaście z dawna od tych że używane-
17go, gwałtownie zasiały dla siebie, Gospodarzow wiosny pozbawili, ia-
18ko też z Dworskiego na Dni Dwadzieścia od Szeremetki[?] spokoynie uży-
19wanego sobie przywłaszczyły w drugiey Stronie iuż poorane go Dni
20kilku na proso y Poddanych Brony włoczących na Pańszczyznie
21tak bijąc napędziły Jż ledwo koni na bronach nie pokaliczyli, Urz. Pro-
22testanta W. Roman Bykowski Pod. Bracł. szył[?] zabić odgrażał
23się mowiąc haec formalia zabiię a JmP. Pana Brata przeproszę: Za-
24siali potym tenże W. Podstolic w Kosowce[?] napadszy na Sianożę-
25ci tak Wasyla Naumenka y Jnn. poddanych części W. Chorąż. Bracł.
26z Dwana[?] od onych używanych będących bił, kosy połamał z Siano-
27żęci spędził trawę sobie wykosił podkoszonego siana kopie sto zgro-
28madzie[?] gotowego siana kopic trzydzieści zabrać kazał, a na-
29ostatek tenże W. JmP. Pan Roman Bykowski Pszenicy kop Dwadzie-
30scia Semena Buhaja z własnego iego Pola zabrać kazał Sadow Dwa
31ieden Kryła a Drugi Pilipa Krzywcego[?] poddanych W. Pryncypała
32Protestantis sobie przywłaszczył a co większa w Sady Dworskie tegoż
33W. Chorąż. Bracł. z dawna używane w ieden Czereśniowy z ktorego Cze-
34śnie dla siebie oberwać kazał w drugi, ktory tey wiosny z niemałą Ex-
35pensą Pańszczyzny wyrąbany y wyczyszczony z dawna do tegoż
36Dworu należący dla pasieki dworskiey naszedłszy tak pasiecz-
37nika iako y Urz. Dyspozytora ninieyszego protestanta szył[?] bić
38usiłował Jabłek Wozow kilka gwałtem zabrać kazał rekwizy-
39ięcego Urz. Protestanta o wozy szył[?] bić porywał się y wozow do-
40tąd oddać niechce, wdziera się y sobie przywłaszcza Dlatego Urz.
41Comp[aren]s zabiegaiąc całości W. Pryncypała swego iako y własnego ży-
42cia bespieczenstwu powtornie żali y protestuie się. L. Galinski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „432” (poprawione z przekreślonego „13.”). Miejscowość nie została wprost nazwana (oprócz „w Kosowce[?]”); chodzi o dobra dzielone między Ostrowskich a Bykowskich.
Odczyt: „Maxyma[?]” (rkp. „Maxyma/Mażyma”), „Bitowka[?]” (rkp. „Bitowka/Bitowba”), „Krzywcego[?]” – imiona i nazwiska poddanych niepewne; „Dni Osmnaście” – dni (miara ziemi – tyle, ile się zaorze w dzień); „od Szeremetki[?]” – nazwa miejscowa pola (?) niepewna; „szył[?]” (rkp. „szył”, trzykrotnie) – zapewne ‘chciał’ albo ‘usiłował’ (forma niejasna); „w Kosowce[?]” – rkp. „w Kosowce/Kosowiec” – nazwa niepewna (może Kossów, por. spory o Kossów w 44-1-4); „z Dwana[?]” – wyraz niejasny (może ‘z Dniepru’? albo ‘z dwóch’); „zgromadzie[?]” – zapewne ‘zgromadzonego’; „poorane go Dni” – tak w rkp.; „pokaliczyli” – (nie) pokaleczyli; „Cześnie” – czereśnie.
Objaśnienia: „nomine et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „Podstolicowie” – synowie podstolego; „Łany” – pola; „podług dawnego przez podział pomiarkowania” – według dawnego rozgraniczenia przy podziale; „gdy wielkie w kraiu tym wszczęły się zamieszania” – bunt chłopski 1768; „Brony włoczące” – bronujący; „haec formalia” – tymi słowy; „zabiię a JmPana Brata przeproszę” – „zabiję, a jegomości pana brata przeproszę” (pogróżka); „Kopa” – kopa (siana, zboża); „Kopica” – stóg (kopa siana); „Pasiecznik” – opiekun pasieki; „rekwiruiący” – domagający się zwrotu.
Streszczenie
7września 1768 r. Ludwik Galiński, dyspozytor, z polecenia Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, protestował przeciw braciom Romanowi i Janowi Bykowskim, podstolicom bracławskim, i innym. Nie zadowalając się własnymi polami wydzielonymi przy dawnym podziale, wykorzystali zamieszanie w kraju (każdy myślał o ratowaniu życia): wiosną gwałtem obsiali dla siebie zaorane pola poddanych Ostrowskiego (Maksyma[?] Moskalenki, Andrzeja Bitówki[?], Hrycka – 18 dni), przywłaszczyli 20 dni pola dworskiego „od Szeremetki[?]” i kilka dni zaoranych pod proso, a bronujących na pańszczyźnie poddanych bijąc przepędzili. Roman Bykowski groził Galińskiemu śmiercią („zabiję, a pana brata przeproszę”), w Kosowce[?] napadł na sianożęć, bił Wasyla Naumenkę i innych, połamał kosy, skosił trawę, zabrał 100 kop podkoszonego i 30 kopic gotowego siana, 20 kop pszenicy Semena Buhaja, przywłaszczył sady poddanych Kryła i Pilipa Krzywca[?], a w sadach dworskich kazał zrywać czereśnie i zabrać kilka wozów jabłek, rzucając się z biciem na pasiecznika i dyspozytora; wozów nie oddaje. Galiński protestuje w obronie praw pana i własnego bezpieczeństwa.
Akt nr 449
Protestacja i reprotestacja Jana Bojarskiego imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i Salomei z Kos[?] Chołoniewskiej, dziedziców Ometyńców, przeciw Antoniemu Witosławskiemu, podczaszemu kołomyjskiemu, dziedzicowi, i Wojciechowi Odrzywolskiemu, skarbnikowi smoleńskiemu, posesorowi Mołnikówki[?], o naruszanie granic i spornego gruntu oraz o oczerniający manifest z 15 marca 1768
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data9 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 285v (skan 0289 lewa – nagłówek na dole); k. 286 (skan 0289, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 285v (skan 0289, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Mi-
1Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urz. Jan Boiarski Jmieniem y z zlecenia JW. JmP. Pana
2Adama Myszki Chołoniewskiego Kasztel. Buskiego y Salomei z Kos[?]
3skich[?] Mał. Dobr Wsi Ometyniec Dziedzicow p[rze]c[iw]ko Wielk. JmP. Panom
4Antoniemu Witosławskiemu Podcz. Kołomyiskiemu Dziedzicowi y Woy-
5ciechowi Odrzywolskiemu Skarbn. Smoleń. Wsi Mołnikowki[?] Posses-
6sorowi swiadczy manifestuie się y remanifestuie oto. Jż JWW. Rema-
7nifestanta Pryncypałowie nietylko p[rze]c[iw]ko Sąsiedzkiemu ale y Pos-
8politemu Prawu wykraczać nieprzywykłszy z nikiem gwałtownie
9nie postępuią, Dobra Wieś Ometynce lubo w Granicach swoich Jstot-
10nych Gruntami Lasami Sianożęciami z Gruntami Mołnikowieckiemi[?]
11stykaiące się dalej rościągaią się, iednak JWW. Remanifestanta
12Pryncypałowie w tey spokoynie używaią poki niegdy W. Odrzywol-
13ski Podcz. Żyt.[?] wyiechawszy z JW. Remanifestanta Pryncypałem na Grunt
14sporny sam obiazdem swoim wyznaczył y poznali, teraznieysze
15dzierżenie Gruntow docześne oznaczył za ktore JWW. Remanifestanci nie wy-
16kraczaią ani ludzi nasyłaią one prawiedliwe[?] tedy przez Wielk. O-
17drzywolskiego Manifestem swoim dnia Piętnastego Marca Roku
18teraznieyszego przed Aktami tuteyszemi oczernienie, y wynalaskiem
19ukształtowanie zarzuty a nigdy niedowiedzione iteratis manifestu-
20ie się y remanifestuie vicibus ofiaruiąc JWW. Pryncypałow swoich oto
21prawnie czynić niezaniechać. J. Boiarski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „433” (poprawione z przekreślonego „14.”). Spór Chołoniewskich z Witosławskimi i Odrzywolskim o granice Ometyniec – por. akt 400–406 (A. Chołoniewski) oraz Witosławscy (Deszkowce) w aktach 106, 112. Tytuł A. Myszki Chołoniewskiego zapisano tu wyraźnie „Kasztel. Buskiego” (nagłówek „K. B.”), tak jak w aktach 400–406 („Buskiego[?]”); w aktach 220–222 i 359 ten sam Chołoniewski nazwany jest kasztelanem bełskim – rozbieżność pozostawiono do rozstrzygnięcia (skrót „K. B.” pasuje do obu tytułów).
Odczyt: nazwisko rodowe Salomei „z Kos[?] skich[?]” (rkp. „z Kos/ skich” na przełomie wiersza – Kossowskich? Kosskich?) – niepewne; „Mołnikowki[?] / Mołnikowieckiemi[?]” – nazwa wsi niepewna (Mołnikówka? Mielnikówka?); „z nikiem” – tak w rkp. (‘z nikim’); „Podcz. Żyt.[?]” – tytuł zmarłego Odrzywolskiego (rkp. „Podcz. Zyto”) – niepewny; „docześne” – tak w rkp. (‘doczesne’, tymczasowe); „prawiedliwe[?]” – zapewne ‘niesprawiedliwe’ (opuszczenie) – niepewne; „iteratis … vicibus” – rozdzielone w rkp. wyrazem „manifestuie się y remanifestuie”.
Objaśnienia: „remanifestacya” – kontrmanifestacja (odpowiedź na manifest strony przeciwnej); „przeciwko Sąsiedzkiemu ale y Pospolitemu Prawu wykraczać nieprzywykłszy” – nie przywykli naruszać ani prawa sąsiedzkiego, ani pospolitego; „Grunt sporny” – grunt objęty sporem granicznym; „obiazd” – objazd granic; „dzierżenie Gruntow docześne” – tymczasowe użytkowanie gruntów; „wynalasek” – wymysł; „iteratis vicibus” – po wielekroć; „ofiaruiąc … prawnie czynić niezaniechać” – zapowiadając, że nie zaniechają (dochodzenia) prawnego.
Streszczenie
9września 1768 r. Jan Bojarski, imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i jego żony Salomei z Kos…[?], dziedziców wsi Ometyńce, złożył manifestację i reprotestację przeciw Antoniemu Witosławskiemu, podczaszemu kołomyjskiemu, dziedzicowi, i Wojciechowi Odrzywolskiemu, skarbnikowi smoleńskiemu, posesorowi wsi Mołnikówka[?]. Chołoniewscy, nie przywykli naruszać prawa, spokojnie używają gruntów, lasów i sianożęci Ometyniec stykających się z gruntami mołnikowieckimi[?], w granicach wyznaczonych objazdem przez zmarłego Odrzywolskiego wraz z kasztelanem, nie przekraczają ich i nie nasyłają ludzi. Odpierają więc oczerniające, wymyślone i nigdy nie udowodnione zarzuty z manifestu Odrzywolskiego z 15 marca 1768 r. i zapowiadają dochodzenie prawne.
Akt nr 450
Manifestacja in diligentia Adama Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, przeciw Antoniemu Witosławskiemu, podczaszemu kołomyjskiemu – sam nagłówek, tekstu nie wpisano (strona skreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5[reszta strony pusta, przekreślona wielką pętlą – vacat]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony: nagłówek, data i formuła wstępna; numer „15.” przekreślony, numeru poprawionego (434) nie wpisano – następny akt ma numer „434”. Reszta k. 286 przekreślona.
Objaśnienia: „in diligentia sui” – dla własnego zabezpieczenia; „K. B.” – kasztelan buski; „P. K.” – podczaszy kołomyjski.
Streszczenie
Pod datą 9 września 1768 r. pisarz rozpoczął wpis kolejnej manifestacji Adama Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, przeciw Antoniemu Witosławskiemu, podczaszemu kołomyjskiemu (por. akt 449), lecz po formule wstępnej tekstu nie wpisał – miejsce przekreślone.
Akt nr 451
Protestacja Jana Bojarskiego imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i Salomei z Kos…[?] Chołoniewskiej, dziedziców Ometyniec, przeciw ks. Barbarze z Duninów Sanguszkowej, marszałkowej wielkiej litewskiej, i jej synowi ks. Hieronimowi Sanguszce, staroście czerkaskiemu, dziedzicom Krasnenkiego i klucza ilinieckiego, oraz ich gubernatorom (Samuel Ilnicki[?], Makowski, Tomaszewicz), rotmistrzowi Linkowskiemu, kozakom i poddanym – o najazdy na grunty, lasy i sianożęci Ometyniec, zabójstwo, bicia i grabieże (1754–1768)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data9 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 286v – 289 (skany 0290–0292)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 286v (skan 0290, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dziewiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Micha-
26zycyami czasu prawa dowodzić się maiące codziennie potrzygaią[?]
27JWW. Protestans Pryncypali nadzieią oświadczonego przez JOO. Ob-
28żałowanych ułatwienia cierpliwie znosić przymuszeni, Lecz kiedy
29y te przeciągłe oczekiwania bez skutku Przeto przynagleni a ciężko-
30ścią przykrości wyż wyrażonych obarczeni, szukać ulgi w Prawie
31y obrony, aby dobra wieś Ometynce w Granicach y Gruntach niepo-
32nosiły krzywdy, tudzież o wszelkie wyż wyrażone gwałty, szkody,
33bicia, zabicia, niewinnych ludzi zdzierstwa y obnażenia Jmie-
34niem nieraz rzeczonych JWW. Kasztel. Buskich Mał. skarży y pro-
35testuie się ofiaruiąc JWW. Pryncypałow swoich ato prawnie czynić
36niezaniechać. J. Boiarski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „434” (poprawione z przekreślonego „16.”). Jeden z najdłuższych aktów tej części księgi: kronika sporu granicznego Ometyniec (Chołoniewskich) z Krasnenkiem i kluczem ilinieckim (Sanguszków) od 1754 r. Por. akty 449–450 (ten sam plenipotent i ci sami mocodawcy) oraz akt 428 (Daszów, Platerowie).
Odczyt: pismo bieżące, miejscami trudne; nazwisko gubernatora „Jlnicki[?]” (rkp. „Jlnicki/Ilnicki”) – niepewne; „Jlince / Jlińce / Jliniec” – miasto Ilińce (Lińce) – w rkp. różne formy; „Dukta[?]” – zapewne ‘ductu’ (pod kierunkiem) – niepewne; „wnowy[?]” – zapewne ‘na nowo’; „w Bogu Łasku[?]” – nazwa lasku (może ‘w Bohu łasku’) – niepewna; „niech pataży[?] każdy swego” – zapewne ‘niech pilnuje każdy swego’ – wyraz niejasny; „Rabrkoniowi[?]”, „Cherdyszowi[?] / Chordyszowi[?]”, „Watychowi[?]”, „Bytyszynemu[?]”, „Słowińce[?]”, „Chrykukowi[?]”, „Czeredniczkowi[?]”, „Liow[?]”, „Paczuska[?]”, „Ryżewskiego[?]”, „Jaremihy[?]”, „Siromachy[?]”, „Piczkura[?]”, „Paliwzanemu[?]”, „Nezewera[?]”, „Swerhun[?]”, „Nastyi[?]”, „Durzynenko[?]”, „Bitdus[?] / Bitous[?]”, „Czałenko[?]”, „Domianow[?]”, „Hetman[?]”, „Hyszko[?]”, „Herszkowi[?]” – imiona i nazwiska poddanych niepewne; „a[ż]” – w rkp. znak przed kwotą (zapewne ‘a’ = ‘ad’, wartości) – rozwinięcie umowne; „z dwiony[?]”, „Schodzinoszy[?]”, „Swit[?]”, „Zornisz[?]”, „z Chołosznie[?]”, „Megistrowi[?]”, „przywy[?]”, „zaprawo[?]”, „Kruhłaku[?]”, „Zadanie[?]”, „stakożdy[?]”, „potrzygaią[?]”, „ucisłliwościach[?]”, „w zastawie[?]” – wyrazy niejasne lub zniekształcone; „Kosowica” – czas koszenia; „Czuhay” – czuhaj (wierzchnia odzież chłopska); „Siraki” – sukmany; „Wołowody” – postronki do prowadzenia wołów; „Radno” – derka, płachta; „Burka” – płaszcz z sukna; „ratyszcza” – drzewca (kopii, pik).
Objaśnienia: „Asygnacya na drzewo” – przydział (pozwolenie) na wyrąb drewna; „Podwody” – furmanki; „wiechawszy” – wjechawszy; „Gracyaliści” – ludzie na łaskawym chlebie, słudzy; „Wołosi” – Wołosi (najemni żołnierze, milicja nadworna); „Obdukcye” – oględziny ran; „Geometra … linią używania na mappę delineować” – geometra miał wrysować na mapę linię użytkowania; „Dekret Trybunalski o rozgraniczenie z Daszowem” – wyrok Trybunału nakazujący rozgraniczenie (dóbr Sanguszków) z Daszowem (Platerów); „Kontrakty Trzechkrolne we Lwowie” – coroczne kontrakty lwowskie (zjazd szlachty na Trzech Króli, styczeń); „czas zapustny” – karnawał; „Lubartów” – rezydencja Sanguszków; „ad medios Augusti” – do połowy sierpnia; „pro die Decima Quinta Junij” – na 15 czerwca; „in Ordine do wiecznych Granic” – w celu (ustanowienia) wieczystych granic; „Ataman” – przywódca gromady kozackiej/leśniczych; „Jnkwizycye” – przesłuchania świadków.
Streszczenie
9września 1768 r. Jan Bojarski, imieniem Adama Myszki Chołoniewskiego, kasztelana buskiego, i jego żony Salomei, dziedziców Ometyniec, protestował – przyłączając się do dawnych protestacji, wizji i obdukcji – przeciw księżnej Barbarze z Duninów Sanguszkowej, marszałkowej wielkiej litewskiej, i jej synowi Hieronimowi, staroście czerkaskiemu, dziedzicom Krasnenkiego i klucza ilinieckiego, ich gubernatorom (Samuelowi Ilnickiemu[?], Makowskiemu, Tomaszewiczowi), rotmistrzowi Linkowskiemu, pułkownikom, dyspozytorom, Wołochom i kozakom nadwornym – ponad 800 ludziom. Księżna, nabywszy Krasnenkie, początkowo szanowała granice, lecz od 1754 r. (gdy na budowę kościoła w Ilińcach dostała przydział drewna od Platerów) gubernator Ilnicki[?] wyciął dęby w lasach Ometyniec, a dyspozytorzy chwytali, więzili i bili poddanych. Polubowne ustalenia przez komisarza Andruszkiewicza i przyjaciół stron wyznaczyły linię użytkowania, ale wieczyste granice odwleczono. W 1762 r. kozacy (także ks. Lubomirskiego, wojewody bracławskiego) zgromadzeni w Krasnenkiem przy rozgraniczaniu z Daszowem zabrali 120 kopic siana, napadli na ludzi zwożących siano, zabili Iwana, syna Stepana Szewczenki, i obrabowali wielu poddanych (szczegółowe wyliczenie zabranych czuhajów, koszul, pasów, kos, siekier, wołowodów); w 1764 r. ludzie z Ilińców i Krasnenkiego rozrzucili popioły i łomy na majdanie ometynieckim, w 1765 r. gubernator Makowski z kozakami i Wołochami bił poddanych i wyciął dąbrowę na budowę miasta Ilińce, kozacy wymuszali okupy za zabrane woły, siekiery i kosy, więzili w dybach Wasyla Kowala, wieszali na gałęzi Bitousa[?]. W 1766 r. wydano 60 dębów do Lipowca, bito i rabowano ludzi wracających z jarmarku ilinieckiego; obietnice księżnej (w Lubartowie, potem odroczenia do sierpnia) i księcia starosty (na kontraktach lwowskich 1768) nie zostały spełnione, a w 1767–1768 r. trwały napady, bicia i zabór kilkuset wozów siana z sianożęci ometynieckich przez atamanów Nezewerę[?] i Swerhuna[?] i innych. Chołoniewscy szukają więc ochrony prawa i protestują o wszystkie gwałty, szkody, bicia, zabójstwo i zdzierstwa.
Akt nr 452
Manifestacja in diligentia Mikołaja Potemskiego[?] imieniem Marcina Grocholskiego, chorążego winnickiego, rotmistrza pancernego, i Franciszka Grocholskiego, podstolego bracławskiego, podstarościego grodzkiego winnickiego, dziedziców i posesorów dóbr (Przyłuka[?], Woronowica, Żołów i in.), o niemożność ściągnięcia podatku pogłównego żydowskiego z powodu wymordowania i ucieczki Żydów w czasie buntu chłopskiego 1768
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „435” (poprawione z przekreślonego „17.”). Ważne świadectwo o losie Żydów w kluczu woronowickim i dobrach lipowieckich podczas koliszczyzny (czerwiec 1768): zabójstwa (13 Żydów w Woronowicy), ucieczki, spalenie ponad 20 domów w rynku Przyłuki[?] i 12 w Woronowicy.
Odczyt: nazwisko plenipotenta „Potemski[?]” (rkp. „Potemski/Połemski”) – niepewne; mimo podpisu nazwiskiem postawił krzyż („Crucem S. posuit”); nazwa miasteczka „Przyłuki[?] / w Przyłuce[?]” (rkp. „Przy-/zawki”, „Przyzawce” – może Przyłuka lub Przyzawka) – niepewna; „Perebrek[?]”, „Sorocki[?]”, „Hrostenca[?]”, „Szandyrowa[?]”, „Selewkowki[?]” – nazwy wsi niepewne; „tacym[?]” – wyraz niejasny (może ‘takim’); „bez braku Kondycyi ludzkiey” – tak w rkp. (‘bez względu na kondycję (stan)’); „pięć ktorych trzynastu Żydow” – składnia rkp. zniekształcona (sens: w pięciu pustych domach zabito 13 Żydów); „Ż[y]d[owscy]” – rkp. „abyŻ/li” na przełomie wiersza – rozwiązanie niepewne; „przychilaiąc” – tak w rkp.
Objaśnienia: „Pogłówne” – podatek pogłówny żydowski (pobierany od każdego Żyda, uregulowany konstytucją 1764 i nowym prawem 1768); „in Diligentia” – dla zabezpieczenia; „Possessorowie Dożywotni y Zastawni” – posiadacze dożywotni i zastawni (dóbr królewskich lub cudzych); „rewolucya” – zamieszki, bunt (koliszczyzna); „ad mentem novellae legis” – w myśl nowego prawa (konstytucji sejmu 1768 o podatkach); „Rygor novellae legis” – sankcje (kary) przewidziane w nowym prawie; „Zwierzchność” – władza dworska (dziedzice), odpowiedzialna za podatki swoich Żydów; „dobrodzieystwa ostrzeżone” – ulgi (zwolnienia) zastrzeżone w prawie (dla dotkniętych klęską).
Streszczenie
10września 1768 r. Mikołaj Potemski[?], imieniem Marcina Grocholskiego, chorążego winnickiego i rotmistrza pancernego, oraz Franciszka Grocholskiego, podstolego bracławskiego i podstarościego grodzkiego winnickiego, dziedziców miasteczka Przyłuka[?] i wsi Perebreki[?], Ławrówka, Desna, Stadnica, Pietniczany, Woronowica, Komorów, Michałówka, Stepanówka i części innych wsi, a posesorów dożywotnich i zastawnych dóbr Żołów, Selewkówka[?], Zozówka, Oczeretna, Sulińce i Parijówka, oświadczył publicznie, że w czerwcu 1768 r. bunt chłopstwa ukraińskiego, który w województwach bracławskim i kijowskim mordował szlachtę, katolików obrządku łacińskiego i Żydów, nie oszczędzając nawet niemowląt, dotknął także Żydów z klucza woronowickiego i dóbr wokół Lipowca: wielu zabito, inni uciekli i nie wrócili, porzucając domy, które spalono (ponad 20 domów w rynku Przyłuki[?], 12 w Woronowicy; w pięciu pustych domach zabito 13 Żydów). Dlatego żydowscy mieszkańcy tych dóbr nie są w stanie zapłacić pogłównego i innych podatków według nowego prawa; plenipotent oświadcza tę niemożność, by nie ściągnęli na siebie i dwór kar przewidzianych prawem.
Akt nr 453
Manifestacja Antoniego Szerzchowieckiego[?], łowczego bracławskiego[?], przeciw Stanisławowi Wolskiemu o niedopilnowanie zboża i rzeczy w spichlerzu podczas buntu chłopskiego i o sprowadzenie ludzi, którzy zrabowali ukryte rzeczy, pieniądze i dokumenty
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
15rzeczy Gospodarskie, uzdeczki, Kantary, uździenice, y inne wszelkie dobytki y
16ynbę[?] usmierzonych Haydamakach do wiedzieć się[?] ziechał Urz.
17Obżał. ieszcze wnowy[?] iakowychsi Ludzi przez dziedziniec y Jnne
18zabudowania na Gumno pod szopę gdzie rzeczy schowane były
19wprowadził, na Tysięcy więcey Czterech w gotowiznie, Szablę opra-
20wną y Zygarek niemniey papiery do Substancyi należące, Skrypta
21rożne y membrany Żydowskie, y Jnne wszelkie dokumenta y rzeczy za-
22brali, o ktore wyż nadmienione pretensye y Jnne tenże W. Komparent
k. 290 (skan 0293, strona prawa)
1p[rze]c[iw]ko wyżey wyrażonemu Obżał. y Jnn. powtornie Manifestuie się salva
2p[rae]sentis Solutae[?] melioratione. J. A. Szerzchowiecki[?] [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „436” (poprawione z przekreślonego „18.”).
Odczyt: nazwisko manifestanta „Szerzchowiecki[?]” (rkp. „Szerzchowiecki”, w podpisie „Szerzchowiski”) – niepewne; tytuł w nagłówku „Ł. B.[?]” (rkp. „Ł. B” albo „Z. B”) – niepewny; „ucałaiąc” – tak w rkp. (‘ocalając, zabezpieczając’); „Czeto[?]” – wyraz niejasny (może ‘Czetwierci’ – ćwierci, miara zboża); „ynbę[?] usmierzonych Haydamakach do wiedzieć się[?]” – fragment niejasny (sens: po uśmierzeniu hajdamaków przyjechał, jakoby dowiedzieć się…); „wnowy[?]” – zapewne ‘na nowo’; „Zygarek” – zegarek; „Solutae[?]” – rkp. „pnsistodita/psentis Solutae” – niepewne (formuła ‘salva praesentis manifestationis melioratione’).
Objaśnienia: „Substancya” – majątek; „na Tysięcy kilka” – (rzeczy) wartości kilku tysięcy złotych; „po odbiciu Spichlerza przez Kozakow” – po rozbiciu spichlerza przez kozaków (hajdamaków); „Syry” – sery; „Kulbaki” – siodła; „Szory” – uprząż; „Kantary” – kantary (uzdy bez wędzidła); „Gumno” – zabudowania gospodarcze, stodoły; „w gotowiznie” – w gotówce; „membrany Żydowskie” – pergaminowe dokumenty (zapisy dłużne) Żydów; „salva … melioratione” – z zastrzeżeniem prawa poprawienia (uzupełnienia).
Streszczenie
10września 1768 r. Antoni Szerzchowiecki[?], ł. b.[?], manifestował przeciw Stanisławowi Wolskiemu i innym. Wolski miał jedynie pilnować rzeczy w spichlerzu, które manifestant, uciekając w nagłym czasie przed buntem chłopskim i rzezią na Ukrainie, zostawił – wartości kilku tysięcy złotych. Nie tylko ich nie dopilnował, ale po rozbiciu spichlerza przez kozaków i zabraniu kilkudziesięciu miar owsa i jęczmienia przywłaszczył z innymi zboże, słoninę, sadło, sery, masło, siodła, uprząż, żelazo, stoły, wełnę i sprzęty gospodarskie, a po uśmierzeniu hajdamaków wprowadził jakichś ludzi pod szopę na gumnie, gdzie ukryte były rzeczy: zabrali ponad 4000 zł w gotówce, oprawną szablę, zegarek, papiery majątkowe, skrypty, pergaminy żydowskie i inne dokumenty. Manifestant ponownie protestuje.
Akt nr 454
Manifestacja Tadeusza Miastkowskiego, miecznika urzędowskiego, przeciw Antoniemu Szawłowskiemu, łowczemu ziemi przemyskiej, komornikowi granicznemu halickiemu, o nieważność (rzekomego) kontraktu donacji części wsi Torków, wyłudzonej blankietem i niezapłaconej
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data10 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 290 (skan 0293, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 290 (skan 0293, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dziesiątego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Micha-
5Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Wielk. JmP. Pan Tadeusz Miastkowski Mieczn. Urzędow.
6ucałaiąc substancyą swoią iak tylko w czasie teraznieyszych rewolucyi
7y buntow Chłopskich w tey Kraie przybyć mogł tak zaraz na p[rze]c[iw]ko W.
8Antoniemu Szawłowskiemu Łowcz. Ziemi Przem. Komor. Gr[anicznemu] Halicz.
9manifestuie się oto. Jż W. Comp[aren]s maiąc Dobra rożne po Predecesso-
10rach swoich Prawem naturae ergo alios Consucessorow na siebie spa-
11dłe gdzie y część pewną w dobrach Wsi Torkowie w Wwie Bracł. a
12Powiecie Winnic. leżącą, o ktorey części Torkowa Wsi czas niemały tak
13sam przez się W. Obżał. iako y przyiacioł swoich zbycie W. Komp[aren]ta
14tentuiąc do tego nakłonił, że Blankiet na Kontrakt resignationis o
15też część Dobr Wsi Torkowa między sobą Obżał. z iedney a W. Kompten[tem]
16z drugiey strony postępnie wymogł z tym wyrzeczeniem iż póki ten
17blankiet zapisany bydź niemiał póki umowienia pretium za
18też część wypłacone by niebyło, potym iedyną deklaracyą słowną
19uwodząc do Grodu sprowadził, gdzie roboracya acsi Kontraktu Dona-
20cyą na pomienione Dobra y kwit de persoluto pretio in forma juris
21a w samey istocie ex nullo dato et accepto na W. Kompcie pozyskał,
22y do tych czas na przyrzeczeniu trzymaiąc żadney Satysfakcyi
23pieniężney nieczyni przeto W. Comp[aren]s tak o Eluzyą iako też żadney
24nieuczynienie o część wyż wyrażoną Satysfakcyi niemniey o niewa-
25żność Blankietu z podpisem ręki ninieyszego W. M[anifest]anta tudzież z
26wszelkich nastąpionych Tranzakcyi iterum modernus
27Comp[aren]s manifestuie się salva reservata melioratione si opus fuerit.
28Tadeusz Miastkowski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „437” (poprawione z przekreślonego „19.”). Por. akt 443 (T. Miastkowski – Wojciechówka) i akt 360 (Miastkowska vs Szawłowscy, Torków[?]) – tu nazwa wsi Torków potwierdzona.
Odczyt: „Łowcz. Ziemi Przem.” (rkp. „Łowcz Ziemy Przemy”) – łowczy ziemi przemyskiej; „Komor. Gr[anicznemu] Halicz.” (rkp. „Komory Grę. Halicz”) – komornik graniczny halicki – rozwinięcie przypuszczalne; nagłówek „Ł. Z. P.” – łowczy ziemi przemyskiej; „naturae ergo alios Consucessorow” – fragment łaciński zniekształcony (sens: prawem natury, tj. dziedziczenia, a także po innych współsukcesorach); „W. Kompten[tem]” – skrót ‘Komparentem’; „postępnie” – tak w rkp. (‘podstępnie’); „iedyną deklaracyą słowną” – (tylko) jedynie słowną deklaracją; „na W. Kompcie” – skrót ‘Komparencie’.
Objaśnienia: „ucałaiąc substancyą” – zabezpieczając majątek; „rewolucye y bunty Chłopskie” – zamieszki i bunt 1768; „Blankiet na Kontrakt resignationis” – podpisany in blanco formularz kontraktu rezygnacji (zbycia) dóbr; „pretium” – cena; „roboracya acsi Kontraktu Donacyą” – roborowanie (zatwierdzenie w aktach) rzekomego kontraktu donacji; „kwit de persoluto pretio in forma juris” – pokwitowanie zapłaconej ceny w formie prawnej; „ex nullo dato et accepto” – bez żadnego dania i przyjęcia (bez faktycznej zapłaty); „Eluzya” – podstęp, wyprowadzenie w pole; „salva reservata melioratione si opus fuerit” – z zastrzeżeniem prawa poprawienia, jeśli zajdzie potrzeba.
Streszczenie
10września 1768 r. Tadeusz Miastkowski, miecznik urzędowski, gdy tylko po zamieszkach i buntach chłopskich mógł przybyć do kraju, manifestował przeciw Antoniemu Szawłowskiemu, łowczemu ziemi przemyskiej i komornikowi granicznemu halickiemu. Szawłowski przez dłuższy czas, sam i przez przyjaciół, nakłaniał go do zbycia odziedziczonej części wsi Torków w powiecie winnickim i podstępnie wymógł od niego blankiet kontraktu rezygnacji, z zastrzeżeniem, że nie zostanie wypełniony, póki umówiona cena nie będzie zapłacona; potem, zwodząc słowną deklaracją, sprowadził go do grodu, gdzie uzyskał zatwierdzenie rzekomego kontraktu donacji i formalny kwit zapłaty, choć w istocie nic nie zapłacił, i dotąd nie daje żadnej satysfakcji pieniężnej. Miastkowski protestuje o podstęp, niezapłacenie i nieważność blankietu oraz wszystkich transakcji.
Akt nr 455
Manifestacja in diligentia Michała Muraszkiewicza imieniem Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Murawskich, z prezentacją (złożeniem w aktach) sumy na wykup dóbr Samhorodek[?] od Rudzińskich, dzierżących je kontraktem i nieoddających
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5tamentu (: każdego czasu przy sprawiedliwey likwidacyi si quid resta-
6bit dopłacić :) oświadczaiąc Summę w Worku zapieczętowaną prezen-
7towawszy Urząd ninieyszy z wyrzeczenie kwituiące tenże Worek z pie-
8niędzmi do prezenty przystany[?] Jdem Comp[aren]s do siebie odebrał
9prosząc hanc Manifestationis Copiam Actis Connotari y otrzy-
10mał Comp[aren]s Jgnarus Literar. Signum Crucis posuit Michał Murasz-
11kiewicz ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „438” (poprawione z przekreślonego „20.”).
Odczyt: nazwa dóbr w nagłówku „na Samhorodku[?]” (rkp. „na Sanhorodku/Samhorodku”) – niepewna (Samhorodek koło Kalnika?); „Dywdyk[?]” – wyraz niejasny (może ‘dywan’ lub nazwa przedmiotu zastawu) – sens: suma pierwotna 24 000 zł wpłacona (także) za jakieś przedmioty (dywdyk[?] i siodło); „Addidamentu” – tak w rkp. (‘additamentu’); „do płacić” – tak w rkp.; „przystany[?]” – wyraz niepewny (zapewne ‘przysłany’); „z wyrzeczenie kwituiące” – tak w rkp. (‘z wyrzeczeniem kwitując’); nazwisko plenipotenta „Muraszkiewicz” – wyraźne; w podpisie postawił krzyż.
Objaśnienia: „nne et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „importowali Summy … Originalną” – wnieśli sumę pierwotną (zastawną); „Addidamentum (additamentum)” – dodatek, dopłata roczna; „assekurowali się” – zobowiązali się; „za Kontraktem niewłasney JO. Dziedziczki ale JO. Xcia JmP. Brata” – na podstawie kontraktu nie samej dziedziczki, lecz jej brata (księcia Radziwiłła); „Summa w Worku zapieczętowana” – suma złożona w zapieczętowanym worku; „na S. Jan” – na dzień św. Jana (24 VI), termin kontraktowy; „ustawiczne potyczki Woienne” – ustawiczne walki (konfederacja barska, koliszczyzna); „ad praesens insistendo pierwszemu manifestowi” – obecnie opierając się na pierwszym manifeście; „in Exemptionem Bonorum” – na wykup dóbr; „salva detruncatione additamentu” – z zastrzeżeniem potrącenia dodatku; „si quid restabit” – jeśli coś pozostanie; „prezentacya Summy” – urzędowe okazanie (złożenie) sumy w aktach na dowód gotowości zapłaty; „Ignarus Literarum Signum Crucis posuit” – nieumiejący pisać postawił znak krzyża.
Streszczenie
12września 1768 r. Michał Muraszkiewicz, z polecenia Ignacego i Teofili z książąt Radziwiłłów Murawskich, oświadczył w grodzie winnickim, że Rudzińscy, którzy wnieśli na dobra (Samhorodek[?]) sumę pierwotną 24 000 zł, urosłą potem do 34–36 tysięcy, i zobowiązali się płacić corocznie 5000 zł dodatku, nigdy go nie dopłacali i nadal trzymają dobra na mocy kontraktu zawartego nie z dziedziczką, lecz z jej bratem, księciem Radziwiłłem, i nie chcą ich oddać. Murawscy, chcąc odzyskać dobra, mieli wyliczyć sumę na św. Jana, lecz przeszkodziły temu ustawiczne walki; opierając się na pierwszym manifeście, ofiarują wypłatę sumy w każdym czasie na wykup dóbr (z potrąceniem dodatku i ewentualną dopłatą po rozliczeniu). Plenipotent okazał urzędowi zapieczętowany worek z pieniędzmi, po czym odebrał go z powrotem. Niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 456
Manifestacja in diligentia Antoniego Magnuskiego imieniem Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, starosty pięciotyńskiego i taraszczańskiego, dziedzica klucza krasnieńskiego, o niemożność płacenia pogłównego żydowskiego i kwarty ze starostwa taraszczańskiego po buncie chłopskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data12 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 290v (skan 0294, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 290v (skan 0294, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dwunastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Mi-
7Dobr Klucza Krasniańskiego Dziedzica Jmieniem w pilności zaro-
8si[?] oświadczenie. Jż JW. Pryncypał Manifestantis maiąc Dobra Dzie-
9dziczne Klucz Krasniański z przyległościami tu w Wwie Bracławskim
10a Powiecie Winnic. leżące tudzież St[aros]two Taraszczańskie Alterna-
11tą Rok do Wwa Bracł., a Rok do Kijowskiego należące w ktorych
12Wwach wszczęty bunt Chłopski y szerzącesię Haydamactwa
13wszystkich z miast, miasteczek, y Wsiow mieszkaiących Arędy
14Karczemne trzymaiących y rożne Prowenta do Skarbow importu-
15iących Żydow iednych od Chudob y maiątkow poodstraszały y
16poodpędzały, drugich wraz z maiątkiem życia wyzuły przez
17co Jntraty umnieyszone y podług Lustracyi pogłowne Żydowskie
18do Skarbu Rzeczypospolitey y Jego K. Mci z przyczyny umnieyszonych
19Głow in toto Jmportowane bydź niemoże a co większa że dotąd w
20St[aros]twie Taraszczańskim żaden Dyspozytor ani Szlachcic ani Żyd
21pokazać się dopiero z Gospodarować albo li też o Jntracie y przycho-
22dach iakowych pomyśleć niemoże gdy dotąd więcey Sta Hayda-
23makow w Lasach kryie się Ciż nawet pozostałych rzeczy tak
24Folwarcznych iako też Jnnych Ruchomości zabrać z Gruntu
25niedopuszczaią. A zatym z pomienionego St[aros]twa nietylko Pogłow-
26ne Żydowskie niemaiąc od kogo odbierać lecz y Kwarta z Starostw
27od Possessorow do Skarbu Rzpltey y Jego K. Mci należąca w Roku
28teraznieyszym ile że Possessor nie nieparticypuie Prowentow ża-
29dnych nieużywa niewiem iak płacona bydź może in diligentia
30aby iakowemu uszczerbkowi JW. Pryncypał Manifestantis nie
31podpadł manifestuie się. salva reservata si opus fuerit melioratione.
32Antoni Magnuski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „439” (poprawione z przekreślonego „21.”). Por. akt 398 (M. Piaskowski, starosta taraszczański – uchwała konfederacji bracławskiej) i akt 452 (Grocholscy – analogiczna manifestacja o pogłówne).
Odczyt: „Pięciotyńskiego” (rkp. „Pieciotyńskiego/Piesotyńskiego”) – zapewne starostwo pięciotyńskie (Pieczotyn?) – identyfikacja niepewna; „zaro-/si” – tak w rkp. (zapewne ‘zanosi’); „pokazać się dopiero z Gospodarować” – tak w rkp. (‘pokazać się, dopieroż gospodarować’); „nie nieparticypuie” – podwójne zaprzeczenie w rkp. (sens: nie uczestniczy w dochodach).
Objaśnienia: „Alternata” – przemienność: starostwo taraszczańskie należało na przemian rok do województwa bracławskiego, rok do kijowskiego; „Hajdamactwo” – ruch hajdamacki (koliszczyzna); „Arędy Karczemne” – dzierżawy karczem; „Prowenta” – dochody; „Lustracya” – opis (rewizja) królewszczyzn i podatków; „Pogłówne Żydowskie” – podatek pogłówny od Żydów; „in toto” – w całości; „Kwarta” – podatek z królewszczyzn (pierwotnie ¼ dochodu) na utrzymanie wojska; „Possessor” – posiadacz (dzierżawca) starostwa; „participować” – uczestniczyć, korzystać.
Streszczenie
12września 1768 r. Antoni Magnuski, imieniem Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, starosty pięciotyńskiego i taraszczańskiego, dziedzica klucza krasnieńskiego w powiecie winnickim, oświadczył dla zabezpieczenia, że w województwach bracławskim i kijowskim (do których na przemian należy starostwo taraszczańskie) bunt chłopski i hajdamactwo jednych Żydów – arendarzy karczem i dzierżawców dochodów – odstraszyły i wypędziły od majątków, a drugich wraz z majątkiem pozbawiły życia; dochody zmalały i pogłówne żydowskie według lustracji nie może być w całości wpłacone. Co więcej, w starostwie taraszczańskim żaden dyspozytor, szlachcic ani Żyd nie może się nawet pokazać, bo w lasach kryje się ponad stu hajdamaków, którzy nie pozwalają zabrać pozostałego dobytku. Ze starostwa nie ma więc od kogo pobrać pogłównego, a posesor, nie korzystając z żadnych dochodów, nie wie, jak zapłacić kwartę; manifestuje, by nie ponieść szkody.
Akt nr 457
Relacja woźnego Jana Karpowskiego o areszcie „wiarołomnego” woźnego Aleksandra Radlińskiego w Krasnohorce i doręczeniu tamże pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Michała Jedleckiego, suscepanta grodu winnickiego, przeciw Gabrielowi Bobrowskiemu, skarbnikowi kowalskiemu, i Radlińskiemu o fałszywą relację w grodzie latyczowskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data12 września 1768, Winnica (areszt i doręczenie 10 września 1768; pozew dat. we Lwowie 5 września 1768)
Karty / skanyk. 290v (skan 0294 lewa – nagłówek na dole); k. 291 (skan 0294, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 290v (skan 0294, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dwunastego Dnia.
k. 291 (skan 0294, strona prawa)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Ste-
2fanem Leskiem ad hunc Actum użytym Subdelegatem Stanow-
3szy Oczewisto Woźny Gnlis Woiewodztwa Wołyń. y Jnnych Opatrz-
4ny Jan Karpowski w moc prawdziwey Rel. swoiey dobrowolnie
5zeznał. Jż on Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
6Dnia Dziesiątego Septembris na affektacyą y prawną rekwizy-
7cyą Urz. JmP. Pana Michała Jedleckiego Namiestnika Grodz. Winnic.
8maiąc przy sobie stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urodz.
9Jchmściow PP. Woyciecha Napiorkowskiego y Jędrzeia Kuźmińskiego
10maioris evidentioris testimonij gratia sibi adhibitos był w Do-
11brach Wsi Krasnohorce w Wwie Bracł. leżącey Possessyi W. Bobrow-
12skiego Skarbn. Kowalsk. podległey, gdzie będąc wiarołomnego A-
13lexandra Radelinskiego Woźnego w Grzywnach prawem opisanych
14u Urz. JmP. Pana Kalnickiego[?] Dyspozytora Wsi Krasnohorki niemniey
15Woyta y całey Gromady aresztował y prawnie przyporęczył,
16ktory areszt Urz. Dyspozytor Woyt y Gromada tamyszy Jmieniem
17Pana swego benevole przyiąwszy do rozprawy prawney dotrzy-
18mać deklarowali y Submittowali się wczym woźny szlachtą sobie
19przytomną oświadczywszy się na tych mieysc tamże we Dworze w
20Jzbie na stole Pozew Trybun. K. L. autentyczny położył o położeniu y
21Essencyi onego prawnie publikuiąc do wiadomości podał, ktorego
22text takowy. Stanislaus Augustus Dei Gratia Rex Poloniae Magnus
44refundi ceteraque pro causae p[rae]sentis exigentia statui decerni et senten-
45tiari. Citatus sis pariturus Terminum attentaturus et judicialiter
46responsurus. Datum Leopoli Die Quinta Septembris Millesimo
47Septingentesimo Sexagesimo Octavo Anno De quo p[rae]sens Ejusdem
48Min[isteria]lis Rel. Min[isteria]lis ignarus literarum Crucem S. posuit Jan Karpowski
49✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „440” (poprawione z przekreślonego „22.”). Ciąg dalszy sprawy z aktów 434–435: woźny Aleksander Radliński (Radeliński) zeznał w grodzie latyczowskim relację pozwu Bobrowskiego przeciw ks. Januszowi Czetwertyńskiemu, jakoby gród winnicki odmówił jej przyjęcia; teraz M. Jedlecki pozywa Bobrowskiego i Radlińskiego przed Trybunał. Ponieważ powodem jest sam namiestnik, relację przyjął Stefan Leski jako subdelegat. Por. akt 354 (Radliński oskarżony o fałszywą relację już wcześniej).
Odczyt: „Kalnickiego[?]” – nazwisko dyspozytora niepewne (rkp. „Kalnickiego/Kałnickiego”); nazwisko woźnego obwinionego w tekście „Radelinskiego”, w pozwie „Radlinski” (w aktach 434–435 „Radliński[?]” – tu potwierdzone); „tamyszy” – tak w rkp. (‘tamtejszy’); „wczym” – ‘w czym’; „na tych mieysc” – tak w rkp. (‘na tymże miejscu’); „Recognitae lis injungi” – rkp. „Recognitae lis injungi” – zniekształcone (zapewne ‘Recognitam … poenis … injungi’); „scorsivis” – tak w rkp. (‘seorsivis’); „Woźny Gnlis Woiewodztwa Wołyń.” – rkp. „Wołł.” – rozwiązanie przypuszczalne.
Objaśnienia: „Rel. na T. K. L.” – relacja (doręczenia pozwu) na Trybunał Koronny Lwowski; „N. G. W.” – namiestnik grodu winnickiego; „S. K.” – skarbnik kowalski; „ad hunc Actum użyty Subdelegat” – zastępca powołany do tej czynności; „wiarołomny woźny” – woźny, który złożył fałszywą (krzywoprzysięską) relację; „w Grzywnach prawem opisanych aresztował y prawnie przyporęczył” – zaaresztował pod karą grzywien i oddał pod poręczenie; tłumaczenie pozwu (w skrócie): „Stanisław August … Tobie, Wielmożny Gabrielu Bobrowski, skarbniku kowalski, pozwany, a zarazem zobowiązany do stawienia opatrznego Aleksandra Radlińskiego, wiarołomnego woźnego Królestwa, w sprawie niżej opisanej, i wszystkim twoim dobrom nakazujemy, abyś przed naszym Sądem Ordynaryjnym Generalnym Trybunału Koronnego we Lwowie, gdy sprawa przypadnie z właściwego rejestru, stawił się osobiście i zawicie i stawił woźnego Aleksandra Radlińskiego, na instancję instygatora naszego sądu i jego delatora, Urodzonego Michała Jedleckiego, suscepanta akt grodu winnickiego, który – trzymając się praw Królestwa oraz swojej manifestacji i aresztu – pozywa cię, byś widział, słyszał i stawał (wobec żądania), aby na stawionego woźnego Aleksandra Radlińskiego, za relację pozwu wydanego przez ciebie przeciw Jaśnie Oświeconemu księciu Januszowi Światopełk Czetwertyńskiemu, podkomorzemu JKMci, na sądy trybunalskie, zeznaną w obcym grodzie, mianowicie latyczowskim, we wtorek nazajutrz po święcie Ścięcia św. Jana (30 VIII) roku bieżącego, jakoby z powodu nieprzyjęcia jej w grodzie winnickim, nałożono kary, a mianowicie orzeczono karę wypalenia piętna (cauterisatio), ciebie zaś, Wielmożny Bobrowski, z racji spowodowania tej wiarołomnej relacji, ukarano osobnymi karami i obciążono kosztami procesu… Dan we Lwowie 5 września 1768. O czym niniejsza relacja tegoż woźnego; woźny, nie umiejąc pisać, postawił krzyż św.”; „poena cauterisationis” – kara piętnowania (wypalenia znaku), przewidziana dla woźnych fałszywie zeznających relacje.
Streszczenie
12września 1768 r. woźny generalny Jan Karpowski zeznał przed Stefanem Leskim, subdelegatem grodu winnickiego, że 10 września 1768 r., na wezwanie Michała Jedleckiego, namiestnika grodu winnickiego, w towarzystwie szlachty Wojciecha Napiórkowskiego i Jędrzeja Kuźmińskiego przybył do wsi Krasnohorka (posesji Gabriela Bobrowskiego, skarbnika kowalskiego) i tam u dyspozytora Kalnickiego[?], wójta i gromady zaaresztował pod karą grzywien „wiarołomnego” woźnego Aleksandra Radlińskiego, a we dworze położył na stole oryginalny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego (dat. 5 IX 1768). Pozew wzywał Bobrowskiego, by stawił się sam i stawił Radlińskiego, z powództwa M. Jedleckiego – o to, że Radliński zeznał relację pozwu Bobrowskiego przeciw ks. Januszowi Czetwertyńskiemu w obcym grodzie latyczowskim (30 VIII 1768), jakoby gród winnicki jej nie przyjął; żądano dla Radlińskiego kary piętnowania, a dla Bobrowskiego osobnych kar i zwrotu kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 458
Manifestacja in diligentia Stanisława Witkowskiego, z mocy prawa żony Teresy z Kopystyńskich (primo voto Łasocinej) posesora części wsi Sołohubówka, o niemożność płacenia podatków i dodatku z arendy karczemnej oraz o ruinę dworu i folwarku po buncie chłopskim i przemarszach wojsk
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data12 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 291 (skan 0294 prawa – nagłówek na dole); k. 291v (skan 0295, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 291 (skan 0294, strona prawa)
k. 291v (skan 0295, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dwunastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
5Winnic. Osobiście postanowiwszy się Urz. JmP. Pan Stanisław Witkow-
6ski iak tylko w Possessyą części Wsi Sołohobowki swoią z mocy pra-
7wa Urz. Teresy z Kopystenskich primo voto Łasocinej ad p[rae]sens vero
8Witkowski Małżonce swoiey służącego odebrali tak zaraz w pilności
9swoiey manifestuie się oto. Jż nietylko żadney prowenencyi y ży-
10sku z tey Cząstecki Wsi Sołohobowki w Roku ninieyszym części dla
11zbuntowanego w całey Ukrainie Chłopstwa potym dla rożnych prze-
12chodzących Woysk bo ktory Chłop zbuntował się to uszedł ktory się
13zas niezbuntował to tak przechodami Żołnierskiemi uciemiężony
14że nietylko powinności odbywać podatku płacić niemoże ale y same-
15mu się wyżywić mu trudno addytamentu z Karczemney Jntraty
16iako nieoddawaną tak y nieodbierał, ale też y w dalszym czasie
17dźwiganią tey podupadłey cząsteczki we Wsi Sołohobowce spodzie-
18wać się trudno żadney profitu bo zboże ktore mogło bydź w Sno-
19pach y w ziarnie bunt Chłopski zruynował, ktore zas zboże na
20polu ginące musi, albo dla trudnego przez niedostatek ludzi zebrania na
21wadzi iak samo warte będzie, Dwor y porządek Folwarczny Gos-
22podarski zruynowany tak że ani wołow, ani krow, ani bydła
23nierogatych, ani Drobiu, ani pługow, ani żadnego Posudku Go-
24spodarskiego niemasz więc przymuszony ninieyszy stawaiący
25niemało expens w początkach dla przyprowadzenia ad Florem tey
26Substancyi y w dalszy czas nieuchronną większey Expensy, dla przypro-
27wadzenia do zupełney Sytuacyi potrzeba będzie wyciągała. Więc w pilno-
28ści swoiey iterum manifestatur. Stanisław Witkowski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „441” (poprawione z przekreślonego „23.”). Por. akt 412 (Teresa z Kopystyńskich Łasocina – przysięga na regestr ruchomości po mężu Antonim Łasocie); obecnie żona Stanisława Witkowskiego.
Odczyt: nazwa wsi „Sołohobowki / Sołohobowce” – Sołohubówka (potwierdzone w akcie 460: „Sołohubowki”); „służącego odebrali” – tak w rkp. (składnia zniekształcona: posesję … służącą żonie objęli); „prowenencyi” – tak w rkp. (‘prowentu’); „Cząstecki” – tak w rkp. (‘cząstki’); „nieodbierał” – (zapewne) ‘nie odbiera’; „dźwiganią” – tak w rkp. (‘dźwignięcia’); „na wadzi” – tak w rkp. (zapewne ‘nie wadzi’ – sens niejasny); „ad Florem” – do rozkwitu; „Sytuacyi” – stanu (zagospodarowania).
Objaśnienia: „z mocy prawa … Małżonce swoiey służącego” – (posesję) przysługującą jego żonie z mocy prawa (jej oprawy lub dożywocia); „primo voto … ad praesens vero” – z pierwszego męża …, obecnie zaś; „prowent y zysk” – dochód; „przechody Żołnierskie” – przemarsze wojsk (rosyjskich i konfederackich); „addytament z Karczemney Jntraty” – dodatek (dopłata) z dochodu karczmy; „bydło nierogate” – konie, świnie; „Posudek Gospodarski” – naczynia i sprzęty gospodarskie; „iterum manifestatur” – ponownie manifestuje.
Streszczenie
12września 1768 r. Stanisław Witkowski, gdy tylko objął posesję części wsi Sołohubówka, przysługującą z mocy prawa jego żonie Teresie z Kopystyńskich (primo voto Łasocinej), oświadczył dla zabezpieczenia, że w 1768 r. nie ma z niej żadnego dochodu – najpierw z powodu buntu chłopskiego na całej Ukrainie, potem przemarszów różnych wojsk: chłopi, którzy się zbuntowali, uciekli, a ci, którzy zostali, są tak uciemiężeni przemarszami, że nie mogą odrabiać powinności ani płacić podatków, a ledwie się wyżywią; dodatku z arendy karczemnej ani nie oddaje, ani nie pobiera. Nie spodziewa się zysku i w przyszłości: bunt zniszczył zboże w snopach i w ziarnie, zboże na polu ginie z braku ludzi do zbioru, dwór i folwark są zrujnowane – nie ma wołów, krów, koni, drobiu, pługów ani sprzętów – a podniesienie gospodarstwa będzie wymagało dużych nakładów. Ponownie manifestuje.
Akt nr 459
Manifestacja Józefa Uszaka Kulikowskiego, podczaszego latyczowskiego, przeciw Antoniemu Szawłowskiemu, komornikowi granicznemu halickiemu, rotmistrzowi, Józefowi Wileńskiemu, poruczniku, Janowi Peszyńskiemu, rotmistrzowi, Stefanowi Łapacińskiemu, Samuelowi Miodusiewskiemu, Konstantemu Wolskiemu, Józefowi Wołańskiemu i in. (milicja konfederacka) o napad na karczmę i dwór w Torkowie, zabór koni, broni i rzeczy, uwięzienie w Barze i rabunek
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
17przydawszy mu znaczną kwotę ludzi ażeby tak W. Szawłowskiego ia-
18ko Urz. Peszyńskiego z tych że kommendy przyprowadził do Baru a
19le uiowszy sobie W. Szawłowski Urz. Arszyngla[?] tego dokazał że y
20Ordynansowi zadosyć nieuczynił y woysko ieszcze postawił na
21części W. Kompta przez co poddanych rozpędził, karta[?] waloru trzy-
22dzieści Czerwonych Złł. z sukna y wszelkich ozdob odarta y porąbana
23co się Jnkwizycyą dowiedzie a przez Urz. JmP. Pana Peszyńskiego że
24w Bar wprowadził ninieyszego W. M[anifest]anta iterum protestatur Kło-
25dę[?] ponieważ wzięto z trzosem Czerwonych Złł. Sto Dwadzieścia oraz
26pościel, obicie, Bekiesze to wszystko wartuiące trzydziestu Czerwonych
27Złł. o co wszystko modernus Comp[aren]s iterum p[rze]c[iw]ko wyż Obżałowanym
28żali się y protestuie salva melioratione si opus fuerit per aliam aut
29litationes[?] eadem Actis p[rae]sentibus Connotari prosit Jozef
30Uszak Kulikowski P. L. m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „442” (poprawione z przekreślonego „24.”). Ważne świadectwo o stosunkach w czasie konfederacji barskiej: oddziały (milicja) rotmistrzów Szawłowskiego i Peszyńskiego jako „konfederaci” rabują w powiecie winnickim; Kulikowski uwięziony w Barze, sprawa trafia do komendanta generalnego Orłowskiego w Szarogrodzie i do „JW. Puławskiego, marszałka związkowego” (Józef Pułaski, marszałek konfederacji barskiej). Por. akt 454 (A. Szawłowski – Torków).
Odczyt: „Uszak” – przydomek Kulikowskiego (rkp. „Uszak”); „Miodusiewskiemu” – rkp. „Miodusewskiemu”; „Łapacinskiemu” – nazwisko odczytane dość pewnie; „iawas” – tak w rkp. (zapewne ‘iawnie was’); „wiołatorow” – tak w rkp. (‘wiolatorów’ – gwałcicieli); „modernio Compti” – tak w rkp.; „z nosi się” – tak w rkp. (‘znosi się’ – porozumiewa się); „w Krasnym[?]”, „w Ryżawe[?]”, „samo-Szust[?]” – wyrazy niepewne (miejsce stacjonowania chorągwi i miejsce zatrzymania; „samoszust” może oznaczać ‘samoszósty’ – w sześciu); „okowanych[?]” – rkp. „okowanyl”; „w czasy[?] oprawnych” – rkp. „w czasy/caps oprawnych” – niejasne; „Demeszka” – (szabla) damasceńska; „pod blachmalem” – pod emalią (blachmal); „Czosch[?]” – wyraz niejasny (rkp. „tosich”?); „Zimbinki[?]” – rkp. „Zimbinki” – niejasne (może ‘czaprak’, ‘siedzisko’?); „z narzeczakami[?]” – zapewne ‘z naręczakami’ (naramiennikami); „kuczbaią[?]” – zapewne ‘kurdybanem’/‘kitajką’ – niepewne; „Szerniawskiego[?]” – nazwisko niepewne; „lato” – tak w rkp. (zapewne ‘lata’ lub ‘na ławę’); „niedyskretnym Aresztem” – nieuprzejmym (surowym) aresztem; „z Jmienia zasług z kolligacyi” – (świadomego całemu województwu) z imienia, zasług i koligacji; „Arszynglowi[?] / Arszyngla[?]” – nazwisko rotmistrza niepewne; „uiowszy” – tak w rkp. (‘ująwszy’ – przekupiwszy); „karta[?]” – wyraz niepewny (może ‘kareta’); „Kło-/dę[?]” – niejasne (może ‘szkodę’); „litationes[?]” – rkp. „litationes” – zapewne ‘limitationes’ (odroczenia).
Objaśnienia: „quamprimum Acta praesentia Castrensia Vinniciensia adire valuit” – gdy tylko mógł przybyć do niniejszych akt grodzkich winnickich; „quovis titulo” – z jakimkolwiek tytułem; „Znak” – chorągiew (oddział); „milicya” – oddział zbrojny (tu konfederacki); „Kompania” – oddział, rota; „Ordynans” – rozkaz; „paszport” – dokument podróżny; „Kollizye” – zatargi; „in aversione” – w niechęci, w zatargu; „Kulbaka” – siodło; „Sztuciec” – sztucer (gwintowana strzelba); „Krucie” – (para) krócic (pistoletów); „Tasak hawtowany” – tasak (pałasz) z haftowaną pochwą; „Karabelka” – karabela; „ładownica” – ładownica; „Flintpas” – pas do flinty; „Garnitury Łosie” – rzędy z łosiej skóry; „zbroje officierskie z Szyszakami, oboyczykami” – zbroje oficerskie z hełmami i obojczykami; „Munsztuki” – wędzidła; „samotrzeć” – we trzech; „Kommenda generalna” – dowództwo generalne; „Judicatum” – sąd; „Report” – meldunek; „komportować Ordynans” – przedstawić rozkaz; „Seym Pacificationis” – sejm pacyfikacyjny (spodziewany po zakończeniu konfederacji, który miał zatrzeć jej czyny); „Marszałek związkowy” – marszałek konfederacji (związku); „Jnkwizycya” – przesłuchanie świadków; „Trzos” – pas z pieniędzmi; „Bekiesza” – bekiesza (wierzchnie okrycie); „salva melioratione si opus fuerit” – z zastrzeżeniem poprawienia, jeśli zajdzie potrzeba.
Streszczenie
13września 1768 r. Józef Uszak Kulikowski, podczaszy latyczowski, gdy tylko mógł przybyć do akt, protestował przeciw Antoniemu Szawłowskiemu, komornikowi granicznemu halickiemu i rotmistrzowi, porucznikowi Józefowi Wileńskiemu i całej milicji Szawłowskiego, rotmistrzowi Janowi Peszyńskiemu, porucznikowi Stefanowi Łapacińskiemu, Samuelowi Miodusiewskiemu, Konstantemu Wolskiemu, Józefowi Wołańskiemu i innym. Wołański z sześcioma ludźmi napadł na karczmę Kulikowskiego, rozbił skrzynie Żyda-arendarza, zabrał płótna i rzeczy, najechał dwór Oranowskiej, zabrał dwie szable i pobił nahajami siostrę manifestanta. Kulikowski z gośćmi schwytał napastników jadących na dalszy rabunek; podawali się za konfederatów, ale nie mieli paszportów ani rozkazów. Zamiast dać satysfakcję, schronili się pod protekcję Szawłowskiego (będącego w zatargu z Kulikowskim) w domu Wolskiego, a po wyjeździe Kulikowskiego z Torkowa z wielką liczbą ludzi napadli na dwór i zabrali dziewięć koni, suknie, broń, siodła, szable, bydło, zboże i ruchomości oraz dwa wozy. Następnie rotmistrz Peszyński zatrzymał Kulikowskiego w drodze do Winnicy i zabrał mu dwa wozy, siedem koni, siedem par pistoletów, sztucer, dwa karabiny, krócice, tasak, sześć szabel (w tym karabelę damasceńską w srebrze), ładownice, cztery siodła z łosiowymi rzędami, trzy zbroje oficerskie z szyszakami i inne rzeczy, bił jego sługi i zmuszał ich do służby u siebie, a samego Kulikowskiego odesłał pod aresztem do Szarogrodu do komendanta generalnego Orłowskiego. Orłowski odesłał sprawę do Baru do marszałka „Puławskiego”, który wezwał Peszyńskiego i Szawłowskiego do okazania rozkazu; nie stawili się, mówiąc, że „sejm pacyfikacyjny wszystko pokryje”. Marszałek wysłał rotmistrza Arszyngla[?] z ludźmi, by ich doprowadzić do Baru, lecz Szawłowski go ujął i jeszcze postawił wojsko w części Kulikowskiego, rozpędzając poddanych; Peszyński zabrał też trzos ze 120 czerwonymi złotymi, pościel, obicie i bekiesze (30 czerw. zł). Kulikowski protestuje o wszystkie te krzywdy.
Akt nr 460
Manifestacja in diligentia Stanisława Witkowskiego i Teresy z Kopystyńskich (primo Łasocinej, secundo Witkowskiej) o dopełnionej (expleta) czterotygodniowej spokojnej posesji części wsi Sołohubówka po intromisji (1 sierpnia 1768)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data13 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 292v (skan 0296, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 292v (skan 0296, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Septembris Trzynastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Micha-
13bus oświadczywszy się de diligentia manifestuie się. Stanisław
14Witkowski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „443” (poprawione z przekreślonego „25.”). Por. akt 458 (St. Witkowski – szkody w Sołohubówce) i akt 412 (Teresa Łasocina). Nazwa wsi zapisana tu wyraźnie „Sołohubowki” – potwierdza odczyt w akcie 458.
Odczyt: „po zeyściu niegdy W. Antonim Łasocie” – tak w rkp. (‘po zejściu niegdy W. Antoniego Łasoty’); nazwisko „Łasota/Łasocina” – por. akt 412.
Objaśnienia: „de Expleta Possessione” – o dopełnionej (odsiedzianej) posesji; „bez żadney kontradykcyi” – bez żadnego sprzeciwu; „po zeyściu” – po śmierci; „vigore jurium sibi servientium” – na mocy przysługujących im praw; „dożywocie” – prawo dożywotniego użytkowania (oprawa wdowia); „intromittować się” – wwiązać się (w posiadanie); „czteroniedzielna pacifica Possessya” – czterotygodniowa spokojna posesja wymagana przez prawo po intromisji.
Streszczenie
13września 1768 r. Stanisław Witkowski, imieniem swoim i żony Teresy z Kopystyńskich (primo voto Łasocinej), oświadczył dla zabezpieczenia, że 1 sierpnia 1768 r., bez żadnego sprzeciwu, po śmierci Antoniego Łasoty, wwiązali się prawnie w część wsi Sołohubówka na mocy przysługujących im praw i dożywocia Teresy, a teraz, po odsiedzeniu czterotygodniowej spokojnej posesji, manifestują to przed aktami.