Księga grodzka winnicka 1768 (potoczna) · część 17 z 21
Akty 461–500
Wpisy od 13 września 1768 do 3 października 1768
Akt nr 461
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie, z rekwizycji Ignacego Salimowskiego, starosty ludzańskiego[?], rabowników i zabójców (Hindura, Kozodoja, Krawca Łysego i in.) z żonami, dziećmi i dobytkiem w Hutajdowie[?] i Dąbrówce
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data13 września 1768, Winnica (areszt 7 września 1768)
Karty / skanyk. 292v (skan 0296 lewa – nagłówek na dole); k. 293 (skan 0296, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 292v (skan 0296, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Trzynastego Dnia.
k. 293 (skan 0296, strona prawa)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Michałem
14Szanuta[?] z Zięciem, Stepana Woyta y Jnnych Wsrostow[?] z żonami dzieć-
15mi y wszelkim dobytkiem domowym Aresztował y prawnie przyporę-
16czył, ktory to Areszt Dyspozytor tameyszy Woyt y cała Gromada na
17tych zboycow y rabownikow benevole Jmieniem Pana swego przyio-
18wszy do rozprawy prawney onychże dotrzymać deklarowali y Sub-
19mittowali się wczym Woźny szlachtą sobie przytomną oświadczy-
20wszy się z tamtąd odiechał y przedemną Urzędem prawdziwego A-
21resztu swego uczynił y zeznał Rel. Woźny qui supra ignarus
22scribendi Crucem S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „444” (poprawione z przekreślonego „26.”). Areszt uczestników rabunków i zabójstw w czasie koliszczyzny.
Odczyt: tytuł Salimowskiego „St[aros]ty Ludżańs.[?]” (rkp. „Sty Ludzansk”, nagłówek „S. L.” lub „S.”) – niepewny; nazwa wsi „Hutaydowie[?]” (rkp. „Hutaydowie”, nagłówek „Hutaydowie”) – niepewna (może Hajdamaki? Hutaj-?); „Mielniczka Kozego[?]”, „Nieczytayła[?]”, „Roskołkuczkę[?]” (rkp. „Roskołokuczkę”), „Szanuta[?]”, „Wsrostow[?]” (rkp. „Wsrostow/Wsrosłow” – może ‘wspólników’ zniekształcone) – odczyt niepewny; woźny Michał Radliński – zapewne inny niż Aleksander Radliński z aktów 434, 457.
Objaśnienia: „Woźny Gnlis Wwa Bracł.” – woźny generalny województwa bracławskiego; „majoris evidentiorisque testimonii gratia sibi ad hunc Actum adhibitos” – przybranych do tej czynności dla większego i wyraźniejszego świadectwa; „aresztował y prawnie przyporęczył” – zaaresztował i oddał pod poręczenie (dworu i gromady); „Submittować się” – zobowiązać się; „qui supra ignarus scribendi Crucem S. posuit” – jak wyżej, nieumiejący pisać, postawił krzyż św.
Streszczenie
13września 1768 r. woźny generalny Michał Radliński zeznał w grodzie winnickim, że 7 września 1768 r., na wezwanie Ignacego Salimowskiego, starosty ludzańskiego[?], w towarzystwie szlachty Aleksandra Wieliczki i Łukasza Szatkowskiego przybył do wsi Hutajdów[?] i Dąbrówka i tam u administratora, wójta i całej gromady zaaresztował rabowników i zabójców: Hindurę, Kozodoja, Krawca Łysego, Mielniczka Kozego[?], Andruszka Tkaczuka, Iwana Nieczytajłę[?], Roskołkuczkę[?], Szanuta[?] z zięciem, Stepana Wojta i innych, wraz z żonami, dziećmi i całym dobytkiem. Dyspozytor, wójt i gromada imieniem pana przyjęli areszt i zobowiązali się stawić ich do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 462
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o areszcie, z rekwizycji Antoniego Kopystyńskiego, stolnika przemyskiego, oraz Stanisława i Teresy z Kopystyńskich Witkowskich, rabowników i zabójców w Sołohubówce (części Jaroszyńskiego i Prokopowicza)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data13 września 1768, Winnica (areszt 9 września 1768)
21pitkę[?] y Tarasa z Żonami Dziećmi y wszystkim dobytkiem domowym
22Aresztował y prawnie przyporęczył, ktory to Areszt tak Urz. Puzerowicz[?]
23Dyspozytor Woyt iako y Gromada cała Jmieniem Pana swego benevole
24przyiowszy do rozprawy prawney dotrzymać deklarowali y submitto-
25wali się a tak on Woźny szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się
26z tamtąd odiechał y przedemną Urzędem prawdziwego Aresztu swego
k. 293v (skan 0297, strona lewa)
1uczynił y zeznał, Rel. Woźny qui supra ignarus scribendi Crucem S. po-
2suit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „445” (poprawione z przekreślonego „27.”). Por. akty 458, 460 (Witkowscy, Sołohubówka) i 461 (ten sam woźny i ci sami szlachcice-świadkowie).
Odczyt: „Puzerowicza[?]” – nazwisko dyspozytora niepewne; „Łoiczeńka[?]”, „Kokaruzę[?]”, „Kłopotowszczyka[?]”, „Syse[?]”, „Baydużę[?]”, „Sopitkę[?]” – imiona i nazwiska niepewne; „Josypa Skrypnickowego Zięcia” – Josyp, zięć Skrypniczki (?); w nagłówku trzeci wiersz zaczyna się od „pl” (zapewne ‘y’) – „rabownikow”; „Prokopowicza” – właściciel części Sołohubówki; w zakończeniu „dlak” przekreślone przez pisarza.
Objaśnienia: „in vim suae verae ac fidelis Relationis palam publice liberequae recognovit” – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie i swobodnie zeznał; „pracowici y odważni” – tytuły chłopów i kozaków (ludzi luźnych); „aresztował y prawnie przyporęczył” – zaaresztował i oddał pod poręczenie; „submittować się” – zobowiązać się.
Streszczenie
13września 1768 r. woźny generalny Michał Radliński zeznał w grodzie winnickim, że 9 września 1768 r., na wezwanie Antoniego Kopystyńskiego, stolnika przemyskiego, oraz Stanisława i Teresy z Kopystyńskich (primo voto Łasocinej) Witkowskich, w towarzystwie szlachty Aleksandra Wieliczki i Łukasza Szatkowskiego przybył do wsi Sołohubówka – na części Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, i Prokopowicza – i tam u dyspozytora Puzerowicza[?], wójta i całej gromady zaaresztował rabowników i zabójców: Chwedka Łojczenkę[?], tkacza Michałka Wołowodyka, Iłka Wołowodyka, Semeniuka Nawrockiego, Trochyma Kokaruzę[?], Jakowa Kłopotowszczyka[?], Josypa – zięcia Skrypniczki, Fedyka Mostowego, Hrycka Bajdużę[?], Oleksę Sopitkę[?] i Tarasa, wraz z żonami, dziećmi i dobytkiem. Dyspozytor, wójt i gromada przyjęli areszt imieniem pana i zobowiązali się stawić aresztowanych do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 463
Manifestacja in diligentia Daniela Hulewicza, cześnika latyczowskiego, z przysięgą, że koń skarogniady (dereszowaty) zabrany przez hajdamaków, odebrany przez wojsko rosyjskie i złożony w grodzie winnickim, jest jego własnością (zabrany z dóbr Seredyńce)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data13 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 293v (skan 0297, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 293v (skan 0297, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Trzynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winn. y przedemną Micha-
15wy Ja Daniel przysięgam P. Bogu Wszechmogącemu w Troycy
16S. Jedynemu iako kon skara Dereszowaty moy własny tak mi P.
17Boże dopomoż y niewinna męka Chrystusa Pana, a po zakon-
18czonym Juramencie W. Kompta oraz wyrzeczeniu y zupełnym
19zakwitowaniu circa hanc diligentiae suae Manifestationem Actis
20Connotari prosit y otrzymał. Daniel Hulewicz m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „446” (poprawione z przekreślonego „28.”). Konie zabrane przez hajdamaków, odbite przez wojsko rosyjskie i złożone w grodzie winnickim, wydawano właścicielom po złożeniu przysięgi.
Odczyt: drugi wiersz nagłówka „et Expedita[?] Possessione[?]” (rkp. „et Effedi[?]ssione”) – niepewny (może ‘et Extraditione’ – wydanie); „mrozowatego[?]” (rkp. „mrozowatego”) – maść konia (mroźny, szronowaty?) – niepewne; w rocie przysięgi koń nazwany „skara Dereszowaty” (karodereszowaty – czarny z siwizną); „ex ordine[?]” (rkp. „ex do”) – niepewne; „Zapewnym poznaniu in dowodu” – tak w rkp. (sens: po pewnym rozpoznaniu, na dowód); „Kopystyńskiego St. P.” – zapewne Antoni Kopystyński, stolnik przemyski (por. akt 462).
Objaśnienia: „C. L.” – cześnik latyczowski; „Woysko Rossyiskie” – wojska rosyjskie, które w czerwcu–lipcu 1768 r. tłumiły koliszczyznę; „ulokowanych … do oddania czyieby znaydować się mogły” – złożonych (w grodzie) do oddania tym, do których należą; „Juramentum / Rota” – przysięga / formuła przysięgi; „koń dereszowaty” – koń maści dereszowatej (z białymi włosami wśród ciemnych); „wyrzeczenie y zupełne zakwitowanie” – oświadczenie i pełne pokwitowanie (odbioru konia); „circa hanc diligentiae suae Manifestationem Actis Connotari prosit” – prosi o wpisanie do akt wraz z tą manifestacją dla swego zabezpieczenia.
Streszczenie
13września 1768 r. Daniel Hulewicz, cześnik latyczowski, gdy tylko dowiedział się, że konie zabrane przez hajdamaków zostały odebrane przez wojsko rosyjskie i złożone w grodzie winnickim do oddania właścicielom, rozpoznał wśród nich swojego konia, zabranego z dóbr Seredyńce, i złożył urzędowo – w obecności Kopystyńskiego, stolnika przemyskiego, Adama Jasińskiego i Wojciecha Wysockiego – przysięgę, że ten koń karodereszowaty jest jego własnością; następnie pokwitował odbiór konia i prosił o wpisanie manifestacji do akt.
Akt nr 464
Manifestacja in diligentia Aleksandra Czerniawskiego, łowczego żytomierskiego[?], posesora Krupoderyniec (klucz pohrebyski), o spasienie zasiewów przez poddanych w czasie buntu i odmowę żniw oraz posłuszeństwa
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data13 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 293v (skan 0297, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 293v (skan 0297, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Trzynastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Micha-
Odczyt: tytuł w nagłówku „Ł. Ż.[?]” (rkp. „Ł. Z.” lub „Ł. Ż.”) – niepewny; w aktach 424–425 Aleksander Czerniawski jest łowczym wendeńskim (skrót „Ł. W.”?) – możliwe, że chodzi o tego samego; „iedno żynąc” – tak w rkp. (‘jednego nie żnąc’?); „kop[?]” – rkp. „ma kop” (może ‘na kop’); „niepomosił” – tak w rkp. (‘nie poniósł’); „tamysze” – tak w rkp. (‘tamtejsze’).
Objaśnienia: „Kontrakt Zastawny” – kontrakt zastawu dóbr; „Chorąży Lit.” – chorąży litewski (Rzewuski); „zboża jarzynne” – zboża jare (siane wiosną); „Hreczka” – gryka; „Jntrata” – dochód; „defekt” – ubytek; „hanc Copiam Actis Connotari prosit” – prosi o wpisanie tej kopii do akt.
Streszczenie
13września 1768 r. Aleksander Czerniawski, posesor Krupoderyniec w kluczu pohrebyskim (z kontraktu zastawnego od Rzewuskich, chorążych litewskich), oświadczył dla zabezpieczenia, że poczynił w tych dobrach znaczne zasiewy różnego zboża, a tamtejsi poddani w czasie buntów nie tylko spasali je swoim bydłem, ale aż do końca żniw nie chcieli żąć, zboża jare doszczętnie wypasali i wyrządzili szkody na ponad 500 kop w prosie, gryce, owsie, grochu i lnie; niektórzy nie odrabiają powinności, a inni odeszli, przez co dochód znacznie zmalał. Ponownie manifestuje, by nie ponieść uszczerbku.
Akt nr 465
Manifestacja in diligentia ks. Bazylego Paszuty, parocha sorokotiażynieckiego, i ks. Grzegorza Suszańskiego[?], parocha zarudynieckiego, przeciw Bieśkowskiemu[?], gubernatorowi i komendantowi niemirowskiemu, o odebranie rzeczy ks. Piotra Bokoreckiego (parocha koźmienieckiego) złożonych u nich w depozyt i odmowę rewersu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5Postanowiwszy się Osobiście Wielebni Jchmć XX. Bazyli Paszuta Paroch Soro-
k. 294 (skan 0297, strona prawa)
1Sorokotiażyniecki, y Grzegorz Suzański[?] Paroch Zarudyniecki przestrzegaiąc cało-
2ści, Honoru, Charakteru, Życia, y Substancyi swoiey, na p[rze]c[iw]ko W. Bieśko-
3wskiemu[?] Gubernatorowi, y Kommendantowi Niemirowskiemu
4w ostrożności swoiey manifestowali się oto. Jż podczas buntow w Ukra-
5inie szerzących się Wielebny X. Piotr Bokorecki Paroch Koźmiecki[?] Rze-
6czy niektore, iako to Kufry, Szkatułę, Tłomoki, y Jnne mobilia u Wie-
7lebnego X. Paszuty Parocha Sorokotiażynieckiego za wielkim upro-
8szeniem niby Pańskie w depozycie, a wozy, y konie u Wielebnego X.
9Suszańskiego[?] Parocha Zarudynieckiego, tak się sposobem prostonym[?]
10nawet dla koni paszę na poży[?] zostawił, oznaczaiąc termin zabie-
11rzy[?] dowiedzienie się y odebranie tego wszystkiego, ale Wieleb-
12ni ninieysi manifestuiący się w prędce zaraz obawiaiąc się iako
13y dla tych rzeczy, przez ustawiczne Jnkursye w Ukrainie roz-
14nych exorbitujących ludzi uszkodzenie y dla siebie iakowey za-
15one rzeczy responsye Zamkowi Niemirowskiemu to iest W. Obwi-
16nionemu oznaymili o czym dowiedziawszy się W. Bieśkowski[?] na-
17kazał surowo onym aby Szkatułę Kufry Tłomoki wozy y konie y
18wszelkie w depozycie sprzęty komportowali, ktorzy czyniąc zadosyć
19rozkazowi to wszystko w zamknięciu do rąk oddali ale W. Obwinio-
20ny odebrawszy wyż specyfikowane rzeczy, ani rewersu niedał, ani
21w przytomności Jch rewidować niedozwolił y owszem wielokrotne
22upominaiących się o Rewers z odebranych rzeczy odgrażaiąc Jnkar-
23ceracyą rożną spędzał. Zaczym ninieysi manifestuiący się
24aby z tąd iakowego nieponieśli uszczerbku na p[rze]c[iw]ko temuż Obżał.
25de diligentia manifestuie się. X. B. Paszuta Paroch Sorokotiaży-
26[niecki] X. Grzegorz Sożański[?] Paroch Zarudyniec[ki]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „448” (poprawione z przekreślonego „30.”). Notatka o rzeczach zostawionych w czasie koliszczyzny przez parocha Bokoreckiego (zapewne uciekającego lub aresztowanego) i przejętych przez zamek niemirowski (dobra Potockich).
Odczyt: nazwisko drugiego parocha – w nagłówku „Sożanskiego[?]”, w tekście „Suzanski / Suszańskiego”, w podpisie „Sożański” – niepewne; nazwisko gubernatora „Bieśkowski[?]” (rkp. „Bieskowskiemu”, „Bieskowski”, w nagłówku „Bistkowskiemu”) – niepewne; „Koźmiecki[?]” (rkp. „Kozmiecki/Kozinecki”) – parafia niepewna; skrót nagłówka „G. K. N.” – gubernator, komendant niemirowski; „de[?] in Diligentia” – rkp. „ndig in Diligentia” – niejasne; „prostonym[?]”, „na poży[?]”, „termin zabierzy[?]” – fragmenty niepewne lub zniekształcone (sens: oddał rzeczy jakoby pańskie w depozyt, wozy i konie zostawił u drugiego parocha, nawet z paszą, wyznaczając termin odebrania).
Objaśnienia: „Paroch” – proboszcz unicki; „Honor, Charakter” – cześć i godność kapłańska; „Gubernator y Kommendant Niemirowski” – zarządca i komendant (milicji) dóbr niemirowskich Potockich; „Jnkursye … exorbitujących ludzi” – najazdy ludzi swawolnych (hajdamaków); „responsya” – odpowiedzialność; „Tłomoki” – tłumoki, worki podróżne; „komportować” – przynieść, dostarczyć; „Rewers” – pokwitowanie (zobowiązanie) odbioru; „Jnkarceracya” – uwięzienie; „de diligentia” – dla zabezpieczenia.
Streszczenie
16września 1768 r. ks. Bazyli Paszuta, paroch sorokotiażyniecki, i ks. Grzegorz Suszański[?], paroch zarudyniecki, dla ochrony czci, godności, życia i majątku manifestowali przeciw Bieśkowskiemu[?], gubernatorowi i komendantowi niemirowskiemu. Podczas buntów na Ukrainie ks. Piotr Bokorecki, paroch koźmiecki[?], zostawił u ks. Paszuty w depozycie kufry, szkatułę, tłumoki i inne rzeczy (jakoby pańskie), a u ks. Suszańskiego[?] wozy i konie z paszą, wyznaczając termin odbioru. Parochowie, obawiając się, że wobec ustawicznych najazdów swawolnych ludzi rzeczy przepadną i będą za nie odpowiadać, zawiadomili zamek niemirowski; Bieśkowski[?] kazał im surowo wszystko dostarczyć, co uczynili, oddając rzeczy zamknięte. Gubernator jednak nie dał rewersu, nie pozwolił rewidować rzeczy w ich obecności, a upominających się o pokwitowanie przepędzał, grożąc więzieniem. Parochowie manifestują, by nie ponieść szkody.
Akt nr 466
Manifestacja Jana Antoniego Bukojemskiego przeciw Ludwikowi Pociejowi, strażnikowi wielkiemu litewskiemu, Stanisławowi Dulębie[?] i woźnemu Michałowi Markiewiczowi o niesłuszne pozwanie (de calumnia et obiectione) i fałszywą relację pozwu do Trybunału Lwowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
10swoią niewinność pokazać et de obiectis jure vindicaturum velle.
11Jan Ant. dwoyga Jmion Bukoiemski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „449” (poprawione z przekreślonego „31.”). Odpowiedź na pozew trybunalski L. Pocieja z aktu 411 (relacja woźnego M. Markiewicza z 5 VIII 1768); tam pozwany Bukojemski występuje z imieniem Józef – tu „Jan Antoni dwoyga Jmion” (może pomyłka w akcie 411 albo inny członek rodziny).
Odczyt: „Dulębie[?]” – nazwisko niepewne (por. akt 411); „z pudnietych[?]” – wyraz niejasny; „Sukowskiego[?]” – rkp. „Sukowskiego” – zapewne ten sam, co „Jan Sałkowski” (dependent, palestrant) z aktu 411 – niepewne; „we wsi Glinasce[?]” – nazwa wsi niepewna (rkp. „Glinasce/Glinaszce”); „Kolije” – hajdamacy (koliszczyzna); „offert” – rkp. „offert” (‘ofiaruje się’).
Objaśnienia: „Jan Antoni dwoyga Jmion” – dwojga imion; „Kolije” – uczestnicy koliszczyzny; „Relacya wiarołomna” – fałszywa relacja woźnego (o doręczeniu pozwu, którego nie położył); „de Calumnia et obiectione” – o oszczerstwo i (fałszywe) zarzuty; „Palestra” – palestra (adwokatura) sądowa; „Dependencya” – praktyka u adwokata (dependent – aplikant); „akkommodacya” – przysługa, uprzejmość; „offert coram quovis officio zaprzysiądz” – ofiaruje się przysiąc przed jakimkolwiek urzędem; „Jnculpati” – obwinieni; „de obiectis jure vindicaturum velle” – że chce dochodzić prawem co do zarzutów.
Streszczenie
16września 1768 r. Jan Antoni Bukojemski, gdy tylko po wygnaniu przez buntowników i kolijów mógł wrócić do swej własności i dowiedział się z protokołu o fałszywej relacji woźnego Michała Markiewicza (z 5 sierpnia 1768 r.) dotyczącej pozwu Ludwika Pocieja, strażnika wielkiego litewskiego, do Trybunału Lwowskiego, protestował przeciw Pociejowi, Stanisławowi Dulębie[?] i woźnemu. Pociej, nie mając do niego żadnych roszczeń i doznając od niego zawsze przychylności, bez podstaw zarzucił mu w manifeście dotkliwe rzeczy, pozwał go niewinnie, a wraz z nim Jana Sukowskiego[?], który nigdy nie był w palestrze ani na praktyce u Bukojemskiego. Woźny, wiedząc, że Bukojemski ma dziedziczną posesję w województwie bracławskim, nigdzie – ani w Glinasce[?], ani w Łuce Zabokrzyckiej, ani w dworku w Winnicy – pozwu nie położył i nie zawiadomił go, a jednak zeznał relację. Bukojemski, który pozwu nie widział, ofiaruje się zaprzysiąc swą niewinność i zapowiada dochodzenie kar za niesłuszne pozwanie i fałszywą relację.
Akt nr 467
Relacja woźnego Jana Matwiczuka o awizacji (wypowiedzeniu kontraktu) w Sarażyńcach (klucz józefgrodzki), z rekwizycji Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, Franciszkowi Chłopickiemu, stolnikowi sanockiemu, posesorowi kontraktowemu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data16 września 1768, Winnica (awizacja 13 września 1768)
Karty / skanyk. 294v (skan 0298, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 294v (skan 0298, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Szesnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Micha-
10iąc przy sobie Stronę Szlachty Ludzi wiary godnych Urz. Jchmć PP. Ka-
11źmierza Baranieckiego y Antoniego Kaklińskiego[?] był w dobrach
12Wsi Sarażynce tu w Wwie Bracł. a Powiecie Winnic. leżących do Klucza
13Jozefgrodzkiego należących kontraktowi JW. Affektanta za Zastawnemu po-
14dległych w Possessyi W. Franciszka Chłopickiego Stol. Sanockiego bę-
15dących gdzie będąc tegoż W. Chłopickiego Stol. Sanockiego ad p[rae]sens
16Possessora pomienionych Sarażynka Dobr za kontraktem od JW. Affe-
17ktanta trzymanych na terminie z Kontraktu w Lwowie przypadaią-
18cym awizował y o wyliczeniu Summy upewnił, w czym Szlachtą
19sobie przytomną oświadczywszy się z tamtąd odiechał y tu ad Acta przy-
20bywszy prawdziwey Awizacyi uczynił y zeznał Rel. De quo p[rae]sens
21Min[isteria]lis Rel. Min[isteria]lis qui supra Jgnarus Scribendi Crucem S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „450” (poprawione z przekreślonego „32.”). Por. akty 441 (Sarażyńce – rabunek majątku A. Czerniawskiego) i 456 (M. Piaskowski).
Odczyt: nazwisko woźnego „Matwiczuk” – potwierdzone w akcie 471 (pierwotnie odczytane „Matusiczuk[?]”); tytuł „Piasoczyń.[?]” (rkp. „Piasoczyny”) – starostwo (w akcie 456 „Pięciotyńskiego” – zapewne ten sam tytuł, odczyt obu niepewny); „Kaklińskiego[?]” – nazwisko niepewne; „Sarażynce / Sarażynka Dobr” – obie formy w rkp.; „kontraktowi JW. Affektanta za Zastawnemu podległych” – tak w rkp. (‘kontraktowi zastawnemu JW. Affektanta podległych’); w nagłówku „z Sarażynki”.
Objaśnienia: „Awizacya” – urzędowe powiadomienie, tu wypowiedzenie zastawu na terminie kontraktowym; „Woźny Gnlis Wwa Wołyńskiego” – woźny generalny województwa wołyńskiego; „Affektant” – wnioskodawca (Piaskowski); „na terminie z Kontraktu w Lwowie przypadaiącym” – na termin wynikający z kontraktu (zawartego?) we Lwowie (zapewne kontrakty lwowskie); „o wyliczeniu Summy upewnił” – zapewnił o wypłaceniu (zwrocie) sumy zastawnej; „De quo praesens Ministerialis Relatio. Ministerialis qui supra Ignarus Scribendi Crucem S. posuit” – o czym niniejsza relacja woźnego; woźny jak wyżej, nieumiejący pisać, postawił krzyż św.
Streszczenie
16września 1768 r. woźny generalny Jan Matwiczuk zeznał w grodzie winnickim, że 13 września 1768 r., na wezwanie Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego i starosty taraszczańskiego, w towarzystwie szlachty Kazimierza Baranieckiego i Antoniego Kaklińskiego[?] przybył do wsi Sarażyńce w powiecie winnickim, należącej do klucza józefgrodzkiego, posiadanej przez Franciszka Chłopickiego, stolnika sanockiego, na mocy kontraktu zastawnego od Piaskowskiego, i wypowiedział mu posesję na termin kontraktowy (we Lwowie), zapewniając o wypłacie sumy zastawnej. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 468
Relacja woźnego Jana Łamasowskiego[?] o areszcie Macieja Marszyckiego, ekonoma, w Żarwańcach[?] (na części Ostrowskiego, chorążego bracławskiego), z rekwizycji Michała z Grabowa Grocholskiego, sędziego ziemskiego bracławskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
16iowszy pomienionego Marszyckiego do rozprawy prawney dotrzymać de-
17klarował, y submittował się a tak on Woźny Szlachtą sobie przy-
k. 295 (skan 0298, strona prawa)
1przytomną oświadczywszy się prawdziwego Aresztu przedemną Urzędem
2uczynił y zeznał Rel. Min[isteria]lis qui supra ignarus Scribendi Crucem S.
3posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „451” (poprawione z przekreślonego „33.”).
Odczyt: nazwisko woźnego „Łamasowski[?]” (rkp. „Lamasowski”) – niepewne; nazwa wsi „Żarwańcach[?]” (rkp. „Zarwancach”, nagłówek „Zarwancach”) – niepewna (Żarwańce? Zarwańce?); „Rudni Hrzyławskiey[?]” (rkp. „Rudni Hrzyławskiey”) – nazwa rudni (huty) niepewna; w nagłówku skrót „S. Z. B.” – sędzia ziemski bracławski.
Objaśnienia: „ante hac Pisarz Rudni” – wcześniej pisarz (zarządca) rudni (huty żelaza); „ad praesens mieszkaiący” – obecnie mieszkający; „Administrator benevole przyiowszy” – administrator (dóbr) dobrowolnie przyjąwszy (areszt); „Ministerialis qui supra ignarus Scribendi Crucem S. posuit” – woźny jak wyżej, nieumiejący pisać, postawił krzyż św.
Streszczenie
16września 1768 r. woźny generalny Jan Łamasowski[?] zeznał w grodzie winnickim, że tego dnia, na wezwanie Michała z Grabowa Grocholskiego, sędziego ziemskiego bracławskiego, w towarzystwie szlachty Jana Jaworskiego i Jana Zaleskiego przybył do wsi Żarwańce[?] i na części Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, zaaresztował w tamtejszym dworze Macieja Marszyckiego, dawnego pisarza rudni hrzyławskiej[?], obecnie tam mieszkającego. Administrator przyjął areszt i zobowiązał się stawić Marszyckiego do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 469
Remanifestacja Jana Antoniego Bukojemskiego, podstolego…[?], dziedzica części Łuki Zabokrzyckiej, imieniem swoim, żony Marianny z Czajkowskich i dziedziców (Potockich, Starzyńskiego) oraz posesorów (Żółtowskich), przeciw Janowi Feliksowi i Franciszce z Zaleskich Kopczyńskim, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu, o oszczercze zarzuty z manifestu z 23 stycznia 1768, rozpędzenie poddanych i wybranie prowentu oraz o groźby i obelgi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
13objekcye a zatym ninieyszym Comp[aren]s tak rne[?] Seductionis, laesionis,
14Circumscriptionis, ac sortis hereditariae jurisdictione desolutionis
15praetextuosi actoratus ad Magnificum Comptem formationis
16ac indebite prosecutionis Summae Tria millia Quinque[?] Flore-
17norum Polonicarum Magnifico Compti Debitae huiusque non
18solutionis honorem varijs Coram hominibus multo lices uti in-
19quisitione probabitur de negationis aliarumque praetensionum spe-
20cifico regestro porrigendarum illationis iterata de praemissis omni-
21bus Contra supra nominatos inculpatos manifestatur et remani-
22festatur que vice offerendo has injurias laesionemque honoris jure vin-
23dicaturum velle. Jan Ant. dwoyga Jmion Bukoiemski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „452” (poprawione z przekreślonego „34.”). Odpowiedź na manifest Kopczyńskich z 23 I 1768 (wpisany w Winnicy) – por. akt 431 (wizja zniszczeń w Łuce, przypisywanych J. Bukojemskiemu i kozakom niemirowskim, z rekwizycji J. F. Kopczyńskiego) i 466 (J. A. Bukojemski). Akt potwierdza nazwę dóbr: Łuka Zabokrzycka (por. uwagę w akcie 431). Od tego aktu przyjmującym wpisy jest Jan Jedlecki, instygator i namiestnik burgrabstwa.
Odczyt: pismo bardzo pośpieszne, tekst miejscami składniowo zniekształcony (#PARTIAL); tytuł Bukojemskiego „Podstol.[?] Podol.[?]” (rkp. „Podstl. Podl”) – niepewny; tytuł Potockich „Woiewodziców Podol.[?]” (rkp. „Woiewodzicow Podl”) – niepewny; „Rusianow[?]”, „Hunkhyma[?]”, „Rozbona[?]”, „Stolusa[?]”, „Suromachy[?]” – imiona/nazwiska kozaków niepewne; „obieżdżkę” – objazd, straż; „we tatym[?] … kwaterem[?]” – niejasne (może ‘we wszystkim przyjąwszy kwaterą’); „wylekczywszy się” – tak w rkp. (‘wyłgawszy się’?); „Delty[?]”, „zaprostonych[?] y popoionych” – niejasne (‘upojonych’?); „chorniekali[?]”, „krali[?]”, „wiązać bie[?]”, „nowiącą”, „per alta[?]”, „ribrioso[?]”, „rne[?]” – wyrazy niepewne; „Tria millia Quinque[?]” – kwota: 3000 (i ?) złotych; łacińska część końcowa zniekształcona.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17września 1768 r. Jan Antoni Bukojemski, dziedzic części wsi Łuka Zabokrzycka (nabytej od Michała Miaszkowskiego), imieniem swoim, żony Marianny z Czajkowskich, Potockich (Józefa, krajczego koronnego, Franciszka i Wincentego – dziedziców klucza niemirowskiego, Zabokrzycza i Torkowa), Pawła Starzyńskiego, generała lejtnanta, arendownych posesorów Franciszka i Andrzeja Żółtowskich oraz ludzi będących na jego dyspozycji, złożył remanifestację przeciw Janowi Feliksowi i Franciszce z Zaleskich Kopczyńskim, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu, którzy nie mają żadnego prawa do jego części Łuki. Kopczyńscy, mając kontrakt na części Tadeusza Miastkowskiego (zbytej Miedźwieckiemu) i spodziewając się wyrzucenia, prosili go, powołując się na pokrewieństwo, by mogli czasowo zamieszkać na jego części i dał im ludzi do ochrony; Bukojemski posłał dziesięciu ludzi pod komendą Boguckiego. Kopczyńscy jednak wybrali pieniądze od Miedźwieckiego, zniszczyli jego część, wypędzili poddanych, pobrali ratę od arendarza i cały prowent, a następnie wywieźli rzeczy, poili kozaków, namawiali Boguckiego (grożąc pistoletem) do służby u Michała Zaleskiego, znieważali Bukojemskich, grozili żonie Bukojemskiego w drodze do Kopijówki i na cmentarzu biciem i zabiciem, a 23 stycznia 1768 r. wnieśli do grodu winnickiego manifest z oszczerczymi zarzutami. Bukojemski protestuje o podstęp, szkody, niesłuszne ściganie, niezapłacenie należnej mu sumy (ok. 3000 zł) i zniewagę czci, zapowiadając dochodzenie prawne.
Akt nr 470
Relacja woźnego Wojciecha Kubowicza o doręczeniu w Majanowie i Witawie czterech pozwów Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica Putyska, Woroszyłówki, Borsków i Majanowa, przeciw Józefowi Zagórskiemu, wojskiemu wołyńskiemu, Barczewskim, Łastowieckiemu[?], Pruszyńskim i innym sukcesorom Maruszy Denysówny Komarówny, o dobra Majanów i Witawa
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 września 1768, Winnica (doręczenie 15 września 1768; pozew dat. we Lwowie 5 września 1768)
Akt w rękopisie „453” (poprawione z przekreślonego „35.”). Por. akt 438 (spór o Ostołopów, pozwani m.in. Barszczewscy i Wołański/Kłodnicki, sukcesorowie Heleny Komarówny; pozew doręczony też w „Majanowie[?]”) – tu nazwa Majanów potwierdzona; „Marusza Denysówna Komarówna” to zapewne ta sama rodzina Komarów.
Odczyt: łacina pozwu silnie zniekształcona przez pisarza (#PARTIAL); „Bąkowskiego” (rkp. „Bakowskiego/Bąkowski”); tytuł „Dapiferi[?] …tiensis[?]” – stolnik (?) – nieodczytany; „Vexillifero[?] Volhyniae” – rkp. „Vdilifero Volhyniae” – może ‘Tribuno’ (wojski) albo ‘Vexillifero’ (chorąży) wołyński – niepewne; „Adalberto[?] Ensifero[?] Zwinogr.” – rkp. „Adalber / …ensifero Zwinogr.” – Wojciech Barczewski, miecznik zwinogrodzki (por. akt 438: Wojciech Barszczewski, miecznik zwinogrodzki[?]) – zgodne; „Łastowiecki[?]” – nazwisko niepewne; „Jagiełłowiczom[?]” – niejasne (może przydomek Pruszyńskich); „Siemaszkowianorum[?]” – niepewne; „Putyska”, „Borskow” – nazwy niepewne; „ex Zdmello[?] et abrenuntiatione capite[?]” – niejasne; „Funditorum[?]” – niejasne; data pozwu: poniedziałek po św. Idzim (1 IX) 1768 = 5 IX 1768.
Objaśnienia: „Pozwy Głowne Trybunału” – pozwy główne (oryginalne) do Trybunału; „in una eademque Essentia” – jednej i tej samej treści; „Successores et Jurisquaesitores” – spadkobiercy i nabywcy praw; „Competitores” – współuprawnieni; „ad Instantiam Instigatoris … Ejusque Delatoris” – na instancję instygatora i jego delatora (powoda); „levatio summae Dotalitiae” – podniesienie (zwrot) sumy posagowej; „Decretum … Condescensionis” – dekret (wydany na) kondescensji (zjeździe na grunt) z 1759 r.; „occupatio sortium” – zajęcie części (dóbr); „faciendo de perceptis proventibus Calculo” – rozliczenie pobranych dochodów; „Pacificatio praetensionum” – zaspokojenie roszczeń; „ex visceribus negotii” – z istoty sprawy; „Datum Leopoli” – dan we Lwowie.
Uzupełnienie: akt 472 (manifestacja tego samego powoda) podaje wyraźnie „Mateusza Bąkowskiego Stolnika Halickiego” – powodem jest więc zapewne Mateusz (nie Maciej) Bąkowski, stolnik halicki; łacińskie „Mathiae … Dapiferi …tiensis” w tym pozwie to zapewne zniekształcone ‘Matthaei … Dapiferi Haliciensis’.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17września 1768 r. woźny generalny Wojciech Kubowicz zeznał w grodzie winnickim, że 15 września 1768 r. położył cztery jednakowe pozwy główne Trybunału Koronnego Lwowskiego: we wsi Majanów na części Barczewskich i na części Łastowieckiego[?] oraz we wsi Witawa na części Zagórskiego i na części Pruszyńskich. Pozew, dany we Lwowie 5 września 1768 r., wzywał Józefa Zagórskiego, wojskiego[?] wołyńskiego, Wojciecha Barczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego, i jego syna Marcina, Łastowieckiego[?], braci Pruszyńskich i innych sukcesorów Maruszy Denysówny Komarówny, współuprawnionych do dóbr Siemaszków[?] i Komarów, z powództwa Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica dóbr Putysk, Woroszyłówka, Borsków i Majanów – w sprawie (mimo zawartych transakcji) zwrotu sum posagowych według dekretu kondescensji z 1759 r., zajęcia części wsi Majanów i Witawa, rozliczenia dochodów i zaspokojenia roszczeń. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 471
Relacja woźnego Jana Matwiczuka o doręczeniu w Kuźmińcach pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Józefa (krajczego koronnego), Piotra, Franciszka i Wincentego Potockich (klucz niemirowski i bubnowiecki) oraz sukcesorów zabitego Jana Rudkowskiego i Franciszka Pisarskiego, podczaszego mielnickiego, przeciw Deodatowi Ostrowskiemu, chorążemu bracławskiemu, płk. Antoniemu Dutkiewiczowi i Sobotkiewiczowi o gwałty, zabójstwa i nieuwolnienie aresztu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 września 1768, Winnica (doręczenie 16 września 1768; pozew dat. we Lwowie 22 sierpnia 1768)
33ac Jntegrum Processum citant seu potius loco peragendae Executionis ad-
34citant idque ad videndum audiendum attendendumque Vos ad contenta
35Originalium terminorum respondere teneri pro attentatisque violentijs
36damnis injurijs, patratisque homicidijs in Personis tam Nobilitantibus
37quam plebejis poenis Legibus Regni descriptis puniri Te vero Mag[nifi]cum Deodatum
38Ostrowski Vexilliferum Bracł. tam pro ijsdem violentijs et homicidijs
k. 296v (skan 0300, strona lewa)
1per Tui licentiosos homines perpatratis, quam etiam pro incontinentia poe-
2nis personalibus et Crumenalibus Legibus Regni descriptis subesse decla-
3rari, statutionemque licentiosorum Tui hominum Officiosis Arestis inno-
4datorum demandari poenas in sublationem Condemnationis Tribunali-
5tiae injungi ratione vero Mag[nifi]ci Francisci Pisarski Pocill. Mielnicensis Perso-
6naliter Possessionati Aresto per te Mag[nifi]co Deodate Ostrowski innodationis
7poenis distinctis ad mentem Legis puniri poenasque scorsivas in subla-
8tionem Condemnationis quo ad Actoratum Ejusdem Mag[nifi]ci Pisarski su-
9per te obtentae irrogandas decerni arestumque praemissum relaxari ce-
10teraque pro Causae et negotij praesentis exigentia contra vos decerni statui
11et Sententiari Sitis parituri Terminum attentaturi ad haec et alia
12fusius vobis proponenda judicialiter responsuri Datum Leopoli Feria
13Secunda Ante Festum S. Bartholomaei Apostoli Millesimo Septingen-
14tesimo Sexagesimo Octavo Anno de quo praesens Ejusdem Ministerialis Relatio
15Ministerialis qui Supra ignarus scribendi Crucem S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „454” (poprawione z przekreślonego „36.”). Por. akt 448 (Bogdan Ostrowski, chorąży bracławski – tu „Deodatus”, łacińska forma imienia Bogdan) i 468 (Ostrowski, chorąży bracławski).
Odczyt: nazwisko woźnego „Matwiczuk” (rkp. „Matwiczuk”) – wyraźnie; w akcie 467 ten sam woźny województwa wołyńskiego odczytany jako „Matusiczuk[?]” – zapewne Matwiczuk; „Capit[anei] Szczerzecensis[?]” – tytuł Piotra Potockiego (rkp. „Capito Szczetyneni”?) – niepewny (może starosta szczerzecki); „Palatinidarum Romaniensium[?] Minorensium[?]” – rkp. „Palatinidarum Romanienz Minorenz” – niejasne (może ‘Palatinidarum Russiae’? ‘minorennium’ – małoletnich); „Bubnoviecensis” – klucz bubnowiecki (?); „obductionibus” – rkp. „obductionibus” (obdukcjami); „scorsivas” – tak w rkp. (‘seorsivas’); „incontinentia” – zapewne ‘contumacia’ (uchylanie się) – rkp. „incontinentia”.
Objaśnienia: „Rel. na T. K. L.” – relacja na Trybunał Koronny Lwowski; „loco peragendae Executionis” – w celu przeprowadzenia egzekucji (wyroku zaocznego); „przypozew” – pozew dodatkowy (do toczącej się sprawy); „na membranie” – na pergaminie; tłumaczenie pozwu (w skrócie): „Stanisław August … Tobie, Wielmożny Deodacie (Bogdanie) Ostrowski, chorąży bracławski, posesorze dóbr Kuźmińce, oraz Urodzonym Antoniemu Dutkiewiczowi, pułkownikowi, Sobotkiewiczowi (jakiegokolwiek imienia) i innym, wymienionym w pierwotnych pozwach, objętym urzędowymi aresztami, pozwanym i do stawienia, nakazujemy stawić się przed Trybunałem Koronnym Lwowskim na instancję instygatora i jego delatorów: Józefa (krajczego Królestwa), Piotra (starosty szczerzeckiego[?]), Franciszka i Wincentego, braci Potockich, wojewodziców, dziedziców kluczy niemirowskiego i bubnowieckiego, sukcesorów okrutnie zamordowanego Jana Rudkowskiego oraz Franciszka Pisarskiego, podczaszego mielnickiego, i innych powodów. Pozywają was, trzymając się praw, manifestacji, obdukcji i całego procesu, do sprawy gotowej, wyroku zaocznego (kondemnaty) i dla przeprowadzenia egzekucji: abyście odpowiadali na treść pierwotnych pozwów, zostali ukarani za gwałty, szkody, krzywdy i zabójstwa osób szlacheckich i plebejskich; abyś ty, Ostrowski, został uznany za podległego karom osobistym i pieniężnym za te gwałty i zabójstwa popełnione przez twoich swawolnych ludzi, by nakazano stawienie twoich ludzi objętych aresztem, by nałożono kary za uchylanie się od wyroku trybunalskiego, a z powodu aresztu nałożonego przez ciebie na Franciszka Pisarskiego (osiadłego posesjonata) – by orzeczono kary i areszt zwolniono… Dan we Lwowie w poniedziałek przed św. Bartłomiejem Apostołem 1768 (22 VIII 1768)”.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17września 1768 r. woźny generalny województwa wołyńskiego Jan Matwiczuk zeznał w grodzie winnickim, że 16 września 1768 r. zaniósł do dóbr Kuźmińce pergaminowy oryginalny przypozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go we dworze na stole. Przypozew, dany we Lwowie 22 sierpnia 1768 r., wzywał Bogdana (Deodata) Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, posesora Kuźmiec, pułkownika Antoniego Dutkiewicza, Sobotkiewicza i innych, z powództwa braci Potockich (Józefa, krajczego koronnego, Piotra, Franciszka i Wincentego), dziedziców kluczy niemirowskiego i bubnowieckiego, sukcesorów okrutnie zabitego Jana Rudkowskiego i Franciszka Pisarskiego, podczaszego mielnickiego – do sprawy gotowej i egzekucji wyroku zaocznego: o gwałty, szkody i zabójstwa osób szlacheckich i plebejskich popełnione przez swawolnych ludzi Ostrowskiego, o stawienie aresztowanych ludzi, o kary za uchylanie się od wyroku oraz o zwolnienie aresztu nałożonego przez Ostrowskiego na Pisarskiego. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 472
Manifestacja Józefa Jzbickiego imieniem Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica Putysk, przeciw Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, o założenie słobody na gruncie putyskim, przywłaszczenie gruntu wsi Borsków (do Szerszeń) i bezprawne trzymanie części w Szerszniach (dobra komorowskie)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 296v (skan 0300, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 296v (skan 0300, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Siedmnastego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Janem
4Jedleckim Jnstygatorem y Namiestnikiem Burgrabstwa Grodu Winnic.
5Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urodz. JmP. Pan Jozef Jzbicki nne et ex speciali Commisso
23huiusque pomnienione części w Dobrach Szersznach trzymaiąc wszelkie
24pożytki z nich partycypuie nieprawnie quapropter idem Comp[aren]s nne
25praemissorum nne qui supra przed Aktami oświadczywszy się offert ato
26Pryncypała swego to wszystko prawnie windykować. J. Jzbicki [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „455” (poprawione z przekreślonego „37.”). Por. akt 470 (M. Bąkowski – dobra komorowskie: Putysk, Woroszyłówka, Borsków, Majanów; pozew przeciw sukcesorom Komarówny) i 462 (Jaroszyński, podstoli winnicki).
Odczyt: nazwa dóbr „Putyski / Putyskich” (w aktach 470, 473 „Putyska”) – Putysk; „słobodę Szerszeńskie nowe nazwaną” – rkp. „słobodę Szersznie nowe” – zapewne ‘Szersznie Nowe’ (nowa słoboda) – niepewne; „Berskowa” (w akcie 470 „Borskow”) – nazwa wsi niepewna (Borsków?); „Szersznie / Szersznach / Szersniow” – wieś Szerszenie[?] – forma mianownika niepewna; „Komorowskie” – w akcie 470 „Komarówna” / „Komorowianorum” – dobra komorowskie (po Komorach/Komorowskich); „Jzbicki” – rkp. „Jzbicki”.
Objaśnienia: „nne et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego polecenia; „Dokumenta Graniczne” – dokumenty rozgraniczenia; „słoboda” – nowa osada (zwolniona czasowo od powinności); „erygować” – założyć; „Sukcessorowie y Jurisquaesitorowie” – spadkobiercy i nabywcy praw; „dział” – podział majątku; „vi et violento modo” – siłą i gwałtem; „propria Authoritate” – własną władzą (samowolnie); „nullo jure” – bez żadnego prawa; „circa donationem” – przy donacji; „sortes” – części (dóbr); „Jllegaliter” – nielegalnie; „partycypować pożytki” – korzystać z dochodów; „quapropter” – dlatego; „windykować” – dochodzić prawnie.
Uzupełnienie: pozew z aktu 473 potwierdza nazwy: Putysk (Putyska), Borsków (Borskow), Nowe Szersznie, Stare Szersznie.
Streszczenie
17września 1768 r. Józef Jzbicki, imieniem Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica dóbr putyskich i nabywcy praw do dóbr komorowskich, manifestował przeciw Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu. Jaroszyński wbrew dokumentom granicznym założył na gruntach należących do Putysk nową słobodę (Szersznie Nowe) i nie oddał jej do wspólnego działu między sukcesorami komorowskimi; siłą zabrał grunty wsi Borsków do swojej wsi Szersznie i samowolnie usypał kopce; ponadto bez prawa trzyma znaczną część w Szersnach – zobowiązał się dokumentem zapłacić każdemu z sukcesorów komorowskich za ich części, lecz nikomu nie zapłacił ani nie ma od nich donacji – i bezprawnie czerpie z niej pożytki. Plenipotent zapowiada dochodzenie tego prawem.
Akt nr 473
Relacja woźnego Wojciecha Kubowicza o doręczeniu w Szersniach pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica Putyska i Borsków, przeciw Zachariaszowi Jaroszyńskiemu, podstolemu winnickiemu, o słobodę Nowe Szersznie, grunty borskowskie i część Starych Szerszeń
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 września 1768, Winnica (doręczenie 15 września 1768; pozew dat. we Lwowie 5 września 1768)
28fusionem damnorum exinde subsecutorum ac in litis expensas erogatorum
29demandari alteraque pro Causae huius exigentia ex visceribus negotij prae-
30sentis emergente Contra te statui decerni, et sententiari Citatus sis pa-
31riturus et ad praemissa haec et alia fusius tibi Oretenus proponenda ju-
32dicialiter responsurus Datum Leopoli Feria Secunda post Festum Sancti
33Aegidij Abbatis proxima Anno Domini Millesimo Septingentesimo Sexage-
34simo Octavo de quo praesens Ejusdem Ministerialis Relatio Ministerialis ignarus Literarum
35Crucem S. posuit Woyciech Kubowicz ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „456” (poprawione z przekreślonego „38.”). Pozew odpowiada treścią manifestacji z aktu 472 i potwierdza nazwy: Putysk (Putyska), Borsków (Borskow), Nowe Szersznie i Stare Szersznie. Powód nazwany tu po łacinie „Mathias” (w polskiej części aktów 472 i 474 „Mateusz”).
Odczyt: „Szersznow” – rkp. „Szersznow/Szerszniow”; „Komarovianos / Komorovianorum” – obie formy w rkp. (dobra komorowskie – po Józefie Komorowskim, staroście ochockim, por. akt 474); „sipatorum” – tak w rkp. (‘sypanych’ – usypanych kopców); „Oretenus” – ustnie.
Objaśnienia: „a data et positione praesentis Citationis recte in quatuor Septimanis” – w ciągu czterech tygodni od daty i położenia niniejszego pozwu; tłumaczenie petitum (w skrócie): aby dobra zwane Nowe Szersznie, nowo założone przez ciebie na gruntach dóbr Putysk i niewniesione do generalnego podziału między sukcesorami i nabywcami praw komorowskich, uznano za podlegające podziałowi; aby nakazano zwrot gruntów zabranych siłą od dóbr Borsków i bezprawnie przyłączonych do twoich dóbr Stare Szersznie, z karami za gwałtowne odjęcie, oraz zniesienie kopców usypanych przez ciebie własną władzą; aby – wobec podziału dóbr komorowskich – nakazano ci ustąpić z pewnej części dóbr Stare Szersznie należnej powodowi jako nabywcy praw komorowskich, a posiadanej przez ciebie bez prawa, z rozliczeniem pobranych dochodów, zaspokojeniem roszczeń, zwrotem szkód i kosztów procesu; „Datum Leopoli Feria Secunda post Festum S. Aegidii Abbatis proxima” – dan we Lwowie w najbliższy poniedziałek po św. Idzim (5 IX 1768).
Streszczenie
17września 1768 r. woźny generalny Wojciech Kubowicz zeznał w grodzie winnickim, że 15 września 1768 r. zaniósł do wsi Szersznie oryginalny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego, położył go we dworze i ogłosił jego treść. Pozew, dany we Lwowie 5 września 1768 r., wzywał Zachariasza Jaroszyńskiego, podstolego winnickiego, z powództwa Mateusza (Mathiasa) Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica Putysk i Borsków, nabywcy praw do dóbr komorowskich: o włączenie do podziału nowo założonej na gruntach Putysk słobody Nowe Szersznie, zwrot gruntów zabranych siłą od Borsków do Starych Szerszeń, zniesienie samowolnie usypanych kopców, ustąpienie z części Starych Szerszeń należnej powodowi, rozliczenie dochodów i zwrot szkód i kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 474
Manifestacja Józefa Jzbickiego imieniem Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica Putysk, przeciw ks. Stanisławowi Lubomirskiemu, wojewodzie bracławskiemu, o kontrawencję (niedotrzymanie) kontraktu rezygnacji dóbr Putysk z 23 stycznia 1766 (niewydanie dokumentów i ewikcja przeciw długom, m.in. jezuitów winnickich)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
15Pryncypała pomnieniony swoy Dług niewiedzieć dla czego ukrywszy
16do Kontraktu często wspomnionego niepodaiących Ewikcya więc JO.
17Jurysdatora w tey pretensyi necessarie należna do tych czas nieiest
18uiszczona quapropter idem Comp[aren]s prospiciendo securitati Pryncypa-
19ła swego p[rze]c[iw]ko temuż JOXciu JmP. Wwodzie Bracł. nne i sprzeciwienia
20się kontraktowi y obowiązkom Jego tę zanosi Manifestacyą. J. Jzbicki
21m. p. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „457” (poprawione z przekreślonego „39.”). Por. akty 470, 472–473 (M. Bąkowski, dobra Putysk, sukcesorowie komorowscy). Tu wyjaśniona proweniencja: ks. S. Lubomirski, wojewoda bracławski, sprzedał (kontraktem rezygnacji z 23 I 1766 we Lwowie) Putysk Józefowi Komorowskiemu, staroście ochockiemu, od którego prawa niedawno nabył M. Bąkowski.
Odczyt: „przestemu[?]” (rkp. „przestemu”) – zapewne ‘przeszłemu’ (dawnemu) dziedzicowi; „natyst” – zapewne ‘natenczas’ (przeniesienie: ‘natyst-/ze’); „do czas” – ‘do tych czas’; „tak in arte” – rkp. „tak In-/arte” – zapewne ‘tak in ante’ (wcześniej); „intuitionem” – ‘intuitu’ (z uwagi na); „ultro” – ponadto; „niepodaiących Ewikcya” – tak w rkp. (zniekształcone).
Objaśnienia: „Kontrawencya” – naruszenie (niedotrzymanie) kontraktu; „Kontrakt Resignationis” – kontrakt zbycia (rezygnacji) dóbr; „Dokumenta ewinkuiące Dziedzictwo y Granice” – dokumenty potwierdzające (zabezpieczające) prawo własności i granice; „circa apprehensionem Possessyi” – przy objęciu posiadania; „ex Archivo suo” – ze swego archiwum; „Jmpetycye” – roszczenia, napaści prawne; „bronić y ewinkować” – bronić i gwarantować (ewikcja – obowiązek obrony nabywcy przed roszczeniami osób trzecich); „Jurisquaesitor” – nabywca praw; „Jurisdator” – zbywca praw; „Ewiktor” – zobowiązany do ewikcji; „Jezuici Winniccy” – kolegium jezuitów w Winnicy, wierzyciele Lubomirskiego; „prospiciendo securitati” – mając na względzie bezpieczeństwo (prawne).
Streszczenie
17września 1768 r. Józef Jzbicki, imieniem Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica dóbr Putysk, manifestował przeciw księciu Stanisławowi Lubomirskiemu, wojewodzie bracławskiemu, dawnemu dziedzicowi tych dóbr. Książę, kontraktem rezygnacji dóbr Putysk z przyległościami zawartym we Lwowie 23 stycznia 1766 r. z Józefem Komorowskim, starostą ochockim, zobowiązał się wydać z archiwum przy objęciu posesji wszystkie dokumenty potwierdzające dziedzictwo i granice oraz bronić nabywcę we wszystkich sądach przed roszczeniami co do dziedzictwa i ukrytych długów. Nie uczynił tego ani wobec Komorowskiego, ani wobec Bąkowskiego, który niedawno nabył od niego prawa – a dokumenty są teraz potrzebne z powodu sprawy wytoczonej przez nieuprawnionych współpretendentów, zaś obrona jest konieczna przed roszczeniami wierzycieli, zwłaszcza jezuitów winnickich, których dług Lubomirski ukrył przy kontrakcie. Plenipotent manifestuje o naruszenie kontraktu.
Akt nr 475
Relacja woźnego Wojciecha Kubowicza o doręczeniu w Szarogrodzie pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, przeciw ks. Stanisławowi Lubomirskiemu, wojewodzie bracławskiemu, i jego rządcom i plenipotentom (Leonard Świejkowski, Józef Urbanowski, Jeremi Mietelski[?], Adam Bukar[?]) o ewikcję dóbr Putysk i Woroszyłówka (kontrakt rezygnacji z 1766)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data17 września 1768, Winnica (doręczenie 10 września 1768; pozew dat. we Lwowie 2 września 1768)
Akt w rękopisie „458” (poprawione z przekreślonego „40.”). Pozew odpowiada manifestacji z aktu 474; nagłówek ma dodatkowo „Woroszyłówka” (por. akt 470).
Odczyt: „Adamowi Bukarowi[?] Cześnik.[?] Nowogr.[?]” (rkp. „Bukarowi Cześnicz / Nowogrz.”) – nazwisko i tytuł niepewne; „Jeremu Mietelskiemu[?]” (rkp. „Jeremu Mietelskiemu”) – niepewne; „recedendo a foro Praesenti Vinnic.[?]” (rkp. „recedendo a foro Prens Vinnic”) – zapewne ‘odstępując od sądu (forum) winnickiego’; „dalicznościach[?]” – zapewne ‘okolicznościach’; „żyścić[?]” – zapewne ‘ziścić’; „z mocy zapisanego kontraktu sobie Forum” – (sąd) zapisany sobie w kontrakcie; w tekście po „Jurisquaesitorem teraznieyszego Act[ora]” wpisano poniżej wiersza „ktory” – zapewne ‘(a) który (jest) Jurisdatorem’.
Objaśnienia: „Ewikcya” – obowiązek obrony nabywcy przed roszczeniami osób trzecich; „Forum zapisane w kontrakcie” – sąd wskazany w kontrakcie jako właściwy; „sami oblicznie y zawicie” – osobiście i w terminie zawitym; „Jurisquaesitor / Jurisdator” – nabywca / zbywca praw; „recedendo a foro” – odstępując od (dotychczasowego) sądu; „Restytucya dokumentow ex Archivo” – zwrot (wydanie) dokumentów z archiwum; „litis expensas nadgrodzić” – zwrócić koszty procesu; „Sitis parituri et judicialiter responsuri” – macie być posłuszni i odpowiadać sądownie.
Streszczenie
17września 1768 r. woźny generalny Wojciech Kubowicz zeznał w grodzie winnickim, że 10 września 1768 r. zaniósł do dworu w mieście Szarogród oryginalny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go na stole. Pozew, wydany we Lwowie 2 września 1768 r. w imieniu króla, wzywał księcia Stanisława Lubomirskiego, wojewodę bracławskiego, oraz rządców i plenipotentów jego dóbr – Leonarda Świejkowskiego, podsędka ziemskiego bracławskiego, Józefa Urbanowskiego, skarbnika wołyńskiego, Adama Bukara[?] i Jeremiego Mietelskiego[?], wojskiego żytomierskiego – z powództwa Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica Putysk, na podstawie kontraktu rezygnacji dóbr Woroszyłówka, Putysk i innych zawartego we Lwowie 23 stycznia 1766 r. między księciem a Józefem Komorowskim, starostą ochockim (zbywcą praw na rzecz powoda): aby wykonali kontrakt, zwłaszcza obronili powoda przed roszczeniami jezuitów winnickich i innych wierzycieli księcia, odesłali tych wierzycieli do innych dóbr księcia, wydali z archiwum dokumenty dziedzictwa i granic Putysk oraz zwrócili szkody i koszty. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 476
Manifestacja in diligentia Ignacego Michała Róży Podczaskiego, szypra, imieniem Leonarda Mariana Świejkowskiego, podsędka ziemskiego bracławskiego, z przysięgą, że 48 faski potażu kotłowego z kluczy szpikowskiego i tahanieckiego[?], wiezione do Kazimierza na frycz gdański, pochodzą z jego lasów dziedzicznych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 298 (skan 0301, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 298 (skan 0301, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
7Bracł. Szyper Jmieniem tegoż W. Pryncypała swego in diligen-
8tia manifestuie się oto. Jż Urodz. Comp[aren]s transportuiąc z Dobr Kluczow
9Szpikowskiego w Wwie Bracł. y Tahanieckiego[?] w Wwie Kijowskim
10leżących Potaszu Kotłowego Faś Czterdzieści Osm do Kaźmie-
11rza na Frycz Gdański aby wolne mogł mieć przeyście podług
12konstytucyi y Dyspozycyi Kommissyi Ekonomiczney Warszawskiey
13prosił mnie Urzędu o wysłuchanie Juramentu ktory in eam
14Juramenti Rotham. Ja Jgnacy przysięgam Panu Bogu Wszechmo-
15gącemu w Troycy Swiętey Jedynemu iako Potaszu Faś in nume-
16ro Czterdzieści Osm na Gruncie Dziedzicznym y z własnych la-
17sow W. JmP. Pana Leonarda Maryana Swieykowskiego Podsędka
18Ziem. Wwa Bracł. Pana mego transportuię do Kaźmierza na Fry-
19cz Gdański tak mi Panie Boże dopomoż y niewinna Męka Chrystusa
20Pana w przytomności Szlachty Urodz. Jchmć PP. Dominika Czeli-
21lińskiego[?] y Jakuba Sitkowskiego w Kancellaryi znayduiących
22się Jurament wykonał, po ktorym wykonanym Juramencie in
23Diligentia powtornie manifestowawszy się prosił to Actis Con-
24notari co y otrzymał. Jgn. Michał Roża Podczaski [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „459” (poprawione z przekreślonego „41.”). Por. akt 442 (przysięga na potaż Kordysza do Gdańska).
Odczyt: imię i nazwisko manifestanta: w tekście „Jgnacy Roża Podczaski”, w podpisie „Jgn. Michał Roża Podczaski” (Róża – herb lub przydomek?); „Tahanieckiego[?]” (rkp. „Tahanieckiego”) – klucz w woj. kijowskim – nazwa niepewna; „Faś” – faski (beczki); „Czelilińskiego[?]” (rkp. „Czeli-/linskiego”) – nazwisko niepewne (Czeliński?).
Objaśnienia: „Szyper” – szyper, przewodnik spławu (flisu) na Wiśle; „Potasz Kotłowy” – potaż (wyrabiany w kotłach); „Faska” – beczka (jednostka ładunku); „Kaźmierz” – Kazimierz Dolny nad Wisłą, ośrodek spławu zboża i potażu do Gdańska; „Frycz Gdański” – spław do Gdańska (frycz – przewóz rzeczny, wolny od ceł dla towaru szlacheckiego); „Kommissya Ekonomiczna Warszawska” – Komisja Skarbu Koronnego (ekonomiczna); „in eam Juramenti Rotham” – według tej roty przysięgi.
Streszczenie
19września 1768 r. Ignacy Michał Róża Podczaski, szyper Leonarda Mariana Świejkowskiego, podsędka ziemskiego bracławskiego, oświadczył dla zabezpieczenia, że transportuje z kluczy szpikowskiego (woj. bracławskie) i tahanieckiego[?] (woj. kijowskie) 48 fasek potażu kotłowego do Kazimierza, skąd spływem do Gdańska; aby mieć wolne przejście zgodnie z konstytucją i dyspozycją Komisji Skarbu, złożył w obecności szlachty Dominika Czelińskiego[?] i Jakuba Sitkowskiego przysięgę, że potaż pochodzi z dziedzicznych gruntów i własnych lasów Świejkowskiego.
Akt nr 477
Manifestacja z obdukcją Adama Czerwińskiego, cześnikowicza dobrzyńskiego, imieniem swoim i Stanisława Czerwińskiego, chorążego znaku pancernego, posesora wsi Jeki[?], przeciw Michałowi Czajkowskiemu, ekonomowi tulczyńskiemu, i Kulikowskiemu, chorążemu kozackiemu, oraz kozakom o zajmowanie pól, pobicie, związanie i uwięzienie na zamku tulczyńskim
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 298 (skan 0301 prawa – nagłówek na dole); k. 298v – 299 (skany 0302 lewa i prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 298 (skan 0301, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dwudziestego Dnia.
k. 298v (skan 0302, strona lewa)
1Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Micha-
10Kozackiemu niemniey odważnym Kozakom do Osob kilku przybra-
11nych w oręża rożne W. Ekonomowi y Chorążemu pod ten czas komen-
12dę maiącemu lepiey po Jmionach y przezwiskach wiadomym oprycz-
13nikom[?] y naieźnikom skarży y manifestuie się oto. Jż Wiel. Czayko-
14wski wiadomy dobrze że W. Comptis Strji[?] podług Kontraktu y
15Jnnych Dokumentow Grunta do Dobr Wsi Jekiey[?] przez Dystyngwo-
16wanych Kommissarzow wydzielone używać ma y powinien a Jmć
17Obżał. gdy nie tylko naiedyne zaczepki niegodziwe kiedy wbrew Jch
18dzie prawu y słuszności Ludzi JW. Dziedzica w Łany nasyła y orać
19każe, ażeby uszczerbek w Jntracie przez swoie nieweyrzenie usprawiedli-
20wości tudzież niewiedzieć iakowoś maiący nienawiść uczynił y poka-
21zał iakoż factum że przez subordynowane rożne Osoby tudzież przez po-
22czyna o roku[?] motywa dokładni podaie a żas żadney sprawiedli-
23wości z Chłopow W. Comptis Pryncypałowi rekwiruiącemu prawie
24dzięcy Chłopow w grunta wdzierać się dopuszcza, iakoż w Roku te-
25raźnieyszym po pod samą wsią Jeką Chłopi z Niesterwarki z rozkazu
26W. Obżał. Niwy poorali y pozasiewali gdyż Wiel. ninieyszy Załący
27się postrzegłszy orzących Chłopow własne niwy do Wsi Jekiey[?] nale-
28żące z perswazyą wyiechał, żeby orać przestali a nieuważaiąc na per-
29swazyę a bardziey na Stan Szlachecki słowy nieprzystoynemi Życie dyf-
30famować a potym za piersi porwać z konia zwlec ważyli się potym do
31Miasta pobiegłszy wkrotce zas po tey Akcyi ciż Chłopi z rozkazu Wiel.
32Czaykowskiego Ekonoma Tulczyńskiego z Urodz. Kulikowskim Chorąż.
33Kozackim y z kilku-nastu Kozakami w rożne oręż przybranemi do Dobr
34Wsi Jekiey przybiegłszy zaraz na Dwor przypadszy hałasy tumulty
35rabownictwym sposobem podczas teraźnieyszych rozruchow czyniąc
36za ludźmi tak Dworskiemi iako też y Gromadzkiemi uganiać się po-
37częli potym ninieyszego Załącego się ze Dworu za łeb wziowszy targać
38pięściami w gębę w kark dułami[?] Słusami[?] nahaiami bić mordować nogą-
39mi kopać do karczmy przyprowadziwszy związać, a związanego na woz
40wrzucić do Drabiny wraz z Woytem przywiązać y tam ieszcze Urodz.
41Kulikowski za włosy związanego targać rwać pięścią w twarz kilkana-
42ście razy tyrańsko wyciąć do piersi pistolet przykładać odważał się
43potym przez całe mile y Miasto Tulczyn iako złoczyńce pod strażą
44przywiązanego do Drabiny aż do Zamku przywiesć gdzie W. Czayko-
k. 299 (skan 0302, strona prawa)
1Czaykowski Ekonom tameyszy kiymi bić odgrażał się, słowy nieprzystoy-
2nemi W. Kompta dysgustować począł, Chłopom wpale własne do Dobr Wsi
3Jekiey należące co zorali (: nic niemowił, a ninieyszemu Komptowi pobite
4mu ieszcze Chłopom bat płacić kazał Woyta y dworzy[?] całey Substancyi
5Wiel. Chorążego tak mocno zbitego w kłodę zabić y osiedły areszt wziąć
6kazał Dziesięć Czerwonych Złł. od Woyta pretendował y tak cały Ży-
7dzień w kłodzie morząc y trzymaiąc onego przez co tak w Łanach iako
8też y w Summie na Tysiąc Złł. Poll. albo y więcey przez Jnkarcerowanie
9poczyniło się y ledwie za porękę y Jnstancyą całey całey Gromady wy-
10puszczony został a tym ieszcze niekontentuiącsię Wiel. Obwinieni rożne
11przechwałki na życie y zabory czyni oco wszystko modernus Comp[aren]s
12swym y W. Comptis Pryncypała Jmieniem tak o poorane grunta ia-
13ko też o naiazd Dworu niemniey o Jnkarcerowanie bicie wiązanie y Jn-
14ne pretensye salva huius maacionis[?] melioratione si opus fuerit ma-
15nifestatur. Et verificationem praemissorum tenże Comp[aren]s prosił mnie Urzędu
16o przydanie Woźnego Gnlis Wwa Bracł. ktorego ia Urząd annuendo affe-
17ctationi przydałem Opatrznego Macieja Szczygielskiego, ktory w przytom-
18ności Urodz. Jchmć PP. Jozefa Rzemerowskiego[?] Antoniego Paczu-
19skiego widział y oglądał razy y since na Wiel. Adamie Czerwińskim
20Cześnikowiczu Dobrzyńskim twarz zsiniałą y wargi do zębow przybite, zsinia-
21łą rękę prawą przebitą y zsiniałą, Bok lewy zbity y zsiniały, plecy ca-
22łe zbite zpuchłe y zsiniałe krzyże przebite y cały zbity y zsiniały ktore
23to razy y since mienił być sobie przez Urodz. Kulikowskiego Cho-
24rążego Kozackiego Kozakow y Ludzi Tulczyńskich zadane, a tak on
25Woźny szlachtą sobie przytomną oświadczywszy się prawdziwey
26swoiey obdukcyi uczynił y zeznał Relacyą Wiel. zas Comp[aren]s pro-
27sił o przyięcie manifestacyi swoiey co y otrzymał Adam Czerwin-
28ski. Woźny Maciey Szczygielski.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „460” (poprawione z przekreślonego „42.”). Ostatni numer w drugiej serii przekreśleń (od aktu 423 do 477 pisarz numerował najpierw od nowa, potem poprawiano na numery ciągłe); następny akt ma już tylko numer „461” (z przekreśleniem „40”).
Odczyt: nazwa wsi „Jekiey[?] / Jeką” (rkp. „Jekiey”, „pod samą wsią Jeką”) – niepewna (wieś Jeki? Jaki? Joki?); „Niesterwarki” – wieś Niesterwarka (Nesterwarka) koło Tulczyna; tytuł w nagłówku „Cz. Z. D.[?]” (rkp. „Cz. Z. D.” lub „Cz. D.”) – zapewne cześnikowicz ziemi dobrzyńskiej; „Strji[?]” – rkp. „Strji” – zapewne ‘Stryj’ (Stanisław Czerwiński – stryj Adama); „oprycznikom[?]” (rkp. „oprycz-/rom”) – niepewne; „naiedyne” – tak w rkp.; „niewyrzenie usprawiedliwości”, „poczyna o roku[?] motywa dokładni podaie a żas”, „prawie dzięcy” – fragmenty zniekształcone, sens niejasny; „dułami[?] Słusami[?]” – niejasne (może ‘dułami’ – pałkami); „dworzy[?]” – niejasne; „Żydzień” – tak w rkp. (‘cały dzień’); „maacionis[?]” – skrót ‘manifestationis’.
Objaśnienia: „Cześnikowicz Dobrzyński” – syn cześnika dobrzyńskiego; „Chorąży Znaku Pancernego” – chorąży chorągwi pancernej; „Jurium Suorum Possessor” – posesor na mocy swoich praw; „Ekonom Tulczyński” – zarządca dóbr tulczyńskich (Potockich); „Chorąży Kozacki” – chorąży milicji kozackiej dworu; „Dystyngwowani Kommissarze” – zacni komisarze (rozgraniczający); „Łany” – pola; „subordynowane osoby” – nasłane osoby; „dyffamować” – znieważać; „rozruchy” – zamieszki (1768); „do Drabiny przywiązać” – przywiązać do drabiny wozu; „dysgustować” – lżyć; „w kłodę zabić” – zakuć w kłodę (dyby); „Jnkarcerowanie” – uwięzienie; „annuendo affectationi” – przychylając się do prośby; „Obdukcya” – oględziny obrażeń przez woźnego.
Streszczenie
20września 1768 r. Adam Czerwiński, cześnikowicz dobrzyński, imieniem swoim i Stanisława Czerwińskiego, chorążego chorągwi pancernej, posesora wsi Jeki[?], gdy tylko po okrutnym pobiciu i związaniu mógł przybyć do akt, manifestował przeciw Michałowi Czajkowskiemu, ekonomowi tulczyńskiemu, Kulikowskiemu, chorążemu kozackiemu, i kilku uzbrojonym kozakom. Ekonom, wiedząc, że grunty wsi Jeki[?] zostały wydzielone przez komisarzy, nasyłał chłopów na jej łany: chłopi z Niesterwarki z jego rozkazu zaorali i obsiali niwy pod samą wsią, a gdy Czerwiński wyjechał ich upomnieć, znieważyli go i ściągnęli z konia. Wkrótce chłopi wraz z Kulikowskim i kilkunastoma kozakami napadli na dwór, wywlekli Czerwińskiego za włosy, bili pięściami, pałkami i nahajami, kopali, związali go w karczmie, przywiązali do drabiny wozu razem z wójtem, Kulikowski targał go za włosy, bił po twarzy i przykładał pistolet do piersi, po czym przez milę i przez miasto Tulczyn, jak złoczyńcę, zawieźli go na zamek. Tam Czajkowski groził mu kijami, lżył go, kazał wójta zakuć w kłodę i żądał 10 czerwonych złotych; Czerwiński był więziony w kłodzie cały dzień i wypuszczony dopiero za poręczeniem całej gromady (szkody ponad 1000 zł). Woźny Maciej Szczygielski w obecności Józefa Rzemerowskiego[?] i Antoniego Paczuskiego obejrzał jego obrażenia: posiniaczoną twarz, rozbite wargi, przebitą prawą rękę, zbity bok, plecy i krzyże – które Czerwiński przypisał Kulikowskiemu, kozakom i ludziom tulczyńskim.
Akt nr 478
Relacja woźnego Antoniego Horochowskiego o doręczeniu w Oratowie pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, oraz sukcesorów zabitego Teodora Czajkowskiego i chłopa Stefana Wyżlika, przeciw Stanisławowi Wojnie Orańskiemu, podczaszemu czernihowskiemu, Antoniemu Słupnickiemu, komendantowi kozaków, i chłopom-zabójcom z Oratowa, Zarudzia i Honoratówki
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 września 1768, Winnica (doręczenie 19 września 1768; pozew dat. we Lwowie 26 sierpnia 1768)
3slai Worcell Judicis Terrestris Haliciensis tum relictae et Successorum olim Generosi Theodori Czayko-
4wski Crudeliter interempti atque relictae et Successorum olim Laboriosi Stefan Wyżlik
5de Bonis podwysokie[?] Jnstigatoris[?] Haereditarij[?] subditi etiam Crudeliter interempti
6nec non Nobilium Joannis Dołżański Adami Doliński ac aliorum Actorum Qui vos
7Citant seu potius ad paratam Causam et Actionem, paratum Decretum
8Tribunalitium Anni Millesimi Septingentesimi Sexagesimi Sexti ultimarum pa-
9ratas publicato, paratas Condemnationes paratumque totum ac Jntegrum pro-
10cessum idque in vim peragendae executionis adcitant ad videndum audiendum attentan-
11dumque Te Mag[nifi]cum Orański licitis poenis Convulsionis Decreti Tribunalitium et
12ad instantaneam Statutionem Laboriosorum Wasył Kowal de Bonis Zaru-
13dzie et Kuźma Apawuta homicidarum ad subeundas poenas Decreti ad ju-
14dicatas tum Generosum Słupnicki pro summendis de Eodem poenis ratione obstrusio-
15nis viae Publicae[?] qui prout Officiosis Arestis ita et praesenti Citatione penes
16te arestantur stringi ac ad Satisfactionem in toto Decreto Tribunalitio in Anno
17Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Sexto lato Te Mag[nifi]cum Orański Compelli
18nec non fugatione subditorum de Bonis Mag[nifi]ci Actoris Haeredis per tuos Mag[nifi]ce Oran-
19ski Cosacos Causatam Compensari injungi alteraque pro Causae praesentis exi-
20gentia per te contra vos decerni statui, et Sententiari, Sitis parituri, termi-
21num attentaturi et ad praemissa Judicialiter responsuri Datum Leopoli Feria
22Sexta post Festum S. Bartholomaei Apostoli Millesimo Septingentesimo Sexage-
23simo Octavo Anno de quo praesens Ejusdem Ministerialis Relatio Ministerialis Jgnarus Scribendi Si-
24gnum Crucis Posuit Antoni Horochowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „461” (poprawione z przekreślonego „40.”). Por. akty 418–420, 432 (S. Worcell) i 459 (dwór Oranowskiej – może z tej rodziny). Sprawa sięga dekretu trybunalskiego z 1766 r. (zabójstwo szlachcica Teodora Czajkowskiego i chłopa Stefana Wyżlika przez kozaków z Zarudzia).
Odczyt: łacina pozwu znacznie zniekształcona (#PARTIAL); nazwisko pozwanego w tekście „Woyna Orański”, w nagłówku „Oranowskiego” – Stanisław Wojna Orański (Oranowski[?]); „Drubachor[?] Mielniczukiem[?]” – rkp. „Drubachor Mielniczukiem” – niejasne (może dwie osoby: Drubachor i Mielniczuk); „Apawuta[?]” (w akcie 428 „Assawuta[?]” – może ta sama osoba?) – niepewne; „Oratowka[?]” – rkp. „Oratow Oratowka” – może powtórzenie; „podwysokie[?] Jnstigatoris[?] Haereditarij[?]” – rkp. „podwysokie Jnstoris Haredit.” – zapewne ‘de Bonis Podwysokie Actoris Haereditarii subditi’ (poddanego z dóbr Podwysokie, dziedzicznych powoda) – niepewne; „Dołżański”, „Doliński” – nazwiska współpowodów niepewne; „obstrusionis viae Publicae[?]” – rkp. „obs?ione / viae Publ. :/” – niepewne; „Septemtravos” (rkp.) – zniekształcone ‘contra vos’; „Feria Sexta post Festum S. Bartholomaei” – piątek po św. Bartłomieju (24 VIII) = 26 VIII 1768.
Objaśnienia: „Pocillator Czerniechoviae” – podczaszy czernihowski; „Cosacorum Comendans / Attamanus” – komendant / ataman kozaków (milicji dworskiej); „Laboriosi” – pracowici (chłopi); „Homicida Manualis” – zabójca ręczny (bezpośredni sprawca); „Communitates” – gromady wiejskie; „ad paratam Causam … paratum Decretum … paratas Condemnationes” – do sprawy gotowej, gotowego dekretu (z 1766 r.), gotowych wyroków zaocznych; „in vim peragendae executionis” – w celu przeprowadzenia egzekucji; „poenae Convulsionis Decreti” – kary za naruszenie (złamanie) dekretu; „Statutio” – stawienie (osób przed sądem); „Officiosi Aresti” – areszty urzędowe; „fugatio subditorum” – wypędzenie (przepędzenie) poddanych.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
20września 1768 r. woźny generalny Antoni Horochowski zeznał w grodzie winnickim, że 19 września 1768 r. zaniósł do wsi Oratów pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go tam. Pozew, dany we Lwowie 26 sierpnia 1768 r., wzywał Stanisława Wojnę Orańskiego, podczaszego czernihowskiego, Antoniego Słupnickiego, komendanta kozaków, chłopów Drubachora[?], Mielniczuka[?], Kuźmę Apawutę[?], Wasyla Kowala – atamana kozackiego z Zarudzia, oraz kozaków i gromady z Oratowa, Zarudzia i Honoratówki, z powództwa Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, wdów i sukcesorów okrutnie zabitego szlachcica Teodora Czajkowskiego i chłopa Stefana Wyżlika (poddanego Worcella) oraz innych – do sprawy gotowej i egzekucji dekretu trybunalskiego z 1766 r.: o kary dla Orańskiego za złamanie dekretu, o natychmiastowe stawienie zabójców Wasyla Kowala i Kuźmy Apawuty[?], o kary dla Słupnickiego, o zaspokojenie dekretu i wynagrodzenie za wypędzenie poddanych powoda przez kozaków Orańskiego. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 479
Relacja woźnego Antoniego Horochowskiego o doręczeniu w mieście Tetyjów przypozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego (do egzekucji) przeciw Franciszkowi i Ludwice z Denhoffów Ledóchowskim, starostom włodzimierskim, o zapłatę 4383 zł 6 gr z dekretu z 26 kwietnia 1768 (powództwo S. Worcella, sędziego ziemskiego halickiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 września 1768, Winnica (doręczenie 19 września 1768; pozew dat. we Lwowie 26 sierpnia 1768)
28ad Acta Castrensia Vinniciensia injungi in sublationem processus poenas de-
k. 300 (skan 0303, strona prawa)
1demandari ac id quod juris et justitiae e[st] peragi decerni et sententiari
2Citamini Sitis parituri Terminum attentaturi et ad praemissa Judicialiter
3responsuri Datum Leopoli Feria Sexta post Festum Sancti Bartholomaei Aposto-
4li Anno Domini Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Octavo, De quo
5praesens Ejusdem Ministerialis Relatio Woźny pisać nieumieiący Antoni Horochow-
6ski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „462” (poprawione z przekreślonego „41.”). Dalszy ciąg sprawy z aktu 419 (pozew z 23 VI 1768 doręczony w Jaszkowcu[?]); obecnie przypozew do egzekucji. Pozew powtarza formuły z aktu 419 (te same: suma 4383 zł 6 gr, dekret z wtorku po niedzieli Jubilate 1768, złożenie sumy w grodzie lwowskim z powodu niedostępności akt winnickich).
Odczyt: w tym przypozwie delatorami (powodami) nazwani są „Generosi Gregorius Hanowski[?] (Stanowski?), Adamus Doliński[?]” – zamiast S. Worcella (jak w nagłówku i w akcie 419); być może są to jego plenipotenci albo pisarz pomylił formułę z innym pozwem (por. akt 478, gdzie wymieniono „Adami Doliński” wśród powodów) – niepewne; „Tetiowa” – miasto Tetyjów; „quam rei judicatae” – zniekształcone ‘quoad rem judicatam’.
Objaśnienia: „loco peragendae Executionis adcitant” – przypozywają w celu przeprowadzenia egzekucji; „Feria Tertia post Dominicam Jubilate” – wtorek po niedzieli Jubilate (26 IV 1768); „una cum provisione ab Actu Juramenti” – wraz z zabezpieczeniem z aktu przysięgi; „obstante impossibili aditu ad Acta Castrensia Vinniciensia” – z powodu niemożności dostępu do akt grodzkich winnickich; „in sublationem processus poenas demandari” – nakazać kary za uchylanie się od procesu; „Feria Sexta post Festum S. Bartholomaei” – piątek po św. Bartłomieju (26 VIII 1768).
Streszczenie
20września 1768 r. woźny generalny Antoni Horochowski zeznał w grodzie winnickim, że 19 września 1768 r. zaniósł do miasta Tetyjów pozew (przypozew) Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go tam. Przypozew, dany we Lwowie 26 sierpnia 1768 r., wzywał Franciszka i Ludwikę z Denhoffów Ledóchowskich, starostów włodzimierskich, i innych – w celu egzekucji – do zapłaty 4383 zł 6 gr na mocy dekretu z 26 kwietnia 1768 r. i złożenia tej sumy do akt grodzkich lwowskich (wobec niedostępności akt winnickich), pod karami za uchylanie się od procesu; jako powodów wymieniono w pozwie Grzegorza Hanowskiego[?] i Adama Dolińskiego[?] (w nagłówku – Worcell, sędzia ziemski halicki, por. akt 419). Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 480
Relacja woźnego Antoniego Horochowskiego o doręczeniu w Kniażej Krynicy przypozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego (do egzekucji) z powództwa Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, Jana Dołżańskiego[?], Adama Dolińskiego[?] i in. oraz poddanych z Nowosiółek, przeciw Józefowi Krasickiemu, staroście wysockiemu[?], i kozakom klucza kniażokrynickiego o zabór koni, broni i rzeczy oraz wypędzenie poddanych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 września 1768, Winnica (doręczenie 19 września 1768; pozew dat. we Lwowie 19 sierpnia 1768)
Karty / skanyk. 300 (skan 0303, strona prawa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 300 (skan 0303, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dwudziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Mi-
19Judicis Terrestris Haliciensis nec non Generosorum Joannis Dołżański[?] Adami Doliński[?]
20Joannis Matkowski[?] Joannis Jasiński atque Laboriosorum olim Laboriosi Fedko Żerebiec[?]
21Hryćko Hanczarenko tum Laboriosorum Stefan Bombeżak[?] Derenciec[?] Wasył Kra-
22snopera[?] Tymko Cimpa[?] ac aliorum Actorum qui vos inhaerendo Legibus Regni
23insistendoque Decretis Tribunalitijs tum Condescensorialibus atque publicatae Conde-
24mnationi Citant seu potius loco peragendae executionis melioran-
25do Defectus anteriorum Terminorum pro subsecutam Condemnationem Anno praesenti in ju-
26dicijs Tribunalis Leopoliensis sub vobis Feria Quarta post Dominicam Assumptio-
27nis in Coelum gloriosissimae Virginis Mariae proxima obtenta adcitant
28ad videndum audiendum attentandumque idque pro sumendis poenis pro convulsione
29Decretorum Tribunalitiorum ac minorum Condescensionalium lectis requisitionibus rite
30ac legitime per Officia Castrensia Haliciensia in Anno Millesimo Septingentesimo
31Sexagesimo Septimo Jam vero Żydaczoviensia in Anno praesenti prolatis
32Arbitrarijs personalibus et Crumenalibus puniri Satisfactionem ejusdem Decretis et
33praesertim ultimario tam Tribunalitio quam Condescensionali in Anno praesenti Millesi-
34mo Septingentesimo Sexagesimo Octavo per officium Castrense Żydaczoviense
35Condescensionali lato solutione Marcarum et Summae Mag[nifi]co Actori quarum subelitatui[?]
36Ejusdem adjudicatarum pro interceptione Equorum Emptorum vestium vestimentorum Bom-
37bardarum totiusque apparatus Bellici ac aliarum rerum vi et violenter intercepta-
38rum Subsecutis juramentis solvi injungi una cum provisio-
39ne ab Actu juramenti demandari nec non pro Causata Aufugatione subdi-
40torum de Bonis Nowosiołki Mag[nifi]ci Actoris Haereditariorum Compensationem de-
41cerni in sublationem processus poenas extendi refusionem damnorum litis
42Expensarum injungi ac id quod juris et justitiae fuerit peragi decerni et sen-
43tentiari Citamini et adcitamini sitis parituri Terminum attentaturi et ad prae-
44missa Judicialiter responsuri Datum Leopoli Feria Sexta post Festum Assumptionis in
45Coelum gloriosissimae Virginis Mariae proxima Anno Domini Millesimo Septin-
46gentesimo Sexagesimo Octavo de quo praesens Ejusdem Ministerialis Relatio Antoni
47Horochowski Woźny ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „463” (po raz pierwszy od aktu 423 bez przekreślonego numeru). Por. akty 418–420, 432, 478–479 (S. Worcell) – seria pozwów i przypozwów Worcella doręczonych 19 IX 1768 przez woźnego A. Horochowskiego (Oratów, Tetyjów, Kniaża Krynica).
Odczyt: łacina zniekształcona (#PARTIAL); tytuł Krasickiego w nagłówku „Ł.[?] W.[?]” i w tekście „Co[mi]ti[?] Krasicki Capitaneo Vysocensi[?]” (rkp. „Co Krasicki Capitaneo Vysocenz”) – może hrabia, starosta wysocki – niepewne; nazwiska współpowodów: „Dołżański[?]”, „Doliński[?]”, „Matkowski[?]”, „Jasiński”, chłopi „Fedko Żerebiec[?]”, „Hryćko Hanczarenko”, „Stefan Bombeżak[?]”, „Derenciec[?]”, „Wasył Krasnopera[?]”, „Tymko Cimpa[?]” – odczyty niepewne; „subelitatui[?]” – niejasne (może ‘subditis’); „Feria Quarta post Dominicam Assumptionis … proxima” – środa po niedzieli po Wniebowzięciu (17 VIII 1768) – data kondemnaty; data pozwu: piątek po Wniebowzięciu (19 VIII 1768).
Objaśnienia: „Principalis” – mocodawca, pan (kozaków); „tractus Kniażo Krynicensis” – klucz kniażokrynicki; „Decreta Tribunalitia tum Condescensorialia” – dekrety trybunalskie i kondescensyjne (sądów na gruncie); „Condemnatio” – wyrok zaoczny; „melioranda Defectus anteriorum Terminorum” – dla naprawienia braków wcześniejszych pozwów; „poenae pro convulsione Decretorum” – kary za złamanie dekretów; „Officia Castrensia Haliciensia / Żydaczoviensia” – urzędy grodzkie halickie i żydaczowskie (gdzie odczytano rekwizycje); „poenae arbitrariae personales et crumenales” – kary dowolne osobiste i pieniężne; „Marcae” – grzywny; „interceptio Equorum … Bombardarum totiusque apparatus Bellici” – zabór koni, szat, strzelb i całego rynsztunku; „Aufugatio subditorum” – wypędzenie poddanych.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
20września 1768 r. woźny generalny Antoni Horochowski zeznał w grodzie winnickim, że 19 września 1768 r. zaniósł do dóbr Kniaża Krynica przypozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go tam. Przypozew, dany we Lwowie 19 sierpnia 1768 r., wzywał Józefa Krasickiego, starostę wysockiego[?], i kozaków klucza kniażokrynickiego – z powództwa Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, szlachty Jana Dołżańskiego[?], Adama Dolińskiego[?], Jana Matkowskiego[?], Jana Jasińskiego oraz poddanych (m.in. zmarłych Fedka Żerebca[?] i Hryćka Hanczarenki) – w celu egzekucji wyroku zaocznego z 17 sierpnia 1768 r.: o kary za złamanie dekretów trybunalskich i kondescensyjnych (z rekwizycjami odczytanymi w grodach halickim w 1767 r. i żydaczowskim w 1768 r.), o zapłatę zasądzonych grzywien i sum za zabrane siłą konie, szaty, strzelby i cały rynsztunek, o wynagrodzenie za wypędzenie poddanych z Nowosiółek, dziedzicznych dóbr Worcella, oraz zwrot szkód i kosztów. Woźny postawił krzyż.
Akt nr 481
Relacja od Ostrowskiego – sam nagłówek, tekstu nie wpisano (strona skreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
1[strona pusta, przekreślona wielkim znakiem „Z” – vacat]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt niewypełniony: na dole k. 300 tylko numer „464.” i nagłówek „Rel. od JW. Ostrowskiego”; tekstu nie wpisano, a niemal cała k. 300v jest pusta i przekreślona wielkim zakrętasem. Na dole k. 300v zaczyna się akt 482 (rkp. 465). Ostrowski – zapewne Bogdan (Deodat) Ostrowski, chorąży bracławski (por. akty 448, 468, 471).
Streszczenie
Pod numerem 464 (zapewne 20 września 1768 r.) pisarz zapisał nagłówek relacji od Ostrowskiego, lecz tekstu nie wpisał – następna strona została przekreślona.
Akt nr 482
Relacja woźnego Hryćka Hrycewicza o doręczeniu w Hubniku pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Andrzeja Aleksandra i Franciszki z Barcikowskich Wielogórskich, wojskiego bracławskiego, sędziego grodzkiego winnickiego, przeciw Janowi Pawłowi Borzykowi, cześnikowi wiłkomierskiemu, oraz Michałowi i Andrzejowi Świdzińskim, stolnikowiczom zwinogrodzkim, o uchylenie dekretu grodzkiego i sprawę odstąpienia dożywocia Petroneli z Jaroszyńskich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data20 września 1768, Winnica (doręczenie 17 września 1768; pozew dat. we Lwowie 25 sierpnia 1768)
18row, ktorzy przychylaiąc się we wszystkim do prawa pospolitego pood-
19stępieniu prawnym od dożywocia przez W. Petronellę z Jaroszyńskich
20Pierwszego Małżeństwa Feliciana Borzyka Cześn. Wiłk. powtornego
21W. Kazimierza Swidzinskiego Stol. Zwinog. na Substancyi tych że Zey-
22ztych z tego swiata Mał. mianego iako aktualnych tych że Dobr części
23Dziedzicow y Possessorow z Opieki WW. Matki wypuszczonych y praw-
24nych possessorow przychiliwszy się we wszystkim do prawa y słuszno-
25ści niemniey gotowych pozwow y Relacyi przez woźnych zeznanych
26tudzież do gotowych wpisow y z Całego zaczętego w tey sprawie postępu
27prawnego WW. do uchilenia Dekretu Grodz. Winnic. y pomimo niesta-
28nia z nie następionego dalszego processu iako obszerniey dawnieysze Ter-
29mina do Sądow naszych wydane w sobie obeymuią do uchilenia prze-
30ciwnych Prawu Dekretow wraz z zniszczeniem przez Win prawnych
31processu nieprawnie y niesprawiedliwie Otrzymanego iż WW. Akto-
32rowie oznieśnie bez win wszelkich onego pozywaią niemniey do przy-
33słuchania się Winom prawnym za podstępne w proces prowadzenie
34a z tąd do kosztow prawnych okazyi danie pozywaią czyli raczey
35przypozywaią. Sitis parituri Terminum attentaturi et ad praemissa
36Omnia haec et alia judicialiter responsuri Datum Leopoli in Crastino
37Festi S. Bartholomaei Apostoli Millesimo Septingentesimo Sexage-
38simo Octavo Anno de quo praesens Ejusdem Ministerialis Relatio Woźny nieumie-
39iący pisać krzyż S. kładnie. Hryćko Hrycewicz ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „465”. Por. akt 424 (A. Wielogórski, wojski bracławski, sędzia pograniczny bracławski) – tu „sędzia grodzki winnicki”.
Odczyt: nazwa wsi „Hubniku” – Hubnik (por. akt 436 i in.); „oznieśnie” – tak w rkp. (zapewne ‘oznajmiwszy’ / ‘o zniesienie’); fragment „pood-/stępieniu prawnym od dożywocia przez W. Petronellę … mianego” – sens: po prawnym odstąpieniu od dożywocia, które miała Petronela z Jaroszyńskich (primo voto Borzykowa, secundo Świdzińska) na majątku zmarłych mężów; „Zeyztych” – ‘zeszłych’ (zmarłych); „na tych miast” – ‘natychmiast’.
Objaśnienia: „W. B. S. G. W.” – wojski bracławski, sędzia grodzki winnicki; „Cześnik Wiłkomierski” – cześnik wiłkomierski (W. Ks. Litewskie); „Stolnikowicze Zwinogrodzcy” – synowie stolnika zwinogrodzkiego; „dożywocie” – dożywotnie użytkowanie (wdowie); „z Opieki WW. Matki wypuszczeni” – wypuszczeni spod opieki matki (usamodzielnieni); „uchylenie Dekretu Grodz. Winnic.” – zaskarżenie (uchylenie) dekretu grodu winnickiego; „z zniszczeniem przez Win prawnych processu” – z unieważnieniem procesu (prowadzonego) przez kary prawne; „Datum Leopoli in Crastino Festi S. Bartholomaei” – dan we Lwowie nazajutrz po św. Bartłomieju (25 VIII 1768).
Streszczenie
20września 1768 r. woźny generalny Hryćko Hrycewicz zeznał w grodzie winnickim, że 17 września 1768 r. przybył do wsi Hubnik w powiecie winnickim i położył we dworze na stole pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego. Pozew, dany we Lwowie 25 sierpnia 1768 r., wzywał Jana Pawła Borzyka, cześnika wiłkomierskiego, oraz braci Michała i Andrzeja Świdzińskich, stolnikowiczów zwinogrodzkich – obecnych dziedziców i posesorów części tych dóbr, wypuszczonych spod opieki matki – z powództwa Andrzeja Aleksandra i Franciszki z Barcikowskich Wielogórskich, wojskiego bracławskiego i sędziego grodzkiego winnickiego, w sprawie (po prawnym odstąpieniu od dożywocia przez Petronelę z Jaroszyńskich, primo voto Felicjanową Borzykową, secundo Kazimierzową Świdzińską) o uchylenie dekretu grodu winnickiego i innych dekretów otrzymanych niesprawiedliwie, o kary za podstępne prowadzenie procesu i o koszty. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 483
Zeznanie (approbata) Andrzeja Aleksandra Wielogórskiego, wojskiego bracławskiego i sędziego grodzkiego winnickiego, uznające relację pozwu przeciw Borzykowi i Świdzińskim na Trybunał Lwowski (o kasowanie procesu) za doręczoną za jego wiedzą i zgodą
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
5Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r W. JmP. Pan Andrzey Alexander Wielogorski Woyski Bracł.
6Sędzia Grodz. Winnic. zdrowy będąc na ciele y umyśle odstąpiwszy swoiey
7własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi Forum Powiatu y Wwa a pod
8teraznieyszy Akt dobrowolnego zeznania swego w cale się poddaiąc y
9w cale czyni wiadomo iawno czyni y ustnie zeznaie Jż JmP. zeznawaiący
10wydanego pozwu przez opatrznego Hryćka Hrycewicza po WW. Jana Paw-
11ła Dwoch Jmion Borzyka Cześn. Wiłk. Michała y Andrzeja Swidzinskich
12Stol. Zwinog. Braci między sobą rodzonych na Trybunał Kor. Lwow. do
k. 301v (skan 0305, strona lewa)
1Kassowania processu swym y Wiel. Małżonki swey wydaną Relacyą sa-
2ko za Jch wiadomością y zezwoleniem położony pozew y Relacya zeznana
3tak owe we wszystkich Punktach Klauzulach recognitionis sub ad praemissa[?]
4Accedentis[?]. A. A. Wielogorski W. B. S. G. W. m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „466”. Uzupełnienie aktu 482: powód potwierdza, że pozew przeciw Borzykowi i Świdzińskim (w sprawie kasacji procesu) doręczono za jego wiedzą i zgodą.
Odczyt: „sako” – tak w rkp. (‘jako’); końcowa formuła łacińska zniekształcona: „recognitionis sub ad praemissa[?] Accedentis[?]” (rkp. „recognitionis sub ad pred / mipa Accedentis”) – zapewne ‘in omnibus punctis clausulis recognitionis suae ad praemissa accedentis’ – niepewne.
Objaśnienia: „W. B. S. G. W.” – wojski bracławski, sędzia grodzki winnicki; „odstąpiwszy swoiey własney należney Ziemskiey Jurysdykcyi Forum” – zrzekając się właściwego sobie sądu ziemskiego (by zeznanie złożyć w grodzie); „Approbata Relacyi” – zatwierdzenie (uznanie) relacji woźnego; „ad Cassandum” – w celu kasowania (unieważnienia) procesu; „recognitio” – zeznanie (przyznanie) przed aktami.
Streszczenie
20września 1768 r. Andrzej Aleksander Wielogórski, wojski bracławski i sędzia grodzki winnicki, zdrowy na ciele i umyśle, zrzekając się właściwego sądu ziemskiego, zeznał dobrowolnie w grodzie winnickim, że pozew na Trybunał Koronny Lwowski przeciw Janowi Pawłowi Borzykowi, cześnikowi wiłkomierskiemu, i braciom Michałowi i Andrzejowi Świdzińskim, stolnikowiczom zwinogrodzkim, w sprawie kasowania procesu, oraz relacja woźnego Hryćka Hrycewicza (akt 482) zostały położone i zeznane za wiedzą i zgodą jego i jego żony, i uznaje je we wszystkich punktach.
Akt nr 484
Manifestacja Józefa Antoniego Filkiewicza (sukcesora Ciechowskich, podczaszych latyczowskich) przeciw Józefowi Kwiatkowskiemu, skarbnikowi czerwonogrodzkiemu (opiekunowi), Antoniemu i Katarzynie z Kwiatkowskich Majewskim, skarbnikom nurskim, i in. o złą opiekę, przywłaszczenie ruchomości i sum oraz zatrzymanie prowizji od kapitału 6758 zł u karmelitów bosych kamienieckich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
19nych Jędrzeja y Brygidy z Ciechowskich skarży, żali, manifestuie, y
20protestuie się w ten niżey opisany sposob y oto. Jż Jchmć Obżałowani
21nieuważaiąc na prawo pospolite ani też na pokrewieństwo ale iedynie
22goniąc na uszczerbek Substancyi y na zniszczenie ninieyszego Manife-
23stanta, ktorego maiąc w swoiey opiece żadney Edukacyi ile w młodym
24wieku niepokazali lecz do prostych robot zażywali Summy Zastawne
25rzeczy ruchome y nieruchome iako swiadczą Regestra y process iuż w
26tey sprawie zaczęty na swoy pożytek obrocili y do tych czas u siebie
27trzymaią prowizyi żadney płacić niechcą ani też kapitału oddać
28a co większa W. Kwiatkowski Skarbn. Czerwonogrodz. summę w depo-
29zycie będącą u WW. OO. Karmelitow Bosych Kamienieckich Sześć Tysię-
30cy Siedmset Pięćdziesiąt Osm Złł. mimo wiadomości ninieyszego
31załącego się wziąwszy JOXciu JmP. Czartoryiskiemu Wwodzie Ru-
32skiemu totaliter pożyczył iako opiewaią skrypta Corocznie prowizyą
33odbiera y na swoy pożytek obraca a ninieyszy Comp[aren]s gdy się o swo-
34ie własność upomina nietylko by miał co zyskać od Jchmć obwinio-
35nych z prowizyi ale ieszcze przegrożki rożne przechwałki czyniąc bi-
36ciem y zabiciem oświadczaią się iako swiadczą listy W. Kwiatkowskiego pi-
37sane a zas Wiel. Maiewski Skarbnik Nurski zabrawszy rzeczy roz-
38spadaiące na ninieyszego Manifestanta w srebrze, w cynach, miedzi,
39Bydłach, Stadach, iako swiadczą Regestra na Tysięcy kilkadziesiąt
40oraz y Papiery na rożne Summy z ktorych ledwie gdzie niektore
41do rąk Załącego się w roku teraznieyszym dostały się a Jnne tasy-
42kutami[?] przy nich zostaią, ktorych na rożne rekwizycye oddać niechcą
43owszem podwiodłszy modernum Manifestantem niby do ugody
44obiecuiąc wszystkie rzeczy poddawać kwit napisawszy do podpisu
k. 302 (skan 0305, strona prawa)
1tegoż kwitu przymusili a potym per oblatam do Grodu Latyczewskie-
2go podali w czym widząc się być ukrzywdzonym modernus Manifestans
3przed Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. iako y Halickiemi mani-
4festował się przeto ninieyszy Comp[aren]s tak p[rze]c[iw]ko W. Kwiatkowskiemu
5Opiekunowi iako też y WJmP. Panu Maiewskiemu Manifestował y Prote-
6stował się prosząc o przyięcie tey kopii co y otrzymał zostawiwszy
7sobie salvę powtornie stosować się ieżeli tego będzie potrzeba. J. Fil-
8kiewicz m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „467” (poprawione z przekreślonego „49.” – kolejna, trzecia seria błędnej numeracji). Por. akt 452 (Grocholscy) i 440–441 (Czerniawscy).
Odczyt: „Stockiey[?]”, „Cerney[?]”, „Patuskich[?]”, „Domicela[?]”, „Jwaszkowskiey[?]” – nazwiska i imiona niepewne; „Podczaszego Bracł.[?]” (Jan Ciechowski) – rkp. „Podczaszego Bracł.” albo ‘Latycz.’ – niepewne (wcześniej w tekście Jan Domicel[?] Ciechowski jest podczaszym latyczowskim); dopisek na lewym marginesie „żelazach” – uzupełnienie wyliczenia (‘w żelazach’) wstawione przy wierszu ze srebrem, cyną i miedzią; „tasy-/kutami[?]” – wyraz niejasny (może ‘tak (iż) kutami’ – ‘pod kluczem’?); „podwiodłszy” – zwiódłszy, podstępem nakłoniwszy.
Objaśnienia: „Prawnuk, wnuk, syn, siestrzeniec” – manifestant wywodzi swe prawa jako spadkobierca Filkiewiczów i Ciechowskich; „Stolnikowie Latyczewscy” – stolnikowie latyczowscy; „Skarbnik Czerwonogrodzki” – skarbnik czerwonogrodzki; „Skarbnicy Nurscy” – skarbnikowie nurscy; „Rozwodka” – rozwiedziona; „Opiekun” – opiekun prawny (małoletniego); „Summy Zastawne” – sumy zastawne (zapisane na dobrach); „depozyt u OO. Karmelitów Bosych Kamienieckich” – suma złożona w depozyt u karmelitów bosych w Kamieńcu Podolskim; „Czartoryski, Wojewoda Ruski” – August Aleksander Czartoryski, wojewoda ruski (tu bez imienia); „totaliter” – w całości; „Skrypta” – zobowiązania dłużne; „per oblatam do Grodu Latyczewskiego podali” – wpisali (kwit) przez oblatę do akt grodu latyczowskiego; „salva” – zastrzeżenie.
Streszczenie
24września 1768 r. Józef Antoni Filkiewicz – prawnuk Stefana i Anny Filkiewiczów, wnuk Wawrzyńca i Zofii Filkiewiczów, syn Józefa i Konstancji z Ciechowskich Filkiewiczów (stolników latyczowskich), wnuk Gabriela i Jadwigi Ciechowskich (podczaszych latyczowskich) i siostrzeniec Jana Ciechowskiego, podczaszego latyczowskiego – gdy tylko mógł przybyć do akt, manifestował przeciw Józefowi Kwiatkowskiemu, skarbnikowi czerwonogrodzkiemu (swemu opiekunowi i opiekunowi Jędrzeja i Brygidy z Ciechowskich), Antoniemu i Katarzynie z Kwiatkowskich Majewskim, skarbnikom nurskim, Agnieszce z Kwiatkowskich Rakowskiej i sukcesorom Jana Ciechowskiego. Opiekunowie nie dali mu żadnego wykształcenia, używali go do prostych prac, przywłaszczyli sumy zastawne i ruchomości, nie płacą prowizji ani nie oddają kapitału; Kwiatkowski wziął bez jego wiedzy złożoną u karmelitów bosych w Kamieńcu sumę 6758 zł i w całości pożyczył ją księciu Czartoryskiemu, wojewodzie ruskiemu, pobierając co roku prowizję dla siebie, a na upomnienia odpowiada groźbami pobicia i zabicia (listy). Majewski zabrał przypadające manifestantowi srebra, cynę, miedź, żelazo, bydło i stada (wartości kilkudziesięciu tysięcy zł) oraz papiery na różne sumy, a podstępem zmusił go do podpisania kwitu, który oblatował w grodzie latyczowskim. Filkiewicz protestuje przeciw opiekunowi i Majewskiemu.
Akt nr 485
Manifestacja Józefa Jzbickiego imieniem Anieli z Haluzińskich Wołkowińskiej, dziedziczki części Haluzińców (pow. latyczowski), żony Jana Harasymenki Wołkowińskiego (w konfederacji), przeciw Samuelowi Czerwanowi Haluzińskiemu, Leonowi Marczyńskiemu, Dominikowi Typowiczowi, Janowi Bazylemu Łuczańskiemu, subdelegatowi grodzkiemu latyczowskiemu, oraz suscepantom Czajkowskiemu i Kazimierzowi Krasowskiemu o nieprawną kondescensję (inkwizycję) mimo nieobecności męża
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data24 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 302 (skan 0305, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 302 (skan 0305, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dwudziestego Czwartego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Ja-
4nem Jedleckim Jnstygatorem y Namiestnikiem Burgrabstwa Grodu
5Winnic. Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urz. JmP. Pan Jozef Jzbicki nne ac ex speciali
6Commisso Urz. JeyMć Pani Angeli z Haluzinskich Wołkowinskiey
7Części pewney Dobr Wsi Haluzińce w Wwie Podol. a powiecie Latycz.
8leżących dziedziczki Urz. Jana Harasymenka Wołkowinskiego w Woy-
17żey wyrażonym Latino idiomate przez samą JmP. Panią Wołkowin-
18ską podawaney a zinde do większego expensu przyprowadzenia mani-
19festował się oto. Jż Strony wyżey wyrażone po upadłym Terminie
20w Prorogacyi wyrażonym Urząd Subdeleg. dla expedyowania Konde-
21scensyi Dekretem p[rae]missorum Officij Castrensis Latycz. nakazaney sprowadzili y
22tak sprowadzony Urząd Subdelegacyiny żadney niekaceptuiąc racyi
23y defensy słuszney y prawney jurysdykcyą swoią ufundowawszy
24Urz. Wołkowińską Manifestanta Pryncypałkę adherente niewchodzącą do pisania Komparycyi przymusił gdzie Urz.
25Pryncypałka w niebytności męża swego iako w Konfederacyi zostaiącego po
26założoney mocy y zapisaney Komparycyi w tym że Sądzie Konde-
27scens. Suspensy lub Limity do czasu powrotu męża swego Jmieniem
28męża swego iako w Konfederacyi Aktu będącego Kondescensyi atten-
29tare non valente domagała się wnosiła y upraszała a nieotrzy-
30mawszy mocą co do zupełnego Sądu założyła, Urząd iednak ucie-
31miężliwy Subdeleg. mocy niedopuścił, y przy zakładaney mocy Prote-
32stacyi: o coby moc zakładana była: Konnotować niechciał, tylko na-
33kazawszy parti adhaerenti podać Jnterrogatoria Jnkwizycyi z poda-
34nych Partis adhaerentis bez attentowania od Pryncypałki expedyował na
35ostatek gdy Pryncypałka Manifestanta attentować Jnkwizycyi y wyprowadzać
36oney iako niewiadoma sprawy odmawiała Sąd pomieniony Konde-
37scens. męża w aktualney Konfederacyi będącego na affektacyą Partis ad-
38haerentis publikować rozkazał y tak processem Stronę niesłusznie ob-
39ciążył y obciążyli Rne cujus gravaminis ac de nullitate Ejusdem Processus
40ac injuriae nne ut supra iterato atque iterato manifestatur. J. Jzbicki m. pp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „468” (poprawione z przekreślonego „50.”). Tekst pisany pośpiesznie, z poprawkami (w wierszu „adherente niewchodzącą do pisania Komparycyi przymusił” fragment wstawiony nad wierszem przez pisarza).
Objaśnienia: „Woysko Konfederackie” – wojsko konfederacji barskiej; „Pars adhaerens” – strona przeciwna (w sprawie); „Subdelegat grodzki” – zastępca sędziego grodzkiego; „Kondescensya” – zjazd sądu na grunt (dla przesłuchania świadków, oględzin); „Prorogacya” – odroczenie terminu; „Susceptant” – urzędnik przyjmujący wpisy; „Latino idiomate” – w języku łacińskim; „Komparycya” – stawiennictwo (wpis o stawieniu się strony); „Suspensa lub Limita” – zawieszenie lub odroczenie; „moc” – formalny protest (zastrzeżenie procesowe); „attentare non valente” – nie mogąc stawać (w sprawie); „Interrogatoria Jnkwizycyi” – pytania do przesłuchania świadków; „publikować (męża)” – ogłosić (zaocznie) przeciw mężowi; „ratione cujus gravaminis ac de nullitate Ejusdem Processus ac injuriae” – z powodu tego obciążenia oraz o nieważność tego procesu i krzywdę.
Streszczenie
24września 1768 r. Józef Jzbicki, imieniem Anieli z Haluzińskich Wołkowińskiej, dziedziczki części wsi Haluzińce w powiecie latyczowskim województwa podolskiego, żony Jana Harasymenki Wołkowińskiego, przebywającego w wojsku konfederackim, manifestował przeciw Samuelowi Czerwanowi Haluzińskiemu, Leonowi Marczyńskiemu i Dominikowi Typowiczowi[?] (stronie przeciwnej), Janowi Bazylemu Łuczańskiemu, subdelegatowi grodzkiemu latyczowskiemu (uciemiężliwemu sędziemu kondescensji), oraz suscepantom Czajkowskiemu i Kazimierzowi Krasowskiemu (za nieprzyjęcie łacińskiej manifestacji Wołkowińskiej). Strona przeciwna po upływie terminu sprowadziła subdelegata do przeprowadzenia kondescensji nakazanej dekretem grodu latyczowskiego; subdelegat, nie przyjmując żadnych racji, zmusił Wołkowińską do zapisania stawiennictwa, a gdy prosiła o zawieszenie sprawy do powrotu męża przebywającego w konfederacji i założyła formalny protest, nie dopuścił go ani nie kazał zapisać; przeprowadził inkwizycję na podstawie pytań strony przeciwnej, a gdy Wołkowińska odmówiła udziału, kazał ogłosić wyrok zaoczny przeciw jej mężowi. Plenipotent protestuje o nieważność tego procesu i krzywdę.
Akt nr 486
Manifestacja Pawła Ławalskiego[?] imieniem Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego, przeciw Stanisławowi Rakowskiemu, miecznikowi podolskiemu, posesorowi Mołczan (graniczących z Pasynkami, klucz szarogrodzki), o zajmowanie bydła i wypasanie zbóż
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 302v (skan 0306, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 302v (skan 0306, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Janem
4Jedleckim Jnstygatorem y Namiestnikiem Burgrabstwa Grodu Winnic.
5Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urz. JmP. Pan Paweł Ławalski[?] nne et ex speciali Commis-
6so W. JmP. Pana Andrzeja Godziemby Wardeńskiego Stol. Latycz. przy-
7chilaiąc się do Manifestu przed Aktami Grodz. Latycz. Anno praesenti p[rze]c[iw]ko
Akt w rękopisie „469” (poprawione z przekreślonego „51.”). Por. akt 429 (Andrzej Podziemba[?] „Wardenski[?]” – zapewne ten sam Andrzej Godziemba Wardeński) i akt 443 (Pierzchowiecki – starostwo).
Objaśnienia: „nne et ex speciali Commisso” – imieniem i ze szczególnego zlecenia; „Stolnik Latyczowski” – stolnik latyczowski; „Miecznik Podolski” – miecznik podolski; „in vicinitate” – w sąsiedztwie; „Jurium Suorum Possessor” – posesor na mocy swoich praw; „zboża iare” – zboża jare; „bydło nierogate” – konie, świnie; „wizya authentica testabitur” – autentyczna wizja (oględziny) poświadczy; „praecavendo Integritati” – zabezpieczając całość (praw); „iterata vice” – po raz wtóry; „salva manente melioratione” – z zastrzeżeniem prawa uzupełnienia.
Streszczenie
26września 1768 r. Paweł Ławalski[?], z polecenia Andrzeja Godziemby Wardeńskiego, stolnika latyczowskiego, przyłączając się do manifestu wniesionego wcześniej w tym roku w grodzie latyczowskim, manifestował przeciw Stanisławowi Rakowskiemu, miecznikowi podolskiemu, posesorowi Mołczan, sąsiadujących z Pasynkami (klucz szarogrodzki, woj. podolskie). Rakowski, nie poprzestając na wcześniejszych gwałtach, bez żadnej przyczyny kazał zająć do Mołczan stado koni pasące się na gruncie pasynieckim, a zboża jare – owies, grykę i proso – pozwolił niemal doszczętnie wypaść i stratować swoim bydłem, co poświadczy wizja i inkwizycja; Wardeński ustawicznie doznaje przykrości od Mołczan.
Akt nr 487
Relacja woźnego Józefa Dubowskiego o doręczeniu w Ilińcach pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Julianny z Rościszewskich Strutyńskiej, starościny horodelskiej, przeciw ks. Barbarze z Duninów Sanguszkowej, marszałkowej wielkiej litewskiej, i jej synom Hieronimowi (staroście czerkaskiemu) i Januszowi, książętom na Lubartowie, o zwrot gruntów klucza żorniszczańskiego przywłaszczonych do klucza ilinieckiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 września 1768, Winnica (doręczenie 26 września 1768; pozew dat. we Lwowie 5 września 1768)
1przychilaiąc się do Prawa Pospolit. z mocy nowo wynalezionych do
2poparcia tey sprawy Dokumentow y manifestow przez siebie uczy-
3nionych iako też oto wydanych do Trybunału Pozwow, kasuiąc qua-
4vis praejudiciosi subsecutos Actus pozywa y przypozywa WW. o przy-
5wrocenie gruntow od Dobr Klucza Żorniskiego Aktorki Dziedzicz-
6nych przez WW. pozwanych do Dobr Klucza Jlinieckiego swoich Dzie-
7dzicznych przywłaszczonych, tudzież o uczynienie Kalkulacyi z tych że
8niesłusznie trzymanych Gruntow, y nadgrodzenie szkod Prawnych
9referuiąc się do Oryginalnych przez siebie Aktorkę do Sądu Trybu-
10nału Lwowskiego wydanych Terminow y uczynionych oto wpi-
11sow WW. pozywa y przypozywa Sitis parituri et judicialiter respon-
12suri Dat. w Lwowie Die Quinta Mensis Septembris Tysiąc Siedm-
13set Szesdziesiąt Osmego Roku o czym ninieysze Woźnego zezna-
14nie Woźny pisać nieumieiący Znak Krzyża Swiętego kładnie.
15Jozef Dubowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „470” (poprawione z przekreślonego „52.”). Por. akt 451 (spór Chołoniewskich z Sanguszkami o granice Ometyniec z Krasnenkiem i kluczem ilinieckim).
Odczyt: nazwisko rodowe Strutyńskiej „z Rościszewskich” i nazwa klucza „Żorniski” – potwierdzone w akcie 490 (pierwotnie odczytane „Kosiszewskich[?]”, „Żorniszczański[?]”); „Jozefowi Wielkiemu W. Xięstwa Lit. Marszałkowi” – w rkp. wymieniony jakby Józef, marszałek wielki litewski (zmarły już mąż Barbary? – zapewne zniekształcenie formuły ‘Matce, Józefa … Marszałka Wdowie’); „Lubartowickim” – książętom na Lubartowie.
Objaśnienia: „Starościna Horodelska” – żona starosty horodelskiego; „Marszałkowa Wielka W. Xięstwa Litewskiego” – wdowa po marszałku wielkim litewskim (Pawle Karolu Sanguszce); „Xiążęta Lubartowiccy” – książęta Sanguszkowie na Lubartowie; „z mocy nowo wynalezionych … Dokumentow” – na podstawie nowo odnalezionych dokumentów; „kasuiąc quavis praejudiciosi subsecutos Actus” – unieważniając jakiekolwiek szkodliwe akty, które nastąpiły; „Kalkulacya” – rozliczenie (dochodów); „Sitis parituri et judicialiter responsuri” – macie być posłuszni i odpowiadać sądownie.
Streszczenie
26września 1768 r. woźny generalny Józef Dubowski zeznał w grodzie winnickim, że tego dnia zaniósł do miasta Ilińce oryginalny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go we dworze na stole. Pozew, wydany we Lwowie 5 września 1768 r., wzywał księżnę Barbarę z Duninów Sanguszkową, marszałkową wielką litewską, oraz jej synów, książąt na Lubartowie – Hieronima, starostę czerkaskiego, i Janusza – z powództwa Julianny z Rościszewskich Strutyńskiej, starościny horodelskiej, która na podstawie nowo odnalezionych dokumentów i swoich manifestów domagała się zwrotu gruntów jej dziedzicznego klucza żorniskiego, przywłaszczonych przez pozwanych do klucza ilinieckiego, rozliczenia z ich użytkowania i wynagrodzenia szkód. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 488
Manifestacja Mikołaja Słabuszewskiego, imieniem swoim i żony Marianny z Kruszelnickich (prawnuczki Katarzyny z Cebijów[?] Tyszkiewiczówny Bratkowskiej), przeciw Andrzejowi i Aleksandrowi Bratkowskim, dziedzicom i posesorom części Michałówki, o niedopuszczenie do udziału w spadku, zabór klejnotów, sum i dokumentów oraz zakaz budowy
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „471” (poprawione z przekreślonego „53.”).
Odczyt: imię babki manifestantki „Felicyanny[?]” (rkp. „Feliczan/ny” na przełomie wiersza) – niepewne; „Cebijowny[?] / Cebija[?] / z Cebijow[?]” (rkp. „Cebijowny”, „Cebija”, „z Cebijow”) – przydomek lub nazwisko rodowe (Tyszkiewicz-Cebij?) – niepewne; „Kozłowny” – rkp. „Kozłowny”; „łzyli[?]” – zapewne ‘łżyli’ (lżyli); „ai” – zapewne ‘a i’; „Szłabuszewski” – tak w podpisie (w tekście „Słabuszewski”).
Objaśnienia: „prawnuka / praprawnuka” – linia dziedziczenia: Marianna z Kruszelnickich jest córką Ewy z Baczyńskich (?) Kruszelnickiej, wnuczką Felicjanny[?] z Bratkowskich Baczyńskiej, prawnuczką Katarzyny z Tyszkiewiczów Bratkowskiej i praprawnuczką Marianny z Kozłowskich i Wasyla Tyszkiewicza, dziedziców części Michałówki; „współsukcesorowie” – współspadkobiercy; „prawem natury” – prawem dziedziczenia naturalnego; „Kleynoty” – klejnoty; „Jntercyzy” – umowy przedślubne (intercyzy); „assekuracye” – zabezpieczenia (zapisy); „podgarnąć pod siebie” – zagarnąć; „bona fide” – w dobrej wierze; „Dworzysko” – plac dworski; „Suo et cujus supra nomine” – swoim i jak wyżej imieniem; „Ignarus Scribendi Crucem posuit” – nieumiejący pisać postawił krzyż.
Streszczenie
26września 1768 r. Mikołaj Słabuszewski, imieniem swoim i żony Marianny z Kruszelnickich – praprawnuczki Marianny z Kozłowskich i Wasyla Cebija[?] Tyszkiewicza, dziedziców części Michałówki w powiecie bracławskim, przez Katarzynę z Tyszkiewiczów Bratkowską (prababkę), Felicjannę[?] z Bratkowskich Baczyńską (babkę) i Ewę Kruszelnicką (matkę) – manifestował przeciw Andrzejowi i Aleksandrowi Bratkowskim, ojcu i synowi, współsukcesorom części Michałówki. Choć Marianna z prawa natury powinna dziedziczyć wraz z nimi wszystkie dobra, ruchomości i sumy po prababce, Bratkowscy (ich dziadek, ojciec i oni sami) zagarnęli część Michałówki, bydło, klejnoty, rzeczy, sumy oraz papiery – dokumenty dóbr, testamenty, intercyzy i zapisy – i nie dopuszczają jej do udziału. Wydając ją za mąż, obiecali w dobrej wierze wydzielić jej część, ale gdy Słabuszewski po kilkunastu latach służby w wojsku koronnym przeniósł się do Michałówki, nie chcieli wydać ani poddanych, ani dworzyska, wyznaczyli tylko plac pod budowę; gdy zaś manifestanci zwieźli drewno, gwałtem je porąbali, zabronili budowy, potrącali i lżyli oboje małżonków. Słabuszewski, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 489
Relacja woźnego Wawrzyńca Medyńskiego[?] o areszcie w miasteczku Bosówka (dobra Rzewuskiego, chorążego koronnego) buntowników z Hłuchowatej[?] (klucz bosowiecki), z rekwizycji Komorowskiego, pułkownika wojsk JKMci, pana Czeszówki[?] i Chałajdowej[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 września 1768, Winnica (areszt 10 września 1768)
Karty / skanyk. 303v (skan 0307, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 303v (skan 0307, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Dwudziestego Szostego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną Janem
4Jedleckim Jnstygatorem y Namiestnikiem Burgrabstwa Grodu Winnic.
5Stanowszy Oczewisto Woźny Gnlis Wwa Bracł. y Jnnych szlachetny
6Wawrzyniec Medyński[?] in vim suae verae ac fidelis Rel. palam publi-
7ce recognovit Jż on Roku teraznieyszego Tysiąc Siedmset Szesdzie-
8siąt Osmego Miesiąca Septembris Dziesiątego Dnia na affektacyą
18na ze Wsi Hłuchowatey[?] do Klucza Bosowieckiego należącey Stefana
19Panasiuka y Jnnych wspoł Buntownikow po Jmionach y przezwi-
20skach onymże wiadomym w Grzywnach prawnych każdego Oso-
21bna z Żonami Dziećmi y całą ich Chudobą Aresztował y praw-
22nie przyporęczył, ktory to Areszt Woyt y Gromady Jmieniem Pa-
23now swoich benevole do rosprawy prawney dotrzymać deklaro-
24wali y Submittowali się w czym Woźny szlachtą sobie przytomną
25oświadczywszy się z tamtąd powrocił y przed Urzędem swego Aresz-
26tu uczynił y zeznał Rel. Min[isteria]lis Jgnarus Scribendi Crucem San-
27ctam posuit. Wawrzyniec Medyński[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „472” (poprawione z przekreślonego „54.”).
Odczyt: nazwisko woźnego „Medyński[?]” (rkp. „Medynski”) – niepewne; skrót tytułu Komorowskiego w nagłówku „P. W. K.” – pułkownik wojsk koronnych; nazwy wsi Komorowskiego „Czastowey[?] Chałaydowey[?]” – niepewne; „Sznickiego[?]” (rkp. „Sznickiego/Sitnickiego”) – nazwisko niepewne; „Bosuwce / Bosowieckiego” – Bosówka; tytuł Rzewuskiego „Chorąż. Koron. W. X. Lit.[?]” – w rkp. „Chorąż Koron W. X. Litt.” – sprzeczne (chorąży koronny czy chorąży W. Ks. Lit.?) – por. akt 440 („Rzewuski, chorąży litewski”); „Stołuszczyka[?]” – niepewne; „Wasyla Łatana / na” – zapewne ‘Wasyla Łatanę’ lub przeniesienie; „Hłuchowatey[?]” (rkp. „Hłochowatey”) – niepewne.
Objaśnienia: „Woźny szlachetny” – woźny stanu szlacheckiego; „in vim suae verae ac fidelis Relationis palam publice recognovit” – w moc swej prawdziwej i wiernej relacji jawnie, publicznie zeznał; „arędowny Pan” – dzierżawca (arendarz) dóbr; „majoris evidentiorisque testimonii … sibi adhibitos” – przybranych dla większego świadectwa; „Buntownicy” – uczestnicy buntu chłopskiego (koliszczyzny); „w Grzywnach prawnych każdego osobna … Aresztował y prawnie przyporęczył” – zaaresztował każdego z osobna pod karą grzywien prawnych i oddał pod poręczenie; „Chudoba” – dobytek.
Streszczenie
26września 1768 r. woźny generalny Wawrzyniec Medyński[?] zeznał w grodzie winnickim, że 10 września 1768 r., na wezwanie Komorowskiego, pułkownika wojsk koronnych, arendownego pana wsi Czastowa[?] i Chałajdowa[?], w towarzystwie szlachty Antoniego Piotrowskiego i Konstantego Sznickiego[?] przybył do miasteczka Bosówka (dobra Rzewuskiego, chorążego) i tam u wójta i całej gromady zaaresztował – każdego z osobna, z żonami, dziećmi i dobytkiem – buntowników ze wsi Hłuchowata[?] (klucz bosowiecki): Prokopa Kolesniczyka, Ihnata Stołuszczyka[?], Wasyla Łatanę, Stefana Panasiuka i innych. Wójt i gromady przyjęli areszt i zobowiązali się stawić ich do rozprawy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 490
Relacja woźnego Józefa Dubowskiego o doręczeniu w Lipowcu pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Julianny z Rościszewskich Strutyńskiej, starościny horodelskiej, przeciw ks. Marcinowi Lubomirskiemu, dziedzicowi klucza lipowieckiego, i ks. Antoniemu Jabłonowskiemu, wojewodzie poznańskiemu, posesorowi, o zwrot gruntów klucza żorniskiego przywłaszczonych do klucza lipowieckiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data26 września 1768, Winnica (pozew dat. we Lwowie 5 września 1768)
19wnych referuiąc się do Oryginalnych przez Aktorkę do Sądu
20Trybunału Lwow. wydanych Terminow y uczynionych oto
21wpisow, WW. przypozywa, Sitis parituri et judicialiter ad prae-
22missa responsuri Dat. w Lwowie Dnia Piątego Miesiąca Septembris
23Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego Roku w czym ninie-
24ysze Woźnego zeznanie woźny nieumieiący pisać, kładzie znak
25Krzyża Swiętego. Jozef Dubowski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „473” (poprawione z przekreślonego „55.”). Por. akt 487 (ta sama powódka i ten sam woźny – pozew przeciw Sanguszkom o grunty klucza żorniskiego włączone do klucza ilinieckiego); tu nazwisko rodowe zapisane wyraźnie „z Rościszewskich”, a klucz – „Żorniski” (akt 487 poprawiony).
Odczyt: „Dziedzicem koronnem[?]” – rkp. „Dziedzicem koronnem” – sens niejasny (może ‘Chorążym Koronnym’ – Stanisław Lubomirski? albo stryj pozwanego, ówczesny opiekun dóbr); „Antoniemu z Pruszcza Jabłonowskiemu” – Antoni Barnaba Jabłonowski, wojewoda poznański (z Prus – herb Prus III).
Objaśnienia: „Pozew Głowny … na membranie Autentyczny” – oryginalny pozew główny na pergaminie; „Delatorka” – powódka; „sprawa z Regestru y wpisu Wwa Bracł.” – sprawa z rejestru województwa bracławskiego; „Stryj … Opiekun” – stryj pozwanego, ówczesny opiekun jego dóbr (przeciw któremu wcześniej wydano pozwy i uzyskano dekrety); „przypozywać” – pozywać dodatkowo (w toczącej się sprawie); „Kalkulacya” – rozliczenie (dochodów z gruntów).
Streszczenie
26września 1768 r. woźny generalny Józef Dubowski zeznał w grodzie winnickim, że zaniósł do miasta Lipowiec oryginalny pergaminowy pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go w izbie na stole. Pozew, dany we Lwowie 5 września 1768 r., wzywał księcia Marcina Lubomirskiego, dziedzica klucza lipowieckiego, i księcia Antoniego z Pruszcza Jabłonowskiego, wojewodę poznańskiego, posesora tych dóbr – z powództwa Julianny z Rościszewskich Strutyńskiej, starościny horodelskiej, która na podstawie dokumentów granicznych swojego dziedzicznego klucza żorniskiego oraz dawnych pozwów i dekretów uzyskanych w sprawie przeciw stryjowi pozwanego (ówczesnemu opiekunowi dóbr) żądała zwrotu gruntów klucza żorniskiego przywłaszczonych do klucza lipowieckiego, rozliczenia z ich użytkowania i wynagrodzenia szkód. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 491
Manifestacja in diligentia Bogdana Ostrowskiego, chorążego bracławskiego, o odstąpieniu (recesie) od konfederacji barskiej i zobowiązaniu się do posłuszeństwa królowi Stanisławowi Augustowi
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
4Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiestnikiem Burgrabstwa Grodu
5Winnic. Stanowszy Osobiście Wiel. JmP. Pan Bogdan Ostrowski
6Chorąż. Bracł. solennie manifestuie się w niżey opisany sposob
7Jż W. Manifestuiący się widząc wzruszenie się Barskie przeciw-
8ne nastąpionemu Prawu bez dostatecznych fundamentow do
9wewnętrzney Całą Oyczyznę pobudzaiące niespokoyności ieyo O-
10bywatelom do utraty Życia y Substancyi iesz okazyą Kraju
11Polskiego oczewistey ruiny przyczyną tym dobrowolnym
12recessem swym oświadcza się że lubo do kupy Barskiey przy-
13łączył się był iednak, dla wzruszaiących miły kraiowy spo-
14koyność tey kupy postępkow od tey samey kupy rzetelnie od-
15stępuie oddalcza się y nigdy do niey przyłączać się niechcąc ni[e]
16powinien będzie żadney z nikim w tey ninieyszey Konfede-
17racyi znayduiącym się korrespondencyi y społeczeństwa
18mieć niepowinien rady żadney ani pomocy nieda w niczym
19spierać ani suplementować niedeklaruie lecz pod szczęśliwym
20Panowaniem Nayiaśnieyszego Stanisława Augusta Krola
21Polskiego Pana swoiego Miłościwego Życie posłuszeństwo
22wszelkie iako Panu swemu zachowa, postanowionym od
23Rzpltey Prawom przy gwarancyi Nayiaśnieyszey Jmpera-
24torowey Jey Mci Całey Rossyi posłusznym być powinien y
25nie nad powinność Poddanego Monarsze swemu wykra-
k. 304v (skan 0308, strona lewa)
1czać niema y niepowinien owszem o przeciwnościach iakich powzią-
2wszy wiadomość temu komu należeć będzie donieść obliguie się
3y przyrzeka y ninieyszym Oświadczeniem iako wyżey od wspo-
4mnioney kupy stateczne odstępuiąc żadnego przyłączenia
5niedeklaruiąc sub fide honore et Conscientia wyżey wyra-
6żone Punkta zachować przyrzekaiąc y obowiązuiąc się powtor-
7nie wpisnosci[?] swoiey iako naysolenniey manifestuie się.
8Bogdan Ostrowski Ch. B. [m. p.]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „474” (poprawione z przekreślonego „56.”). Ważny dokument polityczny: chorąży bracławski Bogdan Ostrowski (por. akty 448, 468, 471, 481 – jego ludzie oskarżani o gwałty) oficjalnie odstępuje od konfederacji barskiej i składa deklarację lojalności wobec króla Stanisława Augusta i praw sejmowych gwarantowanych przez carycę Katarzynę II.
Odczyt: „iesz okazyą” – tak w rkp. (‘i sz’ – może ‘iż’; sens: które daje okazję); „oddalcza się” – tak w rkp. (‘oddala się’); „wpisnosci[?]” – rkp. „wpiłnosci” – zapewne ‘w pilności’ (dla zabezpieczenia); „stateczne” – ‘statecznie’.
Objaśnienia: „in diligentia cum recessu” – dla zabezpieczenia, z odstąpieniem (od konfederacji); „wzruszenie się Barskie” – konfederacja barska (1768); „nastąpione Prawo” – prawa uchwalone na sejmie 1767–1768 (tzw. repninowskim), w tym kardynalne, gwarantowane przez Rosję; „kupa Barska” – oddział (związek) konfederatów barskich; „Konfederacya” – konfederacja barska; „korrespondencya y społeczeństwo” – porozumiewanie się i wspólnota; „suplementować” – zaopatrywać, wspierać; „Gwarancya Nayiaśnieyszey Jmperatorowey Jey Mci Całey Rossyi” – gwarancja carycy Katarzyny II dla praw Rzeczypospolitej (traktat 1768); „sub fide honore et Conscientia” – pod wiarą, honorem i sumieniem.
Streszczenie
28września 1768 r. Bogdan Ostrowski, chorąży bracławski, oświadczył osobiście w grodzie winnickim, że widząc, iż ruch barski, przeciwny uchwalonym prawom i pozbawiony dostatecznych podstaw, wywołuje wewnętrzne niepokoje w całej ojczyźnie, prowadzi obywateli do utraty życia i majątku i jest przyczyną oczywistej ruiny kraju, dobrowolnie odstępuje od „kupy barskiej”, do której się był przyłączył. Zobowiązał się nie mieć z konfederatami żadnej korespondencji ani wspólnoty, nie udzielać im rady, pomocy ani zaopatrzenia, zachować pod panowaniem króla Stanisława Augusta wszelkie posłuszeństwo, być posłusznym prawom ustanowionym przez Rzeczpospolitą pod gwarancją carycy Katarzyny II, nie wykraczać poza powinność poddanego i donosić właściwym osobom o wszelkich wrogich działaniach – wszystko pod wiarą, honorem i sumieniem.
Akt nr 492
Manifestacja in diligentia Wojciecha Ignacego Burbińskiego imieniem Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, starosty piasoczyńskiego[?] i taraszczańskiego, dziedzica klucza krasnieńskiego, o niemożność zapłaty raty wrześniowej pogłównego żydowskiego i kwarty ze starostwa taraszczańskiego i z Krasnego po buntach hajdamackich
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data30 września 1768, Winnica
Karty / skanyk. 304v (skan 0308, strona lewa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 304v (skan 0308, strona lewa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Septembris Trzydziestego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y przedemną
4Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiestnikiem Burgrabstwa Gro-
5du Winnic. Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urodz. JmP. Pan Woyciech Burbinski No-
6mine et ex Speciali Commisso JW. Mikołaja Junoszy Piaskowskie-
8Krasniańskiego z Przyległościami Dziedzica iterum in diligen-
9tia manifestuie się zważaiąc tak znaczną Dezolacyą Dobr Kro-
10lewskich Miasta Taraszczy z przyległościami według Lustracyi
11do nich należącemi w Possessyi JW. Pryncypała Manifestanta z Przy-
12wileiem od Nayiaśnieyszego Krola JmP. danych y będących iako
13też y oddalenie y uchronienie się Jchmć PP. Dyspozytorow od Rządow swo-
14ich y rozeyście się przez wszczęte Bunty w Ukrainie Poddaństwa
15tudzież przez bezbożną Tyrannią szerzącego się Haydamactwa
16Żydow z tegoż miasta Taraszczy y Parafiy do niego przyłącza-
17nych iednych od Domow Gospodarstwa bal[?] y pozostałych wszel-
18kich ruchomości y maiątkow do ucieczki przymuszenie
19drugich niedospiałych do uchronienia się tyrańsky smier-
20cią z Życiem porozłączanie rzeczy wszelkich frunkow[?] Dobytkow
21Pasiek tak Dworskich iako y Żydowskich Stawow wy-
22towienie dla ktorych do tych czas ieszcze po lasach znayduiących się Hayda-
23makow ani pozostałe przy Życiu Żydowstwo do Domow swoich nie-
24chało y ziechać niemoże lecz ani też Dyspozytorowie do przyzwoitego
25w Ekonomice Gospodarstwa przychilić się ubespieczaiąc Życie swo-
26ie nieośmielaią się przez co Upadek w Jntratach Czynsach y Jnn[ych]
27powinnościach oczywisty pokazuie się przeto wypłacenie pogło-
28wnego Żydowskiego y Kwarty do Skarbu Koronn. na teraznie[yszą]
29Ratę Septembrową in Anno Millesimo Septingentesimo Se-
30xagesimo Octavo nieprzyidzie z miasta zas Krasnego z dobrami
31do niego przyległemi Dobr Dziedzicznych JW. Pryncypała Comptis ia-
32ko z tych po zrabowaniu y wyrżnięciu Umania Tulczyna[?] La-
33dyżyna y Jnnych na około Miast do Krasnego tylko o mil Dwie
34zbliżaiących się Haydamakow ucieczką Żydostwo po rożnych
35zagranicznych y w Koronie salwowało się mieysciach y dotąd
36bez połowe niezieżchałych in toto pogłowne w czasie naznaczonym
37wypłacone być niemoże z tey niesposobności wypłacenia po-
38głownego Żydowskiego y Kwarty Starościnskiey ażeby JW. Pryn-
39cypał iakowey niepodpadł sukkubicyi w pilności przychila-
40iąc się do Manifestu Dnia Dwunastego Septembris Ty-
41siąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego Roku w tym że Grodzie in
42hoc Sensu uczynionego Manifestuie się. Woyciech Jgnacy
43Burbinski m. p.
44Vacuum
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „475” – ostatni wpis na k. 304v; poniżej słowo „Vacuum” (pusto), a cała następna strona (k. 305, skan 0308 prawa) zawiera tylko dwa wielkie słowa „Vacuum” – koniec wpisów wrześniowych 1768. Ponawia manifestację z 12 IX 1768 (akt 456).
Odczyt: „Piasoczyń.[?]” (rkp. „Piesoczyny”) – starostwo (w akcie 456 „Pięciotyńskiego”, w akcie 467 „Piasoczyń.”) – odczyt niepewny; „bal[?]” – wyraz niejasny; „niedospiałych” – tak w rkp. (‘niezdążywszych’); „frunkow[?]” – niejasne (może ‘fantów’); „wytowienie” – zapewne ‘wyłowienie’ (stawów); „Umania Tulczyna[?] Ladyżyna” – rkp. „Umania Tulczyna/Dulczyna La-/dyżyna” – Humań, (Tulczyn?), Ładyżyn; „bez połowe niezieżchałych” – tak w rkp. (‘bez mała połowa nie zjechała’); „sukkubicyi” – ‘sukkumbencji’ (szkody, przegranej).
Objaśnienia: „Dezolacya” – spustoszenie; „Dobra Krolewskie Miasta Taraszczy … według Lustracyi” – królewszczyzna (starostwo) taraszczańskie z przynależnościami według lustracji; „Dyspozytorowie od Rządow swoich” – zarządcy (uciekli) od swoich urzędów; „Haydamactwo” – hajdamacy (koliszczyzna); „Parafie do miasta przyłączone” – wsie należące do miasta; „Pogłówne Żydowskie” – podatek pogłówny od Żydów; „Kwarta” – podatek z królewszczyzn; „Rata Septembrowa” – rata wrześniowa (termin płatności); „Umań” – Humań (rzeź humańska, czerwiec 1768); „Ładyżyn” – miasto nad Bohem, także zdobyte przez hajdamaków; „w Koronie” – w Koronie (w innych częściach Polski); „in hoc Sensu” – w tym sensie.
Streszczenie
30września 1768 r. Wojciech Ignacy Burbiński, z polecenia Mikołaja Junoszy Piaskowskiego, podkomorzego krzemienieckiego, starosty piasoczyńskiego[?] i taraszczańskiego, dziedzica klucza krasnieńskiego, ponownie oświadczył dla zabezpieczenia (nawiązując do manifestu z 12 września 1768 r.), że wskutek buntu chłopskiego na Ukrainie i tyranii hajdamaków królewskie dobra miasta Taraszcza są spustoszone: dyspozytorzy porzucili zarząd, poddani się rozeszli, Żydów z miasta i przyległych wsi częściowo zmuszono do ucieczki, porzucenia domów i majątku, częściowo okrutnie zabito, rzeczy, dobytek, pasieki dworskie i żydowskie zrabowano, stawy wyłowiono; ponieważ hajdamacy wciąż kryją się w lasach, ocalali Żydzi nie wracają, a dyspozytorzy boją się gospodarować – dochody, czynsze i powinności upadły, więc pogłówne żydowskie i kwarta na ratę wrześniową 1768 r. nie mogą być zapłacone. Również z miasta Krasne i przyległych dóbr dziedzicznych – po zrabowaniu i wyrżnięciu Humania, Tulczyna[?], Ładyżyna i innych okolicznych miast, gdy hajdamacy zbliżyli się na dwie mile do Krasnego – Żydzi rozbiegli się za granicę i po Koronie i blisko połowa nie wróciła, więc pogłówne nie może być w terminie zapłacone w całości. Plenipotent manifestuje, by Piaskowski nie poniósł szkody.
Akt nr 493
Manifestacja in diligentia z przysięgą Józefa Rybickiego, że sto wołów Jakuba Maszkowskiego sprzedał w granicach Korony Matkowskiemu z Markówki[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 października 1768, Winnica
Karty / skanyk. 306 (skan 0309, strona prawa)
Językpl, łac.
Transkrypcja
k. 306 (skan 0309, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego.
2Miesiąca Octobris pierwszego Dnia.
3Przed Urzędem y Aktami ninieyszemi Grodz. Winnic. y Przede-
4mną Janem Jedleckim Jnstygatorem y Namiesn. Burgr. Grodu
5Winnic. Comp[aren]s P[ersonali]t[e]r Urodz. Jozef Rybicki in diligentia sui Ma-
6nifestuie się Jż Urz. Comp[aren]s Wołow sto Wiel. Jakuba Masz-
7kowskiego własnych, intra Limites Regni przedał, Urodz. Mat-
8kowskiemu z Markowki[?], y na Dowod dostatecznieyszy czyniąc
9zadosyć Prawu Przysięgę na tę Rotę, iako Wołow przerzeczonych
10W. Maszkowskiego sto w Granicach Polskich, flexis ad Jmaginem
11Crucifixi Genibus wykonał. a Wykonawszy powtornie in diligen-
12tia Sui Manifestuie się. Comp[aren]s ignarus Scribendi Crucem S.
13posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „476” – pierwszy wpis działu październikowego 1768 (lewa strona skanu 0309 zawiera tylko ozdobny nagłówek „Mensis October”). Na lewym marginesie pionowa adnotacja o kolacjonowaniu odpisu.
Odczyt: „z Markowki[?]” – nazwa miejscowości niepewna; podpis w adnotacji marginesowej „Jankiewicz” – potwierdzony identyczną adnotacją przy akcie 494.
Objaśnienia: „in diligentia cum Juramento” – dla zabezpieczenia, z przysięgą; „Comparens Personaliter” – stawający osobiście; „intra Limites Regni” – w granicach Królestwa (Korony); „Rota” – formuła przysięgi; „flexis ad Imaginem Crucifixi Genibus” – zgiąwszy kolana przed wizerunkiem Ukrzyżowanego; „ignarus Scribendi Crucem Sanctam posuit” – nie umiejąc pisać, postawił znak krzyża świętego; „Legi cum Copia” – przeczytałem (skolacjonowałem) z odpisem. Przysięga miała zapewne udowodnić, że woły nie zostały wywiezione za granicę (np. bez opłaty cła) – w okresie buntów i wojny handel bydłem z Ukrainy był szczególnie kontrolowany.
Streszczenie
1października 1768 r. Józef Rybicki oświadczył osobiście w grodzie winnickim dla zabezpieczenia, że sto wołów należących do Jakuba Maszkowskiego sprzedał w granicach Królestwa Matkowskiemu z Markówki[?]. Na dowód złożył, klęcząc przed krucyfiksem, przysięgę według przepisanej roty, że owe sto wołów Maszkowskiego sprzedał w granicach Polski, po czym ponownie zamanifestował się dla zabezpieczenia. Niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 494
Relacja woźnego Wojciecha Kubowicza o doręczeniu w Majanowie czterech pozwów Trybunału Koronnego z powództwa Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, przeciw Józefowi Zagórskiemu, chorążemu[?] wołyńskiemu, Wojciechowi i Piotrowi Barczewskim, Łasowieckiemu[?], Wołańskiemu i innym sukcesorom dóbr Siemaszkowskich[?] i Komarowskich, o rozgraniczenie gruntów wsi Majanów i zwrot gruntów oderwanych
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data1 października 1768, Winnica (doręczenie 26 września 1768; pozew dat. we Lwowie 16 września 1768)
14Arendae Tabernalis, alternatim possidendae demandari. Jam ve-
15ro Restitutionem Fundor[um], per olim Jllustrissimum Ducem Lubo-
16mirski Subdapiferum M[a]g[n]i Ducatus Lithvaniae, ante Actorem
17Bonor[um] M[agnifi]ci Actoris Sortis Villae Majanow Haeredem, a Bonis
18suis Jwankowa et Hrysowce[?] avulsor[um], et propter majus Com-
19modum, ad praememorata sui Bona Sortis Villae Majanow ad-
20p[rae]sens M[agnifi]ci Actoris haereditaria, applicator[um], per vos autem vio-
21lenter interceptor[um], et illegitime appropriator[um], instantaneam
22pro re M[agnifi]ci Actoris decerni, Pacificationemq[ue] praetensionum Fun-
23di, et refusionem damnor[um] exinde Causator[um], ac in litis expensas
24erogator[um] demandari, Caeteraq[ue] p[ro] Causae hujus exigentia, ex vi-
25sceribus negotij p[rae]sentis emergente, Contra Vos Statui, decer-
26ni et Sententiari, Citat[i], sitis parituri, et judicialiter respon-
27suri. Dat[um] Leopoli F[e]r[i]a Sexta post Festum Exaltationis
28Sanctae Crucis proxima Anno D[omi]ni Millesimo Septingentesimo
29Sexagesimo Octavo. de quo p[rae]sens Ejusdem M[inisteria]lis relatio M[inisteria]lis
30qui sig[num] ignarus Scribendi Crucem S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „477”. Kolejny pozew w sprawie Mateusza Bąkowskiego o Majanów (por. akt 470 – cztery pozwy doręczone 15 IX 1768 w Majanowie i Witawie; akty 472–475). Tu inny przedmiot: rozgraniczenie części wsi Majanów według dekretu kondescensyjnego z 1751 r. i zwrot gruntów oderwanych od dóbr Iwanków i Hrysówka[?].
Odczyt: w relacji „Trybunału Koronn. Lubels.” – wyraźnie „Lubels.”, choć sam pozew wzywa przed „Tribunali Regni Leopolien.” (Lwowski) – zapewne pomyłka pisarza; tytuł J. Zagórskiego tu wyraźnie „Vexillifero Volhyniae” (chorąży wołyński) – w akcie 470 nagłówek polski miał „wojski”[?] – por. tamże; syn Barczewskiego tu „Petro” (w akcie 470 „Martino seu alius nominis”); „Łasowieckim[?]” (rkp. „Lassowieckim”; w akcie 470 „Łastowiecki[?]”) – niepewne; „Siemaszkowianae[?]” (rkp. „Siemassowianae”) – niepewne; „eadiussionem[?]” – wyraz niejasny (może ‘excussionem’ albo ‘ad divisionem’); „Hrysowce[?]” – nazwa niepewna; „lato” – ‘latum’ (wydanego) – dekret wydany na gruncie Woroszyłówki; nazwa „Woroszyłowka” potwierdza odczyt aktu 470; „Dapiferi Haliciens.” – wyraźnie, potwierdza tytuł stolnika halickiego (akt 470 poprawiony w tym duchu).
Objaśnienia: „Rel. na T.” – relacja (woźnego) na Trybunał; „per distinctim” – (pozwy doręczone) każdemu osobno; „Pozwy Głowne … in una eademque Essentia” – pozwy główne jednej i tej samej treści; „Vexillifer Volhyniae” – chorąży wołyński; „Ensifer Zwinogrodiensis” – miecznik zwinogrodzki; „Successores et Jurisquaesitores” – spadkobiercy i nabywcy praw; „Cohaeredes nonnullarum Sortium” – współdziedzice niektórych części (wsi); „in quatuor Septimanis a Data et positione praesentis Citationis” – w ciągu czterech tygodni od daty i doręczenia niniejszego pozwu; „Decretum Condescensoriale” – dekret wydany na zjeździe (kondescensji) sądu na grunt; „dislimitatio Fundorum” – rozgraniczenie gruntów; „Geometra Juratus” – geometra przysięgły; „praevia Collateralium adcitatione” – po uprzednim wezwaniu sąsiadów (stron przyległych); „Bonificatio Ususfructus” – wynagrodzenie (zwrot) pożytków z gruntów trzymanych ponad przypadającą część; „Arenda Tabernalis alternatim possidenda” – arenda karczemna, mająca być posiadana na zmianę (przez współwłaścicieli); „Subdapifer Magni Ducatus Lithvaniae” – podstoli wielki litewski; „avulsorum … applicatorum … interceptorum … appropriatorum” – (gruntów) oderwanych, przyłączonych, przemocą zajętych i bezprawnie przywłaszczonych; „Pacificatio praetensionum” – zaspokojenie roszczeń; „refusio damnorum” – zwrot szkód; „litis expensae” – koszty procesu; „Feria Sexta post Festum Exaltationis Sanctae Crucis proxima” – w najbliższy piątek po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego (14 IX, środa) = 16 września 1768; „Legi cum Copia” – skolacjonowałem z odpisem.
Streszczenie
1października 1768 r. woźny generalny Wojciech Kubowicz zeznał w grodzie winnickim, że 26 września 1768 r. zaniósł do wsi Majanów cztery jednobrzmiące pozwy główne Trybunału Koronnego i położył je każdemu z pozwanych na ich częściach. Pozew, dany we Lwowie 16 września 1768 r. z powództwa Mateusza Bąkowskiego, stolnika halickiego, dziedzica części wsi Majanów, wzywał w ciągu czterech tygodni przed Trybunał Koronny Lwowski Józefa Zagórskiego, chorążego wołyńskiego, Wojciecha Barczewskiego, miecznika zwinogrodzkiego, i jego syna Piotra, Łasowieckiego[?], Wołańskiego oraz innych sukcesorów i nabywców praw dóbr Siemaszkowskich[?] i Komarowskich, współdziedziców części Majanowa. Powód żądał: rozgraniczenia gruntów Majanowa przez przysięgłego geometrę według dekretu kondescensyjnego z 1751 r. (wydanego na gruncie Woroszyłówki), stosownie do części każdego; wynagrodzenia pożytków z gruntów trzymanych przez pozwanych ponad przyznaną im część; wykonania postanowienia dekretu co do naprzemiennego posiadania arendy karczemnej; wreszcie natychmiastowego zwrotu gruntów, które ongiś książę Lubomirski, podstoli litewski, poprzednik powoda w części Majanowa, oderwał od swych dóbr Iwanków i Hrysówka[?] i przyłączył do Majanowa, a które pozwani przemocą zajęli i przywłaszczyli – wraz z zaspokojeniem roszczeń, zwrotem szkód i kosztów procesu. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 495
Relacja woźnego Józefa Komberskiego[?] o doręczeniu w Bałabanówce pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Katarzyny z Worcellów Tatamirowej (Tatomirowej[?]), miecznikowej żydaczowskiej, opuszczonej przez męża, przeciw jej bratu[?] Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu, o dział całej substancji ojcowskiej, macierzystej, dziadowskiej i wujowskiej Worcellów
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 października 1768, Winnica (doręczenie 30 września 1768; pozew dat. we Lwowie 20 września 1768)
26Equor[um], et de se moventium, p[rae]via Comprobatione Juratoria
27Stringi. ex quibus Comportatis, Se act[ores] ad Jus naturae re-
28stitui. Constitutaq[ue] Massa Omnium Substantiar[um]. Bona
29quaevis Jmmobilia juxta Jus et Jnteresse Uniuscujusq[ue] Consuc-
30cessoris ex dividenda declarari. Restitutionem Rerum Cleno-
31diorum injungi. p[ro] Omissis valorem ad aequatum solvendum de-
32mandari, ad faciendum Calculum, solvendasq[ue] Summas, cum
33Provisionibus, quae et quantae Sibi Act[oribus] ex Documentis appare-
34bunt. Compelli et Contraventione Decretis, ac Jn Sublationem
35Processus. Poenas ad mentem Legis Vilipensae irrogari, ad Con-
36tentaq[ue] Originalium Terminor[um] in toto respondere demanda-
37ri. Sis pariturus T[e]r[mi]num attentaturus, et judicialiter Res-
38ponsurus. Dat[um] Leopoli, F[e]r[i]a Tertia in Vigilia Festi S. Ma-
39thei Apostoli et Evangelistae Anno D[omi]ni Millesimo Septin-
40gentesimo Sexagesimo Octavo De quo p[rae]sens Ejusd[em] M[inisteria]lis
41Rel. M[inisteria]lis Jgnarus Literarum Crucem posuit Josef
42Komberski[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „478”. Pozwany Stanisław Worcell, sędzia ziemski halicki – por. akty 478–480 (Worcell w sprawach o Oratów, Tetyjów, Kniaża Krynica). Powódka występuje „z asystencją” (jako kobieta) urodzonego Chojnowskiego, siostrzeńca/bratanka.
Odczyt: nazwisko woźnego „Komberski[?]” (rkp. „Komberski/Kombertski”) – niepewne; „Bałabanowki” – dobra S. Worcella, potwierdzone aktem 432; „Tatamirowa” – tak w rkp. (zapewne Tatomirowa – Tatomirowie, rodzina ziemi halickiej); „M. Ż.” w nagłówku = Miecznikowa Żydaczowska (łac. „Ensiferissa Żydacz.”); „S. Z. H.” = Sędziego Ziemskiego Halickiego; „Scorsiva[?]” – niejasne (może ‘Scorsim’ – osobno); „Avuncutaris[?]” – zapewne ‘Avunculatis’ (wujowskiej); „emudeantium[?]” – niejasne (może ‘emunctorum’/‘emendantium’; w rkp. „emudeantium”); „Equireae[?] Equorum” – zapewne ‘Equiriae’ (stada koni); „Contraventione Decretis” – tak w rkp. (‘pro contraventione Decretis’); łacina pozwu zniekształcona przez pisarza.
Objaśnienia: „Rel. na T. K. L.” – relacja na Trybunał Koronny Lwowski; „Ensiferissa Żydaczoviensis” – miecznikowa żydaczowska; „a Marito deserta” – opuszczona przez męża (dlatego działa sama, z asystencją krewnego); „in Assistentia … Nepotis” – z asystencją siostrzeńca/bratanka (wymaganą dla kobiety w sądzie); „Termini Originales” – pozwy (terminy) pierwotne; „paratam Causam … Paratum Processum … obtentum” – sprawa gotowa, proces uzyskany w sądach trybunalskich; „Actoratus” – występowanie w roli powoda; „locoque peragendae Executionis adcitant” – wzywają w miejsce przeprowadzenia egzekucji; „Decreta Juri Naturae praejudiciosa” – dekrety szkodliwe dla prawa naturalnego (dziedziczenia); „Testamentaria dispositio … Francisci Worcell Exercitus Regni Colonelli” – rozporządzenie testamentowe Franciszka Worcella, pułkownika wojsk koronnych (zapewne ojca stron); „Massa Universalis Substantiae Paternae quam Maternae atque Avialis et Avunculatis” – masa całego majątku ojcowskiego i macierzystego, dziadowskiego i wujowskiego; „Clenodia” – kosztowności; „Equiria Equorum” – stada koni; „Comprobatio Juratoria” – stwierdzenie przysięgą; „Consuccessor” – współspadkobierca; „pro Omissis valorem ad aequatum solvendum” – za rzeczy pominięte zapłacić wartość według oszacowania; „Provisiones” – prowizje (odsetki); „Poenae ad mentem Legis Vilipensae” – kary przewidziane prawem za lekceważenie (wyroków); „Feria Tertia in Vigilia Festi S. Matthaei Apostoli et Evangelistae” – wtorek w wigilię św. Mateusza (21 IX) = 20 września 1768.
Streszczenie
3października 1768 r. woźny generalny Józef Komberski[?] zeznał w grodzie winnickim, że 30 września 1768 r. zaniósł do dóbr Bałabanówka oryginalny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go we dworze na stole. Pozew, dany we Lwowie 20 września 1768 r., wzywał Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, z powództwa Katarzyny z Worcellów Tatamirowej (Tatomirowej[?]), miecznikowej żydaczowskiej, opuszczonej przez męża, występującej z asystencją urodzonego Chojnowskiego, krewnego, oraz innych powodów wymienionych w pozwach pierwotnych. Powodowie, nawiązując do gotowego procesu i wpisów w rejestrach trybunalskich, żądali: pominięcia wszelkich ugód i dekretów szkodliwych dla prawa naturalnego, a także testamentu Franciszka Worcella, pułkownika wojsk koronnych (i ewentualnego testamentu matki Worcellowej); złożenia pod przysięgą całej masy majątku Worcellów – ojcowskiego, macierzystego, dziadowskiego i wujowskiego – wraz z ruchomościami, kosztownościami, stadami koni i inwentarzem; przywrócenia powodów do ich prawa naturalnego, podziału dóbr nieruchomych według prawa każdego ze współspadkobierców, zwrotu kosztowności (a za pominięte – zapłaty ich wartości), rozliczenia i zapłaty sum z prowizjami oraz wymierzenia kar za lekceważenie dekretów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 496
Relacja woźnego Wojciecha Motrewicza[?] o doręczeniu w Rajgrodzie pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Elżbiety z Bajbuzów[?] Pirskiej[?], żony Franciszka Pirskiego[?], miecznika kołomyjskiego[?], przeciw Kazimierzowi Szpendowskiemu, skarbnikowi owruckiemu, bezprawnemu posesorowi miasteczka Rajgród, o unieważnienie transakcji i zwrot dóbr po bracie Bajbuzie[?]
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 października 1768, Winnica (doręczenie 1 października 1768; pozew dat. we Lwowie 20 września 1768)
3portationem et Restitutionem Documentor[um], ad Substantiam Bay-
4bozevianam spectantium, et penes te haerentium p[rae]via Jurato-
5ria Comprobatione Sententiari. Sis T[e]r[mi]num pariturus et Judi-
6cialiter ad haec et alia Responsurus. Dat[um] Leopoli Feria ter-
7tia in Vigilia Festi S. Mathei Apostoli et Evangelistae Mille-
8simo Septingentesimo, Sexagesimo, Octavo Anno. De quo
9p[rae]sens Ejusd[em] M[inisteria]lis Rel. M[inisteria]lis qui sig[num]. Signum Crucis posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „479”. Nagłówek stoi na dole k. 307 (skan 0310), tekst zaczyna się na k. 307v.
Odczyt: nazwisko woźnego „Motrewicz[?]” (rkp. „Motrewicz/Mohrewicz”) – niepewne; nazwisko rodowe powódki „de Baybury[?]” oraz brata „Dominici[?] Bayburza”, „Baybura”, przymiotnik „Baybozevianam” – pisarz zapisuje różnie; najpewniej ród Bajbuzów (Bajbuza) – ujednolicone w streszczeniu jako „Bajbuza[?]”; imię brata „Dominici[?]” (rkp. „Donnini”) – niepewne; nazwisko powodów „Pirska / Pirski[?]” (rkp. „Pirska … Pirski”; w nagłówku „Pirskich”) – niepewne (może Pierski); „Ensiferi Kotomiens.[?]” – rkp. „Kotomienz” – może ‘Kołomyjskiego’ (Colomiensis) – niepewne; „Łęczyński[?]” (rkp. „Lęczynski”) – niepewne; „Spendowski” – w nagłówku „Spędowskich”; „Angarisationis” – tak w rkp. (‘angariatio’ – obciążanie pańszczyzną/podwodami); „p[ro] Autumnis circiter Viginti Variar[um] Segetum” – sens: z ok. dwudziestu jesieni (lat) zbiorów różnych zbóż; w ostatnim wierszu k. 307v pisarz zostawił puste miejsca („libe … curialibus, ac dom … in Civitate”) – zapewne niedokończone ‘liberis[?] (domibus?) curialibus’ – oznaczone […].
Objaśnienia: „Thesaurarius Owrucensis” – skarbnik owrucki; „illegitimus Possessor” – bezprawny posiadacz; „Delatrix” – powódka; „ratione laesionis” – z powodu pokrzywdzenia; „in Assistentia … Sororini Germani” – z asystencją rodzonego siostrzeńca; „Pincerna Bracłaviensis” – podczaszy bracławski; „relevato Decreto” – uchyliwszy dekret (z 31 X 1766); „Cassata Donatione … in Ordine Resignationis” – skasowawszy darowiznę i inne transakcje (zawarte) w celu rezygnacji (zbycia) dóbr; „potestate Maritali coacta” – przymuszona władzą męża; „deoccupatio Bonorum” – ustąpienie z zajętych dóbr; „Angariatio Subditorum” – nadmierne obciążanie poddanych; „Silvarum excisio” – wyrąb lasów; „dissipatio Vallorum” – zniszczenie wałów (grobli); „ex Fundo pullulantes Praetensiones” – roszczenia wynikające z gruntu; „proprio peculio … erecti” – (domy) wzniesione własnym kosztem; „Comportatio et Restitutio Documentorum” – złożenie i zwrot dokumentów; „praevia Juratoria Comprobatione” – po uprzednim stwierdzeniu przysięgą; „Feria tertia in Vigilia Festi S. Matthaei” – wtorek w wigilię św. Mateusza = 20 września 1768.
Streszczenie
3października 1768 r. woźny generalny województwa podolskiego Wojciech Motrewicz[?] zeznał w grodzie winnickim, że 1 października 1768 r. zaniósł do miasta Rajgród pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go we dworze na stole. Pozew, dany we Lwowie 20 września 1768 r., wzywał Kazimierza Szpendowskiego, skarbnika owruckiego, bezprawnego posesora miasteczka Rajgród w województwie bracławskim, z powództwa Elżbiety z Bajbuzów[?] Pirskiej[?], żony Franciszka Pirskiego[?], miecznika kołomyjskiego[?], występującej z asystencją rodzonego siostrzeńca Jerzego Łęczyńskiego[?], podczaszego bracławskiego. Powódka, opierając się na swych manifestach przeciw pozwanemu i własnemu mężowi z powodu pokrzywdzenia, żądała uchylenia dekretu z 31 października 1766 r., kasacji darowizny i innych transakcji o zbycie jej dziedzicznego Rajgrodu, zawartych między jej mężem a pozwanym z wielką jej krzywdą (zatwierdzonych przez nią pod przymusem władzy mężowskiej), ustąpienia z dóbr z rozliczeniem, wynagrodzenia za spustoszenie dóbr, obciążanie poddanych, wyrąb lasów, zniszczenie grobli i inne szkody, rozliczenia z ok. dwudziestu lat zbiorów, a także z dobytku i domów w mieście Rajgród, wzniesionych własnym kosztem przez jej rodzonego brata Bajbuzę[?], oraz złożenia pod przysięgą i zwrotu dokumentów dotyczących majątku Bajbuzów[?] znajdujących się u pozwanego. Woźny postawił znak krzyża.
Akt nr 497
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o doręczeniu w Ilińcach pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Ludwika Konstantego Platera, wojewody mścisławskiego, i Augusty z Ogińskich Platerowej, starostów dyneburskich, dziedziców Kalnika i Daszowa, oraz Jana Oraczewskiego, stolnika czernihowskiego, komisarza ich dóbr, przeciw ks. Barbarze z Duninów Sanguszkowej i jej synom (dziedzicom Ilińców, Krasnenkiego i Wasylówki), a także Ludwikowi Kańskiemu[?] i Pawłowi Bejzymowi, urzędnikom grodzkim krzemienieckim, o unieważnienie ugody granicznej (komplanacji) z 18 VII 1767 i zwrot gruntów klucza kalnickiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 października 1768, Winnica (doręczenie 1 października 1768; pozew dat. we Lwowie 22 września 1768)
36nem ex Sui tenore nihil valentem per Se Actorem Jll[ustr]em M[agnifi]cum
37Plater reprobatam et annihilatam, per vos vero Citatos solum-
38modo in protelationem justitiae, reiq[ue] judicatae convulsionem
39ac ulteriorem fundor[um] et villagiorum Sui Actor[um] haereditarior[um]
40per Vos indebite avulsor[um] participationem peremptionemq[ue] ad
41aliquot decem millia p[ro]ventuum p[ro]curatam Cassari et anni-
42hilari, ac id q[uo]d Juris et Justitiae erit Causaq[ue] p[rae]sens poposcerit su-
43per vobis Statui decerni, et Sententiari. Sitis parituri Ter-
44minum attentaturi et Judicialiter responsuri. Dat[um] Leo-
k. 309 (skan 0312, strona prawa)
1Leopoli Feria Quinta post Festum Sancti Mathei Apostoli
2p[ro]xima Anno D[omi]ni Millesimo Septingentesimo Sexagesimo
3Octavo. De quo p[rae]sens Ejusd[em] M[inisteria]lis Rel. M[inisteria]lis qui sig[num] ignarus
4Literar[um] Crucem S[anc]tam posuit Michał Radlinski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „480”. Spór graniczny Platerów (klucz kalnicki) z Sanguszkami (klucz iliniecki, Krasnenkie) – por. akty 451 (Chołoniewscy vs Sanguszkowie o Krasnenkie i Ilińce) i 487 (Strutyńska vs Sanguszkowie). Następny akt (rkp. 481) – pozew tych samych Platerów przeciw Borzęckiemu[?], podstolemu[?] litewskiemu.
Odczyt: „Mutecznej[?]” – rkp. „Mutecznej” (formuła ‘prawdziwey y skuteczney’ – zapewne ‘skuteczney’); „Kański[?]” i tytuł „Camerario Jniciali[?]” – niejasne (może ‘Camerario Juniori’ lub nazwa ziemi); „Beyzym” – Bejzym; „Lucris[?] P[rae]ns[is][?] convulsionis” – rkp. „Lucris Pnis convulsionis” – niejasne (może ‘ad causam praesentis convulsionis’); „Decr[et]is suscriptis[?]” – rkp. „Decris suscriptis” – może ‘Decretis superscriptis’; „Sipationem[?] / sipationis[?] Scopulorum” – zapewne ‘sypania kopców’ (łac. ‘sypatio’ – usypanie kopców granicznych); „parietesq[ue][?] binas” – niejasne (może ‘partesque binas’ – dwie części/linie graniczne); „reventer[?]” – może ‘reverenter’ albo ‘inviter’; „nonnis[?]” – niejasne; „Augustae de Ogińskie” – tak w rkp.; data: czwartek po św. Mateuszu (21 IX, środa) = 22 września 1768.
Objaśnienia: „Rel. na T. K. L.” – relacja na Trybunał Koronny Lwowski; „W. M.” – wojewodów mścisławskich; „Barbara de Comitibus in Skrzynno Dunin” – Barbara z hrabiów na Skrzynnie Duninówna; „relicta Vidua” – pozostała wdowa; „Mareschalcus Magni Ducatus Lithvaniae” – marszałek wielki litewski; „Capitaneus Czerkassiensis” – starosta czerkaski; „Castrenses Cremenecenses Officiales” – urzędnicy grodu krzemienieckiego; „ex re vestri conducti Judices Gravaminosi” – sędziowie (komisarze) przez was sprowadzeni, krzywdzący; „Palatini Mscislavienses” – wojewodowie mścisławscy (wojewoda i wojewodzina); „Capitanei Dineburgenses Livoniae” – starostowie dyneburscy w Inflantach; „Generalis Commissarius Bonorum Ukrainensium” – generalny komisarz dóbr ukraińskich; „convulsio Decretorum” – podważenie dekretów; „Officium Succamerariale Belzense” – urząd podkomorski bełski (sąd graniczny, 1766); „Documenta Granicialia” – dokumenty graniczne; „Complanativa Transactio” – ugoda (komplanacja) graniczna; „conditionate … data potestate” – z pełnomocnictwem warunkowym; „post Actum agitatae Condescensionis” – po akcie odbytej kondescensji (zjazdu granicznego); „Decretum ultimarium” – ostatni dekret; „sypatio Scopulorum” – usypanie kopców granicznych; „coniunctive et coactive” – łącznie i pod przymusem; „Milites Curiales et Cosaci cum vario Armorum genere” – żołnierze nadworni i kozacy z różną bronią (sprowadzeni na termin kondescensji); „in protelationem justitiae, reique judicatae convulsionem” – dla przewlekania sprawiedliwości i podważenia rzeczy osądzonej; „villagia” – wsie; „ad aliquot decem millia proventuum” – (uszczuplenie) dochodów na kilkadziesiąt tysięcy.
Streszczenie
3października 1768 r. woźny generalny Michał Radliński zeznał w grodzie winnickim, że 1 października 1768 r. zaniósł do miasta Ilińce oryginalny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go we dworze na stole. Pozew, dany we Lwowie 22 września 1768 r., wzywał księżnę Barbarę z Duninów Sanguszkową, wdowę po Pawle Sanguszce, marszałku wielkim litewskim, oraz jej synów – Józefa, marszałka wielkiego litewskiego, Hieronima, starostę czerkaskiego, i Janusza – dziedziców klucza ilinieckiego, Krasnenkiego i Wasylówki, a także Ludwika Kańskiego[?] i Pawła Bejzyma, urzędników grodu krzemienieckiego, sprowadzonych przez Sanguszków jako krzywdzący sędziowie. Powodami byli Ludwik Konstanty Plater i Augusta z Ogińskich Platerowa, wojewodowie mścisławscy, starostowie dyneburscy, dziedzice kluczy kalnickiego i daszowskiego, oraz Jan Oraczewski, stolnik czernihowski, generalny komisarz ich dóbr ukraińskich. Powodowie zarzucali Sanguszkom podważanie dwóch dekretów z 1766 r. (podkomorskiego bełskiego i trybunalskiego lwowskiego), wydanych na podstawie dokumentów granicznych i działów. Domagali się: kasacji nielegalnej ugody (komplanacji) granicznej z 18 lipca 1767 r., zawartej po kondescensji przez Oraczewskiego bez wiedzy mocodawców i na podstawie warunkowego pełnomocnictwa – w celu uniknięcia sypania kopców na dwóch liniach granicznych (Kalnik – Krasnenkie i Kalnik – Ilińce) – a przez Platerów, gdy się o niej dowiedzieli, zaprotestowanej; utrzymania dekretów, zwłaszcza ostatniego; ukarania za wymuszenie innego wyroku przez sprowadzonych urzędników i za sprowadzenie na kondescensję żołnierzy nadwornych i kozaków z bronią, którzy przemocą i zabójstwami zmusili Oraczewskiego do ugody; wreszcie unieważnienia komplanacji, służącej jedynie przewlekaniu sprawy i dalszemu przywłaszczaniu gruntów i wsi powodów z uszczerbkiem dochodów na kilkadziesiąt tysięcy. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 498
Relacja woźnego Wawrzyńca Janyńskiego[?] o doręczeniu w Przyłuce pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Ludwika Konstantego Platera, wojewody mścisławskiego, przeciw Aleksandrowi Borzęckiemu, podstolemu koronnemu, dziedzicowi Przyłuki, o wykonanie dekretu z 1768 r. nakazującego kondescensję i inkwizycje na gruncie Przyłuki (niewykonanego z powodu buntu chłopów i kozaków)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 października 1768, Winnica (pozew dat. we Lwowie 22 września 1768)
Akt w rękopisie „481”. Ten sam powód co w akcie 497 (rkp. 480) i ten sam dzień wystawienia pozwu (22 IX 1768).
Odczyt: nazwisko woźnego „Janyński[?]” (rkp. „Janyński/Janyrski”) – niepewne (por. wcześniejsze akty z tym woźnym); „Mutecznej[?]” – zapewne ‘skuteczney’; „Przyłuki / Przyłuka” – pisarz zapisuje „ł” podobnie do „t” (rkp. wygląda jak „Przytuli”, „Przytuka”) – odczyt Przyłuka (Pryłuka nad Sobem) prawdopodobny; „P. K.” w nagłówku – podstolego koronnego (łac. „Subdapifero Regni”); „Ma[nifestatio]nib[us]” – rkp. „Maonib[us]”.
Objaśnienia: „Rel. na T. K. L.” – relacja na Trybunał Koronny Lwowski; „Subdapifer Regni” – podstoli koronny; „in Originalibus Terminis ac Arestis expressi” – wymienieni w pierwotnych pozwach i aresztach; „Decretum … injunctae Condescensionis pro expediendis Inquisitionibus ad Fundum” – dekret nakazujący zjazd sądu na grunt w celu przeprowadzenia inkwizycji (przesłuchań świadków); „lapsum” – który upadł (nie doszedł do skutku); „ob publicam in variis Palatinatibus rebellisantium Subditorum et Cosacorum cladem” – z powodu powszechnej klęski (rzezi) w różnych województwach, sprawionej przez zbuntowanych poddanych i kozaków (koliszczyzna 1768); „effectuatio” – wykonanie; „Poenas … luatis” – abyście ponieśli kary; „Damna … bonificetis” – abyście wynagrodzili szkody; „Feria Quinta post Festum S. Matthaei Apostoli proxima” – w najbliższy czwartek po św. Mateuszu = 22 września 1768.
Streszczenie
3października 1768 r. woźny generalny Wawrzyniec Janyński[?] zeznał w grodzie winnickim, że zaniósł do miasteczka Przyłuka oryginalny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego i położył go we dworze na stole. Pozew, dany we Lwowie 22 września 1768 r., wzywał Aleksandra Borzęckiego, podstolego koronnego, dziedzica Przyłuki, i innych wymienionych w pierwotnych pozwach i aresztach – z powództwa Ludwika Konstantego Platera, wojewody mścisławskiego, starosty dyneburskiego. Ponieważ wydany w tej sprawie w 1768 r. dekret nakazujący kondescensję i przeprowadzenie inkwizycji na gruncie Przyłuki nie został wykonany z powodu powszechnej rzezi sprawionej w różnych województwach przez zbuntowanych poddanych i kozaków, powód wzywał pozwanego do sądu w celu wykonania tego dekretu, wymierzenia kar stosownie do wagi przewinień, wynagrodzenia szkód opisanych w manifestach i pozwach oraz odpowiedzi na wszystko, czego wymaga prawo. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 499
Relacja woźnego Wawrzyńca Sokalskiego o doręczeniu w Siedliszczu, Deszkowcach[?] i Saluszyńcach[?] trzech pozwów Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa sukcesorów Wojciecha Rylskiego (Rylskich, Korsaków, Paprockich, Przesmyckich, Wysockich, Zawiszów, Różyńskiego, Pruchnickiego) oraz kolegium winnickiego Towarzystwa Jezusowego przeciw Dydyńskim, Szczeniowskim i Pruszyńskim z Nitosławskich oraz Piotrowi Szawłowskiemu[?], sędziemu kondescensyjnemu, o kasację dekretu kondescensyjnego w sprawie dziedzictwa wsi Jurkowce
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data3 października 1768, Winnica (pozew dat. we Lwowie 25 sierpnia 1768)
22ri T[er]m[i]num attentaturi, et ad p[rae]missa ac alia Judicialiter
23responsuri Dat[um] Leopoli in Cr[astin]o Festi S. Bartholomaei Apo-
24stoli Anno Millesimo Septingentesimo Sexagesimo O-
25ctavo. O czym ninieysze Woźnego Zeznanie, Woźny pi-
26sać nieumieiący Krzyż kładzie Wawrzyniec Sokalski ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „482”. Adnotacja kolacjonującego na lewym marginesie stwierdza, że odpis sprawdzono z oryginałem, a 13 wyrazów w tekście ujęto w znak paragrafu (dopisek) – zapewne chodzi o uzupełnienie imion powodów, powtórzone na prawym marginesie (ze znakiem Δ) z dodaniem tytułu Korsaków „Stolników Marienburg[skich]”.
Odczyt: nazwy wsi „Deszkowiec[?]” (rkp. „Desłkowiec/Deszkowiec”) i „Saluszyniec[?]” (rkp. „Saluszyniec/Jaluszyniec”) – niepewne; „Szawłowskiemu[?]” (rkp. „Szawłoskiemu/Szawtoskiemu” – pisarz zapisuje „ł” jak „t”) – nazwisko niepewne; „S. T.” (Szczeniowscy) i „Łow. T.” (Pruszyńscy) – skróty tytułów nierozwinięte (może stolnikowie / łowczowie trembowelscy); „z Zdrowskich[?]” – niepewne; „Akt. Litorys[?]” – niejasne (może ‘Akt[orowie] Litis Consortes’ – współpowodowie); „bez Win[y][?]” – niejasne; „Corporitione[?]” – zapewne ‘in Corpore’ (w treści); „w pierwszy Poniedziałek po Niedzieli … Laetare” – w 1768 niedziela Laetare przypadała 13 III, więc poniedziałek = 14 marca 1768.
Objaśnienia: „Rel. na T. K. L.” – relacja na Trybunał Koronny Lwowski; „Kollegium Winn. Soc. Jesu” – kolegium jezuitów w Winnicy; „Kasztelanowie Lubaczowscy” – kasztelan lubaczowski z żoną; „Sędzia Kondescenzoryalny Uciążliwy” – sędzia kondescensyjny (prowadzący zjazd na grunt), oskarżony o krzywdzące orzeczenie; „Oblicznie y Zawicie” – osobiście i zawiście (pod rygorem zaocznego wyroku); „Bracia y Siostry Stryieczno / Cioteczno między Sobą rodzeni” – rodzeństwo stryjeczne / cioteczne; „Woyski Żytomirski” – wojski żytomierski; „Pisarz Grodzki Kijowski” – pisarz grodu kijowskiego; „Manifest de gravamine” – manifest o krzywdę (protest); „Dekret Kondescensoryalny … in Contumaciam” – dekret wydany na zjeździe sądowym zaocznie; „gwałt Prawa w Sobie zawieraiący” – zawierający pogwałcenie prawa; „Kalkulacya zbranych Prowentow” – rozliczenie pobranych dochodów; „Winy Osobne pieniężne y Osobiste” – kary pieniężne i osobiste (wieża); „in Crastino Festi S. Bartholomaei Apostoli” – nazajutrz po św. Bartłomieju (24 VIII) = 25 sierpnia 1768.
Streszczenie
3października 1768 r. woźny generalny Wawrzyniec Sokalski zeznał w grodzie winnickim, że zaniósł trzy jednobrzmiące pozwy Trybunału Koronnego Lwowskiego do dóbr Siedliszcze, Deszkowce[?] i Saluszyńce[?] i położył je we dworach na stołach. Pozew, dany we Lwowie 25 sierpnia 1768 r., wzywał Marcina i Katarzynę z Nitosławskich Dydyńskich, kasztelanów lubaczowskich, Stanisława i Urszulę z Nitosławskich Szczeniowskich, Antoniego i Joannę z Nitosławskich Pruszyńskich oraz Piotra Szawłowskiego[?], pisarza grodzkiego lwowskiego, sędziego kondescensyjnego. Powodami byli sukcesorzy Wojciecha Rylskiego, wojskiego żytomierskiego, pisarza grodzkiego kijowskiego, dziedzica Jurkowiec – rodzeństwo stryjeczne: Kazimierz, Franciszek Adam i Wojciech Rylscy, Józef i Agnieszka z Rylskich Korsakowie (stolnikowie malborscy), Andrzej i Teresa z Rylskich Paprockich, Antoni i Rozalia z Rylskich Przesmyccy, panna Katarzyna Rylska; rodzeństwo cioteczne: Józef i Wiktoria z Zdrowskich[?] Wysoccy, Józef i Franciszka z Pruchnickich Zawiszowie, Wojciech Różyński i Tomasz Pruchnicki – oraz ks. Antoni Bagieński, rektor kolegium winnickiego Towarzystwa Jezusowego, z całym zgromadzeniem. Żądali kasacji krzywdzącego dekretu kondescensyjnego, wydanego zaocznie 14 marca 1768 r. na gruncie Jurkowiec wbrew przedłożonym przez nich dokumentom, przysądzenia im dziedzictwa Jurkowiec jako naturalnym sukcesorom Wojciecha Rylskiego, ustąpienia pozwanych z dóbr, rozliczenia i zwrotu niesłusznie pobranych dochodów i odsądzenia pozwanych od dziedzictwa; sędziego Szawłowskiego[?], przychylnego stronie przeciwnej, pozwano o kary pieniężne i osobiste za krzywdzący dekret oraz o zwrot szkód i kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 500
Manifestacja Felicjana Jasienia Barcikowskiego, stolnika inflanckiego, w imieniu własnym, żony Konstancji z Moszyńskich i jej małoletniej siostry Eufrozyny Moszyńskiej, łowczanki smoleńskiej, przeciw Dominikowi Moszyńskiemu, łowczycowi smoleńskiemu, o zagarnięcie i trwonienie niedzielnej substancji po rodzicach (części Nowego Miasta Żywotowa i Trypulni[?]) i odmowę działu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
41Prawu natury przeciwnych, tum de laesione tutorea, Swym, Wiel.
42Małż. Swoiey, y Wiel. Eufrozyny Moszyńskiey Łowczanki Smoleń. Ma-
43łoletniey Jmieniem na p[rze]ciwko temuż W. Dominikowi Moszyńskie-
44mu Łowcz. Smoleń. powtornie iako nayuroczyściey Manifestuie się
45Zostawuiąc Wolność, wczymby potrzeba okazywała tego Mani-
46festu poprawienia Felycyan Jasień Barcikowski m. p.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „483”. Na następnej stronie (k. 311, skan 0314 prawa) jest tylko nagłówek kolejnego wpisu („Maa Wiel. Ostrowskiego Chorążego Bracł. in Diligentia”, 3 X 1768), po czym strona przekreślona wielkim zygzakiem – wpis niewykonany (następny akt 501).
Odczyt: „S. J.” w nagłówku = Stolnika Inflanckiego (nie Societatis Jesu); „Ł. S.” = Łowczyca Smoleńskiego; „krzywki[?]” – rkp. „krzywki” – niejasne (może ‘krzywdy’); „z Bekierskich[?]” – nazwisko rodowe matki niepewne; „Trypulniach[?]” (rkp. „Trypulniach/Trysutniach”) – nazwa niepewna; „uyztych” – tak w rkp. (‘uszłych’); „Gruntow[?]” (rkp. „Gron-/tow”) – niepewne; „Kuncy[?] y Buhajowce[?]” – nazwy niepewne; „Capowki[?]” – niepewne; „Schedy Poliskiey[?]” – niepewne (może ‘Polskiey’ – Polskiej); „Kopsta[?] niby iakowes Prawne” – niejasne (może ‘koszta niby jakoweś prawne’); „ewinkowania Juramentem” – ‘ewinkowania przysięgą’ (udowodnienia); „nieferuiąc się” – ‘nie referując się’ (nie odnosząc się); „W. Zaległy się” – tak w rkp. (zapewne ‘W. Żalący się’ – skarżący); „oniewazności” – ‘o nieważności’; „Contra Prawu” – tak w rkp. („Gtw/Contra”).
Objaśnienia: „Stolnik Inflancki” – stolnik inflancki (urząd tytularny); „Łowczanka / Łowczyc Smoleński” – córka / syn łowczego smoleńskiego; „Niedzielna Substancya” – majątek niepodzielony (między spadkobierców); „Macierzysta Substancya” – majątek po matce; „Opiekuńskie Obowiązki” – obowiązki opiekuna (Dominik był opiekunem małoletniej siostry); „Uwodzenia” – zwodzenie, odwlekanie; „Umiarkowanie y Dział” – ugoda i podział; „w Zakonie Soc. Jesu Zostaiący” – jezuita; „wypuszczenie w Possessyą uciążliwą” – oddanie (dóbr) w uciążliwą dzierżawę; „Desolować” – pustoszyć; „Rzędy, Kulbaki, Pałasze” – rzędy końskie, siodła, pałasze; „Kommunalne Dobra” – dobra wspólne (rodzinne); „Summy Spadkowe” – sumy spadkowe; „alienowanie Substancyi małoletnich” – zbywanie majątku małoletnich (wymagające zgody sądu); „Addytament do Schedy” – dodatek do schedy (działu spadkowego); „Summa Prowizyonalna” – suma oprocentowana (z prowizją); „fruktyfikować” – czerpać z niej pożytki; „de laesione tutorea” – o szkodę wyrządzoną przez opiekuna; „Zostawuiąc Wolność … tego Manifestu poprawienia” – zastrzegając sobie prawo poprawienia manifestu.
Streszczenie
3października 1768 r. Felicjan Jasień Barcikowski, stolnik inflancki, stawił się osobiście w grodzie winnickim i w imieniu własnym, żony Konstancji z Moszyńskich oraz jej rodzonej siostry Eufrozyny Moszyńskiej, łowczanki smoleńskiej, małoletniej, pozostającej pod krzywdzącą opieką brata, uroczyście manifestował przeciw Dominikowi Moszyńskiemu, łowczycowi smoleńskiemu. Ponieważ mimo długiego zwlekania nie doszło do ugody i działu, zarzucał mu, że po śmierci rodziców – Andrzeja i Franciszki z Bekierskich[?] Moszyńskich, łowczych smoleńskich – zagarnął wspólny majątek macierzysty, należny także obu siostrom i bratu Onufremu, jezuicie, i rządzi nim jak jedyny spadkobierca: sam posiada części w Nowym Mieście Żywotowie (woj. bracławskie) i we wsi Trypulnie[?] (woj. wołyńskie) i obraca dochody na siebie; uciskiem i uciążliwą dzierżawą zmusił poddanych do ucieczki, pustoszy lasy, budując i sprzedając dwory, nie osadza opuszczonych siedlisk, ustępuje grunty, pozwala posesorom stawiać dwory; zagarnął ruchomości po rodzicach (klejnoty, srebra, rzędy, siodła, pałasze, strzelby, suknie, powozy, konie, stada, bydło, pasieki, zboże) w Kuncy[?] i Buhajowcach[?] oraz przypadłe z działu dóbr wspólnych; wbrew prawu o zbywaniu majątku małoletnich ustępuje obcym sumy spadkowe, a inne pobrał (m.in. 9162 zł z dóbr Capówka[?], po 1000 zł dodatku do schedy „poliskiej”[?] i żywotowskiej) i obraca na siebie, nie rozliczając się ze współspadkobiercami; sumę 2000 zł z prowizją, należną manifestantom, wziętą od ks. Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, trzyma u siebie i czerpie z niej zyski. Manifestant protestuje o krzywdy, zwłokę w dziale, zbywanie majątku, o nieważność wszelkich transakcji sprzecznych z prawem natury i o szkody wyrządzone przez opiekuna, zastrzegając sobie prawo poprawienia manifestu.