7Bracławskiego y Jnnych Opatrzny Alexander Jamili[?]
8[kustosz:] in Oim Sue
k. 338 (skan 0341, strona prawa)
1in oim Sue Vere ac fidelis Rel. palam publice li-
2bereq ac perexpressum Recognavit. Jż on Roku Ty-
3siąc, Siedmset, Szesdziesiątego, Osmego, Dnia Trzy-
4dziestego, pierwszego, Octombris na Affektacyą
5y Prawną Rekwizycyą Wiell. JmPana Sagat-
6owskiego, Chorążego Jnowrocł. Dobr wsi Żydowczy-
7ka Possesora, Maiąc przysobie Stronę Szlachty Ludzi
8Wiary Godnych Urodz. JchMciow Panow Jana Laskowskiego[?]
9Ambrożego Krasyńskiego[?], Maioris evidentiae
10Testimonij, Gratia Sibi adhibitos, był na Futore[?] Ro-
11boczego Stecka Bilego Poddanego Żydowieckiego
12Gdzie wszystko, Zapust wycięty y Spustoszony z tam-
13tąd był w Dębinie, Gdzie widział, Dębow Sto Osimdzie-
14siąt, Sciętych y Zabranych na podwody Ktore to Spus-
15toszenie, Zapustu y Scięcie Dębow Mienił być
16prze W. Czarneckiego, y Podstarościego, tudzież Podda-
17nych z wsi Wysokiego W. Tyszkowskiego Podstolego
18Bidgoskiego; w czym Woźny Szlachtą Sobie przytem
19na[?] Oswiadczywszy się, Stamtąd powrocił y przed
20Urzędem prawdziwey Wizyi Uczynił y Zeznał Rela-
21tią, de quo Praesens Spiq.[?] Mllis Lectio[?] Mllis qui Supra
22Crucem posuit. &.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „522” (cyfra poprawiana). Wpis 8 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; wizja odbyta 31 X 1768. Akt bezpośrednio związany z manifestacją z aktu 540 (Sagatowski vs Tyszkowski) i z aresztem w akcie 542.
Odczyt: nazwisko woźnego – w tym akcie „Jamili” (urwane na końcu strony; na następnej stronie od razu „in omnibus…”), w akcie 542 „Jamiliy[?]” – nazwisko niepewne (Jamilicz? Jamiłowski?); „Żydowczykie[?]” w nagłówku i „Dobr wsi Żydowczyka” w tekście – nazwa wsi niepewna (por. akt 540: przymiotnik „Żydowiecki”); „Jnowrocławskiego” – w nagłówku czytelne (potwierdza tytuł z aktu 540); „Laskowskiego[?]” (rkp. „Lasko(w)skiego”), „Krasyńskiego[?]” – świadkowie, nazwiska niepewne; „na Futore[?]” – zapewne ‘na chutorze’ (futor = chutor, zagroda) – ta sama formuła w akcie 540 odczytana jako „na Sztor[?]” (do poprawy: na Futor[?]); „Spiq.[?] Mllis Lectio[?] Mllis” – formuła końcowa częściowo niejasna („Mllis” = Ministerialis, woźny; ta sama formuła w akcie 542); marginalna notka kolacjonującego „Lect. p[er] Jandow[?]” – niepewna.
Objaśnienia i tłumaczenia: „in omnibus suae vere ac fidelis relationem palam publice libereque ac per expressum recognovit” – zeznał prawdziwą i wierną we wszystkim swoją relację jawnie, publicznie, dobrowolnie i wyraźnie; „Affektacya y Prawna Rekwizycya” – żądanie i prawne wezwanie; „maioris evidentiae testimonii gratia sibi adhibitos” – przybranych dla większej oczywistości świadectwa; „Zapust” – zarośla, młody las; „Dębina” – las dębowy; „podwody” – wozy; „de quo praesens … Ministerialis … qui supra crucem posuit” – formuła zamykająca: o czym niniejsze… woźny, wyżej wymieniony, postawił znak krzyża (był niepiśmienny).
Wieś Wysokie (posesja Tyszkowskiego) – nazwa potwierdzona w akcie 595 (województwo bracławskie, powiat winnicki).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego i innych, opatrzny Aleksander Jamili[?], zeznał przed Tomaszem Czarkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, że 31 października 1768 r., na żądanie Sagatowskiego, chorążego inowrocławskiego, posesora wsi Żydowce[?], wraz ze szlachtą Janem Laskowskim[?] i Ambrożym Krasyńskim[?] był na chutorze[?] Stećka Biłego, poddanego żydowieckiego: zobaczył wycięty i spustoszony zapust, a w dąbrowie 180 ściętych i wywiezionych podwodami dębów. Szkody te strona przypisywała Czarneckiemu, podstarościemu oraz poddanym ze wsi Wysokie Tyszkowskiego, podstolego bydgoskiego. Woźny złożył relację z wizji (wizja do manifestacji z aktu 540).
Akt nr 542
Areszt Jana Czarneckiego i innych we wsi Wysokie na żądanie Sagatowskiego, chorążego inowrocławskiego (relacja woźnego Aleksandra Jamili[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data8 listopada 1768 (areszt 31 października 1768), Winnica
13rocł. Dobr Wsi Żydowczyka, Dożywotnego Possesora
14maiąc przysobie Stronę Szlachty Ludzi Wiary Godnych
15Urodz. JchMc Panow Jana Laskowskiego[?], Ambrożego
16Krasyńskiego[?]
k. 338v (skan 0342, strona lewa)
1Krasyńskiego, Maioris evidentiae Testimonij Gra-
2tia Sibi adhibitos był w Dobrach Wsi Wysokim Gdzie
3będąc W. Jana Czarneckiego Dyrektora Cujus-
4vis nominis Filipowicza Dyspozytora Tamecznego
5niemniey od warnych[?] Jwana Dowhoho Smalia
6Omelczuka Draganiuka aktualnych naiezdnikow
7y Wiolatorow, u Woyta y Gromady Tameczney w Gry-
8wnach Prawem Opisanych Aresztował, y Prawnie
9przyporęczył Ktory Areszt Woyty Gromada na wyszwyra-
10żonych benevole przyjowszy, do rozprawy prawney
11Dotrzymać Deklarowali y Submittowali się a tak
12on Woźny Szlachtą Sobie przytomną oswiadczywszy się
13Stamtąd powrocił y Przedemną Urzędem prawdziwego
14Aresztu Uczynił y Zeznał Relacyą. De quo praesens Spiq.[?]
15Mllis Lectio[?] Mllis qui Supra Crucem S. posuit &.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „523”. Wpis 8 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; areszt dokonany 31 X 1768 (tego samego dnia co wizja z aktu 541). Związany z aktami 540–541 (Sagatowski vs Tyszkowski).
Odczyt: „w Wy-/sokim[?]” w nagłówku (rkp. „w Wy-/solim”) – zapewne ‘w Wysokim’; nazwisko woźnego „Jamiliy[?]” (w akcie 541 „Jamili”) – niepewne; „wonde[...][?] / Dwurney[?]” – fragment niejasny (może przekręcona formuła ‘wydał relacyą…’); „od warnych[?]” – niepewne (może ‘od wiernych’ / ‘od starych’); „Iwana Dowhoho, Smalia, Omelczuka, Draganiuka” – imiona chłopów (lista jak w akcie 540, gdzie odczytano „Smalisowi[?] Matlukowi” – prawdopodobnie ‘Smaliowi, Omelczukowi’); „Spiq.[?] … Lectio[?]” – formuła końcowa częściowo niejasna; „Czyżewski[?]” w notce kolacjonującego – odczyt prawdopodobny; „Dożywotnego Possesora” – w tym akcie Sagatowski nazwany dożywotnim posesorem wsi.
Objaśnienia i tłumaczenia: „Cuiusvis nominis” – jakiegokolwiek imienia (imię nieznane); „aktualni naiezdnicy y wiolatorowie” – faktyczni najeźdźcy i gwałciciele (cudzych granic); „aresztował … w grzywnach prawem opisanych” – zatrzymał (dokonał aresztu osób/rzeczy) pod karami pieniężnymi przewidzianymi prawem; „przyporęczył” – oddał pod poręczenie (wójtowi i gromadzie); „benevole” – dobrowolnie; „submittowali się” – zobowiązali się; „qui supra crucem S[anctam] posuit” – który, jak wyżej, położył znak świętego krzyża; „Mllis” = Ministerialis (woźny).
Wieś Wysokie (posesja Tyszkowskiego) – nazwa potwierdzona w akcie 595 (województwo bracławskie, powiat winnicki).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego i innych, opatrzny Aleksander Jamili[?], zeznał przed Tomaszem Czarkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, że 31 października 1768 r., na żądanie Sagatowskiego, chorążego inowrocławskiego, dożywotniego posesora wsi Żydowce[?], wraz ze szlachtą Janem Laskowskim[?] i Ambrożym Krasyńskim[?] udał się do wsi Wysokie i tam u wójta i gromady, pod grzywnami prawem opisanymi, aresztował (oddał pod poręczenie) Jana Czarneckiego, dyrektora, Filipowicza, tamtejszego dyspozytora, oraz chłopów Iwana Dowhego, Smalia, Omelczuka i Draganiuka jako faktycznych najeźdźców. Wójt i gromada dobrowolnie przyjęli areszt i zobowiązali się utrzymać go do rozprawy sądowej. Woźny złożył relację i postawił znak krzyża (por. akty 540–541).
Akt nr 543
Aprobata przez Michała Jedleckiego, plenipotenta Józefa Wysockiego, relacji woźnego o pozwie na Trybunał Koronny Lwowski od sukcesorów Rylskich przeciw sukcesorom Nitosławskich[?] i Kolegium Winnickiemu Societatis Jesu
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data8 listopada 1768, Winnica
Karty / skanyk. 338v (skan 0342 lewa)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 338v (skan 0342, strona lewa – dolna część)
1Roku Tysiąc, Siedmset, Szesdziesiąt, Osmego,
2Miesiąca Nowembris, Osmego Dnia . . . .
3Przed Urzędem y Aktami Grodzkiemi Winnickiemi
4y Przedemną Tomaszem Czarkowskim, Namiesnikiem
5Przysięgłym, Burgrabstwa Grodu Winnickiego, Sta-
6[?] Comparens personaliter, Ur. JmPan Michał Jed-
7lecki, Zdrowy Będąc na Ciele y Umysle od Stąpiwszy
8Swey własney należney Ziemskiey Juryzdykcyi Pra-
9wa Forum Powiatu y Woiewodztwa, apud Teraznie[y]-
10sze dobrowolne Zeznanie Czyni się, Podaiąc y wiada-
11iąc wiadomo y Jawne Czyni, Ustnie y dobrowolnie Zezna-
12naie, Jż W. Zeznawaiący na fundamencie Plenipotencyi
13od Wiell. Jozefa Wysockiego Czesnika Lidzkiego[?] Wd. Sieradzkiego[?]
14Mih[?] Specialnego, Plenipotenta Sobie do tego Aktu Dan-
15ney y Służącey Relacyią Pozwu od Sukcessorow Wiell.
16Rylskich, pro Sukcessorow Wiell. Nitosławskich[?] y Kollegium
17Winnickie Soc. Jesu, na Trybunał Koronny Lwowski ad[...]-
18[...]dam[?] Wydanego w Roku Teraznieyszym Tysiąc Siedm-
19set, Szesdziesiąt Osmego, Dnia trzydziestego Pierwszego
20Octombris w Grodzie tuteyszym, Zeznaną We Wszystkich
21oney Punktach Klauzulach y Ligimentach Aprobuie, Con-
22firmuie, y Ratifikuie, Mocą Niniejszego Zeznania
23Swego. Michał Jedlecki mp. — Relna T. K. Ld.[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „524” (obok skreślone „10”[?]). Wpis 8 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim. Relacja pozwu zeznana w grodzie winnickim 31 X 1768.
Odczyt: nagłówek „po W. Szeren[?]-/wickich[?]” – nazwisko niepewne; „Sta-” na końcu wiersza nie ma kontynuacji (pisarz zaczął formułę ‘stanowszy’, a następny wiersz rozpoczął od „Comparens”); „od Stąpiwszy” (rkp. „od Stompisty[?]”) – ‘odstąpiwszy’; „Czesnika Lidzkiego[?] Wd. Sieradzkiego[?]” – tytuł J. Wysockiego niepewny (rkp. „Czesnika Lzkaz[?] Wd. Sierackiego[?]”); „Mih[?]” – niejasne; „Nitosławskich[?]” (rkp. „Witastawskich” / „Nitastawskich”) – por. Nitosławscy w aktach 293, 518–519; „ad[...]-/[...]dam[?]” – fragment niejasny (może ‘ad … instantiam’); dopisek po podpisie „Relna T. K. Ld.[?]” – niepewny (może ‘Relacyina [na] T[rybunał] K[oronny] L[wowski]’).
Objaśnienia i tłumaczenia: „Comparens personaliter” – stawiwszy się osobiście; „odstąpiwszy swej własnej należnej ziemskiej jurysdykcji … prawa forum” – zrzekłszy się właściwości swego sądu (formuła wpisu do obcych akt); „Relacya Pozwu” – zeznanie woźnego o doręczeniu pozwu; „pro” – przeciw (w sensie: na rzecz rozprawy przeciw…); „Kollegium Winnickie Soc[ietatis] Jesu” – kolegium jezuitów w Winnicy; „Ligimenta” – zobowiązania; „aprobuje, konfirmuje i ratyfikuje” – zatwierdza.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8listopada 1768 r. Michał Jedlecki, stawiwszy się osobiście przed Tomaszem Czarkowskim, namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego, jako specjalny plenipotent Józefa Wysockiego, cześnika lidzkiego[?], zatwierdził we wszystkich punktach i klauzulach relację woźnego zeznaną w grodzie winnickim 31 października 1768 r. o pozwie na Trybunał Koronny Lwowski, wydanym od sukcesorów Rylskich przeciw sukcesorom Nitosławskich[?] i Kolegium Winnickiemu Towarzystwa Jezusowego (por. spór jezuitów winnickich i spadkobierców Rylskiego – akt 293). Podpisał.
Akt nr 544
Relacja woźnego Jana Tarańskiego[?] o doręczeniu pozwu na Trybunał Koronny Lwowski od książąt Czetwertyńskich przeciw Katarzynie z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamienieckiej (o miasteczko Szymanówka[?]), z aprobatą Ludwika Jurkowskiego
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data8 listopada 1768 (doręczenie 4 listopada; pozew dat. Lwów 27 października 1768), Winnica
36key Prawa Forum Powiatu y Wdztwa, apud teraznieysze
37Dobrowolne Zeznanie Swoie Całkiem podaiąc y Wie-
38lcąc[?] wiadomo y Jawno Czyni ustnie y Dobrowolnie
39Zeznaie Jż JchMości Zeznawaiący na fundamencie
40Specialney Plenipotencyi Sobie do tego Aktu Da-
41ney y Służącey, Ze Rel. Pozwu na Trybunał
42[kustosz:] Koronny
k. 340 (skan 0343, strona prawa – górna część)
1Koronny Lwowski od JO. XX. JchMc Czetwertyńskich
2po JW. Katarzynę Kossakowską, Kasztelanową Ka-
3mieniecką, y Jnne ad Cassanda wydanego we wszy-
4stkich oney punktach Klauzulach y Legimentach
5approbuie Confirmuie y Ratifikuie Mocą niniejszego
6Zeznania Mego. Ludwik Jurkowski mp
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „525”; obok skreślone „13” (druga, skreślana numeracja). Wpis 8 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; pozew doręczony 4 XI 1768 w miasteczku Szymanówka[?]; pozew wystawiony we Lwowie 27 X 1768.
Odczyt: nazwisko woźnego „Tarański[?]” (rkp. „Taranski”; por. woźny J. Tarhański w aktach 301–347); nazwa miasteczka zapisana różnie: „Szymonowki”, „Simonowka”, „Szymanowka”, „Symanowka” – ujednolicono jako Szymanówka[?]; „Capitt. Danovien.[?]” – tytuł ks. Stefana Feliksa Czetwertyńskiego niepewny (por. „Starosta Danczewski[?]” w akcie 428); „Suc. Camar. Bracł.” – podkomorzy bracławski (tytuł ks. Janusza Czetwertyńskiego) – odczyt prawdopodobny; liczne miejsca łacińskiego tekstu pozwu (zwłaszcza k. 339v w. 1–2, 6–7, 10–16) odczytane niepewnie – tekst miejscami niespójny gramatycznie (także z winy pisarza); „Vigesima[?]” (rkp. „Vesima”); w aprobacie „W. JmPan” i „JchMości Zeznawaiący” – tak w rkp.; „Wielcąc[?]” – niejasne.
Tłumaczenie pozwu (w przybliżeniu): Stanisław August z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, podolski, podlaski, smoleński, siewierski i czernihowski. Wam, Jaśnie Wielmożnej Katarzynie z Potockich Kossakowskiej, kasztelanowej kamienieckiej, a także sukcesorom i cesjonariuszom, jeśli jacy do tej sprawy należą, pozwanym w osobach i sprawie niżej opisanej, oraz dobrom waszym ruchomym i nieruchomym, rozkazujemy, abyście przed naszym zwyczajnym sądem – Trybunałem Głównym Koronnym Lwowskim – wtedy, gdy sprawa niniejsza z właściwego rejestru zostanie prawnie wywołana, stanęli osobiście i zawiśle, na instancję Instygatora naszego sądu i jego delatorów: Jaśnie Oświeconego ks. Janusza Antoniego, syna niegdyś ks. Stefana Feliksa Świętopełka Czetwertyńskiego, starosty danowskiego[?], i innych, spadkobierców (i stryjecznych braci) książąt Świętopełk-Czetwertyńskich na Nowej Czetwertni, (dziedziców) miasteczka Szymanówki[?] z przyległościami… którzy, nie znajdując sprawiedliwości, pozywają was, kasztelanową kamieniecką, o (zwrot) sumy… i kondescensję w dobrach miasteczka Szymanówki z przyległościami, które od długiego czasu trzymacie bez żadnego prawa posesji…, o sporządzenie należytego obrachunku, o złożenie rejestru ruchomości pozostałych po zmarłym ks. Januszu Świętopełku Czetwertyńskim, podkomorzym bracławskim, o odpowiedź wobec dawnych terminów i o wszystko inne, czego wymaga ta sprawa – albo raczej, z racji nowego dziedzica i po zmianie stanu niektórych osób i śmierci innych, przywołują was do przygotowanych dawniej terminów; macie stawić się na ten termin i na wszystko sądownie odpowiedzieć. Dan we Lwowie 27 października 1768 r. O czym niniejsza relacja tegoż woźnego, który jako niepiśmienny postawił znak krzyża.
Objaśnienia: „ad Cassandum” – w celu kasacji (unieważnienia) – w nagłówku zapewne zaznaczenie charakteru sprawy (pozew o skasowanie posesji); „Instygator” – oskarżyciel publiczny Trybunału, któremu towarzyszą delatorzy (strony prywatne); „peremptorie” – zawiśle, pod rygorem zaocznego wyroku; „Nowa Czetwertnia” – gniazdo rodowe ks. Czetwertyńskich na Wołyniu; aprobata Jurkowskiego – zatwierdzenie relacji w imieniu Czetwertyńskich.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Jan Tarański[?] zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim, że 4 listopada 1768 r. zaniósł do miasteczka Szymanówka[?] autentyczny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego na pergaminie i położył go na stole w izbie tamtejszego dworu, ogłaszając jego treść. Pozew (Lwów, 27 X 1768), wydany na instancję instygatora i delatorów – ks. Janusza Antoniego Czetwertyńskiego, syna ks. Stefana Feliksa, i innych książąt Świętopełk-Czetwertyńskich z Nowej Czetwertni – wzywał Katarzynę z Potockich Kossakowską, kasztelanową kamieniecką, jej sukcesorów i cesjonariuszy, do odpowiedzi w sprawie bezprawnego, długoletniego trzymania dóbr miasteczka Szymanówki z przyległościami, rozliczenia sumy, zwrotu ruchomości po zmarłym ks. Januszu Czetwertyńskim, podkomorzym bracławskim, oraz do podjęcia dawnych terminów z racji nowego dziedzica. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk. Zaraz potem Ludwik Jurkowski, na podstawie specjalnej plenipotencji, zatwierdził tę relację w imieniu Czetwertyńskich i podpisał.
Akt nr 545
Manifestacja Iwana Gurdzieja, towarzysza Wojska Zaporoskiego, imieniem swoim i ojca Dynysa (Dyneja), przeciw Marcinowi Rakowskiemu, superintendentowi ceł koronnych, rewizorowi, strażnikom komory sawrańskiej i wicegerentowi Franciszkowi Biedrzyckiemu (sprawa o zabrane woły i kondescensję w Sawraniu)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
14y Reluicyi[?] nie chcąc Wiecey Dać nad Sto Siedmna-
15ście[?] [skreślone: …] do nadgrodzenia Uchilaiąc się y wprowadzaiąc w
16większe Expensa Oyca pociesił[?] od Ktorego, w Czym
17widząc się niniejszy Manifestant Razem z Oycem
18Swoim bydż Ukrzywdzonym powtornie tak Swoim
19Jako y Oyca Swego Jmieniem na Pfo[?] Wiell. Rakowskie-
20mu Superintendentowi y Jnnym Wyżey Wyrażonym o
21Wszystkie Expensa, Zabranie Wołow y Krzywdy Swoie, tudzież
22o nieważność Jako y Prywatnie na Stempienego[?] Kwi-
23ta Oswiadczaiąc się Sobie Wszystkich Drog Praw-
24nych [...] Dochodzić Manifestuie y Protestuie się Prosząc Tey
25Lepiey[?] do Akt Przyięcie, Co y otrzymał. [podpis:] J. W.[?] Manez[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „526”; obok skreślone „14”. Wpis 8 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim. Pismo pośpieszne i trudne – przepis w znacznej części orientacyjny (#PARTIAL); liczne wyrazy niepewne lub nieodczytane, zwłaszcza na k. 340v.
Odczyt: „Gurdziej / Gurdzieia” – por. kupiec D. Gurdziej w sporze o 69 wołów (akty 270, 272–273, 279, 292); „Oyca Swego Dyneia” – ojciec Iwana, w akcie 548 „Dynys (Dyonizy) Gurdziej”, kupiec – por. „D. Gurdziej” w sporze o 69 wołów (akty 270–292); poprawione z pierwotnego odczytu „Syna Swego”; „Kurynia Popowiczowskiego” – kureń popowicki Siczy Zaporoskiej; „Jere[?]-/zowi[?] Zukowskiemu[?]” – zapewne rewizor Józef Jakubowski (akty 162–163, 270–273) – odczyt bardzo niepewny; „Smienach[?] y Przecieszkach[?]”, „Obratt[?]”, „Tenczynskiey[?]” – niejasne; „Chmarkowskiego[?]” – rotmistrz, nazwisko niepewne; liczby (cztery/dwa woły, 17, 117) – niepewne; „Repnina” – ks. Mikołaj Repnin, ambasador rosyjski w Warszawie (rkp. „Plenipotentnego Posła Rossyskiego”); podpis „J. W.[?] Manez[?]” – nieczytelny (może podpis pisarza lub osoby podpisującej za niepiśmiennego komparenta).
Objaśnienia: „Sławny” – tytuł nieszlacheckiego komparenta (tu Kozaka zaporoskiego); „towarzysz” – szeregowy kozak kurenia; „Prezensja Kommissij Skarbowey” – sąd Komisji Skarbu Koronnego (rozpatrywał sprawy celne); „kondescensja” – zjazd sądu na miejsce sporu (tu na grunt miasta Sawrania); „Superintendent Ceł Koronnych” – zwierzchnik komór celnych (Marcin Rakowski); „komora sawrańska” – komora celna w Sawraniu na granicy z Turcją/Jedysanem; „wyexpenzowana” – wyczerpana kosztami; „reluicja” – zwrot (wykup) sumy; „Stempiony[?] kwit” – niejasne (może ‘wymuszony’).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8listopada 1768 r. Iwan Gurdziej, „sławny” towarzysz Wojska Zaporoskiego z kurenia popowickiego, w swoim imieniu i ojca Dynysa (Dyneja), nawiązując do wcześniejszych manifestów ojca (1767 i 1768) oraz terminów, wizji i dekretów Komisji Skarbu, zamanifestował przeciw Marcinowi Rakowskiemu, superintendentowi ceł koronnych, rewizorowi (Jakubowskiemu[?]), strażnikom komory sawrańskiej oraz Franciszkowi Biedrzyckiemu, wicegerentowi grodzkiemu winnickiemu, sędziemu kondescensji, przychylnemu stronie pozwanej. Według manifestu superintendent, dawszy wiarę niesłusznemu doniesieniu, że ojciec komparenta nie chciał zapłacić cła od wołów na komorze sawrańskiej, wysłał uzbrojonych ludzi z rotmistrzem Chmarkowskim[?], którzy zabrali stado wołów; mimo terminów przed Komisją Skarbu i kondescensji w Sawraniu Rakowski utrudniał sprawę, nie dopuścił świadków, a Biedrzycki wydał dekret z naruszeniem prawa; następnie superintendent nakłonił wyczerpaną kosztami stronę do prywatnej ugody (z zadatkiem, bez udziału kancelarii warszawskiej i kancelarii ks. Repnina, posła rosyjskiego), po czym uchylał się od zapłaty kosztów i zwrotu sumy, oferując tylko ok. 117 [zł?]. Komparent manifestuje się o wszystkie koszty, zabranie wołów i krzywdy oraz o nieważność wymuszonego kwitu, zastrzegając sobie wszelkie drogi prawne.
Akt nr 546
Relacja woźnego Michała Radlińskiego o doręczeniu w Winnicy pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Jana Bułojemskiego, podstolego podlaskiego, przeciw Janowi Feliksowi Kopczyńskiemu, subdelegatowi grodzkiemu winnickiemu (o pozew do niewłaściwego sądu w sprawie Łuki Zabokrzyckiej)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data8 listopada 1768 (pozew dat. Lwów 27 października 1768), Winnica
Akt w rękopisie „527”; obok skreślone „15”. Wpis 8 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; data doręczenia określona tylko „wyż na akcie” (tj. dzień wpisu); pozew wystawiony we Lwowie 27 X 1768.
Odczyt: nazwisko powoda – w nagłówku „Bulo-/iemskiego”, w tekście „Bułoiemskiego” (por. akty 508–510, 524: Bułojemski); „Łuki Zabokrzyckiey” (rkp. „Łubi Zabotmyckiey”) – odczytane wg aktu 510; „[...][?]” w w. 23 (rkp. „Jomigę Harnalomite”) – nieodczytane; „niedoprzywileiowanego[?]”, „Kalumniusznie[?]”, „Jnstt.[?]”, „w Skazaniu[?]”, „penes[?]” – niepewne; „Tenor Talowy[?]” – zapewne ‘tenor taki’; „S. Klamzi[?]” – zapewne podpis kancelaryjny pod pozwem, niepewny; „Maro-/wiecki” – tak w rkp. (Mazowiecki).
Objaśnienia i tłumaczenia: „Zawicie” – zawiśle (pod rygorem wyroku zaocznego); „Instygator” i „Delator” – oskarżyciel publiczny i strona prywatna popierająca oskarżenie; „Konstytucja de vocatione ad incompetens forum” (1764) – ustawa o karach za pozywanie do niewłaściwego sądu; „Kalumnia” – złośliwe, bezpodstawne pozwanie; „grzywny” – kara pieniężna (500 grzywien); „recedendo hoc in puncto a foro castrensi Vinnicensi” – odstępując w tym punkcie od sądu grodzkiego winnickiego (tj. sprawa przeniesiona do Trybunału); „Woźny nieumieiący pisać krzyż” – woźny niepiśmienny postawił znak krzyża.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Michał Radliński zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim, że doręczył w Winnicy, kładąc na stole w dworku Jana Feliksa Kopczyńskiego, subdelegata grodzkiego winnickiego, pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego (Lwów, 27 X 1768). Pozew, wydany na instancję instygatora i delatora Jana Bułojemskiego, podstolego podlaskiego, na podstawie konstytucji z 1764 r. o pozywaniu do niewłaściwego sądu, zarzucał Kopczyńskiemu, że nie mając żadnej pretensji do Bułojemskiego, wytoczył mu – w sprawie rzekomej ekspulsji z dóbr wsi Łuka Zabokrzycka, należącej do jurysdykcji grodu winnickiego – pozew przed Trybunał Lwowski, narażając go na koszty i trudy; Bułojemski domagał się zapłaty 500 grzywien za kalumnię i zwrotu szkód oraz kosztów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk (por. akty 508–510, 524).
Akt nr 547
Relacja woźnego Jakuba Mazurka[?] o doręczeniu (w Kalniku i w kancelarii grodu winnickiego) pozwów Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Aleksandra Borzęckiego, podstolego koronnego, i innych przeciw Konstantemu Ludwikowi i Augustynie z Ogińskich Platerom, wojewodom mścisławskim, i innym (o niewykonanie dekretu)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data8 listopada 1768 (doręczenia 7 i 8 listopada 1768), Winnica
Akt w rękopisie „528”. Wpis 8 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; jeden pozew doręczony 7 XI 1768 we dworze w Kalniku, drugi 8 XI 1768 w kancelarii grodu winnickiego.
Datacja pozwu: rkp. „Die Decima Septima Novembris … 1768” – data późniejsza od doręczenia (7–8 XI 1768), zapewne omyłka pisarza (może 17 października) – pozostawiono bez zmian.
Odczyt: nazwisko woźnego – w tekście „Jakim Mazurenko[?]”, w podpisie „Jakub Mazurko” – niepewne; nagłówek „WWy[?] … winna[?] Wexe[?]” – niejasny (może ‘WWdow Mscisławskich … o winną wexę’ – wexa = uciążliwość, szkoda procesowa); „Gracowski[?] Dapifero Czerniechoviensi[?]”, „Klement Gubernatori[?]”, „Szymoni Czosnowski[?]”, „Baltazaro Ostrowski[?]”, „Onuphrio Moszkowski[?]”, „Stanislao Kostka Berendowski[?] Praesentario[?]” – nazwiska i urzędy niepewne; „Alexandri de Rożanowo[?] Borzęcki” – przydomek niepewny (por. A. Borzęcki, podstoli kor., starosta przemyski – akty 529–530); „Dolhonen.[?]” – drugie starostwo niepewne; „Kwiecki[?] Vexilliferi Calmiensis[?]” – niepewne; „Pachnovecensis[?]” – nazwa dóbr niepewna; „Przyłucensis[?]” – Przyłuka (por. Borzęcki – Przyłuka, akty 497–498); łacińska formuła pozwu na k. 342v w wielu miejscach niespójna gramatycznie i odczytana orientacyjnie.
Tłumaczenie (w przybliżeniu): Stanisław August… Wam, Jaśnie Wielmożnym Konstantemu Ludwikowi i Augustynie z Ogińskich Platerom, wojewodom mścisławskim, małżonkom, dziedzicom dóbr klucza kalnickiego i daszowskiego, Wielmożnemu Janowi Gracowskiemu[?], stolnikowi czernihowskiemu[?], komisarzowi tychże dóbr, urodzonemu Klementowi, gubernatorowi[?], niewiernym (Żydom) mieszczanom kalnickim i daszowskim…, a także urzędnikom grodu winnickiego (dawnym regentom i prezentariuszowi archiwum)… rozkazujemy, abyście przed Trybunałem Koronnym Lwowskim stanęli na instancję instygatora i delatora: J. W. Aleksandra Borzęckiego, podstolego koronnego, starosty przemyskiego i dołhońskiego[?], W. Antoniego Kwieckiego[?], chorążego chełmińskiego[?], dawnego posesora dóbr klucza pachnowieckiego[?], oraz Żyda Gabriela Abrahamowicza z Przyłuki[?], dawnego arendarza karczmy…; pozywają was z racji pogwałcenia dekretu naszego sądu z 1763 r. i w celu zniesienia procesu…, o złożenie rejestru spraw i protokołu dekretu grodu winnickiego…, o uznanie, że podlegacie karom prawnym, o odesłanie sprawy jako nierozstrzygniętej na właściwym terytorium do grodu winnickiego, o kary za niewymierzenie sprawiedliwości, o zwrot tego, co okaże się wam należne do zwrotu, o koszty i wexę… Dan we Lwowie 17 listopada[?] 1768 r. Woźny niepiśmienny postawił znak krzyża.
Objaśnienia: „Infideles” – niewierni, tj. Żydzi (mieszczanie żydowscy Kalnika i Daszowa); „Arendator Tabernalis” – arendarz karczmy; „Wexa” (vexa) – szkoda, uciążliwość procesowa; spór Platerów (Kalnik, Daszów) z sąsiadami – por. akty 497–498, 535 (Platerowie vs Sanguszkowie, Borzęcki – Przyłuka).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
8listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Jakub (Jakim) Mazurko[?] zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim, że doręczył dwa pozwy Trybunału Koronnego Lwowskiego: 7 listopada we dworze w Kalniku i 8 listopada w kancelarii grodu winnickiego. Pozwy, na instancję instygatora i delatorów – Aleksandra Borzęckiego, podstolego koronnego, starosty przemyskiego, Antoniego Kwieckiego[?], chorążego, dawnego posesora dóbr pachnowieckich[?], i Żyda Gabriela Abrahamowicza, arendarza karczmy – wzywały Konstantego Ludwika i Augustynę z Ogińskich Platerów, wojewodów mścisławskich, dziedziców Kalnika i Daszowa, ich komisarza Jana Gracowskiego[?], gubernatora Klementa[?], mieszczan żydowskich Kalnika i Daszowa oraz dawnych urzędników grodu winnickiego w sprawie naruszenia dekretu trybunalskiego z 1763 r.: o złożenie rejestrów i protokołów, o kary, odesłanie sprawy do grodu winnickiego, zwrot należności i koszty. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 548
Reprotestacja Piotra Łochwińskiego[?] imieniem Marcina Rakowskiego, superintendenta, i innych oficjalistów Skarbu Koronnego prowincji ukraińskiej przeciw Dynysowi i Iwanowi Gurdziejom, kozakom zaporoskim (odpowiedź na manifest z aktu 545)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
26zyście przeto tak opomieniony w Zmiankowaney Kom-
27planacyi Jakowe Czynione przegrozki, w Skutku
28Zapobiegaiąc Skarbu y Osob WW. Officialistow
29Całości napomieniono Tymże Starszym Gurdziejom
30tak Oycu Jako y Synowi Jmieniem Jako wyżey
31WW. Komparent Jako nay Uroczyściey Manifestuie
32y Protestuie się. Piotr Łochwiński mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „529”; obok skreślone „17”. Wpis 10 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim. Odpowiedź (reprotestacja) na manifest Iwana Gurdzieja z 8 XI 1768 (akt 545).
Odczyt: nazwisko komparenta „Łochwiński[?]” (rkp. „Zochwinski” w tekście, „Lothwinski” w podpisie) – niepewne; „Szesdziesiąt Dziewięć[?]” – liczba wołów odczytana częściowo (rkp. „Szesdziesiąt Siedym”?) – por. spór o 69 wołów w aktach 270–292; „Przed Łowczym[?] WW. Michała Zaydlicza[?], Tomasza Kur[?] y Obiechowskiego[?]” – fragment niepewny (zapewne świadkowie / strażnicy komory); „pere-/zbożność[?]” – zapewne ‘przykrość’; „Stemplowo[?]”, „Zawoty”, „Przytnie[?]”, „Reutersowa[?]”, „orazem[?]” – niejasne; „Starszy” – tytuł kozacki (starszyzna) lub ‘ojciec’.
Objaśnienia: „Reprotestacja” – kontrmanifest, odpowiedź na manifest strony przeciwnej; „przemyt (przemyca)” – przemyt, przepędzenie wołów z pominięciem cła; „Inkwizycja” – dochodzenie, przesłuchanie świadków; „Komisja Skarbu Koronnego” – centralny urząd skarbowy (sąd w sprawach celnych); „mitygując” – łagodząc (karę); „przepadłe” – skonfiskowane; „Komplanacja” – ugoda; „zakwitował” – pokwitował (zrzekł się roszczeń); „Rekurrując … do Kompassyi” – odwołując się do litości (współczucia).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10listopada 1768 r. Piotr Łochwiński[?], plenipotent Skarbu Koronnego prowincji ukraińskiej, imieniem Marcina Rakowskiego, komornika granicznego halickiego i superintendenta, Józefa Jakubowskiego, generalnego rewizora, i innych oficjalistów, zaniósł reprotestację przeciw Dynysowi (ojcu) i Iwanowi (synowi) Gurdziejom, kupcom-kozakom Siczy Zaporoskiej, odpowiadając na ich manifest z 8 listopada (akt 545). Według komparenta stary Dynys Gurdziej, przekonany o przemyt swoich wołów (ok. 69), po dekrecie Komisji Skarbu o powtórnej inkwizycji w Sawraniu sam przyznał się do przemytu ustnie przed superintendentem w Warszawie i w memoriale do Komisji, prosząc o litość; Komisja, zważywszy na ciężkie czasy i ubóstwo Gurdzieja, złagodziła karę i kazała zwrócić mu połowę pieniędzy z konfiskaty; Gurdziej odebrał je w Warszawie z rąk superintendenta, zawarł ugodę, pokwitował oficjalistów z wszelkich pretensji i zeznał ugodę przed aktami grodu warszawskiego. Mimo to, nie okazując wdzięczności, nakłonił syna Iwana do manifestu przeciw ugodzie i groził oficjalistom; dlatego komparent uroczyście manifestuje się przeciw obu Gurdziejom. Podpisał.
Akt nr 549
Relacja woźnego Jana Fałkiewicza[?] o doręczeniu pozwów Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa sukcesorów Stanisława Ochoty Peretiatkowicza, sędziego ziemskiego winnickiego (Ludwika i Ewy z Peretiatkowiczów[?], stolnikostwa winnickich, i Gabriela Ochoty Peretiatkowicza) przeciw wierzycielom masy spadkowej
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data12[?] listopada 1768 (doręczenia 9 listopada; pozew dat. Lwów 24 października 1768), Winnica
35pro Super evenit[?] et Mgcos Actores modernos Sub-
36stantia praedicti olim Judicis Terr. Vinnic.
37recedere voluerunt ad Subsequendum Respon-
38sum[?] Se actores admitti Cum Serijs Summis Con-
39[kustosz:] currentes
k. 345 (skan 0348, strona prawa – górna część)
1Concurrentes inter Creditores Collocari Caeteraq. pro Causae
2praesentis Exigentia Sitis paraturi Termino attentaturi ad
3praemissa illa et alia fusius vobis oretenus proponenda
4judicialiter Responsuri. Datum Leopoli Feria Secunda
5ante Festum SS. Simonis et Judae Apostolorum Mille-
6simo Septingentesimo Sexagesimo octavo Anno.
7De quo Praesens Ministerialis Relatio Woźny Nieu-
8mieiący Pisać Krzyż Kładnie. Jan Fałkiewicz[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „530”; obok skreślone „18”. Data wpisu: „Nowembris Dwunastego[?] Dnia” – odczyt niepewny (por. akt 548 z 10 XI i akt 550 z 12 XI); doręczenia 9 XI 1768 (dwa pozwy, w Torkowie i w drugiej wsi). Pozew wystawiony we Lwowie „feria secunda ante festum SS. Simonis et Judae” 1768 = poniedziałek 24 X 1768.
Odczyt: nazwisko woźnego – w tekście „Fałkiewicz[?]” (rkp. „Flakiewicz”), w podpisie „Jan Haliewicz[?]” – niepewne; „in numero dwu[nas]tu[?]” – liczba pozwów niepewna; „Torkowa części W. Skopowskiego[?]” – por. Torków (akty 360, 454 – Miastkowscy, Szawłowscy) i Józef Skopowski, stolnik bracławski (525–526); „Wożny[?] Wielkiey Ładnowskiey[?]” – nazwa drugiej wsi bardzo niepewna; lista pozwanych (k. 344, w. 22–36) odczytana orientacyjnie – nazwiska oznaczone [?]; „Olescensi[?] Ordinis Carmelitarum Calceat.[?]” – zapewne konwent karmelitów trzewiczkowych (miejscowość niepewna); „Dorohowski[?] S. Basilij Magni” – zapewne monaster bazyliański (Dorohobuż? Dorohostaje?); „Ludovici et Evae de Peretiatkowicz Dapiferorum Vinnicensium” – małżonkowie, stolnikowie winniccy (w dopisku u dołu „Conjugum Dapif. Vinn.”); „Gabrielis Ochota Peretiatkowicz Dapiferi Vinnicensis” – w tym miejscu Gabriel tytułowany stolnikiem winnickim (relacja do Ludwika niejasna); „Radecka[?]” – nazwisko po mężu niepewne; „Die Decima Secunda” (manifest w Żytomierzu) – bez nazwy miesiąca w rkp.; fragmenty „memitatas[?] Cum Mandato Minorensio[?]”, „Obligo”, „illigati[?] et aggravante”, „pro Super evenit[?]” – niejasne gramatycznie.
Tłumaczenie istoty pozwu: Stanisław August… Wam, wielmożnym i urodzonym (lista wierzycieli, m.in. Józefowi Chodorkowskiemu, Pelczarskiemu, Dąbrowskiej, Wolskiemu, Mariannie Stępkowskiej, wdowie, konwentowi karmelitów, monasterowi bazyliańskiemu, kapitule kijowskiej[?] i konwentom) oraz wszystkim pozostałym wierzycielom masy spadkowej po niegdyś Wielmożnym Stanisławie Ochocie Peretiatkowiczu, sędzim ziemskim winnickim, rozkazujemy, abyście stanęli przed Trybunałem Koronnym Lwowskim na instancję instygatora i delatorów – Wielmożnych Ludwika i Ewy z Peretiatkowiczów, stolników winnickich, sukcesorów zmarłego sędziego – którzy, opierając się na prawach Królestwa i swoich manifestach (w grodzie żytomierskim 12 … 1768 imieniem Gabriela Ochoty Peretiatkowicza, stolnika winnickiego, i w grodzie łuckim 19 X 1768 przez Peretiatkowiczównę, zamężną Radecką[?], z asystencją męża), dotyczących przystąpienia do masy spadkowej, pozywają was o likwidację (rozliczenie) sum zarówno zabezpieczonych na dobrach (posesyjnych), jak i poza posesją – z zapisów i rewersów zaciągniętych przez zmarłego – oraz o rozpoznanie i rozstrzygnięcie praw i transakcji; a gdyby długi przewyższały wartość spadku, powodowie chcą odstąpić masy spadkowej i być dopuszczeni jako wierzyciele z własnymi sumami, ulokowani pośród innych wierzycieli. Dan we Lwowie w poniedziałek przed świętem śś. Szymona i Judy Apostołów 1768. O czym relacja woźnego, który nie umiejąc pisać, kładzie krzyż.
Objaśnienia: „Substantia” – masa spadkowa (majątek po zmarłym); „concursus creditorum” – postępowanie konkursowe (podział masy między wierzycieli); „summae possessoriae” – sumy zabezpieczone na posesji dóbr; „assecurationes manuales” – zobowiązania (rewersy) z ręki; „recedere a substantia” – odstąpić od spadku (wobec nadmiaru długów).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Ok. 12 listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Jan Fałkiewicz[?] zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim, że 9 listopada doręczył pozwy Trybunału Koronnego Lwowskiego we dworach wsi Torków (części Skopowskiego[?]) i drugiej wsi (nazwa niepewna). Pozew (Lwów, 24 X 1768), na instancję instygatora i delatorów – Ludwika i Ewy z Peretiatkowiczów, stolnikostwa winnickich, sukcesorów zmarłego Stanisława Ochoty Peretiatkowicza, sędziego ziemskiego winnickiego – wzywał licznych wierzycieli masy spadkowej (szlachtę, wdowy, konwent karmelitów, monaster bazyliański, kapitułę i konwenty) do likwidacji sum zapisanych na dobrach i z rewersów zmarłego, rozpoznania praw i transakcji, a na wypadek przewagi długów nad majątkiem – do dopuszczenia sukcesorów do konkursu jako wierzycieli. Powołano się na manifesty w grodach żytomierskim (imieniem Gabriela Ochoty Peretiatkowicza) i łuckim (19 X 1768). Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 550
Relacja woźnego Bazylego Szczyżyńskiego[?] o doręczeniu w Horodnicy[?] pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Ksawerego Jełowickiego, pułkownika wojsk koronnych, przeciw Michałowi Jełowickiemu, staroście bracławskiemu (o ekspulsję z dóbr Horodnica[?], Szamryńce[?] i Świątnica[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data12 listopada 1768 (doręczenie 3[?] listopada; pozew dat. Lwów 30 września 1768), Winnica
35Scribendi Crucem S. posuit Bazyli Szczyżyński[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „531”; obok skreślone „19”. Wpis 12 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; doręczenie „Dnia Trzeciego[?] Nowembris” (cyfra niepewna). Pozew wystawiony we Lwowie „feria sexta post festum Dedicationis S. Michaelis Archangeli proxima” 1768 = piątek 30 IX 1768.
Odczyt: nazwisko woźnego „Szczyżyński[?]” (w tekście „Bazylij Szczyżyński”, w podpisie „Bazyly Łozyński[?]”) – niepewne; nagłówek „od Wiell. Jełowickiego S.[?]” – przy nazwisku powoda skrót niepewny; „Capitt. Krzemieniec.[?]” (rkp. „Capitt Krzemiovec[?]”) – tytuł Ksawerego Jełowickiego niepewny; „Antonius[?]” – wyraz niejasny (może część imienia); nazwy wsi: „Horodnica”, „Szamrzynce” (Szamryńce?), „Swiątnica” – odczyt prawdopodobny, ale niepewny; „Multos[?]”, „Jnjuriarum[?]”, „Cremati” (= ‘cremeni’? – zapewne ‘krzemu’ / mylnie za ‘inwentarza’) – niepewne; formuła „Citaris igitur Sis[?] Pari[?] Paritur[us]” – niejasna.
Tłumaczenie istoty pozwu: Stanisław August… Tobie, Jaśnie Wielmożnemu Michałowi Jełowickiemu, staroście bracławskiemu, rozkazujemy, abyś stanął przed Trybunałem Koronnym Lwowskim na instancję instygatora i delatora, Wielmożnego Ksawerego Jełowickiego, starosty krzemienieckiego[?], pułkownika wojsk J.K.Mci i Rzeczypospolitej, który pozywa cię: z racji kontraktu obligacyjnego (zastawnego) na dobra wsi Horodnica, Szamryńce i Świątnica w województwie bracławskim, zawartego 13 I 1768 między tobą a powodem – o odmowę obrony (manutencji) posesji, a nawet o gwałtowne wyrugowanie powoda z tych dóbr po objęciu przez niego posesji, przez umyślnie wysłanych licznych ludzi, o wyrządzenie szkód i krzywd, zabranie zboża różnego, bydła i wielu innych rzeczy (co zostanie dowiedzione inkwizycjami); domaga się ukarania karami prawnymi, zwrotu zboża, bydła i szkód, przywrócenia powoda do zabranych przemocą dóbr, rozliczenia z pobranych dochodów i rozstrzygnięcia wszelkich pretensji. Dan we Lwowie w piątek po święcie Poświęcenia (kościoła) św. Michała Archanioła 1768. Woźny niepiśmienny postawił krzyż.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
12listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Bazyli Szczyżyński[?] zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim, że ok. 3 listopada doręczył we dworze wsi Horodnica[?] pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego (Lwów, 30 IX 1768). Na instancję instygatora i delatora Ksawerego Jełowickiego, pułkownika wojsk J.K.Mci, pozywano Michała Jełowickiego, starostę bracławskiego, w związku z kontraktem obligacyjnym z 13 I 1768 r. na wsie Horodnica, Szamryńce[?] i Świątnica[?] w województwie bracławskim: o odmowę obrony posesji i gwałtowne wyrugowanie powoda z tych dóbr przez wysłanych ludzi, zabranie zboża, bydła i innych rzeczy; powód żądał kar, zwrotu szkód, przywrócenia do dóbr i rozliczenia dochodów. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk (por. Jełowiccy – akty 282, 291, 300, 302, 320–321, 372–374).
Akt nr 551
Relacja woźnego Aleksandra Worobczuka[?] o doręczeniu w Tetyjowie pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa Krasickich, dziedziców dóbr klucza żywotowskiego, przeciw ks. Januszowi i Konstancji z Denhoffów Sanguszkom, ordynatom ostrogskim, Ledóchowskim i innym (spór graniczny Żywotów – Tetyjów)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data14 listopada 1768 (doręczenie 12 listopada; pozew dat. Lwów 22 października 1768), Winnica
1fundorum et Villarum nonnullarum ab Eo[?] et Bona
2Żywotow Spectantia Actoresq. videntur etiam
3Jnquisitionibus deducendis poenas ad Equator[?] assig-
4nari, Caeteraq. pro Causa ejus modi Exigentia Contra
5Vos etiam[?] Meliorata imputari tantummodo
6respectu n[on] Cognitionis Rippi[?] Super fluvio Sobka[?]
7ducto et Molendini per actores ostensi atq. Correctio-
8nis Ductus in Uno loco videlicet negabile[?] offitij
9Commeratialis[?] Granitt. Haliciens. Sententia Decer-
10ni Statui et Sententiari, Sitis parituri Termi-
11no attentaturi, et ad praemissa haec et alia fusius
12vobis judicialiter proponenda Responsuri. Datum
13Leopoli Sabbatho post Festum S. Lucae Evangelistae Pro-
14xima Anno Domini Millesimo Septingente-
15simo Sexagesimo Octavo de quo Praesens Ejusdem Mlis
16Retta Ministerialis ignarus Literarum Signum Crucis
17Posuit Alexander Worobczuk[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „532”; obok skreślone „20”. Wpis 14 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; doręczenie 12 XI 1768 w miasteczku Tetyjów. Pozew wystawiony we Lwowie „Sabbatho post Festum S. Lucae Evangelistae proximo” 1768 = sobota 22 X 1768. Nagłówek zaczęty na dole k. 345v (pod aktem 550), tekst na k. 346.
Odczyt: nazwisko woźnego „Worobczuk[?]” (rkp. „Werobczaluk” / „Worobczuk”) – niepewne; nagłówek „od Wiell. Krasickich[?]” (rkp. „Ped Krasicki ich Jmc”) – odczyt prawdopodobny, zgodny z tekstem pozwu (Krasiccy – dziedzice Żywotowa, por. akt 185); lista pozwanych (oficjaliści i posesorzy dóbr tetyjowskich) i powodów odczytana w wielu miejscach niepewnie – nazwiska oznaczone [?]; „Thomae Szeluta[?] Marcus” – por. komisarz Ledóchowskich Tomasz Markus (akt 358); „Rochi Fridericiani[?] Comitis Krasicki” i „Elisabethae de Rogy[?]” – niepewne; „Capitt. Mercuren.[?] / Merc.[?]” – starostwo niepewne; „Ignatij Cieszkowski Pocill. Czerniechov.” – por. Cieszkowski w akcie 377; „fluvio Sobka[?]” – rzeka Sob[?] (rkp. „Sorba”/„Sobka”); „officij Cameratialis Granic. Haliciensis” – sąd komorniczy graniczny halicki; „Granitiem Millesimo Sexcentesimo octavo” – granica z 1608 r.; łacina pozwu miejscami niespójna gramatycznie (częściowo z winy pisarza) – przepis orientacyjny.
Tłumaczenie istoty pozwu: Stanisław August… Wam, Jaśnie Oświeconym ks. Januszowi i Konstancji z Denhoffów Sanguszkom, ordynatom ostrogskim, małżonkom, dawniej Jaśnie Wielmożnym Franciszce[?] i Ludwice z Denhoffów Ledóchowskim, starostom włodzimierskim, dziedzicom dóbr klucza tetyjowskiego, oraz oficjalistom i posesorom tychże dóbr (Tomaszowi Markusowi[?], Lipińskiemu[?], Truchlewskiemu[?] i in.), plenipotentom, Michałowi Lisieckiemu[?], geometrze Antoniemu Żebrowskiemu[?] i gromadzie dóbr tetyjowskich… rozkazujemy, abyście stanęli przed Trybunałem Koronnym Lwowskim na instancję instygatora i delatorów – Krasickich (Jana, Elżbiety – matki, Franciszka – syna, Rocha Fryderyka[?]) oraz Ignacego Cieszkowskiego, podczaszego czernihowskiego, i innych dziedziców dóbr klucza żywotowskiego – którzy pozywają was: o zniesienie waszego dekretu z 1761 r. i inkwizycji, o wyroki komornicze z lat 1766–1767, o mapę i transakcje, na mocy których ks. Sanguszko podstępnie zajął wsie i grunty należące do Żywotowa – z obrachunkiem; o zatwierdzenie wyroku sądu komorniczego granicznego halickiego z 1767 r. wraz z inkwizycjami i o uznanie za prawną granicy (ductus) między dobrami Żywotów i Tetyjów według granicy z 1608 r., dokumentów, inkwizycji i mapy z 1768 r. przedstawionej przez powodów; o nakazanie odnowienia kopców (renowacji) według ductusu powodów, zwrot zabranych gruntów i wsi, przysądzenie kar, a jedynie co do nieuznania grobli[?] na rzece Sob[?] i młyna wskazanych przez powodów oraz poprawki ductusu w jednym miejscu – o wyrok. Dan we Lwowie w sobotę po św. Łukaszu Ewangeliście 1768. O czym relacja woźnego, który nie umiejąc pisać, postawił znak krzyża.
Objaśnienia: „Ordynaci ostrogscy” – Sanguszkowie jako posiadacze ordynacji ostrogskiej (po Denhoffach); „Ductus” – przebieg granicy; „Renovatio scopulorum” – odnowienie kopców granicznych; „Sąd komorniczy graniczny” – sąd podkomorski (komorniczy) rozstrzygający spory graniczne; Żywotów i Tetyjów – sąsiednie klucze w województwie bracławskim (por. akty 185, 261, 358 – spory Ledóchowskich).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Aleksander Worobczuk[?] zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim, że 12 listopada 1768 r. zaniósł do miasteczka Tetyjów autentyczny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego na pergaminie i położył go na stole w izbie, ogłaszając jego treść. Pozew (Lwów, 22 X 1768), na instancję instygatora i delatorów – Krasickich (Jana, matki Elżbiety, syna Franciszka i in.), Ignacego Cieszkowskiego, podczaszego czernihowskiego, i innych dziedziców dóbr klucza żywotowskiego – wzywał ks. Janusza i Konstancję z Denhoffów Sanguszków, ordynatów ostrogskich, dawniej Ledóchowskich (Ludwikę z Denhoffów i jej męża, starostów włodzimierskich), dziedziców klucza tetyjowskiego, ich oficjalistów, geometrę i gromadę tetyjowską w sprawie granicy Żywotowa z Tetyjowem: o zniesienie dekretów i transakcji, na mocy których Sanguszko zajął wsie i grunty żywotowskie, o zatwierdzenie wyroku sądu komorniczego granicznego halickiego z 1767 r. i granicy z 1608 r., odnowienie kopców, zwrot gruntów i kary. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyżyk.
Akt nr 552
Protestacja Stanisława Barańskiego imieniem Jana Bułojemskiego, podstolego podlaskiego, posesora wsi Syrówka[?] w kluczu humańskim, przeciw Franciszkowi Cieszelnickiemu[?], komisarzowi dóbr humańskich wojewody kijowskiego, ekonomowi Kwiatkiewiczowi i innym (o ekspulsję z posesji arendownej)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „533”; obok skreślone „21”. Wpis 14 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim. Pismo zamaszyste, wiele wyrazów niepewnych (#PARTIAL).
Odczyt: nazwisko obwinionego komisarza – w nagłówku „W. Cieszelnicimu[?] P. B.[?]”, w tekście „Franciszkowi Cieszelnickiemu[?]” (rkp. „Cessielnimu”/„Cześnickiemu”?) – niepewne; skrót „P. B.” – niejasny; nazwa wsi „Syrowki[?]” / „Syrowieckich” (rkp. „Syrowki”, „Syrowieckich”) – niepewna; „Kwiatkiewicz” – ekonom, imię „Antoni lub innego imienia”; „Koralom[?]” – może ‘kozakom’ (por. akt 540 „Koralom”); „rozrabowaniem[?] … Kotukie[?] Ulżyć” – fragment niejasny; „Zprutką[?] Zestanym[?]”, „formentowac[?] do Bojow[?]”, „Podorożczyzny” (opłata drogowa?), „Przepadzy[?]”, „Usy[?] Dwali[?]”, „Goniąc gonią[?] … Polerzywżenie[?]”, „nonie[?] z Wybie[?]”, „niedoprolekten[?]”, „w Szelky[?]”, „Ztrnyonowany[?]” – niejasne; podpis „Stanisław Ba-/Barański” – z powtórzeniem sylaby.
Objaśnienia: „Prawo de expulsionibus” – przepisy o gwałtownym wyrugowaniu z posesji; „kontrakt arendowny” – umowa dzierżawy; „obwencje” – dochody, opłaty; „czynsze” – daniny pieniężne poddanych; „kopy” – miara zboża w snopach (60 snopów); „JW. Wojewoda Kijowski, Generał Ziem Kijowskich” – Franciszek Salezy Potocki, dziedzic Humania; „Włość Humańska” – klucz humański (por. akty 162–163, 217 – Łusznowata, Kiszczyńce).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14listopada 1768 r. Stanisław Barański imieniem Jana Bułojemskiego, podstolego podlaskiego, posesora wsi Syrówka[?] w kluczu humańskim, powołując się na prawo o ekspulsjach i kontrakt arendowny z 24 czerwca 1763 r. oraz kwity, zaniósł protestację przeciw Franciszkowi Cieszelnickiemu[?], dziedzicznemu komisarzowi włości humańskiej wojewody kijowskiego (Potockiego), Antoniemu[?] Kwiatkiewiczowi, ekonomowi tych dóbr, pobereżnikom i ponad dwudziestu innym ludziom. Według protestu obwinieni, lekceważąc kontrakt, kwity za wypłacone intraty i dyspozycję wojewody kijowskiego wydaną na korzyść Bułojemskiego, już w zeszłym roku podburzali poddanych, usunęli jego arendarza i osadzili swojego, pobierali czynsze i inne dochody, a w roku bieżącym sami zebrali czynsze i daniny, rozdzielili między siebie zboże (ponad tysiąc kop), siano, bydło i całe gospodarstwo, wreszcie gwałtem wyrugowali Bułojemskiego z posesji; oryginał kontraktu i listy wojewody zatrzymali. Szkody przekraczają 10 000 [zł]. Komparent zobowiązał się dowieść tego inkwizycją i dokumentami; podpisał.
Akt nr 553
Manifestacja ks. Wawrzyńca Kryżalewicza[?], przeora konwentu winnickiego OO. Dominikanów, w sprawie pozwów trybunalskich wydanych bez wiedzy konwentu (od Rogoźnickich) oraz relacja woźnego Tomasza Kłodnickiego o bezskutecznej rekwizycji tych pozwów w aktach grodu winnickiego (de non repertis)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
24Zacząwszy od Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Piątego
25Dnia Dwudziestego Drugiego Nowembra, Aktu
26Pierwszey Rekwizycyi w tyże Sprawie Zapisaney do
27Roku Miesiąca y Dnia Dzisieyszego pilnie Szuka-
28nych w Całych Aktach dla wydania Sobie Urzę-
29downie Rekwirował, ale tez w Spomnionej[?] Rekwizy-
30cyi pilnie Szukane nie znayduiące się w Aktach
31Grod. Winn., przeto de non repertis tychże Zapisał
32Rekwizycyą, Ktorey Zapisaney przedemną Urzędem
33Uczynił y Zeznał Rekwizycyą[?] Woźny Pisać nieu-
34miejący Znak Krzyża Swiętego Kładnie ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „534”; obok skreślone „22”. Wpis 14 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim. Pismo pośpieszne; wiele wyrazów niepewnych (#PARTIAL).
Odczyt: nazwisko przeora „Kryżalewicz[?]” (rkp. „Kryalewicz”/„Kryzalewicz”) – niepewne; „Mańdzkiego[?]” – drugie starostwo J. Czosnowskiego niepewne; „Z Jszcy[?] Dobroczynności y przyczynnych[?]” – niejasne; „Podległość[?] potem w …” – fragment niejasny; „Dziwnego[?]”, „Zemsty[?]”, „Statek[?]”, „Przytem[?] Klasztornym”, „wyrzucone[?]”, „nie Się[?]” – niepewne; „Stefana Lewskiego” – por. palestrant Stefan Lewski (akty 304, 326, 335); „Michała Stefanowicza” – palestrant (akty 301–340); „Rogoźnickich” – powodowie (nazwisko prawdopodobne); notka „Arent[?]” pod tekstem – niejasna. Przejście między k. 348 a 348v („w Aktach Grodu Winn. / Winnickiego Starego w Czasie…”) – zapewne pominięcie pisarza (myśl: dokumenty z czasu buntów zamurowano w kościele).
Objaśnienia: „de Diligentia cum Requisitione” – o staranności (dochodzeniu) z rekwizycją; „Rekwizycja” – urzędowe poszukiwanie wpisu w aktach; „de non repertis” – o nieodnalezieniu (poświadczenie, że wpisu nie znaleziono); „Bunty” – koliszczyzna 1768 r. (powstanie chłopskie na Ukrainie); „Inwolucja” – uwikłanie w proces; „Palestranci” – praktykanci kancelaryjni / pełnomocnicy sądowi; „Przeor” – przełożony konwentu dominikanów.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14listopada 1768 r. ks. Wawrzyniec Kryżalewicz[?], przeor konwentu winnickiego OO. Dominikanów, w imieniu swoim i całego konwentu, dowiedziawszy się o wpisach (pozwach) w Trybunale Koronnym Lwowskim przeciw konwentowi, wniesionych bez wiedzy i woli starosty winnickiego Józefa Kolumny Czosnowskiego, zamanifestował się dla ostrożności: przez blisko pięć lat swego przełożeństwa nie otrzymał żadnego pozwu ani w dobrach konwentu, ani w klasztorze; relacje woźnych o rzekomo doręczonych pozwach nie zostały znalezione w aktach grodu winnickiego (co wykazały rekwizycje z 22 XI 1765 i obecna); ponadto w czasie buntów chłopskich na Ukrainie i pod Winnicą wszystkie papiery i dokumenty klasztoru zamurowano w kościele i do tej pory nie można ich bezpiecznie wydobyć. Zaraz potem woźny generał Tomasz Kłodnicki zeznał, że wraz ze szlachtą Pawłem Słotwińskim i Wojciechem Medyńskim, na żądanie przeora, poszukiwał w kancelarii grodu winnickiego relacji pozwów od Rogoźnickich przeciw dominikanom na Trybunał Lwowski i oblat dokonanych przez palestrantów Stefana Lewskiego i Michała Stefanowicza – od 22 XI 1765 do dnia bieżącego – lecz ich nie znalazł, wobec czego zapisał rekwizycję „de non repertis”; jako niepiśmienny postawił krzyż.
Akt nr 554
Areszt Fedka Segedaka[?], hultaja, we wsi Sorokotiahi[?] na żądanie Łotkiewskiego[?], podczaszego[?] winnickiego (relacja woźnego Józefa Uherskiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data14 listopada 1768 (areszt 7 listopada 1768), Winnica
Karty / skanyk. 349 (skan 0352, strona prawa – górna część)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 349 (skan 0352, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Nowembris Czternastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Grodzkiemi Winnic. y Przede-
29Aresztu Una Cum Manifestatione Uczynił, y Zeznał
30Retta, Woźny qui Scribere ignarus Sigii[?] Crucem Sanc[tam]
31posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „535”; obok skreślone „23”. Wpis 14 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; areszt dokonany 7 XI 1768.
Odczyt: nazwisko aresztowanego – w nagłówku „Fedka Segedaka[?]”, w tekście „Fedka Segiczuka[?]” – niepewne; nazwa wsi – „Sorokotiahach”, „Sorokotiażkiey” – zapewne Sorokotiahi[?] (nazwa niepewna); nazwisko mocodawcy „Łotkiewskiego[?]” (rkp. „Zotkiewskiego”/„Łotkiewskiego”) i skrót urzędu „Podcz.[?]/Pod.” (podczaszy? podstoli?) – niepewne; nazwisko woźnego „Uherski[?]” (rkp. „Uherski”/„Wherski”) – niepewne; „Koliie[?]” – zapewne ‘kolije’, tj. hajdamacy, uczestnicy koliszczyzny 1768; „Cyrca Manifestationem pro parte Dobr Tychże” – niejasne gramatycznie (zapewne: wraz z manifestacją ze strony tych dóbr); „penetalioni[?]” – zapewne ‘penalitates’ (kary); „to wypłukawszy[?]” – niejasne; „Sigii[?] Crucem” – zapewne ‘Signum Crucis’.
Objaśnienia: „Hultaj” – włóczęga, łotr; „Bandyci y Kolije” – hajdamacy, zbuntowani chłopi i kozacy w czasie koliszczyzny 1768; „przyporęczył” – oddał pod poręczenie (wójtowi i gromadzie), którzy zobowiązali się dostawić aresztanta do sądu; „Submittowali się” – zobowiązali się.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Józef Uherski[?] zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim, że 7 listopada 1768 r., wraz ze szlachtą Janem Tomaszewskim i Maciejem Jakubowskim, na żądanie Łotkiewskiego[?], podczaszego[?] winnickiego, udał się do wsi Sorokotiahi[?] i tam u wójta i całej gromady aresztował oraz oddał pod poręczenie hultaja Fedka Segedaka (Segiczuka)[?], przestającego z bandytami i „kolijami” (hajdamakami). Wójt i gromada imieniem swego pana dobrowolnie przyjęli areszt i zobowiązali się pod karami dostawić go do sądu. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 555
Wizja lasów zaskowieckich[?] wyciętych przez poddanych starosty włodzimierskiego, na żądanie Łotkiewskiego[?], podczaszego[?] winnickiego (relacja woźnego Józefa Uherskiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data14 listopada 1768 (wizja 7 października[?] 1768), Winnica
16Żytniki[?], Litwinowka, Olszaney y Jnnych wsiach
17Posesiach[?] Będących, a naybardziey JW. Starosty
18Włodzimirskiego Dziedzicznych wycięte y Zdewasto-
19wane, widział, y oglądał, tey Wizyi Una Cum Ma-
20nifestatione, Uczyniwszy z Szlachtą Sobie przytom-
21ną wyż wyrażoną oswiadczywszy się, tu powrocił
22y przedemną Urzędem niniejszym Winn. Zeznał
23Retto, y Uczynił, Woźny qui Supra ignarus Sti[?] Cru-
24cem Sanctam posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „536”; obok skreślone „24”. Wpis 14 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim; data wizji w rkp. „Dnia Siodmego Octombris” – zapewne 7 X 1768 (możliwa omyłka pisarza zamiast „Nowembris”, por. areszt w akcie 554 z 7 XI 1768, z tymi samymi świadkami i woźnym).
Odczyt: nazwa lasu – w nagłówku „Lasu Zaskowieckiego[?]” (rkp. „Zastawskiego”/„Zaskowieckiego”), w tekście „Lasy Zankowieckie[?]” – niepewna; nagłówek „Sta-/rosty W[łodzimierskiego][?]” – zakończenie niepewne (rkp. „Sta-/rosty Jtmy”); nazwy wsi „Borowki[?], Marjowki[?], Sabadaszow[?], Chomętow[?], Żytniki[?]” – odczyt niepewny; „Litwinowka”, „Olszaney” (Olszana) – prawdopodobne; „Posesiach[?]” (rkp. „Popesiach”) – niepewne; drugi świadek „Karkowskiego[?]” (w akcie 554 „Jakubowskiego”) – niepewne; nazwisko mocodawcy i woźnego – jak w akcie 554.
Objaśnienia: „Wizja” – urzędowe oględziny szkody przez woźnego ze szlachtą; „de facto” – rzeczywiście; „Starosta Włodzimierski” – w tym czasie tytuł Ledóchowskich (por. akt 551), dziedziców dóbr tetyjowskich (dobra przeszły na Sanguszków); „una cum manifestatione” – wraz z manifestacją.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
14listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Józef Uherski[?] zeznał przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim, że 7 października[?] 1768 r., wraz ze szlachtą Janem Tomaszewskim i Maciejem Karkowskim[?], na żądanie Łotkiewskiego[?], podczaszego[?] winnickiego, obejrzał lasy zaskowieckie[?] i stwierdził, że zostały wycięte i zdewastowane przez poddanych z wsi Sorokotiahi[?], Borówka[?], Marjówka[?], Sabadasze[?], Chomętów[?], Żytniki[?], Litwinówka, Olszana i innych, należących głównie do dziedzicznych dóbr starosty włodzimierskiego. Woźny złożył relację z wizji wraz z manifestacją; jako niepiśmienny postawił krzyż (por. akt 554).
Akt nr 556
Manifestacja Józefa Jamikowskiego[?] imieniem Mioduszewskiego[?], chorążego bracławskiego[?], posła na sejm, posesora wsi Kumanowce w województwie podolskim, przeciw Marcinowi, Szymonowi i Antoniemu Kumanowskim oraz Ignacemu Jełnowskiemu[?], wicegerentowi grodzkiemu latyczowskiemu, i Czaykowskiemu[?], subdelegatowi (o kondescensję i dekret kontumacyjny)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
38nifestationi Auctione, Mitio[?] Ratione aut alterius pro Exigen-
39[kustosz:] ratione
k. 351 (skan 0354, strona prawa – góra)
1ratione, aut alterius pro Exigentia Juris Faciendae[?]
2Plenae in Robore reservata et Praecustodita Compa-
3rens, pisać nieUmieiący Krzyżem Podpisuie Jozef
4Jamikowski[?] ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „537”; obok skreślone „25”. Wpis 18 XI 1768 („Osimnastego Dnia”) przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim. Pismo pośpieszne; wiele wyrazów niepewnych (#PARTIAL).
Odczyt: nazwisko komparenta „Jamikowski[?]” (rkp. „Jamikowski”/„Jomikowski”) – niepewne; mocodawca „Mioduszewskiego[?]” (rkp. „Miodaszewskiego”/„Miodueszewskiego”) – nazwisko niepewne; „Chorąż. Bracł.[?]” – urząd niepewny (rkp. „Chorąż. Bracł.”/„Ch. B.”); poseł obrany „z Woiewodztwa Czernichowskiego” – odczyt prawdopodobny; „Jełnowskiemu[?]” (wicegerent latyczowski) i „Czaykowskiemu[?]” (subdelegat) – nazwiska niepewne; „Zygmunta Pierwszego” – w rkp. „Zygmunta”, liczebnik prawdopodobny; „in by Die[?] Ordinatio[?]” – niejasne; „Wamy[?] de Regimentarza” – niejasne (zapewne ‘oddamy do regimentarza’); „Zaduszy[?]”, „Mattk.[?]”, „Mattor[?]”, „Ppiorum[?]” – niejasne; łacińskie zakończenie w wielu miejscach niespójne gramatycznie.
Objaśnienia: „Kondescensja” – zjazd sądu (wicegerenta grodzkiego) na grunt sporny dla przeprowadzenia egzekucji / wwiązania; „Dekret kontumacyjny” – wyrok zaoczny; „przy zapaleniu świec” – po zachodzie słońca, co czyniło czynność sądową nieważną (akty sądowe musiały być dokonywane za dnia); „Suspensa” – zawieszenie czynności sądowych z racji funkcji poselskiej (posłowie korzystali z immunitetu w czasie sejmu); „Regimentarz w Starym Konstantynowie” – dowódca wojsk koronnych tłumiących koliszczyznę (1768); „Buntownicy” – uczestnicy koliszczyzny; „salva auctione” – z zastrzeżeniem prawa do rozszerzenia manifestu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18listopada 1768 r. Józef Jamikowski[?] imieniem Mioduszewskiego[?], chorążego bracławskiego[?], posła na sejm warszawski obranego z województwa czernihowskiego, uprzywilejowanego posesora królewskiej wsi Kumanowce w województwie podolskim, powiat latyczowski, zamanifestował przeciw Marcinowi, Szymonowi, Antoniemu i innym Kumanowskim, przywłaszczającym sobie dziedzictwo tej wsi, oraz przeciw Ignacemu Jełnowskiemu[?], wicegerentowi grodzkiemu latyczowskiemu, sędziemu kondescensji, i subdelegatowi Czaykowskiemu[?]. Kumanowscy, wbrew przywilejom królewskim (od 1539 r.), uzyskali we Lwowie zaoczny dekret przysądzający im Kumanowce jako dziedziczne i wyznaczający kondescensję; nie oblatowawszy dekretu w Latyczowie, by strona się nie dowiedziała, sprowadzili wicegerenta na 2 listopada 1768 r. dopiero po zachodzie słońca i przy świecach odprawili akt; nazajutrz, gdy gromada nie chciała iść do spisania inwentarza, zastraszyli chłopów groźbą oddania regimentarzowi w Starym Konstantynowie, by byli męczeni jak inni buntownicy; oficjalista, lekceważąc zawieszenie sądów z racji funkcji poselskiej Mioduszewskiego, podał im dobra w posesję i odmówił wydania aktu. Komparent manifestuje się o nieważność tej kondescensji, zastrzegając prawo do rozszerzenia manifestu; jako niepiśmienny podpisał krzyżem.
Akt nr 557
Manifestacja Stanisława Wołodkowskiego[?] imieniem Sasimowskiego[?], starosty turzańskiego[?], i sukcesorów Klochowskich[?] przeciw Rzewuskiemu, chorążemu wielkiemu litewskiemu, dziedzicowi dóbr Jarnaje[?], i jego komisarzowi Stefanowi Grodeckiemu (o szkody od zbuntowanych poddanych i niewypłacone intraty z kontraktu zastawnego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
13Manifestationi Mitio[?] ratione, aut Auctione prae-
14custodita facultate Actis Annotari Prosząc.
15Stanisław Wołodkowski[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „538”; obok skreślone „26”. Wpis 17 XI 1768 przed namiestnikiem Tomaszem Czarkowskim (data wcześniejsza niż w akcie 556 – kolejność wpisów w księdze niechronologiczna). Pismo pośpieszne; wiele wyrazów niepewnych (#PARTIAL).
Odczyt: nazwisko komparenta „Wołodkowski[?]” (rkp. „Stanis. Włd Witkowski”/„Stanisła Wołodkowski”) – niepewne; mocodawca „Sasimowskiego[?] S. T.[?] / Starosty Turzanskiego[?]” (rkp. „Sasimowskiego”, „Turzanskiego”) – niepewne; „Klochowskich[?]” (rkp. „Klochdskich”/„Klochowskich”) – niepewne; „Rzewuskiemu Chorąż. Wiell. Xtwa Litt.” – chorąży wielki litewski (imię niepodane); „Grodeckiemu” (rkp. „Grodeckiemu”/„Komm. Grodecki”) – prawdopodobne; nazwy wsi: „Jarnaie[?]” (Jarnaje? Tarnaje?), „Serbicy[?]”, „Białego Jeziora” (Białe Jezioro), „Kuniczyki[?]” (rkp. „Kumczyki”), „Worobijowki”, „Lulki[?]”, „Kiebas[?]” – w większości niepewne; „obwarowana y obwarowana[?]”, „Zbuntowane y Zbuntowane[?]” – powtórzenia w rkp. lub błąd odczytu; „ratosci[?]”, „oniedochodzy[?]”, „Pedniemie[?]”, „Zecytrom[?] ose bryzn[?]”, „Mianych[?]”, „Mtze[?]”, „Mitio[?]”, „de Lye[?]” – niejasne.
Objaśnienia: „Grassujące hultajstwo” – szerzący się rozbój (hajdamacy, koliszczyzna 1768), z powodu którego komparent nie mógł wcześniej dotrzeć do akt; „kontrakt zastawny” – umowa zastawu dóbr (wierzyciel pobiera intraty jako procent); „virtute evictionis” – na mocy ewikcji (rękojmi zastawcy za spokojne posiadanie); „Dyspozytor” – zarządca dóbr; „Chudoba” – inwentarz żywy, dobytek; „salva … auctione” – z zastrzeżeniem prawa rozszerzenia manifestu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
17listopada 1768 r. Stanisław Wołodkowski[?], jak tylko mógł dotrzeć do akt mimo grasujących w kraju zbuntowanych chłopów, w imieniu własnym, swego pana Sasimowskiego[?], starosty turzańskiego[?], i sukcesorów zabitych przez gromadę Klochowskich[?], zaniósł protestację przeciw Rzewuskiemu, chorążemu wielkiemu litewskiemu, dziedzicowi dóbr Jarnaje[?], Serbica[?], Białe Jezioro, Kuniczyki[?], Worobijówka, Lulki[?] i Kiebas[?], jego komisarzowi Stefanowi Grodeckiemu i gromadom tych wsi. Mimo kontraktu zastawnego zbuntowani poddani nie oddawali intrat i nie dopuszczali do dóbr; w Białym Jeziorze okrutnie pobili dyspozytora Klochowskiego, zabili jego syna, zabrali ruchomości i dobytek Klochowskich i komparenta, nastawali na życie dyspozytorów, nie płacili czynszów, tak że cały roczny dochód upadł. Komparent manifestuje się o utracone intraty (do dochodzenia od dziedzica z tytułu ewikcji), o zabójstwo Klochowskich – ojca i syna – i o zabrany dobytek, zastrzegając prawo rozszerzenia manifestu; podpisał.
Akt nr 558
Protestacja Józefa Brzozowskiego[?] imieniem Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, dziedzica klucza bałabanowskiego, przeciw Stanisławowi Woynie Orańskiemu, stolnikowi czernihowskiemu, dziedzicowi dóbr Oratów, jego dyspozytorom, pułkownikom, kozakom i gromadom (o napady, rabunek wołów i dobytku poddanych bałabanowskich) wraz z relacją woźnego Antoniego Horochowskiego z wizji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
11nia y Jnne Pretensie Wezwie Uprzywileiowany Maiące,
12nomine Cujus Supra iterato atq. iterum Contra praemissa-
13tos Principales Violatores Licentionatos, Jdem Comparens
14manifestowawszy. In Verificationem Praemissorum Woźnego
15Generała Wwa Bracł. y Jnnych Opatrznego An-
16toniego Horochowskiego Stawił. Ktory w Moc Wierney
17Retty Swoiey dobrowolnie Zeznał. Jż on na Affektacyą
18y Prawną Rekwizycyą JW. Stanisława Worcella S. Z.
19Halic. Maiąc Przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi Wiary
20Godnych Urodz. JmPanow Jana Jarockiego[?] y Teodora Woy-
21cierowskiego[?], Zjachał do Dobr Jarlowicy[?] gdzie będąc
22Maydyna Korala w Plecy trzema Kulami Postrze-
23lonego, mocno Słabego, Widział y oglądał, Ktory
24postrzelenie Zmiankowany Korał Mienił Sobie
25Zadane od Ludzi Oratowskich, Ktore Widziawszy, oglądaw-
26szy Szlachtą Sobie Przytomną Oswiadczywszy się Stam-
27tąd powrocił y Przybywszy do Akt Przedemną Urzę-
28dem Prawdziwey Wizyi Rettie Uczynił y Zeznał.
29Prosząc tak Mattor[?] Swoy Manifestacyi, Jako y o
30Wizyi Woźny Wizyi Retti do Akt Przyięcia Co y o-
31trzymał. Stefan Brzozowski[?] Jmny[?] Antonius[?]
32Horochowski Woźny ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „539”; obok skreślone „27”. Wpis 18 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], ówczesnym (protunc) namiestnikiem burgrabstwa grodu winnickiego – nowe nazwisko namiestnika (w poprzednich aktach Tomasz Czarkowski).
Odczyt: nazwisko komparenta – w tekście „Jozef Brzozowski[?]”, w podpisie „Stefan Brzozowski[?]” – niepewne; „Sędzica[?] y Bałabanowce[?]” – fragment niejasny (może ‘dziedzica [dóbr] Bałabanówki’); nagłówek „S. Z. H.” = Sędzia Ziemski Halicki (por. akty 418–420, 432, 495, 531, 534); obwiniony – w rkp. „Woyneka[?] Orańskiemu Sta-/rosty[?]” – wg aktu 559 (wyraźnie „Stanisława Woyny Orańskiego Stolnika Czerniechowskiego”) chodzi o Stanisława Woynę Orańskiego, stolnika czernihowskiego; nagłówek „S. C.” = Stolnik Czernihowski (por. Orański w aktach 83, 90, 98); „Sabadaszach[?]” – lasy (por. „Sabadaszow” w akcie 555); długa lista poszkodowanych poddanych bałabanowskich – imiona i przezwiska w wielu miejscach niepewne; „Koralom” / „Korala Maydyna” – w tym akcie „Korał” wydaje się przezwiskiem lub nazwiskiem (Majdyn Korał) – por. „Korale” w aktach 540 i 552 (może ‘kozakom’?); „Lulandzikiego[?]”, „Jarlowicy[?]”, „Kamyslanyi[?]”, „Jaławickim[?]”, „Jarockiego[?]”, „Woycierowskiego[?]” – niepewne; łacińskie zakończenie częściowo niespójne.
Objaśnienia: „Protunc Namiestnik” – ówczesny (tymczasowy) namiestnik; „Licencjowani” – swawolni (działający samowolnie); „Przywoje” – powrozy, uprząż do jarzma; „Kulbaka” – siodło kozackie; „Rusznica” – broń palna; „Swyta” – sukmana; „Spisa” – dzida; „Jołom” – zapewne ‘jarmułka’ lub ‘chomąto’ (niepewne); Bałabanówka – klucz dóbr S. Worcella (por. akty 432, 495); Oratów – dobra sąsiednie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18listopada 1768 r. Józef (Stefan?) Brzozowski[?], imieniem Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego i posła na sejm, dziedzica klucza bałabanowskiego, zaniósł przed Antonim Jaławickim[?], ówczesnym namiestnikiem grodu winnickiego, protestację przeciw Stanisławowi Woynie Orańskiemu, stolnikowi czernihowskiemu, dziedzicowi dóbr Oratów z przyległościami, jego dyspozytorom, pułkownikom, ludziom i gromadom: mimo pozwów ludzie oratowscy ponawiali gwałty na gruntach klucza bałabanowskiego, w lasach Sabadasze[?] zabierali poddanym bałabanowskim woły, konie, wozy, jarzma, siekiery, kożuchy, czapki i inne rzeczy – w akcie wyliczono kilkudziesięciu poszkodowanych chłopów z wykazem zabranego mienia; na koniec postrzelili trzema kulami w plecy niewinnego Majdyna Korała[?], a jego pastuchowi zabrali konia z siodłem; rzeczy nie oddano mimo wielokrotnych rekwizycji. Na dowód stawił woźnego generała Antoniego Horochowskiego, który ze szlachtą Janem Jarockim[?] i Teodorem Wojcierowskim[?] oglądał ciężko rannego Korała – ten twierdził, że postrzelili go ludzie oratowscy. Woźny złożył relację z wizji (krzyżyk), komparent podpisał.
Akt nr 559
Areszt gromad Łukaszówka[?] i Bałabanówka na żądanie Stanisława Woyny Orańskiego, stolnika czernihowskiego (relacja woźnego Andrzeja Głowackiego[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 listopada 1768 (areszt 14 listopada 1768), Winnica
3Przed Urzędem y Aktami Grodzkiemi Winn. y Przedemną
4Antonim Jaławickim[?] Protunc Namiesnikiem Burg-
5rabstwa Grod. Winn. Stanowszy Osobiscie Woźny Generał
6Woiewodztwa Bracł. y Jnnych Opatrzny Andrzey Głowacki[?]
7In Oim Sue Vere ac fidelis Retto, Palam Publice Libereq.
8recognovit
k. 353 (skan 0356, strona prawa)
1recognovit Jż on Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Dnia Czternastego Nowembris na Affektacyą y Prawną
3Rekwizycyą Wiell. JmPana Stanisława Woyny Orańskiego
4Stolnika Czerniechowskiego, Maiąc Przy Sobie Stronę Szlachty
5Ludzi Wiary Godnych, Urodz. JmPanow Jana Domskiego[?]
6y Michała Grodeckiego Maioris Evidentiae testimonii
7Gratia Sibi adhibitos, był w Dobrach Wsi Łukaszowce[?] gdzie
8W. Wołczeckiego[?] Gubernatora u Gromady Łukaszowieckiey[?]
9a Gromadę u W. Wołczeckiego[?] y Woyta Tameczneyo, Sto-
10nąd tegoż Dnia był w Dobrach Wsi Bałabanowce, Gdzie
11będąc W. Dokrańskiego[?] tudzież Gubernatora Bałabanowskiego
12u Gromady Tameczney: Oraz Gromadę u Tegoż W.
13Dokrańskiego[?] y Woyta Aresztował y Prawnie Przy-
14poręczył, Ktory Areszt WW. Gubernatorowie na Gro-
15mady, a Gromady WW. tych że Gubernatorow be-
16nevole Jmieniem Pana Swego Przyięli, y do roz-
17prawy Prawney dotrzymać Deklarowali y Sub-
18mittowali się. A tak on Woźny z Szlachtą Sobie Przy-
19tomną oswiadczywszy się Stamtąd Powrocił, y
20Przedemną Urzędem Uczynił y Zeznał Prawdzi-
21wego Aresztu Retto. De quo Praesens Ejusdem
22Ministerialis Retto Mllis qui Supra Crucem
23S. posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „540”; obok skreślone „28”. Wpis 19 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], ówczesnym namiestnikiem; areszt 14 XI 1768. Kontrakcja Orańskiego wobec protestu Worcella z aktu 558 (gromady Łukaszówka[?] i Bałabanówka należą do klucza bałabanowskiego S. Worcella).
Odczyt: „Łukaszowieckiey[?] / Łukaszowce[?]” (rkp. „Łukaszowieckiey”, „Lukaszowcech[?]”) – nazwa wsi niepewna; nazwisko woźnego „Głowacki[?]” (rkp. „Andrzey Głowacki”) – prawdopodobne; „Domskiego[?]” – niepewne; gubernatorzy „Wołczeckiego[?]” i „Dokrańskiego[?]” – nazwiska niepewne; „Stanisława Woyny Orańskiego Stolnika Czerniechowskiego” – czytelne (rozstrzyga akt 558).
Objaśnienia: „In omnibus suae vere ac fidelis relationem palam publice libereque recognovit” – zeznał jawnie, publicznie i dobrowolnie swą prawdziwą i wierną we wszystkim relację; „Gubernator” – zarządca dóbr (wsi); „areszt … przyporęczył” – woźny aresztował gubernatora u gromady i gromadę u gubernatora (wzajemne poręczenie), by stawili się do rozprawy; „benevole” – dobrowolnie; „qui supra crucem S[anctam] posuit” – który, jak wyżej, położył znak krzyża.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
19listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Andrzej Głowacki[?] zeznał przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jaławickim[?], że 14 listopada 1768 r., na żądanie Stanisława Woyny Orańskiego, stolnika czernihowskiego, wraz ze szlachtą Janem Domskim[?] i Michałem Grodeckim był we wsi Łukaszówka[?], gdzie aresztował gubernatora Wołczeckiego[?] u gromady, a gromadę u gubernatora i wójta, a tego samego dnia we wsi Bałabanówka – gubernatora bałabanowskiego Dokrańskiego[?] u gromady i gromadę u gubernatora i wójta. Gubernatorzy i gromady dobrowolnie przyjęli areszt imieniem swego pana (S. Worcella) i zobowiązali się stawić do rozprawy. Woźny postawił krzyż (por. akt 558 – spór Worcell vs Orański).
Akt nr 560
Manifestacja Wojciecha Jagiełłowicza imieniem Józefa Samuela[?] Pawłowskiego, podczaszego bracławskiego, przeciw Wincentemu z Rosiorku[?] Bielińskiemu, staroście d.[?] (o niedopuszczenie do posesji wsi Raszkówka[?] Mała mimo kontraktu zastawnego na 2000 zł)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
13rens de Praemissis omnibus tam Magna Jllusione[?] iterato queri-
14tur et Manifestatur. Woyciech Jagiełłowicz . . .
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „541”; obok skreślone „29”. Wpis 18 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Kontrakt zawarty we Lwowie 19 VIII 1768 i oblatowany w grodzie lwowskim w czwartek po Wniebowzięciu NMP 1768 (= 18 VIII 1768 – data oblaty wcześniejsza od daty kontraktu; zapewne niedokładność pisarza).
Odczyt: nazwisko mocodawcy – w nagłówku „Pawłowskiego[?] P. Bracł.”, w tekście „Jozefa Samu[e]la[?] Pawłowskiego[?]” (rkp. „Jozefa Samo-/la Pawłowskiego”/„Sawhołowskiego”?) – niepewne; obwiniony – „Wincentemu z Rosiorku[?] Bielinskiemu Starości Dołżańskiemu[?]” (rkp. „Bielin-/skiemu Starosci Dotranskiemu”), w nagłówku „S. B.[?]” – tytuł niepewny; nazwa wsi „Raszkowki[?] Małey” (rkp. „Rasztowki”/„Raszkowki”) – niepewna; „tey Zaryt[?] Srodku” – niejasne (może ‘tego zaraz środka’); „Ułudzy[?]” – zapewne ‘ułudził’ (zwiódł); „Cieklewskiego[?]” (rkp. „Cielkowskiego”/„Cienkowskiego”) – niepewne; „do Żywotnią[?] Lecz Sulimowskiego[?] Marzwińskiego[?] z Kancelaryi Sądowey[?]” – fragment niejasny (rkp. „Zor Sulimowskiego Marzwinskiego z Kanc[...] Sptkoreych Dziedziczną”); „Zgrozny[?]” – niejasne; „Jllusione[?]” – zapewne ‘illusione’ (oszukaniem).
Objaśnienia: „Kontrakt trzyletni arendowny” – umowa trzyletniej dzierżawy (w praktyce zastaw na sumę pożyczoną); „destynowany” – wyznaczony, wysłany; „dożywotni posesor” – posiadacz dóbr do końca życia; „tam magna illusione iterato queritur et manifestatur” – z powodu tak wielkiego oszukania ponownie skarży się i manifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
18listopada 1768 r. Wojciech Jagiełłowicz imieniem Józefa Samuela[?] Pawłowskiego, podczaszego bracławskiego, zamanifestował przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jaławickim[?] przeciw Wincentemu z Rosiorku[?] Bielińskiemu, staroście d.[?]: Bieliński, potrzebując pieniędzy i nie mogąc ich nigdzie indziej zdobyć, jako dożywotni posesor wsi Raszkówka[?] Mała w województwie bracławskim zawarł we Lwowie (19 VIII 1768, oblatowany w grodzie lwowskim) trzyletni kontrakt arendowny z Pawłowskim, wziął 2000 zł i napisał list do swego rzekomego dyspozytora Krasowskiego, by oddał posesję wysłańcowi Pawłowskiego. Gdy jednak wysłaniec przybył, dyspozytor Cieklewskiego[?] nie dopuścił go do posesji, twierdząc, że Raszkówka nie jest dożywociem Bielińskiego, lecz dziedzictwem innych osób pozostających pod opieką Cieklewskiego[?]. Komparent manifestuje się o to oszustwo; podpisał.
Akt nr 561
Manifestacja Jakuba Olszewskiego[?], gubernatora dóbr klucza oratowskiego, imieniem Stanisława Woyny Orańskiego, stolnika czernihowskiego, przeciw Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu, jego komisarzowi Stefanowi Brzozowskiemu, gubernatorom łukaszowieckiemu i bałabanowskiemu, kozakom i gromadom (o napady i wyrąb lasów oratowskich, porwanie i pobicie ludzi, zabranie koni i wołów) wraz z relacją woźnego Andrzeja Głowackiego z wizji
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 listopada 1768 (wizja 4 listopada 1768), Winnica
13Przy Sobie Stronę Szlachty Ludzi Wiary Godnych, Urodz.
14Jana Dzikowskiego[?] y Michała Grodeckiego Majoris Evi-
15dentiae Testimonij Gratia Sibi adhibitos, był w Le-
16sie Oratowskim, Gdzie będąc Widział Lasu Wyciętego Wzdłuż
17na Czwierć Mili Wszyrz na Trzy Staie przez Poddanych
18Klucza Bałabanowskiego, Co Widziawszy y oglądawszy z Szla-
19chtą Sobie Przytomną oswiadczywszy się Stamtąd
20Przedemną Urzędem Prawdziwey Wizyi Uczynił y Zeznał
21Retta prosząc Eorum Actis Connotari Co y otrzymał.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „542”; obok skreślone „30”. Wpis 19 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Kontrmanifest Orańskiego wobec protestu Worcella (akt 558) – oba akty opisują te same wydarzenia (wyrąb lasów, starcie, postrzelenie ludzi) z przeciwnych stron. Zakończenie (relacja woźnego) bez podpisu i krzyżyka; po podpisie komparenta pisarz wpisał „Vacuum”.
Odczyt: nazwisko gubernatora oratowskiego – „Jakub Olszewski[?]” (rkp. „Ołuchowski”/„Ołszewski”?) – niepewne; w nagłówku „S. C.[?] Bracł.[?] ne” – skrót niejasny; „cum Effidjunione[?] Visione” – niejasne (może ‘cum Exhibitione et Visione’ – z okazaniem [rzeczy] i wizją); „Wołczeckiemu[?] Łukaszowieckiemu, Dokrańskiemu Bałabanowieckiemu Gubernatorom” – por. akt 559; „Ataman[?]”, „Pod Wysocańskim[?] y Jnnych Wiarach[?]” – niejasne; „Grątowy[?]”, „Rebuniącego[?]”, „Zbaw[?]”, „Osinych[?]”, „Zemni[?]”, „naciąnoszy[?]”, „Osmerga[?]”, „Zarucenia[?]”, „w Padszy[?]”, „Administrato[?]”, „Szpryswaiąc[?]”, „Promieni[?]”, „Dotąd Nieolwiera[?]”, „Dwoiaczy[?]”, „Effidjunionem[?]” – niejasne; „Słateckiego[?]” (rkp. „Słatelkiego”) – niepewne; lista chłopów bałabanowskich (k. 354v) w części zbieżna z aktem 558 (Hryćko Romanenko, Paweł Mytkowski, Iłko Nahirny, Hryćko Czeczyrny, Iwan Siwak, Michajło Szczerbaty, Iwan Kotyk, Hryćko Ratusznik) – potwierdza odczyty tamtego aktu; świadek „Dzikowskiego[?]” – w akcie 559 „Domskiego[?]” – nazwisko niepewne.
Objaśnienia: „Kozacy” – tu nadworni kozacy (milicja dworska) dóbr bałabanowskich; „Korały/Korale” – w tym akcie wyraźnie określenie ludzi zbrojnych (najemników?) obok kozaków; „Kopa” – 60 snopów; „Staje” – miara długości (ok. 130–150 m); „Czwierć mili” – ćwierć mili; „Podwody” – wozy z zaprzęgiem dostarczane przez poddanych; „w tak wielkim zamieszaniu Ojczyzny” – w czasie konfederacji barskiej i koliszczyzny; „Komenda wojskowa w Daszowie” – oddział wojskowy stacjonujący w Daszowie; „Czerwony złoty” – dukat.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
19listopada 1768 r. Jakub Olszewski[?], gubernator dóbr klucza oratowskiego, imieniem Stanisława Woyny Orańskiego, stolnika czernihowskiego, dziedzica Oratowa, zaniósł przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jaławickim[?] manifest przeciw Stanisławowi Worcellowi, sędziemu ziemskiemu halickiemu i posłowi na sejm, dziedzicowi sąsiedniego klucza bałabanowskiego, jego komisarzowi Stefanowi Brzozowskiemu, gubernatorom Wołczeckiemu[?] (Łukaszówka) i Dokrańskiemu[?] (Bałabanówka), uzbrojonym kozakom i całej gromadzie klucza bałabanowskiego. Zarzucał im, że w czasie zamieszania w kraju dopuszczali się gwałtów: z polecenia Brzozowskiego zakatowano kijami poddanego oratowskiego Andrzejka Słateckiego[?], który zmarł nazajutrz; komisarz z kozakami najechał lasy oratowskie, zabrał 180 kop żyta i 157 kop pszenicy, konie i 10 sztuk bydła; najeżdżano dwór i gromadę, bito ludzi, zabrano ogiera wartego 60 czerwonych złotych; 4 listopada 1768 r. ok. 500 podwód z kluczy łukaszowieckiego i bałabanowskiego pod komendą gubernatorów wycinało lasy oratowskie (wymienieni z imienia chłopi), a gdy ludzie oratowscy próbowali ich powstrzymać, kozacy i ludzie bałabanowscy rzucili się do strzelb i spis, postrzelili poddanego Wasyla Kowala i wywieźli drewno; następnie wymusili przez komendę wojskową w Daszowie list nakazujący zwrot zatrzymanych wozów. Na dowód komparent okazał w kancelarii grodzkiej 46 wołów, 2 konie i 24 wozy zabrane ludziom bałabanowskim. Zaraz potem woźny Andrzej Głowacki zeznał, że 4 listopada wraz ze szlachtą Janem Dzikowskim[?] i Michałem Grodeckim oglądał w lesie oratowskim wyrąb na ćwierć mili wzdłuż i trzy staje wszerz, dokonany przez poddanych klucza bałabanowskiego.
Akt nr 562
Manifestacja Sebastiana Osowskiego[?] imieniem Tomasza Brzostowskiego, starosty brzeskiego[?], przeciw Wojciechowi Szabickiemu[?], cześnikowi nurskiemu (o niezapłaconą sumę 6000 zł z poddzierżawy wsi Pański Most w kluczu pohrebyszczańskim)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 listopada 1768, Winnica
Karty / skanyk. 355 – 356 (skany 0358 prawa – dół, 0359 lewa, 0359 prawa – góra)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 355 (skan 0358, strona prawa – dolna część)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Nowembris Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Grodzkiemi Niniejszemi Winn.
Akt w rękopisie „543”; obok skreślone „31”. Wpis 19 XI 1768 przed ówczesnym (protunc) namiestnikiem (nazwisko pominięte przez pisarza – w aktach 558–561 Antoni Jaławicki[?]).
Odczyt: nazwisko komparenta „Osowski[?]” (rkp. „Osowski”/„Oszski”) – niepewne; „Tomasza Brzostowskiego Starosty Brzeskiego[?]” (rkp. „Brostowskiego”/„Brzostowskiego Star. Brzeskiego”) – tytuł niepewny (w nagłówku „S. B.”); obwiniony „Woyciechowi Schabickiemu[?] Cześnikowi Nurskiemu” – por. Schabicki (Szabicki), cześnik nurski, w aktach 223, 230 i 44-1-3 (461–464 – Pański Most); „Pohrebyskiego” – klucz pohrebyszczański (Pohrebyszcze; dobra Rzewuskich, por. akt 181); nazwy wsi „Białozierze[?]”, „Piekary[?]”, „Kumejki[?]” – niepewne (rkp. „Białodzierze”, „Pieka(r)”, „Kumeyki”); „Pański Most” – czytelne (por. 44-1-3 akt 461); „Grodeckiego Regenta Grod. Chełmskiego” – por. Grodecki w 44-1-3 (Hrodecki, Pański Most); „za tuż[?] ciągnęła”, „pe”, „Paddibitatiua[?]”, „Jurisdakcyi[?]”, „impertuwaney[?]”, „Wiprzie[?] Karmie[?] Jerzattis[?]” – niejasne; zdania o następstwie dzierżaw (k. 355v) gramatycznie zawiłe – przepis i interpretacja orientacyjne.
Objaśnienia: „Asekuracja” – zabezpieczenie (tu: skrypt); „Podkontrakt” – poddzierżawa; „ad participationem ordinariarum et extraordinariarum intratarum” – do udziału w zwyczajnych i nadzwyczajnych dochodach; „ekspiracja” – wygaśnięcie (terminu dzierżawy); „Skrypt” – zobowiązanie dłużne; „Chorąstwo Litewskie” – J. W. Rzewuski, chorąży (wielki) litewski, dziedzic klucza pohrebyszczańskiego (por. akt 557); „ignarus literarum crucem posuit” – nie umiejąc pisać, postawił krzyż.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
19listopada 1768 r. Sebastian Osowski[?] imieniem Tomasza Brzostowskiego, starosty brzeskiego[?], zamanifestował przeciw Wojciechowi Szabickiemu[?], cześnikowi nurskiemu. Szabicki, który już w 1765 r. zaciągnął u Brzostowskiego 6000 zł, przy objęciu dzierżawy klucza pohrebyszczańskiego (dóbr Rzewuskiego, chorążego litewskiego) dopuścił Brzostowskiego do udziału w dochodach wsi Białozierze[?], Piekary[?] i Kumejki[?], a potem – na mocy podkontraktu z Grodeckim, regentem grodzkim chełmskim, plenipotentem i komisarzem generalnym dóbr chorążego – wsi Pański Most, lecz sam ściągał wszelkie intraty; mianował Brzostowskiego swoim podstarościm. Gdy Brzostowski, zostawszy posesorem Pańskiego Mostu z kontraktu z regentem chełmskim, zażądał zwrotu swej sumy, Szabicki zamiast pieniędzy przysłał mu tylko skrypt i pierwotny kontrakt arendowny. Komparent manifestuje się o 6000 zł kredytowane na skrypt i o kilka tysięcy złotych szkody z dzierżawy Pańskiego Mostu, zastrzegając sobie przedstawienie rachunków; jako niepiśmienny postawił krzyż.
Akt nr 563
Protestacja Stefana Brzozowskiego imieniem Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, przeciw Stanisławowi Woynie Orańskiemu, stolnikowi czernihowskiemu, jego gubernatorowi Jakubowi Olszewskiemu[?], dyspozytorowi Ruszczycowi[?], pułkownikom, komendantom i kozakom (odpowiedź na manifest z aktu 561; o zabrane woły, konie i wozy ludzi bałabanowskich)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data19 listopada 1768, Winnica
Karty / skanyk. 356 – 357 (skany 0359 prawa – dół, 0360 lewa, 0360 prawa – góra)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 356 (skan 0359, strona prawa – dolna część)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Nowembris Dziewiętnastego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Grodzkiemi Winnickiemi y Prze-
4demną Antonim Jaławickim[?] Protunc Namiesnikiem
5Burgrabstwa Grodu Winnic. Comparens Pttiter[?] W. JmPan
6Stefan Brzozowski nomine et Ex Commisso JW. JmPana Stani-
7sława na Bałabanówce Worcella Sędziego Ziems. Hal.
8y Posła na Seym, Jak tylko o Manifeście w Aktach niniey-
9szych Dnia Dziewiętnastego Nowembris Jmieniem Wiell.
10Orańskiego przeciwko JW. Comparentis Pryncypałowi u-
10sząc Akto Actis Connotari Co y Otrzymał. S. Brzozowski
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „544”; obok skreślone „32”. Wpis 19 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Odpowiedź Worcella na manifest Orańskiego z tego samego dnia (akt 561); zarazem kontynuacja protestu z aktu 558.
Odczyt: nagłówek „Effidusione[?]” – por. „Effidjunione[?]” w aktach 561 (nagłówek) – niejasne (może ‘ex(h)ibitione’ – okazanie rzeczy w urzędzie); „Ruszczyc[?]-/owi”, „Ruszczyca[?] Pułkownika” – nazwisko pułkownika oratowskiego niepewne; „Ruszczyka[?] z Oratowa” w drugim zarzucie – odnosi się do chłopa zakatowanego wg aktu 561 (tam „Andrzejek Słatecki[?]”) – nazwy niezgodne, odczyt obu niepewny; „Asawułom[?]” – osawułom (oficerom kozackim); „Sielir[?]”, „Powiedla[?]”, „Kuczajow[?]” (kuczmy – czapki futrzane?), „Morzyli[?]”, „wyysku Rosyskie[?]” (wojsko rosyjskie), „Jakicżi[?]”, „Zcięst[?]”, „Kntta[?]”, „Narowe[?]”, „Wyięcy[?] … Ksarzatyą[?]” – niejasne; zakończenie (k. 357) w części nieodczytane.
Objaśnienia: „Obiekcyie” – zarzuty; „Atamani, Asawułowie” – starszyzna oddziałów kozackich (tu kozaków nadwornych Orańskiego); „Wojsko Rosyjskie” – oddziały rosyjskie tłumiące koliszczyznę i walczące z konfederatami (1768); w manifeście (akt 561) Orański zarzucił, że Brzozowski i Wołczecki[?] sprowadzili na Oratów wojsko rosyjskie; „Talar” – moneta srebrna; „Czerwony złoty” – dukat; „ex sequestro officii” – z sekwestru (przechowania) urzędu – mowa o 46 wołach, 12 koniach (w akcie 561: „Koni Dwoiaczy”) i 24 wozach okazanych w urzędzie przez stronę Orańskiego.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
19listopada 1768 r. Stefan Brzozowski, z polecenia Stanisława Worcella na Bałabanówce, sędziego ziemskiego halickiego i posła na sejm, dowiedziawszy się o manifeście Orańskiego z tego dnia (akt 561), pełnym niesprawiedliwych zarzutów, zaniósł protestację przeciw Stanisławowi Woynie Orańskiemu, stolnikowi czernihowskiemu, dziedzicowi Oratowa, jego dyspozytorowi Jakubowi Olszewskiemu[?], pułkownikowi Ruszczycowi[?], atamanom, osawułom i ponad stu kozakom. Zarzucał, że 4 listopada w dziedzicznym lesie bałabanowskim i łukaszowieckim zabrali poddanym bałabanowskim kilkadziesiąt wołów z wozami, kilkanaście koni i kilkadziesiąt siekier, a bydło i konie zamorzyli pracą, by dopiero teraz przypędzić je do urzędu, zatrzymując najlepsze. Odpierał zarzuty Orańskiego: że Brzozowski z Wołczeckim[?] sprowadzili wojsko rosyjskie (nie mają żadnych związków z wojskiem rosyjskim) i że kazał zakatować chłopa z Oratowa (w Łukaszówce i Bałabanówce nie było żadnego konia z Oratowa i nikt o tym nie słyszał) – to potwarze dla ukrycia częstych najazdów oratowskich. Manifestuje się o zabrane i zniszczone woły (para warta 30 talarów), konie (para warta 10 czerwonych złotych), czapki i inne rzeczy, oraz o 46 wołów, 12 koni i 24 wozy złożonych w sekwestrze urzędu; podpisał.
Akt nr 564
Manifestacja Wojciecha Ignacego Burbińskiego imieniem Franciszka i Marianny z Wasilewskich[?] Sumowskich, cześnikostwa dorohickich[?], o zaginięciu w czasie rewolucji dokumentów (kontraktu na pergaminie i transakcji) – in diligentia
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 listopada 1768, Winnica
Karty / skanyk. 357 (skan 0360, strona prawa – od ok. 1/3 wysokości)
Językpl, łac.
Próba transkrypcji (odczyt częściowy)
k. 357 (skan 0360, strona prawa)
1Roku Tysiąc Siedmset Szesdziesiąt Osmego
2Miesiąca Nowembris Dwudziestego Trzeciego Dnia
3Przed Urzędem y Aktami Grodzkiemi Winnickiemi y Przedemną
22Pryncypała Manifestantis Niniejszy Comparens apud
23Tytuło[?] Swoich Wiell. Pryncypałow Jako nay Uroczyściey przed
24Aktami Niniejszemi Manifestuie się. Woyciech Jgnacy
25Burbiński mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „545”; obok skreślone „33”. Data wpisu: 23 XI 1768 („Dwudziestego Trzeciego” – odczyt potwierdzony porównaniem z aktem 568). Wpis przed ówczesnym (protunc) namiestnikiem (nazwisko pominięte).
Odczyt: nagłówek „Sumowskich C. D.[?]” – w tekście „Cześnikow Dorohickich[?]” (rkp. „Cześnikow Dzwinogrodzkich[?]”/„Dzirnogro”) – tytuł niepewny, możliwe też „Zwinogrodzkich”; „z Wasilewskich[?]” (rkp. „z Waśkiłłskich”) – niepewne; „Podol. Bracł.” – w rkp. „Podolskim Podol. Bracł.” (powtórzenie); „Zaięty[?]”, „Jmaiąc[?] Appenencyi[?]”, „Spręciaci[?]”, „Karyych[?]”, „niespodzianego[?]”, „Tytuło[?]” – niepewne; fragment środkowy gramatycznie niespójny – sens: z powodu zaginięcia dokumentów nie można ich zaprzysiąc w aktach, więc zastrzega się osobiste zaprzysiężenie mocodawców w przyszłości.
Objaśnienia: „in Diligentia” – (manifest) dla zachowania staranności (zabezpieczenia praw); „Rewolucja Publiczna” – zamieszki 1768 r. (konfederacja barska i koliszczyzna); „Dokumenta membranowe” – dokumenty na pergaminie; „zaprzysiężenie zaginionych dokumentów” – przewidziane prawem zeznanie pod przysięgą treści utraconych dokumentów, by zachowały moc; „Dwoch Jmion” – dwojga imion (Wojciech Ignacy).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23listopada 1768 r. Wojciech Ignacy Burbiński imieniem Franciszka i Marianny z Wasilewskich[?] Sumowskich, cześnikostwa dorohickich[?] (lub zwinogrodzkich[?]), zamanifestował, że jego mocodawcy w czasie obecnej rewolucji publicznej w Koronie, zwłaszcza w województwach podolskim i bracławskim, mieli ukryte dokumenty pergaminowe, transakcje i inne papiery, które w czerwcu 1768 r. przepadły w czasie publicznych klęsk. Ponieważ z pewnych przyczyn nie mogą obecnie zaprzysiąc zaginionych dokumentów w aktach ziemskich lub grodzkich, a nie chcą ponieść uszczerbku, zastrzegają sobie osobiste ich zaprzysiężenie w przyszłości. Podpisał.
Akt nr 565
Manifestacja Jana Bala Miedźwiedzkiego imieniem Franciszka Montwida Inglewicza[?], cześnika ciechanowskiego, oraz Kazimierza Połutyńskiego, łowczego latyczowskiego, przeciw Jakubowi Zarczyńskiemu, cześnikowi sieradzkiemu, i poprzednim posesorom wsi Supronów[?] (o niedotrzymanie kontraktu zastawnego, czynsze i inwentarz)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
15łow, Ztenuty Dobr Suprunowa z Przynależnościami Wymienio-
16nemu Opisow Zadosyć nie Uczynili; Za tegiych[?] na Groma-
17dzie Długow y Czynszow nieoddali, Zboże y Robocizny Za-
18ney[?] w Urwy[?] nad podanie nienadgrodzili na Siwe[?] z Biorą
19wolnego Zabronili, Summy nieodbadaney[?] y Zadnych Jntrat
20Jnwentarzem Podanych niewdrożoney[?] nieoddali, Ale Wszystkie
21Zatrzymane Zostało na Gruncie Kotły[?] w Cłodzi[?] Własnie
22strosszy[?], na Onych że Roboty Wyprzedzaiąc[?] Spalili y Cer-
23kwi[?] obrosili[?] Do Utraty Szkody Wiell. Pryncypałow Przywiedli w Substa[n]-
24cyi y Krzywdzie Własnie Ozymie[?] Szkodę Ponieśli, Dla-
25czego to Potrzymdzenia Szkody y Utraty Wiell. Pryncypałow Wymie-
26nione Nomine Quo Supra Przeciwko w Wyż Wyrażo-
27nym Wiell. Obżałł. iterata querit y Manifestat Vice
28Juris Actoris de praemissis Eosdem Mgcos Principalis Suis de-
29clarans. Jan Bal Miedźwiedzki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „546”; obok skreślone „34”. Data wpisu: 23 XI 1768 („Dwudziestego Trzeciego” – odczyt potwierdzony porównaniem z aktem 568). Wpis przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem burgrabstwa.
Odczyt: nazwisko komparenta – w tekście „Bal Miedźwiedzki”, w podpisie „Jan Bal Miedźwiedzki” (por. Jan Bal Miedzwiecki – akty 327–331); mocodawca – rkp. „Matiud Jnyliwicza Cześnika Cichandskiego”, rozstrzygnięte wg aktu 566 („Franciszkowi Montwid Jngliewiczowi Cześ. Ciechan.”): Franciszek Montwid Inglewicz[?], cześnik ciechanowski – nazwisko nadal niepewne; „Łowczego Latyczowskiego” – w akcie 566 Połutyński podpisuje się „Stoll. Latt.” (stolnik latyczowski, por. akt 243) – zapewne omyłka pisarza lub błąd odczytu; „Kazimierza Połutyńskiego Łowczego Latyczowskiego” – por. Połutyński, stolnik latyczowski (akt 243 – Supronowce); „Suprunowa” – wieś Supronów (por. Supronowce, akty 233, 243); „primo voto[?] Posesorom[?]” – niepewne; „Opisin” – zapisu (opisu); „Za tegiych[?]”, „Zaney[?] w Urwy[?]”, „Siwe[?]”, „nieodbadaney[?]”, „niewdrożoney[?]”, „Kotły[?] w Cłodzi[?]”, „strosszy[?]”, „Wyprzedzaiąc[?]”, „Cerkwi[?] obrosili[?]”, „Ozymie[?]” – niejasne; zdanie środkowe przepisane orientacyjnie.
Objaśnienia: „Tenuta” – dzierżawa (posesja) z zastawu; „Opis” – zapis, zobowiązanie umowne; „Robocizna” – pańszczyzna; „Inwentarz” – spis powinności i majątku dóbr przy podawaniu posesji; „iterata queritur et manifestatur vice iuris actoris” – ponownie skarży się i manifestuje, zastrzegając prawo powoda.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23listopada 1768 r. Jan Bal Miedźwiedzki imieniem Franciszka Montwida Inglewicza[?], cześnika ciechanowskiego, i Kazimierza Połutyńskiego, łowczego latyczowskiego, zamanifestował przeciw Jakubowi Zarczyńskiemu (cześnikowi sieradzkiemu) i innym obecnym posesorom wsi Supronów[?]: obwinieni, zawarłszy z mocodawcami zapis o zaspokojeniu ich pretensji z dzierżawy (tenuty) dóbr Supronów z przynależnościami, nie dotrzymali go – nie oddali długów i czynszów gromady, zboża i robocizny, sumy ani intrat zapisanych w inwentarzu, wszystko zatrzymali, a przez swoje postępowanie doprowadzili mocodawców do szkód. Komparent ponownie się manifestuje i zastrzega prawo powództwa; podpisał.
Akt nr 566
Manifestacja Kazimierza Połutyńskiego, stolnika latyczowskiego, przeciw Jakubowi Zarczyńskiemu (o niedotrzymanie kontraktu zastawnego na wieś Supronów[?] i szkody z niewypłaconych intrat)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
34ko Juris Datorowi Swemu, tak Swym, Jako y Wiell.
35Jnglewicza[?] Cześ. Ciechnis[?] oyca Swego Jmieniem
36iterata qua Solennissime queritur et Manifestat.
37Jure De Praemissis aktora et Vindicatoris[?] Videlicet[?]
38Gdy to tu[?] Actis Connotari Prosząc. Kazimierz Polu-
39tyński Stoll. Latt. mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „547”; obok skreślone „35”. Data wpisu: 23 XI 1768 („Dwudziestego Trzeciego” – odczyt potwierdzony porównaniem z aktem 568). Wpis przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem burgrabstwa. Pismo pośpieszne – wiele fragmentów niejasnych (#PARTIAL).
Odczyt: „Franciszkowi Montwid Jnglewiczowi[?] Cześ. Ciechan.” – nazwisko niepewne (rkp. „Montwid Jngliewiczowi”), tytuł: cześnik ciechanowski; „Jnglewicza[?] Cześ. Ciechnis oyca Swego” – w tym miejscu Połutyński nazywa Inglewicza swoim ojcem (może teściem/ojczymem) – odczyt niepewny; „Zastawnym Kontraktem Zastawnym[?]” – powtórzenie w rkp.; „Dystinkte[?]”, „naGranicy[?]”, „zKomisowany[?]”, „Zaręczony[?]”, „Umnieyszyć[?]”, „Oprzeć[?]”, „nadano[?]”, „Utaiwszy[?]”, „Uciemiężenie[?]”, „Spiżarnię[?]”, „Ucie mienieych[?] Arędarz[?] Ciemnego”, „Wymykowny”, „Comtent[?] W. Kroczywszy[?]”, „Choły[?]”, „mięsznych[?]”, „poluczywszy[?]”, „Datera[?]”, „Zła wanie[?] przyświetlić[?]”, „Vindicatoris[?] Videlicet[?]” – niejasne; dopisek pod tekstem niejasny.
Objaśnienia: „Kontrakt zastawny” – umowa zastawu dóbr w zamian za pożyczoną sumę; „Inwentarz” – spis powinności poddanych i dochodów dóbr; „Ius dator et evictor” – dający prawo (zastawca) i ręczący za spokojne posiadanie (ewikcję); „Arendarz” – dzierżawca karczmy/propinacji; „iterata qua solennissime queritur et manifestat” – ponownie i najuroczyściej skarży się i manifestuje.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23listopada 1768 r. Kazimierz Połutyński, stolnik latyczowski, nawiązując do swych dawniejszych transakcji i manifestów, zamanifestował przeciw Jakubowi Zarczyńskiemu: Zarczyński zawarł z nim (i z Franciszkiem Montwidem Inglewiczem[?], cześnikiem ciechanowskim) kontrakt zastawny na wieś Supronów[?] z inwentarzem, zobowiązując się ustąpić mu dóbr według kontraktu i inwentarza, lecz – sam potrzebując pieniędzy – zataił właściwy kontrakt i inwentarz, wybrał intraty i zapasy, obciążył poddanych i arendarza długami, tak że po objęciu posesji Połutyński nie mógł ściągnąć należności według inwentarza: poddani nie byli w stanie oddać podatków, a arendarz Zarczyńskiego zbiegł nie zapłaciwszy raty. Połutyński upomina się od Zarczyńskiego, jako zastawcy i gwaranta ewikcji, o całą sumę zapisaną na dobrach i niepobrane intraty oraz o wszystkie szkody, w imieniu swoim i Inglewicza[?]; podpisał (por. akt 565).
Akt nr 567
Manifestacja Kazimierza Szybińskiego[?], dworzanina ks. Kaspra Lubomirskiego, o zabraniu przez żołnierzy konfederackich pieniędzy z dóbr klucza raszkowskiego[?] (27 747 zł na potrzeby wojska konfederackiego, kwit Kazimierza Pułaskiego, regimentarza) – in diligentia
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
26Osmego Roku, w Raszkowie[?] Kazimierz Pułaski Regi-
27mentarz. W czym Ratione Praemissor. hanc Indiligen-
28tiam[?] Defert[?] et Manifestatur. Kazimierz Szybiński[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „548”; obok skreślone „36”. Data wpisu: 23 XI 1768 („Dwudziestego Trzeciego” – odczyt potwierdzony porównaniem z aktem 568). Wpis przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem. Przepis w wielu miejscach orientacyjny (#PARTIAL).
Odczyt: nazwisko komparenta – w tekście „Szybiński[?]” (rkp. „Szybinsfliko”/„Szylinski”) – niepewne; „Komornik[?] Dworu” – urząd niepewny (rkp. „ko-/nieszy Dworu”? – może ‘koniuszy’); „Wodza[?] Kraiowskiego[?]” (rkp. „Wodzu Kraiowskiego”) – tytuł ks. Kaspra Lubomirskiego niepewny (w nagłówku „W. K.”); nazwy dóbr „Raszkowskiego[?]”/„Raszkowa[?]” (rkp. „Ruplowskiego”, „Rasplowa”?) i „Krasieńskiego[?]” (rkp. „Krutianskiego”/„Krasianskiego”) – niepewne (może Rachny / Krasne?); „W. Montalent[?] In Parte oddawszy[?]” – niejasne; „Rendorf[?] Zołnierskiey” i „Kierzeński[?] Starosta[?]” – nazwiska oficerów niepewne; „z Procentu[?]”, „Zamek[?] Monet. W. P.”, „Ziegłowie[?]”, „Do Remont[?]” – niejasne; data kwitu „Pię-/tnastego[?]” – niepewna; podpis kwitu „Kazimierz Pułaski Regimentarz” – czytelny.
Objaśnienia: „In diligentia” – manifest dla zachowania staranności (zabezpieczenia przed odpowiedzialnością); Kazimierz Pułaski (1745–1779) – jeden z przywódców konfederacji barskiej, regimentarz wojsk konfederackich; „Wojsko Konfederackie” – oddziały konfederacji barskiej (1768); „ingrossować de verbo ad verbum” – wpisać do akt słowo w słowo; „Monety W. P.” – monety (złotych) polskich.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23listopada 1768 r. Kazimierz Szybiński[?], dworzanin ks. Kaspra Lubomirskiego, dbając o całość interesów księcia i swój honor, zaniósł manifest in diligentia: wysłany po pieniądze z dóbr klucza raszkowskiego[?] i innych, zebrał je i miał z nimi wyruszyć, gdy przybyli oficerowie Rendorf[?] i Kierzeński[?] z żołnierzami i zabrali wszystkie pieniądze, wystawiając kwit, który komparent okazał i wpisał do akt słowo w słowo: „Wziąłem … 27 747 zł … na wyprawę wojska konfederackiego … dnia 15[?] listopada 1768 w Raszkowie[?] – Kazimierz Pułaski, regimentarz”. Komparent manifestuje się o tę utratę; podpisał.
Akt nr 568
Areszt korałów[?] (ludzi) z Hatajek[?] i Sabarówki[?] w Tetyjowie i innych dobrach wraz z zabranym inwentarzem, na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego (relacja woźnego Antoniego Horochowskiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data23 listopada 1768 (areszt 14 listopada i inne dni), Winnica
25Jmieniem Panow Swoich, wyż wyrażonych Korałow y Rzeczy do roz-
26prawy Prawney do Trzymania Deklarowali y Submittowali się,
27a tak on Woźny z Szlachtą Sobie przytomną oswiadczywszy się
28Stamtąd powrocił, y do akt przybywszy Prawdziwego Are-
29sztu Swego przedemną Urzędem Uczynił y Zeznał Relatią,
30de quo Praesens Ejusdem Mllis Retta Mllis qui Supra Sti Igna[rus]
31Signum Crucis posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „549”; obok skreślone „37”. Data wpisu: 23 XI 1768 („Dwudziestego Trzeciego” – odczyt potwierdzony porównaniem z aktem 568). Wpis przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem. Areszt w Tetyjowie 14 XI 1768 „i w różne dni”. Kontrakcja Worcella w sporze z Orańskim (akty 558–563) – sprawcy: ludzie z Hatajek[?] i Sabarówki[?].
Odczyt: nagłówek „od Wernych[?] Korałow w Tetyjowie[?]” – niepewne; „Korałow” – ludzie zbrojni (por. akty 558, 561, 563); „Siesiu[?] na Zwisku[?] Swiatenkow[?] Braci Rodzonych” – sześciu (?) braci rodzonych zwanych Światenkami[?] – niepewne; „Hatajkach[?] / Hataiek[?]” – nazwa wsi niepewna; „Pracowitych[?]”, „Pantas[a] wyżniego[?] Przyiętego[?]”, „Arędarza Sabarowskiego[?]”, „W. Jeg[?] Gubernator Tetyjowski”, „Kompanii Nadw[ornej] Niemirowskiey[?]” (rkp. „Kampanji Nadł. Stadnickiey[?]”), „Dyjkowego[?]”, „Jusikowskim[?]”, „Nastaczy[?] Zonę Mierzynę[?] Jantka[?]”, „Łysyka[?]”, „Sabarowki[?]” – niepewne; „Wysoczańskim[?]”, „Jasińskim[?]” – nazwiska świadków niepewne; chłopi „Jacek Zając, Gierasimów zięć, Andrij Huła[?], Fedko Nahorny, Hryćko Domozik[?]” – por. Iłko Nahirny w aktach 558, 561 (ludzie bałabanowscy) – tu po stronie przeciwnej.
Objaśnienia: „in Mense Novembris variis diebus” – w listopadzie, w różne dni; „areszt … w grzywnach przyporęczył” – zatrzymał osoby i rzeczy, oddając je pod poręczenie gromady/urzędników pod karą grzywien; „Gubernator Tetyjowski” – zarządca dóbr tetyjowskich (Sanguszków, por. akt 551); „Rotmistrz Kompanii Nadwornej” – dowódca milicji dworskiej; „qui supra signum crucis posuit” – który, jak wyżej, postawił znak krzyża.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
23listopada 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Antoni Horochowski zeznał przed namiestnikiem Antonim Jaławickim[?], że w listopadzie 1768 r., w różne dni, na żądanie Stanisława Worcella, sędziego ziemskiego halickiego, wraz ze szlachtą Teodorem Wysoczańskim[?] i Janem Jasińskim[?], 14 listopada w Tetyjowie aresztował uzbrojonych ludzi (korałów) – braci Światenków[?] z Hatajek[?], Jacka Zająca, zięcia Gierasima, Andrija Hułę[?], Fedka Nahornego, Hryćka Domozika[?] i innych, arendarza z Sabarówki[?] – wraz z zabranymi przez nich kotłami, wołami i wszystkimi rzeczami, których mimo kilkukrotnych rekwizycji nie oddano. Areszt przyjęli: gubernator tetyjowski z gromadą i wójtem wsi Hatajki[?], rotmistrz kompanii nadwornej Lipiński oraz gromada z dyspozytorem Jusikowskim[?], zobowiązując się imieniem swych panów zatrzymać ludzi i rzeczy do rozprawy. Woźny postawił krzyż (por. akty 558–563 – spór Worcell vs Orański).
Akt nr 569
Manifestacja Józefa Kaczorowskiego imieniem Józefa Sosnowskiego, pisarza polnego litewskiego, oraz woźnego Antoniego Kamińskiego i szlachty przeciw Janowi Godziembie Wardyńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu[?], i jego ludziom (o niedopuszczenie zbrojnie do intromisji w dobra Zabokrzycze, Jodrzybki[?] i Bałki[?])
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
18Wsi Zabokrzycza, Jodrzybki[?], Bałki[?] y Turnedki[?] Zawartym
19y Spisanym Kontrakcie z Dniem[?] [...] per mortem[?] S. P.
20Ojca[?] Swoim, nullo habito na pomienione Dobra ad JOX. W[o]-
21iewody Bracł. Sibi Servienti jure, wdzieraiąc się w Ten Dobra
22y Kontrakty Sami Znoszą[?], Dawszy WWm. Obżałłom
23tudzież Korałom Zabokrzyckim in Scripto Dyspozycyą aby
24do Jntromittowania w Nabyte Dobra JW. Komparenta Pryncypała, z Jecha-
25łego z Szlachtą Woźnego do Wsiow nie dopuszczali; Gdy Zatem[?] Kto-
26ry JmPan Obżałł. z Korałami, Szukaiąc Sobie Daney Dyspozycyi
27od JW. Obżałł. do Wsi Zabokrzycza pro[?] podobywaniu[?] Jntromissyi
28y Wrzącą[?] w Wsi Parnicce[?] bez żadney Kontradykcyi na JWo
29Pisarza, Opatrz. Antoniego Kamińskiego z Wyżrzeczoney
30Szlachty Jechałego z tey że Wsi Zabokrzycza, Ktorego JWo
31Moderni Comparentis Pryncypał na fundamencie Kontraktu Jntro-
32mittował, wypaszy[?] z Zamku Pomocnikami[?] Obżałowani w Kilkudziesięciu Kora-
33low, w broni nabite przybranych, tegoż Opatrz. Woźnego in Officio
34aktu będącego, z przytomną Szlachtą niedopuszczaiąc Kończenia[?] wolnie[?]
35Jntromissyi, Jakoby Zaczęcia do Wsiow Jodrzybki[?] Bałki[?] przy-
36gnali[?] y Wypisali[?] y Wybili y bronią[?] Jntromissyi w Dobrach Zabo-
37krzycza, Jodrzybki y Bałki, Grożąc Smiercią Woźnemu y Szlachcie
38niedopuścili. Oco Wszystko Moderneus Comparens nomine quorum Supra
39no Przeciwko JW. Podkomorzemu y Wszystkim wyż Wyrażonym Obżałł.
40Jterata Manifestat y Protestatur. J. Kaczorowski mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „550”; obok skreślone „38”. Wpis 26 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem. Pismo pośpieszne; wiele fragmentów niepewnych (#PARTIAL). Na k. 359 (dół) po nazwisku komparenta dwa wiersze wtrącenia niemal nieczytelne.
Odczyt: komparent – w tekście „Jozef Kucz…[?]”, w podpisie „J. Kaczorowski” – por. Józef Kaczorowski, plenipotent J. Sosnowskiego (akty 225, 236, 240–242 – zastaw Jurkówki); nagłówek „P. P. W. X. L.” = pisarz polny W. Ks. Lit. (w tekście „Pisarza Poll. WXLitt.”); tytuły starościńskie Sosnowskiego „Brzeskiego Ku[ja]wskiego[?] Trzeciwolskiego[?]” – niepewne; „Antoniego Purzkiego[?] y Jozefa Siwoskiego[?]” – świadkowie (szlachta) – niepewne; woźny Antoni Kamiński – por. akty 261–300; obwiniony „Janowi Godziembie Wardyńskiemu Podkomorzemu Parnawskiemu[?]” (w nagłówku „P. P.”) – imię i urząd niepewne (por. Wardeńscy/Wardyńscy, akty 499, 44-1-3 akt 459); dalsza lista obwinionych (Jakub Polek[?] Dudziński, Gumiel[?] zabokrzycki, Kalinowski[?], Wołodziński[?]) – bardzo niepewna; „Jodrzybki[?], Bałki[?], Turnedki[?], Parnicce[?]” – nazwy wsi niepewne; „wypaszy[?] z Zamku”, „przygnali[?] y Wypisali[?]” – niejasne.
Objaśnienia: „Intromisja” – urzędowe wwiązanie w posiadanie dóbr przez woźnego ze szlachtą; „in officio hoc tempore” – w tym czasie pełniący urzędową czynność; „Korały” – ludzie zbrojni, milicja dworska; „Zabokrzycze” – dobra (por. akty 63, 65, 143–149, 253, 504–505, 510, 546) – tu dziedzictwo ks. Stanisława Lubomirskiego, wojewody bracławskiego, wydzierżawione/sprzedane kontraktem J. Sosnowskiemu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26listopada 1768 r. Józef Kaczorowski imieniem Józefa Sosnowskiego, pisarza polnego litewskiego, a także szlachty (Antoniego Purzkiego[?], Józefa Siwoskiego[?]) i woźnego Antoniego Kamińskiego, zamanifestował przeciw Janowi Godziembie Wardyńskiemu, podkomorzemu parnawskiemu[?], jego synowi[?] i ludziom (m.in. Dudzińskiemu, Kalinowskiemu[?]) oraz korałom zabokrzyckim. Wardyński, wiedząc o kontrakcie zawartym między ks. Stanisławem Lubomirskim, wojewodą bracławskim, dziedzicem Zabokrzycza, a Sosnowskim na wsie Zabokrzycze, Jodrzybki[?], Bałki[?] i Turnedki[?], i nie mając do tych dóbr żadnego prawa, wydał pisemną dyspozycję, by nie dopuszczać woźnego do intromisji. Gdy woźny Kamiński ze szlachtą, wwiązawszy Sosnowskiego w Zabokrzycze, jechał dalej, obwinieni z kilkudziesięcioma uzbrojonymi korałami wypadli, przepędzili ich i grożąc śmiercią nie dopuścili do intromisji w Jodrzybkach[?] i Bałkach[?]. Komparent manifestuje się o to; podpisał.
Akt nr 570
Manifestacja Świerczewskiego[?] przeciw Dzieduszyckim i innym, dziedzicom dóbr Wojciechówka[?] – wpis niewprowadzony (sam nagłówek, strona przekreślona)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
2[strona niezapisana, przekreślona wielkim zawijasem w kształcie litery „Z/L” – vacat]
Objaśnienia i tłumaczenia
Wpis niewprowadzony: na dole k. 359v pisarz wpisał tylko nagłówek i początek formuły „Roku Tysiąc &c.”, a na k. 360 jedynie słowo „Roku”; strona przekreślona (vacat). Brak numeru głównego (jest tylko druga numeracja „39”); kolejny akt w rękopisie oznaczony „551” (akt 571). Por. akty 501, 520 (same nagłówki).
Odczyt: „Swierczewskiego[?] O. B.[?]” – nazwisko i skrót urzędu niepewne (rkp. „Swierczewskiego” / „Swiercz…”, „O. B.”?); „Dzedziczom[?]” – zapewne ‘Dzieduszyckim’ lub ‘Dziedzicom’; „Dobr Wojciechowki[?]” (rkp. „Wojciechowki”/„Wyjciechowki”) – nazwa wsi niepewna.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
Wpis niewprowadzony: pod koniec listopada 1768 r. rozpoczęto w księdze manifestację Świerczewskiego[?] przeciw Dzieduszyckim[?] (lub dziedzicom) i innym w sprawie dóbr Wojciechówka[?], ale poza nagłówkiem i pierwszym słowem formuły nic nie zapisano; następna strona (k. 360) pozostała pusta i została przekreślona.
Akt nr 571
Manifestacja Ignacego Kneskiego[?], cześnika nowogrodzkiego siewierskiego[?], w imieniu własnym i brata Andrzeja, przeciw Zachariaszowi Jaroszyńskiemu[?] i innym – in diligentia (o niemożność popierania sprawy o część miasta Cybulów[?] w Trybunale Lwowskim z powodu zamieszek)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
15Teraznieyszych Manifestuiące się Zięt[?] et Legitimena[?]
16Wszyscy y Spadkobiercą in Konra[?] Antenoribus[?] Manifesta-
17tionibus De Praemissis omnibus Jure Actorum Vel Actoris
18de Diligentia Sui et nunc quo Supra iterum atq. iterum Ma-
19nifestantur et Protestantur, Salva ejus Manifestationis
20et Citationis Mitio[?] Ratione, qua Actis Connotari prosit
21Co otrzymał. Jgnacy Kneski[?] mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „551”; obok skreślone „40” (druga numeracja; akt 570 ma tylko „39”). Wpis 26 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem. Tekst zaczyna się na samym dole k. 360 (pod przekreśleniem pustej strony – por. akt 570).
Odczyt: nazwisko komparenta „Kneski[?]” (rkp. „Kneski”/„Kneshi”; nagłówek „WW. Kneskich”) – niepewne; „Cześnik Nowogr. Siewier.[?]” – urząd niepewny (cześnik nowogrodzki siewierski?); obwiniony „Zachariaszowi Jaroszyńskiemu Posłe[?] Com[?] Winn.” – tytuł niejasny (może ‘posesorowi … winnickiemu’, por. Jaroszyński – 44-1-3 akt 240, część Tywrowa); „Cybulowa[?]” (rkp. „Cybulowa”/„Cyszowa”) – nazwa niepewna; „Mena[?]”, „Ex Sessianis[?]”, „Michali[?] Janie[?] Kaletyńskim[?]” (zapewne ‘Michalinie z Kaletyńskich’?), „Zięt[?] et Legitimena[?]”, „Konra[?] Antenoribus[?]” (zapewne ‘contra anterioribus’), „Mitio[?]” – niejasne.
Objaśnienia: „qua primum acta … adire voluit” – jak tylko mógł dotrzeć do akt; „de diligentia sui” – dla zachowania swojej staranności (zabezpieczenia prawa); „ex sessione et violatione termini” – z tytułu niestawiennictwa i uchybienia terminu (formuła procesowa); „konserwanda” – zachowanie (zabezpieczenie) praw do majątku; „salva … auctione/mitigatione” – z zastrzeżeniem rozszerzenia lub złagodzenia manifestu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26listopada 1768 r. Ignacy Kneski[?], cześnik nowogrodzki siewierski[?], w imieniu własnym i brata rodzonego Andrzeja, cześnika nowogrodzkiego, jak tylko mógł dotrzeć do akt grodu winnickiego, zamanifestował dla zachowania staranności przeciw Zachariaszowi Jaroszyńskiemu[?] i innym: jako sukcesorzy części miasta Cybulów[?] (co poświadczają manifesty z 1767 i 1768 r.) nie mogą z powodu obecnych zamieszek i niebezpiecznych dróg przyjechać do Trybunału Koronnego Lwowskiego i popierać tam swojej sprawy, dlatego dla zabezpieczenia majątku po zmarłej Michalinie z Kaletyńskich[?], cześnikowej bracławskiej[?], babce (?) obecnych manifestujących, ponownie zastrzegają sobie wszelkie prawa powodów. Podpisał.
Akt nr 572
Manifestacja Józefa Łaszkowskiego[?], cześnika sieradzkiego[?], imieniem Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego – in diligentia (o zabezpieczenie sumy zapisanej na dobrach Zabokrzycze i praw do ich posesji)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
3Przed Urzędem y Aktami Grodz. Winn. y Przedemną Antt Jaławickim[?]
4Namiesnikiem Burg. Grod. Winn. Postanowiwszy się Osobiscie Wiell. JmPan
5Jozef Łaszkowski[?] Cześnik Sieradzki[?] nomine et Ex Speciali Commisso JW. Jana
6Godziemby Wardyńskiego Pod. Parn. praecavendo omni modo Jngratitudi-
7[ni] Statui Principalis Sui ne In Post aliquod patiatur Detrimentum, qua
8Solemnissime indiligentia Manifestat idq. de eo: Jż JW. Comparentis Pry[n]-
9cypała, Maiąc Summy Swoie na Dobrach Zabokrzyczu Uwiadomy[?] y Wiadomego
10nabytych Zastawą Lokowane y na Siebie jure naturae po Smierci Oyca
11Swego Spadłe, w Possesyi Mianey y Dotych Czas przez tegoż Comptis Pryncypała
12w Trzymaniu w Każdego Jure Merito, Dzierżone y Żadney Cudzey Jnszey
13Possesyi nie podległe, owi Kiedy Kolwiek przez kogo Zmiane lub Prowidowane[?]
14Jakie Zakontraktem podług Summy Opisanym y w Possessią Trzytno[?]
15podane, tak Aby wtym Słusznym Jnteressie Substancyi Swoiey Dni-
16lego[?] quovis Modo Elaborato, aut deffugio Allaborando niebył postrze-
17żony[?] y Nanim[?] Jakowego nie poniosł Ubliżenia iterum atq. iterum
18Nne Cujus quo Supra De diligentia Manifestat. Jozef z Łaszcz[?] Łaszkowski[?]
19mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „552”; obok skreślone „41”. Wpis 26 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem. Kontrakcja Wardyńskiego wobec manifestu J. Sosnowskiego z tego samego dnia (akt 569) – spór o posesję dóbr Zabokrzycze.
Odczyt: nazwisko komparenta – w tekście „Jozef Łaszkowski[?]” (rkp. „Jozef Laszkiewski”; w akcie 573 „Jozef Lasskowski”, podpis „J. Łaszkowski”), w podpisie „Jozef z Łaszcz[?] Łaszkowski[?]” – niepewne; „Cześnik Sieradzki[?]” (rkp. „Cześnik Sieradz.”/„Cieradzki”) – niepewny; „Jana Godziemby Wardyńskiego Pod. Parn.” – „Godziemby” – przydomek herbowy (rkp. „Jedrzy by”/„Godzieby”; por. akt 573 i 44-1-3 akt 459 – Godziemba Wardeńscy), urząd: podkomorzy parnawski (por. akt 569); „Uwiadomy[?]”, „Prowidowane[?]”, „Trzytno[?]”, „Dnilego[?]”, „postrzeżony[?]”, „Nanim[?]” – niejasne; „Jngratitudi-[ni] Statui” – zapewne ‘in gratiam statui’ lub podobna formuła.
Objaśnienia: „praecavendo omni modo … ne in posterum aliquod patiatur detrimentum” – zabezpieczając w każdy sposób, by jego mocodawca nie poniósł w przyszłości jakiejś szkody; „jure naturae” – z prawa natury (dziedziczenia); „jure merito” – słusznie, zasłużenie; „elaborato aut effugio” – (by nie został pozbawiony) przez jakiś wymysł lub wybieg; „de diligentia manifestat” – manifestuje dla zachowania staranności.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26listopada 1768 r. Józef Łaszkowski[?], cześnik sieradzki[?], z polecenia Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego, dla zabezpieczenia jego praw zaniósł manifest in diligentia: sumy Wardyńskiego, ulokowane zastawem na dobrach Zabokrzycze i przypadłe mu po śmierci ojca, są przez niego słusznie trzymane w posesji i nie podlegają cudzej posesji; jeśli ktokolwiek zmienił lub przekazał te dobra komu innemu kontraktem, Wardyński zastrzega, by nie został pozbawiony swego interesu żadnym wybiegiem, i ponownie się manifestuje (por. akt 569 – intromisja Sosnowskiego w Zabokrzycze). Podpisał.
Akt nr 573
Manifestacja Józefa Łaszkowskiego[?], cześnika sieradzkiego[?], imieniem Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego, przeciw woźnemu Antoniemu Kamińskiemu (o fałszywą relację intromisji J. Sosnowskiego w Zabokrzycze)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
19Uczynienia Swiadczy, Ze nie Wziąłe[m][?] wcały Klucz
20Zabokrzycki, y Wsie niesłuszney Jntromissyi.
21Przeto niniejszy Comparens Nomine Cu-
22jus Supra przychilaiąc się do Prawa Pos-
23politego Więzłotworstwo[?] Woźnych Surowie
24Karzącego, tudzież oniesłuszne Sobie Jakowe
25o Pretensye Względem Pobicia tegoż Woź-
26nego Zapisania y Manifestem Opisania
27tey iey[?] tego Manifestuie się. Jozef
28Łaszkowski[?]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „553”; obok skreślone „42”. Wpis 26 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Duże, rozwlekłe pismo – mało tekstu na stronie. Kontrmanifest strony Wardyńskiego wobec aktu 569 (intromisja Sosnowskiego w Zabokrzycze przez woźnego A. Kamińskiego).
Odczyt: „Jana Godziemby Wardyńskiego … Syna niegdy … Andrzeja Godziemby Wardyńskiego Stolnika Latyczewskiego” – czytelne; rozstrzyga odczyty w aktach 569 i 572 (Godziemba – przydomek herbowy; por. 44-1-3 akt 459); „Łaszkowski[?]” – nazwisko komparenta niepewne (podpis „Józef Łaszkowski”/„Łaskowski”); „Zyczliwey[?] Woli”, „Wozdowiemu[?]” (‘woźnemu’), „Tarnawi[?]”, „Wyrazemiwey[?]”, „Onowm[?] Panu”, „Sowiosła[?]”, „Więzłotworstwo[?]” (zapewne ‘fałszerstwo’), „tey iey[?]” – niejasne; „Jakoby Jakoby” – powtórzenie w rkp.; „nie Wziąłe[m] wcały Klucz Zabokrzycki” – zapewne cytat z relacji woźnego (że nie wwiązał w cały klucz) – sens niepewny.
Objaśnienia: „Fałszywa relacja woźnego” – prawo surowo karało woźnych za fałszywe zeznania (relacje) o czynnościach urzędowych; „Intromisja” – wwiązanie w posiadanie; „Posłuszeństwo odebrać” – przyjąć od gromady przysięgę posłuszeństwa nowemu panu (część obrzędu intromisji).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
26listopada 1768 r. Józef Łaszkowski[?], cześnik sieradzki[?], na mocy plenipotencji Jana Godziemby Wardyńskiego, podkomorzego parnawskiego, syna zmarłego Andrzeja Godziemby Wardyńskiego, stolnika latyczowskiego, zamanifestował przeciw woźnemu Antoniemu Kamińskiemu: woźny wbrew prawu zabraniającemu fałszywych zeznań ośmielił się na rzecz Józefa Sosnowskiego, pisarza polnego litewskiego, zeznać w aktach grodu winnickiego fałszywą intromisję – jakoby zwołał gromadę i wójta, ogłosił im nowego pana i odebrał posłuszeństwo – czego nigdy nie uczynił, gdyż wieś należy do dyspozycji Zabokrzycza i nie ma tam wójta; sam manifest Sosnowskiego (akt 569) świadczy, że nie wwiązano go w cały klucz zabokrzycki. Komparent, powołując się na prawo surowo karzące fałszerstwa woźnych, manifestuje się także przeciw niesłusznym pretensjom o rzekome pobicie woźnego; podpisał.
Akt nr 574
Protestacja Jana Bala Miedźwiedzkiego imieniem Stanisława Glizowskiego[?] (Lizicy Jelena[?]), podczaszego parnawskiego[?], przeciw Stanisławowi i Franciszce (1° v. Pruchowskiej[?], 2° v. Bielskiej) Bielskim, miecznikom czernihowskim (o zabranie zboża i siana z gruntów łomieskich[?] w czasie rozruchów)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
25Starając[?] Prawie Wszystkie Wykosić[?] nietylko
26Sami ale y Jnnym na Mieyscu[?] Kosić Pozwalać, a Za-
27tym tenże wyspomniony Manifestant Nomine
28quo Supra iterum atq. iterum Manifestuie się Salva
29Ejus Manifestationis Mitio Ratione praecustodita.
30Jan Bal Miedźwiedzki mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie oznaczony powtórnie „553” (jak akt 573); druga numeracja „43”. Wpis 28 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem. W lewym górnym rogu strony zakończenie podpisu z aktu 573 („Łaszkowski[?]”).
Odczyt: mocodawca – w nagłówku „W. Glizowskiego[?]” (rkp. „Glizowskie”/„Głowskiego”?), w tekście „Stanisława Lizicy[?] Jelena[?] Podcza-/szego Parnaskiego[?]” – nazwisko i urząd bardzo niepewne; „Pruchowskiey[?]” – pierwsze nazwisko Franciszki niepewne; „Bielskim Miecznikom Czernichowskim” – prawdopodobne; „Ocznie[?] Widentie[?]” (‘oczywistej ewidencji’?), „Uprzykrzoności[?]”, „od peru[?]”, „Woźniak[?] Wazyli[?] Grzeta[?]”, „Łomieskie[?]”, „Prosem[?] Zaiać”, „Wykosić[?]” – niejasne; środek aktu przepisany orientacyjnie.
Objaśnienia: „Rozruchy, rabunki” – koliszczyzna i walki konfederackie 1768; „Kopa” – 60 snopów; „Kwerulant” – skarżący; „salva … mitigatione ratione praecustodita” – z zastrzeżeniem prawa do złagodzenia (zmiany) manifestu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
28listopada 1768 r. Jan Bal Miedźwiedzki, z polecenia Stanisława Glizowskiego[?], podczaszego parnawskiego[?], gdy tylko po uciszeniu rabunków mógł dotrzeć do akt, zaniósł protestację przeciw Stanisławowi i Franciszce (primo voto Pruchowskiej[?], secundo voto Bielskiej) Bielskim, miecznikom czernihowskim: nie zważając na wcześniejsze manifesty, w czasie rozruchów, gdy mocodawca musiał chronić życie, zajęli należące od dawna do jego wsi grunty łomieskie[?], zabrali z nich ok. tysiąca kop zboża na swój pożytek, kosili łąki i pozwalali kosić innym. Komparent ponownie się manifestuje, zastrzegając prawo zmiany manifestu; podpisał.
Akt nr 575
Protestacja Łukasza Medyńskiego[?], dzierżawcy części wsi Trościaniec[?], przeciw Radlińskiemu, woźnemu (o pobicie i zranienie, oszczerstwa i zabranie rzeczy) wraz z relacją woźnego Macieja Szczygielskiego z oględzin ran
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „554”; obok skreślone „44”. Wpis 28 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], ówczesnym namiestnikiem. Pismo pośpieszne; wiele wyrazów w opisie napaści niepewnych.
Odczyt: nagłówek „Obicie y Zabicie[?]” – drugi wyraz niepewny (może ‘Zbicie’); „Trościańca[?]” (rkp. „Trosciańca”/„Trossiańca”) – nazwa wsi niepewna; obwiniony „Radlińskiemu” – zapewne woźny Michał Radliński (por. akty 41–43, 116, 132, 434–435, 457, 546) – w akcie bez imienia; „Zalęknięcia[?] Sił[?]”, „opowiedziane[?] Strzeli[?]”, „Szy[?]”, „Brę-ńnego[?]”, „Zakuta[?]”, „pomnięy[?]”, „niepristojnemi[?]”, „napierdynele[?], pirchlatinego[?]” (wyzwiska?), „Zalęczego[?]”, „Przyszłoszy[?]”, „Raciety[?] Mniey Zolwia[?]” – niejasne; świadkowie „Berezowskiego[?]”, „Pawłowskiego[?]” – niepewne; podpisy na końcu: „Łukasz Medyński” (mimo formuły o krzyżyku) i „Maciey Szczygielski Woźny mp.”.
Objaśnienia: „cum Obductione” – z obdukcją (urzędowymi oględzinami ran przez woźnego); „Pałasz” – rodzaj szabli; „Dyfamować” – zniesławiać; „annuendo affectationi” – przychylając się do żądania; „Krzyże zbite” – pobite plecy (krzyż – lędźwie).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
28listopada 1768 r. Łukasz Medyński, dzierżawca części wsi Trościaniec[?], jak tylko po okrutnym pobiciu mógł przybyć do akt, zaniósł przed ówczesnym namiestnikiem Antonim Jaławickim[?] protestację przeciw Radlińskiemu (zapewne woźnemu Michałowi): obwiniony, wymyśliwszy jakąś niesłuszną pretensję, wpadł na jego podwórze z dobytym pałaszem, pod pozorem przyjaźni podszedł, bez słowa uderzył go pierścieniem w twarz, ciął pałaszem w prawą rękę, a leżącego pod kolano; potem za bramą lżył go nieprzyzwoitymi słowami, a wróciwszy do izby, ciął go jeszcze raz w głowę z lewej strony ucha. Zaraz potem przydany przez urząd woźny Maciej Szczygielski, w obecności Piotra Berezowskiego[?] i Antoniego Pawłowskiego[?], obejrzał rany: dużą ranę na głowie nad lewym uchem, cięcie na prawej ręce, cięcie na prawej nodze poniżej kolana oraz pobite plecy z siniakami i podbiegnięciami krwi – i złożył relację obdukcji. Podpisali komparent i woźny.
Akt nr 576
Protestacja Szymona Miedźwiedzkiego, łowczego smoleńskiego, i jego żony Marianny z Pilaszkowskich[?], dziedziców części wsi Wyszkowce, przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi bełskiemu[?], Stanisławowi i Zofii Orłowskim[?], administratorom, oraz kozakom (o zniszczenie płotu, pobicie i zabicie podsłuchiwanego chłopa, napaść na dwór i groźby)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
14Manifestuie się y Protestuie, Jż W. Obwiniony Sta-
15nisław Orłowski[?] nieuważaiąc Zna[ć][?] Prawa Pos-
16politego Ktore Wszelkim Wiolentiom Zagradza
17Drogę, Smiał y Ważył się Anni Praesentis
18nocturno Tempore Płot ogrodowy Wangiwem[?]
19Manifestantis propter usum Sui Zażanym[?] Za[?]-
20nym Kontrowersiom niepodległy, padając Me-
21nis Junij y Wymieść Stoić[?], Smutopiniem[?] y Prze-
22chwałki Czynieniem. Eodem Anno Millesimo
23Septingentesimo Sexagesimo Octavo, tenże W.
24Stanisław Orłowski[?] ad Ministratur[?] Wyszkowiecki,
25po Wtrąceniu się y Wyiezdzie z niebezpieczney[?] Kra-
26iny Wsi Wyszkowice Wielmożnych Manifestu-
27iących, pod niebytność Onych na Dwor napad-
28łszy Gospodarz[?] Swa Jmie Orzedera[?], z Ludźmi
29Ztrendźpiwe[?] na Hajdamy[?] aby się Dali nie rządzić,
30y w Dworu Manifestuiących niesiedział, ten w
31który Szy Zaleb[?], Zbił y Skuwał[?] z Ktorego Smiertel-
32nego Zbicia ponieważ Gospodarz taż y Dwor
33tenże
k. 364 (skan 0367, strona prawa)
1tenże Gospodarz pomieniony ze Wsi Części Wyszko-
2wiec pierw Musiał, przeco Wielmożni Protestan-
3tes Detriment[a], w Gospodarstwie Swoim niema-
4ło ponieśli, natym iescze tenże Wyż Wyra-
5żony Obwiniony nieprzestaiąc pod niebyt-
6ność Querulantium w Tymże Dworze Jego
7Osini[?] Zostawioną Władzy z Kozakami
8do tegoż protestanciego Dworu Zaleb[?] wywlec
9Kazał. His non Contentus Anni praesentis
10Dnia Dwudziestego Siedmego Nowembris w
11Niedzielę przybytych na nabożeństwo do Cerkwi
12w Tychże Dobrach Wsi Wyszkowcach Manife-
13stuiących Wychodzących Do Dziennicy[?] y Ko-
14dy[?] Swego mi Sobie niewinnych Jakoż przyby-
15tych do Dobr Swoich Wsi Wyszkowiec Części
16pomieniony obwiniony W. Orłowski[?] z Zasadzone-
17mi Przybranemi y Przysposobionemi Ludźmi
18Swemi do Pistoletow y Szabli godząc na Zabicie
19Wielmożnych Protestantow, Prywatnie[?] niewin-
20nemu Bywszy[?] Staremu, Stanowi[?] niegrze-
21cznemi Lżył Defamował, y Zabiciem odgra-
22żał, ideoq. moderneus Comparens będąc takowa-
23nie Ukrzywdzonym w Życiu Substancyi Ho-
24noru, y Jnnych Cyrkumstancyach przeciwko
25wyrażonego obwinionego przechwałkach
26w Jnkwizycyią Do Wiedziona będzie, oto Wszyst-
27kie Zachowuiąc Całość Substancyi Honoru
28y Życia, praemissorum Contra Jnculpatos
29Swym et nomine quo Supra etiam iterum
30manifestatur.
k. 364v (skan 0368, strona lewa – górna część)
1Manifestatur et protestatur Salva hujus Ma-
2nifestationis et Citationis Melioratione qua
3Actis Connotari prosit[?] Co y Otrzymał. Szy-
4mon Miedźwiedzki ✠
5[reszta k. 364v i k. 365–365v niezapisane, przekreślone ozdobnymi napisami „Vacat” / „Vacuum”; na dole k. 365v[?] „Mensis Xber[?]” – zapowiedź działu grudniowego]
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „555”; obok skreślone „45to”. Wpis 29 XI 1768 przed Antonim Jaławickim[?], namiestnikiem. Zakończenie i podpis komparenta (z krzyżykiem) na k. 364v; dalej strony puste (vacat) – koniec działu listopadowego 1768; od k. 366 (akt 577) „Mensis December 1768vi Anni”. Pismo wyraźne, ale tekst gramatycznie bardzo zawiły (zwł. k. 363v w. 18–28) – przepis i streszczenie częściowo orientacyjne.
Objaśnienia: „quam primum acta adire voluit” – jak tylko mógł dotrzeć do akt; „praecustodiendo omnimode integritatem fortunae, honoris et vitae” – zabezpieczając wszelkimi sposobami całość majątku, honoru i życia; „nocturno tempore” – w nocy; „Hajdamacy” – zbuntowani chłopi i kozacy (koliszczyzna 1768); „Inkwizycja” – przesłuchanie świadków; „contra inculpatos” – przeciw obwinionym.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
29listopada 1768 r. Szymon Miedźwiedzki, łowczy smoleński, w imieniu swoim i żony Marianny z Pilaszkowskich[?], dziedziców części wsi Wyszkowce, jak tylko mógł dotrzeć do akt, zaniósł protestację przeciw Adamowi Myszce Chołoniewskiemu, kasztelanowi bełskiemu[?], dziedzicowi innej części Wyszkowiec, Stanisławowi i Zofii z Kalwińskich[?] Orłowskim[?], administratorom tej części, oraz ich kozakom i ludziom. Zarzuca, że Orłowski[?] w czerwcu 1768 r. nocą zniszczył niesporny płot ogrodowy protestujących i odgrażał się; następnie, gdy Miedźwiedzcy z powodu niebezpieczeństw (hajdamaków) wyjechali, napadł na ich dwór, pobił śmiertelnie gospodarza (zarządcę), który musiał uciekać ze wsi, przez co ponieśli szkody w gospodarstwie, i kazał kozakom wywlec ludzi z dworu; wreszcie 27 listopada 1768 r. (w niedzielę), gdy Miedźwiedzcy przyjechali na nabożeństwo do cerkwi w Wyszkowcach, napadł na nich z uzbrojonymi w pistolety i szable ludźmi, lżył ich i groził zabiciem. Komparent ponownie się manifestuje, zastrzegając dowód inkwizycją i prawo poprawienia manifestu; podpisał.
Akt nr 577
Manifestacja Antoniego Chłopeckiego, dawnego arendarza wsi Berezowa Bałka (klucz humański), przeciw Stanisławowi Doroszyńskiemu[?], dawniej posesorowi Słobódki, obecnie administratorowi wsi Kamienowatej (o wódkę wziętą do spółki, pobicie, zakucie w kajdany i oddanie pod areszt do Humania)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Akt w rękopisie „556”. Pierwszy akt działu „Mensis December 1768vi Anni” (k. 366; k. 364v dół – 365v puste, vacat). Wpis 2 XII 1768 przed Antonim Jakowickim[?] – w tym akcie nazwisko namiestnika czytelne jako „Jakowickim” (w aktach 558–576 odczytywane jako „Jaławicki[?]” – zapewne ta sama osoba; do ujednolicenia).
Odczyt: „Doroszyńskiemu[?]” (rkp. „Dorozyńskiemu”) – nazwisko niepewne (Doroszyński? Dorożyński?); „Berezowey Bałki / Berezowa Bałka” – wieś (Berezowa Bałka) w kluczu humańskim; „Kamienowatey” – wieś Kamienowata (klucz humański) – odczyt prawdopodobny; „w do-/im pozwolonym Czasie” – zapewne ‘w dobrym/danym’; „Ziechatego[?]” – niejasne (może ‘zjechawszego’); „Konwi” – konwie (naczynia, miara); „znakiem Krzyża[?]” – w rkp. „znakiem Krzyżał”.
Objaśnienia: „Arendowny posesor” – dzierżawca (arendarz); „pędzenie wódki do spółki” – wspólne gorzelnictwo; „Hajdamaczyzna” – koliszczyzna (powstanie hajdamackie 1768); „Kwartał / miesiąc” – kolejność korzystania z gorzelni przez wspólników; „Ruble” – waluta rosyjska w obiegu na Ukrainie; „ścisły areszt” – więzienie; Humań – siedziba klucza humańskiego (wojewody kijowskiego Potockiego).
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
2grudnia 1768 r. Antoni Chłopecki, dawny arendarz wsi Berezowa Bałka w kluczu humańskim (województwo bracławskie, powiat winnicki), jak tylko po ciężkim pobiciu i wyjściu ze ścisłego aresztu mógł dotrzeć do akt, zaniósł manifest przeciw Stanisławowi Doroszyńskiemu[?], dawniej posesorowi Słobódki (zwanej też Berezową Bałką), obecnie administratorowi wsi Kamienowata. Po wygaśnięciu kontraktu Doroszyński przyjął zamożnego Chłopeckiego do spółki w pędzeniu wódki; nie mając własnej wódki, pożyczał ją od Chłopeckiego (ok. 10 konwi) i ani w czasie hajdamaczyzny, ani po jej uśmierzeniu nie oddał ani wódki, ani 4 rubli. Gdy Chłopecki przyjechał do Słobódki upomnieć się o dług, Doroszyński nazwał go złodziejem i buntownikiem, bił kijami, deptał, targał za włosy, skrwawił i okaleczył, zakuł w kajdany i na pół żywego odesłał pod ścisły areszt do Humania, nastając na jego życie i majątek. Komparent manifestuje się o te krzywdy i zastrzega dochodzenie prawne; podpisał krzyżykiem.
Akt nr 578
Areszt Michała Stangryta[?] i innych zbiegłych poddanych w Bracławiu na żądanie Stanisława Fortunata Nowowiejskiego, stolnika owruckiego (relacja woźnego Jana Sawickiego)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data7 grudnia 1768 (areszt 3 grudnia 1768), Winnica
6to Woźny Generał Wwa Bracł. y Jnni Opatrzny Jan Sawicki w
7moc Skuteczney Relacyi Swoiey dobrowolnie zeznał, Jż on Ro-
8ku y Miesiąca na Akcie wyrażonych Dnia trzeciego na rekwizy-
9cyą W. JmPana Stanisława Fortunata Nowowieyskiego Stoll.
10Owruc. w przytomności Szlachty Ur. Antoniego Grabowskiego
11y Jana Swierczewskiego zieżdżał, do Dobr Miasta Jego
12Krolewskiey Mości Bracławia gdzie będąc w Zamku ta-
13mecznym Ur. Makowskiego Dyspozytora tameczneyo
14[kustosz:] pracowitych
k. 367 (skan 0370, strona prawa)
1pracowitych Michała Stangryta[?] z Zoną y całym Sprzętem
2domowym, tudzież rzeczami z Komor wkradzionemi na trzy
3Tysiące Złotych Polskich wynoszącemi. Oraz Ur. Borowskiego
4Gracialistę[?] y Woyta Szczurowieckiego[?] Mazuryka niemniey Słu-
5żącego naiemnicę y Wychowanki; Dziwkie Marusię Pieuwne[?]
6Patazkę[?] Tetianę Moskiewkię Matazkię[?] Gospodinią z Tetianą
7Siostrą; y kilkunastu putsetkami[?] wziętego Płutna y Ur.
8Baczyńskiego Pisarza Maydańskiego tudzież Pokotyła
9Dobosza z Barwą, y rzeczami pokradzionemi Mikołaia Do-
10bosika w grzywnach Prawem opisanych Aresztował. Kto-
11ry Areszt przyięty iest de quo praesens Mllis. Rela. Mllis.
12qui Supra ignarus literarum Crucem posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „557”. Wpis 7 XII 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem (po przerwie w aktach 558–577, gdzie występuje Antoni Jaławicki/Jakowicki[?] „protunc”); areszt 3 XII 1768.
Odczyt: „Stangryta[?]” (rkp. „Stangryta”) – nazwisko niepewne; „Gracialistę[?]” – niejasne (może ‘gracyalistę’ – sługę z łaski); „Szczurowieckiego[?]” (rkp. „Szczurowieckiego”/„Szurowieckiego”) – wieś niepewna; „Marusię Pieuwne[?] Patazkę[?]”, „Matazkię[?]”, „putsetkami[?]” (‘postawami’? – miara płótna) – niepewne; „Maydańskiego” – pisarz z Majdanu[?]; „Dobosza z Barwą” – dobosz w barwie (liberii); lista aresztowanych ludzi i rzeczy w części niepewna.
Objaśnienia: Stanisław Fortunat Nowowiejski, stolnik owrucki – dzierżawca/administrator starostwa bracławskiego (por. akty 372–374 – spór o starostwo bracławskie z Jełowickim); „Zamek bracławski” – siedziba starostwa; „rzeczy z komór wkradzione” – rzeczy skradzione z komór (spiżarni, skarbca); „Dziewka, naiemnica, wychowanka, gospodyni” – czeladź dworska; „areszt w grzywnach” – zatrzymanie pod karą grzywien.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
7grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Jan Sawicki zeznał przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem grodu winnickiego, że 3 grudnia 1768 r., na żądanie Stanisława Fortunata Nowowiejskiego, stolnika owruckiego, wraz ze szlachtą Antonim Grabowskim i Janem Świerczewskim przybył do królewskiego miasta Bracławia i tam na zamku, u dyspozytora Makowskiego, zaaresztował pod grzywnami: chłopa Michała Stangryta[?] z żoną i całym dobytkiem oraz rzeczami wykradzionymi z komór wartości 3000 zł, a także ludzi Borowskiego – wójta szczurowieckiego[?] Mazuryka, służącą najemnicę i wychowankę, dziewki Marusię i Tetianę Moskiewkę, gospodynię z siostrą Tetianą, kilkanaście postawów[?] zabranego płótna, oraz ludzi pisarza Baczyńskiego z Majdanu[?] – dobosza Pokotyłę w barwie i rzeczy pokradzione Mikołaja Dobosika. Areszt został przyjęty. Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.
Akt nr 579
Manifestacja Stanisława Barańskiego imieniem Andrzeja Żółtowskiego[?], łowczego kruszwickiego[?], przeciw Marcinowi Faszczewskiemu[?], m.m.[?], dawnemu gubernatorowi bałanowskiemu[?], i Żydowi Lejbie, arendarzowi bałanowskiemu (o niezapłaconą sumę 10 000 zł z kontraktu arendownego z 1766 r.)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
17ażeby z przyczyny nieuczynienia Sprawiedliwości nieodda-
18nia Summy, ani przymuszenia Leyby Arendarza Comptis
19Pryptt. nieponiosł Szkody bądź przez wykrent Zydowski
20y zwłokę W. Faszczewskiego[?] niemiał iakiey Straty iterata
21de renitentia administrandae justitiae ac non Solutione Sum-
22mae Nne cujus Supra contra M. cum Faszczewski[?] Guberna-
23torem et infidelem Leyba Arendarium Manifestatur
24vice Salva manente melioratione Stanisław Barański mp.
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „558”. Wpis 9 XII 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem. Na k. 368 (skan 0371 prawa) – strona niezapisana, przekreślona wielkim zakrętasem (vacat).
Odczyt: mocodawca „Andrzeja Żółtowskiego[?] Łowc. Kruszw.[?]” (rkp. „Andrzeja Zoltowskiego Lowc. Kruszw.”; nagłówek „W. Zułkowskiego[?] Ł. K.”) – nazwisko i urząd niepewne (por. Żółtowscy – akt 377; 44-1-3 akty 255–260); obwiniony „Faszczewskiemu[?] M. M.[?]” (rkp. „Faszczewskiemu”/„Tyszczewskiemu”; „M. M.” – urząd nieodczytany, może ‘miecznik m…’) – niepewne; „Bałanowskiemu[?]” (rkp. „Batcianskiemu”/„Batuanskim”) – nazwa dóbr niepewna (może Bałanówka / Bałabanówka?); „Loiu[?]” (‘łoju’?) – przedmiot skupu niepewny; „wykrent” – wykręt (wybieg).
Objaśnienia: „Rata Skarbowi” – rata dzierżawna (arendowna) płacona skarbowi pana; „approbata gubernatora” – zatwierdzenie (poręczenie) kontraktu przez gubernatora dóbr; „Konstytucja o administrowaniu sprawiedliwości” – ustawa sejmowa (zapewne 1768) o wymiarze sprawiedliwości; „de renitentia administrandae iustitiae ac non solutione summae” – o odmowę wymierzenia sprawiedliwości i niezapłacenie sumy; „infidelis” – niewierny (Żyd); „salva manente melioratione” – z zastrzeżeniem prawa poprawienia manifestu.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
9grudnia 1768 r. Stanisław Barański imieniem Andrzeja Żółtowskiego[?], łowczego kruszwickiego[?], nawiązując do wcześniejszych manifestów, aresztów i terminów w tej sprawie oraz do konstytucji o wymiarze sprawiedliwości, zaniósł protestację przeciw Marcinowi Faszczewskiemu[?], dawnemu gubernatorowi bałanowskiemu[?], i Żydowi Lejbie, arendarzowi bałanowskiemu: Faszczewski zabiegał, by Lejba mógł gdzieś pożyczyć pieniądze na zapłatę raty skarbowi; Lejba na mocy kontraktu z 22 maja 1766 r., zawartego z Żółtowskim[?] za aprobatą gubernatora, wziął 10 000 zł (na skup łoju[?]), lecz ani sumy z prowizją, ani towaru w terminie nie oddał; Faszczewski od ponad dwóch lat zbywa wierzyciela obietnicami i nie przymusza dłużnika do zapłaty. Wobec obecnych rozruchów komparent obawia się dalszych strat i manifestuje się o odmowę sprawiedliwości i niezapłacenie sumy, zastrzegając prawo poprawy manifestu; podpisał.
Akt nr 580
Relacja woźnego Błażeja Liniewskiego o doręczeniu w Pietniczanach pozwu Trybunału Koronnego Lwowskiego z powództwa sukcesorów Radzimińskich i Łasków przeciw Marcinowi Grocholskiemu, chorążemu winnickiemu, Franciszkowi Grocholskiemu, podstolemu bracławskiemu, i bratu – wicestaroście grodzkiemu winnickiemu (o rozliczenie substancji łaskowskiej i radzimińskiej, dobra Pietniczany, Sabarów, Woronowica, Stefanówka)
Sygnatura44-1-4 (CDIAK Ukrainy, f. 44, op. 1, spr. 4)
Data10 grudnia 1768 (pozew dat. Lwów 1 grudnia 1768), Winnica
17tionibus (:siquae extant:) a quo cunq. Super Substantiam
18Łaskovianam, ac aliam quam vis Actores concernentem in
19alienationem Eorundem ab Eadem illegaliter ac incompe-
20tenter procuratis tum Decretis intuitu Ejusdem Substan-
21tiae cum quo cunq. praejudiciose prolatis, quinimo Eisdem Om-
22nibus et Singulis de integro cassatis ac relevatis Actores
23Modernos pro legitimis ac Competentibus Actoribus Agnosci, Eos-
24demq. ad jus naturale restitui, Litis expensas et Alias Preten-
25siones, quas vis refundendas et pacificandas declarari, Cete-
26raq. pro Causae et Negotij praesentis Exigentia Super Vobis Sta-
27tui, decerni, et Sententiari. Sitis parituri, Terminum Atten-
28taturi et ad praemissa fusius Vobis Oretenus judicialiter pro-
29ponenda Responsuri. Datum Leopoli Feria quinta post
30Festum Sancti Andreae Apostoli Millesimo Septingentesi-
31mo, Sexagesimo, Octavo Anno. de quo praesens ejusdem Mllis.
32Rell. Mllis. qui Supra ignarus Literar. Signum Sanctae Crucis
33posuit ✠
Objaśnienia i tłumaczenia
Akt w rękopisie „559”. Wpis 10 XII 1768 przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem. Pozew wystawiony we Lwowie „feria quinta post festum S. Andreae Apostoli” 1768 = czwartek 1 XII 1768; sprawa odesłana dekretem Trybunału z 9 XI 1768 do grodu bełskiego (pozew wzywa przed urząd grodzki bełski). Kolacjonujący „Odolanowski” (Stefan – por. akt 599) – nazwisko niepewne.
Odczyt: nagłówek „Rell. na R. G. Bracł.[?]” – skrót niejasny (może ‘na Roki Grodzkie Bełskie’ – w tekście wyraźnie „Offitio Castrensi Belzensi”); „Antoniae[?] de Radzimińskie” – imię matki Grocholskich niepewne (rkp. „antel”); „Duninowna[?] Łaska”, „Buynowska[?]”, „Obodyńska[?]” – nazwiska niepewne; „Casarum[?]”, „Neptam[?]”, „prolatis[?]”, „Successyo[?]”, „Sorocyn[?]” – niepewne; „Teophilae Łaskowna” i „Teodori Łasko” – rodzina Łasków (substancja łaskowska); „Pietniczan / Pietniczany” – wieś (rkp. „Pietniczan”, „Pietnicza-/ny”) – prawdopodobnie Pietniczany pod Winnicą; „vice Capitaneo Castrensi Vinnicensi Grocholskim” – trzeci brat bez imienia (wicestarosta grodzki winnicki).
Objaśnienia: „przypozew” – pozew dodatkowy (wezwanie uzupełniające); „Termini quartales / Iudicia Castrensia” – kadencje sądów grodzkich (roki); „Instygator i delatorzy” – oskarżyciel publiczny i strony prywatne; „massa universalis substantiae” – cała masa majątkowa; „comprobatio iuratoria” – zaprzysiężenie (pod przysięgą) kompletności złożonych dokumentów; „decoccupatio bonorum” – zwolnienie (zwrot) zajętych dóbr; „sterilia fata” – bezpotomna śmierć; „Notarius Castrensis Vinnicensis, post Terrestris Braclaviensis” – pisarz grodzki winnicki, potem ziemski bracławski; „Tribuna Cracoviensis” – wojska krakowska (żona wojskiego); „abnepotes” – praprawnukowie.
STRESZCZENIE NIEPEŁNE (tekst odczytany tylko częściowo)
10grudnia 1768 r. woźny generał województwa bracławskiego Błażej Liniewski zeznał przed Tomaszem Czarkowskim, przysięgłym namiestnikiem grodu winnickiego, że doręczył – kładąc na zamku we wsi Pietniczany (województwo bracławskie, powiat winnicki) – autentyczny pozew Trybunału Koronnego Lwowskiego (Lwów, 1 XII 1768) przed sąd grodzki bełski. Pozew, na instancję instygatora i delatorów: Franciszka Ksawerego, Kunegundy Barbary i Marianny Radzimińskich, dzieci Józefa Radzimińskiego i Zofii Duninówny[?] Łaskiej, wnuków Floriana Radzimińskiego i Marianny Bujnowskiej[?] oraz dalszych potomków Marcina Radzimińskiego i Teofili Łaskówny oraz Teodora Łaski i Marianny Obodyńskiej[?], wzywał braci Grocholskich – Marcina, chorążego winnickiego, Franciszka, podstolego bracławskiego, i trzeciego, wicestarostę grodzkiego winnickiego, synów zmarłego Michała Grocholskiego, sędziego ziemskiego bracławskiego – do złożenia wszystkich dokumentów masy majątkowej łaskowskiej i radzimińskiej, zwolnienia dóbr Pietniczany, Sabarów, Woronowica, Stefanówka, Sorocyn[?] i innych z rozliczeniem pobranych dochodów, do zwrotu podniesionych sum z prowizjami oraz o unieważnienie nieprawnych transakcji, zwłaszcza donacji i cesji dokonanych przez Franciszkę z Radzimińskich Szembekową, wojską krakowską, na rzecz Marcina Radzimińskiego, pisarza grodzkiego winnickiego, później ziemskiego bracławskiego, i o przywrócenie powodom prawa naturalnego (dziedzicznego). Woźny, niepiśmienny, postawił krzyż.